..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
به لطف و حمایت آقایان آذری و ابراهیمیان
"ساخت انگلیس" فیلم‌های پاول و پرسبرگر
:ارائه شده توسط مارتین اسکورسیزی
:کارگردان دیوید هینتون
سال ۱۹۴۲ به دنیا اومدم
و توی سه سالگی .به آسم مبتلا شدم
دیگه نمی‌تونستم مثل بقیه بچه‌ها ،بدوبدو و بازی کنم
برای همین کارم شده بود
.نشستن جلوی تلویزیون و فیلم دیدن
،اولین تصاویری که از فیلمها یادمه
.صحنه‌هایی از فیلم «دزد بغداد» بود
!بادهای بهشتی، تازیانه بزنید»
تازیانه بزنید و با صدای بلند «!زوزه بکشید
،اون موقع نمی‌دونستم .اما یکی از کارگردان‌های این فیلم «مایکل پاول» بود
،و برای یه بچه
هیچی نمی‌تونست بهتر از این
.برای کشف دنیای مرموز مایکل پاول باشه
این فیلم رو یه فیلم‌ساز بزرگ ساخته بود
و تک‌ تک تصاویرش
.منو متحیر می‌کرد
،قدرتی که یه فیلم می‌تونست داشته باشه
.منو کاملاً مجذوب خودش کرده بود
"!چشمام"
"!کور شدم"
البته اون چیزی که اون موقع می‌دیدم
،یه نسخه «تکنی‌‌کالر» باکیفیت از فیلم نبود
بلکه یه نسخه سیاه و سفیدِ بی‌کیفیت
.روی تلویزیون ۱۶ اینچی خونه‌مون بود
،با این حال
بازم قدرت اینو داشت که منو مجذوب خودش کنه
.و برای همیشه تو ذهنم بمونه
،فیلم‌های آمریکایی .آره
،حتی فیلم‌های ایتالیایی .فیلم‌های نئورئالیستی که از تلویزیون می‌دیدم
اما نکته جالب درباره تلویزیونِ اون موقع
این بود که خیلی از فیلم‌هایی که ،تو تلویزیون آمریکا نشون داده می‌شد
.فیلم‌های انگلیسی بودن
چون توزیع‌کننده‌های آمریکایی حاضر نبودن .فیلم‌هاشون رو به تلویزیون بفروشن
ولی انگار انگلیسی‌ها مشکلی نداشتن
و به همین دلیله که
.سینمای انگلیس خیلی روم تاثیر گذاشت
هر وقت لوگوی کمپانی‌های
فیلمسازی انگلیسی رو می‌دیدم .ذوق می‌کردم
.ولی یه لوگو بود که خیلی خاص بود
همون نشان تیر و کمان
"محصولی از کمانداران"
.که یعنی قراره یه فیلم از پاول و پرسبرگر ببینیم
تا ۱۱-۱۲ سالگی
فیلمای پاول و پرسبرگر رو .بی‌وقفه از تلویزیون نگاه می‌کردم
.خیلی زیاد نشون می‌دادن
.یکی از اونا «قصه‌های هوفمان» بود
.فیلمی نیست که بگی بچه‌ها خوششون میاد
،چون در اصل یه اپرای قرن نوزدهمیه ولی
،ولی من چندین بار دیدمش بارها و بارها اون رو
.با وسواس خاصی تماشا می‌کردم
«وسط برنامه‌ای به اسم «فیلم میلیون دلاری پخش می‌شد
،که کل هفته همون فیلم رو نشون می‌داد
هر شب دوبار
.و آخر هفته سه بار
اما قضیه این بود که من .مجذوبش شده بودم
،و اون تماشای مکرر تقریبا همه چیزهایی رو که
راجع به رابطه دوربین با موسیقی می‌دونم .به من یاد داد
،و حتی الان
موسیقی و تصاویر اون فیلم
.خیلی وقتا تو ذهنم مرور میشه
راستش
فکر می‌کنم فیلم های پاول و پرسبرگر
تأثیر عمیقی روی حس و حالی که
.در تمام کارهام هست، گذاشته‌ن
وقتی بچه بودم اونقدر مجذوب‌شون شده بودم که الان
بخش بزرگی از .ناخودآگاه سینمایی منو تشکیل میدن
سینما رفتن با پدرم هم
.یه بخش مهم بچگیه منه
سینماهای زیبای اون دوران ،خودشون به تنهایی جذاب بودن
.کاخهای سینمایی با پرده‌هایی عظیم
آدم رو پر از امید و انتظارِ دیدنِ .چیزهای شگفت‌انگیز می‌کردن
و یه فیلمی که
اون انتظارات رو برآورده کرد
.فیلم "کفش‌های قرمز" بود
این اولین باری بود که .لوگوی آرچرز (کمانداران) رو رنگی دیدم
و البته، اون بخش باله رو .به طور خاص یادمه
اینکه می‌خواستم بدونم چطور اون رقصنده رو .تبدیل به یه تیکه روزنامه کردن
این روزها بهم میگن که پاول پرسبرگر
نماینده چیزیه به اسم ."رمانتیسیسم انگلیسی"
.اما من واقعا نمی‌دونم اون چیه
،برای من تاثیر عمیق فیلم‌هاشون همیشه
،به رنگ
،نور
.حرکت و حس موسیقی مربوط بوده
،و حتی وقتی بچه بودم
تحت تاثیر .تئاتری بودن «کفش‌های قرمز» قرار گرفتم
.سینمای تئاتری
،طوری که بازیگرا رو تو قاب می‌ذاشتن
.نگاه‌ها و حرکات غیرمنتظره‌شون
.زوایای دراماتیک و نورپردازی
این حس رو داشتی که
.هر چیزی ممکنه تو همچین فیلمی اتفاق بیفته
و من مجذوب رمز و راز
.و جنون اون فیلم شده بودم
«راستش اون موقع، تماشای «کفش‌های قرمز انقدر برام تاثیرگذار بود که
شاید یکی از سرچشمه‌های اصلی .علاقه‌مندی دیوانه‌وار خودم به سینما باشه
،وقتی دانشجو و بعدش یه فیلمساز جوون شدم
.همچنان مجذوب پاول و پرسبرگر بودم
اما فقط می‌تونستیم فیلم‌هاشون رو ،به شکل خیلی ناقص ببینیم
.نسخه‌های خیلی خراب، کپی‌های بد
ولی می‌دونستیم یه چیز خاص .تو این فیلم‌ها جریان داره
.و شیفته امضای خاص روی فیلم‌ها شدیم
نوشته، تهیه و کارگردانی‌شده توسط .مایکل پاول و امريك پرسبرگر
حالا همچین اسم مشترکی
واقعا بی‌سابقه بود ،و ما می‌خواستیم بدونیم کی چی کار می‌کرده
کی کات می‌داده، کی اکشن می‌گفته؟
.همه‌ش یه راز بود
،تو اون روزا تنها منابع اطلاعاتی
.شاید کتاب و مجله بودن
،و ما راجع به کارگردان‌های انگلیسی می‌خوندیم
مثل دیوید لین و کارول رید .و آلفرد هیچکاک
ولی به ندرت، خیلی به ندرت .اسمی از پاول و پرسبرگر برده می‌شد
،پس به همین دلیل
اونها برای من و دوستام
.به موجوداتی افسانه‌ای تبدیل شدن
بعد بالاخره تو ۱۹۷۰
تونستم یه نسخه ۳۵ میلیمتری رنگی .از فیلم «چشم‌چران» رو ببینم
که بین دانشجوهای سینما و فیلمسازا .به یه اثر افسانه‌ای تبدیل شده بود
".دو پوند میشه"
من یه فیلمساز جوون کمال‌گرا بودم که داشتم فیلمی درباره
یه فیلمساز جوون کمال‌گرا تماشا می‌کردم که .اونم یه روانیه
.یه فیلم ترسناکه که توش خون نیست
،جایی که انگار خود دوربین فیلمبرداری .موضوع ترسناکه فیلمه
"!نه"
،وقتی اولین بار دیدمش برام سخت بود باور کنم که
همچین فیلم خام و جسورانه‌ای رو همون مایکل پاولی ساخته باشه که
.کفش‌های قرمز» رو ساخته بود»
.ولی خب، همینطور بود
و اون جرات کرد کاری رو بکنه که .هیچ کس دیگه واقعا قبلش جرات نکرده بود
اینکه نشون بده فیلمسازی .چقدر می‌تونه به جنون نزدیک بشه
چطور می‌تونه تو رو ببلعه .اگه اجازه بدی
،اون موقع .دیگه خودم فیلم می‌ساختم
و تو ۱۹۷۴، بعد از اینکه ،خیابان‌های پایین شهر» رو ساختم»
رفتم انگلیس و خودمو وسط یه مهمونی شبونه دیدم .که یه نفر به اسم مایکل کاپلان ترتیب داده بود
و ازش درباره‌ی این قضیه مرموز .سوال می‌کردم
چیزی درباره‌ی مایکل پاول شنیدی؟
اصلا وجود داره؟
اصلاً چنین آدمی وجود داره؟
و اون گفت «.آره خب، یه جایی تو یه کاروان زندگی می‌کنه»
.خب، این حرفش اغراق بود
درواقع، توی یه کلبه ،تو گلاسترشر زندگی می‌کرد
.ولی اوضاعش خیلی خراب بود
تقریباً به طور کامل از سوی
صنعت فیلم بریتانیا کنار گذاشته و فراموش شده بود
و به سختی می‌تونست .حتی خونه‌ش رو گرم کنه
،ولی خب، به هر حال می‌خواستم ببینمش
.و یه قرار ملاقات ترتیب دادیم
یکهو دیدم دارم با مایکل پاول .صحبت می‌کنم
از اینکه کسی می‌خواست باهاش .درباره فیلم‌هاش حرف بزنه، تعجب کرده بود
اصلا نمی‌‌دونست که کارش ،الهام‌بخش من
،برایان دی‌پالما
کاپولا و .خیلی‌های دیگه از نسل جدید بوده
البته، من تند حرف می‌زدم و .خیلی پرانرژی و هیجان‌زده بودم
.داشتم با سوالاتم بمبارونش می‌کردم
.و اون زیاد حرف نمی‌زد
.مایکل زیاد حرف نمی‌زد .خیلی تو جواب‌هاش محتاط بود
.خیلی ساکت بود
ولی بعدا فهمیدم سر اون دیدار .تحت تاثیر قرار گرفته بود
چون تو اتوبیوگرافی‌اش نوشته بود که
،تو اون دیدار
دوباره جریان خون رو .تو رگ‌هاش حس کرده
".اون روز یه بیسکویت لاستیکی‌مانند خوردم"
،خب" "از اون نوع بیسکویتیه که قراره
،از سقف دهن" "برگرده تو دهنت
"...اگه برنگرده"
"!گرسنه می‌مونی"
بعد از دیدارمون، مایکل رو .دعوت به دیدن «خیابان‌های پایین شهر» کردم
و اون یه نامه برام فرستاد که .فیلم رو تحسین می‌کرد
...به جز اینکه
.گفت که از قرمز خیلی زیاد استفاده می‌کنم
".از قرمز خسته شدم "
کلی رنگ قرمز؟
من بهش نگفتم که فیلم‌های خودش هم .تو این قضیه بی‌تاثیر نبوده
به کلی رنگ قرمزی که خودش .استفاده می‌کنه نگاه کنین
به هر حال، شروع کردیم به نامه‌نگاری به هم .و بالاخره اومدش نیویورک
به خیلی از آدما معرفی شد و بهش پیشنهاد شد که
،مدیر ارشد مستقر تو شرکت زوتروپ
کمپانی فرانسیس فورد کاپولا .تو لس‌آنجلس بشه
.و زندگیش یه جورایی سر و سامون گرفت
.من یه روتین خاص اینجا دارم ...من
صبح‌ها روی اتوبیوگرافی‌ام کار می‌کنم
،و حدود ساعت ۱۱ .پیاده به استودیو میرم
.اینجوری جلوی ماشینا رو می‌گیرم
،اگه تو نیویورک این کارو می‌کردم .یه راست از روم رد می‌شدن
تو کالیفرنیا هر غلطی میتونی بکنی
،باور کنین یا نه
این ساختمان با شکوه
،توسط دکتر کالموس از شرکت تکنی‌کالر
.برای خود تکنی‌کالر ساخته شده
.ساختمون فوق‌العاده‌ای به سبک آرت دکو
اون روزا رو یادت میاد؟
!تکنی‌کالر باشکوه
.صبح به خیر سرهنگ چیزی برام داری؟
.باشه
،مایکل تو ۱۹۰۵ تو روستای بِکِسبورن ،در «کنت» به دنیا اومد
و اونجا بزرگ شد
.پسر یه کشاورز تولیدکننده رازک
بیست ساله بود که .کارش رو تو سینما شروع کرد
رفتم تعطیلات، تو یه کمپانی فیلمسازی تو جنوب فرانسه کار پیدا کردم و
.دیگه هیچ‌وقت برنگشتم
کارش رو به عنوان یه کارگر ساده
تو استودیوهای ویکتورین ،تو «نیس» شروع کرد
«جایی که «رکس اینگرام ،کارگردان آمریکایی
.می‌ساخت MGM فیلم‌های صامت حماسی برای
من تو یه کمپانی آمریکایی بزرگ بودم» ،که تو اروپا کار می‌کرد
نظم و انضباطی در کار نبود و
«.می‌تونستم تو همه بخش‌ها فعالیت کنم
و من همیشه فکر می‌کنم که همون کارآموزی با اینگرام بود که
باعث شد مایکل تو فیلم‌هاش .به دنبال نمایش «عظمت» باشه
،تصاویر خیره‌کننده احساسات تند و تیز
«و ترجیح «شوک» و «تماشایی‌بودن .به جای واقع‌گرایی
و به قول خودشون ."سلیقه‌ی خوب"
،تو حین کار با اینگرام
اون همچنین تو یه سری فیلم کوتاه کمدی
«به اسم «مستی‌های ریویرا .بازیگری و بدلکاری هم می‌کرد
اما اینجا تو ۱۹۲۷ هستش که
در نقش یه توریست انگلیسی ساده‌لوح .بازی می‌کنه
مایکل تو ۱۹۲۸ به انگلستان برگشت و
«و برای ساخت «فیلم‌های مشارکتی با تهیه‌کننده آمریکایی جری جکسون
.همکاری کرد
اینا فیلم‌های کوتاهی بودن که .خیلی سریع و خیلی ارزون ساخته می‌شدن
"باب اونجا هستی؟"
.خدایا! خودمونیم" ".چراغ من خاموشه
و مایکل با ساختن بیشتر از ۲۰ تا از این فیلم‌ها
.فنون کارگردانی رو یاد گرفت
".چراغ خاموش شد"
.با تمام سرعت به عقب
چپ یا راست؟
"!خدای من"
!این همون نور فانوسه " ".همونی که همه راجع بهش حرف می‌زنن
"کدوم گوری هستیم؟"
.صبر کنین، آقای اوون" ".ما دقیقا نزدیک صخره‌های نورث استِیک هستیم
"!بیارینمون پایین"
".اتاق موتور رو خبر کنین"
.این فیلم «فانتوم لایت» هست
".اون یکی بهمون نزدیک بود"
".حق با شماست، سرهنگ"
،در سال ۱۹۳۷ مایکل تجربه و اعتماد به نفس کافی رو
برای ساختن اولین اثر واقعا شخصی‌ش .پیدا کرده بود
«لبه‌ی دنیا»
راجع به یه جامعه‌ی کوچیک تو یه جزیره‌ی دور افتاده .بیرون ساحل اسکاتلنده
.این یه جهش بزرگ برای مایکل بود
.یه فیلم زیبا، متعهد و شاعرانه
،و به خاطر اینکه فیلم خوبی بود
«قراردادی با اون توسط تهیه‌کننده‌ی «الکساندر کوردا «تو استودیوهای «دِنهام
.بسته شد
کوردا»، مایکل رو به کار روی فیلمی» .به نام «جاسوس سیاه» گماشت
[به آلمانی پچ‌پچ می‌کنند]
و تو یه جلسه فیلمنامه‌نویسی .به یه نویسنده به اسم «اِمِريك پرسبرگر» معرفیش کرد
امريك دستش رو تو جیبش کرد و
.نسخه‌ خودش از فیلمنامه رو بیرون آورد
.اینه
یه تیکه کاغذ خوشگل لوله‌شده بود
