..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫ساندرینو ، عجب غافلگیری خوبی!
‫مامانت خبر داره اومدی اینجا؟
‫كریسمس مبارک ، ساندرینو ‫-كریسمس مبارک ، آقای لیورانی
‫میری تعاونی؟
‫ترتیبش رو میدم
‫درست از زیر دماغ نگهبان رد شدم.
‫همون کاری رو کردم که تو میکنی ‫بهش گفتم کارمند اینجام.
‫خوبه ولی دفعه ی دیگه باید بگی
‫من پسر مارکوچی ، راننده ی اول لوکوموتیو ‫48-R هستم
‫ساندرینو ، بابانوئل داره میاد
‫امسال کیسه سبکه
‫آره ، ولی شرابش مرغوبه .
‫-شراب سفیده؟ نه ، قرمز .
‫تلخه؟ ‫نه ، شیرینه
‫میدمش بخودت
‫ول کن این چهار تا شوید مو روا
‫من اشتباه میکنم یا موهات زیاد شده؟
‫تو اشتباه میکنی
‫کریسمس مبارک
‫اوه خانم!
‫متشکر شکرم.
‫خب؟
‫ایشون مستاجر جدید آپارتمان شماره یازدهس . ‫اهل ویاریجوست.
‫تو همیشه از همه چی خبر داری
‫بحث تخصصی داره .
‫دیر یا زود یکی طناب رو میندازه ‫دور گردنت
‫محاله
‫راستی یادم رفت ، مامان گفت فردا خونهی ما دعوت هستی .
‫نه نمیشه کریسمس یه عید خانوادگیه .
‫حالا که تو خانواده نداری میای پیش ما .
‫من چه احمقم که دارم بهم حرفهای این گوش میدم ، اولش همیشه تعارف میکنه
‫و بعدش همیشه اونه که رون مرغ رو میقابه.
‫بگیر ، ساندرینو
‫به مامان بگو من زود میام. - آخه جولیا منتظرته
‫یه گیلاس بزنم و بیام
‫به مامان سلام برسون ، خدا نگهدار.
‫سیای بای ! ‫خدا نگهدار ، ساندرینو
‫كریسمس مبارک ، ساندرینوا
‫مبارک باشه
‫چه خبره؟ چرا تنهایی
‫سر راه رفت سراغ اوگو ، ولی زود میاد .
‫بهش گفتی جولیا و رناتو هستن؟
‫معلومه !گفتم
‫زود میاد ، سر راه رفته سری به کافه بزنه .
‫اینقدر با اینها ور نرو میشناسینش که.
‫وقتی شروع بحرف زدن با دوستانش میکنه.
‫و یه چند بطری شراب هم میزنه
‫تو ساکت باش!
‫حالا مگه عجله دارین؟
‫
‫بخاطر جولیاست، دکتر گفته از بیست و چهارم به بعد هر آن احتمال زایمان هست
‫حالت چطوره ، جولیا؟
‫خوبم
‫راجع به اون معاملهی ساردینهای اسپانیایی ‫فکر کردی؟
‫کدوم ساردینها؟
‫میتونیم با مبلغ کمی از گمرک آزادشون کنیم.
‫میتونیم... ولی كی اینکار رو میکنه؟
‫دست بردار ، مارچلوا منظورت چیه؟
‫تمامش رو آبی دوختم ، پس حتما پسره ‫.
‫.. ‫داره دیر میشه
‫ساندرینو ، برو پایین به بابا بگو که ‫جولیا و رناتو دیگه نمیتونن منتظر بمونن.
‫ببخشید ، شغل اون شبیه بقیه نیست ‫هر از چند گاهی به چند گیلاس شراب نیاز داره.
‫بخاطر خودم نمیگم، نگران وضع جولیا هستم.
‫عجله کن ، باشه؟
‫جولیا ، حالت بده؟
‫چیزی نیست ، مامان .
‫فقط یه کم سرگیجه دارم .
‫خدا نگهدار
‫شما اصلا خیال رفتن ندارین؟
‫میخوای شب كریسمس ، ما رو بندازی بیرون؟
‫دیروقته ، نزدیکه عیسی كوچولو بدنیا بیاد
‫- هی آخری؟ ی! نه ، آندره . آ
‫خیلی خسته ام ، هفت ساعت سوار ‫قطار بودم
‫اوگو ، فردا که باز میکنی ، هان؟
‫خسته ای؟
‫خیلی نه.
‫من خیلی خسته ام ، اما وقتی پدرت شروع ‫میکنه
‫نوش
‫یالا ، بابا!
‫کریسمس مبارک
‫کر شدین؟
‫کجا هستین؟
‫عجب استقبال پرشوری
‫من میام خونه.
‫هیچ خبری از هیچکس نیست
‫عجب استقبال گرمی
‫
‫گذاشتن و رفتن
‫آدم مثلا میگه .
‫کریسمسه .
‫بعد میبینه جا تره و بچه نیست
‫گور بابای هر چی جشنه! ‫میخوام صد سال سیاه عید نیاد
‫عجب گندیه
‫عجب کثافتیه
‫بابا مامان نوشته همه خونهی جولیا هستن
‫باشه ، برو بگیر بخواب
‫بابا ، بلند شوا
‫جولیا حالش بده
‫اجازه هست؟
‫این پسر اینجا چکار میکنه؟ بفرستینش بره
‫- ساندرینو ، اینجا چکار میکنی؟ مامان اینجاست؟
‫آره ، بیا این داخل
‫همینجا بمون ، از اینجا تکون نخوری
‫جولیا چش شده؟
‫چیزی نیست ، آروم همینجا بمون
‫چرا جولیا اینطور جیغ میکشه؟
‫بچه داره دنیا میاد؟
‫مامان به جولیا گفت اگه پسر باشه اسمش رو آندره آ بذاره.
‫اگه بچه دختر باشه ، بابا چی میگه؟
‫احتمالا عصبانی بشه
‫حتی قبلا وقتی جولیا هنوز عروسی نکرده بود و خونهی ما بود.
‫مرتب با بابا دعواشون میشد
‫میدونستی ‫یکهفتهس دارم بهت میگم
‫وقتی میگم نه یعنی نه تمام
‫برام مهم نیست میدونم عمدا اینطوری میکنه.
‫تمامش عمدیه چون تحمل منو نداره .
‫جولیا ، چی داری میگی؟
‫آره اون ازم متنفره متنفره
‫نه این حقیقت نداره
‫سارا
‫اومدم
‫جولیا با رناتو یواشکی قرارهای عاشقانه ‫میذاشت
‫ولی من فهمیده بودم ..
‫که دیگه میونه شون مثل سابق خوب نیست
‫چی میخوای؟
‫خواهرم گفت .
‫الان سرم شلوغه .
‫آخه جولیا جواب میخواد
‫گوش کن رناتو؟ -بله؟ - یالا ، رناتو
‫اومدم
‫بخواهرت بگو دیگه تو رو نفرسته فروشگاه فهمیدی؟ خودم باهاش تماس میگیرم .
‫حالا اینو بگیر و برو
‫این دختره چشه؟ چند وقتیه که تحلیل رفته .
‫چرا غذا نمیخوره؟
‫با تو هستم چته؟
‫جواب بده ببینم! ‫چرا غذا نمیخوری؟
‫هی! چرا گریه راه میندازه؟ من فقط پرسیدم چرا غذا نمیخوری.
‫برو پایین از سرایدار بپرس کی آب میاد؟
‫ولی من ‫زود باش
‫حامله س
‫از کی؟
‫جواب بده میخوام بدونم بیا اینجا
‫بگو مال کیه
‫چه لزومی داره بدونی؟ فایده ای که نداره
‫همین الان بهم میگی کار کی بوده! ‫می
‫ولش كن من بهت میگم ، آندره آ
‫رناتو بورگی ، همون پسره که توی فروشگاه ‫وایمیسته .
‫صبر کن ، آندره !
‫با گردن کلفتی هیچی درست نمیشه.
