روحت بدجوری با آدم می‌مونه... نوستالژی
‫در برنامه بنی انگر می‌بینین...
پس از ممنوعیت فعالیت‌های پارتیزانی به وسیله قانون کین
جنایات و مکافات در آمریکا به‌بار اومده
‫ولی اول باید از شهروندان عادی بپرسیم
‫جامعه ما الان بدون این به ‫اصطلاح ابرقهرمان‌ها امنتر شده؟
‫دلم برای نقابدارها تنگ نمیشه
‫بیشتر از اونکه ارزش داشته باشن ‫دردسر درست می‌کردن
‫تنها ابرقهرمان‌های خوب مینت‌من‌ها ‫در دهه ۴۰ بودن
‫اون یارو آبی، منهتن، منو می‌ترسونه...
‫ولی شوروی رو هم می‌ترسونه، ‫پس شکایتی ندارم
‫آمریکا هیچوقت با ‫ابرقهرمان‌ها اخت نشده
‫با ابرقهرمان‌ها اخت نشده، اخت نشده
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫[نگهبانان]
‫[قسمت اول]
‫دفترچه رورشاک
‫۱۲م اکتبر ۱۹۸۵
‫لاشه سگ امروز توی کوچه پیدا شد...
‫رد لاستیک روی شکم ترکیده‌ش دیده میشه
‫این شهر از من می‌ترسه ‫چهره واقعی‌شو دیدم
‫خیابون‌ها دیگه با فاضلاب فرقی ندارن...
‫و فاضلاب پر شده از خون...
‫و وقتی بالاخره تمام چاه‌ها پر از خون ‫خشک شده بشه...
‫تمام موجودات موذی غرق میشن
‫هی! مگه کوری؟
‫داری از وسط خون رد میشی!
‫تمام کثافت انباشته شده ‫سکس و قتل‌شون...
‫تا کمرشون میاد بالا...
‫و تمام فاحشه‌ها و سیاستمدارها ‫بالا رو نگاه می‌کنن و داد می‌زنن...
‫ما رو نجات بدین!
‫و من پایین رو نگاه می‌کنم و ‫زیر لب میگم، نه
‫حق انتخاب داشتن
‫می‌تونستن جا پای آدم‌های خوب بذارن
‫مردان نجیب که به کار کردن ‫و دراوردن پول درست باور داشتن
‫به جاش به دنبال خرده ریزه‌های ‫آدم‌های هرزه و کمونیست‌ها به راه افتادن
‫حالا تمام دنیا در آستانه ‫فروپاشی قرار داره...
‫به جهنم کوفتی زل زده...
‫تمام اون آدم‌های متفکر و چرب‌زبون...
‫یهو ساکت شدن و هیچکس ‫چیزی به ذهنش نمی‌رسه که بگه
‫چه سقوطی داشته
‫به نظرت اینجا چه اتفاقی افتاده؟
‫زنجیر در از داخل بسته بوده
‫شکستنش نیاز به دو نفر داره
‫یا یه نفر که مواد حسابی مصرف کرده
‫جسد رو دیدم
‫این یارو بلیک به نظر اینقدر ‫گنده می‌اومد که از خودش محافظت کنه
‫به اندازه یه وزنه‌بردار عضله داشت
‫باید یه جوری مقاومت می‌کرد
‫شاید دو نفر از نات تاپس بودن ‫که تونستن حریفش بشن
‫گزارش پیش‌زمینه‌ای می‌گفت که سالها در ‫خارج از کشور کار دپیلماتیک می‌کرده...
‫کلی چیزهای شیک و گرون ‫توی زندگیش داره
‫شاید فقط نازک نارنجی شده
‫توی این عکس که اصلا ‫نازک نارنجی به نظر نمیاد
‫موندم که چطوری این زخم رو برداشته
‫اینجا داره با ‫معاون رییس‌جمهور، فورد دست میده
‫فکر کنم بتونیم به عنوان یه ‫مظنون اسمش رو خط بزنیم
‫چه بامزه
‫جالب می‌شد اگه سرنخ بهتری ‫برای پیگیری داشتیم
‫آخه این چه کاری؟
‫پول کمی دزدیده شده...
‫ولی امکان نداره به قصد ‫دزدی اومده باشن اینجا
‫یکی واقعا خواسته حساب ‫این یارو رو برسه
‫وگرنه چطوری از پنجره پرت شده بیرون؟
‫شاید پاش سر خورده و رفته توی شیشه
‫اون شیشه خیلی محکمه، پسر
‫حتما باید به سمتش پرت بشی تا بشکنه
‫بریم طبقه همکف
‫می‌دونی، ممکنه یه سرقت ساده بوده باشه
‫در شهری به این بزرگی ‫اتفاقات عجیبی می‌افته
‫همه‌شون نیازی به انگیزه ندارن
‫پس داری میگی...
‫بیا سر این یکی زیادی گرد و خاک به پا نکنیم
‫همین کم مونده که چند تا ‫انتقام‌جوی نقابدار بیان وسط
‫هی! دوباره شروع کردی!
‫این جریان نقابدارها رو زیادی جدی می‌گیری
‫از وقتی که قانون کین ‫در سال ۷۷ تصویب شد...
‫فقط خل و چل‌های حقوق بگیر از دولت ‫فعالن. اونا هم دخالتی نمی‌کنن
‫رورشاک هرگز بازنشسته نشد!
‫حتی بعد از اینکه اون و رفقاش ‫آبروشونو از دستد ادن
‫هنوزم یه جایی اون بیرونه
‫- اینقدر دیوونه‌س که باورت نمیشه... ‫- [پایان نزدیک است]
‫و به خاطر دو فقره قتل تحت تعقیبه
‫یه قتل کوچیک و بی‌اهمیت داریم
‫اگه پای رورشاک بیاد وسط...
‫زیر جسد دفن میشیم
‫[رستوران گونگا]
‫ها
‫اهوم
‫خب توی سوپرمارکت بودم...
‫و داشتم برای فانتوم پیر ‫غذای سگ می‌خریدم...
‫خیابون رو دور زدم و یهو!
‫به اسکریمینگ اسکال برخوردم
‫اونو یادته؟
‫یادمه که اسمش رو بردی...
‫چندین باری انداختمش زندان
‫اصلاح شد و به عیسی مسیح روی اورد
‫ازدواج کرد و دو تا بچه داره
‫آدرس‌مونو به هم دادیم. آدم خوبیه
‫وای، هالیس، تقریبا نیمه‌شب شده. ‫باید برم
‫حتما، دن، گذر زمان از دستم در رفت...
‫همه‌ش از خاطرات قدیمی حرف زدم
‫حتما حسابی حوصله‌ت سر رفته
‫تو که خودت خوب می‌دونی
‫همین دورهمی‌های شنبه شب که ‫آبجو می‌خوریم بهم انگیزه زندگی میده
‫می‌دونی، خیلی حیف شد...
‫که شما جوونها رو توی ‫سال ۷۷ نداشتیم
‫تو نسبت به من نایت اُل خیلی بهتری می‌شدی
‫هالیس، هر دو می‌دونیم که مزخرف میگی. ‫ولی به هر حال ممنونم
‫هی، مراقب حرف زدنت باش!
‫با این مشت چپ کاپیتان اکسیس ‫رو نقش بر زمین کردم، یادته؟
‫شب خوش! یادت نره در رو ‫از تو قبل کنی و مراقب خودت باش
‫تو هم، دنی. خدا حفظت کنه
‫اوهوم
‫کجا میرین خوک‌ها؟
‫- مهمونی همینجاست! ‫- آره!
‫بازم اون کیتی‌ها بهمون بده، درف!
‫آره، به همین زودی اثرش ‫داره از بین میره، پسر
‫هیچوقت نمی‌تونی به من برسی
‫هی، بریم چند تا چیزو بشکنیم، ها!
‫- می‌خوام به سیم آخر بزنم! ‫- آره!
‫به رفقات زنگ بزن، درف!
‫آتیشش کن!
‫[روسیه به پیشروی آمریکا در] ‫[افغانستان اعتراض می‌کند]
‫سلام، دنیل
‫- رورشاک؟ ‫- اینقدر منتظر موندم که گرسنه شدم
‫از خودم با کمی لوبیا پذیرایی کردم
‫امیدوارم ناراحت نشی
‫نه، البته که ناراحت نمیشم
‫می‌خوای برات گرم‌شون کنم؟
‫نیازی نیست. همینطوری خوبه
‫خب، خیلی وقته ندیدمت
‫اوضاع چطور بوده؟
‫تا حالا که بیرون زندان موندم. ‫یه نگاه به این بنداز
‫این لکه آب لوبیاست یا...
‫آره آب لوبیای انسانیه
‫این نشون مال یه کمدین بوده
‫خون هم همینطور. طرف مُرده
‫صبر کن. کمدین؟
‫روی یه جنایت معمولی تحقیق می‌کرد
‫اسم قربانی ادوارد بلیک بود
‫لباس مبدل رو توی کمد بلیک پیدا کردم
‫انگار اون کمدین بوده
‫یکی از پنجره پرتش کرده بیرون
‫شاید بهتر باشه توی کارگاه‌م ‫در موردش حرف بزنیم
‫همین پله‌ها رو بیا پایین
‫مدتی میشه که این پایین نیومدی
‫تو هم نیومدی. کلی گرد و خاک داره
‫اوه!
‫گوش کن، در مورد کمدین...
‫ممکنه یه سرقت معمولی یا ‫همچین چیزی بوده باشه؟
‫شاید قاتل نمی‌دونسته ‫بلیک کی بوده
‫یه سرقت معمولی؟ ‫که کمدین رو بکشه؟
‫مسخره‌س
‫خب، شنیدم از سال ۷۷ برای ‫دولت کار می‌کرده...