و بازش کرد و صحنه اول رو خوند
.و من مجذوب شدم
فقط گوش می‌کردم در حالی که اون به خوندن و
باز کردن و باز کردن و باز کردن .ادامه می‌داد
.داستان رو کاملا تغییر داده بود
،یه مرد رو تبدیل به زن کرده بود .یه زن رو تبدیل به مرد
،تعلیق رو عوض کرده بود .پایان رو بازنویسی کرده بود
،به اون تهیه‌کننده نگاه کردم .داشت از عصبانیت سرخ می‌شد
،به نویسنده نگاه کردم .داشت از حال می‌رفت
و من خوشحال بودم که
قراره با همچین آدمی کار کنم و می‌خواستم
.به این سادگی‌ها هم ولش نکنم
رژه سربازها» رو شنیدی؟»
این روبان مدال رو چی میگن؟
.به نظرم تا حالا ندیدمش
چیه؟
.صلیب آهنی، درجه دو
درجه دو؟
.پس حتما یه اسیر جنگی هستی
.نه
.تو هستی
.اوه عزیزم
،امريك پرسبرگر ،مثل الکس کوردا
مجارستانی بود .ولی خیلی هم اروپایی بود
.و به دانشگاه تو پراگ و اشتوتگارت رفت
بعد پدرم فوت کرد و" ".دوران دانشجوییم تموم شد
".هیچی نداشتم"
"پس به برلین اومدم و "
".می‌خواستم بنویسم "
"فیلمنامه پشت فیلمنامه می‌فرستادم و"
،همه برمی‌گشتن " "،تا اینکه یه روز
".یه فیلمنامه برگشت نخورد"
بالاخره امريك رو تو بخش فیلمنامه
.استخدام کردن UFA استودیوهای معروف
.این بزرگ‌ترین استودیوی اروپایی اون دوران بود
.میزبان فریتس لانگ و اکسپرسیونیسم آلمان
.و امريك چند سال شاد رو اونجا گذروند
،اون اینجاست تو سال ۱۹۳۲ ،می‌تونین پیداش کنین
درست تو صحنه فیلمبرداری .تو بوداپست UFA یکی از تولیدات
اما امريك یهودی بود و
ظهور نازی‌ها .اون رو مجبور به فرار از برلین کرد
اول به پاریس و بعد به لندن
جایی که تو ۱۹۳۵ .با یه پاسپورت بدون تابعیت اونجا بود
امریک» ورودش به انگلستان رو» .مثل تولد دوباره در سی و سه سالگی می‌دونست
هیچی از سبک زندگیِ بریتانیایی نمی‌دونست
و مجبور شد زبان انگلیسی رو .از صفر یاد بگیره
ملاقات با مایکل یه نعمت بزرگ براش بود
چون مایکل کسی بود که بلافاصله
.به ایده‌های ناب فیلمنامه‌ش جواب مثبت می‌داد
فكر می‌کنی یه چیز خاص اروپایی یا حتی مجارستانی بود که
باعث شد بهش جواب مثبت بدی؟
نه، یه ذهن زیبا بود که .بهش جواب مثبت دادم
.لازم نبود مجارستانی باشه
تا حالا آدمی رو ندیده بودم که
نه تنها بفهمه من چی می‌گم
بلکه نصفش رو هم قبل از اینکه بگم .حدس بزنه
.مایکل اینطوریه
فکر نمی‌کنم تو طول عمر آدم ،زیاد پیش بیاد
...اما اینطوری بود که
.اینطوری احساس کردم
این شرکای هنری به زودی اون شیوه همکاری رو که
،قرار بود برای ۲۰ سال بعد استفاده کنن .شکل دادن
امريك همیشه فیلمنامه اولیه رو می‌نوشت
که شکل صحنه‌ها رو مشخص می‌کرد
،و بعد این زوج هنری .روی دیالوگ‌ها با هم کار می‌کردن
اونا تو چیزی که می‌خواستن بیان کنن .کاملا هماهنگ بودن
.و هیچوقت هم بحث نمی‌کردن
اصلا به هم گیر میدیم؟
.نه، واقعا نه
.نه، به گذر زمان اعتماد داریم
چند ساعت دیگه می‌فهمه که
.حق با من بود
".لندن داره صدا می‌زنه"
".لندن، داره کل دنیا رو صدا می‌زنه "
".داره دنیایی درگیرِ جنگ رو صدا می‌زنه"
،وقتی بریتانیا تو ۱۹۳۹ با آلمان وارد جنگ شد
صنعت فیلم با تعهد کامل به تلاش‌های جنگی
.تونست دوام بیاره
".اینا افکت‌های صوتی هالیوودی نیست"
"،این موسیقی‌ایه‌ که هر شب تو لندن پخش می‌شه"
"سمفونی جنگی "
برای پاول و پرسبرگر
این مهم‌ترین رویداد زندگی حرفه‌ایشون بود که
به کارشون عمقی تازه و
.حسی از هدف می‌داد
".پرچم تو کانادا بالا میره"
"!بخوابید رو زمین"
"!حروم‌زاده‌ها"
"!حروم‌زاده‌های کثیف لعنتی"
"!جانر"
مدار ۴۹ درجه» داستان شش فراریِ نازی رو» تعریف می‌کنه که
.از کانادا رد می‌شن
هر فیلم بریتانیایی .حالا یه هدف تبلیغاتی خاص داشت
و هدف و منظورشون
.ترغیب آمریکا برای ورود به جنگ بود
"!فرار کن، لِس! فرار کن"
با آوردن کابوس‌های تهدید نازی .درست پشت در خونه‌ی آمریکایی‌ها
.این ایده بزرگی برای یه فیلم حماسی بود
،و از لحاظ تولید .یه پروژه‌ی عظیم بود
این باعث شد .بعضی از تفاوت‌های این دو مرد مشخص بشه
،امريك نابغه‌ی داستان و ساختار بود
.در حالی که مایکل نیروی محرکه و مرد عمل بود
گروهش رو به لوکیشن‌های مختلف .تو سراسر کانادا هدایت می‌کرد
.همش برخلاف فصل‌ها حرکت می‌کردم
امريك تو لندن داشت فیلمنامه رو می‌نوشت
و من قبل از اینکه پاییز بشه، داشتم خیلی از صحنه‌های خارجی رو
.مثل این فیلمبرداری می‌کردم
تو یه قسمت، نازی‌ها بین یه گروه از هم‌وطن‌های .آلمانی‌شون دنبال سرپناه می‌گردن
.یه جامعه‌ی مذهبی از هاتریت‌ها
"!آلمانی‌ها"
"!برادران"
ازتون می‌خوام به من برای ادای احترام به" ".پیشوای با شکوه‌مون، ملحق بشید
"!هایل هیتلر"
این فیلم روی تمایز بین
.نازی‌بودن و آلمانی‌بودن اصرار داره
این برای امريك که سال‌های شاد زیادی رو
تو آلمان گذرونده بود و ،دوست‌های آلمانی زیادی داشت
.خیلی مهم بود
".ما برادرهای شما نیستیم"
،بچه‌های ما با پیش‌زمینه‌های جدید " ".افق‌های جدید بزرگ شدن
"!و اونا آزادن"
"،آزادن که مثل یه بچه بزرگ بشن "
آزادن که بدوَن، بخندن" ".بدون اینکه مجبور باشن لباس فرم بپوشن
بدون اینکه مجبور باشن تو خیابونا" "!بالا و پایین برن و سرودهای جنگی بخونن
پس اینجوریه که امريك داره .برای بریتانیایی‌ها تبلیغ می‌کنه
،اما به جای اینکه همه چیز رو ساده کنه ،کاری که پروپاگاندا معمولا می‌کنه
اون همیشه دنبال .پیچیده کردن همدردی ماست
"نازی هستین، نه؟ "
"هستین؟"
".باید راجع به شما به پلیس بگم"
"!دختر کوچولوها باید بیشتر دیده شن تا شنیده"
.ـ بسه" "ـ چت شده؟
"!بسه"
"!فوگل"
".بیا بریم، آنا"
".می‌برمت خونه "
".آقای ستوان، نمی‌تونیم بذاریم برن"
".می‌خوام ببینم چه غلطی می‌خوای کنی"
!ـ فوگل" "ـ بله، آقای ستوان؟
"فراموش کردی کی هستی؟"
".خودم می‌برمش خونه، آقای ستوان"
امريك حتی باعث می‌شه ،برای یکی از نازی‌ها
یه نونوا، زمانی که شروع می‌کنه علیه هم‌رزمانش .طغیان کنه، عمیقا دلسوزی کنیم
"!مهندس موتورخانه، فوگل"
".شما تحت بازداشت هستید"
به جرم فرار و خیانت به رایش سوم" ".متهم شده‌اید
"،با توجه به نبود دادگاه قانونی "
به عنوان افسر مافوق" "تو را بازداشت و
".به اعدام محکوم می‌کنم "
"حرفی برای گفتن داری؟"
این حکم به نام پیشوا " ".بلافاصله اجرا خواهد شد
«مدار ۴۹ درجه»" ".بهترین فیلم جنگی است
«مدار ۴۹ درجه» .در نهایت به یک موفقیت تجاری بزرگ تبدیل شد
و برای امريك هم اسکار بهترین داستان اورجینال .رو به ارمغان آورد
،با تکیه بر این موفقیت
شرکا حالا تصمیم گرفتند تا کمپانی تولید خودشون رو
.به اسم «کمانداران» تاسیس کنن
،خب، تا جایی که ممکن بود .سعی کردیم همه چیز رو با هم تقسیم کنیم
البته، کارگردانی سر صحنه .کاملا کار من بود
اما تا جایی که می‌تونستیم، هر تصمیمی رو با هم می‌گرفتیم، مگه نه؟
.آره
می‌خواین چیزی به این اضافه کنین، آقای پرسبرگر؟ ...نمیشه که
.خب، فکر نمی‌کنم
،به طور کلی، به عنوان یه جواب ساده من می‌گم مایکل به تنهایی
.کارگردانی می‌کرد
.و من بیشتر نویسنده بودم
.ـ و با هم تولید می‌کردیم .ـ آره
.این زوج یه قرارداد تولید با «سازمان رَنک» امضا کردن
"جی. آرتور رنک تقدیم می‌کند"
که اون چیزی رو بهشون می‌داد که .بیشتر از همه می‌خواستن
.آزادی مدیریت کامل بر کار خودشون
برای من، یکی از هیجان‌انگیزترین چیزها «درباره «کمانداران
این بود که اونا مثل فیلم‌سازهای تجربی بودن که .درون سیستم کار می‌کردن
و «رنک» بود که شرایط رو .بدین منظور فراهم کرد
سال ۱۹۴۲ بود و
.بدترین بمباران‌های هوایی آلمان تموم شده بود
.اما وضعیت بریتانیا تو جنگ همچنان بد بود
تو همین موقعیت حساس بود که
مایکل و امريك تصمیم گرفتن یه فیلم طنز بسازن
که ایده‌های قدیمی .تو ارتش بریتانیا رو مسخره می‌کرد
،همونطور که انتظار می‌رفت .اونا با مخالفت‌های رسمی زیادی روبرو شدن
وینستون چرچیل شخصا .با این ایده مخالف بود
حاضر نیستم اجازه بدم تبلیغاتی ساخته بشه که" ".به روحیه ارتش آسیب بزنه
"چه کسایی پشت این کارن؟"
،چرچیل، رهبر فوق‌العاده‌ای بود
.اما اصلا منتقد فیلم خوبی نبود
این کار اونها نشون‌دهنده‌ی اعتماد به نفس راسخ و
رویکرد مستقلانه‌ی پاول و پرسبرگر .در برابر قدرته
.و به هر ترتیب فیلم رو ساختن
البته این یعنی اونا هیچوقت ،لقب «سِر» نمی‌گرفتن
اما بریتانیا هنوز یه کشور دموکراسی بود و
هیچ‌کس واقعا جلوی ساختن فیلم رو .ازشون نمی‌گرفت
شخصیت اصلی فیلم، یه افسر بریتانیایی .به اسم کلایو کندی هست
اون از شخصیت کارتونی سرهنگ بلیم .الهام گرفته شده
"تو یه افسر جوون فوق‌العاده گستاخ هستی"
،اما بذار بهت بگم که تو ۴۰ سال آینده" ".تو هم یه پیرمرد باوقار می‌شی
،اما تو طول دو ساعت
این کاریکاتور دو بعدی به یه شخصیت
.غنی و پیچیده تبدیل می‌شه
"این چیه؟"
.ـ مدال افتخار جنگی، جناب" "ـ سر چی گرفتی؟
.آفریقای جنوبی" ".ایستگاه جوردان
"!تو کندی هستی"
".شکر» کندی»"
".بله، قربان"
،فیلم ما رو به ۴۰ سال قبل ،به ۱۹۰۲ می‌بره
زمانی که کندی .یه افسر جوون و عصبی بود
تو یه سفر به برلین، موفق میشه
.کل ارتش امپراتوری آلمان رو تحقیر کنه
،و در نتیجه .باید دوئل کنه
"دوئل؟"
صحنه دوئل، یکی از صحنه‌های مورد علاقه‌م .از پاول و پرسبرگره
".کاش یونیفرمم رو آورده بودم"
فقط به خاطر اون روش منحصر به فرد و .غیرمنتظره‌ای که اون رو نشون میدن
"میشه دکمه‌های پیراهنتونو باز کنین؟"
".ممنون"
بیشتر به خاطر آداب معاشرته .تا نبرد
"می‌خواین آستین‌هاتونو بالا بزنین یا پاره‌شون کنین؟"
"کدوم بهتره؟"
".اجازه ندارم مشاوره بدم "
".فکر کنم پاره‌ش ‌کنم"
".قطعا بهتره"
".لطفا قیچیتون رو آماده کنین، دکتر "
"،این‌جا پاراگراف ۱۳۳ رو می‌بینم که میگه"
،چند ساعت قبل از دوئل» «.استحمام توصیه میشه
".فقط برای طرفین، نه برای حامیان"
این صحنه همچنین اولین برخورد
،بین دو شخصیت اصلی داستان
کلایو کندی» و «تئو کرتشمار شولدورف» رو» .نشون میده
اونا هیچوقت همدیگه رو ندیدن
اما حالا باید به خاطر یه مسئله‌ی شرافتمندانه .با هم مبارزه کنن
[سرباز آلمانی صحبت می‌کند]
.لطفا به حالت آماده‌باش
،بعد از این
اونا تا آخر عمر .دوستِ هم می‌مونن
"فرتیگ؟"
"آماده؟"
"!شروع"
،درست لحظه‌ای که دوئل شروع می‌شه
مایکل با وقاحت تمام شروع می‌کنه دوربین رو .عقب و بالا می‌کشه
.یه حرکت جسورانه‌ی فوق‌العاده‌ست
،بعد از همه این آماده‌سازی
برای اینکه از نشون دادن مبارزه واقعی .خودداری کنه
فقط یه کارگردان فیلم فوق‌العاده جسور .می‌تونه همچین انتخابی بکنه
،اما برای مایکل .خود مبارزه اهمیت نداره
،چیزی که مهمه ملاقات بین این دو مرد
.و رابطه‌ای هست که از دلش بیرون میاد
این تأثیر مستقیمی روی نحوه‌ی نشون دادن
بخش خیلی کمی از مسابقه‌ی قهرمانی بزرگ
.تو فیلم «گاو خشمگین» من داشت
نماهای بلند استدی‌کم از مسیر جیک لاموتا ،به سمت رینگ
«مستقیم از صحنه‌ی دوئل تو «بلیمپ .الهام گرفته شده
،چیزی که اینجا مهمه مسیر مخربیه که
،جیک برای رسیدن به مبارزه طی کرده
.نه خود مبارزه
.ـ کِرِچمار ـ شولدورف" ".ـ آره میدونم
،بعد از دوئل کلایو و تئو
،تو یه آسایشگاه .دوره درمان رو طی می‌کنن
".خیلی خوشحالم که اومدی"
،جایی که هر دوشون همزمان .عاشق یه خانمی میشن
"!این‌قدر چرت و پرت نگو"
!ـ چرت و پرت نمی‌گم" ".ـ آروم باش
"چی شده خانم خوشگله؟"
"اديث؟ میگم چی شده؟"
".من.. خانم.. هانترِت رو.. دوست دارم"
".چرت می‌گی"
".تو چرت می‌گی"
"...چون خانم هانتر"
".منو دوست داره..."
