..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫"سـرچـشـمـه"
‫بر اساس کتابی نوشته ‫آین رند
‫کارگردان ‫کینگ ویدور
‫میخوای به تنهایی ‫در برابر تمام دنیا بایستی؟
‫در معماری جایی برای ابتکار نیست.
‫هیچکس نمیتونه ساختمان های قدیمی را ‫بهتر کنه. فقط میشه ازشون کپی کرد.
‫ما سعی کردیم سبک های تاریخی ‫پذیرفته شده را بهت آموزش بدیم.
‫اما تو از یادگیری امتناع می کنی. و ‫فقط معیارهای خودت را مدنظر داری.
‫اصرار داری ساختمان هایی طراحی ‫کنی که قبلا ساخته نشدند.
‫این مدرسه ‫چاره ای جز اخراج شما ندارد.
‫و وظیفه من به عنوان مدیر اینه ‫که بگم تو هرگز معمار نخواهی شد.
‫نمیتونی به زنده ماندن امیدوار ‫باشی مگر اینکه سازش را بیاموزی.
‫به من نگاه کن. ظرف ‫چند سال دیگر به اوج...
‫این حرفه میرسم به این دلیل که ‫آنچه مردم می خوان رو بهشون میدم.
‫تو به جایی نخواهی رسید.
‫می خوای برای ‫هنری کامرون کار کنی؟
‫میدانم، او30 سال پیش ‫معمار بزرگی بود.
‫او برای معماری مدرن جنگید. ‫کارش تمومه. توهم اینو میخوای؟
‫چرا می خواهی ‫برای من کار کنی؟
‫خودت رو نابود میکنی، اینو میفهمی؟
‫قبل از اینکه دیر بشه باید اخراجت کنم
‫ای کاش ‫در سن تو این کار را می کردم.
‫چرا اومدی پیش من؟ ‫من از کپی کارهای احمقم راضی هستم.
‫نمی خواهم هیچ ‫رویاپرداز تشنه ایی در اطرافم باشد.
‫تو یک خودخواه گستاخی. ‫خیلی به خودت مطمئنی...
‫اگه 20 سال پیش بود با کمال میل ‫یه مشت به صورتت می زدم.
‫فردا ساعت 9 بیا سر کار.
‫نه نه نه. این اینجا باشه. ‫حالا برو.
‫صبر کن ‫اسمت چیه؟
‫هاوارد رورک.
‫روزنامه آقا؟
‫"بنــر" صبح رو بخرید. ‫همچی را بخوانید.
‫روزنامه آقا؟
‫"بنــر" صبح رو بخرید. ‫همچی را بخوانید.
‫روزنامه را به من بده.
‫یکی دیگه بده.
‫همه رو بده من.
‫گفتم همه رو بده.
‫فکر می کنید کارم تمامه، ها؟
‫این تمام پولیه که دارم.
‫اما هنوزم میتونم ‫با پولم این کار رو بکنم.
‫من می تونم این کار را بکنم...
‫هاوارد تویی... اینجا رو ببین
‫تو این مقاله، نباید...
‫معمار هاوارد رورک
‫فایده نداره هاوارد ‫چرا تسلیم نمیشی
‫بیا تو.
‫بی فایده ست.
‫تو از جایی که من ول کردم شروع کردی
‫وارث من، ها؟ ‫به اینا نگاه کن
‫تو جلوتر از من نرفتی...
‫- و نخواهی رفت. ‫- خواهیم دید.
‫چند ساله که به تنهایی کار می کنی؟
‫و چی برای ارائه داری؟
‫تواین سال ها فقط ‫چهارتا ساختمان ساختی.
‫همین برای ‫نشان دادن کافیه.
‫بعد از این همه دردسر که کشیدی؟
‫توقع نداشتم آسان باشه اما کسی ‫که مرا بخواد میاد سراغم.
‫آنها نمی خواهندت پسرم. نمی فهمی؟ ‫این چیزیه که آنها می خواهند.
‫"بنــر" گیل واینند، ‫کثیف ترین روزنامه این کشور.
‫اگه به عقایدت پایبند باشی، ‫از گرسنگی میمری.
‫گیل واینند به مردم ‫آنچه را که می خواهند می دهد:
‫معمولی، مبتذل ‫و پیش پا افتاده.
‫او شاید قدرتمندترین ‫مرد معاصر باشد.
‫- می تونی باهاش مبارزه کنی؟ ‫- هیچوقت توجهی بهش نکردم.
‫نگاه کن اون مردم رو میبینی؟
‫میدونی نظر آنها در مورد معماری چیه؟
‫برام مهم نیست که آنها در مورد معماری ‫یا هر چیز دیگه چه فکری می کنند.
‫من نمی خواهم ببینم ‫آنها با تو چه میکنند.
‫از من دیگه گذشته. ‫به اندازه کافی کشیدم.
‫من نمی خواهم بخشی ‫از شهر گیل واینند باشم!
‫یه آمبولانس میخوام.
‫هاوارد، به ‫این ساختمان ها نگاه کن.
‫آسمان خراش ها، بزرگترین ‫سازه ساخت دست بشر
‫با این حال، هنوزم مانند ‫معابد یونانی...
‫کلیساهای گوتیک،
‫و یا تلفیقی از هر سبک باستانی ‫که میتونن کپی کنند ساخته میشند.
‫فقط بخاطر اینکه دیگران قبلا ‫اینکارو کردند. من بهشون گفتم.
‫گفتم که شکل یک ‫ساختمان باید از هدفش پیروی کند.
‫و اینکه مواد ‫جدید نیازمند شکل های جدیده.
‫و اینکه یک ساختمان نمیتواند ‫شکل ساختمان دیگه باشه...
‫همانطور که یک انسان نمی تواند ‫روح انسان دیگری را به عاریت بگیرد
‫هاوارد، هر ایده جدید در جهان،
‫از ذهن مردان مستقل زاده می شود...
‫و میدونی بهایی که ‫باید برایش بپردازن، چیه؟
‫من اونو ساختم
‫هاوارد بهم یه لطفی بکن
‫همه چیزهام رو که نگهداشتی، بسوزان.
‫همه یادداشتهام ‫طراحی هام،
‫قراردادهام
‫- همه را بسوزان، باشه؟ ‫- چشم
‫نمی خواهم چیزی از ‫من تو دنیا باقی بمونه.
‫و متاسفم تو را ‫برای مقابله با آنها تنها میگذارم.
‫هاوارد، بی فایده است!
‫تسلیم شو. سازش کن ‫الان مصالحه کن.
‫دیر یا زود مجبوری بکنی.
‫چرا داری اینو میگی؟ ‫خودت این کار رو نکردی.
‫برای همین بهت میگم.
‫چون کاری ـه که من نکردم.
‫میخوای اینجوری ‫تموم کنی؟
‫آینده ات میشه همین.
‫- این چیزیه که می خواهی؟ ‫- آره
‫پس خدا رحمتت کنه هاوارد. ‫راه جهنم را در پیش گرفتی.
‫ساخته نشود!
‫- سلام هاوارد. ‫- سلام پیتر.
‫داشتم رد میشدم، فکر کردم ‫سری بزنم. مدتیه که ندیدمت.
‫شنیدی که گای فرانکن ‫هفته گذشته شریک من شده؟
‫نه.
‫دیدی، تو پیشرفت منو دنبال نمی کنی ‫اما من حواسم بهت هست.
‫خب ما الان فرانکن و ‫کیتینگ هستیم.
‫لازم نیست که بگم، گای فرانکن ‫معمار برجسته کشوره.
‫نه، لازم نیست.
‫یادته یک بار بهت گفتم ‫که اوج میگیرم.
‫- الو؟ ‫- "وسترن یونیون؟"
‫نه. اشتباه گرفتی.
‫منتظرکسی هستی هاوارد؟
‫داشتی درباره ‫گای فرانکن می گفتی.
‫داشتم یادآوری یک پیش بینی را میکردم.
‫متنفرم از اینکه ببینم ‫اینطوری سقوط میکنی.
‫یادته چطوری ‫شروع کردیم؟
‫حالا ببین، خسته نشدی؟
‫چرا اومدی اینجا پیتر؟
‫چون ما دوستان قدیمیم ‫و از دیدن شکست خوردنت متنفرم.
‫- من شکست نخوردم. ‫- تظاهر فایده ای نداره.
‫یک سال ـه که مشتری نداری.
‫اشتباه میکنی پیتر ‫یک سال و نیم ـه.
‫خب، ممکنه چند صد دلاری ‫برات مونده باشه
‫14دلار و 57 سنت مونده.
‫و اینهمه صورت حساب؟ ‫اخطار برق؟
‫تو کشو اخطار قطع به ‫همراه اخطار تخلیه ست.
‫انتظار داری چگونه حل بشه؟
‫این مشکل منه نه تو.
‫پس رد نکن هاوارد ‫هر وقت بخوای میتونی پس بدیش
‫- بهش نیاز داری. ‫- ممنون، پیتر.
‫- من نیازی ندارم. ‫- اما من می خواهم کمکت کنم.
‫نه کمک می کنم ‫و نه کمک می خواهم.
‫اوه چرا ول نمیکنی
‫- چیو؟ ‫- این ژست رو
‫یا این آرمانهایی رو ‫که برگزیدی.
‫نمیتونی تنهایی جلوشون در بیای. تسلیم شو ‫یاد بگیر که با دیگران کنار بیای.
‫ساختمانی طراحی کن که همه طراحی ‫میکنند، اونوقت ثروتمند و مشهور میشی.
‫مورد تحسین قرار میگیری و ‫میشی یکی از ما.
‫اینه که ترا ناراحت میکنه، پیتر؟ ‫که میخواهم تنها و مستقل باشم؟درسته؟
‫- نمی دانم. ‫- برو خونه پیتر.
‫دیره.
‫- ساعتت را گم کردی هاوارد؟ ‫- گرو گذاشتم.
‫- شب بخیر. ‫- موفق باشی.
‫- سلام؟ ‫- آقای رورک؟
‫- بله ‫- قول داده بودم امروز جواب بدم آقای رورک،
‫اما متاسفانه هیات مدیره ‫هنوز تصمیم نگرفته.
‫میدونم که باعث شدیم خیلی ‫منتظر بمونید،
‫اما نقشه هایی که برای ساختمان ‫ما دادید بسیار غیرعادی اند،
‫که در تصمیم گیری ما را ‫دچار مشکل کرد.
‫اما قول می دهم ‫فردا پاسخ بدیم.
‫اگر نشد، باید ‫کل آخر هفته را منتظر بمانید،
‫اما تا دوشنبه خواهیم فهمید.
‫شما بسیار صبور بودید آقای رورک
‫می توانید کمی بیشتر صبر کنید؟
‫باشه صبر می کنم.
‫ممنون
‫آقای رورک، پروژه مال شماست.
‫هیئت مدیره ‫بانک امانی منهتن
‫شما را به عنوان معمار ‫ساختمانش انتخاب کرد.
‫تبریک میگم ‫پروژه فوق العاده ایه.
‫هیئت مدیره بسیار تحت تأثیر قرار گرفت.
‫این یک کار فوق العاده است، یک ‫فرصت نادر برای یک معمار.
‫این پروژه شما را مشهور می کند.
‫این فرصتی است ‫که سال ها منتظرش بودید.
‫- بله ‫- مال شماست.
‫به یک شرط کوچک ‫اوه، فقط یک تغییرکوچک.
‫که اگر موافقت کردید، می توانیم ‫قرارداد را امضا کنیم.
‫- اون چیه؟ ‫- خب طبیعتا...
‫ما به هیچ وجه طرح ‫شما را تغییر نمی دهیم.
‫این نبوغ نقشه های شماست ‫که ما را در ساخت آن متقاعد کرد.
‫اما از نظرزیبایی شناختی سبک شما ‫ناشناخته است. که عموم آنرا نمی پسندند.
‫مردم را شوکه میکند. ‫خیلی متفاوت و منحصر بفرده.
‫خاص بودن خوبه ، اما چرا ‫افراط؟ همیشه حد وسطی هم هست.
‫بنابراین ما می خواهیم طراحی ‫زیبای شما را حفظ کنیم...
‫اما آن را با کمی ‫وقار کلاسیک طبیعی کنیم.
‫اینطوری.
‫ما این رو ساختیم تا ‫ایده کلی خود را به شما نشان دهیم.
‫خیلی ساده ست. ‫شما فقط باید آن را کپی کنید.
‫ما ازتون می خوایم که ‫ساختمانت را به این شکل تغییر بدی.
‫حالا یک ترکیبی از مدرن ‫و کلاسیک داریم که...
‫مطمئنا همه را ‫راضی می کند. و حد وسط است
‫چرا وقتی میشه در وسط ‫بود، ریسک کنیم؟
‫میبینی؟ مانع ‫هیچی نمی شود، نه؟
‫همیشه باید با سلیقه عموم سازش کرد. ‫متوجه شدید.
‫نه.
‫اگر کار مرا می خواهید، باید ‫همانطور که هست بپذیرید یا قبول نکنید.
‫اما چرا؟
‫یک ساختمان مثل انسان یکپارچگی دارد.
‫و کاملا منحصر به فرده.
‫باید به ایده خود پابرجا باشد،
‫شکل خاص خود را داشته و به ‫هدف خود عمل کند.
‫اما ما نمی توانیم از ‫سبک های رایج معماری فرار کنیم.
‫چرا نکنیم؟
‫- چون همه قبولش دارند. ‫- من ندارم.
‫میخوای از استانداردهای عمومی ‫سرپیچی کنید؟
‫من استانداردهای خودم را دارم.
‫- قصد داری با دنیا بجنگی؟ ‫- در صورت لزوم
‫اما بالاخره ما مشتری شما هستیم و ‫وظیفه شما خدمت به ماست.
‫من برای داشتن مشتری، نمی سازم. ‫من برای ساختن، مشتری بدست میارم.
‫آقای رورک، نمی توانیم ‫در این مورد بحث کنیم.
‫تصمیم هیئت مدیره قطعی است.
‫ما این تغییرات را می خواهیم.
‫آیا قرارداد را طبق شرایط ما ‫قبول میکنید یا خیر؟
‫البته شما آگاه هستید ‫که آینده شما در خطرـه.
‫شاید این ‫آخرین فرصت شما باشد.
‫خب؟
‫بله یا خیر آقای رورک؟
‫نه.
‫متوجهید دارید چیکار میکنید؟
‫کاملا
‫رورک، این دیوانگی محضه.
‫نمیشه فقط یک بار تسلیم بشی؟ ‫بالاخره باید زندگی کنی.
