..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫بعد از ظهر
‫خیلی سنگینه
‫آنت، حلقه...
‫- قرص‌هات رو خوردی؟ ‫- به‌م اعتماد کن
‫نمی‌خواد هرروز بپرسی. خسته‌کننده‌س
‫کلا سوال دیگه‌ای نداری از من بپرسی؟
‫وقتی خوابی دل بیدار کردنت رو ندارم
‫با خودم می‌گم اگه بیدارت کنم واویلا می‌شه
‫اما خب خوابی دیگه
‫پس چرا می‌خوای بیدارم کنی؟
‫خیلی خوب، خیلی خوب. اصلا نمی‌خوام
‫پس مشکل کجاست؟
‫تو جوونی و تنها هم‌نشینت منم
‫- این‌جوری نیست ‫- پس چی؟
‫- نکنه گیر کردی؟ ‫- سر نگارش؟ نه
‫نمی‌تونم دست نگه دارم
‫نگرانم که [مبادا] دست نگه دارم
‫عادی نیست
‫برنمی‌تابم
‫دیگه کلا چیزی رو احساس نمی‌کنم
‫چطوری؟
‫تو خوب نباشی من هم نیستم
‫- اما تو که به من نیازی نداری، داری؟ ‫- نیاز
‫آدم به چی نیاز داره؟
‫شجاعت، عقل، امید
‫باور
‫تو به چی باور داری؟
‫به لحظات خاص
‫مخصوصا از اون غیرمنتظره‌هاش
‫اگه توقع‌ت رو بیاری پایین همه‌چی آسون‌تره
‫توقع من زیاده؟
‫- آره، اما توقعِ چی داری؟ ‫- توقع چیزی ندارم
‫می‌خوام یه چیزی رو پیشکش کنم. ‫متوجه می‌شی؟
‫من رو می‌فهمی؟
‫- آبی ‫- سلام، داداش کوچولو
‫سلام
‫می‌تونم بازی کنم؟
‫- می‌تونه بازی کنه؟ ‫- بعدا
‫دوباره
‫- چقدر طول می‌کشه تا تموم شه؟ ‫- چه بدونیم
‫میمی داره من رو می‌اندازه بیرون
‫قالی کجاست؟
‫تو خشک‌شویی؟
‫قرمز
‫من گرسنه ام
‫آبی
‫میمی اتاق من رو گرفته. هیچ خبر نداشتم
‫اصلا از من نپرسیدن
‫می‌تونستن زنگ بزنن بپرسن
‫اما میمی که یک چیزی می‌خواد...
‫الان اتاق مهمون دست منه
‫یعنی الان اتاق ندارم!
‫دیشب نتونستم بخوابم
‫و همچین که خوابم برد، باز بیدار شدم
‫ساعت یک و نیم بود، دوباره بیدار شدم
‫فکر کن نشه صاف دراز کشید، ‫همه‌چی هم حس خارش بده
‫بی‌رمق، خیس عرق
‫رفتم اتاق میمی
‫دیدم چراغ اتاق تو خاموش بود
‫و کنار میمی تو تخت قدیمی‌م دراز کشیدم
‫- بعد خوابت برد؟ ‫- آره
‫باز بیدار می‌شدم ‫ها، ولی بدک نبود
‫بعدش آواز پرنده‌ها بلند شد و نور دراومد
‫اون‌وقت فوری برگشتم تو اون یکی اتاق
‫نمی‌خواستم بو ببرن اونجا ام. ‫اما مسخره‌ست دیگه
‫الان همه‌چی فرق کرده
‫سلام، مامان
‫این‌‍جایی
‫نمی‌دونستم چی بخرم
‫- دفعه بعد یه چیزی می‌آرم ‫- ماست هست
‫- آگنس کجاست؟ ‫- بیرونه
‫- برنامه‌ت چیه؟ ‫- هیچی
‫برم دوش بگیرم
‫- چیزی نمی‌خوری؟ ‫- فعلا نه
‫گل‌ها رو نگاه
‫آره دیدمشون. برای منه؟ ممنون
‫من برم دوش بگیرم
‫- مامانی ‫- اینجا ام
‫- بگو کی برنده شد! ‫- الکس
‫نه. من دو تا چهارده داشتم