مشخص می‌شه کلایو یه آدم فوق‌العاده رمانتیک
.و به‌طور ناامیدکننده‌ای خجالتیه
".به سلامتی"
به سلامتی خوشبختی نامزدم" ".که هیچوقت نامزدم نبود
و به سلامتی مردی که قبل از اینکه باهاش آشنا بشم" ".سعی کرد منو بکشه
ـ می‌تونم عروس رو ببوسم؟" ".ـ پرسیدن داره؟ مشکلی نیست
.ـ خداحافظ، کلایو" ".ـ خداحافظ، اديث، خانم خوشگله
اون حتی خیلی دیر متوجه می‌شه که
.عاشق شده
.امیدوارم یه روزی دوباره همدیگه رو ببینیم
.مطمئنم می‌بینیم
.و تازه می‌فهمه که قلبش شکسته
«شیر، شرق آفریقا، ۱۹۰۳»
«گرازِ زگیل‌دار، سودان، ۱۹۰۴»
«کرگدن، شرق آفریقا، ۱۹۰۵»
سال‌های زیادی از عمر کندی ،اصلا به حساب نمیان
به این دلیل که .سال‌های بدون عشق بدونن
وحشیانه، خنده‌دار
.و ویران‌کننده‌ست
"مجاری، فلاندر، ۱۹۱۸"
،طی جنگ جهانی اول
کلایو زن دیگه‌ای رو پیدا می‌کنه که کپی برابرِ اصلِ
.اديثِ از دست‌رفته‌شه
"پرستار؟"
اسم دختری رو که " "سر اون میز نشسته می‌دونی؟
".بیا دیگه، وین "
باهاش ازدواج می‌کنه و
،برای مدتی .به یه خوشبختی شکننده دست پیدا می‌کنه
"عزیزم؟"
".زمزمه نکن"
"داشتم زمزمه می‌کردم؟ "
".این یه عادت کوچیکه که داری"
.یه نکته‌ی مهم این‌جاست
حرفه نظامیِ کلایو
عمدتا به صورت طنزآمیز و کنایه‌آمیز .نشون داده می‌شه
"اگه زمزمه نکنم چی کار کنم؟"
اما زندگیِ احساسیِ اون
همیشه با صداقت و لطافت .به تصویر کشیده می‌شه
شاید جسورانه‌ترین نکته‌ی کل ماجرا اینه که
،هر زن مهمی در زندگی کندی ،توسط یه بازیگر
،«یعنی «دبورا کِر .ایفای نقش میشه
.اون عشق اولشه، اديث
.بعد همسرش باربارا
و بعدا راننده‌ی جوونش «.تو فیلم «جنگ جهانی دوم
جناب،اجازه هست قبل از خاموشی رد بشیم؟""
،این ایده ابتکاری برای انتخاب بازیگر .از امريك اومد
،زود باش دیگه " "!قرار نیست تا صبح اینجا بمونیم
.و فیلم رو پر می‌کنه از حس دائمیِ دلتنگی و فقدان
دبورا کِر» موقع شروع ساخت این فیلم» ،فقط ۲۰ سالش بود
اما استعدادش رو به عنوان یه بازیگر تمام عیار .به اثبات رسوند
و پاول و پرسبرگر
،تو کاری که بیشترین علاقه رو بهش داشتن .موفق شدن
اینکه ریسک بزرگی بکنن .و از پسش بربیان
،من مطمئنا وقتی «عصر معصومیت» رو می‌ساختم .تحت تأثیر «بلیمپ» بودم
به محض اینکه مستقر بشم برات نامه می‌فرستم" ".و بهت میگم کجام
"اوه، آره، خیلی خوب میشه"
".پس خیلی زود تو پاریس می‌بینمت"
چقدر خوب می‌شد اگه" ".تو و «مِی» می‌تونستین بیاین
چون اون فیلم، منو به خاطر داستان عاشقانه‌ش .جذب خودش کرد
یه عشق غیرممکن بین دو نفری که .قرار نبود عاشق هم بشن
"«شب بخیر، «نیولند"
.«شب بخیر، «سیلرتون" ".«شب بخیر، «لَری
.و سال‌ها طول می‌کشه
فکر می‌کردم همون حسرت و تمایل سرکوب‌شده
همراه با پشیمونی‌ای باشه که
«تو فیلم «بلیمپ .خیلی دوستش دارم
.فکر می‌کنم همین منو جذب کرد
این واقعیت که احساسات سرکوب می‌شه
.و حفظ ظاهر لازمه
.عاشقش بودم" ".همسرتو میگم
".هیچ‌وقت بهم نگفت"
".هیچ‌وقت نمی‌دونست"
"...اما به نظرم یادم میاد"
،اوه، کلایو، اون روز آخر تو برلین " "...وقتی بهت گفتم
"به نظر می‌رسه واقعا خوشحالی"
".لعنتی، اون موقع نمی‌دونستم"
".ولی تو قطار، خیلی دلتنگش شدم"
".تو کشتی، بدتر شد"
،تا وقتی به لندن برگشتم" ".خب، حسابی گرفتارم کرده بود
عمه مارگارتم" "خیلی زود بو برد
زن‌ها تو اینجور چیزا" ".خیلی تیز هستن
شاید بشه گفت " ".اون ایده‌آل من بود
"جناب؟"
آیا با شخصیت «بلیمپ» همدردی می‌کردید؟
،اوه، بله .کاملا باهاش هم‌ذات‌پنداری می‌کردم
.ـ خیلی چیزاهاش دقیقا مثل منه ـ مثلا؟
دیگه بیشتر از این .نمی‌تونست «انگلیسی» باشه
.احساساتی بودم
...و
.عاشق زن و سگم
همیشه با اون نوع از مردها .همدردی شدیدی داشتم
.باوقار، گیج، معصوم
.خودم رو خیلی شبیه اون می‌بینم
بلیمپ»، عمیق‌ترین و شخصی‌ترین» .فیلم اولیه‌ی پاول و پرسبرگره
و به نظر من
.اولین شاهکارشون
اونقدر دیدمش که دیگه .بخشی از زندگی‌م شده
،هر چی سنم بیشتر میشه
احساسم نسبت به احساسات شخصیت‌ها .قوی‌تر می‌شه
این فیلمیه که بیشترین حرف رو ،در مورد بزرگ رشد کردن
پیر شدن
،و در نهایت، رها کردن .با من میزنه
،اثر بعدی آرچر «،حکایتی از کنتربری»
«مثل یه فیلم کلاسیکِ «انگلستان شاد .شروع می‌شه [اصطلاحی قدیمی برای توصیف انگلستان به عنوان مکانی شاد و سرزنده]
«با زائران «چاوسر .که به سمت کنتربری میرن
ولی بعد…
.یه انتقال صحنه‌ی معروف
شاهین قرون وسطایی تبدیل به یه .اسپیت‌فایر مدرن می‌شه
،فیلمی که می‌خوایم ببینیم
بهمون یادآوری می‌کنه که وصل بودن به گذشته
برای آرامش روحی ما .خیلی مهمه
یکی از وظایف تبلیغاتی اون زمان ،این بود که بپرسه
داریم برای چی می‌جنگیم؟
و پاول و پرسبرگر حالا دنبال جواب این سوال
.تو تاریخ و سنت‌های حومه شهر در انگلیس میگردن
چرا حمال‌های مزخرفت رو" "از جاده‌ی زائران دور نمی‌کنی؟
،مایکل .زادگاهش «کِنت» رو دوست داشت
.عاشق مردم و فرهنگ انگلیس بود
و تو این فیلم می‌خواست .همه این‌ها رو نشون بده
"ساعت هشته، باب"
احساسات عمیق خاصی نسبت به .کلیسای جامع کنتربری داشت
اونجا بود که تو گروه کر دانش‌آموزانِ مدرسه‌ی پادشاهی .آواز می‌خوند
،از پیچ‌وخم" "،در لبه شرقی تپه
زائران برای اولین بار" ".کانتربری رو دیدن
"دیدیش؟"
"آره"
".با یکی از دوستام"
"پسر بود یا دختر؟"
".پسر"
".امیدوارم برات نامه بنویسه"
".نه، نمی‌نویسه"
".شاید نامه‌ها تو حمله دشمن گم شدن"
".نه باب"
"قضیه اینه که"
".خودِ اون با حمله‌ی دشمن گم شد"
".خلبان بود"
"سقوط کرد؟"
".بله"
".متاسفم"
،شخصیت‌های اصلی فیلم ،بدون اینکه بدونن
.زائرهای مدرن هستن
.هر کدوم تو سفر خودشون به کانتربری
،اونا روح‌های سرگردونن
.همه به نوعی بی‌هدف و بی‌کس
همه به برکتی برای التیام .و بازسازی نیاز دارن
،و اینجا
همونجور که دختر روستایی، آلیسون ،تو حومه‌ی کنت قدم می‌زنه
.اون مکان شروع به حرف زدن باهاش می‌کنه
در دوردست، صداها و موسیقیِ
.زائرهای قدیمی رو می‌شنوه
.اجدادش
،اگه بایستی ،گوش بدی
،توجه کنی
.گذشته باهات صحبت می‌کنه
و صداهای گذشته
بهت کمک می‌کنه تا .معنایی به زندگی‌ات در حال حاضر بدی
"باشکوه نیست؟"
"کسی اونجاست؟"
مایکل و امريك همیشه به دنبال این هستن که
،به قول امريك .جادو» رو به دام بندازن»
اونا می‌خوان فراتر از نمایش تجربیات روزمره برن
و راه‌هایی برای انتقال عمق و .راز زندگیِ ما پیدا کنن
یه نوع عرفان این‌جا وجود داره که .تو کارای پاول و پرسبرگر کاملا جدیده
،دادگاه‌های بالاتری هم وجود داره" ".فراتر از دادگاه محلی
،با ظرافتی خاص
به دنبال این هستند که .دنیای ماوراء رو به تصویر بکشن
زائرهای کنتربری، همگی بیاین بیرون" ".و برکت بگیرین
".زیارت عجیب و غریبیه برات"
"...زیارت می‌تونه برای دریافت برکت باشه"
".یا برای توبه..."
".به هیچ‌کدوم نیاز ندارم"
".شاید تو یه وسیله‌ای"
"یه شمشیر برّنده گیرم میاد؟"
".هیچ‌چیزی منو متعجب نمی‌کنه"
وقتی یه هاله دور سرم ببینم" ".اونوقت باور می‌کنم
حالا می‌تونی یه نمای خیلی خوب" ".از کلیسا داشته باشی
،با وجود تمام عجیب‌وغریب بودنش
این فروتنانه‌ترین فیلم مشهور .کمپانی «کمانداران» هست
محدودترین، صمیمانه‌ترین
و اثری که بیشتر از همه .روی زندگی‌های معمولی تمرکز داره
شخصیت‌های اصلی فیلم تو همون وضعیتی هستن که
.اکثر تماشاچی‌ها تو سال ۱۹۴۴ توش بودن
.جدا از عزیزانشون
،با وظیفه‌شناسی ظاهری .شجاع به نظر می‌رسن
،اما تو خلوت
.پر از ترس، تنهایی و غم هستن
یه چیزی که تو فیلم ،خیلی روی اون تاکید می‌شه
.تسلی دادنِ رنج‌کشیده‌هاست
،و درست زمانی که آلیسون تو ناامیدیه
خبر می‌رسه که پدر نامزدش
.تو کنتربری دنبالشه
"...بیش از دو هفته‌ست که اینجا تو کنتربری"
".انتظارت رو می‌کشه..."
