..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫سلام میمی.
‫این اواخر، اوضاع و احوالم خوب بوده.
‫همه چی عالیه.
‫معذرت میخوام.
‫شرمندم.
‫من نه گفتن بلد نیستم.
‫حتی به بازاریاب‌های تلفنی هم نمی‌تونم نه بگم.
‫منظورم فقط به مردها نیست. ‫کلاً نمی‌تونم نه بگم.
‫برای همین زیاد می‌خوابم.
‫ممنون که حرف دلتو زدی، اَدِله.
‫سلام، من آنجلیک هستم.
‫باعث افتخاره.
‫سلام آنجلیک.
‫رمانتیک‌های ناشناخته
‫شکلات سازی آسیاب
‫تاسیس از سال 1896.
‫سلام.
‫سلام!
‫آنجلیک دلانژ... ‫شکلات ساز
‫آنجلیک دلانژ، شکلات ساز.
‫مراقبت و تقسیم کردن.
‫شکلات رو باید تقسیم کرد.
‫شکلات چیز ترسناکی نیست.
‫همینه. نفس بکش.
‫خوبه.
‫تو که نفس نمی‌کشی. ‫چرا، دارم می‌کشم.
‫سلام.
‫سلام، من...
‫من بخاطر آگهی...
‫اومدم
‫زود اومدید.
‫اشکالی نداره. ‫منتظر می‌مونم.
‫می‌تونید بیاید تو.
‫بالاخره داخل گرمتره.
‫اینجا اتاق انتظار هستش.
‫قشنگه.
‫آهان، درسته. شرمندم.
‫سلام پسرا.
‫ماجراجویی همیشه رویای من بود.
‫انجام کاری که می‌خوام.
‫حالا اون ماجراجویی در دسترسمه.
‫چرا اینقدر می‌ترسم؟
‫از عهدش برنمیام.
‫خانم سحر خیز...
‫دنبالم بیاید.
‫نزارید رئیس شما رو بترسونه.
‫چرا؟
‫اولش آدم جدی به نظر میاد.
‫و بعدش؟ - ‫هنوز هم جدی میمونه. -
‫قربان؟
‫اولین متقاضی شغل.
‫بیاید دفترم.
‫بشینید.
‫تجربه قبلی دارید؟
‫آره.
‫چون شکلات،
‫یه محصول بی نظیر هستش.
‫بی شک.
‫خیلی از آدما فکر میکنن شیرینه.
‫در حالی که در واقعیت...
‫تلخه؟
‫ببخشید؟ - ‫تلخی اون رو متمایز میکنه. -
‫تلخی...
‫در درجات مختلف،
‫چیزیه که شکلات رو از هم متمایز میکنه.
‫چم و خم کار دستتونه.
‫این خیلی مهمه.
‫از این بهتر نمی‌تونستم بگم.
‫شکلات دوست دارید؟
‫همه دوست دارن.
‫یعنی واقعاً دوست دارید؟
‫بله، من خیلی وقته که...
‫چند سال تجربه کاری دارید؟
‫از 18 سالگی تو کلاس‌های شکلات سازی ثبت نام کردم. ‫ولی قبلش...
‫قبلش؟
‫آره. قبلش اونقدرا...
‫ما ورشکسته شدیم.
‫تقریباً ورشکسته شدیم.
‫خدا مرگم بده.
‫به کسی مثل شما احتیاج داریم.
‫واقعاً؟ مثل من؟
‫ممنون.
‫همینجا بمونید.
‫طرف خودشه.
‫متقاضی بعدی رو هم بفرستم؟ - ‫نه. -
‫سوزان...
‫کارهای اداریشو انجام بده، ‫از فردا میاد سرکار.
‫مطمئنی؟ - ‫آره. -
‫بقیه چی؟
‫بهشون چی بگم؟
‫بگو استخدامش کردیم.
‫تمرین هفتم.
‫بعد من تکرار کنید:
‫من در آرامش هستم.
‫من در مرکز میدان هستم.
‫من به آینده اعتماد دارم.
‫خودمو رها میکنم.
‫زندگی رو در آغوش می‌گیرم.
‫من یک آتشفشان هستم.
‫امروز یه کارمند جدید استخدام کردم.
‫ولی تلفن موقع مصاحبه کاری زنگ خورد.
‫و؟
‫از تلفن بدم میاد. ‫نمی‌دونم کی داره زنگ میزنه.
‫و این کارمند؟
‫یه زن هستش؟
‫آره.
‫حست در مورد زن‌ها چیه؟
‫مشکلی باهاشون ندارم.
‫فقط منو وحشت زده میکنن، همین.
‫از زنا خوشت نمیاد؟
‫عاشق زنام.
‫میدونم به چی فکر میکنی.
‫فکر میکنی اگه کسی بگه ‫عاشق زن‌هاست،
‫منظورش اینه که می‌خواد باهاشون بخوابه. ‫ولی من نه.
‫البته، اینم هست. ‫ولی فقط این نیست.
‫من واقعاً عاشق زن‌هام.
‫عاشق حرف زدنشون،
‫معجون‌ها و لوسیون‌هاشون و...
‫همه چیزشون هستم.
‫تا به حال با زنی رابطه‌ی جدی داشتی؟
‫نه، هیچ وقت.
‫دوست نداری عاشق بشی؟
‫من یه تمرین برات میزارم.
‫از یکی دعوت میکنی باهات شام بخوره.
‫یکی باهام شام بخوره؟
‫که اینطور.
‫مرد یا زن؟
‫ببخشید، باید پیش بند خودمو بیارم یا ‫اینجا دارید؟
‫چرا باید پیش بند بخوای؟
‫آخه برای اینکه...
‫نماینده بخش فروش که پیش بند لازم نداره.
