..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫هی! این باتون (چوبدستی) ‫همین الان شکست.
‫یه دونه دیگه بهم بده. ‫- همه باتونایی که داشتیم شکست.
‫من یه نفر رو فرستادم تا یه سری دیگه بیاره.
‫خونه شما رو دزد زده بود؟
‫خونه من نه. مغازه من.
‫مغازه؟ چقدر ضرر کردی؟
‫یه ...
‫بیا یه استراحت کنیم. چای آماده است.
‫چوبدستی کجاست؟
‫ای! بس کن دیگه. بیا پایین.
‫چرا چوبدستی میاره؟
‫صبر کن. اونو بده به من.
‫آقا، اینا کافیه؟ ‫- لعنت!
‫تو کی هستی مرد؟ ‫- من کیران هستم. افسر جدید.
‫اوه. همین جا صبر کن. ‫- باشه، آقا.
‫بلندش کن.
‫واقعا اینقدر چوبدستی رو شکستی؟
‫مطمئناً. نگاهی به من بنداز. ‫همینو بهت میگه.
‫بلند شو.
‫خدایا!
‫چای آماده است، آقا.
‫خدا رو شکر چای آماده است. ‫- مرد، تو چقدر طول میدی؟
‫بیا یه صف درست کن و چای رو بگیر.
‫لعنت به شما احمق ها!
‫با آقا چشم تو چشم نشین.
‫پول کجاست؟ ‫بگو!
‫بگو کجا پنهانش کردی!
‫اگه بیشتر از این میرفت جلو، ‫استخونتو میجوید.
‫ماشین رو بیارید بیرون.
‫ببریم اینو بیمارستان. ‫- صبر کن! نیازی نیست.
‫همه 32 تا ... ‫دندونش باید امروز روی زمین باشه.
‫چه ابزاری تو کلانتری داریم؟
‫ای! ‫- آقا!؟
‫بریم اونجا، آقا.
‫گاراژ مکانیک باید باز باشه.
‫برم اونو بیارم؟ ‫- دهنتو ببند!
‫تو..! ‫- چی؟
‫یعنی آقا.
‫اگه دادگاه بشنوه، ‫ما بدبخت میشیم.
‫بله، آقا. ‫- راست میگه، آقا.
‫پول ما چی میشه، آقا؟
‫پول؟
‫خیلی درد داره؟
‫خدا رو شکر! دست راستته.
‫یه نفر میتونه بهت غذا بده.
‫تصور کن اگه دست چپت رو گرفته بود.
‫الو؟ ‫- ارکستر ملودی؟
‫بله. من موهان از ارکستر ملودی هستم.
‫ما میخواستیم ارکستر اجاره کنیم. ‫- واقعا؟
‫برای یه مراسم عروسیه.
‫اداره شما کجاست، آقا؟
‫کنار خونه من. بیا پایین.
‫مذاکره می کنیم. ‫- باشه، آقا.
‫ممنون. ‫- ممنون، آقا.
‫بگیرش مرد!
‫آقا...
‫بوی یه چیز خوشمزه میاد. ‫دوسه است، آقا؟
‫دوسه اونجا؟
‫واو! دوسه!
‫دوسه!
‫ای! ‫- اوه!
‫اول یه دوش بگیر.
‫امروز تعطیله. کی اهمیت میده؟
‫اوه واقعا؟ عالیه.
‫زود آماده شو.
‫کجا بریم؟ ‫- مدرسه.
‫مدیر مدرسه از ما خواسته. ‫- اما چرا؟
‫وقتی گفت پلیس، ‫فکر کردم باباش بازرسه.
‫فقط یه افسر معمولی، بچه ها.
‫کار درستی کرد، نه؟ ‫- بابا!
‫یه لیوان قهوه ‫عالی میشد.
‫حالا برو. داری خرابش میکنی.
‫گوواردِهان! ‫- آقا؟
‫ده دقیقه دیگه باید ‫تو کلانتری باشی.
‫آقا، امروز دوسه ...
‫یعنی مرخصیمه، درسته؟
‫فوری. ‫سریع بیا اینجا!
‫خوب، میام.
‫باشه.
‫هیچ کس دیگه اینجا نمیتونه اینکار رو انجام بده.
‫تو آدم درستی. برو جلو.
‫برو تو.
‫اینو واسه امنیتت نگه دار.
‫چرا ریسکشو بکنی؟
‫بیا سمت من!
‫منظورت از این همه حرف چیه؟
‫اِی بابا! به کی زل زدی؟
‫بشین.
‫بخور.
‫بیا
‫چته؟ ‫تنده؟
‫نه.
‫خب؟ ‫- یاد خونه انداختم.
‫به جای اینکه کتک بخوری، ‫میتونستی اعتراف کنی، نه؟
‫این آدما انگار لات و لوطین.
‫بهشون اعتماد ندارم.
‫تو از طرفی ‫انگار عموم.
‫میگم بهت، آقا.
‫همه چیو بهت میگم.
‫تو خونه ما دستشویی نیست.
‫زنای خانواده ما ‫خیلی سختی می کشن.
‫اون ستو 6 ماهه ‫حقوقمو نداده.
‫خب...
‫وای نه!
‫من فقط 30 هزار تومن ‫نیاز دارم یه دستشویی بسازم.
‫اگه تو کمکم کنی، من ‫آماده ام تسلیم شم و برم زندان.
‫اینو نگه دار.
‫بقیه 70 هزار تومن ‫که از مغازه تون دزدیدن.
‫"از دزد پیدا شده". ‫اینجا رو امضا کن.
‫6 ماه دیگه از زندان بر می گردم، ‫باشه؟
‫ولی ما 1... ‫- اونها بهت کمک می کنن دستشویی بسازی.
‫لازم نکرده.
‫روز قبلش، یه دزدی توی ‫طلافروشی کَنچَنا، تو بازار اتفاق افتاد.
‫تبریک میگم، آقا. ‫- ممنون.
‫تبریک میگم.
‫ممنون.
‫وینا، ناهار چی داریم؟ ‫- اُپِیتو، آقا.
‫بده به من، میگم.
‫طبق دستورات، ‫اقدامات بعدی رو انجام میدیم.
‫این خوبه؟ ‫- ممنون، آقا.
‫بگو، جونم؟ ‫- خودتو چیکار کردی؟
‫یه جراحت کوچیکه. همین.
‫همین؟!
‫خونریزی داری!
‫چِه میشه اگه فردا کسی ‫گردنتو گاز بگیره؟
‫اشتباه کردم که ‫عکسو فرستادم.
‫آخرین باره که بهت میگم.
‫بعد از تحویل، دیگه ‫پامو به اون شهر کثیف نمی ذارم.
‫اگه میخوای خانواده اتو ببینی، ‫انتقال رو انجام بده.
‫به بابا بگم با ‫فرمانده صحبت کنه؟
‫نه! لازم نکرده. ‫من خودم حلش می کنم، باشه؟
‫آره، تو که حلش میکنی.
‫غرورت داره جلوت رو می گیره از... ‫- الان سرم شلوغه.
‫بعدا بهت زنگ میزنم. ‫- الو؟
‫الو، آقا؟ ‫- این چیه؟ تو کی هستی؟
‫از کانال. ‫- کدوم؟
‫کانال یوتیوب، آقا.
‫اون و کانالشه.
‫آقا! 48 هزار تا ‫عضوه داریم!
‫داداش، حتی یه ‫"سلام" هم نگفت.
‫میگه.
‫گووردَهان آقا! ‫- بله؟
‫یه مامور ‫دنبالتونه. بریم.
‫خداحافظ. ‫- چشم، آقا.
‫آقا، فقط یه عکس ‫نیاز دارم.
‫از من؟ ‫- بله، آقا.
‫واسه روزنامه؟ یه لحظه صبر کن. ‫- بله، آقا.
‫یه لبخند قشنگ بزن.
‫لبخند قشنگی دارید، آقا.
‫وینا! ‫- آقا؟
‫پولِاوگریه است؟
‫تو یه قلب خوابیده
‫بیا و ‫حسابی قلقلکم بده، ای زندگی
‫دلم میخواد ‫خندهام و خنده های ریز
‫توی سرم ‫بلند و واضح باشه
‫وسط آدما که ‫دوست دارن مغزمو ببرن
‫دلم میخواد ‫دندونامو به رخ بکشم
‫تو تلویزیون خوب میشم، نه؟ ‫- مطمئنا.
‫و با دل و جون بخندم
‫جزئیات دیگه ای هست؟ ‫- همین دیگه.
‫آقا! ‫- اونا کین؟
‫اومدن واسه شکایت از تهدید.
‫چطور جرات میکنی؟! ‫- نه آقا! من نیستم!
‫آقا! اون نیست! ‫- کی بود؟
‫اون هست. ‫- سلام آقا.
‫اونایی که جیبش پر پولِ فراموش کن
‫چون آدمی که با خوشحالی زندگی میکنه
‫ثروتمند همه است
‫چاپاتی؟ ‫- آره
‫عالی
‫کور شدی؟
‫آها... دیری میلک؟ ‫مرسی داداش.
‫هر چی تو زندگی پیش بیاد
‫بیا هر وعده غذاییمونو بچشیم و ‫شب راحت بخوابیم
‫بگذار فردا هر چی دلش میخواد بکنه
‫زندگی رو همون طور که میاد زندگی کنیم
‫دعوا و جنجال ‫چیز بیخودی و پوچیه
‫چون هنوز باید تو روزنامه مرگمون ‫با یه لبخند بزرگ عکس باشیم
‫ستیا، کیف من کو؟
‫میرا، زود باش. ‫- باشه مامان
‫کلید موتورم کو؟ ‫- همون جاست.
‫بیا و حسابی قلقلکم بده، ای زندگی
‫دلم میخواد بخندم و قهقهه بزنم
‫تو عمق وجودم
‫بین آدمایی که دوست دارن مغزمو خالی کنن
‫دلم میخواد دندونامو نشون بدم
‫و از ته دل بخندم
‫روی این زمین، خنده ی ما ‫راهنمای ماست
‫اون کسی که از ته دل میخنده، خداست
‫پوریِ تو.
‫پوری و ایدلیِ تو
‫آها! دقیقا مثل من بود؟
‫قفل شده؟!
‫مَوا (پدرشوهر) ِ تو...
‫رفته... بیمارستان.
‫رفته؟! ‫- رفته
‫وای نه! من هی بهش میگفتم ‫الکل نخور.
‫هیچ وقت گوش نمیداد.
‫حالت چطوره؟
‫یه کم سرم گیجه، دکتر.
