..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
...هیچ وقت نفهمیدم
که زندگی من کِی آغاز میشه
و کِی تموم میشه
هیچ وقتِ هیچ وقت نتونستم اینها رو بفهمم
که چه مفهومی دارند، معنیشون چیه
بنابراین الان شروع می‌کنم
...به جمع کردن این نوارهای فیلم
تا به هم وصلشون کنم
ایده‌ی اولیه‌ی گذاشتنشون، به ترتیب زمانی بود
اما منصرف شدم
و تازه شروع کردم به چسباندنشون به طور اتفاقی
دقیقاً همون طور که در قفسه پیداشون کردم
...چون واقعاً نمی‌دونم
که هر قطعه از زندگیِ من متعلق به کجاست
پس بذارید اینجوری باشه
...فقط به واسطه‌ی بخت
...بی‌نظم
یک نوع ترتیب در اون وجود داره
و اون هم آرایش خودش هست
چیزی که حقیقتاً من نمی‌فهمم
همون طور که من هرگز زندگی پیرامون خودم رو نفهمیدم
زندگی واقعی، همون طور‌ که ا‌ونها ‌می‌گن
یا مردم واقعی
هیچ وقت ا‌ونها رو درک نکردم
هنوز هم نمی‌کنم
و نمی‌خواهم که درکشون کنم
زیباییِ لحظه‌ی او را در اختیار داشت# #و چیزی که در آن لحظه می‌گذشت به یادش نمی‌ماند
...بدون اینکه بدونیم، ناآگاهانه
...هر کدوم از ما حمل می‌کنیم
...بعضی از تصاویر بهشت رو
...همراه با خودمون
به جایی عمیق
شاید تصویر نباشند
...یه جور احساس مبهمی از
مکانی که در آن بودیم
مکان‌هایی وجود دارند
جاهایی که خودمان در زندگیمان پیدا کرده‌ایم
در جاهایی مثلشان بودم
جایی که حس می‌کنم، آه
اینجا شبیه بهشته، اینجا بهشت هست
بهشت این گونه بود
یا چیزی مثل اون
قطعه‌ی کوچکی از بهشت
...نه فقط مکان
به همراه دوستانم بودم
ما با هم بودیم
همراه با دوستانم، بارها
و حس کردیم
با یک حس هماهنگی یک چیز متمایز و خاص
خوشحال بودیم و حس می‌کردیم که، آه
احساس می‌کردیم در ملکوت هستیم
ولی ما همین جا بودیم، روی این زمین
#شبی با پل شاریتز#
ولی در بهشت
این لحظات کوتاه، این لحظات
که شاید این چیزی باشه ...که همه‌چیز در موردشون هست
جاودانگی رو فراموش کنید، لذت ببرید
بله، ما از این لحظات لذت بردیم
این لحظات کوتاه، این شب‌ها
و بسیاری از شب‌ها، دوستان من
هرگز دوستانم رو فراموش نخواهم کرد
فکر می‌کنم نیچه نقطه عطف زندگی‌ام هست
من باور دارم که یکی از بزرگ‌ترین
فیلسوفان در فرهنگ غربی نیچه بود
دقیق‌تر از همه
به همین دلیل بیشترین تأثیر رو روی من گذاشت
اون زندگی من رو در سال ۱۹۶۰ عوض کرد
اون رو سال ۱۹۵۹ خوندم ...من نمایش‌نامه
و بعد مقدمه‌ی نسخه‌های دوم و سوم رو خوندم
که چند سال بعد بود
...و او می گفت: "اگر فقط شعر می‌سرودم
و همه‌اش را در کتاب می‌گنجاندم ...به جای تلاش برای گفتن آن به عنوان یک فیلسوف
".این، شکست من می‌بود
:بنابراین من گفتم این کافیه
الان دیگه باید فیلم‌هام رو بسازم
اون موقع بود که کارم رو در استودیوی گرافیک ترک کردم
و (فیلم) "سلاح درختان" رو ساختم (Guns of the Trees 1971)
تصمیمش رو گرفت -
...و دائما در تلاش هست
یادمه صبح از آویینون رد شدم اتوبوس داشت سراسر فرانسه رو می‌رفت من از خواب بيدار شدم
و از پنجره، صبح رو دیدم
این روستایی‌ترین و آرام‌ترین صبحی بود که از زمان کودکی‌ام دیده بودم
با خودم فکر کردم؛ اوه، آرامشِ گمشده، و بعد برگشتم که بخوابم.
