..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫بله؟
‫چی؟
‫الان راه میوفتم.
‫الو؟
‫منم.
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫دارم میرم پیش یه مشتری‌ و...
‫داشتم به خونه‌مون فکر می‌کردم...
‫انگار توهم زده بودم و ‫یه چیزهایی می‌دیدم.
‫کابوس دیده بودی؟
‫کِی؟
‫موقعی‌که داشتم از خونه میومدم بیرون. ‫هی تو خواب غلت می‌زدی.
‫مطمئن نیستم... نمی‌دونم...
‫هیـچ‌وقت نفهمیدم موقعی که داری ‫کابوس می‌بینی باید بیدارت کنم یا نه.
‫هرا؟
‫من از شرکت بیمه اومدم.
‫من «تعدیل‌کننده» هستم. ‫(کسی که میزان خسارت رو تخمین میزنه)
‫مرسی...
‫آره، چیکیتو، لالالا...
‫لالالا...
‫پسرک رویِ پایِ مادرش نشست،
‫آن‌هایی که با او عشق‌بازی می‌کردن را ‫از دست داده بود.
‫پسرک خیال‌پردازی می‌کرد...
‫در پناه خدا باشی، شادی من.
‫پسرک نزدیک به قلبم خوابیده...
‫من دارم میرم.
‫هه! هه! هه!
‫خدافظ...
‫خدافظ... مراقب خودتون باشید.
‫آه...
‫گفتم: لیسش بزن!
‫همه‌جاش رو لیس بزن!
‫خوبه...
‫ببین چی برات آوردم!
‫اسباب‌بازی مورد‌علاقته...
‫اوه! اوه...
‫خوشِت میاد، بابا؟
‫خوبه، بابا؟ خوشِت میاد؟
‫بهم بگو که خوشِت میاد، بابا!
‫اوه... اوه...
‫برو که بریم!
‫بخش مورد علاقه‌ی توئه!
‫ظاهراً مشکل از برق‌ـه.
‫خوب خوابیدی؟
‫سروصدا زیاد نبود؟
‫اتاق خوب بود؟
‫معمولاً همین رو توصیه می‌کنم...
‫خیلی مهمه که همون‌جایی ‫بمونی که...
‫احساس راحتی می‌کنی.
‫شاید حسش نکنی... ‫چون الان شوکه‌ شدی.
‫آه!
‫آه... آه... آه...
‫نه...
‫نکن!
‫نکن! خواهش می‌کنم، نکن! نکن!
‫آه... آه... آه...
‫خواهش می‌کنم! نکن!
‫آه... آه!
‫مراقب پله‌ها باش.
‫باید همه‌چیز رو ذکر کنی.
‫تمام وسایلی که موقع آتیش‌سوزی،
‫توی این خونه داشتی.
‫کنار هر وسیله،
‫مَبلغِ تقریبی‌ش رو می‌نویسی.
‫اینطوری خیلی بهتره.
‫کمک‌مون میکنه طرح درستی ترسیم کنیم.
‫مگر اینکه عکس‌شون رو داشته باشی...
‫تا متل می‌رسونمت.
‫نه! نه! خواهش می‌کنم!
‫خب، ظاهراً همه‌مون موافقیم.
‫25 ای، 13 بی، 21 سی، ‫43 ای، 39 اف...
‫نه... این خیلی خوبه.
‫و 3 اچ.
‫نظری ندارید؟
‫سؤالی ندارید؟
‫خوبه.
‫جری، فیلم بعدی چیه؟
‫خوب شدی.
‫شماره‌ام رو بهت دادم، ‫اگه چیز دیگه‌ای لازم داشتی...
‫باشه.
‫غذای بیرونی زیاد می‌خوری؟
‫چرا؟
‫یه هزینه‌ی اضافیه که
‫شرکت ما پولش رو میده.
‫قبل از اینکه اظهاراتت رو ارسال کنم، ‫باید خیلی چیزها بدونم.
‫اینکه...
‫استانداردهای زندگیت...
‫چی بودن...
‫ولی الان خسته‌ای.
‫فردا درباره‌اش صحبت می‌کنیم. ‫باشه؟
‫سلام نوح!
‫نوح!
‫چطوری؟
‫سلام آقای رندر.
‫سلام لوئیس، چطوری؟
‫خوبم... شما؟
‫خوبم، خوب.
‫یکی اخیراً اتاق 92 رو اجاره کرده.
‫اسمش آریان‌ـه.
‫خیلی بی‌حوصله‌ست.
‫بخاطر آتیش‌سوزی؟
‫آره، آتیش‌سوزی ناجوری هم بود.
‫مدت زیادی اینجا می‌مونه؟
‫فکر کنم.
‫می‌ذارم بخوابه.
‫اینا جدیدن؟
‫کارت‌های دعا؟
‫نه، همیشه اینا رو داشتیم.
‫خیلی خوبن، نه؟
‫سلام آقای رندر.
‫- سلام! ‫- سلام نوح.
‫چطوری، خوبی؟
‫نوح!
‫سلام، تیم.
‫به‌به! عجب سورپرایزی!
‫داشتم از این‌جا رد می‌شدم.
‫بیا تو.
‫جدّی؟
‫آره!
‫لورین کجاست؟
‫رفته بیرون.
‫همه‌شون رفتن سر کار؟
‫قسمت‌هایی از سقف بخاطر رطوبت ‫آسیب دیده...
‫ولی...
‫چی شده، تیم؟
‫بنظرم... نمی‌تونم ببینم...
‫آخر این ماجرا چی میشه.
‫متوجهم.
‫خبری از شرکت بیمه نشد؟
‫چرا اینقدر طول میکشه؟
‫وقتی مجبور باشی تو محل کارِت،
‫زندگی کنی، همه‌چی پیچیده میشه.
‫فهرست‌برداری اَموال و
‫وسایل شخصی...
‫هفته‌ها پیش این‌کار رو کردیم!
‫من که فهرست همه‌چی رو بهت دادم!
‫منم مثل تو منتظرم.