‫گمشو از سر راه من
‫مامان
‫شده؟
‫حالا دلم میخواست ببینم رناتو بورگی
‫واسه بابام هم قلدری میکرد یا نه!
‫تكون نخورین
‫خودشه سرهاتون رو یه کم بهم نزدیک کنین
‫عروس رو بغل کن لبخند بزنین
‫تكون نخورین خودشه
‫تموم شد
‫حالا به افتخار جولیا می میزنیم
‫به امید اینکه صاحب یه پسر خوشگل بشی!
‫یه پسر شبیه خود من
‫متشکر شکرم.
‫تبریک میگم ، جولیا
‫تبریک متشکرم.
‫دیگه الان باید رسیده باشن كیوسی
‫قطار سریع السیر بود.
‫بابا ، چرا جولیا گریه میکرد؟
‫تمام زنها وقتی عروس میشن گریه میکنن
‫! ‫مامان هم گریه میکرد؟
‫دیگه ساکت باش .
‫بگیر بخواب
‫تو هم عروس شدی گریه کردی؟
‫من دیگه یادم نمیاد ، چقدر آدم بودن.
‫حلقه ی عروسیم برام اندازه نبود
‫نمیدونم دخترم راجع به من چی فکر میکنه
‫اوه شمایی ، خاله جون
‫بله ، الان دکتر رفت .
‫بد ، خاله جون خیلی بد .
‫نه ، خودش خوبه
‫چه میشه کرد؟ پیش اومده.
‫متشکر شکرم.
‫تشکر ، بهش میگم .
‫شب بخیر ، خاله جون
‫فکر اینکه ما بخاطر این بچه ازدواج کردیم ‫و حالا
‫همینطوره.
‫بچهی جولیا مرده بود.
‫اگه زنده بود ، من الان دایی بودم
‫در کلاس ما كسی دایی نشده.
‫یعنی راسته که همه ی ما یه روز میمیریم؟
‫امکان نداره ، اونقدر راست نیست که مامان و بابا هم مجبور بشن بمیرن
‫دهقانی زمینی بطول سیصد و بیست و ‫هفت متر
‫و عرض هشتاد و یک متر خرید .
‫او چند متر مربع زمین دارد؟
‫بعد از تعطیلات کریسمس ، شیفت کاری بابا عوض شد
‫واسه همین من مجبور شدم صبحها تنها به مدرسه برم
‫جلوش رو بگیر
‫فایده نداره فایده نداره
‫دینی: هفت ، ورزش هشت .
‫اخلاق پنج ، تاریخ جغرافی: چهار . ‫.
‫بیا اینجا ‫نه
‫همه چی در خونهی ما طبق معمول ‫پیش میرفت
‫عجیبه مارچلو در خونه حرف نمیزد
‫هی مسخره
‫تو ده هزار لیر داری؟
‫نشونت میدم چطور از پول استفاده کنی
‫سی هزار تا چطور؟ حتی بیست هزار تا هم خوبه داری؟
‫درختها رو نگاه کن .
‫زمستون تموم شد ، آندره !
‫وقتی بهار میاد ، من
‫تصور کن یه دختر از کنارم رد میشه و من میگم خانم ، چه چشمهای قشنگی داری!"
‫جواب میده "چشمهام؟
‫بعد من میگم " بیخیال! فقط خواستم یه چیزی گفته باشم
‫این قیافه رو بخودت نگیر! بس کن
‫دیگه جولیا و رناتو بندرت بدیدن ما میومدن.
‫آخرین باری که اومدن ، روز تولد بابا بود .
‫ولی جو خوب نبود
‫یالا شراب کهنس بده من بخورم.
‫نه اون باید بخوره
‫باشه.
‫من پنجاه سالمه .
‫پس لازمه که پنجاه گیلاس بخوریم
‫نوش
‫اگه اون شب مستقیم رفته بودم خونه.
‫اگه فقط یه گیلاس شراب میزدم.
‫الان جولیا یه بچهی خوشگل داشت
‫چطور مردی شبیه بتو ، میتونه به چنین چیزهای احمقانه ای باور داشته باشه؟
‫طبیعت مقولهی غریبیه ، مشخصه که مقدر بوده چنین اتفاقی بیافته
‫نباید اتفاق میافتاد
‫از اونموقع همه اش بد اومده
‫نمیدونم... نشونه های جزئی... بهرحال.
‫اون سكوتها... اون نگاههای خاص.
‫اون پسره مارچلو که هیچی
‫امروز همه چی رو سیاه میبینی
‫یه جرعه شراب لازم داریم ‫نه نه
‫تو خسته ای ، میخوای جات بشینم؟ ‫نه
‫دلم میخواد بدونم پس من اینجا چکار میکنم؟ فقط بشینم و کنتورها رو نگاه کنم
‫صبر کن ، به منم آتیش بده
‫این بدترین ساعت روزه .
‫این نور لعنتی
‫ساعت چنده؟
‫شش و چهل و هشت دقیقه
‫دیر کردیم ‫چیزی نیست ، سی ثانیه .
‫این احمق اینجا چکار میکنه؟
‫ترمز رو بکش سریع
‫شده؟
‫خیلی دیر دیدمش ، از سر پیچ پرید بیرون
‫حركتش حساب شده بود
‫برین کنار برین کنار آروم باشین
‫چیزی نشده ، برگردین سر جاهاتون .
‫شما اینجا چکار میکنی؟ برگرد سر جات
‫اینها چرا جیغ جیغ میکنن؟
‫چیزی نشده!
‫آندره آ ، بخودت نگیر ، تقصیر تو نبود.
‫نگاهمون مستقیم خورد بهم.
‫تو حداکثر تلاشت رو كردی . . ‫.
‫به زور سی سالش میشد
‫اصلا کی بود؟
‫گوش کن ‫ده دقیقه ی دیگه حرکت میکنیم ، فهمیدی؟
‫از پسش برمیای؟ همکارت چطوره؟
‫من به كسی احتیاج ندارم.
‫آندره آ ، علامت قرمزه
‫حال شما ، خانم؟ خوبم ، متشکرم .
‫خب ، چقدر میشه ، جولیا؟
‫چقدر میشه ، رناتو؟
‫سیصد و پنجاه تا .
‫چه خبر ، جولیا؟
‫زندگی همیشه به شکله
‫این مدل مو بهت میاد ولی رو بیشتر نشون میده ‫سینت
‫سنم واقعا بیشتر شده ، مامان
‫همینطوره.
‫چرا وقتی بچه ها بزرگ میشن ما تعجب میکنیم؟
‫زمان برای همه داره میگذره.
‫واسه تو نه تو همیشه همون مامانی
‫ساندرو چطوره؟
‫دمار از روزگارم در میاره
‫خدا نگهدار ، رناتو .
‫خدا نگهدار.
‫زود برمیگردم .
‫.. ‫مامان
‫اشکال داره مامان صداتون بزنم؟
‫اصلا!
‫بدینش من
‫حرفی باهام داشتی؟ آره ، راجع به جولیا .
‫من و جولیا باهم نمیسازیم ، مامان .
‫راستش رو بگم جولیا با من نمیسازه.
‫یعنی نمیخواد که بسازه دیگه اینو فهمیدم
‫چرا این حرف رو میزنی ، رناتو؟
‫چون حقیقت همینه.
‫اوایل حتی حق داشت ولی بعد
‫میفهمم چه جور زندگی رو دارم پیش میبرم
‫اصلا دعوا نمیکنیم
‫کاش دعوا میکردیم
‫صبحها برای باز کردن فروشگاه آروم و قرار ندارم ، برام مثل پناهگاه میمونه.
‫لا اقل وقتی سرم گرم کاره ، مجبور نیستم ‫فکر کنم .
‫
‫نه اغراق نمیکنم دقیقا همینطوره.
‫من دیگه تحمل ندارم.
‫حاضرم هر کاری بکنم
‫چی داری میگی ، رناتو؟
‫تنها کاری که باقی مونده ، رفتن سراغ یه ‫وكیله .