"چرا؟"
،چون خبر داره، خانم آلیسون" ".خبر رسمی درباره‌ی آقای جفری
".ایشون تو جبل‌الطارق هست"
".خانم آلیسون"
.این فیلمیه که می‌گه معجزه‌ها اتفاق می‌افته
".باید پنجره‌ها رو باز کنم"
،و تو آخر زیارتت
.شاید واقعا برکت دریافت کنی
فیلم با رژه رفتن یه هنگ کامل از سربازها .به سمت کلیسا تموم می‌شه
اونا دارن میرن اون‌ور دریا
.و نمی‌دونیم چند نفرشون برمی‌گردن
در این صحنه، احتمالا
،کلیسای جامع کنتربری خودش انگار نمادِ
،بریتانیای درگیر جنگه .به عنوان جایی که ارزش محافظت داره
.جایی که ارزش جنگیدن رو داره
،پاول و پرسبرگر تو این فیلم به اندازه‌ی یه مبلغ مذهبی .تبلیغاتی هم هستن
،نتیجه‌ش .اولین شکست تجاری‌شون بود
این فیلم برای تماشاگر عام .خیلی عجیب و گمراه‌کننده‌ست
اما این زوج .با این شکست متزلزل نشدن
دوره‌ای از اعتماد عمیق بین‌شون بود
.و می‌دونستن دقیقا قراره بعدش به کجا برن
،وقتی جون فقط یک سالش بود .می‌دونست می‌خواد کجا بره
بره راست، چپ؟
.نه، مستقیم بره جلو
«با «می‌دونم کجا می‌رم از همون اول می‌فهمیم که
.قراره خوش بگذرونیم
دیگه مشخص بود که متفقین قراره جنگ رو ببرن
و مایکل و امريك تونستن یه کم .نفس راحت بکشن
به شوخ‌طبعی‌شون اجازه دادن که .شکوفا بشه
".فقط ۲۵ سالشه"
"،و تو یه چیزی هیچ‌وقت عوض نشده"
".هنوز می‌دونه کجا می‌خواد بره"
".عصر بخیر، خانم وبستر"
".عصر بخیر، لئون"
".سلام، عزیزم"
،با یه شخصیت جدید ،به شکل جون وبستر
.آشنا می‌شیم
"بابا؟"
".می‌خوام ازدواج کنم"
"چی؟"
.ـ میز آماده‌ست، خانم وبستر" ".ـ ممنون، فِرد
.بیا بریم تو، عزیزم" ".یه نوشیدنی بیار
اولین فیلم از مجموعه «کمانداران» که زنی رو تو مرکز ماجرا قرار میده
،و شاید خیلی هم دور از «وندی گرین» نباشه
زنی که امريك با اشتیاق زیاد دنبالش کرده .و اخیراً باهاش ازدواج کرده بود
،ظاهرا وندی اراده‌ای قوی
.باکلاس و مادی‌گرا بود
".قطعا به حسابتون اضافه می‌شه، خانم"
شاید به همین دلیله که به نظر می‌رسه .فیلمنامه برای امريك خیلی راحت پیش رفته
.کلش رو تو کمتر از یه هفته نوشت
"!ماشین لیدی بلینگر"
داستان «جون» با یه سفر .به شمال شروع می‌شه
"!نمی‌تونی با رییس «صنایع شیمیایی متحد» ازدواج کنی"
"نمی‌تونم؟"
،اون تو مسیر رفتن به یه جزیره‌ی کوچیک اسکاتلندیه
،جایی که قراره با سِر رابرت بلینگر
،رئیس ثروتمند صنایع شیمیایی متحد .ازدواج کنه
"...جون وبستر"
"...آیا رییس صنایع شیمیایی متحد رو"
"به عنوان همسر قانونی‌تون قبول می‌کنین؟"
".ـ بله" "!ایستگاه مرکزی گلاسگو"
"اوه! بله؟"
.یه آقایی هست که می‌خواد شما رو ببینه " ".رئیس ایستگاه هم باهاشه
،وقت زیادی برای رسیدن به خیابان بوکانان داری" "!دیر نرسی
«حالا دیگه «کمانداران .حسابی دارن با ما خوش می‌گذرونن
!اون کلاه استوانه‌ای نگاه
این سفر به شمال شاید هدیه‌ای بود که امريك به مایکل می‌داد
چون سفری بود که مایکل .خودش دوست داشت انجام بده
اسکاتلند جای موردعلاقه‌اش .تو کل دنیا بود
،و هر وقت فیلمبرداری یه فیلم رو تموم می‌کرد
،با رفتن به اونجا و پیاده‌روی تو کوهستان .تجدید قوا می‌کرد
"!به‌گوش"
،برای جون وبستر
.جزایر غربی تبدیل به یه دردسر بزرگ می‌شه
".بدشانسی! امروز هیچ قایقی حرکت نمی‌کنه"
اون قراره بخش زیادی از فیلم رو صرف تلاش برای پیدا کردن یه قایق
.به جزیره‌ای کنه که نامزدش اونجا منتظرشه
می‌خواین تو خونه منتظر بمونین؟" ".آدمای اونجا رو می‌شناسم
".ممنون"
"...اما قراره قایق اینجا به استقبالم بیاد "
".و بهتره اینجا باشم تا ببینمش "
".خوبه"
"اگه قایق من نیاد، منو می‌بری؟ "
".نه، نمی‌برمتون، خانوم"
فقط تو سه یا چهار نمای فوق‌العاده ،با اتمسفر سنگین
حس عجیبی رو که این مکان براش داره رو .درک می‌کنیم
،یه در كوچيك رو می‌بينی" ".اون بالا رو تپه
،جون» باید تا بهتر شدن هوا» .مهمان‌نوازی محلی‌ها رو بپذیره
و اونا به نظر می‌رسه یه عده آدم عجیب و مستقل هستن که
دیدگاه‌شون به زندگی .خیلی با دیدگاه خود جون فرق داره
".داشتم می‌اومدم دنبالت"
.بیا تو، آتیش رو روشن کردیم" "سرهنگ رو دیدین، درسته؟
.این افتخار رو داشتم" "اسم من بارن‌استیبله
،سرهنگ بارن‌استیبل" "بهترین مربی عقاب ــ
"!«شاهین‌باز، عزیزم «تورکیل"
".بهترین شاهین‌باز تو جزایر غربی"
".تو کل دنیا، رفیق قدیمی"
،با اینکه فیلم یه کمدی و عاشقانه‌ست
.اما در مورد ارزش‌ها هم هست
،و این شخصیت‌های سرسخت نماینده‌ی همه‌ی ویژگی‌هایی هستن که
مایکل و امريك دوست داشتن .و بهشون اعتقاد داشتن
!ـ کاترینا" ".ـ دخترِ نازنینه
،شجاعت، مهربونی و سخاوت
.صمیمیت و رفاقت خوب
"!تورکیل"
[به زبان گالیکی صحبت می‌کنند]
"!خانم پاتس"
شخصیتی که بیشترین تجسم ،تمام این ویژگی‌هاست
.تورکیله
.اون یه افسر نیروی دریایی، تو مرخصیه
"کبریت یا فندک داری؟"
".ممنون"
قطعا اون یه تهدید جدی برای .برنامه‌های ازدواج «جون» به حساب میاد
و سوال فیلم این می‌شه که
آیا اون می‌تونه در برابرش مقاومت کنه؟
".ممنون"
،البته مانعی که سر راه تورکیل وجود داره .سِر رابرت بلینگره
.سلام عزیزم" ".رابرت صحبت می‌کنه
".امیدوارم کارتیر حلقه رو تحویل داده باشه"
".البته، رابرت، همه چیز عالی بود"
،«گوش کن حالا، «جون" "یه شماره تلفن رو یادداشت کن. آماده‌ای؟
"۲-۳۶؛ نوشتیش؟ "
.شماره‌ی خانواده رابنسونه" ".اونا قلعه‌ی سُورن رو اجاره کردن
اونا تنها آدم‌های ارزشمند اطراف اینجان که می‌شه " ".باهاشون ارتباط برقرار کرد. تمام
،و وقتی با دوستاشون
،رابنسون‌ها، آشنا می‌شیم
.اونا متکبر، حساس و خودشیفته هستن
".بذار ببینمت"
".آهان، بله، قبولی"
"می‌خوای با سِر رابرت بلینگر ازدواج کنی، درسته؟"
"بله. اشکالی داره؟"
".اهمیتی نداره"
"پولداره، آره؟"
".راستش هیچوقت پولاشو نشمردم که بدونم"
"پولداری؟"
".نه"
،«بعد از «داستان کنتربری امريك این فیلم رو
«قسمت دوم نبرد شرکت «کمانداران .علیه مادی‌گرایی توصیف کرد
".فکر کنم مردم این اطراف خیلی فقیرن"
.ـ فقیر نیستن؛ اونا فقط پول ندارن" ".ـ این که شد همون
".نه، یه چیز کاملا متفاوته "
"بهتره؟"
،هر چی بیشتر «جون» با تورکیل وقت می‌گذرونه
.بیشتر تحت طلسم این مرد و دنیای اون قرار می‌گیره
".مراقب باش"
.این آهنگ قشنگیه" "دوشیزه‌ی موحنایی.» بلدی؟»
"!بزنید پسرها"
بخش موردعلاقه‌م جاییه که تورکیل
.بخشهایی از یه آهنگ رو می‌خونه
...هو رو دوشیزه‌ی موحنایی من"
"هی ری دوشیزه‌ی موحنایی من..."
"،هو رو رو رو دوشیزه"
".تو تنها دوشیزه‌ای برای من "
این فیلمیه که به کسی که دوستش داری نشون میدی
تا شاید بتونی چیزی رو بگی که نمی‌تونی .با کلمات بیان کنی
.به اصطلاح تجربه‌اش رو به اشتراک بذاری
.و می‌دونم که تنها کسی نیستم که این کارو کرده
فیلمی که گویی تار و پود عشق رو
.در بسیاری از روابط عاشقانه می‌بافه
"مگه بهت نگفتن که نمی‌تونی امروز حرکت کنی؟"
فکر می‌کنی بهتر از آدمایی که تمام عمرشون رو" "اینجا زندگی کردن، می‌دونی؟
.روایرد» گفت که هوا داره خراب می‌شه»" ".کِنی» هم همین رو گفت»
خب، توقع داری «کِنی» چی بگه آخه؟" "آدم توئه، درسته دیگه؟
"!لازم نیست سرم داد بزنی"
"!بسیار خب، بفرمایید"
"!برو خودتو تو آب غرق کن"
".داره از دستت فرار می‌کنه"
".دوباره بگو"
آخر فیلم، جون و تورکیل رو با هم .تو یه قایق کوچیک می‌بینیم
"!برو زیر سایبون و محکم نگهش دار"
"!اوه! لباسم"
"!لفتش نده! سطل رو خالی کن "
،موتور از کار افتاده ،اوضاع هوا وحشتناکه
،و اونا دارن به سمت یه گرداب وحشتناک .معروف به «کُری‌رِکِن» میرن
این فیلم داستان عشقی رو روایت می‌کنه ،که به مانند نیرویی طبیعی
.زندگی شما را زیر و رو می‌کنه
،«و به نظر می‌رسه سرنوشت «جون ،نه فقط تو دستای تورکیل
.بلکه تو دستای خدایان طبیعت رقم می‌خوره
این فیلم چیزی داره که ،برای «کمانداران» غیرمعموله
.یه پایان خوش کلیشه‌ای
،اما این عاشقانه .واقعا یه آفرینش جادویی و نایابه
به نظرم، این یکی از زیباترین داستان‌های عاشقانه‌ای‌ست .که تا به حال ساخته شده
"!هی"
این فیلم همچنین مثل یه شعر عرفانی .درباره‌ی دنیای طبیعیه
.و یه موعظه درباره‌ی ارزش‌های والا
در این لحظه، کل کشور داشت به این فکر می‌کرد که
،بریتانیا بعد از تموم شدن خصومت‌ها
.به چه نوع سرزمینی تبدیل میشه
و مایکل و امريك از این فیلم استفاده کردن تا ایده‌آلشون رو ارائه کنن
که شاید اینجا به کشوری تبدیل بشه که
،مردم رو بر اساس شخصیت‌شون ارزش‌گذاری کنه
.نه بر اساس پول‌شون
.وزارت اطلاعات
.بخش فیلم، تئاتر
تموم فیلم‌های «کمانداران» تو دوران جنگ
.باید زیر نظر وزارت اطلاعات تایید می‌شد
خب، وزارت اطلاعات .یه بخش فیلم داشت
.جک بدینگتون رئیس اونجا بود
و هیچ فیلمی تو دوران جنگ .بدون تایید اون‌ها ساخته نمی‌شد
و جک بدینگتون از ما خواست بریم و ببینیمش
،و گفت
،وقتی ما داشتیم جنگ رو می‌باختیم
رابطه‌مون با آمریکایی‌ها ،خیلی خوب بود
،اما حالا که داریم جنگ رو می‌بریم .دیگه اونقدرا خوب نیست
بعد گفت حاضرید یه فیلم اورجینال برای بهبود رابطه‌ی
انگلیس و آمریکا بنویسین و بسازین؟
«پاسخ «کمانداران یه فیلم جنگی نیست
.بلکه یه فانتزی شاعرانه‌ست
.به نظر یه دختر خوب می‌آی" ".نمی‌تونم جایگاهمو بهت بگم
".ابزاری نداریم، خدمه هم رفتن"
همه از اینجا رفتن" ".به جز باب که مرده
".بقیه با دستور من فرار کردن"
"زمان ۰۳:۳۵، گرفتی؟"
تو اولین صحنه پیتر رو می‌بینیم که .دیوید نیون نقششو بازی می‌کنه
.کارمون تمومه" ".و ترجیح می‌دم بپرم تا بسوزم
مگه فرقی هم می‌کنه؟" "!بعد از سیصد متر، همش یه جوره
".به هر حال هیچی نمی‌فهمم"
".امیدوارم نترسونده باشمت"
.ـ نه نترسیدم" ".ـ خوبه دختر
از کابین هواپیمای سقوط‌کرده‌ش با «جون» صحبت می‌کنه .که «کیم هانتر» نقششو بازی می‌کنه
عاشق کسی هستی؟" ".نه، نه، به این جواب نده
پیتر، می‌تونم مردی مثل تو" ".رو دوست داشته باشم
دوستت دارم «جون»، تو خودِ «زندگی» هستی" ".و من دارم تو رو ترک می‌کنم
پیتر به سمت مرگ میره
.و همزمان عاشق می‌شه
.«دارم تماس رو قطع می‌کنم، «جون" ".خداحافظ
"«.خداحافظ، «جون"
"الو جرج؟ الو جرج؟"
"الو جرج؟"
"...الــ"
،خیلی خب، باب" ".زودی می‌بینمت
.می‌دونی الان چی می‌پوشیم " "!بال‌های واقعی
این نشون میده که
.چرا پاول و پرسبرگر مستندساز نبودن
هدف اونها دستیابی به نوعی شدت و غلظت احساسی بود که
صرفاً از طریق تکنیک‌های هنری .و غیرواقعی قابل حصول بود
،پیتر با بی‌اطلاعی از اینکه کجاست .به یک ساحل متروکه می‌رسه
به طور معجزه‌آسایی با «جون» که در امتداد ساحل .با دوچرخه حرکت می‌کنه، برخورد می‌کنه
"سلام"
"سلام؛ چی شده؟"
و این زوج به طرز باورنکردنی .درجا عاشق هم می‌شن
".جون» هستی»"
"پیتری"
مشکل اینه که طبق محاسبات الهی ،تو اون دنیا
.پیتر باید مرده باشه
"۹۱,۷۱۶ نفر فاکتور شدن"
"۹۱,۷۱۵ نفر ثبت شدن"
ـ فرمانده شماره ۷۱؟" "...ـ مادام
".این برای هر کسی می‌تونست اتفاق بیفته"
"چطور اتفاق افتاد؟"
همه چیز به جز این مه لعنتی" ".محاسبه شده بود
،خلبان پرید، تو مه گم شد" ".منم گمش کردم
،فرمانده آسمانی حالا دستور داره که به زمین برگرده
.پیتر رو پیدا کنه و اشتباهش رو جبران کنه
،جناب، وقتی پیتر رو دیدین" "میشه یه پیغامی بهش برسونین؟
.ـ با کمال میل" "«ـ فقط بگین «چطوری؟
"باشه"
".اون بالا آدما تشنه‌ی تکنیکالر هستن "
"چه شبی‌ست برای عشق‌بازی"
ایده دو دنیا، جسورانه‌ترین ایده‌ای بود که تا اون زمان .به ذهن اِمِریک رسیده بود
او در مورد رنگ هم .تصمیم جسورانه‌ای گرفت
،دنیای دیگه، به نظر او باید خشک، اداری
و تک‌رنگ می‌بود؛
در حالی که این دنیا .دنیای رنگ‌هاست
،میزبانِ آتش و شور .زیبایی و شعر
مشکل پیتر اینه که دیگه مطمئن نیست .به کدوم دنیا تعلق داره
«آیا بهش اجازه داده می‌شه با عشقش «جون اینجا روی زمین زندگی کنه
یا باید به اون دنیای دیگه بره؟
،به طور خلاصه
آیا اون به جمع زنده‌ها تعلق داره
یا مرده‌ها؟
اون داره یه سری توهمات" "به شدت سازماندهی‌شده رو
تجربه می‌کنه که قابل مقایسه" ".با تجربه‌ی یه زندگی واقعیه
،ترکیبی از بینایی" ".شنوایی و ایده
این فیلم یه لحظه‌ی مهم رو برای پاول و پرسبرگر رقم زد
چون اینجاست که اونا به طور کامل از قید و بند واقع‌گرایی رها شدن
و با خوشحالی .سوررئالیسم رو در آغوش گرفتن
!دکتر، اون اینجاست" "!«جون»
مایکل همواره ایده‌ی کارگردان فیلم رو به مثابه یک شعبده‌باز
با جعبه‌ای مملو از حقه‌بازی .در ذهن داشت
"دکتر؟"
.غرق در جلوه‌ها و حقه‌بازی‌های قدیمیه
انگار داره جوونی‌هاش رو ،تو فیلم‌های صامت به یاد میاره