‫هر چقدر زودتر تکلیفش مشخص بشه،
‫برای ما هم بهتره.
‫همین روزها جوابش میاد.
‫ما خیلی بهت مدیونیم.
‫خیلی خوب به همه‌چی ‫رسیدگی کردی.
‫ببین...
‫من با مردم سروکار دارم، خب؟
‫می‌دونم که شوکه شدی. ‫طبیعی هم هست.
‫دیگه بهتره برم.
‫از طرف من...
‫به لورین سلام برسون.
‫می‌خواد بدونه تو سرخپوستی یا نه؟
‫اگه بگم آره، چی؟
‫حرفت رو باور میکنه.
‫آره!
‫اوه...
‫تو خیلی با من خوب رفتار می‌کنی.
‫پسرک نزدیک به قلبم دراز کشیده...
‫عشق یک روز طولانی...
‫هی!
‫نه... نه...
‫داشتی کابوس می‌دیدی.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫داشتی غَلت می‌زدی.
‫وقتی تو غلت می‌زنی، من نمی‌ترسونمت.
‫من غلت می‌زنم؟
‫آره.
‫کی؟
‫همیشه.
‫وقتی خوابم؟
‫آره.
‫چی شده؟
‫نمی‌دونم.
‫کار؟
‫فکر کنم.
‫خیلی چیز شده...
‫چطور شده؟
‫عجیب.
‫از چه نظر؟
‫فهرست‌بندی وسایل...
‫تصمیم‌گیری درباره‌ی این‌که ‫چی ارزش مالی داره و...
‫چی نداره.
‫درکت می‌کنم.
‫منم همین‌کار رو می‌کنم.
‫تو که عضو هیئت سانسوری.
‫خب که چی؟
‫کار تو هیچ ربطی به
‫کار من نداره.
‫من کاری می‌کنم تو احساس حماقت کنی؟
‫منظورت چیه؟
‫وقتی حرفی می‌زنم که باید ‫بهش توجه کنی،
‫و تو بدون فکر، جواب میدی،
‫چه احساسی بهت دست میده؟
‫احساس خوبی بهم دست میده.
‫فکر کردم شاید احساس حماقت کنی.
‫آره... همینه.
‫ببین چی برات آوردم.
‫اسباب‌بازی مورد‌علاقه‌ت.
‫اوه! اوه!
‫خوشِت میاد، بابا؟
‫مثل دبیرستانه، یه دبیرستان مَحرمانه
‫با اونایی که توی راهرو نگهش می‌دارن ‫دوست میشه
‫با صدای جیغ و سوت سربه‌سرش می‌ذارن
‫شبیه ترکیبی از آنیتا آکبرگ و ‫میمی ون دورن می‌مونه
‫اون دبیرستان
‫اون دبیرستان، مَحرمانه‌ست
‫اون دبیرستان، یه دبیرستان مَحرمانه‌ست
‫مدیر دبیرستان باهاش چی‌کار میکنه
‫مدیر دبیرستان
‫باهاش می‌خوابه؟
‫چه عطری می‌زنه؟
‫عطر تایگرس بای فابروژه
‫همین که می‌بینمش ارضاء میشم
‫اون دبیرستان، یه دبیرستان مَحرمانه‌ست
‫اون دبیرستان، یه دبیرستانِ
‫مَحرمانه‌ست
‫یه کادیلاک صورتی بزرگ می‌رونه
‫اگه به‌همین‌زودی‌ها به‌دستش نیارم ‫سکته می‌کنم
‫همین که یه نگاه بهم میندازه ‫می‌خوام کتاب‌هام رو بسوزونم
‫ای؟
‫صحنه‌ای گرافیکی یا طولانی،
‫از خشونتِ شکنجه، جنایت،
‫بی‌رحمی، وحشت،
‫یا تحقیر انسانی.
‫بی؟
‫تصویر آزار جسمی و تحقیر انسان‌ها،
‫به منظور ارضای جنسی،
‫یا برای خوشایند قربانی.
‫سی؟
‫صحنه‌ای که در اون شخصی وجود داره،
‫یا اون شخص، نماینده‌یِ
‫یک فَرد زیر 16 ساله.
‫یک؟
‫برهنه یا تا حدی برهنه،
‫در یک محتوا یا متن پیشنهادی جنسی...
‫دو؟
‫صحنه‌ای از...
‫فعالیت جنسی آشکار.
‫تو چند سالته، تایلر؟
‫28.
‫هنوز با والدینت زندگی می‌کنی؟
‫از کجا متوجه شدید؟
‫دیروز بهت زنگ زدم،
‫یه خانم مسن جواب داد.
‫مادرت بود؟
‫چیزی نیست که بخوای بخاطرش
‫خجالت بکشی.
‫من تا 35 سالگی با والدینم زندگی می‌کردم.
‫توی ایتالیا خیلی عادیه.
‫شما ایتالیایی هستید؟
‫شبیه ایتالیایی‌ها هستم؟
‫نه...
‫بحث‌مون رو ادامه می‌دیم.
‫دی؟
‫دی...
‫نمایش صریح و بی‌دلیل از
‫ادرار، مدفوع و استفراغ.
‫اچ؟
‫صحنه‌ای که در اون، حین ساخت فیلم ‫یه حیوان مورد آزار قرار گرفته.
‫خوبه.
‫از روشی که دستورالعمل‌ها رو خوندی ‫خوشم اومد، تایلر.
‫یه کمی تردید در لحن صدات بود...
‫بنظر میرسه لحن صدات، نشون‌دهنده‌ی
‫انعطاف‌پذیری خاصی‌ـه.
‫مُهمه.
‫اخیراً قوانین ما تغییراتی کرده.
‫ما برای طبقه‌بندی کردن اینجاییم.
‫سانسور، اولویت ما نیست.
‫بفرمایید...
‫نمی‌دونی...
‫اینا چقدر به دردمون می‌خورن.
‫یه دوست پارسال گرفتشون.
‫این مربی؟
‫تقریباً 800 دلار.
‫دوربینش تاشو بود؟
‫آره.
