‫"با ریتم حرکت کن"
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫جستجوی بدنش.
‫- پیدا کن. ‫- نمیتونم پیدا کنم.
‫- اینجا نیست.
‫پلیس ها. پلیس ها.
‫بزن بریم.
‫بدو. عجله کن.
‫سکوت.
‫صبح بخیر، قاضی.
‫برو سر اصل مطلب. وکیل تو کجاست؟
‫هیچ وکیلی حاضر نیست ‫پرونده ی من رو تو این شهر بزرگ قبول کنه.
‫تنها به دنیا اومدم و تنهایی می برم.
‫خودم از خودم دفاع میکنم.
‫نگران نباش. قانون رو بلدم.
‫ادامه بده.
‫باشه. قربان...
‫صدات رو پایین تر بیار.
‫بابام داره اذیتم میکنه ‫که درس بخونم.
‫همه ی باباها این کارو میکنن. ایرادش چیه؟
‫اگه این کار رو کرده چرا باید ازش شکایت کنم؟
‫داره عذابم میده.
‫شاید یه روز قاضی ‫دیوان عالی کشور بشی...
‫...اما من هیچ وقت نمیتونم مهندس بشم.
‫هر چی داشتم رو واسه ی درس خوندن ‫تو این چهار سال گذاشتم...
‫...اما فقط 18 ‫تا از 52 تا درس رو پاس کردم.
‫هر چی رو واسه ی درس خوندن گذاشتی؟ اسمت چیه؟
‫کاما ردی شانکار.
‫کاما ردی شانکار؟
‫'این مرد ریشو آشناست.'
‫وکیل.
‫وکیل!
‫با من حرف میزنی؟
‫آره، با تو حرف میزنم.
‫چی میخوای؟
‫اینو بخون. میفهمی.
‫اگه بخونم میفهمم؟
‫- نامه ی پیشنهاده؟ ‫- فقط بخونش.
‫تاریخ 12/08/2002. ‫کاما ردی.
‫جناب محترم،
‫لطفا معلم انگلیسی من رو ‫به دار آویزید. ها؟
‫میخوای معلم انگلیسی ‫تو رو به دار آویزم؟
‫آره.
‫چرا انقدر ازش بدت میاد؟
‫هر چی رو واسه ی درس خوندن گذاشتم ‫اما نمیتونم بره تو سرم.
‫چون انگلیسی بلد نیستم ‫منو کتک میزنه.
‫با یه میله ی داغ باسنم رو سوزوند.
‫وای عجب.
‫پس میخوای که من اون رو به دار آویزم...
‫...چون باسن تو رو با یه میله ی داغ ‫سوزونده.
‫درسته.
‫وای، چه فکر مترقی ای!
‫ممنون.
‫اسم تو چیه؟
‫کاما ردی شانکار.
‫'این ادم چطور قاضی شده؟'
‫تو همون کاما ردی شانکار ‫...
‫...کلاس پنجم، مقطع الف هستی؟
‫همونم. ‫هنوز اون جای سوختگی روی باسنم هست.
‫میخوای نشونت بدم؟
‫لازم نیست. ‫شلوارت رو پایین نکش.
‫- باشه. ‫- اصلا تغییر نکردی؟
‫چرا باید تغییر کنم؟ ‫از وقتی بچه بودم...
‫...بابام و معلم هام ‫دارن اذیتم میکنن.
‫انگار این کافی نبود...
‫...بابام هر صبح بیدار میشه...
‫...و برام مثال ‫از بچه های دیگه میزنه...
‫...که دارن درس میخونن یا ‫تو شغل های خوبی کار میکنن.
‫التماس میکنم. بهش بگو ‫منو واسه ی درس خوندن عذاب نده.
‫بابای این پسر جوون و بزرگ ‫کیه؟
‫اونی که مثل یه جغد ‫تو ته سالن نشسته...
‫...بابای منه.
‫چرا مثل اینکه عروسیه ‫اونجا نشستی؟
‫بیا تو جایگاه شاهد.
‫سلام جناب
‫هر بابایی دوست داره که ‫پسره اش درسش خوب باشه ...
‫... و یه شغل خوب پیدا کنه.
‫ولی فکر می‌کنه من دارم عذابش می‌دم.
‫ما باید آرزوهامونو برآورده کنیم.
‫نباید به زور به بچه هامون تحمیلشون کنیم.
‫درسته.
‫چرا من نمی‌تونم این کارو انجام بدم؟
‫مگه موکش آمبانی آرزوهای ‫دیروبهای آمبانی رو برآورده نکرد؟
‫مگه جگنموهان ردی آرزوهای ...
‫... وای.اس. راجاشکار ردی رو برآورده نکرد؟
‫مگه سوپراستار محلات تلگو نشین ماهش بابو آرزوهای ‫سوپر استار کریشنا رو برآورده نکرد؟
‫ببخشید. مثالاشونو نزن.
‫بهشون کلی پول دادن که ‫آرزوهایشونو برآورده کنن.
‫تو به من چی دادی؟ یه کاسه گدایی.
‫- ممنون. ممنون. ‫- سکوت.
‫- مرسی که تشویقم می‌کنی. ‫- سکوت.
‫حسودیت میشه.
‫پسرت بزرگ شده.
‫اگه می‌خوای می‌تونی نگهش داری ‫تو خونه و بهش غذا بدی.
‫- یا می‌تونی بندازیش بیرون. ‫- "چی؟"
‫نذار بهش فشار بیاد که درس بخونه، ‫شغل پیدا کنه یا پول دربیاره.
‫ممنون، آقا.
‫این یه پرونده تاریخی.
‫فقط پیروزی یه پسر ‫روی باباش نیست ...
‫... بلکه پیروزی جووناست.
‫بیا. با ریتم حرکت کن.
‫بیا دیگه داداش.
‫بیا زندگی رو جشن بگیریم.
‫آهنگو شروع کن.
‫ریتمو شروع کن.
‫بیا برقصیم و بخونیم.
‫ما رو نگاه کن.
‫"تموم درام هارو فراموش کن ‫فقط با ریتم حرکت کن"
‫"تموم حرکات رقصو فراموش کن ‫فقط با ریتم حرکت کن"
‫"تموم ملودی هارو فراموش کن ‫فقط با ریتم حرکت کن"
‫"با ضربان قلبت حرکت کن"
‫"من کاماردی شانکارم"
‫"هیچی نمی‌تونه جلوی منو بگیره"
‫"هیچکی نمی‌تونه منو گول بزنه"
‫"همه به من سلام نظامی بدن ‫برده من باشن"
‫"بیا"
‫"با ریتم حرکت کن"
‫"زندگی تو تموم نمیشه ‫اگه تو امتحانا قبول نشی"
‫"آدمای بی‌سواد تو این دنیا ‫میلیون ها پول درمیارن"
‫"تحصیلات کافی نیست ‫باید عقل داشته باشی"
‫"هوشمند بودن کافی نیست"
‫"باید شجاعت داشته باشی ‫بعدش موفقیت میاد"
‫"با ریتم حرکت کن"
‫"هیچکس نمی‌دونه ‫کی پشت نقابه"
‫"زبان تو رو نگه دار ‫تا وقتی که نقاب برداشته بشه"
‫"ظاهرش رو نگاه نکن"
‫"ببین داخلش چیه"
‫"هر کسی می‌تونه زندگیش رو ‫دوباره شروع کنه"
‫"هیچکس رو قضاوت نکن"
‫"زندگی هیچکس رو رتبه بندی نکن"
‫"هر کسی می‌تونه ترند باشه"
‫"با ریتم حرکت کن"
‫مگه آبرو نداری؟
‫از زندگیم متنفرم.
‫چرا باید اینجا بیفته؟
‫ای وای.
‫شاید نیاز به عمل داشته باشم.
‫من بچه دار میشم؟
‫ای وای. ای نه، چرا داره زنگ میزنه؟
‫بدترین روز عمرمه.
‫ای وای. الو.
‫حالت چطوره؟
‫نمی‌تونم بگم خوبم. درد دارم.
‫یعنی چی؟ مستی؟
‫اصلاً نه. یخ خیلی زیاد بود.
‫حواست باشه. ‫یخ زیاد همیشه آدمو دیوونه می‌کنه.
‫خیلی احمقه.
‫چرا صبح زود زنگ زدی؟
‫تو پسرمو می‌شناسی. ‫با باباش دعوا کرده.
‫با 10 هزار روپیه فرستادمش پیش تو.
‫یه کار خوب براش پیدا کن.
‫باشه، یه کار براش پیدا می‌کنم. ‫ولی اول باید خودم رو درست کنم.
‫باشه، برو اون کارو بکن.
‫نمی‌دونم این شیطان کوچولو کجاست.
‫'خیلی خوشگله.'
‫'تو کاماردی کسی اینجوری لباس نمی‌پوشه.'
‫'پشتش از جلو‌اش بهتره.'
‫'وای، اونم خوشگله.'
‫'دارم داغ می‌کنم.'
‫'آخ جون، مثل بستنی یخی میمونه.'
‫دو تا چشم کافیه که ببینیشون.
‫حداقل یه دوجین چشم لازم دارم.
‫عمو!
‫ایستادی وسط خیابون و به دخترا زل زدی؟
‫عمو، تو رفیق واقعی منی.
‫تو قلب و روح و کلیه منی.
‫همین که رسیدم حیدرآباد زنگ زدی.
‫بس کن این درامارو.
‫صبح فقط بدشانسی داشتم...
‫...و فهمیدم که داری میای.
‫آدم هفت سال بدشانسی می‌کشه...
‫...ولی من هفت عمره بدشانسی دارم.
‫- ممنون عمو. ‫- خیلی لوسي.
‫داری میای؟
‫- اونجا منتظر من بمون، دارم میام. ‫- باز هم ممنون.
‫'وای، من دست و پاهای دختره زرد رو خیلی دوست دارم.'
‫'باید صورتشو ببینم.'
‫وای.
‫همین که دیدمش یه شوک بهم وارد شد.
‫خدایا، باید اینجا، تو حیدرآباد، با دخترای خوشگل بودم...
‫...ولی تو منو انداختی یه جای خسته کننده مثل کاماردی.
‫تو... این خوبه؟
‫این خوبه؟
‫'خیلی خوشمزه میمونه.'
‫به نظر خوبه.
‫چرا داره دنبالمون میاد؟
‫'چرا داره بهم نگاه می‌کنه؟'
‫چطوره؟
‫هوم.
‫- خوبه؟ ‫- 'من؟'
‫نه.
‫خوب نیست؟
‫این خوبه؟
‫اینم نه؟
‫سلام.
‫آره، دارم میام.
‫این چه حرف مسخره ایه؟ ‫من منتظرتم.
‫- کجایی؟ ‫- ده دقیقه بهم وقت بده. باشه؟
‫سلام. سلام.
‫- من کاماردی شانکارم. ‫- سلام.
‫نترس. ‫من یه لباس برات انتخاب می‌کنم.
‫لطفاً کنار برو.
‫- صورتی. ‫- باشه آقا.
‫- گرونه؟ ‫- بله.
‫این خیلی بهت میاد.
‫وای، رنگش با پوستت کاملاً ست می‌کنه.
‫- خوبه. ‫- عالیه.
‫- بپیچونش. ‫- باشه آقا.
‫- خوشت اومد؟ ‫- بله.
‫اون لباس 10 هزار روپیه می‌شه.
‫- نترس، ما پولشو نمی‌دیم. ‫- چی؟
‫سلام خانم.
‫- یه فاکتور برای این لباس بنویس. ‫- باشه.
‫آره.
‫رد شده خانم.
‫- پول تو حساب نیست؟ ‫- اینم رد شد.
‫- پول نقد داری؟ ‫- من هر وقت با تو می‌آیم پول نقد همراه خودم نمی‌برم.
‫مشکل چیه؟
‫راستش، کارت رد شد. ‫پول تو حساب نیست.
‫می‌تونی پولشو بدی؟
‫- داره بهم فحش می‌ده؟ ‫- نه آقا.
‫نه، نه، نه.
‫کارت من رد شده. ‫می‌تونی یه مقدار پول نقد بهم بدی؟
‫پولتو میدم.
‫نترس. کامردی شانکار اینجاست.
‫- چقدر میشه؟ ‫- فقط 9،999 روپیه، آقا.
‫همین؟ فقط چهار تا نه.
‫بشمار.
‫- حل شد. ‫- خیلی ممنونم.
‫اسم من دیپتیه. شمارتو بده.
‫با گوگل پی بهت پولشو میدم.
‫- دو تا نه... ‫- باشه.
‫پنج دو سه شیش دو.
‫- «دستای نرم.» ‫- خب، خداحافظ.
‫- «لمس لطیف.» ‫- «صورتحساب رو پرداخت کرد.»
‫وای.
‫آقا، صورتحساب شما.
‫بقیه پولم کو؟
‫سعی نکن پول مامانمو بدزدی.
‫سلام عمو.
‫بس کن.
‫از پاساژ اومدی. چی خریدی؟
‫هیچی. یه چیزی دزدیدم.
‫چی دزدیدی؟
‫- یه قلب دزدیدم. ‫- میدونستم.
‫زیباییش عقلتو از سرت میپرونه.
‫اگه بهش دست بزنی، برق ازت رد میشه.
‫راستی، چند وقته اومدی حیدرآباد؟
‫پنج ساله.
‫- تونستی یه دختر رو تحت تاثیر قرار بدی؟ ‫- نه.
‫من پنج دقیقه ست اومدم حیدرآباد...
‫...و یه دختر رو تحت تاثیر قرار دادم.
‫کامردی شانکار رو دست کم نگیر.
‫تو که صورتحساب رو پرداخت کردی، نه؟
‫آره. از کجا فهمیدی؟
‫بهت که گفتم پنج ساله اینجام.
‫خیلی صدمه خوردم.
‫پولایی که خواهرم بهت داده بود رو از دست دادی، نه؟
‫9،999 خرج کردم و یه روپیه برام مونده.
‫ولی شمارمو گرفت که ‫با گوگل پی پولمو بده.
‫بهت شماره شو داد؟
‫نه.
‫دخترهای حیدرآباد همینن دیگه.
‫دخترهای حیدرآباد مثل چاه نفت میمونن.
‫پولت میره ولی ‫هیچوقت برنمیگرده.
