..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫"بزرگواران محترم روستا، گوش کنید"
‫"دالیت، مسلمان"
‫"از قبیله عشایری"
‫"هرکسی میتونه رییس جمهور ‫کشور ما بشه"
‫"اما تو روستای ما، فقط یه نفر ‫از قبیله ما میتونه این مقام رو داشته باشه"
‫"فقط همین باعث میشه که به قبیله و ‫جامعه مون افتخار کنیم"
‫- "درسته ‫- دلیل اصلیش"
‫"انتخابات هیئت پنچایتی ‫ماه آینده برگزار میشه"
‫"کوپلینگام که ده سال گذشته رییس ‫بوده"
‫"دو میلیون رو به عنوان ‫صندوق رفاه کنار گذاشته"
‫"و برای انتخابات کاندید شده"
‫"هرکس که میخواد مقابلش کاندید بشه ‫اسمشو ثبت کنه"
‫"اسم هارو روی یه تیکه کاغذ می نویسیم ‫و بر اساس نظر خدا انتخاب میکنیم"
‫"الهه، مارو راهنمایی کن"
‫"آپانادا از قبیله مالاواریا"
‫"چرا باید با فامیل نزاع باشه؟"
‫"آپانادا، این مقام رو میخوای؟ ‫بگو، من کنار میکشم"
‫"خویشاوندیم برام از این مقام و ‫اسم و رسم مهم تره"
‫"فقط کوپلینگام مثل پدر تو سیاست بازی میکنه"
‫"با بزرگواری داره کنار میکشه ‫چرا تو لج میکنی؟"
‫"یه حوض رو مزایده بذار"
‫- "دخالت نکن، رقیب نباش ‫- من کنار میکشم، ولم کنید، آقا"
‫"نمیتونه یه کلمه هم نظر بده"
‫"مگه کسی نیست که مخالفشون باشه؟"
‫"میراسدار!"
‫"پاچه من، میراسدار! ‫بیشتر شبیه یه آدم بی پول و فقیریه"
‫"این بشر نتونست برای یه مجلس یه کادو بخره ‫و فرار کرد، میخواد رییس جمهور بشه؟"
‫"بهتره بشین"
‫"سلام، دهنتو ببند ‫چون احساس بدهکاری میکنی"
‫"ما این روستا رو اداره کردیم"
‫- "بخشش و سخاوت ما مارو فقیر کرد! ‫- به معشوقت؟"
‫"خفه شو!"
‫"اینجا یه برنامه تلویزیونی ‫نیست که هر چی میخوای بگی"
‫"اینجا معبد هست"
‫"پنچایتی به یه آدمی نیاز داره ‫که حاضر به خرج کردن باشه"
‫"با توجه به این معیار، این بار هم ‫بزار کوپلینگام کاندیدای ریاست باشه"
‫- "درسته؟ ‫- نوچه ش داره حرف میزنه!"
‫"هر چی آقا بگه، مثل نظر خداست"
‫"آیا کسی هست که ‫حتی جرات مخالفت داشته باشه؟"
‫"اون برای دوره سوم ‫حالا رییس میشه"
‫"اون آدم مناسبی ‫برای این مقام هست"
‫نندهن
‫ام. نندهن
‫اسم منو نمی نویسی به عنوان کاندید؟
‫ما که داریم کارگر ‫برای طرح صد روزه انتخاب نمیکنیم
‫با خونسردی داری ‫اسم های نامناسب رو پیشنهاد میدی
‫ای دفتردار!
‫در تمام این سال ها، هیچ کدوم از مردم ما ‫حتی یه بار هم انتخاب نشدن
‫بحث میکنید و تصمیم میگیرید
‫به نظر خدا رجوع میکنید ‫تکنیک انتخاب غلطی
‫یه انتخابات منصفانه برگزار کنید ‫هر کسی که میخواد میتونه کاندید بشه و برنده بشه
‫صاحب گاو آرزو داشت گاو زنده داشته باشه ‫نوازنده طبل میخواد پوست گاو مرده رو داشته باشه
‫سلام! من چی پرسیدم ‫و جوابت چیه؟
‫نندهن، درست اونجا وایسا
‫مگه جامعه شما ‫در کل ده تا پانزده خانواده داره؟
‫دوهزار خانواده ‫از قبیله ما هستند
‫فکر میکنی میتونی کاندید بشی و برنده بشی؟
‫"فقط برگرد برو"
‫"وگرنه سرتو میشکونم"
‫"هی! بشین"
‫"نباید اینطور حرف بزنی"
‫هر کسی تو روستای ما ‫حق داره کاندید بشه
‫مگه تو پسر ماریموتی نیستی؟
‫سوالت منطقیه
‫اما ما مشکلای زیادی ‫حتی بین خودمون داریم
‫میتونیم در موردش ‫در انتخابات بعدی فکر کنیم
‫- "حالا برو ‫- "چرا باید برم؟"
‫- "یه جواب درست بهم بده ‫- "هی! برو، پسر"
‫- "برو بیرون ‫- "چه جسارتی!"
‫"داری تو معبد ما ‫مشکل درست میکنی!"
‫- "از ما اطاعت کن ‫- "برو، میگم"
‫"صبر کن، من که دارم این موضوع رو حل میکنم؟"
‫"برو، پسرم"
‫"چرا باهاش تا خونه ش راه نمیری؟"
‫"به جای اینکه مشتت رو بکاری ‫داری حرفای قشنگ میزنی"
‫"اگه مشت من حرف بزنه، اون مستقیم ‫میرسه به کلانتری"
‫"یه گزارش به پلیس میده"
‫"حاضری مدام ‫بین دادگاه رفت و آمد کنی؟"
‫"یه روح میشه ‫جن گیرش کرد"
‫"اما این یارو؟"
‫"نندَن"
‫زبونت رو نشونم بده؟
‫بابا بزرگ، شما بردی
‫زبونت از مال من قرمز تره!
‫من همیشه می برم
‫- ببینیم فردا کی می بره ‫- شانس خودتو امتحان کن
‫داره دیر میشه ‫میرم یه سر به آقا بزرگ بزنم
‫اینو هم بخور
‫فردا من می برم
‫کوژپانی، نه تو
‫حتی اربابت و آقابت هم ‫نتونست این کروپان رو شکست بده
‫انگار که مدال المپیک گرفتی!
‫زیاد تنباکو نکش!
‫حرفمو گوش کن
‫فقط چون فکر می کنی شاهی ‫نمی تونی با لیوان طلا دستشویی بشوری!
‫آیا ما دهکده مونو ‫به کوپلینگم اجاره دادیم؟
‫به من بگو
‫- این دفعه من باهاش رقابت می کنم ‫- برو جلو
‫حتی خروسی که تو خونه من ‫زباله می خوره تو یه مبارزه ی خروس میمی ره!
‫من آماده ام که رقابت کنم
‫اگر شیوا می خواد قوی بشه ‫باید شاکتی درست رو انتخاب کنه
‫- فقط سر خودت رو نبر بالا ‫- ببینیم کی برنده میشه
‫خدای شیوا، منو برکت بده
‫بالاخره ما دو شرکت کننده داریم
‫کوپلینگم و پودی یاپراسو
‫منشی، اسم این دو نفر رو بنویس
‫منشی، تو با این آقا همدست هستی
‫خیلی خوب می دونم که ‫تا کجا خودت رو پایین می اری
‫تو فقط اسم کوپلینگم رو بنویس
‫من خودم اسم خودم رو می نویسم
‫نندَن، "آیَه" تو معبد هست؟
‫چرا منو زدی؟
‫من فقط پرسیدم که ‫ارباب ما کجاست؟
‫بزرگترها اصرار دارن که اسم ‫رئیس جمهور بعدی رو بنویسن
‫اونها دارن از قبیله ما استهزا می کنن
‫آیا من تنها کسی هستم که ‫باید قبیله ما رو تایید کنه؟
‫مگه نمی تونی از ما دفاع کنی؟
‫آیا اونها دارن اسم رو می نویسن ‫برای اینکه خدا تصمیم بگیره؟
‫- برو گمشو! ‫- صبر کن، آنا
‫داداش!
‫چرا تو مقام بالا خودت رو به مشکل میندازی؟
‫روی درس هات تمرکز کن
‫نوندی سامی، خدای حامی ما
‫من هیچ وقت از شما ‫هیچ خواهشی نداشتم
‫شما حتی قبل از اینکه بپرسم ‫به من هدیه می دید
‫"بگو من چه کاری برای تو انجام بدم"
‫"آیا من باید تو رو با عرضه خروس یا بز راضی کنم؟"
‫"آیا شما غیر از این هدایا ‫چیزی دیگه می خواین؟"
‫"تو خواب منو بگو ‫و من مطیع خواهم بود"
‫اما من نمی دونم که ‫چطور شما آرزوی منو برآورده می کنید
‫برگه ای که انتخاب میشه ‫باید اسم ارباب من رو داشته باشه
‫ارباب من باید در این دوره ‫رئیس جمهور بشه
‫من احمقانه فکر کردم که شما ‫برای رفاه خانواده ما دعا می کنید
‫کافی است دعا کردن ‫برای ارباب بزرگ شما
‫اول پسر ما رو به مدرسه ببر
‫من باید بریم بادام هندی بخرم ‫تو گندِرواکُتّای
‫من کار مهمی برای انجام دارم
‫تو این رو کار می دونی؟
‫اینو بگیر
‫برای همیشه به "ارباب" خودت وابسته
‫- "چه کار مزخرفی!" ‫- خدایا زن احمق منو ببخش
‫احمق بی عقل، از روی نادانی حرف زد
‫خدای عزیز، به نوعی ‫ارباب منو رئیس جمهور دهکده کن
‫قول می دم که ‫سر پسر منو بتراشم
‫خدایا من به هیچ وجه با این ‫رابطه ندارم ‫بزار پدر من سرش رو به عنوان نذری بتراشه
‫انقدر بی ادب نباش
‫اون پدربزرگ ماست ‫فقط خدا ما نیست
‫پدربزرگ ما؟!
‫"اینجا گاو نره باهوش می آد"
‫"با غرور و جسارت تمام راه می ره"
‫"با صدای بلند و با اعتماد به نفس راه می ره"
‫"تکان دادن کمرش رو ببین و حیرت کن!"
‫آقا
‫کوژپانی، ما صندلی رو گرفتیم ‫هتریک کردیم داداش
‫چرا به یه برگه کوچک وابسته باشیم؟
‫اگر خدا ما میتونست حرف بزنه ‫فقط شما رو انتخاب می کرد
‫"اینجا گاو نره باهوش می آد"
‫"با غرور و جسارت تمام راه می ره"
‫"با صدای بلند و با اعتماد به نفس راه می ره"
‫"تکان دادن کمرش رو ببین و حیرت کن!"
‫"ما هر فصل یه جوری شاخه می کنیم ‫همیشه؛ نسل در نسل"
‫"من به هیچ کس نمی بازم ‫هر چی که باشه دلیلش"
‫"جلو رو بکشین، همش در هم بر هم ‫دور دور و پراکنده شین"
‫"فقط بشینین و تماشا کنین، داداش ‫با دستای باز می بریم، مطمئناً می تونیم"
‫"اینم یه گاو خشمگین"
‫"پر از جسارت، راه رفتن تو یه عالمه"
‫"با اعتماد به نفس به همه میگه"
‫"کوهونش رو تکون میده، وای، نگاه کن!"
‫وقتی اسم تو رو روی اون کاغذ نوشتن ‫من هم فکر کردم یه ایده معمولی بود
‫اون بچه برداشت ‫اون کاغذ با اسم من رو
‫اگه اسم من روی اون کاغذ بود ‫من رئیس روستا می شدم
‫اگه اینجوری بود ‫من هم تو رو می کشتم
‫و روی صندلی ریاست می نشستم
‫'تو کاملاً تواناییش رو داری'
‫تو اون پسر ماری رو می شناسی که سعی کرد ‫تو معبد دردسر درست کنه
‫تو یه جواب دندان شکن بهش دادی
‫اونا بدون معطلی ‫پرونده PCR میدن
‫اون رفته پیش فرماندار ‫که اصرار کنه به یه انتخابات شورایی درست و حسابی
‫من شنیدم
‫به اونم برس
‫اون فقط یه کله پوک هست ‫من راحت می تونم باهاش کنار بیام
‫"نسل ما برای نسل ها ادامه داره"
‫"شجاعت تو خونمون هیچ محدودیتی نداره"
‫"تاریخ ما رو اگه امکانش هست بشناس ‫ما معروفیم به دردسر درست کردن"
‫"اگه تو یه مشکلی درست کنی ‫ما رزمنده هاییم که میایم سراغت"
‫"به نظر تو کی می تونه ما رو شکست بده؟"
‫"ما یه جوون یا یه کوچولو رو می کشیم ‫یا حتی یه صد ساله یا بیشتر"
‫"اگه سعی کنی احمقانه مخالفت کنی ‫غبار میشی، باور کن"
‫"ما به عنوان ارباب همه چیز که می بینیم حکومت می کنیم ‫با شلاقی تو دستمون بازی می کنیم"
‫"اگه مثل عیسی منو دوست داشته باشی ‫من هم مثل عیسی خواهم بود"
‫"من یه رزمنده افتخار آمیز هستم ‫بدون هیچ سنگی که دور ننداخته باشم"
‫"اگه جراتشو داری بیا ‫با ما روبرو شو، خوش آمدی"
‫"من می تونم خیلی سریع از مانع ها عبور کنم ‫حتی با ثبات روی آتش می پرم"
‫"من به دشمن خودم میزنم ‫اگه به من دست بزنه، میدونی"
‫هی، این اتاق رو بشور ‫بعد از اینکه رفت
‫چرا داری از زنت میخوای تمیز کنه؟
‫من خودم می تونم انجامش بدم
‫وقتی من می تونم ایوان رو اینجا تمیز کنم ‫مگه نمیدونم که اتاق شما رو تی کنم، ها؟
‫من انجامش میدم، آقا
‫'خوشم اومد!'