‫حالت خوبه! فقط خسته ای. ‫- داماد جان، تو یه بازیکن حرفه ای هستی!
‫نگران نباش. ‫- باشه، دکتر
‫یه چندتا قرص برات مینویسم. ‫بعد از شام بخور.
‫عزیزم؟ ‫- جونم؟
‫دوست داری یه داداش کوچکتر یا یه خواهر کوچکتر داشته باشی؟
‫من هیچ کدومو نمیخوام.
‫دست به چیزها نزن.
‫دکتر برات آمپول میزنه.
‫گوش کن. بچتو بردار ‫و بیرون منتظر بمون.
‫من باید باهاشون حرف بزنم. ‫- باشه
‫باهاش بیرون منتظر بمون.
‫به من بگو، دکتر. ‫- اصلا آدم هستی؟
‫من چه کار کردم، دکتر؟
‫با یه دختر جوون ازدواج کردی.
‫یه بچه بهش دادی تا مراقبش باشه و ‫با کارای خونه خسته ش کردی.
‫تو که پدرشی، ‫مغز نداری؟
‫چند وقته ازدواج کردید؟
‫نه سال.
‫آخرین بار کی ‫از خونه ات بیرون بردیش؟
‫اخیرا بردمش بازار. ‫- آقا!
‫من درباره بازار ‫توی شهر و خرید و خرید سبزیجات صحبت نمیکنم.
‫خب؟
‫منظورم سفره. دور از شهرتون؟
‫یه سفر بیرون از شهر؟
‫سالهاست، نه؟
‫خب، وظایفم اجازه نمیده. ‫- وظایف؟
‫فقط کار رو ‫وظیفه ی مهم میدونی؟
‫اون شب و روز تو خونه ‫زحمت میکشه، اون از نظر تو وظیفه نیست؟ ها؟
‫لعنت!
‫میدونی بعد از ‫انجام دادن همون کارای تکراری هر روز چقدر مغز و اعصابش خسته میشه؟
‫میدونی استرس ‫چه معنی داره؟
‫میدونی خستگی ‫مفرط چیه؟
‫بزار ساده بگم ‫تا بفهمی.
‫وقتی فشار داخل ‫کتری زیاد میشه چه اتفاقی میفته؟
‫دکتر، اجازه هست؟
‫سوت میزنه.
‫اگه سوت ‫خراب باشه؟ ‫- منفجر میشه!
‫دقیقا.
‫حالا من چی کار کنم، دکتر؟
‫حالا ‫نیاز به یه کم استراحت داره.
‫هر کاری که لازمه برای این کار انجام بده.
‫بکنم؟ ‫- برو جلو.
‫مامان! ‫- خدای من!
‫فکر نمی کنم قاطی کردن آب ‫با هر نوع مایعی جواب بده.
‫خب دیگه.
‫خواستم بهش کمک کنم.
‫و آخرش ‫بیشتر به دردسرش انداختم.
‫مثل اینه که یه آدم لال رو ‫بری تو کنسرت بخونه.
‫درسته.
‫این رو به حسابمون بنویس.
‫آقا این دستگاه ‫خیلی بیشتر وزن رو نشون میده.
‫هرچی بیشتر بخوری، ‫عددش بیشتر نشون میده.
‫نه. فکر کنم این دستگاه خراب.
‫تو ایستگاه یه شکایت ثبت کن.
‫حالا من چی کار کنم آقا؟
‫دکتر چی گفت؟
‫دکتر گفت ‫منو ببره بیرون.
‫ببرش بیرون.
‫میشه چند روز مرخصی بگیرم؟
‫چطور جرأت می‌کنی؟
‫آقا بذار برن!
‫بذار باشه آقا. ‫- اگه دوباره ببینمت لهت می‌کنم!
‫خیلی شلوغ میشه؟
‫ما اجازه نمیدیم ‫یه جمع اینقدر بزرگ برگزار بشه.
‫مجوزش کو؟ ‫- کلاهت کو؟
‫موتورتو خاموش کن. ‫- مجوز برای چی؟
‫مدارک رو نشون بده. ‫- مستی؟
‫این چه لحنیه؟ ‫- احترام بذار!
‫ما از رسانه ایم. ‫- مشکلت چیه؟
‫چطور جرأت می‌کنی مست کنی ‫و جنجال به پا کنی؟
‫آقا این کار رو نکن.
‫از اینجا برو! ‫- گم شو قبل از اینکه دستم بهت برسه!
‫ببینم باهاتون چه کار می‌کنم!
‫ما از رسانه ایم. ‫- بذار بهت نشون بدم چطوریه!
‫آقا، چای؟
‫آقا منو می ترسونی. ‫- یه چیزی از این بده.
‫آقا باید عصبانیتتو کنترل کنی.
‫نمی فهمم چرا اینقدر زود عصبانی میشم.
‫آقا...
‫تو منطقه خطرناکی.
‫منطقه خطرناک؟ ‫- آره.
‫یعنی چی؟ ‫- یعنی...
‫میدونی یه سوختگی چیه؟ ‫- ها؟
‫سوختگی چیه؟
‫یه دیگ زودپز؟ ‫فشارش بالا میره؟
‫منفجر میشه؟
‫رو راست بگو منظورت چیه!
‫هر روز صبح تا شب ‫فقط صورت خلافکارا و دزدها و جنازه ها رو می‌بینیم.
‫صورت انسانیمونو ‫فراموش کردیم.
‫یه نگاه به پرسنلمون بنداز.
‫از بس هر روز یه کار رو تکرار کردن، ‫سوختن.
‫وقتی هیچ کدوممون نمیتونیم ‫با خانواده هامون راحت باشیم، ‫فشار تو وجودمون جمع میشه و این اتفاق می افته.
‫خب؟
‫یه فکری دارم آقا. ‫- چیه؟
‫بیا یه جشن خانوادگی ‫تو کلانتری خودمون برگزار کنیم.
‫با خانواده هامون وقت بگذرونیم ‫و یه کم استراحت کنیم.
‫چطوره؟
‫ایده قشنگیه. ‫- درسته.
‫ولی یه کم خرج برمیداره، نه؟
‫یه کم، آره.
‫الو؟ ‫- آقا، سلام.
‫اینجا گنپاتی از ‫کلانتری نیرووره.
‫سلام. بگو ببینم؟
‫می خوایم یه جشن خانوادگی ‫تو کلانتری خودمون برگزار کنیم.
‫باشه؟ ‫- پس...
‫حالا شما... ‫- مهمان ویژه باشین؟
‫نگران نباش. من اونجام.
‫اه. باشه. ممنونم آقا.
‫انگار این راه به جایی نمیرسه.
‫خودمون باید انجامش بدیم.
‫یه نگاهی به ‫صندوق کمک کلانتری بندازیم؟
‫اون چیه؟
‫با این پول حتی ‫کافی هم نمیشه خرید.
‫لعنتی! حالا چی کار کنیم؟ ‫کمک - شیواناندا، نماینده مجلس - نیرووره
‫نگران نباش. من هستم.
‫همه نشونه ها ‫نشون میده که این بار تو می‌بری.
‫چیزهای خوب منتظرته.
‫همه این ها به لطف برکت شماست، گورو جی.
‫ولی یه خطر سلامتی ‫منتظرتِ.
‫گورو جی...
‫این دومین بار بود ‫که سکته می کردم.
‫نگران نباش.
‫ولی باید ‫هوساتو کنترل کنی.
‫می شنوی؟
‫می شنوی؟! ‫- یه بار دیگه بگو، گورو جی؟
‫باید هوساتو کنترل کنی.
‫باشه، گورو جی.
‫تو شمال هند، یه ‫شیء قدرتمند وجود داره که میگن...
‫اگه اونو بیاری ‫خونه و بذاریش،
‫کارت بدون هیچ ‫مشکلی پیش میره.
‫ولی یه کم خرج داره.
‫پول مسئله نیست.
‫می خوام این انتخابات ‫بدون مشکل برگزار بشه.
‫باشه.
‫گورو جی، پاتون...؟
‫با تمام وجودم ‫سجده می کنم.
‫آقا، قرص هاتون.
‫باشه. فردا می بینمت. ‫- فردا میای، درسته؟
‫هزینه ی ‫احتمالی این مراسم چقدره؟
‫بین ‫70,000 تا 80,000 روپیه.
‫خیلی زیاد نیست؟
‫بذاریدش پایین.
‫کافیه.
‫آقا رسید.
‫رئیس، عکس ‫خوبه، نه؟
‫هر روز باید ‫به صورتم خیره بشم؟
‫مردم باید ‫منو ببینن.
‫ببندیدش به ‫در ورودی. ‫- باشه.
‫اِی! ‫زودتر بکشید!
‫آقا، مثل ‫یه گفته بودم...
‫تزئینات، ‫صحنه، بنر.
‫خیلی خرج ‫بر می داره.
‫بنر هم میذاریم؟ ‫- با عکس شما هم.
‫واقعا؟ با عکس من؟ ‫- حتما.
‫یه لاک روپیه ‫بهت می دم.
‫خیلی ممنون، آقا.
‫آقا؟ ‫- بله؟
‫یه لطفی دیگه ‫ازت می خوام.
‫حالا چی شده؟
‫اگه می شه ‫انتقال منو پیشنهاد بدی؟
‫دیگه ‫از شهرم خسته شدی؟
‫اصلا. ‫- پس قضیه چیه؟
‫مسائل ‫شخصی.
‫خیلی ‫خوب می شه اگه کمک کنی.
‫باشه. ولی یادت باشه...
‫بنر و عکس ‫باید بزرگ و با شکوه باشه، باشه؟
‫باشه. لطفا یه ‫عکس خوب از خودت بده.
‫خوبه، نه؟
‫عزیزم، ساتیاواتی.
‫یه مراسم دوستانه برای خانواده های پلیس ‫تو ایستگاه من برگزار می شه.
‫لطف کن و تو این مراسم شرکت کن. ‫- بریم
‫منتظر رسیدنتون هستم، ‫فقط برای شما، گوواردان.
‫ازت خواستم که منو ببری بیرون و تو داری منو به ‫ایستگاه پلیس دعوت می کنی؟
‫نمیام. ‫- چی؟
‫بیا دیگه! چطور می تونی رد کنی؟
‫این مراسم برای توئه.
‫من ازت اینو نخواستم!
‫هر طور دوست داری.
‫نمیام.
‫شوخی نکن. همه دارن میان
‫باهاشون ‫آزادانه ‫برقص!