‫جمهوری‌خواهان مارکسیست ‫رو توی آمریکای جنوبی کله پا می‌کرده
‫- شاید یه قتل سیاسی بوده ‫- شاید
‫یا شاید یکی داره قهرمان‌های ‫لباس‌دار رو از بین می‌بره
‫فکر نمی‌کنی این حرف یه کم توهم‌آمیز باشه؟
‫الان در موردم اینو میگن؟ ‫که متوهم هستم؟
‫کمدین ۴۰ سال فعال بود
‫آدم توی این مدت کلی ‫دشمن برای خودش می‌سازه
‫دوستت هالیس میسون ‫حالش چطوره؟
‫هالیس؟ اون چه ربطی...
‫وقتی بلیک ۱۶ سالش بود ‫هر دو عضو مینت‌من‌ها بودن...
‫و هالیس اولین نایت اُل بود
‫هالیس توی کتابی که نوشت حرفهای ‫بدی در مورد کمدین گفت
‫از چیزی که می‌خوای بگی خوشم نمیاد
‫هالیس یه پیرمرده و دوست منه
‫اگه به فکر اینی که بری ‫اونجا و بترسونیش...
‫هیچ منظوری ندارم، فقط دارم مشاهده می‌کنم
‫فقط خواستم بهت خبر بدم...
‫در صورتی که یکی دنبال نقابدارها افتاده باشه
‫بهتره دیگه الان برم
‫کلی کار دارم
‫از این تونل به یه انباری ‫دو خیابون اونطرفتر میرسی...
‫یادمه
‫وقتی شریک بودیم عادت داشتم زیاد بیام اینجا
‫دوران خیلی خوب بود، رورشاک
‫- چه اتفاقی افتاد؟ ‫- تو کنار کشیدی
‫پلیس می‌خوایم! ‫دیگه قهرمان لباس‌دار نمی‌خوایم!
‫گوش کنین، عوضی‌های کثافت! ‫بهتره برگردین توی سوراخ موش‌هاتون!
‫گاز اشک‌آور دارم و گلوله پلاستیکی...
‫- نیازی به این کارها نیست! ‫- برو گمشو، اُل!
‫الان دارن در مورد اعتصاب ‫پلیس مذاکره می‌کنن!
‫شما پارتیزان‌ها باید برید زندان!
‫پسرم یه افسر پلیسه، عوضی‌ها!
‫اسم خودتو میذاری کمدین؟
‫بیشتر شبیه خوک و متجاوزی!
‫باشه، دیگه کافیه!
‫خدای من، بهش شلیک کرد!
‫خدایا، ببین، متاسفم ‫برامون هیچ چاره‌ای نذاشتی
‫این ماده خطرناکه. ‫لطفا خیابون‌ها رو ترک کنین!
‫نگاشون کن!
‫بدویین، بازنده‌ها!
‫یه کابوسه!
‫تمام کشور همینطوری به حالت فوران رسیده
‫تا کی می‌تونیم همینطوری ادامه بدیم؟
‫رابطانم میگه که لایحه سناتور کین ‫قراره کار همه‌مونو تعطیل کنه
‫تا اون موقع، تنها محافظ جامعه ماییم
‫محافظ؟ در برابر کی؟
‫در برابر خودشون
‫چی، پس سر رویای آمریکایی چی اومد؟
‫به حقیقت رسید. ‫داری بهش نگاه می‌کنی
‫حالا بیا بریم واقعا تغییر حسابی ‫رو به این مسخره‌ها نشون بدیم
‫دفترچه خاطرات رورشاک. ‫سیزدهم اکتبر ۱۹۸۵
‫تمام روز خوابیدم. خانم صاحبخونه بیدارم کرد ‫و از بوی گند شکایت داشت
‫از پنج مرد مختلف پنج تا بچه داره
‫مطمئنم که سر اداره رفاه اجتماعی ‫رو کلاه میذاره
‫به زودی هوا تاریک میشه
‫جمعه شب، یه کمدین در ‫نیویورک مُرد
‫یکی می‌دونه چرا. یکی می‌دونه
‫برو گم شو، چندش!
‫به گمونم باید تمرینم رو انجام بدم
‫[میخونه هپی هری]
‫رورشاک! ‫حالت چطوره، رفیق؟
‫خوبم، هپی هری. خودت چطوری؟
‫خوبم! خوبم! فقط خوبم و...
‫وای خدایا، لطفا کسی رو نکش
‫طرف جمعه شب روی پیاده‌رو له شده
‫بعید می‌دونم وقتی ‫این اتفاق افتاد تنها بوده باشه
‫اسمش ادوارد بلیک بود. ‫از دوستانم بود
‫شنیدی؟
‫دوست هم داره
‫حتما خوشبوکننده‌شو عوض کرده!
‫منظوری نداشتم...
‫الان انگشت کوچیک این ‫آقای محترم رو شکستم
‫کی ادوارد بلیک رو کشته؟
‫کی
‫کی ادوارد بلیک رو کشته؟
‫- کی ادوارد بلیک رو کشته؟ ‫- نمی‌دونیم
‫لطفا، خدایا، دست از سرش بردار! ‫ما چیزی نمی‌دونیم!
‫نه، نه، نه، نه!
‫هیچکس چیزی نمی‌دونست. ‫یه ذره افسرده شدم
‫سوسک‌های انسانی رو ول کردم تا در مورد ‫هرویین و پورنوگرافی بچه‌هاشون حرف بزنن
‫با آدمی که کلاس بهتری داره کار دارم
‫[وایت]
‫کمدین مُرده؟ چرا؟
‫مثلا باهوش‌ترین مرد دنیایی، وایت. ‫تو بهم بگو
‫هیچوقت ادعا نکردم آدم خاصی هستم، رورشاک
‫فقط افراد بیش از اندازه مشتاق ‫در بخش روابط عمومی دارم
‫شاید یه قتل سیاسی بوده
‫- شاید شوروی... ‫- درایبرگ هم همینو گفت
‫آمریکا دکتر منهتن رو داره
‫شوروی هرگز جرات نمی‌کنه ‫با ما دشمنی کنه
‫فکر کنم یکی داره نقابدارها رو می‌کشه
‫کمدین دشمنان سیاسی زیادی داشت...
‫حتی اگه روسها رو بذاریم کنار
‫طرف واقعا یه نازی تمام عیار بود
‫پای کشورش ایستاد. ‫هرگز نذاشت کسی بازنشسته‌ش کنه
‫هیچوقت شهرتش رو به پول نفروخت
‫هرگز شرکتی رو درست نکرد ‫که بیاد پوستر و کتاب رژیمی...
‫و از خودش سرباز اسباب‌بازی ‫بسازه و بفروشه
‫هیچوقت یه فاحشه نشد
‫اگه این باعث میشه یه نازی بشه، ‫پس به منم بگو نازی
‫رورشاک...
‫می‌دونم هرگز دوست نبودیم...
‫ولی بازم داری بی‌انصافی می‌کنی
‫هیچکس بازنشسته‌م نکرد
‫انتخاب کردم دست از ماجراجویی بردارم ‫و مردمی بشم...
‫دو سال قبل از اینکه اعتصاب پلیس باعث بشه ‫قانون کین ضروری بشه
‫بله. زمانبندیت خوب بوده
‫اومدم اینجا بهت هشدار بدم ‫یکی داره نقابدارها رو می‌کشه...
‫تا باهوش‌ترین مرد سر از سردخونه درنیاره
‫ولی گمونم بلاهای بدتر از اینم ‫ممکنه سر آدم بیاد
‫می‌بینمت
‫حتما
‫روز خوبی داشته باشی
‫خب، می‌خوام از همه تشکر کنم که به ‫اولین جلسه مبارزان جرم و جنایت اومدن
‫برای اونایی که منو با نام ‫کاپیتان متروپلیس می‌شناسن...
‫اسمم نلسون گاردنره
‫نلسون صدام کنین
‫همونطور که می‌دونین این ‫کشور بیش از۲۰ سال سازمانی نداشته...
‫که شامل ماجراجویان نقابدار باشه...
‫از وقتی که مینت‌من‌ها منحل شدن
‫دستگاه‌های مجری قانون ‫تخصصی هنوزم پابرجا هستن
‫جرم و جنایت نه
‫هر روز موجودات شرور جدیدی ‫پیدا میشن...
‫بی‌بند و باری، مواد مخدر، ‫ویرانی دانشگاه، هر چی که فکرشو بکنی
‫ولی به عنوان مبارزان جرم و جنایت ‫با هم دست دوستی بدیم...
‫- می‌تونیم یه... ‫- مزخرفه
‫همگی در ۱۹۶۶ زندگی می‌کنیم...
‫در حالی که تو هنوز توی سال ۴۹ گیر کردی
‫همه‌ش به خاطر اینه ‫که داری پیر میشی...
‫ولی هنوزم می‌خوای بازی ‫گاوچرون و سرخپوست رو بازی کنی
‫اصلا اینطور نیست
‫دلیلی نداره این فکر رو بندازیم دور
‫من و رورشاک با تلاش زیاد ‫تونستیم راه‌حل خیلی خوبی...
‫برای مشکل دسته‌های خلافکار پیدا کنیم
‫ولی گروهی به این اندازه بیشتر ‫جنبه تبلیغاتی داره
‫زیادی بزرگ و سنگین میشه
‫فقط یه مشکل سازمانیه
‫وقتی یه آدم درست باشه که ‫گروه رو هماهنگ کنه...
‫و اون آدم باید کی باشه؟ ‫نظری داری، آزی؟
‫خب، تو باهوش‌ترین آدم دنیایی، درسته؟
‫لازم نیست آدم نابغه باشه ‫تا بفهمه آمریکا مشکلاتی داره...
‫که باید حل بشه
‫و طرف احمقه که فکر کنه ‫اینقدر این مشکلات کوچیکه...
‫که دلقک‌هایی مثل تو بتونن حلش کنن
‫هیچکدوم از مشکلات دنیا غیرقابل حل نیست
‫اصلا نمی‌دونی توی این دنیا چه خبره!
‫باور کن
‫شما شنیدین که مالک به شهر برگشته ‫و فکر می‌کنین...
‫وای پسر! بیاین دور هم جمع بشیم ‫و حالشو بگیریم!
‫انگار که اهمیتی هم داره
‫هیچ معنایی نداره!
‫تا ۳۰ سال دیگه موشک‌های هسته‌ای ‫مثل مگس توی آسمون به پرواز درمیان...