‫یعنی اولش یه صفر داشتم
‫بعد کارت‌ها رو تاخت زدیم. ‫الکس گفت [بزنیم]
‫بعدش الکس آبی رو گذاشت وسط، ‫یه چهارِ آبی
‫من یه صفر آبی داشتم، ‫بعد کارت‌ها رو تاخت زدیم
‫قبلش الکس دو تا چهارده ‫داشت، بعد افتاد دست من
‫پنج تا کارت بد دستم بود، بعد ‫افتادن دست الکس و من بردم
‫فهمیدی؟ چه‌کار می‌کنی؟
‫اول دوچرخه‌م رو تعمیر ‫کنم بعدش برم آژانس مسافرتی
‫کدوم آژانس مسافرتی؟
‫یقه‌ش داره می‌افته
‫نمی‌شه که بندازمش دور
‫گمونم باید چند تا پیراهن ‫نو برای الکس بخرم
‫کنار می‌آیین؟
‫یعنی چی؟
‫تو و الکس. خوب پیش می‌رین؟
‫یه چیزی بگو
‫گمونم
‫یعنی چی؟
‫نگران نباش. کنار می‌آییم
‫نمی‌دونم چی فکر می‌کنی
‫- الکس خیلی ناجور به نظر می‌آد ‫- جدی؟
‫آره، اگه یه مدتی ندیده باشی‌ش [می‌فهمی]
‫- یه چیزی بگو ‫- ناچاره واجبات رو انجام بده
‫چی؟
‫گوش نمی‌دی
‫- دکتر مرتب سر می‌زنه؟ ‫- آره، کلا ضعیف شده، همین
‫ضعیف‌تر هم می‌شه، ‫باید باهاش مهربون باشیم
‫بعضی‌ها تو 80 سالگی ‫ضعیف می‌شن، بعضی هم تو 60
‫بعضی‌ها رو هم خدا می‌دونه
‫- قالیچه‌ها کجا ان؟ ‫- فروش رفت
‫جدی که نمی‌گی؟
‫تو خشک‌شویی ان
‫- کدوم یکی؟ ‫- فروختم‌شون
‫اما خب کنار می‌آییم
‫- با پولش چه کردی؟ ‫- مامان
‫اون فرش‌ها عتیقه بودن
‫- اونی که تو اتاق تو بود هنوز سر جاشه ‫- پولش چی شد؟
‫هیچی مامان. خودت ‫مگه با پول چه می‌کنی؟
‫اون پیراهن رو خیس کن وگرنه ‫چهار ساعت باید اتو کنی‌ش
‫همیشه وقتی نم دارن اتو ‫می‌کنم، اما فوری خشک می‌شن
‫چرا اتو می‌کنی اصلا؟ من هیچوقت اتو نمی‌کردم
‫نه، نمی‌کردی
‫دیگه نمی‌تونستیم نمای ‫اون قالی‌ها رو تحمل کنیم
‫نماشون برتابیدنی نبود
‫هنوز پولی دستمون رو نگرفته. ‫یا فروش می‌رن یا برمی‌گردن
‫خب پس می‌تونم برم بگیرمشون
‫البته اگه به‌ت بگم کجا ان
‫- الکس خوابیده؟ ‫- آره لابد
‫- چقدر می‌خوابه؟ ‫- تا ساعت چهار و نیم
‫- بقیه این رو می‌خوری؟ ‫- نه
‫- آگنس، بابا دنبالت می‌گرده ‫- چی می‌خواد؟
‫- می‌شه یک‌کم گیلاس بردارم؟ ‫- البته
‫- باید بشوری‌شون ‫- مال باغه
‫- حوصله ندارم، بریم تمرین شنا؟ ‫- بعدا
‫بابا چی می‌خواست؟
‫می‌تونی بری، من تمومش می‌کنم
‫آشغال‌ها رو می‌برم بیرون
‫چرا ماشین روشن نمی‌شه؟
‫می‌خوای چیکار؟
‫قرار دارم
‫- تو شهر؟ ‫- آره تو شهر
‫- ماشین تو چی؟ ‫- چرا تاکسی نمی‌گیری؟
‫تاکسی؟
‫گرونه. تازه برگشت هم هست
‫- مترو هم هست ‫- می‌تونم کنسل کنم
‫- ماشین رو بده، مراقب ام ‫- خیلی مراقب باش
‫من می‌رم تو.