‫مگه نماینده فروش نیستی؟
‫آره، هستم.
‫همیشه یه نماینده فروش...
‫بودم.
‫فروختن، علاقه اصلیه من هستش.
‫پاش بیفته می‌تونم ماه رو هم بفروشم.
‫راست میگم.
‫الان مجبور بودم با مردم صحبت کنم ‫و متقاعدشون کنم...
‫ولی فکر می‌کردم اونا شکلات ساز میخوان، ‫نه نماینده فروش.
‫بعد یه شب بی‌خوابی، ‫تصمیمم رو گرفتم.
‫باید قضیه رو به رییس میگفتم.
‫"قربان،
‫یه اشتباه خیلی، خیلی بزرگی شده.
‫من یه نماینده فروش نیستم.
‫قطعاً بدترین نماینده فروش دنیا میشم."
‫پنج شنبه کار خاصی داری؟
‫میخوام به شام دعوتت کنم.
‫شام؟
‫آره.
‫من؟
‫مشکلی هست؟
‫نه، ولی...
‫تو که گیاه خوار نیستی؟
‫به چیزی آلرژی داری؟
‫نه.
‫ولی اومدم بهتون بگم که من...
‫بگید...
‫چیو بهم بگید؟
‫من هم مشتاقانه منتظر این شام هستم.
‫هزار سالی میشد یه مرد ازم خواسته بود، ‫باهاش برم بیرون.
‫فکر کردم دیگه از این خبرها نمیشه.
‫همیشه یه چیزی میگفتم،
‫یا کاری انجام میدادم که ‫اوضاع رو به هم می‌ریخت.
‫پس اینبار حرفی نزدم.
‫همه چی روبراه میشه.
‫مطمئنم ‫دنیا مال من میشه.
‫اونا درخششمو می‌بینن
‫چون من به خودم ایمان دارم.
‫من واقعاً به خودم ایمان دارم.
‫سلام، اومدم بهتون محصولات،
‫کارخونه‌ی شکلات سازی آسیاب رو نشون بدم.
‫کارخونه‌ی آسیاب؟
‫شکلات‌های اونا افتضاح هستش.
‫اینقدرها هم بد نیست.
‫مگه ورشکسته نشدن؟
‫هنوز نه.
‫بین خودم و خودت باشه...
‫اونقدرا خوشمزه نیست.
‫آخه این یه
‫شکلاتی بدون...
‫زَلَم و زیمبول هستش.
‫بدون زَلَم و زیمبول؟
‫می‌خواید یکیشو مزه کنید؟
‫نه.
‫باشه.
‫ممنون.
‫نمی‌فهمم.
‫چرا هیچ کی اینو نمیخره؟
‫کیفیتش خوبه.
‫بفرمایید، مزش کنید.
‫خداییش، مزش خوبه.
‫اصلاً شگفت انگیزه.
‫اصلاً لازم نیست زور بزنی تا بِشکنه.
‫خیلی ظریف تو دهن آب میشه و ‫حتی متوجه‌ـشم نمیشی.
‫واقعاً آدم سورپرایز میشه.
‫مگه نه؟
‫ببخشید.
‫جو گیر شدم.
‫آخه شکلات زندگیم هستش.
‫برای این رفتم مدرسه‌ی شیرینی سازی تا ‫شکلات ساز بشم.
‫این رویام بود.
‫ولی اگه می‌خواستن امتحان بگیرن،
‫یا کسی بهم نگاه میکرد،
‫یا سوالی می‌پرسید،
‫دست و پامو گم می‌کردم.
‫مغزم هنگ می‌کرد.
‫ترس برم میداشت.
‫چطور شد که شکلاتتون رو اینجوری درست کردید؟
‫موقع ساختش این طرح به ذهنتون رسید؟
‫یا بعدش؟
‫خانم. ‫شکلات‌های شما حرف نداشتن.
‫یه استعداد خدا دادی دارید.
‫فقط باید بهش سر و وضع بدید.
‫با بالهای خوبی هم که دارید،
‫قطعاً پرواز می‌کنید.
‫ممنون.
‫همه چی شما رو میترسونه، درسته؟
‫صحبت کردن با مردم، رفتن به فروشگاه یا زندگی کردن، ‫مگه نه؟
‫شما هم اینطوری هستید؟
‫قایمش میکنم.
‫میشه انجامش داد.
‫من یه چاپخونه و فروشگاه دارم.
‫شیرینی فروشی مرسیه. مرسیه اسم منه.
‫میخوام یه سری جدید از شکلات‌های دست ساز ‫درست کردم.
‫دوست دارم شما رو استخدام کنم.
‫مشکل این بود که، ‫هیچ کی نمی‌تونست بفهمه من درستشون میکنم.
‫چون خشکم میزد.
‫برای مخفی نگه داشتن این قضیه،
‫آقای مرسیه به مردم میگفت،
‫من فقط شکلات‌ها رو تحویل میگیرم.
‫میگفت خود شکلات ساز یه تاریک دنیا بود که
‫در کوه و خلوت زندگی میکرد.
‫شکلات های مرسیه محبوب شدن.
‫آدمای تو این تجارت، ‫مونده بودن این تاریک دنیا کیه،
‫و چرا می‌خواست ناشناس بمونه.
‫تبدیل به یه افسانه محلی شده بود.
‫هفت سال اینطوری زندگی کردم.
‫شکلات سازی تو خونه، ‫غایب و ناشناخته.
‫خوشبختیه واقعی.
‫بعد یه روز....
‫آقای مرسیه!
‫شب بخیر خانم.
‫اومدم غذا بخورم.
‫درسته، اینجا هم غذا خوریه.
‫مردی میز دو نفره رزرو کرده؟
‫اسمشون؟
‫آهان، آره.