‫نقشه‌م!
‫و آزی که اینجاست میشه ‫باهوش‌ترین مرد باقیمونده روی خاکسترها
‫جان، الان دوست دارم برم خونه
‫- لطفا. ‫- گوش کن، نلسون...
‫شاید این فکر چندان خوب نیست...
‫نه، صبر کن، نرو
‫یکی باید این کار رو بکنه...
‫یکی باید دنیا رو نجات بده!
‫[ساعت روز قیامت هسته‌ای پنج دقیقه به] ‫[دوازده را نشان می‌دهد. هشدار به حرفه‌ای‌ها]
‫[مرکز تحقیقات نظامی راکفلر]
‫دیدن وایت باعث شد ‫مزه بدی توی دهنم ایجاد بشه
‫نازپرورده و فاسد شده...
‫حتی به افکار سطحی و مثلا آزادی‌خواهانه ‫خودشم خیانت می‌کنه
‫درایبرگ هم به همون بدیه
‫یه شکست‌خورده شل و وارفته توی زیرزمینش
‫چرا اینقدر تعداد کمی از ‫مینت‌من‌ها فعال موندن...
‫که سالم باشن و هیچ اختلال ‫شخصیتی نداشته باشن؟
‫اولین نایت اُل که تعمیرگاه ماشین داره
‫کاپیتان متروپلیس توی ‫یه تصادف ماشین سرش قطع شد
‫اولین سیلک اسپکتر یه ‫فاحشه پیر و ورم کرده شده...
‫توی یه تفرجگاه کالیفرنیایی داره جون میده
‫ماثمن توی یه آسایشگاه روانی در مین افتاده
‫سیلوئت با بی‌آبرویی بازنشسته شد
‫شش هفته بعد توسط یه دشمن کوچیک ‫که دنبال انتقام بود به قتل رسید
‫دلار بیل تیر خورد
‫هودد جاستیس ناپدید شد
‫کمدین مُرده
‫و حالا من باید مرد شکست‌ناپذیر باشم...
‫که یکی قصد داره بکشتش
‫عصر بخیر، رورشاک
‫عصر بخیر، دکتر منهتن
‫تو اینجا چی کار می‌کنی، رورشاک؟
‫مگه هنوز پلیس دنبالت نیست؟
‫عصر بخیر، خانم ژوپیتر
‫بهم بگو ژوسپژیک
‫ژوپیتر اسم تبلیغاتی مادرم بود
‫عذر می‌خوام
‫اومدم به هر دو هشدار بدم ‫و خبرهای بدی اوردم
‫کمدین مُرده
‫بله. اون و من تنها ‫ماموران فراطبیعی بودیم...
‫که به خدمت دولت دراومدیم، ‫پس بلافاصله بهم خبر دادن
‫انگار زیاد از مرگ بلیک ناراحت نشدی
‫یه بدن مُرده و یه بدن زنده ‫تعداد ذرات یکسانی دارن
‫از لحاظ ساختاری هیچ ‫تفاوت قابل توجهی وجود نداره
‫زندگی و مرگ مفاهیم انتزاعی ‫غیرقابل اندازه‌گیری هستن
‫چرا باید ناراحت باشم؟
‫به علاوه، بلیک یه هیولا بود
‫می‌دونی سعی کرد به مادرم تجاوز کنه ‫وقتی هر دو عضو مینت‌من بودن؟
‫نیومدم اینجا در مورد ‫خطاهای اخلاقی...
‫مردانی که در خدمت به کشورشون مردن ‫حرف بزنم. اومدم هشدار بدم...
‫خطاهای اخلاقی؟ ‫دنده‌های مادرم رو شکست! اون...
‫جان، این چندش رو از اینجا بنداز بیرون
‫انگار داری لوری رو ناراحت می‌کنی
‫فکر کنم بهتره بری
‫با کمال احترام دکتر منهتن...
‫مطمئنم یکی داره نقابدارها رو از بین می‌بره
‫به وایت و درایبرگ هشدار دادم و قصد دارم...
‫گفتم فکر کنم بهتره بری
‫نه قبل از اینکه من...
‫بگم
‫اوهوم
‫رفتش. چرا هنوز ناراحتی؟
‫جان؟
‫هی، داشتم فکر می‌کردم...
‫حتما خیلی عصبی شدم که گذاشتم یه ‫کرم کثیف مثل رورشاک اعصابمو خرد کنه
‫شاید...
‫شاید بد نباشه یه شب برم بیرون
‫رورشاک از دن درایبرگ حرف زد
‫سالهاست که ندیدمش
‫شاید بد نباشه بهش زنگ بزنم ‫و ازش بخوام بریم باهام شام بخوریم
‫البته اگه از نظر تو اشکالی نداره
‫البته که اشکالی نداره
‫اکتبر ۱۹۸۵ ـه
‫به پیدا کردن یه گلوئینو نزدیک شدم...
‫که به طور کامل نظریه ابرتقارن ‫رو تایید می‌کنه
‫ماه می ۱۹۷۱ ـه
‫رییس‌جمهور نیکسون ازم ‫خواسته بود در جنگ ویتنام دخالت کنم...
‫در کنار ادوارد بلیک، کمدین ‫اعزام شد
‫تا حالا ندیده بودم کسی ‫به اندازه اون از دستی بی‌اخلاق باشه
‫ویتنام شرایط انسانی رو بوجود اورد...
‫که انسان‌های کمی به خودشون ‫اجازه میدن درکش کنن
‫ولی بلیک فرق داره
‫به خوبی درک می‌کنه
‫و اصلا براش مهم نیست
‫ویتنامی‌های معمولی اصلا براشون ‫مهم نیست کی این جنگ بُرده
‫ولی برای خیلی از آمریکایی‌ها اهمیت داره
‫اگه می‌باختیم، گمونم کل ‫کشور یه کم دیوونه می‌شد
‫به لطف تو، نباختیم
‫ولی بازم لحن تند و زننده‌ای داری
‫نسبت به زندگی و جنگ رفتار ‫و افکار عجیبی داری
‫عجیب؟
‫وقتی بفهمی همه چیز یه شوخیه...
‫تنها راه سر دراوردن از همه ‫چی این میشه که یه کمدین باشی
‫روستاهای سوخته...
‫پسرهایی که گردنبندهایی از ‫گوش انسان‌ها به گردن انداختن...
‫اینا هم بخشی از این شوخی هستن؟
‫هیچوقت نگفتم یه شوخی خوبه
‫فقط دارم با بقیه همراهی می‌کنم ‫درست مثل اون
‫از زمان آتش‌بس اولین ‫کنفرانس هلیکوپتری در سایگونه
‫انتخابات بعدی رو هم توی جیبش گذاشت
‫من، با اولین هلیکوپتر از اینجا میرم
‫از اینجا متنفرم
‫از دماش، بوش، این مشروب ‫ارزون و بوگندو...
‫- آقای ادی؟ ‫- وای خدایا
‫حالا که جنگ تموم شده، باید باهاتون حرف بزنم
‫چیزی نمونده که حرف بزنیم. من میرم
‫و من چی میشم؟
‫نمی‌تونم با چیزی که توی ‫شکمم داره رشد می‌کنه بذارم و برم
‫- نمی‌تونم فراموش کنم! ‫- خیلی بد شد...
‫چون من قصد دارم همین کار رو بکنم
‫تو رو فراموش کنم...
‫همینطور کشور آشغالتو، همه شو
‫فکر نکنم بتونی
‫فکر کنم من و کشورمو به یاد می‌سپاری
‫تا وقتی که زنده‌ای به یاد می‌سپاریش
‫صورتم!
‫ای کثافت، بوگندوی...
‫- آشغال... ‫- بلیک، شلیک نکن...
‫بهیار، باید یه بهیار کوفتی پیدا کنم
‫باردار بود
‫- زدی کشتیش ‫- درسته
‫و می‌دونی چیه؟
‫تماشام کردی
‫می‌تونستی اسلحه رو بخار کنی...
‫گلوله‌ها رو به جیوه یا ‫بطری رو به دونه برف تبدیل کنی!
‫می‌تونستی به استرالیای کوفتی بفرستیش...
‫ولی هیچ کاری نکردی
‫گذاشتی اتفاق بیافته
‫تماشات کردم
‫کوچکترین اهمیتی به انسان‌ها نمیدی
‫هیچوقت به جینی اسلیتر اهمیت ندادی...
‫حتی قبل از اینکه ولش کنی
‫به زودی علاقه‌ت به دختر کوچولوی ‫سالی ژوپیتر رو هم از دست میدی
‫خودتم نمی‌دونی داری چی کار می‌کنی، دکتر
‫خدا به داد همه‌مون برسه
‫- الو؟ ‫- الو؟
‫- دن؟ من... ‫- لوری؟
‫لوری ژوسپژیک!
‫هی، خیلی وقته ندیدمت. حالت چطوره؟
‫دفترچه رورشاک. ساعت ۱۱:۳۰ شب
‫دیروز یه کمدین توی نیویورک مرد
‫هیچکس به جز من براش مهم نیست
‫راست میگن؟ بیهوده‌س؟
‫به زودی جنگ میشه
‫میلیون‌ها در بیماری و ‫فلاکت هلاک میشن و می‌سوزن
‫چرا مرگ یه نفر در برابر ‫این همه باید اهمیت داشته باشه؟
‫چون خیر هست و شر هست...
‫و شر باید مجازات بشه
‫حتی در آستانه آخرالزمان نباید ‫در برابرش کم بیارم
‫ولی خیلی‌ها هستن که ‫لایق مجازاتن...
‫و وقت خیلی کمه
‫وای، ساعت رو ببین. ‫داره خیلی دیر میشه
‫اصلا عجله ندارم که برگردم
‫دولت به شرطی منو نگه می‌داره...
‫که جان آروم و خوشحال باشه
‫همه چی بین شما دو تا مرتبه؟
‫خوبه. بهتر از این نمیشه
‫فقط اینکه ۳۵ سالم شده، دن...
