..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫این حمله رابطه ای به دوراکای نداره
‫این حمله به هندوها بود
‫ما استاد دانشگاهیم
‫چرا الان دین رو می کشی وسط؟
‫اخبار فوری…
‫پلیس با استفاده از دوربین مداربسته کسی رو که بمب رو تو رستوران کار گذاشت شناسایی کرده
‫خبر بد اینه که این آدم یه دانشجوه
‫وحشتناک
‫دانشجوهایی که قراره برای کشور کار کنن
‫دارن به خائن تبدیل میشن
‫واقعا تراژدیه
‫با استفاده از پودر هگزامین که من برای کارخونه شیمیایی ام آورده بودم
‫تو دوراکای رو با دانشجوی من منفجر کردی
‫پلیس اونو شناسایی کرده
‫هر لحظه میگیرنش
‫اون برای من دیگه مرده
‫با دیدن این همه چیز نگران میشم
‫باید فوری تصمیم بگیرم
‫گدا حق انتخاب نداره
‫تو چاره ای جز اینکه کاری که میگم رو انجام بدی نداری، باشیراجو
‫میخوام در مورد خودم و مأموریتم بهت بگم
‫-اسم من چیه؟ ‫-سانجی شارما
‫جلال الدین قریشی از کراچی
‫تو در مورد داعش اطلاعاتی داری؟
‫این یه سازمان تروریستی پاکستانیه
‫من یه عضو داعشم
‫وقتی سربازای هندی دارن پاکستانیارو تو مرز نابود میکنن
‫من از داخل هند تروریست میسازم
‫افراط گرایی
‫با تحریک دانشجوهای هندی، شستشوی مغز دادن به شون
‫تبدیل کردن شون به تروریست
‫مهم نیست تو هر گوشه ای از جهان چه اتفاقی میفته
‫چه واتس آپ باشه چه چت شخصی
‫ما احساسات ضد هندی رو منتشر میکنیم
‫ما تو ذهن جوانان هرج و مرج ایجاد میکنیم و موجب اختلاف تو مذهب میشیم
‫تو کرالا، گجرات، آسام، همه جای کشور
‫این مأموریت ساله هاست که ادامه داره
‫خیلی وقته که حمله تروریستی هند رو لرزونده
‫همه چی خیلی آروم شده
‫قبل از اینکه سونامی بیاد تغییرات زیادی زیر زمینی وجود داره
‫این هم استثنا نیست
‫اون چیزی که امروز اتفاق افتاد فقط یه آزمایش انفجار بود
‫خیلی زود هند یه جشن دینامیت رو شاهد خواهد بود
‫اگر کسی رابطه من و تو رو بفهمه خیلی خطرناکه برا من داداش
‫تو میدونی اون ۵۰۰ کرور رو که از من گرفتی از کجا اومده؟
‫آی اس آی
‫اطلاعات پاکستان
‫تو قبلا تروریستی
‫تو دو انتخاب داری
‫اون دو انتخاب چیا هستن؟
‫#1، بمیر
‫#2، کاری که میگم رو انجام بده
‫داداش من یه وزیر مرکزیه
‫اگه بفهمه که…
‫دوربین وای فای
‫وای خدایا!
‫بگو فاروق
‫فعالیت تروریستی تو دانشگاه ما در حال انجام هست
‫چی؟
‫حتی داداش شما هم درگیره آقا
‫فاروق، مدارک رو جمع کن و تو مزرعه گندیپت با من ملاقات کن
‫چشم آقا
‫چجوری فهمیدی، فاروق؟
‫دیدم که نماز میخونی
‫خوب عملکردی آقای فاروق
‫داداش، داری منتظر فاروق میمونی؟
‫اون نمیاد، ما اونو کشتیم
‫با اینکه داداش ناتنی من بودی اما مثل داداش خودم با تو رفتار کردم
‫من از نظر مالی از تو حمایت کردم که بتونی کسب و کار رو مدیریت کنی و تو چکار می کنی؟
‫اگر من بهت بخشش کنم مثل اینه که به کشورم خنجر زدم
‫من تو رو نمی بخشم
‫این انتخاب رو تو نداری
‫امنیت…
‫ما به شون رشوه دادیم داداش
‫یه سری چیزا هستن که بهتره نمی دونی خطرناکه
‫خبر خوبش اینه که من تو انتخابات بعدی شرکت میکنم
‫و این صندلی تو خانواده ما میمونه
‫قول میدم
‫باشیراجو کاری کن که مثل حمله قلبی باشه
‫چشم داداش
‫دارشانا...
‫اون اینجاست!
‫دارشانا...
‫دارشانا، از دبیرستان ناگار جون.
‫باچیراجو، اگه زنده باشه، یه خطر برای ما و ماموریتمون میشه.
‫جزییاتش رو از مدرسه بپرس و بکشش.
‫وزیر محترم، آقای سیتاراماراجو، بر اثر حمله قلبی فوت کرده.
‫آقای سیتاراماراجو که برای مردم کارهای بزرگی انجام داده...
‫پدربزرگ...
‫خیلی از آدمای مهم، تسلیت گفتن.
‫پدربزرگ، اون رو کشتن.
‫-چطور می دونی عزیزم؟ ‫-دیدمش پدربزرگ.
‫بابا، نگران نباش.
‫-اگه به پلیس اعتراف کنیم چطور؟ ‫-نه بابا.
‫این یه قتل سیاسیِ.
‫اسمای بزرگی تو کاره.
‫برای دارشانا خطرناکه که بهش برسه.
‫به عمو یا عمه هم نگو.
‫تا من برسم، نذار بره مدرسه.
‫من اینجا گرفتارم با کارای مهم.
‫همین که شکایت ثبت شد، میام.
‫-حواست به دارشانا باشه. ‫-باشه رفیق.
‫من اینجا هستم که اعلام کنم گروه ضد تروریسم ما...
‫2.5 تن آر. دی. اکس رو در کشمیر ضبط کرده.
‫طبق گزارشات اطلاعاتی، یه نقشه برای نسل کشی در هند وجود داره.
‫ولی مطمئنیم که میتونیم جلوشو بگیریم.
‫ممنون.
‫باچیراجو، من باید فورا برم کشمیر.
‫اون دختر رو ردیابی کن و هرچه زودتر بکشش.
‫باشه داداش.
‫-تبریک میگم، آقای مانگو شیام. ‫-ممنون رفیق.
‫بالاخره رئیس بازارچه شدی.
‫اون پوتوراجو رو مثل یه مانگو گندیده له کردیم.
‫حس خیلی خوبی بود.
‫قول دادی یه مجتمع برای جشن بسازی، درسته؟
‫قبل از انتخابات هر چی قول بدیم، می‌دیم.
‫اگه رأی دهنده ها بخوان چیکار کنیم؟
‫دور خودمونو خالی می‌کنیم.
‫اگه فشار زیاد شد، سنگ اول یه بنای یادبود رو می‌ذاریم.
‫و قول میدیم که در دوره بعدی تمومش می‌کنیم.
‫-یادگیره. ‫-خانوم.
‫کربید بیشتر بزن، باید مانگوا بیشتر رسیده و خوشمزه به نظر بیان.
‫-مزه چی؟ ‫-خب حالا یه کم شکر می‌ریزن.
‫چطور میتونیم مانگوا اصیل پیدا کنیم؟
‫می‌ترسم خانوم، کربید غیر قانونیه.
‫اگه از همه چیز بترسی، پیشرفت نمی‌کنی.
‫-هر چی گفتم انجام بده. ‫-باشه خانوم.
‫آخ، تشعشع!
‫عزیزم، معلومه نذر کردی که بری به زیارت حرم آقا حسین؟
‫این نذرو کردم چون می‌خوام پوتوراجو رو له کنم.
‫به خرجش فکر کردی؟
‫خیلی وقته! بریم خونه برادرم.
‫داداش، حالش چطوره؟
‫فعلا خوبه، ولی تو خواب حمله های وحشت میکنه.
‫بریمش حرم آقا حسین. خوب میشه.
‫-چطوره؟ ‫-بله داداش، بریم.
‫الان نه عزیزم.
‫بریم پدربزرگ.
‫خسته شدم تو خونه.
‫داداش، یه نذر کردم براش.
‫الان ردم نکن.
‫دو تا چیز این خانواده رو جلو می‌بره
‫اول، گیاهامون، دوم، نذرهامون.
‫خود این کلمه قدرتمنده.
‫آقا، از صبح تو آفتاب نشستی.
‫بهتره دیگه بلند شی.
‫-سلام دیکشی تولو... ‫-بله آقا؟
‫حرفتو بدون.
‫استراتژیت چیه؟
‫تو کشاورزیت بشینی و هر روز مشروب بخوری؟
‫برنامه ات چیه؟
‫واقعا فکر می‌کنی برد با رأی همدردی یه پیروزیه؟
‫باید تو بین مردم باشی، پیاده راه بری، آدمها رو آروم کنی ‫حتی اگه گریه نمیکنن.
‫برای هر کدوم از حرکتای سیتاراماراجو، من یه استراتژی دارم.
‫اینجوریه که استراتژی من کار میکنه.
‫اگه فهمید من مُردم.
‫تو تا الان فقط صنعتی بودی، کسی تو رو نمی شناسه.
‫همین طوری من امن هستم.
‫حالا لازم داره از اون حالت راحتت بیای بیرون.
‫می خوای من بمیرم؟
‫بَچی... لازم داره هر جایی باشی - ‫یوتیوب، تلویزیون، بیلبورد، هر چیزی که فکرش رو بکنی.
‫حتی بچه ها هم باید تو رو بشناسن.
‫ولی بچه ها که حق رای ندارن، درسته آقا؟
‫- دیگشیثولو... ‫- آقا؟
‫بچه های امروز شهروندان فردا هستن.
‫من همیشه خارج از چارت فکر می کنم.
‫هی، چهار تا آبجو بسته بندی کن و به جی. کی. بده، آقا.
‫باشه، آقا.
‫داری برای کمپین دیر می کنی، بَچی.
‫دیر؟ مزخرف! برو گمشو!
‫حواست باشه! حتی وقتی من الکل می خورم، هم دارم استراتژی فکر می کنم و برنامه می ریزم.
‫فقط به من اعتماد کن.
‫باشه، برو گمشو! ولم کن.
‫اون بطری های آبجو چطور؟
‫حالا بسته بندی شون کن.
‫به تو اعتماد دارم.
‫- اون فقط برای الکل میاد اینجا. ‫- بله، آقا.
‫تو الکل می خوری؟
‫نه، آقا، قسم می خورم.
‫داداش، جلوی راه هیچی نیست.
‫- بریم اون دَها غذا بخوریم. ‫- باشه.
‫آقا، دختره به سمت معبد رو تپه می ره.
‫- دنبالش می ریم. ‫- یه لحظه.
‫- هی، دیگشیثولو... ‫- آقا؟
‫- یه داستان کوتاه بهت می گم. ‫- باشه.
‫- می تونی راه حل رو بهم بگی؟ ‫- بله.
‫یه مرد گناه کرد، و یه بچه اون رو دید.
‫بهتر این که بچه رو بکشیم یا کل خانواده رو؟
‫بهتر این که گناهکار رو بکشیم.
‫حداقل جمعیت کمتر می شه.
‫کسی از تو نظر نپرسید، وگرنه اخراج می شی.
‫جواب من رو بده.
‫چون بچه است، خانواده چه اشتباهی کردن؟
‫سِشو، دختر رو بکش همون طوری که دیگشیثولو گفت.
‫باشه، آقا.
‫من فقط جواب سؤال تو رو دادم. ‫و تو داری در مورد قتل حرف می زنی، آقا؟
‫حتی بیشتر از این ، کش و قوس برای کش و قوس !
‫ما همون طوری که تو گفتی داریم به نظر تو عمل می کنیم.
‫فکر کردم یه داستان قشنگ هست، آقا.
‫از من در مورد کارای وحشی تو مشورت نگیر، آقا.
‫تو همیشه ادعا می کنی که خیلی کتاب های مذهبی خوندی.
‫نمی تونی یه کم راهنمایی کنی؟
‫کتب مذهبی حاوی کلمات مقدس هستن، نه اعمال قتل.
‫خواهش می کنم، من رو از این جور کار ها نجات بده.
‫باشه.
‫بدون تردید کار هامون انجام می شه، درسته؟
‫بعد از این که با دقت خیلی زیاد فال تو رو گرفتم دارم می گم.
‫همه سیاره ها علیه تن.
‫وقت بد تو مثل یوسین بولت به سمت تو داره می آد.
‫غیر ممکن هست که جلو ش رو بگیری.
‫این نقشه خیلی گیج کننده به نظر می رسه.
‫پسر، این راه کوندگاتتو هست؟
‫بله، آقا. من هم دارم به همون جا می رم.
‫من گُپی هستم.
‫من مَنگو شیام هستم. من کسب و کار مَنگو دارم.
‫رنگ قوی تخصص ماست.
‫بدون کاربید.
‫اِه، واقعاً؟
‫آدم ها معمولا برای موسیقی می میرن، درسته؟
‫ولی پدر من برای مَنگو مرد.
‫اِه، جالب بود.
‫امروز به حیدرآباد اومدم.
‫بابام به خدای هانومان اعتقاد داره.
‫اون هر چیزی رو به شکل هانومان انجام می ده.
‫البته به جز ازدواج.
‫بابات چه کار می کنه؟
‫- اون یه سازنده هست. ‫- اون بدنساز هست؟
‫یعنی بعد از این که تو رو دیدم این شک رو داشتم.
‫اون در زمینه ساخت و ساز کار می کنه.
‫بابای من می خواد برای مردم سرپناه فراهم کنه.
‫اگه اینطور هست، باید چتر تقسیم کنه یا چند تا درخت بکاره.
‫ولی ساخت و ساز خیلی پول می خواد، درسته؟
‫شوخی هست!
‫حتی بابای من خیلی شوخی رو دوست داره.
‫فکر می کنم اون از پدرش عصبانی هست.
‫بابات وَمسیرام هست یا آدیتا رام؟ چون گفتی که اون سازنده هست.
‫اون آقای بولِردی هست.
‫بولردی؟
‫بدام بولردی، آقا.
‫چرا اینقدر شوکه شدی؟
‫داداش، اینو شنیدی؟
‫این پسر بولردیه!
‫یکم بهش احترام بذار.
‫اوه، الان باید به اون دزد احترام بذاریم؟
‫این سازنده نیست، کلاهبرداره.
‫مثل یه انبه گندیده است.
‫تو داری اشتباه می کنی درباره پدرم.
‫ما تو گذشته باهاش مشکل داشتیم ‫ولی فکر می کردیم یه ادم محترمه.
‫ما چند تا قطعه از پدرت خریدیم ‫و سرکیسه گذاشته شدیم.
‫تموم پول رو چپاول کرد و فرار کرد.
‫اون بی مصرف حرومزاده پولمون رو ‫چپاول کرد و فرار کرد به مسقط!
‫لطفا درباره پدرم اینجوری حرف نزن.
‫نیتش پاک بود، فقط شرایط ‫بهش کمک نکرد.
‫چی؟ تا منو گول بزنه؟
‫بابام کسی رو گول نزد، آقا.
‫- زیر زمین رفت ‫- چه فرقی می کنه؟
‫کلاهبرداری یعنی گول زدن یه نفر.
‫زیر زمین رفتن یعنی مخفی کردن صورت.
‫در واقع هر دو یکی هستند.
‫حتی پدرت هم با حرفای بیهوده و مسخره ‫مثل تو گولمون زد.
‫- برای همین اینجا هستم ‫- برای چی؟ تا ادامه دهنده میراث باشی؟
‫برای تسویه بدهی های معوق.
‫بابام توسط شریکاش کلاهبرداری شده بود ‫برای همین فرار کرد به مسقط.
‫اونم اونجا راحت نیست ‫به خاطر فلج شدنش بستری شده.
‫تموم آرامش و خوشبختی تو خانواده ما ‫به خاطر کلاهبرداری از بین رفته.
‫برای همین از کلاهبرداری متنفرم.
‫تو و بابات همه رو گول می زنید، ولی اگه کسی ‫همین کارو با شما بکنه، تحملش رو ندارید، درسته؟
‫هی، چرا زل زدی؟ بیا دیگه!
‫اینا میخوان منو بکشن.
‫کیه که بخواد تو رو بکشه؟
‫شاید اون پوتوراجو این آدمکشا رو اجیر کرده ‫تا منو بکشن.
‫بیا دیگه!
‫کلیدام رو فراموش کردم.
‫کیف پولم رو فراموش کردم.
‫- بگیرشون! ‫- من تو رو میزونم، احمق!
‫هی، تو کی هستی؟
‫این چیه؟ اگه به یه نفر برخورد می کرد ‫چه اتفاقی می افتاد؟
‫هی، کنار برو، احمق!
‫چی گفتی؟
‫گفتم احمق! احمق بی مصرف!
‫هی، تو چه جرات داری بهش بزنی، احمق؟
‫اون داره اینجوری میزنه ‫چون بهش گفت عوضی.
‫تو بیشتر از اون بهش فحش دادی، ‫الان نگران جونتم.
‫اگه زن باشه، هر کاری می کنه. ‫اول مواظب خودت باش!
‫چرا داره مثل انبه اونارو می کوبه؟
‫چرا کلید رو فراموش کردی؟
‫کیف پولت رو فراموش نکردی؟
‫چه جرات داری منو احمق، احمق صدا کنی؟
‫معذرت می خوام.
‫من تحمل نمی کنم که کسی ‫درباره پدرم نظر بده.
‫حق با توئه!
‫چه جرات داره منو احمق صدا کنه؟
‫وحشتناک!
‫- تو هم خیلی حرف زدی ‫- فقط برای شوخی.
‫ضمن اینکه استفاده از زبان زشت ‫اشتباهه، درسته؟ - فحش فقط همینه.
‫من عصبی شدم چون اون بدون ‫گفتن هیچ حرفی، خصوصا به عنوان یه دوست، رفت.
‫حالا همه چیز رو فهمیدم،
‫اگه دوباره به پدرت فحش بدم ‫با کفش به من بزن!
‫نباید اینجوری حرف بزنی،
‫احترام به بزرگترها اولین ‫نکته در دستورالعمل های پدرمه.
‫بهتره بگیم بولردی ‫پدر بزرگ [مرد بزرگتر].
‫این حس واقعی منه.
