..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
اجتماع بزرگ
- خواهش میکنم بذارید من برم. - نمیتونیم این کار رو بکنیم، دوشیزه لویل.
- آقای براون خواستند که شما حتما مبارزه رو ببینید، راند سومه.
- من برمیگردم، فقط بذارید تنها برم.
- آقای براون تا حالاش هم خیلی عصبانی هستند فقط دو دقیقه گمتون کردیم.
- قول میدم فرار نکنم.
- کجا رو دارم برم؟ - باشه، بذار بره.
- نظرم عوض شده.
نمیخوام مبارزه رو ببینم.
گرسنه هستم
یه تاکسی بگیرید
- یه تاکسی بگیر.
- اما آقای براون میخواند - آقای براون گفتند که خانم را راضی نگه داریم، یه تاکسی بگیر.
خیابان 93، محله لیدز.
- بشنید کاپیتان پترسون. - بله قربان، میدونم قربان.
- ستوان؟ - تو ماموریت هستند قربان.
- اما هنوز تو دفترشون هستند میدونم، میدونم.
- لعنت بهت لئونارد. خوشحالم که برای تغییر آروم هستی.
- بعدازظهره کاپیتان، کار فوری پیش اومده؟ - فوری؟
موارد فوری رو من به زیردستانم واگذار میکنم..
- از اون جعبه که اونجاست، سیگار ده سنتی بردار. - نه ممنونم سیگار رو گذاشتم کنار.
- برندی! دکترام من رو از هرچیزی که تو این دنیا ارزش داره منع کردند، تقریبا.
- لئونارد؟ - بله، قربان.
- خوب، دیگه باید یه جوری جلوی هدر دادن پول مالیات دهندگان از طرف تو رو گرفت.
پول همشون رو از جیب خودم میدم کاپیتان.
- لئونادر، تو ماه گذشته تو 18 هزار و ششصد دلار پرداخت کردی.
- بازجویی از یک نفر اون هم مجردش.
- براون که یک نفر نیست یه تشکیلاته
و، من برای مبارزه با پول به پول نیاز دارم.
خوب ببین ستوان. شخصا هیچ مشکلی با تو ندارم برات احترام قائلم.
- تو کلی مغز داری اما مشکل از تو نیست.
- خوب موضوع این 18 هزار و ششصد دلار چیه؟ من این رو چطور به رییس پلیس توضیح بدم؟
خوب من قبلا... یه توضیح رو ضبط کردم اگر بخوای میتونی از همون استفاده کنی.
یادداشت برای کاپیتان پترسون در توضیح هزینه کرد ایستگاه 93 پریسنت.
موارد ترکیبی هر روز قویتر میشوند,
تنها راه در هم شکستن این وضع دستگیری افراد رده بالا است.
وقتی گراتزی کشور رو ترک کرد، براون..
- فکر میکنی این چیه، یه تحقیقات جنایی؟
- تو با بزرگترین حجم پول غیرقانونی تو جهان درگیر هستی
با یه قاشق چایخوری داری با یه باتلاق میجنگی.
این وضعیت تو هیچ کتاب و هیچ چیز ثبت شده ای وجود نداره.
همه چیز با حرفی که از دهن خارج میشه و پول کاغذی راه میفته!!
- همین هم نقطه ضعف اونهاست. - چی؟
- باید گنج داشته باشند.
- خوب؟ - و من هم اسم اون گنج رو میدونم.
اسم مردی که میتونه تلفن رو برداره و با شیکاگو و نئو اورلئان تماس بگیره.
و بگه:"هی بیل. جو برای تعطیلات آخر هفته میاد اونطرفا، پنجاه هزارتا براش بذار کنار.
و، تلفن رو بذار زمین و پول پرداخت شده پول حفاظت!
بعدش یه مشروب فروشی جدید باز میشه یه قمارخونه هم کنارش، به دور از محدودیت های شهری.
یه دسته از بچه مدرسه ای ها هم میان اونجا، برای خوشگذرونی.
توپ میشند، بی مسئولیت میشند لباسشون رو هم از دست میدند
بعدش، یه اسلحه برمیدارند! چون نگرانند چون میخواند چیزی رو باختند جبران کنند.
بعدش یه سرپرست پمپ بنزین میمره با یک گلوله تو جیگرش.
بعدش، من باید تو دادگاه 4 تا بچه رو ببینم به جرم قتل درجه اول، این رو ببین!
قتل درجه یک چون آقای براون معلوم الحال گوشی رو برداشته.
به آقای براون نمیتونی دست بزنی چون اون پاکه.
هیچی بر علیه اش نداری حتی یه قبض پارکینگ.
- آره و چرا اینقدر حواسش جمعه؟ غیر طبیعیه.
- نمیتونی به هیئت منصفه بگی یه نفر مجرمه چون زیادی بیگناهه.
- اون اندازه اسلحه اش گناهکاره. - حالا دیگه اینقدر احساساتی نشو لئونارد!
- بیگناهه تا وقتی ثابت بشه مجرمه.
- بله کاپیتان!
- چیز دیگه ای هم هست کاپیتان؟
- آره.
- دختره.
- سوزان لویل.
- شش ماهه چهار چشمی دنبالش هستید چرا؟
دوست دختر براونه بهترین و مهمترین سرنخ ماست.
- ما تقریبا هیچ چیز در مورد براون نمیدونیم
یه زن میدونه کارش اینه که بدونه.
اگر دستم بهش برسه و وادارش کنم حرف بزنه
- لئونارد، شش ماهه داری تلاش میکنی.
- دختره رفته لاس وگاس، تو هم رفتی لاس وگاس.
رفته کوبا، تو هم رفتی کوبا.
نتونستی مجوزهای لازم برای هزینه کرد رو دریافت کنی، از جیبت پرداخت کردی.
- مجبور بودم، تو که حمایتی نمی کنی.
- خوب، من علاقه ای به اون دختر ندارم. تو داری!
- ضبط صوت رو خاموش میکنم لئونارد دوستانه بود.
سعی کن با حقایق روبرو بشی.
نمیتونی وقتی تو آغوش این اوباشه به فکرش باشی.
فراموشش کن!
- تو یه پلیسی لئونارد. 17 هزارتا قانونه که باید اجرا بشه.
وقتش رو نداری که دخترای خودسر رو آدم کنی.
دختره سه و نیم ساله که با براون هست.
میشه کلی روز
و شب.
بپذیرش لئونارد.
خوشحالم که موافقی.
- فقط فرار نکن. ما نباد دنبالت کنیم ، آقای براون این رو دوست نداره.
-آقای بادوبون.
- سوزان.
- خوب من... خوب خوشحالم که می بینمت.
- حال شما چطوره؟ خیلی ساله گذشته.
- خوب، یه جورایی خیلی تغییر کردی سوزان. من..
- خوب، به سختی شناختمت. - اوه من هم همینطور آقای بادوبون.
- خوب، حال مادر دوست داشتنی تون چطوره؟
- یه جایی تو انگلیسه. خبری ازش ندارم..
- چرا، باید فکر کنم باید میرفتی شنیدم که
والدویچ داره یه دوره بتهوون رو مینوازه.
- دیگه اون علاقه ای که یه موقعی به پیانو داشتم ندارم، آقای بادبون.
- خوب، دیگه ناامید شدم.
- دیگه نمی نوازی؟
- تنها چیزی که الان مینوازم، آقای بادبون پوکر رو بازه.
- با من میرقصید ، آقای بادبون؟ - چرا که نه، حتما سوزان.
- حالت خوبه؟
- البته! البته!
روزی که آقای براون بزاره خانم کوچولو بره...
- خودم شخصا این کار رو میکنم.
- آقای بادبون. - سوزان.
- من قرص خوردم فکر کنم دارم میمیرم.
- سوزان!
- یه آمبولانس خبر کنید!
- افتاد زمین!
- حالا چه حسی داری، بنی؟
- باختم.
- حالم بده آقای براون.
- تو به مبارزه ادامه دادی، بنی. دلت گرفته.
سه تا دندونم هم از دستم دادم.
- باشه تو باختی، دفعه بعد برنده میشی روشش رو بهت نشون میدم.
حالا یه نگاهی به جو مکلور بنداز. اون همیشه رییس من بود، حالا برعکس شده.
فرق من و اون تو چیه؟
هردومون تو یه هوا نفس میکشیم تو یه هتل هم می خوابیم.
- اون مال خودش بود.
حالا شده مال من.
هر دومون یه جور استیک میخوریم یه جور مشروب هم میخوریم.
-ببین!
همون مانیکور، همون دکمه سرآستین.
- اما، فقط یه تفاوت وجود داره ما دوست دخترامون یه نفر نیست.
- چرا؟
چون زنها تفاوتها رو میفهمند! این تو غریزه اشون هست.
نفر اول نفر اوله و نفر دوم هیچی نیست.
- بهترین مبارز امشب برنده شد آقای براون. - تو از مارتینز بهتر بودی.
فقط فراموشش کردی، پا تو گذاشتی تو رینگ و دست او رو فشردی.
میخواستی رفیقش باشی، و بعد باهاش مبارزه کنی. نه بنی نه.
- آقای براون. - در رو ببند.
خوب بنی، دنیا رو کی اداره میکنه؟ نظری داری؟
- من نیستم، آقای براون. - درسته تو نیستی.
اما یه چیز بامزه
خیلی با تو تفاوت ندارند فقط یه چیزی دیگه دارند
اون رو دارند و ازش استفاده میکنند من هم دارمش ولی این نداره.
- خوب اون چیه بنی؟ این تفاوت تو چیه؟
- تنفر.
