..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫نه، نمی‌تونم بخورم. ‫دندونم درد میکنه.
‫گوش کن، من وقتم تنگه. ‫بعدا میام بهت سر میزنم.
‫حواستو جمع کن. ‫پلیسای اینجا همیشه چهار چشمی حواسشون هست.
‫خوب نیست با جیب خالی از دریا خارج بشی.
‫یکی می‌خوای؟ - ‫نه، نه... -
‫هی، چراغو نبر.
‫سه روزه اینجام. دارم دیوونه میشم.
‫باشه، اینم از چراغ.
‫خب، می‌خوای چیکار کنی؟
‫می‌خوام پیاده بشم.
‫دیوونه‌ای؟
‫می‌خوای اینجا هم تحت تعقیب بشی؟
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم. ‫این دندون درد داره روانیم میکنه.
‫نمیکَشت که.
‫نمی‌خوام تو این لونه موش، کارم تموم بشه.
‫می‌خوام برم ساحل و کَلَک این دندون درد رو بکنم.
‫و اگه گیر بیفتی چی؟ ‫اینطور نیست که دندونتو بِکَنَ....
‫بلکه سرتو میکَنَن.
‫نگران نباش.
‫کَله خودمه، نه تو.
‫دارم میرم ناپل.
‫اگه هدفت ساحله، ‫همین الان پولو بده.
‫بهم اعتماد نداری؟
‫نه، چون پیاده شدن از کشتی کاری نداره...
‫ولی بدون مدارک شناسایی، ‫نمی‌تونی برگردی.
‫اول بهم پول بده، ‫بعد چمدونتو بهت میدم.
‫برام نگهش دار.
‫بیا اینجا...خیلی درب و داغونی.
‫نمی‌تونی اینجوری پیاده بشی.
‫برو خودتو تمیز کن.
‫صابون هم اونجا هست.
‫می‌دونی از کجا می‌تونم یه دندون پزشک پیدا کنم؟
‫نخواستیم بابا.
‫خودم یکی پیدا میکنم.
‫حواستو جمع کن.
‫زیاد اون بیرون حرف نزن.
‫ببخشید، می‌دونید دندون پزشکی کجاست؟
‫دندون پزشک!!
‫بهترین جنسه. ‫یکمشو میدم امتحان کنی.
‫با این صابون همیشه تمیز می‌مونی.
‫ببخشد. من اهل اینجا نیستم. - ‫غذا می‌خواید؟ -
‫بفرمایید، ماهی تازه دارم.
‫نه، غذا نمی‌خوام. دندون پزشک می‌خوام. ‫دندونم درد میکنه.
‫آهان...دندون پزشک. ‫دنبال دندون پزشک میگرده.
‫طرف فرانسویه.
‫یه مورد خوب تو میدون کوربتا هست.
‫واقعا کار طرف خوبه.
‫بهتره بره پیش دکتر بِنِتی، تو خیابون سائو برنادو.
‫ارزونتره، می‌شناسمش.
‫تو خفه! فهمیدی؟ ‫خودم میدونم چی دارم میگم.
‫بهم اعتماد کنید. مستقیم برید جلو، ‫بعد بپیچید چپ...
‫بعد بپیچید راست. ‫اونجا یه نشونه بزرگ پیدا می‌کنید.
‫عمرا نتونید پیداش کنید.
‫بیچاره. دندونش درد میکنه. - ‫آره، می‌دونم. -
‫آقا رو پیش دکتر بنتی در سائو برناردو ببر.
‫اون شما رو میرسونه. - ‫ممنون. -
‫منم فرانسوی حرف میزنم.
‫اهل شهر نیس هستم.
‫دندون پزشکیش دوره؟ - ‫نه، صاف همونجاست. -
‫بزودی می‌رسیم اونجا.
‫دندون درد، مثل عاشق بودنه، ‫مگه نه؟
‫آره، فقط یه نگاه به قیافه‌م بنداز.
‫قربان، شما فرانسوی حرف می‌زنید، درسته؟ ‫یه پیشنهاد خوب براتون دارم.
‫اینجا رو نگاه...چرم خالصن. ‫از رودس آوردمشون.
‫سفت و محکمن.
‫برای کفش درست کردن عالیه. ‫باید امشب بفروشمشون.
‫بدون پول نمی‌تون سوار کشتی بشم. ‫موندم کاپیتانم الان چیکار میکنه.
‫دست از سرم بردار. برو ببینم.
‫التماستون می‌کنم. تخفیف خوبی هم میدم.
‫بابا عجب سیریشی هستی...
‫گمشو دیگه. ‫نمی‌بینی دندون درد داره؟
‫اینجاست. ‫طبقه سوم.
‫هی، آقا... - ‫تو روحش، بابا ولم کن. -
‫پس می‌خوای با همدیگه پول مبادله کنیم؟
‫می‌تونیم پولامونو با هم عوض کنم.
‫هممم؟
‫پس...
‫به ازای 1100 فرانک، من 2000 لیر میدم. - ‫چقدر؟ -
‫معامله خوبیه. هی...برو اونور.
‫بگو چقدر گفتی؟ - ‫هزار و صد فرانک به ازای دو هزار لیر. یه صرافیه مستقیم. -
‫مستقیم باشه یا نه، چاره دیگه‌ای هم ندارم. - ‫بفرمایید. -
‫خب، خداحافظ آقا.
‫اینجا منتظرت می‌مونم.
‫بشینید، لطفا.
‫تو رو خدا سریع تمومش کنید، ‫خیلی درد میکنه.
‫اهل جنوا نیستید، درسته؟ - ‫فعلا فقط برام دندون درد مهمه. -
‫عذر میخوام.
‫دهنتو باز کن، لطفا.
‫باید درش بیارم.
‫ولی اول باید وسایلمو میکروب کُشی کنم.
‫آره...اول...
‫بدون بیهوشی، 450 لیر میشه، ‫در غیر این صورت، 800 تا درمیاد.
‫ببین؛ این بیهوشیه کوفتی رو...
‫سریع بزن. من عجله دارم. ‫پولشو دارم.
‫بیا! بگیر!
‫الان که وقت این کارا نیست. - ‫بگیر دیگه. -
‫شرمندم، ولی این تقلبیه.
‫ریدم بهش. - ‫پیش میاد. بازم پول دارید؟ -
‫آره، ولی احتمالا اینم خواهر جونشه.
‫درسته، همینطوره. شرمندم.
‫تو که نمی‌خوای منو تو این شرایط ول کنی...
‫فرانک دارم. قبول میکنی؟ - ‫بله، اما تو صرافی رسمی قبول می‌کنم. -
‫گمش کردی؟
‫می‌خوای یه خبر خوب بشنوی؟ ‫کیفمو زدن.
‫ولی به هر حال باید درش بیاری. ‫همین الان.
‫ولی، قربان...
‫می‌خوام شبو تو مکانی بگذرونم که دندون درد نداشته باشم.
‫آخه جای خوبی در کار نیست. - ‫آره، مخصوصا زندان. -
‫چی؟ - ‫قراره برم زندان. پس زود درش بیار. -
‫پس، بدون بیهوشی.
‫با بیهوشی بهتر بود...
‫وای، دارم بال درمیارم.
‫حالا واقعا قراره برید زندان؟
‫برای بیچاره‌هایی مثل من، همون زندان خوبه.
