..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
«اقتباسی از رمان «اتاق شیشه‌ای اثری از سایمون موئر
ما رو می‌شناسه.. اینجا رو میگم
دوست جوون‌مون
که تماشاگرِ پیر شدن‌مونـه
آینه‌ی گذر سال‌ها
که ما رو به عقب می‌کشه
مرکز ثقل‌مون، جاذبه‌مون
ممنونم، آقا
سه روز وقت داریم که بریم میلان
تا هر وقت بخوایم می‌تونیم معطل کنیم دیگه، ها؟
نه متأسفانه
قرار داریم
منظورت چیه؟
چه قراری؟
سورپرایزه
فکر کن هدیۀ عروسی‌تـه
!هیجان‌زده‌ای؟ منم - !آره -
مرسی
نمی‌ترسید خونه‌های مدرن‌تون منظرۀ اینجا رو خراب کنه؟
ویکتور، اینو می‌شناسیمش
خونۀ آقای «وان اَبت» تو اشتوتگارت‌ـه
میشه لطفاً یه امضاء بدین؟ - بله حتماً -
ممنونم، آقای وان اَبت معماری مدرن‌تون واقعاً فوق‌العاده‌ست
خدمت شما
،خب
،خانم لانداور
شوهرتون می‌گن که یه خونه لازم دارید
چی مد نظرتونـه؟
یه همچین چیزی؟
نه دقیقاً
چرا؟
اینجا اتاق محشریـه - بله -
اما در زمان خودش
یه تازه عروس و دومادِ ثروتمند
چرا به خودم زحمت بدم؟
،مگه فقرای پیر تو صفِ کارهاتون هستن آقای وان اَبت؟
هر بودجه‌ای لازم داشته باشید در اختیارتون می‌ذاریم
و فرصتِ اینو دارید که بهترین طراحی‌تون رو انجام بدید
مکانش مشکل داره
شیب - بله -
ولی شیب، ارتفاع رو زیاد می‌کنه رو به جنوبـه
و منظرۀ شهر هم فوق‌العاده‌ست
شما از این ساختمون چی می‌خواید؟
،سادگی
،وضوح
و روشنایی
خانه‌ای همگام با این عصر
بعد خودتون با این عصر همگام هستید، خانم لانداور؟
به این راحتی‌ها هم نیست
،ما به سمت آینده کشیده می‌شیم اما خواهانِ گذشته‌ایم
غار، تاریکی
شما آمادگیِ زندگی در روشنایی رو دارید؟
من یه‌زمانی «لانداور» داشتم، ویکتور
بهترین ماشینی بود که ساخته بودید
عاشقش بودم. مال سال 45 بود
تورپیدو؟ - آره -
،خب
متأسفانه باهاش رفتم تو یه اتوبوس و جفت‌مون به فنا رفتیم
چیزی نمی‌خواید بهمون نشون بدید، آقای وان اَبت؟
لیسلِ بیچاره بدجوری منتظره
حتماً
من سازنده‌ام
با مسائل فیزیکی سر و کار دارم نه سبک یا شکل
هدف، شکل نیست
اون شیوه‌ایـه که مسئله باهاش حل می‌شه
...پس
از خیابان شروع می‌کنیم
یه طبقه. کم‌ارتفاع، بی‌قیل و قال
اتاق خدمتکارها اینجاست، پشت گاراژ
و اینجا هم.. یه فضای باز، منظرۀ شهر
از بالا وارد خونه می‌شیم، نه پایین
چندتا اتاق خواب و دستشویی داریم
راهروی خونه روکشی از شیشۀ مات داره
،و راه پله می‌خوره به طبقۀ پایین و قلب خانه
،یک فضای تک
و بزرگ
مکان‌هایی برای صحبت‌کردن غذا خوردن و خلوت‌کردن
هر کدوم مجزا و در عین حال پیوسته
جزئی از کل. شیشه و فولاد
پوست و استخوان
دیوارهای خونه می‌خورن به فضای باز و آسمان و درخت‌ها
جای حرکت بهمون می‌ده
با هر قدم تغییر می‌کنه
هوش از سرتون می‌پرونه
بازم هست
راجع‌به آب و هوا حرف می‌زنم آمارِ تعطیلات‌شون رو می‌گیرم
کمترین چیزِ ممکن برای کاری که پولشـو میدن