- تنفر یه لغته بنی. تنفر از کسی که میخواد تو رو بزنه.
- اون رو بکش بنی! بکشش!
متنفر باش تا موقعی که رنگ قرمز رو ببینی و وقتی پیروز بیای بیرون کلی پول تو جیبته
بعد دخترا برات پشتک میزنند.
تو باید گوشیت رو از پریز بکشی و در رو قفل کنی تا شب رو راحت بخوابی.
پاشو بایست، بنی.
- برای چی این کار رو کردی، آقای براون؟
- باید متقابلا من رو بزنی. هنوز متنفر نیستی.
قرارداد بنی رو پاره پاره کن! دیگه به درد من نمیخوره.
- سوزان کجاست، تو ماشین؟ - سعی کردم به شما بگم آقای براون.
- چی رو بگی؟ - تو بیمارستان عمومیه.
- چی شده؟ - چند تا قرص خورده بود.
- ماشین رو ردار و بیا همون طرفا. چند تا سیگار هم برام بگیر.
- دخنره کجاست؟
- بیمارستان عمومی.
- داره میمیره.
- حالا دیگه میتونی ببریش تو بند زندانی ها.
- سلام ستوان، آقای براون هستند.
- چه کار دارید آقای براون؟ - جو به آقا بگو میخوام ببرمش.
- آقای براون میخواند دوشیزه لویل آزاد بشند میخواند ایشون رو به بیمارستان خصوصی ببرند.
- خویشاوندشون هستند؟ - نه دقیقا. - همسرشون هستند؟ - فقط یک دوست.
- باشه، وقت ملاقات چهارشنبه ها و جمعه هاست نمیدونم چطوری اومدید اینجا.
- میتونید از همون راهی که آمدید برید ییرون. - به آقا بگو هیجان به خرج نده.
- آقای براون مرد کاملا معقولی هستند شما ایشون رو نمی شناسید.
- اوه، اینطور هستند.
- خوب من معقول نیستم و قصدم اینه که دنیا رو برای آقای براون تو تلخ کنم.
- نباید اینطوری صحبت کنید ستوان. دارید از حدود خودتون تجاوز میکنید.
- جو آقا حق داره از من متنفر باشه. حقوقش فقط 96 دلار و پنجاه سنت تو هفته است.
- پادوهای هتل من بهتر از این پول در میارند.
نمی بینی جو؟ اون آدم باوجدانیه.
احساس شخصی براش هیچ معنایی نداره
دوست دختر من داره تو یه بیمارستان عمومی میمیره و من میخوام از اینجا ببرمش.
- اون تحت بازداشته آقای براون.
- به چه جرمی؟ - آدمکشی!
- مسخره است اون یه پشه رو هم نمیتونه بکشه. - سعی کرده خودش رو بکشه.
- این جرمه؟ - میشه که دوتا قانون رو زیرپا گذاشته باشه:
قانون الهی و انسانی من به خاطر دومی دستگیرش کردم.
به آقا بگو اگر بکشدش به دادگاه من هم
- آلیشیا!
- سوزان.
- از زندانی دور شو آقای براون. - سوزان حالت خوبه؟
- براون همونجایی که هستی بمون. - سوزان.
- جو.
- به این آقا بگو خیلی زود چنان خوردش کنم که حتی فرصت نکنه تنبونش رو بالا بکشه.
بهش بگو دفعه بعد که ببینمش داره تو لابی هتل
برای 10 دلار قرض مثل بچه ها گریه میکنه.
اینا رو بهش بگو و بگو که من از حرفم برنمیگردم.
- آقای براون، باید کارهای خیلی خوب انجام داده باشید که به این مرتبه رسیده باشی.
یه نگاهی بهشون میندازم، میخوام همه اش رو شفاف سازی کنم و قصد دارم عملیاتیش کنم.
و متنفرم از اینکه فکر کنم چه چیزایی به دست خواهم آورد.
- بهت چی گفته بودم جو یه آدم متعهد.
- دوشیزه لویل.
- صدای من رو میشنوید، دوشیزه لویل.
- شما دکتر هستید؟
- اسم من دیاموند کارآگاه هستم.
- تنهام بذارید.
- باید ازتون چندتا سئوال مهم بپرسم و شما هم به اونها پاسخ خواهید داد.
- سردمه. نمیشه بخاری ها رو روشن کنند.
- میتونید لطفا، یه خورده قهوه گرم بیارید؟
اگر بلند بشی و یه خورده قدم بزنی کلی حالت بهتر میشه.
-میخوام بخوابم فقط بذار بخوابم.
- بیا، یه خورده از این بخور، زودباش.
- خیلی مهربونی.
- همه مهربون هستند.
من لیاقتش رو ندارم.
حالا بیخیال یه خورده از این بخور.
- عالیه.
- خوبه.
- چرا میخواستی خودت رو بکشی؟
- نمیدونم چرا. یادم نمیاد. خواهش میکنم بذار بخوابم.
- حسودی کردی، دلیلش همینه؟ موضوع زن دیگه ای بود؟ خواهش میکنم، خواهش میکنم
پای زن دیگه ای وسط بود؟ اسمش رو هم گفتی، گفتی آلیشیا.
موضوع آلیشیا چیه؟ آقای براون آلیشیا رو دیده؟
- نه، نمیدونم. نمیدونم آلیشیا کیه.
- پس بگو اسمش رو از کجا میدونی؟ - نمیدونم
- باید بدونی، دائما اسمش رو تکرار میکردی. اولین بار کجا اسمش رو شنیدی؟
- هیچوقت نشنیدمش!
دیدمش.
- کجا دیدیش، توی یه نامه؟
- تو آپارتمان اون (آقا).
هوا بارونی بود و
و یه لایه بخار روی شیشه پنجره نشسته بود
اون (آقا) داشت یه اسم با انگشتش روی اون بخار مینوشت
شیشه مرطوب
"آلیشیا"
و وقتی من رو دید
کاملا پاکش کرد
- اوه خیلی سردمه. - آلیشیا الان کجاست؟
- نمیدونم. - ازش نپرسیدی؟
- به من نگفت.
- این دیگه چی بود؟
- یه کامیون دیزل عبور کرد تقریبا هر روز صبح رد میشه.
- وقتی از براون در مورد آلیشیا پرسیدی به هم ریخت؟
- هیچ جوابی ندارم. به من دست نزن بذار برو، لطفا بذار برو!
- به نظر خودت آدم روشنی هستی اون دختر مقبولی که قبلا بودی نیستی.
- اقدام به خودکشی کردی، تحت بازداشت هستی. میشه که برای شش ماه بری زندان!
- پرستار، ممکنه یه لیوان آب به من بدی لطفا؟
- دوشیزه لویل، به یک سئوال جواب بدید. - نه!
- آلیشیا کیه؟ - تو به من بگو.
- پاشو رو پات بایست.
- یه نفر طبقه پایینه که برگه آزادی تو دستشه. - از همین الان.
- مکلوره، چی بهش بگم؟
- میدونی معنی حکم آزادی چیه، سم؟
- میدونم یعنی چی.
- به لاتینه، معنیش اینه که "احتمالا تو آدم داری."
- آقای براون احتمالا داره.
- سم.
- باید بدونیم که آلیشیا کیه.
- میخوام همه اوباشی که برای براون کار میکنه رو دستگیر کنی.
و خود براون رو هم همینطور.
- چه خبر؟ - دیوونه است.
- کی؟ - دیاموند! دیوونه است دیگه!
- چی شده، مکلور.
وقتی ما رو دستگیر کردند من اسم تو رو آوردم
- میدونی چی گفتند؟
- جلو لرزیدنت رو بگیر چیا ازت پرسید؟
- از اسم یه دختر! چیزیه که داره از همه میپرسه.
فقط داشت دائما در مورد یه اسم یه دختر میپرسیم.
- عین دیوونه ها. - دیوونه هم هست.
- کدوم دختر؟
- همش رو مغز من راه رفتند نمیدونم
آلیس یا یه همچین چیزی آلیشیا، همین بود. آلیشیا!
- تو چی بهش گفتی؟
- دقیقا هر چی که میدونستم.... هیچی!
- همین درسته فانته! تو هیچی نمیدونی مطلقا هیچی و این رو فراموش نکن!
من حق دارم که یک تلفن بزنم.
- به کی میخوای زنگ بزنی؟ - آقای براون.
آقای براون یه کم دستشون بنده در حال صحبت با آقای دیاموند هستند.
- میدونی که قانونا من مجبور نیستم تو این تست شرکت کنم.
میدونم و از همکاری شما بسیار متشکرم براون.
و اگر بگم نه؟
- خوب، اگر بگید نه من یه عالمه سئوال دارم که بپرسم و اونموقع احتمالا باید چند روز.
روی صندلی بشینی. اینجوری من میتونم تو چند دقیقه بفهمم که شما دارید دروغ میگید.
- ادامه بده پسر بذار با هم تمومش کنیم.
- بدون مجوز من رو برای یک مسئله جزیی دستگیر می کنید
ستوان، باید یه فکر بهتری برای حل مشکلتون میکردید.
ترجیح میدادم برای یه موضوع مثل جنایت بیارمت اینجا اما... امروز چیزی تو دستم نیست.
- خوشحال خواهم بود که شما رو سرجات نشوندم یه ستوان پلیس رو.
- حالا، میخوام هر دفعه یک کلمه به شما بگم بیشترش برای شما معنایی نداره
- اما، من میخوام شما هر چیزی رو بگی که به مغزت میاد
- مثلا، وقتی میگم شیرین - من میگم شکر.
