..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫آنچه هم‌اکنون شنیدید
‫پیانو کُنسرتوی شماره سه بتهوون بود
‫که توسط پیانونواز جوان، خانم تان وِی-چینگ
‫اجرا شد
‫همون‌طور که می‌دونید، خانم تان
‫فردا شب کنسرت خودشون ‫رو در مرکز هنرهای نمایشی
‫برگزار خواهند
‫تازه امروز برگشتند
‫سرشون خیلی شلوغه
‫اما خوشبختانه
‫ایشون رو به برنامه‌مون دعوت کردیم
‫تا به صورت زنده با دوست‌داران موسیقی کلاسیک
‫گفتگو کنند
‫سلام
‫- سلام خانم تان ‫- لطفا وصل کنید به خط 2681
‫سلام به همگی
‫سلام
‫دپارتمان انگلیسی، ‫می‌تونم با خانم لای-چینگ صحبت کنم؟
‫سلام لان-چینگ، جیا-لی ام
‫این پیانیسته که برگشته رو می‌شناسی؟
‫تان وی-چینگ؟
‫فردا بعد از کنسرت
‫می‌رم ژاپن
‫چه مدت خارج از کشور بودید؟
‫13 سال
‫- عجب! 13 سال! ‫- بله
‫اولین باره که برمی‌گردید ژاپن؟
‫بله
‫چطور شد که این‌قدر طول کشید؟ ‫مشغول کار بودید؟
‫اوایل که در مدرسه بودم
‫و خیلی تمرین می‌کردم
‫در اروپا هم در چند دوره مسابقه شرکت داشتم
‫سالانه مسابقات زیادی برگزار می‌شه
‫یکی پشت دیگری
‫باید تجربیات بیشتری کسب کنم
‫بعدش هم کنسرت‌ها پشت سر هم ‫شروع شدند
‫می‌تونی درستش کنی؟ یه کم لق می‌زنه
‫حتما، ولی طول می‌کشه
‫می‌تونی تا شب تمومش کنی؟
‫حتما
مشکل اتاق حل شد
‫چمدون رو پیدا کردن، داخل اتاق‌تونه
‫این برای شماست، از هتل رسیده
‫چی شده؟
‫هیچی
‫خواهرم برام لباس‌های تمیز می‌آره
‫عجیبه که هنوز نرسیده
‫تایپه‌ست؟
‫[پایه‌ش] رفته بالاتر
‫راست می‌گی، ‫دبیرستان‌ها یک هفته زودتر از ما شروع می‌کنن
‫اون ابله رو نگاه کن!
‫جیا-لی، بیا این‌جا
‫من چینگ چینگ ام، تان وی چینگ
‫سلام
‫گربه زبونت رو خوردته؟ خودت رو معرفی کن
‫جیا... لین جیا-لی
‫حالت خوبه؟
‫کمی خسته ام، گمونم برگردم هتل
‫نشست مطبوعاتی اون‌جا برگزار می‌شه
‫لیموزین ساعت 5:30 جلوی هتله
‫بعدش شام، ‫تا ساعت هفت هم می‌رسیم تالار
‫بعد از اجرا به افتخار شما یک جشن داریم
‫اما صبح نهایتا باید تا ‫پیش از 9:30 راه بیفتیم
‫پرواز 450 کاتای پاسیفیک ‫ساعت 10:50 صبح عازم توکیوئه
‫و سه ساعتر دیرتر می‌رسیم
‫نشست ساعت سه فراموش نشه
‫بریجیت، بیا این‌جا
‫سلام
‫برگشتی
‫پدر
‫هوای تایپه چطوره؟
‫امسال گرم‌تر از همیشه‌ست
‫این عکس مال بچگی‌مه، تو مسابقات
‫این تویی؟
‫آره
‫این جیا سنه
‫او قهرمان شد
‫این چی؟
‫یادم نیست
‫شبیه مادرشه
‫می‌گفتن شبیه پدرم ام
‫موافق ام
‫تو آسیب‌شناسی و تجزیه و تحلیل خوب کار کردم
‫اما تو کالبدشکافی
‫همیشه حس می‌کنم...
‫نگران نباش
‫حالا تو تعطیلات یه تمرین کوچولو به‌ت می‌دم
‫اما حین جراحی به زور هم که ‫شده باید دو تا چشم دیگه قرض کنی
‫هرچقد دقیق‌تر نگاه بکنی
‫زودتر عادت می‌کنی
‫حالا چطوره؟
‫چی گفتی؟
‫گفتم این‌جا راحتی؟
‫آره خوبه
‫فقط یه کمی عطر و بوی بیمارستان می‌ده
‫نمی‌شه نشست امروز عصر رو لغو کرد؟
‫ببینم چه می‌کنم
‫اما خب چرا؟
باید برم دیدن یک نفر
‫مربوط به پیامیه که از هتل رسید، هان؟
‫نمی‌دونم برم یا نه
‫اگر فکر می‌کنی باید بری برو
‫اما یادت باشه
‫حواس پیانونواز باید به اجراش باشه
‫نگران نباش، یه فکری برای نشست می‌کنم
‫چطور پیدام کردی؟
‫به کمک یکی از دوستان روزنامه‌نگار
‫قهوه‌ی داغ
‫چند وقت شده؟
‫13 سال
‫هول‌هولکی رفتی
‫اصلا درست یادم نیست کی رفتی
انتظار کمک‌هزینه [تحصیلی] رو نداشتم
اما چیزی تا شروع دانشکده نمونده بود و باید خودم رو به وین می‌رسوندم
‫خیلی سرآسیمه بودم
‫درسته که آب رفته به جوی باز نمی‌گردد...
‫اما به گمونم باید بدونی
‫چند مرتبه خواستم باهات تماس بگیرم
‫می‌خواستم به‌ت بگم
‫چینگ چینگ خونه‌ست، خانم تان؟
‫نخیر، نیست
‫کی برمی‌گرده؟
‫نمی‌دونم، تازگی‌ها خیلی دیر می‌آد
‫بعدتر بود که شنیدم رفتی اروپا
‫تابستون قبل از...
‫سال اول دانشکده‌م رو یادته؟
‫یالا، یکی رو انتخاب کن
‫فکر کن کادوی فارغ‌ التحصیلیه
‫یالا احمق جون!
‫دستمزدم کفافش رو می‌ده
‫از طرف چینگ چینگه
‫چخبر؟
‫نمی‌تونی از چینگ چینگ دل بکنی و بری خونه؟
‫برم خونه که با دکتر چن غذا بخورم!
‫هنوز می‌خواد دخترش رو بندازه به تو؟
‫بابا و دکتر چن تو ژاپن ‫باهم دانشکده پزشکی می‌رفتند
‫باهم بزرگ شدن
مطب دکتر چن هم
‫چیزی کم از مال بابا نداره
‫دانشگاه جولای شروع می‌شه، مگه نه جیا سن؟
‫پس همه‌چیز به سامانه
‫اوایل جولای با وان-جن نامزد می‌شید
‫و همزمان با جشنواره پاییزی ‫جشن عروسی رو برپا می‌کنیم
‫شاید هم یک ماه دیگه صبر کنیم تا روز کنفسیوس
‫چون همه یکی دو روزی تعطیلی دارن
‫و می‌تونند بیان
‫نظرت چیه؟
‫اگر نظر دیگری ندارید، خوبه
‫این‌جوری تتسو هم قبل از اینکه بره ‫خارج به عروسی خواهرش می‌رسه
‫تتسو، بی حرف پیش
‫ظرف چهار سال PhD می‌گیری
‫جیا-لی هم همون‌موقع‌ها فارغ التحصیل می‌شه
این‌جوریه هدیه‌ی یک ازدواج دیگه می‌افته رو دستم!
