..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫میخوای از رودخونه رد بشی؟
‫نترس، منم ‫که باید بترسم
‫دارم اینجا ماهیگیری میکنم و این غیر قانونیه
‫بیا اینجا گاز .نمیگیرم
‫منم نمیگیرم ‫من از تو نمیترسم.
‫فقط پرسیدم میخوای ‫از رودخونه رد شی یا نه
‫این مال توئه؟
‫از وسط زمینهای پدرم رد .میشه
‫این شن و سنگها هم ممکنه مال تو باشه
‫ولی ،رودخونه آینه که رد میشه.
‫و آب، مال کیه؟
‫وقتی توی زمین منه مال منه
‫زمین مال تو نیست
‫حتی اگر پول زیادی ‫براش پرداخته باشی
‫و چرا نیست؟
‫چون داخلش زراعت نمیکنید.
‫پدربزرگم توی زمین کار میکرد،
‫ولی پدرم کشاورز .نیست
‫بخاطر همین اجازه نمیده کسی توش کار کنه.
‫میخواد همه رو واسه ‫خودش نگه داره.
‫سعی نکن بازش کنی. اون گره خیلی محکمه.
‫پدرم منتظر غذاشه. ‫باید رد بشم.
‫اگر میذاشتی کمکت کنم راحتتر میتونستی رد شی.
‫بلند شو.
‫سیدت رو بردار.
‫ممنون
‫حالا، اسمتو بهم بگو.
‫سلام پاتریشیا.
‫همونجا بمون. ‫دینامیتا ممکنه منفجر بشن.
‫هی. نزدیکتر نرو، منفجر میشه.
‫زیادن؟
‫چهار تا خیلی خطرناکه.
‫عمق چاه دوازده متره ‫و دینامیتا تهشون هستن.
‫سنگها این طرف پرتاب نمیشن.
‫ولی بعضی موقع پیش میاد که ‫چند تایی تا پنجاه متر برن تو هوا،
‫و کی میدونه کجا فرود میان
‫اوه اون یکی خوب بود.
‫این یکی یکم خسارت زد.
‫اون یکی بی مصرف بود.
‫اوه!
‫اون ،یکی خیلی زیبا بود ‫یه ملکه ی زیبایی واقعی
‫از ما میخواد شش تا ‫چرخ دستی رو پر کنیم.
‫تموم شد.
‫! ‫پاسکال سومیش چی؟
‫به فنا رفت
‫تقصیر من بود.
‫من چاله رو کندم. اگر سنگی پشتش بود
‫باروت روش فشار میاورد و کل اون قسمت بالا میرفت.
‫ولی گل بود. ‫واسه همین مال من خراب شد.
‫اوه، از رومیزی استفاده کردی
‫و برای منم جا گذاشتی.
‫آره، چون امروز تولدمه.
‫- ‫هجده ساله ت میشه؟ ‫- درسته.
‫و برای پدرم یه سورپریز دارم.
‫چی هست؟
‫پلنتا! یا مریم مقدس
‫پایین رفتن خوبه ‫ولی موقع برگشتن بالا
‫با این چرخ و قرقره، پدرمون در میاد.
‫اینجا رو ببین خورشت گوشت
‫خوردنش ارزش داره
‫خب پس امروز تولدته؟
‫بله پدر، ۱۲ آوریل
‫حتما فراموش کردم.
‫خیلی خوب نیست. اگر میدونستم...
‫این چیزها خیلی راحت فراموش میشن
‫مردا چیزای دیگه ای دارن ‫که نگرانش باشن
‫- با ما غذا میخوری؟ - وقت ندارم.
‫تولد توئه و ‫تویی که داری کادو میدی؟
‫اگر پدرم به من جون نداده ‫بود الآن تولدم نبود.
‫باید به شیشه شراب میاوردم.
‫نه من شراب کهنه دوست ندارم.
‫این یکی رو دوست دارم ‫بهترینه.
‫بله این بهترینه
‫خوب پیش میره؟
‫میدونی یواش یواش ‫گرانیت بلژیکی پیدا کردیم.
‫ممکنه آب زیادی باشه؟
‫بهاره دو متر دیگه ‫پاهامون خیس میشه
‫جریان آب زیاده.
‫ساعت اشتباه نمیکنه
‫فکر کنم باید بریم اون طرف.
‫چه فکری میکنی؟
‫سرعت آب خیلی بیشتر ‫از چیزیه که فکرشو بکنی.
‫ولی ما باید دورش بزنیم چون دو متر به چپ رفته
‫کی اینو بهت گفته؟
‫- با چوب آب یاب. - چوب؟
‫تو به باهوشی یه چوبی ‫اون چوب مثل یه زن .میمونه
‫حتی توی دستهای ماهر میچرخه و حرکت میکنه
‫و مثل یه هرزه میرقصه.
‫خجالت زده شدم.
‫اون ساعت واقعا یه چیز خاصه
‫کاپیتان کشتیها بدون اون گم میشن
‫ساعت به شخصه
‫ساعت به تو زمان رو میگه
‫اون هم زمان و هم اینکه ‫کجا آب هست رو میدونه
‫ساعت خوبه و هیچوقت دروغ نمیگه
‫آره، درسته.
‫- خداحافظ عزیزم. ‫- خداحافظ.
‫داری میری؟
‫،آره خواهرام منتظرم هستن.
‫برای اونها هم چیز خوبی داری؟
‫به اندازه ی همه پولنتا درست کردم.
‫خداحافظ ..فیلیب
‫خداحافظ، پاتریشیا و بازم ممنون.
‫- تولدت مبارک ‫- ممنون.
‫- خداحافظ عزیزم. ‫- خداحافظ.
‫،پاسکال، میتونم یه چیزی بهت ‫بگم؟
‫دخترت به همون اندازه که زیباست، شجاع هم هست.
‫آره، اینو میتونی بگی.
‫و هیچکس تولدش رو بهش تبریک نگفت.
‫من تاریخش رو نمیدونستم. ولی ، تو تو میدونستی
‫آره، ولی یادم نبود تولد هجده سالگیشه
‫من ۲۱ آوریل دو ‫فراموش کرده بودم، یکشنبه بود،
‫و سپیده دم مادرش گفت:
‫پاسکال، فکر کنم بچه داره میاد".
‫من ‫گفتم "آروم باش و ‫به دنیاش بیار
‫هر چی سریعتر انجام بشه سریعتر تمام میشه.
‫و بلند شدم...
‫و از تخت بیرون رفتم ‫تا روی تخت راحت باشه
‫و بعد به مریم مقدس دعا کردیم....
‫...و من رفتم رفتم که ‫همسایه ها رو بیدار کنم.
‫وقتی پام رو توی باغ گذاشتم...
‫...صدای جیغ همسرم رو شنیدم.
‫بعد رفتم که به خرگوشها سر بزنم.
‫مادر بچه هاش رو به دنیا آورده بود...
‫..... همسر من بچه ی من ‫من رو به دنیا آورد.
‫و بعد من رو صدا کردن ‫چون بچه به دنیا اومده بود.
‫و ناگهان خروس شروع به خوندن کرد.
‫و اینطوری بود ‫بخاطر همین تولدشو فراموش کردم
‫فراموش کردم امروز تولدش بود.
‫حقه ‫بود؟
‫آره، یه حقه بود.
‫فراموش نکرده بودم.
‫ولی میخواستم یه سورپریز بزرگ بشه.
‫براش هدیه آوردی؟
‫یه هدیه ی خیلی خوب.
‫چهل فرانک دادم به خواهرش آماندا...
‫...تا از پاریس-شپو براش یه کلاه بخره
‫ولی نه از اون کلاه های مزخرفی...
‫... که ده سال پیش سفارش میدادم.
‫نه یه کلاه خوب از پشت ویترین
‫یه پرنده روش داره
‫آماندا ازش برام تعریف کرد.
‫من چیز زیادی درباره کلاهها نمیدونم.
‫مخصوصا کلاههای زنونه.
‫امشب بهش میدیمش. ‫سورپریزه.
‫بخاطر همین وانمود کردم.
‫برای یه دختر جوان یه ‫هدیه دوست داشتنیه
‫مخصوصا اینکه فردا یکشنبه ‫ست.
‫...و اون به دنیا اومده...
‫... صدام زدن...
‫...و من وارد شدم...
‫...و بچه رو بهم نشون دادن...
‫....هنوز قرمز بود.
‫...مثل میگویی که آماده ی خوردنه.
‫اوه، خیلی خوشحال بودم. ‫بعد اون بدبختی پیش اومد...
‫پلک نمیزد. ‫بخاطر این دیگه خوشحال نبودم.
‫ولی داشتن یه دختر اونم خوبه
‫،آره خوبه ...ولی
‫...وقتی ازدواج میکنه ‫به چه اسمی صداش میزنن
‫مادرش به من دختر داد و دختر داد و دختر داد.
‫و یه روز بهم ‫گفت:
‫یه زنی توی پاریس هست
‫... که میخواد پاتریشیا رو بگیره
‫...چون بچه ای نداره ‫ولی خیلی پولداره. ‫11
‫عد با خودم فکر کردم:
‫ا ‫من اینقدر دختر دارم که اگر یکیشون نباشه متوجه نمیشم".
‫و با خودم گفتم:
‫اون دختر خوش شانسیه ‫به خوبی ازش مراقبت "میشه
‫بنابر این پاتریشیا ما رو ‫ترک ،کرد اون فقط شش سالش بود.
‫و مادرش بازم ‫برای من دختر به دنیا آورد.
‫و الآن مادرش پیش خداست.
‫و من با دختر کوچولوهام تنها موندم
‫آماندا بزرگترین بود. ‫و ‫فقط چهارده سالش بود.
‫اوه خدای من! واقعا فاجعه بود.
‫بعد یک روز آماندا بهم گفت.
‫... که پستچی از پاتریشیا یه نامه آورده.
‫اون خانمی که پاریس بود ‫مرده بود.
‫پاتریشیا برگشت. ‫اون موقع پونزده سالش بود.
‫وقتی رسید من اصلا نشناختمش.
‫نمیتونستم لهجه ش رو بفهمم.
‫وبعد من رو بوسید.
‫همه ی بچه ها رو تر و تمیز کرد. ‫درست مثل مادرش
‫بخاطر همینه که همه ‫ازش به خوبی تعریف میکنن.
‫اون گنجیه که خداوند به من ‫داد.
‫من اون رو به اندازه ‫یه پسر دوست دارم.
‫چیزی که دارم بهت احمقانه ست فیلیپ ‫میگم
‫درست به اندازه ‫یه پسر دوستش دارم.
‫پس وقتی ازدواج کنه دلت براش تنگ میشه
‫میدونم ‫که یه روزی این اتفاق میفته
‫ترجیح میدم بهش فکر نکنم.
‫یا وقتی ازدواج کنه .باید
‫...مثل خودمون یه چاهکن باشه
‫مردی که در نزدیکی ‫خودمون زندگی .میکنه
‫اینطوری از دستش نمید
‫زنی رو میبینم...
‫... که برای رد شدن نیاز ‫به کمک داره
‫دنبال محل عبورم
‫توی اون یکی .زمینه
‫ممنون
‫لازم نیست بری اونجا ‫من اومدم کمکت کنم.
‫تو کی هستی؟ چه فرقی داره؟
‫چرا نمیگی؟ ‫از سالن اومدی؟
‫آره. عجله کن
‫من ‫عجله ای ندارم.
‫اگر کسی ببینتمون چی
‫کسی اینجا نیست؟ ‫این لهجه کجاییه؟
‫من پاریس با راهبه ها زندگی میکردم.
‫کفشهای خنده داری بهت دادن
‫من ثروتمند نیستم.
‫نمیخواستم عصبانیت کنم.
‫کنار آب منو بذار پایین
‫نه، من هنوز نمیدونم تو کی هستی.
‫نمیگم. ‫- باشه.
‫میتونم تا یک ساعت اینطوری ‫منتظر بمونم خیلی هم بد نیست
‫- موهات رو میکشم. ‫- ریشه ی محکمی دارن
‫چقدر قوی هستی
‫بهت صدمه زدم؟ خیلی بد شد.
‫باید از روغن مو ‫استفاده کنی!
‫،ببخشید، ولی امروز صبح موهام رو کوتاه کردم.
‫جدی، بهم بگو کی هستی
‫یه دختر. من دختر چاهکن هستم.
‫مگه فقط یه چاهکن توی ‫دنیا وجود داره؟!
‫فقط یکی نیست ولی شجاعترینشونه.
‫اینجا کار میکنه؟
‫کنار شیتو ویرانت داره ‫چاه میکنه.
‫- همونجایی که مواد منفجره بود؟ ‫- آره.
‫اون موتورسیکلت توئه؟
‫آره مال منه
‫تو باید کفشهای زیبایی داشته باشی.
‫فقیر بودن خجالت نداره.
‫خجالت آور ،نیست ولی کسل کننده ست.
‫من برای رفتن به شهر کفشهای زیبا میپوشم
‫اینها رو برای راه رفتن ‫روی شن و سنگریزه میپوشم.
‫میخوای تا سالن پیاده بری؟
‫ما برای زندگی کردن توی شهر زیادی فقیریم.
‫- تو کجا زندگی میکنی؟ ‫- برای چی میخوای بدونی؟
‫اگر نزدیک سالن زندگی میکنی میتونم تا اونجا برسونمت.
‫و بعد مردم چی میگن؟
‫کسی رو نمیبینیم. بعد از ظهره.
‫و خیلی هم عجیب نیست، رسوندن یه دختر
‫... خیلی عادیه.
‫حتما تو عادت داری
‫ولی من تا حالا این کارو نکردم.
‫تا حالا سوار موتورسیکلت نشدی؟
‫نه.
‫حس فوق العاده ،ایه حالا میبینی
‫- نه، نمیبینم. ‫- نه؟
‫- نه. ‫چرانه؟
‫طرف جاده ی لانیسون پیاده م میکنی؟
‫- اونجا خونه ای نیست ‫— ‫از اونجا پیاده میرم
‫عالیه، یه لحظه ‫صبر ‫کن.
‫باید وسایلمو بردارم
‫فرار نکن.
‫فرار نمیکنم، ولی اگه بکنم چی؟
‫ناراحت میشم. ‫خوشحالم که میخوام کمکت کنم.
‫موتورسواری دو نفره خیلی جذابه
‫خیلی با سرعت نمیری که؟
‫نه، ‫میخوام تا جایی که میشه طولش بدم.
‫توی سالن زندگی میکنی؟
‫اونجا به دنیا اومدم،
‫ولی پاریس و لیون درس خوندم.
‫- اسمت چیه؟ - ژاک مازل
‫پسر بازرگان؟
‫آره، پسر بازرگان.
‫چیزی از من میدونی؟
‫نه. ‫میدونم یه بازرگان ‫هست که یه پسر داره.
‫حتما مغازه داشتن خیلی جالبه
‫میتونی با خیلی چیزا بازی کنی
‫وقتی بچه بودم خیلی جالب بود،
‫ولی الآن دیگه وقتشو ندارم
‫منم همینطور.
‫تو کار میکنی؟
‫آره، توی خونه کار میکنم.
‫تو پاریس یاد گرفتم لباس بدوزم
‫برای خانم برونو لباس میدوزم.
‫شاید مادرم چند تا از لباسهای تو رو آورده .باشه
‫شاید.
‫شاید دیده باشمش
‫بیا بریم....
‫پس زود باش. ‫پشت سرم سوار شو
‫ممکنه بیفتم.
‫نه نترس.
‫ولى تكون نخور.
‫خودتو محکم بگیر.
‫چیو بگیرم؟
‫معلومه منو !
‫دستهاتو بذار دور کمرم.
‫نترس.
‫من امروز دو بار دستهامو دور کمرت گرفتم.
‫حالا تو میتونی کمر منو بگیری.
‫و اگر محکم منو بگیری
‫میتونم موهات رو بکشم.
‫اگر بخوای تندتر بری،
‫نمیترسم.
‫پس تندتر میرم.
‫- میخوای اینجا پیاده شی؟ ‫- آره.
‫ترسیدی؟
‫یکم، ولی خوش گذشت. ‫ممنون.
‫روز شنبه برای رقص میای سالن؟
‫نه خوشم نمیاد و ‫پدرم نمیخواد اونجا باشم.
‫اگر به سینما دعوتت کنم، میای؟
‫نه.
‫بعضی موقع با خواهرم میرم.
‫ممنون که منو رسوندی، ‫ولی داری وقتت رو تلف میکنی.
‫ممنون، حداقل رو راستی. ‫خداحافظ، مادمازل.
‫خداحافظ.
‫منتظر چی هستی؟
‫نمیخوام ببینی از کدوم طرف میرم.
‫این خیلی بده.
‫با خوشحالی تمام نیم ساعت ‫منتظر موندم تا سر به سرت بذارم
‫ولی الآن ۱۲:۱۵ ئه. ‫خیلی بد شد خداحافظ مادمازل
‫خداحافظ، ‫موسیو.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ، ‫موسیون
‫- رئیس ! ‫چیه؟
‫همسرت دچار شک ‫عصبی ‫شده. ‫- عادیه.
‫- ‫- روزنامه رو خونده؟ ‫یه خانم بهش تبریک گفته.
‫نظرش راجع به اون یکی خوب بود.
‫گفت: "مادام مازل
‫باید افتخار کنید که ‫پسرتون یه خلبانه". ‫11
‫و همسرت گفت" اوه آره، تو نمیدونستی؟
‫میدونستم خلبانه،
‫اما نمیدونستم خلبان نمایشیه.
‫و آگهی رو توی روزنامه بهش نشون داد.
‫خوبه. حالا دیگه میدونه.
‫داره گریه میکنه یا جیغ میزنه؟
‫داره به رودخونه گریه میکنه
‫پس به زودی گریهش تموم میشه
‫حواست به مغازه .باشه
‫باشه.
‫این چیه؟
‫تو اینو میدونستی، آدم پست؟
‫نه و چرا آدم پستی هستم؟
‫فردا...
‫اوه ،آره جشنواره ی هوانوردی.
‫ژاک در موردش بهمون ‫گفته بود.
‫گفت که قرار نیست بره
‫نه، گفت که فکر نمیکنه بره.
‫دروغگو! دغل کار ‫میتونی بگی اون پسرته
‫امیدوارم دلایل دیگه ای ‫داشتی که به اون فکر کنی
‫اون چکار کرده؟
‫اون روزنامه رو بیار - بگیر. ‫―
‫حتما قبلا خوندیش پست فطرت الآن فقط داری وانمود میکنی
‫و به عنوان حسن ختام این جشنواره،
‫اسکادران آکروباتیک از مدرسه ی ..پرواز
‫نمایشی اجرا خواهد کرد.
‫سالن به ژاک مازل پسر بازرگان محلی،
‫افتخار خواهد کرد،
‫که فردا به عنوان اولین پروازش ‫به اسکادران خواهد پیوست ‫11
‫به خلبان جوان و خانواده اش
‫...تبریک میگوییم"!
‫اومدی.
‫قرار نبود تا بعد اجرا بهت بگم.
