چیکار میکنی؟
دست بردار، من حتی هنوز حاضرم نیستم.
میدونم، تموم لذتشم به همینه.
بس کن.
شوخی ندارم.
هی، اونی که این دوربین رو برام گرفت خود تو بودی.
فقط سعی دارم به نحو احسن ازش استفاده کنم.
دوربینو به این خاطر برات گرفتم
بلکه بتونی فیلمت رو بسازی،
نه اینکه باهاش بیفتی به جون من.
اُه، عزیزم، آخه بدجور جیگر افتادی.
کم مزه بریز.
من باید حاضر شم برم سر کار.
چیه مگه؟
من که کاریت ندارم.
تام...
تمومش کن.
هی، یه فکری به سرم زد.
چطوره امروز زنگ بزنی بگی کسالت داری؟
نوچ.
کوتاه بیا بابا.
دوباره برمیگردی تو رختخواب.
منم یه فیلم واسه خودمون کرایه میکنم.
میتونیم بریم تو آغوش همدیگه، شایدم یه ریزه شیطونی کنیم.
بعدشم ناهار میبرمت بیرون.
اسم اون مکان مورد علاقت با گلهای ناز چی بود؟
تام، تو قول دادی.
واسه خودم که نمیگم، من چای سرد میخورم.
فقط بخاطر اینکه من مشروب نمیخورم معنیش این نمیشه که توام نمیتونی، غیر اینه؟
یه کدوم از ما دو نفر باس امروز بره سر کار.
من باید برم جواب تلفن رو بدم.
آره دیگه، خانم به نکته خوبی اشاره کرد.
چی گفتی؟
هیچی، فقط داشتم با دوربین حرف میزدم.
الو بفرمایید؟
حتماً، ممکنه بپرسم شما؟
بسیارخب.
با تو کار دارن.
بیا، بذار من دوربینو بگیرم.
الو.
بله، بنده تام رِدینگ هستم.
اهووم.
جانم؟
یه لحظه گوشی خدمتتون.
خیلی‌خب، بفرمایید.
اهوم.
باشه، متوجهم.
بله، مشکلی نیست، ممنون از شما.
جریان چیه؟
مادرم خودکشی کرده.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
به سادگی نمیشد گیرت آورد، تام.
اُه، خواهش میکنم بفرمایید.
بنده دکتر جورگنسون هستم.
اُه، خوشبختم، بابت اینکه منو در جریان قرار دادین ممنونم.
راحت رسیدین؟
خوب بود، ممنونم.
از بابت مادرتون متاسفم.
باید براتون سخت باشه.
نه راستش.
من حتی اونو به خاطرم نمیارم.
همون موقعی که کوچیک بودم ترکم کرد.
ولی شما میتونستین اینو همون پشت تلفنم بهم بگین، همینو میخواستین بگین؟
نه.
اونا دیگه چی‌ان؟
کلیدای منزل مادرتون.
مادرت خونه رو برای تو گذاشته.
همینجوری یعنی، ها؟
همینجوری.
ولی یه چیز دیگه هم هست.
خیلی‌خب، چی هست حالا؟
تو یه خواهر داری، تام.
اسمش کلوئی هست.
اون باید سال‌ها پیش بستری و در مرکز نگهداری میشد،
ولی مادرت چنین اجازه‌ای نمیداد.
پس اون دیوونه‌ست؟
ما نمیگیم دیوونه.
تشخیص تخصصیش اسکیزوفرنی کاتاتونیک هست.
کلوئی حرف نمیزنه، حرکت نمیکنه،
یا به هیچگونه محرک خارجی واکنشی نشون نمیده.
چرا؟
هیچکس به طور قطع دلیلشو نمیدونه.
بیماری روانی غالباً ارثی هست.
معمولاً در مراحل بعدی زندگی، پس از
یک ضربه‌ی شدیدِ روانی یا جسمی خودشو بروز میده.
اما مورد کلوئی کاملاً منحصربه‌فرده.
مایل هستی الآن ببینیش؟
سلام، کلوئی، امروز در چه حالی؟
یه سورپرایز برات دارم.
این برادرت، تام، هست.
میتونی باهاش حرف بزنی.
اشکالی نداره اگه معذب باشین.
کلوئی بهش عادت داره، مگه نه، کلوئی؟
متوجه میشی چرا سعی داشتم
مادرتو متقاعد کنم تا بذاره وارد اینجا بشه.
اهووم.
خب...
از آشناییت خوشبختم.
چی میشه اگه بخوام با اون یکم وقت بگذرونم؟
شما هر زمان که دوست داشتین
سر بزنین قدمتون روی چشمه.
نه، منظورم فقط یکی دو ساعت اینجا نیست.
من میخوام که بشناسمش.
هر چی هست همینه، تام.