وقتی با رکس اینگرام .تو استودیوهای ویکتورین کار می‌کرد
تأثیر رکس اینگرام باعث شد فیلم از نظر مقیاس
هم بزرگ بشه و جاه‌طلبانه .و در عین حال ماجراجویانه باشه
"!برگرد"
"!پیتر! پیتر! برگرد"
برای موفقیت فیلم .به صحنه‌پردازی و فیلمبرداری فوق‌العاده‌ای نیاز بود
تا اینجای کار، «کمانداران» به یه خانواده‌ی بزرگ از تکنسین‌های بسیار ماهر
.تبدیل شده بود
،یکی از مهم‌ترین اعضای تیم ،مدیر هنری، آلفرد جونگر بود
یه جادوگر طراحی
که مهارت‌های عملی یه مهندس .یا معمار رو هم داشت
به نظرم ما بهترین مدیر هنری فیلم رو داشتیم که .تا به حال وجود داشته
اون به دوران اولیه‌ی فریتس لانگ و «متروپلیس» برمی‌گرده
ه و وقتی ازش می‌خواستیم کارهایی مثل ،راه‌پله‌ی متحرک رو انجام بده
همه باید از نظر پرسپکتیو طراحی
و تقریباً همه‌ی اون‌ها تو یه روز .فیلمبرداری می‌شد
،چون آخرای جنگ جهانی فولاد و نیروی برق کافی
برای راه‌اندازی دائمی و مداوم
.اون راه‌پله رو نداشتیم
بنابراین همه‌ی نماهای بالا و پایین راه‌پله
بر اساس پرسپکتیو .روی تخته طراحی شده بود
فکر می‌کنم یه نکته‌ی خیلی مهم در مورد همه‌ی این آدما اینه که
همشون نه تنها ،تکنسین‌های فوق‌العاده‌ای هستن
بلکه همگی
.عاشق حل کردن مشکلات بودن
!و ما عاشق طرح کردن‌شون بودیم
،شمار زیادی از مردم
،دسته‌ای بزرگ از مردم وقتی مشکل و سختی‌ای نیست، خوشحالن
،اما در عین حال .عده‌ای هم هستن که عاشق مشکلاتن
،و ما دور و برمون یه تیم بزرگ داشتیم که ،راستش
:فقط می‌اومدن و می‌گفتن «مشکل کجاست؟»
آقای پاول، چطور با بازیگرا سر صحنه کار می‌کنید؟
من روزم رو با این جمله شروع می‌کنم که ،به این سکانس فکر کرده‌ام
،پیشنهاد می‌کنم این کار رو انجام بدیم
شما چی فکر می‌کنید؟
و اونا معمولا می‌گن که .می‌خوان یه کار دیگه‌ای بکنن
.پس بعدش بحث می‌کنیم
.نه خیلی طولانی
،دیوید نیون .کار کردن باهاش عالی بود
.و خیلی هم دقیق بود .دیوید همیشه دقیقاً ساعت ۱۰ دقیقه به ۶ می‌رفت
حتی اگه وسط فیلمبرداری بود
،می‌اومد و می‌گفت «!ببخشید پیرمرد، باید برم، می‌دونی»
!و می‌رفت ـ جدی میگی؟
این مایکل بود که تصمیم گرفت هر چیزی که پیتر تجربه می‌کنه
.باید بر اساس شواهد پزشکی محکم باشه
،و در پس تمام این جلوه‌های بصری خیره‌کننده .هدفی بسیار جدی نهفته‌ست
این‌ها وسیله‌ای هستن که از طریق‌شون مایکل می‌تونه دوربین رو به درون یه ذهنِ عذاب‌کشیده ببره
و داستانی درباره‌ی
.آسیب‌های روحی ناشی از جنگ تعریف کنه
اون با این تصورات از مردگان که
تو یه جریان بی‌پایان به دنیای دیگه سرازیر می‌شن، تسخیر شده
و مطمئن نیست که خودش .چطور نجات پیدا کرده
این روزها، شاید بشه اسمشو .گناه ماندگار» گذاشت»
،این درست بعد از جنگ جهانی بود
،دوره‌ای که ظهور فیلم نوآر .جریان اصلی سینما رو در دست گرفته بود
،فیلم‌های تلخ و بدبین
عمولاً با شخصیت‌هایی که از همون اول .محکوم به شکست هستن
"!پیتر! پیتر"
پاول و پرسبرگر .خلاف جهت همه‌ی اون‌ها حرکت کردن
،تو تمام فیلم‌های مهم‌شون تو سال‌های جنگ ،سعی می‌کنن کمک
.تسلی و امکان تجدید حیات رو ارائه بدن
،چیزی که اونا تو فیلم «مسأله‌ی مرگ و زندگی» ارائه میدن .تصویری از عشقه
".اجازه بدین"
،پیروزی پر مشقت عشق .برای ماندن و غلبه بر همه چیز
".همینه، تنها مدرکی که واقعاً داریم"
".بجنب. نباید دادگاه رو منتظر نگه داریم"
یکی از زیباترین مفاهیم فیلم اینه که
،علی‌رغم عظمت تصاویری که به کار رفته
اثبات عشق .در کوچکترین چیز نهفته‎‌ست
،قطره اشکی .بر گل رز
".خداحافظ عزیزم"
و «جون» در صحنه‌ای دیگه
،وقتی به میل خود، جای پیتر رو روی پله‌های بهشت می‌گیره .عشق فداکارانه‌اش رو ثابت می‌کنه
،نشون میده که حاضره برای نجات جون پیتر .از زندگی خودش بگذره
،تو این لحظه فداکاری
.اخلاقیات فیلم به صراحت بیان می‌شه
بله، آقای فارلان، هیچ قانونی تو دنیا" "،قوی‌تر از قانون جهان هستی نیست
اما روی زمین، هیچ چیزی" ".قوی‌تر از عشق نیست
،در برابرِ طوفانِ قدرت و سایهٔ مرگ
.به هم پناه می‌بریم
،تک‌قطره اشکی بر گل سرخ گویی ارزشمندتر از
.لشکر ملکوت است
بیرون از امپایر، هزاران نفر از اهالی لندن تو مسیر جمع شدن
تا خانواده‌ی سلطنتی و خیلی از ستارگان سینما
و افراد سرشناس رو ببینن .که برای مراسم «رویال کامند فیلم پرفورمنس» اومده بودن
«فیلم «مسأله‌ی مرگ و زندگی نمایانگر پاول و پرسبرگر
.در اوج قدرت‌شونه
و این فیلم برای اولین اجرای .فیلم سلطنتی» انتخاب شد»
جمعیت اونقدر زیاد بود که رسیدن خاندان سلطنتی .به تأخیر افتاد
،و وقتی بالاخره به سینما رسیدن به سختی تونستن
از بین جمعیت رد .و وارد سینما بشن
کمان‌داران» در اوج موفقیت بود» ،اما حالا در سال ۱۹۴۶
دیگر جنگی نبود و .نیازی هم به فیلمسازی برای جنگ نبود
امريك دیگه انگیزه‌ای که باعث می‌شد یکی پس از دیگری
.داستان‌های اورجینال بنویسه رو نداشت
،و این مسئله .کمانداران» رو با یه معضل بزرگ روبرو کرد»
حالا باید چه جور فیلم‌هایی بسازن؟
احساس کردیم که ،بعد از ساختن چندین فیلم جنگی
وقتش نیست که
یه فیلم بسازیم که هیچ ربطی به جنگ نداشته باشه؟
فیلم «سیاه‌نرگس»، مسیر کاملاً جدیدی رو .تو کارهای پاول و پرسبرگر باز کرد
این اولین داستان غیر اورجینال‌شون بود
و یه فرارِ پس از جنگ
.به یه دنیای متفاوت و دور بود
،«رمان «رومر گادِن مشقت‌ها و گرفتاری‌های
گروه کوچکی از راهبه‌ها رو به تصویر می‌کشه که
.می‌خوان یه صومعه تو هیمالیا بنا کنن
فضای صومعه تحریک‌کننده‌ست
راهبه‌ها خودشون رو درگیر وسوسه‌های خطرناک و
.کشمکش‌های درونی می‌بینن
.تو هیمالیا بودم و داشتم فیلمی درباره راهبه‌ها می‌ساختم
کوه‌های فیلم .روی شیشه نقاشی شده بودن
،از اونجایی که کل فیلم تو هند اتفاق می‌افته
،تصمیم مایکل برای فیلمبرداری همه چیز تو انگلستان
،با استفاده از صحنه‌های خلاقانه ،نماهای فریبنده
،و نماهای مطابق برای بازسازی محیط هیمالیا
.جسورانه و شگفت‌انگیز بود
بخشی از این یه انتخاب منطقی بود
چون تو اون روزا همه چیز مربوط به فیلمسازی .به سختی قابل جابجایی بود
همه چیز باید از قبل کاملاً تجسم می‌شد
و خیلی کم می‌شد که بتونی به طور ناگهانی .یا بداهه کاری رو انجام بدی
«سیاه‌نرگس» از این محدودیت به نفع خودش استفاده کرد
و هر نما رو .به یه اثر هنری مستقل تبدیل کرد
،یه ترکیبِ نقاشی‌گونه که تو اون
هر جنبه‌ای از تصویر .با دقت کنترل می‌شه
،این، به معنای واقعی کلمه .سینمایی با تصاویری هنرمندانه و به‌دقت ساخته‌شده‌ست
و این باعث میشه که فیلم به طرز خیره‌کننده‌ای زنده و
.وهم‌آلود به نظر برسه
.فیلمبردار، جک کاردیف بود
،و اون با آگاهی از هنرمندانی مثل
«رامبراند» و «ورمیر» .الهام می‌گرفت
یک حس و حال خیلی «انگلیسی» خاص هم .تو نحوه‌ی استفاده‌شون از تکنیکالر وجود داره
راهبه‌ها عمدا لباس سفید یا عباهای سفید کمرنگ پوشیدن
،و با رنگ‌های سرد سنگ .سبز و آبی احاطه شدن
بنابراین وقتی یه رنگ گرم ،مثل قرمز می‌بینین
.واقعاً به چشم میاد
من هنوز اولین باری که فیلم رو .تو یه نگاتیو رنگی دیدم یادمه
،وقتی تصاویر گل‌های «خرزهره هندی» روی پرده ظاهر شدن چنان شوکه شدم که انگار
.ضربه‌ی فیزیکی به من وارد شده
مطمئن نیستم فیلم دیگه‌ای رو بشناسم که
،تو اون رنگ تا این حد به داستان
.و احساسات فیلم کمک کنه
حالا، درست وسط همه این ،طراحی‌های پر‌جزئیات
.چهره‌های انسانی قرار دارن
«به خصوص چهره‌ی «دبورا کر .که نقش خواهر کلودا رو بازی می‌کنه
،و در تضاد و تقابل با خواهر کلودا
.خواهر روث با بازی «کتلین بایرون» قرار داره
،«دیوید فِرار» ...عنصری آزاردهنده‌ست که
".ممنون"
.باعث رقابت پرشوری بین این دو زن میشه
".خودم دیدم از دیدنش خیلی خوشحال شدی"
،اگه همچین فکری تو سرته" " .بهتره بگم قاطی کردی
،در حرکتی جسورانه برای اون زمان
فِرار» کاملاً از دیدگاه زنها» به عنوان یه شیء جنسی مردونه
.به تصویر کشیده شده
نتیجه این میشه که .کشمکشی کلاسیک بین تن و روحه
".دیگه نمی تونی به من دستور بدی"
".دیگه بهت ربطی نداره"
وقتی خواهر روث ،لباس قرمز و رژ لب قرمز میزنه
هم جسارتی بی‌شرمانه‌ست
.و هم شوکی بصری
،با استفاده از رنگ .تمایلات جنسی وارد داستان میشه
این تصاویر در دهه ۱۹۴۰ ،خیلی شهوانی تلقی می‌شدن
وقتی که من و دوستانم برای اولین .بار این فیلم رو دیدیم، از تلویزیون بود
ما اون رو در نسخه سیاه و سفید
و سانسور شده ،توسط کلیسای کاتولیک دیدیم
اما هنوز تحت تأثیر
انرژی روان‌جنسیِ فیلم که ذاتی تصاویری بود که
اجازه داشتیم ببینیم، قرار گرفته .و شگفت‌زده شدیم
!ـ «آیاه» بیدار شو" "ـ چی شده؟ چی شده؟
"!درباره خواهر روثه"
"!جلوشو بگیر! دیوانه شده"
".برو با خواهر کلودا صحبت کن"
.اون تو رو اینجا آورد" ".همونم می‌تونه برت برگدونه
"!خواهر کلودا، خواهر کلودا"
ـ میدونی درباره ات چی میگه؟" ".ـ هر چی گفته، حقیقت داره
!ـ اینو میگی چون دوستش داری" "!ـ من هیچکس رو دوست ندارم
"...کلودا"
،در اوج جنون روث
غش میکنه، بیهوش میشه و کل صفحه نمایش .با رنگ قرمز پر میشه
این فیلم به شکل فوق العاده‌ای موفق می‌شه تا .شدت احساسات شخصیت رو به تصویر بکشه
.قرمز، نماد یه عشق سوزان
این اثر در مقایسه با ،آثار قبلی پاول پرسبرگر
گامی جسورانه در عرصه اکسپرسیونیسم و .فضاسازی درخشان محسوب میشه
مایکل بیشتر از همه
به دنباله‌ای ده دقیقه‌ای به نام
«فیلم ساخته‌شده» .علاقمند بود
این دنباله شامل یک سری حرکات اکشن ،از پیش طراحی‌شده بود
بدون هیچ دیالوگ و گفتگویی .در طول ده دقیقه
،هدف از این کار استفاده از موسیقی به عنوان
عنصر اصلی برای هدایت حرکات شخصیت‌ها
و بیان افکار و احساسات اونها به .شکلی قوی‌تر و عمیق‌تر از کلمات بود
ابتدا موسیقی ساخته شد
و سپس فیلمبرداری
به صورت گام به گام انجام شد تا
هر نما دقیقاً با
.موسیقی مطابقت داشته باشه
همه چی با هم .به یه کل ارگانیک واحد تبدیل میشه
.ملودرام رو به اپرا تبدیل می‌کنه
!جواب داد، جواب داد
.باورم نمیشد
بعد از اون دیگه فیلمسازی برام .هیچوقت مثل سابق نبود
و وقتی سال بعد سراغ ،کفش‌های قرمز» رفتیم»
.کل باله رو به شکل یه فیلم ساخته‌شده درآوردیم
کفش‌های قرمز» داستان دختریه که» .بین عشق و هنر گیر افتاده
«ویکی پیج» یه بالرین جوون و بلندپروازه که
یه مدیر برنامه معروف به اسم لرمونتوف .اونو کشف می‌کنه
،اما وقتی عاشق آهنگساز ،جولین کراستر» میشه»
.زندگیش دو تیکه میشه
.این پروژه یه سابقه‌ی طولانی داشت
امريك تو دهه ۱۹۳۰ .یه فیلمنامه برای یه فیلم باله‌ای نوشته بود
،اما چیزی که مایکل الان تو فیلمنامه دنبالش بود
.فرصت هایی برای تجربه کردن بود
اولین تصمیم رادیکالش این بود که اگه ویکی پیج رو نه یه بازیگر، بلکه
،یه بالرین واقعی بازی کنه .اونوقت حاضر میشه فیلم رو بسازه
پیدا کردن یه رقصنده عالی که بتونه به خوبی
،برای یه فیلم بزرگ بازی کنه .کار خیلی سختی بود
اما در نهایت هر چی رو که می‌خواست .تو «مویرا شیرر» پیدا کرد
تنها مشکل این بود که اون نمی‌خواست تو این فیلم بازی کنه
.و حدود یه سال طول کشید تا متقاعدش کنن
اون بخشی جدایی‌ناپذیر از فرهنگ باله .در دوران خود بود
،و همیشه فکر می‌کرد رقص
.هنری به مراتب والاتر از فیلمسازیه
!موفق باشی
.موفق باشی
جسورانه‌ترین ایده‌ی فیلم این بود که یه نمایش باله‌ی اورجینال رو
.تو مرکز فیلم بذارن
".خیله خب، ایوان "
".وقتشه بریم پایین، کراستر"
.ـ موفق باشی، آقای کراستر" ".ـ ممنون، آقای لرمونتوف
ـ دستپاچه‌ای؟" ".ـ خیر
"!بجنب"
وقفه‌ای ۱۵ دقیقه‌ای در روایت فیلم
برای نمایش کامل یک رقص باله؟
اونا با این کار .دست به ریسک بزرگی زدن
هیچکس قبلاً همچین کاری نکرده بود
و معلوم نبود تماشاچیا .چه واکنشی نشون میدن
باله‌ی کفش‌های قرمز» بر اساس یه قصه از» هانس کریستین اندرسن» ساخته شده که»
.درباره‌ی دختریه که دیوانه‌وار عاشق رقصه
کفش‌های قرمز جادویی بهش اجازه میدن تا .به آرزوهاش برسه
،اما وقتی می‌خواد رقصیدن رو متوقف کنه
.کفش‌ها نمی‌ذارن
این بخش از فیلم بود که بیش از همه .مایکل رو هیجان‌زده می‌کرد
دیگه خبری از محدودیت‌های دیالوگ نبود و
.می‌تونست حسابی با تجربه‌گرایی پیش بره
،می‌تونست آزادانه با موسیقی ،نور، تصویر
.حرکت و انرژی کار کنه
،مبتکرانه‌ترین جنبه‌ی برداشت او از باله
نمایش اون از دیدگاه رقصنده و
،بر اساس تجربه‌ی درونی او بود
.نه اونطوری که تماشاچی‌ها تو تئاتر می‌بینن
،مایکل با استفاده از بدن و فیزیک رقصنده
.احساسات و افکار درونی اون رو به تصویر کشید