‫- ‫من گرسنه م. ‫- نمیتونی بری من نمیذارم.
‫اینو به سرهنگ بگو.
‫- تو افسری یا آکروبات؟ ‫هر دوش.
‫تو میخواستی خلبان بشه ‫حالا شده.
‫چطور جرأت میکنی بگی من میخواستم.
‫تنها چیزی که در مورد ‫این حرفهی باشکوه دوست داشتی
‫یونیفرمش بود.
‫ولی وقتی واردش شد
‫بهش یه هواپیما هم میدن
‫و هواپیما باید پرواز کنه
‫و خودش نمیتونه اینکارو بکنه
‫میتونی بدون به خطر ‫انداختن زندگیت پرواز کنی ...
‫...و. موی مادرت رو سفید نکنی.
‫موهای من خیلی مهم نیستن.
‫ولی اگر نظر منو بخوای
‫من با مادرت موافقم.
‫پرواز نمایشی ابلهانه ‫ست
‫...چون هدفی نداره.
‫اگر یه خلبان جنگنده باشی داره
‫یه پسر رو ٢٤ سال بزرگ میکنی ‫و اون تو رو با به پرواز در آوردن...
‫...یه فرفرهی غول پیکر و انجام...
‫... حرکات نمایشی و آسمون نویسی ‫نگرانت میکنه.
‫پس ‫حالا میبینیش؟
‫منظورت چیه؟
‫من همیشه دیدمش.
‫من همیشه گفتم: خلبان نباش
‫مهندس قطار آره. ‫اونها روی زمین هستن.
‫و ریل هایی هست که نمیذارن گم بشی.
‫ولی پرواز توی آسمون،
‫... رو بذار به عهده ی پروانه ها ‫و مرغ های دریایی
‫اون تنها پسرت ‫ته.
‫اون واقعا شبیه به مازله
‫ولی این لوده گریها، ‫این از طرف کاسینولهاست.
‫طرف کاسینول دیوونگی دارن؟
‫فقط همینو دارن!
‫پدر بزرگت، پدر مادرت
‫چون زنش بهش خیانت کرده بود.
‫... به ساعت شلیک کرد.
‫من اگه به تو خیانت میکردم تو چکار میکردی؟
‫نمیدونم.
‫ولی حرصتو سر ساعت خالی نمیکنی
‫اگر همهی مردا اینکارو میکردن دیگه نمیشد زمان رو فهمید.
‫و دو تا برادرش و عموش
‫...همراه سیرک رفتن آمریکا.
‫پنجاه متر بالای زمین.
‫...روی یه ،سیم چرخ دستی هل میداد. ‫اساسا اونم یه خلبانه.
‫آره، همون نوع دیوونگیه.
‫و کوچیکترینشون
‫قهرمان شنای زیر آب بود.
‫سه ‫ه چهار دقیقه زیر آب میموند.
‫انگار که زیر دریایی بود.
‫یه روز رکورد جهان رو .شکست
‫توی اونو شیرجه زد.
‫سی سال پیش بود و ‫هنوز برنگشته بالا
‫خانواده ای مثل این
‫به به خلبان بدلکار نیاز داره
‫ما شکایتی نداریم ‫همین الآنم یکیشو داریم.
‫چیزی که در مورد پاتریشیا ،گفتی
‫کل روز موقع کار کردن داشتم بهش فکر میکردم.
‫منم همینطور.
‫به هر حال یه روز باید ازدواج کنه
‫طبیعیة.
‫وقتی داشتی با من حرف میزدی،
‫احساس کردم یه چیزی تو فکرته...
‫...چون بهم گفتی:
‫با یه' چاهکن مثل خودمون
‫|| ‫....که در نزدیکی تو زندگی کنه.
‫منظورت کسی مثل خودت بود؟
‫،آره منظورم یکی مثل خودم بود.
‫اگر تو همسرش میشدی من خوشحال میشدم...
‫چون حرفه ی ما رو بلدی،
‫باروت رو میشناسی سنگ رو میشناسی
‫میدونی چطوری معدن حفر کنی.
‫و اگه بخوای کسی رو ‫جای خودت بذاری، اونو داری
‫آره، منم خوشحال میشدم.
‫اگر تو همسر دختر من بشی
‫پسری میشی
‫... که هیچوقت نداشتم.
‫حالا که در مورد ازدواج حرف میزنی،
‫باید بدونم پس اندازی داری یا نه.
‫هم پس انداز دارم هم یه چیز دیگه
‫ارثیه.
‫ارثیه؟ زیادش؟
‫هجده هزار فرانک
‫عمه ‫م ‫که رگناک زندگی میکرد ‫شش ماه پیش فوت کرد
‫...و دو روز پیش ‫دفتر اسناد هجده هزار فرانک بهم داد.
‫- خودم سیزده هزار فرانک داشتم... ‫- یعنی سی و یک هزار تا.
‫نه، سی هزار تا.
‫چون یه ماشین خریدم.
‫ماشین خریدی؟
‫یا مریم مقدس، اون ماشین داره.
‫چقدر پول دادی؟
‫هشتصد فرانک و دویست فرانک برای ‫تعمیرات که میشه هزار فرانک
‫- هزار فرانک؟ - آره.
‫نمیتونه خیلی بزرگ باشه
‫اتوبوس نیست ولی ‫دو تا صندلی داره و کار میکنه
‫یکم پر سر و صداست، ولی خوب کار میکنه.
‫و خونه مال من و خواهرم
‫و درست کنار خونه ی شماست...
‫گوش کن ،فیلیپ ‫من خیلی از تو خوشم میاد
‫و نمیخوام دخترمو از دست ‫بدم.
‫اگر بتونم کمکت کنم اینکارو .میکنم
‫ولی باید بدونیم که اون میخواد یا نه.
‫آره، باید بفهمیم. ‫میتونی باهاش حرف بزنی؟
‫نمیتونم با دخترم درباره ش حرف بزنم خجالت میکشم
‫منم همینطور.
‫با اون چیزی که توی کیفت داری ‫میتونی کل روستا رو بفرستی هوا...
‫و خجالت میکشی در موردش حرف بزنی؟ ‫- آره.
‫خیلی خب، خودم سعیمو میکنم.
‫- فردا امتحان میکنم. - میای خونه؟
‫توی سالن به جشنواره ی هوانوردیه.
‫من توی مدرسه پرواز یه دوست دارم.
‫بهم دو تا بلیت داده.
‫میتونم با ماشین ببرمش اونجا.
‫میتونی رانندگی کنی؟
‫خدمت که بودم یاد گرفتم. ماشینهای بزرگ میروندم.
‫پس خوب پیش میره
‫یکشنبه ست ‫کلاهش میرسه به دستش
‫و تو هم ماشین .داری
‫پس تو با ماشین میبریش اونجا
‫براش نوشیدنی، لیموناد، میخری ‫و باهاش حرف میزنی
‫باید ‫د بهت بگم....
‫برای من مثل مادرش میمونه
‫جدی؟ ‫- آره.
‫باید بگم که مادرش واقعا زیبا بود.
‫ح. ‫، زیبایی پاتریشیا بود؟
‫خیلی بیشتر.
‫- دختر من خوشکله. ‫- آره همینطوره.
‫ولی مادرش، یه زن بود ‫دوست من میدونی
‫اوه!
‫فوق العاده بود.
‫— ‫- بیا تو، بیا تو . ‫عصر بخیر خانواده ی من
‫عصر بخیر، فیلیپ
‫پاتریشیا...
‫چون تولدته، ‫فیلیپ میخواد یه چیزی بهت بده.
‫شاید اون نخوادش
‫- چی رو نمیخوام؟ - جرات ندارم بگم.
‫اون گفت بهت بگم. ‫من بطری زیادی ندارم.
‫چون اون بهت اجازه داده... - اجازه ی چی؟
‫حرف بزن مثل مجسمه اونجا نایست.
‫اینقدر جدیه؟
‫نه، به اون یکم پول ‫ارث رسیده و ماشین خریده
‫واقعا تو یه ماشین داری؟
‫آره... و برای جشنواره ی ‫هوانوردی دو تا بلیت دارم.
‫کی؟ ‫- فردا تو سالن.
‫بخاطر همین فکر کردم، با اجازه ی پدرت
‫و البته اگر دوست داشته باشی
‫که بیای با ماشین بریم تا بلیت ها حروم نشن.
‫میدونی ‫که ‫میتونی به فیلیپ اعتماد ‫کنی. اگر میخوای... بری.
‫خیلی لطف داری ‫ولی فردا نمیتونم بیام
‫- چرا؟ ‫- باید نظافت کنم.
‫میدونستم باید یه چیزی باشه
‫باید نظافت .کنه
‫میتونی یه موقع دیگه انجام بدی.
‫همین الآنم عقبم و لباسم آماده نیست.
‫کار زیادی نمونده.
‫لباس من ‫آماده ‫ست. ‫و من دوست دارم هوانوردی رو ببینم
‫تو؟ دختر شونزده ساله نباید سوار ماشین بشه
‫اگر سوار بشی، دستت رو میشکنم
‫حرفتو باور نمیکنم.
‫امتحان کن تا ببینی
‫خب؟ جوابت منفیه؟
‫دلم میخواد ولی نمیتونم.
‫خیلی بد شد. ‫شاید یه وقت دیگه بشه
‫اشکال نداره ‫فردا ماشینو نشونت میدم
‫خیلی بد شد.
‫برای شام نمیمونی؟
‫نه امشب نه. ‫خواهرم منتظرمه.
‫ما شام خوبی پختیم و اگر برای ۷ نفر کافی باشه یعنی برای ۸ نفرم کافیه
‫نه امشب نه
‫اصلاح نکردم، ‫کراوات نبستم...
‫...و کلاهم رو نیاوردم.
‫امشب نه.
‫اون خیلی باحاله...
‫برای غذا خوردن به کلاه نیاز داره
‫کلاه کاسه ای میخوای؟
‫و تولد پاتریشیا هم ‫هست
‫خب، آره، اگر...
‫اگر اون ازم بخواد بمونم البته که میمونم.
‫ولی اون ازم نخواسته.
‫ولی خواستم. ‫یه بشقاب دیگه هم میذاریم.
‫آماندا، یه بشقاب دیگه هم بیار.
‫،ممنون دعوتتون رو قبول میکنم
‫اگر منو دعوت ،کنید انتخاب شماست.
‫میرم دستامو بشورم.
‫خواهرت چی؟
‫اون روگناک پیش عمومه
‫پس منتظرت نبود.
‫دروغ مصلحتی بود.
‫همونطور که دکترا میگن
‫وقتی یه آدم پیر داره میمیره و مگسا دورش میچرخن
‫...بهش میگن:
‫"پدربزرگ ‫تو بیست سال دیگه عمر "میکنی
‫قابل احترامه.
‫درباره کلاه حرف بزن
‫كلاه؟
‫- کلاه پاتریشیا. ‫- مگه ‫چی ‫شده؟
‫بهم بگو چرا برای غذا ‫خوردن به کلاه نیاز داری؟
‫برای خوردن .نیست
‫- برای وارد شدنه. - وارد شدن؟
‫وقتی تولد کسیه ‫کلاه میذاری سرت.
‫تا همینطور که وارد میشی سلام
‫اینطوری.
‫هیچکس به کلاه مردا توجه نمیکنه.
‫کلاه مردا نه
‫ولی کلاه زنها مورد توجه هستن.
‫مخصوصا وقتی کلاهشون ‫گل و پرنده داشته باشه.
‫ولی خیلی گرونن.
‫- بگیرش. ‫خیلی هم گرون نیست
‫ماری روبرتا رو ببر سر جاش.
‫من سوپ رو از روی ‫شعله ‫برمیدارم.
‫خب همونطور که ‫گفتم، ‫خاک رس سبز، خب سبزه
‫اگر یه سوراخ توی خاک رس ‫سبز درست کنی، 1، سست ‫میشه
‫و بعد خُرد میشه.
‫و بوم، روی سرت میریزه.
‫حالا کلاهش رو میبینه.
‫این چیه؟ چی؟
‫اون چیه؟
‫فیلیپ تو آوردیش؟
‫آه نه من نبودم
‫پس تو بودی آماندا؟ ‫- نه، من چیزی نمیدونم.
‫این چیه؟
‫ممنون پدر.
‫میدونی که من نبودم.
‫ولی خوشحالم که منو بوسیدی.
‫- تو انتخابش کردی؟ ‫- آره.
‫کلاه خوشکلیه خیلی خوشکله
‫مخصوصا این پرنده ‫انگار میخواد آواز بخونه.
‫امتحانش کن.
‫نه ‫موهام خوب نیست و ‫نمیخوام الآن لباسم رو بپوشم.
‫- من جلوی جمعیت میپوشمش. ‫- فکر خوبیه.
‫میتونی اونو بپوشی و ‫به جشنواره هوانوردی بری
‫اگه میتونستم برم میپوشیدمش.
‫واقعا خیلی بده.
‫بلیتها هر کدوم ۲۵ فرانک پولشه
‫ولی من خودم نخریدمشون. ‫کسی بهم داده.
‫شاید بلیتها جعلی باشن.
‫نه، دوستم، ایمبرت، اونا رو بهم ‫داده.
‫اون مکانیک خانواده مازله
‫ژاک ،مازل پسر بازرگان
‫اون چکاره ست؟
‫خلبانه، در واقع افسره.
‫به گراند اکول رفته
‫قراره فردا پرواز کنه
‫حرکات نمایشی اجرا میکنه
‫آره توی روزنامه نوشته
‫تو از کجا میشناسیش؟
‫از مدرسه، وقتی بچه بودیم
‫مدرسه محلی.
‫آه، ولی حالا...
‫اون یه آقازاده اده ست.
‫و یه افسر !
‫ولی هنوزم آدم خوبیه.
‫فردا، اگر ببینمش ‫با من احوالپرسی میکنه
‫میفهمی پاتریشیا
‫باعث افتخار منه که اون من رو.
‫...با دختر زیبایی مثل تو ببینه
‫مخصوصا با این .کلاه ‫- میفهمم!
‫و اون لباس. - و ماشین.
‫و اینا اون رو تحت تاثیر نمیذاره
‫این تویی که باعث میشی ‫اون در مورد من خوب فکر کنه....
‫آماندا، میتونی با النور نظافت کنید؟
‫اذیت نمیشید؟
‫البته که نه خوشحال میشیم،
‫برای یه بار هم که شده بهت خوش بگذره
‫میبینی.
‫خب پس میام.
‫اون میاد.
‫ممنون، فیلیپ
‫منم ‫که باید از تو تشکر کنم
‫میدونی که قرار نیست اینطوری ‫لباس بپوشم.
‫نه اینکه بخوام از تو بهتر بشم،
‫چون میدونم تو اینقدر میدرخشی
‫... که هیچکس من رو نمیبینه
‫منظورم اینه که...
‫...پاک و موقر خواهم بود.
‫یعنی اینکه...
‫به درستی انجامش میدم
‫بگیر.
‫زود باشید سوپتونو بخورید سرد میشه
‫میدونستم ‫که میاد.
‫اگر نظرش عوض شد بخاطر کلاهه.
‫کلاهی مثل اون ‫برای لباس شستن که .نیست
‫همینطور که میبینی ‫ماشین مسابقه نیست
‫ولی خوب کار میکنه
‫روی تپه ها هم میره؟
‫آره میره.
‫ولی ترجیح میده تپه ها رو از بالا به پایین بیاد.
‫اینطوری براش بهتره.
‫ترجیح میده بره .پایین
‫میتونی اون صدا رو قطع کنی؟
‫نه. اون صدای موتوره
‫صدای انفجار میده
‫موتور رو دیدی؟
‫نه.
‫صبر کن، باید خاموشش کنم. - آره. ‫—
‫پاتریشیا اومد.
‫سلام پاتریشیا. - سلام فیلیپ.
‫مثل یه خانم واقعی شدی.
‫تو هم خوب شدی.
‫بخاطر کت و شلواره
‫کت و شلوار و ماشین
‫مثل مردای پولدار شدی،
‫که به من پول دادن تا ‫براشون چاه بکنم.
‫بریم؟ ‫ساعت نزدیک دوئه.
‫میخوای خلبانا تو رو ببینن؟
‫اونا منو نمیبینن. ‫من ‫میخوام پرواز کردن اونا رو ببینم.
‫سوار شو پاتریشیا ‫اونجا بشین.
‫من در رو میبندم ‫راحت بسته نمیشه
‫فکر کنم باید کلاهتو برداری.
‫نه، چرا؟
‫چون موقع رانندگی باد شدید میاد.
‫- میتونم روسریم رو بپوشم. – خیلی بهت میاد.
‫خیلی با سرعت نرو.
‫یکم عجله دارم، برم هندل بزنم.
‫یه قارچ بردار!
‫قارچ ،نه باید سعی کنی یاد بگیری،
‫وگرنه خودتو مسموم میکنی
‫مراقب باش قارچ نخور.
‫مراقب باش
‫خیلی دیر نیا. ‫تا قبل از ۸ برگرد.
‫من معمولا از چیزهای قدیمی انتقاد نمیکنم
‫ولی این ماشین قشنگ نیست.
‫خوب حرکت میکنه ولی قشنگ نیست.
‫من ازش خوشم میاد.
‫مخصوصا وقتی فیلیپ رانندگی .میکنه
‫تو نمیای؟
‫نه، ‫نمیخوام پسرمو توی هوا
‫...در حال شیرین کاری ببینم که روزنامه ها گفتن خطرناکه.
‫این برای جذب مخاطبه. خطری وجود نداره.
‫برای تو اینطوره.
‫برای منم به اندازه ی پسرت خطرناکه.
‫چطور؟
‫اگر سقوط کنه ‫باید یه جایی سقوط کنه.
‫خب چرا روی سر من نیفته
‫ترجیح میدم روی تو سقوط کنه تا یه گاو
‫تو شاخ نداری.
‫از کجا میدونیم؟!
‫امکان نداره اینقدر بترسی ‫داری شوخی .میکنی
‫شوخی در مورد مردن. ‫σ
‫اینطوری حرف نزر
‫پس نمیای؟ ‫- نه.
‫اون میخواد سرهنگو بگشه.
‫این باعث دردسر من میشه
‫درسته من میرم ‫به محض اینکه تموم شد برمیگردم.
‫به محض اینکه فرود اومد. - قول میدم. خداحافظ.
‫خوبه. اونجا میبینمش
‫صبر کن، بهش زنگ میزنم.
‫دورش شلوغه.
‫بخاطر من ‫میاد.
‫چرا؟
‫میخوام تو رو ببینه.
‫باعث افتخار منه، میدونی؟
‫پاتریشیا این اجازه رو ‫به من بده چون... من...
‫ژاک!
‫سلام اینجا چکار میکنی؟
‫اومدم تشویقت کنم.
‫- میخوای جشنواره رو ببینی؟ ‫- البته !
‫- خوب خوشت اومد؟ ‫– حیرت انگیز بود.
‫تو فوق ‫العاده ‫بودی.
‫پرواز آکروباتیک به نظر خوب میاد،
‫ولی سخت نیست.