#زندگی جاریست#
زندگیِ واقعی
من اینجا هستم، در اتاق تدوینم
در این اواخر شب
دوباره این اواخر شب
...اینجا دستگاه ضبطم رو خاموش کردم
من اون رو از ابتدا برگردوندم
...همون طور که روی صداها کار می‌کنم
...اینجا هستم، فقط با عکس‌ها و صداهایم
تنها
حالا در این خانه‌ی خالی
اونا" الان ازدواج کرده"
و خوشحال هست و در بروکلین زندگی می‌کنه
ولی الان در این لحظه
اون داره با سباستین تماشا می‌کنه
‌ا‌ونها رفتند به سینما
هالیس بیرون هست، اون صبح اینجا رو ترک کرد
من قبل از اون رفتم
پس نمی‌دونم که کجاست و کی برمی‌گرده خونه
بنابراین من اینجا هستم، فقط من
به همراه گربه‌ها و صداها و تصویرهایم
و خودم
خودم
تعجب می‌کنم، از خودم تعجب می کنم
درواقع، شاید من دارم مبالغه می‌کنم
واقعاً تعجب نکرده‌ام
فقط دارم کارم رو انجام میدم
فقط دارم کار می‌کنم
اینجا کارگاه کوچک من هست
این اتاق کوچک
همراه با انبوهی از فیلم
...و آکاردئونم
اینجا یکی
و اینجا یکی دیگه
و من روی صداهایم کار می‌کنم
مطمئن نیستم که در اینجا چیکار دارم می‌کنم
همه اینها تصادفی هست
و دارم بین این حلقه‌های صدا
این‌ و او ‌یکی‌ رو برمی‌دارم
به هم می‌چسبونم و جمعشون می‌کنم
به صورت اتفاقی، مثل تصاویر
مثل وقتی که تصاویر رو در کنار هم می‌گذاشتم
کاملاً مثل وقتی که من ا‌ونها رو به فیلم تبدیل کردم
تصادفی، بدون برنامه ریزیِ قبلی
فقط به فراخور
فقط به خیال لحظه
چیزهایی که حس کردم در این لحظه باید ا‌ونها رو فیلمبرداری کنم
این یا اون، بدون اینکه دلیلشون رو بدونم
...همانند صداهایی
که من در طی این سال‌ها جمع کردم
من همه‌ی این صداها رو جمع‌آوری می‌کنم
و ا‌ونها رو اینجا، در موسیقی متن قرار می‌دم
اتفاقی
...خاطرات... خاطرات
خاطراتِ تجسمی و صوتی
...هیچ قانون و قضاوتی اینجا نیست
نه مثبت، و نه منفی
...نه خوب، نه بد
ا‌ونها فقط تصاویر و اصوات هستند
خیلی معصوم
توسط خودشون
همان طور که می‌گذرند
و می‌روند و می‌روند
بسیار بسیار معصوم
بله مردم بد هستند
سینما بی‌گناه هست
بی‌گناه
مردم معصوم‌ نیستند
نیستند
این یک فیلم سیاسی هست
پرسیدم که آیا باید به گوشه‌ی عزلت بروم# #و این کار را به تنهایی انجام دهم
صدایی گفت: نه، باید اینجا بمانی# #کارهایت را ادامه دهی
#و همه‌اش را از راه دشوار انجام دهی#
راه آسان فقط روح شما را نجات خواهد داد# #راه دشوار روح شما و چند تن دیگر را هم نجات می‌دهد
پس باید انتخاب کنید: رستگاری خودتان# #یا نجات در کنار دیگران
#زندگی جاودانه است و روح انسان هرگز نمی‌میرد#
سورپرایزی در فصل سوم هست
مردم عادی قاعدتاً چه می‌کنند؟
البته، ا‌ونها ازدواج می کنند
به همین‌ منظور، هالیس و من یعنی شخصیت اصلی این فیلم
تصمیم گرفتیم که سعی کنیم مثل افراد عادی باشیم
مصمم
تصمیم گرفتیم که ازدواج کنیم
...آه، "آلموس" با انرژیِ بی‌پایانت
"آه "ژاک لدو
لدوی عزیز
"آه، "پ‌.آدام"، "الن
کن و ریچارد
...هری، دلتنگ شوخی‌هایت هستم
دلم برای شوخی‌هایت تنگ شده
...و در این دقیقه مردی ظاهر می شود
پدر هالیس
...و برادر هالیس
جَو فرودگاه غمگین و مرطوب بود، بامزه بود داشتم به پاهای مهماندار نگاه می‌کردم و به یاد حرف :یکی از دوستان قدیمی‌ام نارابوتاس افتادم که گفته بود
تا وقتی که مرد به پاهای زن‌ها خیره شود، نباید ازدواج کند بنابراین، فکر نمی‌کنم به این زودی ازدواج کنم یوناس ۱۹۷۲
عنوان: ۱۰ ژانویه
شاهد باریدن برف هستم
همچنان دنبال چیزها می‌گردم
در مکان‌هایی که هیچ ذچیز وجود ندارد
رویا
.اتاقی برای گریه
اتاق گریه
میدانِ گریه
...اتاقی هست، اتاقی که
آنچه داخلش هست را
...هرگز نمی‌بینیم
در اتاق، زنی‌ هست
که پی در پی اشک می‌ریزد و گریه می‌کند
ما گریه‌ کردنش را می‌شنویم ولی او را نمی‌بینیم
زمینی برای گریه
اتاقی وجود دارد
...ما چیزی راجع به آنچه که”
“خودمان تجربه نکرده‌ایم، نمی‌دانیم
«جمله‌ای از امانوئل کانت»
سکوت
چه اتفاقاتی در حین سکوت‌ها رخ می‌دهد
...بله، سکوت