‫وكیل؟ دیوانه شدی؟
‫کار دیگه ای نمیشه کرد.
‫سارا؟
‫مگه قرار نبود فردا برگردی ، آندره آ؟
‫چی شده ، آندره آ؟
‫آندره
‫یه تصادف پیش اومد.
‫خدای من تو که چیزیت نشده؟
‫یه مردی خودش رو انداخت جلوی قطار .
‫من کشتمش ‫- تقصیر تو نبود که؟
‫
‫ولی بعدش در بولونیا اصلا علامت ‫رو ندیدم
‫علامت قرمز .
‫-وای خدا! اتفاقی نیافتاد
‫حالا چی میشه؟
‫مثل همیشه
‫فعلا منتظر خدمت شدم تا زمان بازپرسی .
‫کجا میری؟
‫بخوابم.
‫یه کم شراب نمیخوای؟
‫حسش رو ندارم.
‫من اینجام ، بخواب ، آندره !
‫جولیا ، من دیگه باید برم.
‫باور کن اون عاشق توئه .
‫چرا باید بهم دروغ بگه؟ خودش اومد دنبالم
‫خواستم امروز بیام ولی بابا زود اومد خونه.
‫نه ، فردا هم نمیتونم بیام ، بعدا واست ‫تعریف میکنم .
‫نه ، جولیا اینطور نیست
‫اوضاع عوض میشه
‫چی ‫زمان همه چی رو عوض میکنه.
‫خودت که وضع منم دیدی ، وقتی مست ‫میومد خونه .
‫یه وقتایی حتی دست روم بلند میکرد.
‫اگه بدونی چند مرتبه خیال کردم ازش نفرت دارم .
‫آدم به مرور خیلی چیزها یاد میگیره ، آدم معنی تفاهم رو یاد میگیره . ‫.
‫جنبه های مثبتی هم وجود دارن
‫که باعث میشن آدم به بدیها کمتر اعتنا کنه
‫متوجه ای؟ جوابم رو بده
‫حرف گوش بده ، دخترم .
‫باهاش حرف بزن امتحان کن
‫بهم قول میدی ؟
‫جولیا ، بهم قول میدی ؟
‫آره ، مامان
‫متشکر شکرم.
‫شب بخیر
‫شب بخیر ، عزیزم .
‫جولیا؟ ‫بله ، جواب میدم .
‫الو؟ تویی ، جولیا؟
‫
‫جواب بده
‫جواب میدی ، جولیا؟
‫خب ، دوستان دیگه چکاری از دست ما ‫برمیاد؟
‫هیئتی که از سه اتحادیه تشکیل شده
‫مستقیما با وزارتخونه در تماس خواهد بود که اگه این هم راه بجایی نبره
‫مجبوریم گزینهی اعتصاب رو مورد بررسی ‫قرار بدیم ‫·
‫حالا چرا مسائل مربوط به بلیت فروشهای ‫گیشه مطرح نشه؟
‫چطور میشه هنوز اضافه کار شبونهی ما ‫همون صد و بیست لیر باشه؟ ‫.
‫یه لحظه صبر كنین! صبر كنین
‫من مایلم یه چیزی بگم .
‫اون حق داره .
‫مسئلهی ساعات و شیفتهای شب كلی عواقب داره .
‫مثلا من خودم .
‫من آندره آ ماركوچی ، لوکوموتیوران اول هستم.
‫حتما هماتون از اتفاقی که در بولونیا برای من پیش اومد، خبر دارین.
‫بله ولی قضیه ی شما خارج از بحث ماست
‫نخیر احتمالا بخاطر خستگی این اتفاق برام پیش اومد .
‫صرفنظر از این واقعیت که قبلش اون .
‫با یه آدم تصادف کرده بودم ، همون ‫ماجرای خودكشی .
‫در حرفهی ما زیاد پیش میاد ولی بهرحال آدم رو متاثر میکنه
‫درسته که من گیج از اون حادثه بودم ولی قضیه فقط این نیست!
‫مسئله اینه که من هفت ساعت پیاپی ‫مشغول رانندگی بودم.
‫روندن قطار کار ساده ای نیست
‫آره ولی خودت میدونی ، ماركتی
‫مارکوچی
‫ببخشید ، مارکوچی
‫ولی خودت میدونی که اینجا جاش نیست.
‫بجنب دیر شده
‫من كی این کراوات رو خریدم؟
‫چه میدونم؟! عجله کن
‫کلاه هم باید بذارم؟
‫اینجور مسائل هم اهمیت خودشون رو دارن .
‫هر وقت کلاه میذارم ، عبوس میشم
‫پسرت تا وضعش روبراهه به ریش ما میخنده
‫راستی به کم پول بده من .
‫یه دقیقه صبر کن در رو باز کنم.
‫چطور شد؟
‫مدرسه ام دیر شد
‫برو برو پیشبندت رو دربیار
‫
‫خیلی زیاده
‫باید پول توی جیبت باشه شاید لازم شد یکی رو قهوه مهمون كنی ، لااقل باید حفظ ظاهر کرد.
‫چرا من باید مهمون کنم؟ ‫من کله گنده ها رو مهمون کنم؟
‫حاضری؟
‫آره .
‫بای بای !
‫عجله کن
‫اومدم.
‫مواظب خودت باش نگران نباش .
‫اگه قرار شد با دوستات جایی بری زود بهم تلفن کن .
‫باشه
‫سلام ، خانم .
‫سلام.
‫اینجا نمیشه نفس کشید
‫مامان ، محض رضای خدا!
‫میدونی ساعت چنده؟
‫پس این زیرسیگاریها واسه چی هستن؟ ‫.
‫اینجا داری دنبال کار میگردی؟
‫بیا اینجا
‫ولم كن ولم كن
‫ناقلا
‫سلام.
‫همینجا منتظر باشین
‫هی من نیم ساعته اینجا معطلم
‫من چکاره ام؟
‫- آقای لیورانی! سلام ، ساندرینوا
‫سلام ، آندره آ . خب؟
‫من که چیزی نمیفهمم ، مثل بار اول ‫معاینه ام کردن .
‫چشم ، گوش ، همه جا
‫آندره آ مارکوچی . -بله؟
‫بروا من حواسم بهش هست
‫بابا مریضه؟
‫نه سرومروگندهس
‫نه ، ساندرینوا ولی آدمهای اینجا
‫که تمام روز رو در دفاتر شون ، وسط كاغذها ‫نشستن
‫و گردوخاک تنفس میکنن ، یه کم عقلشون رو از دست میدن
‫و برای اینکه تظاهر به کار بکنن ، باید موی دماغ ما بشن .
‫- لویجی لیورانی حاضر
‫تو آروم اینجا بشین
‫مشروب میخوری ، نه؟
‫گاهگداری با دوستان به گیلاس میزنیم.
‫میخوای په توصیه بهت بکنم؟ ‫ترکش کن!
‫عنی كلا؟
‫دكتر ، من یه نظریه دارم که بعد از پنجاه سال ...
‫كار من تموم شد ، نوبت توئه .
‫بابام اون داخله
‫آره ولی تو برمیگردی سر جات وگرنه ‫میندازمت بیرون
‫دکتر
‫این معاینات برای من مثبته ، درسته؟
‫از چه نظر؟
‫همکارتون میگه من زیاد مشروب میخورم.
‫درسته مشروب میخورم ولی در حد عادی
‫اگه دنبال این هستن که بگن.
‫من چون مست بودم چنین خطایی کردم، ‫اشتباه میکنن .
‫اگه حالم صد در صد خوب نبوده ، بخاطر ‫دو تا جرعه شراب نبوده.
‫بیشتر بخاطر اون حادثه بود
‫میدونی ، په مرد اون روبرو زیر چرخهای ‫قطار من
‫كه حتی سی سالش هم نبود.
‫اوضاع چطوره؟
‫سلام ، مارکوچی .
