‫تقدیم به ژوآو پدرو که شادمان است و ...
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫معلق روی آب
‫اگه به من بود، ‫اصلا هیچی به‌ش اضافه نمی‌کردم
‫حتی بِیکن
‫چاق و چلّه هم هست
‫درجا می‌گذاشتمش تو فر، بعد هم ‫همین‌جوری ساده می‌گذاشتم سر سفره
‫البته من به یک سرانگشت نمک
‫یک چکه روغن زیتون اعلی
‫کمی جعفری تازه، نه نمی‌گم
‫همین خوبه، امیلیا
‫چاشنی‌کاری زیاد طعم ‫دریایی ماهی رو خراب می‌کنه
‫مابقی رو هم می‌سپاریم به دست آتش
‫به دلت صابون نزن. ‫این برای تو نیست
‫خدا روزی‌ت رو جای دیگه حواله کنه
‫[روزنامه] نیویورک هرالد تریبون
‫بیا داخل
‫- برات روزنامه آوردم ‫- بگذار روی صندلی
‫هوای تازه برات خوب نیست؟
‫نمی‌دونم فایده‌ش چیه، اما ‫می‌تونی پنجره رو باز کنی
‫نورِ نفرینی!
‫خیال می‌کردم خوشبختی‌ام ‫را در تو می‌یابم!
‫دنیا چطوره؟
‫شاید بد فکری نباشه که به خانم امیلیا بگی ‫تمیزکاری کنه
‫پرنده‌ای که لونه‌ی خودش رو کثیف کنه ‫پرنده خوبی نیست
‫تازه، خانم امیلیا کارهای دیگری هم داره
‫[ماهی] اسنوک برشته برای شام
‫اسنوکِ خوب، اتاق تر و تمیز می‌طلبه
‫خدایا: وقتی دنیا رو آفریدی خوب می‌دونستی ‫که از کجا شروع کنی.
‫- من کمکت می‌کنم ‫- هنوز از پس کارها برمی‌آم
‫اگه یادت نرفت، برام چند شاخه گل بیار
‫نه، نیار
‫اگه دلش رو داشتم، خودم می‌رم ‫چرخی تو دشت و دمن می‌زنم
کارلس به سفر با کشتی ‫خودش دعوت‌مون کرده
‫- دوست داری بیایی؟ ‫- همین‌جوری یکهو که...
‫- می‌شه بعد از شام جواب بدم؟ ‫- می‌شه
‫- سرت رو کمی بچرخون ‫- برای چی؟
‫آخه جوهر مالیده روش، خواهر کوچولو
‫حتما به خاطر زنجیر دوچرخه‌ست
‫خیلی عرق کردم! ‫می‌رم یه دوش بگیرم
‫هنوز نمک روی تنمه
‫سیلوستر، ای نادون، پیشی من:
‫تا حالا دیدی دختر لختی خودش رو بشوره؟
‫اگه یک شاهزاده دلربا بودی چطور؟
‫اون‌وقت از شرم سرخ می‌شدم، ‫خودم رو پنهان می‌کردم
‫به نظرت من زیبا ام؟
‫نکنه به خاطر اینکه خورشید ‫به پوستم رنگ طلایی داده؟
‫یا اینکه دهنم مثل یک میوه‌ست که همیشه ‫چشمک می‌زنه؟
‫خودم رو به خاطر تو قشنگ کردم
‫و در بازتاب چشم‌های گربه‌ایِ ‫تو، احساس شادی می‌کنم
‫می‌دونی این چیه؟
‫این یه انجیر سیاهه که نه سیاه، بلکه آبیه
‫درونش هم صورتیه و عسل ازش می‌چکه
‫به خاله سارا زنگ زدید؟
‫آره، زدیم
‫دهن آدم آب می‌افته
‫راستی که معرکه‌ست. ‫دست‌مریزاد!
‫ماهی که خوب باشه کار آدم راحت می‌شه
‫بی‌تعارف، نمی‌مونی شام بخوریم، امیلیا خانم؟
‫فردا یک ناخنک می‌زنم
‫الان برم خونه که باید برای ‫پسرم هم شام بپزم، منتطره
‫- اگه امری ندارید... ‫- نه، بفرما برو
‫سارا می‌آد پایین؟
‫گمون کنم، اما معلوم نمی‌کنه
‫گمونم بهتره شروع کنیم
‫فیوز پرید؟
‫گمونم یکی از شیرین‌کاری‌های ساراست
‫سارا نیست، کالاشه
‫حتم دارم خاله سارا با لباس مبدل پیداش می‌شه
‫چه لباس مبدلی؟ می‌خواد ‫خودش رو جای نُرما بزنه؟
‫پس چی شد این اسنوک معروف؟ ‫مردم از گشنگی
‫چیه پابرهنه راه افتادی می‌چرخی؟
‫مگه نباید خوابیده باشی؟
‫ماریا می‌پرسه خاله سارا ‫واقعا فردا به سفر قایقی می‌آد؟
‫خاله سارا که پیشاپیش بله رو داد!
‫مامان بله داد، ماریا ‫بله داد، امیلیا هم بله داد
‫همه بله رو دادن
‫حالا ماریا حتما باید کبوتر نامه‌بر می‌فرستاد؟
‫ماریا یه دختره، و مادر هم خوب می‌دونه که ‫دخترْ دختره
‫حالا که پیام رسید، برو بگیر بخواب
‫دوباره پابرهنه راه نیفتی بیایی این‌جا ها
‫ما رو پشت سر می‌گذارند
‫فارغ از اونچه که ما براشون در آستین داریم
‫زندگی نُوی که بی‌اعتنا به به زندگی ما جلوه می‌کنه
‫ما سر هیچ و پوچ وحشت می‌کنیم، ‫شب‌ها رو پشت هم از کف می‌دیم
‫و خودمون رو از پا ‫می‌اندازیم تا اون‌ها بزرگ بشن
‫تو تنها مادر بزرگواری هستی که سراغ دارم
‫دیشب خوابی دیدم:
‫یک پرنده بزرگ رنگارنگ گرمسیری
‫خیلی دلسوزناک جیک جیک می‌کرد
‫و حلقه‌های عجیبی رو گرداگرد خونه ‫می‌کشید
‫یک‌باره مسیرش رو عوض ‫کرد و به بال‌بال زدن افتاد
‫جلوی پنجره‌ی اتاقم، بال‌های ‫عظیمش رو باز کرده بود
‫و جیک‌جیکی که هر لحظه ‫دلسوزناک‌تر و وحشتناک‌تر می‌شد
‫و یک‌باره، ناپدید شد
‫انگار که مثلا رفته باشه، اما باز پیداش شد
‫خودش رو به شیشه پنجره می‌زد
‫و با هر یورش
‫لکه‌های خون روی شیشه پخش می‌شد
‫از نور اتاق کم‌کمک کاسته می‌شد
‫تا اینکه کاملا تاریک شد
‫آخر سر، هزار تا پَر رنگی
‫مثل [شراره‌های] آتش‌بازی توی آسمون پخش شدند
‫یادآور یکی از رویاهای باکره‌ست
‫یادآور هرچی می‌خواد باشه
‫چقدر جذابی!
عین ماه
‫- به سلامتی مهمونی می‌ری؟ ‫- با کارلُس می‌رم دور بزنیم
‫- آهان! همون دریانورده! ‫- دریانورد نیست، اما پولداره
‫حالا باید برم
‫دیر نخوابی ها
‫با رُزا خیلی حرف نزدم
‫راستش، با هیچکس خیلی حرف نزدم
‫مگر با اُنتوان، اما خب بحث اون جداست
‫بچه‌ی خیره
‫رُزا، رُزاروم
‫دیروز داشتم پوشکش رو عوض می‌کردم، ‫فردا خودش باردار می‌شه
‫خدا رحمتت کنه، مادر کوچولو
‫حس و حال رُزای شما از مال جفت ما ‫بیشتره
‫گمون نکنم عاشق شده باشه
‫مایه تسلیه، اما نه اونقدری ‫که دل آدم رو قرص کنه
‫اون هم یک دلِ از بیخ و بن بورژوآ
‫امیدوارم که نشده باشه
‫به چی می‌خندی؟
‫هیچی
‫اولین دیدارت با ویرجیلیو رو یادته؟
‫فلورانس بود
‫این چیزها از یاد نمی‌ره
‫منتظر شدی تا من درس دادنم رو تموم کنم
‫بعد اومدی و نمی‌دونم چی ازم پرسیدی
‫«او را شوق به زیستن بود، ‫نه شوق به عشق ورزیدن»
‫سطری بود از "عشق محتوم"
‫که همچنان هم افسونم می‌کنه ‫و هم آزارم می‌ده
‫یک چوب کبریت رو نمی‌شه دو بار روشن کرد
‫باورم اینه که سیمائو اون‌موقع جز ‫سوپ و استراحت چیزی نمی‌خواست
‫باهم دیگه از دانشکده دراومدیم، ‫یادته؟
‫دارم زور می‌زنم فراموشش کنم
‫چند ساعت یک‌کله حوالی آرنو ‫پرسه می‌زدیم
‫بهارها رودخانه گل‌آلود می‌شه
‫گرم بود
‫بچه‌های توی رود آب‌تنی می‌کردن
‫تعطیلات عید پاک نزدیک بود
‫من حرف می‌‍زدم و حرف می‌زدم
‫تو گوش می‌دادی، با چشم‌های بازِ باز
‫گاهی چشم‌هام رو بازِ باز می‌کردم
‫یک‌هو احساس می‌کردم با تمام زورت ‫بازوی من رو چسبیدی
‫رنگت پرید و به لرز افتادی
‫ویرجیلیو بود
‫که از اون‌طرف پل می‌اومد به دیدن ما
‫این‌قدر ازش تعریف کرده بودی که ‫احساس می‌کردم پیشاپیش می‌شناسمش
‫فورا بو بردم که عاشق شدی
‫حالا چند سالی می‌گذره...