#خوشبختی یعنی زیبایی#
اما در لحظاتِ سکوت چه اتفاقاتی رخ می‌دهد
درد از هر زمان دیگری قوی‌تر شده‌ بخش‌هایی از بهشت‌های گمشده را دیده‌ام
می دانم که ناامیدانه سعی می‌کنم برگردم
حتی اگر صدمه ببینم
هرچه عمیق‌تر به تهی و نیستی تاب می‌خورم
بیشتر به درون خودم فرو می‌روم
هر بار بیشتر و بیشتر به ژرفای خودم می‌روم
تا اینکه احساس سرگیجه ‌کنم
...بارقه‌هایی از آسمان صاف
همچون لحظه‌ی سقوط از یک درخت در این فکرم که کجا می‌روم
هنوز هم وضوح بیش از حد و نظمِ درست و بی‌پردهِ امور وجود دارد
دیگر همیشه به طریقی به همان عدد می‌رسم
...پس بخش‌های گسیخته‌ی ترکیب‌ها و کلماتی از
کشور‌هایی که از آنان عبور کرده‌ام را قی می‌کنم؛ اندام‌های قطع‌شده، خانه‌های قتل‌عام شده
جغرافیا قلبم مسموم است
...مغزم باقی مانده در
پاره‌هایی از وحشت و غم
من هرگز تو را ناامید نخواهم کرد، دنیا
اما تو کارهای پست و منزجرکننده‌ای با من کردی
این احساس که من به جایی نمی‌روم ، که گیر کرده‌ام
مثل احساس دانته در طبقه اول
گویی که هراسانم از قدم بعدی، طبقه‌ی بعدی
تا زمانی که خودم را خلاصه نکردم، روی سطح می‌مانم
لازم نیست جلو بروم
لازم نیست تصمیم دردناک و دهشتناکی بگیرم
یا انتخاب کنم که به کجا و چطور می‌روم
زیرا در اعماق تصمیماتِ هولناکِ زیادی‌ست که باید اتخاذ کنم
و همچنین اقدامات وحشتناکی برای انجام دادن
در چهل سالگی هست که ما می‌میریم؛ کسانی که در بیست سالگی نمرده‌اند
در چهل سالگی هست که به خودمان، بدنمان و روحمان خیانت می‌کنیم
با ماندن بر روی سطح یا ادامه دادن
اما با استفاده از ساده‌ترین تصمیمات، عقب‌ماندگی
روحمان را با هزاران تجسم به عقب پرتاب می‌کنیم
اما الان به آخر نزدیک شده‌ام
سوال این است که آیا من این کار را انجام خواهم داد یا خیر
زندگی برایم بسیار دردناک شده بود اما باز از خودم می‌پرسم
من برای بیرون آمدن از این مکان چه کاری انجام می‌دهم
با زندگی‌ام چه می‌کنم
مدت زیادی طول کشید تا بفهمم که این عشق است
این همان چیزی هست که فرد را از سنگ، درختان و باران متمایز می‌کند
اینکه می‌توانیم عشقمان را از دست دهیم و آن عشق از طریق دوست داشتن رشد ‌کند
بله، من گمشده‌ام کاملاً گمشده‌ام
زمانی بود که می‌خواستم جهان را عوض کنم
می‌خواستم اسلحه را بردارم و فرار کنم
در میان تمدن غربی
حالا می‌خواهم که دیگران را تنها بگذارم
آنها سرنوشت دهشتناک خود را در انتظار دارند
حالا می‌خواهم خودم راهم را بروم
به سوی شب سیاه خودم
بنابراین مسیرم را عوض می‌کنم و به داخلش می‌روم
می‌جهم در تاریکی‌هایم
حس می‌کنم که به زودی چیزی یا طریقی باید وجود داشته باشد
چیزی که به من علامتی دهد
برای رفتن به یک راه یا دیگری
باید خیلی مراقب و هشیار باشم
کاملاً روشنفکر من می‌دانم که می‌آید
مثل یک خوابگرد در انتظار اشاره‌ای پنهان قدم می‌زنم
آماده برای رفتن به یک راه یا دیگری
مشغول شنیدن سکوت عظیم سپید در انتظار کوچک‌ترین نشان یا تماس
و من در اینجا تنها و دور از شما می‌نشینم
اکنون شب است و به همه چیز در اطرافم می‌اندیشم
و به تو فکر می‌کنم
در چشمانت و در عشقت دیدمش
...تو نیز به سوی اعماق وجود خودت می‌چرخی
در چرخه‌های طولانی‌تر و طولانی‌تر
خوشحالی و درد را در چشمانت دیدم
و بازتابِ بهشتِ گم شده‌، بازیابی شد و دوباره گم شد
و این تنهاییِ ظالمانه و خوشبختی
بله، و در این مورد تأمل می‌کنم
و من به تو فکر می‌کنم، همانند دو فضانورد تنها در فضای سرد بیرونی
همین طور که دیروقتی هست در تنهایی نشسته‌ام
و درباره‌ی همه اینها فکر می‌کنم
بنابراین، بینندگان عزیز
وارد داستان چهارم شدیم
متأسفم
که چیزی نیست
هنوز هیچ چیز غیر معمول و شگفت‌انگیزی
در این فیلم اتفاق نیوفتاده
هیچ چیز فوق‌العاده‌ای
این فقط فعالیت‌های روزانه و زندگی ساده است
هیچ نمایشی
هیچ اوج یا تنش بزرگی نیست
که بعد از این چه خواهد شد
در واقع، عنوان این فیلم
به شما می‌گوید که چه اتفاقی خواهد افتاد