‫راستی اونها کین؟
‫این اراذل و اوباش مال اون پوتوراجون،
‫بعد از باخت تو انتخابات، ‫حمله ای به من کرد.
‫پسر، وقتشه که معبد رو ببندیم، ‫بریم.
‫بیا، بیا.
‫پسر... اینا اینجا هستند ‫برای خاطر این دختر.
‫چطور کسی می تونه ‫از یه دختر کوچولو کینه به دل بگیره؟
‫این دختر شاهد یه جنایته.
‫باید به پلیس مراجعه می کردی، نه؟
‫پدرش ازمون خواست که بمونیم.
‫از وقتی این اتفاق افتاد ‫من خیلی استرس دارم.
‫اگه به یه مشکلی گیر کنم، ‫ضعیفیم اینه که باهاش کنار میام.
‫پدرم می گفت این نقطه قوته.
‫نگران بچه نباش.
‫ممنون، پسر.
‫داداش جالی چطوره؟
‫سلام جالی!
‫آقا!
‫چرا ماشینو روشن کردی مرد؟
‫دیوونه شدی؟
‫نه آقا، بردمش بیرون چون خانوم گفتن بنزین بزنم توش.
‫مگه ماشین لازم داری برای این کار؟ نمی تونی بنزینو تو قوطی بیاری؟
‫ببخشید آقا.
‫کارای بیخود میکنی بعد میگی ببخشید.
‫دیگه این کارو نمیکنم آقا.
‫لباسای قدیمیم کوچیک شده، اگه میشه یه ذره رحم کنین، لباسای نو می گیرم آقا.
‫اگه میخوای بپوششون، بردار، وگرنه گم شو!
‫یعنی چی آقا؟
‫میگم بره لخت بیرون، مرد!
‫حداقل دمپاییاتو بده آقا.
‫تو یه پا نایک، یه پا پوما پوشیدی!
‫دیگه چی میخوای مرد؟
‫مردم ازم مسخره می کردن چون دو تا مارک مختلف پوشیده بودم.
‫اوه، حالا عقل به سرت زده؟
‫دمپاییو بهت دادم، به جای اینکه به خاطر رفتار برادرانه ات بزنمت!
‫درسته!
‫حتی تو عروسی پسر امبانی، همه از یه مارک دمپایی پوشیده بودن.
‫ولی تو دو تا دمپایی با هم می پوشی!
‫خوب گفتی داداش!
‫سلام جالی! آقا؟
‫-یه کمی میوه خشک بردار. ‫-ممنون آقا!
‫آدمای باحالی!
‫مگه به اینا میگن میوه خشک؟
‫اینا سیب و پرتقال گندیده هستن!
‫برای همین گفتم میوه خشک!
‫فامیل دارن میان، خونه رو تمیز کن!
‫اگه خشکشون کنم، یه ذره آب میوه می گیرم. یه کم قند بزنیم، می تونیم بخوریم!
‫جالی، بیشتر از یه هفته است، تو دستشویی ها رو نشستی؟
‫کار زیاد دارم آقا.
‫به من کاری ندارن.
‫اگه تا آخر روز دستشویی ها رو تمیز نکنی، غذاتو می گیرم!
‫-جالی! ‫-پسرم...
‫قرص ها کجا هستن؟
‫اینو بگیر آقا.
‫این برای دیابتته.
‫اینم برای ناراحتی معده ت.
‫اینم برای زخم معدت.
‫قرص فشار خون کجا هست؟
‫نمیتونم اینجا راه برم.
‫عمو...
‫تو کی هستی؟
‫منو نشناختی؟
‫من تو وضعیتی نیستم که کسی رو بشناسم.
‫چرا؟
‫باید قرص فشار خون رو بیارم.
‫میتونی بیاری، ولی وقتی بفهمی من کیم، شوکه میشی.
‫تو کی هستی؟
‫جالی عمو، من گوپیرِدی هستم، پسرِ بُلِرِدی، برادر شما.
‫تو؟
‫چرا اینجا هستی؟
‫اصلا چرا اومدی اینجا؟
‫بابات انداختم اینجا، مثل طعمه برای این عوضیا، بعد خودشو گم کرد!
‫عمو، اون روز تو مست بودی، به خاطر همین رفت.
‫اون بود که منو خوابوند!
‫مگه داره میره سینما یا چی؟ که منو اینجا انداخته؟
‫این عوضیا از اون روز منو عذاب می دن.
‫منو مثل آشغال واقعی رفتار می کنن، غذای اضافیشونو و بقایا رو به من می دن.
‫نترس عمو، یه برس نو واست می گیرم.
‫حتی بابات هم در مورد وسایل حرف می زنه، به محتوای کار اهمیت نمی ده.
‫شماها یه مشت آدمِ مادی گرا و عوضی هستین!
‫اگه حس کنن تو اینجا هستی، منو پرت می کنن بیرون!
‫-مثل یه پسرِ شاهزاده، توو دماغش می ترکه! ‫-عمو...
‫پاهام! گم شو!
‫مثل خوک غذا می خورین، نمیتونین یه دختر کوچولو رو هم بکشین؟
‫یه احمق کل برنامه رو خراب کرده آقا!
‫میخوای من حرکاتتو مراقبت کنم؟
‫آقا، خیلی ناراحتم که اینقدر الکل می نوشی.
‫چرا؟ فکر می کنی من همه چیز رو اینجا تموم می کنم؟
‫چرا اینجوری حرف می زنی آقا؟
‫با اعتماد به شما، یه خونه جدید قسطی خریدم.
‫اگه یه اتفاقی واست بیفته، کل خانواده ام تو خیابون می مونن آقا!
‫پس تو نگران قسطی هستی، نه من؟
‫اصلا به چیزی اهمیت می دی آقا؟
‫شماها آدمای پولدار خودتون مشکل جدید درست می کنین.
‫اما ما آدمای طبقه متوسط، مشکل هامون مثل فامیل می یان سراغمون.
‫خب، باشه؟ پس برات از مشکلاتم میگم.
‫بگو آقا!
‫اون کشت.
‫با شنیدن مشکلاتت، به راحتی میتونم سکته کنم!
‫آقا، چطور داری با این موضوع کنار میای؟
‫به همین خاطر تو رو هم دعوت کردم!
‫خیلی دیر شده!
‫همدلی مثل سوپه؛ باید وقتی داغه باشه بخوریمش!
‫من اینجا دارم مشروب می‌خورم!
‫الان نمیشه سوپ خورد؛ حالم گرفته اس!
‫انتخابات همه اش استرسه.
‫اگه استراتژی نباشه، یه استرس دیگه هم اضافه میشه. یه کم فکر کن!
‫عکس برادرت یه طرفه، عکس تو یه طرفه.
‫و زیرش نوشته "برادره که برادر بزرگترش رو از دست داده".
‫مردم براش همدلی میکنن!
‫دیگشیتولو، چرا چیزی نمیگی؟ تو که همه چیز رو میدونی، اینطور نیست؟
‫به همین خاطر نمیتونم حرفی بزنم!
‫بچه جون، من از سکته حرف نمیزنم؛ از قتل حرف میزنم!
‫این حرف درسته؟
‫دروغه، ولی مردم رو راضی میکنیم که باور کنن راست گفته.
‫با این ترفند، چون از طرف مخالفین برنامه ریزی شده، همدلی به دست میاریم ‫و رای گیرنده ها رو به سمت خودمون جذب میکنیم.
‫نه، داداش!
‫بچه جون، تو چیزی از سیاست نمیفهمی؛ بذار من این کار رو انجام بدم!
‫فکر خارج از چارچوب، اینو من انجام میدم!
‫شماها ماشین رو پر از بطری کردین؟
‫این احمق نمیفهمه چی شده و من هم نمیتونم به کسی بگم!
‫آقا، لطفاً از این جرم منو نجات بده!
‫هیچ راهی نیست؛ به یه همدم نیاز دارم!
‫هی، شماها "فست فود مغز" ندارین؟
‫اول باید این رو میگفتین!
‫چرا داد میزنی؟ احمق بی فایده!
‫"مرغ 65" درست نکردین؟
‫نصف کیلو مرغ خریدم!
‫و چطور میشه همه اینا رو اینجا مدیریت کرد، خانم؟
‫یه جواب بی فایده بده! هرزه!
‫خانم، شما گفتین اگه خونه رو تمیز کنم رمز نتفلیکس رو به من میدی، اینطور نیست؟
‫میدی؟
‫الان به نتفلیکس نیاز داری؟
‫شنیدم که "داستان های هوس 2" اومده!
‫من فقط روزی 15 دقیقه میتونم ببینمش، فقط برای آرامش!
‫احمق، تو نمی دونی چطور با زن ها صحبت کنی؟
‫با این بطری میزنم به سرت، احمق!
‫عمو...
‫چرا تو این سن داری همه این کار ها رو انجام میدی؟ چقدر چندشه!
‫هی، تو کی هستی؟
‫من پسر "بولردی" سازنده ام.
‫تو پسر بولردی هستی؟ چطور جرات میکنی اینجا بیای؟
‫حواست به زبونت باشه. من اومدم تا بدهی های معوق رو تسویه کنم.
‫واقعا؟
‫من به عنوان خزانه دار، تمام جزئیات رو روی نوک انگشتهام دارم.
‫ما 10 میلیارد ضرر مالی کردیم.
‫من پرداخت می کنم، آقا.
‫اون فقط مبلغ اصلی رو گفت. چطور درباره سودش؟
‫من اون رو هم پرداخت می کنم، آقا.
‫سودش 28 میلیارد، رفیق.
‫پس در کل میشه 38 میلیارد.
‫من پرداخت می کنم، آقا.
‫بهت گفتم که قلب این بشر خیلی بزرگه.
‫اون ها برای همه چیز مالیات میگیرن، یعنی وام هم شامل میشه؟
‫پس 40 میلیارد کن.
‫من اون رو هم پرداخت می کنم، خانم.
‫باید یه کم بیشتر ازش میگرفتیم.
‫آقا، پدرم 10 هکتار زمین رو به عنوان وثیقه پیش شما گذاشت.
‫اگه میشه اون مدارک رو به من بدین...
‫اون رو کجا پیدا میکنی؟
‫ما اون رو فروختیم و این خونه رو ساختیم.
‫زمین کوکا پت رو فروختین؟ عمو، تو خبر داری؟
‫نه، من حتی خبر نداشتم که ما زمین داشتیم.
‫چطور تونستین این زمین رو بدون اینکه از ما بپرسین، بفروشین؟
‫هی، این چه حرفیه؟ داری جلوی این تسویه حساب داد میزنی؟
‫سرینو، خودتو کنترل کن.
‫اول اون 40 میلیارد رو بپرداز.
‫نرخ بازار در کوکا پت 40 میلیارد در هر هکتاره،
‫یعنی تو 360 میلیارد به ما بدهکار هستی. عمو، چی میگی؟
‫وای! 360 میلیارد؟
‫تو داری چی میگی؟
‫من خیلی تلاش کردم،
‫به مسئولین بانک رشوه دادم، ‫برای مردم پارتی گرفتم،
‫مدارک رو آزاد کردم، یه بطری خریدم،
‫و امضای پدرت رو جعل کردم.
‫و در حین ساخت و ساز، ‫ما کلی استرس عصبی کشیدیم.
‫خب، درد و رنج عموی من چی؟
‫از نظر جسمی، روحی، ‫روانی، یه جهنم واقعی رو دید.
‫تو مثل یه نوکر ازش استفاده کردی!
‫اصلا نمیذارم ‫ازتون بگذرم.
‫زمینمون رو بدین، یا حسابشو پس بدین.
‫-چته، دیوونه شدی؟ ‫-ده هکتار!
‫بس کن! فکر میکنی ‫یه مرد خشن و قدرتمندی؟
‫احمق، حرومزاده، کثافت.
‫خفه شو!
‫می کشمت!
‫کثافت، حرومزاده، بی مصرف. اگه ‫جرات داری، بیا، بزنیم!
‫پسر، با اعصاب تو گیتار میزنم! وگرنه ‫اسممو عوض میکنم!
‫چرا هنوز اینجایی؟ ‫برو گم شو، حرومزاده!
‫بابام رو قاطی نکن!
‫خفه شو! مثل یه ترسو رفتار میکنی!
‫هی، داری به چی نگاه میکنی؟ ‫برو گم شو، حرومزاده!
‫چی گفتی؟
‫گفت " برو گم شو، حرومزاده!".
‫خونریزی میکنه!
‫اصلا حوصله داشتین حرفامو بشنوین؟ گفتین من ‫یه ترسو ام، نه؟
‫برو کنار، قرص فشارم رو جا گذاشتم. به خاطر همین ‫کنترل خودمو از دست دادم.
‫همه چیز رو ول کنین. بیاین حلش کنیم.
‫با هم صحبت کنین.
‫باید این پنت هاوس رو ‫به اسم عمومون ثبت کنین.
‫اما سرگرمی ما چی؟
‫تو پیرمرد خسته، ‫اصلا چرا به سرگرمی نیاز داری؟
‫باشه پسرم. چی شده؟ ‫-تمام شد.
‫اگه ازش بخوایم اونجا یه حرف بزنیم، ‫به ما نه میگه؟ ‫-حتما نه میگه.
‫جالی گذشته رو فراموش نمیکنه.
‫من همه ی رفتار زشتتون رو ‫یادداشت کردم، نه فقط تو یه کتاب، بلکه تو ذهنم.
‫این محله باید ‫به اسم بابام تغییر نام بده.
‫چند تا عنوان پیشنهاد بدین. ‫-بازار بولردی.
‫فکر میکنی این یه جور بازار کشاورزیه؟ کاخ! ‫کاخ بولردی صدا کنین.
‫عالی! ‫-بس کنین.
‫باید یه مجسمه ی نقره ای دو متری از بابا بزارین. ‫-معمولا برای افسانه ها مجسمه میذارن، درسته؟
‫فکر نمیکنی اون یه افسانه باشه؟ اون برای احمق هایی مثل شما ‫360 کرو قربانی کرد.
‫معلومه که یه افسانه ست. یه دونه بذاریم. ‫-عمو، خواسته ای داری؟
‫یه دونه دارم! ‫-چی هست؟
‫من رمز همه ی پلتفرم های OTT رو میخوام، ‫مثل نتفلیکس، آمازون، هات استار، آها.
‫معمولا افراد فیلم از اونها استفاده میکنن. ‫عالیه!
‫همه چیز با کیفیت بالاست. عمو، چطوره؟ ‫-عالی، مرد!
‫بعد از اینکه خودتون استفاده کردین، من رو هم به من میدین؟ ‫-عمو، همه ی اینها برای تو هست.
‫لباس جدید؟ ‫مطمئنا.
‫اون دمپایی ها چی؟ ‫-برای تو هم هست.
‫کفش ها چی؟ ‫-طبیعتا برای تو هست.
‫من همیشه رویای پوشیدن همون برند دمپایی رو ‫داشتم، مرد. -ممنون، مرد.
‫خدا تو رو فرستاد ‫تا من رو از این زندگی فقر نجات بده.
‫راستش من به خاطر دختر محبوبم اومدم اینجا. ‫به کمکت نیاز دارم.
‫آبرومو برگردوندی، جانم رو به ت قربانی میکنم. ‫-این دختر کیه، و چطوری هست؟
‫هی، خانوم من با نگاه های تیزت
‫مثل صاعقه به من ضربه میزنن
‫بیا تو قلبم جا بگیر، سلطانه
‫تو یه گردباد کوچولو هستی
‫قلبت منو آتش میزنه
‫مثل ماری جوانایی؛ ‫بذار نفست رو بگیرم
‫مثل یه زن مراکشی هستی ‫که قلبم رو تند میزنه
‫حضور تو گدازه رو تو رگها م میفرسته
‫با افسون یه طوفان، ‫بغل هات خیره کننده ست
‫تو ابرنواختری هستی که قلبم میخوادش
‫بذار ملکه ی تو باشم ‫تو این راه ممنوعه
‫بذار تو دیونگی تو شناور باشم
‫این مست بودن دنیای تو هست
‫بذار این احساس ما رو به ابرها ببره
‫بیا شات های آسمون رو بنوشیم
‫میخوام تو آغوش داغ تو آب بشم
‫نگاه تو یه نور تو من ایجاد میکنه
‫میخوام تو رو با ماشین مازراتی ببرم
‫یه سفر که تو رو ‫سرده ستون میکنه
‫تو ذهنم رو مثل یه ‫سنیوریتای افسونگر منفجر میکنی
‫میخوام هر قسمت از تو رو با عشق قدر بذارم
‫مثل یه زن مراکشی هستی ‫که قلبم رو تند میزنه
‫حضور تو گدازه رو تو رگها م میفرسته
‫با افسون یه طوفان، ‫بغل هات خیره کننده ست
‫تو ابرنواختری هستی که قلبم میخوادش
‫من زن مراکشی ام
‫چرا به خدا باید جالی ردی رو برای ناهار دعوت کنیم؟ ‫اون خدمتکار بی مصرف.
‫نه، از این بشقاب ها استفاده نکن. ‫بشقاب کاغذی بیار.
‫هر لحظه می رسن. اگه صدای ما رو بشنون، میان ‫با شرایط جدید کنار اومدیم. من از روی علاقه دعوتشون نکردم.
‫همه چیز رو درست و حسابی حل و فصل کردیم، درسته؟ ‫فقط کافیه امضاهاشون رو پای قرارداد ببینیم
‫نگا، اگه بخوایم نگران کرم داخل ‫هسته ی انبه باشیم، دیگه نمیشه ازش لذت برد.
‫اومدن.
‫لطفا لباس ها و دمپایی های قدیمی ‫استاد رو ببخشید خانم.
‫چند بار باید بهت کمک کنیم احمق؟
‫حداقل غذای اضافی یخچال ‫رو بده خانم، خیر و برکت میبینی.
‫خیلی خوشمزه بو میده، شیا. ‫انگار حسابی غذا درست کردی.
‫چی شده، کاستوری؟
‫اون کفشا... بالمین! یه لاک! ‫احتمالا تو عمرت ندیدی!
‫درشون بیارم؟ ‫-آه، ولش کن. بیا تو.
‫پسرم، غذا چطوره؟
‫با زنت باید یه ‫کافه ی غذاخوری بزنی.
‫فوق العاده میشه!
‫عمو، دختر شما...
‫مگه دختره؟ ‫یه دختر داره که آماده ی ازدواج.
‫بله، پسرم، دنبال خواستگاریم.