‫دیپتی که دختر خوبی به نظر میومد.
‫تو هم که بدجنس به نظر نمیای. ‫آدم درست حسابی هستی.
‫- ممنون. ‫- ولی احمقی. سوار شو.
‫حسودیت میشه.
‫«یه ساختمون تو روز خونه تکونیش ‫خراب شد...»
‫«...بخاطر نقشه های ‫بدردنخور مهندس عمران.»
‫یه خانواده هشت نفره له شدن.
‫پلیس اون مرد رو برای بازجویی ‫برداشت و برد.
‫چطور میتونی بخاطر معروف شدن تو تلویزیون ‫آدم بکشی؟
‫بخاطر معروف شدن این کارو نکردم، آقا.
‫یه آزمایش کوچیک انجام دادم ‫ولی، شکست خورد.
‫- آزمایش؟ ‫- بله، آقا.
‫چطور میتونی با جون مردم ‫آزمایش کنی؟
‫با خودم فکر کردم چرا نمیشه...
‫...یه ساختمون بدون ستون ساخت. ‫آزمایشش کردم.
‫چطور میشه ‫یه چیزی رو بدون ستون ساخت؟
‫مردم بدون اینکه ازدواج کنن ‫با هم زندگی میکنن.
‫رابطه بدون ازدواج. ‫اینم دقیقا همونه.
‫خفه شو!
‫تو یه ساختمون ساختی ‫و کلی آدم مردن.
‫تو مسئولشی.
‫یه چیزی بگیر و بذار برم.
‫- یه چیزی بگیرم و بذارم بری؟ ‫- بله.
‫تا حالا دیدی صداقت ‫شلوار و پیراهن بپوشه؟
‫- نه، آقا. ‫- اون منم.
‫آقا، یه چیزی بگیر ‫و بهم وثیقه بده.
‫وثیقه؟
‫بله.
‫ناگارژونا تو فیلم «شیوام» ‫وثیقه داد؟
‫نه، آقا.
‫ماهش بابو تو فیلم «پوکیری» ‫وثیقه داد؟
‫نه.
‫جونیور ان تی آر تو فیلم «تمپر» ‫وثیقه داد؟
‫نه.
‫قهرمانا هیچوقت به شریرا وثیقه نمیدن.
‫تو شریری و من قهرمانم.
‫لازم نبود این همه قهرمان رو مثال بزنه...
‫...که بگه قهرمانه.
‫- چی زیر لب زمزمه می‌کنی؟ ‫- هیچی آقا.
‫- 204 ، همه چیز آماده ست؟ ‫- آماده ست آقا.
‫آقا من ترجیح میدم برنج آبکش شده بخورم.
‫آها، باشه! ‫بیا بهشون بگم آبکش شده سرو کنن.
‫باشه آقا.
‫- خیلی مرد بزرگوار و خوبی هستی. ‫- اِ اِ... درسته!
‫باشه آقا.
‫یه نفر با لباس رسمی داره میاد.
‫عقب برو.
‫با تو همدم میشه.
‫- خوش اومدی! ‫- در رو ببند.
‫بیا اینجا.
‫بله آقا!
‫اِل اِف اِی اِر رو بدون اشتباه بنویس.
‫مطمئن شو که مدرک ‫ دستکاری نشه.
‫حداکثر تا ۲۴ ساعت ‫ اونو به دادگاه ببر.
‫دوربین رو زوم کن.
‫پولی پراشرام ببر نیست که تو سیرک باشه.
‫اون یه ببر وحشیه.
‫میدونم آقا.
‫خفه شو.
‫آقا بزار بروم.
‫برات یه خونه قشنگ ‫بدون ستون می سازم.
‫با ستون هم می سازم ‫اگه بخوای.
‫خواهشاً آقا.
‫حالا بزنینشون.
‫آقا خواهشاً. نه آقا.
‫آقا خواهشاً. التماس می‌کنم.
‫چرا وقتی میزنیمتون ‫ساکت می شین؟
‫یه چیزی بگو.
‫این چیزی نیست ‫در مقایسه با کتکی که زن من می زنه.
‫بزنین منو.
‫راگینی، این هیچ چیز ‫در مقایسه با کتک خوردن تو نیست.
‫فقط میخوای غذا بخوری و بخوابی؟ ‫نمی خوای ازدواج کنی؟
‫فقط غذا بخور.
‫کار نمی کنه؟
‫وَجشش کن.
‫راستش آره.
‫عمو.
‫اون پول منو دزدیده.
‫داری چیکار می‌کنی؟ ‫برو پولت رو بگیر.
‫اینجا بمون.
‫هی! وایسا! وایسا!
‫اینجا پارک کن. کنار بکش.
‫هی! وایسا! وایسا!
‫مشکل شما چیه؟ ‫چرا راه منو سد کردی؟
‫گفتی با گوگل پی ‫پول منو پس می دی؟
‫چرا ندادیش؟
‫من؟ چه پولی؟ ‫داری چرت و پرت میگی؟
‫دروغگو! ‫این دوسا رو میکنم تو دهنت.
‫پول من رو بده.
‫یه قران هم بهت نمیدم. ‫ما رو نگاه نمی کردی؟
‫با من دست ندادم؟
‫- به همین خاطر ازت جی. اس. تی گرفتم. ‫- جی. اس. تی؟ چیه اون؟
‫آره. جی. اس. تی. یعنی ‫"Girls Service Tax".
‫- "Girls Service Tax"؟ ‫- آره.
‫ای خدا! اینجوری پول می دزدی؟
‫آره! برو دوسات رو بخور!
‫این دخترهایِ حیدری یه احمقی ‫از من ساختن.
‫یه چیز رو یادت باشه.
‫با دخترها و قسط ها ‫سر و کله نزن.
‫تو با دخترها ‫و من با قسط ها درگیر شدم.
‫- هردومون... ‫- احمقیم!
‫همین طور در نظر بگیریم.
‫حالا فهمیدم.
‫سوئتا! سوئتا!
‫- سوئتا. ‫- بله!
‫تو این ۱.۵ میلیون روپیه ست. ‫حواست باشه.
‫هر روز میلیون ها ‫روپیه میاری خونه.
‫چه کار می کنی؟
‫اگر کمتر در بیارم، ‫منو با همسایه مقایسه می‌کنی...
‫... و اگر بیشتر در بیارم، ‫شک می کنی. این دیگه چیه؟
‫اگه بگی چه کار می‌کنی، ‫ دیگه به درامدت شک نمی‌کنم.
‫وظیفه ات اینه که ‫پنهان کنی چه قدر در میارم.
‫بیخیال این حرکاتت شو.
‫آب بیار برام.
‫- این چه بازی ایه پسر؟ ‫- بازی زامبی هاست بابایی.
‫- آها، بازی زامبی ها. ‫- آره.
‫بهش شلیک کن. بهش شلیک کن!
‫عالی. بهش بگو بیشتر بازی کنه. ‫بهش نگو درس بخونه.
‫اگه بتونم برای بقیه آینده خوبی بسازم...
‫...میتونم برای پسرم هم بسازمش.
‫بازی کن پسرم.
‫اگه انقدر لوسش کنی ‫هرگز قبول نمیشه.
‫فقط به 35 تا نمره احتیاج داره تا قبول شه. ‫مشکلی نیست.
‫پس لازم نیست درس بخونم؟
‫کتاب نخون.
‫آدم ها و نقاط ضعفشون رو یاد بگیر.
‫- باشه بابا. ‫- حالا برو بازی کن.
‫شما دوتا آدم نتربیتی هستید.
‫برام یه قهوه سفارش بده.
‫- شکار. ‫- بله.
‫یه 10 هزار تومن دیگه داری؟
‫اینجا قهوه 10 هزار تومنه؟
‫قهوه فقط 10 تومنه ‫اما مالیات 10 هزار تومنه.
‫مالیات؟
‫این دختره؟
‫قهوه خوبه، نه؟
‫دزد! ‫با خیال راحت اینجا قهوه میخوری...
‫...بعد از دزدیدن پول من.
‫پولمو بده.
‫- بهت گفتم که مالیات گرفتم. ‫- مالیات؟
‫نمیدونی که نمیشه ‫مالیات رو پس گرفت؟
‫اگه اینطوری باهام حرف بزنی گلوتو میگیرم.
‫می دونم چطوری پولمو پس بگیرم.
‫این یه گوشی اپلِ ‫که 75 هزار تومن قیمتشه.
‫برام مهم نیست اپلِ یا گوجه.
‫پولمو بده و ببرش.
‫- هوی. ‫- پسش بده.
‫- ولش کن. ‫- گوشیمو پس بده.
‫- هوی، نه. ‫- پسش بده.
‫دزد کوچولو!
‫این مالیات منه. مالیات خدمات.
‫بعدا برای سرویس میام. ماچ.
‫وای.
‫خیلی خوشگله.
‫لبام رو لباش.
‫پول برام مهم نیست.
‫حتی اگه یه میلیون خرج کنم ‫اینجوری بوسه نمی گیرم.
‫اینه دیگه شکار کامه ردی.
‫درسته.
‫غرورم ارضا شد.
‫غرورم ارضا نشد.
‫چیزی دیگه هم می خواید آقا؟
‫یکی، دوتا، سه تا، چهار تا، پنج تا.
‫من مرغ 65 سفارش دادم ‫و شما فقط 5 تا تیکه آوردید.
‫60 تا تیکه دیگه کجاست؟
‫تو کامه ردی، ظرف رو پر میکنن.
‫اینجا اولین بارته آقا؟
‫یعنی چی؟
‫مگه آدم های کامه ردی ‫تو چشمت احمقن؟
‫مالش ماست.
‫- باهام خودتو باهوش نشون نده. ‫- هوی داداش.
‫سلام.
‫سلام داداش.
‫بیا اینجا.
‫60 تا تیکه دیگه رو بیار اون طرف میز.
‫- بیا اینجا داداش. ‫- سلام!
‫کی اومدی تهران؟
‫6 ماهه.
‫دو ماه پیش یه شغل نرم افزاری پیدا کردم.
‫به عنوان کارمند اداری؟
‫نه بابا. اون کلاس دهم رو افتاده بود.
‫برنامه نویس.
‫- چی گفتی؟ ‫- برنامه نویس.
‫باید بگی برنامه نویس.
‫آره. ماهانه 50 هزار تومن در میارم. ‫50 تومنی حقوق.
‫چه مزخرفاتی!
‫اگه بعد از افتادن کلاس دهم ‫میتونی برنامه نویس باشی...
‫...بعد از اینکه مهندسی رو افتادم ‫من باید چی باشم؟
‫عکاس.
‫- باید مدیر عامل بشم. ‫- آره، مدیر عامل.
‫تو، اون و من می دونیم ‫که من کلاس دهم رو افتادم.
‫اما احمقاىى که ‫این کارو بهم دادن نمیدونن.
‫چطور؟
‫یه رازه.
‫- چطوری این کارو کردی؟ ‫- بهمون بگو. - خب بگو.
‫یه مدرک فیک با یه سابقه کاری فیک ‫خریدم...
‫...و این کار رو گرفتم.
‫- مدرک قلابی؟ ‫- آره.
‫بهم بگو چطوری این کارو کنم. ‫منم کار می‌خوام.
‫تو هم می‌خوای خلاف کنی؟
‫چرا که نه؟ من که قدیس نیستم.
‫تو برادرزاده‌می.
‫به چه دردم می‌خوره؟
‫- خودت بگو. ‫- بگو دیگه.
‫کمکم می‌کنی یه مدرک قلابی بگیرم و یه کار پیدا کنم.
‫سرمو بالا می‌گیرم تو کاماردی...
‫...و بابام غش می‌کنه. حالا بگو.
‫حتما، داداش. تو که رفیق بچگیم هستی. ‫معلومه که کمکت می‌کنم.
‫یه دقیقه صبر کن.
‫لوکیشن رو برات فرستادم.
‫کد رو بهشون بده ‫و مدرکت رو بگیر.
‫ایول. مرسی، داداش.
‫منم یه لوکیشن برات فرستادم.
‫برای چی؟
‫آدرس خونه‌م.
‫امشب میام بهت سر بزنم.
‫اگه دوباره ببینمت، فکتو می‌یارم پایین.
‫- بریم. ‫- مرسی، داداش. احمق.
‫- اینجاست. ‫- آها، باشه.
‫انگار یه شرکت نرم‌افزاریه.
‫همه دزدا دفتر کارای باحالی دارن. ‫بریم.
‫بپر.
‫اینجاست.
‫اینجا چیکار می‌کنه؟
‫جی‌اس‌تی‌ت سابقه قوی‌ای داره.
‫داره یه کسب و کاری راه میندازه.
‫اینا اینجا چیکار می‌کنن؟
‫- چی می‌خواین، آقا؟ ‫- ها؟
‫اومدم خدماتم رو ارائه بدم.
‫ببخشید. چی می‌خواین؟
‫زیادی داری نشون می‌دی. ‫با شالت بپوشونش.
‫وگرنه ازم جی‌اس‌تی می‌گیری.
‫نگهبان!
‫لازم نیست عصبانی بشی.
‫یه مدرک مهندسی می‌خوام.
‫آسمون یه پرندست. چه رنگیه؟
‫مست کردی؟ ‫چرا چرت و پرت می‌گی؟
‫ببخشید. ‫این کد امنیتیه. رمزگشاییش کن.
‫مالش بهم گفته بود.
‫- ولی یادم نیست. فکر کنم... ‫- رنگ پرنده صورتیه.
‫نه.
‫- سیاهه. ‫- ببخشید، اشتباهه.
‫- قرمز. ‫- زرد.
‫- کرم. ‫- سفید.
‫- آبی. ‫- بنفش.
‫- نارنجی. ‫- قلدر!
‫- آره! قلدره! ‫- قلدر!
‫قلدر! سبزه.
‫حالا یادم اومد. قلدر.
‫سلام. شما دوتا با من بیاین.
‫دیدی؟ به محض اینکه گفتیم قلدر، ‫صداش کرد.
‫عالی بود. قلدر. ‫رنگ جدیده. یادداشتش کن.
‫چی می‌خواین؟
‫یه مدرک مهندسی می‌خوام.