‫- اینطوری نه. ‫- پس چطوری؟
‫نمیخوای کار کنی؟
‫در صورت لزوم کارگری میکنم.
‫- خب از پسش بر میای؟ ‫- نه
‫شما کسی بودید که ‫رورک را در وهله اول توصیه کرد.
‫شما انتخابش کردی. ‫گفتی خوبه.
‫- نبود؟ ‫- بعد تغییرات را پیشنهاد کردی.
‫گفتی قبولشون میکنه.
‫بله گفتم.
‫همانطور که گفتم آقای گیل واینند ‫ساختمانی به سبک کلاسیک می خواهد.
‫- پس چرا این مرد را انتخاب کردی؟ ‫- یک تجربه بود، آقایان.
‫یک تجربه بسیار جالب.
‫اما قراره چه کار کنیم؟
‫طبیعیه یه معمار دیگه انتخاب کنید.
‫بله، آقای توهی.
‫بنــر ‫روزنامه مردمی
‫مطمئنم میدونی که من هیچی ‫واسه خودم نمیخوام آقای واینند.
‫تنها علاقه من ‫رفاه حال همکارانم است.
‫ساختمان جدید بانک امانی ‫یک پیشرفت بزرگ است...
‫و شما ‫سهامدار عمده هستید، آقای واینند.
‫تلاش هیئت مدیره ‫برای انتخاب معمار بی نتیجه بود.
‫آنها هر کسی را که ‫شما معرفی کنید می پذیرند.
‫و وظیفه خود میدانم که توصیه هایم را ‫به شما ارائه دهم.
‫- چه کسی را توصیه می کنید؟ ‫- ستاره در حال ظهور این حرفه...
‫پیتر کیتینگ. هیچ معمار دیگری ‫نمی تواند با او برابری کند.
‫این نظر صادقانه منه، آقای واینند.
‫من شما را ‫کاملا قبول دارم.
‫- واقعا؟ ‫- البته، اما آقای توهی...
‫چرا باید به توصیه شما عمل کنم؟
‫خوب، ناسلامتی من ‫منتقد معماری بنــر هستم.
‫توهی عزیزم، مرا ‫با خوانندگانم اشتباه نگیر.
‫من این اختیار را دارم که چند نمونه از ‫بهترین کارای پیتر کیتینگ را برایتان بیاورم.
‫خودتان می توانید قضاوت کنید.
‫- اگر هرکدوم این برجها را دیده باشید... ‫- دیدم.
‫آنها 2000 سال پیش زمانی ‫که برای اولین بار ساخته شدند عالی بودند.
‫مطمئنا شما که طرفدار ‫معماری به اصطلاح مدرن نیستید؟
‫بی ارزشند.این کارها فقط ‫کار عده ای فردگرای سرکش ـه.
‫ارزش یک کار هنری به ‫طور جمعی به دست میاد...
‫زمانی که هنرمند ‫از استانداردهای اکثریت تبعیت کند.
‫- دیروز اینو در مقاله شما خواندم. ‫- واقعا؟
‫متشکرم.
‫بزرگی شخصیت کیتینگ در اینه ‫که هیچ مهر شخصی...
‫- بر روی ساختمان هایش نمی زنه. ‫- کاملا درسته.
‫او نه تنها خودش بلکه کار ‫انبوهی از آدمای همراهش را عرضه میکنه.
‫و همینطورم مرمرهای رگه دار ‫عالی هنگفت را ارائه میده.
‫فکر نکنم بتوانم در مورد ‫پیتر کیتینگ شما را متقاعد کنم.
‫برعکس.
‫داری موفق میشی.
‫کیتینگ تو بی ارزشه...
‫بنابراین، احتمالا ‫انتخاب مناسبی برای این ساختمان است.
‫مطمئنا محبوب خواهد شد.
‫تو انتظار نداشتی که من ‫یک مرد شایسته را انتخاب کنم، درسته؟
‫من هرگز معمار خوبی ‫برای هیچ بانک یا هتلی...
‫یا ساختمان تجاری ‫که ساختم، استخدام نکردم.
‫من به مردم آنچه می خواهند می دهم، ‫از جمله ستون شما، آقای توهی.
‫یعنی باید برداشت کنم که شما ‫پیتر کیتینگ را انتخاب کردید؟
‫واقعا اهمیت نمی دهم. اونم یکی از اون ‫معماران مدروز به بی عرضگی بقیه ست.
‫با این حال، فکر می کنم ‫شما ایده خوبی داری.
‫من از توصیه های"کارشناس ‫معماری بنــر" پیروی خواهم کرد.
‫بله، مطمئنا، آقای واینند.
‫یک نظر کم اهمیت ‫نوشته الزورث ام. توهی
‫اما شما تنها کارشناس من نیستید، ‫آقای توهی. شما یک رقیب داری.
‫"خانه شما" ‫دومینیک فرانکن
‫باید با دومینیک ‫فرانکن هم مشورت کنم.
‫- بله قربان؟ ‫- به خانم فرانکن بگید بیاد.
‫- من و خانم فرانکن همیشه موافق نیستیم. ‫- مطمئنم.
‫- بله؟ ‫- آقای واینند، باید بگم...
‫خانم فرانکن ‫در ساختمان نیست.
‫به خانه اش زنگ بزنم و ‫ازش بخوام بیاد؟
‫نه.
‫شما که ‫شخصا نمیرید...
‫میدونی توهی؟ یکی از همین روزها ‫ازت خسته میشم.
‫پس سعی می کنم ‫تا زمان مناسب کاری انجام ندهم.
‫- چطوری اومدی تو؟ ‫- خدمتکارت اجازه داد.
‫بی خبر؟
‫انتظار نداشته باش که مانند ‫خودت رفتار کند
‫تو تنها فرد در نیویورکی ‫که از دیدن من امتناع می کنه.
‫برای چی اومدی؟
‫در دفتر بهت نیاز داشتم ‫ولی آنجا نبودی.
‫سابقه نداره که شخصا دنبال ‫یکی از کارمندانت بری؟
‫امیدوارم متوجه شده باشی که ‫می خوام ازت...
‫در مورد موضوعی که برات ‫بسیار جالبه، راهنمایی بخواهم.
‫به دنبال یک معمار برای ‫بانک امانی ام. کی را توصیه میکنی؟
‫هيچ كس.
‫معمار با قابلیتی نمی شناسم.
‫درثانی شما دنبال ‫توانایی نیستید جناب واینند.
‫اگر انتخابش را به تو بسپارم چی؟
‫- نمی خواهم این کار را بکنم. ‫- نه؟
‫الزورث توهی مشتاقانه منتظره ‫دریافت کمیسیون از پیتر کیتینگ ـه.
‫پیتر کیتینگ ‫یک معمار درجه سه.
‫- جدی؟ او شریک پدرته. ‫- اوه بله.
‫- و اینکه نامزدته، نه؟ ‫- آره
‫اگر با پیشنهاد کمک به پیتر ‫با قصد اغوا کردن من لذت می بری...
‫...اشتباه کردی.
‫من هیچ تمایلی ‫برای کمک به حرفه او ندارم.
‫سعی کردم ترا وسوسه کنم، ‫اما این سرگرمم نمی کند.
‫دوست دارم ‫پیتر کیتینگ را ملاقات کنم.
‫امشب با من شام میخورید؟ ‫در مورد اینکار هم بحث میکنیم.
‫- اگه بخوای ‫- ضمنا،هر کسی رو که از اداره...
‫خارج بشه، اخراج می کنم.
‫میدانم.
‫- خودم را اخراج شده بدانم؟ ‫- اینو میخواهی؟
‫واقعا برام مهم نیست.
‫میتونی کاری بیشتراز نوشتن یک ‫ستون کوتاه در مورد ساختمان بکنی.
‫میتونی در بنــر کارهای ‫درخشانی بکنی...
‫اگر ازم بخوای.
‫من هرگز نمی خواستم ‫در بنــر کار کنم.
‫به من بگو، چه چیزی ‫وسوسه ات میکنه؟
‫می خواهم ‫چیزی را که دوست داری پیدا کنم.
‫سعی نکن پیداش کنید، ‫آقای واینند.
‫من هرگز ‫چیزی نمی خواهم.
‫میدونی وقتی وارد شدی داشتم چیکار میکردم؟
‫مجسمه ای از الهه یونانی داشتم ‫که از اروپا آورده بودم.
‫فکر میکردم عاشقشم...
‫- اما شکستمش. ‫- منظورت چیه؟
‫- از پنجره بیرون انداختمش ‫- چرا؟
‫تا مجبور نباشم عاشقش بشم.
‫من وابستگی نمی خواهم. ‫نابودش کردم تا نشه...
‫بخشی از دنیایی که در آن زیبایی ‫و نبوغ و عظمت هیچ شانسی ندارند.
‫دنیای اکثریت و بنــر.
‫هنوزم میخوای ‫امشب با هم شام بخوریم؟
‫بیشتر از همیشه.
‫این یک فرصت عالی است. ‫برای رضایت شما هر کاری می کنم.
‫- می بینم که این شغل را میخوای. ‫- می خوام؟
‫من روحم را برایش می فروشم.
‫شاید جمله درستی باشد. ‫هر چیزی در زندگی بهای خودش را دارد.
‫در این صورت بهایش اینه که ‫نامزدیت را با خانم فرانکن بهم بزنی.
‫نامزدیم؟
‫چرا؟
‫به هر دلیلی ‫که می خوای فکر کن.
‫هر چه که باشد، اما این ‫شرطی است که من می خوام.
‫- دومینیک؟ ‫- نه، پیتر، بهت کمکی نمی کنم.
‫میخوام ببینم بین آقای واینند ‫و تو چه تصمیمی گرفته میشه
‫- اما تو موافقی؟ ‫- این انتخاب توست.
‫نامزدی ما بهت کمک کرد ‫شریک پدرم بشی.
‫حمایت آقای واینند ‫خیلی بیشتر بهت کمک میکنه.
‫مطمئنم شوخیه آقای واینند. ‫چنین چیزی اتفاق نمی افتد.
‫همیشه اتفاق می افتد ‫اما در موردش صحبت نمی شود
‫تصدیق میکنم که ‫رفتار زشتی دارم.
‫صادق بودن بسیار ‫بی رحمانه است.
‫من...
‫من نمی دانم باید چه کار کنم.
‫ساده است. قراره به ‫من سیلی بزنی
‫باید چند دقیقه پیش ‫این کار را می کردی.
‫نه؟ نمیخوای بزنی؟
‫البته لازم نیست بزنی ‫و مجبورم نیستی پیشنهاد را بپذیری.
‫ترجیحا شغل را رد میکنی؟
‫- نه ‫- عالیه آقای کیتینگ.
‫حالا فکر کنم بهتره بروید
‫فردا بیا دفتر من، ‫قرارداد را امضا می کنیم.
‫اگر این چیزیه که شما میخوای، ‫من دخالت نمی کنم.
‫ما دیگر بچه نیستیم.نه؟
‫مطمئنم مشکلی پیش نمیاد ‫آقای واینند.
‫شب بخیر.
‫چرا اینکارو کردی؟
‫فکر کردی مثل پیتر قبول میکنم؟ ‫امیدوار بودی با روش هات منو جلب کنی؟
‫نه. فقط میخواستم بهت نشان دهم که ‫همه فاسدند و می توان آنها را خرید.
‫و اینکه اشتباه ‫میکنی که منو تحقیر میکنی
‫هیچ راه صادقانه ای ‫برای معامله با مردم وجود نداره.
‫چاره ای جز تسلیم ‫یا تسلط بر آنها نداریم
‫من تسلط را انتخاب کردم.
‫یک مرد شریف ‫هیچکدام را انجام نمی دهد.
‫هیچ مرد شریفی وجود ندارد.
‫سالهای زیادی ‫پشت سر گذاشتم تا آن را ثابت کنم
‫من در ناکجا آباد* به دنیا آمدم ‫*هلز کیچن: نام محله فقیرنشین یهودی ‫در آن زمان ـه که در اینجا ناکجاآباد ترجمه شده.م
‫اون فاضلاب را ترک ‫و بنــر را ایجاد کردم.
‫روزنامه حقیریه، نه؟
‫اما موفق شدم به ‫هدفم برسم.
‫- هدفت چی بود؟ ‫- قدرت.
‫چرا میخوای خودتو برام توجیه کنی؟
‫سعی نکردم که...
‫چرا...
‫- همین کار را کردم. ‫- چرا؟
‫فکر کنم بدونی.
‫می بینی؟
‫گاهی فکر میکنم یک هیولام.
‫زنی کاملا بی احساس.
‫من با پیتر کیتینگ نامزد کرده بودم...
‫زیرا او امن ترین و بی اهمیت ترین ‫فردی بود که می توانستم پیدا کنم.
‫و میدونم که هرگز ‫عاشق نمیشم.
‫تا حالا کسی رو دوست نداشتی؟
‫نه و هرگز نخواهم شد.
‫اگر عاشق شوم عاقبتش مثل ‫مجسمه یونانی میشه.
‫میفهمم. و قبول میکنم.
‫با من ازدواج کن.
‫اگر روزی تصمیم گرفتم خودم را ‫به خاطر گناهی وحشتناک تنبیه کنم...
‫- ...با تو ازدواج می کنم. ‫- پس منتظر می مانم.
‫مهم نیست چه دلیلی ‫برای انتخاب داری.
‫- اجازه میدی دوباره ببینمت؟ ‫- چند روز دیگه از شهر میرم.
‫- کجا میری؟ ‫- به خانه پدرم در کانکتیکات.
‫میرم اونجا که هیچکس را نبینم.
‫واقعا دنبال چی هستی؟
‫آزادی: چیزی نخواستن، هیچ انتظاری ‫نداشتن، به هیچ چیز وابسته نبودن.
‫خانم فرانکن
‫چطورید؟ ‫اینجا چه میکنی؟
‫آمدم تابستان را اینجا بگذرانم.
‫بابا تمام خانه اش را به من سپرده.
‫- می خواستم معدن را ببینم. ‫- بذار اطراف رو نشونت بدم
‫این بهترین گرانیت خاکستری ‫در تمام کانکتیکات است.
‫- ماه گذشته ما... ‫- اون مرد کیه؟
‫کی خانم فرانکن؟
‫هیچی فراموش کن.
‫چرا همش به من خیره میشی؟
‫به همان دلیلی که تو به ‫من خیره شدی.
‫نمی دانم از چی حرف میزنی.
‫اگر درست باشه،خانم فرانکن،بیشتر ‫تعجب میکنی و کمتر عصبانی میشی
‫پس اسم منو میدونی
‫شما با صدای خیلی بلند اعلامش کردی
‫گستاخ نباش می توانم تو را ‫در یک ثانیه اخراج کنم.