‫من اصلا وان-جن رو نمی‌شناسم
‫اگه با وان-جن ازدواج کنی
‫پس چینگ چینگ چی می‌شه؟
‫انصاف نیست
‫مشکلت چیه؟
‫می‌دونی
‫جیا-سن خیلی معقولانه با قضیه برخورد می‌کنه
‫جیا-سن؟
‫قشنگ می‌دونست چطوری باید شونه خالی کنه
‫نه، نباید همچین حرفی می‌زدم
‫وقتی پای شرافت وسط باشه
‫چه کار می‌شه کرد
‫خیلی مسخره‌ست
‫گاهی از دورویی خودم می‌ترسم
‫ما همه با دوز و کلک از خودمون مراقبت می‌کنیم
‫مثل حشراتی که رنگ عوض می‌کنن
‫اگه بخوام راستش رو بگم، ‫هیچ دل و دماغ خارج رفتن نداشتم
‫تنها چیزی که دلم می‌خواست این بود ‫که یک مختصر پولی از تدریس درآرم
‫و صبر کنم برادرت فارغ التحصیل بشه
‫اما به هم زدیم
‫همه‌چی عوض شد
‫تنها چیزی که برام موند موسیقی بود
‫تنها چیزی که دلم می‌خواست رفتن بود
‫می‌دونم اومدی دنبال من
‫ولی خب از دیدار کردن چه سود؟
‫با کلمات نمی‌شه چیزی رو عوض کرد
‫چینگ چینگ خونه‌ست، خانم تان؟
‫نه، خونه نیست
‫زود برمی‌گرده؟
‫نمی‌دونم، تازگی‌ها دیر می‌آد
‫لطفا این نامه رو بدید به‌ش
‫حتما، ممنون
‫خدانگهدار
‫برای توئه
‫تا همین امروز دلش رو نداشتم ببینمت
‫ازدواج کردی؟
‫به انتخاب پدرمادرت؟
‫چی میل دارید؟
‫نگاه، آ-تسایه
‫آ-تسای، بیا این‌جا
‫بنشین
‫من آ-تسای ام
‫این هم چِن دِ-وِی، اسم تو چیه؟
‫لین جیا-لی، زبان‌های غربی!
‫خوشت می‌آد؟
‫نه زیاد
‫خیلی خوب!
‫بعدش چی؟
‫این آشغال‌دونی مال منه
‫هرچیزی که می‌بینید مال منه
‫چه صدایی!
‫دوستِ آقام که ورشکست شد
‫او این‌جا رو ازش رهن کرد
‫حالا هم داره می‌سپاردش دست من
‫برق نداره؟
‫آب هم نداره
‫مردک نمی‌تونست قبض‌ها رو بپردازه، ‫خیلی وقته قطع کردن
‫کی اسباب می‌آرید؟
‫چه بدونم
‫احتمالا هفته دیگه
‫شاید آقام خودش این‌جا رو رهن داده باشه!
‫چندش!
‫د-وِی یه کمی بچه‌ست
‫اما روراسته، و این هم خوبی خودش رو داره
‫مهم نیست چی بشه
‫اهل رفتن نیست
‫مگر اینکه خودت دکش کنی
حالا ضرر که نداره
‫اگه ازش راضی نبودی
‫می‌ری سراغ یه نفر دیگه
‫تازه، اگه آدم به‌دردبخوری پیدا نشه
‫همیشه او رو تو آب‌نمک داری
‫د-وی کل این تابستون تمرین می‌کنه
‫تو چی؟ می‌ری خونه؟
‫بیا تا قبل رفتنت باهم باشیم
‫خداحافظ
‫نهایی‌هات همه تموم شد؟
‫یکی دیگه مونده
‫آ-تسای از باباش پول دزدیده و بُرده تو بورس
‫حالا باباش مچش رو گرفته، ‫و می‌ترسه بره خونه
‫من هم فردا می‌رم سربازی
‫می‌دونم
‫خانواده‌ت اصلا مداخله نکردند؟
‫پدرم بگی نگی با نزاکت ‫بیشتری باهام برخورد کرد
‫همین که فارغ التحصیل شدم
‫خونه‌ی تایپه رو اجاره داد
‫من هم چاره‌ای نداشتم جز اینکه برگردم
‫وقتی د-وی که رفت سربازی
‫تازه دوزاریم افتاد که دیگه نیست، ‫و حسابی گیج شده بودم
‫اون دوران
‫هیچ نمی‌فهمیدم دارم چه غلطی می‌کنم
‫چهار سال دانشکده مثل باد گذشت
‫مثل همه
بعد از امتحان تافل برای دانشگاه‌های خارجی درخواست‌ فرستادم
‫نمی‌دونسم راستی راستی چی می‌خوام
‫د-وی که سربازی بود اغلب برام نامه می‌نوشت
نامه‌هاش شاعرانه نبود
اما باز هم
دلم رو شاد می‌کرد
‫اما دو سال انتظار کشیدن شوخی نیست
‫اغلب به‌م می‌گفت
‫برم تایپه دیدنش
‫بیا، جیا-لیی
تتسو ظرف چهار سال و نیم مدرک مهندسی برقش رو
از آمریکا گرفت
‫پدرت همیشه آرزو داشت ‫با همچین مردی ازدواج بکنی
‫نباید از این موضوع غافل بشی
‫و باید کمی هم به آینده‌ت فکر کنی
‫واقعا که من و اینهمه خوشبختی محاله!
‫من و دکتر چن
‫برای مراسم نامزدی در ماه آگوست توافق کردیم
می‌تونن باهم برن [آمریکا]
و جیا-لی هم دانشکده عالی رو شروع کنه
‫یک پسر و یک دختر
‫همه‌چیز مرتبه
‫یک باری از روی دوشم برداشته شد
‫دیدم از زمان دانشگاه به ‫این طرف خیلی عوض شده
‫می‌گن پخته شدم
‫فکر می‌کنم مسئله بیشترْ ‫‌میزان جاه‌طلبی ماست
‫و اینکه چطور
‫چیزها رو دلخواه‌سازی می‌کنیم
‫اما حالا چی؟
‫توقع چندانی از آینده ندارم
‫چیز زیادی نمی‌خوام
‫فقط امیدوارم
‫از شادی‌های کوچک زندگی سهمی داشته باشم
‫مثل یک قطعه موسیقی حوب
‫یا نامه‌ای از هم‌تیمی‌های سابق دانشکده
‫اما من حق ندارم برای تو تعیین تکلیف کنم
‫آخه من چی بگم؟
‫فقط می‌خواستم ببینم شادی؟
‫اول بگو ببینم به چی می‌گی "شادی"؟
‫با اینهمه تحصیلاتی که کردی
‫تو بهتر باید بدونی شادی چیه
‫د-وی، با تو کار دارن.
