..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫انتخاب معرکه‌ایه.
‫تبریک میگم.
‫- بفرمایین. ‫- ممنون.
‫قشنگه، نه؟
‫آره.
‫نوشته کارت‌تون رو قبول نمی‌کنه.
‫کارت دیگه‌ای دارین؟
‫- پول نقد میدم. ‫- بسیار خب.
‫خوب بسته‌بندیش کن. جعبه‌ی قرمز داری؟
‫بله.
‫- بفرمایین. ‫- ممنون.
‫مرسی.
‫[بوئنوس آیرس، سال ۱۹۹۴]
‫سلام. چه خبرها؟
‫- دستشویی دارم. ‫- بیا.
‫- می‌بریش؟ ‫- آره.
‫عزیزم.
‫- سیگار داری؟ ‫- البته.
‫- مثل خل‌ها رفتار میکردی! ‫- آره، پاهام داره بیچاره‌ام می‌کنه.
‫- تموم شد. ‫- خوبه.
‫هی، هی!
‫- چیه؟ ‫- دست‌هات رو فراموش نکن!
‫وقتی ۱۳ سالت بشه، ‫یه مهمونی اینجوری برات می‌گیریم.
‫آره، مامان بهم گفته.
‫- بهت گفته یعنی چی؟ ‫- نه.
‫- نه؟ ‫- نه.
‫بزرگ‌تر میشی،
‫وظایف و مسئولیت‌های بیشتری پیدا می‌کنی.
‫فعلا تنها کارت اینه که بری مدرسه.
‫- آره. ‫- به زودی میری دبیرستان،
‫بعد هم دانشگاه.
‫مدرک می‌گیری،
‫یه آینده‌ی شغلی رو شروع می‌کنی، ‫با یه دختر ازدواج می‌کنی.
‫و من همیشه کنارتم.
‫اینه که مهمه.
‫بابا همیشه کنارته.
‫متوجهی؟
‫نه. بابا، می‌خوام برم مهمونی.
‫مهمونی رفتن دوست داری، ها؟ خیلی خب...
‫اون یکی از کساییه که ‫توی دنیا از همه بیشتر دوستش دارم.
‫اون بهترین دوستمه و مثل شیره.
‫وقتی با موانع روبه‌رو میشه،
‫به تلاش ادامه میده و هرگز تسلیم نمیشه.
‫و امیدوارم وقتی بزرگ شدم، ‫درست مثل اون بشم.
‫اون آدم محبوب منه.
‫نه فقط به خاطر اینکه ‫بهمون رسیدگی می‌کنه و دوست‌مون داره،
‫چون وقتی بحث ما میشه، ‫اون از هیچی دریغ نمی‌کنه.
‫اون راهنمای منه که بهش تکیه می‌کنم ‫و توی زندگیم بیشتر از هر کسی بهش اعتماد دارم.
‫می‌دونم تمام آرزوهام رو محقق می‌کنه.
‫چون همونطور که همیشه میگه،
‫من تا ابد توی قلبشم.
‫احسنت! احسنت!
‫وقت روشن کردن شمع نهایی ‫با مامان و بابامه.
‫اینجا، بچه جون.
‫- مراقب باش. ‫- بیا مراقب باشیم.
‫آفرین!
‫خیلی محشر بودی ‫و از حرف‌هایی که زدی لذت بردم.
‫جدی؟ واقعا؟ عالیه!
‫- خب، بریم؟ ‫- هنوز نه.
‫- مامان. ‫- یه دقیقه صبر کن.
‫سرخیو، چی شده؟
‫سرخیو.
‫سرخیو!
‫چیز مهمی نیست.
‫- حالت چطوره؟ ‫- بهترم.
‫- جدی؟ ‫- آره، خوبم.
‫ولی چه اتفاقی افتاد؟ ‫فشار خونش خوبه.
‫- حتما یه مشکلی پیش اومده. ‫- ممکنه به خاطر استرس باشه یا...
‫به خاطر غذا، ‫اون همه نوشیدنی و ورجه وروجه بود.
‫- الان بهترم. ممنون. ‫- می‌تونیم یه چکاپ کامل انجام بدیم.
‫- بله، ممنون. خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫- دوباره سرت گیج میره؟ ‫- نه.
‫چرا. یه کم آب بخور.
‫یه کم ریلکس کن.
‫پنج دقیقه استراحت کن، خوب میشی.
‫اونا رو ترسوندم؟
‫- کیا؟ ‫- نمی‌دونم، بچه‌هامون؟ آدم‌ها؟
‫مطمئن نیستم. من اومدم اینجا.
‫اونا توی تختن.
‫می‌خوای بگی قضیه چیه؟
‫کارخونه به مشکل خورده.
‫اوضاع خیلی بده.
‫راه چاره‌ای نمی‌بینم.
‫- واقعا اینقدر جدیه؟ ‫- آره.
‫نمی‌تونیم با کالاهای وارداتی ارزون رقابت کنیم.
‫به کارگرها چند ماه حقوق، مزایا و مرخصی بدهکارم.
‫مالیات‌ها، مجوزها.
‫ولی اگه این همه بدهکاریم، ‫چرا یه مهمونی بزرگ گرفتیم؟
‫من جشن‌ فلور رو ازش سلب نمی‌کنم. نه.
‫چرا زودتر اینو بهم نگفتی؟
‫می‌دونستی مشکل داریم. ‫اگه نمی‌خواستی ببینی، تقصیر خودته.
‫من ماه‌هاست کلونازپام می‌خورم.
‫به قیافه‌ام می‌خوره غیب‌گویی بلد باشم؟ ‫باید حدس بزنم چی توی ذهنته؟
‫وقتی نمیگی، خب نمی‌دونم. ‫بهم بگو. باهام حرف بزن.
‫نمی‌دونم چه جوری از این وضع خلاص بشم.
‫یعنی میگم، شاید بشه وام بگیریم؟
‫باید سود بانک رو می‌دادم. ‫قبلا پول قرض گرفتم.
‫از کس دیگه‌ای نمی‌تونم بگیرم.
‫می‌تونیم خونه‌ی ییلاقی رو بفروشیم.
‫باید بفروشیمش، ولی کافی نیست.
‫کافی نیست؟
‫نه.
‫سرخیو، واقعا چقدر بدهکاریم؟
‫خیلی زیاد.
‫بیشتر از خیلی زیاد.
‫می‌خواستی بدونی؟
‫حالا می‌دونی.
‫صبح به خیر.
‫سرخیو، باید حرف بزنیم.
‫- سلام، گلادیس. ‫- صبح به خیر.
‫- قهوه می‌خواین؟ ‫- نه، ممنون.
‫پولی که بهمون بدهکاری رو می‌خوایم.
‫یه لحظه ما رو تنها میذاری؟
‫- پولی ندارم، دیاز. ‫- اوه، نه؟
‫گمونم دیگه نمی‌تونیم کار کنیم.
‫شما اینجا کار می‌کنین. می‌دونین اوضاع چه جوریه.
‫باید این وضعیت رو پشت سر بذاریم، ‫وگرنه من باید اعلام ورشکستگی کنم.
‫این تهدیده؟
‫نه، نه. دارم میگم وضعیت چه جوریه.