‫- سرپرست رو صدا بزنم؟ ‫- نه، البته که نه.
‫اما چون می دانید من کی هستم،پس ‫وقتی به اینجا میام دیگر بهم زل نزن.
‫شاید سوءتفاهمی پیش بیاد.
‫من اینطور فکر نمی کنم.
‫بیا تو.
‫- عصر بخیر خانم فرانکن پی من فرستادی؟ ‫- آره
‫می خواهی ‫پول بیشتری در بیاری؟
‫مطمئنا ‫خانم فرانکن.
‫این قطعه سنگ مرمر ‫شکسته و باید تعویض شود.
‫ازت میخوام درش بیاری.
‫بله، خانم فرانکن.
‫حالا شکست ‫و باید عوض بشه.
‫میدونی این چه نوع سنگ مرمریه ‫و از کجا میشه شبیهش را سفارش داد؟
‫- بله، خانم فرانکن. ‫- پس ادامه بده. بردارش.
‫چشم، خانم فرانکن.
‫اوه ببخشید.
‫شاید فکر کردی که دارم مسخرت میکنم ‫اما قصدم این نبود.
‫نمی خواستم مزاحمت بشوم.
‫مطمئنم که مشتاقی تمام کنی ‫و از اینجا بری.
‫منظورم اینه که ‫باید خسته باشی
‫باید چیزی باشد که ‫بخوای در موردش صحبت کنی.
‫اوه، بله، ‫خانم فرانکن.
‫خب؟
‫به نظرم این ‫شومینه خیلی زشته.
‫واقعا؟ این خانه ‫توسط پدرم طراحی شده.
‫شما در موقعیتی نیستی که ‫در مورد معماری صحبت کنی.
‫نه بهیچ وجه.
‫موضوع دیگه ایی انتخاب کنیم؟
‫باشه، خانم فرانکن.
‫به طور کلی، سه نوع سنگ مرمر هست: ‫سفید، عقیق و سبز.
‫آخری را نباید ‫مرمر واقعی در نظر گرفت.
‫سنگ مرمر واقعی دگرگون شده سنگ آهک ـه ‫که توسط گرما و فشار تولید می شود.
‫فشار عامل قدرتمندیه.
‫که منجر به عواقبی می شود که پس ‫از شروع، دیگر قابل کنترل نیست.
‫چه عواقبی؟
‫نفوذ عناصر خارجی ‫از خاک اطراف.
‫که رگه های رنگی موجود در اکثر ‫سنگ های مرمر را تشکیل میده.
‫این سنگ مرمر سفید خالص ـه.
‫شما باید خیلی مراقب باشید، ‫خانم فرانکن.
‫که چیزی جز سنگی ‫با همان کیفیت رو قبول نکنید.
‫این یک سنگ مرمر آلاباما با کیفیتی ‫عالیه که یافتنش سخت ـه.
‫با سنگ شکسته چیکار کنم؟
‫بذارش اینجا خودم برمیدارمش.
‫خیلی خوب.
‫من یک قطعه جدید به همین اندازه ‫سفارش میدم و براتون میارم.
‫- میخوای من نصبش کنم؟ ‫- بله حتما.
‫وقتی رسید بهت خبر میدم ‫من چقدر باید بدم؟
‫باقیش مال خودت.
‫ممنون خانم فرانکن
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر خانم فرانکن.
‫بیا تو.
‫این مرد را از معدن فرستادند، ‫خانم فرانکن.
‫تو کی هستی؟
‫- پاسکواله اورسینی. ‫- چی میخوای؟
‫اون قد بلنده در معدن به من گفت ‫که یک شومینه برای تعمیر داری.
‫آره. بله البته ‫فراموش کردم.
‫بفرما اونجاست.
‫چرا برای نصب سنگ مرمر نیامدی؟
‫فکر نمیکردم برات مهم ‫باشه کی بیاد، خانم فرانکن؟
‫جناب آقای رورک: من سعی کردم ‫شما را پیدا کنم، اما فایده ای نداشت.
‫لطفا در اسرع وقت ‫با من تماس بگیرید.
‫من معتقدم که شما ‫معماری هستید که...
‫برای پروژه خاصی ‫که در ذهنم ـه، لازم دارم.
‫با احترام، راجر انرایت. ‫پی نوشت:من ساختمان هات را دیدم.
‫عصر بخیر، خانم فرانکن. ‫چطورید؟
‫یکی اینجا کار می کرد.
‫مردی قد بلند و لاغر که ‫با دریل کار می کرد.
‫- کجاست؟ ‫- آره، اون رفت.
‫- رفت؟ ‫- ول کرد، فکر کنم رفت نیویورک.
‫- کی؟ ‫- دو روز پیش.
‫اسمش چی...؟
‫نه. نه نمی خوام ‫اسمش رو بدونم
‫- اگه بخوای برات پیدا میکنم... ‫- نه...
‫نمی دانم چی کار کنم. ‫کم آوردم.
‫به آخرش رسیدم ‫دارم دیوونه میشم.
‫- حالا چیزی نشده. ‫- برای تو اشکالی ندارد تفریح میکنی.
‫اما من مشکل دارم. ‫برای تقویت تیراژ کمی هیجان لازمه.
‫باید یک جنگ صلیبی راه بندازم ‫اما نمی دانم از چی...
‫یک جنجال علیه ‫انحصار تراموا راه اندازی بکنیم؟
‫ما دو سال پیش یک جنگ صلیبی ‫علیه سبزیجات کنسروی...
‫ویک جنگ صلیبی ‫علیه وال استریت راه انداختیم.
‫حالا، دیگه چی ‫برای مخالفت وجود دارد؟
‫دومنیک، تو زن باهوشی هستی، نمیشه...؟
‫- متاسفم، من برای اینجور کارا خوب نیستم. ‫- گیل واینند منتظر نتیجه ست.
‫بنــر باید فعال باشد
‫ذهنم قفل کرده و نمیتونم به ‫این فکر کنم که چی را محکوم کنم.
‫- من میدونم. ‫- چی؟
‫این.
‫- کی به یک ساختمان اهمیت می دهد؟ ‫- بستگی داره که چطورباهاش برخورد کنی.
‫این ساختمان توهینی به هنر و تهدیدی بر امنیت ‫عمومی است.هر لحظه احتمال سقوطش هست
‫- هیچکس قبلا از این سبک بنا استفاده نکرده. ‫- جدی؟
‫این متعلق به راجر انرایت ـه، ‫یکی از آن مردان خودساخته...
‫سرسخت و بسیار ثروتمند.
‫محکوم کردن ثروتمندان همیشه بی خطره.
‫همه بهت کمک می کنند.
‫- اولم پولدارها. ‫- آره
‫- هاوارد رورک، اون کیه؟ ‫- من که نمی دانم.
‫فکرشو بکن چکار میشه کرد: ‫خانه آپارتمانی فوق لوکس بالا میره...
‫در حالیکه مردم بدبخت در محله های فقیر ‫زندگی می کنند.
‫میتونیم ضمیمه آخر هفته ‫را به داستان دختران زیبا...
‫- که قربانی این زاغه هان اختصاص بدیم. ‫- همراه با عکس رنگی.
‫مشکلو حل کردی. دست مریزاد.
‫ایده فوق العاده ایه. ‫می دانم که واینند تاییدش میکنه.
‫میدونی که این برج انرایت ‫یک ساختمان عالیه.
‫شاید یکی از بهترین هاست.
‫الزورث، به دنبال چی هستی؟
‫فکر نکنم کسی بداند ‫من به دنبال چی ام.
‫بالاخره خواهند فهمید.
‫وقتی زمانش برسه.
‫بنابراین ما سه ‫وجه فوق العاده داریم:
‫داستان روشنفکرانه درباره هنر مضر. ‫داستان ترسناک در مورد رانش زمین.
‫داستان غم انگیز در مورد فقرا.
‫ما بدون ‫هیچ مخالفتی همه را تحریک میکنیم.
‫چه کسی می خواهد ازش دفاع کند؟ ‫این فقط یک ساختمان است.
‫- دراولین قدم میخوام... ‫- با جزئیات اذیتم نکن.
‫خوبه. ادامه بده. ‫توهی از پسش بر میاد
‫چه سوپرایزی! و چه تضاد خوبی با ‫میهمانان معمولی من. لطفا بنشین
‫تو کمپین علیه ساختمان انرایت ‫را راه انداختید؟
‫بله حتما سر و صدای ‫زیادی ایجاد خواهد کرد.
‫من هفته آینده میرم دریانوردی. ‫و کل زمستان نیستم.
‫این کار اونا را مشغول میکنه.
‫- آیا طرح ساختمان انرایت رو دیدی؟ ‫- نه
‫- لطفا بفرستشون بیارن. ‫- برای چی؟
‫این بنا یک ‫شاهکارمعماری موفق ـه.
‫- مهم نیست؟ ‫- نه
‫حاضری آن را برای سرگرمی ‫عوام از بین ببری...
‫این سیاستی ـه که ‫بنــر را به روزنامه پرتیراژ تبدیل کرده.
‫توقع نداشته باش تغییرش بدم
‫یک بار ازم خواستی ‫اگه چیزی بخوام بهت بگم.
‫سعی کردم هیچوقت از ‫کسی درخواستی نکنم...
‫اما امروز میخوام.
‫لطفا این کمپین را لغو کن.
‫آیا معمار دوست توئه؟
‫من هرگز ندیدمش. نمیدونم ‫اصلا کیه و برام مهم نیست.
‫پس چرا ‫از این ساختمان دفاع می کنی؟
‫چون عالیه
‫چیزهای کمی در زندگی ‫هستند که اصیل یا زیبا باشند.
‫من ازیک دستاورد انسانی دفاع میکنم. ‫من از عظمت دفاع می کنم.
‫به خاطر بنــر مرا سرزنش می کنی؟
‫التماس میکنم ‫آقای واینند.
‫دومینیک، من هر چی دارم بهت میدهم...
‫به جز بنــر
‫تمام عمرم ‫برای ساختنش جنگیدم.
‫من آن را فدای هیچکس نمی کنم.
‫این حق توئه که هر ‫طور بخوای عمل کنی.
‫و اینم حق منه که بخشی ‫از کاری که تو میکنی نباشم.
‫لطفا استعفایم را ‫از بنــر بپذیر.
‫من خیلی متاسفم.
‫اصلا فایده نداره عزیزم
‫تو نمیتونی با من بجنگی ‫هیچ شانسی نداره.
‫میدانم.
‫در حالی که بسیاری ‫نیاز به سرپناه دارند...
‫تلاش بیهوده ایی برای ‫ساختن هیولایی...
‫معروف به ساختمان انرایت شده
‫که توسط هاوارد رورک، ‫تازه کاری ناتوان طراحی شده...
‫که آنقدر مغروره که عقاید خود ‫را بالاترازهمه قوانین میدونه.
‫شما معمارید و باید بدانید ‫که مردی مثل هاوارد رورک...
‫یک تهدید برای همه شماست. ‫تضاد شکلی بسیار زیاد است.
‫آیا ساختمان های شما می توانند ‫با او رقابت کنند؟
‫فکرکنم منظورم را درک کنید،آقایان.
‫اگر اعتراضی ‫علیه ساختمان انرایت امضا کنید...
‫بنــر از انتشار آن خوشحال خواهد شد...
‫و ما پیروز خواهیم شد، ‫زیرا ما هزاران نفر هستیم،
‫هزار به یک.
‫چقدر هم هست. نگاه کن ‫نامه به ویراستار.
‫هزاران نفر، همه ‫علیه ساختمان انرایت فریاد می زنند.
‫الزورث، تو فوق العاده ای.
‫چگونه تونستی یک واکنش ‫عمومی مانند اینو پیش بینی کنید؟
‫ساختمان انرایت ‫معمار، هاوارد رورک
‫- رورک ‫- آقای انرایت.
‫متشکرم.
‫- به آن زوزه های عمومی توجه نکن. ‫- نمیکنم.
‫من خیلی مورد نکوهش قرار ‫گرفتم، دیگر برام مهم نیست.
‫زندگی را بعنوان کارگرمعدن شروع ‫کردم. با کار به اینجا رسیدم...
‫من بدنبال قضاوت صادقانه خودمم، ‫چه دیگران خوششون بیاد چه نیاد.
‫وقتی پیرتر شدی می بینی که ‫این تنها راه موفقیته.
‫- میدانم. ‫- آنها سرسخت ـند.
‫- اما تو برنده خواهی شد ‫- قبلا برنده شدم.
‫- این تنها دفاعیه که بهش نیاز داری. ‫- من روی شواهد تکیه می کنم.
‫این دقیقا همان کاریه که ‫قراره من بکنم.
‫من اولین مستاجری خواهم بود که ‫اسباب کشی میکنه.
‫یک مهمانی گرفتم تا ‫ساختمان انرایت را افتتاح کنم.
‫همه را دعوت میکنم: مطبوعات، ‫معماران، منتقدان. بگذار ببینند.
‫آنها منتظرن ما عذرخواهی کنیم. ‫ما به جاش جشن خواهیم گرفت.
‫در مورد این ساختمان حرفی ندارم.
‫خدا به شما چشم و عقل ‫داده تا ازش استفاده کنید.
‫اگر این کار را نکنی، ‫به ضرر شماست نه من.
‫نمیخوای که قانعم کنی؟
‫دلیلی داره که نگران این باشم؟
‫من از فکر کردن به سرنوشت ‫هاوارد رورک، هر کسی که باشد می ترسم.
‫- چرا؟ به نظرت کارش خوب نیست؟ ‫- خیلی خوبه
‫- دومینیک ‫- سلام پیتر.
‫چقدر خوشحالم که دوباره می بینمت. ‫تو زیباتر از همیشه هستی
‫نظرت در مورد این ساختمان چیست؟ ‫از مهمان ها میپرسم...
‫- چی؟ ‫- این یک نظرسنجیه.
‫برای چی؟ برای اینکه بدانیم نظر ‫شما در مورد ساختمان چیست؟
‫ما باید افکار عمومی را ‫در نظر بگیریم، مگه نه؟
‫نه، من هرگز معمار ‫نابغه را استخدام نمیکنم.
‫- من نوابغ را دوست ندارم. آنها خطرناکند. ‫- چرا؟
‫مردی که از برادرانش تواناتر است ‫تلویحا به آنها توهین می کند.
‫او نباید خواستار فضیلتی باشد ‫که قابل تقسیم نیست.
‫از این مطالب ذهنی چیزی سردرنمیارم. ‫من با بازار سهام کار می کنم.