‫و تنها چیزی که بهش فکر می‌کنم ‫اینه که با زندگیم چی کار کردم؟
‫هشت سال رو در نیمه بازنشستگی گذرونم...
‫قبلش ده سال رو ‫با یه لباس مبدل مسخره سپری کردم...
‫چون مادر احمقم اینو ازم می‌خواست
‫دامن کوتاه، گردنبندی که تا ‫روی نافم می‌رسید...
‫- خیلی وحشتناکه. ‫- آره، وحشتناکه
‫قانون کین بهترین اتفاقی بود ‫که تا حالا برامون افتاده
‫آره، احتمالا درست میگی
‫هی، اون یارو رو یادته...
‫که عادت داشت خودشو ‫یه ابرشرور جا بزنه...
‫تا کتک بخوره؟
‫کاپیتان کارنج رو میگی!
‫آره!
‫می‌دونی، موقع فرار کردن از ‫یه جواهرفروشی گیرش انداختم
‫نمی‌دونستم برای چی سرخوشه...
‫برای همین شروع کردم به ‫کتک زدنش و با خودم گفتم...
‫خدایا، بدجور داره نفس می‌کشه
‫شاید آسم داره
‫با منم سعی کرد این کار رو بکنه...
‫ولی در موردش شنیدم و ازش دور شدم
‫توی خیابون تعقیبم کرد و ‫می‌گفت منو تنبیه کن!
‫منم گفتم، نه، برو گم شو!
‫چه بلایی سرش اومد؟
‫رفت سراغ رورشاک...
‫و رورشاک از چاله آسانسور انداختش پایین
‫خدایا، اصلا بامزه نیست
‫نه، نه، گمون نکنم...
‫حس خوبی داشت
‫این روزها زیاد نمی‌خندم
‫خب، چه انتظاری داری؟
‫کمدین مُرده
‫وای، نگاش کن...
‫مثل یه عکس زیباست و ‫هنوزم اندامش رو حفظ کرده
‫خب چی شده که به شهر مردگان اومدی؟
‫تنبل بودن یه بیماری کشنده نیست، مادر...
‫پس برام از مزخرفات شهر مرده نگو
‫برات یه کم گل اوردم
‫چقدر ولخرجی کردی!
‫خب جان کجاست؟
‫مجبور بود به یه مراسم خاکسپاری رسمی بره
‫مجبور شد شلوار و همه چی بپوشه
‫حس و حالش رو نداشتم برم ‫برای همین منو به اینجا، کالیفرنیا منتقل کرد
‫همیشه بعد از تله‌پورت حالت تهوع می‌گیرم
‫خاکسپاری ادی بلیک ـه، نه؟
‫توی روزنامه دیدم. به قتل رسیده
‫ادی بیچاره
‫چطور می‌تونی بگی ادی بیچاره ‫بعدی از اینکه...
‫اتفاقی که افتاد مال ۴۰ سال پیش بود
‫به تاریخ پیوسته
‫پیر که میشی دیدگاه متفاوتی پیدا می‌کنی
‫یه جورایی چیزهای بزرگ ‫کوچیک به نظر میان
‫می‌دونی، این یعنی فقط سه ‫تا از ما موندیم که عضو مینت‌من بودیم
‫من، هالیس و بایرون بیچاره که ‫توی آسایشگاهی در مین ـه
‫ادی جوونترین بود
‫کمدین
‫همیشه شوخی می‌کرد که آخرش ‫خودش همه ما رو دفن می‌کنه
‫همیشه فکر می‌کرد اون برای آخرین بار...
‫می‌خنده
‫تو و جان باید به خاطر آب و هوا بیاین اینجا
‫اینجا خیلی هوا آفتابیه!
‫این دیگه چیه؟
‫این تابلوی چندش و ‫ناجور رو چرا آویزون کردی؟
‫یه جور یادگاری قدیمیه
‫یادم میندازه که مردم یه ‫زمانی چقدر در آرزوی من بودن...
‫- و یه جورایی برام جذابه ‫- جذاب؟
‫لوری ۶۵ سالمه
‫هر روز آینده یه ذره تاریکتر میشه
‫ولی گذشته...
‫حتی بخش‌های ناراحت‌کننده‌ش...
‫همیشه روشن و روشنتر میشه
‫باشه، خوبه! چه عکس خوبی، بچه‌ها!
‫بالاخره می‌تونم زیر بغلمو بخارونم
‫گرد و خاک رفت توی چشمم
‫بذار یه نگاهی بندازم...
‫شاید بتونم برات درشون بیارم
‫ادی، دست از سرم بردار
‫باشه، بچه‌ها، همه چی خوبه
‫پس تا پنج دقیقه دیگه ‫توی لابی همدیگه رو می‌بینیم
‫به لونه جغد برمی‌گردیم تا آبجو بخوریم
‫شما برید، من باید لباس عوض کنم
‫- سلام ‫- ادی...
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫می‌دونستی دارم لباس عوض می‌کنم...
‫معلومه می‌دونستم. ‫با صدای بلند اعلامش کردی
‫زود باش، عزیزم. ‫می‌دونم چی لازم داری...
‫می‌دونم چرا همچون لباسی می‌پوشی
‫ادی، نه...
‫بگو بله
‫میگم نه!
‫ادی...
‫چی شده؟
‫ادی، چی کار می‌کنی؟
‫ای حرومزاده روانی!
‫گردنت رو می‌شکنم!
‫همینو دوست داری، مگه نه؟
‫همین تحریکت می‌کنه
‫برو بیرون
‫حتما. حتما، دارم میرم
‫ولی شماره‌تو دارم...
‫و یکی از این روزها...
‫شوخی میاد سراغت
‫[ادوارد مورگان بلیک ] ‫[۱۹۸۵ - ۱۹۲۴]
‫خطاهایمان در برابر تو درست می‌شود...
‫و گناهان مخفی ما در نور توبه تو آشکار
‫امیدواریم خداوند متعال روحش ‫را قرین رحمتش کند...
‫و روح برادر مرحوم ما رو در آغوش بگیرد
‫بنابراین بدنش را به خاک می‌سپاریم...
‫از زمین به زمین، از خاکستر به خاکستر، ‫از خاک به خاک
‫پدر ما، که در آسمانی، نام تو مقدس باد
‫قلمروی تو برقرار خواهد شد ‫روی زمین، مانند بهشت
‫در این روز برکت روزانه را به ما اعطا کن...
‫و ما خطاکاران را ببخش...
‫همچنان که خطای بقیه در ‫مقابل خود را می‌بخشیم
‫و ما را به وسوسه مگذار...
‫و ما را از شر شیطان دور بدار
‫آمین
‫[شوروی پیشروی آمریکا در] ‫[افغانستان را تحمل نخواهد کرد]
‫ادگار ویلیام جاکوبی. ‫به مالک هم مشهوره
‫نمی‌دونم چی داری میگی...
‫آدم اشتباهی رو گرفتی...
‫یه تاجر بازنشسته‌م
‫دروغ میگی. دوباره بگی، بازوت شکسته
‫خدایا، دهه ۷۰ رو توی زندان بودم
‫دیگه مالک نیستم
‫فقط می‌خوام تنها باشم
‫امروز در خاکسپاری شرکت کردی. چرا؟
‫حس کردم باید بیام
‫زیاد به کمدین فکر می‌کردم...
‫از کجا می‌دونی ادوارد بلیک ‫همون کمدین بوده؟
‫دو هفته پیش دزدکی اومد ‫خونه‌م تا منو ببینه!
‫نقابش روی صورتش نبود!
‫۴۰ سال با هم دشمن بودین! ‫چرا باید بیاد دیدنت؟
‫نمی‌دونم!
‫همینطوری بیدار شدم و توی خونه‌م بود!
‫فکر کردم می‌خواد منو بکشه
‫مست بود و درست حرف نمی‌زد...
‫شوخیه
‫همه‌ش یه شوخیه
‫فکر کردم می‌دونم دنیا چطوریه...
‫ولی بعدش این چیز ‫مسخره رو فهمیدم...
‫این شوخی رو...
‫تو هم بخشی ازشی، مالک، ‫رفیق قدیمی، می‌دونی؟
‫اسمت رو توی لیست دیدم، ‫اسم تو و جینی اسلیتر رو
‫اگه فکر می‌کردم تو هم دست داری ‫می‌کشتمت، فهمیدی؟
‫خب، با اون نقابدار آبی بزرگ جنگیدی
‫می‌دونی توی سرش چی می‌گذره
‫کی می‌دونی اگه کسی باهاش ‫دربیافته از کدوم طرف می‌پره؟
‫هیچوقت نباید از پنجره ‫اون هواپیما بیرون رو نگاه می‌کردم
‫هیچوقت اون جزیره رو نمی‌دیدم
‫هیچوقت درگیر نمی‌شدم
‫ببین، روی اون جزیره...
‫نویسنده و هنرمند و دانشمند داشتن...
‫و کاری که می‌کنن فقط...
‫کارهای خیلی بدی کردم
‫با زنها کارهای بدی کردم
‫به بچه‌ها توی ویتنام شلیک کردم...
‫ولی هرگز چنین کاری نکردم...
‫وای، مادر
‫منو ببخش
‫منو ببخش، منو ببخش...
‫یه شوخیه
‫ولی متوجه نمیشم!
‫کجاش اینقدر خنده‌داره!
‫یکی برام توضیحش بده!
‫لطفا یکی برام توضیحش بده
‫و بعدش رفت
‫اصلا نمی‌دونم جریان چی بود
‫اوهوم
‫چه داستان جالبی
‫به نظر باورکردنی نیست
‫احتمالا درسته
‫خب همین؟
‫- تبرئه شدم؟ ‫- نه
‫قبل از اینکه برگردی خونه رو گشتم
‫داروی تقلبی پیدا کردم
‫سالها پیش غیرقانونی بود
‫خب، وقتی درمونده باشی، ‫هر کاری می‌کنی
‫سرطان دارم
‫سرطان؟ چه نوعی؟
‫سرطانی می‌شناسی که در نهایت خوب بشه؟
‫اینجور سرطانی نیست
‫اسم شرکت رو نوشتم. ‫بعدا گزارش‌شونو میدم
‫فعلا مشکلی نداری
‫توی دردسر نیافت
‫دفترچه رورشاک. ‫۱۶م اکتبر ۱۹۸۵
‫توی راه قبرستون به داستان مالک فکر کردم
‫ممکنه همه دروغ باشه ‫و بخشی از یه نقشه انتقام
‫ولی اگه درست باشه چی؟
‫حرفهایی از یه جزیره زده، ‫از دکتر منهتن...