‫اینجا اتاق پذیرایی بود؟
‫آره، فکر کنم.
‫این پروانه‌ها، عکسن یا پروانه‌ان؟
‫پروانه‌ان.
‫پروانه‌های واقعی هستن؟
‫آره، دست‌چین شده‌ن.
‫چه جالب!
‫بنظرت...
‫قیمت تقریبی‌شون چقدره؟
‫همم...
‫اون آبی‌ـه، 60 دلار...
‫اون یکی، 80 دلار...
‫340 دلار...
‫همه‌ش میشه 340 دلار...
‫با قابش...
‫این مدرک چیه؟
‫مدرک دیپلممه.
‫قاب کردنش چقدر هزینه داشت؟
‫50... 50 دلار.
‫50 دلار...
‫خب، بیا وسایل روی شومینه رو
‫به صورت جزئی بنویسیم.
‫بیشترشون وسایل شخصی هستن.
‫هر چقدر بیش‌تر فهرست‌بندی کنیم، ‫پول بیش‌تری گیرتون میاد.
‫خیلی‌خب...
‫نژاد این سگ، اصیل بود؟
‫چقدر بابتش پول دادی؟ ‫500 دلار، 600 دلار؟
‫قیمت تقریبی‌ش...
‫چقدر میشه؟
‫نوح؟
‫بله؟
‫شرکت بیمه هنوز جواب نداده؟
‫هنوز نه.
‫مشکل چیه؟
‫پیچیده‌ست، لورین...
‫وقتی مجبور میشی...
‫تو محل کارت زندگی کنی...
‫فهرست‌بندی اموال و وسایل شخصی ‫از هم، پیچیده میشه.
‫ما که همه رو نوشتیم...
‫چند هفته پیش.
‫منم مثل تو منتظر جوابم.
‫هر چقدر زودتر جواب بگیریم، ‫برای ما هم بهتره.
‫درست میشه.
‫خیلی بهت مدیونیم.
‫نه، نیستین.
‫چرا، تو خیلی محبت کردی...
‫لورین، شما دوتا آدم فوق‌العاده‌اید...
‫که بدشانسی آوردید و...
‫گرفتار این فاجعه شدید.
‫مسئولیت من اینه که
‫در اسرع وقت، اوضاعتون رو به
‫حالت قبل برگردونم.
‫خب؟
‫همه‌چی درست میشه.
‫از طرف من بهش سلام برسون.
‫دقیقاً داریم به چی گوش می‌کنیم، نوح؟
‫قیمت‌گذاری وسایل‌تون، آریان.
‫از یه سبک زندگی خاص.
‫بمحض اینکه اون سبک زندگی از بین میره...
‫دوباره می‌سازیش.
‫از چی، نوح؟
‫به چی؟
‫به چیزی که بود.
‫چرا؟
‫چون این چیزی بود که داشتیش.
‫پس یعنی این چیزیه که باید ‫داشته باشم.
‫این همون چیزیه که ادعای شما ‫بر اساس اون بود.
‫فقط لازمه که...
‫دوباره به حالت نرمال برگردید.
‫که چیه؟
‫هرچی خودت بخوای...
‫برای اینکه احساس کنی داری ‫به روش درست عمل می‌کنی.
‫از اینجا شروع شد.
‫می‌دونم.
‫چطور؟
‫بازرس بهم گفت.
‫بهت نگفت دقیقاً چه اتفاقی افتاده؟
‫بخاطر اتصالی برق بود.
‫چراغ‌ها رو روشن کردم و...
‫یه جرقه روی سقف دیدم.
‫اولش خیلی کوچیک بود...
‫قطعش نکردی؟
‫یه چیزی باید تغییر می‌کرد.
‫واسه همین وقتی داشت تغییر می‌کرد ‫تماشاش کردم.
‫خدای من! اینجا چه خبره، لامصب؟
‫سلام!
‫داشتن آواز میخوندن؟
‫کیا؟
‫افراد پشت پرده.
‫یادم نمیاد...
‫شاید.
‫بنظرت شگفت‌انگیز نیست؟
‫چی؟
‫آدم‌هایی که زیر دوش آواز می‌خونن.
‫آه...
‫تاحالا بهش فکر نکردم.
‫یکی از معدود مواقعیه که ‫خودمون رو لمس می‌کنیم.
‫تمام وجود خودمون رو...
‫بنظرتون دلیلش همینه؟
‫صدا.
‫صدا؟
‫هیس.
‫آره! صدا!
‫و حریم خصوصی!
‫نه، بخاطر حریم خصوصی نیست.
‫ما همیشه بعد از بازی،
‫زیر دوش آواز می‌خوندیم.
‫همه‌ی تیم با هم می‌خوندن.
‫بین یه عالمه بخار آب...
‫مسخره‌بازی درمی‌آوردیم...
‫احساس سبکی می‌کردیم...
‫بعد، فقط...
‫آواز می‌خوندیم...
‫همه‌مون با هم...
‫مثل...
‫همم، همم، همم.
‫مثل یه خانواده‌ی بزرگ.
‫پس باید خیلی تأثیرگذار باشه.
‫آره، می‌می، خیلی تأثیرگذاره.
‫اینجا کجاست؟
‫یه خونه‌ست. ‫زیاد هم از اینجا دور نیست.
‫از داخلش هم عکس گرفتی؟
‫نه هنوز.
‫باید بگیرم؟
‫آره!
‫صبح بخیر!
‫شما مالک این خونه هستین؟
‫انگلیسی صحبت می‌کنین؟
‫شوهرتون انگلیسی صحبت می‌کنن؟
‫این مادر شماست؟
‫این کارت منه.
‫اینم شغلمه...
‫اینم اسم منه: بابا.
‫بابا.
‫درسته، بابا...
‫پس من به درستی معرفی شدم.
‫ببخشید؟
‫ازتون می‌خوام با تایلر آشنا بشید،
‫امروز اولین روزش با ماست.
‫اون اسم شما رو بهم گفت...
‫خیلی استرس داشتم. ‫فراموش کردم.
‫از خودتون می‌پرسم.
