‫این داستان براساس اتفاقات واقعی است.
‫بعضی از شخصیت‌ها خیالی هستند و بعضی از صحنه‌ها ‫و دیالوگ‌ها در راستای فیلم وبه نفع داستان ساخته شده‌اند.
‫کجا داری میری، آیدا؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اروپا - بوسنی - ژوئیه سال 1995
‫سربرنیتسا تبدیل به یه قربانگاه بزرگ شده.
‫هر ثانیه، سه گلوله توپ مرگبار ‫روی شهر فرود میاد.
‫به تازگی 17 قربانی به بیمارستان آوردن.
‫همراه اونا 57 نفر مجروح بود.
‫کسی تو دنیا شاهد این فاجعه ‫که داره تو سربرنیتسا اتفاق میفته هست؟
‫... جنایتی بی‌سابقه.
‫ما داریم هر کاری که میتونیم میکنیم.
‫یه اتمام‌حجت رسمی بهشون داده شده.
‫تا ساعت 6 صبح وقت دارن که همه‌ی ‫سلاح‌های سنگین‌شون رو عقب بکشن
‫اگه این کار رو نکنن، هواپیما‌های ناتو ‫«به کل مواضع اونا حمله میکنن.»
‫الان کار دیگه‌ای نمیشه انجام داد.
‫همیشه همینه
‫همیشه همین رو بهمون میگی، ‫ولی هیچ‌وقت هیچ اتفاقی نمیفته.
‫این حرف رو سه روز پیش وقتی ارتش ‫صربستان وارد «منطقه امن» شد گفتی.
‫و دوباره دو روز پیش ‫وقتی که شهر رو محاصره کردن.
‫من گفتم یک سانتی‌متر هم نزدیک نمیشن،
‫با این حال، تانک‌هاشون ساعت ‫به ساعت دارن نزدیک میشن.
‫یه لحظه وایستا!
‫- حالا ادامه بده. ‫- چطور «سربرنیتسا» تبدیل به یه منطقه امن بین‌المللی شده!
‫اگه صرب‌ها میتونن هر وقت ‫دوست داشته باشن وارد بشن؟
‫شما دائما به ما میگی امن هستیم
‫ولی اونا دارن شهر رو بمباران میکنن.
‫سربازهاشون تو تموم روستاهای ‫اطراف شهر هستن.
‫همون‌طور که گفتم، باهاشون اتمام‌حجت کردیم.
‫اگه نتونن این کار رو بکنن ‫براشون عواقب وخیمی داره.
‫بین 40 تا 70 هواپیما حاضرن، ‫آماده هستن که حمله رو
‫به تموم مواضع تحت کنترل ارتش ‫جمهوری صرب بوسنی آغاز کنن.
‫از صحنه روزگار محو میشن.
‫لازمه مردم به پناهگاه‌ها برن؟
‫اونا در امان هستن. میتونن خونه بمونن.
‫اگه هواپیماها نیان چی میشه؟
‫میان.
‫میان!
‫از اتمام‌حجت سازمان ملل آگاه هستن.
‫اگه ازش پیروی نکنن، ‫رأس ساعت 6 صبح بهشون حمله میشه.
‫تو مسئول حرفی که میزنی هستی.
‫بهش بگو مسئول حرف‌هاش باشه.
‫اگه صرب‌ها وارد شهر بشن.
‫ترجمه کن.
‫من فقط یه پیانیست هستم.
‫چی گفت؟
‫گفت فقط یه پیانیسته.
‫- چی؟ ‫- یعنی فقط یه پیغام‌رسانه.
‫لعنت به تو و پیانوی تخمیت!
‫جلسه تموم شده.
‫- نه، تموم نشده! ‫- صبر کنین، صبر کنین، یه لحظه آروم باشین.
‫جون سی هزار نفر تو دستای اوناست! ‫احمق نباشین.
‫سریع‌تر!
‫- میتونم کفش‌هات رو قرض بگیرم؟ ‫- آره.
‫این رو بذار توش.
‫عجله کنین. من دارم میام.
‫- یالا! یالا! ‫- عجله کنین!
‫همه‌شون رو بگیرین!
‫- شهردار تویی؟ ‫- آره.
‫ببرینش.
‫از اونجا.
‫همه‌شون! همه‌شون.
‫برو طبقه بالا!
‫صبر کنین! خواهش میکنم صبر کنین.
‫برگردین! وایستین! صبر کنین!
‫فقط به سالن اصلی برین.
‫بذارین مجروح‌ها سمت راست برن.
‫- باهو، خانواده من رو دیدی؟ ‫- چی؟
‫- خانواده من رو دیدی؟ ‫- وقتی اومدیم دقیقا پشت سر ما بودن.
‫- کجا؟ تو کامیون؟ ‫- نمیدونم سوار این کامیون شدن یا نه.
‫پسرم کجاست؟
‫- جریان چیه، آیدا؟ ‫- نمیدونم. نمیدونم.
‫خب، به همه توضیح بده که یه بیمارستان ‫تو سالن اونجا مستقر میکنیم.
‫آره، و اتاق عمل تو چادر قرار میگیره.
‫میخوام کل تخت‌ها اینجا باشه. ‫کنار دیوار.
‫هر چقدر دارو که میتونی حمل کنی بیار.
‫دکتر! هی دکتر.
‫آیدا، اون چی میگه؟
‫افراد زخمی بیشتری تو شهر هستن، ‫تو زیرزمین بیمارستان.