- اگر بگم پلیس
من میگم 96 دلار و پنجاه سنت
- سیب.
- بادوم زمینی.
- آبی. - اقیانوس.
- براون.
- آقای براون باید بگی فقط دوستان صمیمی من به من میگند براون..
- آب.
- ویسکی.
- اسلحه. - مجوز.
- اسپاگتی. - بتینی.
- چی؟ اون دیگه چیه؟ - چی دیگه چیه؟
- بتینی.
- اسپاگتی تو قسمت های شمالی.
- از کی تا حالا؟ هیچوقت نشنیدم؟ - پولش رو نداشتی.
- ادامه بده جو. - زنها.
- گرونند.
- برف. - سفید.
- آلیشیا.
- دوباره بگو اسمش چی بود؟ - اسم یه زنه... آلیشیا؟
-نه. - چی نه؟
- گفتم نه، میخوای دوباره بگی؟
- آلیشیا رو میشناسی، نه؟
- حتما. - اون کیه؟
- یه مادیان سرخوش دوساله که پاش رو تو جامائیکا شکست.
- من هم هزار دلار از دست دادم. - داری دروغ میگی آقای براون.
- وقتی اسم آلیشیا رو شنیدی قلبت ترکید فشار خونت که دیگه دروغ نمیگه.
- میدونی معناش چیه؟ معنیش اینه که ترسیدی
- آقای براون از یک اسب نمیترسه. اون کیه و چه جایگاهی تو زندگی تو داره؟
- اگر اینا جرمه من رو دستگیر کن.
دستگیر کن، یه تغییر کوچک.
- باشه، ببرش بیرون، سم.
ببرم به سلول؟
- نه ببرش بازداشتگاه.
- آقای براون آدم با نفوذی هستند.
چهارده تا تماس از رییس پلیس داشتم پونزدهمی غرقم کرد.
بعدیش من اخراجم.
- لئونارد، چیکار میکنی؟
- فقط یه توضیح ساده به من بده این چیزیه که من میخوام.
-دارم یه خطی رو دنبال میکنم کاملا هم منطقی بود.
- 96 بازداشتی اشتباه.
- چه جوری باید برات توضیح بدم؟ - باید فقط 95 تاش رو توضیح بدی..
- سم، باید با لئونارد چکارکنم؟ بگو به من چه کنم.
-فقط 18 هزارتای دیگه برای پرونده براون بده به من.
- پرونده براون بسته شده است، کاپوت!
- پایان، ادامه نداره! پرونده بسته است!
- هی سم..
اون یارو اوباشی که نتونستیم بازداشتش کنیم اسمش چی بود؟
- رالف بتینی.
- چند وقته از جلو چشم ما غیبش زده؟
- حدود 7 سال پیش، چطور؟
مربوط به اون سالهایی که گراتزی کشور رو ترک کرد و براون اومد سرکار.
- آره خوب که چی؟
- یه نگاهی به اون منحنی بنداز.
- ببین چه جوری وقتی گفت بتینی پریده بالا!
- بتینی تنها شاهدی بود که ما نتونستیم در خدمتش باشیم.
سالهاست دیده نشده چون ممکنه مرده باشه.
-نه، نمرده من
من سردخونه و پرونده ها رو چک کردم چیزی نبود.
- چرا نمیری خونه؟ یک کم استراحت کن.
- نه اول یه تلفن دارم که باید بزنم.
- لئونارد.
پترسون منظورش رو دقیقا رسوند.
تو هم ازش گذشتی، یعنی هر دوتامون اخراجیم.
- چی ازدست میدیم96 دلار و پنجاه سنت در هفته؟
اوه، کاملا مشخصه که عصبی شدی. - سلام ریتا.
چی تو سرت میگذره اگه چیزی باشه که قبلا ندونم.
- فکر کردم شاید بریم با هم برقصیم. - من تا حالا میرقصیدم، ستوان.
- تا همین جا، شش ماهه اینطرفا پیدات نشده و علاوه
اگر یه وقت میخوای مثل بقیه بیای کارت رو بکنی اول بهم زنگ بزن...از یه هفته قبلش حداقل.
- ریتا، من
امشب یه مهمونی دارم. به نظرم اومد که شاید دلت بخواد حضور داشته باشی.
- مهمونی؟
- چه کسانی حضور دارند؟
- فقط من و تو.
- شوخی کثیفی بود.
- ستوان.. یا من رو بازداشت کن یا بازوم رو رها کن.
- لئونارد.
- من رو ببر مهمونی.
- دختر زیبایی هستی ریتا.
- اما تو دیوونه ای.
- نمیتونی بدون اینکه به کثافتش بکشی یه حرف درست حسابی بزنی.
- چرا وقتت رو با یه پلیس هدر میدی؟
- میتونی با یه اوباش پولدار و کت و کلفت باشی.
- باید بتونی با ارتباطاتی که داری یدونه از اون بهترین هاش رو معرفی کنی.
- چه چیزی تو یه اوباش هست که برای زنها اینقدر جذابه؟
- اوباش....کارآگاه ها
برای یه زن اصلا مهم نیست که یه مرد چه زندگی براش درست میکنه
مهم اینه که چقدر دوستش داره.
- زنه کیه لئونارد؟
من دیوونه ام لئونارد مخصوصا در مورد مردان
- اونها... میدونم.
- کفش هام رو بده، میخوام برم خونه.
- اونها رو پام کن.
- دوباره کی آزارت میده عزیزم؟
- شش ماه طولش نده.
- بله... دارم مشروب میخورم.
- خوب، یه جوری فراموشم نکن انگار که عرق خور هستم.
- اون آهنگ خاموشش کن.
- لذتش رو میبرم. - گفتم خاموشش کن.
- چی شده که ما امروز خوشحالیم؟
- اون لباس بی قواره رو از کجا آوردی؟ - اشکالش چیه؟
- سفید میپوشی بیشتر دوستت دارم. یه جین لباس سفید داری، چرا اونها رو نپوشیدی؟
- دیگه از سفید لذت نمیبرم.
- یه زن برای مردش لباس می پوشه، برای من لباس بپوش. برو یه چیز سفید بپوش.
- نمیپوشم!
- تو چه ات شده؟
- مگه چه کار کردم؟
- قبل از اینکه بیام داخل، وقتی داشت میخوند در مورد چی فکر میکردی؟
- داشتم به این فکر میکردم که چطور عاشق تو شدم.
- خیلی سخته که یادت بیاد؟
- اولین عشق یک دختر باید فقط برای خودش باشه.
- شاید برای همینه که نمیتونم ترکت کنم.
- بعدا در مورد عاشقی صحبت کنیم.
- میدونی که چیکارها کردم و چه اتفاقاتی افتاده؟
- مردم خیلی چیزا به من میگند من گوش نمیکنم.
- قبلا ازت نپرسیدم چون بیمار بودی
- دیاموند بهت چی گفته؟
دیاموند! ستوان دیاموند!
کارآگاه، ناحیه نود وسوم پرکسینت
برای سه ساعت تو بیمارستان پخته تو رو، چی بهت گفته؟
- پشت سر هم از من در مورد یه دختر میپرسید. - کدوم دختر؟
- اسمش آلیشیا است. - کی هست؟
- نمیدونم.
- خیلی اصرار کرد. - دوباره بگو اسمش چی بود؟
- آلیشیا.
- هیچ مفهومی برای من نداره.
- سوزان زودباش، به من بگو
- چیه که آزارت میده؟
- من از تو متنفر و بیزارم.
- سوزان، میخوای چیکار کنی میخوای من رو دیوونه کنی؟
- تو چی میخوای سوزان؟ به من بگو؟
- هر چی بخوای بهت میدم، فقط به من بگو. - هیچی!
- هر چیزی که باشه. - هیچی هیچی هیچی
- ستوان، وقتی کاپیتان اینجا بود شما یه تماس داشتید نخواستم مزاحم شما بشم. - کی بود؟
- فقط گفت ریتا است و گفت میخواد شما رو ببینه و گفت میدونید کجا. - ممنونم.
- سلام، ستوان.
- سلام، پاپ.
- اگر دنبال ریتا میگردی، اون تو اتاق پرو هست. - ممنونم.
- سلام ریتا. - مطمئنا کلی وقت گذاشتی بیای اینجا.
- بیخیال، روز واقعا بدی داشتم. دیگه تو بیشترش نکن.
-چیزی که میخوام بهت بگم، خیلی خوب نیست این رو برای من ببند، میشه؟
- بگو ببینم.
داغ نکن حالا نصف شهر رو به هم ریختی.
- یه دیوونه درون توئه و داره همه چیز رو میسوزنه. - همش همینه!
- قیمت برای سرت گذاشتند، بهتره بری مرخصی. - چی شنیدی؟
- همه جا دارند میگه، یه خورده از این شنیدم یه خورده از اون، میخوای چکار کنی؟
- فقط همون کاری رو میکردم بیشترش میکنم.
- میخوای سعی کنی
میخوای خودت رو به کشتن بدی لئونارد؟
- براون تا به چیزی که میخواد نرسه، کسی رو نمیکشه، میخردش.
- پس بهتره بفروشیش یا شروع کنی به فرار کردن.
- هی، تو واقعا نگران منی.
- یک کم.
- همون کافیه.
- از سر من هم زیادیه.
- این موزیک منه!
- لئونارد! - بله. - دوباره کی می بینمت؟
- خوب اگر نمرده باشم، منو همونجایی که همیشه هستم پیدا میکنی، تو زندان.