‫کی بهتون گفته ما اینجا اینا رو می‌دیم؟
‫دوستم مالش شش ماه پیش مدرکش رو از اینجا گرفت.
‫یه کدی بهم گفت ولی یادم رفت.
‫اون دختره رو خیلی خوب می‌شناسم.
‫- شروتی. ‫- بله؟
‫لطفا بهشون کمک کن.
‫- اسمش شروتیه؟ ‫- بله.
‫- شروتی؟ ‫- مطمئنی؟
‫اسم اشتباه بهت داده.
‫خیلی دروغگوئه. باید حواسمون باشه.
‫این چیه؟
‫چرا یه منو بهم دادی؟ ‫اینجا رستورانه؟
‫ببخشید. دوتا بریانی مرغ می‌خوام...
‫...دوتا چیکن فرای رایس و یه تندوری...
‫خفه شو اول یه نگاه بهش بنداز.
‫این لیست قیمت مدارکه.
‫هی.
‫پنجاه هزار تا برای دیپلم.
‫پانصد هزار تا برای پزشکی.
‫می‌تونین یه نفر رو دکتر هم بکنین؟
‫هر چی بخواین بهتون می‌دیم اگه پول بدین.
‫آی‌ای‌اس و آی‌پی‌اس هم می‌دین؟
‫اون که مدرک نیست، ‫شغله.
‫- آها. ‫- باشه.
‫من یه مدرک مهندسی میخوام.
‫تخفیف هم داره؟
‫اینجا که مغازه لباس فروشی نیست که تخفیف بده.
‫آها.
‫مالیات هم روش حساب میشه؟
‫مالیات ما نه. ‫منظورم مالیات دولته.
‫نه.
‫کی مدرک رو بهم میدی؟
‫اول پول رو بده، ‫بعد جزئیاتش رو بهت میگم.
‫عصبانی شده.
‫باشه، پول رو میارم.
‫بریم.
‫من الان 200,000 روپیه میخوام.
‫کیه که بهم بده؟
‫سر چهارراه گدایی کن.
‫بعدا میتونی این کار رو بکنی.
‫یکی رو انتخاب کن.
‫عالی. پول رو بهم میدی.
‫من عوضش میکنم.
‫تو یه افتخار رو به دست میاری، ‫فرقی نمیکنه کدوم رو انتخاب کنی.
‫- پول رو بهم میدی. ممنون. ‫- لعنتی!
‫چرا ازم میخوای انتخاب کنم ‫وقتی که خودت تصمیم گرفتی؟
‫نمیتونم حتی یه کم آروم سیگار بکشم.
‫- عمو، پول رو بهم بده. ‫- ندارم.
‫صبر کن.
‫'اونجا چه خبره؟'
‫بس کن. بس کن.
‫اون چیزی که بهت گفتم رو نفهمیدی؟
‫فکر میکنی میخوام ‫ببینم که داری سیگار میکشی...
‫...مشروب میخوری و سلامتیت رو نابود میکنی؟
‫نوکرت رو بزن.
‫چه آدم خوبیه.
‫خیلی نگران سلامتی ‫یه غریبه ست.
‫نگران نیست.
‫فقط داره قرضش رو میگیره.
‫پس داره واسه اینکه ‫پولش رو نداده، ‫میزنش.
‫درسته.
‫مثل اینکه مرد کچل ‫گفت، پول از درخت نمیاد.
‫هر طور شده باید پسش بگیریم.
‫این آقا قرض رو گرفته، ‫نه اون آقا.
‫اما ضامن اون شده.
‫چرا به پلیس گزارش نداد؟
‫اون که کتک میخوره یه پلیس.
‫بس کن.
‫حرفامو با دقت گوش کن.
‫دوتا آدم تو من زندگی میکنن.
‫یکی مهربونه.
‫با سخاوتش به بقیه ‫پول قرض میده.
‫چه شخصیت قشنگی!
‫یه آدم دیگه هم هست.
‫اگه کسی پول رو سر وقت ‫بهش پس نده...
‫...بدون هیچ هشداری ‫میزنش.
‫چه واضحه!
‫منتظر چی هستی؟ ببرش.
‫یه روز دیگه به من فرصت بده، پولت رو پس میدم.
‫کی ضامن اون شد؟
‫- من ضامن اون شدم. ‫- درسته.
‫- وظیفه توئه که ‫پول رو سر وقت بهم بدی. ‫- بله.
‫بیا، بندازش تو ون.
‫- نه، خواهش میکنم. بذار ‫منو ببرن. ‫- بیا.
‫سلام.
‫همینجا.
‫- اینجا همون جاییه؟ ‫- بله.
‫بیشتر و بیشتر قشنگ تر میشی.
‫شنیدم که شوهرت ‫خیلی زیاد واسه اردو میره.
‫اگه واسه اردو نره، ‫مشکلات مالی پیدا میکنیم.
‫با رفتن واسه اردو ‫پول زیادی در میاره؟
‫اصلا.
‫من اینجا میمونم و پول در میارم.
‫به خاطر همین ‫اون واسه اردو رفته.
‫چرا از من کمک مالی نمیگیری؟
‫چرا داری سعی میکنی ‫به من کمک مالی کنی؟
‫میخوای کلیه ی منو بگیری؟
‫کلیه ی بقیه رو میخوام، ‫اما تو یه چیز خاص هستی.
‫بعد از دیدن صورتت...
‫...فکر نکنم 200,000 روپیه ‫بهت بده.
‫درسته.
‫اگه یه سکه ی یک روپیه ای ‫رو سرم بذاری و منو بفروشی...
‫...هیچ کس ‫حاضرنیس به نیم روپیه بهم بده.
‫راست میگی.
‫پس واسه من ضمانت میکنی.
‫ها؟ فکر میکنی من انقدر ارزش دارم؟
‫این پولدار خیلی هوادارته.
‫فقط باید اونجا رو امضا کنی، ‫اون وقت بهم پول میده.
‫- نمیدونستم هوادار انقدر دارم. ‫- میخوای با کی ملاقات کنی؟
‫- آقا. ‫- اینجا بمون. ازش میپرسم.
‫شاید نمیدونه که ‫رئیسش هوادار منه.
‫خیلی...
‫رئیس!
‫بله؟
‫یه نفر واسه ملاقات با شما اومده.
‫مشتریای قدیمین یا جدید؟
‫جدید. ‫بیارشون تو.
‫بیا یه وقت برای قرارمون بذاریم.
‫آدم شیطون.
‫خداحافظ.
‫بعدا میبینمت.
‫آها، اون اینجاست.
‫آقا.
‫چی میخوای؟
‫200,000 روپیه میخوام.
‫کسی رو برای ضمانت آوردی؟
‫این اون شخصه.
‫گفتی هوادارته. ‫چرا برای ضمانت درخواست میکنه؟
‫هوادارته اما باید ‫تشریفات رو انجام بده.
‫بحثتون چیه؟
‫داشتیم فکر میکردیم که ‫شما تشریفات دارید یا نه.
‫البته که یه سری تشریفات داریم.
‫- دکتر! ‫- بله، آقا؟
‫- لطفا ببرش برای معاینه. ‫- با من بیا.
‫چرا داره منو توسط یه دکتر معاینه میکنه؟
‫هوادارته. ‫فقط نگرانته.
‫آها، باشه. بریم.
‫فکر میکنه فقط یه آزمایش خون هست.
‫همه چیز رو بهش گفتی؟
‫تقریبا هیچی بهش نگفتم.
‫از کجا میای؟
‫- کامه ردی. فول لود. ‫- آها، کامه ردی.
‫همه چیز عالیه، آقا.
‫- عالیه؟ ‫- بله، آقا.
‫- همه چیز اوکی. ‫- تبریک میگم.
‫ازش بخواه اینجا رو امضا کنه.
‫مگه نگفتی که ‫از من امضا میگیره؟
‫به اینم امضا میگن.
‫اینجا یه کاری انجام میدی.
‫همه این کارو انجام میدن.
‫- اما من نمیدونم... ‫- اگه یه چیز دیگه انجام بدی میمیری.
‫...چی هست.
‫اگه یه چیز اشتباه پیش بیاد دیگه انقدر باحال نمیشم.
‫- تو هیچ وقت باحال نیستی
‫تو فرشته ای.
‫- گانش. ‫- بله، آقا.
‫- پول رو بده بهش. ‫- باشه، آقا.
‫بده به من.
‫یه امضا اینقدر پول بهت داد؟
‫امضا نیست.
‫کلیه هات رو واسه این پول گرو گذاشت.
‫باید به موقع ‫بهره رو پرداخت کنی. حواست باشه.
‫اون پولشو میده. هیچ وقت کمک تو رو فراموش نمیکنم.
‫اشکال نداره. ‫مطمئن شو که بهش آسیبی نرسه.
‫باشه، آقا. بریم.
‫گوش کن، یه کم ‫هر از گاهی آب بخور.
‫من؟
‫- کلیه توئه؟ ‫- نه، مال منه.
‫پس تو آب بخور.
‫باشه.
‫- گوش کن. ‫- بله، آقا؟
‫یه بطری آب هدیه بهش بده.
‫آب گرونه. ‫هر از گاهی بخورش. حالا برو.
‫مگه وجدان نداری؟
‫چطور تونستی کلیه من رو گرو بذاری؟
‫نفروختمش. گرو گذاشتمش.
‫نگران نباش، ‫حتی اگه یه کلیه ات رو از دست بدی...
‫...یکی دیگه هم داری.
‫- چی؟ ‫- بله. بیا.
‫حیف تو.
‫خوش اومدی، آقا. پول رو آوردی؟
‫بله، اما بهت نمیدم.
‫تصمیم خوبیه.
‫بریم پول رو پس بدیم.
‫یک دقیقه صبر کن.
‫چته؟
‫من پول رو آوردم. ‫به رییسِت میدم.
‫بهش نمیدم.
‫قبلا پولم رو بهش دادم و اون...
‫نه، نده.
‫- سرم کلاه گذاشت. ‫- آره.
‫باشه، باهام بیا.
‫- نرم افزارمون رو آپدیت کردیم. ‫- سلام آقا.
‫مدرک دانشگاه آکسفورد رو هم میدیم.
‫آکسفورد؟
‫پول رو حاضر کن.
‫فکر میکنی باید برم دانشگاه آکسفورد؟
‫این یه لغت نامه س. ‫تو کمرِدی پیدا نمیشه.
‫اونها رو جلوی پاسگاه جوبیلی هیلز میفروشن.
‫خیلی قطوره.
‫- بگو ببینم. ‫- آقا، من یه مدرک مهندسی میخوام.
‫نیازی نبود واسه یه کارِ اینقدرِ کوچیک بیای اینجا.
‫منشیِم کارِت رو راه میندازه.
‫مدرک کدوم دانشگاه رو میخوای؟
‫من کمرِدی درس خوندم. ‫هر دانشگاهِ نزدیکِ بهش، مناسبه.
‫چه درصد میخوای؟
‫- حدودا 80 تا 90 درصد؟ ‫- ها؟
‫نه آقا. من تو 34 تا درس رد شدم.
‫اگه 90 درصد بهم بدی...
‫...بابام سکته میکنه.
‫نه فقط اون، ‫همه ی شهر سکته میکنن.
‫درسته. 65 درصد چطوره؟
‫- 64 درصد کن. ‫- زرنگ بازی در نیار.
‫آقا 66 درصد کن.
‫باشه، برو پول رو به منشی بده.
‫مطمئن شو که همه ی اطلاعات درست باشن.
‫من مسئولِ اشتباهاتِت نیستم.
‫باشه آقا.
‫آقا، امیدوارم با مدرک هیچ مشکلی نداشته باشم.
‫دانشگاهی ها نمیتونن مدرک هام رو از هم تشخیص بدن.
‫وای. ازت ممنونم.
‫- وامسی. ‫- بله آقا؟
‫راجع بهشون پرس و جو کردی؟
‫بله آقا. همه چیز خوبه.
‫- برو. ‫- باشه آقا.
‫باشه.
‫رسید.
‫رسید میخوای یا مدرک؟
‫- پولمون رو پس بدید. ‫- صبر کن.
‫من مدرک میخوام.
‫پول رو سِیِف نگه میداری.
‫ولی بهت اعتماد ندارم. ‫شماره ات رو بده.
‫من هم.
‫اگه گمِش کنی، من دارمِش. ‫نگران کلیه هام هستم.
‫نه دبل هشت صفر ‫پنج شش دبل صفر.
‫باشه، باهات تماس میگیرم.
‫کارِمون تموم شد.
‫کلیه هام رو واسه خوشحالیت گرو گذاشتی.
‫وقتی مدرک رو بگیرم ‫و یه کارِی پیدا کنم...
‫...با سرِ بالا واردِ کمرِدی میشم.
‫بریم جشن بگیریم.
‫پول داری؟
‫نگران نباش.
‫هنوز چشمات، قلبت،...
‫...یه کلیه ی دیگه و ‫بعدش قسمتِ پایینِ بدنت رو داریم.
‫قسمتِ پایینِ بدنم رو هم حرفِش رو نمیزنی؟
‫واسه برادرِ زاده ات باید جونِت رو بدی.
‫- جونِم؟ ‫- درسته. بریم.
‫من نمیام.
‫لطفا بیا. بریم دِهابه ی مانجوِلا.