نمیدونم، من الآن دیگه یه خونه دارم، درسته؟
شاید بتونم واسه یه مدت کوتاهی ببرمش اونجا.
شما واجد شرایط و صلاحیت نیستین.
واجد صلاحیت؟
اون که تکون نمیخوره، مگه چقدر میتونه مشکل باشه؟
گمون نمیکنم شما درک کرده باشین که نگهداری
و مراقبت کسی با شرایط کلوئی
چه ضرری ممکنه بر شما وارد کنه.
اونم کسی که واسه اینکار آموزش ندیده؟
سعی کنی خودت تنهایی تموم بارشو به دوش بکشی؟
خب، ممکنه کار آدمو به جنون بکشونه.
مادرت همین سعی رو کرد و...
دکتر، من مادرم نیستم.
و...
بی‌احترامی نباشه، ولی فکر نمیکنم اون به چنین
جایی تعلق داشته باشه.
و اما، مامانم سال‌ها از عهده‌اش براومد، اینطور نیست؟
مطمئنم که میتونم واسه یکی دو ماه از پسش بربیام.
من جداً فکر نمیکنم فکر خوبی باشه...
دکتر جورگنسون، ازتون استدعا دارم.
خواهش میکنم.
اون تموم خونواده‌ایه که من دارم.
به یک شرط.
هر چی که باشه، چه شرطی؟
در صورت وجود هرگونه مشکل، در صورت مشاهده هرگونه تغییر،
موظفی فوراً با من تماس بگیری.
دکتر، احتمالاً روزی دو بار با شما تماس بگیرم.
« روز اول »
تجهیزات مناسبش رو هم از قبل تهیه کردی دیگه، درسته؟
آره.
بفرمایید.
مطمئنی که ایرادی نداره ماشین تو رو بردارم؟
البته که نه.
نمیخوام به مشکل بربخوری
اونم وقتی که یه دیوونه سوار ماشینه.
اون دیوونه نیست.
فقط داشتم شوخی میکردم.
منظورم فقط این بود که...
باشه.
از این بابت مطمئنی؟
این ایده‌آله.
ایده‌آله؟
هی.
الآن چند وقته گیر اینم که سعی کنم یه ایده برای
پایان‌نامه‌م جور کنم، ها؟
احیاناً تو سوژه‌ای بهتر از این سراغ داری؟
گمون نکنم.
به هر حال توام تا یکی دو هفته دیگه اون بالا پیش خودمی.
تازه، باید از خداتم باشه که حین
تصحیح اوراق امتحانی ترم من به پر و پات نپیچم.
با این حال اون یه ریزه آدمو میترسونه، اینطور نیست؟
آره، گمونم، یه نمه.
رسیدی اون بالا بهم زنگ میزنی دیگه؟
اهوم.
باشه.
خیلی‌خب دیگه، تمومش کن.
خیلی‌خب، باید بگم این نخستین روز سفرم با کلوئی هست،
خواهری که هرگز از وجودش خبر نداشتم.
سلام کن، کلوئی.
و همچنین نخستین روز از این فیلمبرداری مستند.
حس عجیب و غریبیه که توی فیلم خودم به ایفای نقش بپردازم،
ولی از اونجایی که کلوئی یه کلمه حرف نمیزنه،
این به نظر از اهمیت بالایی برخورداره که من این نقش رو بر عهده بگیرم.
واسه رسیدن به خونه خیلی هیجان دارم.
میخوام بدونم اونجا چه اتفاقی افتاد.
چرا مادرم همچین کاری کرد.
فقط نمیتونم تصور کنم که توی
همچین جای زیبایی فکر خودکشی به سرت بزنه.
و اما، اگه روبرو رو نگاه کنین، میتونین کوه شاستا رو ببینین.
ظاهراً، برخی از سرخپوستان محلی بر این باور بودن که
این کوهستان محل سکونت خدایان و شیاطین بوده است.
و هنگامی که کوه بر سر
دره‌ی زیرین سایه می‌افکنه، خدایان به خواب فرو میرن
در حالی که شیاطین به این بُعد چشم می‌دوزن،
از جنبه‌ی روحی و معنوی گرفته تا طیف فیزیکی و مادی،
و در تاریکی آزادانه در میان انسان‌ها راه میرن.
ووهوو!
حسابی خوفناکه، نظرت چیه، کلوئی؟
فرض میگیرم گفتی آره.
خودمم نمیدونم چرا دارم این فیلمو ضبط میکنم.
خب، این آخرین شهری هست که روی نقشه
سر راه خونه‌ی مادرم قرار داره،
که بازم یک ساعت دیگه بعد از کوه میشه.
و جمعیت اینجا صفره.
اینجا به معنای واقعی کلمه هیچ احدی پیدا نمیشه، هیچ چیزی.
واگن‌های متروکه‌ی راه‌آهن داره.