‫چرا؟
‫- ماشین رو به مامان می‌دی، اما به من نه ‫- نمی‌خواستم بدم به‌ش
‫- خاطرخواه جدید پیدا کرده ‫- می‌دونم
‫حالا ماشین هم اضافه شد
‫اگه بدمش دست تو، دیگه عمرا ببینمش
‫عین یه پیراهن کهنه باهاش تا می‌کنی
‫- مگه من مرده باشم که بیفته دست تو ‫- مرده باشی؟ - آره
‫- چخبره این‌جا؟ ‫- هیچی، دنبال کلید ام
‫آره، اما این‌جا نیست
‫ آره، اما نمی‌تونم کمکی بکنم ‫با مدیر برنامه‌ش در ارتباط باش
‫ببخشید، کمکی از من ساخته نیست
‫الکس؟
‫چرا همه خوابیدن؟
‫نری بخوابی
‫چه‌کار می‌کنی؟
‫دارم ایرادها رو درست می‌کنم. ‫اما زیاد نیست
‫چند بار خوندمش، نباید چیزی مونده باشه
‫باید بفرستیش
‫چرا نمی‌فرستی؟
‫داری می‌خونی‌ش؟
‫آره، دارم می‌خونم
‫- این مال کِیه؟ ‫- کِی؟
‫جدیده
‫«چنان که از میان باروها به کرانه دریا ‫خیره بودیم، خاشاک پاهایمان را می‌خراشید»
‫این پایانشه؟
‫دارم روت سایه می‌اندازم
‫یک‌کم سایه به‌ت بدم
‫نمی‌خوای؟
‫چرا، می‌خوام
‫کلاهه داره از هم وامی‌ره
‫ساعت چهار و نیم
‫چه می‌کنی با این بعدازظهرهای طولانی؟
‫می‌نویسم
‫گاهی با الکس شطرنج می‌زنیم
‫تازگی‌ها دارم به حساب‌ها ‫و مدارکش رسیدگی می‌کنم
‫یعنی، همون‌قدری که ازشون باقی مونده
‫گاهی می‌خوابم
‫و به تو فکر می‌کنم
‫که یعنی الان چه کار می‌کنی و چی پوشیدی
‫و داری با کی حرف می‌زنی
‫و شک ندارم تو به من فکر نمی‌کنی
‫حتم دارم که تو رو از دست دادم
‫از دست دادن یه نفر حس غریبی داره، یه آدم
‫نمی‌دونستم
‫چی رو؟
‫که من رو از دست دادی
‫خودت نفهمیدی
‫می‌دونی، وحشتناکه...
‫چی؟
‫اعتماد به نفست
‫همیشه خیلی از-خود-راضی هستی
‫دلزده نمی‌شی؟
‫اما تو هیچ‌موقع دلزده نمی‌شی. ‫اصلا نمی‌دونی دلزدگی چیه
‫همینشه که خیلی ملال‌آوره
‫پس چرا اومدی اصلا؟
‫چون که تعطیلاته
‫معلوم بود میام
‫راستی، ایرن رو روی صحنه دیدم
‫سر نمایش جدیدش دیدمش
‫- تو؟ ‫- آره
‫- خوشت نیومد؟ ‫- چرا
‫معرکه بود
‫یه صحنه‌ای داشت که ‫توش با یه سگه بازی می‌کرد
‫قبلا دیده بودی؟
‫من دویست بار رفتم
‫تا حالا ندیده بودم این‌جا با سگ بازی کنه
‫و تا حالا ندیدم یه نفر روی ‫صحنه با یه سگ بازی کنه
‫عجیب بود
‫می‌تونم تصور کنم
‫اما سگه حرف نداشت و ‫او (ایرن) هم معرکه بود
‫انگار نه انگار که روی صحنه بود
‫انگار که تو یه دشت ‫باشه، تک و تنها با اون سگه
‫وسایل صحنه هم هیچی نداشت. ‫نه چوب، نه توپ
‫اما الکی ادای پرت کردن درمی‌آورد
‫و سگه هم می‌رفت می‌آوردش، ‫اما خب چیزی همراهش نبود
‫نوازش‌ش کرد و یک‌چیزی رو بالا نگه داشت
‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫نمی‌دونم چطوری از پسش براومد. یه رازه
‫دیگه حوصله مامانم رو ندارم
‫معرکه بود، گوش می‌دی؟
‫تو پیر شدی
‫پیر؟
‫کلی چیزهای باحال هست
‫همین‌جوریه، همین هم می‌مونه
‫وقتی تنها ام خیلی چیزها به چشمم می‌آد
‫همه‌چیز دور و برم جنب و ‫جوش داره، و من خوشحال ام
‫و گمون می‌کنم باید اون چیزِ ‫سرنوشت‌ساز خودم رو پیدا کنم
‫و اگه با یکی حرف بزنم، ‫اون چیز سرنوشت‌ساز این نیست
‫اما می‌دونم که یه جایی پنهون شده
‫می‌تونه هرجایی باشه، خدا می‌دونه
‫یه چیزیه که در پیوند با منه
‫و از اون‌جایی می‌آد که من پرسشی می‌کنم
‫که هیچکس هنوز نکردخ
‫چون افکار من فقط مال خودم ان
‫با دیدنِ چیزها به بار می‌آن
‫وقتی می‌رم بخوابم، چشم‌انتظار بیدار شدن ام
‫چشم‌انتظارِ این‌جا اومدن بودم
‫چون بخشی از منه
‫به راحت نفس کشیدن فکر می‌کنم
‫و همه‌چیز رو بازشناسی ‫و بازآزمایی می‌کنم
‫دریاچه و دشت، اتاق ‫قدیمی‌م، خونه تو و همه‌چیز
‫اما...