‫امشون رو نمیدونم، شرمنده.
‫معذرت میخوام.
‫اینم یه میز برای دو نفر.
‫ممنون.
‫ببخشید.
‫من یه آتشفشان هستم.
‫سلام.
‫شمایید، سلام.
‫بشینید.
‫احمقانست، اسمتون رو نمی‌دونم.
‫اسمتون چیه؟
‫ژان رنه واندن هوگد.
‫واندن...
‫هوگد.
‫کلمه گ هم میتونه خونده نشه.
‫خیلی خوبه.
‫از روی فرم شغلیتون خوندم که،
‫اسمتون دلانژ هستش؟
‫اول اسمتون با آ شروع میشه؟ - ‫آنجلیک. -
‫چه اسم قشنگی، آنجلیک.
‫شما هم همینطور. ‫ژان پیر واندن...خاک بر سرم.
‫هوگد. ‫و ژان رنه هستم.
‫درسته. شرمندم.
‫اسم قشنگیه.
‫واقعاً؟ - ‫آره، خیلی... -
‫بله؟ ممنون.
‫عذر میخوام.
‫میشه من غذا رو پیشنهاد بدم؟
‫چرا که نه؟
‫گوشت یا ماهی؟
‫هر دو تاش. - ‫دو تا ظرف می‌خواید؟ -
‫نه، فقط یکی.
‫شما چی میل دارید؟
‫من...
‫ساقه دریایی میخوام.
‫باریکلا به انتخابتون.
‫و نوشیدنی؟
‫من شراب سفید رو توصیه میکنم.
‫فکر خوبیه.
‫شراب سفید به نظر خوب میاد.
‫آره، حرف نداره.
‫تو پارچ بیارم؟
‫بله.
‫تو پارچ عالیه.
‫نظر شما در مورد خاورمیانه چیه؟
‫خاور میانه...
‫نمیدونم.
‫لیگ قهرمانان رو دنبال می‌کنید؟
‫قهرمانان چی چی؟
‫هیچی.
‫ببخشید، الان برمی‌گردم.
‫بحث در مورد سیاست و فوتبال رو بیخیال شو.
‫هنر؟
‫هنر.
‫دارم آتیش میگیرم.
‫آروم باش.
‫دارم میسوزم.
‫آروم باش.
‫عاشق نقاش‌های انگلیسی هستم.
‫انگلیس مگه نقاش داره؟
‫چرا نباید داشته باشن؟
‫درسته.
‫حتماً اونجا هم نقاش دارن.
‫چه نوع ماشینی دارید؟
‫فکر کنم یه فرانسوی هستش.
‫شما چی؟ - ‫من؟ -
‫شما ماشینتون چی هستش؟
‫یه لحظه منو ببخشید.
‫خاک بر سر من.
‫یا خدا.
‫چه خبر؟
‫سلامتی.
‫شراب سفید.
‫شراب سفید فوق العاده هستش.
‫شراب سفید..
‫شراب سفید...
‫همون شراب سفید هستش.
‫معذرت میخوام.
‫برمیگرده، نگران نباشید.
‫تنها بودن با یه زن، ‫مثل شکنجه هستش.
‫ولی خودت گفتی عاشقشونی.
‫عاشقشونم.
‫ولی...
‫چیزی که منو میترسونه...
‫صمیمیت هستش.
‫می‌ترسم با یکی صمیمی بشم.
‫پدرمم همین مشکل رو داشت.
‫اونم می‌ترسید.
‫ترس از چی؟
‫اون از سیاست‌های جهانی...
‫جنگ هسته‌ای،
‫و این جور چیزها،
‫می‌ترسید.
‫از مُشتری‌هاش،
‫از بازرس مالیاتی،
‫و از بیماری هم می‌ترسید.
‫و همچنین دارو.
‫دیگه چی؟
‫کلاً از همه چی می‌ترسید.
‫یه حرف وِرد کلامش بود.
‫"خدا کنه اتفاقی برامون نیفته"
‫همیشه این حرفو میزد.
‫خدا کنه اتفاقی برامون نیفته.
‫معذرت میخوام.
‫توجه.
‫خبرای بدی دارم.
‫خانم دلانژ، نماینده فروشمون، ‫احتمالاً استعفا داده.
‫به این زودی؟
‫شکلات یه کار پُر مَشَقَت هستش.
‫هر چند خانم خیلی شایسته‌ای بود و...
‫شرمندم، شرمندم.
‫مترو رو آب گرفته بود، ‫سوار اتوبوس شدم.
‫هر زن دیگه‌ای اونجوری می‌پیچوندمش، ‫ازم متنفر میشد،
‫از کارشم استعفا میداد.
‫و به منم که حق هم داشت، میگفت شِپِش.
‫ولی...
‫اون برگشت سرکار و این...
‫خیلی تاثیر گذار بود.
‫دهنم باز مونده بود.
‫بهت یه امتحان دیگه میدم.
‫برو تو کارش.
‫بله؟
‫برم تو کار چی؟
‫یکی رو لمس کن.
‫چجوری یکی رو لمس کنم؟
‫به روش عادی.
‫مثلاً بهش دست بده.
‫من هیچ وقت به کسی دست ندادم.
‫نکته‌ـش همینجاست.
‫خانم دلانژ!
‫منم.
‫درباره‌ی اون شب...
‫بله؟
‫شرمندم. مجبور شدم یه دفعه برم.
‫من یه مرض بد دارم. ‫مِریم مشکل داره.
‫واقعاً؟
‫از ناحیه فیبوپراکتوز.
‫درسته، فیبوپراکتوز.
‫وقتی درد میگیره، ‫باید سریع برم بیمارستان،
‫تا سریع درمونش کنم.
‫تونستم.