قانونم اینه
ولی تو لیسل، تو استثنائی
چون تو می‌دونی چی می‌خوای
و حالا
داریم مسابقه می‌دیم ببینیم کی زودتر بچه به‌دنیا میاره
فکر کنم بدونیم کی برنده می‌شه
درستشم همینه
یه خانواده می‌شید
به خونه زندگی می‌بخشی
خانواده مسئله‌ی جالبیه
چطور؟
ما هدف‌مون وضوح و شفافیتـه
رهایی از مصالحه
می‌تونیم با این طراحی همچین خانواده‌ای بسازیم؟
و بااینحال به خواسته‌مون برسیم؟
بیا بریم اتاق من
!رینر
...عذر می‌خوام
همون‌طور که گفتم، مسئله‌ی جالبیه
اما قابل حل نیست
عاشقش شدی؟
عاشقِ رینر؟
خدا نکُشدت
هانا، من کلاً پنج دقیقه نیست ازدواج کردم
که چی؟
بعد نگاهم کن. شبیه نهنگ شدم
!نه خیر
بهشتی شدی
تا حالا به این خوشگلی ندیده بودمت
پسره مثل اسب لگد می‌زنه
پسره؟ - یا دختر. شایدم دختره -
بریم ببینیم جنسیتش چیه؟
جلو و عقب یعنی دختره
بچرخه یعنی پسره
خدایا، نگاش کن
میشه دست بزنم؟
آره اگه واقعاً دوست داری
معمارت بهم نامه زد
گفت می‌خواد دفعۀ بعد که اومد اینجا منو شام ببره بیرون
تو مشکلی نداره؟
من چرا باید مشکلی داشته باشم؟
شیشه‌ش بی‌نظیره، مگه نه؟
عملاً انگار هیچی نیست
اما اتفاقاً برعکسه، همه‌چیزه
لیسل، خیلی زیبا شده - ممنونم. خیلی راضی‌ایم -
بعد نظرِ «اوتلی» کوچولوی من چیه؟
از این خوشم نیومد
روی تراس رو آب گرفته
بهتون قول می‌دم که تراس و پشت‌بام ضدّ آبن
ولی اگه خواستید می‌تونیم شیب‌بندی هم بکنیم
...یکی دوتا دکل و - من بهش گفتم بیارتم -
لطفاً عصبانی نشو
اصلاً دوست ندارم ذوق‌تـو کور کنم
!خانوما
چوب آبنوس برای پارتیشنِ خمیده رفته کارگاه
،برای پارتیشن دوم
یه پیشنهادی دارم
!خیلی خوشگله
چی هست؟
سنگ باباغوری. از رشته‌کوه اطلس
هوم. چنده؟ - ،ببین، ویکتور -
رگه‌ها و رنگش رو
انگار زنده‌ست
و وقتی خورشید می‌زنه سرخ می‌شه، و مثل شعله می‌درخشه
قلب تپنده‌ی خونه‌تون
چنده؟ - پونزده هزار دلار -
الحق که دیوونه‌ای
پونزده هزارتا پولِ یه خونه‌ست
ویکتور، می‌دونم گرونـه
لیسل! همین‌الانشم افتاده رو زبون‌ها
این ولخرجی‌هامون - !بذار هر چی می‌خوان بگن -
رینر چیز خارق‌العاده‌ای ساخته
چیزی که از همه‌مون بیشتر عمر می‌کنه
بذار کارشـو تموم کنه
دای‌بیلدانگ» دوباره خبرتون رو کار کرده»
منتقدین عاشقِ خطوط کمتر» ،و هارمونی ساده‌اش شده‌اند
اما چه نوع زندگی‌ای در این «شاهکار نوین آقای وان اَبت امکان‌پذیر است؟
بی‌شعورا
خانم لانیکوا، شما و برادرتون چه حسی راجع‌به
زندگی در همچین شاهکاری دارید؟ - خیلی حس خوبی داره، ممنونم -
به‌شرط اینکه مجبور نشم پنجره‌ها رو بشورم
ببرمش بالا؟ - دستت درد نکنه -
ببخشید
دیدیش؟ - نه -
منو بخشیدی؟
در ضمن، مدام راجع‌به تو حرف می‌زد
وقتایی که راجع‌به خودش حرف نمی‌زد
کاشف به عمل اومد که به‌شدت آدم کسل‌کننده‌ایـه
اصلاً دوست ندارم باهات قهر باشم - می‌دونم -
ولی احتمالاً حقم بود