‫اگه کسی تو دور و برتون بهمون میخوره، بهمون خبر بدید. ‫-خانم،
‫خانم؟
‫رفته بیرون.
‫اینجا چیکار میکنه؟ گپی رو میشناسی؟
‫-اونیه که 5 لاک از خانم دزدیده.
‫چی؟ اون؟ ‫-شما پدر و مادر سمیرا هستید؟
‫بله.
‫چرا داره فرار میکنه ‫بدون اینکه جوابمونو بده؟
‫شکایت کنیم؟ ‫-هی، کاستوری...
‫خوب بزنمت اگه ‫اسمم رو صدا بزنی! گم شو!
‫چرا اینجوری حرف میزنن؟ ‫چرا ازش دزدی کردی مرد؟
‫مگه نمیبینی ارزش هامون رو؟
‫هی، سایی..
‫حرف مفت نزن. ‫بگو تو ایتالیا چه اتفاقی افتاد.
‫چرا داری میخندی احمق؟ ‫بگو چه اتفاقی افتاد!
‫باشه عمو.
‫اگه یه یورو خرج کنی، یه ‫گاری بهت میدن، درسته؟ ‫-یه یورو میشه 90 تومن، مرد!
‫احمق! نباید ‫از مردم اینجوری سوء استفاده کنی.
‫چرا عصبانی هستی؟ ‫ما بردیمت ایتالیا، نه؟
‫داری مثل یه الاغ ‫از من استفاده میکنی چون پولش رو نداری.
‫خانم، تهیه کننده...
‫سلامت رسیدید؟ ‫-بله، آقا. تازه از طرف ‫بازیگر زن زنگ خورده.
‫حالا چی میخواد؟
‫داره درخواست لباس، ‫کفش و اکسسوری مارک دار میکنه.
‫اصلا مردم ‫روی صفحه نمایش میتونن مارک رو تشخیص بدن؟
‫شما بودجه ی 25 لاک ‫دادی. ‫-بله.
‫حداقل 50 لاک ‫میشه اگه بخوایم جنس مارک دار اصل بخریم.
‫بیش از بودجه ست. نمیتونم بیشتر سرمایه گذاری کنم. ‫40 تا بزار عزیزم.
‫متوجه شدم، آقا. تا جایی که میشه سعی میکنم.
‫اگه از دستم ‫در رفت باید خودت حلش کنی.
‫من حلش میکنم. ‫-یه چیز اضافه ای گفتی، منظورت چیه؟
‫بهش میگم 50 تا به ‫عنوان یه مبلغ گرد. ‫-فکر میکنی پرداخت میکنه؟
‫اول که پول رو پرداخت کنه ‫بعد جنس رو تحویل میدیم. ‫تو برنامه هستش، حتما پرداخت میکنه.
‫مگه رحم و مروت نداری؟ ‫-اگه بهشون رحم کنیم آخرش ‫مثل تو میشیم که باید گدایی کنیم.
‫من مراقبش هستم، استرس نگیر.
‫به موقع داروهاتو بخور بابا. ‫-تهلویی؟
‫بله. ‫-خدا رو شکر، پیدات کردم.
‫باشه بابا، یه مشتری اومده. ‫بعدا بهت زنگ میزنم.
‫من سمیرام، ‫استایلیست فیلم. ‫-برای کی استایل میدی؟
‫ستاره های معروف. ‫-وای!
‫چهار روز میخواهیم خرید کنیم. ‫بز میخوایم، چقدر میگیری؟
‫2000، خانم. ‫-180,000؟
‫اگه هر تراکنشی رو به ‫تومان حساب کنی، دیگه اینجا چیزی نمیتونی بخری.
‫بابام سرطان داره، آقا.
‫هر هفته ‫باید شیمی درمانی کنیم.
‫پول تهیه کننده رو ‫برای درمانش جابجا کردم.
‫بابات سرطان داره؟ ‫-پدر شما هم سرطان داره؟
‫نه، ولی بابام رو خیلی دوست دارم.
‫الهام من. ‫-چی؟
‫همیشه میگفت، "مشکلات مثل اقیانوسن.
‫به یه کشتی، قایق،
‫یا حداقل یه یات ‫نیاز داری تا ازشون عبور کنی."
‫من الهام ‫تو این حرفا نمیبینم، فقط گیجی میبینم.
‫مگه تو میتونی ‫احساس پشت این حرف رو درک کنی؟ احمق! ‫-درسته.
‫اینکه اینقدر حرف های ‫بابات رو رعایت میکنی الهام بخشه!
‫خیلی مهربونی خانم. چون میگی بابات سرطان داره، فقط 1000 یورو بهم بده، خودم راهش رو پیدا میکنم. ‫-با بنزین، درسته؟
‫هتل رو نگفتی. مگه نمیشه اتاق ‫بهتر از این هتل های بی مصرف پیدا کرد؟
‫نه، خانم.
‫ما رو نزدیک ترین ‫ایستگاه قطار پیاده کن.
‫چرا؟
‫بعد از اینکه چمدون هامون رو تو ‫اتاق نگهداری گذاشتیم، تو سالن انتظار میتونیم بخوابیم.
‫تمام روز اینجا میمونیم؟ ‫خودمون راهش رو پیدا میکنیم.
‫خب پینکی، نظرت چیه؟ ‫-باشه، موافقم
‫موافقی؟ -نه بابا، اصلا همچین چیزی امکان نداره. ‫من با کلاس اقتصادی اومدم، نمیتونم خودمو با این شرایط وفق بدم.
‫با ده نفر دیگه یه اتاق رو مشترکا استفاده میکنی، ‫حالا داری غر میزنی؟
‫این همه حریص نباش. ‫- حریص نیستم، احمق. ضروریه دیگه.
‫من درکت می کنم. یه دوست من خونه اش رو اجاره میده. من اونجا می مونم.
‫تو هم می تونی بمونی اگه مشکلی نداری. ‫- چقدر می گیره؟
‫خیلی مناسبه. دویست یورو با صبحانه و شام.
‫ما اینقدر بودجه نداریم. ‫میدونی که بابام شیمی درمانی داره.
‫میدونم. یه کاریش میکنم. ‫- حرفات مثل جادوئه!
‫حسش میکنم! ‫- بابام یه چیز با ارزش یه بار گفت...
‫بهت گفته بود که به همه کورکورانه اعتماد کنی؟
‫خار رو اگه از پات در بیاری می تونی دور بندازی. ‫ولی اگه به چشمات برسه چشمات رو از دست میدی.
‫انگار باباش ولش کرده تو خیابون، هی چرندیات می گه. ‫نمی دونم چطور سر پا مونده.
‫اپا جی،
‫تلوگو هستن و از صنعت فیلم. سلام. ‫من آوردمشون اینجا. پنج روز اقامت لازم دارن.
‫پول رو بهشون بگو. ‫- باباش مشکل سلامتی داره. اون رو در نظر بگیر و مابه التفاوت رو به حساب من بذار.
‫هر داستانی رو باور میکنی فقط کافیه اسم پدرشون رو بیارن. ‫- هر دوتامون نسبت به پدرمون احساساتی هستیم.
‫نه، تو فقط پول پرستی.
‫انگار قرار داد بسته شد.
‫این چه صداییه؟ ‫تو صندوق عقب چی هست؟
‫هیچی. ‫- منظورت چیه؟ یه چیزی میشنوم.
‫بذار ببینم.
‫این کیه؟ یه خلافکاره؟
‫اگه کسی منو فریب بده، یه خلافکاره.
‫چه کاری کرده؟ ‫- یه باتری قدیمی رو با یه کاور نو به من فروخته.
‫هر چیزی رو تحمل میکنم به جز فریب. ‫- اون باتری ده هزار تومن قیمت داشت.
‫اینجا ملت دارن صد هزار تومنی دزدی میکنن!
‫اپا جی، ببرشون داخل.
‫من باهاش حرف میزنم. ‫- خانم، لطفا تشریف بیارید داخل. بهتره!
‫خانم، اینجا یه جای خودکشی نیست! ‫- اون نمی خواد خودکشی کنه، نگران نباش.
‫اها، باشه. برو جلو.
‫چرا اینجوری زدیش؟
‫این چه جور تنظیماته؟ ‫انگار یه برنامه ی واقعیت نماست!
‫می خواد بکشتش یا چی؟ ‫- نه، وقتی اون مرد فهمید اشتباه کرده رهاش می کنه.
‫چطور اگه پشیمون نشه؟ ‫- هیچ فرصتی برای پشیمونی وسط این همه عذاب نیست.
‫خانم، انگار از بس فیلمای شاکر رو دیده دیوونه شده!
‫و تو هم داری مثل یه قهرمان زن تو فیلمای راجامولی حرکات نمایشی انجام میدی!
‫حواست رو جمع کن، وگرنه آخرش تو اون زیرزمین گیر میوفتی!
‫مثل یه دیوونه تو میلان می گرده!
‫مگه اینقدر شایسته ی این همه تنبیهه بخاطر یه تقلب کوچیک؟
‫مهم اندازه نیست، ‫فریب گناهه، نقطه.
‫دلیل اینکه هند دومین کشور بدهکار دنیاست فریبکاریه.
‫دلیل اینکه هند تو رتبه پنجم اشتباهه، فریبکاریه.
‫دلیل اینکه من امروز اینجا هستم، به خاطر فریبکاریه.
‫این دیگه چه حرفیه؟ ‫- یه نفر بابام رو فریب داده و دویست هزار تومن ازش دزدیده و فرار کرده به ایتالیا. من اومدم که مراقبش باشم.
‫اومدم که مراقبش باشم. ‫- به خاطر دویست هزار تومن تا اینجا اومدی؟
‫مثل اینکه گفتم، هر کاری لازم باشه انجام میدم تا اون کسی که منو فریب داده رو پیدا کنم! ‫- میریم داخل.
‫ادامه بده.
‫این همه غذا! انگار اومدیم تو هند نه میلان! ‫یه عزا داران هندیه!
‫بس کن خودنمایی رو و از دستات استفاده کن. ‫- اپا جی،
‫نگاه کن به اون دختر و آداب غذا خوردنش. ‫- انگار داره مثل اینکه غذا تموم میشه می خوره!
‫هیچی، داداش، یه حسی بهم می گه که باهاش ارتباط دارم. پنج روز بیشتر وقت نداریم.
‫فکر میکنی می تونم دلش رو ببرم؟
‫فکر میکنم فقط یه دلقک ازت می سازه!
‫حس مثبت دارم که می تونم دلش رو ببرم!
‫غذا چطوره؟ ‫- خوبه،
‫ولی استخون زیاد داره مرغ.
‫ببخشید، دفعه بعد این اشتباه رو تکرار نمیکنیم. ‫- راویندر ردی خیلی بهم نزدیکه.
‫اون کیه؟ ‫- نمی شناسیش؟
‫رئیس انجمن طرفداران بالایا تو کل هند هست. ‫دوست دوران کودکیمه.
‫هر چی بالایا میگه گوش میده.
‫حتی پرسنل بیمارستان بساواتارا کام هم به حرفش گوش میکنن. ‫- چرا داری اینا رو به من میگی؟
‫بابات سرطان داره، درسته؟
‫اها! - چطور می تونی بگی اها؟ ‫سرطانه داداش!
‫مگه میشه بگیم "آها"؟
‫من با ردی صحبت کردم.
‫اگه بابات رو ببرید بیمارستان، ‫شیمی درمانی رو رایگان انجام میدن.
‫نمی خواد نگران درمان باشی. ‫کیمه رو امتحان کن.
‫فردا باید برم خرید. ‫می رم بخوابم. شبتون بخیر.
‫شبت بخیر.
‫سای، زود بخواب.
‫هی سای...
‫این مرد جدید کیه؟ ‫- مردم می آن و می روند.
‫چرا اینجوری زدیش؟ ‫- مگه نگفتی غذات استخون زیاد داره؟ ‫به همین خاطر کشیدش بیرون.
‫از اون موقع داره می زنش.
‫خوبه که تو ایتالیا هستیم. اگه تو هند بودیم، ‫هر ساعت داشت یه نفر رو می کشت.
‫با این آدم سر و کله زدن خیلی سخته.
‫این روزا خیانت خیلی معمولی شده، نه؟ ‫- یعنی داری میگی خیانت معمولی شده؟ خیانت یه بیماریه!
‫مثل اینکه به تو مرغ خراب فروخته، ‫بابات هم سرطان گرفته.
‫مرغ میلان و سرطان بابای من که تو هند هست، چه ارتباطی به هم دارن؟ - ارتباط؟
‫اگه مرغ تاریخ گذشته بخوری، ‫هضمت خوب انجام نمیشه.
‫این موضوع منجر به قارچ میشه، قارچ هم می شه ویروس، ‫ویروس هم می شه باکتری و در نهایت کبد را خراب می کنه.
‫زخم ایجاد می شه و منجر به سرطان می شه.
‫حالا بگو ببینم، این موضوع ‫به سرطان بابات مربوط میشه؟
‫نه بابا، بابام گیاه خواره! ‫هیچ وقت مرغ نخورده.
‫خب پس این موضوع بهش مربوط نمیشه. پس چرا سرطان گرفته؟ ‫- به همین خاطر باید بریم خرید! بیا دیگه!
‫وای خدا، 90% ‫خرید تموم شده،
‫ولی فقط 5% پول خرج کردیم.
‫با این حساب، سودمون 50% میشه. ‫- تو خودتو حساب نکن توش.
‫اول یه کم یاد بگیر. می دونی "کاسته فالی" یعنی چی؟ ‫- آره بابا، اگه زحمت بکشیم، از ثمره اش لذت می بریم!
‫همش تو حال گریه و زاری واسه بقیه است... ‫- بابا بیا دیگه،
‫اون دیوونه سر یه کم تقلب ‫دیوونه شده.
‫اگه از کلاهبرداری هات باخبر بشه، ‫چارتا میکنه.
‫حرف تو هم درسته داداش. باید ‫هرچه زودتر از اینجا بریم.
‫خدا خیرت بده! داشتیم در موردت حرف می زدیم. ‫- چی؟ خریدو یهویی تموم کردی!
‫فکر کردم زنها ساعت ها خرید می کنند! ‫- اینجا اولویت ها فرق داره!
‫خانم گوشیش رو جا گذاشت.
‫باباشه. اگه جواب ندم نگران میشه.
‫الو؟ ‫- این کیه؟ دخترم کجاست؟
‫من راننده تاکسیش هستم آقا. ‫گوشیش رو اینجا جا گذاشت.
‫نگران نباش آقا، با "بالایا" صحبت کردم. ‫- "بالایا"؟ واسه چی؟
‫واسه درمان سرطان شما آقا. ‫- سرطان؟ واسه من؟
‫دخترم این داستان رو سرهم کرده؟ ‫- آره.
‫دخترم یه پول پرستِ! هر دروغی که لازم باشه واسه پول میگه.
‫اگه بهش اعتماد کنی، آخرش ‫سر از کوچه ها درمیاری. مواظب باش.
‫وای خدا! این همه تقلب!
‫خانم، 5 یورو مونده. 50 کنیم؟ 500 کنیم. ‫- برای "تراول گوپی" چه نقشه ای داری؟
‫خب دیگه، چی میتونه باشه؟
‫تاکسی و اقامتگاه رو هماهنگ کرد،
‫مگه نه؟ یه ذره بهت علاقه داره. ‫نمی دونم متوجه شدی یا نه!
‫فکر می کنی متوجه نشدم؟ دارم ‫علاقه اش رو تبدیل به پول می کنم. فهمیدی؟
‫نمی دونم... شما دوتا یه جفت خوبید.
‫اگه با یه همچین آدمی ازدواج کنم، آخرش می افتم به ظرف شستن.
‫درسته -خانم. اومده بود اینجا ‫برای 2 لاک، ولی 10 لاک خرج کرده.
‫خیلی مسخره است. ‫- آدم با انضباط مالی نیست.
‫هیچ راهی نیست. ‫- دید نداره، مهارت بقاء هم نداره.
‫نه
‫مهارت بقاء نداره.
‫اگه باهاش ازدواج کنی، ‫می افتی به فروش تنقلات تو خیابون.
‫اون دیوونه اینجاست! ‫- خیلی تقلب بدی بود.
‫تو رقم ها رو عوض کردی و منو کلاه گذاشتی؟
‫میگن صفر ارزشی نداره،
‫ولی تقلب تو قطعا داره!
‫بودجه تولید فیلم، ‫به خاطر آدم هایی مثل تو داره میره بالا.
‫تهیه کننده ها بار رو میندازن گردن توزیع کننده ها، اونها هم ‫میندازن گردن اکران کننده ها، و آخرش میفته گردن مخاطب.
‫به همین خاطر مردم دارن ‫به سمت پلتفرم های اینترنتی میرن.
‫به خاطر تو، حتی تهیه کننده های با سابقه ‫از شروع فیلم جدید می ترسن.
‫"ایثارم باباراو" مون کجاست؟
‫"اتلوری پرنا چندر راو" مون کجاست؟ ‫- تو فیلم نگر هستن آقا.
‫زنده هستن داداش! دارم می پرسم هنوز فیلم تولید می کنن؟ ‫- نه آقا.
‫تهیه کننده مثل باباست، ‫تو هم سرطان اون هستی.
‫می خوای منو کلاه بذاری و ‫بگی بابات سرطان داره.
‫برو پایین. ‫"اپاجی" ، اونارو بکش پایین!
‫الان می کشمشون پایین. ‫- ساکت شو!
‫این اعتراف رو فقط واسه اینکه ‫توی تاکسی از من تعریف کنی، سرت هم کردی. اینم یه نوع تقلب نیست؟
‫تو ماهی 50 هزار تومن هم در نمیاری، ولی می خوای با من ازدواج کنی ‫که هر سفر 50 لاک در میارم. این نقشه کهنه توئه!
‫می دونی چیه یه فیلم رو ‫به یه فیلم پرفروش تبدیل میکنه؟
‫کارگردان ها و نویسنده ها؟ ‫- خاله زنک!
‫این استایلیست و طراح لباس ماست ‫که مردم رو به سینما میکشه.
‫سای، چمدون ها رو جمع کن. بریم.
‫پولمون چی؟ ‫- پول رو ولش کن!
‫من یه شکایت می کنم که خواستی بهمون تجاوز کنی و جواهراتمون رو بدزدی. ‫- وای خدا!
‫اگه شکنجه ای که تو زیر زمین انجام میدی رو به ‫پلیس گزارش کنم، چارتا می کنی!