خونه‌هایی در اون سمته که انگار سال‌هاست
کسی توشون زندگی نکرده.
بریم یه نگاهی بندازیم.
اُه، وای!
یک،
دو،
و سه.
برو که رفتیم.
خیلی‌خب.
گمونم تو و مامان از آرامش و سکوت اینجا خوشتون میومده.
برگام، ایول حرف نداره!
افتضاح بهم ریخته‌س ولی حرف نداره.
شومینه هم که داره، خوبه.
دیگه داره سرد میشه، نه؟
اتاق تو کجاست، کلوئی؟
این چیز دیگه اینجا برای چیه؟
خوفناکه.
پس این اتاق توئه، ها؟
بدک نیست.
خب، گمونم دیگه تقریباً وقت خوابه.
این تلفن خونه هست؟
اهوم، کارش انداختم.
آنتن گوشی اینجا افتضاحه پس اگه چیزی احتیاج داشتی
فقط به همین خط بهم زنگ بزن.
کلوئی در چه حاله؟
حالش خوبه.
تازه بردمش به رختخواب.
منم دیگه کم کم دارم آماده‌ی خواب میشم.
دلم برات تنگ شده عزیزم، به زودی باهات حرف میزنم.
باشه، دوستت دارم.
منم همینطور.
خدافظ.
به دوربین لبخند بزن.
خب، من وسایلامو باز کردم و کاملاً تو خونه مستقر شدم.
و در حال حاضر با یه سری
چیزا مواجه هستم که ازشون سر در نمیارم.
من یه قفل کتابی سنگین و یه زنجیر
بیرون در اتاق خواب کلوئی پیدا کردم.
فکر کنم مادرم اونو اونجا گذاشته، که البته آزاردهنده و مزاحمه.
همینطور کلی از این طلسمای مذهبی
و کریستال‌هایی مثل این نمونه وجود داره.
همه جای خونه پیدا میشه، نمیدونم از کجا...
شما هم دیدینش؟
من یکم از فیلمای تو مسیر اینجا
رو هم برانداز کردم و اونا هم نقص داشتن،
درست همینطور، متوجه نمیشم.
یعنی ممکنه مشکل نرم‌افزاری باشه؟
خلاصه سر در میارم.
خدافظ.
همونطور که میبینین، من یه اتاق اعتراف کوچیک درست کردم.
قراره تا زمانی که در سفر به سر میبرم
بیام این تو و صرفاً افکارم رو ثبت کنم.
من هر از گاهی سر میزنم، ولی فعلاً در همین حد کافیه.
« روز دوم »
خداییش تو این چیزا رو میخوری، ها؟
ترجیح نمیدی یه مقدار گوشت بِیکِن و تخم‌مرغ یا یه همچین چیزی بخوری؟
نون تُست فرانسوی چطور؟
نون شیرمال یا تُست فرانسوی دوست داری؟
هوم؟
باشه.
ای تو روحش!
بذار ببینیم چی به چیه.
تغذیه.
تغذیه، تغذیه، تغذیه.
سر عقب.
لقمه متوسط.
خیلی‌خب.
اینم از این.
هه.
یکیش رفت پایین، ۲۹ تای دیگه تو راهه.
خب، خواهرم تحت یه برنامه فیزیوتراپی به شدت جامع به سر میبره
رژیمی که به طور خلاصه در اینجا شرح داده شده.
یک وعده در روز رو شامل میشه.
از این به بعد باید خیلی
بیشتر از اینا مراقب تو باشم، کلوئی، قول میدم.
فعلاً، باید برم بیرون و ذهنم رو آزاد کنم
بعدش برم یکم از صخره‌ها فیلم بگیرم
یا چند نما از منظره غروب بندازم یا یه چیزی تو این مایه‌ها.
به وقتش برمیگردم تا شام حاضر کنم، خب؟
چیزیت نمیشه.
سلام، مامان.
وای، باید حتماً بدجور عقلتو از دست داده باشی که از اون بالا خودتو پرت کردی.
نه، نه، نه، هیچکدوم اینا قبلاً اینجا نبود.
آهای.
آهای!
پس به این راحتیا نیست...
ای تو روحش!
گمون کنم این طرفیه.
فکر کنم از این طرف باشه.
هیچکدوم آشنا نمیزنه.
مرده‌شور ببره!
کلوئی!
اُه، خدا رو شکر!
متاسفم، من گم شده بودم.
تو حالت خوبه؟
عالی شد.
فقط همینو کم داشتم.
« روز پنجم »
انتظارشو نداشتم که تموم مدت اینقدر کسل و بی‌حوصله بشم.
و اینطور کاشف به عمل اومد، که کلوئی چندان اهل گپ و گفت نیست.
لااقل تو رو دارم، بد میگم؟
فقط کاش میشد بریم بیرون یه مشروبی چیزی بزنیم.