فکر کنم باردارم
خدای من! جدی؟
بعد خوشحالی؟ - معلومه -
فقط یه‌کمی زوده
خب، تو که خیلی راحت جلوه‌ش میدی
می‌دونی که برای همه به این سادگیـا نیست
...خیلی خیلی سعی‌مون رو کردیم
...ولی انگار من
اصلاً نمی‌تونم بچه‌دار شم
،هانا
اصلاً خبر نداشتم
اگه می‌گفتم فکر می‌کردی فاجعه‌ست
!نه بابا
باید بهم می‌گفتی
تو بهترین دوستمی
من می‌دونم چقدر خوش‌شانسم
منم خیلی خیلی برات خوشحالم
قول بده که یه‌وقت فکر نکنی برات خوشحال نیستم
که عاشقِ تو و بچه‌های خوشگلت نیستم - نه -
مارتین، دیگه نوبت ماریکاست
!منو نگاه، کاتا - آره -
همین‌طوری یهویی رفتن سوار اولین قطار شدن
چه‌چیزایی که ندید
قصاب گوشت حلالِ خیابون گردنش رو بُرید
ضرب و شتم. پیرمردها رو مجبور می‌کردن سنگ‌فرش‌ها رو بشورن
ولی از این آدما خیلی زیاده
نمی‌ترسی؟
اینجا این‌طوری نیست
ولی اگه بشه چی؟
لیسل، ما هر دومون با مردای یهود وصلت کردیم
پنجاه کیلومتر اون‌ورتر دارن از این‌کارا می‌کنن
ماهی‌ها رو میاری؟
بعضی‌وقتا این‌طوری می‌زنم
قبلنا به اینا نگاه می‌کردم
و تصور می‌کردم اون بیرون همه‌چی امن و امانـه
بریم؟ سه‌تا کپی
انتقال مالکیت شرکت به پدر زن‌تون
فرمالیته‌ست، اما خیلی حساسه
و با بوهمر هم صحبت کردم به‌زودی برای زوریخ پول می‌ریزه
می‌دونید که کِی می‌رید؟
هنوز امیدوارم که مجبور نشیم
جای سختش اینه که بدونی زمانش کِی می‌رسه
جای سختش راضی‌کردنِ همسرمـه
حاضر نمی‌شه راجع‌بهش صحبت کنیم
دختره همچین دوست‌داشتنیه، نه؟
گشنمـه - !بدوئید -
بفرمایید
چه ظاهر خوبی داره - این چی؟ -
الان وقتِ ناهاره الان وقتش نیست
بعداً می‌تونی بری بیرون
میشه لطفاً غذا رو بدید این‌طرف؟
اسکار، دلخور شدم که واسه ناهار موندی - باعث افتخاره -
اوتلی، نکن
!بیا دیگه
ویکتور
ویکتور؟
متأسفانه.. نمی‌تونی بیای تو
عه.. نمی‌دونستم کجا رفتی
الان میام
امروز کجا میری؟
«یه اجرا تو «ارکستر فیلامونیک
و بعدش می‌ریم هیل‌شایر مشروب بخوریم - هیل‌شایر -
آره خب. زندگی جریان داره
می‌خوای اونو ببریش
ببین، می‌دونم شماها چه‌قدر همدیگه رو دوست دارید
کِی می‌رید؟
هنوز داریم مذاکره می‌کنیم ولی بزودی
کاتا و اون دختره چی؟
اونا هم باهامون میان
به اصرارِ لیسل
بالأخره پیدات کردم
ببخشید
بریم؟
آره - دیر نمی‌کنم -
به کاتا گفتم که برگشتنی خودم میرم دنبال بچه‌ها
که دیگه نخوان تو برف راه برن
لعنتی! بلیت‌ها رو یادم رفت بیارم
ببخشید، لانیک. باید برگردیم
چرا؟
حالا راه‌مون میدن، توضیح می‌دیم
وقت زیاد داریم
ولی، خانم لانداور، برف رو ببینید
لانیک، خواهش کردم. می‌خوام برگردم
لیسل - !الان نه -
سلام
بیرون سرد بود، کاتا مامان گفت می‌تونیم هات‌چاکلت بخوریم
باشه
برگشتی
یه‌چیزی رو جا گذاشته بودم
خوشش میاد؟ از اون صدایی که در میاری؟
کِی شروع شد؟
تابستون
ماه اوت، فکر کنم
ببخشید
آخه.. نمی‌فهمم
من سعی کردم دوستت باشم - می‌دونم -