فکر می‌کنم حالا متوجه شدید
که من هیچ تعلیقی رو دوست ندارم
می‌خواهم که دقیقاً بدونید
یا حداقل تقریباً، که چه چیزی خواهد آمد
و چه اتفاقی خواهد افتاد
دوباره، همان‌طور که متوجه شدید
به هر ‌حال هیچ چیز خاصی اتفاق نمی‌افتد
پس ادامه می‌دهیم
و ببینید‌، شاید اتفاقی افتاد
شاید
اگر نیفتاد، من را ببخشید بینندگان عزیز
اگر اتفاقی حادث نشد
به هر‌ حال ادامه بدهیم
زندگی این گونه است
همیشه بیشتر یکنواخت
دائماً یکنواخت
روز‌ها یکی پس از دیگری
ثانیه‌ها یکی پس از دیگری
خب، حالا من به شما تعلیق می‌دهم و خواهیم دید
که زمان چگونه می‌گذرد
دقیقاً یک دقیقه ضبط می‌کنم
از حالا
در این فیلم هیچ اتفاقی نمی‌افتد
پایان، این یک دقیقه بود
دقیقه بیشتر از آن چیزی هست که فکر می‌کنیم
به دنبال چیزهایی باشید که چیزی در آن نیست
و اکنون مه ماسه‌ها را پوشانده
و مه ماسه ها را پوشانده
کاملاً تنها بودم
برای مدت طولانی
برای مدت طولانی کاملاً تنها بودم
برای مدتی طولانی
۱۹۶۰
او زیر درخت نشسته
در پارک
مشغول گوش دادن به برگ های درختانِ در معرض باد
آن روز می‌خواستی با من بیایی
ولی نتوانستی
تنها رفتم ولی مثل همیشه نبود
گفتی که حس می‌کنم
که در یکی از زندگی‌هایم
در سیرک کاری داشتم
گفتی که می‌تونم تو رو در اسپانیا ببینم
عنوان: نهم ژانویه
بدون تصویر
فقط صدای‌ لوئیس و طوفان
که بحث می‌کنند درباره چیزی
سخنان عرفانی
بینندگان عزیز
نیمه شب است
با شما صحبت می‌کنم
و خیلی دیروقته
...در اتاق کوچکم
دارم به این تصاویر نگاه می‌کنم
و تلاش می‌کنم که برایتان صداهایی فراهم کنم
برای مطابقت با این تصاویر و تصوّرات من
ذهنم دست از کار کشید
دارم این عکس‌ها رو تماشا می‌کنم
بعد از سال‌های سال
همه چیز رو شناختم و به یاد آوردم
به شما چه می‌توانم بگویم چه می‌توانم به شما بگویم
...نه، نه، این‌ها فقط تصاویری هستند که
برای من معنی خاصی دارند
و ممکنه که برای شما هیچ مفهومی نداشته باشه
سپس ناگهان در این نیمه شب
...فکر کردم که
هیچ تصویری نیست
که کسی نتواند آن را با خود پیوند بدهد
...منظورم این است که تمام ‌تصاویرِ اطراف ما
...زمانی که زندگی‌مان را می‌گذرانیم
...و من از آن‌ها فیلمبرداری می‌کنم
تفاوت چندانی ندارند
از آنچه که در زندگی دیده‌اید و تجربه کرده‌اید
زندگی‌های ما بسیار شبیه به یکدیگر هستند
آه، بلایک عزیزم
فقط قطره‌ای از آب
که همه‌ی ما داخلش هستیم
و تفاوت بزرگی وجود ندارد
تفاوت اساسی
بین تو و من
هیچ اختلاف اساسی‌
تا حالا به نتیجه‌ای رسیده‌ باشید
که چیزی که می‌بینید
به نوعی شاهکاری از هیچ است
هیچ چیز
حتماً متوجه وسواسِ من شده‌اید
با چیزی که هیچ‌ تلقی می‌شود
در سینما و در زندگی
و هیچ چیز مهمی نیست
...همه‌ی ما به دنبال آن چیزهای بسیار مهم هستیم
چیز‌های بسیار مهم
و در اینجا هیچ چیز مهمی نیست، هیچ چیز
این‌ها فقط صحنه های ساده روزانه هستند
جشن‌ها و شادی‌های شخصیِ ساده
هیچ چیز مهمی نیست
این هیچ چیز نیست
هیچ چیز
برای این‌ که، اگر هرگز تجربه نکرده‌اید
حظ و وجد یک کودک رو
وقتی که اولین قدم‌هاش رو بر‌می‌داره
اهمیت باور‌نکردنی‌ِ اون لحظه
...وقتی که در اون کودک اولین قدم‌هاش رو برمی‌داره
...یا اهمیت باورنکردنی‌ِ
درخت در بهار
ناگهان همه جوانه‌ می‌زنند
همگی جوانه می‌زنند
معجزه
معجزه‌ی هر‌ روز
لحظات کوچکی از بهشت
که الان اینجاست
لحظه‌ی بعد، شاید همه چیز تمام شود
کاملاً ناچیز
...ولی، مهم
خواننده باید ادامه دهد"
نه صرفاً یا عمدتاً
با کنجکاویِ ماشینی و غیرفکری
یا با تمایلِ بی‌قرار برای رسیدن به راه‌حل نهایی
بلکه با توجه به فعالیت لذت‌بخشِ
"سفر شخصی خود
سموئل تیلور کولریج
در ماه ژوئن هستیم؟ بله، ۲۶ ژوئن
بیست و ششم، ما باید در این روز به همدیگر چه بگوییم؟
۲۳ ژوئن
:صدایی گفت
لازم نیست که جایی بری
فقط باید خودت رو آماده کنی
خودت رو آماده کن
و بدان که اون اینجا است
خودش می‌آید
کار شما اینجاست، خودش خواهد آمد