‫کارلوس، چند ساله اینجا کار می‌کنی؟
‫- تقریبا ۳۰ سال. ‫- تقریبا ۳۰ سال!
‫اول با بابام، و حالا با من. ‫تا حالا شده در حقت نامردی کنیم؟
‫- نه. ‫- هرگز!
‫منظورت چیه "نه"؟ الان داره این کار رو می‌کنه!
‫ببین، سرخیو، ماشین یا خونه‌ات رو بفروش.
‫همه چیزت رو بفروش، وام بگیر.
‫دیگه نمی‌تونم پول قرض بگیرم. ‫کسی بهم قرض نمیده.
‫ولی بیا. ماشینم رو می‌خوای؟ بگیرش.
‫پولی بیمه و ثبتش رو ندادم، ‫ولی بفرما. بگیرش.
‫سرخیو، نه. بحث این نیست.
‫پس بحث چیه، کارلوس؟
‫پول‌تون رو می‌خواین؟
‫پس کمکم کنین، دستم رو بگیرین.
‫کمکم کنین این وضعیت رو پشت سر بذارم. ‫تهدید به رفتن نکنین!
‫می‌دونی چیه، سرخیو؟ ‫من باید شکم یه خانواده رو سیر کنم.
‫و بقیه هم همینطور.
‫ما صبور بودیم.
‫یا پول‌مون رو بده، یا میریم.
‫متوجه شدی؟ قضیه اینه!
‫- قضیه اینه؟ همش مشکل منه؟ ‫- بله، رئیس.
‫- عالیه! محشره! برین بیرون! ‫- خیلی خب. برو!
‫کار رو تعطیل کنین، پسرها!
‫استلا چی میگه؟
‫اون جزئیات رو نمی‌دونه، ‫فقط چیزهایی که لازمه رو می‌دونه.
‫اونایی که بهت پول قرض دادن رو از کجا می‌شناسی؟
‫از طریق بابای یکی از بچه‌های مدرسه‌ی فلور، رائول.
‫توی جشن دیدیش.
‫اسمش برنره.
‫آدم خطرناکیه.
‫خیلی خطرناکه.
‫امکان نداره بتونم پولش رو پس بدم.
‫فاجعه‌ست.
‫استلا و بچه‌ها...
‫چی به سرمون میاد؟
‫عاقبت چی میشه؟
‫وقتی پول داشتیم، بیمه‌ی عمر گرفتم.
‫نه، خواهش می‌کنم، سرخیو. ‫چی داری میگی؟
‫می‌دونم.
‫- مراقب باش. ‫- می‌دونم.
‫درسته که شرایط خیلی سخته، ولی می‌گذره.
‫تازه، خیلی‌ها دوستت دارن. ‫ما کمکت می‌کنیم.
‫ولی خونه‌ی ییلاقیم.
‫اون پول رو لازم دارم.
‫تو می‌تونی بخریش. هر چقدر داری بده.
‫نشونش میدم می‌تونم ‫مقداری از پولش رو پس بدم،
‫شاید اون وقت یه کم بهم وقت بده.
‫این کار رو می‌کنی؟
‫عالیه.
‫می‌تونی دهنت رو بشوری.
‫الو؟
‫نگران نباش، آیرین. ‫دیگه این اتفاق نمیفته. قول میدم.
‫مگه نه، فلور؟
‫- آره. ‫- خوبه.
‫فلورنسیا، میشه یه لحظه تنهامون بذاری؟
‫- باشه. ‫- الان میام، عزیزم.
‫یه بوس بده.
‫ممنون.
‫اوضاع توی خونه چطوره، استلا؟
‫خوبه. ردیفه. عالیه.
‫نمی‌دونم اون چش شده. عجیبه. نمی‌دونم.
‫در مورد شهریه‌اش پرسیدم.
‫می‌دونم همیشه سر وقت دادین،
‫ولی دیگه داره مشکل‌ساز میشه.
‫می‌دونم، مشکل ناجوریه. ‫آره، امشب با سرخیو صحبت می‌کنم.
‫یه فکری براش می‌کنیم.
‫عیبی نداره، نیازی نیست ‫عجله کنین و فورا بدین.
‫فقط... می‌دونی که روال چه جوریه.
‫بهره‌اش زیاد نیست، ‫ولی بعد از یه مدت انباشه میشه.
‫همین امروز پول رو به دستت می‌رسونیم. ‫نیازی به تاخیر نیست.
‫مشکلی نیست.
‫عالیه.
‫- از سر راه برو کنار! ‫- مراقب باش، عوضی!
‫[هوگو برنر و شرکاء ‫مشاوران مالی]
‫سلام.
‫لطفا تشریف بیارین.
‫- بفرمایین تو. ‫- ممنون.
‫جوک خوبی بود!
‫باور کن، هوگو. من پولی ندارم.
‫دوستم می‌خواد خونه‌ی ییلاقیم رو بخره. ‫اون یه پولی بهم میده.
‫منم پول رو میدم بهت و بقیه‌اش رو بعدا میدم ‫تا وقتی حساب‌مون صاف بشه، و...
‫کافیه، سرخیو. آروم باش.
‫تو اومدی اینجا که کلی پول قرض بگیری ‫و منم بهت دادم.
‫آره.
‫خب، حالا وقتش شده پول رو پس بدی.
‫خیریه که نیومدی. ‫من بنیاد خیریه ندارم.
‫پس میدم.
‫شک ندارم پس میدی.
‫لازم بود یه قلچماق به مهمونی دخترم بفرستی؟
‫مهمونی گرفتی؟ عالیه.
‫پول منو نمیدی،
‫ولی بلدی مهمونی بگیری.
‫خب، ببین، قضیه دیگه خیلی کش‌دار شده.
‫هفته‌ی دیگه باید تمام پولم رو بدی.
‫تا هفته‌ی دیگه نمی‌تونم بهت بدم. ‫یه ماه بهم وقت بده.
‫به هر دری بگی زدم! یه ماه وقت لازم دارم. ‫تا هفته‌ی دیگه غیر ممکنه!
‫سرخیو،
‫خودت رو دوست داری؟
‫آره.
‫خانواده‌ات رو دوست داری؟
‫تمام پولم رو تا دوشنبه می‌خوام.
‫بهونه بی‌بهونه.
‫کلودیا، کارمون اینجا تمومه.
‫این تاریخش گذشته.
‫- چی؟ ‫- می‌بینی؟ دیروز.
‫نه. این ۹ ئه. ۴ نیست.
‫اوه.
‫ببین، این به نظرت ۴ ئه یا ۹؟
‫به نظرم ۴ ئه، نمی‌دونم.
‫همکارم هم میگه ۴ ئه.
‫نمی‌دونم اون چی رو می‌بینه، ولی این ۹ ئه.
‫من کلونازپام می‌خوام، متوجه شدی؟
‫با نسخه‌ی تاریخ گذشته نمی‌تونم بدم.
‫این ۹ ئه. ۴ از کجا می‌بینی؟
‫وقتی ۹ ئه، چطور ۴ می‌بینی؟
‫متاسفم.
‫از همگی معذرت می‌خوام.
‫لطفا ببخشید.
‫واقعا متاسفم.