،یه خونه در اختیارت گذاشتم جات امن بود
می‌دونم. معذرت می‌خوام
احساس وظیفه‌ای چیزی کردی؟
نه
خواستۀ خودم بود
کار اشتباهی بود
و منم قدردانِ زحمت‌هاتون بودم خیلی زیاد
ولی من صرفاً این نبودم
پناهندۀ سپاس‌گزارتون
همچین چیزی نمی‌خواستم
ماریکا رو ببر
تو رو خدا. اونو با خودت ببر
شنیدی چی گفت؟
می‌خواد وقتی رفتیم ماریکا رو هم با خودمون ببریم
برنامه چیه؟
نمی‌دونم
آدمِ ترسو
بلیت‌ها رو برداشتم اینجا نمی‌مونم
اون لیاقت‌تـو نداره
می‌دونم
ولی بچه‌هام، دارن
تو نباید اینجا بمونی
،باید متقاعدش کنی
...و اگه نتونستی، اون‌وقت - می‌تونم -
میایم پیدات می‌کنیم
نمی‌تونم
این رو بگیرید
لطف کردن انقدر دیر رفتن
می‌ذارن که برن؟
معلومه
همینو می‌خوان دیگه، نه؟
می‌خوان از شرشون خلاص شن
گفت می‌خواد روی این پوشیده بشه
گفت که نمی‌خواد کسی باهاش جاسیگاری بسازه
ولی اینا هم ارزشمندن
اگه برگردن، چی؟
برنمی‌گردن
عذر می‌خوام، خانم، ولی این کافی نیست
این کاملاً قانونیه
صادره‌ی جامعه ملل‌ـه
حرکت کنید، آقا
بیا بریم - شما -
یه لحظه صبر کنید - ای خدایا، وقتِ این کارا رو نداریم -
من بعداً میام، ماریکا
این دختر با ماست
بیا بریم، ویکتور
زودباشید، آقا. باید راه بیفتیم - خواهش می‌کنم. منتظر یکی هستیم -
!محض رضای خدا، سوار شو دیگه
!یالا
!ویکتور
!ایست! برگرد
!ولم کنید
!یکی‌مون نیومده. باید برم دنبالش! ولم کنید
!همه‌مونـو به کشتن میدی، ویکتور
چرا این کارو می‌کنی؟
!بلند شو
!بیا
ماریکا کجا رفت؟
!برو تو، مارتین. یالا
خونۀ قدیمیِ مزخرفیـه
ولی لب دریاچه‌ست و باغ داره
بچه‌ها دوستش دارن
،میشه قایقرانی کرد و زمستون اسکی کرد
اگه تا اون‌موقع اینجا باشیم
!مامان، نگاه کن
!دارم می‌بینم، عزیزم. عالیه
طوری میگم که انگار اومدیم تعطیلات
ولی تعطیلات موقتیـه
وقتی که تموم میشه، آدم برمی‌گرده خونه‌ش
ویکتور بیشتر وقت‌شـو تو زوریخ می‌گذرونه
،فکر کنم میره کنسولگریِ آلمان
و می‌بینم یه نامه‌هایی به سازمان‌های بشردوستانۀ مختلف
یا کمیتۀ پناهندگان می‌فرسته
می‌خواد دختره رو پیدا کنه
حس می‌کنم تمام فکر و ذکرش شده
و البته که درموردش هیچ صحبتی نکردیم
آخه می‌خوای چی بگم؟
وای که چه‌قدر دلم برات تنگ شده
نمی‌تونی بیای؟
حساب‌هامون بلوکه شده
شرکت اسکار رو ازش گرفتن و دادنش به
،یه اسکلی اهل چکسلواکی به‌نام اشنایدر
این پروسه یه اسم خاصی داره
«بهش میگن «آریایی‌سازی [ مصادرۀ امول و اخراج از کار یهودیان در جنگ جهانی دوم ]
باید حواسم باشه که چی می‌نویسم
‫اوضاع در کشور بوهم و موراویا تغییر کرده،
‫این نقطۀ پرشکوه و با افتخار «رایشِ آلمان»
‫هانا چی نوشته؟
‫در مورد کاتاست
‫اون به پول نیاز داشت
‫اونقدری که اون و ماریکا رو به پراگ برسونه
‫اونا بچه‌ها رو سوار قطار انگلستان می‌کنن
‫پدر و مادرها بچه‌هاشونو میذارن تو قطار...