‫اما همه‌چیز بیات شده، تو ‫هم اون وسط عین یه تکه سنگی
‫خیلی دلگیره
‫اما من هم زنده ام
‫می‌دونم
‫نگاهْ چهره‌ت رو
‫خیلی وقته که می‌شناسمش
‫همین‌طور صدا، و کل تنت رو
‫با همه‌ش آشنا ام
‫و همه‌ش بخشی از منه
‫دور از این‌جا روشنایی هست ‫و آسودگی، انگار که نوپا باشم
‫اما همچین که اومدم ‫این‌جا انگار یکهو فلج شدم
‫متاسف ام
‫لحظه‌ایه، می‌گذره
‫دوباره باید با همه‌چیز خو بگیرم
‫به اینکه همه‌چیز خیلی ساکته، ‫به اینکه کسی این‌جا نیست
‫به اینکه تو مثل همیشه همین‌جا می‌نشینی
‫انگار که همیشه همین‌جا نشسته بودی
‫ولم کن
‫ول کن
‫خبر داری چی می‌نویسه؟
‫نمایشنامه
‫چخبر؟
‫سلام
‫کجا میری؟ ایشون آگنسه
‫همین خونه بغلی می‌نشینه، ‫یعنی قبلا می‌نشست
‫دانشگاهیه
‫مکس هروبی
‫خوشبختم
‫کنستانتین طبقه بالاست؟
‫- برم بیارمش؟ ‫- شما دو تا چه می‌کنید؟
‫ما داریم می‌ریم دریاچه، همراهمون می‌آیی؟
‫اگه دوست داری می‌ریم شنا
‫همیشه یه جفت مایو اضافی ‫این دور و بر پیدا می‌شه
‫می‌پرسم ببینم می‌آد یا نه
‫مطمئن ام آب گرمه
‫چی گفتی؟
‫برم لباس عوض کنم
‫پیداش نکردم، ایرن کجاست؟
‫یه جایی تو خونه. تو ‫راستی می‌خوای بری شنا؟
‫تو چی؟
‫من باید برم خونه
‫- خونه کجاست؟ ‫- همین بغل
‫- خیلی دور نیست ‫- پس بجنب
‫یالا
‫چه کار می‌کنی؟ هارا-کیری؟* ‫(شیوه سنتی خودکشی در ژاپن)
‫مامان
‫لامصب
‫این خون چی چیه؟
‫- خون توئه یا من؟ ‫- نمی‌دونم، گمونم مال توئه
‫گمونم دستمه
‫زده به سرت؟ خل شدی؟
‫برم یه چسب زخم بیارم، یکی کافیه؟
‫همه‌جا هست
‫پیرهنت رو ببینم. باید عوضش کنی
‫چرا؟
‫مهمون داریم؟
‫آره، مهمون داریم. مهمون داریم
‫فکرش رو بکن، مهمون داریم
‫بس کن، مامان
‫چه‌ته؟ چه مرگته تو؟
‫می‌رم لباس عوض کنم
‫برات یه چسب زخم می‌آرم
‫کجا می‌ری؟
‫خیال کردم داری می‌ری دریاچه
‫اون‌جا می‌ری چه کار کنی؟
‫ایرن به‌مون گفت بریم شنا
‫کجا می‌ری؟
‫چی گفتی؟
‫اتوبوس نیست
‫من و تو هیچوقت حیوون نداشتیم
‫بقیه همه داشتن
‫هرکی باغ داره حیوون هم داره
‫منظورم سگی گربه‌ای چیزیه
‫همین‌جوری تصادفی
‫الان الکس یه گربه داره
‫الان، آره
‫درسته
‫شراب گرونیه
‫چونکه از رستوران خریدیم
‫از هرجا بخری گرونه
‫- پس چرا خریدی؟ ‫- نمی‌فهمی
‫منظورت چیه خب؟
‫گرونه و خوشمزه هم هست. ‫اما لیوان پلاستیکی حال‌به‌هم‌زنه
‫خب صاف و پوست‌کنده می‌گفتی دیگه
‫یه دوست پیدا کردم
‫از تو براش گفتم
‫دنبال عکس می‌گشت، اما نداشتم
‫ببخشید، می‌دونی ساعت چنده؟
‫- من ساعت ندارم ‫- من هم
‫نمی‌دونم مترو (S-Bahn) ‫هنوز کار می‌کنه یا نه
‫ببخشید، شما می‌دونی ساعت چنده؟
‫این خانم جوان می‌خواد تشریف ببره خونه
‫ساعت چنده؟
‫حالا وحشت کرده
‫آره، وحشت‌زده‌ست
‫من یه هیولا ام