‫این ۹ ئه.
‫به جون بچه‌هام قسم ۹ ئه.
‫خواهش می‌کنم.
‫ها؟
‫ممنون.
‫مرسی.
‫چی شده؟
‫از مدرسه بهم زنگ زدن ‫چون فلور با یامیلا دعوا کرد.
‫حقیقت داره کلاهبرداری؟
‫- کی همچین حرفی زده؟ ‫- اون یامیلای عوضی. دیگه کی می‌خواستی باشه؟
‫چی بهت گفت؟
‫گفت سر باباش کلاه گذاشتی، ‫پول زیادی بهش بدهکاری.
‫منو ببین، عزیزم.
‫این حقیقت نداره.
‫من کلاهبردار نیستم.
‫- بابای یامیلا بهم پول داد... ‫- من توضیح دادم. اون می‌دونه.
‫- آره، ولی... ‫- مشکلی نیست. من توضیح دادم.
‫عزیزم، برو لطفا دست و روت رو بشور.
‫خیلی خب‌.
‫بابا؟
‫گردنبندم موقع دعوا پاره شد.
‫بدش من. میدم درستش کنن.
‫چیزی نیست، خب؟
‫خیلی خب.
‫مدیر باهام صحبت کرد. ‫چند تا قسط عقب افتاده داریم؟
‫نمی‌دونم.
‫منظورت چیه نمی‌دونی؟ ‫دو، پنج، هفت؟ چند تا؟
‫- به خدا نمی‌دونم. نمی‌دونم. ‫- چه جوری می‌خوایم پول رو بدیم؟
‫من رفتم پیش قرض‌دهنده‌ها، ‫با مالک شرکت صحبت کردم،
‫و یه خرده زمان خواستم.
‫ولی چی... قرض‌دهنده چه اهمیتی داره؟ ‫در حال حاضر به مدرسه و بانک بدهکاریم.
‫اینکه اول پول قرض‌دهنده رو بدیم منطقی نیست.
‫اون اولویت اوله.
‫- چرا؟ ‫- چون بیشتر از همه به اون بدهکارم.
‫نرخ بهره‌اش داره بیچاره‌ام می‌کنه.
‫گوستاوو خونه رو می‌خره.
‫پول زیادی نیست.
‫ولی وقتی پول رو بهم بده ‫پول مردم رو میدم.
‫و با قرض‌دهنده شروع می‌کنی.
‫باید اول پول قرض‌دهنده رو بدم، استلا.
‫- وقتی باهات حرف می‌زنم گوش نمیدی؟ ‫- هر چی میگی گوش میدم.
‫باید با قرض‌دهنده شروع کنم.
‫خیلی خب.
‫دایان!
‫این واسه توئه.
‫یه انگیزه‌ی کوچیکه.
‫فکر نکنم بشه.
‫بیاین جمع و جور کنیم، خب؟ ‫بعدش باید میز رو بچینیم.
‫- ماتی، کمکم می‌کنی؟ ‫- آره.
‫خیلی خب. بریم تو کارش. یالا.
‫عکس‌های جشن فلورنسیا رو کِی می‌گیری؟
‫گفتن ۲ هفته دیگه.
‫- اوه، چه سریع! ‫- منم همین فکر رو کردم‌. آره؟
‫- آره! ‫- ولی این فقط نمونه‌هاست.
‫- معمولا بیشتر وقت می‌بره، نه؟ ‫- جدی؟
‫هی، شوهرخواهر؟
‫- خوشمزه‌ست. واقعا خوشمزه‌ست. ‫- استلا گفت اینجا رو فروختی.
‫- نمک واسه... بله، ممنون. ‫- بله، به گوستاوو.
‫واقعا عالیه!
‫خب به ذهنت خطور نکرد ‫پولی که بهت قرض دادم رو پس بدی؟
‫یا نکنه تا ابد باید صبر کنم؟
‫- دیگو. دیگو، خواهش می‌کنم بس کن. ‫- صبر کن.
‫تو پولی بهم قرض ندادی.
‫سرمایه‌گذاری کردی.
‫پولی که بهم دادی سرمایه‌گذاری بود، نه قرض.
‫- تو گفتی سودش قطعیه. ‫- بعدا در موردش صحبت می‌کنیم.
‫من نگفتم قطعیه.
‫گفتم اگه واردات تعطیل بشه، پول پارو می‌کنیم.
‫واردات رونق گرفت و تو ضرر کردی. ‫من ضرر کردم. همه ضرر کردیم!
‫- تو پول خواستی و من بهت دادم. ‫- دیگو، بهت گفتم این کار رو نکن.
‫- دیگو و درد بی‌درمون! ‫- دیگو، خواهش می‌کنم.
‫- اون به تو هم بدهکاره، بابا! ‫- دیگو!
‫- دیگو، بس کن، بی‌خیال! ‫- می‌خوای سر بابام هم کلاه بذاری؟
‫- بعدا صحبت می‌کنیم! ‫- نه! واسه من دیگو دیگو نکن! بسه!
‫این عوضی بهم بدهکاره ‫و حالا خودش رو به خریت زده.
‫- به من میگی عوضی، بدبخت؟ ‫- آره!
‫بسه، بسه.
‫تو مثل انگل می‌مونی، ‫اون وقت به من میگی عوضی؟
‫توی کله‌ات هیچی نیست! ‫نمی‌دونی چی داری میگی!
‫- بسه دیگه، حالا نفله‌ات می‌کنم. ‫- و منم تو رو نفله می‌کنم، انگل!
‫- آش و لاشت می‌کنم! ‫- بسه. این خجالت‌آوره!
‫- تمومش کنین! جفت‌تون دیوونه‌این! ‫- خدای من! چطور این اتفاق افتاد؟
‫نمی‌تونیم یه غذای دورهمی ‫در آرامش بخوریم؟ خدای من!
‫ممنون، بئا.
‫من دارم میرم.
‫خداحافظ، عزیزم.
‫- خداحافظ، عزیزم. ‫- مراقب خودت باش.
‫روز خوبی داشته باشی.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫منم میرم.
‫بابا، یه نقاشی برات کشیدم.
‫بیار ببینم.
‫همم.
‫- این عالیه. ‫- می‌دونی کیه؟
‫سوپرمن.
‫نه، تویی.
‫چون اسم جفت‌تون با یه حرف شروع میشه.
‫ببین.
‫محشره.
‫حرف نداره. ممنون، عزیزم.
‫برو دندون‌هات رو مسواک بزن، ماتی. ‫به زودی میریم.
‫پول رو کجا می‌خوای بذاری؟
‫اینجا، توی کمربندم.
‫همه چی درست میشه.
‫این وضعیت رو پشت سر میذاریم.
‫اوهوم.
‫- درست شد. ‫- عالیه.
‫گفته شد حمله به انجمن مشترک یهودیان،
‫که به اسم اِی‌ام‌آی‌اِی نیز شناخته میشه،
‫ممکنه با انفجار یه خودروی بمب‌گذاری شده ‫در همون حوالی بوده باشه.
‫دادستان ارشد در بیانیه‌اش اعلام کرده ‫در محدوده‌ی انفجار
‫یه کمک فنر ۷ سانتی کشف شده
‫که خیلی تمیز نصف شده.