‫به کاریمانز گفت افراد بیشتری ‫اونجا هستن. تو یه بیمارستان تو شهر.
‫دکتر. من نمیدونم خانواده‌م کجاست.
‫میتونم برم یه سری بهشون بزنم؟ ‫زود برمیگردم.
‫- مترجم دیگه‌ای در دسترس هست؟ ‫- میگردم ببینم هست.
‫- باشه! عجله کن. ‫- باشه.
‫- طاریق، خانواده من رو دیدی؟ ‫- نه.
‫- سیگار داری؟ ‫- جریان چیه؟
‫- نمیدونم. روحمم خبر نداره. ‫- گوش کن، دکتر یه مترجم میخواد.
‫من نمیتونم، باید در دروازه ترجمه کنم.
‫- نرمین، خانواده من رو دیدی؟ ‫- نه، ندیدمشون.
‫- آب همراهت هست؟ ‫- نه.
‫- آیدا! ‫- آیدا!
‫شما خانواده من رو دیدین؟
‫- آره، وقتی سوار شدیم پسر کوچولو رو دیدیم. ‫- کجا؟
‫- آیدا، چه اتفاقی برامون میفته؟ ‫- نمیدونم.
‫آیدا، پدر و مادر من بیرونن! ‫بهشون اجازه نمیدن بیان تو.
‫- چی؟ ‫- هلندی‌ها دروازه رو بستن.
‫منظورت چیه بستن؟
‫مامان!
‫- کجایی؟ ‫- مامان!
‫- برادر و پدرت کجا هستن؟ ‫- بیرونن.
‫- چی؟ چرا؟ ‫- من وارد شدم، ولی اونا اون پشت موندن.
‫- منظورت چیه؟ ‫- هلندی‌ها دروازه رو بستن.
‫بستنش؟
‫گوش کن. اینجا منتظرم باش. ‫زود برمیگردم.
‫نیهاد!
‫حمدیا!
‫آیدا!
‫خانواده‌ت اینجاست!
‫- کجا؟ ‫- اون پشت!
‫چرا نذاشتن ما بیایم تو؟
‫احمد، تو خانواده من رو دیدی؟
‫دارم دنبال همدیا میگردم. ‫میخوایم بریم تو جنگل.
‫جنگل؟ ‫اگه دیدیش، بهش بگو اینجا بمونه.
‫- شاید من بتونم بیارمتون تو. ‫- جنگل از اینجا جای بهتریه.
‫دیوونه شدی؟ ‫نمیتونن مخالف سازمان ملل عمل کنن.
‫برو سمت دروازه!
‫اه، لعنتی.
‫نیهاد!
‫حمدیا!
‫آیدا!
‫- برو در دروازه! ‫- صدات رو نمیشنویم!
‫بیاین در دروازه!
‫در دروازه همدیگه رو می‌بینیم!
‫از اونجا؟
‫زویفو، چی داری میگی؟
‫اینا پسر و همسر من هستن. ‫ما هم میتونیم بیایم؟
‫- صبر کن. ‫- نه. هیچ‌کس دیگه نمیتونه وارد بشه.
‫- خواهش میکنم. خانواده‌م هستن. ‫- امکانش نیست. متاسفم.
‫نمیتونم تبعیض قائل بشم.
‫اگه بذارم اونا بیان تو، ‫بقیه هم همین درخواست رو میکنن.
‫- جریان چیه؟ ‫- اینجا منتظر باش.
‫- بیاین بریم تو. ‫- هی. گوش کن.
‫پایگاه پر شده. هیچ‌کس نمیتونه وارد بشه.
‫ترجمه کن.
‫همگی گوش کنین. این پایگاه ‫پر شده. هیچ‌کس دیگه نمیتونه وارد بشه.
‫پایگاه پر نیست! ‫جای زیادی در دسترس هست.
‫بیاین بریم تو! ‫نیروهای چتنیک دارن میان.
‫شماها چه‌تون شده؟ ‫همه‌مون رو میکشن!
‫این مردم باید کجا برن؟ کجا؟
‫لطفا بذار بیایم تو. ‫خواهش میکنم.
‫گوش کن، اوضاع به اندازه ‫کافی بد هست، خیلی‌خب؟
‫اگه بذارم اونا بیان تو، ‫همه دیگه میخوان بیان تو.
‫- خب بذار بیان تو. ‫- من دستور دارم.
‫سلام به همگی.
‫- تبریگ میگم، پسرا. ‫- ممنون، ژنرال.
‫کارتون عالی بود، قهرمانان.
‫- وضعیت استعمارمون خوبه؟ ‫- بله، شهر داره پاک‌سازی میشه.
‫شهر مال ماست.
‫ژنرال!
‫اون منطقه پاک‌سازی شده. ‫بدون مشکل میشه رانندگی کرد.
‫هیچ مشکلی نیست. این رو میدونم.
‫بذار آهسته دنبال من بیاد.
‫زله، یالا، کریستیچو.
‫کارلا بیا بریم!
‫اینجا رو تسخیر کنین!
‫اون پرچم رو بیارین پایین.
‫نمیخوام اینجا به اهتزاز دربیاد. ‫بیارینش پایین. بیارینش پایین.
‫اونجا، بعدش بذارین ‫عکاس ازش عکس بگیره.
‫محله رو نگهبانی بدین، پسرا.
‫محله رو بررسی کنین. ‫وارد چندتا ساختمون بشین.
‫مراقب باشین.