‫و براشون دست تکون میدن
‫باورت میشه؟
‫اون کجاست؟ ‫کاتا کجاست؟
‫نمیدونم. نگفته
‫توی رویاهام میرم اونجا، ‫راهرو رو طی میکنم
‫همچی مثل قبل سر جای خودشه
‫از پله‌ها میرم پایین، ‫12تا پله تا پیچ راه‌پله
‫و خیلی عجیبه
‫تو اونجایی
‫همیشه
‫انگار اومدم به تو سر بزنم
‫تو اونجایی، انتظار منو میکشی
‫توی کتابخونه انتظار منو میکشی
‫نامه‌هام رو میخونی؟
‫از آخرین باری که جوابم رو دادی ‫چندین ماه میگذره
‫اما با این وجود بازم می‌نویسم، ‫بدون اطلاع داشتن از وضعیت
‫خونه لانداور؟
‫خیلی خوب میشناسمش. ‫ساخته شدنش رو دیدم
‫لیسل لانداور بهترین دوستم بود
‫خونه خالی بود
‫یه نقشه واسش دارم
‫من یه مهندسم
‫یه تیم از طراحان و معمارها دارم
‫متأسفانه نمی‌تونم بیشتر از این چیزی بگم
‫اونا همچی رو بُردن
‫نقاشی‌ها
‫کِله، میرو ‫[نقاش‌های معروف]
‫همچی خیلی مودبانه بود
‫یکی‌شون یه زمانی منشی یه شرکت بوده
‫اسکار سراغ همسر و بچه‌هاش رو گرفت
‫می‌تونستم حسابی دعواش کنم
‫و هدیه تو،
‫یادته؟
‫ازشون مخفیش کردم. ‫جاش امنه
‫اسکار تقریباً نزدیک یک ساله ‫که خونه رو ترک نکرده
‫این‌کارو نمیکنه
‫نه با یه ستاره روی لباسش
‫اما خوب ازم مراقبت کرد، مگه نه؟
‫تمام این سال‌ها
‫حالا نوبت منه که از اون مراقبت کنم
‫و این بود وضعیت من
‫هر جایی که هستی، ‫هر جایی که ممکنه اینو بخونی
‫من توی خونه بودم
‫خونه‌ی که الان ساکنین جدیدی داره
‫بازم هست
‫نه، ممنون
‫خیلی خوب بود
‫این اتاق بچه‌ها بود
‫اسم‌هاشون رو میدونی؟
‫نه
‫اوتلی و مارتین
‫الان باید بخاطر عدم حضورشون ‫احساس گناه کنم؟
‫میتونی یکم شرم‌زده بنظر بیای
‫من کار خودمو میکنم
‫شرایط جوریه که ‫به سختی میشه انتخاب کرد
‫همسر من یه یهودیه
‫میدونم
‫سرپرست فکر کرد بهتره در اطلاع باشم
‫برگشتن خوبه؟
‫افتضاحه
‫تو اتاق لیسل رو انتخاب کردی
‫واقعاً؟
‫پس کارت اینه؟
‫- هواپیما؟ ‫- نباید اینجا باشی
‫حالا میدونم منظورت چی بود
‫خیلی زیباست
‫نزدیک بود یادم بره ‫واسه چه کاری استفاده میشه
‫بمب و کُشتار
‫اینجا دیوار کمکی نداره، میدونستی؟
‫همچی از بالا آویزون شده
‫معمارش رو میشناسم. ‫ما عاشق همدیگه بودیم
‫کارکنانم به زودی میان اینجا
‫در مورد همسرت بهم بگو
‫من زن ندارم
‫عکسش رو دیدم
‫اون مُرده
‫من برده جنسی‌شم
‫الان اینجوری زندگی می‌کنیم
‫کل کشور جوری زندگی می‌کنن که مجورن
‫و تو یه جایی در اینجایی
‫اینطوری تو رو نزدیک خودم نگه میدارم
‫سه سال،
‫چطور ممکنه؟
‫انگار زندگیم در اینجا ‫برای آدم دیگه‌ای اتفاق افتاده
‫ما از هم پاشیدیم
‫من و ویکتور
‫البته نقشمون رو بازی می‌کنیم
‫واسه خاطر بچه‌ها
‫واسه خاطر همدیگه
‫اما من تنهام
‫اونم همینطور
‫به جز بعضی اوقات،
‫ازم میخواد که شب‌ها پیشش باشم
‫البته به اون فکر میکنه
‫و من...