‫هرا.
‫خیلی وقته اینجایی، هرا؟
‫یه مدتی میشه.
‫امروز اولین روز منه.
‫خب، نظرت چیه؟
‫فرآیند کار؟
‫آره.
‫خیلی سرراسته.
‫یه سری دستورالعمل‌هایی وجود داره،
‫شما چند مورد تخلف دارید.
‫وقتی متوجه‌ی تخلفی شدید، ‫یه دکمه رو فشار میدید.
‫بخاطر تخلفاته؟
‫اگه بخواین می‌تونین
‫پیچیده‌ترش کنین.
‫ولی...
‫بحثِ سلیقه‌ی شخصی نیست.
‫میشه واسه فیلم بعدی کنارتون بشینم؟
‫ترجیح میدم تنها بشینم.
‫چرا؟
‫تا بتونم تمرکز کنم.
‫روی چی؟
‫صفحه‌ی نمایش.
‫اوه...
‫اون فهرست رو نوشتی؟
‫نه.
‫نمی‌دونی کِی آماده میشه؟
‫اگه ننویسم چی؟
‫چرا ننویسی؟
‫چرا؟
‫تا ادعات رو ثبت کنیم.
‫همه‌چی نابود شده.
‫مسئله این نیست.
‫پس چیه؟
‫تا چیزی داشته باشی و بتونی ‫روش کار کنی،
‫چیزی... چیزی که بتونی نشونش بدی و ‫ثابت کنی.
‫من که تحت پوششِ کاملِ ‫بیمه‌ هستم.
‫تو که وضعیت همه‌چی رو دیدی.
‫نمی‌دونم فهرست‌بندی چیزهایی که
‫می‌دونیم داشتیم، چه فایده‌ای داره؟
‫یه ضرر تمام عیاره.
‫اوه...
‫به این سادگی‌ها هم نیست.
‫جواهراتت چی؟
‫اونا که آسیبی ندیدن.
‫خب؟
‫اونوقت پول جواهرات از ‫ادعات کسر میشه.
‫پس چرا باید فهرست‌بندیشون کنیم؟
‫منظورت چیه؟
‫اگه چیزهایی که آسیب ندیدن رو...
‫از ادعام کسر کنن،
‫پس، اینطوری به نفعم نیست که...
‫اصلاً هیچی رو فهرست‌بندی نکنم؟
‫پس وضعیت فیزیکی کسی که
‫با توجه به وسعتِ آتیش‌سوزی، ‫بطرز معجزه‌آسایی،
‫آسیب ندیده، چی میشه؟
‫یه خرده زود نیست؟
‫سیمون خوابه.
‫اولین بار که اونا رو نشونش دادی،
‫حتی نمی‌تونست نگاه‌شون کنه.
‫او‌ن‌وقت، حالا...
‫عاشقشون شده؟
‫این اذیتت نمی‌کنه؟
‫اصلاً مگه شغلت همین نیست؟!
‫از کِی تا حالا به فکر شغل من افتادی؟
‫کار مستعمره‌ی کوچیکت چطور پیش میره؟
‫یه قرار ملاقات گذاشتم،
‫فردا یه نفر رو می‌بینم.
‫یه متخصصه.
‫این مال کیه؟
‫واسه یه کمپانی فیلم کار میکنه.
‫چند روز پیش باهاش صحبت کردم.
‫چی می‌خواست؟
‫می‌خواد از خونه‌مون به عنوانِ
‫لوکیشن استفاده کنه.
‫گفت فردا صبح،
‫اول وقت میاد.
‫می‌خواد چند تا عکس...
‫از داخل خونه بگیره.
‫عالیه... عالیه...
‫کمک!
‫کمک! کمک!
‫هی!
‫هی، بی‌پدر!
‫اوه!
‫ببخشید...
‫اینطوریه.
‫متوجه نشدم.
‫اینجا یه خونه‌ی مدل‌ـه. ‫(خونه‌‌های مبلمان‌شده با وسایل مصنوعی)
‫برای نشون دادن به مشتری‌هاست. ‫وسایلش رو اینطوری می‌چینن.
‫چرا می‌خواستن اینطوری بفروشنش؟
‫به ما گفتن دیگه بهش نیاز ندارن.
‫قیمتش هم خیلی پایین بود.
‫ما فرض کردیم که
‫واحدهای دیگه هم فروخته شده.
‫درسته. ولی مسئله این نبود؟
‫نه.
‫تصمیم گرفتن، ساخت‌و‌ساز بقیه‌یِ ‫واحدها رو متوقف کنن.
‫چرا؟
‫سرمایه‌گذارش ورشکسته شد.
‫پس شما تنها مالک‌هایی هستین که
‫توی این ساختمون نیمه‌کاره ‫زندگی می‌کنین؟
‫خب، فعلاً آره.
‫نمی‌تونن که همینطوری...
‫بالاخره یه سرمایه‌گذار پیدا می‌کنن و ‫تمومش می‌کنن.
‫نمی‌تونن که همینطوری ولش کنن.
‫فقط نمی‌دونیم کِی.
‫خب...
‫این خاص نیست؟
‫برادرمون اونا رو فرستاد.
‫عکاس‌هایی از
‫محله‌ی قدیمی خودمون هستن.
‫یکیشون هنوز اونجا زندگی میکنه.
‫چرا داره اینا رو می‌سوزونه؟
‫خوشش نمیاد چیزها رو نگه داره.
‫خوشش نمیاد چیزها رو نگه داره...
‫درباره‌ی فیلمی که داری می‌سازی ‫برامون بگو.
‫اممم... چی می‌خواین بدونین؟
‫کی توش بازی می‌کنه؟
‫بازیگرش...
‫بازیگرش شناخته‌شده نیست.
‫خب... چرا...
‫چرا این خونه رو انتخاب کردی؟
‫خب...
‫فکر کنم به همون دلیلی که ‫شما اینجا رو انتخاب کردید.
‫اممم... خودش تنهای تنهاست... ‫همه‌چی به خودش بستگی داره...