- خفه شو! بیا از اینجا ببریمش .
- کی بهوش میاد، کریسمس؟
- با اسلحه خودم به من شلیک کرد اینجوری حال میام.
- فانته!
- بذار بهوشش بیارم! - راحتش بذار!
آقای براون نمیخوان هیچ خونی ریخته بشه یا اینکه ردی باقی بمونه.
- میشه با آقای براون صحبت کنم؟
- بذار صحبت کنم، فانته! دو دقیقه برام کافیه.
- که چی بشه؟ - میخوام ازش یه سئوال بپرسم.
- باشه، بیا بگیر همه اش مال خودت.
- اما ، اول
- پاپن.
- فانته، ما رفیقیم. نمیخوای رفیق بمونیم؟
- پاپن.
- آقای براون بهت پول نداده؟ - تو که آقای براون نیستی.
بخاطر آقای براون من یه قاضی رو از تو دادگاه عالی میدزدم، اون هم برای یه نوشابه شکلاتی.
- مینگو هم همینطور، درسته مینگو؟ - آره.
- چقدر؟ - صدتا.
- برای مینگو هم همینطور. - چی؟
- صدتا.. برای هر کدوممون.
- مینگو!
- ممنون، فانته.
- حالا هر سئوالی داری ازش بپرس.
- برای چی من رو بازداشت کردی؟
- یه سئوال ازت پرسیدم! برای چی من رو بازداشت کردی؟
- دارم با تو حرف میزنم جوابم رو بده.
- برای چی من رو بازداشت کردی؟
- بفرمایید، اینجاست آقای براون. برای شما داشتم نرمش میکردم.
- کارم رو عالی انجام دادم. - بهتون گفتم بهش دست نزنید.
- صدمه ای بهش نزدم هنوز کارمون قانونیه.
- مشکل ما با تو اینه مکلور که هیچوقت، برای یاد گرفتن تکنیک ها وقت نمیذاری.
- فانته! مینگو! اون رادیو رو بیارید اینجا.
- روشنش کنید.
- فقط میخوام ازت قرضش بگیرم جو.
میخوایم ستوان یک کم کنسرت گوش کنه.
- این دیگه چیه. - خیلی بلنده، کمش کنید.
- ستوان میتونی صدام رو بشنوی؟
- فقط میخوام ازت یه سئوال بپرسم بعدش میتونی بری.
- دنبال چی میگردی؟ شاید بتونم کمکت کنم؟
- از آلیشیا چی میدونی؟
چه اطلاعاتی داری که بخاطرش همه دوستان من رو دستگیر کردی؟
- اخطار تلفنی دادی.
- پشت این قضیه چیه؟
- مینگو امتحانش کن.
- حالا دیگه اینقدر سرسخت نباش، ستوان.
- از آلیشیا چی میدونی؟
- چرا از خودت نمیپرسی؟
-حالا یه قسمت خوب یه بچه طبل میزنه
واقعا دیوونه کننده است
- طبل زدن دیوونه وار رو دوست داری ستوان؟ حالش رو ببر
فکر کنم آقای دیاموند مشروب دلشون میخواد.
لیکور هم اضافه بشه؟
یکم تینر هم اضافه بشه؟ - نه اون من رو میکشه، چیز دیگه ای هم هست؟
آنتونیو ، الکل 40 درصدی. - عالیه.
- بیا اینطرف فانته و کله اش رو نگه دار.
- حالا بذار بره.
ولش کنید
- به این پلیس سیاه مست نگاه کنید باعث شرم نیست؟
- نگهش دار!
- دیاموند، اینجا چی میخوای؟
- خوب خوب ...لئونارد!
- تو مستی! خوش به حال من!
- بیا تو.
پررویی کرده.. یکی از افسرهای من رو دزدیده حسابی کتکش زده، شکنجه اش کرده!
- حق باتوئه لئونارد، از یک چیزی میترسه. - آلیشیا.
- آره، خودش نقطه شروعیه.
- بیا روی براون کار کنیم.
- دلم میخواد که براون و دارو دسته اش رو دستگیر کنم
- خوب تو نمیتونی، از تو جلو زدند
- خودت رو تو آیینه ببین. یه علامت هم وجود نداره.
تو مست بودی، اومدی اینجا رو پای خودت این دفاعیه اشونه.
و همه چیز رو هواست، لئونارد. به همین خاطره که تو رو آوردند اینجا.
- بهترین شاهد خودم هستم، پترسون! -متاسفم لئونارد.
- آلیشیا - آلیشیا! آلیشیا!
حتی نمیدونند اسبه، قایقه یا یه دختر.
- دیگه چی تو دستت داری؟ - یه اسم دیگه هم پیدا شد: بتینی!
- بتینی؟ - برات آشنا است؟ -آره، اون دیگه کجای قصه است؟
- غیر از 97 نفر از آدمهاش اون تنها آدمی بود که نتونستیم بازداشتش کنیم.
- تو تست دروغ یاب براون هم اسمش اومد
- بشین لئونارد. او رو یادم میاد.
دست راست گراتزی بود، قبل از براون قبل از مک کلور هم نسل من.
پرتش کردند بیرون وقتی گراتزی مجبور شد کشور رو ترک کنه.
- مرد؟ - نه ترسید.
- نتونست خودش رو با سیستم براون وفق بده.
هیچکدوم از اعضای تاج و تخت قدیمی نتونستند.
بتینی اون اطراف نموند منتظر باشه تا بکشندش.
به یک شهروند صادق تبدیل شد. اسمش هم عوض کرد و رفت یه گوشه پنهان شد.
- میدونی کجا؟
- یکبار یه لطفی بهش کردم.تونستم از چیزی دورش کنم که خودش نمیتونست.
- گذاشتم بره
لیاقتش رو داشت، با توجه به اینکه همه عمرش مجرم بوده
- و من هم هیچ مدرکی نداشتم. - خوب، بگو کجا میتونم پیداش کنم.
- وحشت میکنه لئونارد. خیلی میترسه که حرف بزنه.
- اگر خیلی ترسیده باشه گوش میکنه.
- بیا تو.
- نه هنوز.
- فقط یه دقیقه.
- فقط منم که میپرسم گوش کن.
- بذار اجاق رو خاموش کنم.
ممکنه باعث آتش سوزی بشه یه عالمه آدم پیر خوب تو ساختمونه، باشه؟
- خیلی وقته که...منتظر تو هستم.
تو.. مثل یه رفیق خیلی خوب به نظر میای دوست جوان.
- اون براون میدونه کجا میتونه من رو پیدا کنه.
- هیچوقت شک نداشتم.
میشه بشینم... کار آسونتر میشه؟
بیا نزدیکتر.
یه گلوله کار رو تموم میکنه.
- قرار نیست بمیری آقای بتینی.
- پولی ندارم که بهت بدم.
- چیز دیگه ای دارم که بهت بدم.
- من خر فرض نکن، رفیق جوان. کارت رو تموم کن!
- آقای براون من رو نفرستاده. اسم من ستوان دیامونده از بخش 93 پرینسنت.
- اگر به من کمک کنی
من هم به کابوس هات پایان میدم.
- نمیتونم
حتی نمیتونم به خودم کمک کنم بعد چه جوری به تو کمک کنم؟
- دنبال یه اسم هستم.. آلیشیا؟
- هیچوقت میشناختیش؟ هیچ معنایی برای تو داره؟
- آلیشیا؟
همسر آقای براونه.
- کی به تو گفته؟
- خودش گفت.
- دختر خوبی بود.
- از این پاک سرشت های انتهای مزرعه
براون اون موقع که نگهبان زندان بود باهاش ازدواج کرد.
دو سال بعدش، دختره یه الکلی بود هر چی دم دستش بود میرفت بالا.
- بعدش
براون از دستش خسته شد
خوب، از دستش خلاص شد!
- راحت باش آقای بتینی.
اون تو قایق گراتزی بود
به فاصله سه روز دورتر از پرتقال
آلیشیا اومد سر میز مشروب
براون بهش گفت بره بخوابه
دختره هم بهش بد و بیراه گفت
گراتزی خندید براون نه.
نگاه براون رو یادم میاد
و بعدش دختره رو زد.
بعد دختره از جاش بلند شد و اون...
حلقه ازدواجش رو کشید. سخت بود که بشه درش آورد، خیلی وقت بود
انگشتش با اون بزرگ شده بود.
اون رو درآورد و پرتش کرد تو اقیانوس.
- بعدش چی؟
- بعد هم رفت تو کابینش.
- دیگه هیچوقت ندیدمش. - چه اتفاقی براش افتاد؟
- از کجا میدونی؟
- براون رو میشناسم.
- من هم براون رو میشناسم هیچ مدرکی وجود نداره.
- خوب یه لنگر کشتی اونجا بود.
- خوب چیش مهمه.
ما تو جزایر آزور توقف کردیم
و کاپیتان رفت به ساحل و یکی دیگه آورد.
- فکر میکنی اون رو کشتند و بعدش
بستنش به لنگر و پرتش کردند تو دریا.
- نمیدونم کدومش اول اتفاق افتاده.
من از کشتی زدم بیرون وقتی رسیدیم به ساحل.
- کاپیتان کی بود؟
- یه سوئدی.
- اسمش چی بود؟
- من هیچوقت باهاش صحبت نکردم. - چه شکلی بود؟
- یه یونیفورم. کی به شکل یه یونیفورمه؟
- خیلی مهمه آقای بتینی.
اگر کاپیتان لنگر رو استفاده کرده باشه باید همه چیز رو بدونه.