‫دستشو گرفتم.
‫معمولاً کف دستام نرم هستن.
‫ولی عجیب بود اینبار خشک بودن.
‫مشکل این بود که،
‫وقتی دستش رو گرفتم،
‫دیگه بلد نبودم چجوری ولش کنم.
‫مغز تو سرم نیست، آره؟
‫یدفعه یه فکر اومد تو سرم.
‫مثل یه آدم عاشق پیشه رفتار میکنم.
‫شک نداشتم چون میخواستم ببوسمش، ‫ناراحت میشه،
‫ولی...
‫برعکس از آب دراومد.
‫اون برای هر شرایطی آماده بود.
‫حیرت آوره.
‫خوشبختانه،
‫موقع بوسیدنش، ‫یه فکر دیگه به ذهنم رسید.
‫شرمندم.
‫بخاطر چی؟
‫این بوسه.
‫واقعا؟ اتفاقاً خوب بود.
‫درسته. ولی من رییس شما هستم و ‫شما هم کارمند من هستید.
‫راست میگید.
‫ولی در عین واحد،
‫درسته...
‫خوب بود. ‫بوسه رو میگم.
‫قطعاً بود.
‫شاید بهتره یه بار دیگه هم انجام بدیم.
‫چی؟
‫آخرین بوسه.
‫بعد برگردیم به شرایط عادی.
‫نظرتون چیه؟
‫باشه.
‫ولی این باید آخرین بار باشه.
‫اگه کارمندام با خبر بشن،
‫ما...می‌تونستیم با هم باشیم،
‫فاجعه به بار میاد.
‫فاجعه از لحاظ...
‫روحیه تیمی میگم.
‫درک میکنم.
‫هیچ کی نباید بدونه.
‫باشه.
‫خب.
‫من برم.
‫کجا؟
‫سرکار.
‫تا مشتری‌های جدید پیدا کنم.
‫مشتری‌های جدید.
‫موفق باشید.
‫سلام مامان.
‫آنجلیک، موش کوچولوی من.
‫چجوری اومدی تو؟
‫دفعه‌ی آخر، کلیدهاتو بهم قرض دادی.
‫منم ازشون کپی گرفتم، شاید لازم میشد.
‫این...
‫فرانک هستش.
‫فرانک.
‫امروز صبح تو یه کنفرانس دیدمش.
‫قبل رفتن از شهر، ‫فکر کردم آفتابی بشم و
‫آنجلیک کوچولومو ببینم.
‫خوشحال شدی؟
‫خیلی.
‫فردا می‌بینمت.
‫تمرینی در کار نیست؟
‫ببخشید؟
‫معمولا بهم یه تمرینی میدی.
‫یه چیزی به یکی بده.
‫به یکی؟
‫هر کی عشقته.
‫فقط یه چیزی بهش بده.
‫ببخشید.
‫براتون هدیه آوردم.
‫حالتون خوبه، قربان؟
‫خب؟
‫اینو امتحان کن.
‫به به.
‫حرف نداره.
‫راحت پایین میره.
‫مزه گُل میده.
‫میوه‌ای هستش.
‫طعم ترکیب طعم ها رو بچشید.
‫یه چیز ماورایی درست میشه.
‫عالیه.
‫این شکلات رو باید اینجوری خورد.
‫بندازیدش تو دهنتون و شارژ بشید.
‫کامتون زنده میشه.
‫به این میگن هنر.
‫کِرِم دِ لاکرم هستش.
‫و براق بودنشم خیلی قشنگه.
‫چیکار می‌کنید؟
‫خانم دلانژ.
‫تو جلسه چشیدن ناهار هستیم.
‫ساعت تازه ده هستش.
‫چشیدن چی؟
‫شکلات های مرسیه.
‫آخرین‌هاشون، که می‌تونیم مزشون رو بچشیم.
‫واقعاً؟ چرا؟
‫چون آقای مرسیه مُرده. ‫و هیچ کی هم نتونست شکلات سازشو پیدا کنه.
‫یه تاریک دنیای مسن که تو صحرا زندگی میکرد.
‫کوه‌ها. - ‫خیلی با استعداد هستش. -
‫فقط مرسیه خبر داشت، ‫چجوری میشه پیداش کرد.
‫رازشو با خودش به اون دنیا بُرد.
‫حیف شد. خوشا به حال هر سازنده‌ای که ‫این تاریک دنیا گیرش بیاد.
‫بچش. ‫یکی از بهترین‌ها تو جهان هستش.
‫خیلی بهتر از مال ما هستش.
‫چرا این حرفو میزنی؟
‫کارخونه‌ی آسیاب هم شکلات‌های خوبی درست میکنه.
‫لطفتو میرسونه.
‫نه بابا. ‫چون تو کار شکلات نیستی، اینو میگی.
‫من خیلی هم خوب شکلات رو میشناسم.
‫نباید به یه شکلات خوب توهین کنی.
‫شکلات لایق احترام هستش. ‫مال شما خیلی خوبه.
‫یه شکلات خوب و کلاسیک.
‫ثابتش میکنم، ‫تو کُل دنیا میفروشمش.
‫تو نیویورک، توکیو و...موبوژ،
‫شعبه میزنیم.
‫موبوژ؟
‫شکلات‌هاتون واقعاً خوبن، ‫ولی...
‫دِمُده شدن.
‫این بهترین توصیفشه.
‫دِمُده شدن.
‫خودتون رو با زمان وفق ندادید.
‫واقعاً؟
‫الان چند تا جعبه می‌خواید؟
‫هیچی. ‫منظور حرفام هم همین بود.
‫به زور با ضرر، ‫بعضیاشو به رومانی فروختم.
‫بقیشه‌شون همه‌شون هدر رفتن.