‫منم در بازار سهام اذهان کار میکنم
‫و یکجا میفروشم
‫این کاملا شاهکاره، اما...
‫من در چنین خانه ای زندگی نمی کنم.
‫نمیتونی احساس آرامش خانه را بکنی ‫میفهمید منظورم چیه.
‫- راحتی، شلختگی و خودمانی. ‫- نه، نمیشه.
‫- دومینیک ‫- بله پدر
‫نمیتونم درک کنم که چگونه دخترم ‫این فاجعه را تأیید میکند.
‫این یک سلیقه غیر متمدن است. ‫هنوزم ازش دفاع میکنی؟
‫نه. من سعی نکردم ‫ازش دفاع کنم.
‫آقای فرانکن، آن راه پله بد نیست. ‫یک ایده هوشمندانه ست.
‫من در حال طراح ساختمانی هستم ‫که میشه از این ایده استفاده کنم...
‫البته باید آن را تطبیق بدم.
‫اگر کمی ظرافت بهش بدی. ‫منظورم، یک آرایش یونانیه.
‫ایده مهندسی عالی داره. ‫میتونم ازش استفاده کنم.
‫سلام. منتظرت بودم
‫تو مهمان افتخاری امشبی، ‫فارغ از معنای اجتماعی آن.
‫می خواهید اول با کی ملاقات کنی؟
‫دومینیک فرانکن ‫داره مارو میبینه.
‫بیا دیگه.
‫خانم فرانکن، می توانم ‫هاوارد رورک را معرفی کنم؟
‫شما...
‫- هاوارد رورکی؟ ‫- بله، خانم فرانکن.
‫تو او را نمی شناسی، ‫اما خانم فرانکن از جنس خودته.
‫او در اعتراض به حمله آنها ‫به بنای تو...
‫- از بنــر استعفا داد. ‫- از کجا فهمیدید؟
‫- از اطراف شنیدم. ‫- نمی خواستم آقای رورک اینو بداند.
‫چرا ندونم، خانم فرانکن؟
‫این یک حرکت کاملا ‫بیهوده از طرف من بود.
‫دومینیک قبولش نداره، اما بناهای ‫ترا تحسین می کنه. آنها را درک میکنه.
‫- توقع داشتم درکشون بکنه. ‫- توقع؟
‫- ولی شما که منو نمیشناختی. ‫- من ستون شما را میخوانم، خانم فرانکن.
‫من کار شما را بیشتر از هر ‫چیزی که دیدم، میپسندم.
‫این یک پیوند نیست، ‫و اگر آنچه را که در ستون من
‫...خواندی، به یاد بیاوری ‫درک میکنی که ورطه ای است بین ما.
‫هر خطش رو به خاطر دارم.
‫کاش ساختمان شما را ندیده بودم
‫چیزهایی که می ستاییم یا دوست داریم...
‫ما را به بردگی میکشن و ‫مطیع کردن من کار آسانی نیست.
‫این به قدرت ‫حریف تان بستگی دارد، خانم فرانکن.
‫خوب؟
‫راجر، چرا ‫او را به اینجا آوردی؟
‫چرا به این افراد تحویلش دادی؟
‫نمی بینی که ‫در مقابل آنها شانسی ندارد؟
‫بیا تو.
‫انتظار داشتم بیایی.
‫من اسمت رو نمیدونستم ولی ‫تو اسم من رو میدونستی.
‫ولی تو این مدت ‫سعی نکردی منو پیدا کنی.
‫میخواستم تو مرا پیدا کنی، ‫و پیش من بیایی.
‫اگر این راضیت میکنه، ‫که مرا در هم شکستی...
‫بذار رضایت بیشتری بهت بدم.
‫من دوستت دارم رورک.
‫خوشحال میشی که بشنوی در ‫تمام این مدت در شکنجه زندگی کردم،
‫امید به دیدنت نداشتم، ‫اما میخواستم جانم را بدهم...
‫فقط برای اینکه ‫یک بار دیگر ببینمت؟
‫اما تو حتما اینو میدونستی. ‫و همونی بود که میخواستی.
‫- آره ‫- به من بخند. تو بردی
‫هیچ غروری نمانده که جلویم را بگیرد.
‫دوستت دارم بدون جاه ‫بدون افسوس
‫اومدم اینو بهت بگم...
‫و بگم که ‫دیگر هرگز مرا نخواهی دید.
‫می خواهی بدونی که میتوانی ‫منو رنج بدی، درسته؟
‫میتونی.
‫رورک، تو چیزی هستی که ‫من همیشه می خواستم.
‫و به همین دلیل انتظار نداشتم ‫با کسی مثل تو آشنا شوم.
‫و حالا ترجیح می دهم ترکت ‫کنم تااینکه ببینم...
‫توسط دنیایی که در آن هیچ ‫شانسی نداری، نابود میشی.
‫- چرا می ترسی؟ ‫- میدونم باهات چیکار میکنن.
‫تو نابغه ای هستی که ‫ساختمان انرایت را ساختی.
‫اما مثل یک محکوم در ‫معدن سنگ کار می کردی.
‫- انتخاب کردم که اون کار را بکنم. ‫- چرا؟
‫نمیدونی چرا؟
‫چرا. چون از قوانین پیروی نمیکردی.
‫آنها ترا زمین خواهند زد. ‫معدن سنگ تمام چیزیه که در انتظارشی.
‫- من معدن را ترک کردم. ‫- ترک کردی؟
‫فکر می کنی ساختمان انرایت شروعته؟
‫اون حکم اعدام توست.
‫آیا مشتری دیگری ‫باهات تماس گرفته؟
‫نه.
‫نمیگیره هم.
‫آنها ازت به خاطر عظمت ‫دستاوردت متنفرند.
‫به خاطر صداقتت ازت متنفرند.
‫آنها ازت متنفرند زیرا میدانند که ‫نمیتونند فاسدت کنند یا بر تو مسلط شوند.
‫نمیذارند زنده بمانی
‫رورک، آنها نابودت خواهند کرد.
‫اما من اینجا نمیمانم ‫تا این اتفاق را ببینم.
‫میخوای ترکم کنی؟
‫من از اولین لحظه ای که دیدمت ‫دوستت داشتم و تو اینو میدونستی.
‫سعی کردی ازش فرار کنی.
‫باید بهت اجازه می دادم که ‫قبولش کنی.
‫میخوای ترکم کنی؟
‫بله
‫من جلوتو نمیگیرم.
‫رورک، نمیفهمی؟ ‫نمی خواهم ترکت کنم.
‫با من ازدواج می کنی؟
‫می خواهم با تو بمانم.
‫یک خانه در یک شهر کوچک میگیریم، ‫و من برات خانه داری میکنم.
‫نخند. از پسش برمیام.آشپزی میکنم، ‫لباس می شویم، جارو می کنم...
‫وتو هم معماری را ول می کنی.
‫اگر این کار را کردی، ‫برای همیشه با تو خواهم ماند.
‫اما طاقت ندارم کنارت بایستم ببینم که به ‫سمت یک فاجعه وحشتناک می روی.
‫جور دیگه ای نمیتونه تموم بشه ‫خود را از مصیبت نجات بده.
‫کارهای کم اهمیت بگیر.
‫ما فقط ‫برای همدیگر زندگی خواهیم کرد.
‫کاش می توانستم بهت ‫بگم وسوسه شدم.
‫رورک، آره یا نه؟
‫نه.
‫باید یاد بگیری که از دنیا نترسی ‫آن را نادیده بگیری.
‫باید بذارم اینو ‫یاد بگیری.
‫وقتی یاد گرفتی، ‫پیش من برمی گردی.
‫آنها منو نابود نمی کنند، ‫دومینیک.
‫منتظرت خواهم ماند.
‫دوستت دارم.
‫الان بهت میگم، بابت تمام ‫سال هایی که باید منتظر بمانیم.
‫من برای فرار از تو هر کاری می کنم.
‫هنگام بازگشتم انتظار هر چیزی را داشتم ‫جز اینکه تو پیش من بیایی.
‫اگر بخواهم خودمو گول بزنم، فکر می کنم ‫تو برای دیدنم بی تاب شدی.
‫- آره. ‫- خیلی خوشحالم عزیزم ،دلیلش مهم نیست
‫من آنقدر صادقم که بهت ‫هشدار بدم که خوشحال نشو.
‫متوجهم. چرا اومدی؟
‫اگر درخواست دیگری از من دارید، ‫امیدوارم بتونم آن را برآورده کنم.
‫نه. نیامدم تا درخواستی بکنم، بلکه آمدم تا ‫یکی از آرزوهایت را برآورده کنم.
‫هنوزم میخوای ‫با من ازدواج کنی؟
‫بیش از هر چیزی ‫که تا به حال خواستم.
‫پس با تو ازدواج میکنم.
‫- نمیخوای سوالی ازم بپرسی؟ ‫- نه
‫ممنون که همچی رو ‫برام راحت میکنی.
‫دلیلت هر چه باشد ‫من آن را می پذیرم.
‫آنچه من از ازدواجمان میخوام ‫به خودم مربوطه.
‫من نه قولی میدم نه تعهدی را تحمیل میکنم.
‫و ضمنا با اینکه ‫برایت مهم نیست، من دوستت دارم.
‫نه آقای رورک، انتقاد و کینه ‫بیش از حدی علیه شماست.
‫ما جنجال نمی خوایم ‫و توان پرداخت آن را نداریم.
‫متاسفم، اما نمیشه ‫پروژه مون را به شما بدیم.
‫همانطور که یکی از ‫مدیران مون گفت:
‫نمی توانید از ما انتظار داشته باشید که ‫خودمان را به خطر بیندازیم.
‫نه، چنین توقعی ندارم.
‫معمار گوردون ال. پریسکات
‫اتحادیه بیمه ‫پایتخت نیویورک
‫معمار رالستون هولکامب
‫خانه اپرای شهری ‫معماران فرانکن و کیتینگ
‫سلام آقای رورک
‫امیدوار بودم ‫روزی تنها پیدات کنم.
‫- از صحبت با من که طفره نمیری؟ ‫- بخاطر چی؟
‫ساختمانی هایی که ‫نشده مال شما بشه.
‫بناهایی که در سراسر ‫شهر بالا میرن،
‫فرصتهایی که ازتو دریغ و ‫به احمق ها داده شده.
‫تو در خیابان راه میری ‫در حالیکه آنها...
‫کاری را میکنن که تو ‫عاشقشی ولی نمیتونی بگیریش.
‫این شهر ‫به روی شما بسته شده.
‫و من بودم که این کار را کردم.
‫- نمیخوای بدونی چرا؟ ‫- نه
‫من دارم باهات میجنگم و ‫هر جوری که بتونم مبارزه میکنم.
‫- آزادی که هر کاری می خوای بکنی. ‫- آقای رورک، ما اینجا تنهایم.
‫چرا با هر کلمه ای که دوست داری بهم ‫نمیگی که درباره من چی فکر می کنی؟
‫من به شما فکر نمیکنم.
‫عالیه آقای رورک ‫این شگفت انگیزه.
‫از زمانی که ساختمان انرایت را دیدم، ‫میدانستم که توهمان کسی که می خوام.
‫اما می ترسیدم که برام ‫این پمپ بنزین بی اهمیت را،
‫بعد از ساختن اون آسمان خراش نسازی.
‫هیچ ساختمانی بی اهمیت نیست ‫هر کسی ازم بخواد برایش میسازم.
‫هر جا که باشد، بشرطی ‫که آن را به روش خودم انجام دهم.
‫پروژه یک فروشگاه ‫معمار هاوارد رورک
‫پروژه یک مزرعه ‫هاوارد رورک
‫پروژه مسکونی ‫معمار هاوارد رورک
‫طراحی یک ساختمان اداری ‫معمار هاوارد رورک
‫پیشنهاد برای یک کارخانه ‫هاوارد رورک
‫حرفه شما مانند ساختمان هاتون بی نظیرند.
‫کسی را که بتونه از کمپین بدنام کردن ‫بنــر جان سالم به در ببرد، نمیشناسم
‫همه چیز علیه تو بود ‫چطور توانستی ازش عبور کنی؟
‫- نظر شما در مورد جنجال بنــر چیه؟ ‫- یک اتهام خبیثانه از طرف احمق ها بود.
‫به سوال خودت پاسخ ندادی؟
‫شما سالهایی از ‫عمرت را به خاطر بنــر از دست دادی.
‫نه. در تمام این سالها همیشه کسی را پیدا ‫کردم که کارم را بخواد...
‫کسی که به چشم خودش می دید ‫و با مغز خودش فکر می کرد.
‫چنین افرادی ممکنه نادر و ناشناخته باشند، ‫اما دنیا را به حرکت در میاورند.
‫- چطور بهشون رسیدی؟ ‫- نمیدونم. آنها مرا پیدا کردند.
‫هر که مرا فرا بخواند، از جنس منه.
‫احتمالا کار خیلی مهمیه.
‫ساعت 3 عصر در دفترش ‫برای شما وقت گرفتم.
‫- دفتر کی؟ ‫- نیم ساعت پیش زنگ زد.
‫آقای گیل واینند.
‫- فکر نکنم قبول کنی برام کار کنی ‫- چرا؟
‫اگر ساختمان هایی را که من ساختم دیده ‫باشی، باید نسبت بهم احساس تحقیر کنی.
‫- روراستی، نه؟ ‫- متشکرم.
‫اولین باره که کسی در موردم ‫چنین چیزی میگه...
‫و این یکی از معدود ‫دفعاتی است که اینطورم.
‫آنچه من از شما می خواهم بسازید ‫برای عموم نیست. برای خودمه.
‫- چیه؟ ‫- خانه من...
‫یک خانه ییلاقی ‫فقط برای من و همسرم.
‫خانم واینند مرا ‫برای این کار انتخاب کرد؟
‫نه اون چیزی نمیدونه. ‫این فکر خودمه.
‫من ساختمان های سراسر کشور را می بینم. ‫هر وقت یکی رو میبینم که خوشم میاد و...
‫می پرسم کی آن را طراحی کرده، ‫پاسخ همیشه هاوارد رورک ـه.
‫می خواهم بدونی که من برای هر چیز ‫روی زمین احترام خیلی کمی قائلم.
‫تنها چیزی که بهش احترام میذارم ‫و بسیار نادرـه...
‫توانایی انسان برای تولید ‫اثری مانند کارهای شماست.
‫باور میکنم.
‫چرا این را طوری ‫می گویی که انگار اذیتت کرده؟
‫اینطور نیست.
‫من را به خاطر چیزهایی ‫که ساختم سرزنش نکنید.
‫اونا ساختمان های اداری بی ارزش اند و ‫روزنامه ایی مانند بنــر این امکان را...