از حرکت فیزیکی برای به تصویر کشیدن .آلام روح و روانش استفاده کرد
،این شیوه‌ی روایت از دیدگاه شخصیت
تأثیر خیلی زیادی روی کاری که من
با صحنه‌های بوکس تو فیلم .گاو خشمگین» انجام دادم، گذاشت»
وقتی که «دِ نیرو» رو تماشا می‌کردم که ،حرکاتش رو انجام می‌داد
دیدم که این «رقصه»؛ .این طرز فکر، طراحی شده بود
همچنین متوجه شدم که تا جایی که ممکنه باید تو رینگ
.و داخل ذهن بوکسور باقی بمونم
اون چیزی که می‌بینه و می‌شنوه را .تحربه کنم
،یک راست محکم به فک..." "یک چپ سنگین به بدن، ضربات لاموتا
"...راند هشت و هنوز معلوم نیست برنده کیه "
،این‌طوری حس جنگ، نبرد
تلاش و رنج رو .به مخاطب منتقل می‌کنی
اما همچنین از نظر بصری هر کاری که می‌خوای انجام میدی تا
.احساس «جیک» رو نشون بدی
،یه چپ محکم به بدن" " ...رابینسون از رینگ بیرون رونده میشه
.اینکه چطور اون چیزها رو تو رینگ درک می‌کنه
.اون رو به یه تجربۀ شخصی تبدیل میکنه
"،لوموتا کنترل مبارزه رو به دست گرفته "
،شوگر ری»ِ شکست‌ناپذیر»" ".حالا در خطر باخت قرار گرفته
".لوموتا دوباره به سمتش میاد"
"...لوموتا، با چپ فریبش میده"
،«در انتهای باله‌ی «کفش‌های قرمز
شور و اشتیاق .در نهایت باعث نابودی رقصنده میشه
این باله یه جور جشنواره‌ی وجدآوره که .شکوه هنر رو به تصویر می‌کشه
اما همزمان می‌گه که هنرمند بودن
.نابودت می‌کنه
این فیلم میگه که یه هنرمند واقعی
،نه به خاطر اینکه می‌خواد
،بلکه به خاطر اینکه مجبوره .هنر خلق می‌کنه
.انتخاب نیست، اجباره
البته چیزی که «کفش‌های قرمز» رو منحصر به فرد می‌کرد این بود که
.فقط و فقط درباره‌ی هنر بود
و هیچ هنری جز بهترین نوعش .تو فیلم جایی نداشت
،توی شخصیت وسواس‌گونه‌ی فیلم ،بوریس لرمونتوف
ردپایی از هر دوی مایکل و اِمِریک .دیده میشه
فیلم‌های پاول پرسبرگر اغلب با شخصیت‌های خودمحور، عصبی
.و معتاد سروکار دارن
اما این شخصیت‌ها منو تحت تأثیر قرار میدن و احتمالاً واضحه که خیلی از
شخصیت‌هایی که جذبشون میشم .تحت تأثیر قهرمان‌های پاول هستن
اونا هم مثل شخصیتای پاول، ضدقهرمانن، آدم‌های .شکسته‌ای که گیر افتادن تو چنگال درگیری‌های درونی
عجیبه که حتی می‌تونم
،یه شباهت‌هایی بین لرمونتوف و تراویس
.تراویس بیکل تو «راننده تاکسی» ببینم
چون هر دوشون شخصیت‌هایی هستن که .رو لبه‌ی پرتگاه قرار دارن
،همیشه گوش می‌دن بقیه رو زیر نظر دارن
.و انگار هر لحظه ممکنه منفجر بشن
".سلام عصر بخیر، آقای کراستر"
«مگه امشب تو «کوونت گاردن" "بهت احتیاج ندارن؟
[فرانسوی]
،دیگه ولم کن" ".خواهش می‌کنم؛ هر دوتون
"جولین، لطفاً صبر کن تا بعد از اجرا "
".اون موقع دیگه خیلی دیره"
".همین الانش هم خیلی دیر کردین، آقای کراستر"
".بهش بگو چرا ولش کردی"
.ـ ولش نکردم" ".ـ آهان، بله! معلومه که ولش کردی
هیچکس نمی‌تونه دو تا زندگی داشته باشه" .و زندگی تو، «رقصه»" است
«اون چیزی که باعث می‌شه درام «کفش‌های قرمز این‌قدر برام جذاب باشه اینه که
،هر سه تا شخصیت اصلی .آدم‌های جاه‌طلب و عذاب‌کشیده‌ای هستن
"...خب، ویکی"
".دوستت دارم، جولین"
".هیچ‌کس جز تو رو نمی‌خوام"
".اما تو اون رو بیشتر دوست داری"
"!نمی‌دونم"
"...نمی‌دونم"
.اگه الان باهاش بری، دیگه هیچ‌وقت برت برنمی‌گردونم" "!هیچ‌وقت
"می‌خوای عشقمونو نابود کنی؟"
"!حرف‌های بچه‌گونه"
"!باشه، برو پس، باهاش برو"
"!برو یه زن خونه‌دار وفادار شو"
.البته صحنه‌ای مثل این خیلی ریسکه
اجراها اغراق‌آمیز هستن و
به راحتی میشه کل فیلم رو .‌چیزی مبتذل و سطحی در نظر گرفت
ولی به نظر من این یک غلوّ غریزی .و احساسی از واقعیته
".زندگی خیلی بی‌اهمیته"
"!و از الان به بعد، تو فقط می‌رقصی "
".جوری که هیچ‌کس تا حالا نرقصیده"
در نهایت زندگی و هنر به هم می‌رسن و
کفش‌های قرمز همون قدرتی رو تو زندگی پیدا می‌کنن که
.تو باله داشتن
هیچ‌وقت اون تصویر واضح از چشم‌های .مویرا شیرر» رو فراموش نمی‌کنم»
.وقتی کفش‌ها میخوان اونو با خودشون ببرن
،چهرۀ اغراق‌آمیزش
.یادآورِ ماسک‌های تراژدیِ دوران باستانه
.خیلی جسورانه، پر زرق و برق و افراطیه
فیلمو دوست دارم، برام جالبه که گاهی به نظر خارج از کنترل میاد؛
،نه احساسات شخصیت‌ها
.بلکه احساسات آدم‌هایی که فیلم رو ساختن
.شور و اشتیاق‌شون خارج از کنترل بوده
و تعهد کاملشون به داستان افسانه‌ای‌شون
.به اوجی فراموش‌نشدنی میرسه
"!نه"
چرا فکر می‌کنی این‌قدر مهم بود که نشون بدی کسی برای هنر خودش می‌میره؟
.فکر می‌کنم چون خودم این کار رو می‌کردم
ـ واقعاً؟ .ـ آره
.باورت نمیشه
،«وقتی مدیران اجرایی «رنک .کفش‌های قرمز» رو دیدن، ازش متنفر شدن»
شرکت به طور فزاینده‌ای تو دست بوروکرات‌ها و آدم‌های پول‌دوست افتاده بود که
اون رو یه فیلم هنری فاجعه‌بار .و غیرتجاری می‌دیدن
کفش‌های قرمز» با استقبال پرشور»" ".منتقدان نیویورکی روبرو شد
دو تا آمریکایی، به نامهای باب بنجامین و آرتور کِرِم بودن که
با نمایش دائمی فیلم ،تو یه سینمای تک‌سالن در نیویورک
.سرنوشت فیلم رو تغییر دادن
کفش‌های قرمز» بعد از دو سال»" "!هنوز تو برادوی داره می‌رقصه
،از اون‌جا به بعد .فیلم به محبوب‌ترین اثر «کمانداران» تبدیل شد
یکی از بهترین و موفق‌ترین فیلم‌هایی که .تا به حال ساخته شده
به نظرم، این فیلم، اوج سینمای تجاریِ .ضدِ جریانه
تجسم کاملِ هر چیزی‌ست که در پاول و پرسبرگر
.بیشتر از همه تحسین می‌کنم
این فیلم، هم به عنوان سرگرمی عامه‌پسند ،به طرز فوق‌العاده‌ای رضایت‌بخشه
هم به شکل باورنکردنی ،خلاقانه، عمیق
پیچیده .و به هیچ وجه آرامش‌بخش نیست
،«فیلمیه که «تاریخ .شکوه و درخشش رو تایید کرده
اما در سال ۱۹۴۹
مایکل و امريك به خاطر رفتاری که ،کمپانی «رنک» با فیلم داشت
چنان منزجر شدن که .از شرکت جدا شدن
اونا به استودیو «فیلم‌های لندن» پیوستن .و دوباره با الکساندر کوردا همکاریشون رو شروع کردن
،الکس خوش‌برخوردترین و
خوش‌گذرون‌ترین موجودی بود که
میتونست جادو کنه و ،پول از چنگ آدم دربیاره
،نه فقط از اونایی که پول داشتن بلکه عجیب اینکه
از کسایی هم که اصلا پولی نداشتن .پول می گرفت
.که خب، طبیعتا به فاجعه ختم شد
«اتاق پشتی کوچیک» .اولین فیلمی بود که با قرارداد جدید ساختن
و نشون دهنده‌ی .یه تغییر جهت دیگه‌ی حیرت‌انگیز بود
مایکل که به تازگی شاهکاری عظیم ،با تکنیکالر ساخته بود
این دفعه تصمیم گرفت که
.ه فیلم سیاه و سفید کوچیک بسازه
باید از عاشقانه فرار می‌کردم» «.و به واقعیت برمی‌گشتم
.اون جوری که خودش می‌گفت
البته واقعیت همون چیزی بود که همیشه «کمانداران» رو
.متهم می‌کردن که ازش دوری می‌کنن
،پس حالا با قبول این چالش رو در روی منتقداشون ایستادن و
،ماجرایی از توالی کوچه‌های تاریک
،میخانه‌های شلوغ
آپارتمان‌های غم‌زده
و دفاتر خفه رو .به تصویر کشیدن
چیزی که بیشتر از همه ،مایکل رو راجع به فیلم هیجان‌زده می‌کرد
روان‌شناسی آشفته‌ی شخصیت‌ها بود
«که از رمان اصلی «نایجل بالچین .الهام گرفته بودن
"باید یه چیزی بنوشم"
".ازم بخواه یه چیزی بنوشم، زن"
"یه چیزی بنوش، سمی "
"ویسکی؟"
.نه، ممنون سوزان" ".یه کم از اون داروی خوشمزه‌م می‌خورم
،سمی، شخصیت اصلی یه متخصص مهمات سازیه که
یه پاش رو از دست داده و .حالا از پای مصنوعی استفاده می‌کنه
"چرا درش نمیاری؟"
"می‌دونی که کمکت می‌کنه "
".نه"
"وقتی تنهایی درش می‌آری"
"چرا وقتی من اینجام درش نمیاری؟"
".الان دیگه مشکلی نیست"
باید بفهمی که می‌تونی ایده‌هایی داشته باشی که" "...چهار برابر باعث برنده شدن جنگ بشه
ولی بازم فایده‌ای نداره" ".مگه اینکه بتونی اونارو بفروشی
".ما الان تو بخش دانشگاهی نیستیم"
نه، تو یه آژانس تبلیغاتی هم نیستیم که" ".جای تو اونجا باشه
"،ببین سمی"
شاید فکر می‌کنی یه دانشمند خیلی بزرگی و من" "...فقط یه دلقک تبلیغاتیم
،ولی حقیقت ساده اینه که اگه تو گندکاری کنی" ".من باید اون رو تمیز کنم
"،و یه حقیقت دیگه هم هست"
،چیزی که شهرتت رو روش بنا کردی " " !عمدتا از ذهن من بیرون اومده
،من نه یه سیاستمدارم نه یه فروشنده" ".اما یه بچه ده ساله هم نیستم
سمی اغلب درد داره
و این باعث میشه که هوس ویسکی داشته باشه .که باهاش مبارزه می‌کنه
"سمی؟"
.خودت می‌تونی بخش رو اداره کنی" ".حتی «پینکر» هم همین رو می‌گه
"اما از روبرو شدن با مسائل فرار می‌کنی"
به حال خودت تاسف می‌خوری، در حالیکه دنیا" ".پر از چیزهاییه که ارزش زندگی کردن دارن
اینکه فقط یک پا داشته باشی" "چه اهمیتی داره؟
"!دل و جرئت نداری"
ـ خفه میشی یا نه؟" ".ـ هر چیزی که گفتم حقیقت داره
،اوه سمی" ".عجب احمقی هستی
"سو»، چرا خودت را جمع و جور نمی‌کنی؟»"
"داری خودتو خراب می‌کنی"
دفعه بعد اگه موقعی که بیرون هستیم" "،می‌خوای بری خونه
"!ممنون می‌شم بهم اطلاع بدی"
کمانداران» تو این فیلم ثابت کردن که» اگه بخوان
می‌تونن تو سبک واقع‌گرای بریتانیایی
.کارای احساسی خلق کنن
غرایز فانتزی و کمدیشون رو مهار کردن
و به جای اون رو حقیقت عاطفی یه
داستان عاشقانه پیچیده .تمرکز کردن
،داشتم فکر می‌کردم که اگه واقعاً، مثل امشب که گفتی" "،منو احمق فرض می‌کنی
".بهتره از هم دور بشیم "
".منم همین فکرو کرده بودم"
فیلم نهایی ،پر از خشم و رنجه
.و منتقدا عاشقش شدن
"!خب، خلاصش کن"
تنها مشکل این بود که تماشاچیا .اصلاً علاقه‌ای نداشتن
اونا داستانای غم‌انگیزی که
یادآور فلاکت‌های دوران جنگ بود رو .نمی‌خواستن
،پس به جای یه شروع جدید
«اتاق کوچک پشتی» .به راه بن‌بست ختم شد
،این زوج طبق روال همیشگی‌شون
از تاریک‌ترین فیلمی که تا حالا ساختن به سمت
.مسخره‌ترین فیلمشون تا به امروز پریدن
الکساندر کوردا تو دهه ۱۹۳۰ نسخه خیلی پرفروشی از
رز سرخ کوچک» رو» .کارگردانی کرده بود
و حالا می‌خواست اونو به صورت یه فیلم تماشایی تکنیکالر بازسازی کنه.
«سم گلدوین» پولشو از هالیوود می‌آورد.
و پاول و پرسبرگر ،برای اولین بار تو شراکتشون
خودشون رو در حال انجام کاری دیدن که :هیچکدومشون دوست نداشتن انجام بدن
.بازسازی یه اثر کلاسیک نخ‌نما
،هیچ‌کس، حتی دولت" ".نمی‌تونه بهت کمک کنه
"خب، چی میگی؟"
به نظر می‌رسه" ".فکر همه چیو کردی
"...دیگه چیزی برای من نمونده جز اینکه"
".تبریک بگم..."
،خیلی لطف داری" ".«سِر پرسی»
تصمیم گرفتن تنها کاری که میشه با داستان قدیمی و نخ‌نمای «رز سرخ کوچک» کرد اینه که
با پر کردنش از کمدی و موسیقی
.اونو به یه سرگرمی پرشور تبدیل کنن
،در یک صحنه کمدی جسورانه «سیریل کوزاک»
،دچار عطسه‌های بی‌وقفه میشه
،و وقتی عطسه می‌کنه .یهو صحنه کات میشه به یه آتش‌بازی
،این خیره‌کننده‌ترین تصویر و تدوینه
.ولی هیچ ربطی به داستان نداره
منظورم اینه که تو فیلم
هیچ آتیش‌بازی‌ای بیرون از دیوارا .در جریان نیست
این فقط یه استعاره‌ی بصریه که .یهو وسط فیلم ظاهر میشه
...میدونی، به نظرم در واقع، می‌تونی ردپاش رو
،تا فیلمای صامت اولیه دنبال کنی
جایی که اغلب می‌شد فهمید که .یه نفر چه می‌شنوه
یا مثل تجربه‌ی تماشای فیلم آوانگارد که
.هر اتفاقی می‌تونه با تصاویر بیفته
،اما برای مایکل و امریک ،انجام این کار، اینجا
،درست وسط یه فیلم درام
نشون‌دهنده‌ی لذت خالص‌شون از .امر فیلم‌سازی بود
اما تو سال ۱۹۵۰
مسخره کردن داستان یه فیلم ماجراجویی رو مد نبود
«و «سم گلدوین .به خاطر همین ازشون متنفر بود
اون فقط یه نسخه رنگی .از فیلم اصلی می‌خواست
.پس مجبور شدن دوباره فیلم‌برداری و تدوین کنن نتیجه نهایی هم مصالحه‌ی نکبت‌بار بود که
.هیچ‌کس رو راضی نکرد
،تو همون سال پرماجرای ۱۹۵۰
اونا وارد یه پروژه‌ی مشترک دیگه با یه تهیه‌کننده‌ی بزرگ دیگه‌ی هالیوودی
.به اسم «دیوید سلزنیک» شدن
،این بار فیلم «به خاک رفته» بود
،«داستانی داغ و مهیج از مردم «شراپ‌شر
«بر اساس رمانی از «مری وب
سلزنیک می‌خواست از این فیلم به عنوان سکوی پرتاب
همسر جدیدش جنیفر جونز» استفاده کنه»
.و البته اونم عالی از آب دراومد
.از داشتن جنیفر جونز خیلی خوشحال بودیم
.اما از سلزنیک نه
.اون دیوانه وار عاشقش بود
.و به شدت حسادت می‌کرد
حتی از اومدن به صحنه فیلمبرداری وقتی جنیفر اونجا بود می‌ترسید
.چون ممکن بود چیزی سمتش پرتاب کنه
واسه همینم
مدام یه چشم خیره از پشت صحنه رو .حس می‌کردی
"!به خاک رفته"
«به خاک رفته» .یه شاهکار گوتیکه
،پر از احساسات عمیق مایکل به زمین
.طبیعت و آداب و رسوم زندگی روستایی انگلستانه
،هنگامه‌ای که ناگاه" رگه‌هایی از نیمه‌شب
بر بلندترین سنگ‌های... ...قله کوه کوچک خداوند بالا خزید
...شالت را بر کرسی شیطان بگذار ...