‫بنشین
‫یکی دو تا بلیت کنسرت جور می‌کنم
‫د-وی رو بردار بیار
‫امشب نه
‫بگذار این‌جوری بگم
‫سه سال پیش اتفاقی افتاد
‫امروز صبح خیلی دقیق به یاد آوردمش
‫هوا بسیار پاک و نویدبخش بود
‫برای اولین بار در زندگی
‫یک‌جور خشنودی به سراغم اومده بود
‫قشنگ بوی تازگی برگ‌ها رو می‌شنفتم
‫کل راه رو تا خونه پیاده اومدم
‫خیلی وقت بود چنین حس خوبی نداشتم
‫اما همچین که پا گذاشتم تو آپارتمان
‫پیشخدمت به‌م گفت
پلیس رد د-وی رو در یک ساحلی زده
‫مغروق
‫افسر وظیفه الان‌ها باید پیداش بشه
‫رفت سراغ گارد ساحلی
‫تا جستجوی جنازه‌ی همسرتون رو شروع کنند
‫چطور این اتفاق افتاده؟
‫به من که مربوطی نیست
‫اما تا جایی که می‌دونم...
‫دیشب تورهام رو جمع کردم
‫و دم غروب داشتم می‌اومدم خونه
‫یه آقایی بود، دیلاق و لاغر
‫اون‌جا نشسته بود
‫چهره‌ش رو قشنگ دیدم، اخم کرده بود
‫من هم دیدمش، تاریک‌تر شده بود
‫با خودم گفتم آخه الان...
‫چه وقت شنا کردنه!
‫سر برگردوندم و نگاه کردم
‫بعدتر، بعد از شام
‫فکر کنم طرف‌های ساعت هشت
‫دریا خروشان بود
‫امروز دم‌دم‌های صبح کنار دریا بودیم
‫و وسایل شوهرتون رو پیدا کردیم
‫یه بطری با اسم شوهرتون
‫چنگ... دِ-وی بود دیگه؟
‫افسر وظیفه کلی تو ‫دفتر تلفن رو نگاه کرد
‫تا کلینیک درمانی دکتر لو رو پیدا کرد
‫ولی یادم نمی‌آد شوهرم پیش دکتر لو-نامی ‫رفته باشه
‫به نظرت ممکن نیست یه چن ‫د-وی دیگه غرق شده باشه؟
‫مطمئن نیستم
‫باید از افسر بپرسید
‫همین‌جا باشید
‫الان می‌آد
‫این رو انجام می‌دی؟
‫باشه
‫ترجمه‌تون رو دیدم، خانم لی
‫خیلی با انتظاراتی که از ‫زبان‌بلدی مثل شما داشتم
‫سازگار نبود
‫دوست ندارم بگم چطور باید کارتون رو انجام بدید
‫چون در آینده، ترجمه‌ی تمام این مدارک
‫دست شما رو می‌بوسه
‫و بی‌کفایتی شما تا حدی نگران‌کننده‌ست!
‫یالا، د-وی
‫می‌بینی
‫بیا
‫سلام!
‫چی؟
‫د-وی!
‫کجایی؟
‫آخه چی شد؟
‫عجله نکن
‫همون وقت‌ها بود که ‫آ-تسای خبر از ازدواجش داد
‫آ-تسای، دخترباز ابدی
‫که همیشه چهار پنج تا دختر دنبال ‫خودش راه می‌انداخت، داشت ازدواج می‌کرد
‫البته بعدا فهمیدیم چرا، ‫کاشف به عمل اومد
‫که آقا با دختر یه سرمایه‌دار ازدواج کرده
‫جای تعجبی هم نداشت که چندی بعد
‫آ-تسای رئیس شرکت جدید پدرخانمش شد
‫بعد هم سریع
‫یک عده از رفقای وفادار قدیمی رو ‫جمع کرد دور و بر خودش
‫تا جای پاش رو حسابی سفت کنه
‫د-وی و آ-تسای باهم بزرگ شده بودند
‫یار غار هم بودند، ‫چه تو مدرسه، چه زمین بسکتبال
‫حتی برای سربازی هم تو یک رَسته‌ی واحد ‫خدمت می‌کردند
‫برای همین طبیعی بود
‫که د-وی شد مدیر کل شرکت آ-تسای
‫تماس صبحگاهی، جناب مدیر، بلند شید، قربان
‫مگه تو همونی نیستی که همیشه می‌گی
‫کارمند تنبل حق مدیر تنبله؟
‫فقط پنج دقیقه
‫دارم می‌میرم از سردرد
‫نگاه کی داره غرغر می‌کنه!
‫همه‌ش که شام خوردن و رقصیدن نیست
‫باورت نمی‌شه
‫چقدر کار ریخته سرم
‫هر روز هم عین روز قبل
‫می‌رسم دفتر، تا کتم رو درمی‌آرم
‫روز رفته که رفته
‫برای همین دلواپس از اینکه
‫کلی کار ناتموم دارم می‌آم خونه
‫تو دوست داری خونه بمونی یا بری سر کار؟
‫والا منم از صبح تا شب روی پا بند نیستم
‫حتی با وجود پیشخدمت
‫باز هم باید به کلی کار برسم
‫خرید، رفت و روب، اتو کردن لباس‌های تو
‫تو برای دیگران کار می‌کنی، ‫من هم برای خودمون
‫داشتم فکر می‌کردم
‫برم کلاس گل‌آرایی
‫باز هم انصاف نیست
‫من باید هرروز کله‌ی صبح، ‫وقتی تو هنوز خوابی
‫بیدار بشم
‫دفعه بعد که رفتی عشق و حال
‫دست‌کم یک زنگ به من بزن
‫حالا، توجه کنید
داوودی‌ها رو در زاویه چهل و پنج درجه نگه دارید
حدود یک-سوم ساقه رو ‌بگیرید
‫مراقب گلبرگ‌های پس و پیش باشید
‫سین-سین
‫جیا-لی
‫بچه‌ت چندوقت‌شه؟
‫بیا بریم خونه‌ی ما
‫همین نزدیک‌هاست
‫امروز نه، الانه که د-وی تعطیل بشه
‫پس با د-وی ازدواج کردی
‫چی بشه شام بیاد خونه، آخه کارش سنگینه
‫برای همین می‌خوام امشب خونه باشم
‫قول بده تو همین یکی دو روز
‫یک سر به‌م بزنی
‫باهات حرف‌ها دارم!
‫درسته
‫پس مسابقه‌ی آواز می‌گذارند؟
‫خانم برگشته
‫بگذارید کمک‌تون کنم
‫یه کمی عقبیم
‫باید دست بجنبونیم
‫الانه که د-وی سر برسه
‫اول یه گلدون برای گل‌ها بیار
‫چشم
‫بعد میوه‌ها رو بگذار تو یخچال
‫چشم
‫یک دقیقه سرش رو گرم کن
‫چشم
‫سلام
‫بفرمایید
‫بله
‫معامله جوش خورد!
‫عالی شد!
‫بارمون رو بستیم! معامله هفت میلیاردی!
‫امشب باید جشن بگیریم
‫بریم!
‫شما هنوز این‌جایید
‫باید به طرح‌تون یک نگاهی بکنم
‫شام رو با ما باشید
‫د-وی! یالا بجنب
‫د-وی! بجنب دیگه!
‫عمرا اگه یادت بوده باشه
‫امشب سالگردمونه
‫آپارتمان مال مادرمه
‫بعد از اینهمه بدبختی کشیدن
‫حتی یه خونه از خودم ندارم!