‫رُزا چه پیش رو خواهد داشت؟
‫بعیده که او عاشق نشده باشه. ‫تو سن و سال او...
‫تفاوت می‌کنه. ‫باید صبر کرد و دید
‫من می‌رم بخوابم
‫فردا همراه‌مون می‌آیی؟
‫نه، اما می‌گذارمتون تاویرا. ‫شاید بعدش رفتم چرخ بزنم
‫بدون مقصد
‫رهبر سازمان آزادی‌بخش فلسطین
‫که برای شرکت در کنگره سوسیالیستی ‫این‌جا بود
‫هدف شلیک چندین گلوله قرار گرفت
‫پیکر السرطاوی روی زمین آرمیده، ‫و به گمان ما در دم جان باخته است
‫دستیار او نیز آماج گلوله قرار گرفت
‫و ایشان در البوفیرا در راه بیمارستان است
‫او نخست به این‌جا، یعنی هتل رسید
‫و پس از آن راهی بیمارستان شد
‫تک‌تیرانداز هم‌اکنون گریخته
‫و هتل در دست ماموران است
‫بر ما پوشیده است
‫که در میان اینهمه مامور، او ‫چگونه از پس گریختن برآمده است
‫عصام السرطاوی در دالان اصلی هتل
‫نزدیک به ورودی هتل ‫مُنتِشور، به قتل رسیده است
‫مرد از هتل آمد
‫و چندین بار شلیک کرد
‫عصام السرطاوی در جا روی زمین افتاد
‫کار رو از کله‌ی سحر پی گرفتند
‫عمله‌های خستگی‌ناپذیر جنایت
‫راستی که ناشتا مُردن وحشتناکه
‫محکومین به اعدام خوب می‌دونند:
‫یک قهوه و یک سیگار
‫هرچی نباشه، زندگی آدمی‌زاد
‫با معاصی کوچک سازگاره
‫باید ببرمت بیمارستان
‫این زخم به نظر ناجوره و باید ضدعفونی بشه
‫- می‌برمت بیمارستان ‫- نه، ممنون
‫فقط، می‌شه امشبه رو پیش تو بمونم؟
‫حس می‌کنم یه نفر دیگه هم این‌جا هست
‫که خیلی تو فکر سلامتی منه
‫- بیا بریم پیش پلیس ‫- نه
‫اگه سوگند بخورم که قاتل نیستم
‫خیالت راحت می‌شه؟
‫اصولا، حرف بقیه رو باور می‌کنم
‫مسئله اینه که اگر کمکی از دستم بیاد ‫دوست دارم بکنم
‫نمی‌دونم از دستم بربیاد یا نه، ‫اما دوست دارم کمک کنم
‫اول باید مطمئن بشم که کسی خونه نیست
‫تا بعدش بیام ببرمت
‫با همچین حال و روزی این‌جا موندن ‫هیچ خوشایند نیست
‫باقی گزینه‌هام از این هم ‫ناخوشایندتره
بازوانش هَفتی باز شده بود
‫خون خشکیده که از دماغ آمده، ‫از گوش و دهان هم
‫دستان خونی، بانوی من، من...
‫نه، نه، من پزشک ام. ‫تا تماس گرفتند حاضر شدم
‫وضعیت دیگر-زخمی چطوره، ‫منظورم نماینده‌ی زخمی سازمان آزادی‌بخشه...
‫ایشون رو...
‫فورا فرستادیم به بیمارستان البوفیرا
‫درواقع پاش زخم برداشته بود
‫پای چپ
‫من که رسیدم، من رو سفت گرفته بود
‫رها نمی‌کرد، نمی‌خواست بره
‫بازوی راست من رو گرفته بود
‫طوری که واکَندَنش خیلی دشوار بود
‫نمی‌خواست بره، ول نمی‌کرد
‫هم‌اینک در یک قدمی پیکر السرطاوی هستیم
‫پیکر مکشوفه‌ی السرطاوی، ‫خب، شما که پزشک هستید
‫این حمله رو چطور ارزیابی می‌کنید؟
‫گلوله به کجا اصابت کرده؟
‫خب، ممکنه به سَر ‫اصابت کرده باشه
‫- و همچنین سینه ‫- بله
‫خون خشکیده‌ از دماغ، گوش‌ها و دهان ‫بیرون آمده بود
‫دقیقا، پس خون‌ریزی داشته...
‫دقیقا مشخص نیست کدوم ناحیه مضروب شده
‫شاید هم سر و هم سینه
‫من پیرهنش رو باز کردم
‫تا عملیات احیاء رو انجام بدم
‫- فعلا نمی‌شه کاری کرد ‫- ماساژ قلبی به جایی نرسید
‫همچنان نبض داشت ولی یکباره ایستاد
‫من چند دقیقه بعد از یورش رسیدم این‌جا
‫من پزشک ام، یه تیم پزشکی این‌جا بود
‫من و پرستار که رسیدیم، همچنان نبض داشت
‫ماساژ قلبی رو انجام دادم و همین
‫اومدم، اومدم
‫یک لحظه
‫چفت رو انداختم چون این‌جا تنهایی می‌ترسم
‫اگه خواستی زودتر برو، امیلیا خانم، کاری باهات ندارم
‫خبر داری خانم‌ها و بچه‌ها کی از دریا می‌آن؟
‫گمونم فردا یا پس‌فردا، مطمئن نیستم
‫خونه هم که عین دسته‌ی گله
‫و اگر امری با بنده نداشته باشید
‫از این فرصت استفاده می‌کنم و می‌رم دکتر
‫برای خودم نمی‌خوام ها، ‫شکر خدا هیچوقت هم نمی‌خواستم
‫اما بطری از دست پسرم یک دقیقه هم نمی‌افته
‫و برای همین به‌م گفتن ببرمش پیش طبیبِ مغز
‫خیلی متاسف ام
‫اگه کمکی از دست من برمی‌آد، تعارف نکن
‫خدا عمرتون بده، خانم
‫وای! تویی. ترسیدم
‫چندبار صدا زدم اما کسی جواب نداد
‫سلام، آنتوان، سارا این‌جا نیست
‫نیست؟
‫دوباره که فکر می‌کنم...
‫واقعا خوشحالم که
‫باهاش روبرو نشدم
‫پیش سارا
‫همیشه احساس زیادی بودن می‌کنم
‫یا شاید هم بزرگی* [از منظر قد]
‫گاهی می‌گم دیگه هیچوقت سر و سراغی ‫ازش نمی‌گیرم
‫یادته یک بار برام تلگرام فرستاده بود
‫و نوشته بود برم فلورانس پیش او؟
‫«دوستت دارم، بیا»
‫نه، نه
‫«بیا، دوستت دارم»
‫اول خیال کردم شوخیه
‫اما نه خیر
‫آخه سارا که اهل شوخی ‫کردن با این‌جور چیزها نبود
‫حتی وقت نداشتم لباس عوض کنم
‫وقتی رسیدم فلورانس
‫سخت سرد بود و شرشر بارون می‌اومد
‫زنگ خونه‌ش رو زدم
‫تا مغز استخون خیس بودم و می‌لرزیدم
‫از سر تا نوک پا نگاهم کرد
‫در جا شستم خبردار شد که ‫عصبانیه
‫گرچه ناز به نظر می‌رسید
‫اون‌موقع فقط دلم می‌خواست زمین دهن باز کنه ‫و من رو ببلعه
‫اما تنها کاری که کردم
‫این بود که تلگرام رو از جیبم درآوردم
‫و نشونش دادم
‫لبخند زد
‫و گفت: آهان!
‫«حالا می‌تونم کمی کنیاک ‫و یک حوله به‌ت تعارف کنم»
‫«ببخشید ها، اما تا دیروقت ‫مشغول بودم و می‌خوام بخوابم»
‫«می‌تونیم برای نهار، تو ‫پیازا دلا سینیورا، دیدار کنیم»
‫«اگر که خواستی»
‫اسم یک کافه رو به‌م گفت، ریویوره
‫بعدش پشتش رو کرد سمتم
‫سارا تو رو برای ازدواج می‌خواست
‫پس چطور نظرش عوض شد؟
‫اصلا اگه نظر کسی عوض بشه، ‫چرا عوض می‌شه؟
‫کی می‌دونه؟
‫اگه پای مرد دیگری وسط بود...
‫پای مرد دیگری هم وسط بود...