‫اون تو رو تمیز می کنه ‫من اتاق رو تمیز می کنم
‫چرا دو تا کار رو با هم انجام بدیم؟
‫اگه ما تورو بیرون بندازیم ‫کار تموم و غبار نشین تو یه ضربه
‫اینجا دراز کشیدی و داری به من گیر میدی ‫به جای اینکه بمیری
‫ادرار جمع شده بود ‫مثل آب کانال ما
‫من کیسه رو تخلیه می کنم
‫هی! زندگی من
‫سختت نیست؟
‫تو باید برای ادرار کردن تلاش کنی
‫برای من آزادانه جریان داره
‫داری به من ترحم می کنی؟ ‫برو گم شو!
‫- 72 ‫- اون گوساله رو باز کن
‫75
‫77
‫79
‫81
‫زن چاق و اردک، 82
‫خوش اومدی ‫واناکام
‫داری به چی زل میزنی؟ ‫این صاحب منه ...!
‫'اون فقط 4 ایدیلی می خوره'
‫5 سیگار واسه مدفوع کردن
‫فکر کن چه فشاری ‫به بدن میاد، ها؟
‫آقا، شما ملاقات کننده دارید
‫'بیا، کالینگارایار هست؟'
‫'نُوپول!'
‫'درآمد املاک و مستغلات سرریز می کنه'
‫- 'بیا ... بیا' ‫- چه استقبالی؟
‫ما تو توالت میاییم؟
‫'کنایه های همیشگی تو حاله'
‫'فکر کنم اسم منو ‫تو ردیف چهارم دعوتنامه چاپ کردی؟'
‫'اتحادیه و دهستان ‫الان مهمتر هستن'
‫'اسم منو پایین تر از ‫ یه آدم بی نام و نشان از یه قبیله بی نام چاپ می کنی؟'
‫حزبیمون یه کم ‫اشتباه می فهمن، عمو
‫اون بود که -
‫پس یعنی ‫من اشتباه نمی فهمم؟
‫فقط یه نصف نارگیل احترام میاره ‫تو معبد خدای خانواده مون
‫دعوا خونین میشه ‫برای اینکه کی اولین گیرنده باشه
‫غرور خود زندگیه
‫خوب، هر چی
‫خلاصه اینکه ‫تو داماد منی
‫بیا تو
‫خوش اومدی
‫فکر کردم انجانا باهات میاد
‫خاله می خواست ببره تو رو خرید ساری به مغازه سارا
‫عمو بیا بشین با ما ‫نذار غذا سرد بشه
‫خوش بگذره با غذا
‫کوژپانای
‫بخور، نوش جونت
‫میام آقا
‫آقا...؟
‫بیا تو ‫فقط بیا میگم
‫اتاق پدرتو تمیز کردم
‫دیگه لوسش نکن ‫بیا تو
‫آقا چطور میتونم بیام تو؟
‫دعوتت کردم بیا تو، مگه نه؟
‫- میای تو یا نه؟ ‫- باشه
‫- چطور میتونم حرفتو گوش نکنم؟ ‫- اینجا بخور
‫- باشه آقا ‫- کجا داری میری؟
‫بشین و بخور
‫گفتم بشین
‫من همیشه روی نیمکت ایوان میشینم ‫چطور میتونم تو اتاق غذاخوری تو بخورم؟
‫اون ها جزو خانواده منن ‫بشین و باهاشون غذا بخور
‫نه آقا
‫- بخور میگم ‫- ارباب من 101 دلیل موجه داره
‫اولین باره ‫که میشینم سر میز غذاخوری
‫عزیزم
‫چرا زل زدی؟ ‫از غذا لذت ببر
‫این عادت جدیدت چیه؟
‫پدربزرگت همیشه ‫با ساری من راه می رفت و دست بهش میزد
‫دارم بهش میگم بره تو طرح مودي ‫و اون داره قاطعانه مخالفت میکنه
‫نمیدونم اصلا ‫چرا مدام داره می نویسه
‫تو این دوره واتساپ ‫نامه عاشقانه می نویسه
‫هی بگیرش
‫برو بیرون!
‫وای خدا! ‫صبر کن، میام
‫ای بابا!
‫عجله کن...زود باش!
‫خدایا! بدجوری زخمی شده
‫چی شده؟
‫- کی هستی؟ ‫- کی؟
‫چی شده برادر؟
‫از کدوم روستا هستی؟
‫- پسر کی هستی؟ ‫- انگار دانشجوئه
‫تمام بدنش زخمی شده
‫زود بیا، کمکمون کن
‫به اورژانس زنگ بزن
‫تصادف شده ‫بیا...بیا کمک کن
‫عجله کن
‫- کیه؟ ‫- زخمی شده؟
‫چی شده؟
‫پسرم جونم
‫آقا نگاه کن، پسرم مثل یه جسد افتاده
‫چشاتو باز کن
‫"رییس جمهور اومده ‫که ببینتت جونم"
‫پسرم گلم
‫اینو برای هزینه های مراسم ‫نگهدار
‫اول از همه ‫تمام تشریفات رو انجام بده
‫"تصادف"
‫نباید تو خاکسپاری ‫تعطیلی بشه، سریع انجامش بده
‫آقا، اومدیم و ‫بهش احترام گذاشتیم
‫چرا بهش پول دادی؟
‫این انتخابات ‫هست که برای رای ها ‫پول پخش می کنند؟
‫در هر صورت ‫ما هیچ مخالفی نداریم
‫آقا
‫- عضو شورای بخش ‫- باشه...باشه
‫عضو شورای بخش، می خواستم بهت زنگ بزنم
‫این مهره های مشکی دور گردنم ‫مثل اینکه به نفع من کار کردن ‫همون طور که گفتی
‫من الان رییس جمهور هستم ‫برای سومین دوره متوالی
‫- منتظر حضور تو هستم ‫- هوی! ساکت
‫از مشکلم بی خبری
‫همین الان از ‫اداره کل اطلاعات گرفتم
‫روستای دهیاری شما تغییر کرده ‫به نفع سهمیه
‫تو دهیاری شما از این به بعد
‫فقط یه کاندیدای ‫طبقه محروم میتونه ‫شرکت کنه
‫"چه قصد انجامی داری؟"
‫عضو شورا، این حکم قابل لغو نیست؟
‫نه من، حتی وزیرمون ‫هم نمیتونه کاری ‫در این مورد انجام بده
‫همه اینا به خاطر ‫حرفای مسخره ‫کمیسیون انتخابات ‫هست
‫بگو ببینم!
‫خدا میدونه دیگه ‫چه اتفاقی قراره بیفته!
‫این خیلی ناعادلانه است، آقا
‫از بین همه روستاها، چرا فقط ‫شورای دهی من رو به عنوان رزرو انتخاب کردید؟
‫تو قصدت این بود که از من انتقام بگیری؟
‫نه بابا، هیچ چیزی از این حرفا نیست
‫با این که می خواییم زندگی دالیت ها رو بهتر کنیم ‫ولی 10-15 تا شورای دهی عوض نمیشه؟
‫'حیف شد که شورای دهی شما ‫خیلی بدشانس بود که انتخاب شد'
‫'این دیگه عوض نمیشه، بابا'
‫چرا نمیشه؟
‫مثل کاری که تو پاپی پاتی ‫و کیری پاتی کردم
‫من مردم رو مجبور می کنم ‫که انتخابات رو تحریم کنند
‫فکر می کنی می تونی فرار کنی
‫اتیش زدن اتوبوس، تحریم اینا ‫اقداماتی بود که 10-15 سال پیش جواب می داد
‫الان رسانه ها خیلی قوی هستند
‫5-6 تا حزب سیاسی بازی می کنند ‫و مردم رو تشویق می کنند که به هم حمله کنند
‫اینا هیچ فرقی با اونها ندارند
‫با یاما مبارزه کن و شکستش بده
‫'صداشون رو بالا ببرن و اعتراض کنند'
‫برو بابا!
‫تو باید ساکت بشینی تا روستای شما ‫مثل قبل شورای دهی مشترک بشه
‫متوجه شدی؟
‫'من میدونم که چطور می تونم صندلیم رو حفظ کنم'
‫اونهایی که به خاطر فساد ‫رفتن زندان
‫...یه آدم بی خاصیت رو گذاشتن ‫رو صندلی ریاست وزیر
‫به همین ترتیب من هم یه احمق بی خاصیت ‫برای صندلی خودم پیدا می کنم
‫دالیت، رزرو، مسخره است!
‫اگه یه پستی رو بگیرن ‫مگه می تونن با ما برابر باشن؟
‫پس چرا رئیس این روستا ‫از طبقه محروم نیست؟
‫ما تمام شدیم!
‫هی!
‫اینجا پست منه، شورای دهی منه
‫هرکسی که به قدرت برسه ‫باید از من اطاعت کنه
‫همه شما عقب برید ‫من همه چی رو درست می کنم
‫دیگه نمی تونی با غرور سبیل ات رو بپیچونی ‫از این به بعد باید تراشیده بشه
‫[سرود تشییع جنازه]
‫این لعنتی رو بگیر
‫یه برگ تنباکو تازه بده به من
‫بفرمایید، آقا
‫خوش شانس بودم ‫که تو این مراسم ختم شرکت کردم
‫من می تونم یه برده رو همینجا انتخاب کنم
‫بله، رئیس
‫ما سالها برای یه پسر دعا می کردیم
‫هی...هی!
‫اون گونداراج می تونه مناسب باشه؟
‫اون قصاب؟
‫'مناسب هست، آقا
‫خط قرمز شما رو رد نمی کنه
‫فقط یه عیب داره، وقتی مست میشه ‫حیوانی میشه
‫انتخاب اشتباهی
‫من شیر و ببر رو تحمل نمی کنم!
‫آقا، اون مادھی چطوره؟
‫اون مثل سگ خونگی شماست ‫40 ساله
‫مست نمی شه ‫و اصلا حرفش رو بالا نمیبره
‫شاید اون انتخاب مناسبی باشه؟
‫فکر نکن که فقط از طبقه محرومه
‫اون دیپلم داره
‫ما هیچ وقت نباید ‫به یه آدم تحصیل کرده اعتماد کنیم
‫به یه نفر پیرتر نگاه کن
‫'پیر؟'
‫این آدم قارچی گوش؟
‫تو خیلی زودتر از انتظار ‫یه انتخابات میان دوره ای خواهی داشت
‫اون یه آدم عجیب غریبه!
‫آقا
‫آقا، پسر خواهرم رو دیدی ‫که اینجا بی جون افتاده؟
‫چه حالم بهم خورد!
‫اون فقط خوب نیست ‫که پای آقا رو می بوسه
‫بلکه در بندگی کردن ‫هم ماهر هست
‫اون عالیه
‫من میدونم یه آدم متملق ‫چه کاری از دستش بر میاد، ساکت باش!
‫بلند شو
‫بلند شو...بلند شو
‫- خواهر بیچاره من ‫- برو...برو
‫اگه یه فرصت بهش بدن ‫حتی پای من رو می لیسد!
‫تو اونجا، کوز پا
‫آقا...؟!
‫'این برده رو فراموش کردیم'
‫'اون مطیع شماست ‫و هر چرندیاتی رو امضا می کنه!'
‫اون وارد هیچ معبد یا استخری ‫نمی شه!
‫چرا فقط روستای ما؟
‫ما می تونیم اون رو ‫به عنوان رئیس جمهور دنیا انتخاب کنیم!
‫آقا...?
‫اینجا خیلی وقته که هستی!
‫کیسه بابام باید پر از چیز باشه!
‫- یه نگاهی بنداز ‫- آقا...؟
‫قبل از اینکه مراسم خاکسپاری شروع بشه، برو یه نگاهی بنداز و برگرد
‫'برو! میگم! ‫حرفمو گوش کن!'
‫باشه آقا
‫منش رو رئیس جمهور میکنم!
‫کی تو خونه بابام رو میشوره و تمیز میکنه؟
‫نوه بزرگم
‫چی شده مادربزرگ؟
‫بهم بگو، من باید برم خونه اربابمون
‫فکر نمیکنم به طور طبیعی مرده باشه
‫یه قتل برنامه ریزی شده بود، ‫مثل اینکه شوهرم رو کشتن
‫به پلیس شکایت کن ‫حتی اگر اونها درخواست کالبد شکافی کردن
‫اینجوری حرف نزن! دیوونه ای!