‫شما آخرین مشتری دائمی ما هستید.
‫اگه دیگه ازمون نخرید، ‫ورشکست میشیم.
‫متاستفم.
‫ولی هنور شکلات‌های جدیدمون رو امتحان نکردید.
‫شکلات‌های جدید دارید؟
‫داریم روی طِیف جدیدی از ‫شکلات‌ها کار می‌کنیم.
‫از امتحان اول سربلند بیرون اومدن.
‫واقعاً؟
‫ما میخوایم پیشنهاد سنتی خود رو به روز و غنی کنیم.
‫و مشتری‌هامون رو برگردونیم.
‫فکر کردیم بهتره شما اول، ‫طعم جدیدمون رو بچشید.
‫ولی اگه علاقه‌ای ندارید...
‫میشه برام چند تا نمونه بیارید؟
‫اونم به محض آماده شدنشون؟
‫تولید جدید؟
‫تولید جدیدمون کجا بود؟
‫یا اینه یا ورشکستگی.
‫یه تولید جدید، کُلی کار و تحقیقات میخواد.
‫خودمون می‌تونیم حلش کنیم.
‫لودو و آنتوان سخت کوشن، ‫بچه‌های خوبی هستن.
‫ولی نمی‌تونن شکلات جدید درست کنن.
‫ما به یکی دیگه نیاز داریم.
‫ولی کی؟
‫فکر کردم شاید...
‫کی؟
‫پس...
‫اگه هیچی نگم، ‫شکلات سازی آسیاب، ورشکسته میشه.
‫ولی اگه بگتم اون تاریک دنیا من هستم،
‫وحشت برم میداره.
‫من یه فکری دارم.
‫واقعاً؟
‫با وب کم.
‫شکلات ساز مرسیه. - ‫چطوری پیداش کردی؟ -
‫قول دادم که به کسی نگم.
‫حقا که تاریک دنیا هستش.
‫ولی این دفعه آوردمش پشت تلفن.
‫از طریق این دوربین وب، ‫میتونه همه کارایی که انجام میدیم رو ببینه.
‫الان میتونه ما رو ببینه؟
‫آره. یعنی...آره.
‫سلام قربان.
‫باعث افتخاره شما رو می‌بینم.
‫منم همینطور.
‫می‌تونید ما رو ببینید؟
‫از کجا شروع کنیم؟
‫آنتوان، اینقدر شلخته همش نزن.
‫خیلی آروم که حباب‌هاش ماسه‌ای شکل بشه.
‫ایشون میگن.
‫مگدا، بیشتر از دونه‌های فلفل صورتی استفاده کن.
‫اینجوری قربان؟
‫عالیه.
‫سوزان، میدونی چجوری درستش کنی؟
‫اینا به اندازه کافی نازک هستن؟
‫نه، هنوز باید نازک‌تر بشه. ‫حداکثر دو میلی متر.
‫مگدا، قالب رو برای شکلات ترفا آماده کن.
‫الان بریز.
‫هنوز کارم تموم نشده. - ‫میگه الان بریز. -
‫نباید بزاریم خنک بشه.
‫خوب و ریلکس، مگدا.
‫مطمین بشو هم اندازه هستن.
‫میگه شکلات چیزی نیست که ازش بترسی.
‫آنتوان، میشه نعنای تازه رو خرد کنی؟
‫این حرفم شاید احمقانه باشه، ولی...
‫ولی میتونیم نعنای تازه رو با
‫بادوم هندی و شکلات، ترکیب کنیم؟
‫احتمالاً فکرم احمقانست. ‫اصلا نمی‌خوام مزاحمه...
‫شنیدید قربان؟
‫میگه چیزی به اسم فکر احمقانه وجود نداره.
‫بیاید این ایده رو امتحان کنیم.
‫ببخشید قربان.
‫قارچ رو خیلی ریز خرد کن.
‫هر ذرش مهمه.
‫خب؟
‫خوشمزست.
‫آنتوان، کرم رو با نعناع خرد شده گرم کن.
‫الان خوب می‌بینید آقا؟
‫عالیه.
‫خیلی نزدیک به لبه نباشه.
‫چون قراره صافشون کنیم؟
‫کاغذ سلفون.
‫محکم فشار بده، ولی نه خیلی زیاد.
‫وگرنه خیلی گُنده میشن.
‫درست بزن وسطشون.
‫حالا می‌تونیم مزشون کنیم.
‫عذر میخوام.
‫فکر کنم خودشه.
‫کی خودشه؟
‫اون همون تاریک دنیا هستش.
‫برای چی باید این همه دردسر رو به جون بخره؟ - ‫نمی‌دونم. -
‫ترکیب ترافل سفید با فلفل هندی جالبه.
‫یکم بیشتر فلفل میخواد.
‫شاید.
‫این شکلات‌ها...
‫ارزش مُردن براشون رو هم دارن.
‫سفیده های چای سبز شوکه کنندست.
‫مزه کن. عالین.
‫خیلی نرمه.
‫تو دهنت بالا و پایینش کن،
‫و اینجوری زبونتو قِلقِلک میده.
‫نوازشش میکنه.
‫خیلی باحاله.
‫ولی بلافاصله اتفاق نمیفته.
‫به آرومی اثرش پدیدار میشه.
‫بعدش طعم‌ها منفجر میشن.
‫یکی بعد اون یکی.
‫مثل در هم آمیخته شدن تلخ و شیرین.
‫لطیفه.
‫احساسات برانگیزه.
‫تا فردا صبر کن.
‫طعم‌ها کاملاً وارد شکلات‌ها میشن.
‫واقعاً؟ وارد شکلات میشن؟
‫بهش آغشته میشن.
‫آغشته میشن؟
‫فکر کنم به اندازه کافی نمونه داریم.