‫برایم فراهم کرده که خانه ام را شما بسازید. ‫آنها وسیله و شما هدف هستید.
‫برای گذشته خود عذرخواهی نکنید ‫لزومی ندارد.
‫با جراتی، نه؟
‫هیچکس دیگری جرات ندارد اینو به من بگه.
‫اما حق با شما بود، من عذرخواهی ‫کردم، ببینید، من به شما نیاز دارم.
‫این خانه برام ارزش زیادی دارد و تو تنها ‫کسی هستی که میتونه آن را طراحی کنه.
‫چه نوع خانه ای ‫می خواهید؟
‫دور از شهره، 500هکتاری ‫در کانکتیکات خریدم.
‫سبک خانه و هزینه، ‫هر چه لازم باشه.
‫ظاهر، هر چه تو بخوای. ‫مخلص کلام...
‫من این خانه را می خوام چون ‫عاشق همسرم هستم.
‫موضوع چیه؟ ‫به نظرت بی ربط ـه؟
‫نه. ادامه بدید.
‫طاقت دیدن همسرم را ‫در بین مردم ندارم.
‫این حسادت نیست ‫خیلی بدترـه.
‫من نمی توانم وجود او را ‫با کسی یا چیزی قسمت کنم.
‫من خانه ای می خواهم ‫که فقط مال من و او باشه.
‫میتونی به یک قلعه فکر کنی...
‫یا یک معبد.
‫معبد دومینیک واینند.
‫می خواهم قبل از اینکه طراحیش کنی ‫با او آشنا بشی.
‫من با خانم واینند آشنا شدم ‫چند سال پیش.
‫- آشنا شدی؟ پس مرا درک می کنی ‫- بله میفهمم.
‫بلافاصله کار را شروع کنید. ‫هر کاری که داری ول کن.
‫هر چی بخوای میدم...
‫ببخشید.
‫بخاطر ارتباط بیش از حد ‫با معماران بده.
‫از شما نپرسیدم ‫که می خواهید این کار را انجام بدی؟
‫بله. انجامش میدهم.
‫- چه خبر گیل؟ ‫- شب بخیر عزیزم. چطور؟
‫- به نظرخوشحالی. ‫- احساس میکنم جوونم...
‫زمانیکه تازه شروع کردم و ‫باور داشتم آینده درخشانی دارم...
‫و درستکاری امکان پذیرست.
‫- میخواستی امکان پذیر باشه؟ ‫- آره. ولی هیچوقت نفهمیدم...
‫تا چقدر میخوام پیداش کنم.
‫دومینیک، ‫امشب خیلی زیبا به نظر میرسی.
‫نه. منظورم این نبود، این بود:
‫من برای اولین بار حس میکنم ‫که لیاقت تو را دارم.
‫- فکر میکردی نداری؟ ‫- نه، و هرگز کسب نخواهم کرد.
‫اما اکنون باور دارم که ‫هیچ چیز و هیچکس ترا از من نخواهد گرفت.
‫- من دوستت ندارم، گیل. ‫- میدونم...
‫اما تو اصلا کسی ‫را دوست نداشتی.
‫- چی باعث شد این فکر رو بکنی؟ ‫- هیچکی مثل تو نمیشه.
‫هرگز تسلیم کسی نمیشی، ‫اما دیگه از من متنفر نیستی.
‫نه. من و تو وجه اشتراک زیادی داریم.
‫ما قدرت داریم، ‫اما شجاعت نداریم.
‫یجورایی ما متعهد به انجام ‫نوعی عهدشکنی شدیم.
‫اگر داشته باشم، احساس ‫میکنم که امشب بخشیده شدم.
‫- چطور؟ ‫- نمی دانم.
‫همیشه می خواستی ‫از دنیا فرار کنی.
‫دوست داری در ییلاق زندگی ‫کنی، دور از بنــر، دور از همه چیز.
‫آره دوست دارم.
‫خواستم خانه ای برامون طراحی کنند.
‫این بزرگترین ‫هدیه من به توئه.
‫اگر در زندگیم قصوری کردم، ‫باشد که این خانه مرا تبرئه کند.
‫- چه کسی طراحیش میکنه؟ ‫- تنها نابغه ای که می شناسم.
‫اسمش هاوارد رورک ـه.
‫گیل
‫یادت هست چرا ‫از بنــر استعفا دادم؟
‫به خاطر کمپین...
‫مخالفت با ساختمان انرایت.
‫یکی از کمپین های ‫بی اعتبارکردن بنــر!
‫آنقدر مهم نبود که ‫به خاطر بسپاریش، نه، گیل؟
‫تو خیلی از آنها را اجرا کردی.
‫تو با قایق تفریحیت سفر می کردی.
‫او فقط یک معمار بود ‫که مردم را بجونش انداختید.
‫باعث افزایش تیراژ میشد. ‫نه، گیل؟
‫وقتی با او صحبت میکردم، ‫بهم یادی آوری نکرد.
‫چرا باید بکنه؟
‫اون میدونه که برنده شده.
‫- او می تواند بلندنظر باشد. ‫- من این بزرگواری را قبول ندارم.
‫هرگز فکر نمی کردم او بتونه ترا ‫شکست دهد، اما این کار را کرد.
‫شاید ما برداشت اشتباهی از دنیا داریم.
‫او کسیه که حق تحقیر ما را بدست آورده.
‫واقعا؟ این حقی ـه که من ‫به احدی روی زمین نخواهم داد.
‫هیچ مرد صالحی وجود نداره، درسته؟
‫خوب، تو ‫یکیشون را ملاقات کردی.
‫نه. او بهتر از بقیه نیست.
‫- اگه باشه چی؟ ‫- اگه باشه خردش میکنم.
‫هیچکس نمیتونه خردش کنه.
‫خواهیم دید.
‫اقامتگاه واینند ‫معمار هاوارد رورک
‫چرا این پروژه را پذیرفتی؟ ‫از من متنفر نیستی؟
‫نه. چرا باید باشم؟
‫- میخوای اول درموردش حرف بزنی؟ ‫- در مورد چی؟
‫برج انرایت
‫تو فراموشش کرده بودی، نه؟ ‫بذار فراموش شود
‫میدونم بنــر باهات چیکار کرد ‫ولی پای تک تک حرفام...
‫- ...که در بنــرمنتشر شده می ایستم. ‫- ازت نخواستم پسش بگیری.
‫آقای رورک، من ‫در زمان آن جنجال نبودم...
‫اما سردبیرم همان کاری را ‫کرد که بهش گفته بودم.
‫اگر در شهر هم ‫بودم همین کار را می کردم.
‫- این حق ویژه تو بود. ‫- باور نمی کنی این کار را بکنم.
‫- نه ‫- من ازت ستایش و ترحم نخواستم. بشین
‫می خواهم قراردادی ‫را ببندم که تو تنها معمار...
‫...تمام بناهایی که ‫در آینده می سازم، باشی.
‫اگر آن را بپذیری، ‫ثروتمند خواهی شد.
‫اگر امتناع کنی، ‫مراقب خواهم بود که دیگر هیچی نسازی.
‫شاید شنیده باشی که ‫دوست ندارم نه بشنوم.
‫ازت می خوام سازه های ‫تجاری آینده ام را طراحی کنی...
‫بطوریکه همه آرزوی چنین ‫طرحی را بکنند.
‫بناهای به سبک مستعمراتی، ‫هتل های عجیب غریب...
‫و ساختمان های اداری نیمه یونانی ‫خواهی ساخت.
‫تو استعداد شگرف خود را ‫به کار خواهی بست...
‫و آن را تابع سلیقه توده مردم خواهی کرد.
‫این چیزیه که می خوام.
‫البته. خوشحال میشم ‫اینکار رو بکنم.
‫ساده است.
‫این همان چیزیه که میخواهی؟
‫محض رضای خدا، نه!
‫پس ساکت شو و هرگز اجازه ‫نده هیچ پیشنهاد معماری بشنوم.
‫فکر نمی کردم دیگه کسی ‫وقتش را برای اغوای من تلف کنه.
‫- قصد همینو داشتم تا وقتی اینو دیدم. ‫- میدونستم منظورت اینه.
‫میدونی داری ‫ریسک بزرگی می کنی؟
‫اصلا. من متحدی ‫دارم که میشه بهش اعتماد کرد.
‫- کی، صداقتت؟ ‫- صداقت تو، گیل.
‫چرا این فکر را در موردم می کنی؟
‫چرا آنچه را که در لحظه دیدارمان ‫فهمیدیم را نمی پذیری؟
‫- چی؟ ‫- اینکه ما شبیه همیم، من و تو.
‫در مورد گیل واینند ‫صاحب بنــر نیویورک صحبت می کنی؟
‫از گیل واینند ناکجا آبادی میگم...
‫...که توان و روحیه ‫صعود با تلاش خودش را داشت...
‫تنها اشتباه او راهی بود که انتخاب کرد.
‫نه. تو نباید ‫برای من کار کنی.
‫نباید اینجا بمونی.
‫- میخوای منو بیرون کنی؟ ‫- میدونی که نمیتونم.
‫حالا بهت بگم که در ‫مورد آن چه فکر می کنم؟
‫قبلا بهم گفتی.
‫من این نقاشی ‫را میبرم به همسرم نشان بدم.
‫می خواهم اون ببینش و ‫شخصا ازت تشکر کنه.
‫میشه امشب با ما شام بخوری؟
‫میای؟
‫باشه.
‫- شب بخیر، هاوارد ‫- شب بخیر، گیل.
‫شما دوتا قبلا با همدیگه آشنا شدید.
‫- چطوری آقای رورک؟ ‫- و شما خانم واینند؟
‫ممنون از خانه ای که برامون طراحی کردی. ‫یکی از زیباترین بناهای شماست.
‫اگر خوشتون اومده، باید بگم که من ‫بدستور شوهرت عمل کردم.
‫چه دستوراتی؟
‫طراحی یک خانه به سان یک ‫معبد برای شما، خانم واینند.
‫حالا باید آن را بعنوان ادای احترام ‫از گیل بپذیرم یا از شما؟
‫از طرف هر دو.
‫من بابت آن قدردانی می کنم.
‫به خصوص که انتظار ‫داشتم کار را رد کنید.
‫چرا؟
‫چیزی در گذشته شما وجود نداره ‫که وادار به امتناع شما بشه؟
‫- نه ‫- ممنون هاوارد.
‫هرگز انتظار نداشتم ‫فراموش کنی و تسلیم شوی.
‫آقای رورک مردی نبود ‫که گفتی خردش میکنی؟
‫تلاش کردم و باختم.
‫شکست را قبول دارید؟ ‫هر دو؟
‫می خواهی اسمشو این بگذاری؟ ‫بنظرم این یک برد برای هر دوی ما بود.
‫و احساسی که ‫قبلا بروز دادید...
‫...آیا هرگز آن را پس میگیرید؟
‫هرگز.
‫آیا نقشه های خانه را مطالعه کردی؟
‫میخواستم بدونم چیدمان ‫اتاقها مناسبه؟
‫- اتاقها؟ ‫- آره اتاق نشیمن...
‫- به تراس روی دریاچه باز میشه. ‫- به پنجره های اتاق خواب توجه کردی؟
‫اولین پرتو آفتاب را میگیریم.
‫فکر میکنی بتوانم در این خانه زندگی کنم؟
‫- چرا که نه؟ ‫- من نمیتونم. خواهش میکنم.
‫- ازم نخواه که در آن زندگی کنم. ‫- چرا که نه؟
‫دومینیک، چته؟
‫هیچی.
‫فقط همش یادآوریش میکنم
‫- بعد از برج انرایت، ما نمی توانیم... ‫- لطفا انرایت را فراموش کن.
‫باشه آقای رورک.
‫اگر میشد درکش کنم، ‫آنقدر نمی ترسیدم. من چه کار کردم؟
‫- چرا این اتفاق افتاد؟ ‫- از چی می نالی؟
‫فایده ندارد سر خودمو کلاه بذارم. از وقتیکه ‫گای فرانکن بازنشسته شد کارم تمامه.
‫هر سال کمتر کار دارم. مردم ‫مرا طرد کردند. چرا؟
‫تو یک مد بودی، پیتر. ‫مدها تغییر می کنند.
‫اما من در اوج بودم. چرا بی دلیل ‫زمین خوردم؟
‫تعجبی نداره. از خودت بپرس ‫چرا اون بالا بودی؟
‫اما خودت بودی که می گفتی ‫من بزرگترین معمارمعاصرم.
‫خب، من دو دلیل برای ‫گفتنش داشتم.
‫احتمالا یا میخواستم تشویقت کنم...
‫یا می خواستم شکوه و عظمت تو رو ‫بی اعتبار و بی آبرو کنم.
‫من فکر میکردم دوستمی.
‫البته من دوست همه هستم. ‫و دوست تمام بشریت.
‫حالا چرا اومدی اینجا؟ ‫چی میخوای؟
‫مجتمع کورتلند
‫جدی که نمی گی.
‫اگر بتونم یک پروژه بزرگ مثل...
‫مجتمع کورتلند را طراحی کنم، ‫اعتبارش منو نجات میده.
‫اما مجتمع کورتلند بزرگترین ‫پروژه خانه سازیه.
‫تمام دنیا ازش الهام میگیرند.
‫تو میتونی کمکم کنی، الزورث.
‫تو نفوذ زیادی روی آدمای این پروژه داری.
‫یادت باشه که این پروژه واینند نیست.
‫من فقط یک مشاورغیر رسمی ام
‫به عنوان یک کارشناس معماری، ‫نه چیز دیگه.
‫اما یک توصیه از طرف تو...
‫ولی پیتر، تو خیال میکنی بتونی ‫کورتلند رو طراحی کنی؟
‫هنوز کسی رو پیدا نکردند که این ‫کار رو انجام بده، گیر کردند
‫مشکل عمده این مجتمع میدونی چیه؟ ‫مالی ـه.
‫چطوری ساختمانی طراحی کنیم که ‫با کمترین هزینه تموم بشه.
‫خانه های کورتلند باید ‫مبتکرانه ترین پروژه باشه...
‫هم در برنامه ریزی و هم ‫از نظر مالی باید بی سابقه باشه.
‫فکر میکنی بتونی این کار رو انجام بدی؟
‫میتونم امتحان کنم، ‫تمام تلاشم رو میکنم.
‫این کافی نیست پیتر.
‫اما اگه میخوای، باشه امتحان کن.
‫اینم تمام اطلاعات کورتلند. ‫یه طرح اولیه بزن.
‫اگه مشکل رو حل کنی، قول میدم ‫از طرحت حمایت کنم.