‫من باید برم کیسه ادرار آقا رو تمیز کنم، برمیگردم
‫من تعجب میکنم ببینم چند نفر دیگه زیر دست اینها خواهند مرد
‫اون عوضی پانیار
‫اون دیگه فقط یه برده نیست
‫بلکه یه برده مادام العمر، ‫اون کامله
‫هی پانیار؟
‫- بیا اینجا ‫- آقا؟
‫بیا وارث عزیزم، ‫به میراث سیاسی من
‫سلام ارباب، ‫من وانانگامودی هستم
‫صبر کن، یه دقیقه
‫هی، باید بهت یه چیز بگم؟
‫سلام آقا
‫آقا، نوه منو دیدی؟
‫من دیگه رئیس جمهور این روستا نیستم
‫خدایا! یعنی چی آقا؟
‫اون نمی خواست یه نفر از شما روی صندلی ریاست جمهوری بشینه؟
‫ما میتونیم اون رو به خاکستر تبدیل کنیم
‫اما آرزوش؟
‫آقا...؟
‫پس یکی از شما برای این دوره رئیس جمهور خواهد بود
‫رهبرمون در سیاست مهارت داره
‫- پانیار انتخاب ایده آلیه ‫- آقا...؟
‫چرا من به این همه شهرت و اسم نیاز دارم؟
‫روحش باید آرامش داشته باشه
‫اون یه نفر مثل تو رو می خواست ‫که نماینده روستامون باشه
‫چطور میتونم بهش عدالت بدم؟
‫زهره مار داره اذیتت میکنه -
‫دفتردار، آخرین تاریخ برای ثبت نام چیه؟
‫هفتم این ماه
‫آماده باش و منتظر بمون تو خونه، ‫میام و میبرمت
‫- موافقی؟ ‫- باشه آقا
‫بسته بزرگ 300 روپیه ‫بسته کوچیک 100 روپیه آقا
‫یعنی شما 100 روپیه برای این بسته کوچیک میگیری؟
‫آقا، بادام زمینی با دست بو داده میشه
‫اصلا تقلبی نیست
‫اول بخور بعد بهم بگو ‫قیمتش زیادی گرونه یا منصفانه ست
‫برمیگردم آقا
‫ای خدا! داره میسوزه!
‫آقا، مزه شو بکن
‫مزه شو بکن و بهم بگو
‫این بسته بادام زمینی ‫ظاهرا 100 روپیه ست
‫آقا... آقا
‫آقا... آقا!
‫آقا، بس کن
‫آقا
‫'یه خانم 80 ساله، کاندید انتخابات شورا'
‫'... با مخالفت عروس خودش ‫به عنوان رقیب مواجه شد.'
‫'مهلت ثبت نام انتخابات شورا ‫دو روز دیگه تموم میشه'
‫'همیشه یه نفر از طایفه ما ‫روی اون صندلی نشسته'
‫'حالا یه نفر از یه طایفه پایین تر رو انتخاب کردی!'
‫'فقط امروزه که ‫از اینکه بستری ام پشیمونم، پسرم'
‫'همه این روستا رو ‫آتیش میزدم'
‫'خدا به من زندگی داده تا ‫این همه اتفاقات بد رو ببینم؟'
‫تو آب برای حمام اسفنجی ‫نخواستی؟
‫ولرمه ‫خوبه؟
‫هی! من پدر این پسری که تو به دنیا آوردی هستم؟
‫'اگه اون پسر واقعی من بود، ‫عصبانی میشد!'
‫'چطور وقتی میمیرم، ‫تو بهشت چهره پدرم رو ببینم؟'
‫سبیل تو شبیه ‫سبیل دوارم، فرمانده سابق پلیس هست!
‫- آقا؟ ‫- ماشین اینجا ست
‫صبح بخیر آقا، ‫میام، لطفاً 5 دقیقه صبر کنین
‫آقا
‫آقا... آقا
‫شوهر عزیزم
‫کجا غیب شدی؟
‫چرا وقتی وقت داری نمیای یه سری به مغازه من بزنی؟
‫یه آدم با ماشین امروز صد روپیه از من کلاهبرداری کرد
‫خیلی استرس دارم
‫بیخیال
‫من هم به اندازه تو استرس دارم
‫آقا داره میگه تو انتخابات ریاست جمهوری شرکت کنم
‫چی داری میگی...ها؟
‫- رئیس جمهور؟ ‫- اِی بابا!
‫"اما اون روز پانیار آقا رو ‫انتخاب کرده بودند"
‫من هم همینو فکر کردم
‫اما حالا آقا میگه من باید تو ‫انتخابات شرکت کنم
‫"یه کاغذی به من نشون داد ‫و گفت امضا کن"
‫من قبول نکردم که این کارو بکنم
‫دیوونه شدی یا چی؟
‫هی! تو دیوونه ای نه من
‫این یه پست خیلی مهمه
‫چطور میتونم جای اونو بگیرم؟
‫این یه چیز زشته
‫گوش کن، آقا جای خودشو به تو نداده، ‫باشه؟
‫انگار روستای ما به "رزرو" تبدیل شده
‫همین دلیله
‫پیشکار روستا به من گفت
‫- تو شرکت کن، عزیزم ‫- هی! قطع کن
‫- فکر کردم آقا داره منو گیج می کنه ‫- اینجا ترقه نترکون
‫تو از اونم بدتری
‫هی...گوش کن
‫چِهِه! ‫عزیزم
‫تو داری میگی بر برای ریاست جمهوری شرکت کنه ‫این احمق داره قبول نمی کنه
‫اگر می گفت "بله"
‫آنتن من بالا می رفت!
‫شنیدی که با قاطعیت گفت "نه"؟
‫من فقط اونو می خوام
‫تو "مامان" مارو تو انتخاب ‫یه آدم بی عرضه، تو گِت می کنی!
‫هی کوژپانایی
‫- آقا؟ ‫- بیا اینجا
‫روی این برگه ی نامزدی امضا کن
‫آقا، چطور می تونم جای شما که ‫حق شماست شرکت کنم؟
‫پس...می تونم از قبیله خودم به ‫قبیله شما تغییر مذهب بدم؟
‫منو می گیرید؟
‫بیا ای احمق
‫"نامزدهای انتخابات ‫شورای کاتونووال کجا هستند؟"
‫"چند بار باید بگم؟ ‫سریع بیاین"
‫- "املاک" اینجاست ‫- بله آقا
‫خوش آمدی پسرم ‫راستش میخواستم بهت زنگ بزنم
‫پیاده شو، داداش
‫ای خدا! کاروپان با ماشین داره میاد!
‫با این یارو کنار هم ‫غذا خوردیم، منو خوار کردی
‫من با این که این یارو تو انتخابات ‫بر علیه تو شرکت کنم به تو توهینم رو جواب میدم
‫همینو بسه
‫این تو رو خوشحال می کنه؟
‫هی کوژپانایی
‫- آقا؟ ‫- برو
‫"داماد"
‫این محفل خانوادگی ما ‫نیست که تو هم اینجا باشی
‫انتخابات
‫- خدا منو انتخاب کرد ‫- خدا رو شکر من از شرش خلاص شدم
‫پس تو باید شرکت می کردی؟
‫- اونا تو رو هم فرستادند؟ ‫- چرا اینجا نشستی؟
‫تو گفتی که نسل شما ‫برای همیشه رئیس جمهور خواهد بود
‫"تو داری به قول خودت خیانت می کنی ‫وفا به عهد برای قبیله ما ضروریه"
‫گوش کن، شورای روستا الان "رزرو" شده
‫تو داری این یارو رو که پدر تو رو ‫می شو و می شوره رو نامزد می کنی
‫من داری این یارو رو که گاو های ما رو ‫چِرا می کنه رو نامزد می کنم
‫می دونی چرا ‫اون تو رو اینجا آورده؟
‫من چی می دونم؟
‫من با چِران گاوها خوشحال بودم
‫وقتی گفت "کاروپاییا، سوار ماشین شو" ‫چطور می تونم نمی تونم قبول کنم؟
‫اون می خواد تو تو انتخابات ریاست جمهوری ‫شرکت کنی
‫ای خدا!
‫کسی حتی به من زنگ هم نمی زنه ‫که برم رای بدم!
‫تو نمی دونی کی باید یه کم ‫مسخره بازی در بیاری؟
‫من هم فکر کردم آقا ‫دیوونه بازی در می آره
‫می دونی چی می گن؟
‫چی هست؟
‫- اِی بابا! ‫- چی؟
‫وقتی ماشین به خاطر نداشتن بنزین ‫می ایسته، یه جمله ای استفاد می شه، نه؟
‫ای بابا! رزرو
‫روستای ما به جای سیستم شورای عادی ‫به "رزرو" تبدیل شده
‫یعنی چی؟
‫انگار آقاَم نمی‌تونه تو این انتخابات شرکت کنه
‫فقط کسی که از قبیله ما باشه ‫حق شرکت تو انتخابات رو داره
‫پس آقاَم منو به عنوان کاندید انتخاب کرده
‫تو کاندیدای انتخابی ‫کارفرما هستی
‫حالا رقابت بین تو و منه!
‫پس باید با هم بزنیم؟ ‫چرا همه اینجوری دارن می‌جنگن؟
‫بهت میگم، لازم نیست ‫خب آبروم چی میشه؟
‫حرف آخر تو چیه داماد؟
‫میخوای چوب لای چرخم بذاری؟
‫من دنبال دردسر نیستم عمو
‫فقط یه مساله غرور هست
‫پدربزرگم دندون خوبش رو ‫با یه دندون طلا عوض کرده بود
‫من هم این سنت رو ادامه نمیدم؟
‫حالا دیگه ازم چی میخوای؟ ‫باید ازت معذرت خواهی کنم؟ همین؟
‫چرا اینقدر رسمی با داماد خودت حرف میزنی؟
‫نژاد ما برای گوشت بره با هم میجنگن ‫و برای مرغ با هم متحد میشن اما پیوندمون محکمه
‫فقط قرارداد حوض رو بده به من
‫تو همیشه ‫رئیس این روستا خواهی بود
‫هر کی رو که تو انتخاب کنی ‫رئیس میشه
‫- قرارداد رو فراموش نکن عمو ‫- باشه داماد
‫- کاروپا بیا اینجا ‫- کوز، من رییس هستم
‫بعد از انتخاب شدن ‫قبیله مون رو فراموش نکن
‫- سلام به همه بزرگان اینجا ‫- کوز پانای
‫برو سراغ چراگاه!
‫این "املاک" چقدر باهوشه
‫اون کاروپان رو به عنوان طعمه ‫برای گرفتن قرارداد استفاده کرد!
‫- فردا به خونه آقا برو ‫- باشه آنا
‫فکر میکنه این یه افتخاره بزرگه!
‫تو زندگی بعدی هم ‫اصلاح نمیشه!
‫از این بهتر ‫فرصت گیرت میاد؟
‫چرا الان اعصابت خرابه؟
‫فکر میکردم ‫حریصی که به من گفتی قبول کنم
‫اما وقتی آقا ‫چند بار اصرار کرد
‫فهمیدم که باید به نفع ما باشه ‫و من فرم رو امضا کردم
‫واقعا؟
‫واقعا درسته؟
‫من برای پست ریاست جمهوری امضا کردم
‫راستش؟
‫میدونی این پست چقدر باارزشه عزیزم؟
‫من که از این چیزا سر در نمیارم ‫آقا بهم گفت امضا کنم، امضا کردم
‫- عزیزم ‫- هی.. هی!
‫بذارم پایین
‫- 'دُوتی' من پایین میاد ‫- خبر فوق العاده ایه عزیزم
‫- عزیزم شوهرم ‫- نگاه کن 'دُوتی' من شل شده، برو
‫برو... برو
‫سلوی، با یه مرد غریبه ‫وقتی آفتاب هنوز غروب نکرده?!