‫با این وجود رفتن اون بالا و پرواز بین ابرها
‫... شجاعت زیادی میخواد
‫برای من بدتر از بقیه ست
‫چون من توی قعر یه چاه هستم ‫و ‫آسمون ازم دورتره.
‫ولی وقتی اون بالا میبینمد
‫بگو ببینم
‫اشکال نداره تو رو به ‫یه دوست معرفی کنم؟
‫این پاتریشیاست، دختر رئیسم
‫زیباست؟
‫فوق العاده زیبا.
‫ببین اونجاست. ببین ببین ببین
‫بیا بریم.
‫این ژاکه.
‫این پاتریشیا دختر رئیسمه.
‫سلام مادمازل.
‫سلام.
‫به پرواز علاقه داری؟
‫اولین باره به نمایش رو میبینم.
‫ترسیده بودم.
‫خیلی خوبه که بخاطر ما بترد
‫اون خیلی خوش قلبه.
‫کاری که اون برای خانواده ش ‫میکنه باور نکردنیه
‫به نظرم برای پدرش شام میبره
‫کی اینو بهت گفته؟
‫رئیست به چاهکنه ‫اون دختر شه.
‫چطور میتونه به پدرش کمک کنه؟
‫با بردن غذا برای اون
‫میتونم ببینم که با یه سبد و با کفشهای کثیف از بین
‫... زمینهای زراعی رد میشه
‫نه کفشهای خوشکلی مثل اینا
‫شرط میبندم یه گل خوشکل رو میگنه ‫و روی موهاش میذاره.
‫دقیقا همین کارو میکنه
‫فقط به استنباطه
‫انگار همه اینارو دیده
‫ما خلبانا همه مثل همیم.
‫میدونی چه کسی هواپیمای ‫چتر باز رو به پرواز در آورده؟
‫- نه. ‫- ریمی بود.
‫ریمی ‫گست اسیت؟
‫همینجاست خوشحال میشه تو رو ببینه
‫مشتاقانه میرم و باهاش حرف میزنم.
‫چرا معطلی؟ ‫من پیش مادمازل میمونم
‫اون رو به تو میسپارم. ‫ولی، ولی...
‫زود برمیگردم.
‫عجله نکن اینجا جاش ..امنه
‫فیلیپ نامزدته؟
‫نه. میخواد که باشه ‫ولی من نمیخوامش.
‫تو به دنیا نیومدی که توی ‫این محیط یا...
‫... زیر این کلاه زندگی
‫اون روز منو بخاطر کفشام ‫مسخره کردی.
‫و امروز از کلاهم ناراضی هستی؟
‫اگر موهات رو نپوشونده بود ‫ازش خوشم میومد
‫از پاریس شپو خریداری شده.
‫واضحه.
‫میخوای تمام بعد از ظهر رو با فیلیپ بگذرونی؟
‫آره، تا ساعت ۷، ‫بعد باید برم خونه.
‫اگر به دیدن خاله ت بری چی؟
‫- کدوم خاله؟ ‫- ‫- اونی که تو سالن زندگی میکنه
‫اونجا خاله ای ندارم. ‫خاله م فیوو زندگی .میکنه
‫خیلی بد شد. ‫اگر تو سالن خاله داشتی
‫میتونستی به فیلیپ بگی ‫که میخوای به دیدنش بری
‫و ما میتونستیم پشت کلیسای سنت لورنت همدیگه رو ببینیم.
‫که چکار کنیم؟
‫گپ بزنیم. ‫میتونم از شیرینی فروشی
‫... برات کیک و یه لیوان شراب بگیرم.
‫چا ‫خیلی جسوری!
‫خلبانا هیچوقت نمیترسن.
‫و اگر دوباره منو بزنی، فریاد میزنم ......
‫...مردم میان و منو از دستت نجات میدن
‫مزخرف میگی
‫اگر با تو به شیرینی فروشی بیام
‫همه ما رو میبینن
‫نه، بدون کلاهت ‫هیچکس تو رو نمیشناسه
‫تو لهجه ی بومی نداری.
‫فکر میکنم پاریسی باشی
‫لطف داری.
‫ح. ‫ولی اگه بگم میخوام ‫دیدن خاله م برم،
‫فیلیپ فردا به پدرم میگه.
‫مگر اینکه اون ندونه که...
‫...پدرت و خاله ت با هم قهرن.
‫پس اگر بهش بگی:
‫پدرم و خاله" م بخاطر به ارثیه....
‫...با ‫هم حرف نمیزنن.
‫ولى من واقعا عاشق خاله ‫م ‫خواهر مادرم هستم
‫و واقعا میخوام ببینمش حتى برای یه لحظه
‫شاید یه ساعت
‫ولی پدرم نباید بدونه".
‫مطمئنم ‫که فیلیپ چیزی نمیگه
‫اینها فقط یه مشت دروغ هستن...
‫... فیلیپ پیش خودش نگه میداره.
‫... کسی .نمیفهمه
‫میتونم ‫ساعت ٤:۲۰ ‫پشت کلیسا ببینمت
‫بشین.
‫کاش میتونستم برم.
‫ولی من ‫نباید.
‫حتی اگر بخوام یه رازی رو بهت بگم؟
‫چه رازی؟
‫و چرا میخوای به من بگی؟
‫دلیل یه راز مهم ‫نیست
‫واقعا میخوام بهت بگم و اینجا نمیتونم بگم
‫ولی فکر کنم بتونم ساعت ٤:٢٠ ‫پشت کلیسا بهت بگم.
‫نه، نه، نه، من نمیام.
‫خب پس منم نمیرم.
‫فیلیپ اومد.
‫دو ساعته دارم دنبالت میگردم.
‫یکم قدم زدیم، ریمی رو دیدی؟
‫آره اون آدم خیلی خوبیه.
‫به لطف اون با همه ی افسرا دست دادم،
‫حتی کاپیتان هم به من دست داد.
‫همه با هم شامپاین خوردیم.
‫یکی از بچه ها این جک رو گفت:
‫اگر دوست دخترت رو به ‫مازل بسیاری اون میدزدتش
‫و چرا اینو گفت؟
‫من گفتم: "اون خانم ‫جوان دوست دخترم نیست
‫و ریمی گفت: "دلم میخواست امشب رو پیشت بمونم
‫ولی با یه خانم ‫خیلی جذاب قرار دارم.
‫اون قرار داره؟
‫کجا؟
‫جلوی کلیسای سنت لورنت.
‫- با یه دختر. ‫- آره داشت رو ابرها سیر میکرد. -
‫- فکر میکردم اون آدم بی بخاریه. به نظر من طبیعیه.
‫به نظرت طبیعیه، حتی برای دختره؟
‫چه اشکالی داره؟ جوون هستن.
‫اونها جونشون رو به خطر میندازن ‫خوشتیپ هستن
‫خب طبیعیه که دخترا ازشون ‫خوششون بیاد
‫و دختری که اون باهاش قرار داره شاید به خوبی همدیگه رو میشناسن.
‫و اگر نمیشناسن،
‫به زودی خواهند شناخت
‫تعجب میکنم چون پدر این دختر کار عاقلانه ای نکرده
‫... که اون رو با تو تنها گذاشته
‫خطری وجود نداره ‫اون مثل بقیه دخترا .نیست
‫و حتی اگر بی ثبات باشه
‫من همونطور که آوردمش برش میگردونم، ‫از حرفم اطمینان داشته باش.
‫- ممکنه ...بخندی ‫- تو اینطوری میگی
‫ولی اون یه زن دوست درجه یکه.
‫حداقل با دو تا ‫دختر قرار ملاقات .گذاشته
‫مراقب باش اون گرگی توی لباس بره ست.
‫ببخشید، باید لباس عوض کنم، باید کسی رو ببینم.
‫- البته نه جلوی کلیسا؟ ‫— ‫- نه، نه.
‫جلوی کلیسا نه.
‫باید ساعت ٤:۲۰ سرهنگم رو ببینم،
‫روی کلاهش به پر داره.
‫خداحافظ، مادمازل
‫خداحافظ، فیلیپ امشب .میبینمت
‫خداحافظ ژاک
‫جذابه نه؟
‫همه چیز تمومه
‫بعضی مواقع ارثیه باعث ‫جر و بحث های فامیلی ،میشه
‫در مورد این ارثیه ی کوچیکم،
‫مجبور شدم با پسر عمو و ‫دختر عموهام در ونلز مجادله کنم،
‫و همه ش سر دو تا قاشق نقره
‫بخاطر همین میفهمم چرا پدرت ‫از دست خاله ت ‫عصبانیه.
‫كاملا طبیعیه.
‫برم ببینمش؟
‫البته که باید بری ‫اون خواهر مادرته.
‫ترجیح میدادم پیش من بمونی.
‫بعد از ظهر زیباییه و ‫من قصد داشتم...
‫قصد داشتم..
‫خب خانواده مهمتر هستن.
‫و ‫خاله هم یه ارث دهنده دیگه
‫اگر ازدواج کنی و بچه دار بشی،
‫وقتی اون بمیره اگر برای ‫بچه هات چیزی به جا بذاره...
‫خیلی خوشحالم خواهیم شد
‫خب برو.
‫پدرم نباید بدونه.
‫چطور ممکنه بدونه؟
‫مگر اینکه خاله بهش بگه.
‫ولی اونها با هم قهرن.
‫- پس خطری وجود نداره. - پس مشکلی نیست.
‫من میگم که تمام که تمام مدت با تو بودم.
‫خب پس میدم
‫- و کلاهت؟ ‫ترجیح میدم نبرمش.
‫،آره وقتی به دیدن فامیل میری
‫بهتره فقیر به نظر بیای
‫نگران نباش، من مراقبشم.
‫،ممنون بعدا .میبینمت
‫م ‫ببینمت
‫و من جرأت نکردم بهش بگم
‫گارسون!
‫میخوایم ‫همه ش رو بخوریم؟
‫چرا نباید بخوریم؟
‫کجا داریم میریم؟ - به خونه ی من
‫پدر و مادرت چی میگن؟
‫چیزی نمیگن.
‫- اونا اونجا هستن؟ ‫- نه.
‫و اگر برگردن چی؟
‫نه برنمیگردن.
‫من دارم تو رو به خونه م دعوت میکنم نه اونا رو
‫به جایی که با آرامش کار میکنم
‫پر از کتاب و کاغذه. بیا زود باش
‫حتما دیوونه شدم.
‫آره، دیوونه شدی،
‫که از کاه کوه میسازی
‫چه اشکالی داره که یه دختر ‫رو برای یه لیوان نوشیدنی دعوت کنی؟
‫آداب و رسوم این شهر بسته تر از...
‫... اخلاقیات کشور هستن.
‫من هیولا نیستم پاتریشیا
‫بیا داخل راحت باش
‫بشین.
‫ظرف کیک رو باز کن.
‫باید صورت حسابم رو بهم بدی شونزده فرانک ‫—
‫باید بگم که...
‫باید بگم که تو اصلا برام مهم نیستی
‫به لطف تو مثل خر، ‫مست ‫کردم.
‫نمیدونم چی جلومو میگیره که...
‫...دخلتو نیارم.
‫قربان شما فقط یکم عصبی هستید،
‫چون نامزدتون شما رو ترک کرده.
‫ولی این تقصیر من نیست
‫ما به زنهایی میرسیم که لیاقتشون رو داریم.
‫من با تو صحبت کردم ‫تا فکرت رو ازش دور کنم،
‫چون ‫فقط با دیدن اون کلاه ‫حلش کردم.
‫مشکلش چیه؟
‫مثل کلاه یک زن قابل اعتماده؟
‫پرسیدم، این چه کلاهیه؟
‫کمکم کن!
‫بس کن از خودت خجالت نمیکشی؟
‫چرا خجالت میکشم منو ببخش.
‫چطوره دوباره امتحانش کنی؟ ‫- نمیخوام.
‫نترس ‫بنا.
‫میتونی دوباره موهات رو درست
‫دیگه بستنی .بسه
‫بشین.
‫من مثل حیوون رفتار کردم.
‫تو خیلی زیبایی پاتریشیا و
‫این روزا زنها چندان پاکدامن نیستن
‫توی ،روستا توی هجده سالگی خب
‫گفتم که.
‫همه همینو میگن
‫باید حرفتو باور میکردم.
‫و نباید قبول میکردم که بیام اینجا
‫تو واقعا زن خوبی هستی
‫امیدوارم حماقت و ‫غرور من رو ببخشی.
‫منو با احساس ترس و تنفر تنها نذار
‫من میخوام دوست تو باشم،
‫و دوستیم رو بهت تقدیم میکنم.
‫بخاطر این ازت ممنونم.
‫ولی از دوستی با دختری مثل من چی به دست میاری؟
‫دوستی یک دختر جوان و خالص
‫که بسیار جذاب هم هست
‫و دختر یک چاهکنه.
‫حقیقت ،داشت چیزی که گفتی؟
‫که کل زندگیت من رو دوست خواهی داشت؟
‫نه، اغراق کردم.
‫عشق ،حقیقی به این سرعت .نمیاد
‫و تو عشق حقیقی رو میشناسی؟
‫نه... راستشو بگم، نه.
‫پس چرا درباره ش حرف میزنی؟
‫خب، نظر مو درباره ش گفتم
‫و امیدوارم، یه روز ‫اونو به طور واقعی بشناسم.
‫امیدوارم احترامت رو حفظ کنم.
‫نباید یه مرد جوان رو ‫موقع دیوونگیش قضاوت کنی
‫راهبه ها واقعا تو رو خوب بار آوردن،
‫چون تو به یه خلبان ناخن کشیدی
‫منو ببخش مسیو مازل
‫میدونم تو پسر صادقی .هستی
‫و زنهای زیادی هستن که به نادونی من نیستن.
‫تو مرد خوشتیپی هستی
‫ولی امیدوارم بتونی متوجه ‫بشی ‫که ‫من نمیتونم.
‫نمیتونم.
‫خواهش میکنم منو ببخش
‫اگر برنگرده... اگر برنگرده...
‫من خب تا آخر عمر منتظرش میمونم
‫چراغ قوه لازم دارم
‫باید چکار کنم؟ ‫یکی از اینا رو روشن میکنم.
‫و اون احمقی که اونجاست...
‫محل زندگی من چکار میکنی؟
‫توی محل زندگی تو،
‫میرم خونه بخوابم.
‫و میخوام چکار کنم؟
‫میخوام برم خونه و بخوابم.
‫آفرین، آفرین
‫اگر پاتریشیا به ‫خونه ی خاله ش نرفته بود
‫الآن خونه بودم و مست ‫نبودم.
‫چیزی که نمیفهمم،
‫ولی چرا، میفهمم.
‫و این چیزیه که نگرانم .میکنه
‫اگر رانندگی ،میکنی خیلی دور نمیشی.
‫من! دور نمیشم؟
‫بنزینمو بیار و ...میرم
‫برو استرالیا.
‫هیچی جز اون پرنده نمونده.
‫بدتر از اپراست.
‫چی ‫شد؟
‫متاسفم، پارتیشیا.
‫متاسفم، پاتریشیا، متاسفم.
‫چرا؟
‫کلاهت.
‫کلاهتو سوزوندم.
‫آتیش گرفت. متاسفم.
‫داشتی نوشیدنی میخوردی.
‫داشتم میخوردم...
‫...و مست ‫شدم.
‫و... خاله ت رو دیدی؟
‫آره. حالش خوبه ممنون...
‫بریم؟
‫با اون نرو، تو رو ‫میکشه.
‫من! من بکشمش؟
‫گفت اونو میکشم،
‫حاضرم فقط برای خوشحال کردنش باروت میخورم
‫دیدن خاله ت خوشحالت کرد؟
‫ساعت ۷ شبه میتونی منو ببری خونه؟
‫نه، ‫نمیتونم ماشین درست کار نمیکنه.
‫مطمئنم تلاش بیهوده ست.
‫ولی خیلی غم انگیزه.
‫تنها چیزی که باقی مونده ‫اون پرنده ست.
‫موضوع چیه؟
‫ژاک! تویی!
‫زندگی منو نجات میدی؟
‫به من بگو، اینکارو میکنی؟
‫من بهتر از اون میتونم.
‫من اونو برمیگردونم، موتور دارم.
‫اون موتور داره.
‫همیشه چیزی که نیازه رو داره.
‫فوق العاده ست.
‫پاتریشیا میخوای باهاش بری؟
‫این تنها راه رسیدن به خونه ‫ست
‫خیلی خوب نیست، مادمازل
‫- به من اعتماد نمیکنی؟ - چرا بههت اعتماد .میکنه
‫اینطور نیست رفقا؟
‫فقط اینکه از موتور میترسه
‫به ماشین عادت داره
‫پاتریشیا،
‫تو باید بری.
‫من خوشحال میشم همراهیت کنم
‫ممنون
‫به خاطر پدرمه چون نگران میشه.
‫اوه آره، نگران میشه
‫اگر تا ۸ خونه نباشه
‫پدرش مریض میشه.
‫نیا.
‫تو اونو برسون خونه ‫ولی منو اینجا رها کن...
‫باید این کارو انجام بدی دوست
‫پرنده؟
‫- پرنده چیه؟ ‫- مال توئه دوست من.
‫نمیتونی به جای اون... به جای اون...
‫خودت گفتی بس کنم.
‫میدونم.
‫روسریتو باد ،برد تقصیر من نبود.
‫میدونم.
‫و وقتی روسریتو اون پایین پیدا کردیم،
‫به من گفتی: ‫"باید باهات صحبت کنم
‫- اینطور نیست؟ چرا.
‫یه چیز دیگه هم ‫هست که تو نمیدونی.
‫بخاطر باد نبود، ‫خودم گره روسریمو باز کردم.
‫من اینکارو کردم.
‫از عمد.
‫چرا؟
‫روی موتور با سرعت ،میرفتی
‫به کمرت چسبیدم ‫گرمات رو حس کردم.
‫باد باعث شد ‫کنترلمو از دست ‫بدم.
‫واسه همین گره ی روسریمو باز کردم،
‫چون احساس ضعف کردم و ‫ترسیدم ‫که ‫بیفتم.
‫این یه طورایی اظهار عشقه
‫یا یه نوع ضعف.
‫ولم کن.
‫در هر صورت دیوونگی بود
‫ولی من دیوونه نیستم.
‫ولی من همیشه با زنها بزرگ شدم.
‫توی صومعه، و بعد با خواهرام.
‫تا حالا با یه پسر حرف هم نزدم.
‫و ‫حالا ‫ببین.
‫چیو ببینم؟
‫یه همسایه ای داشتم، دوستم بود.
‫یه بار دیدمش،
‫شب، با یه پسر.
‫بهش گفتم که دیدمش.
‫اون رازهاشو برام ‫.گفت ‫میتونم حدس بزنم چی بودن
‫من، حدس نزده بودم.
‫اینقدر سرخ شده بودم ‫که احساس کردم میخوام بزنم زیر گریه.
‫از اون روز، ازش دوری کردم.
‫دیدم که که پیر شد و ‫موهاش خاکستری شدن.
‫حالا خودمو ببین.
‫مثل اون شدم.
‫دیگه حق ندارم پدر و خواهرام رو ببوسم.