- باید بهش رشوه داده باشند یا... کشته شده باشه.
- حالا سعی کن.. خواهش میکنم سعی کن اسمش رو به یاد بیاری.
- برو بیرون! من رو تنها بذار!
هفت سال بود با هیچکس صحبت نکرده بودم حالا خیلی حرف زدم.
- باید با من بیای آقای بتینی.
- میخوای من رو حبس کنی؟
- غریبه بعدی که بیاد داخل
از طرف پلیس نخواهد بود.
- با ما امنیت بیشتری خواهی داشت.
- برات بهتره... وسایلت رو جمع کنی.
- شدم مسئول همه اینها.
بجز این یکی.
چطور یه آدم خوبی مثل تو پلیس میشه؟
- فکر کنم از خوش شانسی.
به عتیقه علاقه داری، جناب سروان؟
- کی استطاعت خریدنشون رو داره؟
- اگر کاپیتان یه کشتی باشی که تو پرتقال بدنیا آمده باشه
و دهنت رو ببندی
کلی عتیقه میتونی بخری.
شاید فروشگاهت هم پر باشه.
بله شاید علاقه داشته باشی این همون چیزیه که دارم بهت میگم.
- این پنج دقیقه آخر دارم بهت میگم ولی تو اصلا گوش نمیکنی.
- باشه، آروم باش، میتونیم برنامه امون رو عوض کنیم.
- چیکار میتونم براتون بکنم ، قربان؟
- ستوان دیاموند هستم، پلیس.
- دیاموند (الماس) چه اسم گران قیمتی.
- خیلی وقتتون رو نمیگیرم آقای درایر. فقط میخوام چندتا سئوال ازتون بپرسم.
- خواهش میکنم.
- در مورد یه خرید بزرگه که شما انجام دادی. - آره، من دارم لیستم رو تکمیل میکنم.
هر دلاری که اونجاست، سیاه و سفیده مگر اینکه قرمز شده باشه!
- خرید تو سال 1946 انجام شده.
1946!
- متاسفم، اون موقع تو تجارت نبودم.
- بنابر این من... بنابر این من نمیتونم کمکی بکنم.
- امیدوار بودم که سندی داشته باشید این درمورد... در مورد خرید یک لنگره.
- نمی فهمم.
- در سال 1946 شما کاپیتان یه کشتی خصوصی بودید.
از بندر نیویورک به لیسبون پرتقال
- تو مسیر ، وقتی تو جزایر آزور توقف کردید شما یه لنگر جدید خریدید. چرا؟
- متوجه نمیشم..
- خوب یک کم بیشتر سعی کن.
- تو من رو نمی شناسی. خیلی احمقم.
- قایق یه کشتی تفریحی کابین دار متعلق به گراتزی بوده.
- الان هم توسط آقای براون استفاده میشه. آقای براون رو میشناسید؟
- هفته پیش باهاش ناهار خوردم، آدم متشخص خوبیه.
- یه گردن کلفته.
- چون باهاش ناهار خوردم که مجرم نمیشم
با هر کسی ناهر میخورم آدم دموکراتی هستم.
- حتی ممکنه با شما هم ناهار بخورم.
- پول این مغازه رو کی داده؟
- خودم، درایر.
شما، درایر، پول رو از شرکت بولومک قرض گرفتی.
بلومک متعلق به براونه یا براون و گراتزی.
- آقای براون همین جوری پول به کسی نمیده.
- چه چیزی تو رو پیش آقای براون با ارزشه میکنه؟ موضوعت با اون چیه؟
- اسم من نیلز درایر هست، تو خیابون 821 میسون زندگی میکنم. این همه چیزیه که میتونم بهت بگم.
- میدونی آقای درایر. خیلی چیزا از وقتی من پام رو گذاشتم وسط عوض شده.
- براون میدونه من اینجام و میدونه دارم با تو صحبت میکنم. - من که چیزی نگفتم.
- آره، ولی براون که این رو نمیدونه.
در مقابل ارائه اطلاعات آقای درایر من هم قول حفاظت از شما رو میدم.
اصلا کار بهتری میکنم میندازمت زندان.
- تصور کن که من رو انداختی زندان میشه که زندانی سلول بغلی اسلحه داره.
- بوم! یه سوئدی مرده. صمیمانه ممنونم احمق بمونم کافیه.
- چه جوری آمدیدی داخل؟ مغازه بسته است.
- برای رفتن سر یه قرار دیرم شده امیدوارم من رو بخشید.
- آقای درایر، رازهایی که داری و فکر میکنی ازت محافظت میکنه برمیگرده و میخوره تو صورتت.
- داری معامله میکنی با
یک آدم بی رحم.
- آقای دیاموند ، من برای سی سال دریانورد بودم.
از وقتی 14 سالم بود تو دریا بودم.
من توفانها دیدم، من شلیک گلولها رو دیدم و من اژدرها رو دیدم
من نه یکبار، بلکه 4 بار غرق شدم.
37 روز تو یه قایق بودم بدون هر چیزی جز آب.
هیچ چیز نمیتونه من رو بکشه
من تو استکهلم خواهم مرد مثل پدر پدربزرگم تو سن 93 سالگی.
از هیچ چیزی منجمله شما هم نمیترسم... برو بیرون.
- اگر نظرتون عوض شد آقای درایر
فقط به ناحیه 93 پرینستون تلفن بزن یه ماشین نیروی ویژه ارسال خواهم کرد.
- الو؟
الو؟
- الو!
- بشین جو.
- زنده میخواستمش، چه اتفاقی افتاد؟
- اسلحه داشت، غیر از اینه فانته؟
- اون یه اسلحه داشت آقای براون - گفتم بدون اسلحه برید!
- کدوم از شما گفته من رو گوش نکردم؟ - من که هیچ اسلحه ای همراهم نبود.
- مینگو؟ - من هم نبودم، قسم میخورم.
- خوب اسلحه کشید رو من توقع داشتی چیکار کنم؟
با اون مغز پوکی که تو داری هیچ کار دیگه ای نمیشد کرد!
- خوب، شما دو تا به من گوش کنید. برید دنبال کارتون!
برید همونجایی که همیشه میرید هر کاری که معمولا انجام میدید انجام بدید.
اگر ازتون سئوال پرسیدند هیچی نگید.
و تو، برو طبقه بالا، برو بخواب، همونجا بمون مریض بودی! میفهمی ، مریض!
و اگر بردنت به پاسگاه پلیس
خودت به مغزت شلیک کن! اینجوری همه کارها خیلی ساده تر میشه!
- حالا برید بیرون.
جو!
بیا اینجا!
- چرا اینکار رو کردی، جو؟
- فکر کردم روی من اسلحه کشید. - سعی میکنم یه کار غیر شخصی راه اندازی کنم.
- کشتن یه کار خیلی شخصیه. از یک جا که شروع شد دیگه توقفش سخته.
این رو میتونستم بفهمم اگر تو عضو یک گروه خوشحال بی ارزش بودی
تو یه آدم با تجربه ای ، جو.
- چرا اینکار رو کردی؟
- به نظرم دیگه خیلی پیر شدم برای اینکه اسلحه دست بگیرم. - آره.
- شاید فقط کمی پیر شده باشی، جو.
- خیلی من رو دوست نداری، درسته؟
- قرار بوده که وقتی گراتزی کشور رو ترک کرد تو جای اون بشینی؟
- اینطوره؟
- نه .. این کار بزرگتر از حدود منه.
- آره... اینطور میگی ولی تو دلت یه چیز دیگه است.
اسلحه ات رو بده من جو.
- زود باش.
ببین منظور من چیه، جو.
دو ثانیه پیش این اسلحه تو دست تو بود.
اینجا تنهاییم.
- این فکر که ازش استفاده کنی اومد تو سرت...ولی نتونستی.
اما ابائی هم نداشتی که بر علیه درایر ازش استفاده کنی، چرا؟
چون اون هم آدم کوچکی بود، جو. مثل خودت، یه مرد کوچک.
تو یه کار شیرین و با دستمزد خوب داشتی. دست از این فکر که چی میتونستی باشی بردار.
و کسی چه میدونه
ممکنه تا وقتی که تو تختخواب بمیری زندگی کنی.
همه اش همینه جو.
- خالیه! - نمیتونه باشه.
- از دیروز تا حالا کسی این رو باز کرده. - دوشیزه هارتلبی - غیرممکنه قربان.
- چی هست؟
- بیمه عمر درایر بود.
یه دریانورد سابق کجا ممکنه دفتر گزارشات کشتی رو نگه داره؟
- درایر آدم خیلی وسواسی بود، ثبت دقیقی از همه چیز رو تو مغازه اش نگه میداشت.
- تو مغازه اش.
- اگر دنبال گزارش کشتی گراتزی تو تابستان 46 میگردی
اونجا پیداش میکنی.
- سم، با دادستان منطقه تماس بگیر و یه مجوز برای دستگیری بزاون ازش بگیر
- به چه جرمی؟ - اوه..آتش زدن.
- یه حکم دادگاه همراهمه امروز صبح صادر شده.
حکم میگه همه اتفاقات، اوراق و وسایل توی این مغازه متعلق به منه.
درایر فقط 20 درصد مالک بود.
بقیه اش مال شرکت بلومک هست و من بلومک هستم نه هیچکس دیگه.
- مال گراتزی هم نبود؟ - سهمش رو خریدم.
- چرا باید شرکت بلومک علاقه مند باشه که گزارشات این مغازه رو بسوزنه، چرا؟
مخدوش کردن دارایی ها که جرم هم نیست.