‫- برام قهوه بیار ‫- زیادی روش نریزه
‫- به رئیس احترام بگذار! ‫- داداش زن من نمیتونه تحملش کنه
‫"مثل گربه ای که روی نوک پنجه بلند میشه تا ببینه"
‫"مثل خرطوم فیل ‫منو به خودش جذب میکنه"
‫"هر بهانه ای برای اینکه خمیر ساندل رو به من بزنه ‫دورم میچرخه، عشق من، یار من"
‫"مثل نسیمی که ‫گل‌های خوشبوی "نِرگندی" رو نوازش میکنه"
‫"نگاه‌هام رو ‫با عشق و شوق جواب میده"
‫"مثل آبی که با خاک قرمز اینجا ‫با عشقم به تو گره خورده عزیزم"
‫"با یه عهد عشقی خاص اومد ‫زبانش تا الان فقط برای ناز کردن به بینیم بود"
‫"ریشش با موهام قاطی شده ‫هوس میکنم اما از خجالت تردید می‌کنم"
‫"مثل گربه ای که روی نوک پنجه بلند میشه تا ببینه"
‫"مثل خرطوم فیل ‫منو به خودش جذب میکنه"
‫"هر بهانه ای برای اینکه خمیر ساندل رو به من بزنه ‫دورم میچرخه، عشق من، یار من"
‫"مثل شپش‌های بی خیال ‫که تو ساریم راه میرن"
‫"مثل دوغ ترش و خنک ‫تو آش سالم و خوشمزه اون حل شدم"
‫"با عشقش ‫مثل خالکوبی مالکیتش رو بهم ثابت کرد"
‫"بالا پایین، ‫با تمنا نگاهم کرد ‫خودمو مثل یه نارگیل به خدای خودم تقدیم کردم"
‫"مثل چیدن اسفناج "کِژانِلی-آپو" ‫با نگاه‌هاش ازم ‫خوردن و لذت برد"
‫"مثل زاج در آب منو حل کرد ‫ملکه زنبور عسل شدم"
‫"با خنده سرگرمم میکرد؛ ‫منو مسخره میکرد ‫سرمو با خجالت پایین انداختم و ‫بدنم رو پیچوندم"
‫"مثل یه بز با خوشحالی ‫تو مراتع ساریم چرا میکرد"
‫"عزیزم، با شادابی جوونی ‫برای همیشه نفسم رو گرفتی"
‫"مثل گربه ای که روی نوک پنجه بلند میشه تا ببینه"
‫"مثل خرطوم فیل ‫منو به خودش جذب میکنه"
‫شهرستان "پُدُکُتّایی"
‫اتحادیه "کاندّاروا کُتّایی"
‫"عشق من، یار من"
‫به عنوان رئیس "پانچایتی"
‫مسئولیت رو به عهده میگیرم
‫عالی، آقا
‫اون یه تاج گل سیب ‫برای خدای ما ارائه کرده!
‫"اون الان و همیشه ‫رئیس ماست"
‫"قرارداد دستشویی ‫مطمئنا مال اوست"
‫«صبر کن عزیزم! ‫با این لباس میری؟»
‫«این لونگی چه عیبی داره؟»
‫«چطوری می تونی ‫با لباس همیشگیت بری؟»
‫«خب که چی؟ باید یه تاج ‫بذارم سرم؟»
‫«می‌پوشی اینو یا نه؟»
‫«هی! چطوری جرئت می‌کنی ‫رئیس‌جمهورمون رو تهدید کنی؟»
‫«رئیس‌جمهور هند، اولین شهروند کشوره»
‫«تو اولین شهروند روستای مایی، عزیزم»
‫«بگیر، بپوشش»
‫«بهت میگم»
‫- «به من گوش کن» ‫- «وول نخور، عزیزم»
‫«هی... هی، بده به من»
‫«آیو! زن لجباز!»
‫«حالا به خودت تو آینه نگاه کن. ‫چه تغییری!»
‫«من مسخره خاص و عام میشم»
‫«منم دلم می‌خواد بخندم»
‫نرفتی سر کار؟
‫اینجا چه کار می‌کنی؟
‫آرایشت خیلی برق میزنه!
‫- «عمو، کلی پودر مالیده به صورتش» ‫- «خیلی شیک شدی، عزیزم»
‫به اعتراض من گوش دادی؟
‫- «حالا خوبه؟» ‫- «مثل خارجی‌ها می‌درخشی»
‫«عمو»
‫دعا کن برام
‫ایشالا همیشه خوشبخت باشی
‫خواهرزاده، باید تو رو ‫روی سرمون بذاریم و بگردونیم
‫رئیس ما چطور راه بره؟ ‫بلندش کنید، یه دستی بهش بدید
‫مسخره بازی درنیارید ‫بذارید زمین
‫«تو باعث افتخار جامعه‌مایی»
‫باهاشون همدست نشو ‫بذارم زمین، عمو
‫بز رو که مرد، بلند می‌کنید
‫چرا یه مرد باید ‫یه مرد دیگه رو بلند کنه؟
‫- «بذارید رو زمین وایسم» ‫- «باعث افتخار مایی»
‫بابامو ول کنید ‫حتماً قرضاشو پس میده
‫خواهش می‌کنم ولش کنید
‫- «هیچ‌کس اذیتش نمی‌کنه» ‫- «بابامو ول کنید»
‫عمو، پولتو از من می‌گیری ‫پسرم ترسیده
‫یواش... حالا بذاریدش زمین
‫با لباس سفید خیلی خوش‌تیپ شده
‫بریم تا دفتر پنچایات ‫همراهیش کنیم
‫بیا، باهاش راه برو
‫چرا دنبالم میای؟
‫- «برو به کارت برس» ‫- «می‌رسونمت برادر»
‫مگه این همه سال با موتور می‌رفتم؟ ‫مثل همیشه پیاده می‌رم
‫خودم می‌تونم برم اداره ‫لازم نیست کسی همرام بیاد
‫خاله، برو سر کارِ ‫طرح صد روزه‌ات
‫برو و به کارت برس
‫چرا برگ‌های تنباکو رو ‫دستت گرفتی؟
‫بهت میگم، برو خونه ‫خودم می‌تونم برم، ‫نیازی به همراه ندارم
‫- «رهبر عزیزمان» ‫- «دارم میرم ببینمش!»
‫این همه آب هدر میره؟
‫نیلو، اگه شیر آب رو نبندی ‫جریمه سنگینی برات می‌نویسم
‫با یه پا تو گوری، ‫برای چی خوشحالی می‌کنی؟
‫شوهر منو به خاطر پوشیدن ‫«دوتی» سفید، با چاقو کشتن؟
‫نوه عزیزم ‫لباس سفید به تن داره
‫صبر کن، بذار چشم زخم رو دور کنم
‫برای من؟
‫من این کارو برای ‫همه می‌کنم
‫می‌خوام نوه‌ام رو ‫از انرژی منفی حفظ کنم
‫دور شو چشم بد، ‫حسود، چشم زاغو
‫مراقب باش، ممکنه ‫نتونی کدو رو نگه داری و بیفتی!
‫دیگه بسه اینقدر سخت کار کردن
‫به نظر میاد کوپلینگمِ ‫ما تغییر کرده
‫پس چرا اینقدر به خودتون فشار میارید؟
‫حالا دیگه کوزه پانای ما رئیس شده
‫پس بریم
‫می‌تونیم «ادییر نیچال» رو ‫بدون مزاحمت با گوشی تماشا کنیم
‫آقایون هم خیلی زود می‌تونن استفاده کنن
‫آیادوری، این صحنه رو ببین
‫سلام، آقا
‫دارم میرم اداره تا رئیس‌مون رو ببینم. ‫میای با هم بریم؟
‫اوه! دیرتر میای؟ ‫پس من تو اداره منتظرت می‌مونم
‫«تو راحت باش، ‫من یه کاریش می‌کنم»
‫«این کوزه پانای خودمونه؟»
‫کوزه پانای، چرا ‫مثل اینا سفید پوشیدی؟
‫کی می‌خواد تو طرح صد روزه کار کنه؟
‫فقط اگه من برم اداره ‫و امضا کنم، دستمزد می‌گیرید
‫اگه همینطوری بشینید، ‫برای همه‌تون غیبت می‌زنم
‫ما کار نمی‌کنیم ‫همینجا می‌شینیم
‫- «امضا کن و دستمزدمون رو بده» ‫- «اول برو برامون چای بخر»
‫چی؟ من هم با تو تو این طرح صد روزه ی دولت کار کردم!
‫نمی‌تونی منو مثل اربابمون گول بزنی.
‫باید علف‌های هرز دور درخت انجیر رو بچینی و گل‌و لای حوض رو تمیز کنی.
‫همه ی این درخت‌های مزخرف خاردار رو از ریشه بکن!
‫خیلی فکرا تو سرم می چرخه.
‫این داره از مودی جلو می‌زنه!
‫همه ی شما خوش و خرم نشستید و دارید چرت و پرت می‌گید.
‫برو و کارتو بکن!
‫فقط اگه کار کنی حقوق می‌گیری! آخرشه!
‫چه تغییر عجیب غریبی! چه شوکه ای از کوژپانه ای!
‫اگه فرصت پیدا کنه، نماینده میشه.
‫با این به عنوان رئیس، حتی بارون هم نمیاد!
‫تا حالا 15 تا تماس گرفته. دست از سرش برداشته نیست!
‫من حتی ذخیره کردن شماره ی این توی گوشیم رو مثل نجاست میبینم!
‫اون یارو که با لباس عادی اومد اینجا تا ثبت نام کنه!
‫"امروز با لباس سفید و شیک اومده!"
‫اگه این کنار تو وایسه، مردم فکر میکنن فامیلته!
‫هی بافنده، صبر کن.
‫میخوای یه کارگر اجباری رو روی همون صندلی ای بشونی که خانواده ات نشسته بودن؟
‫اینقدر بهش اهمیت نده!
‫(صداى فروشنده ي ظروف که داد میزنه)
‫بابات اینجا نیست؟
‫خدا رو شکر که منو ندید!
‫اگه می دید منو مسخره می کرد که دارم یه دفتر قفل شده رو نگهبانی میدم!
‫چرا آقا با موتور اومده؟
‫- صبح بخیر ‫- مثل ستاره می درخشی!
‫معاون رئیس، سلام!
‫چرا اینجوری نگاهم می‌کنید آقا؟ من سر ساعت 8 اینجا بودم.
‫این شما دیر کردید آقا!
‫"18 بار به کارمند زنگ زدم."
‫اصلا جواب نداد. بیا تو آقا!
‫بیا تو آقا!
‫آقا!
‫خدای مروارید، به من رحم کن!
‫من تا حالا وارد این دفتر نشده بودم آقا!
‫اولین بارمه.
‫"اونم به لطف و کرم شما!"
‫بیا تو آقا!
‫چی میگی؟
‫احمق!
‫من یه نفر رو می‌فرستم!
‫چی شده آقا؟
‫درب آب بند غربی شکسته و زمین ها داره سیل میاد.
‫زمین های کود داده شده و محصولات! برو و یه نگاهی بهش بنداز.
‫من حواسم به خوب و بد اینجا هست!
‫فقط شما باید اونجا نظارت داشته باشید!
‫درسته آقا، کسی نمیدونه چیکار باید بکنه. باید شخصا برم.
‫من حواسم هست. نگران نباش!
‫آقا، شما اینجا باشید. من خودم حلش می‌کنم.
‫نقشه ام چطور بود؟
‫آقا داره میره سمت صندلیش!
‫چه باهوشی فرستادیش به زمین ها با یه زنگ دروغین!
‫شما چاناکیا ی سیاستید آقا!
‫پسرم تو خیابون بازی می کرد. شما هم تو گوشیتون.
‫خوش بگذره!
‫من تا کلاس هشتم درس خوندنت کردم واسه این؟
‫"اگه یه حوزه انتخابیه 40 میلیارد نیاز داره..."
‫"...40 تا منطقه میشه 1600 میلیارد که میشه 16 تریلیون."
‫"آیا قهرمان ویجی اینقدر پول داره؟"
‫"این سوالی که مطرح شده."
‫"حالا داره یه مبلغ هنگفت چند میلیاردی دریافت می‌کنه که از 3 رقم شروع میشه."
‫"قبلا حقوقش چند میلیاردی بود که فقط از 2 رقم شروع می شد."
‫- چی داری می‌نویسی؟ ‫- اسم رئیس شما.
‫فقط کوپلینگام رئیس ماست!
‫بس کن!
‫ما از دفتر مرکزی اومدیم اینجا تا اسم رئیس جدید رو بنویسیم.
‫ما فقط داریم از دستور اطاعت می‌کنیم.
‫پس اسم اون آشغال رو می‌نویسی؟
‫آقا رو صدا کن!
‫پریاسامی آنا، بس کن... بس کن!
‫منو تو سه راهی پیاده کن.
‫تند تر برو! موتور رو گاز بده!
‫استخون هاش رو می‌شکنم و زنده زنده می‌سوزونمش!
‫رهبرمون اینجا هست.
‫حالا می‌فهمی!
‫خوش اومدی آقا!
‫نگاه کن ببین اسم کی رو نوشته تا آبروی روستا مون رو ببره!
‫آمبد یا یه حیوون!
‫خیلی راحت گذاشتن بره. باید می‌کشتنش.
‫بس کن... بس کن داداش!
‫این آقا اینجا چیکار می‌کنه؟
‫هوی! خفه شو.
‫چی شده آقا؟
‫نگاه کن، داره میاد.
‫رئیس دهکده‌اس.
‫- آقا، چرا شما... ‫- هوی! خفه شو.
‫فقط باید اسمش رو بنویسن.
‫پسر عزیزم، بلند شو و بنویس.
‫اگه قراره اسم اینو بنویسی...
‫...دیگه به این تابلو تو دهکده‌مون احتیاجی نداریم.
‫به خاطر خدا خفه شو.
‫فقط باید اسم اونو بنویسی.
‫"به نام ایشون با مدرک فوق لیسانس علوم تربیتی احترام بگذارید."