‫خیلی خوب
‫اما گمون نکنم مهری به اون‌ها می‌داشته
‫گمون نکنم مهری به من می‌داشته
‫فقط یک مرد رو دوست می‌داشت
‫برادرش، ویرجیلیو
‫بیخود نیست که او
‫تنها مردی بود که به‌ش حسادت می‌کردم
‫یک‌کمی هم، به تو
‫به من؟
‫اون‌وقتی که رفتیم آرتزو
‫تا پیرو دلا فرانچسکا و لجندا دلا ‫ورا کروچه رو ببینیم، وحشتناک بود
‫کدام صلیب؟ (کروچه) ‫مرتب از خودم می‌پرسیدم
‫مال من یا مال پیرو دلا فرانچسکا؟
‫پیش جفت‌تون، این‌جوری بود که، ‫انگار نه انگار که من هم وجود دارم
‫بعد از مدتی دیگه نمی‌تونستم شفاف ببینم
‫ویرجیلیو عین یک اثر به ‫مراتب درخشان و قوی‌تر
‫از درون شکاف‌های تابلوهای دیواری ‫فوران می‌کرد
‫دیگه صبرم سراومده بود
‫پیرو دلا فرانچسکا
‫داری بی‌انصافی می‌کنی
‫من یک دل نه صد دل عاشق ‫ویرجیلیو بودم
‫و هرچیزی که دور و برمون جریان داشت
‫من به همه‌چیز حسادت می‌کنم، ‫واقعیته
‫نمی‌دونم
‫دست آخر
‫آدمیزاد از راه درست یا نادرست
‫به فکر توجیه آوردن
‫برای اشتباهات‌شه
‫شاید درست نباشه که آدم فکر کنه ‫حالا که چیزی باب میلش پیش نرفته
‫یعنی که شکست خورده
‫شاید اون تقصیری که اصرار داریم ‫به گردن خودمون بگذاریم
‫خیلی راحت، به گردن بارون باشه
‫بارون؟
‫شاید اگه اون روز فلورانس بارونی نمی‌بود
‫آخر داستان تو هم یک‌جور دیگه می‌شد
‫به همچین مزخرفاتی باور داری؟
‫بارون چه دخلی به داستان من داره؟
‫شاید نداشته باشه، اما بگذار به همچین ‫اراجیفی باور داشته باشم
‫قابل کتمان نیست
‫که سارا با پرستیدن قهرمانش، ویرجیلیو
‫بزرگ شد
‫کمی زمان برد تا شیرفهم بشم
‫عجیب اینه که
‫سر و کله‌ی این حسادت بعدا پیدا شد
‫کم و بیش همزمان با به دنیا اومدن ماریا
‫اما مادرها همیشه نیرومند اند
‫این یک داستان دیگه‌ست
‫چیزی که نباید فراموش کرد اینه که
‫عشق سارا به ویرجیلیو
‫باید همین رو بگیم دیگه
‫عین اولش شده بود
‫او خودش رو نظرکرده‌ی خداوند می‌دونست
‫قلبش از این حرارت پر بود
‫و مردانی که نزدیکش شدند ترسیدند
‫و به لرز افتادند
‫و به جای اینکه عشق زمینی خودشون ‫رو نثار او کنند، به رقبای خداوند بدل شدند
‫رَشک ورزیدن به خداوند احمقانه‌ست
‫وقتی از فلورانس رفتی، یک ‫چشم سارا اشک بود و یکی خون
‫گمونم به لطف مسکرات ‫اون دوران رو از سر گذروند
‫شاید هم نه
‫حالا که کاری از دست ما برنمی‌آد، می‌آد؟
‫نه. حالا کاری از دست ما ساخته نیست
‫خیلی خوب
‫به‌ش بگو که
‫من اومدم
‫و شاید همین روزها دوباره یک سر بزنم
‫مثل همیشه
‫می‌خواهی تا جایی برسونمت؟
‫مسیرمون یکی نیست
‫مراقب باش. امیدوارم قاتل السرطاوی ‫سر راهت سبز نشه
‫اگه سبز شد
‫به‌ش می‌گم یک دوستی ‫داشتم که ضد-فاشیست بود
‫و بارها دستگاه امنیتیِ برآمده ‫به دست مقامات پرتغالی رو...
‫به باد انتقاد گرفته بود
‫یا خیلی راحت بهش می‌گم
‫که به مزدوری صهیونیست‌ها، دست به جنایت کور و بزدلانه‌ای زده
‫درست گفتم؟
‫بیراه هم نگفتی
‫اما خب می‌شه به این جملات پیش-پا-افتاده
‫کمی رنگ و بوی شخصی اضافه کرد
‫به هر حال، احتمالش کمه به او وابخوری
‫گمونم که تا الان دستگیر شده باشه
‫عجب احمق ام من. باز یادم ‫رفت چراغ‌جلوها رو خاموش کنم
‫شب بخیر
‫مدارک، لطفا
‫کیف رو ببینم؟
‫بازش کنید
‫اینی که این‌جاست؟
‫درش بیارید
‫کلید صندوق، لطفا
‫بفرمایید
‫مدارک‌تون
‫ممنون
‫بفرمایید، شب خوش
‫برات چند دست لباس آوردم
‫طول کشید
‫لابد ترسیدی که دیگه برنمی‌گردم
‫روی ماسه‌ی داغ خوابم برد
‫بیدار که شدم یک سگ ولگرد ‫داشت صورتم رو می‌لیسید
‫می‌دونستم پیدات می‌شه
‫گمونم وقتی که نیمه‌لختی ‫و جایی هم نمی‌تونی بری
‫باید خوشبین باشی
‫یادم رفت برات کفش بیارم
‫شاید
‫هیچی پیدا نکردم که به‌ت بخوره
‫نگران نباش، 44 می‌پوشم
‫اما پاهام پینه بسته
‫می‌تونم بی اینکه کف پام بسوزه ‫روی زغال گداخته راه برم
‫این شلوار قدری کوتاهه
‫اگه اذیتت می‌کنه می‌تونیم بریم پیش خیاط
‫اذیت نمی‌کنه
‫اگر هم می‌کرد کاری از دستمون برنمی‌اومد
‫اول به خاطر اینکه این وقت ساعت خیاط ‫پیدا نمی‌شه
‫دوم اینکه پلیس تمام راه‌ها رو قرق کرده
‫چرا؟
‫چون که امروز صبح زدن ‫یک رهبر فلسطینی رو کشتند
‫اسمش چی بود، سرطاوی
‫ببخشید، دوست دارم چهره آدم‌ها رو ببینم
‫طوری نیست
‫گفتی عصام السرطاوی رو کشتند؟
‫کی کشته؟
‫گمونم هنوز نمی‌دونند
‫ضارب، فرار کرده
‫به نظرم تیراندازی به یک نفر از فاصله نزدیک ‫خیلی چندشناک می‌آد
‫کار هرکی که باشه، لابد او هم ‫این‌جوری فکر می‌کرده
‫به هر حال، کارش رو یکسره کرده.
‫حتما دلایل خودش رو داشته
‫نقشه این منطقه رو نداری؟
‫- باید یکی تو ماشین داشته باشم ‫- چه خوب
‫بریم؟
‫گفتم که، راه دیگری نیست
‫ببخشید
‫و اگر هم بود، فایده‌ای نداشت
‫گشتی‌‍ها اون‌جا هم می‌بودند
‫پرتغال حساب و کتاب نداره
‫همیشه باید حساب اتفاقات ‫دور از چشمداشت رو هم داشت
‫با این حساب تنها کاری که می‌تونیم بکنیم ‫اینه که بریم خونه
‫اگر به‌مون ایست دادن چی؟
‫می‌ایستیم
‫نمی‌خوام به خاطر سواری دادن به یه آدم ‫جریمه بشی
‫شاید نیازی به خطر کردن هم نباشه. ‫می‌تونیم تا سپیده‌دم همین‌جا بایستیم
‫خطرات دیگری هم در کاره
‫اگر صبح با واق‌واق ‫سگ‌های پلیس بیدار شدیم چه؟
‫و اون‌وقت باید به یک عالم سوال جواب پس بدیم
‫که دیشب کجا بودیم و چه کردیم و...
‫و اگر دستگیرت کنند چی؟
‫خب این‌جوری مجاب می‌شن که ‫مجرم رو گرفتند
‫و من هم تو زندون چشم‌به‌راه ملاقاتت می‌مونم
‫می‌آیی ملاقاتم؟
‫نمی‌دونم
‫گشت همین حوالی بود
‫انگار که رفتند
‫ای شب آرام
‫جادویت را برما فرودآر
‫همه به خواب رفتد
‫همه‌کس و همه‌چیز به خواب رفتند
‫نه بادی هست
‫نه خش‌خش برگ‌های درختان
‫چه شب زیبایی
‫بوی زمین
‫رایحه‌ی...
‫اهل این‌جایی؟
‫نه، ایتالیایی ام
‫اهل آلتا واله دل تِوِره
‫چه سبز بود درّه‌ی من، ‫شُسته‌ی آبِ رود
‫در محاصره‌ی تاکستان‌ها ‫و تپه‌های پردار-و-درخت
‫مثل خودت جذابه؟
‫نه، یک جای قدیمیه، ‫شکل یک جای قدیمیه
‫بارگه سانسِپُلکرو
‫شهر آرتزو
‫ناحیه توسکانی
‫ببخشید
‫می‌دونید این وقت ساعت ‫چطور می‌شه کمدی الهی پیدا کرد؟
‫به پُرتیمائو که برسید ‫پل رو می‌بینید
‫از پل نگذرید، همین که که بپیچید دست راست
‫چند صد یارد که برونید به یک قنادی می‌رسید
‫دُم رُدریگوهای خوبی داره
‫مخصوصا اگر سفارش داده باشید
‫درست کنار دستش
‫یک کتاب‌فروشیه
‫و احتمالا کمدی الهی هم داشته باشه
‫تا الان که دستور نداشتیم ‫مترجم‌ها رو بندازیم زندان
‫جای افسوس داره
‫من یک پسر به اسم دانته دارم
‫اسم پسر من روبرتوئه
‫اما هنوز کوچک‌تر از اونه که ‫دانته بخونه
‫- سفر بی‌خطر ‫- ممنون، شب خوش
‫- مطالعه خوش بگذره ‫- ممنون
‫طوریت شد؟
‫موسیقی اذیتت می‌کنه؟
‫خب، اول زخمت رو ببندم
‫بعد ببینم خوراکی چی برات بیارم
‫زحمت نکش
‫الان نمی‌تونم چیزی بخورم، بیشتر تشنه ام
‫ویسکی خوبه؟
‫اسکاچ
‫درد می‌آد؟
‫یک‌کم می‌سوزونه، اما خب ‫از عفونت جلوگیری می‌کنه
‫این دوا رو بچه‌های من به سر ‫زانوهاشون می‌زنند، خیلی خوبه
‫چند تا بچه داری؟
‫دو تا. یک پسر و یک دختر
‫- می‌سوزه؟ ‫- هنوز تو فکرش ام
‫ماریا بزرگه‌ست
‫خودش رو سفت نگه می‌داره تا گریه نکنه
‫رُبرتو کوچکه‌ست، مثل گربه ناله می‌کنه
‫گریه و زاری می‌کنه تا ببوسمش
‫سرت رو نکش عقب
‫ببخشید
‫یک بار بچه‌ای رو دیدم که اسمش رُبرتو بود
‫دقیقا رُبرتو هم نبود ها، رابرت بود
‫چی به سرش اومد
‫خودش رو تو مخمصه انداخت
‫و کل عمرش به عوض کردن اسم و کشور گذشت
‫اما حتم دارم دوست داشت ‫دوباره رابرت صداش کنن
‫نگه‌ش دار
‫باورت می‌شه اگه بگم کم مونده زار بزنم؟
‫نه، رابرت
‫گمونم نیازی به این کار نیست
نیاز به سوار کردن چنین کلک‌هایی نیست
‫تا یک ماچ گیر آدم بیاد
‫البته
انگار خیلی ساله همدیگر رو می‌شناسیم
‫آهان
‫تموم شد
‫فردا مثل اولش می‌شه
‫شب خوش. فرد مظنون به دست داشتن در حمله ‫یافت شد
‫این مرد یک ساعت پس ‫از تیراندازی، تاکسی گرفته
‫و از البوفیرا به لیسبون رفته است
‫به زودی اطلاعات بیشتری در این زمینه ‫به دست می‌‍آید
‫تا بعد، بنگریم و ببینیم
‫هم‌اکنون در بیمارستان فارو، نشستی...