‫اجازه میدی سعی کنم.
‫بهترین معماران ما امتحان کردند ‫و شکست خوردند.
‫هیچی در زندگی بدون ایده ‫به دست نمیاد.
‫دوستان من زمین، پول، مصالح دارند...
‫اما کسی رو ندارند که ایده داشته باشه.
‫هاوارد، من یه انگلم. ‫همیشه انگل بودم.
‫تو در پروژه های دانشگاهی کمکم میکردی.
‫هر چی که ساختم از تو و آدمایی ‫مثل تو دزدیدم.
‫هیچوقت ایده ایی از خودم نداشتم.
‫من ازت تغذیه میکردم بخاطرهمین ‫ازت متنفربودم و امروز اومدم که نجاتم بدی.
‫- ادامه بده ‫- کورتلند آخرین فرصت منه
‫تمام تلاشم رو کردم اما نتونستم.
‫اومدم تا مثل زمان دانشگاه التماس ‫کنم تا برام طراحیش کنی.
‫طراحی کنی و ‫بذاری اسم من روش باشه.
‫خب، دلیلی نداره که ‫حتما این کار رو بکنی.
‫اگه بتونی مشکل رو حل کنی، میریم ‫پیششون و شغل رو بدست میاریم.
‫- فکر میکنی بتونم از "توهی" رد بشم؟ ‫- نه البته که نمیتونی
‫اون تنها نیست. هرگز کاری از جانب...
‫هیئت مدیره، کارکنان یا کمیته ‫به من نمیدند...
‫اما دلم میخواد انجامش بدم.
‫پس کورتلند رو برام طراحی می کنی؟
‫شاید اگه پیشنهاد جذابی بدی.
‫هاوارد، هرچی که تو بخوای.
‫دلیلی بیار که مرا به ‫انجام این کار راغب کنه.
‫دلیلی نداره که بخوای کمکم کنی.
‫- نه ‫- اما این یه پروژه بشردوستانه ست
‫به فکر مردم فقیر باش.
‫اگر بتونی مسکن مناسبی به آنها بدهی، ‫کار بزرگی انجام دادی
‫این کار رو فقط بخاطر اونا ‫انجام میدی؟
‫نه، کسی که بدون مزد برای ‫دیگران کار کنه، برده ست،
‫وهیچ چیز شریفی در ‫برده داری وجود نداره،
‫به هرشکلی که باشه ‫و برای هر منظوری.
‫چیز دیگه ایی هست که ‫پیشنهاد کنم؟
‫بله هست.
‫حالا خوب گوش کن
‫سالهاست که دارم روی مشکل ‫مسکن ارزان کار میکنم.
‫به اختراعات جدید و ‫مصالح جدید فکر کردم...
‫امکانات عالی که هرگز برای ساخت ‫ارزان، ساده و هوشمند استفاده نشده.
‫ازش خوشم اومد چون مشکلی بود ‫که میخواستم حلش کنم.
‫آره، میفهمم
‫پیتر، قبل از اینکه بخوای کاری ‫برای مردم بکنی...
‫باید از آن افرادی باشی ‫که توانایی انجام کاری رو داشته باشه
‫و برای انجام کاری باید ‫عاشق کارت باشی نه مردم
‫این شغل توئه، نه خیریه ایی ‫که براش کار میکنی
‫البته خوشحال میشم کسی زندگیش رو تو ‫خونه ای که من می سازم بهتر کنه...
‫اما این نه انگیزه کار منه ‫نه دلیل و پاداش آن،
‫پاداش من، هدف منه، ‫زندگی من خود کارـه،
‫کاری که به روش من انجام میشه،
‫و چیز دیگه ای برام مهم نیست.
‫همیشه دلم میخواست کاری ‫در ابعاد بزرگ بسازم، اما...
‫هیچوقت فکر نمی کردم ‫فرصتش دست بده
‫حالا ببین چی میگم
‫من کورتلند رو طراحی میکنم ‫و تو به نام خودت میکنی
‫تمام دستمزد مال تو ‫اما باید به من تضمین بدی...
‫که دقیقا همانطوری که ‫من طراحی می کنم ساخته بشه.
‫- فهمیدم ‫- بدون تغییر، نه توسط تو یا کسی دیگه
‫این پاداشی که برای کارم میخوام.
‫ایده های من دارایی منه. هیچکس ‫حقی بر اون نداره مگر به گفته خودم،
‫اگه اونو بخواهند باید به روش من ‫بپذیرندش، یا اصلا قبولش نکنند.
‫قبول هاوارد
‫قول میدم.
‫روی حرفم حساب کن.
‫همه خواهند گفت تو احمقی،
‫چرا که من همچی را بدست میارم.
‫هرچیزی که جامعه ارائه میده ‫میتونی بدست بیاری: پول، شهرت...
‫قدردانی، ‫ولی من چیزی رو میگیرم...
‫که هیچکس نمیتونه به من بده جز خودم.
‫من کورتلند رو خواهم ساخت.
‫"پس از دو سال تلاش بیهوده ‫برای حل مشکلات اساسی..."
‫"طرح ارائه شده توسط پیتر کیتینگ ‫یک راه حل شگرف ماهرانه ایه،"
‫"که بهترین مسکن را با ‫کمترین هزینه ارائه می دهد."
‫- چیکار کردی؟ ‫- منظورت چیه؟
‫فکر میکنی با یه امضاء فریب میخورم؟
‫کی پروژه رو طراحی کرده؟
‫پیتر کیتینگ
‫کی کشیده؟
‫- معلومه ‫- دنبال چی هستی؟
‫- ولش کن ‫- باشه
‫من سعی نمیکنم انگیزه های تو رو بفهمم،
‫اما کارت رو، هرجا که باشه ‫تشخیص میدم.
‫هاوارد، هیچوقت فکر نمیکردم ‫مجبور باشم از کسی تشکر کنم...
‫اما من برای هر روزی که اینجام ‫از تو ممنونم.
‫من احساسات جدیدی کشف کردم.
‫- مثلا؟ ‫- نعمت مالکیت
‫من پولداری ام که هیچوقت مالک نبودم. ‫اموالم متعلق به جامعه بود...
‫مثل بنــر
‫ولی این مال منه، ‫اینجا در امانم.
‫چرا دیروز نیومدی؟ ‫دلتنگت بودم.
‫- کارم زیاد بود. ‫- داری خودتو میکشی.
‫- سالهاست که سخت کار میکنی ‫- تو نمی کنی؟
‫درسته، هر دو به استراحت نیاز داریم.
‫قایق تفریحیم درحال تعمیره.دارم برای یک ‫سفر دریایی طولانی برنامه میریزم.
‫سالهاست تو فکرشم. ‫با ما بیا.
‫گیل، اون شده دل مشغولیت؟ ‫آقای رورک برای تو چیه؟
‫جوانیم.
‫- این همونی ـه که تودر جوانی بودی؟ ‫- نه، خیلی بیشتره
‫این همان چیزیه که تو 16 سالگی ‫آرزوم بود.
‫فکر نکنم آقای رورک بتونه ‫با قایق سفر کنه.
‫چرا خانم واینند، ‫خوشحال میشم بیام.
‫فکر میکردم هیچوقت کارت رو ول نمی کنی.
‫ول نمیکنم. ‫دارم میرم به اولین تعطیلاتم.
‫اونم چند ماه؟
‫ازش لذت خواهم برد
‫باور نکردنیه! ‫فکر کنم داری حسودی میکنی.
‫عجیبه!
‫من از شما خیلی ممنونم که ‫باعث شدی اون به من حسادت کنه.
‫حالا ترش نکن، برم یه ‫نوشیدنی بیارم.
‫میزنیم به سلامتی سفر دریایی.
‫رورک
‫رورک، نیا
‫دیگه نمیتونم تحمل کنم.
‫آره حسادت میکنم...
‫به تو و هر لحظه ایی که به او ‫اختصاص میدی و دوستی محال تون.
‫- نمیخوام بیایی اینجا یا دوستش داشته باشی. ‫- نمیخوام راجع بهش بحث کنم.
‫هاوارد، اینجا جاییه که من ‫به دنیا آمدم، ناکجا آباد
‫الان بیشتر ساختمان هاش مال منه
‫در 16 سالگی تصمیم گرفتم ‫برج واینند رو اینجا بسازم...
‫و اینکه بلندترین ساختمان شهر باشه.
‫چیه؟ ‫میخواهی بسازیش؟
‫- بدجور میخواستیش؟ ‫- حاضرم زندگیم رو براش بدم
‫- این چیزی بود که میخواستی؟ ‫- یه چیزی مثل این.
‫من زندگیت رو نمیخوام، ‫ولی شوکه کردنت برام جالبه.
‫چند سال دیگه ساختش رو شروع میکنم.
‫میدونی چه معنی برام داره؟
‫- آره، میدونم چی میخوای ‫- یادبودی برای زندگیم
‫بعد از مرگم، این آسمان خراش ‫گیل وایننده که باقی میمونه.
‫آخرین و بزرگترین دستاوردم ‫و بزرگترین کار تو.
‫ساختمان واینند، اثر هاوارد رورک.
‫از بدو تولد منتظر این لحظه بودم. ‫و تو منتظر...
‫یک فرصت عالی بودی. ‫همین جاست، تو ناکجا آباد.
‫تقدیم به شما.
‫آقای کیتینگ، بذار جرو بحث رو کنار بذاریم.
‫آقای پرسکات و آقای وب بعنوان ‫دستیار شما همکاری میکنند.
‫- برای چی؟ ‫- برای اینکه این پروژه بزرگیه
‫میتونی اعتبار این کار رو با دو تا معمار ‫که نیاز به کار دارند به اشتراک بذاری.
‫خودخواه نباش. بعلاوه سه تا ‫فکر بهتر از یه فکره.
‫اما شما طرح من رو پذیرفتید.
‫بله البته. عالیه، ولی باید ‫برای بهتر شدنش تغییراتی بدیم.
‫- چه تغییراتی؟ ‫- خیلی واضحه
‫- باید چند تا بالکن اضافه کنیم. ‫- بالکن؟ برای چی؟
‫تا حس انسانی بهش بده.
‫در ورودی باید کمی تزئین بشه.
‫اجازه نمیدم. ‫این سازه منه، طرح منه.
‫چرا نمیتونیم نظری بدیم؟
‫ما هم میخوایم نظرمون را بیان کنیم.
‫درمورد کار یکی دیگه؟
‫چه اشکالی داره؟ ‫کار هرکسی متعلق به همه ست.
‫نمیتونم اجازه بدم. ‫نمیفهمی؟ نمیتونم.
‫چرا نمیتونی پیتر؟ ‫مشکل چیه؟
‫تو هیچوقت با مشتریهات دعوا نمیکردی.
‫- این مورد تفاوتی داره؟ ‫- دارند ساختمان رو خراب می کنند
‫ممکنه. اشکالش چیه؟
‫در قرار دادی که با من بستی ‫قرار شد کورتلند...
‫طبق نقشه من ساخته بشه ‫و این تنها شرط من بود.
‫- چه قراری؟ ‫- تو از مد افتادی کیتینگ.
‫- اما من قرارداد دارم. ‫- چیکار میخوای بکنی؟ شکایت کنی؟
‫برو بکن. خواهی دید ‫که نمیتونی از ما شکایتی بکنی.
‫ولی شما حق ندارید!
‫چه حقی پیتر؟ حق کی؟
‫حرف زدن چه فایده ایی داره ‫بیایید دست به کار بشیم.
‫نمیتونستم جلوشون رو بگیرم، هاوارد.
‫اونا بی دلیل ساختمان ها رو تغییردادند.
‫همه صاحب اختیار شده بودند.
‫سعی کردم مقاومت کنم ‫ولی بیهوده بود
‫- کاری ازم برنمی اومد. ‫- حدس میزدم.
‫به تو هم دسترسی نداشتم ‫باید منتظر میشدم تا برگردی
‫ترسیده بودم.
‫چه کار میخوای بکنی؟
‫اونا طوری قرارداد بستند که ‫حتی نمیتونی شکایت کنی.
‫- نه ‫- میخوای همچی رو بگم؟
‫- به همه؟ ‫- نه
‫میخوای تمام پولی که گرفتم ‫بهت بدم؟
‫متاسفم
‫هاوارد
‫میخوای چیکار کنی؟
‫اینو بسپار به من.
‫برای چی اومدی؟
‫دیگه نمیتونستم تحمل کنم
‫ماه هاست که دوری میکنی
‫مجبور شدم بیام ببینمت...اونم تنها.
‫لطفا برو.
‫رورک، من برای تو هیچی نیستم؟
‫فعلا نمیتونم جوابتو بدم.
‫سالها ازم دوری کردی
‫سعی کردم فراموشت کنم ‫ولی نتونستم.
‫- تو میدونستی که نمیتونم ‫- آره
‫هیچوقت فکر نمیکردم این گیل ‫باشه که ما رو دور هم جمع کنه.
‫نمی بینی که نمیتونم تحمل کنم؟
‫زندگی تو خانه ای که ساختی ‫و همیشه مثل یه مهمونی میبینمت که...
‫- حق ندارم نگاهت کنم و بگم... ‫- نگو
‫یادته؟
‫یک بار گفتی که...
‫بابت سالهایی که باید منتظر بمونیم.
‫رورک، میدونم...
‫که میدونی چه حسی این همه سال داشتم
‫در این مورد هیچکدوم ‫نمیتونیم کاری بکنیم
‫میخوام از گیل جدا بشم
‫حتی اگه از دیدن من امتناع کنی، ‫ولی من ترکش میکنم.
‫قبل از ترکش، میتونی ‫یه لطفی به من بکنی؟
‫- بله ‫- بدون هیچ سوالی؟
‫بله، هر چی که بخوای.
‫- ساختمان های کورتلند رو دیدی؟ ‫- آره، دیدم با کارت چه کردند
‫دوشنبه شب میخوام بری ‫به محل ساخت و ساز کورتلند
‫باید تنهایی با ماشینت بری
‫و وانمود کنی که اتفاقی از اونجا رد میشی...
‫رورک، میدونم میخوای چیکار کنی
‫این یه امتحانه، نه؟
‫میخوای ببینی مثل تو جرات دارم ‫یا هنوز نگرانتم...
‫میخوای کمک کنم تا از خطرناکترین ‫فرصتی که داری بهره ببری؟
‫هرفکری که میخوای بکنی، بکن
‫فقط گوش کن. وقتی کارم تمام شد،
‫بهم نگو که کمکم می کنی یا نه
‫اگه تصمیم گرفتی انجامش بدی، ‫چیزی نگو...
‫همانطور که گفتم انجامش بده.