‫می‌خوای بهمون توهین کنی؟ حداقل یه جوری درست و حسابی این کارو بکن.
‫اسم لعنتیشو بنویس دیگه.
‫اما اول اسم منو به عنوان نایب رئیس از زیر اسمش پاک کن.
‫گفتم پاکش کن.
‫اسم من زیر اسم تو باشه مشکلی نیست. اما زیر اسم اون باشه، میشه بی‌احترامی به من!
‫چقدر چندش!
‫یه موضوع به این کوچیکو بزرگش نکن.
‫- کوزه؟ ‫- بله آقا.
‫- امبد، حواست به اینجا باشه. ‫- باشه آقا.
‫برید کنار.
‫برید... پراکنده شید.
‫فکر کردیم می‌خوای دعواش کنی. به جاش داری ما رو بیرون می‌کنی؟
‫بیکارید، انتظار دارین میانجی‌گری کنیم!
‫درشت و تپل بنویس داداش.
‫"رئیس: امبد کومار ‫نایب رئیس: پریاکاروپان"
‫هیچکس دیگه منو با لقب "دیگ فرنی" صدا نمی‌زنه.
‫مگه می‌خوان عوضش کنن "دیگ برنج" بذارن؟
‫همش که نباید تیکه بندازی.
‫دهکده‌مون به خودش افتخار می‌کنه.
‫- خودت ببین. ‫- چیو ببینم؟
‫به تابلوی دهکده‌مون یه نگاهی بنداز.
‫بیا پایین و خوب نگاه کن.
‫سلوی، با دیدن اسم من سکته رو نزنی...
‫"امبد کومار"
‫- کار اربابتونه؟ ‫- معلومه که نه.
‫برای من جنگید و مجبورش کرد اسممو بنویسه.
‫چطوری...
‫خدای شیوا به شکل سولی‌شوارا، بهمون برکت بده!
‫کوزه پنائی قبول می‌کنه که اسمش نوشته نشه.
‫اما دوست و آشناهاش تحریکش نمی‌کنن که اعتراض کنه؟
‫مسئول توسعه بلوک جدیده و می‌گن آدم دردسرسازیه.
‫برای همین به مردم خودمون گفتم که سر تا پای اون تابلو رو با پهن گاو بمالن.
‫"همه اینا خوبه."
‫"هفته دیگه روز استقلاله."
‫"پرچمو تو می‌کشی بالا یا اون افتخارو نصیب خودش می‌کنه؟"
‫- "اون." ‫- جدی آقا؟
‫اکثرشون گوشی دارن که عکس بگیرن یا خبرچینی کنن.
‫بابا! تو دیگه چانکیای سیاستی.
‫چه فرقی می‌کنه کی پرچمو بکشه بالا؟
‫"موهاشو تو مشتم گرفتم!"
‫به نظر میاد تو مزرعه لیز خورده.
‫چرا تو این سن...
‫مگه این سن کار کردنه؟
‫عمه.
‫ببین کی اومده بهت سر بزنه.
‫مادربزرگ.
‫نگران نباش.
‫من کی نگران بودم؟
‫اسم تو رو روی تابلوی ورودی دهکده‌مون نوشتن.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم. دیگه چی می‌تونم از خدا بخوام؟
‫"قلبم از شادی لبریز شده."
‫"کاش پدربزرگت زنده بود و این شادی رو باهامون تقسیم می‌کرد."
‫روی اون تابلو...
‫بهش نگو، طفلک تحملشو نداره!
‫کومار، اونا به خاطر ریشه‌ات مسخره‌ات کردن.
‫هر چی لقب زشت بود بهت دادن و تو از ته دل گریه کردی.
‫شوهرم به مدیر مدرسه‌ات گفت که اسمتو عوض کنه و بذاره امبد کومار.
‫ما با خدای نگهبانمون، آیانار، آشنا هستیم.
‫همه ما می‌خندیدیم و می‌گفتیم "امبدکار کیه؟"
‫"احمق‌ها! حق ندارید بخندید!"
‫گفت: "فقط این اسم می‌تونه نوه‌مو آدم بزرگی کنه."
‫حالا تو رویاشو به حقیقت تبدیل کردی. اگه الان بمیرم هم به رستگاری می‌رسم.
‫چرا الان به مرگ فکر می‌کنی؟
‫حتی بدون هیچ مقام و منصبی هم برای من از جون مایه می‌ذاری.
‫از همه مهم‌تر اینه که تو رئیس هستی.
‫تو یه هوای طوفانی، منو به ساحل امن نمی‌رسونی؟
‫اون کاری می‌کنه که مرگ تو تو یه سن بالا جشن گرفته بشه.
‫فقط یه آرزو دارم، اونم اینه که ببینم پرچم کشورمون رو بالا می‌بری و بعدش می‌میرم.
‫اینجا دیگه اون روستایی نیست که توش به دنیا اومدی و بزرگ شدی.
‫روستامون خیلی پیشرفت کرده. باید برم به شوهرم خبر بدم.
‫این تنها آرزومه.
‫بالا بردن پرچم که کار راحتی به نظر میاد!
‫سلام!
‫سلام و درود فروتنانه من به مردم و فرزندانم.
‫رئیس‌جمهور... ‫ایشون هم که اینجان!
‫سلام به رئیس‌جمهور محترم که من رو به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب کردن.
‫من عادت ندارم...
‫...برای یه همچین جمعیتی سخنرانی کنم.
‫اگه یه چیزی گفتم که نباید می‌گفتم، به بزرگی خودتون ببخشید.
‫یه بار یه پولی رو دزدیدم و پدرم مچم رو گرفت.
‫یه ذهن قانع، یه دل راحت داره.
‫فقر یه فکریه که همیشه آدم رو می‌خواد.
‫پدرم با یه میله داغ داغم کرد و اینو تو کله‌ام فرو کرد.
‫این درسی که بهم داد، تو ذهن و قلبم حک شده.
‫برای همین هیچ وقت اشتباه نمی‌کنم که رشوه بگیرم یا به فساد بیفتم.
‫هیچ میلی به گرفتن پول کسی ندارم.
‫من همیشه یه پشتیبان و یه حامی برای همه شما خواهم بود.
‫من برای رفاه شما کار خواهم کرد.
‫زنده باد هند!
‫[تشویق]
‫بابا، چه سخنرانی معرکه‌ای بود!
‫عالی بود عزیزم!
‫شوهر عزیزم!
‫نمیدونستم اینقدر خوب حرف میزنی!
‫گنج قشنگم!
‫بابا، آخرش گفتی "زنده باد هند!"، مو به تنم سیخ شد!
‫کی بهت یاد داده اینقدر خوب حرف بزنی؟
‫چقدر اینو از تلویزیون دیدم آخه!
‫فکر میکنی بابات مثل شما دوتاست؟
‫من خیلی باهوشم!
‫پرچممون رو به یه پیراهن سفید تمیز سنجاق کردن. توام که خیلی شیک و مجلسی شدی!
‫پیراهن عروسی‌امه آقا.
‫برید کنار...برید کنار.
‫مراقب باشید! یواش بیارینش پایین.
‫حالا رئیس شورای روستامون پرچم کشورمون رو بالا میبره.
‫بوانا، ببین بابام داره پرچم رو بالا میبره!
‫بده!
‫به من چه کی ویدیو رو آپلود میکنه؟ من از حقم نمی‌گذرم!
‫من از حقم نمی‌گذرم!
‫سلام!
‫نظم!
‫سرود ملی!
‫انسان‌ها از نظر تولد برابرند. تنوع کارها به هر کدام ارزش می‌دهد.
‫کرول 972 شاعر تامیل، والوور
‫جایا او!
‫جارو! جارو!
‫[صدای دستفروش]
‫آزاگا، چرا به جای مدرسه اومدی اینجا نشستی پسرم؟
‫با توام!
‫دوست ندارم برم مدرسه.
‫چرا پسرم؟
‫چی شده؟
‫همکلاسی‌هام مسخره‌ام می‌کنن.
‫اگه نری مدرسه، بیشتر مسخره‌ات میکنن.
‫- بیا! - مگه بابا پرچم رو بالا نبرد؟
‫- دوستام مسخره‌ام می‌کنن. - چرا اینقدر لجبازی می‌کنی؟
‫من نمیام!
‫- دارم بهت میگم! - نمی‌خوام برم مدرسه.
‫- ولم کن مامان! - این سیب هم از اون درخت خیلی دور نیفتاده!
‫- منو نزن! - داری مدرسه رو می‌پیچونی؟
‫منو نزن مامان! من خونه می‌مونم.
‫فقط اگه درس بخونی بهت احترام می‌ذارن.
‫اگه بابات درس خونده بود، اینجوری تحقیر می‌شد؟
‫چرا منو میزنی؟ چرا به بابا نگفتی پرچم رو ببره بالا؟
‫بذار اون شوهرم بیاد، با یه میله داغ داغش می‌کنم!
‫بی‌عرضه!
‫تو کاری کردی مامانم امروز صبح منو بزنه!
‫از من بد می‌بینی!
‫بمیر...بمیر! برو تو خاک!
‫خلاص!
‫آقا!
‫از روز بالا بردن پرچم یه جوری شدی!
‫نه آقا. مادربزرگم حالش خوب نیست.
‫برای همین تصمیم گرفتم اینجا باشم.
‫پدرم خونه مریضه. کی ازش مراقبت کنه؟
‫دنبالت میگرده.
‫باشه، اینا رو تموم کن و زود برگرد.
‫- مراقب مادربزرگت باش ‫- چشم آقا
‫بریم
‫"من یه آهنگ واقعی می‌خونم ‫به یاد تو"
‫"سِنتامارای عزیزم؛ در چنین روزی ‫چرا منو فراموش کردی و رفتی؟"
‫"به یاد تو ‫این آهنگ رو از نو می‌خونم"
‫"گل‌سینه‌های طلای ما تو خونه امنه؛ باارزش ‫گوشواره‌هات تو آتیش خاکستر می‌شن"
‫"جواهرات ما زیر قفل و کلیده ‫گل‌سینه‌های طلای اون تو آتیش می‌ره"
‫مجبوریم از دستور آقا اطاعت کنیم ‫باید تو این مراسم خاکسپاری نحس شرکت کنیم
‫لازم باشه انجامش بده
‫مادربزرگ داره خیس می‌شه ‫بلندش کن... بلندش کن
‫- بیارینش داخل ‫- کجا می‌برینش؟
‫هی! برو بیرون
‫مگه می‌خواد تو بارون آب بشه؟
‫به محض اینکه بارون بند اومد، می‌ریم
‫نمی‌دونی ‫اینجا حق نداری بیای؟
‫بهت گفتم از اینجا برو بیرون
‫چون رئیس‌جمهور هستی، می‌خوای کاست و رسومتو عوض کنی؟
‫- بارون میاد ‫- بزنین به چاک
‫لاشه‌تو بردار و از اینجا برو
‫تا حالا پامونو ‫تو قبرستون شما گذاشتیم؟
‫مادربزرگم داره ‫تو بارون خیس می‌شه
‫همین که بارون ‫بند اومد، می‌ریم
‫- برو گمشو! ‫- بهمون اجازه نمی‌دن؟
‫- چه پررویی! ‫- اصلا ترسی ندارن
‫اینجا قبرستون ماست
‫هیچ‌کدومتون حق ندارین یه قدم اینجا بذارین
‫قبرستون شما ۱۵ فوت اون‌ورتره
‫برین اونجا بسوزونینش
‫انگار اینجا ملک پدریشونه که این‌طوری هجوم آوردن!
‫اگه آقا از این موضوع باخبر بشه
‫زندت نمی‌ذاره
‫اگه ما نیومده بودیم ‫می‌خواستی همین‌جا بسوزونیش، نه؟
‫شانس آوردیم که ما اومدیم اینجا
‫گوش کن، بعد از اینکه بارون بند اومد ‫تو منطقه‌ای که برای شما رزرو شده بسوزونینش
‫وگرنه همه‌تون رو آتیش می‌زنم
‫انگار می‌فهمن ‫کجا سوزوندیمش؟
‫نمی‌ذارن یه لحظه آروم بگیره ‫چرا باید به حرفشون گوش کنیم؟
‫داخل می‌سوزونیمش ‫و خاکسترشو می‌بریم بیرون
‫یه کم صبر کن ‫من از رئیس‌جمهورمون اجازه می‌گیرم
‫تو خودت رئیس‌جمهور این دهکده‌ای ‫چرا باید بری از اون اجازه بگیری؟
‫بیا اینجا این سرشو بگیر
‫سر یه مرده ‫نباید دهکده رو به قبرستون تبدیل کنیم
‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫عمو، مطمئنم اربابم ‫با درخواستم موافقت می‌کنه
‫ازش اجازه می‌گیرم ‫و فوراً برمی‌گردم
‫تا اون موقع، اینجا صبر کن
‫آقا
‫آقا؟
‫- چی شده؟ ‫- آقا
‫- بارون هنوز بند نیومده ‫- خب...؟
‫پس می‌خواستیم تو قبرستون شما بسوزونیمش
‫احمق! ‫این چه حرفیه؟
‫اگه تو اون قبرستون بسوزونینش
‫منو کجا می‌خواین بسوزونین؟
‫بدبخت! ‫چرا مرگ سراغتو نمی‌گیره؟!