‫وارد کردن چنین آسیبی ‫به چنین قطعه‌ی ضخیمی غیر ممکنه
‫مگه اینکه کاملا به انفجار نزدیک بوده باشه.
‫سلام، گلادیس.
‫میشه لطفا یه صحبت کوتاهی با سرخیو بکنم؟
‫اون هنوز نیومده.
‫- نیومده؟ ‫- نه، هنوز نه.
‫شاید به خاطر انفجار اِی‌ام‌آی‌اِیه. ‫دیدی چه خبر شده؟ خیلی اوضاع خرابه.
‫این چه ربطی به اون داره؟
‫مشاور مالی در اونسه‌ست.
‫- سرخیو رفته اونسه؟ ‫- آره، امروز قرار داشت.
‫آدرسش رو می‌دونی؟
‫نه، ولی رسید پارکینگ رو دارم.
‫ببخشید. ببخشید.
‫لطفا بذارین رد بشم. ‫دنبال شوهرم می‌گردم.
‫اون پلیس رو می‌بینی؟ ‫این لیستی از اسامی داره.
‫- اون؟ ‫- آره.
‫- اسم. ‫- آنجلیکا ساورس.
‫- ایناهاش. بیمارستان کلینیکاس. ‫- شوهرم. سرخیو دایان.
‫سرخیو دایان. نه. نه، خانم. ‫نه. اسمش اینجا نیست.
‫- و شوهرم؟ ‫- نمی‌دونم، خانم.
‫ممکنه اونو برده باشن و اسمش رو ثبت نکرده باشن.
‫سرخیو توی لیست کشته‌شدگان نیست.
‫گفتن شاید یه عده‌شون ‫هنوز شوکه دارن می‌چرخن.
‫خوبه.
‫نه، خوب نیست، بابا. ‫هنوز دارن جنازه درمیارن.
‫- بچه‌ها خوابیدن، بئا؟ ‫- آره. زود رفتن بخوابن، خانم.
‫نمی‌دونم صبح چی بهشون بگم.
‫برو یه خرده استراحت کن، بئا، دیر وقته.
‫- شب به خیر. ‫- شب به خیر.
‫خانم؟
‫الو؟
‫خودمم.
‫- ببخشید. ‫- بله؟
‫من استلا دایان هستم.
‫امروز صبح زنگ زدن و گفتن بیام.
‫- فامیل درجه یک هستین؟ ‫- بله.
‫دنبال شوهرم می‌گردم، سرخیو دایان. ‫اونو پیدا نکردن.
‫سرخیو دایان.
‫دنبالم بیاین.
‫اینا کسایی هستن که شناسایی نشدن.
‫می‌دونم ممکنه سخت باشه، ‫ولی راه دیگه‌ای نیست.
‫عجله نکنین.
‫نه.
‫اینجا نیست. هیچ کدوم از اونا نیست.
‫باشه. لطفا اونجا بشینین.
‫عجله نکنین. اینا عکس‌هاست.
‫نگاه کنین. بررسی کنین.
‫اگه کسی آشنا بود، بهم بگین، خب؟ من اینجام.
‫- اون برادرمه. ‫- خیلی تسلیت عرض می‌کنم، خانم.
‫باهام بیاین.
‫می‌دونم الان زمان مناسبی نیست، ‫ولی باید یه فرم رو پر کنین.
‫خانم؟
‫آقا. آقا. بیا اینجا.
‫بذار ببینم آسیبت چقدر جدیه. ‫صدام رو می‌شنوی؟
‫خونریزی داری، باهام بیا.
‫یه آمبولانس لازم داریم!
‫یالا. دیگه رسیدیم.
‫اون سرش زخمی شده.
‫بیا.
‫خوبی؟
‫مجروح دارم.
‫- بریم! ‫- برو!
‫- یالا! ‫- بریم. بریم.
‫کمکش کن بذارش بالا.
‫- داره دچار ایست قلبی میشه. ‫- آره. یالا!
‫اکسیژن بیشتر لطفا.
‫یالا! اکسیژن بیشتر! ‫هر چقدر که می‌تونه، یالا!
‫اکسیژن! اکسیژن! بیشتر! بیشتر!
‫هنوز واکنشی نداره.
‫طاقت بیار. خب، رفیق؟
‫اکسیژن کمه.
‫یالا، یالا، یالا.
‫یالا، طاقت بیار. ‫خواهش می‌کنم، طاقت بیار! یالا!
‫اینجا رو نگاه کن. خوبه.
‫خوبه. خوبه، عالیه.
‫می‌دونی امروز چندشنبه‌ست؟
‫- می‌دونی چندشنبه‌ست؟ ‫- آره.
‫بگو لطفا. آروم باش.
‫- دوشنبه. ‫- آره.
‫خیلی خوبه. می‌دونی چه تاریخیه؟
‫امروز چه تاریخیه؟
‫- هجدهم جولای‌. ‫- آره، خوبه.
‫گوش کن. حالت خوبه. آسیب جدی‌ای ندیدی.
‫به محض اینکه بخیه‌ات بزنیم ‫می‌تونی بری خونه.
‫آروم باش. خوب میشی، خب؟
‫یه خرده بی‌حسی موضعی می‌زنیم، بعد...
‫باید اونو ببینی!
‫ببخشید، دنبال شوهرم می‌گردم.
‫[مجوز تاکسی]
‫[ترمینال]
‫[پوشاک پابلیتو ‫زنانه-مردانه، تمام فصول]
‫- سلام. ‫- سلام.
‫شنیدم می‌تونین منو بفرستین پاراگوئه.
‫این کار ساده‌ای نیست.
‫می‌تونم صد تا بدم.
‫[چهار ماه بعد]
‫ما سر راه کائاکوپه آشنا شدیم.
‫شبیه فیلم‌های رمانتیک بود.
‫چشم تو چشم شدیم، اون ازم آب خواست.
‫عشق در نگاه اول بود.
‫دیگه چی می‌تونم بگم؟ ما عاشق شدیم، می‌دونی؟
‫اهل کجایی؟
‫من اهل این حوالی‌ام. اهل فرناندو دلامورا.
‫مردم واقعا خوبی هستن.
‫- خیلی خوب. ‫- اوه، جدی؟
‫یه سوپی می‌پزن که انگشت‌هات هم بخوری. ‫خیلی خوشمزه‌ست.
‫["ال گوردو" ‫لوازم خانگی]
‫نیکولاس، واسه اون فاکتور گرفتی؟
‫- بله، میذارمش توی دفتر. ‫- خوبه.
‫[ایستگاه اتوبوس]
‫[مهمان‌پذیر یسیکا، ۲۴ ساعته]
‫تولدت مبارک، ماتی.
‫- محکم‌تر فوت کن! ‫- یالا! تو می‌تونی!
‫تولدت مبارک!
‫دوستت دارم.
‫من با وکیل صحبت کردم.
‫دیگه خیلی وقت گذشته.
‫وقتشه قبول کنی سرخیو مُرده ‫و بیمه‌ی عمر رو بگیری.
‫نمی‌تونی اینجوری ادامه بدی.
‫پس چی به سر جنازه اومده؟
‫می‌دونی که چی گفتن.