‫- تبدیل به یه هیولا شدی ‫- نه
‫من هیولا به دنیا اومدم
‫تو خیلی بلندبالا و سنگینی
‫دوستم بدار
‫کجائه؟
‫نمی‌دونم، لابد رفته دریاچه
‫امیدوارم غریبی نکنه
‫بس کن
‫تو اصلا یه بار هم ندیدی‌ش
‫با کتاب‌هاش آشنا ام
‫دست‌کم یکی‌شون
‫از کار تو بهتره؟
‫هنوز تمومش نکردم
‫آره، هروقت دوست داشته باشم می‌خونم
‫می‌دونم
‫فقط تلاش بیهوده
‫تو که تا حالا تلاش نکردی
‫چرا کردم، مامان
‫اما نمی‌تونم عین سگ دنبالت راه بیفتم
‫من سگ نیستم
‫چیزی می‌خوری؟
‫نه، گرسنه نیستم
‫قهوه خوبه ها
‫وقتی تنهایی دل به دلت می‌دم
‫- فکر می‌کنی... ‫- نه
‫به گمونم نباید درباره چیزی حرف بزنیم
‫من باید برم. تو هم باید با تنها گذشتن من
‫به حضورم احترام بگذاری
‫به‌ش می‌گن دلسوزی
‫دلسوز باش
‫اما اون‌جوری نه، عوضی نه
‫دلسوزی راستکی
‫از ته دل
‫دستت چطوره؟
‫بستمش
‫- به نظرت برم پیش دکتر؟ ‫- عمیقه؟
‫بازش می‌کنم
‫درد داره؟
‫آره، داره
‫باید بخیه می‌خورد
‫- حالا دیگه دیره ‫- باید بری پیش دکتر
‫کجا می‌ری؟
‫برم لباس بپوشم
‫خیلی سخته. کنستانتین ‫بازی بالن‌ها رو داره، اجازه هست؟
‫- چی؟ ‫- برو داخل
‫- نمی‌دونم سر کنستانتین کجا گرمه ‫- من می‌رم دنبالش، برم؟
‫آره
‫مشغولی؟
‫نه، ظاهریه
‫منظورت چیه؟
‫می‌گم اومدی کار کنی؟ این بیرون
‫نمی‌دونم
‫گمونم دلم فقط یه خونه روستایی می‌خواد
‫اما ندارم
‫و تا داشتنش هم راه زیادی دارم
‫وقتی اومدم این‌جا با خودم ‫گفتم: عجب راه دور و درازی
‫به دوردست
‫احتمالا فقط بتونم یا ‫بازدیدکننده باشم، یا مهمون
‫یه مهمون مفلس
‫ما هم هیچ پولی تو بساط نداشتیم
‫خونه مال آستریده
‫مادرم مرده. برای همین ‫بابام با آسترید ازدواج کرد
‫مادرم رقاص بود
‫عکس‌های رقصیدنش رو دارم
‫و یه جا هم داشت می‌خندید
‫اما بدنش همیشه یه جوره
‫دست و پاهاش من رو یاد طناب می‌اندازه
‫حرف نداشتن
‫مثل طناب‌های سبک و مارپیچ
‫هشت سالم که بود شنیدم ‫یکی تو می‌خونه می‌گفت که
‫رقاص‌ها از بس سخت ‫تمرین می‌کنن باردار نمی‌شن
‫می‌خواستم بگم این‌جوری ‫نیست، اما اون‌ها رو نمی‌شناختم
‫- اما اگه تو نویسنده باشی... ‫- خب؟
‫تو موفقی، نه؟
‫- شایدم احمقانه‌ست؟ اهمیتی نداره؟ ‫- البته
‫یه کاری می‌کنی، بعد مردم ‫به خاطر اون، دوستت دارن
‫اما زندگی همینه دیگه، ‫حتما لازم نیست بنویسی که
‫یه کاری می‌کنی و دوست ‫داری به خاطرش محبوب بشی
‫هر بچه‌ای هم همینه
‫درسته، اما یک‌کمی...
‫نمی‌دونم. گاهی چاره‌ای نداره
‫نمی‌شه همیشه کارهایی رو ‫بکنی که به خاطرش دوستت دارن
‫می‌شه؟ نمی‌دونم
‫ملاقات ما خیلی تصادفی بود
‫من فقط به‌خاطر تعطیلات این‌جا ام. ‫وگرنه [از این‌جا] رفته ام
‫- پشیمون هم نیستی؟ ‫- نه
‫پاییز پیش
‫نترسیده بودی؟
‫نه، از چی؟
‫اگه منظورت کنستانتینه...