‫گوش کن
‫صبر کن تا بارون بند بیاد ‫بعد بسوزونینش
‫اگه اهالی دهکده بفهمن ‫زنده آتیشت می‌زنن
‫برو
‫- خواهش می‌کنم آقا ‫- بهت که گفتم
‫- برو ‫- به خاطر اعتمادی که بهت داشتم اومدم اینجا
‫مستقیم از قبرستون ‫اومدی اینجا
‫آقا!
‫رئیس‌جمهور چی گفت؟
‫چی گفت؟
‫چرا اونجا رو داری می‌کنی؟
‫سنت ما سوزوندنه، نه دفن کردن
‫مگه مرده زنده می‌شه؟
‫چه فرقی می‌کنه بسوزونیم یا دفن کنیم؟
‫زود بیا ‫مادربزرگمو بیار اینجا
‫حتی بدون هیچ عنوان و مقامی ‫برام سنگ تموم می‌ذاشتی
‫حالا ‫رئیس‌جمهور شدی
‫تو یه هوای طوفانی ‫منو به ساحل نمی‌رسونی؟
‫چرا این‌قدر ‫به من اعتماد داشتی مادربزرگ؟
‫چه خداحافظی تحقیرآمیزی ‫برای آخرین وداع باهات
‫زنده باد تامیل
‫- آقا ‫- بگو ببینم
‫- من از دهکده وانانگانکودی هستم ‫- بگو ببینم
‫راجع به قبرستون دهکده‌مون
‫باید بری پیش رئیس شورا
‫فقط اگه با اون بیای میتونم کمکت کنم.
‫من خودم رئیس شورا هستم آقا.
‫بیا تو.
‫بشین.
‫- نه آقا، مشکلی نیست. ‫- آقا، خواهش میکنم بشین.
‫اونجا جای شماست. ‫خواهش میکنم بشین.
‫بگو ببینم.
‫ما میتونیم بدون هیچ امکاناتی برای زنده موندن بجنگیم.
‫اما ما بدون داشتن یه مرگ آب آبرومندانه میجنگیم.
‫مادربزرگم منو تو بغلش گرفت و بزرگم کرد.
‫دیروز مجبور شدیم جنازشم تو گل و لای دفن کنیم آقا.
‫خواهش میکنیم حداقل یه تیکه زمین برای قبرستون به ما بدید آقا.
‫گفتی از کدوم روستا هستی؟
‫وننگانکودی آقا.
‫- نزدیک آدانانکوتای؟ ‫- بله آقا.
‫تو همه روستاها زمینایی هست که صاحب نداره یا خالین و برای دولت هستن.
‫۳.۵ هکتار.
‫ما یه تیکه کوچیکشو برمیداریم و براتون قبرستون درست میکنیم.
‫بعدشم، دولت یه پولی بهتون میده.
‫با اون پول میتونین یه فکری برای سوزوندن و دفن کردن جنازه ها بکنین.
‫باشه؟
‫ممنون آقا. خیلی ممنون.
‫خواهش میکنم.
‫هی!
‫مگه من نکشتمت و دفنت نکردم؟ چطوری دوباره سبز شدی؟
‫- عمه؟ ‫- بگو ببینم.
‫به این نگاه کن.
‫"درخت مسکیت وحشی"
‫این همه جا رو میگیره.
‫این که خودش سبز نشده.
‫من اینو کشتمش و همینجا دفنش کردم.
‫تو همیشه حرفایی میزنی که از سنت بعیده.
‫استفاده نادرست از زمین دولتی که ارزیابی نشده و برای مقاصد شخصی نیست جرمه.
‫آقامون اومده. ‫حالا باهاش صحبت کن.
‫آقا، میخوان زمین هاتونو با بولدوزر صاف کنن.
‫آقا، لطفاً ما رو اشتباه نگیرید. این دستور رئیس اداره توسعه بلوکه.
‫اون بود که رفت پیش رئیس اداره و درخواست قبرستون کرد.
‫رئیس اداره به ما گفت که فوراً اقدام کنیم.
‫من ازش زمین دولتی خواستم نه زمین اربابمو.
‫اینجا زمین دولتی ارزیابی نشده است.
‫آقاتون هیچ مدرکی نداره که ادعای مالکیت کنه.
‫پس شما میخواید محصولات رو با خاک یکسان کنید؟
‫هی، بس کن! ‫همین الان تمومش کن!
‫- آقا، این کار اشتباهه. ‫- ساکت باش.
‫آقایون افسر، لطفاً بیاید اینجا.
‫هر کسی که زمین "پوراम्बک" رو غصب کنه مرتکب جرم شده.
‫من صاحب ۷۰-۸۰ هکتار زمینم.
‫من نیازی به گرفتن چنین زمینایی و سود بردن ازشون ندارم.
‫کارگرام فکر کردن دارن لطف میکنن و اینو به داراییهام اضافه کردن.
‫این موضوع به اطلاع من نرسیده بود.
‫شما حق دارید که این زمین رو پاک کنید.
‫من دخالتی نمیکنم یا مانع کارت نمیشم.
‫اشتباه، اشتباهه دیگه.
‫آقا، نمیتونیم همینطوری ولش کنیم.
‫هی! بولدوزرو برگردون. من اجازه نمیدم.
‫عجب بازیگری هستیا!
‫اول به افسرهای مربوطه زنگ میزنی میان اینجا.
‫بعدشم طوری رفتار میکنی انگار داری جلوشونو میگیری.
‫خدا میدونه تو سرش چی میگذره.
‫- ساکت باش. ‫- آقا، اشتباه متوجه شدی.
‫- بیا اینجا. ‫- من این کارو نکردم.
‫اگه این زمین رو از دست بدم چی؟
‫یعنی برای وعده بعدی غذا چیزی ندارم بذارم سر سفره؟ ها؟
‫بذار کارشونو بکنن.
‫تازه شدی یه رئیس مسئولیت پذیر.
‫تو برو. ‫بریم خونه.
‫بجنب، بولدوزرو ببر تو زمین.
‫چه کشاورز باشن چه نباشن، خوب بلدن دردسر درست کنن.
‫آقا!
‫چی شده باگیام؟
‫انگار داری یه قبرستون جدید گیرت میاد.
‫"برو اونجا با خیال راحت استراحت کن"
‫گوش کن، من اون زمینی که تو دستم بود رو خالی کردم.
‫الان شما داری زمینی رو اشغال میکنی که قانوناً مال منه.
‫اگه شما غیرقانونی رو زمین من هستید، اینم میشه زمین خواری دیگه، نه؟
‫کی میخواید اینجارو خالی کنید؟
‫چرا عین بز زل زدید به من؟
‫کی میری؟
‫آقا، ما ۳۰-۴۰ ساله که اینجا زندگی میکنیم.
‫یهو اگه ازمون بخوای بری، حالا همه مون کجا بریم؟
‫کجا بریم ها؟ ‫از رئیس جمهور خودت بپرس!
‫گوش کن، فقط دو روز وقت داری!
‫قبل از اون باید ‫کل این منطقه رو خالی کنی!
‫وگرنه همون بلدوزر و همون بولداین اینجا میاد!
‫ماشین رو جابجا کن!
‫- تا امشب باید اینجا رو تخلیه کنید ‫- آقا کجا بریم؟
‫آقا من قسم میخورم، به جون خودم ‫من عمدا کاری نکردم که بخوام بهتون آسیب بزنم
‫باور کن آقا
‫جراتشو داشتی ‫تنها با BDO روبرو بشی؟
‫حالا چیکار کنم ‫که توبه کنم؟
‫از ریاست جمهوری استعفا بده!
‫اون پست رو بهت دادم، بابا ‫اگه پسش بگیرم ناراحت نمیشی؟
‫اینو میگن قدرت ‫قدرت حاکمیت!
‫خوب گوش کن!
‫اگه استعفا بده، همه ی شما ‫میتونید تو زمین من زندگی کنید!
‫اگه نه، همه تون رو نابود میکنم!
‫ماشین رو روشن کن!
‫- 40 ساله اینجا زندگی میکنیم ‫- میخواد ما رو تخلیه کنه
‫خیلی خوشبختی ‫که اینجوری به دنیا اومدی!
‫نه مدرسه، نه معلم ‫داری بی دغدغه زندگی میکنی!
‫بابات در رو نمیبنده؟
‫انگار کاخه!
‫همه رو خالی میکنن!
‫"فرنکولین" و "خرگوش مهربونم"، خدافظ!
‫هی! "عزیز" خدافظ!
‫- مامان، یه دقیقه ‫- کجا میری؟
‫"چه آدم مزخرفی"
‫از من بلندتر شدی ‫و جوانه ها هم دارن گل میدن
‫من برنج میخورم ‫"اِیدلی" میخورم
‫گوشت گاو هم میخورم
‫تو فقط آب میخوری، ‫حالا چطوری انقدر بلند شدی؟
‫مامان یه دقیقه!
‫نمیخوام برم مدرسه!
‫چون همه مسخره ام میکنن
‫تو تنها دوستمی ‫که مسخره ام نمیکنی
‫برمیگردم، حرفمون رو ادامه میدیم
‫خدافظ
‫"فکر میکنی بابات کجا رفته؟"
‫هفته ی پیش اومدی ‫و یه قبر خواستی!
‫تو این مدت کم ‫تصمیم گرفتن تو رو دفن کنن؟
‫نه آقا، من از خودم ‫استعفا دادم
‫من مریضم، آقا
‫واقعا مریضی ‫یا اینکه کسی تهدیدت کرده؟
‫چرا باید تهدیدش کنم؟
‫انگار یه کدوی کامل و سالمه
‫ولی دیابتیه
‫برای اینکه بتونه ‫ادرار کنه باید ویاگرا بخوره!
‫خودش هم قبول کرده ‫که نمیتونه تحمل کنه!
‫به جای اینکه نامه ی استعفاش رو قبول کنی ‫داری ازش سوال می پرسی؟
‫داری به رئیس جمهور با بی احترامی ‫جلوی چشم من رفتار میکنی، ها؟
‫برو بیرون!
‫برو از اینجا!
‫من میدونم چجوری ‫نامه ی استعفا رو ازش بگیرم!
‫برو!
‫گفتم برو بیرون!
‫- لطفا بشین ‫- نه آقا-
‫بشین، حرف بزنیم
‫آقا لطفا بشین!
‫میدونی رزرویشن یعنی چی؟
‫برای اینکه آدمای مثل تو ‫با سر بالا راه برن
‫خیلیا قیام کردن ‫تا این حق رو بهتون بدن!
‫میدونی چند نفر ‫کشته شدن ها؟
‫داری با این حق عزیز ‫بازی تاس می کنی
‫من میدونم
‫من میدونم کی روت فشار آورده ‫و مجبورت کرده استعفا بدی!
‫اگه اسمش رو بگی ‫من میفرستمش زندان!
‫آقا اشتباه منو نگیر!
‫حتی بادمون هم بو میده!
‫احساس میکنم شاید ‫ما یه کم عجول و بی فکر بودیم!
‫آقا، تا الان اون BDO ‫همه ی اطلاعات رو گرفته!
‫اون حتما همه چیز رو ‫از جمله نصب پرچم رو گفته!
‫آره، چه استعفا بده چه نده
‫خوش شانسیم که ‫اِشکالی رو من نمیکنه!
‫چرا داری بهم نگاه میکنی؟
‫دادخواست "حمایت از حقوق مدنی" ‫این روزا مد شده!
‫این حق توئه!
‫ازش نگذر! ‫برای حق خودت بجنگ!
‫من پشتتم!
‫چرا داری راه رو میبندی؟
‫صندلی برای نشستن هست
‫- برو بشین ‫- ما یه کاریش می‌کنیم
‫هی! بشین
‫آقا... آقا؟
‫داره نامه رو پس میاره
‫یعنی استعفا نداده
‫اگه مجبورش کنیم استعفا بده
‫کارمون بیخ پیدا می‌کنه
‫تو الان باهاش کنار بیا ‫ما منتظر یه فرصت بهتر می‌مونیم
‫هیچ راه دیگه ای نداره
‫حالا چی؟ مدیر بلوک توسعه ‫نامه استعفای تو رو قبول نکرد؟
‫نگران نباش ‫از یه جهت خوبه
‫- نظرت چیه؟ ‫- چشم آقا
‫منم بهش فکر کردم
‫نمی‌دونستی چه گندی زدی
‫بخاطر اون موضوع نباید ازت می‌خواستم ‫استعفا بدی
‫الان بهت میگم
‫اگه دوباره رئیس بشی مشکلی ندارم
‫فقط اینو بدون
‫تمام چیزی که ازت انتظار دارم ‫وفاداری قدیمیت هست
‫سرنوشت روستای ما
‫این یارو کژپنای ‫دوباره رئیس شده؟
‫اینا همش بازی روزگاره
‫اگه اون مدیر بلوک قبول نکرده ‫دیگه چه کار می‌تونه بکنه؟
‫من، امبد کومار
‫- اون استعفا داده ‫- چی میگی؟
‫هی! سوار ماشین شو
‫با گوش دادن به حرف اینا ‫تو رو اشتباه قضاوت کردم
‫وفاداریتو به من ثابت کردی
‫تا حالا بهت گفتم ‫بیا تو ماشینم بشین؟
‫سوار شو
‫با وجود توصیه مدیر بلوک استعفا دادی
‫ثابت کردی که واقعا ‫به من وفاداری
‫آقا-
‫مدیر بلوک ما رو فرستاد بیرون و به تو گفت بشین ‫چطور جرات کردی فکر کنی هم سطحی و گوش کردی!