‫بالا منتظرمون هستن
‫حتما برای بابا مشكل جدی پیش اومده بود.
‫حقیقت اینه که
‫برای موفق بودن آدم باید لاشخور باشه
‫کاسه لیسها
‫آدم سی سال برای دولت کار میکنه.
‫سی سال شوخی نیست .
‫بدون هیچ مشکلی
‫بعد یه روز خوب به آدم میگن خطا کرده و ‫تموم جا افتاد؟!
‫همین و بس
‫گوش کن چی میگم ، آندره آ ...
‫چی میگی؟ ‫یه كم منطقی باش .
‫نمیخوام منطقی باشم
‫منطقی بودن اشتباهه .
‫سر ‫خدمت منطقی بودن ممنوعه .
‫موقع کار چشمها فقط به کار علامتها ‫میان
‫سبز ، قرمز ، عبور آزاد ‫.
‫یه بنده خدا میپره زیر قطار ، سریع ترمز کن! بقدر كافی فرز نبودی؟ خیلی مهم نیست!
‫همه سوار بشن ، قطار داره راه میافته ‫چیزی نشده
‫و دیگه به اون بدبختی که تازه کشتی ‫فکر نکن
‫اونوقت تصادفا یه علامت رو نمیبینی . روا
‫و برات مینویسن "تعلیق بدلیل مستی!"
‫حتی شاهدهایی پیدا میکنن که تو رو ‫بطری بدست دیدن .
‫که من مست بودم
‫میشنوین؟
‫من چهار تا جرعه خورده بودم.
‫تا به ترسم غلبه کنم.
‫اونها چی میفهمن؟
‫تو اشتباه کردی و باید تاوانش رو بدی ‫هیچ بهونه ای در کار نیست ‫·
‫کشتن یه آدم بهونهاس؟
‫در حرفهی ما از این پیشامدها زیاد رخ میدن ‫هان؟
‫چی میخوای؟
‫آندره آ ، بیا خونه دیروقته .
‫تنهام بذار .
‫تا وقتی تو نیای، من از جام تکون نمیخورم.
‫برو پی کارت زود
‫الان ولش كنین
‫همراهم بیا
‫خوشا بحال اتحادیه ها
‫فقط بدرد این میخورن که کلهی شما رو با کلمات پر کنن .
‫و با اون روزنامههای پر از عبارات قشنگشون.
‫جیبتون رو خالی كنن .
‫عدالت حقوق کارگران
‫بیست سال حرفهای قشنگ
‫اوایل یواشکی میخوندیمشون
‫زمستون با جملات زیبا گرممون میکردن ‫نه ، اوگو؟
‫پول نداشتیم خونه هامون رو گرم کنیم و حرف از عدالت میزدیم ، یادته؟
‫در همین حین بچه های ناقلا
‫داشتن حق عضویت جمع میکردن و واسه خودشون کاسبی راه انداختن .
‫احتمالا حتی اونهایی که دیروز منو قضاوت کردن
‫از همون دارودسته بودن
‫مارکوچی
‫در حالیکه من داشتم زغالسنگ بیل میزدم.
‫و بزور قهوه ی مونده ی قهوه جوش ‫رانندگی میکردم .
‫و از گرسنگی در حال مرگ بودم ‫نه ، اوگو؟
‫چکار میتونیم بکنیم؟
‫و بعد جنگ از راه رسید.
‫دستور خرابکاری؟ حاضرم
‫پس پیش بسوی قمار زیر بمبارانها!
‫من به پارتیزانها کمک کردم تا یه قطار رو ‫چپه کنن .
‫یادته ، اوگو؟
‫آره یادمه
‫یه گیلاس بهش بده
‫بریم خونه ، بابا .
‫چی گفتی؟
‫بریم خونه ، دیروقته .
‫مادرت تو رو فرستاده؟
‫این رو تموم کنم و بریم ، هان؟
‫اوگو ، حساب ما چقدر میشه؟
‫هیچی ، بابا
‫مهمون كافه ای
‫نوش
‫دیگه بابا قطار نمیروند.
‫دوباره مثل مدتها قبل
‫با یه قهوه جوش کهنه در ایستگاهها کار میکرد.
‫آندره آ ، میگن به اعتصاب در راهه.
‫تو نظرت چیه؟
‫چرا از من میپرسی؟
‫خب ، این مربوط بهمه میشه، مگه نه؟
‫من نظری ندارم ، حرف زدن بیفایدهس
‫من سرم بکار خودمه
‫بفرمایید ، خانم
‫خدا نگهدار ، جولیا .خانم. بسلامت ، خانم
‫خدا نگهدار. خدا نگهدار
‫میدونی دیشب چه خوابی دیدم ، جولیا؟
‫فلورانس بودیم ، من و تو و اوگو . ‫كی؟
‫اوگو همون کافه چی که پدرت میره پیشش.
‫راست میگم چه احمقانه
‫ببین ، خوبه یه سفر بریم فلورانس ‫.
‫من تا حالا اونجا رو ندیدم
‫تو چطور؟
‫منم همینطور.
‫اونوقت دختر لوکوموتیوران هم هستی
‫یکشنبه میریم ، چهار ساعت راهه.
‫بدون اوگو] خودمون دو تا
‫نکن
‫ببین مهمون داریم
‫ساندرو ‫سلام ، جولیا
‫اوه ساندرینو
‫- سلام . ‫سلام ، نمکی! چه خبر شده؟
‫هیچی ‫·
‫رد میشدیم
‫برو براش یه بستنی بخر .
‫بالا بدو]
‫لعنتی! كفشم
‫تو چی میخوای؟
‫چرا تلفنت رو جواب نمیدی؟
‫یکماهه دنبالت میگردم.
‫مگه چکارت کردم ، جولیا؟
‫ساندرو
‫مامان برام كفشهای بزرگ میخره .
‫چون میگه توی سن رشدم.
‫چرا؟ آخه من چکارت کردم؟
‫ربطی بتو نداره ، همه چی تموم شد چی
‫نمیتونم ازم نخواه نمیتونم
‫زود باش ، ساندرو بریم
‫بهت تلفن میکنم، جولیا .
‫گوش کن ، ساندرو ‫راجع به این آقایی که الان دیدی
‫با كسی حرفی نزن ، قول میدی؟
‫اون کیه؟
‫یه پسری که به زمان میشناختم. یه
‫قول میدی ، ساندرو؟
‫من جاسوس نیستم!
‫حتما یه اشتباهی شده یه
‫حقوقت همینه ، دیگه سفر که نمیکنی .
‫بدون حساب سفر هم افتضاح شده
‫بیا اینو بگیر و خودت بررسیش کن.
‫پاتاکیولا ، کمک راننده
‫بیمه اجتماعی ، بیمه مسکن
‫بیمه سلامت ، بازنشستگی .
‫مالیات معوقه ، مالیات اضافی ، پول تمبر
‫متوجه شدم ، همیشه حق با شماست
‫و لباسهای كار .
‫اعتصاب
‫آندره آ ، حالت چطوره؟
‫میگذرونیم ، تو چطوری؟
‫طبق معمول
‫هنوز روی قطار باری کار میکنی؟
‫بگو ترنهایی که تخم مرغ و مرغ و جوجه ‫میبرن
‫راحته ، در روز یکبار میرم و برمیگردم.
‫ولی سفرهای خودمون رو ترجیح میدادم
‫یه همکار جوان شمالی بهم دادن که کله اش پر از نظریهس
‫وقتی حرف میزنه ، آدم یه کلمه ‫حالیش نمیشه
‫کاش فقط میشد ترن قدیمی خودمون رو پسمون میدادن
‫یادته در ایستگاهها چه مشروبی باهم ‫میزدیم؟
‫همکار فعلی من هیچی نمیخوره جز شیرا
‫اگه بخاطر اون یه ذره اضافه حقوق نبود ....
‫آره اگه همون یه ذره اضافه حقوق نباشه
‫چقدر هم قناعت کنی ، به آخر ماه نمیرسه!