‫داری بزرگش میکنی
‫میدونی که بین زنها و مردها،
‫همیشه همینطوریه
‫اگر هر زنی که یه معشوق داشته باشه،
‫پدر یا خواهراش رو نبوسه
‫توی خیلی از خانواده ها ‫بوسی نخواهد بود.
‫داری این ماجراجویی ‫رو تبدیل به یه تراژدی .میکنی
‫خیلی بد نبود کاری که من کردم
‫ولی اگه میتونستم ‫دوباره انجامش بودم.
‫فکر نکن ‫که به من ‫بدهکاری.
‫تو یه پسری. ‫رد کردنش به عهده ی زنهاست.
‫من سزاوار بدبختیم هستم
‫حتی خودم دنبالش کردم.
‫از دیروز صبح شروع شد
‫از عمد به طرف رودخونه برگشتم.
‫که دوباره منو ببینی؟ - آره. ‫-
‫وقتی فیلیپ منو برای جشنواره دعوت کرد
‫اولش قبول نکردم
‫چون نمیدونستم که تو قراره اینجا ..باشی
‫قبول نکردم و داشتم ‫کاری میکردم که اون بره.
‫میخواستم تنها باشم
‫تا بتونم به تو فکر کنم.
‫و وقتی گفت که تو هم هستی ‫گفتم ‫که میام.
‫اون فکر کرد به خاطر ماشینشه
‫ولی فقط برای دیدن تو،
‫حاضر بودم پیاده بیام.
‫فکر میکنم همون موقع هم از دست رفته بودم.
‫تو آدم خوبی هستی پاتریشیا
‫اگر یکی از ما کار بدی کرده، اون من هستم.
‫من ‫یه مردم، ثروتمندم،
‫و تو فقط یه بچهی .فقیری
‫9... ‫عشقت رو به خوبی ‫به من ثابت کردی.
‫آره.
‫ثابت کرد که من لایق عشق نیستم.
‫دیگه بهش فکر نکن حالا منو ببر خونه.
‫دیگه نمیخوای منو ببینی؟
‫برای چی؟ همونطور ‫که ،گفتی، تو ثروتمندی.
‫دیگه بریم
‫قطعا فردا باید باهات حرف بزنم.
‫کجا میتونم ببینمت؟
‫نمیدونم.
‫نمیتونی بیای سالن؟
‫چطوری؟ باید سوار اتوبوس بشم...
‫میتونم با موتور بیام در خونه تون؟
‫اونجا مزرعه ی متروکه یا ‫چنین جایی نیست؟
‫کلیسای سنت جولیان هست
‫و کنار اون یه درخت سرو بزرگه.
‫خوبه فردا کنار درخت سرو میبینمت.
‫اگر تو بخوای. ولی برای چی؟
‫واقعا دیگه نمیخوای منو ببینی؟
‫چرا میخوام
‫.نمیدونم دیگه نمیدونم کی هستم...
‫و تو، من عاشقتم.
‫و تو پر از گناهی
‫یکم سخته!
‫آفریقا برای چی؟ برای چه کاری؟
‫تست.
‫تست ‫چی؟
‫نمیتونم بگم
‫- خطرناکه؟ ‫- نه، نه به طور خاص
‫خیلی طول میکشه؟
‫دو سه ماه، ‫احتمالا آخر سپتامبر.
‫چرا باید فوری برم؟
‫هفته ی پیش دستورش رو دریافت کردیم.
‫قرار بود شاربونیه بره
‫پاش شکسته، بخاطر همین ‫ما مازل رو جایگزینش کردیم.
‫مال خودته.
‫فقط وقت داره شام بخوره ‫و وسایلشو جمع ‫کنه.
‫باید یه چیزی ازت بپرسم میخواستم ازت بپرسم...
‫دوباره شروع کردی پوکر بازی میکنی؟
‫نه اون ،نیست میدونی
‫فقط یه بار بازی کردم و خوب پیش نرفت.
‫یه اشتباه کوچک کردم،
‫با یه دختر.
‫- یه معشوقه؟ ‫- نه، یه دختر جوان و فقیر.
‫یه بار دیدمش...
‫...و یه بارم توی جشنواره
‫توی راه برگشت ‫خونه یکم شیطنت کردیم
‫اسمش پاتریشیا ‫ست ‫ت. ‫دختر یه چاهکنه.
‫خب میخوای من چکار کنم؟
‫فردا باهاش قرار دارم
‫کنار یه کلیسای کوچک ‫توی جاده ی سالن
‫توی یه مزرعه.
‫نمیتونی بری به همین سادگی
‫میدونم ولی اون میره
‫این زن جوان ساده، شجاعه،
‫و یه زن جوان قابل احترامه
‫آره آره، میفهمم.
‫میخوام به جای من به این قرار بری.
‫..... براش توضیح بدی که من ‫مجبور شدم امشب ..برم
‫...چون احضارم کردن.
‫نمیخوام فکر کنه که امروز....
‫...خبر داشتم که دارم میرم
‫این نامه رو بهش بده
‫یه نامه ی ساده و دوستانه ‫ست.
‫ببخشید مارد مازل ‫اینجا کلیسای سنت جولیانه؟
‫بله، مادام.
‫خوبه.
‫ممنون مادمازل.
‫با توجه به شرایط بین المللی
‫... ‫دولت باید سیاست ‫سربازگیری خودش رو
‫با فراخوانی تعداد بیشتری ‫از سربازهای ،رزرو گسترش بدهد
‫مردان مربوطه،
‫شماره ی ٣ یا ٤ رو ‫در گوشه ی سمت ‫چپ
‫...کارت خدمت خود خواهند داشت
‫پسر من
‫...یک هفته ست که ‫که توی خط مقدمه
‫بازم حساب میشه؟
‫بله البته که حساب .میشه
‫اینو گفتم چون کاغذی ندیدم،
‫و در احساس...
‫احساسات ما رو دزد .نمیکنه
‫ببخشید، پاسکال تو میخوای چکار
‫نگرانم، باعث شد بد حرف بزنم.
‫اینها ابزار خوبی هستن ‫ولی من ازشون استفاده نمیکنم...
‫چون توی ،مقالاتم، یه بخش ۷ دارم.
‫من فوراً میرم اونجا.
‫هم مثل من با قطار ساعت ۸ میری؟ ‫چا
‫سر ‫ساعت ۸، و فقط ما نیستیم.
‫عضو پیاده نظام هستی؟ مهندسی، ساخت و ساز.
‫من گروهبانم.
‫درجه نظامی داری؟
‫البته که دارم...طلاییش.
‫- مثل افسرها؟ ‫- آره ولی یکم خراب شده.
‫توی اون یونیفورم خوشتیپ میشی وقتی اون کلاهتو بپوشی
‫خیلی بد به نظر میرسم.
‫وقتی میخوام برم اونو میپوشم.
‫فکر میکردم در ماه مارس ‫فراخوانده بشم،
‫بخاطر همین لباسمو مرتب کردم.
‫وقتی به پادگان برسم هزینه ش رو میدن.
‫هر یونیفورمی که بخوای ‫رو میگیری و اونا هزینه ش رو میدن؟
‫نه، نه هر چی بخوام.
‫کت قدیمی کسی نیست
‫یونیفورم رسمی یه گروهبانه.
‫گار چین!
‫تو شماره چندی؟
‫هفت مثل تو
‫و چه رده ای هستی؟ ‫- هفده.
‫من رده ۳۰ هستم و ‫اون با من میاد.
‫این یعنی چی؟ ‫نمیفهمم.
‫چیزی برای فهمیدن .نیست ‫یه چیز روشنه
‫ما به تو احتیاج داریم. برو، ‫کاری که بهت میگن رو انجام بده.
‫خیلی خوب گفته شد، ‫موسیو ‫مازل.
‫- توی جنگ آخر مبارزه کردی؟ ‫- آره.
‫منم همینطور.
‫ولی این یکی....
‫... کی میدونه چه اتفاقی میفته
‫آره...
‫کی میدونه...
‫خداحافظ ‫موسیو مازل ‫- خداحافظ. ‫-
‫کسی با تو به ایستگاه میاد؟
‫نه، ‫ه خواهرم مارسی زندگی .میکنه
‫خب پس من و پاتریشیا میایم.
‫خب این منو خوشحال میکنه
‫با یونیفورم شاید شجاعتشو ‫داشته باشی باهاش حرف بزنی.
‫یه یونیفورم خوب بهت جسارت میده
‫مخصوصا اگر درجه نظامی داشته باشه.
‫ولى... خرابه.
‫فیلیپ... گوش کن.
‫ما به بوفه میریم.
‫من تو رو با پاتریشیا ‫تنها میذارم تا باهاش حرف بزنی.
‫این دفعه باهاش حرف میزنم.
‫خوبه.
‫شما دو تا به بوفه برید
‫و من و آماندا، میریم دنبال چیزی که من فراموش کردم بگردیم
‫چی؟
‫وقتی پیداش کنم .میفهمی
‫درسته بیا. ‫برید برید.
‫درسته بیا .آماندا
‫شاید برات چند تا سیگار بخره
‫تعجب ‫نمیکنم اون دوست خوبیه.
‫و شاید بخواد چند دقیقه ای ‫ما رو تنها بذاره.
‫چون باید با تو حرف بزنم.
‫خواهش میکنم بشین.
‫چیزی که میخوام بهت ‫بگم،
‫چیزیه که میخواستم توی ‫جشنواره بهت بگم.
‫ولی خب اون مستی اتفاق افتاد.
‫که خیلی خجالت زده م،
‫و پشیمونم.
‫و اون پرنده
‫اجازه نداد چیزی که میخواستم بگم رو بگم...
‫ولی الآن میگم ‫که ‫چی میخوام بگم.
‫خب..
‫گوش کن ‫حرفمو قطع نکن.
‫اگر حرفمو قطع کنی نمیتونم چیزی بگم.
‫پاتریشیا، من سه ساله که تو رو میشناسم.
‫و متوجه شدم که دیدنت ‫خوشحالم میکنه.
‫و اگر نبینمت، خوشحال نیستم.
‫متوجه شدم وقتی برای پدرت
‫...شام میاری
‫وقتی که اون توی چاهه
‫نون خودم رو با اون عوض میکنم،
‫چون تو نون اون رو...
‫... لمس کردی
‫پس با ذوق میخورمش
‫حتی تا حدی که
‫یه ذره از اون رو حروم نمیکنم.
‫و متوجه شدم که وقتی تو اونجایی،
‫همه ی زنهای دیگه
‫از جلوی دیده هام ناپدید میشن.
‫و متوجه شدم که...
‫1 ‫وقتی ته چاه مشغول حفر هستم
‫وقتی به هشت متر میرسیم،
‫و هوا رو به تاریکی میره
‫من صورت تو رو میبینم
‫...و در حالی که کار میکنم تو به من لبخند میزنی.
‫و متوجه شدم که دارن مردها ‫رو فرا میخونن...
‫متوجه حرفهام میشی؟
‫مدتها پیش متوجه شده بودم، فیلیپ
‫من ‫و میدونم که تو برای همسر خوبی خواهی شد.
‫ولی نمیتونم به تو جواب مثبت بدم.
‫این یعنی نه؟
‫یعنی نه.
‫ولی خواهرم آماندا عاشق توئه ‫و اون همسر خوبی برای تو .میشه
‫من خواهرتو دوست ندارم من تو رو دوست دارم.
‫من نمیتونم دوستت داشته باشم.
‫من از تو خوشم میاد فیلیپ
‫تو مهربون و بخشنده ای
‫ولی عاشقم نیستی
‫شنیدنش سخته.
‫همیشه میدونستم ‫که ‫توی هر ازدواجی...
‫... یک طرف عاشق تر از طرف دیگه
‫
‫...اون من خواهم بود.
‫میتونیم امتحان کنیم؟
‫به) (فرانسوی) ‫نه، من نمیتونم.
‫من یه اشتباهی کردم.
‫به اشتباه جدی با یه پسر
‫،اشتباه خب همه اشتباه میکنن
‫مخصوصا دخترا.
‫دخترا احساساتی هستن
‫این مسئله ای نیست.
‫خوبه که بهم بهم گفتی.
‫ثابت میکنه به من حسی داری
‫چند ماه دیگه بچه دار میشم
‫بچه؟
‫الآن مسئله جدی شد.
‫این فقط یه اشتباه نیست
‫این بدبختیه.
‫برای من بدتر از جنگه.
‫البته نه برای دیگران ولی برای من...
‫و برای من.
‫برای تو هم همینطور.
‫پدر بچه کیه؟
‫یه آقای محترم... یه مرد ثروتمند.
‫نظر اون چی بود؟
‫اون ،نمیدونه دیگه ندیدمش.
‫باید بهش بگی.
‫رفته جنگ.
‫خب، پس.
‫... کی میدونه که اون برمیگرده؟
‫پدرت میدونه؟
‫بدون قضاوت کردنت
‫و بدون درک اهمیت موضوع...
‫... پدرت میدونه که ‫تو دیگه پرنسس نیستی.
‫و دیگه...
‫... پرنسس نیستم؟
‫نه اون نمیدونه
‫اون به خاطر من خیلی عذاب میکشه
‫اگر من رو به همسری قبول کنی
‫میتونیم بگیم که این اشتباه ‫با من بوده.
‫چون کسی نمیدونه ‫مردم باور میکنن.
‫تا جایی که مربوط به من میشه
‫من خوشحال میشم،
‫که اون اشتباه باشم.
‫میدونی برای من
‫چون دارم به جنگ میرم ‫میتونم بهت بگم که...
‫...بیشتر از یه بار ...
‫...با دخترا رابطه داشتم.
‫یه بار، یکی از دوستام ‫جلوی تو همینو ‫گفت.
‫کی؟
‫توی جشنواره...
‫دوست خلبانم رو یادته،
‫ژاک ،مازل پسر بازرگان
‫یادت میاد؟
‫آره، یادم میاد.
‫اونم برای جنگ رفته.
‫امیدوارم زنده بمونه.
‫خجالت آوره.
‫و ..پدرت
‫میتونم بهش بگم که اون اشتباه،
‫با من بوده؟
‫ممنون ،فیلیپ ولی نه...
‫ترجیح میدم خودم بهش بگم.
‫پس تو از اون مرد جوان انتظار داری....
‫من هیچ انتظاری ندارم.
‫دوستش داری؟ ‫واقعا عاشقشی؟
‫اگر برای زنها هم مثل مردها باشه
‫هیچوقت فراموشش نخواهی کرد
‫خب، پاتریشیا...
‫اگر به کمک من نیاز داشتی...
‫ممنون فیلیپ
‫هیچ...
‫هیچکس نمیتونه به من کمک کنه.
‫این واقعا بدشانسیه
‫آمانداست. سیگار آورده.
‫،فیلیپ اینها برای تو هستن.
‫سیگار پاتریشیا حدس زد.
‫توی پادگان کسی برات چیزی نمیاره.
‫دوستهات باید به فکرت باشن
‫- پدرت کجاست؟ ‫- محل توقف قطارها.
‫منتظر قطاره. ‫- واقعا؟
‫بیاید بریم
‫اوه، سیگارهام.
‫مرخصی ،میگیری میدونی
‫میدونم.
‫خیلی بد شد که پدرت پارسال فوت کرد.
‫اگر میدونست مرخصی میگیری، ‫خودش رو نگه میداشت
‫میخواست ولی نتونست
‫درسته.
‫و اگر ازدواج کنه، ‫مرخصی بیشتری .میگیره
‫نه خیلی طولانی ‫ولی خب بازم مرخصی داره.
‫چرا هنوز داری گریه میکنی؟
‫بیا بریم نذار بزنم تو گوشت از این طرف.
‫خب، غذا میخوریم یا نه؟
‫تو هیچوقت اشتهات رو از دست نمیدی
‫نمیدونم چرا، بعد از ‫پنج ساعت توی مغازه بودن
‫باید جلوی اشتهام رو بگیرم
‫چه فایده ای داره؟
‫اگر اعتصاب غذا جنگ رو متوقف میکرد
‫یه ‫یه لحظه هم درنگ نمیکردم.
‫ولی میدونم که گرسنگی هیچ کاری نمیکنه
‫فقط باعث میشه ‫پوست و استخون بشم.
‫چون من پسرم رو به ‫اندازه ی تو دوست دارم،
‫خیلی عادی غذا میخورم ‫تا بتونه یه پدر داشته باشه
‫جیه؟
‫چاهکن میخواد با مادام و موسیو صحبت کنه.
‫درباره چی؟
‫میگه موضوع جدیه.
‫هر شش تا دخترش رو آورده.
‫دیوونه شده!
‫اون کاملا آروم و مودبه.
‫احتمالا برای گرفتن صدقه اومده.
‫نه ‫مادام برای صدقه نیست.
‫هیچوقت درخواست صدقه نکردم، ‫الآن هم نمیکنم.
‫عصبانی نشو، ‫میدونم که تو کارگر خوبی هستی
‫اون سالی دو تا کلنگ میخره.
‫اگر با صدقه زندگی میکردی ‫این ابزارها به دردت نیمخوردن.
‫،ممنون، موسیو مازل ‫ممنون.
‫بیاید داخل این خانواده ی منه. ‫بیاید داخل بیاید .داخل.
‫برای چی این دخترهای زیبا رو آوردی؟
‫فقط برای اینکه ببینید ‫چقدر زیبا هستن.
‫ببینید، این آخریه.
‫لیم روبرتا.
‫چهار سالشه
‫خیلی باهوشه
‫و خیلی خوب تربیت شده، به موسیو مازل سلام کن.
‫سلام، آقای مازل.
‫برای مادام به بوس بفره ‫بفرست
‫بفرمایید
‫خیلی خوب یاد گرفته.
‫آره خیلی با استعداده.
‫و این "النوره بیا اینجا
‫اینو ببین لپهاشو ببین.
‫خونش خوبه موسیو مازل.
‫همه ی دخترام چشمایی ‫به رنگ آبی روشن دارن،
‫مثل آب یه چاه.
‫این خانواده ی منه، موسیو و مادام.
‫و چی میخوای به من بگی؟
‫وقتی که رفتن بهت ‫میگم.
‫آماندا ببرشون بیرون و پیششون بمون.
‫و برای چی اومدی دستوری داری؟
‫دستور؟ من فقط به دخترام ‫و ‫کلنگم دستور میدم.
‫نه هیچ چیز دیگه.
‫این پاتریشیا، دختر بزرگ ‫منه.
‫کم کم دارم احساس میکنم باج گیریه.
‫ماری عجول نباش
‫دختر زیبایی مثل اون با این چشمها.
‫اگر چشماش رو پایین بیاره
‫حتما دلیلی هست
‫خیلی زیباست، من نمیفهمم.
‫دختری به این سن ‫نمیتونه اینقدر زیبا ..باشه
‫شما هم دوست داشتی به این زیبایی باشی.
‫خدا رو شکر هیچوقت توی ‫موقعیت اون نبودم.
‫من خیلی خوب اینو میدونم.
‫وقتی میگید خیلی ‫بد نبودی باور میکنم
‫ولی گفتید خیلی زیباست.