‫هیس، از گرما خوابت نمی‌بره؟
‫هیس... مامانبزرگ بادت می‌زنه
‫تنها مزد زحماتم شد یه بچه‌ی بی‌پدر
‫اون استاد مهمانه رو یادته؟
‫دو سال عمرم رو با اون حروم‌زاده تلف کردم
‫به این امید که من رو برگردونه آمریکا
‫بی‌خبر از اینکه طرف چند ساله متاهله!
‫نفر بعدی تاجر بود
‫شاید آ-تسای بشناسدش
‫کلی بدهی به بار آورد و فرار کرد
‫فقط یه بچه از خودش به یادگار گذاشت!
‫اون‌موقع
‫نمی‌دونم با چه عقلی بچه رو نگه داشتم
‫اخلاق د-وی چطوره؟
‫د-وی همیشه آدم بی‌شیله‌ای بود
‫یادته اون‌موقع‌ها تو دانشکده
‫چقدر این رو به‌ت می‌گفتم و نشونت می‌دادم
‫کاش یه نفر بود یکی دو تا چیز یادم می‌داد
‫قشنگه
‫ممنون
‫راستی که داری پیشرفت می‌کنی
‫خیلی جالبه
‫رنگ و نمای خوبی داره
‫امیدوارم تو خونه حتی از این هم بهتر کار کنی
‫ممنونم، می‌کنم
‫منم، امشب نمی‌رسم بیام خونه
‫صبح اول وقت باید یه ‫سری به محوطه تایچونگ بزنم
‫امشب راهی اون‌جا ام
‫منتظر من نمون
‫باشه
‫خواهش می‌کنم
‫ای بابا
‫نکن
‫نه
‫نگاه کن، زنته
‫برو خونه، زنت منتظره
‫برو خونه
‫د-وی
‫می‌شنوی؟ دارم با تو حرف می‌زنم
‫یعنی که چی؟
‫می‌خوای من رو تنبیه کنی؟
‫خیال کردی من این‌جوری فضولی تو رو می‌کنم؟
‫دو ساله همه‌ش یا سفری یا تو خوش‌باشی
‫حتی یک بار هم سین‌جیمت نکردم، ‫شک به دلم راه ندادم
‫چون می‌دونستم به مذاقت خوش نمی‌آد
‫اما هر روز هر روز از صبح می‌ری تا آخر شب
‫گاهی حتی یه زنگ هم نمی‌زنی
‫از کجا بدونم کجایی و با کی؟
‫اصلا نمی‌دونم زنده ای یا مرده
‫کارم شده اینکه بنشینم تو خونه و ‫دل به دل غصه‌هام بدم
‫شاید غصه تنها چیزیه که دل به دلش می‌دی!
‫چند بار به‌ت گفتم این‌قدر دلواپس نباش
‫و از فضای کاری من دور بمون؟
‫دوست ندارم پا توی کفش‌ من کنی، ‫یا نگران باشی!
‫پاشدی اومدی محوطه که چی؟
‫آبرو برای من نگذاشتی
‫آب شدم از خجالت
‫شب و روز کار می‌کنم
‫[می‌پرسی] کجا ام؟ محض رضای خدا، ‫یعنی نمی‌دونی؟
‫سر کار ام!
‫دارم به خاطر خودمون کار می‌کنم!
‫آخه به جز چشم‌به‌راه من بودن چی بلدی؟
‫چی از دستت برمی‌آد؟
‫چه کار بلدی؟
‫گل‌آرایی!
‫به خیالت من از این خوش‌باشی‌ها [ی کاری] ‫خوشم می‌آد؟
‫حالم از مشروب به هم می‌خوره
‫عق می‌زنم!
‫هر دفعه روز بعدش سرم تیر می‌کشه!
‫همه‌ش باید خودم رو ‫هم‌قد متر و معیار تو کنم!
‫خیلی طول کشید تا بفهمم چقدر خودخواهی!
‫خودخواه؟
‫اگر هر شب شام بیام خونه
‫راضی می‌شی؟
‫این‌جوری از خودخواهیم کم می‌شه؟
‫خودت چی!
‫این که دوست داری بیام خونه ور دل تو باشم
‫خودخواهی نیست؟
‫د-وی
‫یعنی ممکنه مثل قبل شیم؟
‫یعنی نمی‌تونی یه وقت ‫کوچکی رو هم برای من بگذاری
‫و گرما رو به خونه‌مون ‫برگردونی؟ مگه ما خانواده نیستیم؟
‫با این‌همه چیزی که در اختیارت گذاشتم
‫دیگه نمی‌دونم چی می‌خوای!
‫بله؟
‫هنوز گرفتاری؟
‫کارت زود تموم می‌شه؟
‫هنوز از دستم دلخوری؟
‫نه واقعا
‫باشه
‫چخبره؟
‫پیرزن داره آمار می‌گیره؟
‫بگو پشت خط باشه، مَرد
‫امشب می‌بینمت، سر میز قدیمی‌مون
‫نمی‌خواد بیایی... می‌آم دنبالت
‫کجایی؟
‫بلدم
‫کمکی از من ساخته‌ست؟
‫می‌خواستم بهت بگم جابجا شدم
‫این شماره جدیدمه
‫به محض اینکه کار معامله یکسره بشه
‫می‌رم بالاشهر خونه‌ی خودم
‫می‌رم تینه‌مو
‫به‌م زنگ بزن
‫هیچ می‌خوابی اصلا؟
‫کجا غذا می‌خوری؟
‫کجایی اصلا؟
‫چی رو می‌خوای ثابت کنی؟
‫فقط دارم یه کم دلسوزی به خرج می‌دم
‫اگه به‌م اعتماد داشتی این‌قدر نگران نبودی
‫جیا-لی
‫ببخشید
‫غذا بخوریم، خانم چنگ؟
‫شوهرتون اومد خونه اما باز رفت
‫نمی‌دونستم تشریف می‌آرید
‫خوشحالم اینجایید
‫به موقع برای شناسایی این‌ها اومدید
‫بعدش هم این‌جا رو امضا کنید
‫چیز دیگری هم هست؟
‫یعنی می‌گید مال شوهرتون نیستند؟
‫مطمئن نیستم، نمی‌دونم
‫دیگه این رو که باید بشناسید
‫اسم ایشون روشه
‫این هم لابلای وسایلی بود
‫که تو ساحل پیدا کردیم
‫ممکن نیست اشتباه باشه
‫چون با این کلینیک یادشده
‫درباره وضعیت همسرتون صحبت کردم
‫همینجوری شماره‌ی شما رو پیدا کردم
‫یعنی از دکتر ایشون گرفتم
‫اما من یادم نمی‌آد
‫که شوهرم پیش روان‌پزشک رفته باشه
‫شاید چیزی رو از شما پنهان می‌کرده
‫یعنی منطقا
‫توضیح دیگری برای مرگ او نیست
‫از اون‌جایی که تحت درمان بوده
‫به نظرتون احتمال خودکشی وجود داره؟
‫مگر اینکه شما بدونید!