‫اگه انفجار نزدیک بوده...
‫ولی اگه پلیس کیفش رو پیدا کرده، ‫پس جنازه‌اش کجاست؟
‫چطوری، استلا؟
‫- چطوری؟ ‫- بیا تو.
‫ممنون.
‫نمی‌تونم پولت رو بدم، آیرین.
‫ببخشید که رک میگم، ‫ولی امکان نداره.
‫اشکال نداره، استلا. ‫واسه همینم گفتم بیای.
‫تا بهت بگم که هئیت مدیره‌ی مدرسه ‫جلسه تشکیل دادن.
‫تصمیم گرفتن که مدرسه ‫به سختی‌ای که داری می‌کشی
‫فشار بیشتری اضافه نکنن.
‫بنابراین می‌خوایم به هر دوتا از بچه‌هات بورسیه تحصیلی بدیم.
‫یکی از نگرانی‌هات کم میشه.
‫سلام، نیکولاس. ‫گوردو می‌خواد باهات حرف بزنه.
‫سلام.
‫نیکولاس، چندتا آرژانتینی اومده بودن ‫و می‌خوان 20تا سیستم صوتی بخرن،
‫پس ازت می‌خوام اونا رو بهشون تحویل بدی ‫و کار کل فروش رو انجام بدی، باشه؟
‫نه، نه. ‫مجبورم نکن این کارو کنم.
‫- لطفا، بهت گفته بودم. ‫- مشکلت با هم‌وطن‌هات چیه؟
‫اونا حرص منو در میارن. ‫نمی‌خوام انجامش بدم.
‫نه، نه. بهت گفته بودم. ‫نمی‌خوام با آرژانتینی‌ها کار کنم.
‫می‌دونی که داری تو فروش بهم ضرر می‌زنی، مگه نه؟
‫هر کار دیگه‌ای ازم بخواه به جزء این کار.
‫کورپا، نگران شوهرم نباش.
‫اون هرموقع رژیم کرفس می‌گیره، ‫زود جوش میاره.
‫فردا یادش میره.
‫یه روز باید رازهات رو بهم بگی، باشه؟
‫[ایستگاه اتوبوس]
‫سلام.
‫[دارنده بیمه عمر]
‫- ممنون. خداحافظ. ‫- همچنین.
‫- امروز حالتون چطوره، خانوم؟ ‫- سلام. حال شما چطوره؟
‫خوبم.
‫- لطفا اینجا رو امضا کنین. ‫- باشه.
‫می‌خواستم از طرف همه‌مون ازتون تشکر کنم،
‫و بهتون بگم که همه‌مون خیلی متاسفیم.
‫من واسه سرخیو ارزش زیادی قائل بودم.
‫می‌تونم بهتون اطمینان بدم که سرخیو...
‫منم به یه نخ سیگار نیاز دارم.
‫- ممنون. ‫- در چه حالی؟
‫دیگه چیزی نمونده. ‫تقریباً پول همه‌چی رو دادم.
‫فقط پول قرض دهنده مونده. ‫برنر.
‫بهت زنگ زد؟
‫نه، ولی اطلاعاتش رو تو دفترچه آدرس‌ها پیدا کردم.
‫- بریم؟ ‫- فقط خودت رو به نفهمی بزن.
‫چطور می‌تونم خودم رو به نفهمی بزنم، پائولا؟
‫نه، بیشترین پول رو به اون بدهکاریم.
‫نمی‌خوام یه روز سر و کله‌اش پیدا بشه ‫و سود بخواد.
‫نمی‌خوام غافلگیر بشم.
‫می‌خوام همه‌چی رو حل و فصل کنم ‫و یه بار برای همیشه کل قضیه رو تموم کنم.
‫سلام.
‫- اوه، سلام. ‫- لطفا دنبالم بیاید.
‫بله.
‫بیا تو.
‫هوگو برنر.
‫- استلا. ‫- لطفا بشین.
قـ ـا سـ ـم سـ ـمـ ـنـ ـگـ ـا نـ ـی
‫ما قبلا همدیگه رو دیدیم؟
‫تو دادگاه همدیگه رو دیده بودیم ‫که رفته بودم خواهرم رو شناسایی کنم.
‫آه.
‫اون تو اِی‌ام‌آی‌اِی کار می‌کرد؟
‫نه.
‫اون با من کار می‌کرد، ‫ولی هر روز صبح سر راهش که میومد،
‫از بغل اِی‌ام‌آی‌اِی رد می‌شد.
‫خیلی متاسفم.
‫ممنون.
‫منم بهت تسلیت می‌گم.
‫گمون کنم اومدی اینجا تا راجع‌به ‫قرضی که بهمون داشت حرف بزنی.
‫بله.
‫هیچوقت تصور نمی‌کردم که همچین دیداری داشته باشیم.
‫اون خیلی ازت تعریف می‌کرد.
‫ممنون.
‫بله.
‫سرخیو اینو حل نشده به جا گذاشته، ‫بنابراین می‌خوام راست و ریستش کنم.
‫پس اومدم تا ازت بخوام که
‫میشه یه جور طرحی برام درست کنی
‫یا برنامه پرداخت، یا همچین چیزی؟
‫نمی‌دونم چقدر بهت بدهکاریم، ولی...
‫بدهی واسه شوهرت بود،
‫نه تو.
‫فراموشش کن. ‫هیچ بدهی‌ای بهم نداری.
‫هیچی؟
‫هیچی.
‫اون مسئله دیگه تموم شده. ‫بدهی‌ای وجود نداره.
‫ببخشید، آخه...
‫نمی‌دونم چی بگم. ‫انتظار اینو نداشتم.
‫خب، ممنونم.
‫خب.
‫- بازم ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫می‌دونستی که وقتی سرخیو مُرد ‫داشت میومد اینجا؟
‫ببخشید؟
‫شوهرم داشت برات پول میاورد،
‫و دقیقا همونطوری کشته شد ‫که خواهر تو کشته شده بود.
‫پوست خوک.
‫ "کوره پیره".
‫بخاطر اینکه آرژانتینی‌ها در دوران جنگ...
‫نیکولاس، ازت می‌خوام بری کاسکاول ‫و چندتا ساعت رو تحویل بدی.
‫- اونجا کجاست؟ ‫- تو برزیله.
‫نمی‌تونم این کارو کنم. ‫مدارک شناسایی ندارم.
‫- هنوزم کارت شناسایی نداری؟ ‫- اوهوم.
‫- اینو حلش می‌کنیم، باشه؟ ‫- حتما.
‫سلام!
‫بله؟
‫خودمم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫چیزی شده؟
‫حقیقتش، نمی‌دونستم که باید بیام یا نه.
‫ولی نمی‌تونستم بیخیال این مسئله بشم.
‫متوجه نمیشم.
‫اگه یکی از بیمارهات وقت گرفته باشه ‫و داره میاد پیشت
‫و بیرون مطبت تصادف کنه،
‫تو مسئولشی؟
‫نه، معلومه که نه.
‫پس چرا اون روز ‫اون حرف رو بهم زدی؟
‫وقتی داشتی از دفترم می‌رفتی،
‫بهم گفتی شوهرت وقتی داشت بدهی منو میاورد مُرده.