‫بیا. برا امشب. ‫وقتی تو زندان دردت گرفت.
‫ممنون دکتر.
‫دیگه حالا می‌تونم غذا بخورم.
‫شرمندم، ولی من دیگه ناهار ندارم... ‫منظورم این نبود. -
‫تو زندان، بهتون غذا هم میدن، قربان.
‫قربون فردین بودنتون، آقا.
‫یادتون باشه، ‫با سمت چپ خیلی عذا نجویید.
‫خب...بدرود و موفق باشی.
‫هنوز اینجایی؟ - ‫منتظرت بودم. -
‫منتظرم بود؟
‫اون مردی که باهام پول عوض کرد رو می‌شناسی؟
‫نه.
‫کیفمو زد و بهم پول تقلبی داد.
‫دیگه پولی نداری؟ - ‫نه. و یه دندون هم کمتر دارم. -
‫پس، برو پیش پلیس.
‫فکر خوبیه...
‫می‌دونی کلانتری کجاست؟ - ‫آره، همین نزدیکیاست. -
‫گُشنمه.
‫ولی بدون پول، ‫قراره چیکار کنی؟
‫مجبورم مُفتکی غذا بخورم.
‫رسیدیم.
‫اینجا کلانتریه؟
‫آره، طیقه اول.
‫میرم بالا، تو اینجا بمون.
‫دیگه به من نیازی نداری؟
‫نه، ندارم.
‫خداحافظ دختر. ‫راستی اسمت چیه؟
‫چیکینا.
‫و تو؟
‫پیِر.
‫اسم قشنگیه...پیر.
‫آره؟ - ‫ولی بزودی میای پایین؟ -
‫آره، ولی تنها نمیام.
‫خب دیگه. برو، خداحافظ.
‫الو!
‫الو؟
‫صبح بخیر.
‫چی می‌خواید؟
‫راستیتش من گُشنمه. ‫کسی فرانسوی بلد نیست؟
‫چی؟ - ‫می‌تونم با یکی حرف بزنم؟ -
‫فرانسوید؟
‫کُمسیر فرانسوی بلده.
‫الو.
‫هر افسر پلیسی بود اشکال نداره.
‫کمسیر بزودی میادش. منتظر بمونید.
‫هنوز نرسیده. اونجا بشینید.
‫الو.
‫الو!
‫بفرمایید.
‫بیا تو دیگه!
‫ممنون. کجا بزارمش؟
‫اینجا.
‫داره کلافمون میکنه.
‫شراب و چاقو لازم نیست.
‫حله.
‫تو فرانسه هم، اونا چاقو دوست ندارن.
‫فرانسه؟ - ‫اهمم. -
‫این چیزا، اشتهامو کور میکنه.
‫در آوردن یه چاقو از تو بدن خیلی سخته.
‫غذای ایتالیایی دوست داری؟
‫جوابشو بعدا بهت میدم. ‫شایدم هیچ وقت.
‫هیچ وقت نمی‌فهمی غذای ایتالیایی دوست دارم یا نه.
‫آشپز خوبی هستی؟
‫با تجربه‌م. همین نزدیکیام.
‫نه، برا من که فاصله هر مکانی عینهو سفره قندهاره.
‫نه، رستورانم دُرُست سمت راستته.
‫لعنت.
‫این گفتگو، گُشنم کرد.
‫و دوست دارم برم رستورانش.
‫اما پول ندارم. ‫ولی گور باباش
‫چیکینا! اینجا چی کار می‌کنی؟
‫بدو برو خونه.
‫برو دیگه.
‫دیدی چی شد؟ گُشنم کردی. - ‫باعث افتخاره. -
‫خیلی روم حساب نکن.
‫صبح بخیر، مارتا.
‫پارسال دوست، امسال آشنا.
‫ببین کی اینجاست... - ‫چیکینا، فرار کن. -
‫بدو برو!
‫ممنون. بدون تو. ‫احتمالا گیرش مینداخت.
‫طرف کیه؟ - ‫شوهرم. -
‫ظاهرا خیلی با هم خوب کنار نمیاید. - ‫آره. -
‫چه بد.
‫لطفا میوه بیارید خانم. - ‫باشه، میارم. -
‫یه نوشیدنی. - ‫باشه، اونم میارم. -
‫اون دخترمه. شوهرم می‌خواد ببردش. ‫ولی عمرا بتونه.
‫پس تو مامان اون بچه‌ای؟ - ‫آره. -
‫دیگه به خِیر گذشت.
‫خب، چی می‌خوای؟
‫گوش کن...
‫استیک خوب دارید؟
‫اگه هر کی سرش به کار خودش باشه. ‫اوضاع گُل و بلبل میشه.
‫آروم بگیر. نمی‌خوام اینجا قِشقِرق راه بندازی.
‫برو بابا. - ‫زنگ میزنم پلیس. -
‫زنگ بزن. من با پلیسا رفیقم.
‫گفتم نمی‌خوام ببینمت.
‫از لحاظ قانونی، هنوز زنمی.
‫یا برمی‌گردی یا ‫یه راه برای پس گرفتن چیکینا پیدا میکنم.
‫نه.
‫دیگه نمی‌تونی ببینیش.
‫من شبانه روز کار می‌کنم، ‫تا دخترم دیگه به تو نیازی نداشته باشه.
‫خوشحالم که خدمتکاری میکنم. حتی برده هم میشم.
‫ولی نمیزام بدونه، ما چجوری با هم زندگی کردیم.
‫با فقر و بیچارگی تو اون بار بودیم.
‫برو دیگه. برو گمشو.
‫بزار کارمو کنم. برا تو هم بهتره.
‫راست میگی. خیلی آدم این دور و بره.
‫ولی بازم همو می‌بینیم. - ‫بزدل... -
‫گمشو.
‫برو قبل این که خونَم جوش بیاد.
‫گرفتی چی شد؟
‫میگم...اینکه جلوی غذا خوردن منو نمگیره که؟
‫عوضی! - ‫مارتا، مارتا...یکی صدات میکنه. -
‫الان میام.
‫هنوز تموم نشده. ‫دیر یا زود، پدرتو درمیارم.
‫عجب حرفایه ناپسندی.
‫سلام.
‫برای کسانی که چیزی برای خوردن ندارن، بخشش کنید.
‫دسر مِیل داری؟
‫آخیش. بالاخره حرف غذا شد. - ‫شرمندم. -
‫برای کسانی که چیزی برای خوردن ندارن، بخشش کنید.
‫بفرمایید. خب؟
‫یه استیک خوب خواسته بودم. - ‫استیک؟ -
‫آره. یه دندونمو به خاطرش از دست دادم. - ‫و فکر نکنم فقط برای استیک اومده باشی ایتالیا. -
‫خوت برا چی اومدی؟
‫برای چیزای قشنگ. ‫مثل، موزیک.
‫موزیک، زنا...
‫برای کسانی که چیزی برای خوردن ندارن، بخشش کنید.
‫دیگه روحیه این کارا رو ندارم. - ‫قصدتون هم کافیه. -
‫اتفاقا قصدشم ندارم.
‫پس، یه استیک. - ‫امروز گوشت نداریم، قربان. -
‫ماکارونی؟ - ‫باشه. -
‫پس ماکارونی.