‫ببینم ، جیجی
‫میشه اون پنجهزار لیری که بهم دادی ماه دیگه پست بدم؟
‫آره که میشه! وقتی من بقدر كافی دارم بخورم ، یعنی همه دارن . ‫.
‫من اجازه ندادم زنها گولم بزنن.
‫مارکوچی
‫داشتم دنبالت میگشتم.
‫دو ماه پرداختت عقب افتاده.
‫پول خرد ندارم. ‫•
‫من برات خرد میکنم
‫پس ‫نمیشه خردش کنم. ‫اگه الان ندی ، كجا میتونم پیدات کنم؟
‫نمیشه که دائم دنبالت بگردم
‫عجله واسه چیه؟
‫ضمنا باید بهت بگم.
‫الان خوش ندارم بهت پول بدم.
‫اینجا جاش نیست فهمیدی؟
‫اینجا جاش نیست
‫بریم، جیجی
‫ماه جون مدرسه تموم شد ، کارنامهی من ‫افتضاح بود
‫من همینقدر میدونم که.
‫آدمی که دنبال کار باشه.
‫تا ساعت یازده صبح نمیخوابه .
‫ساعت هفت بیدار میشه ، روشنه؟
‫سارا ، آب بیار
‫همین الان اومدم
‫بهتره بزنی بچاک امروز هوا پسه!
‫بیا ، آندره آ .
‫- همین قدر؟ ‫امون بده ظرف پنج دقیقه یکی دیگه میارم.
‫میدونی که گاز کمه ، الان همه دارن ‫آشپزی میکنن ‫·
‫نمیشه فردا نشونش بدیم؟ امروز خیلی عصبانیه
‫نخیرا همین امروز نشونش میدیم
‫میتونم کمکت کنم ، مامان؟
‫کسیکه واقعا دنبال کار باشه . ‫6 ‫ساعت هفت بیدار میشه
‫آدمی که کار بخواد ، بخودش زحمت میده
‫پس کاملا روشنه ‫.
‫چون از امتحان ورودی راه آهن بدت میاد
‫از فردا صبح ، ساعت هفت زدی بیرون و دنبال کار میگردی
‫سارا ، آب بیار
‫درس نخوندن من عمدی نیست ، مامان خیلی دلم میخواد درس بخونم
‫اینم از آب ، حاضره .
‫در رو باز میکنی ، ساندرو ؟
‫- آره . ‫نه صبر کن من باز میکنم.
‫کی بود؟
‫هیچکی تا حالا منو احمق فرض نکرده
‫اونهایی که تلاش کردن ، فهمیدن که ارزشش ‫رو نداشته
‫آروم باش ، ساعت هشت میام کافه . ‫.
‫ایشون از دوستانه ، مامان .
‫اینم مادر بنده .
‫سلام ، خانم .
‫چرا تعارف نمیکنی تشریف بیارن داخل ؟
‫- بفرمایید ‫نه ، تشکر عجله دارم .
‫خب ، مارچلو؟
‫خاطرت جمع بعدا میبینمت .
‫کی بود؟
‫یکی از آشناها.
‫اگه مثل باقی مامانها ، گل بدست میومدی و
‫با خانم معلم صحبت میكردی ، الان منم مثل بقیه قبول شده بودم .
‫بنظرت بهش میگه؟ چی؟
‫هیچی ‫·
‫چیزی لازم داری؟ نه ، ممنون
‫این حوله ها خیسن
‫صبر کن الان به خشک و است میارم.
‫چکار داری میکنی ، مارچلو؟
‫نمیتونی ببینی چکار میکنم؟
‫داد نکش!
‫بذار بشنوه - ساكت
‫من به اون اهمیتی نمیدم
‫همینجا منتظر باش
‫بیا ، آندره آ .
‫متشکر شکرم.
‫چرا این قیافه رو بخودت گرفتی؟
‫میرم یه کهنه بیارم ، کف زمین باتلاق درست شده
‫خودم ترتیبش رو میدم
‫ساندرینو ، به مادرت کمک کن میز رو بچینین
‫دیگه نمیدونم به کدوم دری بزنم.
‫این یارو رو دیدی؟
‫مامان ، خواهش میکنم روت رو برگردون.
‫من توی دردسر افتادم .
‫اگه میدونستی تو چه وضعیت وحشتناکی ‫گیر کردم
‫قسم میخورم اگه بتونم..
‫من دارم میرم بیرون
‫یکی از رفقاش اومده بود دنبالش که ‫برن بیرون .
‫پسر اول چه پهلوانی
‫همه چی خوب پیش رفت. ‫.
‫خیلی خوب .
‫حمله کنین
‫اومدن
‫هدف! آتش!
‫نه ، ساندروا
‫صبر كن!
‫نروا
‫صبر کن ، ساندرو
‫هی! راه بیافت برو!
‫جولیا
‫سلام ، بابا
‫مامان هست؟ - آره .
‫چقدر شیک شدی!
‫خب ، خدا نگهدار همدیگه رو میبینیم.
‫-مامان جولیا
‫باید باهات حرف بزنم.
‫شده؟
‫من خیلی بدبختم
‫خیلی بدبختم ، مامان
‫مارکوچی
‫اوناهاش
‫آندره آ مارکوچی؟
‫آقای آندره آ مارکوچی .
‫با من تشریف بیار پاسگاه پلیس
‫واسه چی؟
‫من در حرفه ام با همه جور مجرمی سروكار ‫داشتم
‫دزد ، باجگیر ، قاتل .
‫ولی دست آخر همهشون بحرف اومدن
‫ولی بعمرم موجود سرتقی
‫مثل این پسرک ندیدم.
‫خب ، آخرش میگی چرا اینکارو کردی؟
‫توجه داری؟ اغراق نمیکنم ، همچین بچه ای ‫بعدا دردسرساز میشه
‫جدی میگم .
‫اگه من جای شما بودم متوجه هستی که؟
‫بله حالا میتونم ببرمش خونه؟
‫یکدفع ‫این یک دفعه رو بله .
‫متشکرم ، آقای رئیس .
‫بفرمایید
‫بیا اینجا ‫نه
‫یالا بیا بالا!
‫بالا نمیزنمت بیا در موردش صحبت کنیم
‫مرد و مردونه؟
‫مرد و مردونه بالا
‫گوش کن من میدونم تو بچه ی خنگی نیستی
‫تو بچه ی زرنگ و باهوشی هستی .
‫پس ‫حتما یه دلیلی داشتی که سنگ پرت کردی . ‫·
‫کار بدی كردی ولی حتما دلایل خودت رو ‫داشتی
‫چی ‫شده ، ساندرو؟
‫چرا راستش رو بهم نمیگی
‫اون مردک بیشرفه
‫با جولیا سوار ماشین بود.
‫مجبور بودم بهش سنگ پرتاب کنم
‫اون به هیولاست دیگه اهمیت نمیدم.
‫که به جولیا قول دادم بکسی نگم.
‫آندره
‫ولم كن
‫هرزه ‫- آندره آ مردم میشنون
‫همه باید بفهمن که دختر من کیه
‫اصلا تقصیر توئه تو هیچوقت بفکر من نبودی
‫تا هجده سالگی مجبورم میكردی جوراب نخی ‫بپوشم. ‫...
‫پالتوی زمستونیت؟ ‫کوتاهش کن هنوز قابل استفاده س
‫هیچوقت برات مهم نبودم ، باعث میشدی توی خیابون از خجالت آب بشم .
‫چی داری میگی؟ دیوانهای؟
‫خودت دیوانهای ! وادارم کردی زن مردی بشم که نه من میخواستمش و نه اون منو.
‫تمومش کن
‫بسه به اندازه ی كافی از دست هماهتون ‫کشیدم
‫میخوام آرامش داشته باشم من دارم میرم
‫بسه بسه بسه 1 ...
‫قضیه اونجور که خیال میکنی هم نیست من دلم هیچکس رو نمیخواد.