‫من به ‫ایستگاه پلیس ‫قدم نمیذارم.
‫برو ‫بخواب!
‫گوپی! ‫- بله، آقا؟
‫اینارو بگیر و بیرون ببندشون
‫ماشینو کجا ‫پارک کنم؟
‫تو حیاط ‫عقب. ‫- باشه، آقا.
‫موهانا. ‫- بله؟
‫فکر کنم این آهنگ مناسب باشه. ‫خوبه.
‫'جایا راما'؟ ‫آهنگ مذهبیِ.
‫خوبه برای این مراسم.
‫آقا؟ ‫- بله؟
‫یه دورهمیِ.
‫یه آهنگ عاشقانه خیلی خوب می شه.
‫یه آهنگ عاشقانه؟
‫ما که هیچ کدومو بلد نیستیم ‫نه؟
‫من یه ملودی برای یه آهنک دارم
‫می خوای بشنوی؟ ‫باشه - بخون برامون
‫چطوره؟
‫خوبه. ‫- ممنون.
‫برای این آهنگ باید ‫یه سری شعر بنویسیم، نه؟
‫تو باید بنویسی. ‫- من؟ باشه.
‫حالا بنویسیم. ‫بریم.
‫عکس وزیر کوش؟
‫اسمشم نمیبینم.
‫عکس وزیر؟ لازم بود؟ ‫- احمق!
‫حواست کجا بود؟
‫عکسو ده دقیقه دیگه میخوام. ‫حالا فهمیدی؟
‫داداش، اومشا... ‫- بله؟
‫عکسو میگی؟ ‫- آره.
‫حلش میکنیم. ‫- عالی.
‫چی شده؟ ‫- اون میاد. نگران نباش.
‫بیا تو. ‫- اینو بگیر آقا.
‫آقا، انگار رسید.
‫آهنگو شروع کن.
‫چه زیباست این دختر
‫دختر هزار جشن و سرور
‫وقتی این نامه عاشقانه رو میخونم
‫ببخشید، دیر کردم. ‫- اشکال نداره.
‫انگار تزیینات امروز خیلی باحاله.
‫چی؟ واقعا؟
‫یعنی ... رو سرت.
‫من دور و برم.
‫چه زیباست این دختر، این دوشیزه
‫دختر هزار جشن و سرور
‫بس کن آقا!
‫دختر هزار جشن و سرور
‫گلبرگ آغشته به لبخند ‫و هزار شب ماه کامل
‫وقتی این نامه عاشقانه رو میخونم
‫شیپورهای ناز و عشوه گری ‫تو هوا طنین انداز میشه
‫این یه تجربه جدید ‫و یه حس تازگیه
‫یه لذت دلچسب
‫هی، اون کیه؟ ‫- اوه! شما هستید آقا؟
‫بیا، بریم از تو صندلی بیاریم.
‫چه زیباست این دختر، این دوشیزه
‫دختر هزار جشن و سرور
‫گلبرگ آغشته به لبخند ‫و هزار شب ماه کامل
‫به سلامتی!
‫حالا در مورد انتقالت چی؟
‫باهاش صحبت کردم. ‫انگار حل میشه.
‫اون کیه؟ ‫- پدر زن گووردان هست آقا.
‫بارها و بارها دلهامون ‫برای نزدیکی به همدیگه لحظه شماری میکنه
‫هر چی که بشه
‫این اینجا کاخ شادی ماست
‫برو پایین از صحنه!
‫بکشیدش پایین!
‫نه آقا! من نمیتونم.
‫این یه تجربه جدید ‫و یه حس تازگیه
‫یه لذت دلچسب
‫بین ما، وقتشه برای یه چیز تازه
‫یه اتحاد تازه
‫چه شب قشنگیه این شب
‫انگار سایه هزار تا ستاره ‫بالای سر ماست
‫گلبرگ آغشته به لبخند ‫و هزار شب ماه کامل
‫آقا، هدف از این مراسم چی بود؟
‫اینجور مراسم باید ‫تو کلانتری برگزار بشه.
‫نیروی پلیس تو ‫محیط های خیلی سختی کار میکنه.
‫جمع کردن خانواده هاشون تو ‫فضای کلانتری ایده خوبیه.
‫امروز این کارو انجام دادن.
‫یه حرکت عالیه.
‫آقا؟
‫خیلی خوب میشد اگه ‫وزارت شما به مشکلات دیگه کارکنلاتونم توجه میکرد.
‫یعنی چی؟
‫60% از نیروها از ‫مشکلات مربوط به تناسب اندام رنج میبرن.
‫طبق آمار، 80% از ‫مرگ و میر کارکنل ها به خاطر چاقی اتفاق میفته.
‫نظر شما چیه؟ ‫- اینطور نیست!
‫پلیسای ما سالم و سرحالن.
‫خودتون نگاه کنید آقا.
‫اگه نمیتونن به سلامتی خودشون برسند، ‫چجوری میتونن جامعه رو سالم نگه دارن؟
‫[حرف زدن همزمان]
‫آقا، افسر داره میره. ‫انتقالم چی میشه؟
‫مطمئن شو که ‫20 لاک رو ترتیب بدی.
‫من میبینم که چی میشه کرد.
‫سریکانث، ماشینو بیار.
‫اولین بار که خانواده هامون ‫برای دیدن عروس رفتن، خیلی دیر شده بود.
‫خیلی گشنه بودم ‫و بهشون گفتم ...
‫"فرقی نداره که میخواید عروس رو نشونم بدید، ‫اول یه چیزی به من بدید بخورم."
‫تو نمیدونی آشپزیش ‫چقدر خوشمزه بود.
‫یه لقمه اول رو گذاشتم دهنم و ‫همون موقع تصمیم گرفتم.
‫این زن قراره زن من بشه.
‫چرا بهش آره گفتی؟
‫من عاشق این شدم که چطور ‫غذا رو با لذت میخورد.
‫الو؟ ‫- گوشی رو بده به گووردان.
‫خوابه آقا.
‫باشه. بهش بگو فردا صبح زود ‫برسه به ایستگاه.
‫باشه. بهش میگم.
‫داداش، جارو رو تموم کن ‫و بیا اینجا.
‫باید تیرها رو برداریم. ‫- میام، آنا.
‫میخوای لایو بری؟
‫وارد صف بشو. ‫- معذرت میخوام آقا.
‫لطفاً یه کم راه بدین.
‫ترازو رو بیار.
‫آقا، ما ترازو نداریم.
‫چرا یه کلانتری بدون ترازو ‫راه انداختین؟
‫چی میخواین؟
‫یه کم لق میزنه آقا.
‫احمق. ‫- باید سکه بندازین آقا.
‫سکه کسی داره؟
‫پس هیچکی نداره؟
‫آقا...
‫یادداشت کن. ‫73 کیلو.
‫بعدی؟
‫56 کیلو.
‫70 کیلو.
‫100 کیلو.
‫تو آ.س.آ.ی، درسته؟
‫باید از خودت ‫شرمنده باشی.
‫'من 60 سالمه. ماه بعد بازنشسته میشم.'
‫خب؟
‫هیچی آقا. ‫- برگرد اونجا.
‫ببخشید! با اونا نه. ‫اینجا وایسا.
‫بعدی کیه؟
‫78 کیلو.
‫یه تار مویی با چاقی فاصله داشت.
‫چقدره؟ ‫- 44 کیلو.
‫خانم، اصلا غذا ‫میخوری؟
‫خب... آقا...
‫باید غذای خونگی بیاری ‫و خوب غذا بخوری.
‫باشه. برو سر صف.
‫نیازی نیست سوار شی.
‫لطفاً اونجا وایسا.
‫ببخشید. اون آقایی که اونجاست.
‫بله، شما. بیا اینجا.
‫من؟ ‫- بله! شما! بیا اینجا.
‫یه لحظه آقا.
‫انگار این آقا یه نانوایی ‫قابل حمل تو جیبش داره.
‫هیچ راهی نداره که بیرون بیاد.
‫تقریبا داره بیرون میاد. ‫- کفش و جورابت چی؟
‫بله آقا.
‫لباسات چی؟ ‫- آها.
‫تو یه نمونه عجیبی. ‫زود بیا اینجا!
‫دیروز از جامون لذت بردی؟
‫آقا، این دستگاه خراب.
‫اعداد اشتباه نشون میده.
‫واقعا؟ ‫- درستش کردم آقا.
‫کی درستش کردی؟
‫هنوز یه عدد ‫غیر واقعی نشون میده.
‫خفه شو!
‫مگه پدر زنش ‫رهبر ارکستر نیست؟
‫چرا باهاش همراه نمیشی؟
‫چرا باید پلیس باشی؟
‫آقا...
‫حرفم رو فهمیدی؟
‫تقلید صدا خیلی خوب ‫میکنی، نه؟
‫تو هم طرفدار داری؟
‫با سوت و تشویق ‫تو رو غرق میکردن.
‫آقا... در واقع...
‫بیا ببینیم ‫تناسب اندامت مثل تقلید صدات خوبه؟
‫الان 10 تا شنا برو. ‫- آقا؟
‫بیا بچه ها.
‫سوت و تشویق ‫برای آقا.
‫برو. ‫- اوه!
‫تو. بهش نشون بده چطور باید انجامش داد.
‫خوب نگاه کردی؟
‫حالا انجامش بده.
‫مواظب باش آقا!
‫باید از خودت شرمنده باشی.
‫تو یه گوسفند سیاه این بخش هستی. ‫تو یه گوسفند سیاه این بخش هستی.
‫شما هم همینطور.
‫همتون رو همین الان معلق می کنم.
‫چرا داره میخنده؟
‫اوه، داره گریه میکنه.
‫اگه همه رو معلق کنی ‫چطور این ایستگاه رو اداره کنم؟
‫با این آدم ها تو ایستگاه ‫اصلا چه کار می کنی؟
‫هیچ دردی نیستن.
‫لطفاً این کارو نکن.
‫بهشون یه فرصت ‫برای جبران بده.
‫بهتون 3 ماه وقت میدم.
‫تا اون موقع بهتره ‫فرم رو به دست بیارید.
‫وگرنه همه رو ‫اخراج می کنم.
‫این یه مسئله مربوط به ‫آبروی بخش هست.
‫قبل از اینکه سعی کنیم ‫جامعه رو درست کنیم، ‫اول باید خودمونو درست کنیم.
‫سعی می کنم قانون تناسب اندام رو ‫در همه ی ایستگاه های پلیس ‫در بخش خودم اجرا کنم.