‫"مانجوِلا"
‫"بیا پیشِ من مانجوِلا"
‫"نگاهم مثلِ خورشیدِ داغه"
‫"لب هام مثلِ ابرِ نرم"
‫"کمرِ باریکِم مثلِ یه گیاهِ یاس"
‫"همه رو دیوونه میکنم"
‫"زیباییم یه خوشه انگور"
‫"چشمامِ خط چشم کشیده شده، تیغِه"
‫"فرمِ بدنم خطرناکه"
‫"بدونِ نوشیدن مستِت میکنه"
‫"وقتی بوسه رو هوا میفرستم"
‫"ماشینِ اورژانس پشتِ سرِ من صف میکشن"
‫"وقتی میچرخم و یه کم رقصِ کوچیک میپَرم"
‫"بیمارستانا شلوغ میشن"
‫"من اسمم منجولاست"
‫"بدنم مثل یه هندونه ی یخی آبداره"
‫"من اسمم منجولاست"
‫"آدما مثل مرغا سر من دعواشون میشه"
‫"منجولا"
‫"وقتی با شلوارک میرم دویدن"
‫"مردا وایمیسن و نگام میکنن"
‫"وقتی با یه بیکینی کوچولو میرم شنا"
‫"مردا تبدیل به ماهی میشن و دورم میچرخن"
‫"وقتی تو خیابون میرم و مونواک میکنم"
‫"مردا تصادفی به من برخورد میکنن"
‫"وقتی تو پارک میرم ‫با لباسای سنتی"
‫"مردا دورم جمع میشن و شماره امو میپرسن"
‫"میپرسن که میتونن ‫شب بیان خونمون"
‫"با من بالش جنگ کنن"
‫"من اسمم"
‫"من اسمم منجولاست"
‫"بدنم مثل یه هندونه ی یخی آبداره"
‫"من اسمم منجولاست"
‫"آدما مثل مرغا سر من دعواشون میشه"
‫"من مثل یه ظرف قنده"
‫"مردا مثل مورچه ها هجوم میارن و بهم گاز میگیرن"
‫"من مثل یه شیشه عطره"
‫"روی بدن خودشون اسپری میکنن"
‫"وقتی با شادی میخندم"
‫"زانو میزنن تا ‫مرواریدهایی که ریختم رو جمع کنن"
‫"وقتی بالا و پایین میپرم"
‫"آماده ان که منو ببرن"
‫"چقدر بوس و بغل"
‫"گونه هام قرمز شده"
‫"من اسمم"
‫"من اسمم منجولاست"
‫"بدنم مثل یه هندونه ی یخی آبداره"
‫"من اسمم منجولاست"
‫"آدما مثل مرغا سر من دعواشون میشه"
‫"من اسمم منجولاست"
‫"بدنم مثل یه هندونه ی یخی آبداره"
‫"من اسمم منجولاست"
‫"آدما مثل مرغا سر من دعواشون میشه"
‫اینجا چه خبره؟
‫کلاهبرداری مدرک تقلبی ‫رو شده
‫دارن اون مردی که پشتش بود رو دستگیر میکنن
‫میگم هر کسی که ‫سعی کرده مدرک تقلبی بگیره...
‫- ...باید دستگیر بشه. ‫- درسته
‫سینه ام درد میکنه.
‫آقا، شما منو نمیشناسین.
‫فقط ولم کن، اگه نه...
‫اگه نه چی؟ تو مدرک تقلبی درست میکنی...
‫...و با زندگی آدما بازی میکنی.
‫تو باید تیربارون بشی نه دستگیر.
‫آقا!
‫- بیا، راه برو. ‫- آقا، ما یه سوال ازت داریم.
‫چطور تونستی اینجوری مردم رو گول بزنی؟
‫چرا گریه میکنی؟
‫من پنج دقیقه پیش بهشون 500،000 روپیه دادم.
‫اوه.
‫اون پول رو میتونستم ‫اگه یه کم دیرتر میومدم، پس انداز کنم.
‫فقط همین فکر دلم رو میشکنه.
‫این پول رو واسه چی دادی؟
‫- من اومدم مدرک دیپلم بگیرم. ‫- حقته.
‫گفتن واسه 500،000 روپیه ‫برام مدرک دکترا درست میکنن...
‫...و من فکر کردم یه پیشنهاد خوبه.
‫تو شبیه گوشی پزشکی ای ‫و میخوای دکترا بشی؟
‫چرا گریه میکنی؟
‫مشکل ما هم مثل توئه.
‫خواهرزاده ام 200،000 ‫تومان بهشون داده بود
‫اون وقت اون باید گریه کنه. ‫چرا تو گریه میکنی؟
‫اون کلیه های منو گرو گذاشت تا این پول رو قرض کنه.
‫شماها از یه قماشین.
‫حیف شماها.
‫- منشی چه شد؟ ‫- چرا باید اینجا باشه؟
‫- اون خیلی وقته رفته.
‫بله.
‫- بعدا میبینمت. ‫- اوه نه.
‫- من باید اینکارو بکنم، نه تو. ‫- ای وای.
‫کاش بدونم چه بلایی سر کلیه هاش میاد.
‫دو تا کلیه ام.
‫نمیتونم یه بار دیگه ‫ببینمشون چون داخل منن.
‫نگران نباش.
‫رئیس رفته، ولی منشیش هنوز اینجاست.
‫بذار بهش زنگ بزنم.
‫جواب نمیده! شماره منو که بلده.
‫- گوشیتو بده. ‫- بگیر. بهش زنگ بزن.
‫با گوشیت میخوام گیرش بندازم.
‫گوشیت جواب میده، حتما جواب میده.
‫الو.
‫چه الو؟
‫دزد! آدم ربا! زنِ عوضی!
‫خرِ بی عقل! فهمیدم شخصیتتو...
‫...وقتی اسمتو عوض کردی.
‫احمق! نمیدونی من کیم؟
‫آره، هم تو رو میشناسم، هم گذشته تو رو.
‫اگه 200،000... نه، صبر کن.
‫اگه تا فردا ‫210،000 روپیه رو پس ندی...
‫- ...تو رو له میکنم. ‫- صبر کن.
‫بده به من! ‫جادوگرِ احمق!
‫خواهرزاده من با 10،000 روپیه بهت بوسه زد.
‫با 200،000 روپیه بهت تجاوز میکنه.
‫چی داری میگی؟ ‫نمیدونی من کیم؟
‫تو کی هستی؟
‫فاطمه مقابله.
‫خیلی از تجاوزکارها رو کشتم.
‫ولی الان هرکی رو که...
‫...حتی به تجاوز فکر کنه، میکشم.
‫ببخشید، اشتباه گرفتم.
‫- عمو، شماره توعه، زنگ میزنه. ‫- به کی زنگ زدی؟
‫فاطمه.
‫فکر کردم کلیه هامو فروختی.
‫ولی تو زندگیمو هم نابود کردی.
‫- حالا چی کار کنم؟ ‫- نگران نباش...
‫تو شیطان! دیگه این حرفو نزن.
‫- بازش کن. ‫- باشه آقا.
‫خوش آمدید آقا. ‫خوش آمدید به سلول.
‫خوش اومدید.
‫خفه شو. من برای جلسه ی کاری ‫اینجا نیومدم.
‫چطور به ذهنت رسید...
‫...ساختمون بدون ستون ‫بسازی؟
‫یه روز رفتم قلعه گلکنده.
‫هر جای قلعه رو ‫گشتم، ولی ستونی ندیدم.
‫چرا ما نمیتونیم بسازیم، وقتی اونها ساختن؟ ‫خب امتحان کردم.
‫قلعه، یه پی داشته.
‫پی؟ اون چیه؟
‫بذار توضیح بدم. ‫این پی هست.
‫یه کمربند که همه چی رو سرجاش نگه میداره.
‫- اوه. ‫- نگاهش کن.
‫- پس هر زیرزمین به یه کمربند احتیاج داره. ‫- آره.
‫چرا این منطقِ ساده رو نمیفهمیدم؟
‫آقا، زیادی فشار نیار.
‫من کلانتری رو ‫بدون ستون ساختم.
‫- تو ساختیش؟ ‫- آره.
‫پس فرار کردن ازش ‫آسون میشه. عالیه.
‫سلام برادر. ‫درِ سلول رو برات باز میکنم، فرار میکنی؟
‫اگه اعصابمو بهم بریزی، ‫یه گواهی بهت میدم...
‫...و تو لیست اضافه ات میکنم.
‫لازم نیست.
‫اینو بخاطر داشتن ‫گواهی تقلبی دستگیرش کردن. آره.
‫چرا اسم منو بهشون دادی؟
‫فهمیدن که ‫من گواهی تقلبی دارم.
‫منو شکنجه دادن که بفهمن چطور گیر آوردمش.
‫ولی بهشون نگفتم.
‫بعد تهدید کردن که ‫تو خونه ای که خودم ساختم، بندازمم.
‫ترسیدم و اسم تو رو بهشون دادم.
‫تو...
‫عمو! عمو...
‫چرا همه چی ریخته؟
‫مست شده بود و همه چی رو ‫پرتاب کرده بود؟
‫خواهرزادت زنگ میزنه.
‫"روز خوبی"
‫"روز مورد علاقم"
‫"روز پرداخت قسطهاست"
‫آقا.
‫- بله؟ ‫- آقا.
‫دنبال دوستت میگردی؟
‫پیش منه، سالمه.
‫دکترها دارن ازش آزمایش میگیرن ‫برای عمل کلیه.
‫لطفا آقا، دارم میام.
‫زود بیا، ولی دست خالی نیا.
‫پولمو بیار.
‫لطفا به عموم من آسیب نزن. اقا...
‫اینجاست.
‫بیا.
‫پولمو آوردی؟
‫پول رو نیاوردم. ‫من به یه فرصت نیاز دارم.
‫چطور می خوای پسش بدی؟
‫کسی که پولتو برداشته ‫تو زندانِ.
‫کارشو از دست داده.
‫چطور می خوای پولمو بدی؟ چطور؟
‫من سرم رو می ذارم گرو و پولتو می دم. ‫به من یه فرصت بده.
‫تو کلیه هاشو گرو گذاشتی...
‫...حالا هم می خوای سرتو گرو بذاری.
‫بعد از اون چی رو گرو میذاری؟
‫من وقت ندارم واسه داستان های تو.
‫پولمو بده و ببرش خونه.
‫لطفا اقا. یه فرصت به من بده.
‫حرف زدن با اون فایده ای نداره. بندازش بیرون.
‫کلیه هاشو در بیار. ببرش داخل.
‫- شانکار! شانکار! ‫- نه اقا. لطفا. اقا.
‫یه آدم به یه حرف نیاز داره ‫یه گاو به یه شلاق.
‫من می فهمم که هیچ کس اینجا آدم نیست، ‫منو هم شامل میشه.
‫من تو رو لت و پار می کنم.
‫مشکل من اینه...
‫...وقتی یه نفر رو لت و پار می کنم، ‫دیگه هرگز راه نمی ره.
‫هی.
‫پاشو.
‫بعد از سه روز بیدار میشه.
‫هزینه بیمارستانش میشه 330،000 روپیه.
‫هر دو کلیه هاشو در بیار.
‫ببرش.
‫شانکار!
‫شانکار! شانکار!
‫شانکار!
‫من مثل "گودومبا شانکار" خوبم.
‫من مثل "اسمارت شانکار" مغرورم.
‫من مثل "سایرام شانکار" صمیمیم.
‫اون منم.
‫من تو رو می بخشمو چون بهت بدهکارم.
‫پولتو یه ماه دیگه برمی گردونم.
‫اگه این رو ‫بزدلی در نظر بگیری و به من حمله کنی...
‫...من تو رو لت و پار می کنم، تو عوضی.
‫- "با ریتم حرکت کن" ‫- بیا بریم.
‫"با ریتم حرکت کن"
‫اون از خطر دور شده. ‫به خانواده اش خبر بدید.
‫باشه.
‫افسر، به خانواده اش خبر بده.
‫اقا، زنده ست. از خطر دور شده.
‫نباید زنده بمونه.
‫پسرم کامه ردی شانکار کجاست؟
‫مستقیم برو. تو آی سی یو هست.
‫آی سی یو؟
‫پرستار چطوره عمو؟
‫- خوشگله. ‫- برم بهش بپیچونمش؟
‫اگه دوباره اینو بگی فک تو رو می شکنم.
‫وای چه نمایشی!
‫- بیا بریم. ‫- خدایا! با پسرم چی شده؟
‫چرا چشماش رو باز نمی کنه؟
‫نگرانش نباش. اون...
‫توسط یه کامیون زیر گرفته شده.
‫آروم باش. اینجا آی سی یوست. سر و صدا نکن.
‫اون چی دستته؟
‫من به الهه ی مایسامما نماز خوندم...
‫...و سوراخ و نذری رو برای پسرم آوردم.
‫تو نمی تونی اینها رو اینجا بیاری.
‫اشکالی نداره. ‫بذار این رو بهش بده و بکشتش.
‫برو جلو.
‫اینجا آی سی یوست. ما به جمعیتی اینجا اجازه ورود نمیدیم.
‫یکی از شما اینجا بمونه ‫و بقیه برید بیرون.
‫ممنون.
‫تو اینجا بمون. ‫بریم بیرون.
‫هر لحظه دکتر میاد. ‫گریه نکن.
‫آروم باش.
‫مامان...
‫نذری خدا رو آوردی؟ ‫به من بده بخورم.
‫من خوبم.
‫تو پسرم هستی عزیزم. بخور.
‫باهاش چی شده؟
‫چیزی نشده. با موتور داشت می رفت...
‫...یهو یه ماشین سر راهمونو قطع کرد.
‫خب موتورش لیز خورد و افتاد.
‫منو مسخره نکن. اگه موتورش لیز خورده...
‫... چرا روی شکمش زخم چاقو داره؟
‫بعد از اینکه افتاد، دسته موتورش...
‫حقیقتو بگو.
‫هی، بیدار شو.
‫چرا خوابمو بهم زدی؟
‫چطور میتونی روز خواب باشی؟
‫با بیدار بودن چی کار کنم؟
‫میگن کسایی که میرن زندان، توی سیاست خوبن.
‫واقعا؟
‫اگه اینطور بود، الان من باید توی سیاست بودم.
‫تو باهوشی.
‫فکر کن یه راهی برای فرار از اینجا پیدا کن.
‫میخواستم ببرمت یه جایی...
‫... ولی خوشت نمیاد.
‫بهش بگو.
‫بیا.
‫- این واسه منه؟ ‫- همینجا وایسا.
‫- ممنونم. ‫- واای.
‫برو کنار.
‫- این واسه منه؟ ‫- آره، واسه توئه.
‫احمق.
‫اینو بده به من.
‫آقای پرساد، ‫'بریانی' از 'پارادایس' و یه مشروب.
‫اگه چیز دیگه ای میخواین بگین، ‫من درستش میکنم.
‫وضع وثیقه ام چی شد؟
‫دنبال یه وکیل خوبم.
‫من هم وثیقه میخوام.
‫چرا وثیقه میخوای؟
‫دستاتو پایین بیار.
‫چرا وثیقه میخوای؟
‫تو همه چیو خراب کردی، احمق. ‫تو اینجا بمون.