‫فردا می‌برمشون پیش مشتریمون، خانم لگراند.
‫خوبه.
‫ممنون. شب بخیر.
‫فردا می‌بینمت.
‫خداحافظ.
‫خب؟
‫از زمان مرسیه، ‫شکلاتی به این خوشمزگی نخوردم.
‫می‌خواید سفارش بدید؟
‫شکلاتی مثل این، ‫شایسته‌ی یه رونماییه درست و حسابی هستش.
‫کجا؟
‫کنوانسیون بین المللی شکلات روآن؟
‫یه مکان عالی برای رونمایی از شکلات.
‫اینجوری برای بهترین شکلات ساز رقابت می‌کنیم.
‫خیلی جای برجسته‌ای هستش.
‫میدونم.
‫جای کله گنده‌هاست.
‫باید جربزه داشته باشی.
‫به نظرت موفق میشیم؟
‫پس برو تو روآن حالشو ببر.
‫تو هم میای.
‫من؟ نه.
‫باید بیای.
‫واقعاً؟
‫خب، میگن مسافرت برای پیدا کردن خودت خوبه.
‫و منم هیچ وقت روآن نرفتم.
‫خیله خب، فکر محشریه.
‫روآن، داریم میایم.
‫بردارید.
‫لیموییشو امتحان کنید.
‫یه نسخه‌ی کلاسیک.
‫خوشمزست.
‫هیئت منصفه اومدن.
‫سلام، خانم لگراند.
‫مال شکلات ساز مرسیه هستش.
‫روش درست کردنشو خوب یادم مونده.
‫منحصر به فرده.
‫خارق العادست.
‫باید رُخشو نشون بده.
‫سعی می‌کنیم از لونه‌ـش بکشیمش بیرون.
‫مگه نه؟
‫خانم دلانژ، شخصاً می‌شناسش.
‫واقعاً؟
‫چه شانسی داریم ما.
‫آشنا به نظر میاید.
‫تا حالا همو دیدیم؟
‫فکر نکنم.
‫مطمئنید؟
‫عجیبه. من هیچ وقت چهره‌ها رو فراموش نمیکنم.
‫مخصوصاً چهره‌های خوشگلو.
‫روز خوش.
‫البته دیگه باید گفت شب بخیر.
‫درسته.
‫اتاق رزرو کردید؟
‫آخه همه‌ی اتاق‌ها بخاطر کنسوانسیون شکلات پُره.
‫شکلات خیلی محبوبه.
‫آره، اتاق رزرو کردیم.
‫به اسم واندن هوگد و دلانژ.
‫درسته.
‫بفرمایید. شبتون هم خوش.
‫معذرت میخوام.
‫کلید دوم رو هم لطفاً بدید.
‫چه کلید دومی؟
‫بریم یه قدمی بزنیم؟
‫فکر خوبیه.
‫برگردیم؟
‫میخوای برگردی؟
‫نه.
‫پس بیا ادامه بدیم.
‫خیله خوب.
‫معذرت میخوام.
‫شرمندم.
‫یه گُل برای همسرتون؟
‫ایشون زنم نیستن، همکارم هستن.
‫چه بد. ‫پس یه گل برای همکارتون؟
‫نه، ممنون.
‫من یکی می‌خوام.
‫دستتون درد نکنه.
‫منم یکی می‌خوام.
‫خدمت شما، قربان.
‫شبتون هم به خوشی باد.
‫بیا.
‫ممنون.
‫قابلتو نداره. - ‫و برای تو. -
‫من؟
‫گُل‌های کار و کاسبی.
‫ممنون.
‫بگم سومین دسر رو هم بیارن؟
‫خودت چی؟ میوه میخوای؟
‫شب‌ها نمی‌تونم میوه رو هضم کنم.
‫ممنون.
‫خواهش میکنم.
‫انگار دارن می‌بندن.
‫آره؟
‫شاید بهتره برگردیم.
‫کجا؟
‫تو اتاق دیگه.
‫درسته. اتاق.
‫اتاق.
‫ببخشید...
‫چیه؟
‫آهنگش روسیه. ‫اسمش اوچی چیورنی هستش.
‫می‌شناسمش، نگاه.
‫اوچی چیورنی.
‫تو چشم‌های تیره و درشت تو،
‫خودم رو گم کرده‌ام.
‫هیپنوتیزم شدم. ‫قلبم فلج شده
‫اونقدر دوست دارم که ‫منو میترسونی
‫نکنه این یه طلسم شیطانیه؟ ‫یا بدتر از اون؟
‫دور و برمون کولی‌ها آواز می‌خونن
‫هیچ کی اهمیت نمیده دارن همه‌ی ‫شامپاین‌ها رو میخورن
‫در چشمان خیلی تیره‌ات، ‫غرق عشق میشم
‫و گرچه همه در حال آواز خوندنن، ‫من در حال غرق شدن هستم
‫دلم برای دست‌هایت تنگ شده،
‫دارم از اشتیاق میسوزم، ‫بزار جذابیتت رو بچشم
‫تو چشمان تیره و درشتت، ‫نور عجیبی هستش
‫انگار اسرار شب رو با خود دارن
‫تو رو می‌خوام، ‫با اینکه میدونم اشتباهه
‫خیلی ناراحتم که اینقدر عشقم محکمه
‫چشم‌های تیره و سوزنندت، ‫منو اسیر کرده
‫به من یه عذاب شیرین میدن
‫دیوونه‌ی اون چشم‌های زیبات هستم
‫گرچه نمیدونم چی در انتظارمه
‫علاقه‌ی من به چشم‌های تیره‌ ات
‫همه دنیا رو برام شیرین کرده
‫من رو کاناپه میخوابم.
‫کاناپه ندارن.