‫اون هجده سال و چهار ماهشه سن خوبی برای یک دختر
‫ولی متعجب میشید که ‫دختر یه چاهکنه.
‫ما توی خونه همیشه میگیم:
‫اوان" درست مثل یه "پرنسسه
‫واضحه.
‫بهت تبریک میگیم ‫که ‫پدرش هستی حالا چی؟
‫دختر من یه پرنسسه
‫و پسر، پسر شما،
‫به نظر میاد،
‫یه پرنس باشه
‫اون الآن توی خط مقدمه؟
‫کاری که اون میکنه ‫به تو ربطی نداره.
‫نه به من ربطی نداره.
‫ولی کاری که با دختر ‫من کرده به من ربط داره.
‫گوش ،کن مرد خوب من
‫اگر هر دختری که از پسر من خوشش میاد رو بگیرم
‫خونه من پر میشه
‫خیلی خب... ‫دیگه در موردش حرف نمیزنیم.
‫و ‫شما باید برید
‫این حرفها مزخرفه.
‫کاری که جوانها انجام میدن رو من نمیدونم...
‫نمیخوام که بدونم... ‫9...
‫ولی این جرم نیست
‫و اگر این چیزیه که ما فکر میکنیم، خب این اولین بارشون نیست.
‫ولی چیزی که خوب نیست
‫چیزی که در حقیقت ،زشته
‫اینه که سعی کنی ازش سود ببری.
‫فکر نمیکردم تو قادر به چنین کارایی باشی
‫کاری که باید بکنی اینکه که ‫دختراتو برداری...
‫..... بیشتر مراقبشون باشی ‫تا در نهایت...
‫...مورد عشق مردای جوان قرار نگیرن. ‫- زود باش بیا بریم.
‫نه ‫،4 گوش ،کن اونها متوجه نشدن.
‫موسیو مازل،
‫عشق، مثل یه گل بهاریه
‫زیباست، ولی مهم ‫نیست.
‫بعد تابستون میاد.
‫و بعد پاییز.
‫و میوه ها زیر برگها رشد میکنن.
‫میفهمید؟
‫خیلی خب.
‫این باجگیریه.
‫بندازشون بیرون ‫وگرنه پلیس خبر میکنم.
‫پلیس؟
‫بخاطر اینکه ‫شما ‫پسر ‫دختر من رو باردار کرده؟
‫فکر میکنید پلیس مجبورش ‫میکنه چکار کنه؟
‫آروم باش، ماری.
‫ریسک نمیکنیم.
‫مطمئنم باور میکنه
‫کی پسر من رو دیدی؟
‫یک روز صبح وقتی ماهیگیری میکرد.
‫روز قبل از جشنواره
‫و ‫قبلا ندیده بودیش؟
‫نه، ‫.هیچوقت
‫و بعد از اون کی دیدیش؟
‫روز ،بعدش توی جشنواره
‫من رو به آپارتمان دعوت ...کرد
‫در یک خیابون فرعی ‫طبقه ی اول
‫یعنی اون آپارتمان داره ‫اون دروغگوئه.
‫اون دروغ نمیگه. ‫اون یه آپارتمان داره.
‫۲۶ ساله ست ‫اون یه پسر ‫نه یه پسر ‫كر.
‫و یه آپارتمان داره؟
‫و تو براش اونجا رو ترتیب دادی
‫تا هر وقت بخواد برای ‫خوش گذرونی دختر ببره اونجا!
‫حالا خوشحال شدی؟ ‫نتیجه رو ببین
‫باج گیری.
‫کی داره باجگیری میکنه؟
‫هیچکس.
‫داریم حرف میزنیم.
‫خب گفتی توی ‫خونه ی اون اتفاق افتاد؟
‫نه مادا مادام.
‫اون شب ماشین فیلیپ خراب شد.
‫پسر ‫شما با موتور ‫من رو تا خونه رسوند
‫و توی راه ایستادیم
‫که اینطور، زیر نور ماه
‫میبینی، زیر نور ماه
‫دیگه ندیدیش؟
‫همون شب به آفریقا رفت.
‫به من اینطوری گفتن
‫ولی چطور میخوای ثابت ‫کنی که این بچه ی پسر ‫منه؟
‫که نمیتونه مال مرد دیگه ای باشه
‫راه اثباتی نیست
‫چی؟!
‫اگر یک رابطه ی ‫برنامه ریزی شده بود
‫اگر پسرم درباره ش با من حرف زده بود،
‫اگر بین ‫شما دو تا ‫پیوند واقعی وجود داشت،
‫مثلا قرار ملاقاتی نامه ای
‫نامه ای داری؟
‫نه، هیچی ندارم.
‫فقط بچه رو دارم
‫یه نامه امضا میشه ‫یه بچه نه
‫اگر مطمئن بودم که این بچه مال پسر منه
‫با خوشحالی کمکتون میکردم.
‫بهتون پول میدادم.
‫پول! حتی اگر بهشون ‫صد ‫فرانک ،بدی تا صد سال از دستشون
‫...خلاص نمیشیم! امکان نداره
‫کی پول خواست؟
‫کسی پول نخواست.
‫به هر حال من یه پنی هم بهتون نمیدم.
‫داستان شما چیزی رو ثابت .نمیکنه
‫به نظر میاد این ماجراجویی شما ‫خیلی سریع اتفاق افتاده.
‫اصلا از فضیلت خودت قاطعانه دفاع نکردی
‫و به نظرم چیزی که بتونه اینقدر ‫سریع اتفاق بیفته
‫چیزیه که اغلب اتفاق میفته
‫شما حرف دختر من رو باور نمیکنید؟
‫و تو چی مرد خوب من تو باور میکنی؟
‫بله، باور میکنم.
‫چون هیچوقت به من دروغ نگفته.
‫هیچوقت؟ ‫- هیچوقت.
‫پس وقتی از جشنواره برگشت
‫بهت گفت:
‫بابا، من بعد از ظهر رو توی آپارتمان یه مرد
‫و زیر نور ماه گذروندم،
‫با یه خلبان روی چمنها غلتیدم
‫نه.
‫نه چون چیزهایی هستن ‫که یه دختر جرات نمیکنه بگه
‫اون خجالت زده بود.
‫پس بهت دروغ گفت؟
‫اون دفعه شاید
‫ولی اگر میشناختیدش
‫الآن شناختمش. ‫و خودت هم شناختیش.
‫خوبه که همه چیز مشخصه
‫کسی که دوبار یه پسر رو میبینه و هیچ چیز رو ازش دریغ نمیکنه.
‫این چیزیه که من میدونم و ‫این تنها چیزی که لازمه بدونم.
‫اون بیشتر از هجده سالشه ‫حتما پسرهای دیگه ای رو هم دیده.
‫و وقتی به دردسر میفته ‫پولدارترینشون رو مقصر میدونه.
‫خب میگم نه نه و بازم نه
‫پسر من جود بقیه رو نمیکشه
‫و تو؟
‫تو چی میگی؟
‫میگم پاسکال، تو کلنگها رو بهتر از دخترها میشناسی
‫دخترا، پاسکال،
‫مردا، مخصوصا پدرا هیچوقت ‫اونا رو درک نمیکنن.
‫در هر حال چون تو مرد خوبی هستی
‫من برای پسرم نامه مینویسم
‫اونو با این قصه ها اذیت نکن.
‫ما اون رو بخاطر...
‫...دختر یه چاهکن نگران نمیکنیم
‫اگر پسر من پنج دقیقه ‫تو رو توی آغوشش گرفته،
‫بهت لطف کرده.
‫خیلی خب پس.
‫... به همین بسنده میکنیم.
‫بریم پدر؟
‫آره... بریم. ‫ب.
‫ولی... قبل از رفتن
‫میخوام یه چیزی رو ‫برای موسیو مازل توضیح بدم.
‫همسر تو فکر میکنه من اومدم اینجا تا از پول شما چیزی به دست ‫بیارم.
‫اون خودش رو فریب داده.
‫اومدم براتون اتفاقی ‫که افتاده رو توضیح بدم.
‫توی بدبختی دخترم، یه بچه پیدا کردم.
‫مثل یه کیف پول میمونه
‫یه آدم صادق میپرسه: "اون" مال کیه؟
‫من از دخترم پرسیدم: اون مال کیه؟
‫اون جواب داد: ‫|| ‫ژاک مازل
‫پس فکر کردم پیش پدرش میرم و حقیقت رو بهش میگم
‫و امیدوار بودم تو بگی:
‫حالا" که این اتفاق افتاده، ‫پسر من درخواست مرخصی میکنه
‫برمیگرده، و اونها ازدواج میکنن.
‫من بهترینها رو برای پاتریشیا آرزو میکنم.
‫و وقتی بچه به دنیا اومد ‫براش آتش بازی راه میندازیم.
‫من اینطور فکر میکردم. ولی شما رو نمیشناختم.
‫حالا میدونم که نمیشه
‫... به کسی که ابزار میفروشه و ‫هیچوقت ازشون استفاده نمیکنه اعتماد کرد.
‫شما دختر من،
‫و بچه ش رو انکار کردید. دلیلی برای اینکار نداشتید
‫و چیزهای وحشتناکی به من ‫گفتند.
‫... که در اعماق چاه ‫من رو به دردسر میندازه.
‫بله، حالا نمیدونم این بچه ی کیه.
‫اون اسمی نداره
‫و دختر من یک زن از دست رفته ست.
‫برای من از از دست رفته
‫یه راه دیگه برای باجگیری
‫اون زن تمام ‫مدت ‫در مورد باجگیری حرف میزنه.
‫من ‫نمیخوام حرف بزنم.
‫در کل شهر در مورد ‫این داستان حرف میزنن.
‫نه ‫،مادام در مورد بعضی چیزها ‫نباید حرف زده بشه.
‫من به کسی نمیگم. ولی شما هم نگید
‫چون این بدشانسی برای ما تراژدیه،
‫ولی برای شما... ‫بدنامیه.
‫از شامتون لذت ببرید.
‫آماندا...
‫با خواهرات از اون طرف برید. ‫راه بیفتید دخترا.
‫پاتریشیا.
‫باید باهات حرف بزنم.
‫باید بفرستمت ..بری
‫میدونم پدر.
‫اتوبوس ساعت ۲ از ‫انتهای جاده عبور میکنه
‫برو به سمت ‫فویو،
‫پیش خواهرم ناتالی
‫توی رختشور خونه کار میکنه
‫بهش بگو چه اتفاقی افتاده. اون درک میکنه
‫چون خودش هم ‫اشتباهات بدی مرتکب شده.
‫اون ازت مراقبت میکنه
‫به این معنی نیست که دوستت ندارم.
‫بیشتر از چیزی که فکر میکنی ‫دوستت دارم.
‫فقط الآن میبینی
‫اونها تو رو نپذیرفتن. من تلاشم رو کردم.
‫دیدی، اونا تو رو نپذیرفتن.
‫بخاطر همین باید بری.
‫اول به خاطر بچه ها.
‫خیلی زود شروع میکنن به سوال پرسیدن
‫و همسایه ها.
‫باید زندگیت رو از نو بسازی
‫اینجا نه به جای دیگه
‫تو ‫اینجا یک زن از دست رفته ای
‫مهم ‫نیست کجا برم،
‫من از دست رفته ‫به
‫اینجا بیشتر از هر جا.
‫نمیتونستی ازدواج .کنی
‫اگر با پسری از سالن ازدواج میکردی،
‫حتی اگر حقیقت رو میدونست
‫جرأت نمیکرد روزهای یکشنبه تو رو برای پیاده روی ببره
‫چون اگر با ژاک مازل برخورد میکردی،
‫تو سرخ میشدی
‫..... اون رنگش .میپرید
‫و شوهرت سر افکنده میشد.
‫یه زن حق نداره باعث خجالت همسرش بشه
‫تو باید بری هر چه زودتر بهتر.
‫من كل شب رو درباره ش فکر کردم،
‫و آماده ام.
‫وسایلت رو به کالسکه میدم.
‫توی یه صندوق میذارم و با کالسکه برات میفرستم.
‫ترجیح میدم من رو توی صندوق بذارن
‫و به قبرستون ببرن.
‫نه، اینو نگو.
‫این هیچ چیز رو درست نمیکنه.
‫برو پیش ناتالی
‫.برو...
‫بچه ها رو...
‫...باید ببوسم.
‫بیا اینجا
‫این از طرف بچه ها.
‫خدانگهدار.
‫خدانگهدار پدر.
‫- توی قطار خوب خوابیدی؟ ‫یه سرباز همه جا میتونه بخوابه
‫چقدر مرخصی داری؟ ‫- یک ماه.
‫مرخصی استعلاجی دارم.
‫- زخمی شدی؟ ‫- بازوم پاره شده بود.
‫از شونه تا قفسه سینه.
‫خدای من جراحت بزرگیه
‫و پدرت؟
‫هنوز مثل قبل ‫همونطور که توی نامه هام .گفتم...
‫- و اون؟ ‫از اون حرف نمیزنه.
‫دیروز یه نامه از عمه م دریافت کرد.
‫انداختش توی آتش.
‫بدون اینکه بخوندش؟ ‫بدون اینکه بخوندش. ‫—
‫حواست باشه در موردش با پدرت حرف نزنی
‫رنگش سفید میشه و عصبانی میشه.
‫- برام مهم نیست. - ناراحتش میکنی.
‫برام مهم نیست که ناراحتش کنم.
‫دوست داری امروز بعد از ظهر به دیدن خواهرت بری؟
‫پدرم میدونه؟
‫بهش میگیم برای پیاده روی رفتیم
‫من رو با ماشین میبری؟
‫آره میبرمت.
‫میخوای من بیام؟ ‫- آره.
‫ترجیح میدم تنها نرم.
‫نمیدونی موسیو مازل ‫به پسرش نامه نوشته یا نه؟
‫نمیدونم.
‫فرقی نمیکنه براش نامه ‫نوشته باشن یا نه.
‫شنیدم توی جبهه کشته شده.
‫ژاک؟ مرده؟
‫کی بهت گفته؟
‫شاگرد مغازه
‫یه خلبان بهشون گفته بوده
‫که ژاک مازل مفقود شده.
‫ولی اگر کشته شده بود، موسیو مازل،
‫رسماً بهتون اطلاع میدادن
‫رسماً بهم گفتن که ‫هواپیماش پشت خط آلمانها،
‫سقوط کرده...
‫...و آتش گرفته.
‫هواپیمای اون بوده
‫جسد رو پیدا کردن؟
‫آتش گرفته.
‫اطلاعات ‫تلاش کردیم بیشتری به دست ‫بیاریم.
‫توی مقر فرماندهی
‫شاید اطلاعات بیشتری داشته باشن
‫ولی نمیخوان بگن.
‫کم کم روز به روز...
‫...بهمون اطلاع میدن ‫که احتمالش از بین میره
‫که دیگه هیچوقت نمیبینیمش
‫ولی حالا میدونم.
‫میدونم ‫که دیگه برنمیگرده.
‫قیمت اون برنزه چنده؟
‫دویست و هفتاد و پنج
‫تا ‫دویست و پنجاه جا داره؟
‫کمتر از ۲۷۵ نمیشه. ‫- درسته.
‫شنیدی چی گفتم؟
‫نه.
‫حرف میزنم چیزهایی میگم....
‫به نظر میاد دارم حرف میزنم.
‫به نظر میاد هنوز زنده م.
‫ولی من نیستم که حرف میزنم.
‫مثل یه گرامافون هستم
‫که با هیچکس حرف نمیزنه.
‫سلام، پاسکال. - اوه، فیلیپ
‫حالت چطوره؟
‫هنوز جنگ رو پیروز نشدید؟
‫نه، ‫هنوز به اندازه کافی ‫عصبانی نیستم، ولی نزدیکه.
‫مردم میگن هنوز درست و حسابی شروع نشده.
‫اونقدری شروع شده که ‫باعث عذاب بعضیها بشه.
‫موسیو مازل رو دیدم. ‫دردناک بود.
‫اون چه درد بکشه چه نکشه
‫برای من مهم نیست.
‫اینطوری نگو پاسکال
‫شاید برات مهم نباشه،
‫ولی بهت مربوطه.
‫پسرش...
‫پسر ‫داشت؟
‫خوب میدونی که .داشته
‫پسرش ‫سه هفته ست که مفقود شده.
‫دیدن که سقوط کرده و آتش گرفته.
‫پاتریشیا میدونه؟
‫برو بیرون
‫پاتریشیا؟
‫پاتریشیا کیه؟
‫تو دختری به اسم پاتریشیا میشناختی؟
‫من ‫نمیشناختم.
‫من در مورد دختری ‫که بهم ‫مربوط نمیشه حرف نمیزنم
‫فقط خودمونیم پاسکال، اگر در ‫موردش حرف بزنی حالت بهتر .میشه
‫اومدی که منو ناراحت کنی؟
‫نه، میدونی که دارم از ‫روی رفاقت حرف میزنم.
‫پس در مورد چیزهایی که نمیخوام ‫بشنوم حرف نزن.
‫آماندا اومد.
‫سلام.
‫ببین
‫اون این شش ماه خیلی زیبا شده.
‫برای به کارگر همسر خوبی میشه.
‫یک زن صادق
‫حداقل تا جایی که من میدونم.
‫برای شام میمونی؟
‫- مزاحم نمیشم؟ ‫- نه، باعث خوشحالیه
‫هنوز ماشینت رو داری؟
‫البته که دارم ‫بعدا میرم ببینمش.
‫پیش مکانیکه.
‫چرا میپرسی؟
‫لازمش داری؟
‫نه، خرید ندارم.
‫خونه میمونم. همینجا خوبم.
‫اگر از نظرت اشکال نداره ‫وقتی ماشین رو تحویل گرفتم
‫آماندا رو ببرم بچرخونم.
‫- اگر اجازه بدی. ‫- البته.
‫اون افتخار میکنه که با ‫یه افسر توی یه ماشین باشه
‫داری شوخی میکنی؟ ‫- نه اصلا. ‫-
‫اگر تو میخوای پس انجامش بده.
‫فقط مراقب باش تو
‫قابل اعتمادی
‫ولی همه ی مردا اینطور نیستن
‫پس مراقب باش.
‫اگر به مرد خوشتیپی ‫برخورد کردی که سوار موتوره
‫|| ‫و میگه من" میرسونمت خونه
‫بهش بگو "نه".
‫چون میدونی
‫موتورها، قابل اعتماد نیستن
‫میتونن خوشحالی یه ‫خانواده رو از بین ببرن.
‫حتی اگر بی سروصدا باشن
‫بازم مردم رو از خواب بیدار میکنن.
‫عصر بخیر. عصر بخیر.
‫این دفعه ماشین خراب نشد؟
‫این دفعه خوب کار کرد.
‫خوبه.
‫کاش همیشه خوب کار میکرد.
‫پاتریشیا کجاست؟ پاتریشیا رو ندیدی؟
‫بیا عزیزم، بخور.
‫سوپ زیادی باقی مونده.
‫بخور بخور، زود باش.
‫خب، بهت خوش گذشت؟
‫آره اون توی نمایشگاه ‫برام شیرینی خرید.