‫چرا به وثیقه نیاز داری؟
‫میتونین برین، آقا. ‫اگه چیزی لازم داشتم بهتون زنگ میزنم.
‫باشه.
‫وای.
‫- آقا. ‫- هوم.
‫فکر میکردم پول واسه حکومت کردن روی دنیا کافیه، آقا.
‫ولی الان فهمیدم که ‫ما به قدرت و پول احتیاج داریم.
‫پول و قدرت موقتی ان.
‫ولی ترس دائمیه.
‫هوم.
‫اون مثل تو فیکیه.
‫- فیک؟ ‫- فیک؟
‫وای.
‫- 'سَمبَار' و برنج. ‫- بوییدنش.
‫وای نه.
‫- 'بریانی' مرغ. ‫- چندشه.
‫پولی! پولی!
‫چطور جرات میکنی منو با اسمم صدا کنی؟
‫بعدا در موردش صحبت میکنیم.
‫میخوام همه این چیزا رو ‫تو پنج دقیقه جلوی خودم ببینم.
‫قبل از اینکه اولین جرعه ی مشروبو تموم کنم...
‫... باید یه وکیل صدا کنی...
‫... و تو ۲۴ ساعت واسه من وثیقه جور کنی.
‫استخونت رو میشکنم. ‫من پولی پاراشورامم.
‫فهمیدم که تو ‫با یه مدرک جعلی اومدی اینجا.
‫وای نه، چطور فهمید؟
‫آقا، من تو پنج سال دیگه بازنشسته میشم.
‫زندگیم نابود میشه ‫اگه همه چیو خراب کنی.
‫- هرچی میخوای سفارش میدم. ‫- برو جلو.
‫- هی ۲۰۴. ‫- بله آقا.
‫دو تا 'بریانی' از ‫'پارادایس' واسه آقا سفارش بده.
‫- باشه آقا. ‫- پسر خوب.
‫باهاش چی کار کنم؟
‫ما این همه روز ازش خوردیم. ‫حالا میتونی بخوری.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫- ممنونم. ‫- میتونی بری.
‫به سلامتی!
‫چته؟ ‫چرا اینقدر ناراحتی؟
‫شوخی نکن.
‫فاتمه ده بار بهم زنگ زده.
‫میترسم آدرس منو پیدا کنه ‫و بیاد خونه.
‫من حواسش رو پرت میکنم. مشروبت رو نوش جان کن.
‫وای. شاید اومده خونه...
‫... چون بهش زنگ نزدم.
‫نه بابا. باید پیک بوده.
‫من هیچی سفارش ندادم.
‫- تو چیزی سفارش دادی؟ ‫- نه.
‫خب پس چرا یه پیک موتوری باید بره خونه؟
‫نگران نباش. ‫شماره تلفنتو داره...
‫...ولی صورتتو نمیشناسه. ‫در رو باز کن.
‫تو بازش کن.
‫میدونی چقدر به زن ها احترام میذارم.
‫اگه ازت پرسید ‫من همون موقع جوابشو میدم.
‫- من میرم. ‫- پسر خوب.
‫اوه، شما اینجایید!
‫- چرا تعجب کردی؟ ‫- نه.
‫میدونم مشروب میخوری.
‫کار دیگه ای نداری.
‫کجاست؟ کجا رفته؟
‫اینجا نیست. یعنی اون...
‫- کنار برو. ‫- صبر کن. صبر کن.
‫فکر کنم الان دیگه نمی ره.
‫چی دوست داری؟ ‫برندی یا ویسکی؟
‫دیوونه شدی؟
‫میدونم تو مشروب نمی خوری. ‫هنوز شروع به دعوام کردی...
‫...قبل از اینکه بهت قهوه یا چای پیشنهاد بدم.
‫- شانکار! ‫- بله.
‫بابات اینجاست. ‫نمازتو تموم کن و بیا بیرون.
‫خانواده دختره ‫فردا برای دیدن شما میآن.
‫چی؟ من؟
‫من نمی خوام ازدواج کنم.
‫باشه. دختره با تو ازدواج میکنه.
‫من سلیقه خودم رو دارم. ‫با اون ازدواج نمی کنم.
‫دختر قشنگیه. ‫تحصیل کرده هم هست.
‫کار پیدا میکنه و از شما مراقبت میکنه.
‫یه میلیون روپیه هم جهیزیه میاره. - [نفس می کشد]
‫بگو بازم.
‫یه میلیون.
‫یه میلیون؟
‫ولی با اون ازدواج نمی کنم.
‫چه کار می کنی؟
‫تو تحصیل کرده نیستی. کار پیدا نمی کنی.
‫چرا باید کسی با اون ازدواج کنه؟
‫پس من یه دختری رو انتخاب کردم ‫که ازش مراقبت کنه.
‫چی؟ اگه زنم کار کنه ‫و پول بیاره خونه...
‫...مگه انتظار داری ‫من تو خونه بمونم و ظرف بشورم؟
‫تمومه؟
‫این لباس ها رو بشور.
‫تموم شد؟ دیگه تصورش رو نمی کنی؟
‫این کارو نمی کنم.
‫چه کار می کنی؟ دختره خیلی باهوشه.
‫ازت مراقبت میکنه.
‫نه. نمی خوام یه دختر باهوش. به هیچ وجه.
‫گوش بده. تو ‫اونو برای جلسه آشنایی بیار.
‫اگه نیاری، پاهات رو می شکنم.
‫مگه فکر میکنه کامال حسن است؟
‫به بازیگریش نگاه کن.
‫یه میلیون روپیه جهیزیه میاره.
‫کار پیدا میکنه و از تو مراقبت میکنه.
‫کار دیگه ای نداری. ‫اون همه کارو انجام میده.
‫بله، اون همه کارو انجام میده. ‫من فقط باید دراز بکشم.
‫- من نمی رم. ‫- گوش بده!
‫یه میلیون روپیه میاره.
‫200 هزار تا روپیه اش رو می تونیم ‫برای برگردوندن کلیه های من استفاده کنیم.
‫اگه انجامش ندی، ‫به پات می افتم و ازت التماس می کنم.
‫لطفا کلیه هامو بده.
‫لطفا منو نجات بده. ‫لطفا.
‫نه، بس کن.
‫- لباس زیر نمی پوشی؟ ‫- باشه، باشه.
‫چرا اینجایی؟
‫اون خوابیده. منو به جاش فرستاده.
‫وکیل که قراره برای وثیقه اقدام کنه ‫کجاست؟
‫یه آدم خیلی زرنگه. فوق العاده ست.
‫مطمئناً وثیقه رو برات می گیره.
‫نگران نباش.
‫مدال طلای حقوق داره.
‫من خودم قضاوت می کنم که چقدر توانمند است.
‫اینجا میاد. وکیل پاوانی پارواتیشم.
‫سفیر برند سادگیه.
‫موز! موز تازه!
‫بیایید و بخرید!
‫موز می فروشه جلوی دادگاه.
‫من مدرک وکالت رو بهش دادم.
‫به موزهایی که تو دستشه نگاه کن.
‫اینجا مدرک تقلبی بیشتره ‫از مدرک دولتی...
‫...تا مدرک دولتی.
‫همه کلاهبردارن.
‫اعتراض دارم، جناب قاضی.
‫من با کمک مدرک‌های شما زندگی نمی‌کنم.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه تو بخش‌هایی که من انتخاب می‌کنم ایراد بگیره.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه بعد از استدلال من پرونده رو به تعویق بندازه.
‫به هر حال، ما یه قاضی جدید از کامردی داریم.
‫من همه ترتیبات رو دادم.
‫قاضی واقعیه؟
‫جدیده.
‫فقط به همه سؤالات بله یا نه بگو.
‫«اوهوم» نگو. باشه؟
‫بریم تو، افسر.
‫چرا فکر می‌کنه ما بهش «اوهوم» می‌گیم؟
‫اونایی که سخت درس می‌خونن تا مدرک بگیرن، این‌قدر مغرور نیستن.
‫من از عملکردش تحت تأثیر قرار گرفتم.
‫باید بله یا نه بگم، اما «اوهوم» نه.
‫- بگیرش. ‫- نه. فقط بله یا نه بگو، اما «اوهوم» نه.
‫پرونده 329/22.
‫ویرا ونکاتا ساتیا هریشچاندرا پراساد.
‫سلام، آقا.
‫تا وقتی سه بار صدات نکردیم، نمیای تو جایگاه متهم؟
‫بله، آقا.
‫یعنی چی؟ چرا بله می‌گی؟
‫دارن همون خبر رو تو تلویزیون نشون می‌دن...
‫...و همون چیز رو سه روزه تو روزنامه‌ها چاپ می‌کنن...
‫...و مجرمانی مثل تو رو به سلبریتی تبدیل می‌کنن.
‫بله، آقا.
‫چرا برای همه چیز بله می‌گی؟
‫برای یه مدرک جعلی چقدر می‌گیری؟
‫جواب بده. چرا به وکیل نگاه می‌کنی؟
‫اگه وکیل بگه نه، جواب من رو نمی‌دی؟
‫من قاضی‌ام. جواب من رو بده.
‫قبول داری که این جرم رو مرتکب شدی؟
‫بله، آقا.
‫نه، جناب قاضی.
‫گفت که انجامش داده. چرا می‌گی نه؟
‫در واقع...
‫بعداً بحث می‌کنیم. بشین سرجات.
‫هری پراساد.
‫آقا، قبل از هری پراساد، «ساتیم» هم هست.
‫فقط تو اسمته، نه تو حرفات.
‫جناب قاضی، اسم موکلم...
‫...ساتیا هریشچاندرا هست.
‫اون مظهر حقیقت و صداقته.
‫نمی‌دونم هریشچاندرا اصلاً دروغ گفته یا نه...
‫...اما موکلم نمی‌دونه چطوری دروغ بگه.
‫جناب قاضی، موکلم داشت حرف‌های سای بابا رو چاپ می‌کرد...
‫...تو برگه‌ها، اما پلیس‌ها اشتباه گرفتن...
‫...و فکر کردن مدرک جعلی‌ان و دستگیرش کردن.
‫از شما می‌خوام که با قرار وثیقه موافقت کنید و آزادش کنید.
‫می‌دونی ساتیا هریشچاندرا کیه؟
‫اون یه مبارز بزرگ آزادیه.
‫اون برای ملت و مردم ما حرف حق رو زد.
‫اون یه جنگجوی شجاعه که امپراتوری بریتانیا رو لرزوند.
‫اون کارهای دیگه زیادی هم کرد...
‫قاضی، حیا کن!
‫زنده باد ساتیا هریشچاندرا پراساد!
‫قاضی، حیا کن!
‫زنده باد ساتیا هریشچاندرا پراساد!
‫ساکت! ساکت!
‫رفته.
‫با بررسی پرونده...
‫...به منظور حفظ آینده ملت...
‫...و دانش‌آموزانمون، درخواست وثیقه رو رد می‌کنم.
‫دادگاه به تعویق افتاد.
‫خیلی خوب استدلال کردم. قاضی متوجه نشد؟
‫هر دوتاشون کلاهبردارن، اما قاضی واقعیه.
‫برای همین بهت وثیقه نداد.
‫ساتیا هریشچاندرا کیه؟
‫شما ساتیا هریشچاندرا هستین، آقا.
‫من نه. ساتیا هریشچاندرا تو تاریخ کیه؟
‫اون یه بازیکن کریکت هندیه.
‫اون یه پسر تلوگوئه که جام جهانی رو برای آمریکا برده.
‫رنگش پرید. مراقب باش.
‫حالا نوبت اونه.
‫وقتی قاضی داشت حکم رو می‌نوشت...
‫...کی اون شعارها رو علیه قاضی داد زد؟
‫اون‌ها افراد ما بودن، آقا. بهشون مشروب و «بریانی» مجانی دادم.
‫فکر کردم اگه بترسونیمش، قاضی وثیقه رو قبول می‌کنه.
‫ولی نقشه برعکس شد.
‫اون داره سمت ما میاد.
‫خوب گوش کن. ‫اگه تو ۲۴ ساعت ضمانت منو جور نکنی...
‫...زنگ میزنم به خبرنگارها ‫و همه شما رو لو میدم.
‫اول اسم شما رو میگم.
‫اگه ضمانت منو جور نکنی ‫مدارک وکالتم رو میذارم کنار.
‫لازم نیست بذاری کنار. ‫همون لحظه که دهنمو باز کنم...
‫...همه چی تمومه.
‫آروم باش. ‫اون تو ۲۴ ساعت ضمانتتو جور میکنه.
‫بریم سراغ ضمانت.
‫- تا بعد. ‫- خداحافظ آقا.
‫مویام، بگو بشینه درست.
‫درست بشین.
‫مثل یه پسر سنتیه.
‫بلد آشپزی هستی؟
‫خانواده پسر این سوال رو میپرسن.
‫درسته. ‫اما وقتی دخترمون میره سر کار...
‫...اون باید غذا بپزه.
‫این کار رو نمیکنه. ‫از بیرون غذا سفارش میده.
‫نترس.
‫این کیه حرف زدن رو قطع میکنه؟
‫من پاپ کورن تو استراحتم.
‫برادرمه. ‫حواسش به همه چیه.
‫به جز کلیه های من.
‫- قشنگ نیست؟ ‫- آره، قشنگه.
‫خدای من، چه قشنگه.
‫خیلی قشنگه. خیلی قشنگه.
‫نگاه کن. خیلی قشنگه.
‫نگاه کن.
‫هی.
‫بهت گفتم.
‫چرا بعد از دیدن دختر داد زد؟
‫همه از شیری که از باغ وحش فرار میکنه میترسن.
‫داره چی میگه؟
‫حیوونا تو باغ وحش، ‫خدا تو آسمون...
‫...و آدمها روی زمین ‫با مشکل مواجه میشن. همین.
‫اگه میخوای هر سوالی که داری بپرس.
‫من باید خصوصی باهاش حرف بزنم.
‫من هم.
‫نه.
‫من اینقدر دختر بافرهنگ تو این دوره و زمانه ندیده بودم.
‫"فریب نخورید. اون پول شما رو دزدیده."
‫خجالت میکشه. ‫میتونی اینجا باهاش حرف بزنی.
‫جی اس تی، 200,000 روپیه من رو بده.