‫طوری گفتی که انگار ربطی به من داشته.
‫- انگار... ‫- ببین، نمی‌دونم چی گفتم...
‫شاید طرز گفتنم اشتباه بوده،
‫ولی من اصلا تو رو مسئول چیزی نمی‌دونم.
‫باشه، ببخشید.
‫یه دقیقه صبر کن.
‫چرا برات اهمیت داره که من چی فکر می‌کنم؟
‫نمی‌دونم.
‫کورپا! ‫خب، تو اومدی.
‫نیکولاس، سوپا پاراگوئه رو امتحان کن. ‫مامانم درست کرده.
‫واقعا خوشمزه‌ست.
‫بیشتر بهش بدین، خسیس‌ها. ‫یالا، بیشتر بهش بدین.
‫- ممنون که دعوتم کردی. ‫- درِ اینجا همیشه به روت بازه.
‫بیا، یکم بخور.
‫اوه، هنوز نتونستم اون یکی رو امتحان کنم.
‫کورپا!
‫کریسمس مبارک!
‫عالیه! عالیه!
‫کریسمس مبارک. ‫نگاه کن بابانوئل برات چی آورده.
‫ممنون.
‫نباید ازت بپرسم اینا رو از کجا آوردی، درسته؟
‫تو رسماً الان تو پاراگوئه وجود داری.
‫کارت شناسایی و گواهینامه.
‫نیکولاس نیتو،
‫یه رازی درمورد خودت بهم میگی؟
‫اوهوم.
‫منم یه زمانی همچین خانواده‌ای داشتم.
‫صمیمی.
‫خانواده‌ زیبایی مثل خانواده‌ی تو.
‫خیلی دلم براشون تنگ شده.
‫هـو، هـو، هـو!
‫گوردو!
‫بابانوئل باید از دودکش بیاد پایین!
‫کدوم دودکش، خنگ خدا؟ ‫من به زور از در رد می‌شم.
‫هـو، هـو، هـو!
‫شروع کرد!
‫بس کن، بس کن! ‫کافیه، تمومش کن.
‫هی بابانوئل، حالت خوبه؟
‫- گوردو! ‫- گوردو؟ گوردو!
‫گوردو! ‫صبر کنین، صبر کنین!
‫صبر کنین، کمربندش رو شل کنین!
‫درش بیارین. براش آب بیارین!
‫یکی آب بیاره. ‫نفس بکش. نفس بکش!
‫آروم باش! اینو در بیار!
‫درش بیار! کفش‌ها رو در بیار.
‫- خدا همراهت باشه. ‫- همراه تو هم باشه.
‫به نام پدر، پسر و روح القدس.
‫آمین.
‫کمکی چیزی لازم داری؟
‫میشه یکم قهوه بیشتری بیاری؟
‫اگه بخوای می‌تونم چند روزی مغازه رو بچرخونم، ‫تا وقتی که آماده میشی.
‫ممنون. ‫عزیزم، می‌دونی چیه؟ ‫میرم بازم قهوه بیارم، باشه؟
‫پیشش بمون.
‫اون پیشت می‌مونه.
‫خیلی‌خب، صبر کن تا سوار بشم، ‫بعد کمکت می‌کنم.
‫بیا! و... بپر، عزیزم!
‫آه، خوش اومدین! ‫سلام!
‫حالت چطوره؟ ‫سلام.
‫ردیفی؟ سلام.
‫بگیر. محکم نگهش دار.
‫خودشه. همینطوری مستقیم برو. ‫از اون طرف.
‫عالیه! ‫قایق دست توئه، دست خودته.
‫پس اگه هدایت قایق با توئه،
‫یعنی تو ناخدایی.
‫عجب تیپیـه، ها؟
‫ماتی رو ببین.
‫آفرین، بچه‌جون!
‫همینطوری. ‫با تمام سرعت برو.
‫اونجا.
‫از دوست جدیدت خوشم میاد، مامان.
‫از کجا همدیگه رو می‌شناسین؟
‫اینجا رو آروم برو.
‫از زندگی.
‫خوبه.
‫عالیه، ها؟
‫سلام.
‫بیا. بخور.
‫قورتش بده. ‫قورتش بده.
‫خوبه. آفرین. ‫طوری نیست.
‫- بعداً می‌بینمت. ‫- می‌بینمت.
‫- روز خوبی داشته باشی. ‫- ممنون.
‫- صبح بخیر، رئیس. ‫- سلام، میگل.
‫- روکسی. ‫- صبح بخیر، رئیس.
‫- صبح بخیر. ‫- سلام، خوشتیپ.
‫بدون من چطور خوابیدی؟
‫- خوب خوابیدم. ‫- کِی می‌خوای بگی بد بوده؟ ها؟
‫- گوش کن، اینو ولش کن. درش بیار. ‫- مرسی، رئیس.
‫یه هدیه همراه با سفارش خودت. ‫نظرت چیه؟
‫- نه؟ نگاه کن! ‫- آخه این به چه دردم می‌خوره؟
‫اگه می‌خوای بهم هدیه بدی، ‫درست هدیه بده.
‫این یکی رو بهم بده.
‫یکی از اون ساعت‌ها رو بهم می‌فروشی، رئیس؟
‫به همون قیمت خرید خودت؟
‫واسه چی؟ ‫مال خودت که خوبه.
‫واسه رفیقمه که تو بوئنوس آیرس زندگی می‌کنه. ‫خودش ازم خواست.
‫چرا وقتی داشتم بقیه ساعت‌ها رو می‌خریدم ‫ازم نخواستی؟
‫- اشکال نداره. یکی رو بهت میدم. ‫- عالیه! ممنون، رئیس.
‫هرچی که از بوئنوس آیرس لازم داشتی، ‫رفیقم برات ردیفش می‌کنه.
‫تموم شد.
‫صبح بخیر.
‫سلام، خوشتیپ. ‫بدون من چطور خوابیدی؟
‫خوب خوابیدم.
‫کِی می‌خوای بگی بد بوده؟
‫خوشتیپ، ازت می‌خوام مرغ بخری. ‫می‌خوام سوپ ووری ووری بپزم.
‫اگه تو هم دوست داشتی بخوری، ‫قدمت روی چشم.
‫چندتا؟
‫دوتا. دوتا خوبه.
‫- الان میرم. ‫- باشه.
‫نه!
‫نه! نه! نه! نه! ‫تو مُردی!
‫- نه! نه! نه! نه! نه! نه! نه! ‫- بیا اینجا! بئاتریز، خواهش می‌کنم.
‫این واقعی نیست.
‫- بئاتریز، آروم باش. ‫- نه! ولم کن! نه!
‫آروم باش. آروم باش. آروم باش. ‫به من نگاه کن.
‫- نه. نه. ‫- منو ببین.
‫من زنده‌ام.
‫نه، ولی غیرممکنه...
‫تو می‌دونستی که اوضاع خراب بود.
‫چیزی نمونده بود که خانواده‌ام ‫سر از کوچه و خیابون در بیارن.
‫چاره‌ای نداشتم. ‫این کارو بخاطر اونا کردم.
‫بخاطر استلا و بچه‌ها انجامش دادم.