‫بدون وقفه جلو میریم.
‫اون تابلو رو بردارین. ‫خیابون سلماناجیک.
‫برش دارین.
‫سریع‌تر! مجبورم نکنین ‫چیزی که میگم رو دوباره تکرار کنم.
‫با خودتون ببرینش. ‫مثل احمق‌ها عمل نکنین.
‫- بیاین بریم پوتوکاری. ‫- بذارین یه سلامی بکنیم!
‫سرت بخوره با سلامت!
‫به حرکت ادامه میدیم. ‫بعدا میتونین بهم سلام کنین.
‫ما الان در سربرنیتسا، صربستان، ‫در تاریخ یازدهم ژوئیه سال 1995 هستیم.
‫روز قبل از یه تعطیلات صربستانی عالی دیگه.
‫این شهر رو به عنوان ‫هدیه‌ای به مردم صربستان تقدیم میکنیم.
‫- از کلمه «صرب‌ها» زیاد استفاده کردم؟ ‫- نگران نباشین. ویرایشش میکنم.
‫- از پیش‌زمینه تصویر گرفتی؟ ‫- بله، عکساش رو گرفتم.
‫کدوم گاوی داره شلیک میکنه؟
‫کریستیچو، با سازمان ملل تماس بگیر!
‫اگه صدای یه گلوله رو بشنوم، ‫پایگاه‌شون رو بمباران میکنیم! بهشون بگین.
‫من اینجا 25 هزار نفر رو دستمه.
‫نه غذا، نه آب، و نه دستشویی.
‫نه! تو گوش کن! ‫گوش کن چی میگم! ما کمک میخوایم.
‫فایده اتمام‌حجت کردن چیه ‫اگه قرار باشه عملی نشه؟
‫من درخواست حملات هوایی دارم.
‫آره!
‫آره.
‫ژنرال ملادیچ پشت خطه.
‫- سرهنگ کاریمانز؟ ‫- الان نمیتونی بری داخل.
‫- کارم فوریه! ‫- صبر کن، لطفا. صدات میکنم، آیدا.
‫- با من بیا. ‫- ... میخوام با..
‫همین الان بهت احتیاج دارم!
‫سرگرد فرانکن، شوهر و پسر من ‫نزدیک دروازه هستن.
‫اونا نمیذارن بیان تو. ‫تو میتونی اونا رو بیاری داخل؟
‫- امکانش نیست. ‫- خواهش میکنم. موضوع خانواده منه.
‫میتونی تصور کنی اگه بذارم خانواده تو ‫بیان تو و بقیه رو رد کنم چی میشه؟
‫ولی اگه صرب‌ها به پایگاه رسیده باشن چی؟
‫چطوری امنیت اونا رو حفظ میکنین؟
‫اجازه نمیدن از دستشویی‌ها استفاده کنیم.
‫- میگن باید همین جا کارمون رو بکنیم. ‫- خاله، من فقط یه مترجمم.
‫ولی تو باهاشون در ارتباطی، خواهش میکنم.
‫واقعا باید برم.
‫ژنرال ملادیچ دنبال نمایندگان ‫غیرنظامی از بین شما میگرده،
‫تا باهاش مذاکره کنن.
‫کسی داوطلب هست؟
‫یه نفر باید نماینده شما باشه.
‫کسی هست؟
‫اینجا نیستن. ‫ممکنه به جنگل فرار کرده باشن.
‫محرم اونجاست.
‫اون به عنوان مدیر شرکت ‫کار میکرد. میتونه بره؟
‫بیا، محرم.
‫کسی به اسم محرم رو پیشنهاد میدن،
‫یه تاجر داخلیه.
‫دو نفر دیگه میخوام. ‫تحصیل کرده باشن.
‫شوهر من مدیر مدرسه بود،
‫اگه با شما بیاد، ‫اجازه میدین خانواده من وارد پایگاه بشن؟
‫نمیتونیم اجازه بدیم کس دیگه‌ای بیاد.
‫اون یکی از تحصیل کرده‌ترین ‫افراد در سربرنیتساست.
‫آلمانی بلده.
‫هیچ‌کس که مناسب‌تر باشه رو ‫اینجا پیدا نمیکنین.
‫میشه دو نماینده دیگه داشته باشم؟
‫هیچ‌کس نمیخواد این کار رو بکنه.
‫شوهر من رو ببرین. ‫اون انتخاب خیلی خوبیه.
‫باشه.
‫- یه زن پیدا کن که بهش ملحق بشه. ‫- من میرم.
‫تو اینجا میمونی. ‫خوش ندارن مترجم ما بره.
‫میتونی شوهرت رو بعد از تاریک شدن هوا ‫بیاری. اصلا نمیخوام این جمعیت شورش کنن.
‫باشه. ممنون.
‫آره.
‫آره، همین‌طوره.
‫خب کدومه؟
‫آیدا.
‫- این شوهر منه. ‫- بیا جلو.
‫- و پسرم. ‫- چطور اونا میتونن بیان و ما نمیتونیم؟
‫- اونا باید با ملادیچ مذاکره کنن. ‫- احمد میتونه بیاد؟
‫- چرا اون دو نفر؟ کی اونا رو انتخاب کرده؟ ‫- صبر کنین. اونا ما رو هم میاره تو.
‫احمد میتونه باهامون بیاد؟
‫آروم باشین! آروم باشین.
‫دروازه! دروازه.
‫من نمیفهمم. چرا ما باید مذاکره کنیم؟
‫ملادیچ درخواستش رو داشت.