به نظر خوبه.
یه لحظه وایسا ببینم.
این دیگه چیه؟
پاک داشت یادم میرفت که اینو گذاشته بودم ته چمدون.
نمیشه گفت اصل جنسه،
ولی گمونم هر چی باشه کارو راه میندازه.
تا ته برو بالا.
آخیش، عجب چیزیه.
این بالا هوا خشکه.
حالا هم که بینی‌م داره خونریزی میکنه.
بهتر از این نمیشه.
« روز هفتم »
تو الآن چیزی گفتی؟
بسیارخب.
شب بخیر، آبجی.
شرمنده اگه هنوز تو این کارا زیاد وارد نیستم.
سلام، تام، دکتر جورگنسون هستم.
فقط تماس گرفتم تا اوضاع رو بررسی کنم و جویای احوال بشم.
لطفاً هر وقت فرصت کردی باهام تماس بگیر.
ویژژژ!
خواهرم کل روز وامونده رو روی این سپری میکنه.
نمیفهمم از چیش باید گِله کرد،
من که باهاش بدجور حال میکنم.
ویژژ!
غیژژ!
چقدر دلم هواتو کرده بود، رفیق قدیمی.
من کلوئی هستم، من ویلچر لازم دارم.
ویژژژ!
اینجا زیادی ساکته.
« روز دهم »
روز دهم، تغذیه‌ی صبحگاهی.
پاک داروهاتو فراموش کردم.
یعنی چه این کارا؟
واسه من قاشق جابجا میکنی؟
روز دهم، تغذیه‌ی صبحگاهی.
پاک داروهاتو فراموش کردم.
کلوئی، چجوری این کارو کردی؟
صدامو میشنوی؟
کلوئی، میشنوی چی میگم؟
باشه، مشکلی نیست.
خیال حرف زدن نداری دیگه؟
صبر منم زیاده.
اینقدر سر من بازی درنیار!
حالیته؟!
گشنته؟
دلت غذا میخواد دیگه؟!
آره؟
خب، قاشقو بردار دیگه.
قاشق لعنتی رو برش دار!
معذرت میخوام.
بذار اصلاً این تیکه از فیلم رو پاک کنم.
من دارم سعی خودمو میکنم، کلوئی.
و امیدوارم اینو درک کنی.
این یخورده سخت‌تر از اون چیزیه که فکرشو میکردم.
نمیدونم، شایدم اشتباه کردم.
شاید باید با دکتر جورگنسون تماس بگیرم.
تو چی فکر میکنی؟
میرم یکم دیگه فرنی برات درست کنم.
باشه؟
بدرد نخوره.
یه مشت آشغاله.
این چه وضعشه آخه!
اون دیگه چیه؟
توام شنیدی؟
(صدای زمزمه)
یه چیزی اون بیرونه.
(صدای زمزمه)
سلام.
کسی اون بیرونه؟
(صدای زمزمه)
کی اونجاست؟
(صدای زمزمه)
میتونم صداتو بشنوم!
یا خدا!
(صدای زمزمه)
اون دیگه چیه؟
این دیگه چه کوفتیه؟
(صدای زمزمه)
کی اونجاست؟
کلوئی.
کلوئی!
نه!
« روز یازدهم »
دیشب یه اتفاقی افتاد.
یه چیزی...
نمیدونم والا.
همونطور که میبینین زدم سرمو ترکوندم.
ولی همینطورم اینو پیدا کردم.
هنوز فرصت نکردم درست حسابی مرورش کنم،
ولی پیداست یه دفترچه خاطراته.
دفترچه خاطرات مادرمه.
کلوئی.
تو چیزی ازش میدونی؟
میدونم خبر داری.
میدونم حضور داری.
بذار ببینیم توش چی نوشته.
چهاردهم دسامبر.
کلوئی داره یه جوراییش میشه.
اون فرق کرده.
من سعی کردم به دکتر جورگنسون بگم.
اون ازم پرسید آیا داروهامو مرتب مصرف میکنم یا نه.
اون فکر میکنه من بازم دارم دیوونه میشم، ولی اینطور نیست.
یه لحظه تنهاش میذارم، وقتی دوباره...
وقتی دوباره برمیگردم همه چیز فرق کرده، وسایل سر جاش نیست.
تو داری ادا درمیاری، مگه نه؟
بیست و چهارم دسامبر، شب کریسمس.
کلوئی منو هل داد.
نمیتونم ثابتش کنم، ولی اون منو از پله‌ها هلم داد پایین.
من برگشتم طبقه بالا و اون روی ویلچرش نشسته بود
انگار نه انگار که اتفاقی افتاده، ولی میدونم کار خودش بود اون هلم داد.
این یکم آشنا نمیزنه؟
هوم؟
تو منو هل دادی؟
میدونم صدامو میشنوی.