‫نباید اینو به کسی بگی.
‫نباید چیزی به کسی بگی. ‫ممکنه واسه خانواده‌ام خطرناک باشه.
‫ممکنه بدجور صدمه ببینن.
‫من وجود ندارم، می‌فهمی؟
‫آره. آره.
‫- آره. آره. ‫- می‌تونم بهت اعتماد کنم، بئا؟
‫به کسی نمیگم، آقا.
‫هرگز کاری نمی‌کنم که بلایی سر اون بچه‌ها بیاد. ‫هرگز همچین کاری نمی‌کنم.
‫هرگز.
‫خدا حفظت کنه، آقا.
‫[فلورنسیا دایان] ‫[جستجو در گوگل]
‫- قربان. ‫- ممنون.
‫نرو... هنوز نرو، روکسی. ‫چی، چی...
‫فیسبوک چیه؟ ‫چی ازش می‌دونی؟
‫واسه پیدا کردن آدم‌هاست.
‫براشون درخواست دوستی می‌فرستی، ‫و اگه قبول کردن،
‫می‌تونی باهاشون حرف بزنی.
‫خیلی‌خب، ولی چطور کار می‌کنه؟
‫نیکولاس...
‫چی شده؟
‫چت شده؟
‫هیچی.
‫چرا، یه چیزیت هست.
‫رفتارت عجیب شده.
‫بعد از اون روز که رفتی بازار رفتارت عجیب شده، ‫الانم که داری تو فیسبوک می‌گردی.
‫بهم بگو. ‫بگو چی شده.
‫- من خوبم. ‫- نه، نه، نه. خوب نیستی، نیستی.
‫روحت داره درد زیادی می‌کشه، ‫و نمی‌خوای با کسی در میونش بذاری.
‫می‌خوای من برم؟
‫نه، ولی ازت می‌خوام هرکاری لازمه بکنی
‫تا از این درد خلاص بشی.
‫من تحت هر شرایطی دوستت دارم، ‫خودتم اینو می‌دونی.
‫ولی تو مثل یه سایه می‌مونی.
‫تو 15 سال یه سگ داشتی ‫و هیچوقت براش اسم نذاشتی.
‫نمی‌خوام دیگه زجر کشیدنت رو ببینم.
‫هرکاری لازمه بکن.
‫[من فارغ‌التحصیل شدم!] ‫[معمار شدم]
‫هوم.
‫[عکس‌های فلورنسیا] ‫[آلبوم بدون اسم]
‫نظرت چیه؟
‫ظرفیتش رو نمی‌دونم. ‫به نظر خوب میاد.
‫- باشگاه قایقرانی خیلی بزرگه. ‫- آره.
‫اوه، آره؟ 300 نفره؟ ‫400 نفره؟
‫دقیق نمی‌دونم، ولی طوری یادمه ‫که انگار همین دیروز بود.
‫به، به، به! ‫تبریک می‌گم!
‫- دیگه وقتش بود، ها؟ ‫- وقت چی؟ من تازه 27 سالمه!
‫- تبریک می‌گم. ‫- ممنون، کله‌پوک.
‫- به شوهر خواهرت سلام کن. ‫- سلام، داداش!
‫تبریک می‌گم، امیدوارم حالت خوب باشه.
‫- از دیدنت خوشحالم. ‫- منم همینطور.
‫تبریک می‌گم، خوشگل! ‫بیا بغلم ببینم!
‫ممنون.
‫اوه! بذار ببینم.
‫خوشگل نیست؟
‫تبریک می‌گم، پرنسس.
‫تبریک می‌گم.
‫کل خوشبختی دنیا رو برات آرزو می‌کنم.
‫فکر کنم ما می‌خوایم یه جشن خوب بگیریم، ‫ولی نه اینکه زیاده‌روی کنیم.
‫آره، معمولی. ‫یه چیزِ معمولی.
‫یه چیزِ معمولی؟ ‫چی معمولیه؟
‫عروسی عروسیه دیگه، به نظرتون اینطور نیست؟
‫- مامان... ‫- نه؟ شنیدی، هوگو؟
‫هوم؟ چی شده؟
‫اونا یه چیزِ معمولی می‌خوان.
‫آه! ‫خب، اگه داری با یه پرنسس ازدواج می‌کنی،
‫معمولیش اینه که از هیچ هزینه‌ای دریغ نمیشه.
‫منم همینو گفتم.
‫اگه تو قراره پول عروسیش رو بدی، ‫پس واسه منم یه آپارتمان بگیر.
‫- اصلا شاید بهتره برات یه ماشین هم بگیریم، ها؟ ‫- اول زن زندگیت رو بیار خونه بعد.
‫خفه شو، عوضی.
‫خودت خفه شو! ‫می‌خوام بدونم.
‫- حیف شد! ‫- دیدی چی میگم؟
‫[اعلانات] ‫[فلورنسیا یه ویدئوی جدید به اشتراک گذاشت]
‫ - نه! ‫ - فلورنسیا، بیخیال. بذار ببینم.
‫ - عزیزم. ‫ - هی! چیه؟
‫ منو ببین. ‫ چیکار می‌کنی؟
‫ واسه ویدئو داشتم دنبال عکس می‌گشتم،
‫ و آلبوم عکس مراسم بت میتصوام رو پیدا کردم.
‫ و بابام تو خیلی از عکس‌ها هست.
‫ - اگه اون اینجا بود چی ‌می‌گفتی؟ ‫ - نه. چی؟ نه، چیزی نمیگم.
‫ - یالا، نه! ‫ - یه چیزی که می‌گفتی رو بهم بگو.
‫ - بیخیال، عزیزم. ‫ - چی می‌گفتی؟
‫ - هیچی! نه. ‫ - بگو. فلور...
‫ - آم... چه می‌دونم. ‫ - این بین خودمونه.
‫ که خیلی دلم براش تنگ شده.
‫ تو دوربین؟
‫ - نه. بس کن. ‫ - دارم یه شات از نزدیک می‌گیرم.
‫ - هی! ‫ - این بین خودمون می‌مونه. همین.
‫ باشه.
‫ سلام، بابا.
‫ می‌خواستم بهت بگم که
‫ خیلی دلم برات تنگ شده.
‫ خیلی.
‫ و اگه یه آرزو داشته باشم،
‫ آرزوم اینه که تو اینجا بودی.
‫ پیش من.
‫ که توی روز عروسیم، ‫ دستم رو بگیری و همراهیم کنی.
‫ پس هرجا که هستی، پدر،
‫ تو فرد موردعلاقه‌ام می‌مونی، همیشه.
‫ با تمام وجود دوستت دارم.
‫ - خیلی‌خب، بسه. ‫ بیخیال، عزیزم.
‫ - منو ببین. ‫ - بسه. نه، ببین. که چی بشه؟
‫[کلینیک دامپزشکی]
‫سلام.
‫تو داری میری.
‫به نظرم عجیب بود که نیومدی سر کار.
‫واسه همین اومدم اینجا.
‫نمی‌خواستی خداحافظی کنی؟
‫نه، نه، نه، نه، نه، ‫می‌خواستم خداحافظی کنم.
‫می‌خواستم بیام مغازه.
‫اسم زنت چیه؟
‫کورپا.