‫تمام تلاشم رو می کنم ‫برای اجرایی کردنش ‫و ایجاد نظم و انضباط بین همه مون.
‫ممنون.
‫این موضوع در همه ‫کانال های تلوزیونی ‫و شبکه های اجتماعی پخش میشه.
‫چطور جلوی ‫این تحقیر رو بگیرم؟
‫اصلا چرا به این ‫گردهمایی احتیاج داشتیم؟
‫کی جز گوردان؟
‫آقا، چی شد؟
‫چطور می تونیم ‫در 3 ماه وزن کم کنیم؟
‫این موضوع به من ربطی نداره داداش.
‫ماه دیگه بازنشسته میشم.
‫اون موقع میبینمت؟
‫تو زودتر بازنشسته میشی. ‫من بعدش اخراج میشم.
‫تو دهنم یه کاری ‫برای خودم پیدا می کنم.
‫یه مسئله مربوط به ‫بقا هست.
‫پس زنده بمون. ‫- باشه آقا.
‫لطفاً من رو ‫با موتور خودت برسونی خونه.
‫موتور من خیلی قدیمیه ‫و دو تا آدم رو تحمل نمیکنه.
‫تو یه ریکشا بگیر.
‫امشب چرا اینقدر دیر ‫اومدی خونه؟
‫شام تو؟
‫از این به بعد دیگه شام ‫خوردن ممنوع.
‫نمی تونستم ‫گرسنگیم رو تحمل کنم.
‫غم، اندوه و اندوه
‫تحمل وزن همه چیز، ‫بدن برای زمین سنگین تر شده
‫برمی گردم.
‫آقا، پوری شما. ‫چای رو بعدا میارم.
‫غم، اندوه و اندوه
‫تحمل وزن همه چیز، ‫بدن برای زمین سنگین تر شده
‫این نباید اتفاق می افتاد؛ ‫وای! آخه! لعنت!
‫زندگی الان یه قطار از ریل خارج شده
‫اوه من من!
‫قلب من الان شیر فاسده
‫اوه من من!
‫مدت زمان اجاره لبخند ‫روی صورتت تموم شده
‫آقا، ناهارمون رو بخوریم.
‫اوه... من که ‫در مزارع غم قدم میزنم
‫غم، اندوه و اندوه
‫تحمل وزن همه چیز، ‫بدن برای زمین سنگین تر شده
‫کافیه. ‫- یه کم دیگه بخور.
‫منظورم واضح نبود؟
‫تو دلیل اینکه الان اینجوری هستم.
‫بعد از اینکه ‫مدام خوراکی های ناسالم می خوری ‫منو سرزنش می کنی.
‫هممون یه جور غذا می خوریم. ‫ما هم مثل تو شدیم؟
‫اعصاب خوردی ‫فایده ای نداره.
‫تو باید سخت ‫کار کنی تا وزن کم کنی.
‫این کار میکنه؟ ‫- صد درصد!
‫پاها بدون جلو رفتن ‫راهشون رو پیدا نمی کنند
‫به باشگاه بپیوند. ‫خیلی زود وزن کم می کنی.
‫ادامه بده.
‫هانومان ‫توانست یه کوه رو بلند کنه
‫ورزش یه فرآیند ‫طولانیه.
‫یک شبه اتفاق نمی افته.
‫بیما یه درخت رو ‫از زمین کند
‫اوه، تو چرا نمی تونی؟
‫چون اونا با بلایا ‫مواجه شدند، ‫تو یه آدم معمولی هستی
‫به راه رفتن ادامه بده
‫آب لیمو رو با آب داغ مخلوط کن.
‫وزن کم می کنی.
‫غم، اندوه و اندوه
‫یه عمل جراحی لیپوساکشن انجام بده. ‫- این چیه؟
‫شکمتو می برن ‫و چربی ها رو در میارن.
‫اگه روده هم باهاش بیاد بیرون چطور؟ ‫- دوباره می دوزنش.
‫لعنت! چاخ! لعنتی!
‫تو هم یه بار امتحانش کن! ‫- چی میگی؟
‫چه غلطی میکنی! ‫- داشتم راستش رو میگفتم.
‫چی میگی؟ ‫- فقط داشتم حقیقت رو میگفتم.
‫حواست باشه چی میگی!
‫بسه. بریم.
‫یه مرکز طبیعت درمانی ‫تو بنگلور هست.
‫برو.
‫به دوستام که اونجا کار میکنن خبر میدم.
‫باشه؟
‫بفرمایید.
‫لطفا بشینید آقا.
‫خوبی؟
‫قهوه یا چای میل دارید؟ ‫- نه. ممنون.
‫من چای میخورم. ‫- باشه. یه چای بیار.
‫دو تا چای بیار.
‫میخوای من ...؟ ‫- آره. تو. بیارشون.
‫ببخشید. برام هم یکی بیار.
‫باشه آقا. ‫- یه چای بدون قند برای آقا.
‫فهمیدی؟ دو تا با ‫قند و یه دونه بدون.
‫مدتیه که ندیدمت.
‫بگو ببینم چطور میتونم کمکت کنم؟
‫میخواستم یه چیزی رو باهات در میان بذارم. ‫- بگو.
‫یه لحظه.
‫شماها برید بیرون. ‫- باشه آقا.
‫اون چی بود؟ ‫- هیس.
‫حتما یه کلاهبرداری کشیدن مو از برنجه. ‫- منظورت چیه؟
‫بگو آقا. ‫- میگم. با من بیا.
‫دیروز عصر یه مردی اومد ‫و خودش رو دستیار گورو جی معرفی کرد.
‫خوش چهره بود.
‫گفتم حتما از همونا
‫یه شیء رو نشونمون داد و گفت ‫که این رو گورو جی برایمون فرستاده.
‫گفت این یه شیء کمیاب ‫که تو خارج قیمتش چندین میلیون میرسه.
‫گفت ما فقط به خاطر ‫توصیه ی گورو جی داریمش.
‫گفت این رو رعد و برق زده ‫و یه نیروی ماورایی داره.
‫گفت حق نداریم ‫پوشش محافظتی دورش رو برداریم.
‫گفت این نیرو برای ‫ما آدم ها قابل تحمل نیست.
‫قول داد که قدرت این شیء رو ‫نشونمون بده و یه مشت برنج رو روش ریخت.
‫دونه های برنج ‫جادویی به شیء چسبیدند.
‫بعدش چی شد؟
‫میگن این شیء یه ‫قدرت ماورایی داره.
‫میگن نگه داشتن این ‫شیء تو خونه شانس و ثروت میاره.
‫آخرش مردم رو گول میزنن.
‫بعدش؟ ‫- چشاشونو با یه ‫کلاه برداری پوشوند.
‫فقط بعد از اینکه ‫با گورو جی تماس گرفتم فهمیدم.
‫بهش پول دادی؟
‫پنجاه لاک روپی ‫پیش پرداخت گرفت.
‫پنجاه لاک روپی؟!
‫فکر نمیکنید که ‫اون پول رو پس بگیریم؟
‫خیلی سخته. ‫- لطفاً کاری بکنید؟
‫شکایت رسمی ‫نمیشه ثبت کرد.
‫مجبور میشم تو رو هم ‫متهم کنم. ‫- چی؟
‫من پیش پرداخت رو از ‫صندوق انتخابات برداشتم.
‫نگران نباش آقا.
‫بیا این رو غیر رسمی ‫حل کنیم.
‫مسئولیت ‫منه که پول تو رو پس بگیرم.
‫اگه این دفعه کمکم کنی، ‫مطمئنم به موقع کمکم کنی.
‫مشخصاتش رو بهم بده.
‫خاموشه؟
‫لطفا این پرونده رو ‫به من واگذار کن.
‫هرجا که مخفی شده باشه ‫پیداش میکنم.
‫دیر اومدم چون ‫بارون گرفت.
‫چای بخور. ‫- ممنون.
‫راستش ...
‫کار شما تمومه؟ حالا برو.
‫چون این یه ‫تحقیق غیررسمیه.
‫با دقت انجامش بده. ‫- بله آقا.
‫شمارشو داریم.
‫میدونی که باید چی کار کنی. ‫- ممنون آقا.
‫نمی تونستید ‫چای رو قبلش گرم کنید؟
‫آقای چلووایاه، چای میخورید؟ ‫- بله.
‫آقا. ‫- چیه؟
‫من به یه مرخصی ‫پانزده روزه نیاز دارم.
‫پانزده روز؟ اما چرا؟
‫میخواستم برم ‫درمان طبیعت درمانی بگیرم.
‫قراره ‫پانزده روز اونجا بمونم.
‫کار اینجا چی میشه؟
‫انگار که ‫کار مهمی اینجا انجام میدم آقا.
‫باشه. زیاد ‫احساساتی نشو.
‫مرخصیت رو میتونی ‫بگیری. ‫- ممنون آقا.
‫موفق باشی!
‫بله قربان.
‫اینو بگیر عزیزم.
‫بابا، این واسه قد و قواره ات ‫کوچیک نیست؟
‫موقع برگشت به کارم میاد. ‫تو فعلاً نگهش دار.
‫داماد؟ ‫- بله؟
‫این واسه چی بود؟
‫اگه موقع برگشت ‫نشناختنت چی؟
‫یه دونه واسه شناسایی ‫خودت برداشتی.
‫بریم ترمینال اتوبوس. ‫- باشه.
‫می بینمت. ‫- مواظب خودت باش.
‫سلام. خوش اومدی.
‫سلام.
‫حال و روزت رو که می بینم ‫قلبم به درد میاد
‫کی می دونه بدبختی ‫کی سوار ‫کمرت شد
‫حال و روزت رو که می بینم ‫قلبم به درد میاد
‫کی می دونه بدبختی ‫کی سوار ‫کمرت شد
‫این نباید اتفاق می افتاد ‫لعنت بهش! اه! کثافت!
‫قربان، داره می سوزه!
‫داره می سوزه، قربان!
‫اشک هات ‫مثل آبشار می ریزه
‫ببخشید، بیا اینجا.
‫مگه نمی تونست ‫یه کم از کالری هات رو ‫آب کنه؟
‫اگه به آدمای دنیا ‫سجده کنی
‫بدون دلیل ‫تو رو ‫چغلی می کنن؟
‫موقعی که خودت ‫قبر خودت رو کنده بودی؟
‫بیا تو قربان. - آره.