‫چی می‌گه؟
‫می‌گه قاتل سرطاوی موقع تاکسی گرفتن ‫در لیسبون
‫دستگیر شده
‫مراکشیه
‫گذرنامه‌ش مراکشیه، ‫بین این دو تا یک فرق کوچکی هست
‫بعیده این حرامزاده اصلا ‫بدونه کجا به دنیا اومده
‫یا اصلا کی هست
‫تو چی رابرت، اهل کجایی؟
‫خیال کردم قرار گذاشتیم که سوال بی سوال
‫حالا جریان چیه که من رو رابرت صدا می‌کنی؟
‫خیال کردم وقتی کسی می‌بوسدت
‫دوست داری برات صدات کنه
‫رابرت صدام کن
‫من سوئیسی ام، رک و راست
‫ساعت کوکو درست می‌کنم، ‫دستی هم در بازار بورس دارم
‫انگلیسی رو هم تو وال‌استریت یاد گرفتی؟
‫انگلیسی رو تو یک تونل یاد گرفتم
‫یک مایل زیر زمین
‫این‌جا کسی نمی‌آد
‫این‌جا قبلا کارگاه شوهرم بود
‫چند روز همین‌جا خودش رو حبس می‌کرد
‫حتی رضایت نمی‌داد کسی براش غذا بیاره
‫وقتی هم که کارش تموم می‌شد
‫عین پسربچه‌ها می‌شد، ‫دست‌به‌جیب به سوت زدن می‌افتاد
‫سیم‌کشی خراب شده
‫هی فراموش می‌کنیم تعمیرش کنیم
‫مشکلی نیست، خودم صبح درستش می‌کنم
‫اسباب راحتی چندان فراهم نیست، اما...
‫بیشتر شبیه سلول می‌مونه، ‫خانه اشباح
‫اما خب این‌جا امن‌تره
‫سارا که برگرده، فکر بهتری می‌کنیم
‫بعد از مرگ ویرجیلیو
‫بارها ناغافل این‌جا از خواب بیدار شدم
‫او مُرد
‫یک‌باره، تابستون پیش
‫به مرگ طبیعی
‫خوب بخوابی، رابرت
‫لارا
‫ممنون
‫بابت همه‌چیز ممنون
‫ارادتمند همیشگی
‫رابرت جردن
‫می‌بینم که خوب خوابیدی
‫مثل عشق در یک نگاه بود
‫این چجوری سر از این‌جا درآورده
‫با کسی جز رُزا اخت نمی‌شه
‫رُزا؟
‫رزا خواهرخوانده‌ی کوچکترمه
‫«آه، رزا، رزا چرا ترکم گفتی؟»
‫پس دیشب درباره‌ی رزا حرف می‌زدی؟
‫دیشب سفره‌ی دلمون رو برای هم باز کرده بودیم
‫موندم این دیگه از چی می‌ناله! ‫خوبه گربه خیابونی نیست
‫- شیر و قهوه؟ ‫- فقط قهوه
‫این رو می‌بینی، پیشی؟
‫یک بانوی زیبا به یاد ما بوده
‫دوستم گربه و خودم از شما ممنونیم
‫همیشه بیدار که می‌شی همین‌قدر شنگولی؟
‫- شکر؟ ‫- نه
‫با این سفره‌ی رنگینی که جلوم پهن کردی
‫باید زندگی رو لعنت کنم؟
‫نمی‌شه که
‫نگاهت می‌کنم و از چیزی که می‌بینم ‫خیلی خوشم می‌آد
‫تا کی، رابرت؟
‫تا وقتی چشم‌هام درد بگیره
‫تا وقتی که این قهوه به شراب بدل شه
‫همه‌چیز مرتبه؟ من کار دارم
‫اگه چیزی نیاز داشتی، بگو
‫نیاز
‫باید بتراشم
‫و دوش بگیرم
‫پوست انداختم
‫دوباره داخل آدمیزاد شدم، زانوت چطوره؟
‫داره بهتر می‌شه. خودت چی؟ ‫بگذار ببینم
‫عالی شد
‫تا چند روز دیگه اثری ازش نمی‌مونه
‫یا این زلف مسخره‌ی من ضد-گلوله‌ست
‫یا اینکه دست‌های شما معجزه می‌کنند
‫نمی‌دونم. اول از همه باید ‫از تنتور ید ممنون باشیم
‫باید راه درازی را تا لانه‌م پی بگیرم
‫ببخشید مزاحم شدم
‫طوری نیست، می‌خواستم یک استراحتی بکنم
‫- نوشیدنی میل داری؟ ‫- آبه؟
‫باورت نمی‌شه چند قرن طول کشیده تا بشر
‫به فناوری نوشیدن به این شکل ‫دست پیدا کنه
‫بخشی از اصول کاریمه
‫بعضی‌ها هستند که الکل و دود رو ستایش می‌کنند
‫من آب رو ترجیح می‌دم، ‫آسودگی و شفافیت
‫چه کار می‌کنی؟ ‫شغلت چیه؟
‫ترجمه
‫گاهی اوقات، شادیِ بی‌اندازه‌ای در پی داره
‫اما به ندرت، صد سالی یک بار!
‫مثل همین یکی؟
‫مثل همین یکی
‫این یکی خوبه، قلب داره
‫اگه خوب نباشه، صدای پوکی می‌ده
‫بگیر نگیر هم داره، اما خب از ‫احتمال دماغ‌سوختگی کم می‌کنه
‫- باید خوشمزه باشه ‫- آره
‫هر طالبی محترمی...
‫باید هرچه از دستش برمی‌آد بکنه ‫تا نشون بده حق با شماست
‫این یکی حق مطلب رو ادا کرده
‫شاید به چشمت عجیب و غریب بیام
‫ولی من به این چیزها اهمیت می‌دم
‫همین روزها، بچه‌هام ازم می‌پرسند
‫«مامان، طالبی چیه، توت‌فرنگی چیه؟»
‫«چه مزه‌ای ان؟»
‫و من نمی‌تونم جواب بدم
‫چون اون طعم سابق دیگه در کار نیست
‫این روزها، تو زندگی مردم، ‫فضای زیادی نمونده...
‫ببخشید
‫اما تو که مُردی
‫آه! ملاقاتی
‫ملاقاتی داشتن همیشه قشنگه
‫مسخره‌ست، اما هفته بعد برمی‌گردم رُم
‫تعطیلات‌مون داره به آخر می‌رسه
‫دلم برات تنگ می‌شه
‫- نمی‌دونم چطور به‌ت توضیح بدم ‫- ازت هیچ توضیحی نمی‌خوام
‫البته که، چیزی برای توضیح دادن نیست
‫هنوز هم می‌خواهی من رو ببوسی؟
‫فقط اگه خودت بخواهی
‫می‌بینی یک طالبی رسیده ‫چه داستانی درست کرد؟
‫از گریستن بیزار ام
‫چشم‌هام سرخ شده
‫این از نقاشی‌های شوهرته؟
‫نه
‫محض رضای خدا چرا یک تابلوی کامل ‫ازش این دور و بر نیست؟
‫شاید همه رو فروخته باشه
‫شاید، اما نفروخته، مگه نه؟
‫نه، نفروخته
‫خیلی کمالگرا بود
‫وقتی رسیدیم به‌ش، همه‌ی ‫تابلوها رو نابود کرده بود
‫فقط پرنده می‌کشید
‫هوش‌ربا و پر-نقش-و-نگار
‫انفجارهای ناگهانیِ رنگ ناب
‫چطور مُرد؟
‫با یک برونینگ [کالیبر] 38
‫سلاح محشریه!
‫با چند تا صدای شلیک بیدار شدم
‫دیدم تو بستر نیست
‫هیچکس هم در خونه نبود
‫چون بچه‌ها لیسبون بودند
‫چند روزی رفته بودند پیش خاله‌هاشون
‫یک برق عظیم دیدم و رسیدم به پنجره
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ویرجیلیو تو حیاط بود، سراپا لخت، کنار آتش
‫یادمه بوی تند و زننده‌ای می‌اومد
‫و همین‌طور تابش شوم شعله‌های آتش
‫چند تا قوطی بنزین هم ‫روی زمین پخش و پلا بودند
‫و تفنگ از دست ویرجیلیو افتاد
‫همین برونینگ، خیلی طعنه‌آمیز
‫گفت «من دیگه نقاش نیستم»
‫بدجوری سوخته بود
‫وقتی که خواستم بغلش کنم فهمیدم
‫مرده به بیمارستان رسید
‫باقی‌مونده‌ی خانواده، از راه رسیدند
‫لارا!