حرف بزن!
جواب منو بده خبر مرگت لعنتی!
اونو میبینی؟
اون یه دوربینه.
آخرش یکی از همین روزا خیطی بالا میاری
اونوقت منم با نوار ضبط شده مچتو میگیرم!
سلام عشقم.
دیشب سعی کردم تماس بگیرم، ولی جواب ندادی.
فقط میخواستم بهت خبر بدم
که من ساک‌هامو بستم و فردا میبینمت.
بهتره وقتی جِیمی اینجاست گُه اضافه نخوری.
اینجا شگفت‌انگیزه!
محشره، مگه نه؟
آره.
خودتو زخمی کردی؟
آممم...
از پله‌ها افتادم پایین.
آبروریزیه، میدونی چی میگم.
(صحبت گنگ و نامفهوم)
یالا بیا، بریم خونه رو نشونت بدم.
هی.
این دیگه چه کاری بود؟
فقط از دیدنت خوشحالم.
(صحبت گنگ و نامفهوم)
میدونم یخورده اینجا سرده.
همین که شومینه رو آتیش کنم بهتر میشه.
مطمئناً طبقه بالا اوضاعش روبه‌راه‌تره.
حرف نداره.
دلواپس شدم وقتی خبری ازت نشد.
سرگرم چه کاری بودی؟
مشروب میزنی؟
به نظرم باید جشن بگیریم.
بیا یه مشروب بزنیم.
باشه.
تقریباً مطمئنم که یه بطری
شراب مِرلو یه جایی همین جاها دیدم.
آره، گمونم.
یه پیک کسی رو نمیکشه.
سلام، کلوئی.
آها، ایناهاش.
♪ جِیمی
♪ جِیمی خوشگله
♪ تو خوشگل‌ترین دختر دنیایی
مطمئنی که اون اونجا جاش خوبه؟
کلوئی؟
اوهوم.
آره بابا، رواله.
خب تعریف کن ببینم چطور گذشت.
آنچنان گفتنی نیست.
لااقل تونستی چندتا فیلم بدرد بخور بگیری؟
اوهوم.
یکی دیگه میخوای؟
نه، همین خوبه.
هر جور راحتی.
چیه؟
گشنته؟
فکر کنم.
خوبه.
به سلامتی خودمون.
یعنی خداییش، باید چند خط از خزعبلاتی که
مجبورم بخونم رو ببینی.
انگاری که...
فقط از این شغل بیخود خسته شدم.
نمیتونم واسه استادیاری خودم صبر کنم.
چیزی نمونده.
یا میتونی به جاش استعفا بدی.
آره خب، درسته.
اونوقت چیکار کنم؟
به اینجا نقل مکان کن.
خب پس، این اتاق خواب اصلیه؟
نه، اون طبقه پایینه.
ولی از اونجایی که اون تنها اتاق خواب طبقه پایینه...
پس، میشه مال کلوئی؟
آهان.
گمونم باید خودم یه کاریش بکنم.
دلم واست تنگ شده بود.
چطوری اومدی تا این بالا؟
مگه بازی هم داریم.
چرا آخه با من اینطور میکنی؟
هوم؟
مگه نمیدونی، فعلاً به قدر کافی استرس و فشار روی من هست.
حالام نوبت مسخره‌بازیای توئه.
تام.
تام؟
تام، کجایی؟
سلام.
چیکار میکنی؟
فقط داشتم به کلوئی سر میزدم.
میدونم به نظر عجیب میاد، ولی یه وقتایی نگرانش میشم.
خب، الان دیگه گرفتم.
به هر حال برگرد تو تخت، خب؟
جِیمی داره میره رو اعصابم.
اون موقع که فقط من و کلوئی بودیم واقعاً خیلی بهتر بود.
فکر میکردم خوب میشه اگه یکی دیگه باشه تا باهاش حرف بزنم،
ولی اون درک نمیکنه.
اون درک نمیکنه جریان اینجا از چه قراره.
درک نمیکنه چی داره به سر کلوئی میاد.
درک نمیکنه من سعی دارم چیکار کنم.
نمیدونم آخه کجای دلم بذارمش.
تام؟
« روز هفدهم »
چرا تو داری بهش غذا میدی؟
گفتم امروز صبح خودم به کلوئی غذا بدم
آخه تو که بهت نمیومد خیال دل کندن از رختخواب داشته باشی.
اُه، راستش، تازگیها این جریان فیلمبرداری بدجور امونمو بریده.
فیلمبرداری.
دقیقاً داشتی از چی فیلم میگرفتی اونوقت؟
آخه یعنی خداییش.
ببینم داروشو با غذاش قاطی کردی؟
نه.
حرفی از دارو نزده اینجا.
درست همونجا جلوی چشمت چاپ شده.