‫اگه یه شکایت کنم، آخرش می افتی تو کوچه ها ‫بدون یه لقمه نان.
‫هی، همه چیز رو جمع کن! ‫- خانوم، شما اینجا بمونید، ما با چمدون ها میایم.
‫سریعتر جمع کن! ‫- ببین...
‫چی؟ ‫- شما زدین تو ذوق ما، و ما تحمل کردیم! ولی وقتش میرسه، و ما محکم جوابتون رو میدیم!
‫خاله زنک، برو گم شو!
‫گوپی، انگار ناراحتی. ‫- نه بابا، فقط حواسم پرت شده به خاطر اعتماد به نفسش.
‫کمی حالم گرفته.
‫بهت گفتم که یه دختر آتشینِ، نه؟ ‫- آره.
‫پینکی، حواست باشه که ‫لوازم جانبی رو ارزون بخری، فهمیدی؟
‫باشه. ‫- خانم...
‫میشه فندق تقلبی بخریم؟ ‫- واقعا لازم بود به خاطر اون همه راه رو بیایم، مثل اینکه یه احمق پیشنهاد داده؟
‫اینجا کارخونه تولیده، با نصف قیمت ‫می تونیم بخریم.
‫وای خدای من، این زن حریص حد و مرزی نداره!
‫دیگه مسخره م نکن!
‫هنوز تو شوکه ‫الان یه مشکلی تو پرداختش هست
‫ما یه عالمه بهش غذا دادیم، ‫ولی باز هم بهمون گیر داد!
‫اینا آدمای خطرناکین رفیق ‫-بهت گفتم دیگه نه؟
‫آره، تو گفتی.
‫این کاستوم سای چرا الان زنگ زده؟
‫ظاهرا یه سری از لباساشون جا مونده ‫-میخوان بیشتر از من استفاده کنن
‫فقط جواب دادن به تلفن اون یه گناهه
‫انگار تو کلی کینه ازشون داری
‫جواب تلفن رو بده ‫-چرا انقدر زنگ میزنه؟
‫چی؟ میخوای دوباره مثل یه احمق بازی بخوری؟ ‫-چی داری میگی؟ شوخی میکنی؟
‫آپا جی، سرم درد میکنه، برام یه لیوان چای بیار ‫-یه چای غلیظ برات میارم
‫هی، برام بیارش
‫تو...
‫الو؟ ‫اقا، خانم سمیرا...
‫الو، اقا؟ ‫-چی؟ پولی که ازم بردی رو پس دادی؟
‫مگه لباس ها رو نخریدی؟ ‫-خرید لباس ها انجام شده، اقا
‫من فهمیدم که چقدر گناهه آدم از کسی کلاهبرداری کنه
‫پس بقیه پول رو پس دادم
‫ببخشید اگه باعث ناراحتیتون شدم، اقا
‫میام، میام، ‫ولی غیب نشو
‫تو زیبایی صد ساله ای ‫بسته بندی کن منو مثل یه هدیه، ولی نه نگو
‫حقه بازی نکن، ساکت ننشین، ‫حرف زدن رو قطع نکن
‫چشماتو نبند، طوری رفتار نکن که انگار داری ‫دور میشی یا داری نگاهتو از من میگیری، سردرگمی ایجاد نکن
‫خاطرات من مثل این توهمات، ‫چرا این همه درد، تو همه جای ذهنم هستی
‫به خاطر تو اینجوری هستم، ‫داخل من میسوزه، ای سمیرا!
‫هر قدمی که برمیدارم با من حرف میزنه، ‫چرا قلبم از تپش می ایسته
‫وقتی چشمامون اینجوری به هم میرسه، تو ‫یه الهه تو قلبم شدی، سمیرا!
‫نگاه رویاگونه تو آتیش به پا میکنه، ‫رویاهام دور این نگاه می چرخه
‫باد وزیده، ‫رویاها به وحشی گری میرن، گوش بده به سوختنشون
‫ابرها میدونن که ‫آهنگ بدون اونها پخش نمیشه
‫ولی قلب بی خبر آواز میخونه من یه آهنگ شدم ‫من عشق شدم، زیر نجواهات، من رو با خودت میبری
‫من به یه جای پر از رحمت رسیدم زیر ‫لطف تو، مثل کرم شب تاب تو بارون
‫خاطرات من مثل این توهمات، ‫چرا این همه درد، تو همه جای ذهنم هستی
‫به خاطر تو اینجوری هستم، ‫داخل من میسوزه، سمیرا!
‫هر قدمی که برمیدارم با من حرف میزنه، ‫چرا قلبم از تپش می ایسته
‫وقتی چشمامون اینجوری به هم میرسه، تو ‫یه الهه تو قلبم شدی، سمیرا!
‫این پنج روز خیلی زود گذشت. حس میکنم ‫یه چیزی کم بود وقتی از اینجا میرفتیم
‫بریم سمت فرودگاه، گردنبند رو برداریم ‫و یه چیزی تو گالریا مال بخوریم
‫ببخشید، سمیرا، باید برم یه ‫مهمان مهم رو که پدرم فرستاده، تحویل بگیرم
‫اگه رسید رو به من بدی، من گردنبند رو برمیدارم و تو گالریا مال منتظرت میمونم ‫-من منتظرم
‫خانم، هواپیما داره پرواز میکنه ‫-حداقل یه ساعت طول میکشه تا به فرودگاه برسیم
‫بریم
‫خانم، اعلامیه رو دادن. نمیاد. ‫-بریم دیگه
‫هرگز فکر نمیکردم این کارو بکنه ‫-چیکار میشه کرد؟
‫همه چی خوبه، ولی ‫دو تا سوال دارم
‫چی میگی؟ ‫اولش
‫چطور تونستی این همه ‫هدیه گرون قیمت رو به عنوان راننده تاکسی جمع کنی؟
‫بابا همیشه از وسواس تو برای لباس ها صحبت میکرد ‫پس من برای این موضوع پس انداز کردم
‫میفهمم! ممنون رفیق
‫و دوم، چرا گردنبند رو بهش ندادی؟ ‫-من یه دلیل محکم برای این کارم دارم!
‫سای، این لباس هارو بردار و... ‫-خانم، گوپی اینجاست
‫هست؟ کجاست؟
‫اونجا! ‫سلام
‫ببخشید سمیرا، تو راه فرودگاه ‫من کلاهبرداری که از بابام کلاهبرداری کرده بود رو دیدم
‫وقتی داشتم دنبالش میدویدم، گوشیمو گم کردم و نتونستم ‫باهات تماس بگیرم. اومدم اینجا تا اینو بهت برگردونم
‫ببخشید گوپی، اشتباه فهمیدم چون ‫به حرفای این احمق گوش دادم
‫خیلی متاسفم
‫اشکالی نداره ‫-ممنون
‫هی، مَنگو، شما دو نفر یه ذره هم ‫عفت و حیا دخترتون رو ندارین!
‫خداوند آرامش، خاطره، ‫و درمان برای تمام مشکلاتتون بهتون بده
‫پراسااد هماهنگ! ‫-این آقا کیه؟ خیاطه؟
‫تو فرق ‫هیمان پَسَند و دل پَسَند رو نمیدونی
‫اون بهترین بنگاه ازدواج تو حیدر آبادِ
‫ما برای کی باید یه همدم پیدا کنیم؟
‫شما باید یه مرد جذاب ‫برای دختر پرتو افکنمون پیدا کنید
‫این وظیفه منه، ولی پول کمی زیادی میگیره ‫-ما برای پول اهمیتی قائل نیستیم، فقط باید یه ازدواج عالی باشه
‫الو، کدوم کلانتریه؟ ‫اقا، اِس آِی؟
‫بله، اقا، تو راه هستم! دارم میام!
‫برای اِس آِی ها هم عروس پیدا میکنید؟ ‫نه برای پیدا کردن، برای امضا کردن
‫الان از زندان بیرون اومدم ‫-وثیقه؟ قتل کردی؟
‫نه، من ازدواج پسر یه قاضی ‫رو ترتیب دادم، اما عروس با یه نفر دیگه فرار کرد
‫من به عنوان A1 معرفی شدم
‫وای! ‫-بله، از کلانتری نرْسینگ زنگ زدن
‫بله اقا..
‫من ازدواج پسر دی جی پی رو ترتیب دادم
‫از یه بیماری همه گیر هم بدتر بود! ‫11 تا پرونده دارم که معلق مانده
‫تو دخترمون اینجوری اشتباه نمیکنید ‫-از روی تجربه میگم، هیچ کس واقعا نمیدونه دخترش چطوری رفتار میکنه
‫به خاطر همین یه قانون گذاشتم، یه بار باهاش صحبت میکنم ‫و اگه موافق بود، ادامه میدیم
‫وگرنه می تونی بری.
‫وقتی کار امضا کردن تو ایستگاه تموم شد بیا. ما دخترمون رو قشنگ لباس می پوشونیم.
‫برای چی؟ ‫-برای اینکه شرایط تو رو بشنویم.
‫-یو!
‫سمیرا، تو همیشه می خواستی یه سگ داشته باشی، درسته؟
‫من با بهترین فروشنده ی سگ تو حیدرآباد تماس گرفتم.
‫اگه بهش بگی چه نوع سگی میخوای، اون برات جور می کنه.
‫قبلاً میگفتی نه به سگ، درسته؟ ‫-من مثل یه انبه رسیده ام عزیزم!
‫من سفت و سخت به نظر می رسم، ولی شیرینی ام ‫وقتی باز می شوم.
‫کجا میخوای برین آقا؟ ‫گچیبولی؟ آره، تو راه هستم.
‫روز خوش، آقا. ‫-بیا تو، پرساد.
‫چی دوست داری - انبه قاچ شده، ‫انبه خوردن، آب انبه؟
‫من اونقدر وقت ندارم آقا.
‫اگه میتونی به دخترت زنگ بزنی، ‫من باید به ایستگاه گچیبولی برم.
‫با وجود همه این پرونده ها، ‫داشتن یه کلانتری نزدیک یه نعمته!
‫آقای پرساد، این دخترم سامایرا هست.
‫سلام. ‫-روراست باش، خجالتی نباش.
‫با وارد شدن به این ‫رابطه مشکلی نداری؟ یه لحظه صبر کن خانوم.
‫حرف بزن ‫-رابطه؟ منظورت چیه؟
‫حرفش از سگ هاست، ‫اونها هم احساس دارند.
‫اگه بهشون توجه نکنی، ‫از ناراحتی میمیرن.
‫من مدت هاست منتظرم!
‫بابام تازه قبول کرد، ‫و من از کلاس دوازدهم دارم میگم!
‫از کلاس دوازدهم؟ ‫-بله، پرساد.
‫مثل انبه خوردن تو فصلش!
‫تو پسر چی دنبالش هستی عزیزم؟
‫پسر؟ ‫-منظورش سگ نر بود!
‫اوه، ترجیح خاصی ندارم، ‫نر یا ماده، فرقی نداره!
‫چرا اینجوری هست، آقای شیا؟
‫شوخیه! منظورش اینه ‫که به یه سگ نیاز فوری داره!
‫اگه خواسته هاتو بگی، ‫یادداشت می کنم.
‫باید روش بالا و پایین بره.
‫خیلی وحشیه!
‫-باید پاهامو لیس بزنه. ‫خیلی جسوره!
‫من مشکلی با یه ذره وحشی بودن ندارم، ‫ولی نباید منو گاز بگیره.
‫گاز گرفتن؟ ‫انگار خشونت خانگیه!
‫اوه!
‫باید تا صبح بیدار بمونه. ‫نباید پارس کنه، حتی اگه بهش زنجیر بزنم.
‫شیا، ‫دخترت دنبال سگ می گرده یا شوهر؟
‫یه شوهر که مثل یه سگ باشه. ‫- یه چیز دیگه هم هست...
‫ما که قبلاً عقل خودمونو از دست دادیم، ‫حالا چه کار کنیم؟
‫گاهی اوقات ‫میفرستمش خونه دوستام.
‫باید با اونا هم ‫خوب کنار بیاد، بدون داد و فریاد!
‫میخوای با دوستات تقسیمش کنی؟
‫این چه کلمه عبور وای فای ‫هستش؟
‫من اینجوریم! ‫هر چی دارم با دوستام تقسیم می کنم.
‫همیشه چیزایی رو ‫میفرستن خونه ما، نه بابا؟
‫بله، عزیزم. ‫-این چه کاریه خانوم کاستوری؟
‫مثل یه مجلسه، آقا. ‫-وای، یه مجلس؟
‫من بهش نیاز فوری دارم. ‫-من به قیمتش کاری ندارم.
‫قیمت؟ این دیگه چه حرفیه؟
‫منظورش "جهیزیه" بود. ‫-من فهمیدم، آقای شیا!
‫باید بدوه، ‫ولی اون نمیذاره بره!
‫من یه عالمه آدم ‫دنبال اینجور دخترا می گردن!
‫ممنون پرساد، ‫زود انجامش بده.
‫خانوم کاستوری، ‫بدون قصد توهین، ‫دخترتون خیلی رک هست.
‫ما اونو تو یه ‫محیط باز تربیتش کردیم.
‫ولی این ‫خیلی رکیه!
‫خانواده ما ‫اینجور نیروها رو دوست دارند. ‫یکی باید به ما اعتراض کنه...
‫بله، آقا، میام!
‫اوخ! ‫-وای!
‫تو کی هستی؟ ‫کور هستی یا چی؟
‫پیک؟ ‫-من شبیه پیک هستم؟
‫من صاحب دفتر ازدواج اس ار هستم.
‫تو اینجا چه غلطی میکنی؟
‫من دارم واسه ‫دختر انبه شیا خواستگار می یارم.
‫کافیه؟ ‫یا میخوای جزئیات بیشتری بگم؟
‫دخترش با این وصلت ‫مشکلی نداره؟ ‫-اون الان عاشق ازدواج شده.
‫چرا باید ‫عاشق تو بشم آقا؟ ‫من تو راه هستم! قطعش کن.
‫این چه کاریه پسرم؟ ‫بعد از همه چیزایی که واسش کردی...
‫پیشنهادو ‫قبول کرد انگار اتفاقی نیفتاده!
‫فکر کنم از ‫کاری که من کردم راضی نبوده.
‫آقا؟
‫صدام، من یه عکس ‫از یه دختره به همراه اطلاعاتش برات میفرستم.
‫فقط برو و ‫بکشش. ‫-باشه آقا.
‫بیا درشانا، امروز روز توئه. ‫شاد باش.
‫-بچه ها منتظر تو هستند عزیزم.
‫بیا، ‫کیک رو برش بزنیم. ‫-من نمیخوام تولد ‫خودم رو جشن بگیرم.
‫سلام درشانا!
‫اونجاست. ‫-چرا انقدر ناراحته؟
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫نمیدونم، گوپی. ‫اون نمیخواد کیک رو برش بزنه.
‫بعد از اینکه به خانواده اش ‫نه گفته، آیا به یه غریبه گوش میده؟
‫خیلی قشنگ گفتی.
‫به همه نگاه کن، ‫واست ناراحتی دارن! ‫بگو ببینم ‫مشکل چیه؟
‫دلم واسه مدرسه ‫تنگ شده.
‫من مامان ندارم، ‫و بابا هم همیشه سر کاره.
‫هیچ کدوم از دوستام نمی‌دونن ‫چی دارم از سر می‌گذرونم.
‫این عادلانه نیست، عمو!
‫مامانش وقتی زنده بود، ‫هدیه برایش گذاشت.
‫هر سال تصمیم می‌گرفت چه هدیه‌ای ‫بهش بده.
‫به همین خاطر، کارتیک این دفترچه رو فرستاده.
‫حالا می‌فهمم، مغز متفکر ‫پشت این دختر...
‫مادرشه.
‫مامانت این دفترچه رو به عنوان ‫جواب همه سوالاتت فرستاده.
‫اگه زندگی یه جنگه، با ‫لبخند مبارزه کن.
‫اگه زندگی یه جنگه، با لبخند مبارزه کن.
‫عمو، من تلگو بلد نیستم بخونم.
‫لطفا بلند بخونش برام؟
‫نشونت میدم
‫تشخیص داده شده که سرطان سینه داره...
‫با ضایعات ثانویه در ریه.
‫قابل درمانه؟
‫حالا دیگه در مرحله پیشرفته‌ست.
‫باید فوری شیمی درمانی رو شروع کنیم.
‫اگه شیمی درمانی کنیم، بچه چی میشه؟ ‫-راستش، غیرممکنه.
‫ولی اگه میخوای زنده بمونی، باید شروعش کنیم.
‫برای زنده موندن باید بچه‌ام رو بکشم؟
‫نمیتونم این کار رو انجام بدم.
‫شروتی، احمق نباش.
‫سعی کن وارد موقعیت بشو
‫شروتی، بیا شیمی درمانی رو شروع کنیم.
‫نه، کارتیک. ‫-شروتی، لطفا سعی کن بفهمی.
‫گفتم نه.
‫شروتی، میدونم لجبازی، ‫ولی یه بار در مورد درمان فکر کن.
‫من بدون فکر تصمیم نمی‌گیرم.
‫هدفم فقط دیدن بچه‌امه.
‫برای هر زنی، باردار شدن ‫مثل یه نبرد می‌مونه.
‫برای من تا وقتی که به دنیا بیاد، یه جنگه.
‫من برای هدفی که دارم، ‫مبارزه می‌کنم و به حمایتت نیاز دارم، کارتیک.
‫بهارات گفت که، یه دختر بارداره.
‫واقعا؟
‫آره!
‫بله، یه دختر لجباز دیگه مثل تو.
‫قلب مادر سنگینه
‫چیزی برای گفتن داره، لطفا گوش کن.
‫با هر نفس، اینو نوشتم...
‫تو اشتباهاتت...
‫تو لحظه‌های تردید...
‫شاید نتونستم کنارت باشم...
‫به اطراف نگاه نکن و نپرس که کجایم...
‫من همیشه مثل تو اینجام...
‫روی فرزند عزیزم، ‫من اون نگاه محافظ خواهم بود...
‫تو فرزند یه مادر لجبازی...
‫اگه قدمت لرزید... من اینجام...
‫من همیشه درست پشت ‫سرتم، عزیزم!
‫از یه رویا نترس... هرگز... ‫من آرامش توام، عزیزم!!
‫تو فرزند یه مادر لجبازی...
‫حتی اگه در تاریکی عمیق احاطه شده باشی... ‫حتی اگه ابرهای طوفان جمع بشن...