‫نه.
‫داره راجع به جی اس تی چی میگه؟
‫از اونجایی که شما ‫یک میلیون مهریه پیشنهاد دادید...
‫...اون فقط ازتون می خواد ‫200,000 روپیه هم به عنوان جی اس تی اضافه کنید.
‫آیا دولت ‫روی مهریه هم جی اس تی میگیره؟
‫بله.
‫نه، ما جی اس تی نمیخوایم.
‫چرا جی اس تی رو رد میکنی؟ بگیرش.
‫باید خوشحال باشیم که دارن دخترشون رو بهش میدن.
‫درباره مهریه و جی اس تی بحث نکنید.
‫هنوز در مورد مهریه صحبت نکنید.
‫ببینیم پسر و دختر همدیگه رو دوست دارن یا نه.
‫من دوسش دارم.
‫من نمیخوام باهاش ازدواج کنم.
‫- اون دوسش داره. ‫- نه، ندارم.
‫جون من رو برای 200,000 روپیه تو فدا میکنی؟
‫میتونی تا وقتی زنده اس اذیتش کنی اگه باهاش ازدواج کنی.
‫فکرش رو بکن.
‫یه روز خوب رو انتخاب کنیم ‫و خواستگاری رو نهایی کنیم.
‫باشه.
‫ازشون بپرس که آیا ‫200,000 رو به عنوان پیش پرداخت میدن؟
‫احمق نباش. ساکت باش.
‫تا بعد.
‫باشه.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫"خبر فوری! ‫مردی که دستگیر شده بود..."
‫"...به خاطر کلاهبرداری مدارک تقلبی..."
‫"...ساتیا هریشچاندرا ‫پراساد آزاد شد."
‫"چطور اون بعد از ‫۴۸ ساعت دستگیری آزاد شد؟"
‫"ما حقیقت رو به ‫شما تو عملیات استینگ استودیو ان نشون میدیم."
‫"اگه تو ۲۴ ساعت ضمانت منو جور نکنی..."
‫"...زنگ میزنم به خبرنگارها ‫و همه شما رو لو میدم."
‫"حالا سوال اینه..."
‫"...کیه که این مجرم رو ‫از زندان بیرون آورده؟"
‫من تو رو آزاد نکردم ‫چون برادرمی.
‫میخوام با هم پول در بیاریم.
‫خب؟
‫خب چی؟ من ایده رو بهت دادم.
‫ولی تو نفهمیدی ‫از کی باید دزدی کنی...
‫...و به همه گواهی نامه دادی ‫و گیر افتادی.
‫تو فقط به خاطر اینکه ‫من وثیقه رو برات جور کردم، بیرون اومدی.
‫ بگو چقدر پول دادی، ‫ من با سودش برمیگردونم.
‫ولی، سعی نکن ‫تو کار من دخالت کنی.
‫اگه برادر بزرگم نبودی، ‫من...
‫من هم همینطور.
‫ دارم به خاطر اینکه ‫ برادرمی، بهت رحم می کنم.
‫بیش از حد نرو.
‫باشه، میبینم چطور ‫بدون من کارو جلو میبری.
‫آره، نگاه کن.
‫تو خیلی زود سر تو رو از دست میدی.
‫چرا بابام این وقت زنگ میزنه؟
‫بزار رو اسپیکر.
‫سلام.
‫تو لیاقت خوردنش رو داری.
‫خب یه کیلو شیرینی بیار.
‫اینطوری با بابات حرف میزنی؟
‫مگه تو باید وقتایی که دارم مشروب میخورم، بحث کنی؟
‫زن آینده تو یه کار دولتی گرفته.
‫باباش همین الان بهم زنگ زد.
‫تو یه پسر خوش شانسی.
‫تو ازم چی میخوای؟ باید برقصم؟
‫اگه دوست داری میتونی.
‫شاید به هوشت بیای.
‫فردا صبح برو بهش تبریک بگو.
‫من اهل کمره دی هستم. ‫من این کارا رو نمیکنم.
‫باشه باشه باشه.
‫نیازی نیست اینقدر ‫تو تلفن داد بزنی.
‫نترس. ‫فردا صبح میبرمش پیشش.
‫بعد از اینکه کار تموم شد بهت زنگ میزنم.
‫اوه نه.
‫چرا نمیخوای بری؟ ‫کلیه هام در خطر هستن.
‫اگه باهاش ازدواج کنی، ‫بهمون کمک میکنه.
‫ شهادت میده که ما بهش پول دادیم.
‫حالا که از زندان آزاد شده، ‫میرم و پولمون رو میگیرم.
‫کلیه هام سالم میمونن...
‫...و تو میتونی با خوشحالی ‫با زن خودت زندگی کنی.
‫- لطفا قبولش کن. ‫- نه!
‫- هی! ‫- هی! باشه.
‫'من نمی رم. '
‫ محور B برابر است با...
‫زن آینده تو یه کار اضافی هم داره.
‫اگه ماهی حداقل ‫20,000 دربیاره...
‫... در سال 200,000 میشه.
‫این یه مزیت برامون هست. ‫من کلیه هام رو پس میگیرم.
‫شوخی کردم. بریم.
‫سلام، خانم معلم.
‫شیرینی بخور.
‫چرا شیرینی آوردی؟
‫چرا؟
‫پنج دقیقه با معلمتون کار دارم. ‫یه کم برو بیرون.
‫- برو بازی کن. ‫- آره، برو بازی کن.
‫من این شیرینی ها رو ‫به خاطر اینکه کار پیدا کردی آوردم.
‫زندگی ما رو به راه شد.
‫زندگی ما نه، زندگی من رو به راه شد.
‫چی میگی؟
‫چرا باید بعد از اینکه کار دولتی گرفتم، ‫با تو ازدواج کنم؟
‫من به خاطر اینکه ‫بابات قول داد...
‫...که اون خونه تو روستا رو به من هدیه بده، ‫قبول کردم.
‫خیلی باهوشی، دختر.
‫خیلی متغیر مثل ویروس کرونا داری.
‫تو چی داری؟ ‫چرا باید تو رو انتخاب کنم؟
‫حالا می تونی بری. ‫من نمیتونم با غریبه حرف بزنم.
‫من غریبه ام؟ تو دزد!
‫اون موقع که 9,999 روپیه از من دزدیدی، ‫غریبه نبودم؟
‫اون موقع که ‫رو لبم رو بوسیدی، غریبه نبودم؟
‫چطور جرأت میکنی؟
‫تو من رو بوسیدی، من تو رو نبوسیدم.
‫ولی تو بوسه من رو قبول کردی.
‫دست من رو ول کن، وگرنه داد میزنم.
‫با من ازدواج می کنی یا نه؟
‫نه.
‫به هوشت میای اگه دوباره ‫ تو رو ببوسم.
‫بازم امتحانش کنیم؟
‫اگه دوباره امتحان کنیم...
‫با شوهرم امتحانش می کنم. ‫با تو ازدواج نمی کنم.
‫پس من کلیه هام رو به یادی میدم؟
‫نه، صبر کن.
‫200 هزار تومن منو بده.
‫چه 200 هزار تومنی؟ ‫چرا باید بهت بدم؟
‫تو 200 هزار تومن از ما تو دفتر برداشتی ‫و نگهش داشتی.
‫اون پول.
‫چرا باید اون پول رو داشته باشم؟
‫من فقط یه کارمند اونجا بودم.
‫حتی حقوقم رو هم بهم ندادن.
‫چطور میتونم بهت 200 هزار تومن بدم؟
‫آها، فهمیدم. خب یه کاری میکنیم.
‫به رسانه ها میگم که تو ‫با مدرک تقلبی...
‫...تو یه اداره دولتی استخدام شدی.
‫- عالی بود پسرم! ‫- ممنون عمو!
‫این مدرک تقلبی نیست.
‫من خیلی زحمت کشیدم تا ‫این مدرک اصلی رو بگیرم.
‫نترس. فقط تو و من میدونیم.
‫رسانه ها خبر ندارن ‫و دولت هم کاری بهش نداره.
‫چند سال طول میکشه تا ‫ثابت بشه که اصلیه.
‫قبلش از کارت اخراج میشی.
‫چرا این کارو میکنی، عشقم؟
‫نه، نذار گولتو بزنه.
‫اون شوهرت نیست. پولمونو بهمون بده.
‫آقا آزاد به قید ضمانت هستن. باهاشون صحبت میکنم.
‫همینه دیگه.
‫اگه پولمو تو 24 ساعت ‫برنگردونی...
‫...اسم تو تو تلویزیون میاد...
‫...که تو هم تو لیست ‫افرادی هستی که مدرک تقلبی گرفتن.
‫باشه؟
‫بریم؟
‫چه دراماتیکه!
‫هیچ راهی نداره.
‫سلام، آقا.
‫سلام، شروتی. اون ‫1.5 میلیون تومنی که داری رو بیار.
‫چی میگی، آقا؟
‫شوخی میکنی؟
‫1.5 میلیون تومن موقعی که پلیس ‫منو دستگیر کرد، تو دستت بود.
‫ندارم، آقا. ‫اون روز از ترس فرار کردم.
‫برام مهم نیست. ‫وظیفه تو بود که پول رو حفظ کنی.
‫و من یه لیست از اونایی که ‫مدرک گرفتن از ما رو میخواستم.
‫اون رو به مهمانخونه بیار.
‫'اگه اون پول رو برنداشته، ‫کی برداشته؟'
‫وای چه پیچشی!
‫خوبه این برنامه.
‫چرا امروز داری فیلم ‫'دیشوم' رو نگاه میکنی؟
‫طرفدار ویکتوری ونکاتش هستی؟
‫دارم نگاه میکنم تا ‫یه برنامه ای پیدا کنم...
‫...تا از شر قتل خلاص بشم.
‫تو برای کشتن به برنامه نیاز نداری. ‫فقط به شجاعت نیاز داری.
‫شجاعتش رو دارم. باید بکشم؟
‫- آقا... ‫- باید بکشم؟
‫نه، آقا.
‫بذار من برم، آقا.
‫کشتن یه لحظه طول میکشه...
‫...اما فرار ازش سخته.
‫به برادر بزرگم ‫درباره یه برنامه ای که...
‫...ده سال پیش درباره ‫مدرک تقلبی بود، گفتم.
‫اون شروع به سرقت از مردم کرد.
‫ازش سهم خواستم ولی رد کرد.
‫خیلی حریص شد و گیر افتاد.
‫ولی تو همون روز ‫پولشو به عنوان سهم تو دزدیدی.
‫فقط سود یه روز رو نمیخوام.
‫همه سود رو میخوام.
‫تا وقتی اون زنده هست، بهت نمیدن.
‫به خاطر همین این فیلم رو نگاه کردم ‫تا یه برنامه ای پیدا کنم.
‫یعنی میخواستی بکشتش؟ بیچاره.
‫در این کار جایی برای ‫رحم و مروت نیست.
‫وظیفه یه ببره که گوزن رو بکشه.
‫وظیفه یه مرده که یه مرد رو بکشه.
‫همین.
‫سلام.
‫کجاست؟
‫داره دوش میگیره.
‫آها. خب برو.
‫'باج گیری پسر عموم جواب داد. ‫خیلی باهوشه.'
‫"من مانجو لام"
‫"منحنی های من... مانجو لام"
‫"مانجو لام..."
‫'چرا داره بدنش رو به رخ میکشه؟'
‫چرا اومدی اینجا؟
‫مگه نمیتونم بیام؟ این خونه ماست.
‫این خونه مال ماست؟
‫خونه ما، بابا!
‫این خونه بعد از عروسی مال ما میشه، عشقم!
‫عشقم؟!
‫آره.
‫تو که نمی خواستی با من ازدواج کنی.
‫حالا داری بهم می گی عشقم.
‫اگه...
‫من؟
‫...به رسانه ها بگی که مدرک هام تقلبیه...
‫- بعدش چی؟ ‫- ...تحقیقاتش سال ها طول میکشه.
‫- درسته. ‫- پس بهتره...
‫چی بهتره؟
‫- ...با من ازدواج کنی. ‫- نه.
‫نه ازدواج نمی کنم. نمی خوام.
‫چته؟ چرا داری منو می کشی طرف خودت؟
‫- با من ازدواج نمی کنی؟ ‫- نه.
‫- نه؟ ‫- هرگز.
‫- با من ازدواج نمی کنی؟ ‫- من از کمره دی هستم.
‫- تو خیلی نازی. ‫- با من ازدواج نمی کنی؟
‫نه.
‫- با من ازدواج نمی کنی؟ ‫- داری چیکار می کنی؟
‫نه.
‫نه؟
‫نگران نباش، ازدواج می کنیم.
‫"چشمای قشنگت دلمو برد"
‫"لبخندت مثل قند، دلرباست"
‫"عاشقتم، خانوم خوشگل"
‫"تو یه فرشته ی بهشتی هستی"
‫"گونه های نرمت، باعث میشه هق هق بزنم"
‫"کمر باریکت، باعث میشه خودم رو گم کنم"
‫"قلبم داره می لرزه"
‫"بدنم داره پرواز می کنه"
‫"قلبم داره می لرزه"
‫"بدنم داره پرواز می کنه"
‫"مثل نور ماه آرومی"
‫"مثل یه ابر سیاه ‫در یه روز گرم تابستونی"
‫"مثل گل همیشه بهار در غروب، می درخشی"
‫"مثل شهد شیرین گل ها"
‫"نمی تونم پلک بزنم"
‫"نمی تونم سرم رو بچرخونم"
‫"زمان در آغوشت متوقف میشه"
‫"قلبم داره می لرزه"
‫"بدنم داره پرواز می کنه"
‫"قلبمو تو ساریم ستاره ای پیچیدی"
‫"با لرزش باسنت، نفسمو می گیری"
‫"صدای زنگوله ی پات ‫باعث میشه از هوس داغ بشم"
‫"دلواپسم برای آغوش گرمت"
‫"ذهنم پر شده از تو"
‫"می خوام سایه ی تو باشم"
‫"قلبم داره می لرزه"
‫"بدنم داره پرواز می کنه"
‫خیلی وقته که ازت قهوه خواستم.
‫اگه پول در نیارم منو نادیده می گیری؟
‫نادیده نمی گیرمت. امروز خدمتکار نیومده.