‫البته شاید شما فکر کنید ‫خیلی متفاوت باشه...
‫اینکه مثلاً همسایه دارید...
‫ولی ندارید...
‫فعلاً ندارید.
‫این به شخصیت‌تون می‌خوره؟ ‫(کاراکتر به معنای شخصیت و بازیگر)
‫شخصیتم؟
‫نه، منظورم شخصیتِ‌ فیلم‌تون بود.
‫همونی که قراره اینجا زندگی کنه.
‫اوه! بازیگر توی فیلم!
‫خب... بازیگر... بازیگرهایی که قراره ‫اینجا زندگی کنن...
‫دوران بسیار عجیبی رو‌ ‫در زندگی‌شون می‌گذرونن.
‫هرچیزی که می‌خوان رو دارن.
‫یا ابزاری برای داشتن هرچیزی که ‫می‌خوان رو دارن...
‫ولی نمی‌دونن به چی نیاز دارن و ‫چی می‌خوان.
‫بنابراین چیزهای مختلف رو ‫امتحان می‌کنن.
‫این خونه هم یکی از اون چیزهاست.
‫راستش... من...
‫من متوجه‌ی منظورتون نشدم.
‫خب...
‫به بعضی از خونه‌هایی که می‌بینید، ‫با دقت نگاه نمی‌کنید.
‫اونا بوسیله‌ی شما ‫ساخته و پرداخته میشن.
‫و بعد...
‫همینطوری، بدون هیچ دلیلی، ‫یه خونه‌ای رو می‌بینید و...
‫با خودتون فکر می‌کنید ‫درون اون دیوارها چی میگذره؟
‫و گاهی هم فرصتی برای ‫فهمیدنش بوجود میاد.
‫این میتونه...
‫یه درِ باز باشه که شبونه از ‫کنارش رد میشی...
‫میتونه یه نگاه اجمالی به ‫خانواده‌ی شخص دیگه‌ای باشه یا...
‫میتونه...
‫یه دعوت به شام باشه که ‫البته خیلی نادره.
‫باید دوست و رفیق داشته باشی...
‫و در مواقع دیگه، میتونی...
‫جایگزین‌هایی رو پیدا کنی.
‫من...
‫مزاحم کارِتون شدم؟
‫من فردا صبح زود،
‫یه قرار کاری دارم.
‫امم...
‫خب، به این‌کار علاقه‌مندید؟
‫در موردش صحبت می‌کنیم.
‫من... من... بهش فکر می‌کنم.
‫صحبت می‌کنیم و ‫شما رو در جریان می‌ذاریم.
‫خیلی‌خب... تا فردا؟
‫فکر کنم.
‫درد داره؟
‫یه کمی.
‫دارم می‌سوزونم‌شون.
‫بعد از چند جلسه، ‫زگیل‌ها بطور کامل از بین میرن.
‫یعنی پخش میشن؟
‫نمیشه با قاطعیت گفت.
‫من هر روز با زگیل سروکار دارم...
‫ولی شبیه اینا رو ندیده بودم.
‫البته من واکسن زدم.
‫زگیل‌ها خیلی عجیب‌غریب و مرموزن.
‫اگه کاری به کارشون نداشته باشیم، ‫چی میشه؟
‫رشد می‌کنن.
‫پخش میشن.
‫بیمارهایی داشتم که
‫تمام کف پاشون، زگیل پخش شده بود.
‫ممکنه پیچیده بشه.
‫من رو می‌شناسی؟
‫معلومه.
‫آه...
‫درد داشت؟
‫اینا رو یه دوست گرفته.
‫اتاق خوابته؟
‫آره.
‫این عکس‌ها،
‫پس‌زمینه رو به خوبی نشون نمیدن.
‫اوضاع و احوالتون چطوره؟
‫خوبه.
‫همه‌چی خوبه؟
‫مهمه جایی بمونید که درش
‫احساس راحتی می‌کنید.
‫چون ممکنه حسش نکنید،
‫ولی الان شوکه هستید.
‫من حسش می‌کنم.
‫به سلامتی نوح!
‫بخاطر راهنمایی‌هاش،
‫و مراقبت فوق‌العاده‌ای که
‫در این دوران سخت،
‫از ما کرد.
‫به سلامتی نوح!
‫همیشه اینطور نمیشه.
‫منظورت چیه؟
‫اینکه هرچیزی که ادعا کردید ‫بهتون برگردونه بشه.
‫مخصوصاً در شرایطِ
‫پیچیده‌ای مثل شرایط شما.
‫شد و ما هم داریم جشن می‌گیریم!
‫بعضی وقت‌ها، مردم...
‫از اقدامات شرکت بیمه‌شون، ‫هاج و واج می‌مونن.
‫برای خیلی چیزها که پول دادن، ‫تحت پوشش قرار نمی‌گیرن.
‫منم فقط یه واسطه‌ام.
‫من که بیمه رو به مردم نفروختم،
‫فقط زمانی که بهش نیاز دارن، ‫خودم رو می‌رسونم...
‫برای تنظیم کردن ادعانامه‌شون.
‫چی می‌خوای بگی، نوح؟
‫می‌خوام بگم که گاهی وقت‌ها من میشم ‫آدم بَده...
‫چون مثلاً فلان شخص...
‫اون شخصی که بیمه رو به شما فروخته، ‫خیلی راحت سرتون کلاه میذاره.
‫من فقط میام تا...
‫این کثافت‌کاری رو تمیز جلوه بدم.
‫برای پرونده‌ی ما هم کثافت‌کاری‌ها رو ‫تمیز، جلوه دادی؟
‫آره، همه‌اش رو تمیز کردم.
‫نوح...
‫نمیشه که تمام بار دنیا،
‫به شونه‌هات فشار بیارن و تو...
‫از این خونه به اون خونه بری.
‫این فقط یه شغله.
‫زندگی این آدم‌ها...
‫این مردم همیشه،
‫زندگیشون رو خواهند داشت.
‫بی‌خیال دیگه...
‫مثلاً داریم جشن می‌گیریم!
‫نوح، بی‌خیال...