‫و یه عالمه کَره. - ‫باشه. -
‫نصف گالن هم شراب.
‫برای کسانی که چیزی برای خوردن ندارن، بخشش کنید.
‫این مشروب...خدایا اسمش چی بود... - ‫برندیه؟ -
‫نه..
‫آهان، دریا. - ‫درسته...دریا. -
‫می‌خوامش...
‫دو تا بیار.
‫دو تا؟
‫نه...ممنون. - ‫چرا؟ مگه نمی‌تونم دو تا بخورم؟ -
‫آهان، از اون لحاظ.
‫یه لحظه گیج شدم.
‫خب، صورتحساب لطفا. - ‫باشه. -
‫یه ماکارونی...یه ماهی...
‫درسته. - ‫دو تا نوشیدنی، میوه، شراب اعلا. -
‫سه گالن بود. - ‫نه، دو و نیم تا بود. -
‫میکنه 1250 لیر. - ‫دویست و پنجاه لیر. -
‫نه...1250 لیر. - ‫فرقی نداره. فقط بگو رییست بیاد. -
‫می‌تونی به من پول بدی. - ‫آخه پولی ندارم. -
‫آره. ندارم.
‫ولی اگه پول نداری، ‫نمی‌تونی که تو رستوران غذا بخوری.
‫منصفانه‌ست. برا همینه رییس رو می‌خوام. - ‫و اونم زنگ بزنه پلیس؟ -
‫والا تا موقعی که بیاد اینجا، نمی‌دونم.
‫ازم سواستفاده کردی. - ‫به نظرت شبیه این جور آدمام؟ -
‫پس برا چی اومدی؟
‫چون گُشنم بود.
‫و یکی هم کیفمو زد و پول تقلبی بهم انداخت.
‫و پلیس هم که... - ‫بزار اون پول تقلبی رو ببینم. -
‫تقلبین. شکی توش نیست. - ‫بزار ببینم... -
‫باشه بیا.
‫اینا واقعین.
‫بازی بازی راه ننداز. - ‫اوه... -
‫شد 1250 لیر. طرف خوب غذا خورد. - ‫آهان. -
‫چقدر شد؟ - ‫ -1.250.
‫اینجا چی می‌خوای؟ - ‫پیر غذا خورد؟ -
‫پیر کیه؟ - ‫همون فرانسویه. من راهنماش بودم. -
‫راجع به چی حرف میزنی؟ - ‫ازش دزدی شده. -
‫و دندونشم درآورد. - ‫دیگه برو بخواب...برو. -
‫خداحافظ، مامان.
‫نمی‌خوام. - ‫پول انعاممو برداشتم. -
‫نمی‌دونم باهاش چیکار کنم.
‫پولت. - ‫گفتم که، نمی‌خوامش. -
‫گل؟
‫بیا. - ‫ممنون. -
‫نه، اینکه خیلی زیاده. - ‫زیاده؟ -
‫پس به همه گل بده...اول، اینجا.
‫یکی برا آشپز... یکی برا خانم. ‫بفرمایید.
‫دوباره بردارم؟ - ‫بله. -
‫بفرما. - ‫ممنون. خیلی مهربونید. -
‫برای رییس. - ‫مردا که گل قبول نمیکنن. -
‫و یکی هم برای مامان بزرگ. - ‫ممنون. -
‫می‌خوام همه قشنگ باشن. - ‫ولی این که خیلی زیاده... -
‫آخه برا مراسم خاکسپاریمه.
‫وایسا یه نوشیدنی دیگه بخور. - ‫شب بخیر و نگران نباشید.
‫وقتی صاحب اینجا بهت پیشنهاد نوشیدنی میده، ‫باید قبول کنی.
‫نیازی هم به عصبانیت نیست.
‫نه، نیست. - ‫پس، یکم دیگه بمون. -
‫باشه.
‫ممنون...شب بخیر.
‫خدا به همتون عجر بده.
‫گل می‌خواید؟ - ‫نه. -
‫این گل رو به زنی که منتظرشید، بدید.
‫من منتظر زنی نیستم.
‫یه لیوان دیگه؟
‫نه؟ - ‫دوست ندارید؟ -
‫نه، ممنون. بسمه.
‫مشروب از حدت بالاتره، مگه نه؟ - ‫همین جوریشم یه عالمه مشروب خورده. -
‫برای زنی که این همه مشکل داره، ‫اونقدرا ناراحت نیستی.
‫مشکلات. ‫بهشون فردا فکر میکنم.
‫چه ایده بِکری.
‫تو فردا چیکاره‌ای؟
‫معلوم نیست.
‫می‌خوای با کشتی برگردی؟
‫آره، با کشتی.
‫کجا؟
‫بستگی داره. ‫به کاپیتانش؟ -
‫نه، تو این سفر، خودم فرماندم. - ‫حس کنجکاویمو برانگیختی. -
‫فکر کنم بهتره بازم بخوری. - ‫نه، باعث میشه سرم گیج بره. -
‫من پیرم. - ‫گفتی، پیری؟ -
‫برا همین نمی‌خوای مست بشی. - ‫بی خیال...پیر خان... -
‫من هیچ وقت مشکلی با گذر عمر نداشتم. ‫چون هرگز از زنای جوونتر خوشم نمیومده.
‫میشه برم؟ - ‫آره. -
‫ممنون به خاطر شراب. - ‫شب بخیر. -
‫دخترم تنهاست.
‫منم میرم. ممنون به خاطر شراب. - ‫قابلتو نداشت. -
‫مارتا، جوآنا! این چیه؟ ‫پول قلابی گرفتید؟ دیوونه‌اید؟
‫هر دو تونو اخراج میکنم. - ‫پس اخراجمون کن! تقصیر خودت بوده... -
‫همش سرت با زنا میجنبه. - ‫من؟ -
‫فکر کرده خیلی جوونه. - ‫خفه شو، شروع نکن... -
‫میکنم. اگه به خاطر من نبود، ‫ورشکست میشدی.
‫خیلی دوست دارم ببینم ‫تنهایی چجوری از پس این همه مشتری برمیای.
‫پس بزار ببینیم.
‫ازم عصبانی نباش. - ‫چرا باید باشم؟ -
‫بهش فکر نکن.
‫باید برم. - ‫برو -
‫خداحافظ پیر. - ‫از کجا اسممو می‌دونی؟ -
‫چیکینا بهم گفت. - ‫خداحافظ، مارتا. -
‫اسم منو می‌دونی؟ - ‫ناسلامتی همه مشتریا می‌دونن. -
‫ولم کن، عوضی.
‫جنده! جنده! - ‫کمک. -
‫هی...دیوونه‌ای؟
‫داشتی می‌کُشتیش...
‫یکی از همین روزا، ‫تو بد دردسری میفتی.
‫دیگه برو. - ‫عمرا. -
‫برو گمشو دیگه.
‫تنت میخاره؟ - ‫چی؟ برو. -
‫بهت صدمه زد؟
‫بیا، باهات میام.
‫وقتی با یکی ازدواج می‌کنی، ‫آخراش، دیگه اوضاع مثل قبل نیست.
‫با اون، اوضاع جهنم بود. چه وضعی که نداشتم...
‫آره، کارشون همینه.