‫می‌تونی به کس دیگری هم فکر کنی؟
‫یا یگانه آدمی که در فکرته اونه؟
‫یکی از همین روزها
‫باید جسارت به خرج بدم و زیر این آوار ‫کند و کاو کنم
‫تا ببینم کدوم بخشم هنوز نسوخته
‫این پرسش بنیادی رو...
‫هر بازمانده‌ای باید از خودش بپرسه
‫این شاه ماهی‌هایه که کارلس گرفته
‫این شاه ماهی‌ها نیست. ‫شاه ماهی‌ها کوسه‌ست
‫این شاه ماهی‌هاست
‫این خاله رُزاست که کف دریا نشسته
‫یک ماهی گرفته دستش ‫تا بده به سیلوستر
‫این خاله ساراست که تو دریا ‫بالا آورده
‫تکون‌تکون خوردن قایقش دلش رو به هم زده بود
‫این ماریاست که شکلک درمی‌آره
‫این دریادار ربرتو رسیلینیه که با دوربینک ‫سیاحت می‌کنه
‫دریانورد رُبرتو رُسِلینی چی می‌بینه؟
‫مادر می‌بینه
‫عجب دروغ‌گوییه!
‫دیروز جزیره‌ی گنج بود، امروز شد مادر
‫مادره. مادر بزرگترین گنجه
‫ماریا یک سفر‌نامه نوشته
‫به هیچکس اجازه نمی‌ده بخوندش. ‫رازه
‫درسته، ماریا؟
‫خجالت می‌کشم، مامان
‫اگه خودت نخواهی بخونیم، ‫هیچکس نمی‌خونه
‫خاله سارا از دستم ناراحت نمی‌شه؟
‫ازش بپرس
‫سارا، اگه سفرنامه‌ش رو نخونی ‫عصبانی می‌شی؟
‫نه، عزیز من
‫دوست دارم بخونم چی نوشتی اما هیچکس از دستت ‫عصبانی نمی‌شه
‫خاله رُزا چطور؟
‫خاله رُزا هیچوقت عصبانی نمی‌شه، ‫طبع ملایمی داره
‫نه، جونم، عصبانی نمی‌شم
‫می‌دونم چرا ماریا نمی‌خواد نشونش بده
‫به خاطر اون نیست! ‫مسخره‌بازی درنیار
‫چرا هست، مسخره هم خودتی.
‫بچه‌ها... ‫حالا دیگه آقا پسر من اواخواهر شده؟
‫من اواخواهر نیستم، اما اون ‫مرد زیر ملافه‌‌ها رو هم دیدم
‫فقط که او نبود
‫خاله رزا به‌ت اجازه نداد نگاهش کنی
‫دیدم که آمبولانس آژیر ‫می‌کشید و مردم جمع شده بودند
‫پاهای آقاهه رو هم دیدم
‫از چی حرف می‌زنی؟
‫- همون دریازن سیاه بود ‫- دریازن سیاه نبود
‫دریازن سیاه بود، و مرده بود
‫اون بابا بود، بابای من!
‫زود برو و از خواهرت معذرت‌خواهی کن
‫و دیگه هم چنین مزخرفی رو به زبون نمی‌آری
‫آفتاب خورده پس کله‌شون!
‫ماجرا چی چیه؟
‫اون‌قدری که دستگیر ما شد، ‫که خیلی هم نبود
‫انگار که صحبت همین قاچاق و این‌ها بوده، ‫با کمی هم تیراندازی
‫انگار که نیروی دریایی جلوی ‫یک کشتی مرموز رو گرفته
‫نمی‌شه گفت کشتی ارواح، اما خب ‫هیچ جنبنده‌ای روش نبوده
‫اما عرشه کشتی پر بوده از اجساد گلوله-خورده
‫کی همچین اتفاقی افتاده؟
‫دیروز یا پریروز، دقیقا نمی‌دونم
‫خلاصه که کشتی رو جلوی ‫چشم گردشگرها و بیننده‌ها
‫به اسکله‌ی تاویرا بردند
‫و تحویل مقامات دادند
‫اون‌ها هم فورا محموله رو مهر و موم کردند
‫و حیران موندند که با جنازه‌ها چه کنند
‫دست آخر پلیس می‌آد
‫و الان هم پرس و کاو در دست انجامه
‫می‌گن تو این فاصله
‫جنازه‌ها چندین ساعت زیر نور آفتاب بودند
‫از بخت بد، بیرون آوردنشون از کشتی
‫درست خورد به لحظه‌ای ‫که ما رسیدیم اون‌جا
‫همین دیگه
‫همون‌طور که می‌دونی، پنهان داشتن ‫پدیده‌ای طبیعی به اسم مرگ
‫از کودکان، دستاورد خاصی نداره
‫اما بعد از مرگ سرطاوی، که ‫سیر تا پیازش رو از رادیو شنیدند
‫به نظر من، با این منظره ‫دوم، از مرگ سرریز شدند!
‫نگران ماریا ام
پدر که بالا سرش نیست، و ‫باید با همچین وضعی زندگی کنه
‫حالا مسئله‌ای نیست. یک عالم ‫پدر این دور و اطراف ریخته
‫نه بابا؟
‫نه. نریخته
‫اما خب این به دوش توئه که ‫چراغ‌های صحنه نمایش رو خاموش کنی [تا آروم شه]
‫امشب رو که خوب بخوابه، حالش جا می‌آد
‫به نظرت میون اون کشتی و مرگ سرطاوی
‫پیوندی در کاره؟
‫من که نمی‌دونم، اما می‌تونیم ‫روزنامه‌های عصر رو نگاه کنیم
‫دقیقا می‌خواستم پیشنهاد ‫بدم که شام رو بیرون بخوریم
‫سرم خیلی گیج می‌ره، اما به نظر فکر خوبیه
‫دریازده شدی؟
‫مال د مر (دریازدگی) ‫از همون بچگی دریازده می‌شدم
‫خیلی وقتی پیش، که هنوز ‫باید با کشتی به آزورس می‌رفتی
‫یک عالم مسافر می‌دیدی که ‫از لب کشتی خم شدن روی آب
‫آدم نمی‌فهمید بخاطر ‫تکون‌تکون‌های کشتی بالا آوردن
‫یا به‌خاطر استفراغ همسایه‌شون
‫همیشه هم یه احمقی که از این صحنه ‫خوشش اومده بود داد می‌زد «محموله‌ی دریایی»
‫یالا، دست‌ها بالا!
‫دست‌ها بالا!
‫خونه رو بگردید!
‫تو همچین وضعیتی چشم‌هات رو این‌جوری ‫به کار گرفتی؟ پشت کتاب‌ها رو بگرد
‫ما اهل آزار و اذیت زن و بچه نیستیم
‫اسپانیایی هم حرف نمی‌زنیم
‫مقاومت گالیسیایی-پرتغالی
‫اگر آدم باشید، هیچ اتفاقی نمی‌افته
‫با کتاب این‌جوری رفتار می‌کنند؟
‫بس کنید
‫یک کشتی کوچک لب ساحل پیدا کردیم
‫می‌دونید چی داخلش بود؟ ‫این اسلحه
‫ال لُبو کجاست؟
‫- کی کجاست؟ ‫- ال لُبو، همون خائن انگلیسی
‫نمی‌دونم کی رو می‌گی
‫اصلا تو چه خری هستی؟
‫مجوز تفتیش داری؟
‫معلومه که دارم
‫می‌دونستم!
‫بچه‌ی نادون!
‫لعنتی!
‫خودت نادونی
‫و زشت، و بد!
‫گلدونم!
‫هیچی نیست، رئیس
‫به جستجو ادامه بدید
‫ال لبو باهوشه، خیلی باهوش
‫حالا برید سمت دیوار
‫روتون سمت دیوار باشه!
‫بچرخید
‫دست‌ها بالا!
‫استراوگین می‌آد می‌گردتون، ‫تو هم با من می‌آیی
‫و تو
‫ال لوبو
‫تو تحت محاصره ای!
‫بگا رفتی بد هم بگا رفتی
‫من نارنجک دارم
‫و نوک انگشتم هم مورمور می‌شه
‫اگه حال کنم، منفجرش می‌کنم
‫اما فعلا نمی‌خوام بفرستمت جهنم
‫ال لُبو، ترجیح می‌دم یک گپ کوچک باهات بزنم
‫عین دو تا دوست خوب
‫اون‌قدری عمر نکردی که یک ‫جو عقل تو سرت سبز بشه؟
‫نمی‌تونم جلوی خودم رو بگیرم خانم
‫ظرف یک ثانیه قیمه‌قرمه می‌شی
‫بازوکا هم آوردم
‫کاری نکن برم از ماشین بیارمشون
‫این جا چند تا زن و بچه با من ان
‫یکی‌شون رو محض نمونه آوردم
‫باورت نمی‌شه چقدر زیباست
‫تو پسربچه‌ی خوبی هستی، شاید ‫به توافقی رسیدیم
‫خوب فکر کن و بپر بیرون
‫ده ثانیه به‌ت وقت می‌دم
‫اگه نیایی بیرون، به‌ت قول می‌دم
‫از سابرا و شاتیلا هم بدتر می‌شه
‫گوش می‌کنی؟
‫زنه رو برات می‌فرستم
‫لارا کجاست؟
‫ناپدید شد
‫لعنت به تو، یانکی احمق!