‫اگه ما پول ماه‌عسل‌شون رو بدیم چی؟
‫یه سفر ماه‌عسل غافلگیرانه به تایلند، ‫یا یه جای خارق‌العاده‌ای مثل اونجا.
‫یه چیزی که ازش لذت ببرن.
‫- می‌دونی؟ ‫- میشه لطفا بحث رو عوض کنیم؟
‫- به چی عوضش کنیم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫از وقتی که فلور درمورد عروسی بهمون گفته، ‫همش راجع‌به همین حرف می‌زنی.
‫تو چت شده؟
‫یه جریانی هست. ‫فقط مسئله این نیست که من همش تو فکر عروسی‌ام.
‫بگو.
‫نمی‌دونم چی شده، ولی من دلیلش نیستم.
‫سر کار چیزی شده یا همچین چیزی؟
‫هیچ جریانی درکار نیست.
‫چرا حتما باید جریانی باشه؟
‫ای لعنت.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫ببخشید. ‫واقعا معذرت می‌خوام.
‫- چرا اینطوری ترمز گرفتی؟ ‫- ماشین یهو خراب شد.
‫چی؟
‫- لطفا اطللاعاتت رو بهم بده. ‫- میرم برات بیارمش.
‫اسلحه واسه امنیته، عزیزم.
‫خودت که دیدی تو این کشور ‫اوضاع چطوره.
‫برام مهم نیست. برام مهم نیست. ‫به ویکتوریا فکر کن.
‫اگه داشبورد رو باز کنه و برش داره چی؟ ‫نمی‌تونم بهش فکر کنم.
‫- باشه، فردا. ‫- از اینجا ببرش.
‫- آره، فردا می‌برم شرش رو کم می‌کنم. ‫- نه، فردا نه. همین امشب.
‫باشه.
‫- بفرما. ‫- عالیه.
‫ممنون.
‫ سلام.
‫ شما با منزل فلورنسیا و آریل تماس گرفتین.
‫ ما الان خونه نیستیم.
‫ اگه خواستین بعد از صدای بوق ‫ برامون پیغام بذارین.
‫ بعداً باهاتون تماس می‌گیریم.
‫کارت‌ها رو اونجا بذارم؟ ‫کنار عکس‌ها نذارم؟
‫نه، کنار عکس‌ها نه. ‫کنار...
‫- مراقب این یکی باش. ‫- باید اینو جا به جاش کنم.
‫باشه، کارت رو بکن. ‫ببین من چی آوردم.
‫- آخی! ‫- آره، واسه موقعیه که رفته بودیم ساحل.
‫- یادت میاد؟ ‫- آره.
‫- لامپ رو دیدی؟ ‫- ممنون، خورخه.
‫لامپ همونیه که...
‫- وقتی بچه بودیم. آره. ‫- ...که روی پا تختی بود؟
‫ممنون.
‫دیگه دارم میرم بیرون. ‫باید واسه دفتر قهوه بگیرم.
‫می‌خواین ویکتوریا رو ببرم مدرسه؟
‫آره، اگه اشکال نداره.
‫ویکی! ‫بیا بریم، عجله داریم.
‫چی شده؟
‫ماتیاس هم اسلحه داره؟
‫معلومه که نه. ‫چیه، فکر می‌کنی من احمقم؟
‫چرا باید به اون اسلحه بدم؟
‫دیگه نمی‌خوام ماتی باهات کار کنه.
‫باشه، باهاش حرف می‌زنم.
‫ممنون.
‫و فکر هم نمی‌کنی که تو احمقی. ‫فقط یه سوال پرسیدم.
‫ویکی!
‫ویکی.
‫اینطوری نذار برو. ‫ترسوندیم.
‫کلوچه می‌خوای؟
‫- آره. ‫- به بقیه هم بده، باشه؟
‫- باشه. ‫- باشه.
‫اگه به بقیه ندی، شکم درد می‌گیری.
‫فقط اینا رو برمی‌داریم. ‫ممنون.
‫بجنب. ‫دیرمون‌ میشه‌ها.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫- بریم؟ ‫- آره.
‫سلام، میگل آنخل.
‫آره. اینجا همه‌چی عالیه.
‫گوش کن، گفته بودی که تو بوئنوس آیرس ‫یه رفیق داری؟
‫گفته بودی که می‌تونه هرچیزی جور کنه؟
‫[از هرکسی که جسدم رو پیدا می‌کنه معذرت می‌خوام] ‫[نیکولاس نیتو]
‫ممنون.
‫- به کسی نگو که اینو گفتم. ‫- باشه.
‫...سه چیز برای کسب و کار مهمه.
‫اول، محلش. دوم، محلش. ‫و سوم، محلش.
‫بقیه‌اش مزخرفه.
‫داری تهدیدم می‌کنی؟
‫دوست داری با آتیش بازی کنی؟ ‫اگه با من در بی‌افتی،
‫واسه خودت و شُرکات بد تموم میشه. ‫فهمیدی؟
‫بابا؟
‫باید یه مدت نوشیدنی نخوری، ها؟
‫جشنه، پسرم.
‫میشه حداقل یه لیوان آب بخوری؟
‫مامان داشت درمورد کار ازم سوال می‌کرد.
‫اوه؟ بهش چی گفتی؟
‫- بهش گفتم مشکلی نیست. ‫- هوم.
‫خیلی‌خب، ولی حواست باشه.
‫به چی؟
‫خب، هرچی که غیرمعمول باشه.
‫بهم اعتماد کن، باشه؟ ‫هیچوقت نمیشه فهمید که چه کاری ممکنه از این آدم‌ها سر بزنه.
‫اوه. یه چیزِ دیگه، بچه‌جون.
‫بعداً بیشتر راجع‌بهش حرف می‌زنیم، ‫ولی دنبال یه شغل دیگه باش.
‫به نظرم کار شرکتی دیگه مناسب تو نیست.
‫- چرا؟ ‫- به نظرم شروع خوبی برات بود،
‫تا یکم پول در بیاری.
‫ولی دیگه کافیه. ‫برو دنیا رو بگرد، از زندگی لذت ببر.
‫خوب زندگی کن.
‫- ولی بابا... ‫- بابا نداریم.
‫یا خودت میری، ‫یا خودم می‌ندازمت بیرون.
‫کار شرکتی فقط برات پول در میاره، همین.
‫تو می‌تونی خیلی بهتر از اینا باشی، ماتی.
‫خیلی بهتر.
‫بیا بعداً راجع‌بهش حرف بزنیم، خب؟
‫خیلی دوستت دارم، بچه‌جون.
‫منم خیلی دوستت دارم، بابا.
‫بریم؟
‫هی! هی! هی!
‫دست‌هات رو بشور!
‫نگرانش نباش. ‫برو.
‫سرخیو؟
‫منو ببخش.
‫نه! نه!
‫نه!
‫سرخیو!
‫لطفا پیشم بمون.
‫منو ببین. نه، نه. ‫منو ببین.
‫خواهش می‌کنم بمون.
‫نرو سرخیو، خواهش می‌کنم ترکم نکن.
‫منو ببین، خواهش می‌کنم!
‫منو ببین سرخیو، خواهش می‌کنم عشقم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.