‫باشه ادامه بده.
‫دوشنبه شب حوالی 11:30 به ‫سمت کورتلند حرکت کن.
‫بنزینم تمام شده ‫میتونم یه تلفن بزنم؟
‫متاسفم خانم ولی امشب تلفن قطع ـه.
‫نزدیکترین پمپ بنزین کجاست؟
‫پایین جاده
‫میتونی بری برام کمک بیاری؟
‫با کمال میل خانم
‫معلومه داری چیکار میکنی؟!
‫بازداشتم کنید. تو ‫دادگاه توضیح میدم.
‫برای محکومیتش لازم نیست ‫منتظر دادگاه باشیم.
‫هاوارد رورک ذاتا گناهکاره
‫شایعاتی هست که اون طراح کورتلند ـه.
‫که چی؟ ‫جامعه به مسکن نیاز داره
‫وظیفه داشت که خواسته هاش رو قربانی کند...
‫و هر ایده ای را که ازش بخواهیم ‫با هر شرایطی، به اشتراک بذارد.
‫جامعه از چه کسانی تشکیل شده؟
‫از ما.
‫انسان برای خدمت ‫به دیگران به وجود اومده،
‫او چیزی نیست جز ‫ابزاری در خدمت بشریت،
‫ایثار قانون عصر ماست.
‫مردی که حاضر به خدمت نیست...
‫هاوارد رورک، بزرگترین خودخواه...
‫اون مردیه که باید نابود بشه!
‫هیچوقت به ما یاد ندادند که ‫عظمت انسان در چیست.
‫به ما گفته شده ایثار برترین فضیلت ـه
‫اما بیایید کمی تامل کنیم،
‫آیا یک انسان میتونه حقوق و ‫آزادی شو...
‫اعتقاداتش، صداقت در ‫احساس و استقلال افکارش رو فدا کنه؟
‫اینها بالاترین دارایی یک انسان ست،
‫باید آنها را فدای چی ‫یا چه کسی بکنه؟
‫از خویش گذشتن؟
‫اما این دقیقا خودی است که ‫نباید قربانی بشه
‫نفس(خود) انسان روح اوست.
‫واین فدا نکردن روح چیزیه ‫که باید بهش احترام بزاریم،
‫و کجا میتونیم پیداش کنیم؟
‫در مردی مثل هاوارد رورک.
‫- برای صفحه اول فردا تنظیمش کن. ‫- چشم آقای واینند.
‫گیل عقلت رو از دست دادی ‫که ازش دفاع میکنی...؟
‫خفه شو وگرنه دندوناتو خرد میکنم.
‫تمام شهر برعلیه ـشه
‫دفاع از آرمان او دیوانگی محض ـه
‫مخصوصا برای روزنامه ‫پرمخاطب،این خودکشی ـه!
‫- افکار عمومی... ‫- من افکار عمومی رو میسازم
‫برای یکبار هم که شده بخاطر چیزی ‫که بهش اعتقاد دارم میجنگم.
‫میخوای برای اولین بار تو عمرت ‫تنهایی مقابل همه وایستی؟
‫بله، برای اولین بار توعمرم.
‫ای احمق، نباید اینقدر خوب کار میکردی!
‫نمیدونی شیشه شکسته خطرناکه؟
‫- درد نداشت ‫- دفعه بعد که خواستی بکنی...
‫...بزار یادت بدم چطوری ‫نقش یه رهگذر رو بازی کنی.
‫لازم نبود رگت رو بزنی
‫آیا پلیس قبول کرده که ‫تصادفی اونجا بودم؟
‫آره، اونا قبول کردند. ‫نزدیک بود بمیری.
‫ولی اینو نمیدونند که بخاطر اون ‫زندگیت رو بخطر انداختی.
‫- بخاطر کی؟ ‫- هاوارد
‫تو نبودی که همیشه ‫از کارش دفاع میکردی؟
‫خوشحالم این کار رو براش کردی
‫و خوشحالم که این کار رو کرد.
‫- مجبور بود ‫- آره
‫- دستگیرش کردند؟ ‫- با وثیقه آزاد شد
‫- چی بهشون گفت؟ ‫- هیچی
‫اون حاضر به صحبت نیست.
‫همه میگند گناهکاره، اما ‫انگیزه ایی پیدا نمی کنند
‫فکر میکنند کورتلند رو ‫اون طراحی کرده...
‫- اما نمیتونند ثابت کنند. ‫- مردم علیه ـش اند؟
‫این بدترین طوفان خشم عمومی ‫که تا حالا دیدم.
‫- همه روزنامه ها برعلیه ـشه؟ ‫- بجز یکی
‫گیل، اگر امروز کنارش بایستی...
‫به من رشوه نده. این جنگی ـه ‫که تمام عمر منتظرش بودم.
‫من میدونم چقدر گناه کردم و ‫این جنگ من رو رستگار میکنه
‫این دفعه بنــر در خدمت یک ‫جنگ صلیبی(هدفی عادلانه) است.
‫"دفاع از هاوارد رورک"
‫"کورتلند پرونده قضایی تشکیل خواهد داد"
‫منتظرت بودم
‫- میخوای چیزی بپرسی؟ ‫- نه
‫ممکنه برای سالها زندانی بشم، نمیترسی؟
‫نه. هر کاری بکنند باهات سهیمم.
‫من یکبار نا امیدت کردم ‫چون میترسیدم درد و رنجت رو ببینم
‫اما حالا علنا حمایتت میکنم.
‫بی آبرویی، رسوایی، ‫تهمت و هر چیزی رو تحمل میکنم
‫عزیزم
‫چیه؟
‫تو همسر گیل واینند ‫و از هرظنی مبرا هستی.
‫همه فکر میکنند که حضورت ‫در صحنه تصادفی بوده.
‫اگه بزاری احساس ما رو ‫نسبت به هم بفهمند...
‫این یعنی اعتراف به کاری که کردی.
‫برای همین خواستی کمکت کنم؟
‫برای جلوگیری از کمک بیشتر؟
‫آره
‫دومینیک، اگه محکوم بشم...
‫ازت میخوام با گیل بمونی
‫و نباید در مورد خودمون بهش بگی...
‫چون شما به همدیگه احتیاج دارید.
‫باشه، اگه این چیزیه که تو میخوای...
‫ولی اگه تبرئه شدی؟
‫الان نمیشه در موردش حرف بزنیم.
‫تو تبرئه میشی.
‫انتظار شنیدن اینو نداشتم.
‫اگر محکومت کنند...
‫اگه زندانیت کنند، اگه دیگه ‫اجازه ندهند کار کنی...
‫اگه دیگه نزارند به دیدنت بیام...
‫اینا مرا نابود نمیکنه.
‫بلدم چطوری باهاش مبارزه کنم.
‫دیگه ازشون نمی ترسم.
‫این چیزیه که در تمام ‫این سالها میخواستم بشنوم.
‫- کی کورتلند را طراحی کرد؟ ‫- دست از سرم بردار.
‫- خیلی دیر شده، پیتر. ‫- ولم کن.
‫- کی کورتلند را طراحی کرد؟ ‫- چرا میخواهی رورک رو بکشی؟
‫من نمیخوام بکشمش.
‫فقط میخوام پشت میله های زندان، ‫درغل و زنجیر و نابود شده ببینمش.
‫میخوام ببینم که طبق دستور ‫راه میره، کار میکنه...
‫- تمکین میکنه! اطاعت میکنه ‫- الزورث، دنبال چی هستی؟
‫قدرت. ‫به نظرت قدرت چیه؟
‫شلاق؟ اسلحه؟ پول؟
‫زمانی میتونی مردم رو به برده ‫تبدیل کنی که روحشون رو بشکنی.
‫توانایی فکر و عمل ‫کردن رو ازشون بگیری
‫به هم پیوندشون بدی، و اتحاد، ‫تسلیم و اطاعت رو بهشون بیاموزی
‫بعدش، گردن ـه که برای افسار آماده ست.
‫الزورث
‫تو سالها به موعظه های من گوش کردی ‫اما اینقدر خنگی که نفهمیدی چی میگم.
‫فکر میکنی چرا همیشه ‫ماهرین را تقبیح...
‫و افراد متوسطی مثل تو را تمجید کردم؟
‫چون بر مردان بزرگ نمیشه حکومت کرد.
‫چرا ازخودگذشتگی رو تبلیغ کردم؟
‫چون اگه عزت نفس مردی رو ‫بگیری، او تسلیم میشه.
‫حالا با هاوارد رورک میشه اینکارو کرد؟ ‫نه؟
‫پس دیگه نپرس که چرا میخواهم نابودش کنم.
‫اون همان آرمان های والای شماست.
‫تو به من ایمان داشتی
‫خب حالا چی ازت باقی مانده؟
‫حالا بگو ببینم. ‫کی کورتلند را طراحی کرد؟
‫هاوارد رورک.
‫به چه قیمتی؟
‫مطابق با طرحش ساخته بشه.
‫اینو بنویس
‫یک اعتراف کامل بنویس.
‫در موفقیت بزرگی هستی پیتر. ‫تو بزرگترین دستاورد منی
‫یک مرد کاملا فداکار.
‫خود خواه؟ ‫مرا اینطوری خطاب می کنند؟
‫موافقم. من با ایده های خودم ‫و به خاطر خودم زندگی می کنم.
‫بذارید هرچه دوست دارند بگند
‫تا زمانی که به دادگاه نرفتید، هیچ ‫هیئت منصفه ای محکومت نمیکنه.
‫مردم همان چیزی رو میگند که من بهشون میگم. ‫بنــر نجاتت میده.
‫دومینیک، حالا فهمیدی چرا عاشق تبلیغاتم؟ ‫چون به من قدرت میده.
‫مطمئنی گیل؟
‫خودت تاثیرش رو می بینی. شهردر ‫دست منه. تا حالا در جنگی شکست نخوردم.
‫این اولین آزمایش تو در یک رقابت واقعی ـه...
‫- الو؟ ‫- گیل واینند، لطفا
‫- خودمم ‫- گیل، الوا هستم
‫چیه الوا؟
‫کیتینگ اعتراف کرده که رورک ‫کورتلند رو طراحی کرده
‫- توهی یه اعتراف امضا شده داره. ‫- چی؟
‫تو صفحه اول روزنامه های دیگه گذاشته، ‫بنابراین مجبوریم منتشرش کنیم.
‫آنجا بمون. فورا میام.
‫چی شده؟
‫الزورث توهی ‫از پیتر کیتینگ اعتراف گرفت.
‫فردا در صفحه اول روزنامه ها ‫از جمله بنــر میره.
‫من روی افکار عمومی حساب نمی کنم، ‫پس نگران نباش.
‫من برات میجنگم حتی ‫اگر همه چیزم را بگیرد.
‫وقتی نتوانم کسی رو ‫از روزنامه ام اخراج کنم، آن را می بندم...
‫و مغز تو یا خودمو میترکونم.
‫ما را ترک کردند. ‫کل اتاق خبر.
‫بهترین افرادمون. ‫بهترین دوستان توهی هستند.
‫- بدون او کار نمی کند. ‫- الزورث توهی اخراج میشه.
‫نمی توانم بفهمم که ‫الزورث چطوری اینقدر قدرت پیدا کرده.
‫اصلا متوجه نشدم او کم کم ‫گروه تشکیل داده و الان صاحب اینجاست.
‫- من صاحب بنــر هستم. ‫- شما، آقای واینند؟
‫شما قدرت می خواستید ‫آقای واینند...
‫و عقیده داشتی اهل عملی.
‫حوزه اندیشه را به ‫روشنفکران غیرعملی مثل من وانهادی...
‫تا ما به میل خود هرجور فسادی بکنیم، ‫در حالی که شما پول درمیاوردید.
‫فکر کردی پول قدرته ‫درسته آقای واینند؟
‫ای مبتدی بدبخت
‫تو هرگز آنقدر رذل نیستی که ‫بتونی جاه طلبی خود را برآورده کنید.
‫پس به این دلیل سر کارم برمیگردم...
‫و وقتی این کار رو کردم، این منم ‫که این روزنامه رو مدیریت خواهد کرد.
‫باشه وقتی اومدی. ‫حالا از اینجا برو.
‫ما خواهان زندانی شدن ‫هاوارد رورک هستیم
‫ما خواهان تغییر سیاست بنــر ‫در پرونده کورتلند هستیم
‫ما خواستاربازگشت ‫الزورث توهی هستیم
‫ما واینند را نمی خوانیم
‫- چقدر باهوش عزیزم. ‫- همینطوره،نه؟
‫باید هر کاری که از دستمان ‫بر میاد برای هدف انجام بدیم.
‫آشپزم رو اخراج کردم ‫چون داشت بنــر میخوند.
‫ما واینند را نمی خوانیم
‫گیل، چه کار کنیم؟ ‫نمیتونم کسی رو پیدا کنم.
‫هر چقدر هم که حقوق خوبی ‫پیشنهاد بدم، بازم امتناع می کنند.
‫هیچکس نمی خواهد برای ‫بنــر کار کند. هیچکی اونو نمیخواند.
‫تا کی میشه ‫اینطور ادامه داد؟
‫تا آخرش.
‫گیل، شغل قبلیم را بهم برگردان.
‫من با افتخار برای بنــر کار خواهم کرد.
‫بیا
‫اینها را به اتاق عقبی ببر، ‫تلگرافها را بردار و برام بیاور.
‫سپس به منینگ ‫در بخش خبر محلی گزارش بده.
‫- همشون برگشتن نه؟ ‫- آره
‫این منو میترسونه. ‫عین سنگ قبرستانه.
‫که هر شب بیشتر میشه.
‫به نظر نمی رسد که ‫دیگر کسی بنــر بخره.
‫دارند خودکشی می کنند.
‫آنها شب و روز کار می کنند و روزنامه ‫همچنان خوانده نشده برمی گرده.
‫حاضره خانم واینند؟
‫نسخه آخر هفته ست ‫خبرهای مونده، اما همینه که هست.
‫منینگ را به خانه فرستادم، ‫داشت از هم میپاشید.
‫جکسون استعفا داد، اما ‫می توانیم بدون او کار کنیم.
‫ستون آلوا ‫فاجعه بود، دوباره نوشتمش.
‫بهش نگو ‫بگو کار گیل ـه.
‫خیلی خوب.
‫همچی خوب میشه، گیل. ‫همه چیز درست میشه.
‫بنــر به هاوارد کمک نمی کند. ‫داره خرابش میکنه
‫و مردم بیشتری ‫را علیه اش برمی انگیزد.
‫او به این موضوع اهمیتی نمیده. ‫ولی کنارش باش.