‫دیروز نکته‌ی عجیبی
‫در رفتارش ندیدید؟
‫نمی‌دونم
‫من چند روزی می‌شد که ندیده بودمش
‫هنوز هم نمی‌دونه
‫شاید هم خودش رو نکشته باشه
‫شاید قرص‌ها گیجش کردند و وقتی دراز کشیده
‫امواج کشیدندش تو آب
‫این هم ممکنه، هان؟
‫شاید هم تا یک جایی شنا کرده
‫و نتونسته بگرده
‫راستش
خیلی چیزها عوض شده
‫و مثل سابق نیست
این رو می‌دونستم
فقط نمی‌دونستم چه کار باید بکنم
‫احساس می‌کنم
‫من و جیا لی داریم نمه‌نمه ‫از هم فاصله می‌گیریم
‫تو که بهتر از هرکسی می‌دونی
‫تو این چند ساله
‫چی کشیدم
او روحش هم
خبر نداره که ما چی از سر گذروندیم
‫تنها نصیحتی که برات دارم
‫از طرف خودم و باقی بچه‌ها، اینه که
‫اجازه نده مسائل بیرونی
‫روی حال و هوای خودت
‫و کارت، اثر بگذاره
‫من و تو از اساس باهم فرق داریم
‫من تمام زندگیم به همین صراط بودم
‫برای همین با یک چشم بسته ‫و یک دست شکسته هم
‫از پس این شرایط برمی‌آم
‫شوخی که نیست
‫باید شیرفهم باشی
‫دنیا دنیای رقابته
‫وقت گذاشتن پای دل‌مشغولی‌ها همان
‫و عقب افتادن از بقیه همان
‫بگذار رک و پوست‌کنده بگم
‫فکر نکن اگه وا بدی و روابط شخصیت ‫روی منافع شرکت اثر بگذاره
‫روی حساب این که دست راستم هستی
‫هوات رو دارم و به دادت می‌رسم!
‫برای همین
‫یه مثال برات می‌زنم
‫به چجور آینده‌ای فکر می‌کردی؟
‫اصلا این روزهای تو رنگ و بوی "شادی" دارند؟
‫بابت دلگرمی ممنون
‫چرا همیشه...
‫یه کمی به من اعتماد کن، نمی‌شه؟
‫بگذار کار رو به ثمر بنشونم، حداقل تلاش کنم!
‫د-وی، تمام‌حرف‌هات
‫عذر و بهانه‌ست
‫بس کن، جیا-لی
‫می‌دونم فی الحال ناراضی هستی
‫نمی‌تونی به یه فردای متفاوت فکر کنی؟
‫به‌ت قول می‌دم همه‌چیز بهتر می‌شه
‫فقط صبور باش
‫دیگه نمی‌دونم چی بگم
‫حرف‌هات شبیه موعظه‌ ان
‫به پروردگار توکل کن
‫تا کژی‌ها راست گردد
‫من چی می‌گم تو چی می‌گی!
‫د-وی
‫شاید داریم از کاه کوه می‌سازیم
‫محض رضای خدا، آروم بگیر
‫من همیشه برای چنین روزی دعا می‌کردم ‫(که باهم باشند)
‫تو رو خدا بیا این‌قدر بحث نکنیم
‫من فقط می‌خوام به‌ت تکیه کنم، ‫یه مدتی آروم بگیرم
‫خسته شدم
‫اگه یه مدتی بکشی کنار
‫حال‌ت خیلی بهتر می‌شه
‫باور کن
‫در آینده
‫تو رو می‌گذارم مسئولِ بخش ‫کسب و کار آسیایی‌مون
‫فکر کنم برات خوب باشه
‫نظرت چیه؟
‫قبول
‫سلام! راحت این‌جا رو پیدا کردید؟
‫عجله دارید؟
‫نه. د-وی خارجه
‫کارم رو این‌جا تموم کنم
‫بعدش بریم یه هوایی بخوریم
‫کی اسباب آوردی؟
‫یکی دو هفته پیش
‫هفت سال کوچکتر از منه
‫یکی دو هفته‌ست می‌شناسمش
‫وقتی گفت بیام پیشش زندگی کنم
تو سن و سال من
کی فکرش رو می‌کرد؟
‫این‌ اتفاقات همیشه یک‌هویی پیش می‌آد
‫بچه چی شد؟
‫پیش مادرمه
‫برو اون اتاق استراحت کن
‫الان می‌آم پیشت
‫بیا
‫پینگ-پینگ
‫ایشون جیا-لیه
‫ایشون هم پینگ-پینگ، بهترین دوست آقامون
‫با هم آشنا شید
‫الو؟
‫باشه
‫این چه کاریه؟
‫یک‌هویی زد به سرم
‫قیافه خودت رو بیشتر دوست دارم
‫گمونم از سر کنجکاوی بود
‫پینگ پینگ با بقیه فرق می‌کنه
‫درست نمی‌دونم
‫چه کرده و چه نکرده
‫گفت به میهن برگشته تا بنویسه
‫زیاد سفر کرده، همه‌جا رفته
‫گمونم برای همینه که همه‌ش
‫از سفرهاش به اروپا، آمریکای جنوبی
‫خاورمیانه، هند و نپال می‌گه
‫درسته که زیاد این‌ور اون‌ور می‌رم
‫اما آه ندارم با ناله سودا کنم
‫یعنی راه نداره که من هم بتونم عین تو ‫تشکیل خانواده بدم
‫اما شاید مسئله‌ی ازدواج ‫فقط مسئله‌ی پول باشه
‫گمونم من همیشه بر همین طریق بوده ام
‫از همینِ نوشتن خوشم می‌آد
‫اگه کتابم فروش بره، اون‌قدری درمی‌آرم ‫که دوباره بزنم به جاده
‫و سفر کنم و ایده‌های کتاب بعدی رو پیدا کنم
‫همیشه همراهمه
‫مثل ساعتم
‫این‌جوری می‌تونم
‫هرچی رو که به ذهنم می‌آد
‫بایگانی بکنم
‫عین یه صندوق امانات
‫برای لحظات ارزشمند زندگی
‫نظرت چیه؟
‫گمونم تا حالا
‫همچین دیدی به مسائل نداشتم
‫شاید نه
‫ولی به نظرت همه‌چیز رو تا همیشه ‫همین‌قدر ساده می‌پسندی؟
‫چرا امشب برنمی‌گردی پیش من؟
‫همین‌جا باش تا ماشین رو بیارم
‫بابا
‫بهتری؟
‫نمی‌دونم، برای همین اومدم معاینه بشم
‫خب؟
‫جواب آزمایش هنوز نیومده
‫اوضاع خونه چطوره؟
‫سرپا نگه داشتن مطب سخت شده
‫دکترهای جوون‌تر از درمانگاه‌های ‫خصوصی خوش‌شون نمی‌آد
‫چون خیلی بزرگ نیستند، ‫و تجهیزات هم فرسوده شدند
‫و ساعت‌های طولانی کار
‫برای همین به گرد پای ‫بیمارستان‌ها هم نمی‌رسیم
‫باز شکر خدا که جیا-سن به ‫زودی کار رو دست می‌گیره
‫اما خب، پوستش کنده‌ست
‫ببخشید، خانم چنگ؟
‫می‌شه یکی دو کلمه حرف بزنیم؟
‫من از همکارهای د-وی ام
‫بفرمایید
‫ممنون
‫لیو هستم، ژیائو-هوی صدام می‌کنن
‫شاید از حرفی که می‌زنم
‫کمی وحشت کنید
‫اما امیدوارم درک بکنید
‫که قصد بدی ندارم
‫و فقط می‌خوام چشم شما رو باز کنم
‫حالا
‫من چیزی همراهم دارم که مال شماست
‫این خط د-وی‌ـه
‫این که برای شماست
‫اما نامه‌ی داخلش برای شماست
‫به گمان من این نامه باید ‫به دست شما می‌رسیده!