‫هیچکس رو نمیخوام فقط آرامش میخوام
‫میرم کلفتی میکنم ولی نمیخوام دیگه ‫هیچکس رو ببینم.
‫هیچکس روا هیچکس روا
‫بیا اینجا
‫برو کنار
‫تو دیگه چی م
‫مارچلوا
‫نه ، مارچلوا
‫نه ، آندره !
‫دیگه دستت به مادر من نمیخوره ‫.
‫هیچوقت
‫بزنین بچاک
‫تو و اون یکی
‫صبر کنین نرین
‫اعتصاب راه آهن
‫اعتصاب راه آهن از نیمه شب آغاز خواهد شد.
‫من از ایستگاه میام .
‫خبر درسته
‫قطار سریع السیر بمقصد فلورانس-بولونیا- میلان
‫از سکوی شماره هفت حرکت میکند.
‫آندره آ ، چکار میخوای بکنی؟
‫نمیذارم بری حتی شده صورتت رو له ولورده کنم.
‫از سر راهم برو کنار ، جیجی! سرت به كار ‫خودت باشه
‫شب بعدش وقتی بابا برگشت ، من بیدار بودم.
‫مامان هم مثل من نمیتونست بخوابه
‫قهوه ی من چی ‫شد؟
‫حاضره ، شکر هم ریختم
‫بجنبین که تازه دمه
‫اینجا نوشته اعتصاب کننده ها فقط هفتاد درصد ‫کارکنان رو تشکیل میدادن
‫اینجا نوشته صد در صد ‫شما نوشته های اینها رو باور میکنین؟
‫تو جمع کن بابا!
‫این یه پیروزی محسوب میشه ، حالا ببینیم با خواسته هامون چکار میکنن .
‫اعتصاب جانانه ای بود
‫امروز دو تا شات ویسکی توی قهوه ام میخوام .
‫من سه تا کاپاچینو و دو تا نون شیرینی میخوام ‫به افتخار کارگرها
‫و موفقیتشون در برابر تمام کسانیکه بدشون رو میخوان .
‫گل گفتی
‫مارکوچی بزدل است
‫- آقای لیورانی! سلام ، ساندرینوا
‫آقای لیورانی ، بزدل یعنی چی؟
‫چی
‫بزدل
‫کی این چیزها رو توی سرت انداخته؟
‫میگی یا نه؟
‫بس كن!
‫مهمتر از این حرفها اینه که موتور جدید ‫منو دیدی؟
‫یکی از همین روزها.
‫دلت میخواد بیای و یه چرخی باهام بزنی؟
‫حتی شاید تو بشینی جلو و فرمون رو ‫دستت بگیری
‫آره ، متشکرم .
‫من داشتم میرفتم خونه
‫باشه ، بروا پسر خوب
‫خدا نگهدار خدا نگهدار
‫یادت نره
‫منتظرتم
‫باشه
‫مواظب باشین ، مارکوچی داره میاد
‫پدرش اینجاست .
‫چرا ایستادی اینجا؟
‫برو بالا .
‫میشنوی؟ كر شدی؟ بدو برو خونه
‫بابا دیگه سر کار نمیرفت ، زیاد هم خونه نبود.
‫حتی زیاد صحبت هم نمیکردیم
‫دیگه از شوخی هم خبری نبود ، هیچی
‫کارت برنده
‫حالا ببین چی رو میکنم
‫کلاهت پس معرکه س
‫این برندهس
‫اینم همینطور
‫اگه بازی نکنی ‫بخاطر اینه که زن گرفتی
‫تقصیر زنهاست تو هم باید بری یاد بگیری.
‫اوه ساندرینو
‫به دست دیگه بزنیم؟ نیم لیتر ، اوگوا
‫نیم لیتر ، اوگو!
‫یه لیتر با دو تا لیوان. تو جای من بازی كن .
‫الان میام
‫ساندرینو
‫میخواستی با من حرف بزنی؟
‫نه دنبال بابام میگردم.
‫ولی اصلا پیداش نمیکنم
‫پس باهم دنبالش میگردیم .
‫بزن بریم
‫راه بیافت
‫این اطراف چند تا کافه هست که میشه شراب خوب توشون خورد
‫و پدر تو هم سخت پسنده
‫همون دوست هیکلی من که سیگار میکشه.
‫شراب تلخ میخوره .
‫شراب نمیخوری؟ تو دیگه چه جور مارکوچی ‫هستی؟
‫پس اگه دیدینش
‫اگه دیدمش بهتون خبر میدم .
‫متشکر شکرم.
‫بریم این یکی رو ببینیم
‫بذار ببینیم
‫اینجا هم که نیست ، شاید تا الان رفته ‫باشه خونه
‫شاید بدون اینکه بدونیم درست پشت سر هم ‫بودیم ، پیش میاد
‫نذاشتم آقای لیورانی متوجه بشه .
‫ولی خودم بابام رو با اون زنه دیدم. ‫•
‫چرا اونجا مونده بود؟ چرا نمیومد خونه؟
‫ساندرینو
‫رناتو
‫سلام ، ساندرینو
‫چه خوشگله نونه؟
‫نوی نو که نه
‫صد تا میره؟ ‫آره همونجا نوشته
‫یه سواری بهم میدی؟
‫آره بزن بریم
‫اومده بودم تو رو ببینم
‫یه لطفی بهم میکنی
‫یه چیزایی حاضر کردم که ببری واسه ‫خواهرت .
‫خونه مونده بودن
‫واسه جولیاست؟
‫میبری؟
‫آره ، ولی نمیدونم جولیا خوشش بیاد یا نه.
‫چطور؟
‫چون قبلا من و تو فامیل بودیم.
‫منظورت از قبلا چیه؟
‫تو كی من هستی؟ عموم؟
‫نه من شوهر خواهرت هستم
‫شوهر خواهرم؟
‫من کی تو هستم؟
‫تو برادرزن من هستی ، ساندرو
‫حتی با اینکه بچه هستم؟ ‫البته !
‫نه دیگه حتی وقتی بزرگ شدم هم نمیتونم برادرزن تو باشم .
‫چون دیگه جولیا زن تو نیست ، درسته؟
‫دیگه تقریبا رسیدیم .
‫از پسش که برمیای؟ ‫معلومه
‫اونجاست، همون جا که لباس آویزون کردن .
‫حواست جمع باشه .
‫گوش کن بهش نگو که من فرستادمت .
‫ساندرینو
‫برادرمه ، خانم
‫خیلی وقته ندیدمش
‫اجازه میدین؟
‫آره برو ، جونم!
‫متشکرم بیا ، ساندرینو .
‫میشه لطفا یه نگاهی به اینجا بندازی؟
‫باشه.
‫بیا ، ساندرینو .
‫حالت چطوره؟ بزرگ شدی!
‫چه بویی میاد
‫بوی اسیده ، عادی میشه
‫تعریف کن ببینم ، مامان حالش چطوره؟
‫خیال میکردم از دستم عصبانی باشی .
‫خل نباش
‫آره میدونم تمام تقصیر از من بود.
‫من هیچوقت از دست تو عصبانی نبودم.
‫حتی شاید بهتر شد
‫باید ازت ممنون باشم
‫چرا؟
‫چون تو بودی که وضعیت رو عوض کردی .
‫دیگه خودم تنهام .
‫یه وقتایی
‫یه کم احساس ناراحتی میکنم
‫میدونی منظورم چیه؟
‫.. ‫ولی آرامش دارم.
‫چون کار درست رو کردم.
‫کاری رو کردم که باید میکردم.
‫وقتی بزرگتر شدی ، متوجه میشی .
‫ببینم ، چی برام آوردی؟
‫دیرم شده ، باید برم.
‫چرا اینقدر عجله داری؟
‫وسایلته... لباسهات... نمیدونم .
‫مامان تو رو فرستاده؟
‫نه مامان چیزی نمیدونه.
‫رناتو منو فرستاده .