‫- تسلیم آنها نشو. ‫- نمیتونم نجاتش بدم
‫او به روش خودش پیروز میشه.
‫نمی توانم او را نجات دهم. ‫هیچ قدرتی ندارم.
‫هیچوقت قدرتی نداشتم.
‫هیچکس به من گوش نمیده چون ‫کسی برام احترام قائل نیست.
‫من مالک توده مردم نبودم. ‫من ابزارش بودم.
‫اگر تسلیم نشی، ‫خود و بنــر را نجات خواهی داد.
‫من هرگز بنــر را اداره نکردم. ‫آنها میکردند،
‫آدمای توی خیابان
‫روزنامه اونا بود نه من.
‫الان چیزی برای ‫نجات وجود ندارد.
‫گیل، تسلیم آنها نشو. ‫تسلیم نشو.
‫بهتره تسلیم بشی
‫ما نمیتونیم بذاریم که ‫این روند ادامه پیدا کند.
‫بالاخره ما هیئت مدیره هستیم ‫ما هم نظری داریم.
‫ما تبلیغ کنندگان و مخاطبان خود ‫را از دست دادیم، برای چه؟
‫حالا اگر دلیل جدی داشت یه چیزی، ‫اما بخاطر چند دینامیت انداز احمق؟
‫این چیه، یک موضوع عقلانی؟
‫یعنی باید بابت مرام یا همچی چیزی ‫سرمایه خودمون رو از دست بدیم؟
‫گیل، گیل، ‫ارزشش را ندارد.
‫باید با الزورث توهی تماس بگیریم ‫و او را دوباره استخدام کنیم.
‫باید موضع خود را در مورد ‫پرونده کورتلند تغییر بدیم.
‫باید در مقابل رورک قرار بگیریم.
‫واینند، قطعی بگو. ‫آره یا نه؟
‫تسلیم شدن یا بستن بنــر.
‫بهتره تسلیم بشی.
‫باشه.
‫بنــر، ‫حقیقت در مورد هاوارد رورک
‫"ما در این اعلان به افکار ‫عمومی پیوسته و هاوارد رورک را...
‫مردی خطرناک و غیر اصولی، ‫ضد اجتماع میدانیم.
‫اگر مجرم شناخته شود، که ‫امری اجتناب ناپذیر است،
‫باید تمام کیفر قانونیش ‫را تحمل کند." گیل واینند
‫من صمیمانه از هر کسی که ‫در این محاکمه شرکت کرده می خواهم...
‫تا به ذهن خودش در مورد او ‫حکم صادر کند.
‫شما شهادت شاهدان مدنی را شنیدید.
‫اعترافات پیتر کیتینگ ‫به وضوح نشان داده...
‫که هاوارد رورک ‫یک خودخواه بی رحم است...
‫که ساختمانهای کورتلند را با ‫انگیزه خودخواهانه اش ویران کرد.
‫موردی که باید در موردش تصمیم بگیرید ‫مسئله حیاتی عصر ما است:
‫آیا کسیکه از خدمت به جامعه ‫امتناع می ورزد، اصولا حقی دارد؟
‫اجازه دهید حکم شما به ‫سوال ما پاسخ دهد.
‫من دیگر چیزی برای اضافه کردن ندارم.
‫وکیل مدافع می تواند ادامه دهد.
‫عالیجناب من ‫شاهدی فرا نمی خوانم.
‫این شهادت و جمع بندی نهایی من خواهد بود.
‫- سوگند یاد کنید ‫- قسم میخوری که حقیقت را گفته و چیزی...
‫- جز حقیقت نگویی، باشد که خدا یاری نماید؟ ‫- قسم میخورم
‫هزاران سال پیش، انسانی ‫کشف کرد که چگونه آتش درست کند.
‫واحتمالا وقتیکه به برادرانش یاد میداد ‫که چطور آتش روشن کنند خودش را سوزانده.
‫اما او برای آنها هدیه ای باقی گذاشت ‫که تصورش رو نمی کردند...
‫او به تاریکی زمین پایان داد.
‫در طول قرن ها، مردانی بودند ‫که اولین گام مسیرهای جدید را برداشتند...
‫مردانی که تنها به بینش خود مسلح بودند.
‫خالقان، متفکران، ‫هنرمندان، دانشمندان، مخترعان بزرگی...
‫که به تنهایی در برابر ‫آدمای زمان خود ایستادند.
‫آن زمان با هر فکر جدیدی مخالفت...
‫و هر اختراع جدیدی، محکوم میشد...
‫اما مردان آینده نگر ‫پیشروی کردند.
‫جنگیدند، رنج کشیدند، هزینه کردند، ‫اما پیروز شدند.
‫هیچ خالقی با انگیزه جلب رضایت ‫برادرانش برانگیخته نمیشه.
‫برادران از ‫هدیه پیشکشی او متنفر بودند.
‫حقیقت(ذات) او فقط انگیزه اش،...
‫و کار او تنها هدفش بود.
‫کار او، نه کسانی ‫که از آن استفاده کردند...
‫و خلقتش، نه منافعی ‫که دیگران ازش بدست آوردند...
‫اینها هستند که ذات او را شکل دادند.
‫او حقیقت(ذات) خود را بالاتر از ‫همه و در برابر همه مردم قرار داد.
‫او چه دیگران ‫با او موافق باشند یا نباشند...
‫با تمامیتش به عنوان ‫تنها شعارش ادامه داد.
‫به هیچ چیز ‫و هیچکس خدمت نکرد.
‫برای خودش زندگی کرد...
‫و فقط با زندگی کردن برای خودش ‫توانست به چیزهایی دست یابد...
‫که افتخار بشریت است.
‫این ماهیت موفقیت است.
‫انسان فقط از طریق ‫ذهنش می تواند زنده بماند.
‫او بدون سلاح به زمین آمد.
‫مغز تنها سلاح اوست، اما ‫ذهن یک ویژگی فردی است.
‫چیزی به نام ‫مغز جمعی وجود ندارد.
‫مردی که فکر می کند باید ‫به میل خودش فکر و عمل کند.
‫منطق عقل تحت هیچ شکلی از ‫اجبار نمی تواند کار کند.
‫نمیشود آن را تابع نیازها...
‫نظرات یا خواسته های دیگران کرد.
‫اون چیزی نیست که بشه قربانیش کرد.
‫خالق در قضاوت خود محکم می ایستد.
‫انگل ـه که ‫از نظرات دیگران پیروی می کند.
‫خالق فکر میکند.
‫انگل کپی میکند.
‫خالق تولید می کند، ‫انگل غارت می کند.
‫دغدغه خالق ‫تسخیر طبیعت است.
‫آرزوی انگل ‫تسخیر مردم است.
‫خالق نیاز به استقلال دارد. ‫او نه خدمت می کند و نه حکومت.
‫او با مردم بطور آزاد و ‫به اختیار سرو کاردارد.
‫انگل به دنبال قدرت(تسلط) است.
‫او می خواهد همه را با هم در ‫عمل و بردگی مشترک پیوند دهد...
‫مدعیست که انسان فقط برای خدمت ‫به دیگران آفریده شده...
‫که باید مانند دیگران فکر و عمل کند...
‫و در این بندگی ایثارگونه و بی لذت ‫برای هر نیازی جز نیاز خود زندگی کند.
‫به تاریخ بنگرید.
‫هر چیزی که داریم، ‫هر موفقیت بزرگ...
‫...حاصل کار مستقل ‫ذهن های مستقل است.
‫و هر وحشت و ویرانی ایی... ‫ناشی از تلاشی اجباری برای تبدیل...
‫مردم به گله ایی از ماشینهای ‫بدون مغز و بدون روح است.
‫موجودی بدون حقوق شخصی...
‫بدون جاه طلبی شخصی...
‫بدون اراده، امید یا عزت.
‫این یک درگیری باستانی ـه.
‫اسم دیگری هم دارد.
‫فرد در مقابل جمع
‫کشور ما که اصیل ترین کشور ‫تاریخ انسان است...
‫بر اساس اصل ‫فردیت ساخته شده.
‫اصل مسلم حقوق بشر.
‫کشوری که در آن انسان آزاد بود ‫تا خوشبختی خود را جستجو کند.
‫تا بدست بیاورد و تولید کند ‫نه اینکه تسلیم یا طرد شود.
‫شکوفا شود، ‫نه گرسنگی بکشد.
‫موفق شود، نه غارت کند.
‫تا بالاترین داراییش، ‫"احساس ارزش شخصی"،
‫و بالاترین فضیلتش، ‫"عزت نفس" اش را حفظ کند.
‫به نتایج نگاه کنید.
‫این چیزیه که جمع گرایان امروز از ‫شما می خواهند نابود کنید...
‫به همین شیوه زمین نابود شده.
‫من یک معمار هستم.
‫من می دانم آنچه قراره روی ‫این "پایه" ساخته شود چیست.
‫ما به دنیایی نزدیک میشویم، که ‫به خودم اجازه نمیدم در آن زندگی کنم.
‫ایده و افکار من، دارایی من است.
‫آنها را به زور و ‫با نقض قرارداد از من گرفتند.
‫هیچ چاره ایی ‫برای من باقی نمانده بود.
‫آنها بر این باورند که کار من متعلق به ‫دیگرانه تا هرطور که مایلند انجامش دهند،
‫آنها بدون رضایت من بر این ادعاند...
‫که وظیفه من است که بدون حق انتخاب ‫و پاداش به آنها خدمت کنم.
‫حالا می دانید چرا ‫کورتلند را منفجر کردم.
‫من کورتلند را طراحی کردم...
‫ممکنش ساختم...
‫نابودش کردم.
‫موافقت کردم که طراحیش کنم، با این دیدگاه ‫که همانطور که میخوام ساخته شود.
‫این بهایی بود که من ‫روی کارم گذاشتم.
‫من حقوقی نگرفتم
‫ساختمان من به میل کسانی که ‫از کار من سود می بردند مخدوش شد.
‫و در ازای آن چیزی به من ‫ندادند.
‫اومدم اینجا بگم که...
‫به هیچکس حق نمیدم ‫یک دقیقه از زندگیم را بگیرد.
‫نه ذره ایی از توانایی من، ‫نه هیچ یک از دستاوردهای من.
‫مهم نیست چه کسی ‫مدعی آن باشد.
‫باید گفته شود.
‫جهان از عیاشی ‫از خودگذشتگی در حال نابودیست.
‫من اومدم اینجا تا صدامو بشنوند...
‫به نمایندگی از هر انسان مستقلی که ‫در جهان باقی مانده است.
‫می خواستم شرایطم را واضح بگویم.
‫برام مهم نیست با دیگران ‫کار یا زندگی کنم.
‫شرایط من ‫حق انسانی ست که...
‫بخاطر خودش زندگی میکند.
‫در ضمن، واقفید که ‫میزان ضرر پولی...
‫که توسط مالکان متحمل شده، ‫موضوعی نیست که شما باید در نظر بگیرید.
‫دین(بدهکاری) متهم...
‫برای هر گونه ‫ضرر مالی...
‫موضوعی است که باید ‫در دعوای مدنی رسیدگی شود.
‫در اینجا فقط روی ‫عمل مجرمانه تمرکز میکنید.
‫باید تعیین کنید ‫که آیا متهم...
‫گناهکار است یا بی گناه...
‫در باب جرم خاصی ‫که به آن متهم شده است.
‫شما قضاتی هستید که حقیقت را تصدیق می کنید
‫و تحت آموزشی که به شما دادم، ‫تنها وظیفه شما اینست...
‫که گناهکار یا بی گناهی ‫متهم را تشخیص دهید.
‫عالیجناب.
‫رئیس هیئت منصفه
‫- به حکمی رسیدید؟ ‫- بله، عالیجناب.
‫متهم در برابرهیئت منصفه بایستد.
‫حکم شما چیست؟
‫بی گناه.
‫من نقشه ها، مکان و ‫ویرانه های کورتلند را ازشون خریدم.
‫اکنون مال من و پروژه شماست. ‫تو آن را برایم از نو می سازی.
‫طبق نقشه ایی که کشیدی.
‫آقای رورک، آقای گیل واینند میخواد ‫بداند که میتونید به دفترشون بیایید یا نه.
‫- پای تلفنه؟ ‫- نه منشی آقای وایننده.
‫باشه. بهش بگو میام.
‫آقای رورک، این گفتگو ‫برام ضروری اما بسیار دردناک است.
‫لطفا هماهنگ با آن رفتار کنید.
‫بله، آقای واینند.
‫لطفا اینو بخوان و ‫در صورت تایید امضا کن.
‫این چیه؟
‫قراردادت برای طراحی ‫ساختمان واینند.
‫لطفا با دقت گوش کن، آقای رورک
‫روزنامه را بستم.
‫بنــر دیگر وجود ندارد.
‫می خواهم فورا ساخت و ساز ‫برج واینند را شروع کنم.
‫این باید بلندترین سازه شهر باشد.
‫آن را به دلخواه طراحی کن.
‫تو مسئولیت کامل ‫و اختیار تام خواهی داشت.
‫اما دیگر دلم نمی خواد تو را ببینم.
‫لطفا قرارداد را بخوان ‫و امضا کن.
‫آن را نخواندی.
‫لطفا هر دو نسخه را امضا کن.
‫متشکرم.
‫این آخرین آسمان خراش ‫ساخته شده در نیویورک خواهد بود.
‫آخرین دستاورد انسان ‫روی زمین...
‫قبل از اینکه بشریت ‫خودش را نابود کند.
‫بشریت هرگز خودش را ‫نابود نخواهد کرد، آقای واینند...
‫همچنین نباید خود را نابود شده بداند.
‫نه تا زمانی که چنین ‫کارهایی انجام دهد.
‫- چه کارهایی؟ ‫- همین ساخت برج واینند.
‫که به تو بستگی دارد.
‫چیزهای مرده...
‫مثل بنــر...
‫آنها فقط کودهای مالی هستند ‫که این امکان را فراهم می کنند.
‫وظیفه آن ها همین است.
‫قبلا بهت گفتم که این ساختمان ‫قراره ادای احترامی به زندگی من باشد.
‫الان چیزی برای ‫برای تجلیل وجود ندارد.
‫ساختمان واینند چیزی جز...
‫کارایی که تو بهش بدی نخواهد بود.
‫آن را برای ادای احترام به ‫جراتی که تو داری...
‫و می توانست مال من باشد، بساز.
‫برج واینند: بلندترین سازه در جهان
‫معمار هاوارد رورک
‫میشه لطفا آقای رورک رو ببینم؟
‫آقای رورک در بالای برج هستند.
‫- بگم کی میخوادشون؟ ‫- خانم رورک ‫- اوه
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.