‫- بکشینش ‫- چه پررویی!
‫آقا، مدیر بلوک اصرار کرد بشینم
‫رو داری فقط به خاطر اینکه بهت گفته بشین ‫نشستی اونجا!
‫- به حرفتون گوش نکردم؟ ‫- من وایسادم و تو خیلی خونسرد نشستی
‫کونت رو پاره می‌کنم، نمک می‌پاشم ‫و می‌ذارمش رو آتیش تا تاول بزنه
‫همین یه دلیل برای کشتن تو کافیه
‫ما اون بیرون وایسادیم ‫چطور جرات کردی رو اون صندلی بشینی!
‫همون موقع که با لباس سفید اومده بودی ‫باید می‌کشتمت!
‫- اون پست به سرت زده ‫- من استعفا دادم
‫پست مبارک وزیر ‫و آقا ف sacrificeق زیادی کرد!
‫اشتباه کردیم اون پست رو ‫به تو پیشنهاد دادیم
‫- بزنید لهش کنید ‫- چه پررویی!
‫حالا اون مدیر بلوک چه کار می‌خواد بکنه؟
‫بزن به چاک
‫آقا... اقا، من چه غلطی کردم؟
‫دیگه باید چی کار کنم؟
‫چرا منو می‌زنی؟
‫آقا... منو ببخش
‫اگه یه کلمه دیگه حرف بزنی ‫پوستتو می‌کنم-
‫من حسابشو می‌رسم
‫کلبه‌اش رو خراب کنید و ‫زن و بچه‌اش رو بزنید
‫بریم
‫آقا، زن و بچه‌ام رو بیخیال شید ‫لطفا بهشون آزاری نرسونید
‫التماستون می‌کنم آقا
‫مشکل چیه عمو؟ ‫این یارو نمیخواد استعفا بده؟
‫کاش همون اول ‫کاندیدای من، کاروپان، رو قبول می‌کردی
‫اون یارو هر مدرکی رو ‫امضا می‌کرد
‫من که استعفا دادم آقا
‫چطور جرات می‌کنی بشینی!
‫فقط اگه یه درس حسابی بهت بدم ‫بقیه میفهمن باید چیکار کنن!
‫آقا، از طرف من اشتباه بود که نشستم
‫دیگه حتی تو خونه هم نمی‌نشینم آقا
‫حرومزاده نمک نشناس!
‫ما شما رو به عنوان کارگر قراردادی نگه داشتیم ‫تا کتک بخورید، زخمی بشید، کشته بشید
‫تو این پست رو از طریق ‫سهمیه رزرو شدی به دست آوردی
‫حالا میخوای با عزت و احترام داوری کنی ‫و ما باید از قوانین تو پیروی کنیم؟!
‫بکشش داماد
‫اگه به اسمت یه عنوان اضافه بشه ‫ریشت رو فراموش می‌کنی؟
‫چطور جرات می‌کنی جواب بدی؟!
‫دیدی عمو؟
‫رو داره به ما درس بده ‫در حالی که ما بهش قدرت دادیم!
‫بزنیدش ‫لهش کنید
‫لباساش رو دربیارید
‫منو نزنید... خواهش می‌کنم تمومش کنید
‫چه حقی داری به خاطر موقعیتش ‫بهش فخر بفروشی؟
‫ما که اینجارو دو دستی تقدیمتون کردیم!
‫_وسایلمونو نشکن_
‫_ولم کن نامرد_
‫نزنی ها
‫خونه زندگیمونو خراب نکن، هوی!
‫بابا
‫مامان!
‫نزن، توروخدا نزن ‫آی! نزن
‫درد داره، نزن آقا
‫توروخدا نزن
‫طاقت ندارم
‫یه جایی میریم و برای خودمون ‫یه لقمه نون درمیاریم
‫بخت برگشته!
‫- ولم کن بابا ‫- التماستون می‌کنم، آقا
‫الهی بمیری بابا!
‫خدای من، نجاتم بده
‫مامان... بلند شو ‫بریم از اینجا
‫مامان، زود باش ‫دستمو بگیر
‫آه! مامان!!
‫بالاخره دستت رو شد، نه؟
‫یه روز تقاص پس میدی
‫چطور جرأت کردی نون و نمکو ‫بخوری و بهم خیانت کنی!
‫شوهرم
‫وای!
‫پاهاتو تکون بده، خدایا!
‫شما عوضیا! ‫خوب تو گوشتون فرو کنید
‫اگه با من در بیفتید ‫عاقبتتون مثل این میشه
‫یهو چطور اینقدر ‫پررو شدین؟
‫_زنده زنده پوستتونو می‌کنم_
‫بگو ببینم، نمیذارم یه آلونک هم ‫تو این _محله_ باقی بمونه
‫همشو آتیش میزنم
‫بهتره حرف گوش کن باشید و ‫تسلیم خواسته‌های من بشید
‫عزیزم لطفا بلند شو
‫چقدر طول میکشه تا اونم ‫از زورش استفاده کنه و بزنتمون؟
‫اون با اراده قوی در برابر ‫همه ظلم‌هات صبر کرد، بهش افتخار می‌کنم
‫فکر کردی اون باخت و تو بردی!
‫گمشو!
‫خودش رو آدم حساب می‌کنه
‫ای کاش من به جاش ‫بچه‌دار شده بودم
‫ناراحت نشی، دارم میگم
‫یه کم زیاده روی کردی
‫کشتن یه مرغ که نشونه ‫عصبانیت از اون پرنده نیست
‫ما مرغ می‌خوایم ‫سر سفره‌مون باشه
‫حالا اون استعفا داده
‫ما باید یکی دیگه رو انتخاب کنیم
‫ما چاره‌ای نداریم جز اینکه ‫یه نفر از طایفه خودشون انتخاب کنیم
‫الان از عواقب ‫مخالفت با من میترسن، نه؟
‫هر کسی رو که ما انتخاب کنیم
‫تا آخر عمرش باید ‫پاچه‌خواری ما رو بکنه
‫برای همینه که این وفادار رو ‫تا حد مرگ کتک زدند
‫_بیا به خونه‌مون برگردیم، مامان_
‫_عزیزم، اون خونه که مال ما نیست_
‫_اگه ما یه خونه برای خودمون داشتیم ‫کی میتونست بیرونمون کنه؟_
‫_اگه یه ذره زمین برای خودمون نخریم ‫تا آخر عمر آواره میمونیم_
‫هی!
‫دوباره جوونه زدی؟
‫من نیومدم اینجا خونه‌مو ببینم ‫فقط اومدم تو رو ببینم
‫تو ابدی هستی، میدونی
‫_صبر کن، باید به پدر و مادرم بگم_
‫مامان...؟
‫چرا اینطوری نفس نفس ‫زنان اومدی اینجا؟
‫چی شده؟
‫چیه؟
‫بابا، دوباره جوونه زده
‫این نشونه‌ایه که ما هم ‫هرجا بریم، زنده میمونیم بابا
‫هی ماری! چرا گریه میکنی؟
‫تو رئیس جمهور بعدی ما هستی
‫آقا، لطفا اشتباه برداشت نکنین
‫بعد از مرگ پسرمون ‫ما مثل مرده‌های متحرک هستیم
‫ما به این عنوان و مقام نیازی نداریم، آقا
‫مجبورش نکنین، آقا
‫باید خودت رو خوشبخت بدونی ‫که آقا تو رو انتخاب کرده ماری
‫خیلیا التماسش می‌کنن یا ‫سعی میکنن با رشوه رضایتشو جلب کنن
‫حتی حاضر به قتل هم میشن!
‫بهتره ساکت بمونی و امضا کنی
‫آقا، لطفا یه نفر دیگه رو انتخاب کن
‫تو آخرین روزهای زندگیم
‫نمیخوام بخاطر هیچ خطایی ‫سرزنش بشم
‫- هی! فقط امضا کن ‫- آقا، ببخشید
‫التماستون می‌کنم
‫منو قاطی این کارا نکن آقا
‫بلند شو!
‫بهت میگم بلند شو
‫تورو خدا منو قاطی نکن آقا
‫گریه و زاری بسه دیگه ‫امضا کن بعدش هر چی میخوای گریه کن
‫یه تصادف برای یه خونه کافیه، زود باش امضا کن
‫'من، ماریموتو، رئیس شورای وننگانکودی'
‫'به دلایل شخصی از سمت خودم استعفا میدم'
‫'ارادتمند شما ‫ماریموتو'
‫آقا، التماستون کردم که منو رئیس نکنید
‫چرا اینجوری میکنید آقا؟
‫بد برداشت نکن ماری
‫وقتی از اون کوزه چی خواستم از سمتش استعفا بده
‫کلی منو معطل کرد تا راضی شد
‫میخواستم مطمئن بشم تو مثل اون نیستی
‫حالا فرم کاندیداتوری رو امضا کن
‫امضا کن
‫اینجا رو امضا کن
‫پسرمو کشتن حالا دارن براش تاج گل میارن!'
‫'مثل یه گاو نذری خودتو انداختی به پاشون و تسلیم شدی'
‫ولی میدونی، تو حتی وظیفه ریاستتم ول کردی و به پاشون افتادی؟
‫نتونستم تحمل کنم
‫از من چی میخوای؟
‫'کی بهت گفت استعفا بدی؟'
‫'برای همینه که میخوان جاش یه نفر دیگه رو بذارن'
‫'یه پیرمرد هفتاد ساله'
‫قسم میخورم اگه اتفاقی براش بیفته خفت میکنم
‫گوش کن، با یکی حرف بزن ‫یه کاری بکن
‫ماریموتو
‫عصبانی شدی که بهت بی احترامی کردم
‫بذار دوباره بگم ‫این... این احمق رئیس ماست
‫فقط دو روز مونده ‫به مهلت مقرر
‫چجوری میتونم قبول کنم که اون رئیسه؟
‫این روستا چهل ساله که با نظم و انضباط کامل این سنت رو دنبال میکنه
‫بدون هیچ رقابتی
‫اینکه هیچ کاندیدایی وجود نداره که افتخار نیست
‫یه رقابت سالم و دموکراتیک تاج سر ماست
‫تو داری میچرخی و نمیتونی فرق غرور و مشکل رو تشخیص بدی
‫ما از غرور و پوست گاومایه خبر داریم@
‫تو به کارت برس
‫انقدر به دهن اون زل نزن ‫برو بیرون از اتاق
‫- هی! ‫- یه برده خاص!
‫مثل یه سگ وفادار برای چهار سال آینده به پام بیفت
‫مثل این کوزه پنائی-
‫عمو، منو ببخش
‫منم میخوام کاندید بشم
‫- کی اینو تحریک کرده ها؟ ‫- نمیدونم
‫داره ثبت نام میکنه
‫به دو تا احمق نیاز داره ‫که به عنوان شاهد امضا کنن
‫مگه پیدا میشه؟
‫یه نفرم پیدا نمیشه!
‫برد و باخت بعدا مهم میشه
‫میخواستی رقابت کنی، نه؟ ‫همین که خواستی بردی
‫بشین
‫آقا، خانمم و پسرم
‫لطفا بیاین داخل
‫بیاین
‫امکان نداره خودش به تنهایی این تصمیمو گرفته باشه
‫یه نفر حتما تحریکش کرده
‫باشه، ولی بازم چندتا رای میتونه بیاره؟
‫من، خانمم
‫و شاهد من، پنیر، که الان داره امضا میکنه
‫اگه سه تا رای بیارم خوشحال میشم آقا
‫پس چرا داره کاندید میشه؟
‫برای بردن
‫ولی نه من
‫عموم، ماریموتو، باید برنده بشه
‫اگه بدون هیچ رقیبی برنده بشه
‫این پست براش مثل یه صدقه میشه و اونا دست بالا رو میگیرن
‫ولی اگه من ببازم ‫و عموم برنده بشه
‫با اختلاف ششصد تا رای برنده شده
‫اونوقت میشه برد واقعی
‫فقط اینجوری میتونه سرشو بالا بگیره
‫اون روز خیلی واضح برات توضیح دادم
‫گوش نکردی و برای اینکه اونا رو راضی کنی استعفا دادی
‫ولی امروز، حقیقت رو درک کن
‫تو داری رقابت میکنی
‫ولی اینو یادت باشه ‫پای تصمیمت وایسا
‫نظرمو عوض نمیکنم آقا
‫محکم سر حرفم هستم
‫پر قو که نیست
‫نباید ببازیم
‫نه، نمی‌بازیم
‫هی منشی! تو اولین و مهم‌ترین دلیل بدبختی این روستا هستی
‫پونیاکودی
‫صبر کن، اون همه چیز رو درست می‌کنه
‫یه آدم بی‌ارزش و حقیر ‫جرئت کرده با ما مخالفت کنه!