‫نیازی نیست
‫مطمئن باشید نامه‌ی داخل اون پاکت ‫برای منه
‫پاکت‌ها رو قاطی کرده
‫قبلا با هر مرد متاهلی که رابطه داشتم
‫رنج زیادی می‌کشیدم تا خللی به ‫زندگی خانوادگی‌ش وارد نکنم
‫اما الان
‫و به خاطر این
‫نمی‌تونم چشم‌پوشی کنم
‫احساس کردم که باید حتما ‫رک و راست با شما حرف بزنم
‫و با شما همدردی می‌کنم
‫هرچی نباشه، من هم زنم
‫یعنی، حتم دارم می‌تونم کمکی بکنم
‫که به سود شما باشه
نصیحتم اینه که خودتون رو آماده کنید
‫باید درک کنید
‫که د-وی آدمیه خالی از اطمینان
‫از بابت خیلی چیزها دل‌نگرانه
‫عادت داره از زیر بار مشکلات شونه خالی کنه
‫گواهش هم، ‫همین اشتباهیه که سر پاکت‌های نامه کرده
‫از قصد نامه‌ها رو جابجا گذاشته
‫این کارها فقط از او برمی‌آد
‫از یک طرف
‫می‌خواسته مشکلاتش رو پیش شما یادآور بشه
‫و از طرف دیگه، ‫از من می‌خواد ببخشمش که
‫نمی‌تونه همه‌چیز رو برای شما توضیح بده
‫زمانی که برگرده
‫و با واکنش‌های ما روبرو بشه، ‫باید یک تصمیم ساده بگیره
‫از همون روز اول
‫مثل روز روشن بود
‫که د-وی خام‌ترین نیروی شرکته
برای راه پیدا کردن به گروه سرسختی که داشتند
تنها امیدم مجاب کردن او بود
‫شاید بقیه بگن که من طی اون مدت
‫از او سوءاستفاده کردم، اما...
‫من کنارش ایستادم
‫و توی مشکلاتی که داشت دستش رو گرفتم
‫شاید یک دلیل دیگه‌ای که
‫کارش بدون من لنگ می‌مونه همینه
‫من باید برم
‫تنها چیزی که می‌خواستم بگم
‫دیگه لازم نیست از بابت ‫من و د-وی نگران باشید
‫ما تموم کردیم
‫این ماجرا
‫کم برای من دردسر نداشته
‫و من هیچ حوصله‌ی دردسر ندارم
‫فقط یک سوال، دوستش داری؟
‫به نظر من
‫شما در دنیایی پر از صلح و صفا، و قصه‌مانند ‫بزرگ شدید
‫دنیای که من درش بزرگ شدم، به‌م یاد داد
که دنیا جای عشق و عاشقی نیست
‫شاید یکی دو دم شور و شوقی هم در کار باشه
‫اما اون‌قدری نیست
‫این‌همه کتاب‌ها خوندیم
‫و بعد آزمون پشت آزمون
‫اما هیچکس یادمون نداد
‫تا با این پرسش بزرگ چه کنیم
‫در هر کتابی، در هر فیلمی
‫همیشه همینه
‫آخرش همه ازدواج می‌کنند و خوشحال و خُرم ان
‫اما بعدش چی؟
‫هیچکس هیچی به‌مون نگفت
‫و نه هیچ تمرینی براش پیدا ‫می‌شه و نه هیچ نوع آموزشی
‫چند روزه نخوابیدم
‫نمی‌تونم
‫دراز می‌کشم و سرم پر از سوالاته
‫د-وی چند روز دیگه برمی‌گرده
‫اما نمی‌دونم چطور باهاش روبرو بشم
‫شاید این‌ها کمک بکنه
‫شب راحت بخوابی
‫دست‌کم کمک می‌کنه فراموش کنی
‫به نظرت از د-وی جدا می‌شی؟
‫این‌جوری جا زدن خیلی جای افسوس داره
‫جیا-لی کجاست؟
‫کجا رفته؟
‫من کجا ام؟
‫باید برم
‫د-وی الان تعطیل می‌شه
‫سخت نگیر
‫خانم چنگ، آروم باشید، شما هنوز ضعیف اید
‫نگاه کن
‫دکتر که اومده بود معاینه‌ت کنه
‫یه نسخه‌ای برات نوشت ‫تا بیشتر استراحت کنی
‫- سین سین، خیلی وقته این‌جایی؟ ‫- استراحت کن
‫پیشم می‌مونی؟
‫آره
‫تو تنها کسی هستی که برام موندی
‫انگار دوباره برگشتیم به دوران مدرسه
‫بسه
‫تو که هیچی نخوردی
‫اشتها ندارم
‫د-وی این‌جاست
‫نمی‌دونستم می‌آیی
‫وگرنه
‫یه فکری به حال سر و وضعم می‌کردم
‫خیلی هپلی ام
‫خیلی وقته حرف نزدیم
‫یادت می‌آد
‫گاهی چجوری نصف شب رو حرف می‌زدیم!
‫حالا با خودم می‌گم
‫یعنی حالا همدیگر رو انقدری خوب می‌شناسیم
‫که دیگه نیازی به حرف زدن نداریم
‫یا نکنه این بلاییه که ‫ازدواج سر آدم‌ها می‌آره
‫و براشون جای هیچ حرفی نمی‌گذاره؟
‫می‌دونم
‫هم خیلی مسائل هستند
‫که باید حل‌شون کنی
‫هم نگرانی‌هایی که باید از یاد ببری
‫می‌دونم وقتی برگردی ‫تنها چیزی که می‌خوای
‫اینه که دوباره خودت رو وقف کار کنی
‫اما
‫خیلی، خیلی سعی کردم
‫یه چیز دیگه پیدا کنم که درباره‌ش حرف بزنیم
‫سخته
‫سخت‌تر از هر امتحانی که فکرش رو می‌کنم
‫انگار کل جامعه طوری پی‌ریزی شده ‫که میون زن و شوهر جدایی بندازه
‫مردها می‌رن جاهای مردونه
‫و زن‌ها هم دنیای خودشون رو دارن
‫جمعه تنها روز باهم بودنه
‫اما تو گفتی
‫که جمعه‌ها روز بسکتبالته
‫پس... دیگه چه روزی برامون می‌مونه؟
‫خیلی‌ها می‌گن مشکل ما نداشتن بچه‌ست
‫مخالف ام
‫وقتی حتی نمی‌تونیم خودمون رو قانع کنیم
‫که زندگی یعنی شادی و خرسندی
‫دیگه چرا باید پای یه بچه ‫رو به این دنیا باز کنیم؟
‫با من بیا، من برات یک‌جور...
‫خوشبختی لاابالی‌گرانه به ارمغان می‌آرم
‫مخالفی؟
‫این روزها خیلی سنگین می‌خوابم
‫و همچین که خوابم
‫تمام این سال‌ها رو در قالب رویا می‌بینم
‫انگار که همین دیروز ازدواج کردیم، ‫قبل از اینکه خوابم ببره...