‫همین بیرونه
‫ولی قرار نبود بهت بگم .
‫خب ، پس ‫اگه باید بری
‫به رناتو از حرفهایی که بهت زدم چیزی نگو .
‫باشه؟
‫حالش چطوره؟ خوبه .
‫چیزی بهت نگفت؟
‫در مورد تو نه
‫خدا نگهدار.
‫زود میبینمت ، بلدی که کجا پیدام کنی
‫بای بای ! - بای بای
‫فقط یه چیز دیگه
‫فهمیدم نباید بکسی حرفی بزنم
‫- مامان؟ -بله؟
‫میشه بیام پیش تو؟
‫شده؟
‫امروز جولیا رو دیدم
‫· ‫با رناتو براش به بسته برده بودم.
‫قرار بود بتو حرفی نزنم .
‫جولیا چی گفت؟
‫گفت که یکشنبه منو میبره سینما ‫میتونم برم؟
‫گوش کن ، ساندرو .
‫جولیا چطور بنظرت اومد؟
‫سرحال بود؟ آرامش داشت؟
‫آره دقیقا همین رو بهم گفت گفت که آرامش داره .
‫و گفت وقتی بزرگ شدم متوجه میشم.
‫ولی من الان میخوام بفهمم
‫راستش رو بهم بگو ، مامان! حق با کی بود؟ ‫جولیا یا بابا؟
‫هر دوا
‫درست مثل تمام کسانیکه باهم اختلاف دارن.
‫پس هیچوقت بینشون آشتی نمیشه.
‫اگه حق با هر دو باشه کسی نمیاد بگه ‫"تو حق داشتی!"
‫مشکل همینه
‫آدمها سالها کنار هم زندگی میکنن و هیچوقت بقدر كافی باهم حرف نمیزنن
‫طرف اخم میکنه و اون یکی دلیلش رو نمیفهمه.
‫اغلب از یه چیزای مسخره شروع میشه ‫که یه کم حرف زدن میتونه برطرفشون کنه
‫اما هیچی بهم نمیگن
‫کینه رو توی دلشون نگه میدارن تا تمام زندگیشون رو مسموم میکنه.
‫یواش یواش بدون اینکه خودشون متوجه باشن
‫تا یه روزی اتفاقی میافته که شاهدش بودی
‫حالا دیگه آشتی مشکل میشه .
‫چون هر کدوم فکر میکنه حق با خودشه و ‫دورش پیله میکشه و میگه آرامش داره ‫.
‫یعنی جولیا بهم دروغ گفت که حالش خوبه؟
‫نه حالش خوب نیست
‫شبیه من که حالم خوب نیست ‫شبیه همهمون که حالمون خوب نیست
‫نه حال پدرت و نه حال مارچلو
‫و نه حتی تو
‫چون
‫این خونه روی آرامش رو نمیبینه .
‫گریه نکن ، مامان گریه نکن
‫دهقانی مزرعه ای بطول سیصد و بیست هفت و عرض هشتاد و یک متر میخرد
‫او چند متر مربع زمین دارد؟
‫آلساندرو مارکوچی
‫قبول
‫قبول شدم
‫دیگه میتونستم برم با بابا صحبت کنم .
‫باهاش حرفی داشتم .
‫حتی میشد آشتی کنیم و باهم بریم خونه
‫بخاطر همین خودم رو با درس خوندن خفه کردم
‫ساندرینو
‫بیا
‫بشین
‫غذا خوردی؟ چیزی میخوای؟
‫باشه ، یه كم شراب بخور.
‫رئیس ، یه گیلاس دیگه
‫خیلی وقت بود باهم به گیلاس نزده بودیم. ‫هان؟
‫چطور پیدام کردی؟ ‫یه بار دیگه همینجا دیده بودمت.
‫پس چرا نیومدی دیدنم؟
‫آخه تنها نبودی
‫بابا... نوش!
‫بیا نزدیکتر بشین
‫خوبه
‫میدونی ..
‫
‫خیلی وقت بود که میخواستم باهات حرف بزنم .
‫ولی مثل دو تا مرد .
‫گوش کن ، ساندرو .
‫اون روز پای پله ها رو یادته؟
‫بهم نگاه کن ، ساندرو .
‫من یه بزدل نیستم
‫میدونم روی دیوارها نوشتن ولی حقیقت نداره . ‫·
‫من بزدل نیستم
‫برای اینکه .
‫توضیحش مشکله
‫چون آدم یه وقتی خیال میکنه واسه خودش ‫کسیه
‫و بعد یک مرتبه متوجه میشه که اینطور نیست
‫اون موقع هست که
‫همه چی وارونه میشه
‫جیجی لیورانی فکر نمیکنه که تو بزدلی!
‫تو دیدیش؟
‫آره ، با بقیه کافهی اوگو بود.
‫الان باید همه شون اونجا باشن
‫میدونی ..
‫بارها فکر کردم برگردم کافه ی اوگو .
‫با خودم گفتم میرم
‫در رو باز میکنم و میگم
‫اگه میخواین بزنین له ولورده ام کنین ولی بعدش بیائین دست بدیم!"
‫بیا اینجا
‫بهم یه بوس بده !
‫ماركوچی ، بموقع اومدی برام به بشکه شراب ‫رسیده
‫که نگو و نپرس!
‫شراب خوب رو فقط به اون میدی؟
‫ما بحساب نمیائیم؟
‫ما آدم نیستیم؟
‫پول آندره آ ارزشمندتر از پول ماست؟
‫واسه همه هست
‫اگه کافی نبود ، بازم براتون میارم
‫اینو مهمون خودم هستین بخورین
‫بخورین و غر نزنین که من شراب ناب بهتون ‫نمیدم .
‫بخورین بحساب کافهس!
‫چی؟
‫این طلاست
‫کی اهمیت میده؟ یه بشکهی کامل مال ‫خود ماست
‫مهمون اوگو هستیم
‫پس میخواستین مهمون كی باشین؟ سلامتی
‫سلامتی!
‫بابا
‫مارچلوی عزیز ، حال بابا بهتر است
‫اما دکتر توصیه کرده که هنوز بستری باشد
‫الان با آمدن کریسمس سه ماه شده است
‫سارا سارا
‫اومدم.
‫اینم كلید كریسمس مبارک ، رناتو .
‫کریسمس مبارک
‫شب بخیر ، مبارک باشه . ‫متشکرم، کریسمس مبارک .
‫جولیا
‫سال نوت مبارک
‫برای شما هم مبارک باشه
‫امشب برای رقص میای؟ منتظرتم یه لحظه اومدم.
‫کریسمس مبارک
‫متشکرم ، کریسمس مبارک
‫جولیا
‫چرا اومدی؟
‫باید میدیدمت
‫میخواستم بهت بگم.
‫عیدت مبارک
‫از صمیم قلب ‫.
‫متشکرم ، رناتو .
‫اونطرفتر! اونطرفترا
‫مامان ، فقط ده لیر دیگه .
‫دیگه پول خرد ندارم ، دیگه اون پنجره رو ببند.
‫بابا
‫خل شدی؟
‫بابا ، چقدر قدت بلنده
‫تو چقدر سنگینی
‫چرا اومدی این طرف؟ هوا سرده
‫برای منم عیده دیگه .
‫ضمنا امشب حالم بهتره
‫خیلی بهتره
‫چیزی نیست .
‫همین خوابیدن توی تخت این بازیها رو سر آدم در میاره.
‫امشب میخوام یه غذای حسابی بخورم ، ‫چی یختی؟
‫برای تو.
‫برای من نه برای خودتون بقدر كافی سوپ سبزیجات خوردم.
‫متوجه نمیشی که حالم بهتره؟
‫خب مسلما یه خرده ضعیف شدم
‫واسه همینه که باید خوب بخورم
‫یه جرعه شراب هم.
‫برای گردش خون خوبه
‫دیگه مزهاش رو یادم رفته .
‫خوبه . ‫من از اتحادیه خریدم.