‫خود ماه نمیتونه بهت دست بزنه... ‫هیچی نمیتونه بهت برسه...
‫حتی اگه زمین تو رو دفن کنه... ‫حتی اگه آتش به شدت بسوزه...
‫بذری که تو ‫دستاته... قطعا شکوفا میشه...
‫تو دریای یخ، روی قایقی که شناوره...
‫امواج رحم نمیکنن...
‫وقتی روی زمین قدم میزاری... اونجاست که
‫جنگ شروع میشه و متوقف نمیشه...
‫تو فرزند یه مادر لجبازی...
‫اگه قدمت لرزید... من اینجام...
‫من همیشه درست پشت ‫سرتم، عزیزم!
‫از یه رویا نترس... هرگز... ‫من آرامش توام، عزیزم!!
‫تو فرزند یه مادر لجبازی...
‫حتی اگه چشمانت بسته باشه... ‫حتی اگه دستانت بسته شده باشن...
‫درد ناپدید میشه، لااقل ‫برای یه مدت کوتاه...
‫مهم نیست شمشیر چقدر تیز باشه... ‫مهم نیست سنگ چقدر محکم باشه...
‫هیچ مدرکی وجود نداره که ‫بتونه جریان آب رو شکست بده...
‫اگه شجاعت تو باد پرواز نکنه...
‫اونوقت حتی بال هم ‫برای تو بی فایده خواهد بود...
‫با آخرین نفس، این رو میگم...
‫این حرف ها رو تو ‫دلت پنهان کن... فقط یه کم...
‫تو فرزند یه مادر لجبازی...
‫اگه قدمت لرزید... من اینجام...
‫من همیشه درست پشت ‫سرتم، عزیزم!
‫از یه رویا نترس... هرگز... ‫من آرامش توام، عزیزم!!
‫تو فرزند یه مادر لجبازی...
‫اگه قدمت لرزید... من اینجام...
‫من همیشه درست پشت ‫سرتم، عزیزم!
‫از یه خواب نترس... هیچ وقت... ‫من آرامش تو میشم ، کوچولو!!
‫تو بچه یه مادر لجباز هستی...
‫تولدت مبارک! ‫- تولدت مبارک!
‫تولدت مبارک عزیزم!
‫این واسه تو ‫- ممنون عمو
‫تو خیلی باحالی ، گپی ‫خیلی ممنون.
‫شیرینی رو زنبور برد! ‫- باید جدا بشیم.
‫نگا لوکانادم ، الان هر متر یه لاک هست!
‫اونها توی یه بحران مالی هستن ، ‫پس دارن با 50 هزار میفروشن
‫برادر بولردی...
‫به من یه فرصت بده ، بولردی. ‫- هنوز فلج نشدی؟
‫این کیه؟ ‫چرا داره در مورد فلج بودنت چرت و پرت میگه؟
‫برادرمه ، یه بیمار روانی.
‫بیمار روانی واسه من؟ بی خیال! ‫سای ، ازش مراقبت کن. با من بیا.
‫بیا ‫- حرفتو بزن
‫بگو ، کی بهت گفته فلج هستم؟ ‫- پسرت ، گپی ردی.
‫هی سای.. ‫- بابا
‫این پسره من ، سای ردی. ‫- سلام عمو.
‫پس این کیه؟ ‫- اون داره از تو یه وسیله بازی میسازه!
‫تو کی هستی؟ ‫- دیوونه ای؟
‫من پسر برادرتم. ‫- من تازه هر دوتاشون رو دیدم.
‫چرا منو گول زدی؟ ‫بگو
‫بگو ، تو یه شاه مایسور هستی ‫یا یه نواب که میخوای کلاه سر آدم بزاری؟ یه آدم مفنگی!
‫من تو رو از اون زندگی گدایی در آوردم.
‫من تو رو صاحب این آپارتمان کردم..
‫که قبلاً تو اونجا با خدمتکارها میخوابیدی.
‫من تو رو گول نزدم ، فقط بهت دروغ گفتم.
‫چه فرقی داره؟
‫دروغ یعنی گفتن یه چیز غلط ؛ ‫کلاه گذاشتن یعنی فریب دادن یه نفر.
‫من تعریف انگلیسی نمیخوام!
‫پس چی میخوای؟
‫من در مورد تفاوت ها میپرسم.
‫کلاه گذاشتن یعنی انداختن ، ‫در حالی که دروغ گفتن فقط یه جور مدیریت کردن اوضاعه.
‫یه تفاوت بزرگ وجود داره ، فهمیدی؟
‫بله ، ولی... یه شک دارم. ‫- چی؟
‫چرا هر وقت من نام بولردی رو میبرم ‫خشمگین میشی؟
‫سوال خوبی بود
‫برادر بولردی تو یه آدم بیکاره ، یه ‫آدم تنبل ، یه ولگرد ، من این رو خیلی خوب میدونم.
‫این رو فهمیدی؟ ‫من هیچ وقت وقتی تو بولردی رو توهین کردی ، عکس العملی نشون ندادم
‫اما هر وقت تو پدرم رو توهین کردی ، ‫عکس العمل نشون دادم.
‫چون من با پدرم ارتباط دارم.
‫اون یه انسان فوق العاده ست ، یه روح بزرگوار.
‫مگه من عصبانی نمیشم اگه تو ‫در مورد پدرم بد حرف بزنی؟
‫این غلطه؟ ‫- هر کسی اگه به پدرش توهین بشه ، عصبانی میشه.
‫مگه تو عصبانی نمیشی ‫اگه من پدر تو رو توهین کنم؟
‫فقط شنیدن اسمش منو دیوونه میکنه!
‫چرا؟ ‫- ولش کن ، هیچ کس نباید در موردش بدونه.
‫چرا؟
‫من نمیخوام برگردم ‫به اون زندگی فقیرانه.
‫بله ، زندگی تو اون شرایط سخته ، ‫و به همین خاطر از تو خوشم میاد.
‫دارشانا ، مواظب باش!
‫دارشانا! ‫- اقا ، چه اتفاقی افتاده؟
‫دارشانا گم شده! ‫اون تا الان اینجا بود
‫دارشانا...
‫عزیزم.. دارشانا.. عزیزم..
‫با توجه به صحبت های شما ، ‫این بچه در خطر شدیدی قرار داره.
‫به همین خاطر اون رو به یه ‫مکان ناشناخته تحت حفاظت شاهدان میفرستیم.
‫این کیه؟ ‫- اون کسیه که دو بار دختر رو نجات داده. این گپی هست.
‫آه ، مرد خوب ، کار بزرگی انجام دادی.
‫ممنون ، اقا. ‫- اقا ، تلفنتون.
‫ممکنه تلفنتون ردیابی بشه.
‫این گوشی رمزگذاری شده.
‫از این به عنوان پل ارتباطی بین ما استفاده کن.
‫هرگونه ارتباطی تحت ‫نظارت ما خواهد بود.
‫و همه اینها فقط برای امنیت اون دختره
‫بزن
‫ممنون ، عمو. ‫- بگیر عزیزم.
‫بابابزرگ ، ما چقدر باید ‫اینجا بمونیم؟ من میترسم.
‫کی به مدرسه برمیگردم؟ ‫همه کلاس ها رو از دست میدم.
‫تا زمانی که پدرت بیاد اینجا ، عزیزم.
‫وقتی اون اومد ، همه مارو ‫با خودش میبره. باشه؟
‫این دختر تحت حفاظت شاهدان ‫با چهار پلیس تو گوا هست.
‫مکان رو به ‫برادر کوچیکم ، بیلال ، بفرست.
‫اون از همه چیز مراقبت میکنه ‫و ما رو از این استرس خلاص میکنه.
‫اون یه هیولاست!
‫بابا میاد و همه مارو از اینجا میبره.
‫باشه ، قشنگم؟
‫چته عزیزم؟
‫بابا بزرگ... بابا بزرگ...
‫نترس!
‫نه... نه... ‫دارشانا..
‫من مامان ندارم و بابام سر کاره.
‫هیچ کدوم از دوستام دردمو درک نمی کنن!
‫دارشانا... پاشو عزیزم!
‫دارشانا... چشاتو باز کن!
‫دارشانا..
‫برادرم.
‫اون شهید شده چون اون دختر رو کشته.
‫صورتش کامل نابود شده.
‫وگرنه یه یادگاری با خودم می بردم.
‫آیا عکس های قابل قبولی ازش داره؟
‫اون خیلی فیلم تلگو دوبله شده می دید، وگرنه انقدر احساساتی نمی شد.
‫برو بگو، روحش شاد.
‫اون یه تروریست از پاکستان هست، نه یه توریست از راجستان.
‫اون از صلح بدش میاد.
‫هرکسی باید به صورت جداگانه مورد بررسی قرار بگیره.
‫آدمای مثله ما نباید احساساتی باشن.
‫بی معنیه.
‫منو به خودت ربط نده.
‫من یه وطن پرستم که برای کشورم می میرم.
‫تو یه خائنی که کشورتو فروختی.
‫همه به نزد قدیسین میرن ‫تا خودشونو بشناسن،
‫ولی تو بی تفاوت می گی.
‫حالت اون دختر دکتر چطوره؟
‫خیلی حساسه و عمل طولانی بود.
‫خوشبختانه گلوله به قلبش نخورده، سالمه.
‫خیلی ممنون دکتر.
‫دو روز دیگه به هوش میاد، نگران نباشید، خوب میشه.
‫ممنون دکتر.
‫سلام کارتی
‫بابایی، حالت دارشانا چطوره؟
‫-سالمه. ‫-خدا رو شکر.
‫با گپی صحبت کن.
‫سلام گپی.
‫آقا.
‫با خطر کردن جونتون دخترمو نجات دادید.
‫مدیونتونم.
‫خیلی ممنون.
‫نگران نباشید، تا برگردی ازش مراقبت می کنم.
‫سلام؟
‫اون دختر سالمه، از خطر دور هست آقا.
‫واقعا؟
‫گپی دقیقه آخر نجاتش داد.
‫خیلی خوبه، در ارتباط باشید.
‫باشه، آقا.
‫اون دختر زنده ست.
‫اون از خطر دور هست.
‫اون نتونست یه بچه ی کوچیک رو بکشه و خودشو هیولا جا زده.
‫اون یه خرچنگ بی سر شده.
‫من مراسم ختم برادرم رو کامل انجام ندادم.
‫من گپی رو می کشم و به برادرم ادای دین می کنم.
‫من دارم میرم گوا.
‫چطور میتونی بشناسیش؟
‫عکسشو بگیر و بفرست.
‫من به خانواده اش اینجا نیاز دارم،
‫باید همه شونو بکشم.
‫اندازه گیری ها رو با دقت انجام بدید.
‫اون بزرگتر نباید ما رو مقصر بدونه، باید درست انجامش بدیم.
‫اینا کین؟
‫من این استخر رو به مای هوم رامیشوارا راو برای توسعه دادم.
‫اونجا برج های دوقلو می سازن.
‫اینجا؟
‫بچه ها کجا بازی کنن؟
‫بازی های سرپوشیده انجام میدن.
‫من باید ضررشو به خاطر بازی هاشون بدم؟
‫اگه اینجا برج بسازن، اپارتمانای ما تهویه کافی ندارن.
‫ما کمبود ویتامین D خواهیم داشت.
‫کپسول ویتامین D بخر و بخور. ‫بعدی.
‫ما با افزایش اپارتمان ها با مشکل آب مواجه می شیم.
‫آماده باشید. ‫بعدی.
‫آقای جالی ردی، شما به اسمتون عمل نمی کنید.
‫آقای دارما راو، آیا شما زندگی می کنی؟
‫آقای ستیامورتی، آیا شما تا به حال حقیقت رو گفتید؟
‫ببین، آقای رامیشوارا راو یه ماشین فرستاده.
‫گپی کجاست؟
‫اون پسرمه، قدرتمه، انرژی منه.
‫عضو خانواده دیگه ای دارید؟
‫جز هم دیگه، هیچکس دیگه ای رو نداریم.
‫من تنها کسی هستم که مسئول تصمیم گیری هستم.
‫بریم؟ ‫منتظرم.
‫تلویزیون رو خاموش کن و بخواب عزیزم.
‫من خوابم نمیاد بابابزرگ.
‫باشه.
‫از یه یتیم حمایت کن و بهش دعا کن.
‫بهش رای بده و کمکش کن که برنده بشه.
‫الو؟
‫اقا من رام پرساد هستم.
‫بله.
‫اون قاتل رو یادش اومده.
‫چی؟
‫اون هیچکس دیگه نیست جز اقای باچیراجویی ، ‫برادر وزیر اقای رامراجویی.
‫واقعا؟
‫-با کسی دیگه حرف زدی؟ ‫-نه اقا.
‫به هیچکس چیزی نگو.
‫برای اون خطرناکه.
‫-کی میای حیدرآباد؟ ‫-فردا صبح پروازم هست.
‫جزئیات بلیط رو برام بفرست، ‫من هماهنگی امنیتی رو انجام میدم.
‫بله آویناش؟
‫باچیراجویی، اون تو رو شناخته.
‫اون فردا میاد حیدر آباد.
‫من جزئیات رو میفرستم، بقیه رو میدونی.
‫اره میدونم.
‫چطور من رو شناخته؟
‫بخاطر من.
‫من دلیلشم.
‫فکر کردم و عکس های تو و برادرت رو ‫به صورت پوستر در آوردم.
‫با تو همدلی کردند، حتی ‫کودکان کوچولو هم تو رو میشناسند.
‫کی بهت گفت این کار رو انجام بدی احمق؟
‫از روی علاقه این کار رو کردم.
‫برادرت از من درباره استراتژی سوال کرد؟
‫من برای پوستر های بعدی هم آماده ام.
‫این چیه؟
‫من این کار رو خارج از چارچوب انجام دادم ‫و پول خودم رو خرجش کردم.
‫شکرگذار باش که جونتو نجات دادم.
‫این چه حرفای مسخره ایه؟ ‫چرا سوال نمی کنی؟
‫من ساکت هستم چون میدونم.
‫من باید بدونم چه اتفاقی افتاده.
‫من این رو با تجربه میگم. ‫سعی نکن بیشتر بدونى، برای تو خطرناکه.
‫ساکت باش و برو.
‫-نه، گوش کن. ‫-من تو رو میکشم، برو!
‫شخص مرموز.
‫هی دی کشیتولو، حال فعلی منو ‫دوست داری؟
‫نه اقا.
‫من تو رو هم وارد داستان میکنم.
‫چشات از کاسه در میاد.
‫عزیزم.
‫با اقای رئیس پلیس حرف زدم.
‫گفتند اگه جزئیات پرواز رو بهشون بدیم ‫ازش محافظت می کنند.
‫اقا، احتمالا رئیس پلیس ‫انسان صادقی هست،
‫اما یه خال تو اونجا وجود داره،
‫وگرنه چطور از ‫مکان حفاظت شاهدان خبر داشتند؟
‫به همین خاطر برنامه دیگه ای ‫برای اون دارم.
‫اون هست؟
‫اقای رامیشوارا راو مهربان هست.
‫اما تو فرق داری.
‫چطور جرئت می کنی منو بزنی؟
‫سابقه منو میشناسی؟
‫گوپی پشت منه.
‫رئیسم رفته بود تا اون رو بگیره.
‫رئیسم تصمیم گرفت ‫خانواده گوپی رو برای انتقام از مرگ برادرش بکشه.
‫من فقط مشتاق پول هستم.
‫-من با اون هیچ نسبتی ندارم. ‫-عکسشو به من بده.
‫باشه اقا.
‫این هم.
‫اون پسر من نیست اقا.
‫از طریق واتس اپ برام بفرست.
‫من ورشکسته هستم و ‫پک داده کافی ندارم.
‫لطفاً هات اسپات بهم بدین.
‫گوشی من شارژش تموم شد.
‫شارژر سوزنی کوچیک داری؟
‫شارژر سوزنی کوچیک؟
‫الان دیگه کی با این گوشی ها کار میکنه؟
‫من بخاطر فقر ازش استفاده میکنم.
‫خفه شو!
‫هی، یه شارژر براش بیار.
‫باشه اقا.
‫اسم بیمار: دارشانا.
‫-شماره اتاق لطفا. ‫-یه دقیقه اقا.
‫اون ها تازه رفتن.
‫خوبه.
‫تو همه چیزو عالی انجام میدی.
‫صداشو کم کن.
‫هی، میخوایم پارتی رو شروع کنیم؟
‫ما باید الان شروع به کار کنیم چون ‫پول کافی نداریم.
‫همه پول رو خرج کردی؟
‫ما میتونیم راحت پول در بیاریم.
‫اولش بیا یه کم حالشو ببریم.
‫اون ربل شارما اومده گوآ تا تورو بگیره.
‫مواظب باش.
‫نگران نباش، ما مخفی هستیم.
‫عکس های تو رو داره.
‫ما نگران نیستیم.
‫از چنگش فرار می‌کنیم.
‫تو از بانکوک لذت ببر.
‫-پرش کرد رومون.
‫هی احمق ها، ماشینتون رو کنار بکشید.
‫پرش کرد رومون و داره دعوامون می‌کنه.
‫ماشینمون رو له کردی؛ یه پولی واسه خسارتش بهمون بده.
‫میکشمت.
‫بریم.
‫برگرد، احمق.
‫اومد.
‫سوری، ماشینمون رو له کرد و دعوامون کرد.
‫گیری، نباید بذاریم بره.
‫بله، باید بگیرمش.
‫ربل شارما.
‫هی، چاددی گنگ، عکس ها کاملا هماهنگن.
‫اسماتون رو بگین وگرنه ‫وضعیت ۱ به ۷ میشه.
‫هاری، سوری، گیری.
‫ری، ری، ری.
‫خب، سرگروهتون کیه؟ کجاست؟
‫وگرنه، مثل اینکه گفتم، وضعیت ۱ به ۷ میشه.
‫رئیس ما تو اون ماشین سیاهه.
‫چرا اینقدر آروم میری؟
‫داره فرار می‌کنه. تند برو.
‫چرا به گیر انداختن رییستون علاقه دارین؟
‫رییس ما قدرت ما، نیروی ما، خون ماست.
‫الان خونش رو میخورم. ‫اگه میتونی، تو هم بخور.
‫خب، تند تر.
‫ایستگاه راه آهن.
‫لطفا اینجا بشینید، آقا؛
‫-من میرم دنبال بلیط. ‫-باشه.