‫باقی همه رویا بود، و ما رویاها رو فراموش می‌کنیم، نه؟
‫ممکن نیست؟
‫خانم چنگ
‫حتما سر د-وی خیلی شلوغه
‫جیا-لی
‫بیا
‫مامان
‫دارم ناامیدت می‌کنم؟
‫سرزنشم می‌کنی؟
‫اشتباه کردم
‫مامان
‫تا حالا شده بترسی؟
‫شده بترسی بابا تو رو بگذاره و بره؟
‫که هیچکس نباشه ازت مراقبت کنه؟
‫[بابات] یه بچه بیشتر نیست، ‫دیگه چه جای ترس؟
‫والا من ام که او رو تر و خشک می‌کنم
‫هیچ ترسی هم ندارم
‫این‌که به جای منتظر ‫بودن برای طرد شدن
‫دست به حرکتی بزنم، برام یک تغییر ‫به حساب می‌آد
‫ژیائو-جیانگ هنوز خیلی بچه‌ست
‫هنوز کارهای نکرده زیاد داره
‫از اول هم می‌دونستم
‫آبی از این قضیه گرم نمی‌شه
‫خدا رو شکر که بعد از به ‫هم زدن عقل‌مون سر جاشه
‫بی خون و خون‌ریزی تموم شد!
‫د-وی هنوز مثل سابقه
‫حتی سرش شلوغ‌تر شده
‫معمولا خونه نیست
‫اما به دلم افتاده
‫که یه خبرهایی هست
‫همین هفته پیش محض تنوع ‫من رو برد بیرون پیاده‌روی
‫اما هیچ معلوم نیست
‫این یکی دوره کجا بوده
‫دارم کم‌کم می‌فهمم
‫که چقدر فشار روشه
‫این دفعه‌ی آخر که رفت
‫[فشار رو] با پوست و استخون حس می‌کردم
‫گمونم دارم به این...
‫اومدن‌ها و رفتن‌هاش عادت می‌کنم
‫اما گمونم
‫اگه حواسمون به نیمه‌ی پُر لیوان باشه
‫و به قدر کافی به هم اعتماد داشته باشیم
‫می‌تونیم به یک جایی برسیم
‫بعد از این‌همه سال، ‫تازه به یک...
‫کورسوی امیدی رسیدیم
‫عزیزم، چرا نمی‌خوابی؟
‫چرا بیداری؟
‫چی شده؟
‫نگاه کن
‫چیه؟
‫پرنده‌ست
‫پرنده داره به کوچولی من صبح به خیر می‌گه
‫خانم چنگ
‫آخرین باری که همسرتون رو دیدید
‫دقیقا کی بود؟
‫می‌شه بگید چی پوشیده بود؟
‫به نظرتون مشکل خاصی داشت؟
‫چند روز آخر رو پیش کی گذرونده بود؟
‫من واقعا نمی‌دونم
‫یعنی هیچ سرنخی ندارید
‫به که ما بدید تا روش کار کنیم؟
‫بیخیال
‫به جسجتو ادامه می‌دیم، بعدا حرف می‌زنیم
‫- بریم ‫- آخه با این‌همه من و منی که می‌کنه
‫من چجوری باید گزارشم رو بنویسم!
‫فقط می‌خوام ببینم طرف شوهرش بوده یا نه!
‫آخه کدوم زنی تو همچین سوال ساده‌ای می‌مونه!
‫به چی رسیدن؟
‫تو این‌جا چه می‌کنی؟
‫به هر حال، مسیر پُر-رفت-و-آمدیه، نه؟
‫می‌خواستم چند کلمه باهات حرف بزنم
‫ولی امکان تماس گرفتن نبود
‫حالا، گفتم حضوری بیام
‫می‌دونی
‫من و د-وی باهم بزرگ شدیم
‫کل زندگی‌مون داشتیم بسکتبال بازی می‌کردیم
‫و همه این‌ها باعث می‌شه ‫حرف زدن برام سخت باشه
‫قبل از اینکه بیام این‌جا
‫با شرکت صحبت کردم
‫کسی نمی‌دونه چه بلایی ‫سر پنج میلیون دلاری اومده
‫که مسئولیتش با د-وی بود
‫همچنین شنیدم که تازگی‌ها
یه بدهی سنگین هم بالا آورده
‫حدس می‌زنم که خونه‌، ماشین و...
‫و دارایی‌تون ضبط شده
‫البته که این‌ها همه شایعه و گمانه‌زنیه
‫و تاییدش یکی دو روزی زمان می‌بره
‫اما حس ششم من همیشه کار می‌کنه
‫او...
‫بگذار حرفم رو تموم کنم...
‫خبر اصلی اینه که او چند روز پیش ‫از کشور خارج شده
‫پس می‌گی... این بابا اصلا د-وی نیست؟
‫همین‌جوری بدون سند و مدرک
‫نمی‌شه نتیجه‌گیری کرد
‫یک دقیقه
‫این حرف‌ها رو از کجا شنیدی؟
‫امروز صبح که زندگی زدی
‫با یکی از دوستان نزدیک د-وی حرف زدم
‫احیانا اسم اون دوست نزدیک، ‫ژیائو-هوی نیست؟
‫به محض اینکه قطع کردی
‫وارفتم!
‫و این اتفاقی نیست که هرروز برای من بیفته
‫سلام
‫من با مدیر‌تون کار دارم
‫من یکی دو باری با د-وی به اون ساحل رفتم
‫راستش، هفته‌ی پیش قبل از اینکه بره ژاپن
‫رفتیم اون‌جا
‫چی، رفته ژاپن؟
‫نمی‌دونستی؟
‫خیال کردم خودتون فرستادیدش
‫تو ژاپن چه می‌کنه؟
‫پس همینه که پیداش نیست
‫باید تا الان برگشته باشه
‫هنوز جنازه‌ش پیدا نشده؟
‫نه هنوز
‫اما یک شیشه قرص پیدا شده
‫که از قضا مال د-وی‌ـه
‫جیا-لی گفت که پلیس از روی نسخه‌ی روان‌پزشک
‫شماره‌ی او رو پیدا کرده
‫و این شیشه می‌تونه همونی باشه
‫که د-وی هفته پیش انداخت تو ساحل
‫شیشه‌ی دارو، عجب تصادفی
‫اگر واقعا بازی درآورده باشه...
‫این چحور قرصی بوده؟
‫دکتر براش نوشته بود
‫قرص ضد-اضطراب
‫د-وی رو که می‌شناسی
‫هم کلی فشار کاری روشه
‫هم ماجراهای خونه...
‫بجنب، با من بیا بریم ساحل
‫باید این‌ها رو به‌شون بگیم
‫شما بفرما برو
‫من دلم نمی‌خواد پام دوباره ‫به این مخمصه باز بشه
‫وقتی همچین بلایی سر دوست‌مون اومده
‫چطور می‌تونی چنین حرفی بزنی؟
‫تو تمام این مدت
‫از حال و روز د-وی خبر داشتی، هان؟
‫اما نم پس نمی‌دی
‫دارم فکر می‌کنم
‫که احتمالا بین تو و د-وی
‫مسائل زیادی هست
‫که جز تو کسی ازشون خبر نداره
‫مگه سر کار چه مسئله‌ی ‫بغرنج و غم‌انگیزی داریم
‫که کارش به روان‌پزشک و مصرف این‌همه ‫قرص بکشه؟
‫شما دو تا دیگه چه سَر و سرّی باهم دارید؟
‫به من چه که سرمایه‌گذاری جانبی او ‫ورشکست شده؟
‫من فقط دارم کمکش می‌کنم، جُرمه؟
‫کمکش می‌کنی؟
‫د-وی...