فقط باید اعتماد داشت و فهمیده بود
و بی‌آلایش و آماده
نگران نباش
دلسرد نشو، خواهد آمد
وقتی که بیننده، که شما هستید
به فصل ۶ می‌رسد
اون، که شما هستید
...انتظار دارید که بیشتر راجع به
شخصیت اصلی دریابید
که منم، شخصیت اصلی فیلم
بنابراین نمی‌خواهم شما را ناامید کنم
تنها چیزی که می‌خواهم به شما بگویم، اینجاست
من در تمامِ تصاویرِ این فیلم هستم
در هر فریم این فیلم هستم
:تنها چیزی که هست، اینه که باید بدونید که چطور این عکس‌ها رو بخونید
چطور؟
...هیچ کدوم از این فرانسوی‌ها به شما نگفتند
که تصاویر رو چطور می‌خونند؟
بله، به‌ شما گفته‌اند
پس‌، لطفاً، این تصاویر رو بخونید
اون موقع شما همه چیز رو در مورد من خواهید دانست
پس، این هم از فصل ۶
آه، تابستان‌های نیویورک
تابستان، وقتی که همه شهر رو ترک می‌کنند
وقتی که می‌تونم خیابون‌ها رو بگردم
و خورشید که بر خیابان می درخشد
و عرق کردن و گرما
دوستش دارم، به وجد میام
در طی این روز‌ها و هفته‌های نیمه‌ی تابستان
گرم‌ترین اوقات نیویورک
دوستش دارم، نیویورک رو وقتی که گرم هست دوست دارم
و عرق‌ می‌کنم و تو خیابون‌ها قدم می‌زنم
تمام عمرم در نیویورک رو در این خیابان‌ها راه رفتم
سال‌های زیاد
از آن‌ها خاطراتی دارم
سال‌های سال پیش
تابستان‌ها، تابستان‌های نیویورک
به وجد آمده
اتاق‌های مرکز‌ نیویورک گرم ‌هستند
و باد اسرار‌آمیزی از پنجره می‌آید
و پرده‌ها به آرامی تکان می‌خورند
آه، بادهای تابستان نیویورک
می‌نشینید یا شاید هم دراز می‌کشید
در تخت گرمتون و در اتاق گرمتون
و عرق می‌کنید و نمی‌دانید چه بنوشید
و هر چه می‌نوشید به سرعت بیرون می‌آید
...از پوستتون، به عنوان عرق
آه ، آن روزهایی که من دوستشان دارم
و شما کنار پنجره نشستید و به بیرون نگاه می‌کنید
و احتمالاً حتی یک پنکه روشن هم ندارید
و همچنین داخل اتاق هم گرم است و به بیرون نگاه می‌کنی
و تنها چیزی که می‌بینید نور خورشید است که همه جا را پوشیده
و سپس به پارک می‌روی
و بین چمن‌ها می‌خوابی و به آسمان آبی نگاه می‌کنی
شاید اصلاً یک ابر هم در آن نباشد
و گرم است، و گرم است
میلیون‌ها نفر دور و برت هستند، روی پتو‌هاشان
درختان، درختان
و تو اینجایی ، شاید به تنهایی
در نیمه‌ی تابستان
آه، چه شور و هیجانی، چه تب ‌و تابی
...همین طور که شما رو تماشا می‌کردم در این لحظه
...فکر کردم
...نمی‌تواند هیچ چیز زیباتر
...یا مهم‌تری روی این زمین باشد
بين بهشت و زمین
همان طور که شما آنجا با هم یکی بودید
یگانه با بهشت ​​و زمین
زندگی بخشیدن
"جان بخشیدن به "اونا
آن لحظه تو را تحسین کردم و می‌دانستم
که تو کاملاً جای دیگری بودی
جایی که من هیچ وقت نمی‌توانم در آن باشم
چیزی که هرگز نمی‌توانم کاملاً درک کنم
زیباییِ لحظه
این لحظه
...فراتر بود از
هر کلمه‌ای
و حالا این جمله‌ای از ویلیام کارلوس ویلیامز است
:از زندگینامه‌اش
...رسالت شاعر"
...در مقولات چیز‌های مبهم نیست
بلکه به طرز خاص نوشتن است
همان طوری که پزشک بر روی بیمار کار می‌کند
...بر روی چیزهایی که پیش از او
در موارد خاص وجود دارد "برای نوشتن جهانی کشف نشده
:جان دووی گفته
...اتفاقی کشف کردم"
که این جا تنها جهانی هست
"که بر روی آن تمام هنرها ساخته شده
نقل قول تمام شد
زیر درخت در پارک نشسته‌ است# #و به برگ‌ها گوش می‌دهد
:صدایی گفت”# #”همه‌‌ی اعمال باید دعا باشند
ناگهان همه صداها متوقف می‌شوند
"تئاتر سایه، نمایش "مرد سی ساله
فصل اول، قطعی برق در سال ۱۹۶۵
توسط کن جکوبز
نوئل شریدن در نقش: مرد سی ساله
و فلو بث در نقش: دخترش
نمایش سایه‌ی زنده در نیمه شب
این جمعه و شنبه در سینماتک
یک و نیم دلار
مخاطبان عزیزم
فکر می‌کنم حالا به درک دیگری رسیدید
اون هم اینکه، من واقعاً فیلمساز نیستم
فیلمی نمی‌سازم... فقط فیلمبرداری می‌کنم
همیشه فکرم مشغول فیلمبرداری هست من واقعاً یک فیلمبردارم
فقط من هستم و دوربین بولکسم
من این زندگی رو با بولکس می‌گذرونم