‫بی‌خیال.
‫بسیارخب...
‫نوبت منه به سلامتی شما بنوشم.
‫به سلامتی تیم و لورین...
‫بخاطر اینکه یه ادعا‌نامه‌ی عالی ‫تنظیم کردن.
‫و به این دلیل که دقیقاً بخاطرِ ‫اون تحت پوششِ بیمه بودید.
‫آره!
‫خیلی گرمه...
‫آه! آه!
‫بیا!
‫آره!
‫خیلی داغه... خیلی داغه...
‫آره!
‫اطلاعاتت و این فکرت اشتباهه.
‫من ناراحت نیستم.
‫اصلاً.
‫در واقع دارم ازت تشکر می‌کنم.
‫برای چی؟
‫برای اینکه این مسئله رو مطرح کردی.
‫اولین بار که این شغل رو ‫بهم دادن،
‫فکر می‌کردم تنها هستم.
‫تنها؟
‫در چه موردی؟
‫در مورد احساساتم... ‫فکر می‌کردم حین طبقه‌بندیِ
‫بعضی از این فیلم‌های خام،
‫ممکنه تحریک بشم و ‫کار عجیبی کنم.
‫این فکر همیشه آزارم می‌داد.
‫وقتی تایلر درباره‌ی کاری که
‫تو داری می‌کنی بهم گفت،
‫احساس رهایی کردم.
‫اون چیزی که تو بهش اشاره کردی،
‫سالم بود...
‫البته این فیلم‌ها وسوسه‌کننده و ‫هیجان‌انگیز هستن!
‫اگه وظیفه‌ی ما اینه که ‫مطمئن بشیم،
‫هیچکسِ دیگه‌ای اونا رو نمی‌بینه،
‫ممکنه اونا رو برای لذت خودمون ‫نگه داریم.
‫من این‌کار رو برای خودم انجام نمیدم.
‫حتی ممکنه برای شوهرت،
‫برای دوست‌های شوهرت،
‫یا برای دوست‌های خودت ‫نگهشون داری.
‫می‌خوام در این‌جور موارد من رو ‫در نظر بگیری...
‫به عنوان یه دوست.
‫برای خواهرمه.
‫منظورت چیه؟
‫می‌خواد بدونه من چی‌کار می‌کنم.
‫همیشه می‌خواست بدونه.
‫اون خواهرمه.
‫وقتی مدرسه می‌رفتم همیشه ‫می‌خواست بدونه چی یاد گرفتم.
‫منم بهش می‌گفتم.
‫اینطوری همه‌چیز رو باهم ‫یاد گرفتیم.
‫اون مدرسه نرفته.
‫از من بزرگ‌تره.
‫باید خونه می‌موند.
‫توی شهر ما...
‫همه‌چی اینطوریه.
‫اون... فیلم‌های تو رو تماشا میکنه؟
‫آخه کاری که ما اینجا می‌کنیم،
‫خیلی عجیبه.
‫خیلی...
‫توضیحش سخته.
‫از وقتی این فیلم رو شروع کردم، ‫اون تیکه‌هایی که ما می‌بُریم رو ببینه.
‫همون چیزهایی که ما ‫اجازه‌ی تماشاش رو به دیگران نمیدیم.
‫وقتی این فیلم‌ها رو می‌بَرم خونه،
‫جاهایی رو که من برای بُرش انتخاب کردم رو ‫تماشا میکنه و بهم افتخار میکنه.
‫همه‌ی ما انگیزه‌هایی داریم. ‫اعتراف کن دیگه!
‫پیش شما؟
‫آره.
‫چرا؟
‫سلام لوئیس.
‫شیفت شب، کار می‌کنی؟
‫امشب هم تا دیروقت بیدار می‌مونی؟
‫کار که تمومی نداره.
‫آقای رندر، شنیدم درباره‌ی شما ‫حرف میزنن.
‫کیا؟
‫مردم اینجا.
‫فکر می‌کنن تو قدیسی.
‫نهایت تلاشم رو می‌کنم.
‫ولی واقعاً باهاشون وقت می‌گذرونی.
‫مجبور نیستی مُدام بیای و ‫بهشون سر بزنی...
‫لوئیس، این آدم‌ها شوکه شده‌.
‫زندگیشون از بیخ و بن، ‫نابود شده.
‫بعضی‌هاشون هنوز متوجه‌ی
‫عمق فاجعه‌ای که براشون ‫اتفاق افتاده، نشدن.
‫اونا...
‫به تمام حمایتی که ما می‌تونیم
‫بهشون بدیم نیاز دارن.
‫تو مرد فوق‌العاده‌ای هستی، آقای رندر.
‫بنظرم اگه یه مدتی اینجا نباشیم ‫خیلی برامون خوبه.
‫تو اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫میریم متل.
‫تخفیف خوبی بهمون میدن.
‫البته پول دوتا اتاق رو ازمون می‌گیرن.
‫ولی اگه توی یه اتاق بمونیم می‌تونیم ‫پول زیادی پس‌انداز کنیم.
‫روزی چند صد دلار پس‌انداز می‌کنیم. ‫خیلی خوبه.
‫من خوشم نمیاد.
‫از چی خوشت نمیاد؟
‫اینکه خونه‌مون رو بدیم دست یه غریبه.
‫ولی در ازاش بهمون پول زیادی میده.
‫مردم آرزشونه همچین فرصت‌هایی ‫گیرشون بیاد.
‫نگران بودم... می‌ترسیدم ‫اینجا نباشید.
‫ببخشید، بیدارتون کردم؟
‫نه، عیب نداره.
‫میرم...
‫نه، بفرمایید.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره!
‫قهوه می‌خوری؟
‫آره.
‫صبح بخیر.
‫چیکار می‌کنی؟
‫داشتم عکس می‌گرفتم...
‫عکس خیلی خوبی شد...
‫شما اینجا دراز کشیدید و...
‫امیدوارم ناراحت‌تون نکرده باشم.
‫چند نسخه ازشون رو به شما هم میدم. ‫البته اگه بخواین.