‫من نمیخوام برم پیشش.
‫برای نمایندگی از همه‌ی این مردم ‫کی من رو انتخاب کرده؟
‫چرا متوجه نیستی؟ ‫راه دیگه‌ای برای داخل آوردنت نبود.
‫چرا تو نمیری؟
‫- تو که میدونی من فرد مناسبی نیستم. ‫- اونا مترجم خودشون رو دارن.
‫خودت رو کنترل کن، باشه؟
‫کی باید بریم؟
‫وقتی که ملادیچ ازتون بخواد.
‫سئو، راجع‌به سیگار کشیدن چی بهت گفتم؟
‫- مامان، خدایا! ‫- آیدا، بذار سیگارش رو بکشه.
‫- امروز چند شنبه‌ست؟ ‫- کی اهمیت میده؟
‫دوشنبه‌ست. نه، سه‌شنبه‌ست.
‫یازدهم ژوئیه.
‫یازدهم؟
‫تولد من دو روز دیگه‌ست.
‫مبارکه!
‫هنوز نه!
‫وقتی این قضیه تموم بشه، ‫هر روز جشن میگیریم.
‫یه مهمونی بزرگ میگیرم.
‫کلی گوسفند کباب میکنیم، ‫یه چادر میزنیم، با موسیقی.
‫یه ران گوسفند میگیرم ‫و چند ماه ازش لذت میبرم.
‫میشه یه‌کم آروم‌تر حرف بزنی؟
‫آیدا.
‫میتونی کاری کنی بدون من برن؟
‫- نمیدونم باید چیکار کنم! ‫- نیهاد!
‫پدر، مترجم! مترجم!
‫کیسه‌آبم داره پاره میشه.
‫کیسه‌آبم.
‫آخه الان؟
‫نفس بکش، نفس بکش.
‫خیلی‌خب، فشار بده، فشار بده.
‫- همراه من نفس بکش. ‫- تا حالا بچه به دنیا آوردی؟
‫- نه هیچ‌وقت. ‫- تو چی؟
‫- نه. ‫- خب پس سه نفری وضعمون اینه.
‫فشار بده! ‫آخه چرا الان میخوای بیای بیرون، وروجک!
‫نمی‌تونستی یه وقت دیگه رو ‫واسه به‌دنیا اومدن انتخاب کنی؟
‫یالا، فشار بده، آره.
‫آره!
‫دیگه تمومه. تقریبا تمومه.
‫چی رو توضیح بدم؟
‫ژنرال اسمیت کجاست؟
‫خب، کسی میتونه بره پیشش؟
‫پس به معاونش وصلم کن.
‫چه برنامه خروجی؟
‫نه! نه، حملات هوایی چی شد؟
‫دبیرکل کجاست؟
‫نه. نه. قطعا، نه. ‫باید منو به یکی وصل کنی که باهاش حرف بزنم.
‫نمیشه که هیچ‌کس نباشه.
‫یعنی میگی کل زنجیره فرماندهی ‫سازمان ملل به تعطیلات رفتن؟
‫پس من چه غلطی بکنم؟
‫زنگ بزن...
‫با دولت‌مون تماس بگیر.
‫چه اتفاقی برامون میفته؟
‫به نظرت اینجا جامون امنه؟
‫نمیدونم دیگه جز اینجا، پیش ما، ‫کجا واست امن باشه.
‫منم دقیقا همین فکر رو دارم.
‫وقتی که جنگ تموم بشه میخوای چیکار کنی؟
‫برمیگردم تو مدرسه تدریس میکنم.
‫اونجا خوشحال‌ترینم. تو چی؟
‫به یه جنگ دیگه میرم. ‫اونجا خوشحال‌ترینم.
‫خفه شو، این جنگ خیلی طول کشیده.
‫هر کاری برای فرار از بچه‌ها میکنم.
‫- خانواده‌ت اینجا پیشت هستن؟ ‫- آره. دوتا پسر.
‫سئو هفده سالشه.
‫اگه شرایط عادی بود، سال آینده ‫از دبیرستان فارغ‌التحصیل میشد.
‫حمدیا الان باید دانشگاه میرفت.
‫تنها چیزی که بهش اهمیت میده موسیقیشه.
‫یه گروه داره. ‫میخواد یه خواننده پاپ بشه.
‫انتخاب خوبیه. ‫چیزیه که دخترا خیلی دوست دارن.
‫بعد از دکترها، البته.
‫آره، ولی دخترا خیلی عاشق ‫پسر کوچیکم هستن.
‫میدونم که کل مادرا، ‫فکر میکنن بچه‌هاشون خاص هستن
‫وی اون واقعا خاصه.
‫هی، اومدی، ستاره من.
‫- چرا سعی نمیکنی یه‌کم بخوابی؟ ‫- میخوابم.
‫من بهش رسیدگی میکنم.
‫- کی مذاکرات رو ترجمه میکنه؟ ‫- هیچ‌کدوممون.
‫ملادیچ مترجم خودش رو داره.
‫خوبه، من خیلی می‌ترسیدم.
‫واقعا دلم نمیخواد از اینجا برم.
‫بگیرش.
‫بگیر دیگه، اعصابت رو آروم میکنه.
‫♪ تو در ابرها زندگی میکنی، عزیزم ♪
‫♪ و صدای من بهت نمیرسه ♪
‫♪ هنوز به هیچ‌کس عشق نورزیدی♪
‫کارت عالیه، استاد.