اگه داروشو با غذاش مخلوط نکنی، هر چی خورده رو پس میزنه.
خیلی ببخشید.
الان داروشم میریزم.
کجاست این دارو؟
لابد یه دلیلی داره که این یه امر جداست، میدونی دیگه؟
جدی میگی الان؟
بیخیالش اصلاً، تو همین الانشم زیادی دادی خورده.
روشنه که من اینجا کار اشتباهی کردم.
میرم یکم بدوَم.
مگه اینکه واسه فیلمبرداری به کمک من نیاز داشته باشی.
من به کمک کسی نیازی ندارم.
(صدای زمزمه)
دوباره دکتر جورگنسون هستم.
تام، جداً لازمه که منو در جریان چگونگی اوضاع قرار بدی.
ممنون میشم اگه فوراً با من تماس بگیری.
متشکرم.
الو.
الو، دکتر جورگنسون؟
تام!
تام، دکتر جورگنسون بود.
میخوای دوباره بهش زنگ بزنم؟
تام؟
اینجا چه خبره؟
بذار یکم پرده‌ها رو کنار بزنیم نور بیاد تو، ها؟
تو راستکی خیلی خوشگلی، کلوئی.
همینجا صبر کن.
چقدرم نازه.
تو واقعاً چشمای قشنگی داری، کلوئی.
من نگران تام هستم.
اون معمولاً اینجوری نیست.
میدونم که اون استرس فیلمبرداری و فلان رو داره ولی آخه...
چمیدونم.
زهره ترک شدم بابا.
اون چیز میزا رو از صورتش پاک کن.
ما همش داریم یخورده خوش میگذرونیم.
به نظرت به قیافه‌ش میخوره بهش خوش بگذره؟
چیه؟
بینی‌ت.
بخاطر ارتفاعه همش، نگرانش نباش.
بفرما.
نمیخواد، دارمش.
با تیشرتت پاک نکن، من کمکت میکنم.
اون آت آشغالا رو از صورتش پاک کن.
شبیه یه دلقک مسخره شده.
چیه اومدی سینما؟
الان تو چیزی گفتی؟
(صدای مِرمِر)
کلوئی؟
داری سعی میکنی یه چیزی رو بگی؟
خداییش؟!
الو بفرمایید.
سلام، دکتر جورگنسون؟
در خدمتم.
جِیمی هستم، دوست‌دختر تام رِدینگ.
واقعاً خوشحالم از تماس شما.
الان تام با شماست؟
نه، الان نمیتونه بیاد پای تلفن.
همه چی مرتبه؟
تام رفتارش عجیب شده.
بگو ببینم چه خبر شده.
آه، اون پرخاشگر و خشن شده.
اون تام همیشگی نیست.
کلوئی چطوره؟
چمیدونم والا.
امکانش هست که احیاناً این حالت کلوئی همش ادا باشه؟
نه، این خیلی بعیده.
میدونم، آخه چیزه...
یه جای کار میلنگه.
یه چیزی این وسط اصلاً جور درنمیاد.
تو لازمه که وادارش کنی کلوئی رو برش گردونه به اینجا.
باشه، سعی میکنم باهاش صحبت کنم.
بله، حتماً اینکارو بکن.
ممنونم ازتون، خدافظ.
تام.
تام، بیا تو.
نیاز هست صحبت کنیم.
« روز نوزدهم »
به گمونم الان دیگه این تنها راهیه که میتونم باهات صحبت کنم.
من دارم میرم، تام.
من دوستت دارم، از ته دلم دارم.
امیدوارم هر چی که دنبالشی رو به دست بیاری،
هر چیزی که این بالا گرفتارشی.
ولی من دیگه نیستم.
سوئیچ ماشینم کجاست؟
هوم؟
سوئیچ ماشینمو رد کن بیاد.
گردنه‌ی کوهستان ممکنه پوشیده از برف باشه.
خیلی خطرناکه.
برام مهم نیست.
سوئیچ ماشینمو بده بیاد.
نخیر.
اینطوریاس دیگه، منم ماشین تو رو برمیدارم.
بجنب دیگه یالا.
سوئیچ ماشینمو بده من!
تام، این شوخی بامزه‌ای نیست، من باید برم!
فقط میخوام برم خونه!
بمون، هنوز قرار نیست جایی بری.
سوئیچمو بده!
میرم به دکتر جورگنسون زنگ میزنم.
تو صلاحیت نگهداری کلوئی رو نداری.
نه!
تو حالیت نیست.
من دارم باهاش حسابی خوب پیش میرم.
از مخ خلاصی!
جِیمی!
بابا بیخیال!
گوشی رو قطع کن.
نه.
الو.
سلام، میشه لطفاً با دکتر جورگنسون صحبت کنم؟
نه، اینکارو نکن!