و باید اونچه رو که می‌بینم فیلم بگیرم
اونچه که اینجا اتفاق می‌افته
چه سرخوشی‌ایی که فقط فیلم‌ بگیرم
چرا مجبورم فیلم بسازم در حالی که می‌تونم فقط ‌فیلمبرداری کنم
در حالی که می‌تونم واقعیتِ واقع شده رو فیلمبرداری کنم
در مقابل من، لحظه، دوستانم و هر‌ چه می‌بینم
شاید حتی نتونم زندگی واقعی رو فیلم بردارم‌
شاید فقط از خاطراتم فیلم برمی‌دارم
به هر حال اهمیتی نمی‌دهم، فقط باید فیلم بگیرم
مثلاً، باید از برف فیلم بگیرم
باید از برف فیلم بگیرم
مگر چقدر برف در نیویورک هست؟
ولی شما در کار‌های من زیاد برف می‌بینید
برف مثل لجن در لوردز هست (شهری در فرانسه)
...چرا هر وقت که می‌خوان بهشت رو نقاشی کنن
درخت‌های مرموز و خوش رنگ نشون می‌دن؟
!نه
بهشت، بهشت من پر از برف بود
بهشت من پر از برف بود
دارم بهتون می‌گم که بهشت من پر از برف سفید و نرم بود
و باید در اون غلت می‌زدم
و شاد و آزاد بودم
در بهشت بودم
:می‌دونستم، می‌دونم
وقتی بچه بودم در بهشت بودم
می‌دونم
فکر می‌کنم، احساساتی‌ام
می‌تونید من رو رومانتیک صدا کنید
اشکالی نداره
نمی‌فهمم
هیچ وقت واقعاً درک نکردم
و هیچ وقت زندگی نکردم
در آنچه که شما دنیای واقعی می‌نامید
زندگی کردم، می‌کنم
در دنیای خیالی
جایی که به اندازه‌ی هر دنیای دیگری واقعی هست
...واقعی، مثل دنیا‌های واقعیِ
آدم‌های اطرافم
شما هم در دنیاهای خیالی‌تان زندگی‌ می‌کنید
چیزی که می‌بینید
دنیای خیالی من هست
که برای من اصلاً خیالی نیست
واقعی هست
واقعی به اندازه‌ی هر چیز دیگه‌ایی زیر نور خورشید
پس بیایید ادامه بدیم
...همون طور که قرار می‌دم
این قطعاتِ فیلم رو به همدیگه
در این شب دیر وقت
به خودم فکر می‌کنم
فکر می‌کنم که چطور در طول این سال‌ها
خودم رو با لایه‌هایی از شهرنشینی -و تمدن- پوشاند‌ه‌ام
لایه‌های خیلی زیاد
...که الان حتی خودم هم
...متوجه نمی‌شم که چقدر ساده زخم‌هایی
در اعماقم شکل گرفته‌اند
در اعماقم، توسط چیز‌هایی که حتی بهشون شک نمی‌کنم
از تمدن و شهرسازی چه‌ می‌دانم ...از این زندگی
چیزی نمی‌دانم، چیزی را نمی‌فهمم
چیزی نمی‌دانم، هیچ چیز نمی‌دانم
نمی‌دانم چگونه به این نقطه رسیدم
در زندگی‌ام چگونه به این نقطه رسیدم
اما پیش می‌روم
به آرامی، پیش می‌روم
و بارقه‌هایی گذرا از خوشبختی و زیبایی به مسیرم می‌خورند
تصادفی، وقتی که حتی انتظار آنها را ندارم
...وقتی که حتی انتظارشان را ندارم
بنابراین پیش می‌روم
پیش می‌روم، دوستان
به دیگران حسادت می‌کنم، به نظر می‌رسد# #آنها در مرکز اهمیت و جاذبه قرار دارند
اما به نظرم می‌رسد که در پروازی دائمی# #برای استراحت، زندگی می‌کنم
...حیوانات را می‌فهمم
...گاوها، اسب‌ها، گربه‌ها، سگ‌ها
ولی مردم را، نه
...مردم را نمی‌فهمم
...خب، ادامه بدهیم
...زندگی ادامه دارد
...دوربینم... برای فیلم گرفتن
فیلمی نمی‌سازم، فقط فیلمبرداری می‌کنم
اکستازیِ فیلمبرداری
فقط فیلمبرداریِ زندگیِ پیرامونم
آنچه می‌بینم، واکنش‌هایم با آنها
انگشتانم، چشم‌هایم، چه واکنش‌هایی دارند ...در این لحظه، اکنون
در همین لحظه که اینها همه اتفاق می‌افتد
...آه، چه وجدی
دهم ژوئن ۱۹۷۹ "کنسرتِ "اونا
چی گفتی؟ چی گفتی؟
!تولدت مبارک
تولدت مبارک، یوناس عزیز
ادامه می‌دهیم
آخرای شب هست
در نیویورک، در اتاق کوچکم
جایی که دارم همه‌ی این قطعات رو به هم وصل می‌کنم
به نظر می‌رسه که تنها زمانی که برای خودم دارم
این ساعات آخر شب هست
وقتی همه خوابند
وقتی که هوا صاف‌تر هست
از اون همه شلوغی‌های روزانه
و فعالیت‌ها
اینها بخش‌های کوچکی از زمان هستند
و البته همیشه همین و مثل این بوده
...برای همین هست که این فیلم تشکیل شده از
...قطعات ‌و تکه‌های کوچکی
از زمان
زمانی از زندگی -عمر- من
تکه‌هایی کوچک
اما گاهی اوقات این تکه‌ها
یعنی همه چیزِ موجود
همون طور که بلیک گفت (ویلیام بلیک، شاعر انگلیسی)
در پس زمینه
می‌تونید بعضی از سر و صدا‌های جشن سال نو رو بشنوید
سال ۱۹۹۹
به ۲۰۰۰