‫♪ تو در ابرهای سفید زندگی میکنی ♪
‫♪ به این آهنگ نزدیک‌تر شو ♪
‫♪ میخوام باهات در میون بذارم ♪
‫♪ اون شادی‌های کوچیک تو خواب رو ♪
‫- نزدیک‌تر. ‫- با تشکر از شرکت‌کننده‌ها.
‫کمیته داوری الان برنده بهترین
‫آرایشگری شرق بوسنی برای ‫فصل 91/92 رو اعلام میکنه.
‫... و برنده مسابقه امسال...
‫سومرا آلیچ!
‫♪ بهم شراب بده، میخوام استراحت کنم ♪
‫♪ و کولی‌ها رو بیار وسط ♪
‫♪ بذار بازی کنن... بذار بهم هیجان بدن ♪
‫♪ چون چشمای اون من رو دوست نداشت ♪
‫گاز!
‫هی ملت! دارن گاز شلیک میکنن.
‫هی ملت! میخوان ما رو خفه کنن.
‫میخوان ما رو خفه کنن! ‫دارن گاز شلیک میکنن.
‫نه! نه. دارن گاز شلیک میکنن.
‫نه، نه.
‫... میخوان... نه.
‫از سر راه برین کنار! ‫برین کنار.
‫از سر راه برین کنار.
‫از وسط جاده برین کنار، لطفا. ‫متشکرم.
‫از سر راه برین کنار.
‫سرهنگ!
‫به نظرتون ترخیص میشیم؟
‫خدمت من باید تو ماه آوریل تموم میشد.
‫دوست‌دخترم حامله‌ست و ممکنه ‫هر زمانی زایمان کنه.
‫- شما بچه دارین، سرهنگ؟ ‫- نه.
‫میخوای بگی معشوقه هم نداری.
‫سرهنگ، پس قضیه اتمام‌حجت چی شد؟
‫میگن مجبور نیستیم ‫صرب‌ها رو اذیت کنیم.
‫همه رفتن پیِ مسخره‌بازی
‫منم که باید مواظب این هیولا باشم،
‫این جانور.
‫من بهش میگم غول، ‫با اجازه شما، سرهنگ.
‫ممنون.
‫سریع بیا! سریع.
‫اسلحه دارین؟ اونجا وایستین.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، مطمئنم.
‫- این خانم چی؟ ‫- من هیچی همراهم نیست.
‫زن‌ها خطرناک‌ترینن.
‫اینجا منتظر باشین.
‫- عذر میخوام، ولی ما.. ‫- خفه شو!
‫دنبالم بیاین!
‫ژنرال ملادیچ.
‫نمایندگان اینجا نماینده‌های ‫ساکنان سربرنیتسا هستن.
‫طبق قطعنامه 819، ‫سربرنیتسا یه منطقه امن
‫تحت حفاظت سازمان ملله.
‫خانم، شغل تو چیه؟
‫اقتصاددان هستم. ‫دوتا بچه و یه نوه دارم.
‫همراه این مرد جوان و نوه‌ت هستی؟
‫آره، و با همکار شما اینجا مدرسه رفتم.
‫- در این صورت، لازم نیست به هم معرفی‌تون کنم؟ ‫- نیازی نیست.
‫میتونید خودتون مشکلات رو حل کنید.
‫- با همدیگه تو رابطه عاشقانه دبیرستانی بودین؟ ‫- نه، فقط دوست‌های صمیمی بودیم.
‫- نمی‌دونستیم اوضاع قراره اینجوری بشه. ‫- ولی شده.
‫- در واقع.. ‫- آنلا.
‫- جمیلا. ‫- آنلا.
‫- جمیلا. ‫- جمیلا.
‫- تو سربرنیتسا وارد سیاست شدی؟ ‫- نه.
‫فقط یه اداره حسابداری رو اداره میکنم. ‫وارد هیچ حزب سیاسی نشدم.
‫- مردی که کنارت نشسته چی؟ ‫- اسم من نیهاد سلماناجیکه.
‫تو سربرنیتسا مدیر یه مدرسه راهنمایی بودم.
‫بلندتر حرف بزن.
‫اسم من نیهاد سلماناجیکه.
‫تو سربرنیتسا مدیر یه مدرسه راهنمایی بودم.
‫- در اصل، معلم تاریخ هستم. ‫- با هیچ نهاد سیاسی کار نمیکنی؟
‫نه سیاسی نه نظامی. ‫من یه آدم غیرنظامی هستم.
‫من محرم کانوویچ هستم. ‫مدیر یه شرکت بودم.
‫هیچ‌وقت وارد هیچ فعالیت سیاسی نشدم.
‫من میخوام بهتون کمک کنم.
‫با این حال، چون ارتش شما شکست خورده، ‫خواستار همکاری کامل غیرنظامیان هستم.
‫اصلا لزومی نداره شما مردم بمیرین.
‫نه شوهران، نه برادران، و نه همسایه‌هاتون.
‫میتونین یا زنده بمونین، یا بمیرین.
‫از اون سمت بگیر.
‫... برای زنده موندن‌تون، من
‫از مردان مسلح میخوام...
‫... حتی مرتکبان جنایات جنگی،
‫و خیلی از اونا در مقابل ما مرتکبش شدن،
‫که سلاح‌هاشون رو به ارتش ‫جمهوری صرب بوسنی تحویل بدن.
‫ژنرال،
‫امنیت غیرنظامیان اولویت اول ماست.