یه بار با زبون خوش بهت گفتم.
نگفتم؟
کجا در میری؟
جِیمی!
جِیمی.
درو باز کن.
باز کن این در لامصبو!
« روز بیستم »
روز بیستم.
نمیدونم.
امروز چه روزیه، کلوئی؟
سر درنمیارم.
میدونم حضور داری.
توروخدا باهام یه حرفی بزن.
اون خیال میکنه من دیوونه‌ام.
یعنی من دیوونه‌ام، کلوئی؟
من دیگه بُریدم.
دیگه دست از این ماجرای تخمی میکشم.
اگه میخوای وانمود کنی که هیچ خبری نیست،
مشکلی نیست، منم برمیگردونمت به همون دیوونه‌خونه.
میذارم همونجا بپوسی.
از پیشم نرو.
تو همین الان چی گفتی؟
تو که راضی به برگردوندنم به اونجا نیستی، هستی؟
نه.
نه، من تو رو اونجا برنمیگردونم.
قول میدی؟
آره، بهت قول میدم.
میدونستم که تو حضور داری.
من همیشه حضور داشتم.
میدونم.
دوستت دارم، آبجی.
اون دختره چی؟
کی؟
اون یکی دختره دیگه.
چشه مگه؟
اون منو دوستم نداره.
منظورت از این حرف چیه؟
اون منو دوستم نداره!
از شرش خلاص شو.
نه.
نه، نمیتونم اینکارو بکنم.
پس خودم اینکارو میکنم.
بیدار شو.
توروخدا، بیدار شو، تام.
اُه، خداروشکر.
حالت خوبه؟
فکر کنم.
چه بلایی سرت اومد؟
نمیدونم، لابد باید بیهوش شده باشم،
ضربه‌ای چیزی به سرم وارد شده باشه.
آخه به نظرت روبه‌راه باشی؟
آره، فکر کنم خوبم.
بیا فقط از اینجا بزنیم بیرون.
این مکان شیطانیه.
- نه. - تام، یه بلایی داره سرمون میاد...
گمشو اونور!
مگه زده به سرت ابله!
تو باید همین الان از اینجا بری، کلوئی نمیخواد تو اینجا باشی.
کلوئی نمیخواد من اینجا باشم؟!
یکی باید به خودت کمک کنه، تام.
خنده نداره که.
من فقط داشتم بازی میکردم.
خب، تو بُردی، اون داره میره.
تو نمیتونی بذاری اون همینجوری بره.
اون میره ما رو لو میده.
برام مهم نیست.
نمیذارم دستت بهش بخوره.
تو نمیتونی جلوی منو بگیری.
نه بابا؟
وایسا، تکون نخور!
بس کن!
جُم نخور.
امشب همین تو می‌مونی.
ازت متنفرم!
بابت همه چیز متاسفم.
شاید وقتی برگشتم خونه بتونیم مسائل بینمون رو حل و فصل کنیم.
اوهوم.
فقط لازمه کارمو تموم کنم.
(صدای زمزمه)
دِ یالا دیگه!
توروخدا، جون جِیمی بردار.
خداجون.
ممنونم.
اونو کجا میبری؟
تو میبریش.
کجا؟
اون بالا.
یه عالمه بردارا.
کلوئی.
زودباش دیگه!
الو.
سلام، جِیمی، دکتر جورگنسون هستم.
با تام صحبت کردی؟
اونو بیخیال.
گوش کنین، من این بیرون وسط ناکجاآبادم.
ماشینم دچار سانحه شده و گوشیمم آنتن نمیده.
این بیرونم سردتر از اونیه که بتونم بمونم،
واسه همینم دارم به سرعت برمیگردم سمت خونه، ولی من...
الو، جِیمی؟
الو، دکتر جورگنسون، صدای منو دارین؟
به زحمت میتونم صدای شما رو بشنوم.
خیلی‌خب، گوش کنین، من راه افتادم دارم برمیگردم سمت خونه.
من نیاز دارم که شما با یه نفر تماس بگیرین پس...
اُه، ای خدا.
اُه، یالا دیگه.
توروخدا، دِ بجنب.
نه.
زودباش.
♪ روشنش کن
♪ آتش به پا کن
♪ و روشنش کن
♪ روشنش کن
♪ آتش به پا کن
♪ و روشنش کن
کلوئی یه چیزیش هست.
دیگه از تحمل من خارجه.
نمیدونم باید چیکار کنم.
اون قصد داشت منو رها کنه.
درست مثل کاری که با تو کرد.
درست مثل اون یکی دختره که باهاته.
پرتش کن تو آتیش، تامی!
بسوزونش.
(صدای زمزمه)
سر درنمیارم.
میدونم حضور داری.
اون خیال میکنه من دیوونه‌ام.
یعنی هستم؟
کلوئی، یعنی من دیوونه‌ام؟
من دیگه بُریدم.