‫اول که از د-وی سوءاستفاده می‌کنی، بعد ‫هم که فکر سودجویی از قراردادهای ما می‌افتی
‫حالا هم که می‌خوای بری پی کارت
‫پس می‌خوای تنهایی کار کنی؟
‫با توپ و تشر چیزی عوض نمی‌شه
‫لین
‫همیشه خیال می‌کردم تو از همه‌شون ‫خونسردتر و زرنگ‌تر باشی
‫گفتی د-وی رفته ژاپن
‫اون‌جا چه می‌کنی؟
‫از طرف من که ماموریتی نداشته
‫جای شکی نیست
‫خودم ته و توش رو درمی‌آم
‫حالا برمی‌گردم دفترم
‫به‌ت هشدار می‌دم که دیگه ‫پرت به پر من نگیره
‫گوش کن پسر جون
‫هنوز دهنت بوی شیر می‌ده
‫بدو برو پیش مامانی
‫تازه وقتی برگشتم دفتر
‫از ماجرای پول‌ها باخبر شدم
‫حقیقت اینه که من ‫با د-وی صمیمیت خاصی دارم
چند دهه رفاقت و اعتماد چیزی نیست
که با 50 میلیون دلار هم بشه درستش کرد
‫گمونم اوایل کار همه‌چیز ‫خیلی خوب پیش می‌رفت
‫و کار و کاسبی سکه بود
‫شاید برای همین د-وی باورش شده بود
‫که پول درآوردن مثل آب خوردنه
‫شاید تقصیر خودم بوده
‫باید برم
‫تو راه که بودم
‫به نتایج متفاوتی رسیدم
‫اول، این که واقعا غرق شده
دوم اینکه سوءتفاهم باشه
‫به خاطر همین بطری و...
‫ممکنه همون بطریی باشه ‫که د-وی هفته پیش پرتش کرد
‫و الان هم
‫احتمالا یک جایی در تایپه مشغول تاب خوردنه
‫اما، بنا به غریزه‌م
‫احتمال همچین چیزهایی پایینه
و سومی، سر از ژاپن درآوردن
با اون همه پول...
‫یعنی مدت‌ها به دور از چشم همه
‫نقشه‌ای در کار بوده
‫شاید حتی یک گذرنامه‌ی آمریکای جنوبی ‫برای خودش دست-و-پا کرده باشه
‫پس به گمونت دیگه برنمی‌گرده؟
‫بگذار این‌جوری بگم
‫اگه من جاش بودم، برنمی‌گشتم
‫منظورم رو می‌فهمی؟
‫شاید هم اشتباه کنم
‫بالاخره جای توجیهات مختلف زیاده
‫به‌ش فکر کن، من باید برم
‫این‌جوری به‌ش فکر کن، هر اتفاقی هم که افتاده باشه
آخرش خیلی فرقی به حال تو نمی‌کنه
هان؟
‫زمان بسیار توان‌فرساست
‫ترسناکه
‫پدر مرد و درمان‌گاه هم رو به موته
‫دنیا ما رو پشت سر گذاشته
‫شبی که فرار کردی، یادت می‌آد؟
‫تا مدت‌ها خیلی آهسته مشغول حرف زدن بودیم
‫یادته؟
‫شنیدم اوضاع بین تو و ‫د-وی آن‌چنان خوب پیش نرفته
‫اگر می‌دونستم کارمون به این‌جا می‌کشه
‫اون شب خامی نمی‌کردم و ‫نمی‌اومدم باهات حرف بزنم
‫چه ماجراها که پیش آمد، ‫و حالا اوضاع رو نگاه کن
‫با این‌حال، بالاخره فهمیدم که چطور باید
‫میونه‌ی خودم و د-وی رو سامون بدم
‫چی تو سرته؟
‫باید تمام و کمال به‌ش اعتماد کنم‌
‫واقعا به د-وی اعتماد داری؟
‫درسی رو که تو زندگی خیلی خوب یاد گرفتم
‫اینه که آدم باید همواره به خودش متکی باشه
‫در تمام عمرم به خودم متکی بودم
‫یک زمان، ‫کورکورانه به دنبال کسی راه می‌افتادم
‫تو نباید همچین کاری بکنی
‫جیا-لی، ‫من یک زمان بدجوری به پدر ایمان داشتم
‫حالا نگاهم کن
‫پا جای پای او گذاشتم
این‌قدر پا جا پای او گذاشتم تا دیر شد
‫اما اگه مثل همون شبی که رفتی، ‫باز هم بیایی سراغ من
‫فکر نکنم بتونم حرف دیگری به‌ت بزنم
‫می‌دونم حرف‌های من تا حدی به‌ت جسارت داد
‫تا از خونه بری
‫اما نیت واقعی من
‫این بود که تو بتونی به خودت متکی باشه
‫و برای خودت تصمیم بگیری
‫فکر می‌کنم
‫الان دوباره وقت تصمیم گرفتن باشه
‫این سکوت شکننده رو تا مدتی حفظ کردیم
‫جیا-لی با چشم‌های خیره ‫به بیرون پنجره نگاه می‌کرد
‫و گویی که اون صحنه‌های دور رو در سکوت ‫از پیش چشم می‌گذروند
‫یا شاید هم نمی‌خواست مستقیم به من نگاه کنه
‫مبادا به منقلب شدنش پی ببرم
‫به هر دلیلی
‫پرس و کاو درباره‌ی باقی اتفاقاتی که
‫اون روز در ساحل افتاده بود و یا ‫اینکه نتیجه‌ی تحقیقات پلیس چه می‌گفت،
‫ ‫به نظرم بی‌رحمانه آمد
‫جیا به یک جلسه اضطراری کاری
‫فراخوانده شده بود
‫و باید عجله می‌کرد
‫تازه به هنگام خداحافظی
‫به یاد آوردم
‫که گرچه با نیت سراغ گرفتن از جیا-سن ‫سر این قرار امده بودم
‫هیچ سراغی از او نگرفته ام
‫همان موقع بود که فهمیدم
‫جیا-سن در زمستان گذشته بر اثر سرطان ‫مُرده است
‫و درمانگاه خانوادگی به ‫یک آپارتمان بدل شده بود
‫جیا-لی گفت، ‫در یکی دو روز آخر
‫یک‌بار جیا-سن از خواب عمیق بیدار شد...
‫انگار که آفتاب ساعت دوِ ظهر
‫زمستون رو با خودش می‌بره
‫مثل آفتاب بهاری
‫وقتی که پرنده‌ها مشغول آوازند
‫و زندگی در همه‌چیزِ اطراف آدم جاری می‌شه
‫از اول هم خیلی مشتاق بودم از این قضیه ‫سر دربیارم
‫چه تضاد عجیبی
‫همه‌چیز این‌جا خیلی سرده
‫اما قلب من گرمه و سخت می‌تپه
‫با نیرویی بی‌شکل
‫و بیگانه با این دنیای یخین
‫چه چیزی این قلب رو این‌چنین سخت به تپیدن وامی‌داره؟
‫اما، به قدر کافی خوشحال ام
‫آیا اشتباه می‌کنم؟
‫می‌دونی؟ ‫به درازا کشیدن همین یک قدر زندگی
‫به خودی خود ارزش جشن گرفتن داره
‫تا به امرو،ز هنوز نمی‌دونم
‫که آیا د-وی غرق شد یا نه
‫اما دیگه مهم نیست
‫تنها چیزی که مهمه اینه که
‫اون دختری که سابقا می‌شناختم، ‫حالا شده خانمی که
‫اون روز راهش رو کشید
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.