‫شاید توی خطر باشه؟
‫ادوارد مورگان بلیک، ۴۵ ساله، یه کمدین
‫زیر بارون دفن شد
‫این اتفاق برامون می‌افته؟
‫زندگی پر از درگیری بدون ‫اینکه برای دوستان وقت داشته باشی...
‫پس وقتی تموم بشه، ‫فقط دشمنان‌مون برامون گل رز میارن؟
‫بلیک شکاف داخل اجتماع رو دید...
‫مردان کوچک نقابدار رو دید که ‫سعی داشتن یه جوری نگهش دارن...
‫و مثل یه شوخی باهاش رفتار کرد
‫چهره واقعی قرن بیستم رو دید...
‫و بازتاب و نمونه‌ای ازش شد
‫هیچکس دیگه این شوخی رو ندید
‫برای همین تنها بود
‫یه بار یه جوک شنیدم
‫طرف میره دکتر و میگه افسرده شده
‫زندگی به نظرش سخت و بی‌رحم میاد
‫میگه در دنیایی وحشتناک ‫احساس تنهایی می‌کنه
‫دکتر میگه درمانش ساده‌س
‫دلقک بزرگ پاگلیاچی ‫اومده توی شهر. برو دیدنش
‫اینطوری حتما شاد میشی
‫طرف می‌زنه زیر گریه
‫میگه ولی دکتر...
‫من پاگلیاچی هستم
‫جوک خوبیه
‫چرت و پرته...
‫بادبان‌های سیاه ‫اون کشتی جهنمی رو دیدم...
‫که در برابر آسمان زرد قرار داشت...
‫و دوباره بوی گند باروت به مشامم رسید...
‫و مغز مردان و جنگ
‫سرهای قطع شده به ‫دماغه بدون لب کشتی میخ شده بودن...
‫که نوشته فایده نداره! همه چی از بین رفته!
‫باید به روسیه موشک بزنیم ‫و بذاریم خدا درستش کنه
‫افراد کشتی باریِ زشت داد زدن...
‫خون بیشتر! خون بیشتر!
‫اینقدر موشک بزنیم تا نابود بشن
‫نظر من اینه، البته ‫اگه ارزشی داشت، می‌دونی؟
‫در تحلیل نهایی
‫پسر، دارم سعی می‌کنم اینو بخونم
‫بدنه سیاه و تاریکش اومد بالای سرم
‫با ناامیدی تمام رفتم زیر امواج...
‫روح پلیدم رو به خداوند پیشکش مردم...
‫تا مورد رحم و قضاوتش قرار بگیرم
‫از کابو بیدار شد...
‫خودمو در یه ساحل ملالت‌انگیز دیدم...
‫در میون مرده‌ها و ‫تکه‌هایی از مرده‌ها
‫از این چیزها خبر دارم
‫هر روزنامه‌ای توی این دنیا رو می‌بینم
‫ببین همه چیز بهم ربط داره
آرزو می‌کردم که ای‌کاش کاکایی‌ها چشم‌هام رو از حدقه دربیارن
یک روزنامه‌فروش این واقعیت رو درک می‌کنه
تا از این وحشت، رهایی پیدا کنم
بار دنیا روی دوششه، ولی از پسش برمیاد
ولی حداقل زنده بودم
پوست کلفته
و می‌دونستم که زندگی جنبه‌ای بدتر از این رو نمی‌تونه نشونم بده
عصر به‌خیر
[ پایان نزدیک است ]
هنوز نرسیده؟
اوه، الان چاپ امروزِ نیو فرانتیرزمن رو بهت می‌دم
هر روز برات نگه‌ش می‌دارم، مگه نه؟
هی، از آخرالزمان چه‌خبر؟
امروز اتفاق می‌افته
یادت نمی‌ره نسخه فردا رو برام نگه داری؟
حتما نگه می‌دارم
ولی یهویی یادم اومد
که وسط طوفان، یکی رو محکم در آغوش گرفتم
پیکره‌ی دماغه‌ی کشتیِ شوم‌مون
که جلوی پام
جلبک چشم‌هاش رو پوشونده بود و لبخند می‌زد
واسه برداشتنِ کتانجک از روی چشم‌هاش درنگ کردم
چون نمی‌خواستم منظره‌ی آشفته‌کننده‌ی اون ساحلِ شوم رو ببینه
در دریاهای خونین، یار و همراهم بود
و در دل طوفان‌ها بهم تسلی خاطر می‌داد
این آسودگیِ کوچیک، تنها کاری بود که از دستم برمی‌اومد
چون نمی‌تونستم اون‌قدری که اون عاشقمه عاشقش باشم
اوم، جان
مگه تو یه‌کم دیگه مصاحبه تلویزیونی نداری؟
نه، کلی وقت داریم
لوری؟
یا خدا! جان، دوباره یه نفر شو
.ناراحت نشو، ببخشید فکر می‌کردم باعث لذتت می‌شه
فقط قصد داشتم خوش‌حالت کنم
می‌دونم
می‌دونم. ببخشید، زیادی گنده‌ش کردم
صرفا ترسوندیم، همین
...ناراحت نیستم، فقط
لوری؟
خوبی؟ - خوب باشم؟ -
کل این مدت که ما توی تخت بودیم
تو داشتی اینجا کار می‌کردی؟
کارم به مرحله مهمی رسیده
...به‌نظر ضرورتی نداشت که - که چی؟ -
که واسه یه‌بار توجه کاملت
روی من باشه؟
اگه رفتارم مشکلی داره
آماده‌م تا درباره‌ش صحبت کنم
ازت متنفرم
لوری؟
[ نوستالژی ]
جان رو ترک کردم
...اوه، متاسفم
من هم متاسفم که چسناله‌هام رو آوردم واسه تو
ولی نمی‌دونی که زندگی کردن با اون چه شکلیه
...واسه اون
حضور در جهان واقعی مثل قدم زدن بین مه می‌مونه
بقیه آدم‌ها براش حکم سایه رو دارن
از طرز نگاهش به اشیاء می‌شه این برداشت رو کرد
که یادش نمیاد چی هستن
و براش هم مهم نیست
بعضی وقت‌ها به خودم نگاه می‌کنم و نمی‌فهمم
که چطور اوضاع این‌قدر پیچیده شد؟
هی، می‌شه بریم بیرون؟
که یه‌کم هوا بخوریم؟
می‌رم کتم رو بیارم
بریم
[ این جزیره، زمین ]
دکتر منهتن - دکتر آسترمن -
باید گریم‌تون کنیم
رنگ آبی‌تون واسه پخش زنده زیادی روشنه
روشناییش خوب شد؟ - عالی شد -
این لیست موضوعات ممنوعه‌ایه که ارتش آماده کرده
بحث افغانستان رو پیش می‌کشن ...ولی خونسردیت رو حفظ کن
و سعی کن توی شرایط حساس گیر نکنی
خانم‌ها و آقایون، امشب یه چیز خیلی ویژه براتون داریم
دکتر منهتن
امشب اولین مصاحبه‌ش رو انجام می‌ده
به افتخار دکتر جان آسترمن
خب، چه‌خبر دکی؟
دکتر، امیدوارم از اینکه زود پسرخاله شدم ناراحت نشی
ولی اخبار خارج، همه رو یه مقدار نگران کرده
خب، قبل از اینکه خبرنگارهای گرسنه‌مون رو بندازم به جونت
...بذار با این سوال شروع کنم
اگر شوروی در افغانستان شیطنت کنه
آماده‌ی درگیری هستید؟
درحال حاضر توی افغانستان شرایطی وجود نداره که نیازمند توجه من باشه
با اجازه‌تون یه سوالی داشتم
داگ راث هستم از نووآ اکسپرس
دکتر آسترمن، والی ویور رو یادتونه؟
روزنامه‌ها «رفیق دکتر منهتن» خطابش می‌کردن
...در سال ۷۱ بر اثر سرطان، فوت شد - یادمه -
[ والی ویور ]
در مراسم ترحیم والی حضور داشتم
ادگار دابلیو جاکوبی، مقلب به مالک
طی اون سال‌ها زیاد درگیری داشتین
می‌دونستید که اون هم دچارِ سرطان لاعلاج شده؟
.نه، نمی‌دونستم ...ترجیح می‌دم که
و در جریانید که جینی اسلیتر
که به مدت چندین سال باهاش رابطه عاشقانه داشتین
دچار سرطان ریه شده؟
...نه، خبر نداشتم
یا می‌دونستید شیش ماه به عمرش مونده؟
این اواخر با خانم اسلیتر مصاحبه کردم
همین الان داره منتشر می‌شه
هدفت از این حرف‌ها چیه؟ - جان -
داگ گزارشاتی دریافت کرده که نشون می‌ده حدود بیست‌تا از همکارانِ سابقت
به همین روش مبتلا شدن
...نه، من
جوابی برای این اتهامات نداری؟
الان سرطان می‌گیریم؟ - این یارو رادیو اکتیویه؟ -
دست از سرم بردارید
به‌نظرتون خانم اسلیتر به‌خاطر همبستری با شما
سرطان گرفته؟
...گفتم - الان که می‌دونید -
ممکنه صدها نفر رو به مرگ محکوم کرده باشید، چه حسی دارید؟
دست از سرم بردارید...