‫به تو فکر میکنم
‫دارن میبرنش
‫تنها کاری که میتونه بکنه ‫اینه که منتظر نوبتش بمونه
‫خواهش میکنم
‫واسم سوال بود کی میخوای ‫این بحث رو پیش بکشی
‫اونا رو کجا میبرن؟
‫نمیدونم
‫چرا باید بیشتر از تو بدونم؟
‫تو میتونی بهمون کمک کنی
‫آدمایی رو میشناسی که میتونی ‫باهاشون صحبت کنی
‫باید در مورد آدمایی که ‫باهاشون صحبت میکنم بهت بگم؟
‫آدمایی که من باهاشون صحبت میکنم...
‫میخوان اینجا رو تعطیل کنن ‫و ما رو بفرستن خونه
‫منظورت چیه؟
‫- چی شده؟ ‫- ما توسط احمق‌ها حکومت میشیم
‫همه‌شون ترسیدن
‫دنبال یه نفر میگردن ‫که تقصیرات رو بندازن گردنش
‫متأسفم
‫پس نه، نمی‌تونم به همسر کوفتیت کمک کنم
‫باید با دوستت می‌رفتی
‫میدونم
‫محض رضای خدا، ببندش!
‫از خونه‌ام برو بیرون
‫این خونه‌ی تو نیست
‫به گمونم بهتره از اینجا بری
‫ممکنه این بار آخر باشه
‫داره نگاه میکنه؟
‫زن مُرده‌ی بیچاره‌ات؟
‫دیگه هیچوقت برنگرد
‫این یه معجزه‌اس، لیسل
‫یا یه شوخی
‫ببخشید...
‫من تحت بازداشتم
‫به دلیل خرابکاری و سودجویی شخصی
‫بنظر میاد نمی‌تونن تصمیم بگیرن
‫چرا اومدی؟
‫مهم نیست
‫خواهش میکنم
‫حامله‌ای؟
‫من پدرشم؟
‫یا نبودم؟
‫پای یه بچه در میون بود
‫توی شکمش مُرد
‫فکر کردم می‌تونیم ادامه بدیم
‫روزی که از بیمارستان مرخص شد...
‫رفت حموم کنه
‫واسه بُریدن رگ‌هاش ‫از تیغ من استفاده کرد
‫ای کاش یه چیزی بود که...
‫ببخشید
‫اما
‫فکر کنم خوشحالم
‫خودشه؟
‫همونی که همسرش یهودیه؟
‫اسکار، درسته؟
‫لازم نیست نگران باشی
‫اومدیم آقای استال رو ببینیم
‫بهتره برین خونه
‫برین خونه پیش اسکار
‫اونا اومدن اینجا؟
‫با خودشون بُردنش؟
‫جواب ندادیم
‫درو شکستن
‫اسکار!
‫بیارش پایین
‫یه نفر گفت شیر بچه داری
‫پول داری؟
‫یه مجسمه ساز به اسم میرو هست
‫امضاش روی پایه‌اش هست
‫ارزش زیادی داره
‫لیسل اونو تو روز ازدواجش بهم داد
‫جنسش چیه؟ ‫برنز؟
‫لعنتی. ‫بهتره با من بیای
‫بیا اینجا
‫مارتا!