‫چی میخواین؟
‫ما به خواسته‌های فردی ‫همه‌ی شهروندان احترام میذاریم.
‫میتونین انتخاب کنین که بمونین یا برین.
‫اگه میخواین برین، ‫میتونین فقط بهمون بگین.
‫شما سوخت رو فراهم میکنین، ‫و منم ماشین‌آلات رو فراهم میکنم.
‫از یه جمعیت زیاد حرف میزنم...
‫... این چیزیه که باید انجام بشه.
‫باهاش کنار بیاین.
‫اگه انتخاب کنین که برین
‫من به هر حال بهتون فشار نمیارم.
‫من هیچ ضدیتی با مردم بی‌گناه ندارم.
‫ژنرال، اگه به کمک سربازان من احتیاج ‫داشتین، برای کمک به شما آماده هستن.
‫از پیشنهادت ممنونم...
‫... ولی ما سوخت نداریم، ‫هیچ سوختی نداریم.
‫از فوریه تا حالا هیچ منابعی دریافت نکردیم.
‫من دوباره سوخت بهتون میدم.
‫میتونین به وزارت دفاع‌تون بگین ‫که ارتش شما در امنیته.
‫به نیروهاتون حمله نمیشه.
‫تاریخ‌نویس!
‫دست بردارین، آروم باشین. ‫برای همه‌تون بهتره که برین.
‫ژنرال.
‫سازمان ملل برای اتوبوس‌ها ‫اسکورت فراهم میکنه،
‫ما هم یه برنامه تخلیه‌سازی ترتیب میدیم.
‫برنامه رو ترتیب میدیم، ‫منم انتقال رو انجام میدم...
‫... مثل یه مرد... و به عنوان یه ژنرال.
‫امنیت مردم بی‌گناه رو تضمین میکنم.
‫برامون یه‌کم مشروب، تست، ‫و یه‌کم هم سودا بیار.
‫فرمانده‌تون کجاست؟
‫تو یه جلسه با ژنرال شماست.
‫- غیرنظامی داخل هست؟ ‫- آره.
‫- چند نفرن؟ ‫- حدود چهار یا پنج هزار.
‫- سرباز چی؟ ‫- هیچ سربازی نیست.
‫هیچ سربازی نیست!
‫گفت سرباز داخل نیست، حرومزاده!
‫- میخوام بیام تو. ‫- فرمانده‌مون اینجا نیست.
‫من که هستم! میخوام برم اونجا!
‫- خیلی‌خب؟ ‫- صبر کنین، صبر کنین.
‫- چیه؟ ‫- اون رو ببین.
‫یالا! یالا! یالا!
‫سلام!
‫میخوایم ببینیم سرباز مسلمانی ‫داخل پنهان شده یا نه.
‫هیچ سربازی تو نیست. ‫فقط غیرنظامیان هستن.
‫کسی از تو نپرسید.
‫میخوام با چشمای خودم ببینم.
‫قربان. این محوطه سازمان ملله. ‫نمیتونی مثل من هر موقع بخوای واردش بشی.
‫- به خصوص به عنوان یه فرد مسلح. ‫- سرفرمانده هستم.
‫اون یارو مسئولش رو بیار پشت بی‌سیم. ‫نمیذارن بریم تو.
‫انگلیسی حرف بزن.
‫انگلیسی حرف بزن!
‫آره، باید انگلیسی حرف بزنم.
‫بذارین پایگاه رو بگردن، تا خودشون ببینن ‫که هیچ سرباز بوسنیایی اونجا نیست.
‫سرهنگ، هیچ فرد مسلحی ‫اجازه نداره وارد منطقه امن بشه.
‫چه برسه به پایگاهمون.
‫فقط میخوان ببینن سربازی هست یا نه.
‫اگه با اسلحه راهشون بدم، ‫مردم وحشت‌زده میشن.
‫- انجامش بده. ‫- این کار قانونی نیست.
‫دارم بهت دستور میدم بذاری بیان تو.
‫تمام.
‫ممنون.
‫آروم باشین!
‫فقط اومدن ببینن کسی مسلح نباشه.
‫همه چیز تحت کنترله.
‫لامصب! چه جای کثیفی!
‫اینجا مرد هست. من الان اونا رو میگردم.
‫- چه بلایی سر دستت اومده؟ ‫- داشتم چوب میبریدم.
‫چوب میبریدی؟
‫لباس‌فرمت کجاست؟
‫ما غیرنظامی هستیم. ‫- غیرنظامی؟
‫پس کی پنج سال گذشته رو ‫میجنگیده، بچه‌ها یا جنده‌ها؟
‫همه غیرنظامی هستن.
‫- سلاحی هست؟ ‫- نه، هیچ سلاحی نیست.
‫- هیچی؟ ‫- قسم میخورم.
‫گوش کنین.
‫- سلاح همراه کسی هست؟ ‫- نه.
‫پس اگه یه شلیک باشه...
‫... تاکید میکنم فقط یکی،
‫اون میشه پایان زندگی شما، خیلی‌خب؟
‫- بله. ‫- بلندتر!
‫بله!
‫- سلاح هست؟ ‫- نه.
‫- تو چی؟ ‫- نه.
‫- تو چی؟ ‫- من نه...
‫داری با یه سرباز صربستانی حرف میزنی!
‫بیا نزدیک‌تر!
‫- تو از صرب‌ها کشتی؟ ‫- نه.