‫تو این زندگی خیلی عذاب میکشیم، ‫ولی هیچ وقت نمی‌تونیم به بعضیاشون عادت کنیم.
‫ازش متنفرم.
‫ولی چرا دارم به تو اینا رو میگم؟ ‫آخه تا حالا به کسی نگفتم.
‫گاهی وقتا درد و دل، برای بهتر کردن حالت خوبه.
‫تازه چند ساعته دیدمت، ‫ولی انگاری خیلی بیشتر بوده.
‫تو هم خوشحال نیستی؟ - ‫من هیچ وقت خوشحال نبودم.
‫ولی هیچ وقت تسلیم نمیشی.
‫دیگه اهمیتی بهش نمیدم...کار می‌کنم.
‫آره. جون کندن باعث میشه فراموش کنی.
‫به قول معروف: هر چقدر دشوارتر زندگی کنی، ‫پوست کلفت‌تر میشی.
‫و زندگیه امروزه هم خیلی دشواره...
‫جایی که من زندگی میکنم، یه خرابست.
‫به خاطر جنگ؟ - ‫آره. -
‫بعضی آدما بی خیال میشن. ‫بقیه هم وایمیستن و دوباره شروع میکنن.
‫و زندگی هم کم کم داره همین وضعو میگیره.
‫همیشه میشه از اول شروع کرد.
‫این داستان زندگیمونه.
‫و اگه به طور اتفاقی، بتونی زندگی کنی، ‫قبلش از درون مُردی.
‫آره...درسته.
‫همه مشکلاتی دارن.
‫یادته وقتی منو تو کلانتری دیدی؟ ‫داشتم به کُشتن خودم فکر می‌کردم.
‫چرا؟
‫دلیلشو نپرس. - ‫منم نمی‌خوام بدونم. -
‫در کُل، فراتر از دماغمو نمی‌تونم ببینم.
‫و چیا می‌بینی؟ - ‫موقع غذا خوردن، زمان خوابیدن... -
‫روزهایی که داره میگذره و ‫دخترم داره بزرگ میشه.
‫و تو این فکری شاید یه مرد خوب نصیبت بشه. ‫که میشه.
‫برا هز زنی، یکی هست.
‫خونه‌ت دوره؟ - ‫نه، همین نزدیکی‌هاست. -
‫زنی رو تو فرانسه ول کردی، رفتی؟
‫دخترم هنوز نخوابیده.
‫اینجا خونه‌ـته؟ - ‫آره. -
‫بهش سخت نگیر. - ‫نه، امشب نمی‌گیرم. -
‫چیه، چیکینا؟ - ‫می‌دونی ساعت چنده؟ -
‫کجا بودی؟ - ‫رفتم پیاده روی. -
‫تنهایی؟ - ‫با چند تا از دوستا. -
‫چرا برقا رو روشن گذاشتی؟ - ‫می‌ترسیدم. -
‫اولین بارت که نیست تنهایی. - ‫آخه نصفه شبه... -
‫اگه نصفه شبه، برو بخواب...
‫با اون مرد فرانوسیه، ‫چیکار کردی؟
‫چی؟
‫هممم...همه چی روبراهه. ‫دیگه برو بخواب.
‫موقع کشیدن دندونش، ‫حتی داد هم نزد.
‫هی، اونجا چیکار میکنی؟ - ‫بیا پایین، وگرنه بازداشتت می‌کنم. -
‫برو پِی کارت.
‫دختر خانم، ‫می‌دونی مارتا کجا زندگی میکنه؟
‫چیکار می‌کنی؟ ‫ازم می‌ترسی؟
‫فقط می‌خوام غذا بخورم.
‫فقط پرسیدم خونه مارتا رو می‌شناسی یا نه.
‫نمی‌دونی؟
‫چکینا رو چی؟ ‫یه دختر هم قد خودته، می‌شناسیش؟
‫چرا جوابمو نمیدی؟
‫مامان.
‫چی شده؟ - ‫ببخشید، خانم. -
‫می‌دونید مارتا کجا زندگی میکنه؟
‫و چکینا؟ - ‫آهان، مارتا. در دوم از سمت چپت. -
‫ممنون. - ‫بیرون چیکار می‌کردی؟ درو ببند. -
‫برگشتی.
‫نتونستم سوار کشتی بشم. - ‫چرا؟ -
‫خب...برا اینکه، ‫من مثل بقیه نیستم.
‫اونا دنبالمن.
‫و شاید هم حق دارن. - ‫بهم بگو چیکار کردی. -
‫واقعا می‌خوای بدونی؟
‫یه زن رو تو فرانسه کُشتم. - ‫نه... -
‫آره. عشقمو کشتم. - ‫ساکت. -
‫اینا چیَن؟ - ‫دخترم، مرغ بزرگ میکنه. -
‫از من نمی‌ترسی؟
‫نه.
‫نمی‌ترسم.
‫چه بد.
‫پیر، بیچاره.
‫چرا بیچاره؟ ‫من کُشتمش.
‫اون 22 ساله‌ش بود. ‫من براش خیلی پیر بودم.
‫می‌خواست شانسشو با یه پسر جوون امتحان کنه و من کُشتمش.
‫خسته‌ای. باید استراحت کنی.
‫امشب می‌تونی اینجا بخوابی.
‫نه، باید برم. ‫کمکتو لازم دارم.
‫باشه برا فردا.
‫نمی‌خوای کمکم کنی؟ - ‫نمی‌خوام بدون استراحت کردن بری. -
‫مثل آب خوردن دستگیرت میکنن. ‫باید اول بخوابی.
‫باید یه راهی برای وارد شدن به بندر باشه. - ‫آره. پیدا میکنم. قول میدم. -
‫دیگه دراز بکش.
‫اینوری.
‫تو پیر نیستی، پیر. ‫منم دیگه 20 ساله نیستم.
‫چی شد؟ - ‫هیچی. پام خورد به مرغ. -
‫برو این تو.
‫اینکه مرغ چکینا هستش.
‫چکینا!
‫عذر میخوام.
‫بیا...مرغتو بگیر.
‫اگه نمی‌خوای وارد قابلمه کسی بشه، مراقبش باش.
‫مرغ بیچاره. چجوری تونسته بره پایین؟
‫بزار بمونه. همینجوریم دیرت شده.
‫ولی بهتره برم بالا و یه نگاهی بندازم.
‫دیروز در مرغدونی رو قفل کردم. ‫شاید یکی به زور وارد شده.
‫و گیرنم یکی اونجا بود، می‌خوای چیکار کنی؟ ‫بگیر بشین.
‫شاید درِ آشپزخونه رو باز کردن.
‫همیشه میگم، تو مرغ عالیه من هستی.
‫به چی زُل زدی؟ - ‫هیچی. -
‫برو عزیزم. ‫بچه خوب و گوش به زنگی باش.
‫باید برم خرید.
‫بدو که دیرت شد.
‫چکینا، چطوری؟ بیا پیشم، ‫باید باهات حرف بزنم.
‫ولم کن.
‫ولم کن. - ‫فقط یه لحظه. -
‫از جون این دختر چی می‌خوای؟ - ‫اون دخترمه. -
‫دروغ میگه.
‫یکی زنگ بزنه پلیس.
‫نیازی به توضیح دادن ندارم. ‫اون دخترمه.