...و به گرد آن طواف کن...
".آرزوی خود را بخواه...
...اگه قراره به «جنگل شکارچی» برم
...اگه قراره برم
.بذار صدای موسیقی پری‌ها رو بشنوم
،شخصیت جنیفر جونز، هیزل یه موجود وحشی
.تو دنیایی پر از تله و دامه
".دنبال ما هستن، روباه کوچولو"
"کدوم طرف دارن میرن؟"
!«جنگل شکارچی»" "!این طرف
!ـ میندازنت پایین" "!ـ بندازش، میندازنت پایین
،بده‌اش به من، احمق کوچولو" "!بده‌اش به من
"!به خاک رفته"
مشکل این بود که سلزنیک بعدش حاضر نشد .فیلمی که تحویل دادن رو قبول کنه
،در نهایت سلزنیک دیدگاه متفاوتی
.از فیلم داشت
و می‌خواست تغییراتی ایجاد شه که .ما قبول نکردیم
اون حق پخش فیلم رو .برای آمریکای شمالی داشت
بعد صحنه‌های اضافی رو ،با جنیفر فیلمبرداری کرد
«فکر می‌کنم «روبن مامولیان .کارگردان اونها بود
سلزنیک در نهایت از اونها شکایت کرد و نسخه خودش .با عنوان «قلب وحشی» رو منتشر کرد
«بنابراین، هر دو تلاش «کمانداران
برای ساخت فیلم‌های تجاری با تهیه‌کنندگان هالیوود
به باتلاقی از سرزنش .و دعواهای حقوقی تبدیل شد
گذار از ایده‌آلیسم دوران جنگ به تجاری‌گری دوران صلح
.بسیار دشوار بود
،از نظر خلاقانه همه چیز به هم ریخته بود
و شرکا به شدت نیاز داشتند که .به ساخت فیلم‌های خاص خود بازگردن
،این رهبر ارکستر آقای توماس بیچام بود که
«فیلمی از اپرای «قصه‌های هافمن .اثر افنباخ رو پیشنهاد کرد
.و امریک این ایده رو قاپید
موسیقی همیشه اولین عشقش .در میون هنرها بود
،امریک همچنین در نویسنده آلمانی، هافمن .مشابهت ‌فکری پیدا کرد
،هر دو ذائقه مشترکی برای جادو .وحشت و خیال‌پردازی داشتن
در اولین داستان، هافمن عاشق یک عروسک مکانیکی .به نام «اُلمپیا» میشه
،اون جوون اونجا" من قسم می‌خورم
"به زودی خواستگاری می‌کنه"
"واقعاً رفیقمه"
،اونچه در اینجا مایکل را به وجد می‌آورد
اندیشه جسورانه بازتعریف اپرا به مثابه سینما
.از طریق دگردیسی اون به رقص بود
پرنده‌ها تو مسیرهای جنگلی" "...پرواز می‌کنن
به جای خواننده، از رقصنده .تو نقش‌های کلیدی استفاده کرد
،این کار داستان‌ها رو به صورت بصری زنده کرد
و تولید رو به سمت ایده آل مایکل از فیلمی که
.همه چیز توش طراحی شده بود، برد
کل فیلم مثل یه فیلم صامت ،فیلمبرداری شد
با موسیقی که همیشه تو صحنه .پخش می‌شد
برای همین بازیگران و عوامل فیلم
.همه تحت تاثیرش بودن
،مسلماً، «حرکت» به خودی خود .جوهر هنر تصاویر متحرک است
عاشق اینم که ببینم .دوربین چطور حرکت می‌کنه
عاشق کات دادن از یه حرکت .به حرکت دیگم
تو اون لحظات خاص ،که همه چیز درست حرکت می‌کنه
چه تو صحنه فیلمبرداری باشی ،چه تو اتاق تدوین
یه حس انرژی خیلی قوی .بهت دست میده
،وقتی ازم می‌پرسن از بین تمام فیلم‌ها صحنه مورد علاقه‌ات کدومه؟
همیشه به صحنه مبارزه با شمشیر
.تو گوندولای فیلم «قصه‌های هافمن» فکر می‌کنم [قایق پارویی باریک]
.خیلی نرم و سیاله
کاملا فیزیکی و .بسیار رویایی
.هیچ افکت صوتی‌ای نداره
،هم بی‌واسطه و در لحظه است
.و هم دور و دست نیافتنی
،کاریه که هیچ فرم دیگه‌ای از هنر .نمی‌تونه انجام بده
،این .جوهره‌ی ناب سینماست
در فیلم هوفمان، از تقریباً تمام تکنیک‌های شناخته‌شده در سینما استفاده میشه
و هیچ پایبندی به قواعد .و ساختار روایی سنتی وجود نداره
فیلم با استفاده از تصاویر سورئال ،و شگفت‌انگیزش
به طور مداوم فراتر از انتظارات تماشاگر .عمل میکنه
در این اثر، شاهد تلفیقی از جلوه‌های نمایشی گسترده .و جزئیات سینمایی بی‌نقص هستیم
مثل حرکت چشمان المپیا .در این صحنه
،چشم‌ها هم مثل هر چیز دیگه‌ای .طراحی شدن
،همیشه به این موضوع دقت می‌کردم ،خصوصا به چشمان رابرت هلمپمن
فقط یه نگاه می‌کنه و
.انگار پنج گام رقصیده
یکی از شعارهای مورد علاقه مایکل ."این بود که "همه هنر، یکی است
چون معتقد بود که توی یه فیلم
می‌تونی ادبیات، موسیقی، رقص، درام و طراحی رو با هم ترکیب کنی
و یه نوع سینمای کامل خلق کنی که .از هنرهای سنتی فراتر بره
قصه‌های هافمن» نزدیک‌ترین چیزیه که» .به تحقق این ایده رسید
این فیلم همچنین نمایانگر تحقق .تمام جسورانه‌ترین ایده‌های اون بود
اینطور بگم که کل اثر، ترکیبی‌ست از ،یک فیلمِ به ‌دقت ‌پرداخته‌شده
،«مانندِ تجربه‌ی ده ‌دقیقه‌ای در «سیاه‌نرگس
،و یک روان‌درام سورئال .«شبیه به باله در «کفش‌های قرمز
حاصل کار فیلمیه که .مثل سمفونی اجرا میشه
می‌تونی بارها و بارها ببینیش و
.هر بار چیزای جدیدی کشف کنی
،تا جایی که سینما امکانش رو بده .به بیان و احساس خالص نزدیکه
هر تصویر
برای انتقال احساسات به یه روش خیلی واضح .طراحی شده
آخر هفته گذشته تو نیویورک ،تاریخ‌سازی شد
،چون برای اولین بار ساختمان اپرای متروپولیتن
.به سینما تبدیل شد
،و دلیلش ،نمایش فیلم «قصه‌های هافمن» بود
«یه فیلم جدید بریتانیایی از کمپانی «فیلم‌های لندن که اولین نمایش جهانی خودش رو
تو یه مراسم بزرگ اجتماعی به نفع صلیب سرخ .تجربه کرد
،بعد از اولین نمایش باشکوه تو نیویورک
پاول و پرسبرگر نامه تبریکی ،از یکی از قهرمان‌هاشون
،«سسیل بی. دمیل» .دریافت کردن
از شجاعت و هنر خارق‌العاده شما" ".بسیار سپاسگزارم
،اما زمانی که فیلم تو کن به نمایش دراومد .یه جنجال آزاردهنده به وجود اومد
،الکساندر کوردا» فکر می‌کرد پرده سوم فیلم» کُند و خسته‌کننده‌ست
.و باید حذف بشه
،مایکل قاطعانه رد کرد
اما احساس می‌کرد .امريك» با «کوردا» هم‌نظره»
این موضوع .اونو ناراحت کرد
این آخرین باری بود که مایکل .با کوردا کار می‌کرد
،و بدتر از اون
پایه‌های محکم اعتماد .بین اون و امريك رو متزلزل کرد
حالا یه دوره سه ساله طاقت‌فرسا وجود داشت که
،طی اون .دو شریک حتی یه فیلم هم با همدیگه نساختن
،مایکل پر از ایده‌های بلندپروازانه بود
،اما رو آزادی هنری .اصرار می‌کرد
حالا که پل‌های پشت سرشو ،با کوردا و رنک خراب کرده بود
چه کسی بهش چنین آزادی‌ای می‌داد؟
،اون که ناامید و بی‌قرار بود .زمان زیادی رو صرف سفر به دور دنیا کرد
،یه سلبریتی ،یه فرد مهم بود
اما دیگه نمی‌دونست که .چه کار باید کنه
مایکل رویای تولیدات ماجراجویانه ،با هنرمندان بزرگ رو تو سرش داشت
.شاید با بودجه‌ی تلویزیون
،و یه ایده داستانی از ادیسه
«با بازی «اورسن ولز «به همراه لیبرتو اثر «دیلن توماس
.و موسیقی «استراوینسکی» بود
.امريك همیشه منطقی‌تر از اون دو بود
برای کارگردانی یه فیلم .به تنهایی به «کوردا» برگشت
داستانی برای کودکان به نام .دو بار بر پهنه زمان» بود»
.اما موفقیت‌آمیز نبود
قرار شد این مشارکت متزلزل و درگیر
،با انواع پروژه‌های جدید .دوباره انگیزه و آغازی مجدد داشته باشه
.اما هیچ ایده‌ای رو نتونستن پیش ببرن
،تو اوایل دهه پنجاه بودجه‌ی زیادی برای تولید فیلم بریتانیایی
وجود نداشت و بدون از دست دادن استقلال‌شون
توافق کردن روی هر معامله‌ای .سخت بود
منظورم اینه، می‌خوای فیلم بسازی ،و پول به دست بیاری
خب، می‌دونی، به همه جا سر می‌زنی، با همه .صحبت می‌کنی، هر کاری از دستت برمیاد انجام می‌دی
اما مایکل و امريك .عادت نداشتن اینطوری کار کنن
اونا می‌خواستن استقلال خودشون رو حفظ کنن
.و به همین دلیل هم ضربه خوردن
به نظر می‌رسیداسترس و فشار این دو مرد رو ،به جهت‌های مخالف سوق میده
مایکل ایده‌آل‌گراتر ،و مبارزه‌جوتر می‌شد
در حالی که امريك بیشتر سرخورده .و ناامید می‌شد
در نهایت، اونا تونستن پول ساخت .فیلم «اوه... روزالیندا!!» رو جور کنن
«به‌روزرسانی اثر «خفاش شب
.که تو وین معاصر جریان داره
شعار فیلم با حال و هوای اونا :تو اون زمان مطابقت داشت
".کار از کار گذشته، اما جای نگرانی نیست"
به نظرم
با احترام زیادی که ،برای اونا قائلم
!این اتفاق افتاد
فیلم با یک طراحی کاملاً منحصر به فرد و ایده‌های ،بلندپروازانه‌ای که امضای کارگردان رو پای خود داره
.شروع جذاب و امیدوارکننده‌ای داره
،اما هرگز به اندازه اون شروع امیدوارکننده .درخشش نداره
«!روزالیندا»
،این فیلم، برخلاف بهترین آثار موزیکال اونها ،یه اثر منسجم نیست
بلکه انسجام کمتر .و ساختار ضعیف‌تری داره
و فکر می‌کنم اونا هرگز واقعاً پول مورد نیاز خودشون رو نداشتن
تا ایده‌هاشون رو با قاطعیت اجرا کنن
،و درخشش و زرق و برقی که فیلم وعده میده بیشتر یه نوشیدنی بی‌مزه‎ست
.تا شرابی ناب
مردم بریتانیا با پس زدن علاقه‌ی
،«بسیار اروپایی او به «اپرای سبُک .قطعا امریک رو ناامید کردن
و حالا دیگه شریک‌ها .به شدت نیاز به یه جور موفقیت داشتن
کار بعدی که قبول کردن یه فیلم جنگی قدیمی
.به اسم «نبرد رود پلاته» بود
،مایکل موقع فیلمبرداریش، خیلی کیف کرد چون اجازه داشت
برای گرفتن اون نماهای فوق‌العاده ،از کشتی‌ها تو دریا
.فرماندهی یه ناوگان بزرگ رو به عهده بگیره
اون چیزی که به تصاویر تو سینما تأثیر خیره‌کننده می‌داد
«این بود که با فرمت جدید واید‌سکرین «ویستازیژن فیلمبرداری شده بود
.اون زمان بود IMAX که مثل
تو سینما می‌نشستی و احساس می‌کردی روی عرشه‌ی
.یکی از اون کشتی‌ها هستی
وسعت و شفافیت تصویرش .جادویی بود
و این زوج هنری دوباره موفق شدن .فیلمی پرفروش داشته باشن
«سینما امپایر در «لستر اسکوئر کانون توجه جمعیت انبوهی از
اهالی لندن بود تا از نزدیک شاهد حضور
چهره‌های سرشناس .در مراسم نمایش سلطنتی فیلم باشند
،مثلا ستاره جوان فرانسوی «.بریژیت باردو»
و خانم آرتور میلر، که احتمالا شما بیشتر با اسم .مرلین مونرو» می‌شناسیدش»
ملکه با خانم مونرو صحبت می‌کرد و گفت که
«اونا تو «وینزر .همسایه هستن
،این بار برخلاف همیشه
فیلم‌شون فاقد هرگونه عنصر غیرمنتظره یا تازگی بود
.و به سراغ فرمولی کاملاً سنتی رفته بودن
...خودکشیه..." "!خودشو تیکه تیکه می کنه
".غروب خدایان"
اما موفقیت فیلم رود پلاته
باعث شد دوباره تو صنعت اعتبار پیدا کنن
و «رنک» یه قرارداد پنج ساله بهشون پیشنهاد داد که .هفت تا فیلم بسازن
،امریک مشتاق بود که قبول کنه اما مایکل می‌ترسید که
آخرش بره تو کار ساخت فیلمای درجه دو .با بازیگرهای قراردادی درجه دو
و نمی‌تونست ایده‌ی تسلیم شدن رویاها .و استقلال‌شون رو تحمل کنه
آخرش قبول کرد که ،فقط یه فیلم واسه «رنک» بسازه
که نتیجه‌ش شد «دیدار شوم در مهتاب»
موضوعش می‌تونست یه سوژه عالی .برای «کمانداران» باشه
بر اساس یه داستان واقعی درمورد «پَدی لی فِرمر»
،یه قهرمان خیلی بریتانیایی
،یه جنتلمن آماتور
که موفق شد تو جنگ جهانی دوم .یه ژنرال آلمانی رو تو «کرت» دستگیر کنه
"!بجنبین"
مشکل فیلم اینه که امرِیک می‌خواست داستان رو با رویکرد
،مستند و تلخ تعریف کنه
در حالی که مایکل می‌خواست .یه فیلم عاشقانه‌ی پرزرق و برق بسازه
دوربین «ویستاویژن»، باز هم تصاویر باشکوه و .خیره‌کننده‌ای خلق کرد
.اما در اصل، فیلمی سردرگم و بی‌روح بود
مایکل احساس می‌کرد که امريك خسته و ترسو شده
.و تمام آتش و جاه‌طلبی‌ش رو از دست داده
از اونور، امريك احساس می‌کرد که مایکل عقلشو از دست داده
و در مورد همه چیز .خیلی غیرمنطقی رفتار می‌کنه
«مایکل از انتخاب «درک بوگارد .به عنوان نقش اصلی توسط رنک متنفر بود
".بجنب، علامت بده"
"SB کد مورس Sugar baker؛"
رو نشون بدم؟ "sugar baker" چطوری
کد مورس رو بلد نیستی؟
...من؟ اما تو که
.نه
...پس
تو کدهای مورس رو بلدی؟
.آره که بلدم
مگه شما سرباز حرفه‌ای نیستین؟
.خدا خیرت بده، نه
اینجا سرگرد دارین؟
،نه، آماتوره، یه آماتور باکلاس .اما بازم آماتوره
به مایکل اجازه فیلمبرداری تو «کرت» رو ندادن
و به جاش مجبور شد فیلم رو .تو فرانسه بسازه
همه چی با هم یه تولید خسته‌کننده و پر دردسر رو رقم زد که
.هیچ‌کس واقعاً بهش علاقه‌ای نداشت
،وقتی مایکل سی سال بعد فیلم رو دید
.حتی خودش هم از افتضاح بودنش تعجب کرد
،به نظرش بازیگری ضعیف بود .حرکات دوربین پر اشتباه بود
،و حتی تو ۱۹۵۷ .کل کار باید خیلی قدیمی به نظر می‌رسیده
،«فیلم‌نامه ضعیف بود و اکشن کمی داشت» :بعد گفت
شوخی‌ها تکراری»
،و سوپرایزها
غیرمنتظره نبودن.»