‫تا چند لحظه می‌ترسیدم ببینم که یک گرگینه ‫پدیدار می‌شه
‫او گرگینه نیست
‫بفرمایید
‫به همین زودی رفتند؟
‫آره، رزا کجاست؟
‫داره جمع و جور می‌کنه. ‫یک بلبشویی شده
‫تمام کشوها و کمدها رو باز کردند
‫لای کاغذها رو گشتند و ‫همه‌چی رو ریختند روی زمین
‫علاقه‌ی خاصی هم به لباس زیر داشتند
‫نشانی از سوءرفتار دیده نشد
‫که باز جای شکرش باقیه
‫می‌شه گفت رئیسشون در این باره ‫سخت‌گیر بوده
‫چون ما فقط روبرتو رو داشتیم ‫که ازمون محافظت کنه
‫باید به‌ت بگم که بچه‌هات ‫یک ثانیه رو هم از دست ندادن
‫همین که استاوروگین پشتش رو کرد به همون
‫شروع کردند
‫به این بچه‌ها افتخار می‌کنم
‫چیزی که تغییر کرده اینه که، ‫توی این چند روز
‫دم صبح اومدن
‫و مردم رو تو خواب و بیدار، ‫ترسان و لرزان، دستگیر کردند
‫بچه‌های تو با ترس بیگانه بودند
‫این جا باز هم هست
‫و همینه که اون‌ها رو به نحوی عجیب و غریب
جدابافته
‫و جذاب می‌کنه
‫یعنی این قید آینده‌ی اکنونِ ‫ما خواهد بود؟
‫برم ببینم چی شد
‫نیازی نیست فضولی همه‌مون گل بکنه
‫یعنی چی شده؟
‫انفجار مرموزی بود!
‫- مامان رفت نگاه کنه ‫- می‌رم دنبالش
‫برگردید سر کارتون
‫مامان و خاله رزا رفتن نگاه ‫کنند، هرچی باشه به‌مون می‌گن
‫این هم از برنامه‌ی شام خوشمزه‌ی ما
‫بعد از اینهمه ذوق کردن
‫حالا باید با تخم مرغ نیمرو سر کنیم
‫یعنی این آنتوان، که هرگز وقتی ‫باهاش کار داری نیست، کجاست؟
‫باز هم هست، خاله
‫برای امروز کافیه
‫تا ویرجیلیو کافیه
‫نگرانت شدم
‫اون‌ها ان؟
‫گمونم
‫اما این از اون قصه‌های ‫مردان دیوانه‌ست، لارا
‫باید هوای تازه بخورم
‫ساعت از ده گذشته و ‫نمی‌دونم کجا برم هوا بخورم
‫می‌تونیم بریم کنار دریا
‫از دریا خسته شدم
‫بی‌زحمت، یک قاشق دیگه پر شکر
‫یعنی آنتوان کجاست؟ ‫این وقت ساعت چطور گیرش بیاریم
‫یادم رفت بگم، دیروز اومد، دنبال تو می‌گشت
‫نشونی نداد، اما گفت دوباره می‌آد
‫کار همیشه‌شه
‫درست هم می‌گذاره وقتی حال و حوصله ندارم
‫برگردیم سر بحث
‫اول، یکی از رهبران ج.آ.ف کشته می‌شه
‫و قاتلش هم دستگیر.
‫فرض محتمل، لارا.
‫فرض محتمل
‫این یک اقدام مجزا نبوده
‫هم قصد قبلی در کار بوده، هم ‫بحث نتیجه‌ی کار وسطه
‫بنابراین به همدستانی هم نیازه
‫روی هم رفته خیلی داستانیه:
‫از پا انداختن محافظ، پیش از خودِ هدف
‫تو کتاب‌ها اومده!
‫سرسری‌کاری نبوده، بلکه کار کسیه که ‫برای کشتن تعلیم دیده
‫رابرت دخلی به این ماجرا نداره
‫فهمیدم که رابرت دخلی به این ماجرا نداره
‫دریا او رو قضاقورتکی آورده پیش تو
‫و شاید به چشم تو خود اُلیس ‫باشه، که به ایتیکا برگشته
‫تو می‌گی نیست؟
‫همین رو می‌خواستم به‌ت بگم، معلومه که هست!
‫اسمش رابرت جردنه
‫و صاف از یکی از رمان‌های ‫همینگوی اومده بیرون
‫انگار که هنوز هم ممکنه
‫که یکی صاف از کتاب‌های همینگوی بیاد بیرون
‫ترجیح می‌دادم اسمش رابرت شومان می‌بود
‫و پیانو به دوش کنار دریا پدیدار می‌شد
‫البته من دارم پیازدداغش رو زیاد می‌کنم:
‫تا اگر غیبش زد
‫حداقل یک تاثیر موسیقایی ‫از خودش به جا بگذاره
‫تو چقدر شکاکی!
‫اگر مادر دو تا بچه بودم، ‫از این هم شکاک‌تر می‌شدم
‫تو اگر جای من بودی چه می‌کردی؟
‫الان باید جواب بدم؟
‫اصلا، داشتم چی می‌گفتم؟
‫دیوارهای این دژ
‫جلودار آزمندی بیگانگان نیستند
‫این در به روی هرکسی که از راه برسه ‫باز و گشوده‌ست
‫«خوش آمدی، هرکس که هستی»
‫یادم بنداز این رو تو راهرو نصب کنم
‫از چی دارم گلایه می‌کنم
‫شاید از این روزگار که پیرمون کرده، ‫و نه هیچ چیز دیگه
‫می‌شه سوئیچ ماشین رو بدی به‌م
‫همچنان هوای تازه می‌هوام
‫من هم می‌آم
‫البته اگه رزا پیش بچه‌ها بمونه تا نترسن
‫ترس پیشاپیش همنشین بهتری یافته:
‫در آینده هم ما رو به حال خودمون ‫نمی‌گذاره
‫از نور واهمه دارن
‫به حرف خاله رزا گوش کن ‫و منتظر باشی تا بیان
‫خفاش، خفاش، بیا پایین رو چوبی که با دمبه چرب شده
‫نیازی به داد و فریاد نیست، خفاش‌ها می‌ترسن
‫اگه آقا نباشی نمی‌آن
‫خفاش، خفاش، بیا پایین رو چوبی که با دمبه چرب شده
‫خیلی خوب. همین‌جوری بگو. ‫الان برمی‌‍گردم
‫دورتادور خونه رو گشتیم ‫اما یک خفاش هم ندیدیم
آنجلوس
‫این دعای بشارته و من خیلی ‫طرفدار [ژان‌فرانسوا] میله نیستم
‫اسم یک کشتی هم هست
‫همون کشتی که در تاویرا توقیف شد
‫روزنامه این‌جوری نوشته
‫می‌شه خلاصه‌ش رو بخونی؟
‫«آنجلوس کم و بیش یک ماه پیش، با نشان هلند»
‫وارد بندر لیسبون شد
‫«مالکیت آن به نام شهروندی یونانی...»
‫«آقای اُدیسیوس اُناسیس، ثبت شده است»
‫«که اکنون هویتی جعلی می‌نماید»
‫«خدمه متشکل از چهار نفر است»
‫«و هویت هیچ‌یک تایید نشده است»
‫«اما ظن قوی می‌رود که ‫هویت آنان نیز دروغین باشد»
‫«اسامی خدمت کشتی به دنبال می‌آید»
‫اسامی؟ کدوم اسامی؟
‫چیز دور از ذهنی نیست
‫اسم‌های معمولی ان
‫که انگاری از داستان هزار و یک شب گلچین شدن
‫«آنجلوس در خلیج بُم سوئسو لنگر انداخته»
‫«و در همانجا دست‌خوشِ پاکسازی بدنه»
‫«و دریافت محموله‌ای از ‫محصولات دارویی شرکتی شده»
‫«که هیچگاه وجود خارجی نداشته است»
‫سویه‌ای از معجزه‌ی ‫گل‌های سرخ به دنبال می‌آید
‫«کافت و کاف شکمِ کشتی»
‫«راز جعبه‌ها را فاش می‌سازد»
‫«بنگرید و ببینید!»
‫«که انباری تسلیحات جنگی»
‫چه ظرافت‌مندانه در کرباس پیچیده شده است»»
‫«آنجلوس بندر لیسبون را به مقصد بیروت ‫ترک گفت»
‫«و در خلیج آلگاروه، توسط ‫رزم‌ناو نیروی دریایی پرتغال»
‫«توقیف شد»
‫«روی عرشه جنازه سه مرد یافت شد»
‫«که گلوله خورده بودند»
‫«و از شواهد پیداست که در این ‫بین درگیری مسلحانه رخ داده است»
‫«به عقیده پلیس مسئله به تسویه حساب میان...
‫«دلال‌های اسلحه بازمی‌گردد»
‫«و تحقیقات همچنان ادامه دارد»
‫«الی ماشاالله»
‫خب که چی؟
‫هیچی
‫جفت‌مون به یک چیزی فکر می‌کنیم
‫من به هیچی فکر نمی‌کنم
‫پس یعنی اون نفر چهارم کدوم گوری قایم شده؟
‫داره وسط دریا ول می‌چرخه، یا برعکس؟
‫اومده تو خشکی دنبال پناهگاه و کمک؟
‫مگه موضوع کنکاش ما همین نبود؟
‫من به این فکر نمی‌کنم
‫نگرانِ رابرت ام
‫فرقش رو نمی‌فهمی؟
‫یادم نمی‌آد این اسم رو به زبون آورده باشم
‫مجبور نیستی
‫- منطق تو عین منطق پلیسه ‫- نه فقط پلیس، لارا
‫منطق عموم هم همینه
‫و شاید، منطق اون مهمانانی ‫که، عصر تماس گرفتند
‫چه اهمیتی داره؟
‫دوست ندارم پای رزا و ‫بچه‌هات به این ماجرا باز بشه
‫تنها خواسته‌م همینه و فکر ‫نکنم خواسته زیادی باشه
‫دوباره ازت می‌پرسم، جای من بودی چه می‌کردی؟
‫من هم دوباره جواب نمی‌دم، فقط این‌جوری ‫می‌تونم از آزادی خودم خاطرجمع باشم
‫خیلی وقته که باهم حرف نزدیم، سارا
‫و با این حال، خیلی دوستت ‫دارم، من گناهکار نیستم
‫در چه مورد؟
‫- در هیچ مورد ‫- بگو ببینم!