‫بزار برم! بزار برم!
‫خواهشا یکی پلیس رو خبردار کنه. - ‫آره، بزار پلیس بیاد... -
‫کار اشتباهی نکردم. اون دخترمه. منم حق دارم.
‫از سر راه برو کنار.
‫اون دخترمه. - ‫دروغ میگه. می‌خواد منو بدزده. -
‫خب، هر دو تاتون با من بیاید.
‫نه! اینور.
‫ممنون. واقعا باید اصلاح می‌کردم.
‫حالا می‌تونم برم.
‫حالا چرا هولی؟
‫آخه اگه کشتی بدون من بره... - ‫سر وقت میرسی اونجا. -
‫بعدش چیکار می‌کنی؟
‫آروم میشم.
‫و اینجا نمی‌تونی آروم باشی؟
‫اگه بخوای، می‌تونی اینجا بمونی.
‫می‌تونی کار کنی، زندگی کنی.
‫ولی تو تنها نیستی.
‫اگه می‌خوای زندگیتو عوض کنی، ‫باید از اول شروع کنی.
‫اینجا هم وضع همینه. امید داشتن بی فایده هستش مارتا.
‫تو جنوا هم می‌تونی پنهون بشی.
‫کیه؟ - ‫پلیس. -
‫خانم مارتا مانفردینی؟ - ‫بله. -
‫تو اداره پلیس منتظرتون هستن. - ‫چرا؟ -
‫شوهرتون می‌خواسته بچه‌تونو بدزده. ‫کمسیر می‌خواد باهاتون حرف بزنه.
‫چی می‌خواد؟ - ‫درباره چکینا هستش. -
‫چی؟ - ‫باباش می‌خواسته بدزدش. -
‫من میرم. ‫یه درس حسابی بهش میدم.
‫همینجا منتظرم باش.
‫بشینید.
‫شما خانم مارتا مانفردینی از جنوا هستید؟ ‫کسی که تو صومعه زندگی میکنه؟
‫هستید؟ - ‫بله. -
‫این مرد شوهرتونه؟ - ‫بله. -
‫ایشون دخترتونه؟ - ‫بله. -
‫شوهرتون ادعا میکنه شما ولش کردید و دخترشم بردید.
‫درسته؟ - ‫بله. -
‫چرا؟ - ‫چون یه بار فوق العاده داشتیم. -
‫اونم خانم اونجا بود. - ‫دخترمون داشت بزرگ میشد... -
‫نمی‌تونستم بزارم تو اون محیط زندگی کنه.
‫یه روزم اینو دستگیر کردن و منم با دخترم، ‫برگشتیم ایتالیا.
‫و حالا می‌خوام با من برگرده نیس. ‫می‌خوام شغلمو پس بگیرم.
‫آقای کمیسر. ‫دارم مراحل طلاق گرفتن رو انجام میدم.
‫دخترم تحت سرپرستیه منه.
‫منم که باید مراقب آیندش باشم.
‫درخواست می‌کنم، دخترم برگرده پیشم. ‫این حق طبیعیه منه.
‫چرا؟ مدرکی از رفتار غیر اخلاقی توسط این زن دارید؟
‫آقای کمیسر. ‫ازش سوال کنید دیشب داشت با یه ولگرد چی کارا می‌کرد.
‫اونم وقتی که دخترمون تنها بود.
‫دیوس، عوضی! دیشب که نزدیک بود منو بکُشی.
‫زنم یه معشوقه داره. - ‫دروغ میگه. -
‫نمی‌خوام دخترم با این زندگی کنه. نمی‌خوام.
‫جو گیر نشید. ‫بزارید با دختر حرف بزنیم.
‫دخترو بیارید.
‫بیا اینجا، بیا پیش من.
‫اسمت چیه؟ - ‫چکینا. -
‫چکینا، مامانت دیشب کِی برگشت خونه؟
‫بعد از کار. نصف شب. مثل همیشه.
‫دخترم. راستشو بگو. ‫مامانت تنها زندگی میکنه؟
‫با من زندگی میکنه. - ‫درسته، اینو می‌دونیم. -
‫ولی دوستایی در کارن؟ ‫کسی که بیاد ببینش؟
‫نه. مامانم با کسی دوست نیست.
‫ولی من هستم. همه رو می‌شناسم.
‫اسم اینو گذاشتید بازجویی؟ ‫نکنه این "عدالت جدید ایتالیایی" هستش؟
‫نکنه می‌خواید با کتک اعتراف بگیریم؟ - ‫نه. -
‫فقط دارم میگم، ‫من حتی برا خودم و دخترم، پاسپورت هم گرفتم.
‫تا برگردی نیس؟
‫پس ناراضی هستید؟ ولی باید دخترو بهش پس بدید.
‫تا موقعی که قاضی حرف دیگه‌ای نزنه، ‫دختر پیش شما میمونه.
‫خانم و دختر می‌تونن برن. ‫شما اینجا می‌مونید و یه ربع دیگه میرید.
‫ممنون کمیسر. ‫بیا اینجا، کچینا.
‫پس منم از ایتالیا میرم. - ‫خوبه، به نفع خودتونه. -
‫وقتی از مدرسه اومدی بیرون، حواستو جمع کن. ‫شاید بخواد دوباره بدزدت.
‫فهمیدی؟ - ‫آره، مامان. -
‫قراره خونه با پیر غذا بخوری؟ - ‫پیر؟ پیر دیگه کیه؟ -
‫می‌دونم کی تو خونه هستش. - ‫و از کجا می‌دونی؟ -
‫دیشب صدای حرف زدنشو شنیدم. - ‫ولی تو که خوابیده بودی. -
‫پس فیلم بازی کردی.
‫اگه گوش داده باشه، افتضاحه. - ‫می‌شناسمش. حرفی نمیزنه. -
‫می‌تونست به کمیسر بگه.
‫بیخیال، پیر.
‫آخه من فقط نگران خودم نیستم. - ‫در این مورد باهاش حرف زدم. -
‫به نظرش قضیه بو دار نبود.
‫پس اینقدر حرص نخور.
‫تازه نگاه چقدر فاصله هستش. ‫و یه جورایی هم خوابیده بود.
‫اگه فیلم بازی نکرده باشه.
‫بیا یه امتحانی بکنیم.
‫بیا. تو تختش بخواب.
‫روش به دیوار بود. نگاه نکن.
‫خیلی آروم حرف می‌زدی. - ‫آره، می‌دونم. -
‫آماده‌ای؟ - ‫آره. -
‫من یه زنو تو فرانسه کُشتم. ‫شنیدی؟
‫نه، نشنیدم. - ‫مطمینی؟ -
‫آره، شک نکن.
‫باشه. ‫حالا بزار من اینجا بخوابم.
‫برو.
‫آماده‌ای؟
‫حرف بزن.
‫من یه زنو کشتم...
‫راست میگی. صدا نمیاد.
‫اینو بگو پیر... - ‫چی؟ -
‫اون زنو دوست داشتی؟
‫تو رو خدا دیگه بهش اشاره نکن. ‫وگرنه تمومی نداره.
‫من چی؟ ممکنه منو هم بکُشی؟
‫چرا؟ تو که به کسی صدمه نزدی.
‫این تویی که می‌خوای بهم صدمه بزنی. ‫می‌تونم بکشمت.