‫توی میدان تیر از ‫پنج تا چهار تا رو زدم.
‫پنجمی چی؟ ‫هر کسی رو افسر میکنن...
‫اون رفت پایین جاده پاتریشیا
‫حتما مریضه .بیچاره
‫بیا عزیزم، بخور بخور.
‫جمعیت زیادی بود؟
‫جمعیت خیلی زیادی
‫البته اکثرا زنها و پیرمردها.
‫در مورد اون از پستچی ‫پرسیدم و اون منو بوسید
‫بیا اینجا آماندا بگیرش
‫ببرش به تخت.
‫برو بخواب.
‫بیا عزیزم.
‫برای بابا به بوس بفرس - نمیخوام. ‫-
‫چرانه؟
‫تو بدجنسی.
‫نمایشگاه کجا بود؟
‫ایستر.
‫ایستر؟
‫خوب بود؟
‫اوه، خیلی خوب بود.
‫خب مثل بقیه نمایشگاهها
‫آره.
‫همه ی بعد از ظهر رو اونجا موندین؟
‫آره، کل بعد از ظهر.
‫به جز وقتی رانندگی میکردیم
‫توی ماشین.
‫توی ماشین؟
‫بهم نگو داری دروغ .میگی
‫بهم نگو کسی رو ملاقات کرد.
‫خفه ت ‫بهت ‫میکنم. ‫نمیگم.
‫آروم باش!
‫میدونم داری دروغ میگی، از صورتت پیداست
‫نمیخواستم مثل ‫یه دروغگو به نظر بیام.
‫تمام تلاشمو کردم پنهانش کنم.
‫اگر فکر میکنی ،راحته ‫خب سعی کن....
‫باید بزنم تو سرتو
‫یکم عقل بذارم توش.
‫خب؟
‫حالش چطوره؟
‫خوبه.
‫رنگش پریده، ولی خوبه
‫خیلی بده.
‫سزاوار این نبود. خیلی بده.
‫بچه به دنیا اومد.
‫یه پسره، ه، ‫فوق العاده ست.
‫- بد شد. ‫چرا؟
‫چون اگر دختر بود
‫یه روزی اسم شوهرش رو میگرفت.
‫ولی پسر هیچوقت ‫نام خانوادگی نخواهد داشت
‫مثل یه گاو یا اسب.
‫- اسمشو چی گذاشتن؟ ‫- اندرو.
‫چرا؟ - اسم...
‫اسم...
‫اسم خوبیه.
‫ولی اسم کی بوده؟
‫اسم موسیو موسیو مازله.
‫بچه کوچولوی بیچاره.
‫اسم یه پولدار رو روش گذاشتن.
‫یادش رفته که ‫از خونه ش بیرونش کرد؟
‫یه اسم دیگه ش هم...
‫...باسكاله.
‫پاسکال؟ چی؟
‫چرا پاسکال؟
‫چطور جرأت کردن ‫روی اون بچه ی حروم زاده...
‫... اسم مسیحی من رو بذارن؟
‫غسل تعمیدش دادن
‫- ‫اون سگ نیست. - اون چی بود؟
‫خجالت نمیکشی با پدرت اینطوری حرف میزنی؟
‫خوشت میاد خواهر به هرزه باشی؟ ‫برو بخواب!
‫خوشش نمیاد باور کن
‫اون خواهرمه من دوستش دارم ‫اون خواهرمه.
‫گفتم برو بخواب.
‫من دختر زیاد دارم.
‫اگر فکر میکنن حق با اونه
‫ممکنه یه فانوس قرمز ‫در خونه م آویزون کنم.....
‫این بچه دو تا اسم مسیحی داره، ‫ولی نام خانوادگی نداره
‫یکی داره، یه اسم خوب. ‫یه نام خانوادگی مناسب...
‫نام خانوادگی؟ چی؟
‫نام خانوادگی مادرش.
‫نام خانوادگی تو رو داره. ‫اون اندرو پاسکال آمورتی ه.
‫،فیلیپ تو دیوونه ای دیوونه ای
‫این بچه اسم من و پدرم رو داره؟
‫تقصیر من .نیست قانونه
‫بچه ای که پدر نداره
‫اسم مادرش رو میگیره.
‫و این ارزشی داره، اسم یه زن؟
‫البته که داره. این قانونه.
‫و این رو در دفتر اسناد ثبت کردن؟
‫البته اون رو در دفتر اسناد
‫... توی شناسنامه ش ثبت کردن
‫چی؟ شناسنامه هم داره؟
‫البته به دنیا اومده.
‫پس این بچه همه چیز رو گرفته.
‫دخترم و اسمم رو.
‫کی این قانونا رو میسازه؟
‫چطور میتونم در مقابل ‫اونا از خودم محافظت کنم؟
‫چطور دفتر اسناد بدون ‫اطلاع اسمت رو برمیداره؟
‫اونا قانون رو میسازن و از ما قدرتمندتر هستن.
‫اونا بهتر میدونن
‫چون نگرانشی،
‫یه راهی هست که بشه اسم پسر رو عوض کرد.
‫چطوری؟
‫اگر زن ازدواج کنه
‫پسر اسم شوهر رو میگیره
‫پاتریشیا نمیتونه باهاش ازدواج کنه ‫اون مرده.
‫آره، مرده.
‫- اون میدونه؟ - آره میدونه.
‫کی بهش گفته؟ ‫- دوستای خلبانش.
‫چند تا خلبان رد میشدن ‫عمه ‫ش خبر میگیره ازشون.
‫یه روز بهش میگن.
‫سیاه میپوشید
‫اگر ناتالی با خلبانها حرف زده،
‫من میشناسمش، ‫به هواپیما فکر میکرده
‫اونا میدونن که اون مرده ‫و نمیتونه با پاتریشیا ازدواج کنه؟
‫آره، میدونن.
‫اگر چه اون مرده، ‫کسای دیگه ای هستن که زنده ان
‫من ‫مثلا.
‫اگر میخواد با من ازدواج کنه
‫نام خانوادگی بچه آمورتی نمیمونه.
‫اسمش رمبرت ،میشه مثل من
‫ولی آمورتی برای همیشه ‫توی دفتر اسناد باقی میمونه
‫نه ‫برای همیشه
‫روز ازدواج، پاکش میکنن.
‫به ‫پاککن بزرگ دارن و اونو پاک میکنن.
‫و نام خانوادگی پسر رو رمبرت میذارن. مثل من
‫و تو میتونی با این زندگی کنی؟
‫باعث خوشحالی من میشه.
‫و من رو ناراحت نمیکنه.
‫چون وقتی پاتریشیا رو دیدم
‫هنوز میخواستمش.
‫پس تو دختر
‫...از دست رفته و اون حروم زاده رو،
‫...میگیری؟
‫شرط میبندم... شرط میبندم اون ‫کوچولوی اسم-دزد،
‫ร ‫...باعث تاسفه،
‫و وصله ی ناجور میشه
‫نه نه اصلا اینطوری نگو پاسکال
‫کاش میدیدیش... خیلی خوشکله
‫و وقتی گریه میکنه صداش خیلی بلنده
‫ریه های خوبی داره
‫اگر اون بخواد من مسئولیت ‫همه چیز رو با خوشحالی قبول میکنم
‫خب، گوش کن فیلیپ
‫تو شانس زیادی نداری، باید بگم.
‫شاید نداشته باشم، ‫اما عشق زیادی دارم.
‫و ‫شاید این جایگزینش بشه
‫خب، اگر عشق داری
‫خب یه دختر دیگه مثل آماندا ‫پیدا کن. هان؟
‫اگر بازم پرنسس من رو قبول نکنه،
‫مجبورم خودم رو با آماندا تسلی بدم،
‫چون خواهر اونه.
‫ولی اون هنوز جواب منفی نداده.
‫خب... باهاش حرف زدی؟
‫نه، اما...
‫ه طوری نگاهش کردم که... باید متوجه شده باشه
‫- واقعا... - آره.
‫خب، فیلیپ اگر با اون ازدواج کنی،
‫اسم بچه عوض میشه؟
‫فوراً.
‫نمیدونی باید چکار کنی؟
‫باید بری و با اون ‫در مورد من حرف بزنی.
‫چون تو...
‫اون به حرف تو گوش میده.
‫آره...
‫به من بگو پسر
‫پسر.
‫دو تا زن رو در حال شستشو ندیدی؟
‫نمیتونن خیلی دور باشن ‫لباسها رو توی مزرعه خشک میکنن.
‫- اون یکی؟ - آره.
‫اونجا زیر اون درختها یه رختشوییه.
‫اونجا... ‫خوبه، ممنون. ممنونم.
‫مثل دستیار مالیاتچی میمونه
‫اون لباس زنونه .میپوشه
‫البته برای اداره
‫...مردونه هم میپوشه.
‫همیشه لباسهاشو میگرفتم فکر میکردم ازدواج کرده.
‫بعد یه روز بهم ‫گفت...
‫پاسکال اومده. چی؟
‫پدرت، نترس. ‫نمیترسم.
‫اومده بچه رو بگیره.
‫- دیگه تا الآن آروم شده. ‫— ‫اینطوری فکر میکنی؟
‫اگر بچه رو میخواد باید بیاد خواهش کنه پیر خرفت.
‫اگر بخواد ما بریم خونه چی
‫اگر میخواد تو رو ببره بازم باید خواهش کنه
‫بیا کمکم کن.
‫هر چی گفتم همونو بگو. ‫نترس.
‫- اینجایی ‫- آره، اینجام. سلام خواهر.
‫خب؟
‫خب اینجام دیگه. ‫باید باهات حرف بزنم.
‫با تو و اون، ‫که مثل غریبه ها رفتار میکنه.
‫بهت بگم. ‫نمیدونم چی باید بهت
‫نمیدونی چی باید به من بگی؟
‫خب من
‫نمیدونم چی بگم. پس نگو.
‫وقتی من حرف میزنم، ‫فقط برای تولید صدا نیست
‫خب پس.
‫ظاهراً بچه ت به دنیا اومده.
‫بله پدر به دنیا اومده.
‫بالاخره باید اتفاق میفتد.
‫این چیزا همیشه به یه چیز ختم میشن.
‫اون اختراعش نکرده.
‫اگر چیزی نداری بگی پس حرف نزن.
‫یه پسرد
‫گفتن اسمشو گذاشتن... آمورتی.
‫مثل من.
‫آمورتی مثل من. ‫من یه آمورتی هستم.
‫این اسم به تو هم رسیده،
‫چون اسم ‫منه.
‫اون اسم پدر ما رو داره. و اسم پدر پدرمون.
‫تو از اسم ما حرف نزن
‫تو براش خوبی نکردی.
‫این پسر اسم منو داره.
‫و مثل اولین فرزند ‫پسر من همراه داردش.
‫یه دختر آمانداست، یا ،نیومی یا ایزابل
‫پسر دوم یا سوم هنری پیر یا پاوله.
‫اما فرزند اول در پروونس
‫هیچوقت براش یه اسم ‫مسیحی انتخاب نمیکنن
‫ما با اسم خانوادگیش صداش میزنیم
‫و این بچه
‫که خودم میدونم،
‫اسمش آمورتیه.
‫چه خوشم بیاد چه نه
‫نسبت بهش مسئولم.
‫به چه طریقی؟
‫هر طریقی..
‫،مثلا اگر دزدی کنه
‫یا کسی رو با ماشینش ‫زیر بگیره
‫یا به یه پلیس کتک بزنه
‫بس کن وگرنه مثل خر میزنمت
‫فقط همین کارو بلدی حیوون.
‫مسئله جدیه، خفه شو. - من آماده م!
‫این بچه توی تخت من به دنیا اومد
‫هر چقدر بخوام حرف میزنم.
‫پنج دقیقه ست داری چیزایی ‫که خودمون میدونیم رو میگی. خب که چی
‫- ‫خب که چی چی؟ - این یعنی چی؟
‫یعنی همینی که گفتم.
‫میخوای من چکار کنم؟ همون کار رو میکنم.
‫بگو برای چی اومدی اینجا.
‫اومدم بگم که این مسئله جدیه.
‫موافقم جدیه.
‫خودمون اینو میدونیم ‫برای چیز دیگهای اومدی
‫حالا بذار بریم به کارمون برسیم.
‫به همه سلام ما رو برسون
‫چیزای بدتر از اون هم ‫هست.
‫این بچه باید سیر بشه و بزرگ بشه.
‫بمون، پاتریشیا.
‫یه چیز دیگه هم میخوام بهت بگم.
‫از اونم جدی تر؟
‫در مورد پسرم؟
‫بله و نه.
‫منظورم اینه که...
‫فیلیپ یه فکری داره
‫میخواد با تو ازدواج کنه
‫میگه که اسم خودش رو روی بچه میذاره،
‫و اون حروم زاده نخواهد بود.
‫و میخواد باهات ازدواج کنه
‫ازت درخواست میکنه
‫و باید بهش جواب منفی بدی.
‫- خیلی خب پدر. ‫- برای چی میگی "خیلی خب؟"
‫فیلیپ برای تو همسر خوبی .میشه
‫چرا بگی نه؟
‫صادقانه .نیست
‫این بچه حروم زاده نمیشه اما فیلیپ هم پدر نمیشه
‫و این طوری رسوا .میشه
‫کی میدونه این بچه مال اون نیست؟
‫من میدونم. موسیو مازل میدونه.
‫مردم در موردش میدونن اون باید جواب منفی بده.
‫قبلا بهش جواب دادم.
‫من ‫فقط به اون احساس رفاقت دارم
‫و اون بهش نیازی نداره
‫اونجا خلبانهای مهربونی هستن.
‫از نظر من، این خلبانا،
‫قابل اعتماد نیستن
‫اونا هستن که ما رو تعقیب میکنن.
‫اگر اون بخواد ازدواج کنه نیازی به فیلیپ نداره
‫و اگر اون بچه نیاز ‫داشته باشه اسمش تغییر کنه
‫صاحب یه اسم خوب میشه
‫اسم یه شهر.
‫پس داشتی نقشه اینو میکشیدی
‫یه جنایت برات کافی نیست؟
‫توی فکر دومی هم هستی؟
‫از همین میترسیدم.
‫بخاطر این باید برگردی خونه
‫با پسرم؟
‫خب، در مورد اون...
‫اگر میخوای بیارش ‫من نمیخوام بدونم.
‫بهتره که نیاریش.
‫این ‫بچه مایه ی شرم خانواده ‫ست.
‫یه بچه ی گناه.
‫شرم دوم بعد از تو
‫،شرم شرم میاره، پس خودم بزرگش میکنم.
‫نشنیدی چی گفتم؟ ‫کر شدی؟
‫آره، البته اینطوری بهتره
‫اینطوری بهتره.
‫ولی اون اینو نمیخواد.
‫چرا نه؟ به هر حال
‫به نظرم اینطوری ،بهتره
‫و به نظرم اینطوری بهتره.
‫میذاریم همین جا بمونه
‫اینطوری راحت تره.
‫آره، راحته.
‫فقط ...
‫مطمئنم که ته قلبش، اینو نمیخواد.
‫فقط میگه که میخواد.
‫اون گفت آره ولی منظورش نه بود.
‫من میدونم
‫این بچه موهبت نیست ولی اون رهاش نمیکنه
‫ناتالی ‫با وجود عمه ناتال ‫اون رها شده نیست.
‫منم همینو ،گفتم این حقیقته
‫چون قلب من رو به درد میاره
‫که این بچه رو به خونه ببرم.
‫چون خیلی ازش عصبانیم.
‫بخاطر عذابهایی که باعثشون ‫شده، عصبانیم.
‫فقط تو، تو...
‫تو کسی هستی که
‫تو، میدونم تو، اگر نبریش،
‫عذاب میکشی دلتنگ میشی
‫نمیتونی غذا بخوری از بین میری،
‫و بعد میخوای بیای ببریش.
‫نه ‫ه این کارو نمیکنه
‫تو چی میدونی؟ ‫مگه تو بچه داری؟ نه!
‫از خوش شانسی ما ‫و گرنه تا الآن ۵۰ تا داشتی
‫کی داره با تو حرف میزنه؟
‫و تو، دروغ چرا؟
‫تو از خداته که با خودت ببریش!
‫بهتر نیست صادق باشیم؟
‫چرا اینقدر دو رویی؟
‫من از آدمای دو رو خوشم نمیاد.
‫اگر میخوای کاری کنی، ‫خب بگو.
‫اگر نمیخوای ما انجامش میدیم
‫کجا داری میری؟ ‫- که غرقش کنم
‫نترس احمق.
‫یک ساعته توی آفتابه همین الآنم نیمه جونه.
‫پدر،
‫میخوای هر دوی ما بیایم خونه؟
‫تو، آره. ‫هنوز در مورد اون مطمئن نیستم
‫من اونو نمیشناسم. با هم آشنا نشدیم.
‫من یک ساعته اینجام و ‫اون هنوز روش پوشونده ‫ست.
‫خیلی کوچولوئه!
‫خوب غذا نخورده.
‫اگر شیر کافی نیست
‫بهش نخود بده،
‫با پیازچه.
‫چه انگشتا و ناخنهای کوچولویی داره.
‫قبلا ندیده بودی؟
‫البته که دیدم ‫ولی بهشون نگاه نکرده بودم.
‫پس چرا الآن نگاه میکنی؟
‫به اندازه کافی ندیدیش؟
‫به اندازه کافی لذت نبردی؟ میخوای گوشهاشو بکشی؟
‫برو وسایلتو جمع کن، باید خیلی زود بریم
‫آمورتی،
‫برام یه لبخند کوچولو بزن.
‫آمورتی کوچولو،
‫بزرگترین لبخندت .لطفا.
‫این برای آمورتی بزرگه
‫خب..
‫- آمورتی چکار میکنه؟ - خوابیده.
‫مراقب پشه ها باش
‫غذا خورده؟
‫آره، خورده.
‫آروغشو گرفتی؟
‫آره.
‫همیشه باید به آروغ کوچولو بزنن،
‫وگرنه،
‫هوا ،میبلعند میدونی
‫و باد میکنن.
‫در نهایت شکمشون ‫مثل شکم شهردار .میشه
‫من دینامیت ها رو ‫آماده میکنم.
‫من میرم اونجا.
‫هیچوقت اتفاق نمیفته ‫ولی هیچ وقت قابل پیش بینی نیست
‫ممکنه اتفاق بیفته
‫خیلی خب.
‫پاسکال حتما ته چاهه
‫و اون دخترشه زیر اون درخت.
‫اون باید همون بچه باشه کنارش
‫ما حق داریم پیاده روی کنیم.
‫و این زمین مال "فیلیشن
‫قبل از جنگ بهم ‫گفت ‫میتونم اینجا شکار کنم.
‫باهاش حرف بزنیم؟
‫چرانه؟
‫اگر به مغازه اومد ‫شاید باهاش حرف بزنم.
‫ولی یکی از همسایه هاشو فرستاد ابزارشو بخره
‫ماری...
‫اگر این بچه بچه ی ما باشه...
‫نترس. من با یه نگاه میفهمم.
‫سلام، مادمازل.