- منتظر میمونم تا بتونم تو رو به جرم قتل بکشونم دادگاه.
- قتل کی ستوان؟
- خودم، اگر لازمه. - اینقدر زور نگو.
- این شغلی که بهش قسم خوردم که زور بگم
- دیاموند، تنها مشکل تو اینه که خیلی دلت میخواد من باشی.
دلت میخواد تشکیلات من، نفوذ من، و وقار من رو داشته باشی.
نمیتونی، ممکن نیست.
فکر میکنی موضوع فقط پوله در صورتی که نیست.
موضوع شخصیته..تو این رو نداری ستوان، تو یه پلیسی.
آهسته، پیوسته، باهوش..
زود از کوره در میری و یه اسلحه که زیر بازوت بستی.
یا، خاطرخواه یه دختر که نمیتونی داشته باشی.
اولین نفر اوله، و دومین وجود نداره.
- دادستان بیرون معاونش دم دسته.
- قطعش کن سم.
- دوشیزه لویل.
- برو، لطفا.
-فقط یک دقیقه مزاحمتون هستم، دوشیزه لویل.
- چرا اینجا؟ نمیتونستی منتظر بمونی؟ - نه.
- خوب...موضوع چیه، لطفا؟
- میخوام ازت یه خواهش کنم. - یه دونه بهت بدهکارم؟
- ازت میخوام آقای براون رو ترک کنی.
- از شما خواستم برید آقای براون.
- خوب اگر نمیخواید برید من میرم؟ فکر میکنید این هم پوست راسوئه خانم لویل؟
فکز میکنید اینها پوست حیوانات وحشی هستند که به هم دوخته شدند تا شما لذتش رو ببرید؟
- دارید اشتباه میکنید.
- دستت رو بکش عقب. - اینها پوست انسان هستند، دوشیزه لویل.
مردمی که مورد ضرب و شتم قرار گرفتند فروخته شدند، دزدیده شدند
معتادشون کردند و توسط آقای براون به قتل رسیدند.
من نیومدم آزارتون بدم دوشیزه لویل
دوباره نباید من رو ببینید یا با من حرف بزنید اما
خودتون رو نجات بدید و ترکش کنید.
- چطوری؟
- همه کاری که باید بکنید اینه که پاتون رو بکشید کنار.
- همه اش همین آقای دیاموند.
- به حد کفایت دنبال من بودید که بدونید ... نمیتونم.
من تو یک مارپیچ زندگی میکنم
یک مارپیچ عجیب، کور و وارونه.
و همه کوره راههای موجود آخرش برمیگرده به آقای براون.
من میتونم کاریش بکنم دوشیزه لویل
یه میلیون سال هم طول نمیکشه
- چرا میخوای زندگی من رو عوض کنی آقای دیاموند؟
- رییسم میگه عاشق شما هستم
من هم معتقدم فقط دارم کارم رو انجام میدم.
- این چیزی که بخاطرش اومدید من رو ببینید؟
- نه.
- براتون یه هدیه آوردم.
نگهش دارید، یا آتیش بزنید هر جور خودتون رو راضی میکنه.
- چی هست؟
- عکسی از همسر براون.
اسمش بود آلیشیا.
باید ازش بپرسید چه اتفاقی افتاده
- کیه؟ - سوزان.
ساعت تازه ده و نیمه
- کنسرت اینقدر کسل کننده بود؟
- دستت رو بکش کنار.
- باشه.
- باید باهات حرف بزنم. - حالا نه ، بعدا. - نه همین حالا.
- بیا اینجا، میخوام یه چیزی نشونت بدم.
- اینکارا برای چیه؟ - این مخفیگاه منه.
- میتونستم این مخفیگاه رو تو آپارتمانم بسازم اما خیلی تابلو میشد.
ما چک نمیگیریم فقط پول نقد میگیریم.
هیچکس وجود نداره که من بتونم بهش اعتماد کنم که اصلا وسوسه نشه، غیر از خودم.
یا شاید خود تو.
- به من اعتماد کن.
- کی رو تو کنسرت دیدی؟
- هیچکس رو. - هیچکس به اسم دیاموند.
-خوب، پس چرا میپرسی؟ تو که همه چیز رو میدونی؟
- چیزی که مینگو و فانته نمیتونند بهت بگن اینه که آیا من هنوز عاشقتم.
- دیاموند چی بهت گفت؟ - اینکه من رو دوست داره.
- دیاموند و عاشقی، ممکن نیست. نمیشه این ماشین با شعور باشه.
- همین ماشین یه هدیه بهمن داد. - چی بهت داد یه جفت دستمال سرفه؟
- میخوام دختره رو ببینم.
- میخوام همسرت رو ببینم آقای براون. - نمیتونی.
- چرا، چون اون مرده؟ - نه اون زنده است.
تو سیسیلی زندگی میکنه تو خونه گراتزی.
این یکماه پیش گرفته شده و با یکی از نامه هاش رسیده.
- چرا برات فرستاده؟ - میخواد برگرده.
- تو چرا ترکش کردی؟ - نمیخوام در این مورد صحبت کنم.
- من میخوام. - نمیخوای یه خورده غرورم رو حفظ کنم.
- من همه غرورم رو بخاطر تو از دست دادم.
- باشه بهت میگم.
- دوستش داشتم.
-من، یه محافظ زندان.
-به خاطر اون بود که شروع کردم به رشد کردن.
همه چیزی که داشتم جسارت بود. من هم با پول و موقعییت معامله اشون کردم.
مورد احترام همه بودم الا اون.
همه کار میکرد که من رو خراب کنه
همیشه مست بود با بقیه مردها لاس میزد.
سعی کردم که به مسیر درست برش گردونم.
بردمش به یک قایق مسافرتی وقتی که گراتزی میخواست بره سیسیلی
فردای روزی که ما لنگر انداختیم اون غیبش زد ماهها دنبالش گشتم.
به نظرت کجا رفته بود؟
تو خونه گراتزی زندگی کنه
گراتزی آدم بزرگتری نسبت به من بود.
حالا فهمیدی آلیشیا کیه؟
- خوب، خوب ، خوب. عصر بخیر. دوشیزه ریتا. حال شما چطوره؟ چیکارها میکنید؟
- تنهایی فرد تنهایی. من بین دو تا نمایشم هستم، تا ساعت 12.
- آقای دیاموند بیرون هستند.
- میخوای بری بالا و منتظرش بمونی؟ - ممنونم.
- به من بگو که اون بعدازظهرها چکار میکنه؟
- کار میکنه.
- میخوام این آقا رو بکشمش. - نکشش حالا.
- اجاره هاش رو همیشه سروقت میده دلم براش تنگ میشه.
- تو و من.
- آره.
- نه، نه من کاملا بیدارم.
- کی میخوای که انجام بشه؟
می فهمم.
- مینگو! - چه خبره؟
- آقای براون میخواند یه کاری امشب انجام بشه.
- کی؟
- دیاموند.
- بازه.
- برو.
- لئونارد.
- لئونارد! - چیه سم، چیه؟
- به هر چیزی که فکر میکنی، بذارش کنار. اینکار اون رو برنمیگردونه.
- خیابان پنجم ساکس.
- اون اومد من رو ببینه با بهترین کفش هاش.
- به پترسون زنگ میزنم اون همه افراد دم دستش رو میازره برای اینکار.
- بیخیال سم.
- گفتم بیخیال!
- لازم نیست گلوله ها و اثر انگشت ها رو چک بکنیم.
تو این اتاق یه نام همه جاش نوشته شده براون! براون!
- اون میخواد من رو بکشه واز انتظار کشیدن خسته شده من هم همینطور.
- میخوای چکار کنی؟ - پرونده رو ببندم. - میدونم چه احساسی داری.
- هیچکی نمیدونه طرفش چه احساسی داره. - مهم نیست بگیر بنشین.
- یه کاری برای من بکن.
- اسلحه ات رو بردار.
- مثل یک جفت دستکش باهاش رفتار کردم.
- باهاش سرد بودم... خیلی سرد.
- خودت رو سرنش نکنم دیوونه میشی.
- روزنامه ها رو امروز دیدم.
- متاسفم.
- واقعا، شدیدا متاسفم. - چرا، اینکه من اونجا نبودم؟
- بگو چیزی رو که اومدی بگی.
- من آقای براون رو ترک کردم. - یه خورده دیر کردی.
- براون دختره رو تو آپارتمان تو کشت.
- آدمهاش این کار رو کردند. - میتونی ثابتش کنی؟
- نه من. میتونی ثابت کنی فانته و مینگو این کار رو کردند؟ و کی بهشون دستور داد؟
- نه.
- بشین.
- میدونه که ترکش کردی؟
- میفهمه.
- من اتاق مخفی اش رو باز کردم. - چرا؟
- میخواستم اگر بتونم به تو کمکی کرده باشم. - تو اتاق مخفی اش چی نگه میداره؟
- اسلحه و پول.
- اینکه پول داشته باشی یا اسلحه جرم نیست یا حتی اسلحه، تا موقعی که ازش استفاده کنی.
- یه چیز دیگه هم دیدم. - چی رو؟
- یه چیزی در مورد آلیشیا.
- میتونی ثابت کنی که اون کشته شده؟ - نه.
- میتونم ثابت کنم که اون زنده است.
- چی داری میگی؟
- اون داره با گراتزی تو سیسیلی زندگی میکنه.
- ممکن نیست.
- این رو برای براون فرستاده.
- این آلیشیا است درسته؟
- خیلی پیرتر از عکسی که تو قایق گرفته شده.
- پس اون باید زنده....