‫عجیبه.
‫الان برمی‌گردم.
‫من به خودم ایمان دارم...
‫ژان رنه؟
‫آقای واندن...
‫هوگد؟
‫کَشتی‌هات غرق شده؟
‫ببخشید؟
‫زنت انداختت بیرون؟
‫زنم؟
‫برای منم اینجوری شد. ‫و به طلاق ختم شد.
‫فهمیدن این چیزا دست خودم نیست.
‫فهمیدن چیا؟
‫می‌تونم اونا رو از فاصله‌ی دو کیلومتری تشخیص بدم.
‫کیا رو؟
‫زوج‌های مشکل دار.
‫آخه کارمه. ‫خیلی از این درگیری‌ها رو...
‫می‌بینم.
‫بعدشم طلاق.
‫نزار از دستت بپره.
‫اون عشق زندگیته. ‫تابلویه.
‫واقعاً؟
‫شایدم نه.
‫ولی تنها موندن بدتره.
‫منم.
‫حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫خیلی سنگینم؟
‫اصلاً.
‫خوبه.
‫فکر کنم...
‫فکر کنم عاشقتم.
‫خوبه. یعنی، دستت درد نکنه.
‫خواهش میکنم.
‫منم همینطور.
‫چی؟
‫حس میکنم...
‫ازت خوشم میاد.
‫ممنون.
‫خواهش میکنم.
‫میشه ببوسمت؟
‫فکر خوبیه.
‫خوب به نظر میاد.
‫میدونی چیه آقای واندن هوگد؟
‫منظورم ژان رنه، ‫الان دیگه رسماً عاشق هم هستیم.
‫به زودی با هم نامزد میکنیم.
‫یا می‌تونیم اصلاً ازدواج کنیم.
‫فقط بگم، مامانم زن جذابی هستش.
‫ولی باید قضیه رو بهش بگیم.
‫خیالت تخت. فوق العاده میشه.
‫تو لباس عروسی خوشگل میشم.
‫و بچه دار میشیم.
‫چند تا؟ دو تا، سه تا؟
‫من بیشتر میخوام، ‫ولی بچه‌ها عشقولانه بودن رو میکُشن.
‫میخوام زندگی جنسیمون راضی کننده باشه. ‫این مهمه.
‫شرمنده.
‫الان میام.
‫سه سوته میام.
‫خاک بر سرم.
‫خاک عالم بر سرم.
‫بیا ازدواج کنیم.
‫آنجلیک؟
‫خب دیگه.
‫هی روزگار.
‫منظورت چیه،
‫"هی روزگار؟"
‫دوستش نداری؟
‫دیوونه وار دوستش دارم.
‫قبلا هیچ وقت چنین حسی رو نداشتم.
‫پس چرا میگی هی روزگار؟
‫بخاطر ترس.
‫ترس از عشق و مشکلاتش.
‫اضطراب رابطه.
‫یه جنبه‌ی مثبت هم توش هست.
‫نه.
‫چون همیشه اضطراب پیروز میشه.
‫اصلاً نباید کاری کنم.
‫نباید ریسک کرد.
‫"خدا کنه اتفاقی برامون نیفته."
‫شرمندم که بهتون بگم، ‫خانم دلانژ از پیشمون رفته.
‫انتخاب خودش بود.
‫همه‌ـمون خیلی اونو دوست داشتیم، ولی...
‫شرمندم.
‫بله خانم. الان صداش میکنم.
‫با شما کار دارن. - ‫کیه؟ -
‫خانم لگراند.
‫ببخشید.
‫چه خبر خوبی.
‫چهل تا سفارش گرفتیم.
‫تاریک دنیا برنده‌ی جایزه‌ی بهترین شکلات ساز شد.
‫معرکه‌ـست.
‫کجا بودم؟
‫خانم دلانژ از پیشمون رفته.
‫نه. - ‫منظورت چیه نه؟ -
‫این غیر ممکنه.
‫منظور آنتوان این که,
‫خانم دلانژ نباید از پیشمون بره.
‫خانم دلانژ نماینده فروش عالی هستش، ‫ولی...
‫اون شکلات ساز مرسیه هستش.
‫چی؟
‫تاریک دنیا همون آنجلیک هستش.
‫داری درباره چی حرف میزنی؟
‫پس اون دوربین و کامپیوتر چی بودن؟
‫سیاه بازی بود.
‫خب؟ - ‫یعنی خود دلانژز، شکلات رو درست کرد. -
‫با کمک شما.
‫با کمک من؟ من فقط دو تا کوچولو درست کردم...
‫گوش کنید. ‫شما با اون دختر شروع به پرواز کردید.
‫به شرکت مدیون هستید که کارتون رو ادامه بدید.
‫اون مثل یه عکس قشنگه.
‫بی شک.
‫دوستش دارید، عاشقشید.
‫آره.
‫اگه بره، ما ورشکسته میشیم.
‫پس شما رو میرسونیم بهش و
‫شما همه چیو درست می‌کنید.
‫منو میرسونید بهش؟
‫من چه میدونم کجا زندگی میکنه.
‫من میدونم.
‫تو فرم استخدامش نوشته.
‫به این فکر نکرده بودم.
‫بنازم به این هوش.
‫درسته.
‫سمت راست. درست اونجا.
‫خودشه.
‫شماره 10.
‫نزدیکتر از اونی بود که فکر می‌کردم.
‫خب؟
‫چیه؟
‫میخواید برید؟ - ‫کجا؟ -
‫زنگشو بزنید، قربان.
‫منظورتون چیه نه؟
‫ببخشید، ولی...
‫ولی چی؟
‫نه. من نمیتونم...
‫یا پیغمبر، مشکل چیه؟
‫ترسیدم.