‫منم میام.
‫داره محصولاتمون رو برداشت می‌کنه.
‫دور و برش می‌چرخه.
‫به همین سادگی ولش می‌کنیم؟
‫بولّی ردّی، تنها گزینه واسه خرید زمین تو گوآست.
‫واسه تو زمین نزدیک دریا پیدا می‌کنم. حرفم رو گوش کن.
‫-میتونی قایق خودت رو هم سوار بشی. ‫-بولّی ردّی.
‫آقای منگوا شیام!
‫تو از نظر مالی بهم ضربه زدی، و ‫پسر تو از نظر روحی بهم ضربه میزنه.
‫تو چی کار کردی؟ ‫هیچی.
‫-اون کیه؟ ‫-پسر منه.
‫تو کی هستی؟
‫آقا، احترام.
‫تو که والی نیستی که بهت احترام بذارن.
‫ایده منو دزدیدی، انگار یه تیکه زمین باشه.
‫جالی هم بهم گفت. تو کی هستی؟
‫وقتی به این ولگرد می‌گی پدرت، می‌فهمم که پدرت چقدر احمقه!
‫آقا، حرفتو نگه دار.
‫تو چی کار می‌کنی، کلاهبردار؟
‫پدر تو کیه؟ یه جیب‌بر؟
‫حرفای بد درباره پدرم نزن.
‫پدر، هویت رو به پسرش میده؛
‫پدر تو یه اوباشه چون ‫نمی تونه بهت هویت بده.
‫چرا بعد از این همه دعوا، ‫هنوز منو نزده؟
‫برو گم شو، احمق.
‫بگو ببینم پدر تو کیه، اون احمق کیه.
‫بگو احمق.
‫وای، خدای من!
‫چرا وقتی اون ضربه خورد، داره میخنده؟
‫چی شده بابا؟
‫اون بولّی ردّیه و پسرش نیست.
‫-وقتی باهاش روبرو شدم، ‫-اونو زد و بهش بی احترامی کرد.
‫گوپی، چرا مارو گول زدی؟
‫چرا بابام رو زدی؟
‫سامایرا، الان نمی‌تونم توضیح بدم.
‫الان سلامتی اون بچه برام مهمه.
‫درد داره عزیزم.
‫اون داره بهونه میاره.
‫بابا و مامانم هیچ وقت دست روم بلند نکردن
‫اولین باره که یه نفر بهم دست درازی می‌کنه
‫باغبانای منگو خیلی بهت می‌زنن ‫بخاطر بدهیت ، نه ؟
‫با ماسک رو صورت ‫می‌زنن ، ولی بدون ماسک نه.
‫خیلی مانع تو زندگیم بوده ‫ولی سیلی نه.
‫سمیرا ، باید شک می‌کردی ‫وقتی زنجیرتو کشید .
‫عزیزم ، دو بار ازت کلاه برداری شده ‫و نباید اجازه بدی دوباره اتفاق بیفته.
‫کاستوری ، ببرش .
‫بولی ردی ، ممنون که ‫کمک کردی دخترو از اون جدا کنم.
‫می‌بینمت . خداحافظ .
‫هی ، از هویتم استفاده کردی ‫و باید حق امتیاز برام بپردازی.
‫-کافیه ؟ ‫-بیشتر از کافیه.
‫آقا ، بلیط ، لطفا .
‫نه .
‫آقا ، بلیط .
‫نه .
‫آقا ، با خانواده هستیم؛ ‫لطفا پنج تا بلیط رو تنظیم کنید.
‫برو با اون آقا صحبت کن.
‫اونم بلیط فروشه ؟
‫نه ، اون مسافر محبوب ‫IRCTC ، سورهش گپی هست .
‫چرا یه مسافر باید بلیط داشته باشه؟
‫شانسی آوردی که اول ماهه.
‫اول ماه خوشحال ترین ‫روز برای همه کارمندا.
‫این روز برای سورش گپی روز بدشانسیه.
‫سال گذشته ، اول ماه می ، ‫سفرشو شروع کرد ...
‫از گوا به حیدرآباد ‫برای عروسی خواهرش .
‫همه برای عروسی به گوا میرن ، ‫ولی اون برعکس عمل کرد.
‫طرفدار سرسخت سلمان خان .
‫خواهر سلمان تو ‫کاخ فالاکونما ، حیدر آباد عروسی کرد.
‫پس اون همون راهو رفت.
‫تمام خانواده اش تو یه تصادف قطار ‫مردن. اون تنها بازمانده بود.
‫وای نه!
‫تو اون تصادف ‫آسیب مغزی دید ،
‫که به خاطر اون یه مشکل عجیب داره.
‫چی میشه آقا؟
‫هر اول ماه به دنبال خانواده اش می گرده .
‫چطور از مردگان برمی گردن؟
‫من ترتیبشون رو میدم آقا.
‫اگه باهاشون ارتباط برقرار کنه ، بلیط میده.
‫آیا بلیط رو پول می گیره؟
‫اون نه ، ولی من می گیرم.
‫اونجا بلیط رو می گیرید ، ‫ولی پولشو اینجا پرداخت کنید —
‫۵۰ درصد اضافه هم.
‫اینجا هم بازار سیاه وجود داره؟
‫تو سینما باید پاپ کورن بخرید.
‫ولی اینجا ، همه چیز رایگانه ‫چون دیوونه خانواده اش هست.
‫من اشتباه می‌کنم ‫اگه اینو بهت نگم.
‫ولی یه مشکل کوچیک هست.
‫چی میشه آقا ؟
‫هرگز نباید ‫فاش کنید که خانواده اش نیستید.
‫اگه این کار رو بکنیم...
‫بار آخر آقای سوبا راو خواست این کار رو انجام بده.
‫اون رو از قطار پرت کرد ، و مرد.
‫-اگه بگیم خانواده اش نیستیم ، ‫- اون شمارو می کشه.
‫-اگه بگیم خانواده اش هستیم ، ‫- اون شمارو دوست داره.
‫قبول می‌کنم.
‫خیلی مطمئن به نظر میای.
‫اون ستاره خانواده کجاست؟
‫اون یکی که صورتی پوشیده . داره دنبالت می گرده.
‫مثل جیب بر به نظر میاد ‫چطور می تونم بگم پسر منه؟
‫داریم دارایی هامون رو به اشتراک می گذاریم؟ ‫الان ضروریه.
‫یه قهوه بدون قند برای پدر ، ‫دوسا برای مامان ، و فراتر برای پینکی.
‫از امکانات استفاده می‌کنیم و ‫صبح اون رو رها می‌کنیم.
‫- بیا ، بریم . ‫- هیچی نمی خوام.
‫پروتئین شیک.
‫سلمان بھایی!
‫همه رو با سواگ استقبال می کنیم.
‫گپی!
‫چرا به پدر و مادرت خیره شدی؟
‫بابا ، مامان.
‫اینا کین؟
‫سلو بھایی به سلیم بھایی چی میگه؟
‫کی میدونه؟
‫داره چیزها رو فراموش می‌کنه ، بابا.
‫علاوه بر این ،
‫این کیه؟
‫داره چیزها رو فراموش می‌کنه.
‫اون خواهرته .
‫ببخشید.
‫سلام.
‫عمو کجاست؟
‫کنار کوپه هست. ‫بلیط ها رو بده.
‫باشه.
‫یه لحظه.
‫بقیه فامیل ها کجان؟ ‫با هواپیما می رسن.
‫بدبختی اینه که پولدار شدیم.
‫بلیط ها حروم شد.
‫چیزا رو جمع کن.
‫بابا... همه رو با یه عالمه هیاهو استقبال می کنیم.
‫هر جور که شده، بریم.
‫بابا واقعا یه دردسر بزرگ شده.
‫یه دونه اِدلی واسه عمو.
‫نمی شه ازش گول زد. ‫مغزش سالم نیست.
‫گول زدن نیست داداش، خوشحال می شه اگه ما رو به عنوان فامیل خودش ببینه.
‫این تنها راه حل ماست.
‫قطار پُره.
‫گپی کجاست؟
‫اگر گپی نیاد دیگه نمی تونیم امنیت بچه رو تضمین کنیم.
‫من درستش می کنم.
‫آقا، اسم من مانگو شیام هست.
‫خانواده ما تهدید شدن، اگر شما از ما تا رسیدن به حیدرآباد محافظت کنید.
‫به یه نحوی بهتون جایزه میدم.
‫چقدر؟
‫هزار تومان به ازای هر نفر.
‫همین دلیل تهدید شدن شماست.
‫ده هزار تومان به ازای هر نفر.
‫نه آقا، من فقط می تونم پنج هزار تومان به ازای هر نفر رو قبول کنم.
‫باشه، به جی پی بفرست.
‫گپی کجاست؟
‫حالا باید اینجا باشه.
‫اینجا هست.
‫کیه؟
‫مادو. خوش اومدی.
‫-مادو؟ ‫- واسه حمل بار.
‫مادو کیه؟
‫کجا داریم می ریم؟ ‫حیدرآباد.
‫من درباره مقصد حرف نمی زنم، دارم درباره مقصد عروسی حرف می زنم.
‫عروسی؟ عروسی کیه؟
‫خواهرم پینکی با مادو ازدواج می کنه. ‫فراموش کردی؟
‫پینکی با مادو ازدواج می کنه!!
‫این چیه؟
‫دارو واسه آلزایمر.
‫من آلزایمر ندارم.
‫اون رو هم فراموش کردی؟
‫به این می گن آلزایمر.
‫اگه بدون اینکه این بیماری رو داشته باشیم این دارو رو بخوریم چه اتفاقی می افته؟
‫نمی دونم.
‫خب دیگه چی رو می دونی؟
‫کنار خواهرم بشین. پات درد می گیره.
‫-عمو، این رو بخور. ‫-مرسی.
‫-دعا کن. ‫-خدا حفظت کنه.
‫-این بچه کیه؟ ‫-خواهرزادت.
‫خواهش می کنم عمو صدا کن عزیزم.
‫عمو!
‫امیدوارم راهت پر از موفقیت، عشق و شادی باشه.
‫خدا همه جا راهنمای تو باشه.
‫آمین.
‫چرا داره اون زنجیر نقره ای رو مثل طلا به رخ می کشه؟
‫-بله، باچیراجو، ‫- عکس گپی رو برات فرستادم.
‫با هواپیما دارن می رسن حیدرآباد.
‫احمق، با قطار دارن می رن.
‫تماس رو قطع کن.
‫آویناش گفت که با هواپیما می رن.
‫نمی دونم آقا.
‫تو چی رو می دونی؟ غیر از این که مثل یه هیولا زل بزنی؟
‫چجوری جرات کردی از من فرار کنی؟
‫چون ما رو گیر انداخت بهمون لو دادیم؟
‫تو بهمون جرات می دی.
‫من رهبر شما هستم؟
‫شماها کین؟
‫حالا فهمیدم. رهبر ما نیستی، و حتی به هم ربطی هم نداریم.
‫ببین آقا، من هیچ کدوم از اینها رو نمی شناسم.
‫من اینها رو نمی شناسم.
‫درسته.
‫وقتی بردیمش ایستگاه، همه چیز رو لو میده.
‫چرا پلیس ها اینجا هستن؟
‫ما هفت تا بلیط لازم داریم، آقای بلیط فروش.
‫برو به D7
‫هیچ پولی اضافی بهت داده نمیشه
‫فقط پول بلیط رو پرداخت کن
‫این یه باند خطرناکه، مرداش هم سوار قطار میشن که بهشون کمک کنن
‫حتی یه پشه هم نمیتونه بدون بلیط سوار قطار بشه
‫سمیرا، باید یه چیزایی رو بهت توضیح بدم که اتفاق افتاده
‫داداش فکر کنم خواهرت از من خوشش نمیاد
‫اصلا اینطور نیست
‫مامان، یه ذره بهشون فرصت بده
‫چطور میتونه کنار خواهرت بشینه؟ احمق!
‫یه دونه به من دادی
‫اون برای آلزایمر بود ‫این یکی؟
‫برای فشار خون
‫فشار خون ندارم
‫با این چی میشه؟
‫من اینو میدونم
‫فشارت میفته و تو کما میری
‫چطور میتونی اینقدر خونسرد باشی؟
‫-من پرتش میکنم بیرون ‫-نمیتونی
‫احمق!
‫حواست باشه!
‫باهاش حرف بزن، مشکل تو چیه؟ انگار صاحب اینجایی
‫آقا، من میفهمم که چرا اینطوری رفتار میکنی، ولی سلامتی اون بچه اولویته
‫لطفا فهم کن
‫ما به امنیت شما احتیاج نداریم
‫من پلیس راه آهن رو خریدم، خیلی قویه و تیزه
‫تیزیشون رو بهت نشون میدم
‫500 تومن رو به جی پی من بفرست
‫داداش، تو به عنوان آدم کش کار میکردی؟
‫برای مُکَش پاندی، یه نماینده مجلس از چتیسگار
‫اون رو شورشی ها کشتن، نه؟
‫اون موقع با اون بودی؟
‫ما برای جونمون فرار کردیم وگرنه میمردیم
‫تو مسئول نیستی؟
‫اگه مسئول نبودیم، جنازه به خونه نمیرسید
‫و مطبوعات هم نمیدونستن
‫درسته
‫ما با یه نماینده کار میکردیم
‫وقتی تو یه انفجار مرد
‫ما تیکه های بدنش رو جمع کردیم و به خانواده اش برگردوندیم
‫مردم به خاطر نجات جون مردم بهشون افتخار میکنن، اما شما به دور انداختن جنازه ها افتخار میکنید
‫چطور تیکه های بدنش رو شناختی؟
‫ما در این کار حرفه ای هستیم
‫ببین خال هاش کجا بوده
‫انگار کارمند یه مُرده‌شُوَری هستی، درباره اسلحه صحبت میکنی
‫دولت اسلحه به شما داد که بجنگید، نه که فرار کنید
‫ما یه هفته با اسلحه تمرین کردیم و شش ماه است که فرار میکنیم،
‫کدومش رو حرفه ای تر هستیم؟
‫آقای شُرمَ، آروم بکش، درد داره
‫برو کنار، شیطان!
‫من تو رو میشناسم
‫برو بیرون، شماها حرومزاده ها
‫دستتو بردار، شما سگ ها!
‫برو بیرون!
‫تو منو میشناسی، درست پینکی؟
‫من با چشم خودم دیدم
‫از بچگی میشناسمت، اول ناراحتی بعد معذرت خواهی
‫چرا اینطوری رفتار میکنی در حالی که اون داره نازتو میکشه؟
‫بهش ضربه نزن
‫پدربزرگ، من خوابم میاد
‫من هم یه کم استراحت میکنم
‫بیا عمو، ما جا خیلی زیاده
‫تو میتونی بدون مزاحمت بخوابی ‫تو اینجا بخواب
‫عمو، همینه
‫بیا
‫-تو هم برو استراحت کن ‫-باشه
‫شبت بخیر عمو
‫تکون نخور
‫هر دو دستمو دستبند زد ‫حتی نمیتونم خراش بدم
‫معذرت میخوام. شبت بخیر
‫لطفا فهم کن
‫دستتو بردار
‫چرا بهش مزاحم میشی؟
‫بابا، اونها با هم کار قشنگ میکنن
‫شما میانسالان نباید دخالت کنید
‫اینجا دارم میسوزم
‫آبمیوه میخوری؟
‫این چیه؟
‫قرص زخم معده
‫گفتی آبمیوه، بده به من.
‫باشه، بگیرش.
‫آبمیوه کدو تلخه.
‫با این دیابتی که داری، انتظار آبمیوه سیب داری؟
‫چندتا مریضی دارم؟
‫اینهمه.
‫جدی؟
‫باباش فقط با این مریضی ها مرده بود.
‫این دستبندها دارن منو می‌کشن.
‫چی دیگه؟ کار و کارت چطوره؟
‫سرمایه گذاری ندارم. ولی رقیب زیاد دارم.
‫یه باند دیگه هم هست.
‫هست؟ راجع به اون باند هم اطلاعات بده، من یه کم وحشی گری نشونت میدم.
‫دستبندمو باز کن.
‫به چی نگاه می کنی؟
‫تو از نزدیکم داری می میری اگه شلیک کنم.
‫آماده ام.
‫قول داده بودم که وظیفمو بدون ترس انجام بدم.
‫دیوونه شدی؟
‫ما هم شک داریم.
‫دستبندمو باز کن.
‫هرجور که باشه منو میکشی.
‫با غرور میمیرم.
‫منو بکش.
‫بهت شوخی کردم.
‫اینم یه قسمت از وحشی گری منه.
‫تو سعی کردی منو بکشی و من هم یه کم وحشی گری نشونت میدم.
‫-حالت خوبه الان؟ ‫-عمو.
‫-بله جونم. ‫-بریم ایستگاه رو ببینیم؟
‫سلام، این همون بچه اس!
‫تو برو بشین.
‫سلام، برگشتن. شیطان!
‫مرده.
‫این خودکاره یا سلاح؟
‫دو تا ویکت افتاد.
‫وای خدای من! چرا اونا رو کشتی؟
‫من کی؟ تو کشتیشون!
‫چرا دستمو گرفته بودی؟
‫می خواستم متوقفت کنم. ‫ولی متوقف نشدی.
‫من؟
‫معلومه.
‫وقتی شنیدم که قلم از شمشیر قوی تره، باور نکردم.
‫ولی حالا باور کردم.
‫چطور این همه رو کشتم؟
‫فکر کنم از سبک مبارزتت معلومه که هنرهای رزمی بلدی.
‫من فقط هنرهای گیتا و هنرهای ان تی آر بلدم، نه هنرهای رزمی.
‫حتما تو زندگی قبلیت مربی هنرهای رزمی بودی.
‫و وقتی این فکرها حالا به ذهنت رسید، مبارزه کردی.
‫-آدم یادش می مونه؟ ‫-بله جناب.
‫اینا بهش می گن خاطرات مقطعی.
‫این خاطرات حالا کمکم کردن؟
‫من فیلم های جکی چان رو بدون زیرنویس می فهمیدم.
‫من همیشه از موبایل چینی استفاده می کنم. خیلی دوستشون دارم.
‫یه ملی گرای واقعی هستی.
‫نودل و برنج سرخ شده دوست نداری؟
‫من منچوری رو هم خیلی دوست دارم.
‫تو حتی طعم های نسل های گذشته رو هم دوست داری.