- این عکس هیچوقت تو سیسیلی گرفته نشده.
- برف رو زمینه.
- آره دختر شبیه اونه.
- مسلما نسبت به اون یکی عکس تغییر کرده.
- میتونه تقلبی باشه؟ - نه قربان.
این عکس با یک لنز واید معمولی گرفته شده.
- حالا با بررسی کل عکس - بیخیال همه اش باش
- میتونی بگی عکس چه موقع گرفته شده؟ اصل این عکس تو روزنامه واراگان چاپ شده.
- خوب این بعنی چی؟ - این تا یکسال و نیم قبل در دسترس نبود.
- فرانک!
- علائم بزرگراه رو از پشت فنس می بینی میتونی بگی این چیه؟ شناساییش بکنی؟
- نه، نمیتونم اما همین الان برات چکش میکنم. - میشه این کار رو خیلی سریع انجام بدی، ممنون.
- لئونارد. - بله؟ - آلیشیا زنده است.
- اگر جنایتی در کار نباشه، پرونده ای هم وجود نداره. - ممکنه ما حتی با یک پرونده محکمتر روبرو باشیم.
با سیستم نظامی محافظت دریایی بین المللی در تماس بودم
اونها سالهاست دارند دنبال گراتزی میگردند هیچ نشانه ای ازش نیست
و هیچ جایی هم مدرکی وجود نداره که اون به سیسیل رسیده باشه.
- پس داستان بتینی چی میشه؟
- حق با بتینی بود که یک جنایت توی قایق اتفاق افتاده.
اشتباه اون فقط در شناسایی قربانی بود.
- یه دقیقه صبر کن. دونه دونه بگو.
- خوب من.. من دنبال یک جنایت اشتباه بودم
براون زنش رو نکشته!
رییسش رو کشته، گراتزی!
و به همین دلیله که سیستم حفاظتی ما نتونسته چیزی ازش پیدا کنه
گراتزی ته اقیانوس اطلسه اونم در حالیه که به یک لنگر بسته شده
- نظریه قشنگیه لئونارد.
- زیبا!
- بجز یه مورد کوچولو.
نمیتونی ثابتش کنی، هیچ شاهدی نداری.
- هوم، پس تو هم فهمیدی فرانک؟ حالا می بینیم.
- نشانگرهای بزرگراهی ایالتی 225A. - 225A میدونی کجاست؟
- دو ساعته پیداش میکنم.
این یه جاده تک بانده است خاکیه که از بزرگراه ساحلی به سمت غرب میره.
- من نمیدونم برای چی اومدید سراغ من جناب سروان.
اسم من آنا لی جکسونه.
- مطمئنید هیچوقت به یک سفر دریایی نرفتید؟
- خوب اگر رفته بودم که حتما یادم می موند.
- انگار با گلها ارتباط خوبی دارید.
- ممنونم. - اینها چی هستند؟
- اینها گل ساقه ای هستند.
- زیبا هستند، همه اشون. چطوری این کار رو میکنید؟
- اوه، باید بهشون عشق بورزید.
اونها تفاوتها رو در ک میکنند.
-اوه خدای من. - چی شده
-اون یه کفشدوزکه.
جوونه ها رو میخورند
- خوب چرا نمی کشیدش. - من نتونستم جون هیچ چیزی رو بگیرم.
حتی این گلها رو نمیتونم قطع کنم.
اگر مردم بخواند اینها رو ببینند، باید بیان اینجا جایی که اونها زنده هستند.
- نه...
پژمرده میشند... و تو گلدان می میرند.
شما هم قویا اینها رو حس میکنید، درسته؟ - اوه، بله اینطوره.
- من میتونم بهتون بگم چرا یک همچین احساسی دارید.
- میتونید؟
- چون شما شاهد این بودید که همسرتون یه مرد به نام گراتزی رو کشتید.
من اسمش رو براتون هجی میکنم گ-ر-ا-ت-ز-ی گراتزی.
یه عکس از شما دارم هفت سال پیش از شما گرفته شده.
میتونید نگهش دارید اگر دلتون میخواد.
اون آقا از دوستان قدیمی شما بودند یکیش زنده است، اون یکی مرده.
- حالا گوش کن آلیشیا.
براون، متاسفانه یه کاترپیلار نیست.
اون گلها رو نمیخوره اون مردم رو قورت میده.
- من یه دوست داشتم.. یه دختر.
بیست و چهار سالش بود.
دیشب به قتل رسید براون فکر میکرد داره من رو میکشه.
براون حتی اسمش رو نمیدونست. - دیگه نمیخوام بشنوم! خواهش میکنم.
خواهش میکنم! من مریضم. نمی بینید که من مریض هستم؟
- تو مریضی باشه، آلیشیا.
مریض از سر ترس. حالا تحت بازداشت ما هستی، دیگه چیزی نیست که ازش بترسی.
خودت میدونی، چون در سلامت عقل کامل به سر میبری.
ترجیحم اینه که
بی عقل ولی زنده باشم.
به جای عاقل بودن
و مردن.
- درد داره. - اگر بتونی تکونش بدی یعنی نشکسته.
-اما درد داره! - یه مشروب بخور!
- مشروب خوردم، وی هنوز درد داره! - یکی دیگه بخور!
- فانته، تلاش میکنم بهت بگم اما تو نمی فهمی
- خوب؟ - خبرهای دارم، خبرهای بزرگ.
- براون تموم شده است.
پلیس آلیشیا رو پیدا کرده، و ان هم جرات کرده مقابل هیئت منصفه بایسته.
- گفتم براون زیرآبش خورده. تموم شده! از نقشه رفت کنار!
- تو میگی هیچ معنایی نداره؟ - وقتی گراتزی بگه، اون یه چیز دیگه است.
- گراتزی وجود نداره، اون مرده.
- از کی تا حالا؟ - هفت سال پیش.
- تلگرام هاش رو دیده بودم.
براون اون تلگراف ها رو فرستاده بود براون اون رو کشته.
براون اون رو زنده نگه داشت که بچه هاش بهش خدمت کنند.
- چرا شما آقایون از دوشیزه کدبانو خانم لویل محافظت نمیکنید؟
- میخوای بدونی اون کجاست؟ داره به پلیس کمک میکنه.
انگار که آقای براون جذابیتش رو برای اون از دست داده.
- پیشنهادت چیه؟
- بکشیدش.
همین امشب بکشیدش به فردا نندازید.
- آقای براون در اولین فرصت کشته خواهد شد.
- با دورویی که اون به کار میبره پسرا ازش محافظت خواهند کرد.
- اما اگر ما الان این کار رو بکنی خیلی سریع
اینجوری کلی آدم رو نجات دادیم جلوی کلی مشکل رو هم گرفتیم.
- ما قویتر از همیشه میریم اونجا.
- به جای دویدن اینطرف اونطرف و نگهداری از همه زنهای خونه اون
من بهتون نشون میدم که چطور دوتا مرد میتونند قوی باشند.
- همه چیز رو از اول شروع کنید.
این دفعه آرومتر.
فرودگاه خصوصی
- زود اومدیم.
- گفتند ساعت 11 فرود میان.
- نمیخواستم دیر کنم، اونها مستقیما از از دنور میان.
- عجیبه که اونها برخلاف رویه معمول اول برات پیام فرستادند.
- این رویه معمول نیست رویه مخصوصه.
اونها گفتند 200 چوق با اسکناسهای کوچیک میخواند.
- همراهم دارمش اما چرا زمین نشستند؟
- دنور معمولا آرومه. - نمیدونم.
ازشون پرسیدم، اما پشت تلفن چیزی به من نگفتند.
- هیچ دلیلی براش نیاوردند؟
- نه.
- به نظرت موضوع چیه؟
- به زودی به حدی که لازمه می فهمیم.
- خوب آقای براون، حال و روزت چطوره؟
- خیلی خوب نیست، ها؟
شغل من رو گرفتی، هتل من رو گرفتی.
فکر کردی میتونی من رو خاک مال کنی.
توی آشغال! توی حسابدار توی دفتردار.
به حسابش برسید! به حسابش همین حالا برسید! همین حالا!
- یه دقیقه صبر کن!
موضوع چیه، شما رفقا دیوونه شدید.
- من مک کلور هستم، نمیتونی من رو ببینی؟ این مک کلوره.
- این کار رو نکن مانگو، بهت پول میدم.
- همه پولی که گرفتم! ده هزارتا، بیست هزار تا همه اش!
- نه فانته، اینکار رو نکن!
- آقای براون!
- آقای براون، بهشون بگو اینکار رو نکنند!
- هر کاری بخواین میکنم، میرم گم و گور میشم. دیگه هیچوقت من رو نمی بینید!
خواهش میکنم آقای براون! فقط اونجا نایستید و تماشا کنید که اونها من رو بکشند!
خواهش میکنم آقای براون
نمیخوام بمیرم. خواهش میکنم بهشون بگو.
- برات متاسفم جو!
حالا فقط یه لطف میتونم در حقت بکنم
صدای گلوله ها رو نخواهی شنید
- سم. - بله.
- به کاپیتان بگو بازجویی تمام شد.
- دوشیزه لویل.
- شما یه پلیس زن هستید؟
- نهخ.
- پس کی هستی؟
- اسم...من سوزان لویل اه من...
یه شاهدم برعلیه آقای براون
- من نیستم.
- نمیتونم این کار رو بکنم.
به اندازه کافی خودم رو تحقیر نکردم؟
- تا وقتی اون آزاده هیچکس به حد کفایت کاری نکرده.
من مدتها
دوست دختر آقای براون بودم
تمام چهار سال گذشته.