‫چه خبر شده؟
‫خانواده‌ی فوق‌العاده‌ای داری.
‫هنوز...
‫تصمیم‌تون رو نگرفتید؟
‫شما هم امضاء کنید.
‫فقط می‌مونه...
‫یه خواهش دیگه که ازتون دارم.
‫اگه بشه در اسرع وقت، ‫وارد خونه بشیم، خیلی عالی میشه.
‫بچه‌های گروه و ‫وسایل و این چیزها رو باید بیاریم...
‫کی؟
‫امروز عصر.
‫مشکلی نیست.
‫تا اون‌موقع اینجا نیستیم.
‫کسی هست در رو برامون باز کنه؟
‫خواهرِ هرا.
‫چه عالی که خواهر دارید!
‫شما خواهر ندارید؟
‫خیلی عالیه!
‫تخفیف؟
‫خب، شاید خواسته‌ی زیادی باشه... ‫ولی...
‫هیچ میدونی تو چقدر مشتری،
‫برای ما فرستادی؟
‫خیلی؟
‫بیش‌تر از خیلی.
‫فقط بخاطر توئه که ‫این متل سرِ پا مونده.
‫نه، خب... ‫لوکیشن شما هم حرف نداره.
‫از کارمندهات هم خوشم میاد.
‫اونا هم از تو خوش‌شون میاد.
‫عاشقتن.
‫ما عاشقتیم.
‫اینا رو دیدی؟
‫اینا رو می‌ذاریم روی بالشت‌شون.
‫خوندیشون؟
‫آره.
‫این یکی رو برام می‌خونی؟
‫"امیدواریم خداوند به شما ‫آرامش و صبر عطا کند.
‫حال که شما زیر این سقف هستید،
‫باشد که این اتاق را به عنوانِ ‫خانه‌ی دوم خود بپذیرید.
‫باشد که عزیزان‌تان در افکار و ‫رؤیاها نزدیک شما باشند."
‫ادامه بده.
‫"باشد که تجارت و برکتی که شما ‫برای ما به ارمغان آوردید، رونق یابد.
‫امیدواریم هر تماسی که دریافت می‌کنید ‫خبری خوش باشد.
‫باشد هنگامی که اینجا را ترک می‌کنید،
‫سفرتان بی‌خطر باشد."
‫چرا که همه‌ی ما مسافر هستیم.
‫باشد که متل ما برای شما تجربه‌ای ‫خوشایند،
‫برای جامعه‌، سودآور،
‫برای کسانی که ملاقات می‌کنید، ‫مفید،
‫و برای آن‌ها که شما رو می‌شناسند و ‫دوست دارند، شادی به ارمغان بیاورد.
‫من فقط سعی می‌کنم کارم رو انجام بدم.
‫خیلی هم عالی انجامش دادی.
‫ممنون.
‫حالا وقتشه ما برات جبران کنیم.
‫یه اتاق درجه یک در‌اختیارتون می‌ذاریم.
‫به عنوان هدیه.
‫ممنون، خیلی لطف داری.
‫نوح...
‫تو هوای آدم‌های بدبخت‌بیچاره‌ای که
‫زندگیشون از این رو به اون رو ‫شده بود رو داشتی.
‫با این‌کارت، هوای ما رو هم داشتی.
‫حالا نوبت ماست.
‫حالا قراره ما هوای تو رو داشته باشیم.
‫چرا وسایل رو جابجا می‌کنین؟
‫چرا نکنیم؟
‫فقط یه هفته قراره اینجا بمونیم.
‫خب، معلوم نیست.
‫چی معلوم نیست.
‫این‌که قراره چی بشه.
‫قراره چی بشه؟
‫کسی نمی‌دونه.
‫همینه که این‌کارها رو ‫هیجان‌انگیز میکنه.
‫چرا می‌خوای اونا رو بیاری تو کار؟
‫پس‌زمینه‌ی خوبی میشن.
‫پس‌زمینه‌ی خوب...
‫می‌می، من این‌کار رو
‫دوست دارم.
‫به اینکه چرا مردم زیر دوش ‫آواز می‌خونن، فکر کردم.
‫به تمیز بودن ارتباط داره.
‫لذتِ شستن و کثیفی‌ها رو ‫دور انداختن.
‫منظورت چیه؟
‫کثیفی...
‫موهای اضافه...
‫پوست مُرده...
‫حتی فکر کردن بهش هم ‫حالم رو خوب میکنه.
‫میان دنبالت و زود برمی‌گردی.
‫از چی ناراحتی؟
‫بنظر من که این یه تجربه‌ی عالیه.
‫ای‌کاش از من خواسته بودن.
‫چرا نخواستن؟
‫چی؟
‫چرا از تو نخواستن؟
‫فکر کنم من آدم مناسبش نیستم.
‫برای چه کاری؟
‫برای کاری که اونا می‌خوان.
‫تو هم در عوض اونا رو اجاره میدی؟
‫به تو قيمت خوبی پیشنهاد داده، ‫اونا هم واسش ارزش دارن.
‫تو هم از این وضع خوشت میاد.
‫بله؟
‫الان میام.
‫آقای رندر...
‫این وقت شب، اینجا چی‌کار می‌کنین؟
‫دارم میرم به محلِ آتیش‌سوزی.
‫شما چی؟
‫یه سری از کارهام رو انجام میدم.
‫روز برای آدم‌های مهربون خیلی کوتاهه.
‫درست نمیگم، آقای رندر؟
‫فکر کنم.
‫خیلی خوبه که خانواده‌ات ‫پیش ما می‌مونن.
‫آره، اینجا رو دوست دارن.
‫هر کاری که بتونیم انجام می‌دیم،
‫تا اقامت‌تون به‌یاد‌موندنی‌تر بشه.
‫هر‌چیزی خواستین به ما بگید.
‫هرچیزی!
‫این همون زنیه که
‫که خونه‌اش خاکستر شده.
‫آریان!
‫با خانواده‌ام آشنا شو.
‫هرا، سایمون و سارا.
‫سلام.
‫دوست دارید کنار ما بشینید؟
‫نه، ممنون.