‫چرا احمق ‫خودت رو بیل کردی؟
‫هانومان تونست ‫یه کوه رو بلند کنه
‫ای بابا، ‫تو چرا نمی تونی؟
‫راما ‫از دریا رد شده
‫ای بابا، ‫تو چرا نمی تونی؟
‫بیمه ‫درخت رو از زمین درآورده؟
‫ای بابا، ‫تو چرا نمی تونی؟
‫چون اونها با ‫فاجعه ها روبرو شدن ‫تو یه آدم معمولی هستی
‫به راهت ادامه بده
‫خوشبختم.
‫سه روز غذاهای بی مزه.
‫زبانم مثل گربه مرده اس. ‫- آره.
‫امروز یه غذای ویژه ‫دارن. امیدوارم خوشمزه باشه.
‫واقعا؟ ‫- آره.
‫امروز غذای ویژه ای ‫نداریم؟ ‫- اونجاست.
‫انگار اسموتی آووکادو ‫هست.
‫همه باید ‫آب هندوانه تلخ ‫بخورن.
‫بیهوده هدرش ندین. ‫- من نمی خورم.
‫بهش چه اتفاقی افتاده؟
‫نمی تونم.
‫دیگه نمی تونم این کارو ‫انجام بدم.
‫چرا این کارو ‫با خودم کردم؟
‫یه دود بکشیم. ‫ذهنم ‫کلی آشفته اس.
‫حالا اگه ‫رئیسای ما ‫ببیننمون ‫تموم شد.
‫اشکال نداره. ‫بریم. ‫- باشه.
‫ای! وایسا!
‫برو بابا!
‫من دیگه ‫برنمی گردم! ‫- وایسا!
‫ندو! ‫- نزار وایسم!
‫وایسا!
‫خدایا!
‫برگرد!
‫مگه نمی دونی ‫من پلیس ام؟ ‫- به من چه.
‫کیفت رو بیار.
‫حالا بیا. سوار شو!
‫سوار شو.
‫قربان، لطفا ‫بزار برم خونه. ‫- سوار شو!
‫اونجا بمون.
‫این نباید اتفاق می افتاد ‫لعنت بهش! اه! کثافت!
‫اگه یه بار دیگه ‫بخوای فرار کنی ‫یه ماه ‫بیرونت نمیزارم.
‫قربان، لطفا... ‫- برو بخواب.
‫کثافت!
‫همه رفتن کجا؟
‫وینا! چته؟
‫یه لیوان؟
‫حتما اون که برنج ها رو می کشه بوده
‫ای! واسه چی ‫اینطوری ‫لبخند می زنی؟
‫قربان، لطفا.
‫رو سر من نزن. ‫- آره؟ ‫احمق!
‫بهت می گم. این خوب تموم نمیشه.
‫قربان...
‫چته!
‫فکر میکنی میتونی تهدیدم کنی؟ ‫- شماها اینجا چه کار میکنید؟
‫همه بیرون برید
‫پول؟
‫چه پولی؟
‫اون 50 لاک روپیه؟
‫50 لاک روپیه؟ ‫- وزیر؟
‫وزیر؟
‫انگار گیج شدید.
‫بیا اینجا! ‫- در رو ببند!
‫بقیه رو بفرست بیرون ‫و در رو ببند.
‫بیرون برو!
‫ولم کن مرد!
‫بگیرش!
‫ولم کن مرد!
‫آقا!
‫نگهش دار!
‫دستمو آزاد کن!
‫نگهش دار!
‫خیلی متاسفم آقا.
‫برو داخل آقا. ‫- برو تو.
‫اگه یه نفر سرمو بزنه ‫نمیدونم چه بلایی سرم میاد.
‫متاسفم. ‫- بگیرش پایین!
‫متاسفم.
‫واقعا متاسفم... ‫- بگیرش!
‫خیلی باحالی آقا.
‫بگیرش!
‫ولش نکن آقا.
‫ولش نکن!
‫پاشو بگیر، اُمِش آقا.
‫بزن تو سرش!
‫خدایا!
‫الو؟ نیرو ‫پلیس نیرو؟
‫ده تا مرد یه نفر رو ‫دارن تو حیاط میزنن، لطفا بیاید!
‫متاسفانه، یه نفر داره ‫هشت نفر از ما رو اینجا میزنه.
‫انگار که امروز نمیتونیم بیایم. ‫- چی؟
‫آقا! ‫- متاسفم.
‫متاسفم چطور کمکی میکنه؟ ‫موقعیته.
‫وای نه!
‫یه قدم دیگه بیای نزدیکتر تیر میزنم!
‫نزدیک من نیا! ‫تیر میزنم!
‫تو... ‫- بله آقا؟
‫بیدارش کن.
‫پاشو. ‫- درست بیدارش کن!
‫نفهاشو چک کن. ‫- باشه آقا.
‫همه شما که امروز اینجا هستین ‫سعی داشتین از این مرکز فرار کنین.
‫من هم یه بار این کارو کردم.
‫حالا به من نگاه کن.
‫آقا، من میخوام مثل شما بشم.
‫خیلی سخته.
‫اما چرا؟
‫تا وقتی که یه ‫اراده قوی پیدا نکنی، سخته.
‫اراده قوی!
‫[با هم]
‫برای اینکه ‫اراده قوی پیدا کنیم باید چکار کنیم؟
‫باید از خواسته هاتون دست بکشین.
‫یعنی چی؟ ‫- چشماتون رو ببندین؟
‫به چه غذایی فکر میکنی؟
‫پوری. ‫- باید دست بکشین.
‫مساله دوسه. ‫- باید دست بکشین.
‫جمون؟ ‫- باید دست بکشین.
‫اما برنج دکتر... ‫- از همه چی باید دست بکشین!
‫از همه چی باید دست بکشین!
‫مهم نیست چی میخوای ‫فقط میتونی به سبزیجات و چایی فکر کنی.
‫خوبه که نفسمو ‫حالا بدم.
‫حالا فهمیدی از چی باید دست بکشی. ‫- از زندگی هامون؟
‫همه برای ‫چکاپ بیاین.
‫900 گرم کم کردی. ‫خیلی خوبه.
‫دکتر، یه هفته میشه ‫که شروع کردم.
‫خوبه. بدنت ‫داره جواب میده.
‫لطفا رژیمتو ادامه بده، باشه؟
‫یه نفر دنبالته آقا.
‫دنبال من؟ ‫- بله.
‫سلام آقا.
‫چند روز دیگه تموم میشد ‫و من با همه وزنم برمیگشتم.
‫آقا گفت ‫فوری بیارتت.
‫پس اومدم.
‫شماها کجا پیداش کردین؟
‫ایستگاه اتوبوس. ‫- واقعا؟
‫و بعدش؟
‫نمیدونم چی شد.
‫همه رو شروع کرد به زدن!
‫تو باید شاهد دعوا بودی.
‫آقای گاناپاتی به موقع ‫لیوان رو پیدا کرد.
‫مرده بود؟ ‫- ما هم فکر کردیم.
‫آقا، زنده است.
‫برداریدش. ‫بریمش بیمارستان.
‫شماها کین؟
‫منو چه بلایی سر اومده، دکتر؟
‫من تو یه تصادف از موتور ‫افتادم؟
‫همه شماها ‫منو آوردید بیمارستان؟
‫ممنون آقا.
‫شماها آدم خوبین.
‫دکتر؟
‫میشه برم؟ ‫- مطمئناً.
‫ای وای! دمپایی من اینجاست.
‫آقا؟ ‫- یک دقیقه صبر کن.
‫اگه فرار کنه چی؟
‫فرار میکنه آقا.
‫خونه من کجاست؟
‫این یه مورد از فراموشی پس رونده است.
‫پس رونده ... فراموشی؟
‫ببین اینجا رو. این ناحیه رو.
‫این ناحیه یه آسیب جدی دیده ‫که به این اتفاق ختم شده.
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫ازش بپرس.
‫بهشون بگو.
‫بهشون بگو گوگل چی میگه.
‫فراموشی پس رونده به ‫فراموشی ای گفته میشه که
‫خاطرات قبل ‫از اتفاقی که باعثش شده
‫رو به یاد نمیاره. ‫معمولا
‫خاطرات جدید رو ‫از گذشته تحت تاثیر قرار میده.
‫پس گذشته رو یادش نمیاد؟ ‫- نه آقا.
‫اگه وانمود کنه چی دکتر؟
‫با این اسکن ‫نمیتونیم بفهمیم.
‫راه دیگه ای برای حل این موضوع وجود داره؟
‫یکی هست.
‫میتونیم تست پلی گراف انجام بدیم.
‫فقط به یه نامه مجوز ‫از طرف آزمایشگاه نیاز داری.
‫اوه.
‫دکتر، درمان دیگه ای ‫وجود نداره؟
‫در مورد درمان بهش بگو.
‫آقا...
‫تمام اطلاعات رو نداره آقا.
‫خدا رو شکر! ‫شانس آوردیم.
‫به نظر میاد شما ‫تنها آدم عاقل اینجایی.
‫این جور بیمارا ‫خیلی حساسن.
‫حتی یه کم افزایش ‫استرس میتونه مشکل ساز بشه.
‫میتونه به کما هم ‫برسه.
‫بنابراین، به یه محیط ‫خانگی نیاز داره.
‫یه نفر باید ‫مهربون و دوست داشتنی باشه.
‫آماده شو و ‫به ایستگاه بیا آقا.
‫داری به چی زل میزنی مرد؟
‫چشماتو در میارم.
‫نگاه کن داره به من زل میزنه.
‫از من چه میخواین آقا؟
‫گووردان ...
‫یه چند روز نگهش دار ‫و ازش درباره پول بپرس.
‫تو خونه من ...؟
‫نمیشه کسی رو ‫بدون شکایت تو ایستگاه نگه داشت.
‫خوب میدونی.
‫علاوه بر این، ایستگاه ما داره ‫به دلایل اشتباه خبرساز میشه.
‫آقا، یه ساندویچ سمبوسه داغ.
‫بگیرش. داغه.
‫نه آقا. ‫یه غذای سرخ شده است.
‫نمیخوای؟ باشه.
‫ببخشید آقا ...
‫گووردان، من ‫میدونم چی فکر میکنی.
‫نگران نباش.
‫در مورد تعلیق است؟
‫من مسئولیت رسیدگی بهش رو ‫به عهده میگیرم.
‫میخوام بزنمش.
‫اما تو نه.
‫تو با حرفات در ‫هر موردی موفق میشی.
‫همه تو ایستگاه ‫به من اینو گفتن.
‫اما یه مجرم رو تو خونه نگه داشتن ... ‫- بیا دیگه.
‫مثل بچه هاست گووردان.
‫حس میکنم داریم ‫یه نفر دیگه رو طعمه میکنیم.