‫تو نه. چون نمی‌دونی چجوریه.
‫لایورا! لایورا!
‫چیه؟
‫برا منم بگیر. ‫پول تو سبده.
‫باشه.
‫پس بیشتر میخوام. - ‫هی...وایسا نوبتت بشه. -
‫کچینا؟ - ‫چیه؟ -
‫مخصوص اون مرد فرانسوی و مامانت.
‫دروغگو. - ‫مامان. -
‫کچینا، بس کن.
‫برو خونه! باید با مامانت حرف بزنم.
‫و تو لایورا! جَلدی برو بالا.
‫اون شروع کرد. - ‫پدرتو درمیارم...برو خونه ببینم. -
‫تو هم برو بالا و ‫حواست به مامانت باشه.
‫آره، مامانت دیشب با یه مرد فرانسوی بود.
‫خانم داره از زندگی لذت میبره.
‫اول یه نیش به خودت بزن، بعد به دیگران.
‫برو تو. ‫قبل اینکه قاطی کنم.
‫کچینا، چه خبر؟ چطوری؟
‫خوبم. تو چی؟
‫بد نیستم.
‫راستی، اسممو یادت رفته؟
‫پیر.
‫چرا تو مدرسه نموندی؟ - ‫کسی نیومده بود. -
‫کچینا. کچینا. - ‫هممم. -
‫لباس اینجاست. - ‫همون سفیده؟ -
‫آره. رو تخته.
‫الان رسید. می‌تونی تنت کنیش.
‫بهم نگاه نکن. - ‫چرا؟ -
‫یعنی اینقدر زشتی؟
‫برو بیرون.
‫این چه رفتاریه؟ - ‫اشکال نداره. -
‫یه تیکه ماه میشی.
‫نمی‌خوام بمونی. اینجا خونه منه.
‫خونَت؟
‫باهاش خوب باش.
‫نه، نمی‌خوام دیگه باهاش حرف بزنم.
‫اینجا چی می‌خوای؟ ‫حتی نمی‌تونم لباسمو دربیارم...
‫تازه اصلا معلوم نیست کیه و از کجا اومده.
‫خفه شو. این چیزا در حد سن و سال تو نیست.
‫نکنه خبر نداری همسایه‌ها دربارت چی میگن؟
‫بزار بشنویم. چی میگن؟
‫دارم با مامانم حرف میزنم. ‫نه تو.
‫گفتم اینجوری حرف نزن. - ‫هر چی عشقمه میگم. اون بدرد نخوره. -
‫آروم بگیر، وَلَده چموش! ‫نکنه باباتو ترجیح میدی؟
‫تو از اون بدتری.
‫درسته...همه اینا بخاطر منه.
‫چی کار کردم؟ زدمش.
‫مثل باباش. - ‫بیا اینجا، گریه نکن. -
‫آروم باش...
‫گریه نکن. - ‫نه. باید برم رستوران. -
‫دیرم شده.
‫می‌تونی غذا درست کنی؟ - ‫آره، نگران نباش. -
‫باز کن. احمق بازی در نیار. منم.
‫باز کن.
‫اینم از شیطونک خانم. - ‫چی می‌خوای؟ -
‫هیچی. می‌خوام حرف بزنم.
‫پس از من بدت میاد.
‫آخه چی باید بهت بگم؟ این مشکل منه.
‫آره، آره...ولی درکت می‌کنم.
‫نمی‌خوام مامانم نزدیک تو باشه.
‫نگاه، مرغت. - ‫بهش دست نزن. -
‫بهتره با اون لباس، بغلش نکنی.
‫اونم لباس به این تمیزی...
‫احمق بودم که بخاطرت نگران بودم. - ‫آخه مگه من چیکارت کردم؟ -
‫هیچی. فکر کنم هیچ کاری نکردی.
‫اونقدری سِنِت میرسه که بفهمی.
‫دیروز، می‌خواستی بری زندان.
‫زندان؟
‫و چرا امروز نظرتو عوض کردی؟
‫می‌دونی چرا می‌خواستم برم زندان؟
‫بگو دیگه.
‫دیروز، از هیچی لذت نمی‌بردی.
‫و امروز؟
‫امروز بر عکس شده. ‫مامانم نظرتو عوض کرده.
‫من باهات بد رفتار نمی‌کنم.
‫می‌دونم. ‫ولی می‌خوام بری.
‫سعیمو کردم. ولی نمی‌دونم چجوری از بندر بگذرم.
‫اگه می‌تونستی، می‌رفتی؟
‫شاید، نمی‌دونم.
‫ولی صحبت دربارش فایده نداره. ‫نمیزارن رد بشم.
‫می‌تونم کاری کنم رد بشی.
‫چطوری؟
‫از طریق دَرش.
‫خسته نباشی...
‫خیلی مطمئن نبودی، آره؟
‫کَشتیت کجاست؟ - ‫والا اگه بدونم. -
‫بیا بریم اونور.
‫اونه؟ - ‫آره. -
‫پس، خداحافظ. - ‫خداحافظ. -
‫امروز دیر کردی چکینا. ‫چطوری؟
‫کارم اینجا تموم بشه، ‫میریم خونه.
‫حالا عجله‌ای نیست. - ‫چرا؟ -
‫پیر رفتش.
‫چی گفتی؟
‫گفتم پیر رفتش.
‫کی بهت گفته؟
‫خودم دیدمش. دنبالش کردم.
‫پس الان فقط خودمون دوتاییم.
‫چی شده، مامان؟
‫هیچی.
‫نمی‌تونی درک کنی.
‫دروغگو. راست نمیگی.
‫راسته. تا حالا دروغ نگفتم.
‫چجوری از بین نگهبانا رد شد؟ - ‫همین جوری رفت جلو. -
‫کجا رفت؟ - ‫نمی‌دونم... -
‫تنها بود؟ - ‫آره... -
‫مامان.
‫بیا.
‫ببخشید آقای، کارلو. ‫می‌تونم برم؟
‫باشه...جیووانا می‌مونه. ‫برو.
‫تا یه ربع دیگه برمی‌گردم. - ‫باشه. -
‫ممنون. بیا.
‫کجا بودی؟ تمام شب منتظرت بودم. ‫بجنب.
‫امشب میریم. سر وقت اومدی.
‫نه، من نمیرم. - ‫چی؟ -
‫نمیام.
‫اینجا هم می‌تونی خوب زندگی کنی.
‫شاید. - ‫پای یه زن در میونه، مگه نه؟ -
‫یکی و نصفی...
‫چمدونتو چیکار کنم؟ - ‫بدش بهم. -
‫میرم بیارمش.
‫چی شده؟ بزارید بره.
‫هی...اونا یکیو بازداشت کردن.
‫حالا طرف چیکار کرده؟
‫چیکار کرده؟ - ‫یه زن رو کُشته. -
‫پس اگه بگیریدش، ‫من باید پاداش بگیرم.
‫پلیس فرانسه دنبالش میگرده. ‫این مشخصاتشه.
‫من دندون پزشکش بودم. ‫مشکلش جدی بود.
‫چیزی بهتون گفت؟ - ‫الان یادم اومد. -
‫یه حرف عجیبی زد.
‫گفتش: ‫"امشب تو زندان می‌خوابم."