...آم
خوبی؟ - آره، خوبم -
...آم، من
باید یه نفسی تازه کنیم
...بهتره - من می‌رم توی هتل می‌مونم -
فکرکنم رابطه‌م تمومه
اوه، البته
.ممنون که به حرف‌هام گوش دادی، دن مواظب خودت باش
حتما
...و
تو هم مواظبت کن، لوری
خداحافظ
حمله‌ی خونینِ کشتیِ باری غافلگیرمون کرد
قبل از اینکه بتونیم به دیویدزتاون خبر بدیم که اون کشتی شوم داره میاد، کشتی‌مون تیکه‌تیکه شد
به خانواده‌م فکر می‌کردم
که درحالتی آسیب‌پذیر و از همه‌جا بی‌خبر
نمی‌دونستن که چه بدبختی‌ای بر سرشون نازل شده
از شدت استیصال، کفر می‌گفتم و اشک می‌ریختم
برام سوال بود که اون هم داره اشک می‌ریزه یا نه
ولی وقتی کمکم نمی‌کرد اشک‌هاش به چه دردی می‌خوردن؟
اون شب، زیر ستاره‌های سرد و دور خواب ازم حروم شده بود
و به خدای سنگدل و دور فکر می‌کردم
که سرنوشتِ دیویدزتاون در دستانش بود
اصلا وجود داشت؟
...آیا یه زمانی بوده
ولی حالا رفته؟
.هی، ورود به این پایگاه ممنوعه حق نداری بیای اینجا
فکر می‌کنم حق با توئه
لطفا به مافوق‌هات و لوری ژوسپژیک بگو
که من رفتم
رفتم مریخ
رفته؟ یعنی چی رفته؟
خانم، دلیل مفت‌خوری‌هات بعد از مصاحبه دیشب گذاشت رفت
دکتر منهتن، رکن اصلیِ امنیت آمریکا
زمین رو ترک کرده
...جناب رئیس جمهور
روس‌ها دارن به افغانستان و پاکستان حمله می‌کنن
اگه این روند ادامه پیدا می‌کنه می‌رن که اروپای غربی رو هم تصاحب کنن
اگر دکتر منهتن می‌خواست روی یک سیاره سرخ زندگی کنه
باید همین‌جا می‌موند [ دو پهلو: سرخی مریخ و کمونیسم ]
میزان شکست احتمالی‌مون در صورتِ جنگ اتمی رو ارزیابی کنید
و برای اولین حمله‌مون در هفته آینده آماده بشید
صبح به‌خیر دنیل
روزنامه‌ت رو آوردم
کمدین کشته شده و دکتر منهتن تبعید
در عرض یک هفته، دوتامون حذف شدیم
بعدی کیه؟ وایت؟ ژوسپژیک؟ من؟ تو؟
این روزها دیگه هیچ‌کس در امان نیست
عکس دستمه
عکس یک زوجه
مال سال ۱۹۵۹ ئه و در یک شهربازی هستن
دقیقا تا ۳۸ ثانیه دیگه
این عکس رو می‌ندازم روی شن‌ها و می‌رم
.همین الانش اونجاست سی و یک ثانیه در آینده
عکس دستمه
‫۲۷ ساعت پیش توی یک میخونه پیداش کردم
‫۲۵ ثانیه
هنوز اونجاست، ۲۷ ثانیه در گذشته
‫۲۱ ثانیه
هنوز اونجام و بهش نگاه می‌کنم
‫۱۸ ثانیه
اکتبر ۱۹۸۵ ئه
روی مریخم - چهارده ثانیه -
جولایِ ۱۹۵۹ ئه - یازده ثانیه -
توی شهربازی پالیسایدزم
هشت، هفت، شیش - از نگاه کردن به عکس، خسته شدم -
پنج، چهار، سه، دو، یک - دستانم رو باز می‌کنم -
می‌افته روی شن‌ها
به ستاره‌ها نگاه می‌کنم
خیلی دورن
و خیلی طول می‌کشه تا نورشون بهمون برسه
تنها چیزی که از ستاره‌های می‌بینیم عکس‌های قدیمی‌شونه
ستاره‌ها رو تماشا
و خط سیر پیچیده‌شون رو تحسین می‌کنم
...از طریق فضا
و زمان
پدرم، آسمان رو به‌خاطر دقت و ریزه‌کاریش تحسین می‌کرد
تعمیرکارِ ساعت بود
اوت ۱۹۴۵ ئه
توی آشپزخونه‌ای در بروکلین نشستم
و ماتِ ترتیب چرخ‌دنده‌های روی یک مخمل سیاه شدم
شانزده سال دارم
جان، چی کار می‌کنی؟
قبل از رفتن به مدرسه با ساعت جیبیِ قدیمیت تمرین می‌کنم
.بی‌خیال ساعت اخبار رو دیدی؟
!توی ژاپن، بمب اتم انداختن یک شهر با خاک یک‌سان شده
این همه‌چیز رو عوض می‌کنه - ...پدر، چی کار -
دارم کاری که به صلاحته رو می‌کنم - وایسا -
جهان به علم اتمی نیاز داره
نه ساعت جیبی
پروفسور انیشتین می‌گه که زمان یک مقوله نسبیه
،وقتی زمان یک چیز حقیقی نیست پس هدفِ ساعت‌سازها چیه؟
وایسا، نه
چهل سال پیش، باران چرخ‌دنده بر بروکلین بارید
صد و پنجاه دقیقه در آینده
بارش شهابی به جو رقیقِ مریخ نفوذ می‌کنه
سال ۱۹۵۸ ئه
دکترای فیزیک اتمی گرفتم و دارم فارغ التحصیل می‌شم
‫۱۲ مه ۱۹۵۹ ئه
روز اول کاریم در پایگاه تحقیقاتی هیلا فلتسه
والی ویور، اطراف رو نشونم می‌ده
اینجا کجاست؟
اینجا آزمایش میدانیِ ذاتی انجام می‌شه
سعی دارن ثابت کنن که سوای از گرانش
یک‌جور میدان، باعث انسجام همه‌چیز شده
این اتاقک آزمایش‌مونه که مکانیزم قفل ساعتی داره
و واسه مواقعی به‌کار می‌ره که می‌خوایم اشیاء رو از میدان ذاتی‌شون جدا کنیم
باعث می‌شه هیچ تشعشعاتی به بیرون درز نکنه
والی می‌برتم به یک میخونه شلوغ
یکهو حس دژاوو بهم دست می‌ده
خب، تو بایستی دانشمند جدیده باشی
به عنوان یک دانشمند محقق زیادی جوونی
خب، بابام یه جورهایی مجبورم کرد
خیلی برام پیش میاد
به‌نظر میاد تمام اقداماتم رو بقیه برام انجام می‌دن
من «جینی اسلیتر» هستم
می‌شه برات یه نوشیدنی بخرم؟
هی، عاشقانِ جوان
به به! عجب عکسِ قشنگی شد
عکسه توی شن‌هاست
جولای ۱۹۵۹ ئه
کنار محل تمرین تیراندازی ساعت جنی می‌افته
و یک مرد پا می‌ذاره روش
بهش می‌گم می‌تونم درستش کنم - می‌تونم درستش کنم -
سال ۱۹۶۳ ئه
بعد از یک جر و بحث درحال معاشقه هستیم
شدت عشقبازی‌مون با شدت مشاجره‌مون یک‌سانه
سال ۱۹۶۶ و با حالت گریان داره چمدونش رو می‌بنده
اوتِ ۱۹۵۹ ئه
کلا یک ماهه که با همدیگه‌ایم
...خب، جان - حادثه‌ـه در انتظارمه -
ساعتم رو هنوز درست نکردی؟...