‫در مورد مرگ ویرجیلیو؟
‫من می‌خوام زندگی کنم، نه این ‫که غرق در رویاهای کوفتی تو باشم
‫آدم نمی‌تونه برگرده به فاشیسم ‫و دوباره از نو شروعش کنه
‫لعنت! گندش بزنن!
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم
‫چه می‌کنی؟
‫می‌گه کشتی داره و سفر می‌کنه
‫مثل مال سندباده؟
‫مگه مال سندباد چه شکلیه؟
‫عین یک پرنده بزرگ می‌شه و ‫او رو هرکجا که بخواد می‌بره
‫عمو رابرت می‌گه کشتی او هم مثل مال سندباده
‫دیروز سوار کشتی دوست‌پسر رزا شدیم ‫و رفتیم گشت و گذار
‫- دوست‌پسرم نیست ‫- چرا هست، خاله رزا
‫- چی می‌گه؟ ‫- اراجیف
‫بگیرید بخوابید
‫از رابرت بپرس ببین ما رو با ‫کشتی‌ش می‌بره مسافرت، خاله رزا
‫می‌گه سفر بعدی‌ش خیلی خطرناکه ‫و شما نمی‌تونید بیایید
‫اما وقتی که برگرده ‫هرکجا که بخواهید می‌بردتون
‫یعنی عمو رابرت می‌خواد ‫دریازن سیاه رو بُکشه؟
‫آره
‫قول می‌ده که ما رو با ‫خودش به هفت دریا ببره؟
‫و یک میمون کوچولو هم برام می‌آری؟
‫و یک توتی! ‫تا پیش ماریا کالاس بمونه
‫اگه همین حالا بخوابید هرچی ‫که بخواهید براتون می‌آره
‫من که دیگه خوابم برده
‫این چیه؟
‫می‌پرسه چرا زخم شده؟
‫می‌تونی یک داستان سرهم کنی؟
‫عمو رابرت دنبال یک ماهی چاق و چله بوده
‫که سرش می‌خوره به کشتیی که کف اقیانوس بوده
‫عمو رابرت تو دریا به دنیا اومده؟
‫عمو رابرت روی یک درخت سیب به دنیا اومده
‫هیچکس روی درخت سیب ‫به دنیا نمی‌آد، مگر خود سیب!
‫قصه‌ش درازه
‫- من همه‌ش رو گوش می‌دم ‫- تعریف کن دیگه!!
‫می‌گن باید تعریف کنه!
‫روزی روزگاری
‫آتش جنگ دنیا رو گرفت
‫شهری بود، نامش آمستردام
‫دو پیرزن درش زندگی می‌کردند، ‫که باغی زیبا داشتند
‫پر از لاله، ‫ادریسی
‫سنبل، داوودی
‫و گل‌های سرخ
‫در یک روز زیبا، همین‌طور که ‫زمستون از راه می‌رسید
‫رفتند تا آخرین سیب‌ها رو بچینند
‫زمین زیر برف رفته بود، در کمال ناباوری
‫با چیز گریانی روبرو شدند ‫که برف نیمی ازش رو پوشونده بود
‫زیر درخت سیب؟
‫یک نوزاد
‫خوابشون برد، گفتم که داستان درازیه
‫بعدش چی شد؟
‫بعدش
‫بمب خورد به همون‌جایی که درخت سیب ‫قامت راست کرده بود
‫و بچه دست‌به‌دست چرخید
‫و سرانجام با کشتی روانه‌ی آمریکا شد
‫همراه با چند پناهنده یهودی
‫بعدش چی؟
‫این سو و اون سو
‫دار التادیب، معدن زغال‌سنگ در ویرجینیا
‫ویتنام، آمریکای جنوبی، خاورمیانه
‫کشتیی به نام آنجلوس
‫من هیچ وقت هیچ درخت سیبی نکاشتم
‫به خاطر اون تفنگی که تو کشتی جا گذاشتم
‫همه‌چیز داشت خراب می‌شد
‫همون کافی بود تا بلند ‫شن بیان این‌جا دنبال من
‫خوشبختانه اون‌ها بی‌دقت‌تر از من بودند‌‎
‫ممکن بود دوستان من اون‌ها ‫رو تعقیب کنند و به من برسند
‫یک داستان قدیمی هست، که ‫شکارچی صیدِ طعمه‌ی خودش می‌شه
‫بنابراین انگار که تمام راه‌ها به رُم می‌رسه
‫رم، شهر بی‌دفاع
‫ال لُبو
‫من گرگ خوب ام
‫و انفجار ماشین؟
‫تو جنگ که حلوا خیرات نمیکنن
‫و تفنگی که به سمت سر لارا نشانه رفت؟
‫ممکن بود داستان خونباری به بار بیاره
‫ثانیه‌های بی‌پایان
‫ثانیه‌هایی که هرجوری بود گذشتند
‫بابت اینهمه دردسری که به بار آوردم ‫متاسف ام
‫اما هیچوقت فراموشت نخواهم کرد، لارا
‫دیگر آدم‌های این خونه رو هم همین‌طور.
‫لارا این‌قدر از شما تعریف کرده که حس می‌کنم ‫دوستان قدیمی هستیم
‫آنجلوس چطور؟
‫اسمِ بیگانه‌ی یک کشتی بیگانه
‫البته فقط برای بیگانه‌ها بیگانه‌ست
‫وگرنه یک اسم خوب برای یک کشتی خوبه
‫رک و راست، باید اعتراف کنم که ‫دارم می‌میرم تا ببینم...
‫آخر این داستان به کجا می‌کشه
‫من به سرنوشت اعتقاد دارم
‫ولی همزمان دلیلی نداره که برم پیش غیب‌گو
‫راستی
‫تو و دوستانت چطور می‌خواهید ‫آنجلوس رو از تاویرا دربیارید؟
‫دوست دارم بدونم
‫من هم همین‌طور
‫گمونم دیگه برم بخوابم
‫روز سختی بود
‫به هیچی دست نزن، بعدا تر و تمیز می‌کنم
‫تا هروقت که دوست داری بمون
‫باید پیش از رفتن دوباره ببینمت
‫همه‌چیز آماده‌ست
‫رابرت تو اتاق من بخوابه، ‫من هم پیش بچه‌ها می‌خوابم
‫خوب بخوابی
‫فکر کردم دیدم، نمی‌شه عطاش رو به لقاش بخشید... خوشگل دردسرساز!
‫می‌بینی که آدم‌هایی با ذائقه ‫سرراست هم پیدا می‌شن
‫- تو رم... ‫- خب؟
‫منظورم اینه که...
‫زندگی روزمره چطور بود؟
‫آره همچین چیزی
‫یک مثل قدیمی هست که می‌گه: در رم، رمی باش
‫ما رمی نیستیم
‫بچه‌ها خیلی اجتماعی نیستند
‫و تغییر کردن هم آسون نیست
‫اما عجیبه که همه‌چیز می‌تونه ‫چقدر وحشتناک غیرصمیمانه...
‫و سرد بشه
‫نامه‌هایی که نوشته نمی‌شن
‫تماس‌هایی که آدم حرفی نداره بزنه
‫سختی زندگیه دیگه
‫بچه‌ها رو برداشتن و به رم رفتن
‫تصمیم عجولانه و سنگدلانه‌ای بود
‫فکر نمی‌کردم دیگه بتونم به پرتغال برگردم
‫خیال می‌کردم که این کشور برام مرده و ازش دل کندم
‫همین‌طور که می‌بینی، زندگی ‫از یکسری اشتباهات ساخته شده
‫و من هم دوباره این‌‍جا ام
‫بچه‌ها این خونه رو دوست دارن
‫و کنار دریا هم براشون خوبه
‫تو رُم، از مصاحبت ‫خاله‌هاشون بهره‌مند نیستند
‫همین‌طور از دست‌پخت رزا
‫می‌دونی، رابرت
‫تو رم، اغلب روی خوشی به... ‫بیگانه‌ها نشون نمی‌دن
‫من که شکایتی ندارم، خیلی زود باهم عیاق شدیم
‫[بچه‌ها] بارها و بارها قراره سراغت رو بگیرن
‫یک روز جلوی در خونه‌ت تو رُم ظاهر می‌شم
‫از خوشحالی بال درمی‌آرن
‫خودت چی؟
‫تو هم از خوشحالی بال درمی‌آری؟
‫من اون‌موقع سنی ازم گذشته، ‫براتون یک شام خوشمزه می‌گذارم
‫این هم از آنجلوس
‫بد موقعیتیه، هان؟
‫لابد دلخوری که چرا تنها اون وسط معطلی؟
‫اما نگران نباش
‫دوست قدیمیت از اون‌جا درت می‌آره
‫دیر نیست که بزنی امواج
‫و راه دریا رو پیش بگیری
‫- من بستنی بلوبری می‌خوام! ‫- بستنی بلوبری ندارن!
‫پس
‫بستنی شکلاتی می‌خوام با قهوه
‫بستنی شاتوت ندارید؟
‫فقط توت‌فرنگی، شکلاتی، ‫وانیلی، بادوم و آلبالو
‫پس
‫من نعنایی می‌خوام
‫آب معدنی با ترافل رنگی و یک قهوه کوچک
‫دوستت هنوز نیومده؟ ‫عجیبه
‫کمی زود اومدیم
‫به گمونت همه‌چی به خیر و خوشی می‌گذره؟
‫بچه‌ها کجان؟
‫رُبرتو!
‫ماریا!