‫گووردان بدبخت. ‫آدم خوبیه، اینطور نیست؟
‫مشکل همینه، داداش.
‫هر چی بیشتر به بقیه خوب باشی، بیشتر ازت سو استفاده می کنن.
‫درست گفتی.
‫ای بابا! ‫- ها؟
‫کمربندم چطور این جا گیر کرده؟
‫نمیدونم.
‫وای نه! منو نزن!
‫خواهش میکنم!
‫این کارو نکن. ولم کن!
‫خدایا! خواهش میکنم این کارو نکن!
‫این جا چه خبره؟
‫چرا گریه میکنی؟ ‫من چه کار کردم؟
‫تو باهاش چه کار کردی؟
‫من هیچ کار نکردم. ‫- شماها کی هستین؟!
‫چرا منو میزنین؟
‫من بهش ضربه نزدم. ‫من فقط این کارو کردم -
‫چه کار کردی؟ ‫- من این کارو کردم -
‫منو عصبانی نکن. ‫برو راهتو.
‫باشه.
‫وای نه!
‫احمق! برو!
‫داداشا! ‫- بله؟
‫این چند روز دور هم جمع نشیم.
‫چرا؟
‫دو هفته دیگه عید گانش هست.
‫تمریناتمون چی میشه؟
‫یه کار مهم تر از این دارم انجام بدم.
‫چی هست؟
‫نمیتونم بگم. ‫- پس چرا میگی؟
‫رازِ مهمیه!
‫خب خب! باشه!
‫دی سوزا، یه کم دیگه میخوای؟ ‫- یه عالمه!
‫این عوضیا انگار اهمیتی نمیدن.
‫آی! تیاقو...
‫اگه قول بدی به هیچکس نمیگی...
‫کسی نمیدونه، ساتیا.
‫نترس.
‫به ماوا گفتم به کسی نگه.
‫ساتیا، تو خیلی غذا درست کردی.
‫سامبرِ نُگِه کای!
‫بیا. لبخند بزن.
‫لعنت! امشب قراره بخورم.
‫عزیزم! ‫- چی؟
‫یه کم آب بهم میدی؟
‫ساکت باش.
‫دارم تلاش میکنم یه کاری کنم.
‫احمق، حداقل میتونست بهش بگه "خواهر".
‫ساتیا!
‫ساتیا، حرف منو گوش کن.
‫موضوع اینه که... تو داری میری.
‫یه لحظه صبر کن. خواهش میکنم؟
‫گوش کن. اگه یه لحظه وای نسی، چطور بهت بگم؟
‫چطور بهت بفهمونم؟
‫نه. صبر کن. یه دقیقه.
‫این دزدِ احمق بلدِ یه لبخندِ شیطونی بزنه.
‫ساتیا، حرف منو گوش میدی یا نه؟
‫یه دقیقه صبر کن.
‫ببینم حالا کجا میری.
‫میخواستم بهت بگم.
‫یهویی اتفاق افتاد.
‫آقای گاناپاتی مجبورم کرد این کارو انجام بدم.
‫اون دزد نیست، مثلِ اینکه فکر میکنی.
‫یه تحقیقِ کوچیکه.
‫تو دزدی؟ ‫- نه.
‫پس؟ ‫- نمیدونم.
‫چند روز دیگه صبر کن.
‫باهام حرف نمیزنی؟
‫"اگه این کارو بکنم، کارم حفظ میشه."
‫"فقط چند روزه. ‫لطفاً بله بگو."
‫"هومم"
‫به کسی نگو.
‫جلسه ی بعدی کنارِ مدرسه.
‫صبح میبینمت.
‫گووردان.
‫ما اینجاییم.
‫اگه یه چیز تو خونه گم بشه، میگن من پیداش کنم.
‫اگه به کمکی نیاز داشتی، راحت بگو.
‫موفق باشی!
‫برو دیگه!
‫رازِ مهم.
‫من بهشون چیزی نگفتم.
‫الو؟ ‫- گُوَردَن، باید یه چیزی بهت بگم.
‫چی شده؟
‫می خواست با کمربندم کاری کنه.
‫چی کار می کرد؟
‫پرسیدم و اون احمق شروع کرد به زوزه کشیدن!
‫فکر کنم داره مسخره بازی درمیاره.
‫حواست باشه.
‫باشه، خودم بهش می رسم.
‫چی گفت؟
‫شاید داره مسخره بازی درمیاره.
‫همین؟
‫نگران نباش.
‫من حواسم هست.
‫برای اینکه یه نمایش دیده بشه باید ‫صحنه رو خوب روشن کرد.
‫من حواسم هست.
‫باید صحنه رو ‫خوب روشن کنی.
‫هی! دست نزن بهش.
‫اسم تو چیه؟ ‫- این تنظیم چطوره؟
‫نمیدونم. ‫- کجا زندگی میکنی؟
‫نمیدونم.
‫مُوطنیت کجاست؟
‫اونو هم نمیدونم.
‫چند نفر دیگه تو ‫باندتون هستن؟
‫بخواب.
‫حتما خواب حرف میزنه.
‫نمیزاره راحت بخوابم.
‫ای! کنار برو!
‫من حواسم هست.
‫باید صحنه رو ‫خوب روشن کنی.
‫روستای محلّیّت رو توصیف کن.
‫میتونی برام نقاشی کنی؟
‫نشون بده!
‫پرنده رو فراموش کردی.
‫هیچوقت این مکان بکر رو پیدا نمی کنیم.
‫مخلوطش کن.
‫فهم نمی کنه، اینطور نیست؟ ‫- هیچ شانسی نیست.
‫اینو بگیر.
‫من یه ‫ریشه هیمالیایی رو توش له کردم.
‫اینو بخور و زندگی گذشته ات ‫جلوی چشمت نقش می بنده.
‫من حواسم هست.
‫فقط داشتم مزه ش رو می چیدم.
‫مَاوَ، بهمون ملحق شو.
‫امشب ‫با ما شام بخور..
‫سبزیجات آبپز.
‫من دیگه خوردم. ‫- یه کم آبمیوه بخور.
‫سیرم. ‫- به هضمت کمک میکنه.
‫خدا رحم کنه!
‫خوبه، اینطور نیست؟
‫قبلاً بهت گفتم.
‫یه تست دروغ سنج تنها راه حلشه.
‫انجامش بده.
‫این چیه؟ ‫- برای تست دروغ سنج.
‫اینو بگیر.
‫نمیخوامش.
‫این مرد هیچ تردیدی ‫تو باز کردن دهنش نداشت.
‫انگار داری سرخوش می شی. ‫- نه.
‫دارم شناور می شم.
‫مَاوَ، چرا باید ‫می نوشیدی؟!
‫نه.
‫دارم شناور می شم.
‫لعنتی!
‫دارم شناور می شم.
‫من حواسم هست.
‫لعنتی!
‫همه این تلاش ها و ‫اون هنوز دهنش رو باز نمی کنه.
‫دنیا یه صحنه ست. ‫- حرف حسابیه!
‫همه ما بازیگر هستیم.
‫انگار هنوز ‫مشروب داره روش اثر می کنه.
‫وقتی یه تماشاگر برای ‫تشویق کردن وجود داشته باشه، ‫همه بازیگر میشن.
‫اما وقتی کسی ‫اطراف نیست...؟
‫بیا تو.
‫[ "اَسیرا کُونیالی مااتو ‫نِناپیرالی" از فیلم "ک جی اف 2"]
‫با آگاهی از اینکه ‫ما اطرافش نیستیم، ‫سعی میکنه پول رو برگردونه.
‫بیا مخفیانه دنبالش بریم ‫و دستگیرش کنیم.
‫فکر میکنی میره؟
‫اگه داره وانمود میکنه، میره.
‫"پَپس-یو"
‫مَاوَ!
‫از اونجا بیرون نرفت. اومد اینجا؟
‫وای نه. 'پاپس-یو'
‫لعنتی!
‫رفته.
‫به خاطر حرف گوش دادن به تو خراب شدم.
‫نمی‌دونستم اینجا انقدر ‫روشن بود.
‫[مفهوم صدا مشخص نیست] ‫حرف نزن!
‫اونجا...
‫ای بابا! کجا رفتی؟
‫چرا تنهام گذاشتی؟
‫میدونی چقدر ترسیده بودم؟
‫همه جا رو گشتم.
‫گریه نکن. آروم باش.
‫پیراهنت از گریه خیس شده.
‫حالا گریه نکن.
‫بریم خونه. ‫- بیا.
‫این بدبخت داره نقش بازی نمیکنه.
‫حالا چی کار کنیم؟
‫باید سعی کنیم حافظش رو برگردونیم.
‫برگ سماعندی رو باید تو هاون ‫کوبید تا خمیر نرمی بشه.
‫چیزی یادت میاد؟
‫نه.
‫آیورودا معمولا وقت میگیره تا جواب بده.
‫تو که نمیگی!
‫ماوا!
‫اگه اون اتفاق مهم ‫از گذشته دوباره تکرار بشه
‫ممکنه خاطراتش برگرده.
‫من مراقبم.
‫1... 2...
‫3!
‫فرصت رو از دست دادیم.
‫باید دوباره امتحان کنیم. ‫- بیخیال.
‫این خیلی خطرناکه.
‫میشه... یه کم قهوه بیارم؟ عمه؟
‫عمه صدا بزنم ‫صاف وایستت.
‫اککا (خواهر بزرگتر)?
‫چ!
‫تنگی (خواهر کوچکتر).
‫ببخشید. زیر اون زیرانداز رو هم چک کن.
‫من مراقبم.
‫یکی دیگه؟
‫ممنون.
‫همون یه.
‫سلام.
‫مهنا.
‫تو ژاپن از موسیقی ‫برای برگردوندن خاطرات گمشده استفاده می‌کنند.
‫چقدر جالب! ‫معلوم نیست ژاپنی ها چه نقشه ای در سر دارن.
‫واقعا؟ پیشنهادتون چیه؟
‫تو ژاپن از موسیقی...
‫بچه ها صبر کنین!
‫چند بار بهتون بگم؟ عقب تر وایستید!
‫راه رو باز کن! ‫- کنار برو.
‫بیا.
‫آقا؟ ‫- مشکلی پیش اومده؟
‫یه مدت دارم بهتون زنگ می‌زنم.
‫جواب تلفن رو نمیدین. ‫- تمام تلاشم رو می‌کنم.
‫تلاش واسه چی؟
‫هر بار یه بهونه می‌تراشین.
‫دو روز بهم فرصت بده.