‫خدای بزرگ، مارتا!
‫مارتا!
‫تو رو پیدا کردم؟
‫نه لاندوار، ولی لندار؟
‫الیزابت لندار. خودتی؟
‫احتمالاً آخرش تصمیم گرفتی که فراموش کنی
‫یا هنوز یادته؟
‫خونه‌ی روی تپه
‫اون روزای درخشان و احمقانه
‫دوست قدیمیت که تو رو خیلی دوست داشت
‫- اسکار ‫- خیلی‌خب
‫- این واسه مامانته ‫- ممنون
‫پست ویژه از امنیت ملی
‫سلام، من یه احضار نامه گرفتم
‫اینو 6 ماه پیش فرستادم
‫"همونطور که میدونی نبودت رنج‌آوره...
‫"خونه زیبای تو
‫خونه‌ی کی؟
‫نمی‌تونم واسه دوستم نامه بنویسم؟
‫دوستت یه هرزه‌اس
‫خب، تو نوشتی
‫"آدرس همون قبلیه
‫"ولی الان خونه یکم کوچیکتره
‫"وسطش یه دیوار هست
‫"همسایه‌مون در حال مرگه
‫"شبا صدای سرفه کردنش رو می‌شنوم
‫"یه زمانی پروفسور الهیات بوده
‫"اما بعدش اونو به معدن ذغال‌سنگ فرستادن
‫تا تحصیلاتش رو کامل کنه"
‫این همونجایی که ازش خوشم میاد
‫"دلم واست تنگ شده
‫"تو رو حس میکنم
‫"اینجا، در قلبم
‫"مثل یه عضو بدن
‫"تمام عضلات و عصب‌هام ‫درد دوری تو رو میکشن"
‫اونا سعی کردن تو سال 1946 برگردن پیش هم، ‫اینو بهت گفته؟
‫دیگه برام نامه ننوشت
‫بلند بخون
‫یالا
‫میخوام بشنومش
‫نمیخوای خودت بخونیش؟
‫تو یه معلم مدرسه‌ای
‫و حتی یه پسر بچه هم داری
‫مطمئنم یه دانش آموز خوب ‫و پُر از برنامه‌اس
‫پُر از امید
‫ممکنه بعداً چند نفر بیان اینجا، ‫مشکلی نداره؟
‫نه، مشکلی نیست
‫میخوام برم بیرون، یادته؟
‫لعنتی. ‫آره
‫خوش بگذره
‫عالی شدی
‫یه زن تو طبقه بالا هست
‫یه ربطی به سازمان برنامه‌ریزی شهری داره
‫میگه دوست گروشاست
‫بنظر میاد اینجا مشکل داره
‫فقط وقتایی که بارون میباره
‫شاید ویکتور درست میگفت
‫هیچوقت از ایده سقف صاف خوشش نمی‌یومد
‫پذیرش تا ساعت 6 باز نمیشه
‫امیدوار بودم که اول ‫یه نگاهی به اطراف بندازم
‫گروشا بهتون گوشتزد نکرد؟
‫دارم یه مقاله می‌نویسم
‫چجور مقاله‌ای؟
‫در مورد معمار ساختمون‌ها
‫و داستانشون
‫هیچوقت ازش سر در نیاوردم
‫حقیقت داره که نصف مردم آگاه هستن؟
‫نصف‌شون؟
‫بنظر بعید میاد
‫- دیر کردین ‫- سلام رفقا
‫اونجا.... حرکت کن
‫لانیک
‫بله آقا
‫خیلی جالبه
‫البته که یه جایی واسه همچین نظرهایی هست
‫ولی ما باید از گمراهی جلوگیری کنیم
‫نباید اجازه بدیم ‫روحیه مردم تضعیف بشه
‫باید دست‌آوردهامونو داد بزنیم
‫آدمایی مثل...
‫تو یه آدم فاسدی...