‫ترس از چی؟
‫تقریباً همه چی.
‫الان من چیکار کنم، قربان؟
‫بیا یکم وایسیم.
‫یه دقیقه‌ی دیگه راه میفتیم.
‫باشه.
‫اوناهاش.
‫آماده نیستم. - ‫چیکار کنیم؟ -
‫نمی‌دونم. بریم دنبالش.
‫شرمنده قربان، ولی ترس باشه یا نه، ‫باید برید جلو.
‫یا همینجا بمونید.
‫به خودتون بستگی داره.
‫راست میگی، مگدا.
‫گل گفتی.
‫حالتون خوبه، قربان؟
‫توپ توپم.
‫مطمینید؟
‫نگران نباشید.
‫جلسات ناشناس‌های احساسی
‫تونستم.
‫برای اولین بار، گفتم نه.
‫به مردی که ازم خواستگاری کرده بود.
‫می‌خواست باهام ازدواج کنه، بچه دار بشیم و ‫منو همیشه دوست داشته باشه.
‫ولی من گفتم نه.
‫و بیخیال بشو هم نیستم. نه یعنی نه.
‫البته..
‫شاید...
‫باید بله میگفتم.
‫چون...
‫ازش خوشم میومد.
‫خیلی شیرین بود.
‫ممنون.
‫ممنون اَدله.
‫سلام، من مکسیم هستم.
‫سلام مکسیم.
‫به سختی کسی میدونه من آدم احساسی هستم.
‫بحث نمیکنم.
‫و به بهترین نحو ممکن پنهونش میکنم.
‫مردم معمولاً برعکس فکر میکنن.
‫از نظرشون من یه از خود راضی و حتی ‫خشن هستم.
‫برای همین بهم سخت میگیرن.
‫اصلاً بهم شُل نمی‌گیرن.
‫که خیلی باعث دردم میشه.
‫این درد رو پنهون میکنم،
‫و اینجوری حتی خشن‌تر جلوه میکنم.
‫شدم یه کلاف سردرگم.
‫ممنون.
‫ممنون مکسیم.
‫اسم من،
‫ژان رنه هستش..
‫فکر کنم آدم احساساتی هستم.
‫به هر حال، خجالتیم.
‫وقتی عاشق میشم،
‫انگاری دارم میسوزم.
‫فکر کنم خوب می‌دونید.
‫برای مقابله با احساساتم هر کاری میکنم،
‫درست مثل این مرد.
‫مکسیم بودید دیگه؟
‫منم مثل تو، قایمشون میکنم.
‫ولی یه زنی هستش که،
‫دوستش دارم.
‫خیلی با استعداد هستش.
‫اونم مثل من احساساتیه.
‫مثل همه‌ی ما.
‫اون عشق زندگیمه. ‫الان اینو میدونم.
‫دوست دارم ازش بپرسم که...
‫یه مدتی رو با من بگذرونه.
‫شاید حتی تا آخر عمرمون.
‫برای همیشه با هم شکلات درست میکنیم.
‫البته اگه منو بخواد.
‫چون اون مثل یه عکس، ‫قشنگ هستش.
‫همین.
‫ممنون ژان کلود.
‫ژان رنه.
‫سلام من آنجلیک هستم، یه احساساتی.
‫درسته، سلام.
‫شرمندم، ولی جواب نمیده.
‫من عاشقتم و میدونم تو هم عاشقمی، ‫ولی ترکیبمون با هم افتضاح میشه.
‫بیشتر که همو بشناسیم، ‫مثل زیگیل میشیم و
‫و همدیگه رو اذیت میکنیم و
‫رابطه‌مون رو با هم قطع میکنیم.
‫آخر سر هم از هم متنفر میشیم. ‫من اینو نمیخوام.
‫ما هر دوتامون احساساتی هستیم.
‫رسماً فاجعه باره.
‫چون خیلی قوی نیستیم.
‫ما همدیگه رو فقط خیلی خوب میشناسیم،
‫برای همین همدیگه رو به زیر میکشیم، ‫مثل دو تا آدم غرق شده.
‫هر چقدر بیشتر تقلا بزنیم، ‫سریعتر غرق میشیم.
‫من نمیخوام غرق بشم.
‫یا حتی با تو غرق بشم.
‫پس...
‫باید همین الان تمومش کنیم.
‫اینجوری به قضیه نگاه نکرده بودم.
‫ممنون آنجلیک.
‫نمی‌تونم بمونم.
‫معذرت میخوام.
‫نمیتونم بزارم زندگیتو مثل من خراب کنی.
‫تو اون مرد رو دوست داری.
‫تابلویه دوستش داری.
‫قبول کن، آنجلیک.
‫چیه؟
‫من...
‫بله؟
‫متاستفم.
‫چرا؟
‫حالت خوبه؟
‫نه واقعاً.
‫سرگیجه داری؟
‫گرممه.
‫منم همینطور.
‫دارن ما رو نگاه میکنن؟
‫نه، کسی نگاهمون...
‫اگه دکتر خواستید، من اینجام.
‫خوبید رئیس؟
‫آره! چرا نباشم؟
‫تو یه مجله خوندم که سه وضعیت استرس زا در زندگی وجود داره.
‫نقل مکان کردن،
‫امتحان دادن،
‫و عروسی کردن.
‫ولی اگه حالتون خوبه...
‫حالم خوبه.
‫ممنون آنتوان. ‫تو کلیسا می‌بینمت.
‫اونجا می‌بینمتون.
‫قربان؟
‫کجایید؟
‫بله؟
‫دستام چسبونکی هستش.
‫اشکالی نداره.
‫شکمم قار و قور میکنه.
‫صداشو دوست دارم.
‫همیشه خدا لَبو میشم.
‫به نظرم قشنگه.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.