دیگه دست از این ماجرای تخمی میکشم.
اگه میخوای وانمود کنی که هیچ خبری نیست،
مشکلی نیست، منم برمیگردونمت به همون دیوونه‌خونه.
میتونی اونقدر اونجا بمونی تا بپوسی.
از پیشم نرو.
تو چی گفتی؟
تو که راضی به برگردوندنم به اونجا نیستی، هستی؟
نه، من تو رو اونجا برنمیگردونم.
قول میدی؟
آره، بهت قول میدم.
قول میدم، میدونستم که تو حضور داری.
من همیشه حضور داشتم.
میدونم.
میدونم، دوستت دارم، آبجی.
اون دختره چی؟
کی؟
اون یکی دختره دیگه.
چشه مگه؟
اون منو دوستم نداره.
منظورت از این حرف چیه؟
اون منو دوستم نداره.
نظرت چیه؟
از شرش خلاص شو.
تو یکی از من فاصله بگیر.
نه، نمیتونم اینکارو بکنم.
همه‌ش فقط یه مشت حلقه فیلم خامه ولی...
به نظرم یه چیز حسابی ازش درمیاد.
عقب وایسا.
پس خودم اینکارو میکنم.
بذار بازم دیگه نشونت بدم.
کجا در میری آخه؟
دست از سرم بردار!
آه، ها، ها، ها!
جلو نیا.
به من نزدیک نشو!
مثلاً میخوای با اون چیکار کنی؟
ها؟
عشقم.
حالیت نیست؟
اینا همه‌ش یه فیلمه.
دلم نمیخواد از این استفاده کنم ولی اگه مجبور بشم اینکارو میکنم.
نه، اینطور فکر نمیکنم.
تو دیوونه‌ای.
همه‌ی مشاهیر همینطورن.
نه، برگرد تو ماشین.
جانم؟
ماشینو راه بنداز.
بذار من کمکت کنم.
نه، شما متوجه نیستین، اون دیوونه‌س.
کی دیوونه‌س؟
تام.
به‌به، سلام، خانم دکتر.
شما وارد یه سوءتفاهم کوچیک شدین.
برو تو ماشین منتظر باش.
نه، شما متوجه نیستین...
جِیمی، بسپارش به من.
خوشحالم بهمون افتخار دادین، خانم دکتر.
من و کلوئی حرفای زیادی داریم که بهتون بزنیم.
کلوئی کجاست؟
اُه، اون یه جایی همین دور و براست.
ایرادی نداره اگه لطف کنین چراغ‌قوه رو خاموش کنین؟
خواهش میکنم، به هیچ وجه.
نه، جلو نیا!
نه.
نه!
نه، نه.
عشقم.
جِیمی، برگرد اینجا.
لزومی نداره قایم بشی.
بهت گفته باشم.
تا سه میشمارم.
اگه نیومدی بیرون،
اون کله‌ی پوکتو از تنت جدا میکنم.
یک،
دو...
کدوم گوری هستی؟!
خبرت کدوم گوری لش داری؟!
صداتو میشنوما!
جِیمی.
من فقط میخوام فیلمم رو تموم کنم.
گمونم بالاخره فهمیدم چجوری تمومش کنم.
تام؟
نه!
تام، دست بردار، گورتو گم کن!
بس کن!
نه!
بیخیال، عشقم.
اذیت نکن دیگه، بده من اونو.
زنیکه عوضی، بزن منو دیگه.
میزنما.
دِ بزن دیگه لامصب!
میزنم!
فکر کنم داره ضبط میکنه.
از کجا شروع کنم؟
سه ماه میگذره از زمانی که تام...
چیزی که اینجا سعی در انجامش دارم...
فکر کردم اگه مستند تام رو تمومش کنم
شاید کمک کنه پشت سر بذارمش و باهاش کنار بیام.
میدونم کمی احمقانه به نظر میرسه، ولی...
احساس میکنم اینو بهش مدیونم.
من انتظار درک از سوی هیچکس دیگه‌ای رو ندارم، ولی...
فقط خیال دارم قطعات این پازل رو کنار هم بچینم
تا سعی کنم تا حدی از قضایایی که گذشت سر دربیارم.
اما آسیاب به نوبت.
کلوئی الان دیگه با من زندگی میکنه.
من درخواست دادم که سرپرستی موقت اونو بر عهده بگیرم.
من و کلوئی قراره
از همدیگه یکی دو تا چیز یاد بگیریم.
اینطور نیست، کلوئی؟
فعلاً فقط در همین حد به ذهنم میرسه،
ولی صرفاً خواستم کارمو از یه جایی شروع کنم، پس...
فعلاً خداحافظ.
شاید بذارمش یه مدت همینجوری بمونه.
« میدونم حضور داری »
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.