‫باریکلا
‫چرا توی آشپزخونه غذا بخوریم؟ ‫دلگیره
‫یالا ‫، ساندروا بیا رومیزی رو کامل پهن کنیم.
‫اون خرت و پرتها رو هم جمع كنین .
‫یالا ، ساندروا بجنب]
‫سر سفره رو بگیر و بکشش طرف خودت
‫بسیار خب
‫حالا درست شد ، نمیشه توی اینها ‫غذا خورد؟
‫گفتم خودمونیم ، مهمون که نداریم .
‫این دلیل خوبی نمیشه
‫اصل کاری رو یادم رفت
‫درست شد
‫مامان اونجا ، تو اینجا
‫فاصله مون زیاده
‫من میرم ، بابا!
‫یعنی كیه؟
‫اجازه هست؟
‫كریسمس به کل خانواده مبارک
‫سارا خانم ، اجازه هست به این خرس پیر ‫یه سلامی عرض کنم؟
‫- حالت چطوره ، آندره ؟ خوبم .
‫بزودی میبینی که از اینم بهتر میشی
‫جریان چیه؟
‫آروم باش ، خب؟
‫بابا
‫مارچلو دیگه نمیخواد بره
‫مارچلو .
‫لازمه همین الان یه بطری باز کنیم مگه نه ، آندره آ؟
‫البته
‫مارچلو ، اون کت رو از تنت درآرا سارا ، کمکش کن .
‫اینو واسم باز کن ، این کلاه رو بردار ، بابا! ‫ممکنه موهات بریزن
‫لیوانها
‫سارا ، یه بار هم شده اون لیوان خوشگلا ‫رو بیار .
‫میدونی ، یه سرویس کریستال دوازده نفره ‫داریم .
‫که من هیچوقت لذت اینکه توشون شراب ‫بخورم رو نبردم.
‫سارا خانم همهشون رو مثل آثار باستانی ‫قفل کرده اونجا .
‫تو که مادرت رو میشناسی
‫پس تمام سرویس رو بیارین ، چون بزودی .
‫، ‫یه گلهی تشنه میریزن اینجا ببخشید ولی دوستان مصر بودن .
‫خیلی هم خوبه ولی شرابش ، چی؟
‫سارا ، برو شراب كافی بخر
‫اونها دست خالی پا نمیشن بیان
‫عید همگی مبارک
‫کریسمس مبارک
‫كریسمس مبارک ، مارکوچی! كریسمس همگی مبارک
‫کریسمس مبارک
‫مبارک باشه
‫بهترین آرزوها رو براتون دارم ، خانم ‫- متشکرم .
‫متشکرم ، خانم .
‫خانم
‫اشکالی نداره مهمونیه
‫چه غافلگیری خوبی
‫مبارک باشه
‫مبارک باشه ، خانم
‫بفرمایید بفرمایید
‫مبارک باشه
‫هر جا پیدا کردین بذارینشون .
‫اصلا چرا ببندم در رو؟ هر کی میخواد ‫بیاد ، بیاد
‫سلام ، ساندرینو
‫جی جی؟
‫اون موخرمایی که داره با مارچلو میرقصه کیه؟
‫بنظرم دختر بندتیه .
‫آره بندتی یکی از رئیس رؤساست .
‫عرض این چند ماه خیلی عوض شدی
‫تو همون شکلی هستی ، دوباره میخوای بری؟
‫نه قراره بمونم
‫میدونی كه خیلی نرم میرقصی؟ پیدا کردن کسی که مثل تو برقصه آسون نیست
‫بزن
‫بگیر تو ادامه بده
‫- حالت چطوره ، آندره آ؟ بهترم .
‫کیه؟
‫جولیا؟
‫جولیا عزیز دل خودم
‫البته البته متشکرم ، جولیا .
‫فکرش رو میکردم .
‫همین یه دقیقه پیش داشتم فکر میکردم.
‫البته اما .
‫راستی خواستم بهت بگم مارچلو هم اینجاست
‫آها مامان بهت گفت؟
‫الان داره میرقصه كلی آدم اینجان .
‫اگه بودی و میدیدی
‫همه هستن
‫واقعا همه هستن ، جولیا . ‫.
‫خونه شده مثل ‫خدا میدونه مثل چی!
‫جولیا ، ولی تو .
‫بعد از مراسم عشا؟
‫با رناتو؟
‫روی حرفت حساب میکنم ، با رناتو .
‫ما منتظرتون هستیم
‫فقط تو رو کم داریم، عزیز دلم .
‫بیا ، مارکوچی!
‫خدا نگهدار ، مبارک باشه ، سال خوبی ‫داشته باشین
‫خدا نگهدار
‫خدا نگهدار ، آندره !
‫بابت همه چی تشکر
‫تشکر از شما شب فوق العاده ای بود.
‫خدا نگهدار.
‫خدا نگهدار ‫خدا نگهدار ، فسقلی!
‫خدا نگهدار ، مامان خدا نگهدار ، بابا
‫خدا نگهدار
‫مارچلوا
‫بیا اینو بپیچ دور گردنت ، بارونی تنها جواب این سرما رو نمیده .
‫راستی از قنادی برای مامانت چند تا نون شكلاتی بخر
‫باشه
‫صبر کن پول داری؟
‫این حرفها چیه ، بابا؟
‫بیا بریم داخل ، اینجا سوز میاد
‫خدا نگهدار
‫مدتها بود همچین عیدی نداشتیم. ‫•
‫راستی چند نفر بودن؟
‫كی میدونه؟
‫ولی راسته که میگن .
‫آدم مریضه که قدر عافیت رو میدونه.
‫حالا دراز بکش
‫صبر كن.
‫بذار من باز کنم ، تو دیگه امشب ‫خیلی خودت رو خسته کردی ‫.
‫میدونی موهات داره سفید میشه ، سارا؟ ‫وقتشم شده دیگه
‫ولی من همه جوره دوستت دارم. ‫.
‫هر شکلی باشی دوستت دارم ، میدونی؟
‫دراز بکش.
‫میرم برات قهوه بیارم ، قهوه برای قلب خوبه .
‫سارا ، گیتارم رو بیار .
‫خودت رو زیاد خسته نکن
‫میخوام برات آواز شبونه بخونم.
‫فقط برای تو .
‫سارا؟ -بله؟
‫جولیا که اومد نمیخواد تمام این داستانها رو واسش تعریف كنی
‫انگاری که هیچی نشده متوجه ای؟
‫آره ، آندره آ .
‫آندره آ ، وقتی مارچلو رفت سر کار ، میخوام ‫یه اجاق نو بخرم .
‫با فرا
‫همینکه حالت بهتر شد میریم دیدن مامان بزرگ و بابابزرگ
‫خیلی به مارچلو لطف کردن.
‫یه یکشنبه هم که هوا خوبه ، دسته جمعی ‫میریم گردش . ‫•
‫جولیا رو هم میبریم
‫گردش که واسه ما خرج نداره ، بلیت ‫که داریم ..
‫هیچوقت هم ازشون استفاده نمیکنیم ، ‫بیخودی هدر میرن .
‫آندره آ ، خوابت برد؟
‫من دیگه بابا رو ندیدم. ‫ولی بهم گفتن چهره اش آرامش داشت
‫مامان و جولیا همون موقع متوجه نشدن.
‫چون بابا واقعا خواب بنظر میرسید و ‫لبخند میزد.
‫خیلی از اون زمان گذشته.
‫مامان میگه خونه بنظرش بزرگتر میاد .
‫من صبحها تا از خواب بیدار میشم.
‫هنوز چشمم به تخت بزرگه میافته. جای خالی اون
‫بعد سریع صبحانه ام رو میخورم.
‫مثل اون موقعها که داشت ریش میزد.
‫و فریاد میکشید یالا قطار قرار نیست ‫منتظر من بمونه ."
‫ساندرینو
‫بسلامت ، مارچلو!
‫سلام عرض شد ، خانم .
‫یالا، مارکوچی!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.