فردا اولین روز هست
از سال ۲۰۰۰
اینجا‌ هستم، در اتاق تدوینم
امروز حدود ۱۵۰‌ تا متصل کردم
و به فیلم‌های قدیمی‌ام نگاه‌ می‌کنم
فیلم‌هایی از قرن بیستم
ربع آخر قرن بیستم
در حالی که جهان، سال نو رو جشن می‌گیره
...سال نو رو
من تمام سال‌های گذشته
رو جشن می‌گیرم
توی این فیلم
تا پایان این هزاره، بیست دقیقه مونده
همین طور که در این اتاق تدوین نشسته‌ام
مشغول چسباندن فیلم
چسباندن تکه‌هایی از گذشته‌ام
هزاره‌ی خودم
هر کدوم از ما
هزاره‌ی خودش، و هزاران سال خودش داره
و اونها می‌تونن طولانی‌تر و یا مختصرتر باشند
و الان که این فیلم‌ها رو می‌بینم
کاملاً از دنیای دیگه‌ایی به اون نگاه می‌کنم
اکنون در جایی کاملاً متفاوت هستم
این منم، اینجا
و دیگر من نیستم
...چون من کسی‌ام که
اکنون به آن نگاه می‌کنم
خودم، دوستانم، زندگی‌ام
ربع آخر قرن
حدود ۱۷ دقیقه مانده
به پایان این قرن، این هزاره
فقط زمان‌ است، زمان می‌گذرد، زندگی می‌گذرد
کاملاً مثل این فیلم
که از ورودی پرژکتور عبور می‌کند
ورودی پروژکتور
این فیلم، این تصاویر
به صورت تصادفی، در زمان‌های مختلف
خیلی وقت پیش ضبط شده‌اند
...و منظورشان همان چیزی هست
که هستند
و چیزی غیر از خودشان نیستند
#نیمی از روز رو خوابیدم و هیچ کس تنبیهم نکرد# #ایسا#
پارک مرکزی
یکشنبه‌ها یکشنبه‌ها در پارک مرکزی
وقتی روی چمن می‌نشینی
وقتی با دوستانت بر روی چمن می‌نشینید
شاید با یک بطری شراب
و مقداری پنیر و سوسیسِ ایتالیایی
آه، وجد، زیبایی، خوشبختی
یکشنبه‌ها در پارک مرکزی (روز تعطیل)
اگر هرگز یکشنبه‌ی خودتون رو
مثل بسیاری از یکشنبه‌هایی که من در اینجا گذرانده‌ام، نگذراندید
...هرگز خوشبختی، لذت
اکستازی و زیباییِ پارک مرکزی در یکشنبه‌ها رو درک نمی‌کنید
پارک مرکزی، تابستان‌های پارک مرکزی
تابستان در پارک مرکزی
فصل‌ها در نیویورک می‌گذرند
به آرامی
اغلب متوجهش نمی‌شویم
اینجا زمستان است
و ناگهان، قبل از اینکه متوجه شوید، بهار می‌رسد
گاهی فکر می‌کنید هنوز بهار است
و بعد آن برف می‌بارد
ناگهان
و بعد دوباره بهار می‌رسد
و ناگهان همه چیز شکوفا می‌شود
همه چیز شکوفا می‌شود
می‌دانید که بهاران است
بله، بهاران است
و بعد به پارک مرکزی می‌روید
...دوستان من، بهار و تابستان در نیویورک
فکر نمی‌کنم من رو باور کنید
اما به شما می‌گویم که
نیویورک در بهار زیباست
و وقتی تابستان می‌رسد، به وجد ‌آمده‌ام
نمی‌خواهم هیچ جا بروم
می‌خواهم اینجا، در نیویورک بمانم
...خاطرات، خاطرات
می‌آیند و می‌روند؛ در هیچ‌ نظمِ مشخصی
این را به یاد دارم، آن را به یاد می‌آورم
مکان‌ها، چهره‌ها
،موقعیت‌ها
می‌آیند و می‌روند
دوستان عزیزم
برای بودن در بهشت
باید با دوستانِ خوبِ قدیمی‌تان باشید
آه، دوستانم
ساعت‌ها و عصر‌هایی که با هم گذراندیم
بهشت بودند
همان طور که زمان پیش می‌رود
هیچ چیز مهم‌تر از
!دوست خوب نیست، دوستان من
23آوریل، ۱۹۸۲
در حالی که در اتاقم نشسته‌ام
...در این اواخر شب
...به بعضی از تصاویری نگاه‌ می‌کنم
که به هم متصلشون کردم
...در عجبم که چند نفر از شما
ممکن است این تصاویر را ببیند و به جا آورد
الان با تو صحبت می‌کنم، اونها
و سباستین و هالیس
اکنون با شما صحبت می‌کنم
اینها خاطرات من هستند
...و خاطرات شما از
همان لحظات
اگر هر‌ کدام را به خاطر دارید، خیلی فرق می‌کند
اینها خاطرات من هستند
همان چیزهایی که در حال فیلمبرداری می‌دیدم
فکر می‌کنم سراسر کودکی‌ام
در حال فیلم برداری از خاطراتم بودم
کودکی‌ام
همون طور که از کودکی شما فیلم می‌گرفتم
لحظاتی که به آنها واکنش نشان می‌دادم را انتخاب کردم
به یاد کودکی‌ام
نمی‌دانم چقدر خودتان را در آن خواهید دید
اگر چه اینها همه واقعیت هستند
اینها همه زندگیِ واقعی بودند
شما در هر فریمِ این فیلم هستید‌
اگر چه توسط من دیده می‌شوند
اما شما هستید
همه چیز را متفاوت خواهید دید
#زندگی پیش می‌رود# کاملاً یک چیز متفاوت هستند
این تصاویر
برای شما به نسبت من