‫و این توجه شما رو جلب نکرد؟ - ‫نه، آخه نگفت چرا... -
‫تازه، به من ربطی نداشت. ‫شاید فقط مرخصی گرفته بود.
‫اعتراف دیگه‌ای هم کرد؟ - ‫نه...آهان، آره. گفت گشنشه. -
‫ولی عجیب بود، آخه...
‫ساعت چند بود؟ - ‫هفت صبح. -
‫اگه گشنه بوده، باید یه چیزی می‌خورده. ‫رستورانای نزدیک رو جستجو می‌کنیم.
‫نه. ‫اونا پولای تقلبی قبول نمی‌کنن.
‫به قیافش نمی‌خوره آدم احمقی باشه.
‫صاحب اینجا کجاست؟ - ‫تو آشپزخونه. -
‫آقای فاوستو! یکی باهاتون کار داره.
‫شب بخیر. این مرد رو می‌شناسید؟ - ‫نه. چرا؟ -
‫دیشب اینجا شام خورد؟ - ‫فکر نکنم. بزار ببینم. آنا! -
‫دیروز 60 تا غذا سِرو کردم.
‫این مرد دیشب اینجا شام خورد؟
‫شبیه آقای پارندیه. - ‫نه، کجا اونه. -
‫پس نمی‌شناسمش. - ‫باید از اسکناس‌های تقلبی استفاده کرده باشه. -
‫می‌دونستم، اونم بعد از اون کودتای دیروز. - ‫کودتا؟ -
‫یکی به من پول تقلبی داد. - ‫بزارید ببینمش. -
‫خب، آخه... - ‫باهاش چیکار کردی؟ -
‫انداختمش دور. - ‫بیخیال، نباید می‌کردی. -
‫شب بخیر.
‫بیا.
‫چیه؟ - ‫فکر کردم رفتی بندر. -
‫رفتی و برگشتی...
‫می‌دونستم می‌مونی، ‫ولی باورم نمیشد.
‫کچینا بهم گفت رفتی. ‫تعقیبت کرده بود.
‫تعقیبم کردی؟ عجب کاری...
‫راسته؟ - ‫خودت خوب می‌دونی. -
‫فقط رفتم چمدونمو بیارم و بعدش برگشتم.
‫اشتباه فکر کرده بودی.
‫دیگه مهم نیست.
‫کجا میری؟ - ‫پیش ماریا. -
‫کجا؟ - ‫خونه ماریا. -
‫برو.
‫به چی زُل زدی؟
‫چه چیزای خوشگلی داری. - ‫آره...خوشگل... -
‫می‌دونستم خوش سلیقه‌ای.
‫خیلی وقته چیزایه زیبایی مثل اینو لمس نکردم.
‫قبلا از این چیزا داشتم.
‫ولی از وضعم گلایه‌ای ندارم.
‫چه تیغ خوبی. اونوقت تیغی که من بهت دادم رو نگاه...
‫اونم خوب بود.
‫نگاه، اینم تو چمدون بود.
‫چقدره؟ - ‫بیا وقتی خرجش می‌کنیم، بشماریمش. -
‫نباید خرجش کنی. - ‫چرا؟ -
‫تا بتونی برا خودت پس اندازش کنی. ‫آخه فعلا بیکاری.
‫تازه، دو هزار لیر هم بهم بدهکاری. - ‫بیا، همش مال تو. -
‫نه، نه...اون دو هزارتا برای رییسه. ‫پولای تقبلی رو که یادت هست؟
‫آهان. اون دو هزار لیر. پولشو میدم.
‫خب...بریم؟ - ‫کجا؟ -
‫بریم قدم بزنیم. - ‫قدم بزنیم؟ -
‫اون یکیو ترجیح میدم. - ‫واقعا؟ -
‫آخه نمی‌دونم. - ‫اگه همینو دوست داری، می‌تونی برش داری. -
‫قیمتشو دیدی؟ دود از سرت بلند میشه. - ‫بی خیال قیمت. -
‫خانم اینو برمیداره. - ‫نه، نمی‌خوامش. -
‫اون یکیو می‌خوای؟ - ‫آخه باید برم سرکار. -
‫امروز نباید بری. - ‫مجبورم، پیر. -
‫نمیشه بهشون زنگ بزنی؟
‫آره، می‌تونم. - ‫براتون گشادترش کنم، خانم؟ -
‫تنگه. ولی بزار همینجوری بمونه.
‫میشه اینو لطفا بپیچونید؟ - ‫نه، نه...نمیخواد بپیچونیش. -
‫فردا میام و می‌گیرمش. - ‫هر جور مایلید. -
‫خوبه. الان بریم برات کیف بخریم.
‫اون دختره چشمش تو رو گرفته بود. - ‫آره...ولی به سلیقه‌م نمیخوره. -
‫تازه، کی به من نگاه میکنه؟ - ‫من میکنم. -
‫پس بهم نگاه کن.
‫یه کمکی بکن.
‫شب بخیر خانم. - ‫شب بخیر. -
‫یادت نره بهشون زنگ بزنی.
‫خانم؟ - ‫الان میام اونجا. -
‫غذای ما کجاست؟ - ‫یه دقیقه دیگه میام. -
‫دو ساعته علافیم. بجنبید. - ‫حتما. -
‫برو کنار. ‫نمی‌بینی چقدر کار رو سرم ریخته.
‫صدای تلفن رو نمی‌شنوی؟ - ‫الان میام. عذر می‌خوام. -
‫الو، تویی؟ ‫ببین، راستی...چی؟
‫باشه، شب بخیر.
‫خودش بود، مگه نه.
‫کی؟ مارتا؟ چشم رو هم بزارید میاد اینجا.
‫بسه. دروغ میگی. ‫چی گفت؟
‫ولی اون نبود.
‫دیروز با یه مرد فرانسوی رفت بیرون.
‫و جالبه که امروز نیومده.
‫قضیه تلفن چی بود؟ ‫اون که راستشو نمیگه، خونه‌ش کجاست؟
‫به من ربطی نداره.
‫اگه برید، خودم پیداش میکنم. ‫بعدش میاد.
‫باشه، اگه بیاد، ‫منم اینجام.
‫بسه دیگه. آدرسشو بده. - ‫این شراب... -
‫یه لحظه.
‫بیا اینجا.
‫بی خیال، بیا تاکسی بگیریم. - ‫نه، این ما رو میرسونه. -
‫تاکسی هم همینطور...
‫دیدی، به اندازه کافی جا هست. - ‫تابلویه. -
‫بلیط هاتونو بدید.
‫بلیط‌ـتتو بده من.
‫یه لحظه فقط.
‫تو جنده خونه که نیستیم، آقایون!
‫نکن این کارو، عزیزم.
‫پیر!
‫بیا.
‫بگو کِی پیاده بشیم.
‫چِت شده؟ - ‫هیچی. -
‫اعصابم خرد شد اینقدر وایستادم. - ‫باید تاکسی می‌گرفتیم. -
‫دوست ندارم پولاتو یه دفعه خرج کنی.
‫پول که چرک کف دسته.
‫اصلا به فکر آینده نیستی. ‫عجیبه، انگار تو دنیای خودتی.
‫آینده...همه یکی دارن. ‫ولی من نه.
‫عذر میخوام. ‫بزارید بلیط هاتونو ببینم.