‫ببخشید؟
‫کنستانتین. چونکه این‌جا موند
‫از این‌جا نرفت، اما دلایل ‫خودش رو داشت. بحث ترس نبود
‫نمی‌دونم چرا درکش این‌قدر سخته
‫من کنستانتین رو نمی‌شناسم. ‫اصلا تا حالا ندیدمش
‫دلایلش چیه؟
‫فکر می‌کنه زندگی‌ش به این‌جا گره خورده
‫شایدم باشه. شایدم باشه
‫به خونه و دریاچه. و ‫چونکه این‌جا می‌تونه بنویسه
‫تو هم نویسنده ای. ‫احتمالا می‌تونی درکش کنی
‫اگه تو باهاش دوست بودی عالی می‌شد
‫شاید می‌تونستی یه ذره راهنماییش کنی
‫چجور راهنمایی‌ای؟
‫به هرحال، تو فکر کنستانتین نبودم
‫اصلا نمی‌شناسمش
‫ازت پرسیدم می‌ترسی این ‫خونه و مردی که دوست داری رو
‫بگذاری و بری؟
‫و خانواده‌ت رو هم. ‫سوالم این بود
‫گمون نکنم این ترس چیزی ‫باشه که آدم بابتش سرافگنده بشه
‫درک کردن هیچ چیزی راحت‌تر از ترس نیست
‫همه ما کم و بیش از ترس ساخته شدیم
‫البته نه که کاملا، بلکه تا حدی
‫این‌جوری نیست؟
‫ساخته شدن از ترس؟
‫شاید دارم پیاز داغش رو زیاد می‌کنم
‫گاهی جز ترس هیچ احساس دیگه‌ای ندارم
‫ترس از چی؟
‫از چی؟
‫از تلف کردن زندگی‌م، تلف کردن عمرم
‫از ناتوانی در پذیرش موهبت زندگی
‫ترس از شکست، بی‌ارزش بودن و ضایع شدن
‫چند سالته؟
‫- 19. تو چی؟ ‫- 32
‫جالبه
‫چرا؟
‫نمی‌دونم
‫مهم اینه که کاری رو که دلت می‌خواد بکنی
‫من واقعا ترسی ندارم
‫در عوض حس می‌کنم باید ‫کاری رو که می‌خوام، بکنم
‫می‌فهمی؟
‫آره گمونم
‫من دنیا نیومدم تا کارهایی که ‫دیگران ازم می‌خوان رو انجام بدم
‫برای این به دنیا نیومدم. ‫مجبور نبودم برای این به دنیا بیام
‫خیلی ساده‌ست
‫حالا چی می‌خوای؟
‫سوال موذیانه‌‌ایه
‫نه
‫دلت چی می‌خواد؟
‫نمی‌تونم... نمی‌تونم بگم
‫دوست دارم خوشحال باشم
‫راستش...
‫دوست دارم با تو حرف بزنم
‫دوست دارم بدونی چی فکر ‫می‌کنم. حتی اگه خودم رو نشناسم
‫ما دوست داریم شناخته بشیم
‫گاه و بی‌گاه. از سمت یک نفر
‫منظورت چیه؟
‫ما دوست داریم شناخته بشیم
‫روح
‫وقتی شناخته بشه تغییر می‌کنه
‫زیباتر می‌شه
‫دلت چی می‌خواد؟
‫- کاری با من داری؟ ‫- نه
‫پس بگذار یک‌کم دیگه دراز بکشم
‫چیزی برات بیارم؟
‫- پایین صبحونه هست ‫- می‌آم پایین
‫چرا پا نمی‌شی؟
‫خیلی وقته نرفتی شهر
‫گهگاهی یک سری بزن
‫امروز می‌تونیم بریم. نظرت چیه؟
‫بگذار کمکت کنم
‫صبح‌ها کند ام
‫- میمی کجاست؟ ‫- می‌خواد با ما بیاد
‫- بریم یک‌کم بستنی بخوریم ‫- کنستانتین، مکس
‫تو می‌آیی؟ جا هست. اگه ‫دلت می‌خواد ها. با میمی
‫گمونم دلش می‌خواد بیاد. ردیفه؟
‫اگه بنشینه تو بغل من، همه می‌تونیم بریم
‫من همین‌جا می‌مونم
‫افسوس. می‌خواستم از پدرت درباره CD بپرسم
‫کدوم CD؟
‫گذرمون به CDفروشی می‌خوره؟
‫دیروز عصر چند تا آهنگ قشنگ شنیدم
‫- تو چی؟ ‫- از راخمانینوف
‫- خب ‫- میری داخل؟
‫خداحافظ، فرشته من
‫ایرن می‌آد یا بریم دنبالش؟ ‫- داره می‌آد این‌جا
‫نمی‌دونست چقدر تو مطب دکتر کار داره
‫توت‌فرنگی