‫تو می تونی برام قهوه درست کنی.
‫شیر تو خونه نیست.
‫برو بیار.
‫هر موقع میرم بیرون تو صورتم تف می کنن.
‫- کی؟ ‫- مردم.
‫ما تا الان یه زندگی با عزت و احترام داشتیم.
‫اما تو جلوی همه آبرومونو بردی.
‫این چیزها طبیعیه.
‫چند روز راجع بهش حرف می زنن و بعد فراموشش می کنن.
‫اما تو رفتارت رو عوض نمی کنی.
‫چرا باید رفتارم رو عوض کنم؟ اگه دوست داری محله رو عوض می کنیم.
‫پول از مردم با ارزش تره.
‫احمق بودم که فکر می کردم می تونم تو رو عوض کنم.
‫کجا میری؟ برو شیر بیار.
‫از زندگیم متنفرم.
‫- سلام مامان. ‫- سلام پسرم. اومدی خونه.
‫برو یه کم خودتو مرتب کن. الان برمی گردم.
‫باشه مامان.
‫مدرسه چطور بود؟
‫خوب بود بابایی.
‫- امتحاناتت کی هست؟ ‫- هنوز سه ماه دیگه.
‫آهان، سه ماه دیگه وقت داری.
‫- آره بابا. ‫- چاپ خونمون هم باز میشه.
‫برو یه کم خودتو مرتب کن.
‫معلمم اینجوری زد تو صورتم و گفت...
‫...که اگه درس نخونم مثل تو کلاهبردار میشم!
‫درس میخونم. تو یه بابای بدی!
‫آقای شاستری! ‫چرا وکیل نگرفتی...
‫...که از طرفت دفاع کنه؟
‫به هیچ وکیلی اعتماد ندارم قربان!
‫هر چی دوست داری بگو!
‫مطمئنم تو تلویزیون یا روزنامه ها دیدیش ‫یا خوندی.
‫یه مهندس قلابی ‫ساختمون رو بدون ستون ساخت.
‫ساختمون خراب شد و من زن و بچه هام، ‫نوه هام...
‫...رو از دست دادم.
‫قربان، من این پرونده رو برای دریافت غرامت ‫باز نکردم.
‫نمیخوام کسی ‫مثل من عذاب بکشه.
‫قبلا مردم با کمک توصیه نامه ‫کار پیدا میکردن.
‫اما حالا با مدرک تقلبی ‫کار پیدا میکنن.
‫اونایی که ‫شب و روز درس میخونن چی؟
‫دکتر، مهندس، پلیس، معلم...
‫...هر ارگانی ‫افراد با مدرک تقلبی داره.
‫فقط دستگیر کردنشون کافی نیست.
‫باید باند ‫معدک تقلبی رو...
‫...و پلیسایی که ازشون محافظت میکنن رو دستگیر کنید.
‫از من پرسیدی چرا وکیل نگرفتم.
‫اگه وکیل، ‫یه وکیل مدرک تقلبی باشه...
‫...پرونده من رو وارونه میکنه.
‫خیلیا هستن که میخوان به من کمک کنن...
‫...اما کسی نیست که ‫بگه حق با منه.
‫لطفا حق منو بگیر.
‫حقمو بگیر قربان!
‫بعد از شنیدن درخواست آقای شاستری...
‫...به پلیس دستور میدم که ‫ساتی هاریش چندرا پراساد...
‫...رو که مسئول ‫دادن مدرک تقلبی هست...
‫...رو دستگیر کنن و لیستی ‫از افرادی که از این مدرک...
‫...تقلبی استفاده کردن رو ‫در عرض 48 ساعت...
‫...به دادگاه ارائه بدن.
‫همچنین به پلیس دستور میدم که ‫گیری رو...
‫...که مسئول ‫مرگ خانواده آقای شاستری هست...
‫...رو دستگیر کنن و بدون معطلی ‫تحقیقات رو انجام بدن.
‫سلام.
‫قربان، من سرِ سوِشار راو هستم.
‫من یه معلم هستم که ‫یه مدرک از شما خریدم.
‫لطفا اسم من رو تو لیست ‫...که میخواهید به دادگاه ارائه بدید، ننویسید.
‫از این کار من چه سودی میبرم؟
‫تو رو 100 هزار روپیه میدم ‫اگه اسم من رو از لیست حذف کنی.
‫- باشه، فکرش رو میکنم. ‫- لطفا قربان.
‫سلام.
‫آقای پراساد، من دکتر ویجای هستم.
‫لطفا اسم من رو تو لیست ننویس.
‫خیلی سخته.
‫لطفا به من کمک کن. ‫هر چی که میخوای بهت میدم.
‫500 هزار روپیه بهم بفرست.
‫خیلی زیاده. ‫لطفا 200 هزار روپیه بگیر.
‫اگه اسمت تو لیست باشه ‫زندگیت نابود میشه.
‫اسم تو رو بنویسم؟
‫نه، لطفا. پول رو برات میفرستم.
‫باشه.
‫- این ایده خوبیست.
‫میدونم چی میخوای.
‫نمیخوای اسمت تو لیست باشه. ‫درسته؟
‫بله، لطفا اسم منو از لیست حذف کن.
‫همه همینو میخوان.
‫یه لیست از ‫اسمایی که باید حذف بشن...
‫...از لیست اصلی درست میکنم و برات میفرستم.
‫- انجامش بده. ‫- باشه، ممنونم.
‫باشه.
‫- سلام. ‫- بله؟
‫داداشم کجاست؟
‫تو اتاقشه. ‫قهوه میخوای یا چای؟
‫قهوه.
‫باز اینجا چیکار داری؟
‫حکم دادگاه رو دیدم.
‫از هر کدومشون چقدر میخوای؟
‫چرا باید به تو بگم؟
‫به حرف من گوش کن.
‫فقط 500 هزار روپیه یا ‫یک میلیون ازشون نخواه.
‫با این مدرک ها خیلی پول درآوردن.
‫اگه نمیخوای ازشون پول بخوای، ‫من برات این کارو میکنم.
‫یه سهم هم به من میدی.
‫بلند شو!
‫هر جوری که دوست دارم تجارتمو اداره میکنم. ‫به تو چه؟
‫- تو! ‫- تو!
‫- این یه اشتباهه! ‫- چی شده؟ اینجا چه خبره؟
‫بس کن! چی شده؟ ‫بھانو، چی شده؟
‫چه خبره؟
‫بهش بگو با من ور نره!
‫گمشو!
‫بھانو! بھانو!
‫- چی شده؟ ‫- تو که میشناسیش!
‫"اونو با وثیقه آزاد کردم... ‫این اشتباه بود؟"
‫"اگه اسمای فیک زده باشه ‫و پول جمع کنه..."
‫"...از اون همه کلاهبردار؟"
‫"نه، من بهش این فرصت رو نمیدم!"
‫"برادرمو می کشم!"
‫این چیه؟ من سفارشش رو ندادم!
‫آقا، من اینو برای شما سفارش دادم.
‫- تو کی هستی؟ ‫- من یه قربانی ام.
‫من قربانی اون آدمیم که تو داری ‫درباره اش فکر میکنی.
‫تو یه مدرک تقلبی از ‫برادر من خریدی؟
‫درست حدس زدی!
‫من کلیه عمومو گرو گذاشتم و ‫دویست هزار دلار بهش دادم.
‫برادرت غیب شد ‫و من مدرکم رو نگرفتم.
‫از من چی میخوای؟
‫لطفا کمکم کن تا پولمو پس بگیرم...
‫...تا بتونم کلیه هامو آزاد کنم.
‫من غصه هامو تو مشروب غرق می کنم...
‫...و تو از من ویسکی می خوای!
‫آها، فهمیدم!
‫از اونجایی که تو نمیتونی ‫کاری به برادرت نداشته باشی...
‫...اومدی تا تو بار ‫مست کنی!
‫من بیچاره نیستم! ‫من فقط منتظر زمان مناسبم.
‫ما نباید منتظر زمان باشیم، ‫باید زمان رو به چنگ بیاریم.
‫نگران نباش. نوشیدنی ات رو تموم کن.
‫بعد کاری رو که تو ذهنت داری، ‫تموم کن.
‫نوشیدنی ات رو نوش جان!
‫حساب رو دادم. ممنون.
‫بعدا میبینمت.
‫"سَتَیَ هریشچندرا پِراساد، ‫مرد پشت..."
‫"...ماجرای کلاهبرداری ‫مدرک تقلبی، به طور وحشیانه ای ‫به قتل رسیده."
‫"سَتَیَ هریشچندرا ‫پِراساد که به قتل رسیده..."
‫"...در عرض 24 ساعت از ‫دستور دادگاه به او برای ‫تهیه ی لیست..."
‫"...کشور رو لرزوند..."
‫"...و ثابت می کنه که ‫افراد مهمی در این قضیه ‫دست دارن!"
‫"سوال اینه که ‫لیست کجاست و چه کسی ‫اونو دزدیده؟"
‫این آدمای پولدار ‫همه مثل هم ان.
‫ما احمق ها هستیم!
‫به نظر شما چه کسی ‫اونو کشته؟
‫شاید خسته شده ‫بود از این رسوایی ‫و خودش رو کشته!
‫قاضی محترم، با توجه به ‫این گزارشات...
‫...من اجازه ‫ارائه ی یه متهم رو ‫درخواست می کنم.
‫اجازه بده.
‫سلام، آقا.
‫تو اونو کشتی؟
‫چرا باید برادرمو ‫بکشم؟
‫یه نفر اونو کشته ‫و منو برای قتلش ‫فریب داده!
‫تو اونو نکشتی؟
‫پس چرا تو محل ‫جرم بودی؟
‫قبل از اینکه من اونجا ‫برم، یه نفر اونو ‫کشته بود!
‫دوربین مدار بسته نشون میده که ‫تو تنها کسی هستی...
‫...که به ‫محل جرم رفتی!
‫- تو برادرتو کشتی! ‫- اعتراض، قاضی محترم!
‫درسته که موکل من اونجا رفته بود.
‫اما موکل من اونو نکشته!
‫چون موکل من ساعت 10 ‫اونجا رفته بود و ‫قتل ساعت 9 انجام شده ‫بود!
‫قاضی محترم، ‫با احترام از شما ‫درخواست می کنم که...
‫...تصاویر دوربین ‫مدار بسته ‫و گزارش کالبد شکافی ‫رو دوباره ‫بررسی کنید!
‫بله، قتل ساعت 9 ‫انجام شده بود.
‫بله، قاضی محترم.
‫موکل من این قتل ‫رو انجام نداده!
‫پلیس ‫موکل من بھانو پِراساد رو ‫برای این جرم ‫فریب داده!
‫بنابراین، با احترام ‫از شما درخواست می کنم ‫که اونو بی گناه ‫اعلام کنید...
‫...و آزادش کنید.
‫با بررسی ‫شواهد...
‫...دادگاه اعلام ‫میکنه که اتهامات...
‫...به بھانو پِراساد ‫کذب و بی اساس ‫ان...
‫...و او رو ‫بی گناه اعلام ‫میکنه.
‫ممنون، آقا.
‫به پلیس دستور ‫میدم که ‫قاتل اصلی رو ‫دستگیر کنه...
‫...و به ‫دادگاه ‫ارائه ‫کنه.
‫دادگاه ‫اختتام یافت.
‫خیلی ممنون که ‫تو این ‫پرونده ‫به من کمک ‫کردید.
‫- خواهش میکنم آقا! ‫- بعدا میبینمت.
‫هی، بیا دیگه.
‫- مواظب باش. ‫- هی بیا دیگه. بی تو، بیا اینجا.
‫یه صف بشین، یکی یکی.
‫مگه کسی دستت رو 'راخی' نبسته؟
‫نه عزیزم.
‫- ببندم؟ ‫- اوهوم.
‫اسم شما چیه عزیزم؟
‫دهنیا.
‫خیلی نازی.
‫کادو شما...
‫اینو بگیر.
‫باشه؟
‫ممنون.
‫ممنون عزیزم.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫چرا انقدر احساساتی شدی؟
‫یاد خواهر کوچیکم افتادم.
‫شکر کجاست مامان؟
‫باهاش دعوا می کنی وقتی خونه ست...
‫... بعد هم دنبالش می گردی ‫وقتی نیست.
‫من هیچوقت شما رو نمی فهمم.
‫میدونی امروز یه روز خاصه؟
‫آره، به خاطر شما رفته بیرون.
‫رفته پول از بانک بگیره؟
‫آره، براش 'راخی' می ببندی ‫که یه تومنه...
‫... بعد هم یه کادو بهت میده ‫که صد هزار تومنه.
‫اومد.
‫خواهر عزیزم. ‫خیلی خوشگل شدی.
‫'راکشا بندان' مبارک.
‫- کادوم کجاست؟ ‫- کادو؟
‫میدونم کجا رفتی. مامان بهم گفت.
‫بیا اینجا.
‫دهنت رو باز کن.
‫برام دعا کن.
‫کادوم.
‫چرا پاکت سبکه؟
‫چیزی که توشه سنگینه.
‫- اگه کمتره نمی گیرم. ‫- ها؟
‫آره.
‫داری میری مسابقه ‫رقص سراسری هند.
‫ممنون. خیلی ممنون.
‫- داداشم عین طلای نابِ. ‫- همیشه.
‫اگه به خاطر یه پاکت طلا حساب میشه...
‫... من واسه پولش دادن چی حساب میشم؟
‫تو مس هستی.
‫تو الماسی بابا.
‫آماده. [صداي كليك دوربين]
‫- اگه میشه شما دو تا یه ‫كمي كنار برید... ‫- بیا اینجا.