‫سعی داری ما رو نابود کنی
‫میخوای سعی کنی نتیجه ‫این مهمونی رو خراب کنی
‫دارین میرین؟
‫به گمونم به اندازه کافی دیدم
‫متن این مقاله چی میشه؟
‫اینکه اینجا داره از هم میپاشه
‫تقریباً شبیه این
‫منم پیشنهاد میکنم که آبروی مهمونی ما رو نبرین
‫خب، لانیک
‫نمیتونی ببینی؟ ‫همچی تموم شده
‫کی از آینده خبر داره، دوست من؟
‫نه من. نه تو
‫تو بهتر از هر کسی میدونی
‫که خونه‌ها چطور ساخته شدن
‫و چه دلیلی پشتشون بوده
‫نمی‌تونم تصور کنم که برگردم
‫رویدادی که ما امیدواریم توش شرکت کنین...
‫سعی داره که یه بنیاد خیره ایجاد کنه
‫و از تمام دنیا پول جمع کنه
‫آدمای زیادی ‫این خونه رو تحسین می‌کنن
‫میتونه نقش موزه شهر رو بازی کنه
‫از بازدیدتون خوشحال شدم، آقای وسلی
‫ولی مطمئن نیستم ‫که چطور می‌تونم کمکتون کنم
‫یه چیز دیگه‌ای هم هست. ‫یه مقاله
‫که توسط دوست شما نوشته شده
‫کسی که اون خونه رو ‫به اندازه‌ی شما یه یاد داره
‫هانا
‫اون یه نامه بهم داد
‫اصرار داشت که شخصاً به خودتون بدم
‫میشه لطفاً تنها باشم؟
‫مادر؟
‫آقای وسلی. مارتین هستم. ‫متأسفم که دیر کردم
‫مادرتون ازم درخواست کرد ‫که اونو تنها بذارم
‫و تو یه جایی در اینجایی
‫اینطوری تو رو نزدیک خودم نگه میدارم
‫این اسکاره
‫پسرم
‫اسکار. ‫خیلی خوشحالم می‌بینمت
‫به چکسلواکی خوش اومدین
‫بزرگتر از اونیه که به یاد دارم
‫شاید خیلی بزرگه
‫شاید حق دارن که میخوان ‫به موزه تبدیلش کنن
‫متوجه یه چیز بد شدم
‫تا حالا اسم کوچیک لانیک رو نمی‌دونستم
‫بنظرت چه اتفاقی براش میوفته؟
‫نمیدونم
‫ولی از پسش برمیاد
‫میتونی از این مطمئن باشی
‫بنظرت میذاره اینجا بمونم، فقط واسه امشب؟
‫نمیخوام تو هتل بخوابم
‫مطمئنم میشم ترتیبش داده میشه
‫فکر کردم بهتره یکم بیشتر ‫از این شراب لذیذ بنویشیم
‫واسه خودش یه کرجی ساخت، میرفت بیرون
‫هوای طوفانی...
‫حس...
‫پایان همچی رو میده
‫عصر بخیر
‫سلام. ‫از دیدنت خوشحالم
‫ما اینجا نشستیم. یادته؟
‫البته که یادمه
‫هیچوقت از فکر کردن بهش دست نکشیدم
‫اینکه چقدر منو میخواستی، ‫و من تو رو رد کردم
‫چون باید می‌رفتم ‫و فکر میکردم از هم می‌پاشم
‫و متأسفانه الان دیگه خیلی دیر شده
‫چطو ممکنه دیر شده باشه؟
‫روس‌ها. ‫مادر، باید بریم
‫اسکار یه نفرو پیدا کرده ‫که میتونه ما رو از مرز رد کنه
‫ولی باید همین الان بریم
‫میدونم
‫مادر، باید بریم
‫خواهش میکنم صبر کن
‫من نمیتونم برم
‫اگه بمونم،
‫منو می‌پذیری؟
‫البته
‫خونه، نقشه، ‫هیچکدوم عملی نمیشه
‫میدونم
‫مهم نیست
‫خیلی زیبا بود
‫آره
‫آره، زیبا بود
‫اون گفت "راینر،
‫"لباسام؟ لباسام رو کجا بذارم؟"
‫گفتم "این خونه واسه تعطیلات آخر هفته‌هاست
‫"فقط به یه لباس نیاز داری
‫"پشت در اتاق خواب آویزونش کن"
‫صبر کنین
‫نور آفتاب
‫یالا
‫الان شروع میشه
‫بیاین دیوار رو ببینیم
‫نگاه کنین
‫داره پدیدار میشه
‫خیلی زیباست
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.