‫ولی هر وقت عصبانی میشی، چینی داخلت بیرون می زنه. کنترلش کن.
‫ازش می ترسم. ‫-من باهاش کار دارم.
‫ببین زنده اس یا نه.
‫سلام!
‫این آدم کیه؟
‫اومده بود دختر خاله تو رو بکشه؟
‫چطور جرات کردی دختر منو بدزدی؟
‫لعنت!
‫وقتی نوبت به محافظت از خانواده میره، من وحشی ترین آدم دنیام.
‫تحریکم نکن.
‫چی شد جناب؟
‫چی یه دونه ...
‫این آدم کیه؟
‫به خانواده من بی احترامی کردن.
‫همین کافیه، فشار خونم بالا رفت.
‫اگه کسی به خانواده من گیر بده، شورشی می کنم.
‫چنان صورته شونو خرد می کنم که خانواده خودشون هم نمی شناسنشون.
‫اگه یه نفر هم به بابای گپی دست بزنه، گلوشونو می برم.
‫گپی...
‫قسم می خورم.
‫این یه کمی روشن شد.
‫به تو درود می فرستم جناب.
‫تو ثابت کردی که هر پلیس یه مرد عادی با لباس فرم اس.
‫هر آدم معمولی یه پلیسِ بدون لباسه
‫خیلی قشنگ گفتی آقا. اگه دستبند نداشتم دستت رو می‌بوسیدم
‫چشمت عجیبه ولی خیلی قوی هستی
‫چرا انقدر اخم کردی در حالی که همه دارن بهت دست میزنن؟
‫احساساتی نمیشی؟
‫سرت رو پایین بگیر
‫آروم باش داداش
‫چشمت رو در می‌آرم ای نامرد
‫انگار به اندازه ی تو قوی هست آقای شروما
‫هی!
‫حلقه ی نامزدی کجاست؟
‫-درش آوردم ‫-چرا؟
‫-چرا یعنی چی؟ ‫-شاید از من خوشش نیومد
‫-از برادریت خوشت نمیاد؟ ‫-نه
‫ولش کن داداش. همه نیاز نیست از همه چیز خوششون بیاد
‫تو مثل یه هنرمندی داداش. همه ازت خوششون میاد.
‫ولی من نه
‫خب طبیعیه که حالت بده
‫-یه لحظه صبر کن ‫-هی!
‫اگه یه دونه دیگه قرص بهم بدی دستت رو می‌برم
‫بدنم یه داروخانه ی متحرک شده بخاطر این قرص ها
‫نگرانم برای نامزدی. این زندگی خواهرمه
‫نامزدی کَند تو احمق
‫دیگه با هم نیستن. تموم شد
‫بابا...
‫یه کلمه دیگه بگی پرتت می‌کنم از این قطار پایین. حالا خفه شو
‫حرف من رو گوش کن
‫مگه سلطان خان مخالف سلیم خان هست؟
‫چرا دوباره حرف می زنی؟
‫اون چهره ی احمقانه رو به من نشان نده. برو کنار!
‫باید من رو لگد می زدی برای قرص هایی که بهت داد
‫من به یه دکتر نیاز دارم
‫هیچ اتفاقی نمی افته
‫باید این قرص ها رو بخوری
‫نگاه کن که چطور کنترلش کردم
‫گاهی زندگی ما رو غافلگیر می کنه
‫بابا خسته ام. می خوام بخوابم
‫برو و استراحت کن. من باهاش کار دارم
‫چطور بدون مشروب سفر می کنن؟
‫خیلی خسته کننده هست!
‫اون قرص رو مثل آب بهت داد
‫همین دلیلش هست که الان گریه می کنه
‫چرا داره می ره پیش اون؟
‫چرا گریه می کنی؟
‫یاد کودکیم افتادم
‫کودکی باید شادی بیاره نه اشک
‫کودکی من پر بود از باند داندوپالیام
‫-برای اکثر آدم ها کودکی یه دوره ی بی گناهی هست ‫-و برای تو؟
‫برای من آتش بود
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫-بگو ‫-می گم
‫بسه. می فهمم
‫تو از هر قهرمان زن صابون عمل بیشتر مشکل داشتی
‫حتی شکنجه های کیم شمالی هم هیچ کدومشون به پای چیزهایی که من کشیدم نمی رسه
‫لطفاً گریه نکن
‫چرا گریه می کنه؟
‫یاد کودکیش افتاده
‫باهاش بد رفتاری شد؟
‫باباش کودکیش رو خراب کرد. نذاشت ازش لذت ببره
‫چه غم انگیزه
‫ازت مشروب می خواد. بهش ندید
‫چرا؟
‫وقتی هوشیاره یه مقدسه ولی یه ذره مشروب بهش بدی مثل دیوانه ها میشه
‫مثل این که بنزین بریزی روی آتش
‫هیچکس بعدش کنترلش رو در دست نداره. مواظب باش
‫گریه نکن عزیزم
‫نوشیدنی می خوای؟
‫برو بپرس
‫من رو می زنه
‫من باهاش کار دارم
‫بیا. خوبه
‫بابا...
‫بادوم می خوای؟
‫من یه نوشیدنی نیاز دارم
‫نوشیدنی؟
‫شرم نداری که نوشیدنی می خوای؟
‫گمشو. من تو رو می کشم
‫یه تیکه شیشه می شکنم و می ذارم توی کبدت. گمشو!
‫نوشیدنی می خوای ها؟
‫حدت رو بدون
‫چی شده آقا؟
‫مریض مثل یه بچه ست.
‫بعد از نوشیدنی خوابش میبره، ‫همه راحت میشن.
‫اگه نه، هی گریه میکنه.
‫ممنون آقا.
‫اما اون دشمن ماست.
‫میشه از راهنمایی ‫دشمنمون هم استفاده کرد اگه خوب باشه.
‫وقتی اون دیوونه خوابه، فرار میکنیم.
‫هوشمندانه.
‫این چه نگاهیه؟
‫با چشمات برات املت درست میکنم.
‫انگار حالش خوب نیست.
‫سروش جونم بخواب.
‫تو هم تصمیم میگیری کی بخوابم؟
‫با بچگیم بازی میکنی!
‫من چه کار کردم؟
‫تو چه کار کردی؟
‫صبر کن، یادم رفت.
‫- بادوم زمینی! ‫- آره بادوم زمینی!
‫فرستادن یه بچه ی - ساله به ‫یه بار - این ظلم به بچست!
‫اما تو به خاطر خریدن بادوم زمینی منو مسخره میکنی.
‫ولش کن رفیق. تو هم خورده بودی، نه؟
‫کی خورده بودم؟
‫اون همه رو خورده بود!
‫این احمق، شیطان، عوضی، خوک!
‫چرا آرام نمیشی؟
‫گپی، اینطوری واکنش نشون نده. ‫پلیس اینجاست.
‫یه چیز دیگه ای تو کاره.
‫ولش کن آقا.
‫احتمالا به خاطر سرما ‫مشروب خورده.
‫سرما، ها؟ اون وسط زمستون منو ‫با آب سرد غسل داد!
‫- مگه بخاری نداشتید؟ ‫- داشتیم.
‫اما وقتی میخواستم ازش استفاده کنم، اون ‫بخاری رو گذاشت به پشت من.
‫درکت میکنم رفیق. اشکالی نداره.
‫اما اون نمیفهمه!
‫- بهش بگو دست برداره! ‫- مامانت داره بهت میگه. لطفا دست بردار.
‫- تو مامان منی؟ ‫- تو منو مامانت صدا کردی.
‫تو مادرخوانده منی!
‫- مگه اون مادر واقعی تو نیست؟ ‫- نه. اون نیست.
‫یه زن مکاره! وقتی مامانم مریض شد، ‫به عنوان خدمتکار اومد تو خونه...
‫و بابامو گیر انداخت.
‫شخصیت تو یه جورایی ‫قدرتمنده، چه خوب چه بد.
‫اما اون منو تبدیل به یه زن صیغه ای کرد.
‫- اون همیشه من رو به خاطر دزدیاش ‫مقصر نشون میداد. ‫- وحشتناکه!
‫مامانم بخاطر اون مرد.
‫- تو از این موضوع خبر داشتی؟ ‫- نه.
‫اون یه دکه ی کنار خیابون داشت.
‫تو هم تو این داستان یه فروشنده ای؟
‫مثل جنون یه کیهان چندگانه ست!
‫بابام بهش میگه "عزیزم" اما ‫اون یه شیطانه، همین و بس.
‫شیطان! شیطان! شیطان!
‫کافیه!
‫من مامان تو نیستم!
‫- دقیقا همینی که میگم
‫— یتیم!
‫چطور میتونم یتیم باشم وقتی پدر و مادر دارم؟
‫ما پدر و مادر تو نیستیم.
‫- تو منو به دنیا نیاوردی؟ ‫- نه.
‫من حتی حقوق خدمتکار رو ‫پرداخت نکردم - چطور ممکنه تو رو به دنیا بیارم؟
‫من دروغ گفتم تا بلیط قطار بگیرم.
‫من پدر تو نیستم.
‫این حرفو نباید میزدی.
‫مگه بلیطهامونو پس میگیره؟
‫از قطار پیاده میشیم.
‫نیازی نیست. خودش میرسوندتون.
‫تو به پدر و مادرت بی احترامی کردی.
‫سروش
‫سروش گپی میخواد با مرگ تنبیهتون کنه.
‫لطفا گپی، ما رو ببخش!
‫من دارم تنبیهتون میکنم، نه گپی.
‫لطفا گپی!
‫بس کن این مسخره بازی رو. ‫اون حرف تو رو گوش میده.
‫اگه میخوای کمکم کنی، باید ‫حقیقت رو به سمائرا بگی.
‫باشه، میگیم.
‫چه حقیقتی؟
‫ما برنامه داشتیم ‫رابطه شما رو خراب کنیم.
‫من بهش گفتم منو بزنه. تقصیر اون نیست.
‫معذرت میخوام گپی.
‫پدر و مادر خیلی ‫حرف به ما میزنن رفیق.
‫تو همیشه پسرشون میمونی.
‫نگا، شما دوتا حتی قیافه هاتونم مثل همه!
‫آره. یه ست کامل!
‫من دارم بخاطر اون بهت رحم میکنم.
‫چطور میتونی پسر خودت رو متهم کنی؟
‫چرا این همه انگشتر به دستت میکنی؟
‫انگشترا رو با هم عوض کنید.
‫امیدوارم مسیر آینده شما ‫پر از موفقیت باشه. لذت ببرید.
‫کافیه!
‫نگاه های شیطنت آمیز ‫و یه اخلاق خشن داره.
‫حرفاش مثل عسل میمونه
‫ازدواج یا دعوا، اون برای منه!
‫من واست یاسمن از نزدیک مالّا ردّی خریدم.
‫موهات رو ‫با اونها کنار چاه می آرایم.
‫من منطقه مالّا ردّی رو ‫به اسم تو می نویسم.
‫دستت رو برای ازدواج بگیر.
‫بذار خودم رو دور زیبایی تو بپیچم.
‫تو یه پسر جسور هستی، ‫نمیذاری من باهات بازی کنم.
‫زنگ عروسی ما داره به صدا در میاد. ‫هیچ راه فراری نیست!
‫بذار عروسی ما یه ‫جشن در تمام منطقه باشه.
‫یه جشن فوق العاده میشه.
‫با گلهای رز که مثل فرش زیر پاهامون پهن میشه.
‫یه جشن فوق العاده میشه.
‫فقط با بوسه هات خفم نکن!
‫من میخوام دنیا رو با تو بگردم ‫و یه زمان فوق العاده رو داشته باشیم.
‫بذار آدمهای مهم ‫به جشن ما بیان.
‫دندیا هم خواهیم داشت؛ ‫یه شب شادی و تفریح.
‫رسانه ها تمجید میکنند، ‫و آمبانی رو به شوک میفرستند.
‫ما سوژه ی مردم خواهیم شد.
‫مردم باید از همه جای دنیا ‫به دیدنمون بیان.
‫جشن ما باید ‫بزرگترین جشن تاریخ باشه.
‫ما باید ‫اولین مهمان هر مراسمی در این منطقه باشیم.
‫بریم! یه ‫جشن فوق العاده میشه.
‫با گلهای رز که مثل فرش زیر پاهامون پهن میشه.
‫یه جشن فوق العاده میشه.
‫من این زندگی رو به افتخار تو، زیبایی من، زندگی میکنم.
‫آقا، شما جلو برید.
‫دستبندهاشون رو باز کنید.
‫برو! بیا دیگه!
‫برو! عجله کن! نذار فرار کنند!
‫اون طرف برو.
‫عمو!
‫اون همونیه که وزیر رو کشته!
‫بیا دیگه! زود باش!
‫سامیرا، بریم. دارن می یان.
‫-عجله کن! ‫-عزیزم، چمدون رو بگیر.
‫چمدون رو بذار.
‫چی شده؟
‫یه نفر داره سعی میکنه ما رو بکشه!
‫خواهر و شوهر خواهرم کجان؟
‫رفتن و به ما گفتن فرار کنیم.
‫خانواده رو بکش، حتی بچه رو.
‫اگر با خانواده من ور میری،
‫دنبال تو میگردم، پیدات میکنم، و میکشم!
‫این مرد رو زنده بذار- من بهش نیاز دارم.
‫برو!
‫اگر با خانواده ی واقعی من ور میری، ‫دنبال تو میگردم، پیدات میکنم، و میکشم!
‫من یه ستاره ی خانواده هستم!
‫وایسا! وایسا!
‫برو به دفتر NIA و ‫رفیق منو پیدا کن، راوی پرکاش.
‫اون ازت مراقبت میکنه.
‫این همه چی چیه؟
‫چی داره اتفاق میفته؟
‫داری واسه اون بچه میجنگي؟
‫تو کی هستی؟
‫هر داستانی با یه اتفاق شروع میشه.
‫داستان من در ‫سفر آمَرناتِ سال ... شروع شد.
‫درود بر خدای شیوا!
‫بابا، بذار خواهر رو من ببرم.
‫خیلی کوچیکه، عزیزم. نه.
‫درود بر خدای شیوا!
‫مامان، نگاه کن چقدر تند میدویم!
‫مواظب باش، ویسوام!
‫سوهتا!
‫به برادرت نگاه کن!
‫سوهتا، به من نگاه کن!
‫ویسوام، برگرد!
‫بابا...
‫ای وای، عزیزم!
‫سوهتا!
‫مامان!
‫بابا...
‫سوتها...
‫مامان، بیدار شو!
‫یه نفر زنده ست، نگاه کن!
‫بچه...
‫چرا پدر و مادرم رو کشتن؟
‫تروریستن.
‫ولی چرا ما؟
‫جنگ ها دلیل دارن، ولی تروریسم نه.
‫مثل سگای هارن.
‫هنوز فامیل داری؟
‫همه رفتن.
‫اسم تو چیه؟
‫ویشوام.
‫دنیا مال توئه اگه باهاش ارتباط برقرار کنی.
‫همه خانواده ان.
‫هنوز به اون دیوونه ها فکر میکنی؟
‫دارم به این فکر میکنم که چطوری بکشمشون.
‫من راهنماییت میکنم.
‫امروز پرچم بالا میره ‫چون روز استقلال هست.
‫باید همه ی اعضای ATS رو بکشیم ‫با یه حمله در زمان مناسب.
‫لکه ی جنگ، ‫سپر محافظ توئه
‫گذشته ی تو، نشونه ی افتخارته
‫سرتو پایین بگیر و مثل یه موج بالا بیا
‫چونتو بالا بگیر و ‫مثل سونامی همه رو غرق کن
‫ذغال انقلاب رو ‫رو دشمنات ببارون
‫آیا امید در پوچی نهفته است؟
‫آیا زندگی در ‫جلوی تو تسلیم میشه در حسرت؟
‫با همه چیز رو به رو شو، ‫با ماجراجویی به عنوان اکسیژنت
‫سرباز شجاعی باش که ‫جهنم رو به کافران فرود میاره
‫تمام شیاطین رو بکش ‫با قلب یک شورشی
‫بزار زمین و آسمان با هم متحد بشن ‫برای پیروزی تو
‫وقت جنگه
‫وفاداری سلاح توئه
‫بزار گلوها بریده بشن
‫بزار خونریزی بشه
‫من بهت افتخار میکنم، پسرم. بهت افتخار میکنم!
‫ممنون، اقا.
‫با شجاعت جنگ اعلام کن
‫این یه بازیه ‫پیروزی تو، شرارت تو
‫با شجاعت جنگ اعلام کن
‫این سرنوشته؛ ارباب مرگ، ‫تاییدش رو به تو میده
‫وقتی یه روح بی گناه ‫یه چیز وحشتناک رو میبینه
‫درد از ‫داخل، تکانش میده، و تو رو تا آخر عمر زخمیت میکنه
‫جنگ میشه نفس تو
‫نیازی به توضیح نداره؛ ‫دِرمَ، تنها دستور بودنه
‫سلاح تو ‫از علف هرز جامعه رشد میکنه
‫خاکستر عزیزانت ‫میشه خاکستر مقدسی که به تو انگیزه میده
‫تروما هنوز هر ثانیه اذیتت میکنه
‫وقت جنگه ‫وفاداری سلاح توئه
‫بزار گلوها بریده بشن ‫بزار خونریزی بشه
‫- ویشوام... ‫- اقا.
‫ما اطلاعاتی دریافت کردیم ‫که یه روستا در مرز ما...
‫بیشترین مقدار ‫RDX که تا حالا پیدا شده رو داره.
‫مواظب باش، چون منطقه خیلی حساسی.
‫- با احتیاط باهاش برخورد کن. ‫- چشم، اقا.
‫خیلی خوب عمل کردید.
‫ترسناکه که تصور کنیم چه اتفاقی میتونست ‫بیفته
‫اگه اون همه RDX رو پیدا نمی کردیم.
‫بله، بابا.
‫ویشوام، ما نیاز به تایید هیئت مدیره ‫برای نابودی RDX که بازیابی کردیم داریم.
‫ممکنه یه کم طول بکشه.
‫در این فاصله، اون رو در تاسیسات مخفی خودمون ذخیره ‫کن و برای امنیتش برنامه ریزی کن.
‫بگو، RDX کجاست؟ ‫- نمیگم.
‫اگه نگویی میکشم تو رو، فهمیدی؟
‫پس بکش.
‫کشتن ما مثل نشستن ‫روی یه مین ضد تانک باز شده، منتظر مرگ.