‫راستش اومدم اینجا،
‫دنبال یه نفر بگردم.
‫ولی اینجا نیست... پس...
‫هنوز جواب ادعانامه‌تون رو ندادن.
‫دیگه همین‌روزها جوابش میاد.
‫عه، خوبه!
‫از آشنایی باهاتون خوشحال شدم.
‫خیلی پکر بود.
‫روزهای سختی رو می‌گذرونه.
‫صبح بخیر!
‫سلام!
‫امروز صبح توی خونه بودم.
‫دارن کارشون رو عالی انجام میدن!
‫خوبه.
‫چی می‌خورید؟
‫قهوه.
‫بدون غذا؟
‫پیشِ پایِ شما غذامون رو خوردیم.
‫خوبه، پس بموقع اومدم.
‫اینا هدیه هستن.
‫این برای شما.
‫و اینم برای شما.
‫مورد بعدی انتخابِ غیرمعمولِ ‫نقاب‌هاست.
‫این نقاب‌ها رو می‌تونید به صورت‌ تک و ‫یا به صورت سِت خریداری کنید.
‫ببخشید!
‫خانم...
‫اجازه می‌دید ازتون عکس بگیرم؟
‫نه، اینطوری به این گُل‌ها جفا میشه.
‫من گِرگ هستم.
‫اسم شما چیه؟
‫سوزان...
‫سو...
‫سوزی...
‫سوزان...
‫کدوم رو ترجیح می‌دید؟
‫سوزان.
‫خوبه.
‫گوش کنید!
‫این فقط یه تمرینه. ‫پس بهتره انرژی‌مون رو هدر ندیم.
‫نه، نباید به گُـوِه‌ها دست بزنید
‫این گُـوِه‌ها باعث میشن دوربین ‫خیلی نرم و آهسته حرکت کنه.
‫خب، تا اینجا...
‫تا اینجا که خیلی خوب ‫پیش رفتیم.
‫و لطفاً...
‫اونا رو نخورید.
‫اینا جایزه هستن.
‫فقط وقتی دوربین درحال حرکته ‫می‌تونین بخوریدشون.
‫فکر می‌کنم تا اینجا شما بچه‌ها...
‫اینجا مثلاً مهمونیه...
‫چرا اینقدر اخمو شدید؟
‫راحت باشید! لذت ببرید!
‫نمیشه که توی مهمونی اخمو و‌ ‫بداخلاق باشید.
‫بخاطر این‌کار بهتون پول می‌دیم.
‫نباید اینطوری گرفته باشید.
‫باید خوشحال باشید،
‫وگرنه با عقل جور درنمیاد.
‫من اینطوری وارد میشم.
‫اینجا می‌ایستم...
‫ببخشید.
‫شمع‌ها روشن میشن.
‫همه‌تون دور من جمع میشین،
‫و همه خوشحال و خندون هستن و ‫می‌خندن.
‫و بعد آواز می‌خونیم.
‫کیک دوست دارین؟
‫- آره. ‫- آره.
‫منم دوست دارم.
‫خب، جری...
‫صبر نمی‌کنیم؟
‫تماس گرفتن و گفتن ‫حال‌شون خوب نیست.
‫ویروس آنفولانزا همه‌جا پخش شده.
‫فکر کنم منم دارم سرما می‌خورم...
‫سه نفر کافیه؟
‫آره، فکر می‌کنم کافی باشه.
‫هی، بابا.
‫میای بازی کنیم؟
‫می‌دونی چی من رو حشری میکنه؟
‫واقعاً حشری‌م میکنه؟
‫زودباش، کیرت رو دربیار.
‫آره، می‌خوام جق بزنی...
‫خوبه، به منم نشونش بده...
‫ببین چقدر راست کردی...
‫آره!
‫فقط من رو نگاه کن...
‫ببین چطور می‌لرزم...
‫اوه، آره!
‫هرکسی که این رو ‫تماشا کنه، راست میکنه...
‫راست میکنه! راست میکنه! ‫راست میکنه!
‫هرکاری می‌خوای باهام بکن!
‫همم...
‫معمولاً بهش می‌گم شوشول، ‫ولی این یکی کیره.
‫خب، چطور پیش رفت؟
‫چی؟
‫فیلمبرداری.
‫خوب بود.
‫می‌خواستن چیکار کنن؟
‫هیچی.
‫تمام روز کجا بودی؟
‫اینجا.
‫پیش آدم‌هایِ نیازمندت.
‫یه زوجی بودن که...
‫عکس‌های زیادی داشتن.
‫این‌طوری کارها آسون‌تر میشه.
‫چرا؟
‫اینطوری می‌دونیم باید ‫از کجا شروع کنیم.
‫ما عکس نداشتیم...
‫ولی تو با ما شروع کردی.
‫زود برمی‌گردم.
‫اونا هم توی متل هستن؟
‫کیا؟
‫آدم‌هایی که می‌بینی.
‫آره.
‫امروز چی شده بود؟
‫آتیش‌سوزی.
‫خانواده بودن؟
‫یه جورایی.
‫تو رو به لرزه درمیارم
‫تو رو به جنب و جوش درمیارم
‫پسرک نشسته روی پای اون مَرد
‫سلام!
‫اینا تعداد کمی از چیزهای ‫مورد علاقه‌ی من هستن...
‫پسرک بالِ پرواز داره
‫آره، آره، آره
‫درست بموقع در لحظه‌ای‌ ‫وارد شدی که
‫شخصیتِ اصلیِ فیلم،
‫کسی که قرار بود اینجا زندگی کنه،
‫تصمیم می‌گیره توی این خونه ‫نقشش رو بازی نکنه.
‫بنابراین...
‫هستی؟
‫یا نیستی؟
‫تو رو به لرزه درمیارم
‫این خونه‌ی شماست؟
‫شوهرت کجاست؟
‫من نماینده‌ی شرکت بیمه‌ی شما هستم.
‫من «تعدیل‌کننده» هستم. ‫(کسی که میزان خسارت رو تخمین میزنه)
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.