‫سلام، موسیو مازل.
‫پدرت اونجاست؟
‫اونجاست داره ‫دینامیت رو آماده میکنه
‫ما برای پیاده روی اومدیم،
‫تابلوی روی چاه رو دیدیم.
‫یادم آورد که وقت تمیز کردن چاهمه.
‫آره...
‫چاه من کنار خارها...
‫و چون پدرت به مغازه نیومد.
‫اون اشتباه کرد. ‫الآن میتونه برگرده
‫تو هم عزاداری؟
‫بله مادام، منم عزادارم.
‫کسی رو از دست دادی؟
‫بله مادام کسی رو از دست ‫دادم.
‫سلام، پاسکال
‫داشتم در مورد چاهم به دخترت میگفتم.
‫کنار بوته ی خارها میدونی کدوم؟
‫آره میدونم، تمیزش کردم.
‫به خاطر پدرت. ‫اسمش رو گذاشتیم مازل پیر.
‫بازم نیاز به تمیز شدن داره، آب بوی بدی گرفته.
‫بخاط علفها و دانه های فاسد شده ست.
‫بعد از ۲۰ سال حتما دو متر.
‫... رسوب کفش رو گرفته.
‫و کی میتونی بیای؟
‫وقتی اینجا کارم تموم شد. دو هفته دیگه.
‫آره...
‫بعد از اتفاقی که پارسال افتاد،
‫میترسیدم قبول نکنی
‫به مغازه نیومدی
‫خب..
‫نه...
‫من توان اینو ندارم که از کار کردن امتناع کنم.
‫به اندازه کافی پولدار نیستم.
‫باید شکم بچه ها رو سیر کنم.
‫تو خوش شانسی پاسکال
‫خیلی خوش شانسی
‫- در مورد بدبختی ما شنیدی؟ ‫- آره.
‫فکر میکردم هنوز یکم امید هست...
‫دیروز صبح ‫رسماً بهمون اطلاع دادر
‫تموم شد.
‫وحشتناکه.
‫بعضی موقع کار خدا رو نمیفهمم.
‫شما به ما خوبی نکردید
‫ولی رنج کشیدنتون برام دردآوره.
‫حداقل نمیگی که بدبختی من
‫...مجازات اونه.
‫کی میدونه؟
‫کی میگه آره یا نه؟
‫من نه.
‫من چیزی نمیگم.
‫میفهمم چه حسی دارید.
‫خودم هم تجربه ش کردم.
‫تو پسری از دست ندادی
‫دخترم...
‫پاتریشیا.
‫برای هفت ماه برای من مرده بود. ‫σ
‫اونو از خونه منع کردم.
‫میدونم دیدن جای خالیش سر میز چه حسی داره،
‫اینکه سر صبح قهوه ت ‫رو باهاش سهیم نشی
‫که صدای آواز خوندنش رو نشنوی.
‫و پیشبندش ‫که روی دیوار آشپزخونه آویزونه
‫و کسی بهش دست نمیزنه.
‫که ‫جرأت نداشتم بهش نگاه کنم.
‫ولی تو،
‫هنوز ۵ تا دختر دیگه داری
‫از دست دادن اون ‫از دست دادن همه چیز بود.
‫بعضی موقع،
‫شبها قبل از خواب
‫یواشکی پایین میومدم ‫تا دخترا صدام رو نشنون،
‫و در رو باز میکردم.
‫و با خودم میگفتم:
‫شاید" امشب بیاد خونه"
‫بعضی موقع،
‫ته ‫چاه میشینم...
‫و با خودم میگم میخوام همینجا بمونم. ‫||
‫امیدوارم یه تخته سنگ ول بشه.
‫یه صخره بیفته...
‫روی من و من رو دفن کنه
‫و همه چیز تموم بشه.
‫اینطوره که درد شما رو میفهمم
‫اون زنده بود، ‫میتونستی بری دنبالش
‫نمیتونستم.
‫خودم رو منع کرده بودم.
‫بیا در مورد چاهت حرف بزنیم.
‫میدونم عمیقه، ۲۵ متر.
‫هزینه ش سیصد فرانک .میشه
‫اگر سنگی نیاز به تعویض داشته ‫باشه صورت حساب رو میپردازید.
‫... ‫برای مواد مورد نیاز
‫وصد ‫فرانک...
‫...دستمزد من و همکارم.
‫قبوله ،پاسکال قبوله
‫- امیدوارم دوباره توی مغازه .ببینمت ‫- شاید.
‫خداحافظ ‫موسیو مازل
‫خداحافظ مادام.
‫خداحافظ مادمازل
‫خداحافظ ‫موسیون
‫- این بچه توئه؟ - بله مادام.
‫ازدواج کردی؟
‫نه مادام.
‫چند وقتشه؟ ‫- شش ماه.
‫بیست و یک ژانویه ساعت هفت صبح به دنیا اومد.
‫میتونیم ببینیمش؟
‫البته بدون اینکه بیدارش کنیم.
‫فقط نگاهش کنیم
‫البته که میتونید ببینیدش ما خجالت نمیکشیم.
‫پاتریشیا،
‫آمورتی رو بده به
‫اسمش چیه؟
‫من آمورتی صداش میکنم.
‫اون تنها پسر خانواده ‫ست ‫با اسم خانوادگیش صداش میکنم.
‫آه آره، رسم قدیمی لاتین.
‫مادر بزرگ من ‫هیچوقت آندرو صدام نمیکرد.
‫من رو مازل صدا میکرد.
‫اسم این پسر مازل نیست.
‫اسمش آمورتیه.
‫ایناهاش.
‫برای موسیو بخند.
‫بهش دست نزن ‫بخند.
‫میدونی یه پسر محشره
‫خیلی شیطونه
‫وقتی بزرگ شد موهای هر پنج تا خاله ش رو میکشه.
‫نه كافیه.
‫به اندازه کافی .دیده ‫ببرش توی سایه.
‫دیگه داره سنگین میشه
‫بگیرش، وزنشو ببین.
‫نباید اینکارو کنی ‫اون رو ناراحت میکنه
‫چیز بدی نیست پاسکال
‫بذار گریه کنه
‫،بشین ،ماری بشین
‫اونجا روی صندوق عقب بشین.
‫خطری نیست، دینامیته
‫برای انفجار نیاز به چاشنی داره.
‫مطمئنی؟
‫میذارم این کوچولو...
‫بیا اینجا
‫باید باهات حرف بزنم.
‫اگر در مورد بچه ست، پس ‫میتونیم جلوی دخترم حرف بزنیم.
‫این همون بچه ایه که وقتی ‫اومدید من رو ببینید سرش باردار بود؟
‫نمیتونه تو تا بچه ی همسن به دنیا بیاره
‫مگر اینکه دوقلو باشن
‫خب، طبق گفته ‫ی شما،
‫اون بچه ی پسر بیچاره ی منه؟
‫طبق گفته ی من این بچه ی دختر منه.
‫ولی پدرش، میدونی ‫پسر ‫بیچاره ی من بوده.
‫میدونم... ‫من چیزی .نمیدونم
‫میدونم که یه بچه پدر داره.
‫مسیح ‫سیح ،نیست پس پدر داره
‫پس برو و پیداش کن!
‫پاتریشیا بهت گفت ‫پسر ‫منه.
‫پاتریشیا ‫حالا دیگه حرفشو باور میکنی؟
‫اون یه دختره به همون سادگی که نفس میکشن دروغ میگن
‫تویی که اینو بهم یاد دادی.
‫ولی من ‫نمیشناختمش.
‫حالا در موردش پرس و جو کردم، ‫میشناسمش.
‫حتی یه پدر هم دخترشو نمیشناسه
‫اون به من گفت دو بار با پسرت ملاقات کرده
‫و اینکه اون بهش یه بچه داده.
‫خب دو بار دیدن کافیه
‫و یه دختر هجده ساله
‫مردهای زیادی رو دو بار دیده.
‫خب کی میدونه؟
‫میدونی، یه شب،
‫مادام مازل بود ‫که ‫گفت، ‫بهم
‫توی خونه ی شما.
‫من اینطوری نگفتم من نمیدونستم.
‫بهتره وقتی نمیدونی حرف نزنی.
‫تو سید موسی رو زیر پا میندازی
‫یکی دیگه هم ما رو رد کرد.
‫پسرتون.
‫من از اون عصبانی نیستم
‫مرگ اون کفاره ی گناه من رو .داده
‫و شاید میدونستم که میمیره
‫و بخاطر اینه که اینطور به سمتش کشیده شدم.
‫ولی وقتی برای ملاقات من نیومد
‫ژاک؟ چه ملاقاتی؟
‫که برای دیدن من ‫گفته بود به کلیسای سنت جولیان میاد...
‫...ولی نیومد.
‫وقتی اینو بهم میگفت میدونست...
‫... که داره به آفریقا میره.
‫نه نمیدونست.
‫کاپیتانش ساعت ۷ شب اومد پیشش
‫و یک ساعت بعد...
‫... به عنوان جایگزین اضطراری
‫... برای همکار مجروحش رفت.
‫اون نمیدونست؟
‫به روحش قسم میخورم.
‫پس ممکن بود بیاد؟
‫ولی چرا کسی رو نفرستاد به من بگه؟
‫شاید کسی رو فرستاد.
‫یه نفر رو با نامه فرستاد
‫- په نامه برای من؟ ‫- آره.
‫از کجا میدونی؟
‫من باید میومدم تو رو ببینم.
‫اومدم، تو رو دیدم.
‫و ‫نامه رو سوزوندم.
‫تو، تو اینکارو کردی؟
‫دخترهای زیادی میخواستن اون رو از من بگیرن.
‫برای من ‫نامه نوشت.
‫سوزوندن اون نامه نفرت برانگیزه
‫پنهانی بود.
‫وقتی در مورد بچه باهاتون حرف زدم،
‫بهش گفتید؟
‫نه.
‫ترفندهای پنهانی ‫بیشتر از مغازه دارها.
‫ساکت باشید پدر
‫من خوشحالم.
‫اگر میفهمید ‫من رو ترک نمیکرد.
‫حق داشتم براش سوگواری کردم ‫اون لایقش بود.
‫و مغازه دارها لایق چی هستن؟
‫اگر به خاطر بچه نبود مثل آتش بازی
‫منفجرشون میکردم.
‫شاید تو بتونی ما رو خوشحال کنی
‫نمیکنم.
‫فکر نمیکنی به اندازه کافی زجر کشیدن؟
‫فقط به یه چیز فکر میکنم:
‫اسم این پسر آمورتیه و اون نوه ی منه.
‫البته که نوه ی توئه
‫ولی ما، ما براش چی هستیم؟
‫- رهگذر. ‫- اگر میخوای
‫ولی بد میشه که...
‫...ما ازش نگهداری کنیم؟
‫شما؟
‫چطوری ازش نگهداری میکنید؟
‫ما پول داریم.
‫الآن خیلی زیاد داریم
‫میتونیم براش خرید کنیم، لباس...
‫یک بار توی خونه ‫ت،
‫ترسیده بودی که من ‫برای صدقه اومده باشم.
‫گفتم: ‫من" با صدقه زندگی نمیکنم
‫چیزی که به بچه میدی صدقه .نیست
‫برعکسشه.
‫اگر بذارید ما یه چیزهای ‫کوچیکی بهش بدیم،
‫شما به ما صدقه دادید
‫من ‫اهل دادن صدقه نیستم.
‫شاید این به خاطر ‫زندگی کردن بین سنگها .باشه
‫هر کسی صدقه رو اختراع کرد، ‫اشتباه کرده.
‫این خلاف عدالته.
‫من ‫اهل دادن صدقه نیستم.
‫تو دخترت رو ده سال پیش راهبه ها گذاشتی
‫یه دختر میتونه هدیه دریافت کنه.
‫ولی اون پسره، اون آمورتیه.
‫ما براش شیر بهتری میخریم
‫شیر سوئیسی
‫شیر مادرش كافیه
‫به اندازه ست
‫مثل شیر بزه ‫اولین بار زیاد نیست،
‫ولی خوبه.
‫میتونید شیرتون رو ‫برای خودتون نگه دارید
‫بهترین شیر شیر فقیرهاست
‫اونها توان خرید ‫شیر شما رو ندارن.
‫شیر مناسبیه. ‫بچه هایی که بار میاره رو ببین.
‫منم به پسرم شیر خودم رو دادم.
‫وقتی بچه بود خوشکل بود؟
‫آره، خوشکل بود.
‫خوشکل بود.
‫ما میتونیم براش ‫لباس و اسباب بازی بخریم،
‫هر هفته پیش دکتر ببریمش.
‫پیش دکتر؟ ‫میخواید بگشیدش؟ امکان نداره.
‫اگر مریض ،بشه میبریمش
‫ولی منم که باید ‫اون رو به دکتر ببرم.
‫به کسی نیاز ندارم،
‫چون میخوام آمورتی هر چیزی که داره رو از من داشته باشه.
‫میخوام خودم نونی که اون میخوره ‫رو به دست ‫بیارم.
‫میخوام خودم براش لباس بخرم
‫میخوام سوپش رو از ‫من ‫داشته باشه.
‫و وقتی سه سالش شد
‫براش یه بره ی کوچیک میخرم
‫موسیو مازل، بهت گفتم ‫که ‫چاهت ۲۵ متر عمق داره.
‫حداقل سی متره
‫کار یه مرد جوانه ‫که با طناب بره پایین
‫من ۵۵ سالمه و از اون طناب پایین ‫میرم تا برای این کوچولو پول در بیارم.
‫بهت ‫گفتم ۳۰۰ فرانک ‫باید حداقل ۵۰۰ فرانک باشه.
‫فقط نمیخواستم بهت مدیون باشم.
‫میخواستم تو بهم مدیون باشی، چون به من بد کردی.
‫تو از عدالت حرف میزنی، ‫ولی عادل نیستی.
‫ممکن بود پسرت زنده باشه ‫ولی تو نباشی
‫شاید ،پاسکال شاید
‫ازش مطمئنی؟
‫به بچه قسم میخوری که مطمئنی؟
‫من قسم نمیخورم
‫عصبانی نشو.
‫و چیزهای دردآور نگو.
‫روزهای بدیه پاسکال ‫برای همه.
‫برای شنیدن اطلاعیه مارشال ‫به مغازه میای؟
‫- کار دارم. ‫- ماشینم انتهای این مسیره
‫میرسونمت اونجا و برمیگردم - توی ماشین قاطی میکنم
‫امروز، کی اهمیت میده؟ ‫باید بیای
‫و به چیزهایی که میخواد به ما بگه گوش بدی.
‫و اگر به فاجعه رو اعلام کنه چی؟ یه
‫یه دلیل دیگه برای رفتن
‫چیزی که میخواد بگه
‫مخصوصا اگر وحشتناک باشه
‫هر مرد فرانسوی باید در سکوت گوش بده،
‫پس با هم بدبختیهای...
‫... وطنمون رو میفهمیم
‫زود باش پاسکال
‫نیا.
‫این یک پخش ملی ‫توسط رادیوی دولتی فرانسه میباشد.
‫خانمها و آقایان ‫فیلد مارشال ،پیتین
‫رئیس شورای وزیران ‫خطاب به شما
‫فرانسوی ها،
‫به درخواست ریاست جمهوری،
‫از امروز من...
‫...هدایت دولت فرانسه را به عهده دارم.
‫از همدلی ‫ارتش تحسین برانگیزمان
‫که با دلاوری و شایسته ی ‫سنتهای ارتش دیرینه
‫...در برابر دشمنی برتر، ‫از لحاظ تعداد و تسحیلات،
‫در حال مبارزه هستند ‫اطمینان داشته باشید.
‫اطمینان داشته باشید که ‫به وظیفه شان در قبلا متحدانمان...
‫...با مقاومتی باشکوه ‫عمل کرده اند.
‫از حمایت وطن پرستان مبارز ‫اطمینان داشته باشید.
‫... که من افتخار فرماندهی ‫آنان را داشتم.
‫با اطمینان از اعتماد ‫همه ی مردم فرانسه
‫شخص خود را به فرانسه هدیه میکنم،
‫تا از بدبختی او بکاهم.
‫در این دوران دردناک ‫من به پناهندگان فکر میکنم
‫... که در جاده هایمان سرگردانند،
‫و از همهی دار و ندارشان محرومند.
‫من همدلی و همدردی خود را به آنها ارائه میدارم
‫امروز با قلبی شکسته میگویم...
‫....که ما باید دست از جنگیدن برداریم.
‫من ‫امشب با دشمن صحبت کرده ام،
‫و از او پرسیدم که آیا حاضر است با ما
‫در میان سربازان، ‫بعد از جنگ و با افتخار
‫به دنبال دلیلی برای ‫پایان دادن به خصومتها .باشد
‫باشد که تمامی زنها و مردان فرانسوی
‫...در حمایت از دولتی که من در این دوران سخت
‫بری میکنم گرد هم آیند،
‫و غم و اندوه خود را خاموش کنند،
‫تا چیزی جر وفاداری به کشور ‫شنیده نشود.
‫خب، موسیو ..مازل...
‫جنگ رو باختیم.
‫نمیدونم، پاسکال.
‫نمیفهمم.
‫من میفهمم، ‫پسرمون الکی کشته شد.
‫نه مادام نه.
‫این حقیقت نداره
‫فرانسه جنگید.
‫ولی اگر همه ی مردانمون فردا به خونه برگردن
‫اگر کتک خورده برگردن ولی خوشحال باشن و آواز بخونن،
‫اینطوری فرانسه ای نمیموند
‫نمیتونست خودش ‫رو سرزمین مادری بنامه
‫اونها فرانسه رو نجات ندادن،
‫ولی قدرتش رو اثبات کردن:
‫کشته شده های نبرد شکست خورده ی ما
‫...دلیل زنده موندن ‫شکست خورده ها هستن.
‫از ‫فقط بخاطر اینکه فرانسه جنگ رو ‫دست داد و موسیو مازل، پسرش رو
‫منم باید نوه ام رو از دست بدم؟
‫نه شما خیلی خوب میدونید که اونو از دست نمیدید.
‫توی ده روز پنج بار ‫به ملاقات اونها اومدید.
‫اونها برات جوراب ،ابریشمی
‫بالش پر
‫و ‫کلاه های توری فرستادن ‫و همه این چیزا
‫برای یه بچه ی فقیر ‫زیادی خوب هستن.
‫مثل این کالسکه.
‫مثل ماشین .میمونه
‫حتما قیمتش از کرایه خونه ی من .بیشتره
‫باعث میشه یک شنبه ها شرمنده ‫بشم.
‫امروز فکر کردم بمونم خونه و باهاش بازی کنم
‫ولی نه، باید کت و شلوارم رو بپوشم و کراوات بزنم،
‫و به خونه ی مازل برم.
‫پدر، من قول دادم.
‫و چرا قول دادی؟
‫فکر میکردم درسته.
‫مادام مازل گفت برای بچه ها ‫هدیه میاره.
‫من قبول نکردم ولی اون اصرار کرد.
‫وقتی چیزی رو میخواد، ‫نه ‫گفتن بهش خیلی سخته
‫نه برای من، من ‫خیلی راحت میتونم بگم نه.