‫فقط دو روز دیگه فرصت داری.
‫تا اون موقع می‌خوام پولم رو برگردونم.
‫باشه. بهتون زنگ می‌زنم.
‫بهتره همین کار رو بکنی.
‫پایین بیا.
‫آینه... ‫- چی؟
‫آینه؟
‫کافیه.
‫خوب به نظر می‌رسی. بریم.
‫مردم اینجا هستن.
‫ببخشید. ‫- همه یه قدم جلوتر بیاین.
‫امیدوارم حالتون خوب باشه، آقا.
‫امیدوارم ‫زیاد منتظر نموندین.
‫ماوا، چرا انقدر طول کشید؟
‫تولدت مبارک
‫خب... رژیم.
‫ممنون که اومدی. ‫- تولدت مبارک میرا.
‫بگو ممنون. ‫- ممنون عمه.
‫تولدت مبارک میرا.
‫هیچی نمیخوای؟ یه لیوان آبمیوه بخور.
‫نه، ممنونم.
‫بعد یه آبمیوه ی دیگه منتظرمه.
‫خواهشاً بخورش.
‫باشه آقا، الان قطع می‌کنم.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟ بریم.
‫کیک رو خوردی؟ ‫بله.
‫[آهنگ 'ماستو ماستو' از فیلم 'اپندرا']
‫مامان، بیا برقصیم.
‫بیا مامان.
‫به ما ملحق شو! بیا.
‫آقا؟
‫آقا!
‫بزار لباس بپوشم.
‫نه، ممنونم.
‫تولدت مبارک عزیزم. ‫- ممنونم.
‫مامان، خوابم میاد.
‫میبینمتون آقا.
‫عه! یه لیوان آب برام بیار.
‫تو شیطان! ببینم تا کی میتونی مسخره بازی در بیاری.
‫باید حرف بزنیم. بریم بیرون.
‫خب؟
‫چی شده؟ ‫- چیزی نشده، تو بگو.
‫حرف زد؟ ‫- دارم تلاش می‌کنم آقا.
‫هیچی یادش نمیاد.
‫اگه واقعاً یادش رفته بود، تا الان باید برمی‌گشت.
‫هر کاری کردیم.
‫بیچاره واقعاً هیچی یادش نمیاد.
‫چقدر دیگه طول می‌کشه؟
‫نمیدونم آقا.
‫دکتر گفت یه ماه یا حتی 6 ماه طول می‌کشه، نه؟
‫من اینطور منظورم نبود.
‫منظورم این بود که...
‫دارم تلاش می‌کنم آقا.
‫مهلت داره تموم میشه.
‫زودتر تمومش کن.
‫مردم بیخودی ازت تعریف کردن.
‫چقدر وقت تلف شد.
‫این کارو نمیتونی انجام بدی.
‫من... تلاش...
‫برو پایین. ‫- باشه آقا.
‫شوهرم الکلیه آقا.
‫"شوهرم الکلی بود..."
‫هر وقت مست میشد، کتکم میزد.
‫"...به من تعرض میکرد."
‫به خاطر چیزای کوچیک، شکنجه‌ام می‌کرد.
‫"شکنجه‌ام می‌کرد."
‫این همه سال تحمل کردم.
‫امروز دیگه نتونستم.
‫"دیگه تحمل نکردم."
‫با چکش بهش زدم.
‫"با چکش به سرش زدم."
‫همین بود آقا.
‫"همین."
‫تموم شد؟ ‫- بله آقا.
‫باشه. برو.
‫هر چی گفتم انجام میدی؟
‫بله.
‫الو؟
‫بیارش اینجا. ‫- باشه آقا.
‫بریم.
‫بریم آقا.
‫این ایستگاه ماست. یادته؟
‫این همه روز کجا بود؟
‫تو خونه ی آقا گووردان.
‫بیا.
‫اوه، پس دارن داخل منتظرش میمونن.
‫بیا تو. یکی که میشناسی منتظرت نشسته.
‫نمیدونم چی داره میگذره.
‫بیا. بشین.
‫حالا بگو.
‫بنویس.
‫من و این آقا قبلش عاشق هم بودیم.
‫اما منو به یه مرد دیگه شوهر دادن.
‫حتی بعد از ازدواج، با هم ملاقات میکردیم.
‫شوهرم فهمید.
‫هر شب مست میشد و منو لت و پار می‌کرد.
‫امشب عصر، عصبانی به خونه اومد.
‫شوهرم و اون آقا، با هم دعواشون شد.
‫آخرش بدتر شد.
‫چکش برداشت و...
‫سر شوهرم رو زد.
‫همونجا مرد.
‫همین بود که اتفاق افتاد.
‫اصلا نمیدونم کیه، آقا.
‫انگار یادش رفته.
‫ببرینش.
‫باشه. ‫- بریم.
‫24 ساعت وقت داری.
‫هر کاری که به نظرت میرسه انجام بده.
‫این چیزی نیست.
‫تو پرونده ی ارث، اونو با یه زودپز ‫زده بود.
‫تا وقتی ما... ‫- کیان.
‫وظیفه ی تو نگهبانی از اتاقه. ‫- باشه آقا.
‫گودری، امشب شیفت شب رو ‫ادامه بده.
‫چلووایاه فردا بازنشسته میشه. ‫آخرین روز کاریشه.
‫واقعا؟ ‫- بله آقا.
‫عالی. امشب آخرین ‫شیفت شب توئه.
‫آقا؟ ‫- بله.
‫پس تصمیم گرفته شد.
‫آقا؟
‫من هم یاد گرفتم که با یه لبخند ‫پرونده رو حل کنم.
‫خیلی باحال بود.
‫کجا بودم؟
‫خب، همونجا. ‫یعنی...
‫تو مرکز طبیعت درمانی.
‫تو مرکز طبیعت درمانی بودم، به کار خودم می رسیدم ‫و وزن کم می کردم.
‫دیوونه وار میخواستن منو بگیرن.
‫منو از اونجا بردن و ‫حالا هیچ جا نیستم، هیچی نمی کنم.
‫اشکالی نداره، داماد.
‫سنگ، فقط وقتی ضربه های محکمی میخوره ‫به مجسمه تبدیل میشه.
‫چی؟
‫اما اگه ضربه ها ‫خیلی محکم باشه
‫خرد میشه و تبدیل به ژله میشه.
‫صبر کن!
‫به من بده. ‫- لطفا نه.
‫اولین بارته ‫و زیاد خورده ای.
‫خیلی کم مونده.
‫چرا نگهش داری؟ بذار بخورمش. ‫- لطفا نه.
‫همچنین...
‫از این به بعد، هر شب با تو ‫همراه میشم.
‫داماد!
‫فکر میکنن اینجا ‫هستیم که گندشون رو تمیز کنیم.
‫باید یه کاری کنم.
‫باید این کارو بکنم.
‫می کنم.
‫به ما بپیوند.
‫به ما بپیوند، چلووایاه آقا.
‫تبریک میگم. ‫- ممنون!
‫بیا جلو. ‫- ممنون.
‫بشین.
‫بیا. چرا انقدر زحمت کشیدید؟
‫بالاخره مارو تنها میذاری.
‫حالا باید تو خونه ‫صدا بزنیم، نه؟
‫این رو بگیر.
‫حتی عروسی خودم اینقدر ‫شیک نبود.
‫اینو یه عروسی دوم حساب کن. ‫- بهونه نیار، یه مهمونی میگیریم.
‫تو الکل نمیخوری، نه؟
‫حالا که داری میری، میخوره.
‫برای همیشه نمیرم. ‫فقط بازنشسته میشم.
‫تو پشت ایستگاه پارک کن.
‫داداش، ناراحتی که دارم میرم؟
‫نه آقا.
‫پس؟ خوشحالی که دارم میرم؟
‫نه، منظورم این نبود.
‫شوخی کردم.
‫یه چیزی دارم که بر اساس ‫35 سال تجربه ام باید بگم.
‫گاهی اوقات، زندگی ‫از دستمون خارج میشه.
‫حدس بزن تو این مواقع باید چی کار کنیم؟
‫باید ساکت باشیم.
‫با گذشت زمان اوضاع بهتر میشه.
‫لبخند بزن. باید مدام لبخند بزنی.
‫اینجا رو روشن میکنه.
‫برو و این شیرینی ها رو ‫بین همه تقسیم کن.
‫باشه.
‫یه دقیقه صبر کن.
‫امروز آخرین روز کاری منه.
‫منو ببر خونه. باشه؟ ‫- آقا...
‫حتما میرسونمت.
‫ممنون، آقا.
‫عکس بگیریم همه؟
‫اومش آقا، بیا با ما. ‫- دارم میام.
‫این چیه؟
‫اینو بخور، یه چیز شیرینه.
‫نه، ممنون.
‫با ما سلفی بگیر، گوردان آقا.
‫دارم میام.
‫خودت می‌دونی.
‫همون جلوت میوفته.
‫هر جور که خودت راحتتری.
‫'همون جلوت میوفته'
‫'هر جور که خودت راحتتری'
‫یه ذره برو اون طرف‌تر.
‫برو اون طرف‌تر!
‫کجاست این احمق؟
‫به خدا چیکار می‌کردین همه؟
‫چشماتونو از صورتم بردارین و ‫بگردین دنبالش!
‫اونجا رو بگردین! ‫- پشت رو بگردین!
‫[سر و صدا میشه]
‫تو هنوز اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- آقا...
‫کارم تمومه، درسته؟ ‫- کدوم احمق بهت گفته؟
‫برو دنبالش!
‫دارم میام. صبر کن!
‫دیگه حالم از این کار بی فایده بهم خورد!
‫کی دیگه میخوادش؟
‫این شلوار احمقانه!
‫برو دیگه! ‫- کنار بشین، آقا.
‫دارم از تجربه 35 سالم میگم، گوردان.
‫هر چی ساکت‌تر باشیم ‫بیشتر ازمون سوء استفاده میکنن.
‫سعی کن بفهمی اینو.
‫داداش، کجا میریم؟ ‫- دنبال منبع می‌گردیم؟
‫منبع؟ ‫- بله.
‫اگه پیداش کردم تو واتساپ ‫میفرستم.
‫چیزی پیدا کردی؟ ‫- شاید.
‫بریم. ‫- داره دیوونه میشه اینم.
‫آقا، دور تا دور عوارضی رو ‫گشتم. هیچی پیدا نکردم.
‫باید به آقا بگیم همه جا رو ‫گشتم ولی چیزی پیدا نکردیم.