‫چرا؟ آدم بزدلی هستی؟
‫اون تو ارتش نبود.
‫این رو ببین. کی از تو سوال کرد؟
‫دختر کوچولو! دختر کوچولوم.
‫- چرا این دختر کوچولو گریه میکنه؟ ‫- گرسنه‌ست.
‫گرسنه؟ اینجا هیچی ندارین بخورین؟
‫بعدا؟
‫میخواین از گرسنگی بمیرن ‫بعدش تقصیر رو گردن صرب‌ها بندازین؟
‫حروم‌زاده‌ها!
‫- آهای! ‫- بله!
‫برای همه نون بیار.
‫من اینجا رو بررسی کردم. ‫سرباز اینجا نیست.
‫کارتون تموم شد؟
‫همه چی رو ول کنین. ‫فقط ضروری‌ها رو بردارین.
‫فقط ضروری‌ها، شنیدین چی گفتم؟ ‫بریم.
‫اینجا!
‫باید به جنگل فرار میکردیم. ‫افراد باهوش زودتر از اینجا رفتن.
‫اونا مستقیم به چنگال چتنیک میفتن.
‫اگه بمونم اینجا میمیرم. ‫باید فرار کنم.
‫- میتونیم سلاح‌ سربازهای سازمان ملل رو بگیریم. ‫- چی داری میگی؟
‫حتی بهش فکر هم نکن.
‫بیاین اینجا، یالا.
‫بریم، همین الان.
‫همین حالا!
‫ورود مردم به اینجا مجاز نیست. ‫نمیتونن اینجا باشن.
‫سربازهای صرب داخل پایگاه هستن.
‫- چی؟ ‫- فرانکن گذاشت بیان تو.
‫باید اونا رو مخفی کنم. شوهرم ‫رفت با ملادیچ مذاکره کنه.
‫- غیرنظامیان اجازه ندارن اینجا باشن. ‫- فقط یه مدت کوتاه.
‫- میتونن تو اون اتاق بمونن. ‫- اینجا دفتر ناظران نظامیه.
‫- اینجا برای غیرنظامی‌ها نیست... ‫- ولی صرب‌ها کاملا مسلح تو پایگاه هستن.
‫اصلا متوجه نمیشین اینجا هستن. ‫مزاحم هیچ‌کس نمیشن.
‫پیتر، خواهش میکنم.
‫فقط واسه یه مدت، باشه؟
‫آره، باشه.
‫مرسی.
‫خیلی‌خب. بشینین.
‫اینجا. بشینین.
‫سئو، بشین اینجا.
‫- اینجا منتظر باشین. زود برمیگردم. ‫- من باید از اینجا برم.
‫چی داری میگی، همدیا؟ ‫اینجا جامون امنه.
‫مشکل چیه؟ جامون امنه.
‫- نه، نیست. اونا ما رو میکشن. ‫- این حقیقت نداره.
‫- ما رو میکشن. ‫- آروم باش، وگرنه میندازن‌مون بیرون.
‫همه‌مون رو میکشن.
‫با ما مثل احمق‌ها رفتار میکنی. ‫همیشه همین‌طوری بوده.
‫- بس کن. ‫- هیچ‌وقت بهمون حق حرف زدن نمیدی.
‫- تو پدرم رو فرستادی پیش ملادیچ. ‫- بس کن!
‫آیدا؟
‫- چیزی احتیاج دارین؟ ‫- آره.
‫این رو بخور.
‫حمدیا.
‫همه چیز درست میشه، پسرم.
‫حمدیا. همدیا، عزیزم.
‫مراقب برادرت باش.
‫راه راست رو به ما نشون بده.
‫راهی که به آنان نعمت بخشیدی.
‫نه راه غضب، و نه راه گمراهان.
‫مردم رو دعوت به یه جلسه کنین.
‫- چی شد؟ ‫- غیرنظامیان به یه منطقه امن برده میشن.
‫- به سربرنیتسا برگردونده نمیشن؟ ‫- میتونیم انتخاب کنیم بمونیم.
‫- بمونیم؟ نمی‌بینی همه‌ش یه نمایش بود؟ ‫- نمایش چی؟
‫اگه می‌خواست می‌تونست ما رو بکشه، ‫پس چرا باهامون ملاقات کرد؟ چرا حرف زدیم؟
‫- چرا باهامون مذاکره کرد؟ ‫- تو میدونی که سر چی مذاکره شده؟
‫- اون خیلی وقت پیش برنامه‌ریزیش کرد. ‫- مسئله امنیت مردم رو مذاکره کردیم.
‫- نمیتونم این زن احمق رو تحمل کنم! ‫- نیهاد!
‫صبر کنین! آروم.
‫وحشت نکنین.
‫به کلادنیا منتقل میشین.
‫زن و بچه‌ها باید اول برن.
‫فقط نترسین، بذارین بچه‌های ‫کوچیک و زنان اول برن.
‫نمیخوایم هیچ بچه‌ای گم بشه.
‫نگران نباشین. ‫هیچ‌کس بهتون صدمه نمیزنه.
‫ممنون، ژنرال.
‫- اسمت چیه؟ ‫- جاسمین.
‫بگیرش. این برای توئه. میذارمش اینجا.
‫- میشه یه‌کم هم به ما بدی؟ ‫- خواهش میکنم.
‫دست از سر گاو من بردارین!
‫- اون همه‌ی زندگی منه. ‫- از گاوت به خوبی مراقبت میشه!
‫سریع! سریع.