،تو حین تدوین تیم پاول و پرسبرگر
با این واقعیت روبرو شدن که دیگه چیزها رو به یه شکل نمی‌بینن
و تصمیم به .پایان دادن به شراکتشون گرفتن
.دوست نداشتم به حقایق محدود بشم
آره، خوندم که تو با اون نوع رئالیسم مخالفت کردی ...و می‌خواستی
.یکم تخیلی‌تر باشه ...ـ آره، درسته و
و خب، ما تو این فیلم به طور طبیعی .از هم دور شدیم
.سر همین قضیه
...دعوای پر سر و صدا و پرخاشگری نداشتین؟ و
.نه، نه
اینکه پرچم واقع‌گرایی رو به اهتزاز دربیاری ...و با عصبانیت بخاطر
نه، فقط یه فاصله‌ی غم‌انگیز و ناخواسته .بینمون ایجاد شد
نمیشه که از هم فاصله گرفت؛ میشه؟
انگار یه فاصله‌ی بی‌صدا .بین دو آدم عاشق شکل گرفت
این، تعبیر امرِیک .از رابطه‌شون با هم بود
من همیشه این احساس رو داشتم که ما» .تو دنیای حرفه‌ای‌ها، یه مشت آماتور هستیم
آماتورها با علاقه‌ای عمیق و صمیمی
به کارشون نزدیک می‌شن
که این خیلی قوی‌تر از «.نیروی محرکه‌ی حرفه‌ای‌هاست
مردم همیشه ازمون می‌پرسن چطور تونستیم .برای مدت طولانی با هم کار کنیم
.حدود هجده سال
...جوابش
.عشقه
،همکاری موفق
بدون عشق و صمیمیت
.شکل نمی‌گیره
امريك و مایکل برای همیشه دوستای خوبی باقی موندن
و هیچکدوم‌شون هیچ حرف بدی .درباره اون یکی نزد
.شروع کردم به نوشتن رمان .خیلی کم، فقط دوتا
...و
.خب، فکر می‌کنم رمان‌های قشنگی باشن
".مارک، چه پسر کوچولوی خوشگلیه"
"کیه؟"
".منم"
".آره، معلومه که خودتی"
"کی این فیلم رو گرفته؟"
".پدرم"
مایکل بدون امريك .یه فیلم عالی دیگه ساخت
"آه، اون چیه؟"
.اون فیلم «چشم‌چران» بود
از دید من، این نمایانگر عزم راسخ مایکل .برای ادامه‌ی تجربه‌گرایی‌ست
"مارک، چیکار می‌کنی؟"
می‌خواستم ازت عکس بگیرم" ".وقتی داری فیلم میبینی
"!نه، نه"
مایکل حتی خودش رو هم ،تو این داستان گنجونده
خودش رو تو نقش یه پدر زورگو گذاشت که
،«برای مطالعه‌ی روی موضوع «ترس .پسرش رو می‌ترسونه
"داره چیکار می‌کنه؟"
".داره بهم یه کادو میده"
"چیه این؟"
"میتونی حدس بزنی؟"
".یه دوربین"
اون بچه بزرگ می‌شه و .به یه قاتل تبدیل می‌شه
،و البته ترسناک‌ترین بخش ماجرا اینه که
.ما رو به همدردی باهاش وادار می‌کنه
به عنوان کسی که هم خجالتیه .و هم رنج می‌کشه
"!خاموشش کن، مارک"
"!مارک، خاموشش کن"
مشکلش اینه که تو این دنیا احساس راحتی نمی‌کنه و
فقط زمانی احساس زنده و کامل بودن می‌کنه که
توی تصاویری که از .نابودی دیگران ساخته، باشه
هر شب اون دستگاه پخش فیلم رو" ".روشن می‌کنی
،این فیلم‌هایی که با عجله می‌خوای نگاشون کنی" "چی هستن؟
"الان داری چه فیلمی رو نشون میدی؟"
".منو ببر سینما"
".باشه"
غم سنگینی بر کل فیلم
.سایه افکنده
"چی جلو رومه، مارک؟"
"چرا جواب نمی‌دی؟"
"!اوه"
".چیز خوبی نیست"
".می‌دونستم نمیشه"
"چی؟"
".چراغ‌ها خیلی زود خاموش میشن"
این یه فیلم خیلی آزاردهنده ،و هنجارشکنه
اما هم‌زمان خیلی هم تاثیرگذاره چون
،چون تو بطن فیلم یه همدردی عمیقه که
ازت می‌خواد برای یه آدم
.دیوانه و قاتل احساس تاسف کنی
"فکر می‌کنی چی رو خراب کردی؟"
".یه فرصت رو "
".حالا باید یکی دیگه پیدا کنم"
" .نگاشون کن، هلن"
،نگاشون کن " ..تک‌تک
".ازشون خداحافظی کن
".دیگه حفظش کردم"
"!هلن"
".می‌ترسم"
"!نه، نه، مارک"
"...و خوشحالم"
".می‌ترسم"
به شدت شوکه شدم که یه کارگردان» ...تو جایگاه اون
با چنین مزخرفات منحرفی «.پرده سینما رو لکه‌دار کنه
،برای توصیف فیلم «چشم‌چران» ساخته‌ی مایکل پاول" ".یه کلمه کافیه: منزجرکننده
چشم‌چران» از هر فیلم دیگه‌ای» ،تو سینمای انگلیس
.از زمان «قاتلان بی‌رحم بمبئی» به بعد، چندش‌آورتره [The Stranglers of Bombay]
تنها راه پاک کردن لکه‌ی ننگِ «چشم‌چران» از سینما
اینه که با بیل جمعش کنیم و ".بلافاصله تو نزدیک‌ترین فاضلاب بریزیمش
،من به فیلم اعتقاد داشتم .اونا نداشتن
.برای ۲۰ سال ناپدید شد
.و منم همراهش محو شدم
.دیگه کسی روم سرمایه‌گذاری نمی‌کرد
.چون زیادی مستقل بودم
.می‌خواستم کار خودم رو بکنم
یه چیز دیگه که به ضرر مایکل تموم شد این بود که
.دیگه اون موقع دهه ۶۰ بود
،تونی ریچاردسون، کارل رایس
و لیندسی اندرسون داشتن فیلم‌های جدید و پرانرژی
یه جور فیلم‌های کلاسیک می‌ساختن که از سنت مستند و
.ایده‌های موج نوی اروپا الهام می‌گرفتن
،رون» هستم»" "!می‌خوام باهات حرف بزنم
،برای این جوونا .مایکل نماینده‌ی تاریخ باستان بود
!ـ پولمو بهم برگردون" "!ـ بس کن
!کات
،من از کادر خارج می‌شم شماها دنبالم نمیاین؟
.ـ نه ما دنبالتون نمیایم .ـ آه، پس اشکالی نداره. باشه، خوبه
...اوه، ببخشید
نه، تو اون برداشت احساس کردم دهنم بازه
.و یه ذره زیادی لبامو لیس زدم .ناخوداگاه دیدم دارم این کارو می‌کنم
.ـ آره، دوباره انجامش بده ـ می‌خوای یه برداشت دیگه بگیرین؟
!حرکت
،بعد از کلی تقلا تونست دو تا فیلم کم‌خرج
.تو استرالیا بسازه
!خانم رایان، یه چیزی می‌خوام بهت بگم
...یه چیزی می‌خوام
،از جمله این یکی
«سن قانونی» .با بازی هلن میرن و جیمز میسون
!ـ اون پول رو بهم برگردون، مال منه !ـ ازم دزدیدیش
!کات
،اصلا یه دعوای طبیعی نیست .طوری که هر دوتون بخواین طرف مقابلو بکشین
اگه واقعا یه درگیری واقعی بود که زندگیت به اون کیف بستگی داشت چی؟
،اگه اون کیف رو از دست میدادی دیگه تموم بود، متوجهی؟
"!کورا"
!حالا جرکت
!کات
.عالی بود، عزیزم
.فوق‌العاده خوبی؟
.هوشمندانه بود
همه راضی‌ن؟
خبر نداشت که این قراره .آخرین فیلم بلندش باشه
دیگه هیچ‌وقت نتونست پولِ ساختن .یه فیلم دیگه رو جور کنه
".مُرده"
"مامان‌بزرگ؟"
درست تو همون سال‌هایی که
مایکل داشت تقلا می‌کرد ،و تو تاریکی فرو می‌رفت
آدمایی مثل من و فرانسیس فورد کاپولا بودن که
کارهاشو تو اون طرف اقیانوس اطلس .کشف می‌کردن
و شانس بزرگ ما این بود که فیلم‌های پاول و پرسبرگر رو
بدون هیچ پیش‌زمینه‌ فرهنگی .تماشا می‌کردیم
نسبت به زمان ساخته شدن ،یا نحوه استقبال از این آثار
.هیچ پیش‌داوری‌ای نداشتیم
فقط اونا رو فیلم‌های سرگرم‌کننده
و گاهی اوقات .آثار هنری فوق‌العاده‌ای می‌دیدیم
،همه نوع فیلم‌های بریتانیایی رو تماشا می‌کردیم ،«چه «گریرسون» یا «جنینگز
،«دیوید لین» یا «کارول رید» «.هیچکاک» یا «پاول و پرسبرگر»
و هیچ کدوم از این سبک‌ها رو .برتر از دیگری نمی‌دونستیم
برای ما، همه‌شون جنبه‌های مختلفی از یک ملت رو :به تصویر می‌کشیدن
.بریتانیایی‌ها
.و با آغوش باز پذیرای همه‌شون بودیم
،وقتی مایکل رو خوب شناختم
به نظرم قطعا سرشار از روح .و اصالت بریتانیایی بود
و شانس بزرگ من تو دهه ۸۰ این بود که
بالاخره می‌دیدم اون و امریک دوباره در بریتانیا
.کشف و ارزیابی می‌شن
اصلا نمی تونم توصیف کنم که چقدر امشب
،از اینکه این جایزه رو تقدیم می‌کنم .متاثر و خوشحالم
،جایزه‌ای که به عقیده‌ی من .خیلی وقت پیش باید داده میشد
این دو غول سینما
که تقریبا برای ۲۰ سال ،تو فراموشی مطلق فرو رفته بودن
بالاخره به افتخار و احترامی که .لایقش بودن رسیدن
،تو سال ۱۹۸۴ مایکل با
،تدوینگر دیرینه‌م ،تلما شون‌میکر» ازدواج کرد»
«کسی که از زمان فیلم «گاو خشمگین .تمام فیلم‌های منو تدوین کرده بود
اونا اینجا تو نیویورک زندگی می‌کردن و مایکل به یه دوست همیشگی
.و یه حضور دائمی تو زندگیم تبدیل شد
اون کسی بود که ۲۵-۳۰ سال میشد ،فیلمی نساخته بود
اما هر روز داشت برای ساختن یه فیلم .برنامه‌ریزی می‌کرد
،وقتی دوران سختی رو می‌گذروندم .اون یه پشتیبان فوق‌العاده بود
یادمه وقتی داشتم فیلم سلطان کمدی» رو تموم می‌کردم»
.تو یه وضعیت خیلی بد بودم
اما به نظر می‌رسید مایکل به نحوی همه چیزایی رو که .من از سر می‌گذروندم، درک می‌کرد
...اون هیچوقت
.هیچوقت فضول نبود
اما اون می‌تونست بر اساس تجربه‌ای که
،از یک عمر طولانیِ کارِ هنری داشت .با من به صورت شخصی صحبت کنه
لحن صدای او به طور قابل توجهی با لحن صدای سایر افرادی که
،در اون زمان اطرافم بودن .متفاوت بود
اون یه روحیه‌ای داشت که همیشه قوی
،و سازش‌ناپذیر بود
حتی وقتی به نظر می‌رسید .یه آدم فراموش‌شده‌ست
اون روحیه تو دوره‌های شک و تردید و ناامیدی
.ازم حمایت می‌کرد
،الان به گذشته که نگاه می‌کنم
به نظرم عجیبه که ۱۶ سال مایکل پاول رو
.به طور شخصی می‌شناختم
و اون نه تنها یه پشتیبان ،بلکه یه راهنما بود
،منو جلو می‌برد، بهم اعتماد به نفس می‌داد .باعث می‌شد تو کار خودم جسور و بی‌باک باشم
،باشه رفقا .مشکلی نیست
دیگه نیست؟ چی؟ .آره، باشه
هیچوقت نمی‌تونم به طور کامل بفهمم یا بیان کنم که
چرا اون انقدر برای من مهم بود و .چرا همیشه کنارم میمونه
و اون جریان فکری
،همیشه به فیلم‌هایی که با امریک ساخت .برمی‌گرده
"باشه «جون»، دارم میرم"
"«.خداحافظ، خداحافظ «جون"
"الو؟ جُرج؟" "الو؟ جُرج؟"
«دیوید نیون تو فیلم «مسأله‌ی مرگ و زندگی «از طریق رادیو با «کیم هانتر
.خداحافظی می‌کنه
".بذار زنگ بزنه"
صحنه‌های به شدت شهوانی «بین «کاتلین بایرون» و «دیوید فارار
.«تو فیلم «اتاق پشت کوچیک
دوربین که از دوئل تو «زندگی و مرگ سرهنگ بلیمپ»
.بالا میره و دور میشه
فیلم‌های خاصی هستن که باهاشون زندگی می‌کنین .و بارها و بارها اونا رو می‌بینین
،هر چی سن‌تون بالاتر میره .عمیق‌تر میشن
،نمی‌دونم چطور اتفاق می‌افته .اما می‌افته
برای من، اون مجموعه‌ی فیلم‌ها ،یه چیز شگفت‌انگیز
یه منبع دائمی انرژی
و یه یادآوری از اینه که
زندگی و هنر .درباره‌ی چی هستن
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
،وقتی به گذشته نگاه می‌کنین
،فکر می‌کنین به یه نحوی انگلیسی‌ها
قدر شما دوتا رو به اندازه‌ی کافی نمی‌دونستن؟
کِی انگلیسی‌ها قدر آدمای بزرگشون رو می‌دونستن؟
.کات
.امیدوارم این قسمت رو قیچی کنن
"ساخت انگلیس"
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.