‫باهاش خیلی مهربون بودی که فقط بیرونش کردی
‫باید می‌کشتیش
‫آیا اون یارو امروز کاندیداتورش رو پس می‌گیره؟
‫روستای ما رسم و رسوم خودشو داره
‫دیروز قول دادی که وادارش می‌کنی انصراف بده
‫امروز آخرین روزه
‫باید تا قبل از ساعت ۵ عصر انصراف بده، درسته؟
‫وظیفه من اینه که از شأن و منزلت این روستا محافظت کنم
‫حتماً انصراف می‌ده
‫یه کاری می‌کنم که هیچ انتخابی جز این نداشته باشه
‫نیروی پلیس فقط یه مشت آدم بی‌خاصیت هستن
‫ما قشر مظلوم هستیم
‫کلبه‌هامون رو با خاک یکسان کردن و همه وسایلمون رو نابود کردن
‫الان هیچ سقفی بالای سرمون نداریم
‫خانواده‌ام توی خیابون‌ها سرگردون و کتک خورده هستن
‫شما نباید به خاطر کار من رنج بکشید
‫من از منطقه خودمون رفتم، بیرونم کردن
‫حالا باید چیکار کنم؟
‫نه برای پیروزی خودم
‫می‌خوام تو برنده بشی
‫'دفتر اتحادیه پنچایات'
‫- آقا؟ ‫- اون وفادار چی شد؟
‫- متوجه نشدم آقا ‫- منظورم امبد بود
‫'آقا، تهدیدش کردن که انصراف بده'
‫'بعد از اینکه محل زندگیشون رو به ویرانه تبدیل کردن، منتظرن که بیاد اینجا'
‫فکر نمی‌کنم منصرف بشه
‫'روی حرفش خیلی مصممه آقا'
‫بچه‌ها و همه زن‌ها رو وحشیانه کتک زدن
‫کجا بریم؟ بهمون دستور تخلیه دادن
‫اگه من دلیل همه این بدبختی‌ها هستم، حاضرم از کاندیداتوریم انصراف بدم
‫انصراف می‌دم
‫آقا...!
‫ضربه تو باعث شد اون دو تا بز که برای سلاخی آماده بودن، شروع کنن به بع‌بع کردن
‫- ببین ‫- بهتون گفتم آقا
‫به ناامیدی و یأسی که توی چهره‌شون موج می‌زنه نگاه کن
‫هیچ‌کس نمی‌تونه منو دست کم بگیره، ذهن سیاسی من اینطوریه
‫- بریم پایین ‫- تو چانکیای سیاست هستی!
‫عمو، میان یا خودم اینجا بدزدمشون؟
‫بیا
‫هیچی نگو، فقط دنبالم بیا
‫تا ساعت ۴:۴۵ دقیقه چیکار می‌کردی؟
‫این همه جرأت رو از کجا آوردی؟
‫- مارو این همه مدت منتظر گذاشتی؟ ‫- مارو سوار کردی
‫- برو ‫- عوضی‌های لعنتی!
‫- چرا اینقدر طولش دادی؟ ‫- این دیگه چه مدل راه رفتنشه؟
‫- تو که آدم بشو نیستی ‫- برو تو
‫منشی، خوب زدی!
‫چطور می‌خوای پشت ما رو خالی کنی؟
‫صبر کن، بذار باشه ‫خوبه که نظرش عوض شد
‫عصر بخیر آقا
‫به آقا بده
‫با وجود همه نصیحت‌های من، تو هیچ‌وقت آدم نمی‌شی، نه؟
‫'اینقدر بی‌عرضه‌ای؟'
‫تا آخر عمر زیر پاشون لهت می‌کنن و تو هم عذاب می‌کشی و می‌میری
‫'مسئول توسعه مرزی'
‫نه، من از پذیرفتن استعفای شما سر باز می‌زنم
‫- وقت تمومه ‫- ۵ دقیقه وقت داری
‫از نظر قانونی رد کردن درخواست انصراف یه کاندیدا کار اشتباهیه
‫قبول می‌کنی یا نه؟
‫'به فرماندار زنگ بزن، می‌گم'
‫'فقط ۳ دقیقه مونده'
‫داری به تاخیر انداختن متوسل می‌شی؟
‫آقا، مگه شما یه مأمور وظیفه‌شناس و درستکار نیستید؟
‫'چرا نمی‌تونی انصرافش رو قبول کنی؟'
‫داری به این آدم حقیر زیادی بها می‌دی
‫'نامه رو بگیر و بندازش بیرون آقا'
‫هی! بهش بده
‫ازش بخواه قبول کنه
‫- قبول کن ‫- همه‌مون داریم بهت می‌گیم
‫داره با میل خودش می‌ده، فقط بگیرش آقا
‫'چرا قبول نمی‌کنی آقا؟'
‫آقا، به خاطر من قبولش کن
‫- داره داوطلبانه می‌ده ‫- بگیرش آقا
‫- به تو چه ربطی داره؟ ‫- فقط کارت رو بکن.
‫عمو، بهش بگو همین الان مهر رو بزنه.
‫مهرش کن.
‫همین الان انجامش بده.
‫- معطلش نکن. ‫- وظیفته.
‫- مهرش کن، آقا. ‫- بزن دیگه، آقا.
‫اون رو به صلیب کشیدید!
‫انگار عدالت اجتماعی یا یه همچین مزخرفاتی!
‫نمک به دریا می‌فروشه!
‫دیدی چطوری افسر مجبور شد دهنش رو ببنده؟!
‫تو چانکیای سیاستی.
‫چی چانکیا؟
‫چانکیا؟
‫کی؟
‫تو هیچ وقت نمی‌تونی اصلاح بشی-
‫از طرف ماریموتو.
‫هی! این چیه؟
‫این چطوری اتفاق افتاد؟
‫من از نامزدی انصراف می‌دم.
‫چرا باید انصراف بدی؟
‫بذار شوهرم انصراف بده.
‫من تنها پسرم رو بخاطر حرص و طمع اونا برای اسم و رسم فدا کردم.
‫من بهت می‌گم، تو باید رئیس جمهور بشی.
‫- تو باید برنده بشی. ‫- درسته.
‫اونا وحشیانه ترین شکنجه ها رو بهت دادن.
‫اونا از شکنجه کردن اون به همین شکل دریغ نمی‌کنن.
‫اونا قبلاً من رو گول زدن تا یه نامه استعفا امضا کنم.
‫حالا شرکت کردن من چه فایده ای داره؟
‫تو رئیس جمهور شو.
‫اونا وحشیانه ما رو کتک می‌زنن و بی رحمانه ما رو له می‌کنن.
‫بدترین حالت اینه که بکشنمون. دیگه کار جدیدی مونده که بخوان باهامون بکنن؟
‫ما می‌تونیم با هر ظلمی روبرو بشیم. برو و با جسارت بایست.
‫- تو باید بایستی. ‫- دو دل نباش.
‫- تو باید نماینده ما باشی. ‫- تردید نکن.
‫ما جدا از هم موندیم و فکر می‌کردیم قدرت فقط برای حکومت لازمه.
‫اما حالا می‌فهمیم، آقا،
‫ما به اون قدرت حتی برای زنده موندن هم نیاز داریم!
‫برای همینه که ما به اتفاق آرا تصمیم گرفتیم
‫- آقا؟ ‫- من حلش می‌کنم.
‫اس. آمبد کومار.
‫رئیس شورای ونگانکودی.
‫سرت رو برای کسی خم نکن.
‫از مقام و قدرتی که داری استفاده کن و تا جایی که می‌تونی برای رفاه مردم کار خوب انجام بده.
‫اما بی طرف باش.
‫برو به کارت برس.
‫تا کی می‌خوای به این مسخره بازی ادامه بدی؟
‫هی تو!
‫داری با ما بازی سیاسی می‌کنی؟
‫تو یه آدم با تجربه‌ای و چندین دهه ست که داری بازی سیاسی می‌کنی.
‫ما تازه وارد این عرصه شدیم.
‫از این به بعد اینطوری میشه.
‫بریم، عمو.
‫آدمای بدبخت و پست فطرتی که تو زندگی و مرگ به ما وابسته‌ان!
‫اونا ما رو شکست دادن، عمو.
‫چرا باید با تو بمونم؟ بهتره که با اونا باشم.
‫برادر آمبد، می‌تونم با موتورم برسونمت خونه.
‫اگه تیکه تیکه‌ات کنیم، کسی رو داری که ازت حمایت کنه؟
‫ما بهت غذا دادیم، اون وقت تو از پشت به ما خنجر می‌زنی، ها؟
‫چه پررویی! با ما مخالفت می‌کنی!
‫آدمای بزدل! هوس شورا به سرتون زده!
‫هیچ دادگاهی نمی‌تونه ما رو زندانی کنه.
‫اصلاً تو کی هستی که با برتری ما مخالفت می‌کنی؟
‫داری سعی می‌کنی با ما زرنگی کنی؟
‫فکر کردی می‌ذاریم پاتو تو دفتر شورا بذاری؟
‫تا آخر عمرت باید پاهامون رو ببوسی.
‫فکر کردی می‌تونی شورش کنی؟
‫قانون ما حاکمه. حرف، حرف ماست.
‫اگه تو رو از درخت تمر هندی دار نزنیم، خودم رو مرد حساب نمی‌کنم.
‫قدرت رو به دست بگیرید.
‫این راه حل همیشگی ماست. این رو مبارز اجتماعی، آمبدکار، گفت.
‫اما با وجود اینکه خیلیا به قدرت رسیدن، هنوز نتونستن سرشون رو بالا بگیرن.
‫موفقیت شاید تو فیلم امکان پذیر باشه.
‫اما تو دنیای واقعی...؟!
‫بعد از اینکه رئیس جمهور شدم، تصمیم گرفتم به مردم خدمت کنم.
‫من این پست رو قبول کردم.
‫اما این پست فقط سختی و مبارزه برای من به ارمغان آورده.
‫بهتره امضا کنی وگرنه از ریاست عزلت می‌کنیم.
‫فقط به خاطر اینکه تو پایین ترین طبقه به دنیا اومدی.
‫با اینکه تو انتخابات برنده شدم، اونا نمی‌ذارن پرچم رو بالا ببرم.
‫کی به یه رئیس جمهور از طبقه‌ی پایین احترام می‌ذاره؟
‫اگه برم دفتر شورا...
‫انگار یه رهبره و ما باید ‫به همه چرت و پرتایی که میگه گوش بدیم
‫اینطوری باهام رفتار میکنن
‫حتی اداره پلیس هم ‫ما رو جدی نمیگیره
‫حتی مقامات ارشد هم ‫جواب درست و حسابی نمیدن
‫به هر کلانتری که میرم ‫بهم میگن، 'تو؟!'
‫'خودتو رئیس میدونی؟'
‫کدوم روستایی میتونه اینو توجیه کنه؟!
‫انقدر شکنجه شدم که 8 تا بخیه اورژانسی خوردم
‫بستری شدم تو بیمارستان
‫هیچ افسری جویای حالم نشد
‫یه دفتر جدید برای شورا ساختیم
‫بیشتر از 6 ماهه ‫که ساخته شده
‫فقط به خاطر اینکه ما میخوایم روی صندلیش بشینیم، افتتاحش نکردن
‫نشستن روی صندلیش یه مشکله، انجام دادن کاراش یه مشکل دیگه
‫اگه از این موانع رد بشیم ‫باید با خود مسئولین سر و کله بزنیم
‫احترام تو زندگی خیلی مهمه
‫همون روزی که رئیس شدم ‫احترامم به کل نابود شد
‫اصلا چرا به یه دالیت ‫منطقه انتخاباتی میدین؟
‫چرا میدین و بعد لهش میکنین؟!
‫آرزوی همچین مقامی رو داشتیم ‫و عزت و آبرومون رو از دست دادیم
‫زندگیم پر از سختیه ‫زندگی دخترم نابود شده
‫تحصیل پسرم هم خراب شده
‫همه چیزمو از دست دادم ‫و یه مرده متحرک شدم!
‫باید تو کدوم جامعه به دنیا میومدم ‫که بتونم درست و حسابی به مردم خدمت کنم؟
‫سالها بهش فکر کردم ‫ولی نتونستم با کسی در میون بذارم
‫میخواستم به یه نفر بگم تو چه عذابی ام
‫به خاطر اینکه به این جامعه تعلق داریم ‫از حقوق اولیه مون محروم شدیم
‫چه طرز زندگی وحشتناکیه
‫حتی تو یه کوچه هم ‫نمیتونم سرمو بالا بگیرم به عنوان رئیس!
‫خیلی تحقیر شدم
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.