.درستش کردم ...همین‌جا
وقتی داشتیم اتاقک جداسازی رو
بازنشانی می‌کردیم، توی روپوش آزمایشگاهیم جاش گذاشتم
الان برمی‌گردم
الان‌هاست که اون حادثه رخ بده
[ قفل اتوماتیک ]
جینی، جینی - جان -
در رو باز کن - نمی‌تونم -
بازش کن
زمانش واسه آزمایش بعدی تنظیم شده
نمی‌تونم لغوش کنم - نه -
یا خدا، روشن شد
یا خدا! جینی
تقصیر منه - نه -
نه! جینی
لطفا - نمی‌تونم بمونم و تماشا کنم -
لطفا... نمی‌تونم
نرو - واقعا متاسفم -
نه، نه، نه
جینی
نه
حفاظ از جلوی پرتابگر ذرات می‌ره کنار
صدای جیغ اتم‌ها توی اتاقک به گوش می‌رسه
به ساعتِ توی دستم نگاه می‌کنم
مثل روز اولش شده
...و پرتوهای نور
پرتوهای نور تیکه‌تیکه‌م می‌کنن
سپتامبره
یک مراسم تشییع جنازه برگزار می‌شه
جسدی برای دفن کردن ندارن
اکتبره
جنی تنها عکسی که ازم موجوده رو به تخته‌ی توی میخونه می‌چسبونه
نوامبره
سیستم عصبی انسان در مدت کوتاهی عینیت پیدا می‌کنه
الان ده نوامبره
دستگاه گردش خون، حین قدم زدن در آشپزخانه دیده می‌شه
چی؟
چهارده نوامبر
یک اسکلت با مقداری ماهیچه بیرون از نرده‌های حفاظتی ظاهر می‌شه
قبل از ناپدید شدن به مدت سی ثانیه جیغ می‌زنه
واقعا مسئله فقط
نصب کرد مجدد اجزا در ترتیب درستشه
جان؟
کریسمس ۱۹۵۹ ئه
خب، دوستش داری؟
یعنی، حلقه چیزی هست که ازش خوشت بیاد؟
...چون توی
از نماد روی کلاهت خوشت میاد؟
بچه‌های بخش بازاریابی گفتن که به یک نماد نیاز داری
فوریه ۱۹۶۰ ئه
نمادتون بی معناست
اگه قرار باشه نماد داشته باشم
اتم هیدروژن، مناسب‌تره
برام نماد محترمیه
چینش ساختار اتمیش بی‌نقصه
خیلی دوستش دارم
جینی؟ چی شده؟
می‌ترسم جان
از من؟
اسم دکتر منهتن رو روم می‌ذارن
تا حس وحشت رو به دل دشمنان آمریکا بندازن
دارن از من یک چیز نمایشی و کشنده می‌سازن
می‌ترسم، چون همه‌چیز حس عجیبی داره
مارس ۱۹۶۰ ئه
تکرار می‌کنیم: ابرانسان وجود داره
و آمریکاییه
منابع پنتاگون می‌گن
که این دکتر منهتن، می‌تونه ساختار اتمی رو کنترل کنه
کرملین، واکنشی به این قضیه نشون نداده
انگار که همه‌چیز عوض شده
نوامبر ۱۹۶۰ ئه
روزنامه‌ها من رو جرم‌ستیز خطاب می‌کنن
پس پنتاگون می‌گه که باید با جرائم مقابله کنم
نمی‌دونم اقداماتم چه جنبه اخلاقی‌ای دارن
فقط تو نه، همه‌چیز
مه ۱۹۶۲ ئه
یک مرد نقابدار بازنشسته می‌شه تا مکانیکی باز کنه
وقتی یکی مثل تو باشه شرایط به کل عوض می‌شه
تو از پسِ هرکاری برمیای
من تنها چیزی که می‌تونم ارائه کنم، یه مشت محکم
و مهارت آچارکشیمه
خب، خودروهای برقی‌ای که طراحی کردم باید ساده‌تر باشن
برقی؟
می‌گن هرکاری ازت برمیاد، جان
...می‌گن دیگه
مثل یه خدایی
‫سپتامبر ۱۹۶۱
جان کندی ازم می‌پرسه که ابرقهرمان بودن چه حسی داره
خب، ابرقهرمان بودن چه حسی داره؟
تو بهتر می‌دونی
بهش گفتم تو بهتر می‌دونی
سر تکون می‌ده و می‌خنده
بعید می‌دونم خدایی وجود داشته باشه، جینی
اگر وجود داشه باشه، من نیستم
‫نوامبر ۱۹۶۳ ‫[ رئیس جمهور کندی ترور شد ]
.توی دالاس، سرش عقب و جلو شد دوتا تیر بهش زدن
.باورم نمی‌شه می‌دونستی قراره تیر بخوره؟
پس چرا کاری نکردی؟
نمی‌تونم از آینده جلوگیری بکنم
واسه من، همین الانش داره اتفاق می‌افته
من هنوز همون آدمم
هیچی عوض نشده
سال ۱۹۶۶ ئه
یک زن جوان، سمت راستم نشسته
نگاه‌م می‌کنه و لبخند می‌زنه
!این‌قدر به اون دختره نگاه نکن توجه کن
همیشه می‌خوامت
مادامی که دروغ می‌گم، صداق هق‌هقِ گریه‌ش رو در سال ۱۹۶۶ می‌شنوم
مه ۱۹۶۶ ئه
اسمم لوریه
به جز «دکتر منهتن» اسم دیگه‌ای نداری؟
ای لاشی
اسمم جانه
می‌دونم رفته بودی پیش دختره
لطف کردی که باهام اومدی گشت
دوست دخترت که ناراحت نمی‌شه، نه؟
...مادامی که دروغ می‌گم - ازت متنفرم -
می‌بینم که در سال ۱۹۸۵ ترکم می‌کنه
خیلی خوشگله
بعد از هر بوسه، یک بوسه کوچولو به صورتم می‌زنه
مثل یک امضا
می‌کشونمش سمت خودم و نمی‌خوام هیچ‌وقت از دستش بدم
هرچند می‌دونم که اجتناب‌ناپذیره
...از دنیاشون و این آدم‌ها
خسته شدم
دست از سرم بردارید
از گیر کردن توی پیچیدگیِ زندگی‌هاشون خسته شدم
...توی آریزونا، دارم عکس رو می‌گیرم
و رفتم
رفتم به مریخ
و تصمیم گرفتم که یک چیزی خلق کنم
یک جهان در اطرافم خلق می‌شه
خودم دارم بهش شکل می‌دم
یا ساختار از پیش تعیین‌شده‌ش در نحوه شکل‌گیریش دخیله؟
جهان به‌خاطر من عوض شد
ولی اگر ساعت رو توی اتاقک آزمایش جا نمی‌ذاشتم؟
اگر برنمی‌گشتم چی؟
یا یک لحظه صبر می‌کردم؟
پس تقصیر خودمه؟
یا جینی؟
یا پدرم؟
کدوم‌مون مسئوله؟
چه کسی جهان رو می‌سازه؟
شاید جهان ساخته نشده
شاید هیچ‌چیز ساخته نشده
شاید صرفا وجود داره
داشته و خواهد داشت
ساعتیه که ساعت‌ساز نداره
روی یک بالکن ایستادم
همون‌طور که یک زمان روی پله‌های اضطراری ایستاده بودم
و می‌خواستم چرخ‌دنده‌ها رو بگیرم
ولی دیگه دیره
همیشه بوده
و همیشه خواهد بود
اولین شهاب‌ها بر فراز کوهستانِ نودوس گوردی
همچون جواهراتی در یک مکانیزم بی‌خالق
بر مریخ می‌بارن
وای خدا، دوباره نه
از جونِ من چی می‌خوای؟
هیچی. پیری و تنها
گفتم شاید دلت یک همراه بخواد
پس می‌تونم بیام بیرون؟
نه
نفس عمیق بکش
گفتی کمدین اومده اینجا و از یک لیستی حرف زده
اسم تو و جینی اسلیتر توش بوده
گفته که یکی داره پا توی کفشِ دکتر منهتن می‌کنه
چند روز بعدش، منهتن روی آنتن زنده رسوا شد
مجبورش کردن از زمین بره
بهش تهمت زدن که مردم رو به سرطان مبتلا می‌کنه
مثل جینی اسلیتر و تو
چه بد
،فکرکنم لیست بلیک لیست سرطانی‌ها بوده
یکی تنظیمش کرده و اسمِ تو رو توش نوشته
یکی دادتش به رسانه
کمدین و دکتر منهتن همیشه بزرگ‌ترین دشمنانت بودن
حالا جفت‌شون حذف شدن
.کارت خیلی راحت شد کارِ کیه، مالک؟
کی پشت این قضیه‌ست؟ - نمی‌دونم -
قانع نشدم - نمی‌دونم -
نمی‌دونم
قسم می‌خورم که نمی‌دونم کارِ کی بود
هوم، بهتر شد
اگه چیزی یادت اومد
برام نامه بذار
سطل زباله‌ی رو به روی غذاخوریِ گانگا بین خیابون چهلم و هفتم
.‫دفترچه رورشاک تاریخ، ۲۱ اکتبر ۱۹۸۵، ساعت ۲:۳۵ بامداد
.دیدار با جاکوبی بی‌فایده بود از هیچی خبر نداره
.صرفا ازش سوء استفاده شده ولی توسط کی‌ها؟
روس‌ها؟
کمدین به یک جزیره اشاره کرده بود
هنرمندان و نویسنده‌ها توش زندگی می‌کنن
جور در نمیاد
در میان این همه آشوب و خونریزی
منتظر کمی روشنگری‌ام
هرچیزی که برام عزیز
و مهم بود
به این بستگی داشت که زودتر از اون کشتی‌باریِ شوم به دیویدزتاون برسم
اون موقع بود که فکر ساخت یک قایق به ذهنم رسید
ولی چوب‌های درخت‌های جزیره اون‌قدری خاصیت شناوری نداشتن
که به تنهایی من رو به دیویدزتاون برسونن
یهویی، یک ایده زننده به ذهنم رسید
که از اجساد پف کرده‌ی اجساد دفن شده نشات می‌گرفت
خودم از نقشه‌ی زننده‌م وحشت کرده بودم
ولی چاره‌ای نداشتم
اجساد رو از زیر خاک کشوندم بیرون
شن از جوراب‌هاشون می‌چکید
لباس‌هاشون رو پاره پوره کردم تا به‌هم ببندم‌شون
جسدشون رو بستم به زیر قایق
به هنگام جزر
به سمت شرق حرکت کردم
شرق، به هنگام شب در دریا
بر روی کمر عریان اجساد
از شدتِ گرسنگی
یک کاکایی رو روی هوا گرفتم
از وقتی که کشتی متلاشی شده بود هیچی نخورده بودم
،مادامی که به سمت دیویدزتاون می‌رفتم گوشت خام می‌خوردم
خونه‌م اونجا بود
و هیچ‌چیزی نمی‌تونست ازم بگیرتش
خب، دولت گفت
حالا که جان رفته، نمی‌تونم توی پایگاه زندگی کنم
و کارت‌های اعتباریم رو مسدود کردن
حالا تمام چیزی که برام مونده پس‌اندازمه
چی؟ پس کجا می‌مونی؟
به مادرت زنگ زدی؟
حاضرم توی خیابون بخوابم ولی به اون زنگ نزنم
...از این حرصم می‌گیره که این‌قدر
دور انداختنی‌ام
...خب، من - بگذریم -
ممنون که برام ناهار خریدی، دن
نگرانِ من نباش
یه جای ارزون پیدا می‌کنم
لوری - بله؟ -
می‌تونی توی خونه من هم بمونی
جا زیاده