‫شکلات
‫وانیل
‫تمشک
فرشته زیبا
‫لیمو
‫آجیل، گلابی
‫مِلبا
‫همه‌چی دارن
‫- اگه می‌خوای داخل هم یه ‫نگاهی بندازیم و انتخاب کن - باشه
‫قهوه
‫لطفا
‫ازش خوشت می‌آد؟ مکس رو می‌گم
‫آدم‌ها دیگه برام جذابیتی ندارن
‫- چی؟ ‫- فقط همون‌هایی که می‌شناسم
‫کنستانتین، آگنس و کوچولو
‫کم‌کم دارم علاقه‌م به تو رو هم از دست می‌دم
‫اما من علاقه‌م به تو رو نه
‫اقتضای سالخوردگیه
‫به گمونم عیبی نداره
‫نمی‌خوام به اون نقطه رسم
‫مزخرف نگو، دیگه همه‌چی هم این‌جوری نیست
‫رنج می‌کشم، اما خیلی ‫چیزها دیگه برام جالب نیستن
‫- بعضی چیزها هیچوقت برام جالب نبودن ‫- می‌دونم
‫حالا می‌خوای بدجنس‌بازی درآری
‫تو یه لاشه هستی
‫- این‌جوری نیست ‫- تو تنها نیستی، اما تنهایی
‫چقدر ساکته. خیال کردم کسی این‌جا نیست
‫- چه کار می‌کنی؟ ‫- یادداشت برمی‌دارم یادم نره
‫نمی‌دونی آگنس کجاست؟
‫من ندیدمش. اما خیلی وقت نیست اومدم
‫- می‌خوای صبر کنی؟ ‫- گمون نکنم فایده‌ای داشته باشه
‫- یه پیشنهادی بدم؟ ‫- نه، ممنون
‫این‌جا خیلی باحاله
‫لابد کلی کار ریخته سرت
‫یه چیزهایی هست. اما قبل ‫از رفتن باید انجامشون بدم
‫- کی داری می‌ری؟ ‫- هفته دیگه
‫- چی شده؟ ‫- نمی‌دونم
‫رمق ندارم
‫نمی‌دونم کجاست
‫خونه توئه؟
‫می‌بینمت
‫- کجا می‌ری؟ ‫- هیچ‌جا
‫با کی حرف می‌زدی؟
‫مارتین، بابای آگنس. از ‫ایستگاه تماس گرفت، [آگنس] رفته
‫بار و بندیلش رو جمع کرد و ‫به او گفت تا ایستگاه ببردش
‫اون هم همین کار رو کرد
‫او رفته
‫امروز هیچی نخوردیم
‫ببینیم چی گیر می‌آد برای خوردن. گرسنه ام
‫دیروز کسی اتاق من رو تمیز کرده؟
‫نه، آخه کی بکنه؟
‫دنبال زنجیر کوچولوی ‫آگنس ام. دیروز این‌جا بود
‫زنجیرش، نمی‌دونم
‫پیداش نمی‌کنم
‫کمکت می‌کنم بگردی، یه لحظه وایستا
‫نمی‌دونم، همه‌جا رو گشتم
‫پیداش نمی‌کنم
‫- آخرین بار کجا دیدی‌ش؟ ‫- روی تخت
‫همه‌جا رو گشتم
‫مارتین زنگ زد. آگنس رو برده ایستگاه
‫رفته
‫- جدی؟ ‫- آره. نمی‌دونم چرا
‫زنجیرش چه شکلی بود؟
‫سنگ‌های تقریبا شفاف، خاکستری روشن
‫هزار بار دیدی‌ش
‫پیداش نمی‌کنم
‫اما باید همین‌جا باشه
‫افتاده این‌جا؟
‫خودبخود؟ نه
‫خب، نمی‌دونم
‫- نمی‌فهمم ‫- نمی‌دونم کجا رو بگردم
‫باشه. شاید خودش پیدا شد
‫کار دیگه‌ای ازم برمی‌آد؟
‫چی گفتی؟
‫می‌خوام غذا درست کنم، نهار بمون
‫مزه سوپ از دیروز بهتره شده
‫نه؟
‫نمی‌دونم، یادم نیست
‫دیروز هم سوپ داشتیم، از همین
‫چی فکر می‌کنی؟ ‫از دیروزیه بهتر نیست؟
‫دیروز گرسنه‌تر بودم
‫قبلا یه انتشارات داشتم
‫برای اسناد محضری
‫چرا حالا می‌گی؟
‫برای خودش کاری بود
‫عظیم
‫به نظرم مسخره می‌آد، اون‌همه اسناد
‫- شراب نمی‌خوای؟ ‫- چرا
‫اون‌همه کاغذ
‫خونه همیشه پر کاغذ بود
‫اسناد
‫آره، مسخره بود
‫تمام دورریزها رو به جای ‫کاغذ باطله استفاده می‌کردیم
‫اما اینهمه کاغذ باطله به کار کسی نمی‌آد
‫دور انداختنشون هم مایه خجالته