اون دخترهای زیادی رو داشته. همه اشون هم براش میمردند.
بهش افتخار نمیکنم.
- خوب پس چرا باید چهار سال باهاش موندی؟
- چرا اصلا شروعش کردی؟ - نمیدونم!
نه این حقیقت نداره من به من گفته شد ولی...
باورش نکردم
یه نگاه بهش بنداز آلیشیا.
خوب نگاهش کن، میتونی خودت رو ببینی ده سال قبل.
- اگر از اون موقع تا حالا حرف زده بودی زندگی خودت... میتونست چقدر متفاوت باشه.
چون اون تو رو کشت
زنده دفنت کرد
چون اون یه جنایتکاره
دقیقا همینه یک جنایتکار
نمیخوام بشنوم؟
اون گراتزی کشت، نکشت؟ تو دیدی اون اینکار رو کرد، ندیدی؟
هیچوقت نگفتم، دیدم.
بعلاوه
گراتزی حقش بود بمیره
نظرت در مورد دختری که اون چند روز پیش کشت چیه؟ اون هم حقش بود بمیره؟
دختره رو که یادت میاد. همونی که بهت گفتم تو وقت استراحتش بود! یادت میاد!
- نه یادم نمیاد! - خوب پس دوباره به یادت میارم! این دختر!
یه نفر که اون نمی شناخت هیچوقت ملاقتش نکرده بود، ندیده بودتش.
اونها یازده تا گلوله از بدنش درآوردند.
فردا صبحش خانم لویل باهاش صبحانه خورده
اون بیکن و تخم مرغ سفارش داده. بهش بگو سوزان!
بگو که چه جوری داشته بیکن . تخم مرغ میخورده وقتی داشته روزنامه ها رو میخونده.
و دیده جسد دختره چه جوری توی سردخونه خوابیده
- من هر چی که بدون میگم.
- برای ثبت شهادت میبریمش به دفتر دادستان منطقه.
- خانم براون.
- کاپیتان. کاپیتان. ایشون ایشون آقای مالوی هستند، وکیل مدافع.
- من یک حکم آزادی برای خانم آلیشیا براون دارم.
- ما کسی به نام خانم براون اینجا نداریم. ایشون خانم آنا لی جکسون هستند.
- سلام، آلیشیا.
- فایده ای نداره، نمیتونیم ازش استفاده کنیم.
- خوب همه پرونده ها به نتیجه ختم نمیشه اسمت تو روزنامه ها هست.
- جسد مک کلور توی رودخونه پیدا شده بدنش سوراخ سوراخ شده.
-سر ترسه این یک حرکت از ! آقای براون داره در هم میشکنه!
- سم، یا فرماندهی پلیس ویژه تماس بگیر فانته و مینگو رو دستگیر کنند.
- اول درایر، بعد ریتا، بعد مک کلور
اونها نمیتونند برای هر سه تا قتل بهانه داشته باشند.
- زودباش، این کار رو بذار کنار.
- مینگو بهت گفتم اون کار رو بذار کنار.
میخوای چیزی بخوری؟
دیگه سالامی از گلوم پایین نمیره.
- این همه چیزیه که داریم.
- براون کجاست، کی میاد؟ تا کی باید اینجا بمونیم؟
- ما فقط دو روزه که اینجا هستیم همه اش دو روز.
- من.. دیگه نمیتونم تحمل کنم، فانته.
به نظرم انگشتم عفونت کرده بدتر از یه دندون عفونی هم درد میکنه!
- اگر پلیس ها هم دستگیرمون کنند، دردش بیشتر میشه. - پلیس ها، چه جوری میخواند ثابت کنند؟
- هیچی برای اثبات تو دستشون ندارند.
اونها برای ما سه تا کیفر خواست صادر کردند برای سه مورد قتل.
خوب بذار اتهامشون رو بزنند هنوز هم چیزی ندارند که ثابت کنند
- میتونند؟
- میدونی برگزاری دادگاه برای سه مورد قتل چقدر زمان میبره؟
سه سال باید بمونیم تو زندون حالا راحت باش.
تا سرو صداها بخوابه، براون ما رو میفرسته خارج شهر، بعدش میتونیم برگردیم.
- از کجا بدونیم اینجا در امنیت هستیم؟ - اینجا امن ترین مکان تو دنیاست.
گراتزی اینجا رو تو دوران بگیر و ببند ساخت حتی پادوهای مهمونخونه هم نمیدونند اینجا کجاست.
- تو این شهر ترش رو هستم فانته.
وقتی زدیم بیرون، دیگه برنگردیم.
چیزی که نگرانش هستم بیرون از این هتله
پلیس ها برای گیر انداختن ما هر سوراخ سمبه ای رو میگردند
- فکر میکردیم هیچوقت نمیای! - آروم باشید پسرها!
- ببین، الان چهار بعدازظهره.
ساعت پنج و نیم صبح شیفت پلیس ها تو خیابون عوض میشه. بعدش میام دنبال شما.
- ماشین برامون حاضر کردی؟ همه چیز آماده شده. فقط سرتون به کارتون باشه و منتظر بمونید.
- براتون یه خورده غذا آوردم. - دیگه داشتم دیوونه میشدم.
- شما هر دو تاتون پسرهای خوبی بودید.
تو این به حد کفایت پول هست که از شما برای مدت طولانی نگهداری کنه. بین خودتون تقسیم کنید
و سرش با همدیگه دعوا نکنید.
- فکر میکنی چقدر باشه؟ - آقای براون آدم دست و دلبازیه.
- بعد از اینکه شمردم بهت میگم. - بدش بیاد اینطرف.
- پلیس ها طبقه پایین هستند.
- یه بطری دیگه برام بیار.
- مینگو هنوز زنده است.
- نمیتونه باشه. - هست.
- دوباره نمیخوام برم اون بالا.
- یه چیزایی تو مخفیگاه براون هست که شما باید شناسایی بکنی.
- کی اینکار رو کرد مینگو، مینگو! کی اینکار رو با تو کرد؟
- هیچکس.
- کی اون دختره ریتا رو کشت؟ کی مک کلور رو کشت؟؟ کی بهتون پول داد این کار رو بکنید؟
- هیچکس.
- تو سوختگی درجه 3 داری مینگو داری میمیری.
- من نمیخوام بمیرم.
- تو نه...
فانته هم.
- فانته...
- من رو ترک نکن فانته
-اون مرده، کشته شده، توسط هر کسی که میخواسته تو رو بکشه.
ما وقت زیادی نداریم مینگو به ما بگو کار کی بود. به خاطر فانته بگو.
- اون نباید اینکار رو میکرد.
فانته رفیق من بود
- باشه
- بهت میگم
اما نه بخاطر خودت
به ما دو دوزه زد نباید به فانته آسیب میرسوند.
- ما وقت زیادی نداریم مینگو. چه کسی اینکار رو کرد؟ چه کسی دختره رو تو اتاق من کشت؟
کی به شما پول داد این کار رو بکنید؟
- آقای براون.
- لئونارد. - چیه؟
- سم صدمه دیده. گلوله خورده.
- چی؟ کجا... الان کجاست؟ - تو بیمارستانه، حالش خوب میشه.
- اما لئونارد..
- سوزان غیبش زده.
- لری. اظهاراتش رو ثبت کن، امضا شده.
- مردی مثل براون حتما نقشه ای داره.
کجا ممکنه بره که بتونه فرار کنه؟
- تو پلیسی، خودت پیداش کن.
- اون تنها نیست. سوزان لویل رو هم با خودش برده.
- من برای نجات اون دختر انگشتم رو هم تکون نمیدم.
- بذار همون مسیری رو بره که من رفتم. آلیشیا، اون دختر هیچوقت آزارت نداد.
براون کسی بود که تو رو انداخت دور چرا انتقامت رو از دختره میگیری؟
- برای اینکه ازش متنفرم.
اون دختره و هر زنی که تا بحال باهاش رابطه داشته
- من چیکارت کردم چرا از من متنفری؟
- آه نه نیستم.
من باید بلند... - پس کمکم کن، کمک کن.
- بگو کجا پیداش کنم. - باید برگردم پیش گلهام.
- مطمئنم هیچکس مراقب اونها نیست.
- ستوان.
نمیخوام کمک تو کنم.
نمیخوام
اما اینکار رو میکنم.
- اون هواپیما رو چی نگه داشته؟ به نظرم باید یکساعت پیش اینجا میبود.
اون خلبان احمق رو گذاشته بودم تو لیست پرداختی هام برای یه همچین لحظاتی.
- چرا نیامده؟
- دوباره اون کار رو نکن.
- میخوام دیده بشیم. - دوباره اون کار رو نکن.
- پس چرا نیومد؟
- هر چیزی رو که باید متوجه شدم از بالا تا پایینش رو مثل روز برام روشن شد.
همه چیز در حال فرو پاشیه
- نمیتونم به هیچکس اعتماد کنم، هیچکس.
- زودباش بیا بیرون براون.
- راه فرار نداری براون.
- راه فرار نداری، اسلحه ات رو بنداز.
- زودباش بیا بگیرش.
- زودباش.
- میبرمت زندان آقای براون. - نه تو نمیخوای.
- تو نمیخوای من رو ببری زندان اول میخوای من رو بکشی.
- ادامه بده، شلیک کن! ادامه بده. منو بکش کوپر، من رو بکش!
- ادامه بده! منو بکش! منو بکش! - بیا بریم، آشغال.
- بیا بریم.
- نمیخوام برم زندان.
- نمیخوام!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.