نمی‌خوام سربار بشم
هی، سربار نیستی
جدی می‌گم
ما جفت‌مون دوستیم دیگه
جفت‌مون توی یه حیطه کاری هستیم
...و جفت‌مون
ته‌مونده هستیم؟
آره [ پایان نزدیک است ]
زیادی گوشت پرنده قورت دادم
و وحشت زیادی رو تجربه کرده بودم
هوشیاریم کم شد و خوابم برد
پرچم شومِ کشتی باریِ سیاه با سیمای تیره‌ش به خوابم اومد
پرچم اسکلتیش بالای سر همه‌مون به اهتزاز درمیاد
و سرهایی که به دماغه سیاه کشتی بسته شدن، سرهای خودمون هستن
واقعا مهم نیست کی هستیم و کجا زندگی می‌کنیم
به خواست قاتلان زنده‌ایم
نوبت جلسه ساعت چهارتونه، آقای وایت
زیر قایقم، یه چیزی تکون خورد
جلسه با همون شرکتِ اسباب‌بازی سازیه؟
بله، واسه خط تولید آزیمندیس یک‌سری شخصیت جدید می‌خوان
گفتن چندتا از شرورهای بزرگ‌تون باشن خوب می‌شه
شرورهای بزرگ، همه‌شون مُردن
از روی بی عقلی، فکرم اول رفت سمت اجساد
که دارن طناب‌ها رو پاره
و سعی می‌کنن نفس بگیرن و به خشکی برن
اخبار رو دیدین؟
یه یارویی دیوونه شد و بچه‌ش رو کشت
چون می‌ترسید که نکنه جنگ اتمی بشه
ببخشیدها، ولی احمقانه‌ست
هیچ‌کس اون‌قدر دیوونه نیست که جنگ راه بندازه
نمی‌فهمم چرا همه این‌قدر ناراحت و هراسانن
شاید چون مثل تو جوان و خوش‌ذوق نیستن
خب، واسه کار کردن در اینجا باید روحیه خوبی داشته باشم
این دکور مصری خیلی مخوفه
صدایی از آب‌های تیره شنیدم
خیلی پیگیر مرگ بودن
اشکل سایه‌مانند به سمتم می‌اومدن
کشتی‌های نجات بودن؟
راستش مرگ برای مردم مصر باستان مخوف نبوده
مرگ رو قدمی اجتناب‌ناپذیر
در آغاز سفر کشف روح می‌دونستن
این برام خیلی تسلی‌بخشه
نه، کشتی نبودن
کوسه بودن
...خب، به‌نظرم یا خدا، تفنگ داره
با دندون‌هاشون، قایقم رو خرد کردن
چشم‌های کوچیک و ماقبل تاریخی‌شون سرشار از خشم بود
بین طناب‌هام گیر کرد
هراسان، تکه چوب دکلم رو برداشتم
کوسه با چشمان سیاهش ...بهم نگاه کرد
...و در همون لحظه
همدیگه رو شناختیم
چی توی دهنته؟ نه
،گازش نگیر گازش نگیر آشغال
لویاتان سعی داشت فرار کنه
و قایقم رو با خودش توی مسیرِ خون آلودش می‌کشید
می‌خوام بدونم کی پشت این قضیه‌ست
محکم بهش چسبیدم
به زمین و زمان فحش می‌دادم
لعنتی. کپسول سیانور
درنهایت کوسه مُرد
و طولی نکشید که دست از شنا برداشت
شب به‌خیر جاکوبی
برام سوال بود که چرا می‌خوای من رو ببینی
بعدش یکی سعی کرد به باهوش‌ترین فرد جهان، شلیک کنه
کمدین، دکتر منهتن، آزیمندیس
یکی داره پارتیزان‌ها رو می‌کشه، جاکوبی
یکی می‌خواد سر به تن‌مون نباشه
شاید تو بتونی بگی کار کیه
هوم
رورشاک
نه - پلیس صحبت می‌کنه -
نه، نه، نه
.می‌دونیم اون داخلی دیگه تموم شده
اگه کسی همراهت هست
صحیح و سالم بفرستش بیرون - برام پاپوش درست کردن -
.من هم دم به تله دادم ای احمق
،بعدش دست‌هات رو ببر بالا بیا بیرون و تسلیم شو
.هیچ‌وقت، هیچ‌وقت تسلیم نمی‌شم سلاح لازم دارم
سی ثانیه وقت داری
[ سوء قصد به جانِ کارآفرین ]
نمی‌تونی فرار کنی رورشاک [ زمین را ترک کرد ]
دیگه ته خطه - آره -
وقتت تمومه
بفرماید داخل
بلند شو، بلند شو
...نه - بگیریدش، نذارید فرار کنه -
برام پاپوش درست کردن - بهش دستبند بزنید -
...یکی برام پاپوش درست کرد. یکی
نه، چهره‌م، چهره‌م
چهره‌م رو پس بده
کوسه‌ها بعد از خوردنِ سهم‌شون رفتن
موقتاً در امان بودم
اون شب، موقع خوردنِ کوسه
می‌خواستم به جابجا شدنِ جایگاه خودم و کوسه بخندم
ولی خنده‌ی خشکم، خیلی نفرت‌انگیز بود
قایقم به‌شدت آزاردهنده‌تر می‌شد
و بازتابی از دگرگونیِ تدریجیِ خودم بود
با چنین افکارِ تسلی‌بخشی
بدون دکل، دل رو به دریا زدم
هی بچه‌ها، انیمیشنِ ماجراجویی‌های آزیمندیس رو از دست ندید
شنبه صبح پخش می‌شه و اسپانسرش ملت‌داونه
‫در ماه مه امسال، یعنی ۱۹۶۲
دقیقا همین رو انتخاب کردم
بازنشسته شدم
که احتمالا تا آخر عمرم
ماشین تعمیر کنم
از نظر من، بخشی از هنرِ قهرمان بودن
اینه که بفهمی کِی دیگه نیازی بهت نیست
و متوجه بشی بازی عوض شده
و خطرات کار فرق کردن
و دیگه لزوماً بین این گروه متشکل
از افراد خارق العاده، جایگاهی برات وجود نداره
جهان از گذشته گذر کرده
و من خوش‌حال می‌شم که از روی صندلی راحتیم
با آبجوی کنار دستم
و بوی روغنِ تازه‌ی بین انگشت‌هام شاهدش باشم
بخشی از رضایتم از دونستنِ اینکه
توی این ۲۳ سالی که پارتیزان بودم
تاثیر بزرگی روی دنیا گذاشتم نشات می‌گیره
این تاثیر رو یک پسر جوان
با یک نامه بهم نشون داد و نمی‌تونم اسمش رو فاش کنم
بهم گفت که اقداماتم به عنوان نایت اُل رو تحسین می‌کنه
و پیشنهاد داد
حالا که بازنشسته شدم و دیگه از این اسم استفاده نمی‌کنم
ازم قرض بگیرتش
چرا که قصد داشت راه من رو دنبال کنه
و با جرائم بجنگه
از اون موقع، چند باری رفتم خونه‌ش
و یک‌سری از فناوری‌های فوق العاده‌ای
که قصد داره در جنگ با جرائم ازش استفاده کنه رو دیدم
اون‌قدر تحت تاثیر قرار گرفته بودم
که نمی‌تونستم با استفاده‌ش از اون اسم احمقانه
مخالفت کنم
پس زمانی که این گفته‌های من منتشر بشن
ممکنه نایت اُل جدیدی
در خیابان‌های نیویورک گشت بزنه
راستی، سالی ژوپیتر بهم گفته
که وقتی لوری کوچولو بزرگ بشه
مثل مامانش، یک ابرقهرمان می‌شه
از کجا معلوم؟
ظاهراً ابرقهرمان‌ها که یک پدیده نوظهور بودن
حالا بخشی از زندگی روزمره آمریکایی‌ها شده
ماندگاره
چه خوب، چه بد
روحت بدجوری با آدم می‌مونه... نوستالژی
بحث کردیم
من هم گفتم جان
خودت خوب می‌دونی که همه‌چیز توی این دنیا منطقیه
به جز وجود آدم‌ها
طوری نیست، خانم اسلیتر
اگه بخواید می‌تونیم قطعش کنیم
نه، می‌خوام دنیا از جزئیات باخبر بشه
خوش‌حالم که باهام تماس گرفتی
اینکه بالاخره حقیقت رو درباره‌ش بگم برام تسلی‌بخشه
خب، بعد از کمک به نووا اکسپرس در رابطه با تحقیقات‌مون
و به اشتراک گذاشتن داستان‌تون با جهان
چه حسی دارید؟
حس نفرت
به همدردیِ کسی هم نیازی ندارم
اینجوری که سرطانم درمان نمی‌شه
بعد از مشخص شدن سرطان شما
و بقیه، دکتر آسترمن به مریخ تله‌پورت کرد
و جهانیان شوکه شدن
نظری در این‌باره ندارید؟
تعجبی نداره
اون من رو به‌خاطر یه دختر شونزده ساله
که با لباس‌زیر می‌پلکید ول کرد
حالا همه شوکه شدن که زمین رو به‌خاطر مریخ ول کرده؟
مردم صرفا نگرانن
چون اینجا نیست که جلومون رو بگیره تا جنگ اتمی راه نندازیم
نگرانن که نکنه همه‌شون توی یک برهوتِ رادیو اکتیوی بمیرن
...خب آقای راث، این هم از نظری که می‌خواستی
به جهانِ من خوش اومدید
"ادامه دارد"
خب، این اواخر اخبار رو ندیدی؟
نباید تیترهای مربوط به این جنگی که می‌گن در راهه رو از دست داد
دیروز یک خبر جزئی درباره آتیش گرفتن یک آپارتمان
چاپ شده بود
وقتی من بتونم بفهمم کی عملیات نجات رو انجام داده
پلیس هم می‌تونه
نگو که چرندیات قتل‌های رورشاک رو جدی گرفتی
باهمدیگه کار کردیم
رورشاک همیشه محقق و رزم‌آرای باهوشی بود
کنجکاوم بدونم مدارکی پیدا کرده که این وقایع رو به‌هم متصل کنه یا نه
چهارتامون رو از سر راه برداشتن
جنگ در کمینه
یه حسی بهم می‌گه همه‌ش به‌هم ربط داره
و اتفاقات بدتری در راهه [ جنگ؟ ]
و هیچ‌جوره نمی‌تونم جلوش رو بگیرم
نه
...باز هم رورشاک بالاخره گرفتنش
توی زندان، شورش شده
توی این زندان، خیلی‌ها ازت متنفرن
تو چی داری؟
دست‌هات رو
بیاید بگیریدم
اگه این پرونده رو حل نکنیم
ممکنه به نقطه‌ای بی‌بازگشت برسیم
همه ترسیدن
می‌شه حسش کرد
توی اون آشوب، کشته می‌شیم
همه منتظر جنگ هسته‌ای هستن
می‌خوای قانعم کنی که این جهان رو نجات بدم
بشریت ممکنه در معرض انقراض باشه
برات آزاردهنده نیست؟
این چهره، تنها چیزیه که بهش نیاز دارم
هیچ‌وقت سازش نکن
یالا
همه نشانه‌ها خبر از جنگ می‌دن
من هم بر همین اساس پیش می‌رم
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.