‫- تو چی؟ نگرانم نخونده باشمت ‫- عیبی نداره
‫و هنوز کار جدید ایرن رو هم ندیدم
‫- هنوز برقراره؟ ‫- فعلا نه
‫پس از دست دادمش
‫امروز بعد از ظهر واقعا دلم بستنی می‌خواست
‫اما وقتی این‌جا نشسته بودم
‫یهویی اشتهام رو از دست دادم
‫مایه افسوس بود، خیلی دلم رو صابون زده بودم
‫چه خیالاتی که نکردم
‫اون مزه، اون احساس روی زبون
‫نرما و سردی
‫طعم گرم وانیل
‫نمی‌دونم چرا دیگه دلم نمی‌خواست
‫- چرا دلت نمی‌خواست؟ ‫- دارم می‌گم که، نمی‌دونم
‫حالا دیگه دیر شده. اصلا داریم؟
‫- شاید باشه. نگاه کنم؟ ‫- الان اگه بود می‌خوردم
‫نه. خیلی کهنه شده
‫- تو رمان نوشتی، نه؟ ‫- آره، دو تا
‫دو تا؟ کم چیزی نیست
‫- قطورن؟ ‫- نه، بزرگ نیستن
‫اما همچین هم نازک نیستن. ‫یکی‌شون تقریبا 300 صفحه‌ست
‫- بستگی به چاپش داره ‫- البته، چاپش مهمه
‫امیدوارم سوالاتم خیلی بدوی نباشه
‫اما بین یه کتاب قطور و ‫یه کتاب نه چندان ضخیم...
‫یه تفاوتی هست. ‫می‌خوام درست تصویرش کنم
‫- حق با توئه ‫- به طریق خودش همیشه حق با اونه
‫- چون من پیر ام ‫- آره
‫- تنهایی زندگی می‌کنی؟ ‫- آره، تنها تو آپارتمانم
‫- اون‌جا هم می‌نویسم ‫- وقتی لازمه بری بیرون چی؟
‫منظورت چیه؟ برای هواخوری؟
‫نه، برای گریز
‫معمولا به برادرم سر می‌زنم
‫تو پروانس گوجه‌فرنگی پرورش می‌ده. ‫همین رو گفتی دیگه، نه؟
‫برادرم با یه زن فرانسوی ازدواج کرده. ‫پاریس زندگی می‌کنن
‫خانمه دانشگاهیه. برادرم معلم مدرسه ابتداییه
‫من اسمی از پروانس* نیاوردم ‫منطقه‌ای در فرانسه ‫8
‫معلم مدرسه ابتدایی
‫چرا بیرون غذا نمی‌خورید؟ خورشید می‌درخشه
‫کی تو پروانس گوجه‌فرنگی داشت؟
‫خواب دیدی خیره
‫به هرحال پاریس معرکه‌س
‫پاریس رو دوست داری، مگه نه ایرن؟
‫پاریس رو دوست دارم؟
‫گمونم دوست داشتی
‫با کنستانتین پاریس بودین
‫خیلی وقت پیش
‫وقتی که بچه بود
‫درسته، وقتی بچه بود
‫شش ماهش بود
‫زمستون به دنیا اومد، اون‌موقع تابستون بود
‫باهم با قطار رفتیم پاریس
‫تو بغلم گرفته بودمش
‫آسون بود، آخه خیلی وزنی نداشت
‫من قوی بودم و کنستانتین سبک
‫سینه‌های بزرگی داشتم
‫- حالا که هیچی، فقط ظاهرم فرق داشت ‫- نه زیاد - خیلی
‫چند وقت اون‌جا بودی؟
‫سه هفته
‫و همه‌ش هم بیرون بودم. تو پارک و خیابون
‫نقشه رو نگاه می‌کردم و ‫همه پارک‌ها رو می‌رفتم
‫هر روز یه پارک تازه
‫مردم همه‌جا بودن. هرچی بیشتر شادتر
‫و من هم اون وسط
‫با بچه‌‍م
‫معرکه بود
‫انگار که تازه از مادر زاده شده باشم
‫شما می‌فهمید؟ ‫من سر درنمی‌آوردم
‫با اینکه یه آدم دیگه باشم کنار نیومدم
‫شما نمی‌دونید، اون‌جا نبودید
‫کسی اون‌جا نبود. تنها بودیم، ‫و کنستانتین هم یادش نیست
‫برای همین شاهدی در کار نیست
‫کسی نیست که بدونه من ‫یه زمانی آدم دیگه‌ای بودم
‫اون‌موقع حتما دوستم می‌داشتین
‫اون‌موقع
‫من
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.