بله، دوباره آخر شب است
شهر خواب هست
اینجا تنها
...به این تصاویر
...بخش‌هایی از زندگی من و شما، نگاه می‌کنم و
...با این میکروفن حرف می‌زنم
...به تنهایی، به تنهایی
...چرا من از همه‌ی اینها فیلم‌برداری می‌کنم
هنوز در این پروانس هستم (ناحیه‌ای در جنوب فرانسه)
امشب، اینجا
در اتاق تدوینم
این آخر شب
در پروانس هستم
من خورشید و روشنایی را حس می کنم
مناظر‌، درختان و گل‌ها را می‌بینم
می توانم هوای پروانس را حس کنم
و می‌توانم خوشبختی را احساس کنم
خوشبختیِ آن تابستان را در پروانس
در حالی که ما؛ هالیس و من
بالا و پایین اینجا را رانندگی می‌کردیم
...دور تپه‌ها و شهر‌های کوچکِ
!پروانس
در حالی که شراب پروانس را می‌نوشیدیم
هوای پروانس
آه، خوشبختی و سرخوشیِ آن تابستان
هنوز و در این لحظه هم، با من مانده
قوی‌تر است از هر چیزی که تا به حال تجربه کرده‌ام
تا به امروز، امروز، در نیویورک
بسیار قوی‌تر، بسیار نزدیک‌تر و واقعی‌تر است
از من در مورد زیبایی سؤال می کنید درباره زیبایی چه می‌دانم؟
اما می‌دانم که من لحظات شادی را تجربه کردم
لحظات خوشبختی، اگر زیبایی‌ایی وجود داشته باشد
این زیبایی بود
پروانس زیباست، عاشق بودن زیباست
نوشیدن شرابِ پروانس زیباست
زیبایی این است، دوستان من
بله، دوستی زیباست
نوشیدن یک جرعه شراب با دوستان
دوستان جدید و قدیمی، زیبا هستند
برایت امشب می‌نوشم، اینجا
به تنهایی، لیوانم را بلند می‌کنم
از شراب پروانس
شرابِ "بین".، به سلامتیِ شما دوستان عزیز
بینندگان عزیزم
در حالی که ادامه می‌دهیم
هیچ عذاب وجدانی ندارم
...از اینکه باعث می‌شوم شما
...این لحظات بسیار شخصی و
کم‌اهمیت زندگی من رو ببینید
همه‌ی ما دنبال چیز‌های مهم‌تری را می‌جوییم
چیزی مهم‌تر
در حالی که زندگی جاری است
در مقطعی می‌فهمیم
که یک روز، روز دیگر را دنبال می‌کند
و چیز‌هایی که دیروز احساس می‌کردیم مهم هستند
امروز فراموششان کردیم
زندگی ادامه دارد ...زندگی در جریان است
همچنین آنچه برای من مهم است ممکن است برای شما کاملاً بی‌اهمیت باشد
...کاملاً بی‌اهمیت برای شما
اگر چه در پایان همه چیز درمی‌گذرد
به جز همین لحظه
و در ثانیه‌ی بعدی، ما در لحظه دیگری قرار داریم
و چیز دیگری اتفاق می‌افتد و بقیه‌ی چیز‌هایی که رفته‌اند
...گذشتند‌
...و خاطره شدند، خاطره
...اما بعضی خاطرات
هیچ وقت از بین نمی‌روند و نمی‌گذرند
واقعاً از بین نمی‌روند و همیشه هستند
و بعضاً شما را تصرف می‌کنند
و از هر واقعیت پیرامونمان هم قوی‌تر می‌شوند
اکنون
این... واقعیت است
این واقعیت است
این واقعاً واقعی است
هر چند همان طور که می‌گویند دیگر اینجا نیست
دیگر اینجا نیست
اما برای من اینجاست
اینجا و اکنون
در آن لحظه همه چیز به صورت# #بخش‌هایی، به من برگشت
،او گفت، وقتی عصبی هستم# #حس باشکوهی دارم
#فیلمی درباره‌ی افرادی که بحث و جدال نمی‌کنند#
#و عاشق یکدیگر هستند#
نمی‌دانم زندگی چیست
من چیزی در مورد زندگی نمی‌دانم
هیچ وقت زندگی رو نفهمیدم
زندگیِ واقعی
واقعاً کجا زندگی می‌کنم؟ نمی‌دانم
نمی دانم از کجا می‌آیم
و کجا می‌روم
کجا هستم، هستم، نمی‌دانم
نمی‌دانم کجا هستم
کجا می‌روم و از کجا آمده‌ام؟
چیزی در مورد زندگی نمی‌دانم
اما زیبایی‌هایی دیده‌ام
...بارقه‌هایی کوتاه
...از زیبایی و خوشبختی
را دیده‌ام، می‌دانم
کم وبیش زیبایی و خوشبختی دیده‌ام
همچنان که پیش می‌رفتم# #جلوه‌هایی از زیبایی را دیدم
بله، زیبایی
#هنوز هم در حافظه‌ی من زیباست#
نمی‌دانم کجا هستم
#واقعی، به اندازه‌ی همان موقع#
#بله، واقعی به اندازه‌ی این فیلم#
نمی‌دانم کجا هستم
اما می‌دانم که تجربه‌ کرده‌ام
لحظاتی از زیبایی را
لحظاتی کوتاه از زیبایی و خوشبختی
در حالی که پیش می‌روم
!در حالی که به جلو حرکت می‌کنم، دوستان من
...می‌دانم، می‌دانم که تجربه کرده‌ام
برخی از لحظاتِ کوتاهِ زیبایی را
!دوستان من، دوستان من
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.