‫می‌بینی؟ حتی تو این خطِ کاری هم، یه آیندست.
‫تق، تق.
‫ممنون.
‫می‌بینم که هرگز به زندگی فکر نمی‌کنی
‫زیاد نه.
‫اگه حتی نمی‌تونی خودتو دوست داشته باشی، ‫چطوری می‌خوای هوای یه زن رو داشته باشی؟
‫زبل خانم! معلومه با فکر این حرفو زدی.
‫انگار چون دوسِت دارم، ‫اذیت میشی.
‫بی خیال. داشتم شوخی می‌کردم.
‫شرمندم.
‫دردم گرفت. - ‫بگو ببینم، پیر... -
‫اشکالی نداره منو خوشحال می‌بینی؟
‫البته خودت فکر می‌کنی خوشحالی.
‫مدارک! گفتم مدارکت. - ‫من همینجا زندگی میکنم. -
‫دارم از سرکار میام. - ‫باشه. -
‫کارت شناساییمه. ولی عکسش گم شده. - ‫حله، برو -
‫چه خبر شده؟ ‫بعدا دربارش می‌فهمید. -
‫خب؟
‫اگه اون با کَسیه، به من ربطی نداره. ‫من کَسی رو ندیدم.
‫قاعدتا دخترتم نمی‌دونه دیگه؟
‫نه، دخترمم نمیدونه.
‫منم چیزی ندیدم.
‫باشه، احمق بازی دربیارید. ‫ولی یادتون باشه یارو، مَرد خطرناکیه...
‫و پلیس فرانسه دنبالشه.
‫چیکار می‌کنی؟ برو بخواب.
‫دنبال کی میگردن؟ فرانسویه؟ - ‫به تو ربطی نداره، شب بخیر. -
‫اون گربه رو بده بهم.
‫تو هم بگیر بخواب دیگه.
‫چرا نمیری بخوابی؟
‫دو تا ورودی و چند تا خیابون هست. - ‫می‌تونیم در مورد ورودی‌ها، یه کاری بکنیم. -
‫ولی چجوری می‌تونیم؟ ‫همه جا پلیسه.
‫نگاه، اونجان. - ‫اگه فقط می‌تونستم... -
‫ولی تو که اصلا نمی‌دونی کجان. - ‫یه فکری دارم، شاید بتونه فرار کنه. -
‫لایورا! برو بخواب.
‫کچینا، تو هم می‌تونی اینجا بخوابی. - ‫نه، ترجیح میدم تو خونه منتظر بمونم. -
‫هر جور مِیلته. - ‫دروغ میگه. -
‫می‌خواد بره بیرون...
‫گوش کن کچینا، ‫مستقیم برو خونه، اینجوری بهتره...
‫فکر نمی‌کردم دیگه مردی بتونه خوشحالم کنه.
‫خوشحالم اشتباه فکر می‌کردم.
‫هیچیو از دست ندادم. الان ثروتمندم. ‫چون تو رو رو دارم.
‫تو هم یه چیزی بگو دیگه.
‫ناراحت کنندست که خوشحالیتو با بدبختی مثل من، هدر میدی.
‫بدبخت؟ - ‫بدبخت که نه، یعنی بدون آینده. -
‫چون می‌دونی که من آینده‌ای ندارم.
‫آره، می‌دونم. ‫می‌دونی رییس بهم چی گفت؟
‫چی؟ دو هزار لیرشو میخواد؟ - ‫نه. -
‫که ما زوج خوبی میشیم. - ‫آها، آره. و رییس هم همیشه درست میگه.
‫من خوش قیافه نیستم، ولی تو هستی. ‫اینجوری برابر میشیم.
‫معلومه! تو زوج‌ها، زنا همیشه باید قشنگ باشن.
‫ولی تو چیزای دیگه هم باید قشنگ باشن.
‫دخترم به زندگیمون رنگ میده.
‫باید بهش خیلی چیزا رو توضیح بدی. ‫چون خیلی نمی‌شناستت.
‫اون کسی رو دوست نداره، ‫پس زیاد حالیش نمیشه.
‫می‌دونی قراره چیو بفهمی؟ - ‫نه. -
‫که نمی‌تونی منو ول کنی. - ‫آره؟ -
‫آره. برات خیلی بد شد. تقصیر خودت بود. ‫نباید میومدی اینجا.
‫حتی اگه می‌خواستی بری، ‫نمی‌تونستم بهت اجازه بدم.
‫مثل کَنه می‌چسبیدم بهت، ‫همه جا دنبالت میفتادم.
‫قطار.
‫که چی؟ من که جایی نمیرم.
‫می‌دونم حاضری بری. - ‫نه، نه. -
‫امتحان کن، ببین می‌تونی مقاومت کنی.
‫مراقب باش پیر.
‫رقصیدن؟ اونم تو این ساعت؟ - ‫خوش می‌گذره. -
‫می‌خوای بری تو؟
‫نگاشون کن. هنوز دارن حال میکنن. - ‫آخه باحاله دیگه. -
‫حتی اونی که هیکلش شبیه آخونده. - ‫آخوند نیست، فقط چاقه. -
‫والا ما که این چیزا رو بلد نیستیم.
‫یه امتحانی بکن. - ‫نه، ممنون. -
‫نوشیدنی می‌خوای؟ - ‫نه، ممنون. -
‫بعضی وقتا فکر می‌کنم دربارم قضاوت می‌کنی.
‫چجوری می‌تونم؟ من بهت علاقه دارم.
‫ممکنه منو فراموش کنی؟ - ‫آره، راه‌های زیادی برای فراموش کردن هست. -
‫تا برا خودت بهونه جور کنی.
‫دلم می‌خواد یه کاری کنم، ‫همه نگرانی‌هاتو فراموش کنی.
‫هنوز به معجزه اعتقاد داری. - ‫وقتی عاشق باشی، همه چی ممکنه. -
‫شجاعت کافی داری؟ - ‫آره. -
‫بهش برای عبور از سختی‌ها، نیاز داری. - ‫می‌دونم. -
‫کاشکی می‌تونستم چشامو ببندم و یه ‫آینده خوب ببینم.
‫حتی با چشایه بازتم، ‫می‌تونی یه آینده خوب ببینی.
‫می‌دونم.
‫خب دیگه. ‫باید برگردیم.
‫آره.
‫مجبوریم. آخه صبح شده.
‫خوبی؟
‫فقط خسته شدم. - ‫واقعا؟ -
‫آره...
‫الان بهترم.
‫نگاه.
‫اونجا چیکار میکنه؟
‫داره ما رو میپاد.
‫می‌بینم که ازش می‌ترسی. - ‫من؟ بترسم؟ -
‫بالاخره طبیعیه. - ‫آره، فکر کنم. -
‫بیا. نمی‌خوام تو رو ببینه.
‫همه‌شون اینجان.
‫مدارک!
‫چی؟ چی می‌خواد؟ - ‫مدارک. -
‫دزدیدنش. - ‫برات پیداش کردیم. -
‫مالِ تویه؟
‫این تویی؟
‫نه، نه. - ‫ول کن مارتا. اینجوری برات بهتره. -
‫آینده‌ای با هم نداشتیم. - ‫پیر. -
‫پیر! پیر!
‫بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.