‫حتما رفتند سری به قایق‌ها بزنند
‫رُبرتو، فورا بیا این‌‌جا
‫آنجلوس فردا راه می‌افته
‫حوالی نیمه‌شب، از جلوی خونه شما می‌گذریم
‫و بادبان‌ها رو باز می‌کنیم
‫این رو به اون نشون بگیر ‫که همه‌چیز خوب پیش رفته
‫و همچنین به نشون خداحافظی
‫اون مردی که الان داشتی باهاش حرف می‌ردی
‫چی شده؟
‫هیچی
‫از قیافه‌ش خوشم نیومد
‫مامان، این بستنی خوب نیست
‫نخورش
‫اگه دوست نداری چرا می‌خوری؟
‫چرا هیچوقت بلوبری ندارن؟
‫مامان، کی می‌تونیم بریم تو آب؟
‫الان می‌تونید برید، اما خیلی جلو نرید ها
‫- حتی با عمو رابرت؟ ‫- می‌شه بستنی هم بخوریم؟
‫بستنی نه، لیموناد خنک تو ساک هست
‫زیاد زیر آفتاب نمونید ها
‫نگران ما نباش، از پس خودمون برمی‌آییم
‫الان پرواز می‌کنم!
‫نمی‌آیی کنار دریا؟
‫گمون نکنم
‫هوای این روزهای به غایت خوش، نامساعده
‫با همین آرامش راحت‌تر ام
‫تصویر بازی کردن بچه‌ها چه زیباست
‫ماریا و رُبرتینو
آفتاب گرفتن رُزا
‫مشغوله؟
‫الان نه
‫انگار که می‌خواد یک حرفی به بچه‌ها بزنه
‫هیئت مردی که روی ‫ماسه‌ها راه می‌ره هم زیباست
‫راه نمی‌ره که
‫هرکدوم‌شون حرکات مخصوص خودشون رو دارن
‫با این حال همراه با حرکت ‫نور، چیزی به‌شون اضافه می‌شه
‫و حیران‌شون می‌‍کنه
‫نور حیوانی که ارتعاش داره و می‌لرزه
‫مثل بال‌های ملخ
‫حتی لازم نیست نگاهشون کنم
‫همین‌‍جوری داشتم با دوربین نگاه می‌کردم
‫و آوردم‌شون نزدیک‌تر
‫تصویری که از اون‌ها به یاد می‌سپارم ‫تصویر شادمانیه
‫و شک خاصی نسبت به این تصویر ندارم
‫اگر ازم سوال کنند
‫آخ، اگر ازم سوال کنند
‫سخت می‌کوشم تا ذات اون تصویر رو انکار کنم
‫در این ایام، خیلی طاقت‌فرساست
‫فهمیدم داری می‌آیی
‫با چشم بسته؟
‫با چشم بسته
‫کمی شراب قرمز آوردم
‫خیلی خوبه
‫سرخ شفاف، مثل گیلاس
‫به یاد چی بنوشیم؟
‫به یاد غروب
‫خوبه!
‫به یاد غروب
‫گمونم یک تنی به آب بزنم
‫واپسین آب‌تنی قبل از غروب
‫رابرت!
‫ماریا یک ستاره دریایی می‌خواد
‫حالا تو یک درخواست بکن
‫درخواستی ندارم
‫نمی‌شه که آدم خواسته‌ای نداشته باشه
‫بیا و یک آرزو بکن
‫ترجیح می‌دم الان به‌ش فکر نکنم
‫آب‌تنی چطور بود؟
‫تو فکر آب نبودم
‫تو فکر تو بودم
فکر تو و سلول... در ایربید
‫در شمال اردن
‫عجیبه، نه؟
‫یک حفره گرد بود، تمام سیاه‌رنگ
‫بدون هیچ روزنه‌ای
‫اصلا معلوم نبود اندازه‌ش چقدره
‫تنها کاری که می‌شد کرد دست مالیدنِ دایم
‫به دیوارهای نمناک و سوزان بود
‫اول رشته‌ی فضا از دست ‫آدم درمی‌ره و بعد هم زمان
‫بدن کم‌کم متورم می‌شه
‫و تغییر شکل می‌ده
‫می‌شه یک موجودی که همچنان نفس می‌کشه
‫اما آیا همچنان انسانه؟
‫نمی‌خوام تو رو به یاد بیارم
‫تمام روزهام شده مرور خاطرات اشباح
‫تو این خونه هیچوقت چیزی برای نوشیدن نیست
‫- کجا بودم؟ ‫- از خونه می‌گفتی
‫آدم باید خل باشه که همچین خونه‌ای رو بفروشه
‫نه فقط به خاطر بچه‌ها، ‫به خاطر همه‌چیز
‫این روزها همچین خونه‌ای کجا گیر می‌آد؟
‫با یک همچین چشم‌انداز محشر
‫و دریایی که پیش پای آدمه
‫راستی که دیوانگیه
‫پس دوستان به چه دردی می‌خورن؟
‫روشنه دیگه، دو تا زن سنتی که ‫مغرورتر از اونی ان
‫که بخوان با همچین مسائلی سر و کله بزنند
‫باور کن من احترام زیادی ‫برای این خانواده قائل ام
‫اما خب ندونم‌کاری که شاخ و دم نداره
‫اگر حالا خورده نشه، ‫از طعم و مزه می‌افته
‫غذا از دهن افتاد
‫شماها همین‌جا بخورید
‫خورش ماهی فلفل زیاد داره ‫و برای دلتون خوب نیست
‫لارا کجاست؟
‫خانم لارا، همین امروز بود دیگه
‫چندی پیش رفت و به من گفت که برای شام ‫منتظرش نباشید
‫خدا خیرش بده
‫بشقاب رو بده من
‫شراب؟
‫چقدر خوشمزه‌ست!
‫راسته که فردا از پیش‌مون می‌ری؟
‫به خاطر لارا؟
‫این که نشد دلیل رفتن
‫نه، به خاطر لارا نیست
‫من رو با خودت ببر، یک جای خیلی دور
‫یک لحظه
‫بفرمایید
‫می‌بینم که شب خوشی داشتی!
‫غذات رو هم که بردی اون‌جا
‫اما گمونم گرسنه نیستی
‫عجله دارید؟ ‫یک صبح به خیر خشک و خالی هم نمی‌گید؟
‫صبح به خیر، امیلیا خانم
‫صبح به خیر خانم، براتون چای بگذارم؟
‫کثیفه!
‫کثیف نیست، پشه‌ست!
‫این‌قدر سر و صدا نکنید
‫پشه رو انداخت تو شیر من
‫چیزی که نکشدت برات خوبه
‫به گمونت حرف حساب زدی؟
‫عمو رابرت مارمولک می‌خوره
‫پس تو پشه بخور. اون تو ‫بیابون بوده و خوراکی نداشته
‫- بعضی‌ها سنگ هم می‌خورن ‫- یا پاشنه‌ی کفش‌شون رو
‫من این رو نمی‌نوشم
‫همه می‌دونیم ماریا قدیسه
‫پشه‌ها که غذا می‌خورن، شکم‌شون قرمز می‌شه
‫گذاشتم زیر میکروسکپ خاله سارا ‫و نگاه‌شون کردم
‫شکل یک هیولای پشمالو ان
‫اگه پشه بیفته تو شیر
‫پشه صورتی می‌شه
‫این‌جوری پشه کم‌تر چندشناک به نظر می‌آد
‫- همین قرار بود کشف بشه ‫- برگ برنده‌ت بامزگی‌ته
‫خانم باید بچه‌ها رو به گودالِ ‫وزغ در کاسترو ماریم ببرند
‫- گودال وزغ؟ ‫- یک باتلاقه
‫وزغ هم داره؟
‫با وزغ و قورباغه و حشرات موذی و زالو
‫و پرنده‌های قشنگ
‫کلی گردشگر می‌رن اون‌جا تا از ‫[پرنده] حواصیل تاج‌دار عکس بگیرند
‫می‌دونی حواصیل تاج‌دار چیه؟
‫شبیه همون فلامینگوهاست ‫که تو باغ وحش دیدید، یادته؟
‫خودمون می‌دونیم
‫فلامینگو یک پرنده صورتیه
‫با پا و گردن دراز
‫که روی یک پا می‌خوابه و ‫سرش رو می‌گیره زیرش بالش
‫آره. بعضی‌ها به‌ش می‌گن ماهی‌خوار
‫قبلا پاییز که می‌شد ‫می‌اومدن، تو دسته‌های بزرگ
‫حالا یکی دو تاشون به زور دیده می‌شن
‫اما هیچکس از چیزهایی ‫که فراوان اند عکس نمی‌گیره
‫مثلا پشه‌ها و شته‌ها
‫خلاصه که اون‌جا سرزمین تب‌هاست، ‫یکی از بدنام‌ترین‌هاش
‫حال پسرت چطوره؟
‫بطری از دستش نمی‌افته، چه می‌شه کرد
‫صبح همگی بخیر
‫قهوه مونده؟
‫بله خانم، دارم گرمش می‌کنم
‫تو هم باهامون می‌آیی ساحل؟
‫معلومه که می‌آم
‫سفر به گودال وزغ چی؟
‫گمونم همه‌ش همینه
‫- شیر نداریم ‫- مهم نیست
‫نزدیک بود عسل رو فراموش کنی
‫دیگه نمی‌خوام هیچکس رو ببینم!
‫اومدن دنبال رُبرتو!
‫نمی‌گذارم بری!
‫دوست داشتم یک فنجون چای باهات بنوشم
‫چند روزِ معرکه‌ای بود
‫بابت همه‌چیز ممنون
‫فقط می‌خواستم خداحافظی کنم
‫دیگه نمی‌دونم چی بگم
‫سفر سلامت، آقای رُبرتو
‫زن فوق‌العاده‌ای هستی
‫چی گفت؟
‫گفت که دوست داشت مادری مثل تو می‌داشت
‫چقدر قشنگ
‫سیلوستر، حالا طوری هم نیست
‫جردن! رابرت جرن!
‫موفق باشی
‫پشت سرت رو هم نگاه نکن
‫کشتی در دیدرسه
‫آنجلوسه!
‫عمو رابرت!
‫باید یاد بگیریم چطور ته این ‫ناکامی باقی‌مونده رو دربیاریم
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.