‫هیچ کس نمیتونه نجاتت بده.
‫تنها نقطه ضعف ویشوام خانواده ی اونه.
‫اون چطوری gonna شکار شما ‫بعد از دیدن اجساد ما
‫تو نمیتونی تصور کنی ‫که چطور بعد از مرگ ما تو رو میکشه. - واقعا؟
‫من قراره به زودی بازنشسته بشم، ‫ولی نگران نیستم
‫چون تو در تیم ضد تروریستی هستی ‫و پریا در ارتشه...
‫برای محافظت از کشورمون.
‫پریا، این میوه ها رو ببر برای برادرت.
‫وای، تو خیلی از پسر خودت مراقبت میکنی!
‫تو هم باید ‫بعد از مرگ ما ازش مراقبت کنی.
‫همه به پسرشون میگن که از خواهرشون مراقبت کنن، ‫اما تو همیشه برعکس میگی!
‫نیازی نیست بهش یادآوری کنی؛ ‫اون همیشه حواسش به همه هست.
‫ما باید ازش مراقبت کنیم.
‫کی دیگه نگران داداش میشه، اگه ما نباشیم؟
‫کیران، این هارد رو باز کن و ببین توش چیه!
‫زوم کن.. زوم
‫وی سواَم.. ‫-بله؟
‫چی؟ ‫-ما اونا رو تو ایتالیا پیدا کردیم
‫وی سوا، من مسعود رو تو رم پیدا کردم.
‫وی سواَم، من مسعود رو پیدا کردم.
‫من مخصوصا برات خریدم ‫فقط یه جرعه بزن
‫میشه لطفاً راه کلیسای سانتا ماریا رو بهم بگی؟
‫همون راهی که اومدی رو برگرد، پیدا می کنی.
‫داداش، اونجا ماشینه
‫وی سواَم، داره میاد!
‫خالد بعد از اینکه ‫از این دوتا باخبر شد، خبر دار شد.
‫امنیت خیلی بالاست. ‫من و وامسی مستقیم بهشون حمله می کنیم.
‫کارثیک، تو میدونی که پشتیبانی تو خیلی مهمه. ‫-بله، وی سواَم
‫کارثیک..
‫ایست
‫دو تا مرد هستن! ‫حالا می تونی بری
‫وامسی، بالای سرتو بگیر
‫سلام
‫خوب کار کردی
‫کارثیک..
‫وامسی.. حرکت کن.. حالت خوبه؟
‫حالم خوبه.. حالم خوبه
‫با تلفن گفتن دارشانا در خطره.
‫کارثیک اینو نگفت چون ‫فکر می کرد که شما ناراحت می شید.
‫اون برنامه داشت که بعد از ماموریت ‫بره حیدرآباد.
‫دارشانا مادر نداره
‫و پدرش هم نیست.
‫خیلی بده. ‫-اون یه دختر واقعی یه سربازه.
‫محافظت از اون فقط یه مسئولیت نیست
‫یه ماموریت!
‫کارثیک مرده؟
‫پس کی تو بیمارستان با تلفن حرف می زد؟
‫ما از هوش مصنوعی استفاده کردیم.
‫سلام، بابا، دارشانا چطوره؟
‫ما از گفتن اینکه ‫پدرش نیست می ترسیدیم
‫پس بهش دروغ گفتیم.
‫با اینکه میدونستم یه دانشجو ‫بهش تو استخر حمله کرده
‫من با دوست خودم راوی تو NIA تماس گرفتم.
‫یه مغز متفکر از پاکستان ‫یه شبکه قوی ساخته
‫که جوانان رو آموزش میده ‫که علیه هند قیام کنن!
‫رادیکالیزه شدن؟
‫درسته! یه چیز دیگه هم هست!
‫ما از NIA اطلاعاتی دریافت کردیم ‫که یه حمله تروریستی بزرگ قریب الوقوعه.
‫ما باید اونو بگیریم و قبل از اینکه اتفاق بیفته ‫لیست سربازهاش رو بدست بیاریم تا از کشور محافظت کنیم.
‫همون موقع بود که فهمیدم یه تروریست بین المللی ‫هدف دختر رو نشونه گرفته.
‫هم دختر و هم ملت ‫به خاطر اون در خطر هستن.
‫به همین دلیل می خواستم اونو بگیرم.
‫ما بابت رفتارمون متاسفیم.
‫ما نمی دونستیم که اون یه تروریسته. ‫اون ممکنه به خاطر کاری که کردیم ما رو بکشه.
‫من حتی نمی دونم ‫چند تا قتل انجام دادم.
‫دارید با من بازی می کنید؟ ‫-ما از شما خبر نداشتیم، آقا.
‫چرا باید این کار رو بکنیم؟
‫آقا، جدا از ما، این مرد کچل ‫شما رو شکنجه کرد و وحشی گری خودش رو نشون داد.
‫شما به من گوش نکردید. ‫-راستش رو بخواین آقا
‫من شما رو خیلی احترام می گذارم.
‫شما شبیه صدام حسین، گرافی به نظر می رسید. ‫-حرفاتون شبیه التماس کردن میاد
‫اما چشمتون می سوزد. ‫-چشم های گاومیشی من نقطه ضعف من هستن آقا.
‫تو سوت میزنی، درسته؟ حالا امتحان کن.
‫چطور می تونم سوت بزنم وقتی از ترس می میرم؟
‫امتحان کن، مرد! ‫-من نمی تونم، آقا.
‫این لباس چه مدلیه؟ ‫هرچی، به شما ربطی نداره.
‫چرا داری به خانواده من زور می گی؟ ‫این موضوع منه
‫تو داداش من رو وحشیانه کشتی.
‫برام مهم نیست که اون داداش شما بود. اون ‫به خانواده من زور می گفت، پس من اونو کشتم.
‫مطمئنا، مرگ وحشیانه ای بود. ‫باید از دیدن جسدش خودداری می کردی.
‫ممکنه تو منو بکشی، اما نمی تونی نابودم کنی. نفهمیدی؟
‫خانواده من زندگی من است. اگه خانواده من باشه، من زندگی دارم.
‫من رو بکش. شلیک کن. ‫بیا، شلیک کن!
‫رو پیشونیم شلیک کن، بیا! ماشه رو فشار بده! فشار بده! اوه، چرت، قفل شده
‫من نمی خوام بهت اون لذت رو بدم.
‫من خانواده شما رو می کشم ‫جلوی چشمتون.
‫من تو رو می کشم وقتی که خیلی ‫از نجات ندادن جونشون ناامید شدی.
‫من اونا رو می کشم وقتی که ‫با دیدن مرگ تو می لرزن.
‫این فیلمنامه تو است. ‫فیلمنامه خدا فرق داره.
‫شما دارید دیالوگ ها رو به تعویق می اندازید.
‫سلام گوپی ‫-بگو، دارم گوش می کنم
‫مرگ تو ساده نخواهد بود. ‫-اومم!
‫خیلی دردناک خواهد بود.
‫از بچگی خاله ام من رو برای شکنجه آموزش میداد.
‫این جای زخم ها فقط جای سوختگی نیست، ‫با فندک داغ سوزونده شدن!
‫پدر و مادرم من رو سفت و سخت تربیت کردن.
‫این شجاعت هدیه ی اونا به منه.
‫تو اصلاً بچگی داشتی؟ بچگی ی وحشتناک و کابوس وار مثل من؟
‫نه! حدس میزنم پدر تو یه تروریست بوده
‫و تو یه تروریست فامیلی ای.
‫هی، دیکستولو ‫- اقا؟
‫ورود به این لانه آسون نیست. بعد از چندین ‫توصیه، یه مجوز ورود برای تو گرفتم.
‫اخه! بس کن دیگه اقا!
‫اینجا که زیارتگاه شیردی نیست. ‫لطفا منو تو همه این ها قاطی نکن.
‫خسته ام!
‫این آقا کیه، شبیه یه عوضیه؟ ‫- چرا اینجوری نگاه میکنه؟
‫گوپی. - شبیه اون پسره ی پنبه ی قندی ‫روی بند تانک، چجوری گوپی؟
‫عکس رو برات فرستادم، نه؟ ‫- گوشیم خراب شده.
‫زود عکس رو نشونم بده. ‫بیا دیگه
‫زود
‫برادر، مسعود، عکس رو برات فرستادم. ‫مشخصاتش رو برام بفرست.
‫اسم این آقا ویشوامه.
‫فرمانده ی یگان ضد تروریست هست، ‫خیلی خطرناکه.
‫خیلی از شبه نظامیان رو در کشمیر کشته.
‫اون DIG کایلاش ‫ساتیاثی بود، اون رو ما کشتیم.
‫برای انتقام، اون هم بچه های ما رو در ایتالیا کشت.
‫اون به خاطر ‫انتقام وظیفشه، نه مسئولیت.
‫یه افراطی سفت و سخت ‫با لباس پلیس نقاب زده.
‫برادر، یه نصیحت صمیمانه، ‫از نزدیکی اون دور بمون.
‫برادر... برادر
‫الو؟ ‫- ویشوام؟
‫دختر رو دارم که تو سعی کردی محافظتش کنی، ‫و تو برادر من رو کشتی.
‫عکسش رو برای مدرک برات فرستادم.
‫مکان رو به اشتراک میذارم. ‫اگه میخوای نجاتش بدی، تنها بیا.
‫لعنتی، چطوری من رو لو داد؟
‫این گوشی رمز گذاری شده.
‫رئیس پلیس؟
‫تو تنها برادر من رو کشتی، ‫و باعث شدی که به اوج درد برسم
‫تو به طرز وحشیانه ای مردم ما رو در ایتالیا کشتی.
‫باید راجع به ‫مرگ پدر و مادرت بهت بگم
‫ولی حوصله ندارم. ‫RDX من کجاست؟
‫بگو، وگرنه تو رو هم میکشم.
‫حروم زاده! ‫- چی گفتی؟
‫حروم زاده!
‫الان حرص میخوری؟ ‫میخوای من رو بکشی، نه؟
‫پیرمرد، یه خبر شوکه کننده برات!
‫پسر تو، پدر دختر، ‫کارثیک، مُرده!
‫دیگه نیست.
‫آقا، اون سالمه. ‫دارشانا..
‫بابا سالمه.
‫باورش نکن. ‫- اون همه ی این روزها شما رو فریب داد.
‫اما اون کسی هست که کارثیک رو کشته.
‫اون به جان خودش اهمیت نمیداد ‫تا اون دختر رو نجات بده.
‫باورم نمیشه حرفایی که میگی.
‫اون به خاطر گناه و تقصیرش به اینجا اومد چون ‫پسر تو در حین انتقامش مرد.
‫شکیل..
‫نه! نه!
‫بهش کاری نداشته باش. ‫- لطفا، نه اقا. ولش کن.
‫اقا، التماست میکنم، لطفا
‫اقا، لطفا ولش کن، نه! نه!
‫بهش صدمه نزن، لطفا ‫- لطفا اقا، لطفا
‫اون میمیره اقا، لطفا ‫- نه، ولش کن
‫بهش صدمه نزن، لطفا ‫- لطفا اقا، لطفا
‫پیرمرد، یه گزینه بهت میدم ‫یه فرصت.
‫چاقو رو بردار و اون رو بکش
‫و من اون دختر رو ول میکنم. ‫- پدربزرگ، این کار رو نکن!
‫پدربزرگ، این کار رو نکن!
‫- اقا
‫شکیل
‫بهش صدمه نزن ‫لطفا
‫اون رو میکشه اقا ‫- ولش کن
‫دیگه فرصتی نیست، فکرش رو بکن
‫اقا... اون حقه! من اون کسی هستم ‫که کارثیک رو کشتم، منو بکش اقا
‫پدربزرگ، این کار رو نکن!
‫بیا، میتونی این کار رو بکنی، بیا اقا
‫پدربزرگ، این کار رو نکن!
‫شکیل..
‫پدربزرگ، این کار رو نکن!
‫چطوری جون اون رو گرو گذاشت ‫در حالی که من گفتم میخوام این دختر رو نجات بدم؟
‫اون احمقه، و باور کرد، ‫اما، چطوری تو به من اعتماد کردی؟
‫تو یه پلیس هستی!
‫چرا میخندی؟
‫دختر رو بکش ‫-نه، نه، نه
‫وامسی ‫-بیا
‫من هم یه پلیس هستم. ‫لطفا منو ول کن
‫بخشیدن یه گناهکار هم یه گناه‌ست
‫من یه خائن نیستم، من یه سرباز هستم
‫بابا..
‫هنوز زنده ست، فقط باید کارشو تموم کنم
‫اون باید زنده بمونه، ‫اون میدونه آر دی ایکس کجاست
‫درمان رو انجام بدین و ‫اونو به کشمیر بفرستین -باشه، آقا
‫بگو وامسی ‫-وی سواَم، خبر خوب
‫کارثیک زنده ست، تازه خوب شده
‫ممنون وامسی، ‫من یه کم پشتیبانی میخوام، لوکیشن رو برات میفرستم
‫کارثیک
‫بابا...
‫عزیزم..
‫من تو دام تو نیفتادم، ‫تو تو دام من افتادی
‫من یه کم وقت خریدم وقتی ‫باهات چانه زدم! من یه پلیس هستم!
‫آموزش دیده تو یه سازمان ‫ضد تروریسم بزرگ هندی
‫وقتی شکار شروع میشه، ‫ما مطمئن میشیم که ریشه کن کنیم
‫فهمیدم
‫بله
‫تو می تونی منو بکشی، اما ‫نمی تونی ماموریتم رو بکشی
‫خیلی از آدمای من ‫تو همه جای هند حضور داشتن
‫هیچ کس نمیدونه کجا هستن
‫تو دانشجوها رو به سمت تروریسم کشوندی
‫لیست سربازها تو لپ تاپ تو هست، NIA تو یه روز همه شون رو پیدا میکنه!
‫ماموریت تو تموم میشه ‫-غیرممکنه
‫من رمز عبورم رو بهت نمیدم ‫-رمز شکسته شده
‫جلال الدین قریشی، ما خیلی جلوتر هستیم
‫اگه تو تحت رادیکالیزاسیون هستی، ‫ما تو ریشه کنی هستیم
‫بزرگترین گل به خودی که ‫تو زندگیت زدی اینه که..
‫خودتو قبول کردی که تو همونی ‫که جلوی چشم من پدر و مادرم رو کشتی
‫صبر کنین رفقا، بذارین بهتون ملحق بشم
‫دوستت دارم عمو
‫این سادیست از اون تروریست خطرناک تره، آقا. اون باید تو زندان بپوسه
‫سلام، دیگشیثولو.. ‫-تو داری چرت و پرت میگی؟
‫من آخر تو رو وقتی حکمم تموم شد، می بینم
‫تو کاری نمی تونی بکنی، ‫چون نه مشروب و نه من تو زندانیم
‫بس کن! خود پلیس ها ‫اگه رشوه بدیم، مشروب میارن
‫نگاه کن ببین چه چرندیات میگه، آقا. ‫اگه ممکنه، حبس ابد بهش بده، آقا
‫من با وکیلم حرف میزنم، ‫و تو رو با خودم میکشم -برو گم شو
‫بیا ‫-اون کیه؟
‫اون داره میپرسه من کیم؟ ‫اون کیه، اصلا؟
‫خودت حدس بزن
‫رامش، داداش؟
‫درسته! ‫-الان با خانوادشه
‫ببخشید داداش! ‫من بخاطر ضربه روحیم نشناختمت
‫ضربه روحیم یاد پدر و مادرم رو میاره، ‫کجا هستن؟
‫بگو کارثیک ‫-وی سواَم، یه خواهش کوچولو
‫چی؟ ‫-دختر خاله من سمایره داره میره میلان
‫باشه ‫-یه کم بیش از حد مطمئن به خودش
‫مواظبش باش
‫نگران نباش، من مواظبش هستم
‫سلام، با اون نگاهای جذاب
‫و حرکات رعد آسا
‫تو اومدی تو قلب من
‫با من قرار میذاری، شاهزاده خانم من؟
‫تو مثل یه نسیم لطیف تاب میخوری
‫مثل ریحانا آتش میگیری
‫مثل ماری جوانا تپش داری
‫طلای شیرین من!
‫زیبایی مراکشی، تو هستی؟
‫مثل یه طوفان وحشی میگذری
‫نرم و شیرین مثل صدای چنگ
‫با موج های شور، دوباره بالا میاد
‫تو یه طوفانی، ‫مثل یه گردباد میپیچی
‫یه مات کننده، قلب ها رو مثل یه ملکه میشکونی
‫یه کازینوی بازیگوش، من رو دیوانه میکنه
‫درخشان، سوپر نوا من
‫تو جاده یه منظره سلطنتی هستی
‫با هم پرواز میکنیم به یه دنیای ناشناخته
‫دنبال رویا ها میگردیم، جایی که جادو نشان داده میشه
‫وحشیانه و آزاد می رقصیم، ‫با ریتم حرکت میکنیم، آزاد و بی قید و بند
‫ابر ها رو می نوشیم، خام و جسورانه، ‫با ظرافت و سبک، یه منظره شگفت انگیز
‫میخوام تو نزدیک باشی، تو آغوشم بپیچی، ‫تو آغوش تو همه افسون ها رو از دست میدم
‫نگاهت مثل رعد و برق شیرین ضربه میزنه، ‫عشق مقدس من، هدیه کامل من
‫لولیتا، من تنهام، ‫با مازراتیِ خودم دارم رانندگی می‌کنم، گم شدم تو لحن تو
‫زیر ماه، که قشنگ داره می‌درخشه، ‫ما شب رو می‌شکونیم، به سمت قله‌های جدید حرکت می‌کنیم
‫سنوریتا، تو از این دنیا نیستی، ‫هر قدمی که برمی‌داری، هرج و مرج به پا می‌شه
‫تو دیوونه‌ای، تو ‫وحشی‌ای، تو همه چیز درست رو داری
‫زیبایی مراکشی، این تویی؟ ‫مثل یه طوفان وحشی، داری از همه جا رد می‌شی
‫نرم و شیرین مثل صدای چنگ، ‫با موج‌های شور، دوباره بالا می‌آد
‫تو یه طوفانی، ‫مثل یه گردباد، داری می‌پیچی
‫یه خیره‌کننده، مثل یه ملکه، دل‌ها رو می‌شکنه
‫یه کازینوی بازیگوش، داره دیوونم می‌کنه
‫درخشان و پرنور، سوپرنوای من
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.