‫نه نه نه نه
‫و به زودی خودم این رو بهش میگم.
‫میدونم چرا با ما خوب رفتار میکنن.
‫یه انگیزه ی دیگه دارن؟
‫آره!
‫دیروز توی چاه
‫من تنها بودم، ‫تو پیش اونها بودی.
‫بعد یکی از دوستانشون اومد. ‫میدونی
‫رنگرز از کراپون،
‫:گفت: نوه ت رو دیدم. ‫خیلی خوشکله"!
‫بهش گفتم آره همینطوره
‫بهشون گفتم چطوری به ‫صدای زنگ ساعت گوش میده
‫چطوری با انگشتهای کوچیکش ...میشماره
‫از حرف زدنش خوشم میاد.
‫و بعد اون گفت: "حیف که اسمش مازل نیست
‫من چیزی نگفتم، حتی نگاهش نکردم
‫اصلا فکر نمیکردم ممکن باشه
‫ولی من دو رو بودم.
‫گفتم: آره، خیلی حیفه". ‫||
‫اون گفت: اینطوری فکر میکنی؟
‫من ‫گفتم: "آره همینطوره
‫ولی" همین الآن میشه تغییر کنه ‫||
‫گفت: ‫اون بهم "آره میشه".
‫چطوری؟
‫گفت: اوراق رو ‫در دفتر اسناد رسمی امضا کن
‫خانواده ی مازل اون رو به فرزندی میگیرن و اون اسم اونها رو میگیره.
‫اونها نسبت به ما هم ‫پولدار تر هستن هم حیله گر تر.
‫اونها قانون و دفتر اسناد ‫رسمی رو خوب میشناسن
‫و ناگهان اون به فرزندی گرفته میشه ‫و اونها با خودشون میبرنش.
‫و ما دیگه براش هیچی نیستیم
‫نه پدر، ‫سخت تر از این حرفاست.
‫به رضایت من نیاز دارن.
‫به رضایت نیاز دارن؟
‫خوبه خیالم راحت شد، ‫نگران بودم.
‫تنها میری؟
‫آره، قول دادم قبل ‫از ساعت ۲ اونجا باشم.
‫خیلی خب.
‫ولی مراقب باش.
‫حواست باشه ازت نخوان چیزی رو امضا کنی.
‫هیچی رو امضا نکن.
‫خواب عمیقی رفته
‫ولی توی خواب انگشت شستش رو میمکه
‫عادت بدیه، باید ‫خیلی مراقب باشی
‫به اندازه ی کافی قوی هستی ‫که به عکسها نگاه کنی.
‫نمیتونم.
‫من بهش نشون میدم اون توی این سن نمیشناختش
‫توی دفترم بیشتر دارم
‫یه پاکت نامه پر از موقعی که انگلیس بود.
‫میتونم بهت قرضشون بدم.
‫سلام به همه. سلام به همگی
‫سلام، موسیو مازل.
‫حالت چطوره؟
‫خیلی خوبم، فیلیپ تو چطوری؟
‫بهتر از این نمیشه ‫. ‫- برات خوبه
‫داشتم توی حیاط قدم میزدم،
‫یکم غمگین بودم، درسته
‫که دیدم در شما بازه.
‫با خودم گفتم ‫میرم و یه سلامی میکنم،
‫و خبرها رو بهشون میگم. ‫||
‫و یکم حرف میزنیم.
‫شاید دلیلی داشته باشی که ،بخندی، ولی ما نداریم.
‫کی میدونه؟ تو زندگی، مادام مازل ‫هر اتفاقی ممکنه بیفته.
‫بعضی موقع احساس بدشانسی میکنیم وقتی در واقع اونقدرا هم بد نیست.
‫داری عکسا رو نگاه میکنی؟
‫خوش شانسیه ‫آونگ خودمو دارم.
‫توی هنگ من یه چاهکن دیگه هم بود.
‫فوری با هم دوست شدیم ‫در مورد پیشگویی خیلی چیزا میدونست.
‫یه چیزایی به منم یاد داد.
‫آونگ رو بالای یه عکس نگه دار،
‫بهت میگه که طرف زنده ‫ست ‫یا مرده.
‫اگر اون آدم مرده باشه
‫صاف تاب میخوره
‫و اگر زنده باشه ‫به صورت دورانی تاب میخوره.
‫ولی نباید دستت رو تکون بدی
‫یه عکس بهم بده.
‫،فیلیپ نباید با این چیزا شوخی کنی
‫این شوخی نیست، موسیو مازل
‫ولی دیروز رسماً بهمون اعلام کردن
‫شاید دوباره نبینیمش
‫ولی کسی ندیده که مرده.
‫اگر دورانی تاب بخوره
‫داره دورانی تاب میخوره
‫آره خیلی خوب داره تاب میخوره.
‫من باورش دارم.
‫و این دفعه، مطمئنم که حق با منه
‫میدونی اگر توی موقعیت تو بودم
‫توی موقعیت تو
‫این تردیدی که...
‫این تردید ‫.ببخشید.
‫داری چکار میکنی؟
‫مسته؟
‫نه مادام نه.
‫با چند تا خلبان ملاقات کردم.
‫اونا با من حرف زدن.
‫بهم گفتن که ممکنه ژاک زنده .باشه
‫ممکنه با چتر نجاتش
‫...توی سوئیس فرود اومده .باشه
‫قطعی نیست،
‫اما نمیتونستم فوری بگم،
‫ممکنه زیادی باشه...
‫ولی بعضیاشون معتقدن ‫ممکنه به نامه دریافت کنید.
‫کی؟
‫یا یه تلگرام یا حتی...شاید
‫ممکنه به سالن بیاد به زودی
‫اون زنده ست؟
‫زخمیه ولی زنده ‫ست. ‫سرهنگش برام نامه فرستاد
‫سلام، پاتریشیا
‫خدای من خیلی زیبا شدی
‫،اینجایی داری لبخند میزنی
‫فیلیپ داستان رو برات گفته؟
‫نه، ولی حدس زدم.
‫یه چیز دیگه هم بهم ‫حقیقت داره؟ ‫گفت
‫چند سالشه؟
‫تقریبا شش ماهشه
‫ترجیح میدی دختر باشه؟
‫نمیدونم، پسر جدی تره.
‫دارم خبر خوب میارم ‫ولی خبرای بهتری میشنوم.
‫بیا بالا دیگه مادرت ‫منتظرته میتونیم بعدا حرف بزنیم.
‫بیاید دخترا.
‫بیاید .داخل.
‫بیاید.
‫منتظر ما بودید؟
‫ژاک برگشته
‫کدوم ژاک؟ ژاک مازل؟
‫اون بالاست با مادرش
‫زخمیه؟
‫زخمی بوده ولی الآن بهتره.
‫تو دیدیش؟
‫آره دیدمش.
‫- ‫و آمورتی، اون کجاست؟ - اونم بالاست.
‫بین مازلها تنهاش گذاشتی؟
‫همه در حال بوسیدن هستن ‫صحنه ی زیباییه
‫خیلی خوشحالن دارن گریه میکنن،
‫مادام مازل مثل آبشار گریه میکنه
‫- و بچه؟ ‫- توی اتاق خوابیده.
‫هنوز فرصت نکردن به اون فکر کنن.
‫چترم رو بگیر.
‫- داره کجا میره؟ که پیداش کنه ‫-
‫چرا؟
‫زود باش بیا بریم.
‫- داری چکار میکنی؟ - اگر میخوای بمون
‫ما داریم میریم. توی چنین روزی
‫نمیخوایم مزاحم باشیم.
‫دوباره به پسرشون رسیدن ‫بذاریم تنها باشن.
‫و انگار به نظر میاد ما داریم ‫مجبورش میکنیم با پاتریشیا ازدواج کنه
‫اون پسر به زندگی برگشته،
‫نمیتونیم فوراً بكشیمش كلیسا ‫بیا بریم.
‫تو میخوای اونو ببری؟ ‫آره به اندازه کافی قوی هستم.
‫اگر میخوان با ما حرف ،بزنن
‫میدونن کجا زندگی میکنیم، و ماشین هم دارن.
‫ما نمیمونیم، مودبانه نیست.
‫چترم رو بهم بده
‫زود باش بریم.
‫زود باش.
‫پاتریشیا چترمو بگیر
‫ماشینو میبینی؟
‫نه علامت فیلیپ رو میبینم
‫ماشینی نیست
‫گفتن ساعت ۱۱ میان
‫I ‫گفتن طرفای ۱۱ ‫فقط پنج دقیقه .گذشته
‫ناراحت نشو میان.
‫آوردن اونها به اینجا چیزی فراتر از عشق و عاشقیه
‫باید کلاهم رو بپوشم؟
‫نه پدر، تو خونه هستی
‫آره، درسته.
‫ولی یه روز معمولی نیست.
‫داری شوخی میکنی
‫پسرشون برگشته، ‫و دوباره مغرور شدن.
‫مطمئنم که میان دنبالت.
‫نظرت چیه، آماندا؟
‫احساس میکنم میخوام گریه کنم
‫من ‫سوال میپرسم، ولی از احمق ترین آدم.
‫مطمئنم که خانواده ی مازل میان دنبال پاتریشیا
‫موسیو مازل دستکش سفید میپوشه ‫این چیزیه که آدمهای پولدار میپوشن.
‫اون موقع ها اینطوری بود.
‫کلاهم باید بیارمش؟
‫- ‫چرا؟ ‫طبیعی تر به نظر میاد.
‫به نظر میاد ‫میخوام برم بیرون، درسته؟
‫چقدر خوبه،
‫مردم از شهر دارن ‫بخاطر خواهرت میان
‫و تو انگشتت توی بینیته
‫داشتم بالاش رو میخاروندم. - دروغگو، خودم دیدمت.
‫یکم بیشتر مغزش رو میخاروند
‫اومدن.
‫موسیو ،مازل دستکش سفید پوشیده؟
‫ماشینو دیدم. ‫ژاک داره رانندگی .میکنه
‫ژاک؟
‫آره، با توجه به سرعتش، ‫عجله داره.
‫بیشتر از تو عجله داره. - تو از کجا میدونی؟
‫اون هیچی نمیدونه. ‫ساکت باش!
‫دارن از پله ها میان .بالا
‫تکون نخور، انگار مشغولی
‫اولین کسی که ‫حرف بزنه یا تکون بخوره
‫امشب مثل پتی" پوسه به جنگل میرم.
‫داری چکار میکنی؟ دیوونه شدی؟
‫بگیرش بگیرش
‫بپوشمش؟ ‫- نه.
‫کلاهتو در بیار
‫آماده، بگو بفرمایید .داخل. ‫خودت چرا نگفتی؟
‫بفرمایید .داخل.
‫سلام پاسکال.
‫سلام بچه ها.
‫سلام، موسیو مازل. ‫سلام مادام مازل. سلام.
‫منو شگفت زده کردید.
‫داشتم بچه ها رو مجبور ‫میکردم مشقاشونو بنویسن.
‫داشتم املاشون رو چک میکردم.
‫سلام موسیو.
‫پسر ما رو میشناسی؟
‫نه.
‫ولی پسر خوشتیپیه
‫همونطور که فکر میکردم،
‫یه شاهزاده ست
‫ممنون، ولی ما توی ‫خانواده مون شاهزاده ای نداریم
‫البته تا جایی که من میدونم.
‫،پاسکال حتما حدس زدی...
‫...چرا ما سه نفر اینجا اومدیم.
‫حدسی نمیزنم.
‫بچه ها رو بفرستم بیرون؟
‫نه، پاسکال.
‫این دفعه نه میتونن ‫چیزی که میخوام بگم رو بشنون.
‫خوبه میشه در مورد بهترین چیزها
‫...توی زندگی جلوی بچه ها حرف زد.
‫پاسکال...
‫خدا پسر ما رو بهمون برگردوند.
‫من با ژاک خیلی حرف زدم.
‫من تا صبح نخوابیدم،
‫و خیلی فکر کردم.
‫باید بهت بگم بگم که، ‫من عمیقا متاسفم،
‫که به تو بد کردم، و منظوری نداشتم.
‫و خدا رو شکر،
‫که این فرصت رو به من داد تا جبرانش کنم
‫اومدم ازت بخوام،
‫که اگر موافقی ‫دخترت پاتریشیا رو
‫...به پسرم، ژاک، بدی.
‫موسیو مازل،
‫وقتی صحبت میکردی، ‫این اتاق رو روشن کردی.
‫با صحبت کردن با من مثل یک آقای محترم
‫باعث شدی خونه به درخشش در بیاد
‫من ‫موافقم موسیو مازل.
‫شما آبروی ما رو گرفتی ‫و ‫حالا داری برش میگردونی.
‫ممنون موسیو مازل
‫حالا میتونیم همینطور که ‫توی سالن راه میریم، لبخند بزنیم.
‫تو مرد خیلی خوبی هستی پاسکال
‫شاید نه اونقدر خوب، مادام مازل ‫ولی صادق.
‫و کی این ازدواج رو خواهیم داشت؟
‫البته در اسرع وقت.
‫پیشنهاد من اینه که ‫فردا به دفتر شهر بریم،
‫و اوراق رو درخواست بدیم.
‫پاتریشیا چیزی نگفته
‫احساساتی شده.
‫حق با شماست، شک شدم.
‫ولی میخوام یه چیزی بگم.
‫و اون چیز "بله" هست
‫میخوام به موسیو و مادام مازل بگم
‫که به من ‫لطف دارن.
‫موسیو مازل از ‫کارشون عذرخواهی کردن.
‫و گفتن که از کارشون پشیمون هستن
‫اگر درست متوجه شده باشم، ‫شما دارید بخاطر این خواستگاری .میکنید
‫... که وجدانتون رو آروم کنید.
‫اگر فقط به این دلیله
‫نیازی نیست که شهردار و ‫کشیش رو به زحمت بندازید.
‫ژاک، ازدواج به این معنی نیست...
‫... که به خانواده بچه ای رو به به فرزند خوندگی بگیرن.
‫ازدواج یعنی یک مرد یک زن رو میخواد.
‫تو با پدر و مادرت اومدی و خواستگاری کردی
‫این به خاطر عذاب وجدانه...
‫...یا از روی عشقه؟
‫ما کمی هوا میخوریم ‫و بعد برمیگردیم.
‫زود باش.
‫ولی...
‫دارن کجا میرن؟
‫بعد از اون کارایی که با ما کردن
‫بدتر از این ممکن نیست.
‫گوش کن
‫بچه ها رو ببر بیرون.
‫بعد از اینکه موافقت شد،
‫میتونیم بحث رو شروع کنیم.
‫در مورد چی؟
‫جلوی اونا شروع نکن
‫ولی...
‫میخوای با من درباره چی حرف بزنی؟
‫خیلی خوب ،میدونی بچه
‫بهترین اثباتش،
‫خال سیاه روی شونه ی .چیشه
‫درست مثل پدرم.
‫مونده بودم اون از کجا اومده،
‫ما توی خانواده مون نداشتیم.
‫اون ویژگی مازلها رو داره.
‫نه فقط اون اون چشم و بینی پدر منو داره.
‫مازل بزرگ؟
‫کاملا مشخصه، بینی اون ‫درست شبیه بینی پدر بیچاره ی منه.
‫اون یه بینی مثل بادمجون
‫.... قوزدار داشت
‫ولی تو فقط پیری اون رو دیدی.
‫وقتی پدرت توی گهواره بود دیده بودیش؟
‫سعی کن منطقی باشی
‫جلوی اون نگو اون پسر ‫دماغ بادمجونی پدرت رو داره،
‫وگرنه گریهش میگیرد
‫بهش ‫دست نزن، بذار بخوابه.
‫حق این رو دارم نوه م رو نگاه کنم.
‫ممکنه نوه ی تو باشه، ‫ولی من پدربزرگشم.
‫پاتریشیا، بیا اینجا ‫و حقیقت رو بگو.
‫اینها میگن این بچه ‫شبیه همه ی مازل هاست
‫و از ما هیچی نگرفته
‫نمیخوام حتی به حرف هم بد شکل باشه.
‫بد شکل؟ این خوب نیست
‫من موافقت کردم که اون اسم ‫من رو نداشته باشه بهتر از این؟
‫تو میگفتی:
‫"ما این کارو میکنیم و اون کارو میکنیم.
‫میفرستیمش دانشگاه مهندسی ‫"
‫و همه تصمیمها رو گرفتی
‫و من هیچی نمیتونم بگم حقوق من چی میشه؟
‫تو داشتی سعی میکردی حقوق من رو ازم بگیری.
‫من چیزی رو نمیگیرم
‫قبل از این ازدواج باید ‫یک بار برای همیشه توافق ...کنیم
‫... که این بچه متعلق به کیه
‫چی دارید میگید؟
‫مال منه یا اون؟
‫ولی اون مال .ماست
‫البته اینو میدونیم ولی کی مسئولشه؟
‫اون پدر و مادر خودشو داره
‫ما میتونیم تصمیم بگیریم چی براش درسته.
‫درسته که شما حقوقی ...دارید.
‫شما حق این رو دارید که دوستش داشته باشید مراقبش باشید
‫اون به شما تعلق نداره.
‫شما به اون تعلق دارید
‫حق با اونه.
‫این تنها حقیه که پیرها نسبت به جوانها دارن.
‫به خاطر ما بوده ‫که اون به دنیا اومده
‫و شاید یه روز ما رو به ‫خاطر انتخاب به زمان بد...
‫س ‫سرزنش کنه.
‫داره میخنده.
‫آره، داره میخنده.
‫این یعنی اینکه باید ‫گندم ها رو بکاریم
‫انگورها رو برداشت کنیم
‫و چشمه ها رو پیدا کنیم
‫قبلا خیلی هاش رو پیدا کردیم،
‫ولی بهترینشون هنوز پیدا نشدن
‫چون عمیق ترین ‫ها ‫هستن.
‫با ،کلنگ ،بازوهای قوی و عشق
‫یه روز همه شون رو پیدا میکنیم
‫آمورتی...
‫اسمت مهم نیست
‫تو از خون منی
‫نیا.
‫بیا...
‫آمورتی.
‫سلام سلام مازل کوچولو.
‫ببخشید مزاحم شدم.
‫چی میخوای؟
‫میخوام از ژاک یه چیزی بپرسم.
‫چی؟ ‫- نظرت.
‫ناراحت نمیشی که ...ا.ا.جناقی
‫... به احمقی من داشته باشی
‫میدونی ما مزاحمتون نمیشیم.
‫و تا وقتی ما رو دعوت نکنید ما برای دیدنتون نمیایم.
‫و اگر دوست نداری من با ‫آماندا ازدواج کنم،
‫خب.. ‫منتظرم.
‫داری از آماندا خواستگاری میکنی؟
‫- به تو میسپارمش. ‫- ممنون.
‫من چی؟ ‫فکر کردی من چی هستم؟
‫پاسکال، تو سرور من هستی
‫نمیتونم اینجا ازت درخواست کنم.
‫فردا ازت درخواست میکنم
‫با دستکش های خاک سرخ
‫در انتهای چاه
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.