‫کجاست؟ ‫- خودمو خسته نشون میدم.
‫همه جای خیابون بازار رو ‫گشتم.
‫اونجا هم پیداش نکردم.
‫پیداش نکردیم.
‫آقا، هیجا پیداش نکردیم.
‫پیداش کردی؟ ‫- نه آقا.
‫همه اتوبوس‌ها رو چک کردم. ‫هیجا پیداش نکردم.
‫اگه همه جا رو گشتم و ‫پیداش نکردیم، باید رفته باشه از شهر.
‫آقا، میتونم برم خونه؟ ‫- چی میگی اصلا؟
‫تا پیداش نشه، ‫هیچکس نمیره خونه.
‫برو دیگه. ‫دنبالش بگرد.
‫احمق! داره منو وادار میکنه ‫بعد از بازنشستگی هم کار کنم.
‫[اعلامیه] ‫'مسافرین محترم'
‫'اتوبوس خط نیرور به کادوبتو ‫در حال حاضر از سکو شماره 7 حرکت خواهد کرد.'
‫آقا؟ ‫- چی شده؟
‫میخواستم کیفم رو پس بگیرم. ‫- پاسپورتتو بده.
‫ندارم. گمش کردم.
‫نباید بیشتر مراقب بودی؟ ‫بدون اون نمیتونم برگردونمش.
‫کی از جیبم دزدیده.
‫کی کیف رو گذاشتی؟
‫20 روز میشه.
‫خیلی سخته الان پیداش کنیم.
‫تو انباریه.
‫رئیسم باید بیاد پیداش کنه.
‫باید شناسنامه‌ت رو بررسی کنیم. ‫بعدا بیا.
‫تیاگو، آهنگش یادم رفت! ‫- چرا استرس میگیری؟
‫همون آهنگ‌ها و ملودی‌های ‫رویداد او ام سی
‫تو درستش کردی، داماد جان.
‫ساتیا و میرا ‫یه مدتیه رفتن.
‫داریم میریم پاندال.
‫آماده شو و زودتر بیا.
‫باشه. اونجا میبینمت.
‫با کمربند داشت ‫یه چیزی انجام میداد.
‫افتتاحیه این برنامه با حضور ‫شیواناندا، نماینده محترم نیرور انجام خواهد شد.
‫بعد از افتتاحیه، گروه تئاتر ‫وینایاکا گله یارا نیرور، نمایشنامه اجتماعی اجرا خواهد کرد.
‫بعد از مراسم تحلیف، گروه تئاتر وینایاکا گِله یارا از نِرورو یه نمایش اجتماعی اجرا می کنه.
‫این دفعه تقصیر ماست.
‫بعد از نمایش، ارکستر مشهور نِرورو به اسم ملودی ارکستر یه آهنگ برای ما اجرا میکنه.
‫چرا برگشتی؟
‫باید فرار می کردی!
‫من... به کیف تو احتیاج داشتم.
‫برو داخل و پیدا کنش.
‫دنبال اینی؟
‫تو همه چیزو یادته، نه؟
‫بله، اقا.
‫هیچی یادت نرفته؟ ‫- نه.
‫همه رو گول زدی، ها؟
‫خب...
‫هیچی بهم نمیدی؟
‫مطمئنا. بهت میدم.
‫500 روپیه.
‫خُرد ندارم. ‫- خوش بگذره.
‫ممنون.
‫چرا به این همه پول احتیاج داری؟
‫یه دختر تو شهرم دوست داشتم.
‫اونم من رو دوست داشت.
‫ولی پدرش نمی خواست ‫دخترشو به من بده.
‫چون من فقیر بودم. ‫پول نداشتم.
‫بهش قول دادم و از شهر رفتم.
‫که میرم بنگلور، پول زیادی درمیارم و برمیگردم ‫باهاش ازدواج کنم.
‫هر چقدر هم سخت کار میکردم، ‫کرایه ی غذا رو هم به زور میدادم.
‫5 ساله ازش دورم.
‫هنوز منتظر منه.
‫باور کردی منو، نه؟
‫چرا اینطوری هستی؟
‫چرا هرچی میگم رو ‫باور میکنی؟
‫اشکالی نداره.
‫هرچی دوست داری بردار.
‫هیچی نمی خوام.
‫اونایی که یه چیزی می خوان، ‫دارن میان.
‫اقا...
‫تو تنها کسی نیستی که ‫میتونی یه نفر رو گول بزنی.
‫من هم میتونم.
‫بگیرینش!
‫[آهنگ مذهبی کنادا در مورد خدای گانشا]
‫وایسا! فرار نکن!
‫یه نفر بگیرش! ‫- مواظب دوچرخه باش!
‫مواظب باش!
‫وایسا! تا کی می خوای فرار کنی؟
‫دیگه نمیتونم بدوم!
‫بگیرش اقا!
‫دورش رو بگیرید! ‫- بگیرینش!
‫بگیرینش!
‫اقا، حالت خوبه؟
‫گُواردَن!
‫وایسا!
‫سگ اومد!
‫بچه ها فرار کنید!
‫اقا، اون طرف رفت!
‫بابا هنوز نیومده. ‫- زود میاد.
‫تو از این طرف برو.
‫شماها از این طرف برید!
‫همه بیاید!
‫اینجاست!
‫بچه ها!
‫چطور جرات کردی به سرم بزنی؟
‫یه نفر کمکم کنه.
‫از همه روزا، ‫امروز باید فرار میکرد؟
‫معذرت می خوام اقا. ‫نمی دونستم.
‫وایسا مرد!
‫همه بیاید اینجا! ‫- اون بالا طبقه! فرار کنید!
‫اقا! نزنش!
‫لطفا نزن!
‫اقا، نزنش!
‫هنوز پشت منی؟
‫بذار برم! لطفا!
‫نزن! لطفا!
‫اقا، لطفا... ‫لطفا نزن.
‫چرا بخاطر یه جرم مسخره ‫می خوای منو بزنی؟
‫لطفا بذار برم!
‫اقا...
‫لطفا نزن.
‫ولش کن
‫چی کار می‌خوای بکنی؟ دیوونه شدی؟
‫حقشه!
‫چه غلطی کرده؟ ‫- تفنگو بده به من!
‫نمی‌دم! ‫- تفنگ لعنتی رو بده به من!
‫بشین سرجات!
‫این دستور منه! ‫حالا بده!
‫برو پیش اون بشین! الان!
‫بشین!
‫من بازرس هستم! ‫- مگه من یه ذره بهت اهمیت می‌دم!
‫داره به خاطر یه دزد این کارو می‌کنی؟
‫اگه اون دزده، پس تو چی هستی؟
‫یعنی چی؟
‫یه نگاه بنداز!
‫هرچی بوده بهت میگم. ‫بریم به اداره!
‫من هیچ جا نمیرم!
‫هرچی هست همینجا ‫تصمیمشو بگیریم!
‫میشه واسه انتقالم ‫یه کاری کنی؟
‫انتقال تو چی؟
‫باهاش صحبت کردم. ‫انگار که انجام میشه!
‫اقا، افسر داره میره. ‫انتقال من چی؟
‫مطمئن شو ‫بیست لاک رو جور کنی!
‫می‌بینم چی میشه!
‫تو شمال هند، ‫می‌گن یه چیز قدرتمند وجود داره!
‫پول مسئله نیست!
‫می‌خوام انتخابات ‫به خوبی برگزار بشه!
‫اقا، ماشین چطور؟ ‫- تو حیاط عقب پارک کن!
‫باشه!
‫اقا؟
‫تو انبار، ‫یه استکان مسی هست!
‫بیارش! ‫- باشه! اقا!
‫امیدوارم زیاد خطرناک نباشه!
‫همون کاری که میگم رو انجام بده! ‫هیچ خطری وجود نداره!
‫باشه! اقا!
‫اگه همه چیز طبق برنامه پیش می‌رفت ‫خیلی عالی بود!
‫این احمق همه چیزو خراب کرد!
‫همه اینجا دزد هستن!
‫من دیگه با شماها کاری ندارم!
‫من کاری که بهم سپردی رو انجام دادم!
‫دیگه با تو ‫و پولات کاری ندارم!
‫من این پول رو نمی‌خوام!
‫من زنده موندم! ‫همین واسه من کافیه!
‫اینم گوشیت! ‫همسرت زنگ زده!
‫بهش بگو که ‫داریم میریم خونه نماینده!
‫بیا بریم!
‫گووردان؟ ‫- بله اقا!
‫یه چیز دیگه...
‫به هیچ کس نگو ‫که منو کتک زدی!
‫اصلا، به هیچ کس نمی‌گم!
‫اقا، یه چیزی شده!
‫بیارش تو! سریع!
‫برون!
‫حرف و حدیثی هست!
‫بیا بریم ببینیم چی شده!
‫همه عجله کنید!
‫این موقع شب اینجا چیکار داری؟
‫وزیر داخل هست؟ ‫- وزیر؟
‫بیا تو!
‫قرص نتیجه معکوس داده!
‫لطفاً به هیچ کس نگو!
‫الو؟
‫از صبح همه چیز ‫به هم ریخته!
‫با این پول چی کار کنیم؟
‫اقا...
‫یه ایده دارم!
‫نه ممنون! گووردان!
‫ایده قبلی تو ‫کافی بود ضرر بده!
‫به من اعتماد کن، ‫واقعا جواب می‌ده!
‫چی هست؟
‫بیا تو!
‫چطور میشه تو این مراسم ‫دیر بیایی؟
‫تو ایستگاه پلیس یه سالن ورزش؟
‫بله! لازم داریم!
‫همه دست بزنید! ‫- اقا، قیچی رو بدین تا روبان رو ببره!
‫اینو بگیر، ‫تو روبان رو ببر!
‫روبان رو ببر، گووردان! ‫- اقا، انجامش بدین!
‫انجامش بدین، اقا! ‫[همصدا]
‫پرسنل پلیس ‫24 ساعته کار می‌کنن،
‫مخصوصاً ‫وقتی نوبت به سلامتیشون می‌رسه ‫خیلی سخته!
‫مدام با پرونده‌های مختلف ‫سر و کار دارن!
‫موقع وظیفه‌شون ‫معمولا خوابشون نمیاد!
‫پس رفتن به یه سالن ورزش ‫و تمرین کردن خیلی سخته!
‫مدام کمبود وقت دارن!
‫خب، داشتن باشگاه‌هایی مثل این تو کلانتری‌ها بهشون کمک می‌کنه.
‫آقا یه لبخند قشنگ بهمون بده.
‫لبخندت حرف نداره.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.