‫"وقتی خواهر کوچیکم با ‫شادی می پره"
‫"خونه مون پر از شادی میشه"
‫"وقتی با پابند می رقصه"
‫"قلبمون شادی و خوشحالی ‫او رو جشن می گیره"
‫"مثل ماهه که یه ‫ساری قشنگ به تنش ‫کردن"
‫"مثل یه 'رنگیلی' ‫رنگارنگه تو روز ‫جشن"
‫"مثل یه مادر عشق ‫می ریزه"
‫"نمی خوام اونو از ‫دست بدم"
‫"خوب ازش مراقبت می کنم"
‫"زندگیم رو وقف ‫اون می کنم"
‫"وقتی بهم میگه داداش ‫احساس خوشبختی ‫می کنم"
‫"تمام دنیا رو ‫واسه اون رها ‫می کنم"
‫"وقتی بهم میگه داداش ‫احساس خوشبختی ‫می کنم"
‫"تمام دنیا رو ‫واسه اون رها ‫می کنم"
‫"مثل یه گل همیشه بهار ‫تازه ظریفه"
‫"عزیزمِ منه"
‫"داشتنش تو زندگیم ‫یه نعمته"
‫"یه پیوند با ارزشه"
‫"عشق یه خواهر یه ‫نعمت واقعیِ"
‫"مثل هزار تا ‫چراغ خونه رو ‫روشن می کنه"
‫"وقتی بهم میگه داداش ‫احساس خوشبختی ‫می کنم"
‫"تمام دنیا رو ‫واسه اون رها ‫می کنم"
‫"وقتی بهم میگه داداش ‫احساس خوشبختی ‫می کنم"
‫"تمام دنیا رو ‫واسه اون رها ‫می کنم"
‫داداش!
‫چی شده عزیزم؟
‫- ای وای. ‫- چی شده دخترم؟
‫- چی شده؟ ‫- درد می کنه.
‫درد می کنه؟ ‫ببریمش بیمارستان.
‫مواظب باش.
‫- چی شده عزیزم؟ ‫- در رو باز کن مامان.
‫زود باش
‫داداش...
‫دکتر!
‫چیه؟
‫شکمش درد میکنه.
‫وسط رقصیدن از درد افتاد.
‫چشماتو باز کن عزیزم.
‫ببرینش اورژانس.
‫دخترتون به خاطر آپاندیس ‫دردش گرفته.
‫باید عمل بشه.
‫پس زودتر عملش کنین.
‫باشه. ممنون.
‫عمل؟
‫عمل کوچیکیه مامان.
‫نیم ساعت دیگه مرخص میشه. ‫نگران نباش.
‫دکتر دخترم چطوره؟
‫عملش چطور بود؟
‫دکتر! دکتر!
‫چرا هیچی نگفت ‫و رفت؟
‫دخترم چطوره پرستار؟
‫زودتر باید می آوردینش.
‫صبر میکنیم.
‫راميا.
‫راميا، دخترم.
‫راميا...
‫راميا.
‫بیدارش کنین.
‫گفتین عمل کوچیکیه.
‫بیدارش کنین.
‫باهاش میرقصیدی.
‫بیدارش کنین و باهاش برقصین.
‫"خدا بد کرده که نورمون رو ازمون گرفته"
‫"این عادلانه نیست"
‫"از حسادت پیوند عاطفی ما رو شکست"
‫"این وحشتناکه"
‫"اشکهامون دارن ازش التماس میکنن ‫که چشم هاشو باز کنه"
‫"پابندهاش دارن برای پاهای قشنگش ‫گریه میکنن"
‫"دیگه بهم داداش نمیگه"
‫"تنهام گذاشت"
‫"دیگه بهم داداش نمیگه"
‫"تنهام گذاشت"
‫تو این سن کم مرد.
‫اصلا چی شد؟
‫خیلی دردش گرفته بود. ‫عملش کردن اما مرد.
‫چطور بعد عمل مرده؟
‫نمیدونم. خودمون هم نمیفهمیم.
‫کجا عملش کردن؟
‫بیمارستان سوریا.
‫- دکتر سوریا پراتاپ؟ ‫- آره.
‫کلاهبرداره. ‫طب نخونده.
‫با پول مدرکش رو خریده.
‫برای آپاندیس باید سمت راست رو ‫عمل کنن.
‫چرا پانسمانش سمت چپه؟
‫چی گفتی؟
‫آره شَنکار.
‫برای آپاندیس باید سمت راست رو ‫عمل کنن.
‫انگار سمت چپ رو عمل کردن.
‫اصلا نمیدونه آپاندیس ‫کجاست.
‫با کی میخوای صحبت کنی؟
‫- سوریا پراتاپ اینجاست؟ ‫- نیست.
‫بگو!
‫تو اتاقشه.
‫هی! درو باز کن!
‫بازش کن!
‫تو!
‫خواهرمو کشتی!
‫هی! ولش کن! ‫ولش کن!
‫ببخشید. نفهمیدم ‫که همچین اتفاقی برات افتاده.
‫بعد از این اتفاق، ‫چرا اومدی مدرک...
‫...مهندسی تقلبی بگیری؟
‫خواهرم رو به خاطر یه دکتر قلابی از دست دادم.
‫اومدم این شهر که ‫به این کارِ کثیف یه پایان بدم.
‫یه دوست نشونم رو داد...
‫...اداره مدرک تقلبی رو.
‫تو راه پیدا کردن اون اداره...
‫...فهمیدم که ‫خیلی از این اداره ها هستن.
‫آخرش رسیدم به اداره شما، ‫با رئیستون صحبت کردم...
‫...و قانعش کردم.
‫پلیس رو بهش نشون دادم ‫و بردمش دادگاه.
‫ولی اون نامرد با جنایتش فرار کرد.
‫رفتم مسافرخانه‌ش ‫تا لیست رو بگیرم...
‫...از کسایی که ‫گواهی تقلبی ازش گرفتن.
‫خانواده‌ی من خواهر کوچیکمو از دست داد...
‫...به خاطر گواهی تقلبی‌ای ‫که تو دادی.
‫نمی‌خوام هیچ کس دیگه ‫اون چیزی رو که من کشیدم رو تحمل کنه.
‫اون لیست رو می‌خوام ازت.
‫تو!
‫تو ناراحتی ‫چون خواهرت مرده.
‫ولی اون سرنوشتشه. همین.
‫منو کشوندی دادگاه؟
‫من بعد از 48 ساعت آزاد شدم.
‫دیگه چی می‌تونی به من بگی؟
‫من از این ‫پرونده خلاص می‌شم هر جور شده.
‫من یه کسب و کار جدید راه می‌اندازم.
‫تو نمی‌تونی منو متوقف کنی.
‫من نمی‌تونم جلوش رو بگیرم.
‫نمی‌تونم جلوی نابودی این دنیا رو بگیرم ‫اگه تو رو متوقف نکنم.
‫خیلی دکتر، پلیس و مهندس تقلبی...
‫...به خاطر تو دارن جون آدمای بی گناه رو می‌گیرن.
‫ولی تو فقط به کسب وکارت اهمیت می‌دی.
‫من هم به کسب و کارم اهمیت می‌دهم.
‫کسب و کار من کشتن توئه.
‫نگران نباش. من قراره تو رو بکشم.
‫'مجبور شدم اونو بکشم ‫بدون اینکه لیست رو بگیرم.'
‫ولی کشتن اون باعث توقف این کسب و کار نمی‌شه.
‫این کسب و کار تو کل کشور پخش شده.
‫باید ریشه‌اش رو بزنیم تا متوقفش کنیم.
‫من می‌تونم به کشورمون ‫و مردم کمک کنم با متوقف کردنش.
‫این فلش همه ‫اطلاعاتی که لازم داری رو داره.
‫فکر می‌کنی چطور گیرش آوردم؟
‫آقامه ازم خواست یه لیست از کسایی که...
‫...گواهی تقلبی گرفتن رو آماده کنم ‫قبل از اینکه دستگیر بشه.
‫ولی وقتی رفتم مسافرخونه ‫با لیست...
‫...اون مرده بود.
‫- ممنون. ‫- هوم.
‫آقا، منشی برادرتون، شروتی...
‫...فلش رو به دوست پسرش داده.
‫همین الان از پارک رفت.
‫من کاملاً اشتباه فهمیدمش.
‫من این همه سال مسخره‌ش می‌کردم ‫که خوب درس نمی‌خونه.
‫بهش فحش می‌دادم و پرتش می‌کردم بیرون.
‫نمی‌دونستم که اون ‫برای یه هدف بزرگ کار می‌کرد.
‫هر پدری می‌خواد ‫که پسرش زندگی خوبی داشته باشه.
‫ولی پسر من می‌خواد ‫کشورش امن باشه.
‫افتخار می‌کنم که همچین پسری دارم.
‫افتخار می‌کنم.
‫لطفا...گریه نکن.
‫باید برم پیشش و ‫ازش بخوام منو ببخشه.
‫این کار رو نکن. بالاخره پسرتونه.
‫بریم.
‫- کجاست؟ ‫- داخل. برو تو.
‫بیا.
‫اون داخل نیست. ‫حتماً یه جای نزدیکیه.
‫- برو پیداش کن. تو از این طرف برو. ‫- بیا بریم.
‫تو اومدی اینجا تا منو بکشی.
‫این بیمارستان برای تو خوبه.
‫من کتکت می‌زنم و ‫تو می‌تونی درمان بشی...
‫...تو بخش اورژانس.
‫نگران نباش. استخونات رو می‌شکنم...
‫...تا واجد شرایط درمان اورژانسی بشی.
‫کمره د‌ی شَن‌کار.
‫بابا! بابا! تو!
‫فلش رو به اون آدرسی که برات فرستادم ببر.
‫دارم میام.
‫بابا!
‫- هوی! ‫- وایسا.
‫فلش رو بهش بده.
‫نه، پسرم.
‫بهش نده.
‫من نتونستم منظورت رو بفهمم.
‫ببخش.
‫اگه این مدرک رو بهش بدی، ‫یه کسب و کار راه می‌اندازه.
‫جون آدمای بی گناه رو می‌گیره.
‫- به من بده. ‫- نه، نده!
‫من می‌دم!
‫این حساب تمومه. ‫حساب اون یکی چی؟
‫کدوم حساب؟
‫گفتی برو یه چیزی از بار بخور...
‫...و برادرم رو کشتی.
‫فکر کردی من خبر ندارم؟
‫به همین خاطر بود که میخواستم بکشم.
‫ولی تو جون سالم به در بردی.
‫نه! بابا!
‫باید بابات رو بکشم ‫تا یه جور حساب کتابش رو برسم.
‫هی، نه!
‫به بابام آسیب نزن.
‫بابا!
‫بابا! بابا!
‫بابا!
‫"شانکار!"
‫بابا! بابا!
‫بابا، خوب میشی.
‫بابا... بابا...
‫ببخشید پسرم.
‫نه بابا. من بهت آسیب زدم. ببخشید.
‫مهم نیست چی سرم میاد. ‫تو مواظب خودت باش.
‫تصمیم به مردن گرفتی؟
‫نترس بابا. ‫نمیذارم چیزی سرت بیاد.
‫بابا! بابا!
‫بابا!
‫نمی بخشمت.
‫فایده ای نداره که بکشمش.
‫تو شبکه های اجتماعی همه جا پخش شده.
‫همه چیز رو از تخت بیمارستان لو داده.
‫یعنی چی؟
‫حقه. این ویدیو رو ببین.
‫لیست گواهی نامه های تقلبی ‫تو شبکه های اجتماعی آپلود شده.
‫تو عرض چند ساعت همه جا پخش شد.
‫خیلی از مردهای معروف تو این لیست هستن.
‫تو نقشه من رو خراب کردی.
‫- من تو رو نمی بخشرم. بیا. ‫- بیا.
‫"کاما ردی شانکار."
‫نترس. من تو ریاضی خوب نیستم...
‫...ولی تو حساب کتاب کردن با آدم ها خیلی خوبم.
‫[اخبار تلویزیونی] 'اخبار فوری! ‫داریم میبینیم...'
‫...هزاران کارمند دولتی ‫دارن دستگیر میشن.
‫خیلی از وکلای معروف، ‫پلیس ها...
‫...دکتر ها، ‫و فامیل های رهبران سیاسی.
‫انقدر دستگیری زیاد بوده...
‫...که زندان ها پر شدن.
‫دستگیری ها بیشتر تو ایالت های تلوگو ‫انجام میشه.
‫دارن جامعه رو پاکسازی میکنن.
‫کالسکه موز اصلی ترین کار منِ.
‫مواظبش باش.
‫تو واقعا دکتری؟ ‫گواهی نامه هات رو نشونم بده.
‫این گواهی نامه اصلی منه. ‫من از نسل 1980 هستم.
‫حالا برو یه 'بریانی' سفارش بده.
‫تقلبیه آقا. همه اینجا تقلبین.
‫من نمی تونم نفس بکشم بین این کلاهبردارا.
‫- لطفا بذارین برم. ‫- بازش کن.
‫- چی شده؟ ‫- آقا، اینها کلاهبردارن.
‫من نمی تونم باهاشون بمونم.
‫من یه دزد واقعی ام. ‫من رو بنداز تو یه سلول دیگه.
‫کلیه آقا.
‫این پولتو با سودش میگیرم.
‫هرگز کمک من رو فراموش نمی کنی.
‫اگه لازمم شد برمیگردم.
‫این گواهی نامه تقلبیه.
‫اینها از ایالت های تلوگو پاک شدن.
‫از کجا گیر آوردی؟
‫در واقع آقا...
‫حقیقت رو بگو.
‫از بیहार گرفتم.
‫کلاهبردار! گمشو بیرون!
‫سلام. کجایی؟
‫پاتنا.
‫چرا رفتی اونجا؟
‫با ریتم حرکت کن.
‫"تمبوره رو فراموش کن ‫فقط با ریتم حرکت کن"
‫"مراحل رقص رو فراموش کن ‫فقط با ریتم حرکت کن"
‫"ملودی رو فراموش کن ‫فقط با ریتم حرکت کن"
‫"با ضربان قلبت حرکت کن"
‫"من کاما ردی شانکارم"
‫"هیچکس نمی تونه جلوی من رو بگیره"
‫"هیچکس نمی تونه منو گول بزنه"
‫"همه به من سلام کنین ‫برده من باشین"
‫"بیا"
‫"با ریتم حرکت کن"
‫"زندگیت تموم نمی‌شه ‫اگر تو امتحان‌ها شکست بخوری"
‫"مردان بی‌سواد در این دنیا ‫میلیون‌ها درآمد دارند"
‫"تحصیلات کافی نیست ‫باید عقل داشته باشی"
‫"هوش کافی نیست"
‫"باید شجاعت داشته باشی ‫بعد موفقیت دنبالت میاد"
‫"با ریتم حرکت کن"
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.