‫مردها باید برن اونجا.
‫- ولی اون همسرمه! ‫- میخوایم اول بازجویی‌تون کنیم.
‫- مطمئن بشیم صرب‌ها رو نکشتین! ‫- دست از سرش بردارین!
‫زولفو! زولفو!
‫یالا! سیب‌زمینی که بار نمیزنیم.
‫خفه شو!
‫یالا، بریم.
‫سریع‌تر!
‫دستا بالا.
‫یالا! عجله کن.
‫ژنرال!
‫ژنرال ملادیچ!
‫قرارمون این بود اتوبوس‌ها... ‫توسط ما اسکورت بشن.
‫و اینکه همه بتونن انتخاب کنن. ‫که میخوان بمونن یا برن.
‫هنوز یه برنامه تخلیه هم کامل نکردیم.
‫برنامه کجاست؟
‫هیچ فرصتی نداشتیم که برنامه تهیه کنیم.
‫این مشکل منه؟
‫حتی اونا رو ثبت نام هم نکردیم، ‫اتوبوس‌ها کجا دارن میرن؟
‫میتونین برای اتوبوس‌ها اسکورت بذارین.
‫هیچ‌کس جلوتون رو نمیگیره.
‫کنارشون چند نفر از افرادتون رو بذارین.
‫... ولی قرار..
‫- مردها برن اونجا! ‫- نه!
‫مامان!
‫ولش کنین! پسرم رو برگردونین پیش من!
‫- سربازا پشت پایگاه نه‌تا جسد دیدن. ‫- چی؟
‫دارن مردها رو بازجویی میکنن و میکشن، ‫دویست متر اونورتر پایگاه.
‫- تو از کجا میدونی؟ ‫- شنیدم که یکی به کاریمانز میگه
‫- کاریمانز اینجاست؟ ‫- نه.
‫- کجاست؟ ‫- نمیدونم.
‫سرهنگ کاریمانز!
‫برو سرگرد فرانکن رو ببین!
‫نه، باید با تو حرف بزنیم.
‫بیرون دارن مردم رو میکشن.
‫در رو باز کن!
‫نه... فرانکن کسیه که..
‫باید یه کار بکنی.
‫- سرهنگ کاریمانز. ‫- دست از سرم بردار.
‫در رو باز کن!
‫...در رو...
‫کسی میدونه اینجا چه خبره؟
‫با سازمان ملل در نیویورک تماس گرفتین؟
‫از اینی که هست پیچیده‌ترش نکن.
‫من دارم کاری که از دستم میاد رو میکنم.
‫بهمون قول دادی صرب‌ها وارد شهر نمیشن.
‫- ... ازمون محافظت میکنی. ‫- من هیچ قولی ندادم.
‫- دارم نهایت تلاشم رو میکنم. ‫- سربرنیتسا یه منطقه امن بین‌المللیه،
‫و ماموریت تو اینه از مردم محافظت کنی.
‫اونا رو کجا میبرن؟ کسی میدونه؟
‫افرادم دستور دارن موقعیت ‫اتوبوس‌ها رو کنترل کنن.
‫هر کاری که در قدرتم باشه انجام میدم.
‫حالا لطفا برین. کار دارم.
‫به‌جای شایعه‌ پراکنی، ‫برین سرتون به کار خودتون باشه.
‫چی گفت؟ ترجمه کن.
‫همراه هلندی‌ها میریم.
‫مراقب همدیا باش. اون واقعا میترسه.
‫من بزدل‌ترینم.
‫مزخرفه.
‫تو در سه سال و نیم جنگ جون سالم ‫به در بردی، از اینم با موفقیت میگذری.
‫بیا به هم امید بدیم.
‫دخترهای مسلمان جنده!
‫جنده‌ها!
‫هی معلم، یه لحظه بیا اینجا.
‫- نگران نباش. نمیخوایم اذیتت کنیم. ‫- نه، مرسی. اینجا راحتم.
‫- تو دبیرستان معلمم بود. ‫- آره.
‫مهربون باش.
‫حمدیا کجاست؟
‫اینجا نیست. رفت تو جنگل.
‫- مامانت چطوره، بیلی؟ ‫- خوبه.
‫- سلامم رو بهش برسون. ‫- سلامت ارزشمنده، استاد.
‫سلامم رو به بچه‌هات برسون، ‫مخصوصا همدیا کوچولو.
‫بعدا می‌بینمت، شیرزن.
‫لطفا توجه کنید!
‫تخلیه غیرنظامیان خارج از پایگاه تموم شده.
‫به کلادنیا برده میشن،
‫که تحت کنترل ارتش بوسنیه. ‫جای اونا امنه.
‫الان نوبت شماست.
‫میتونین به گروه‌های پنج‌تایی ‫تقسیم بشین تا سوار اتوبوس‌ها بشین.
‫کی این دستورات رو داده؟ ‫چرا نمیتونیم به سربرنیتسا برگردیم؟
‫به صورت منظم ترک پایگاه رو شروع کنین!
‫- در گروه‌های پنج نفره. ‫- این کار امن نیست. کی با ما میاد؟
‫بهشون بگو، در گروه‌های پنج نفره.
‫آیدا، هر چیزی که گفتم رو ترجمه کن.
‫ترجمه کن.
‫تخلیه پناهندگان به پایان رسیده.
‫حالا، نوبت شماست.
‫میتونین ترک پایگاه رو ‫در گروه‌های پنج نفره آغاز کنین.
‫شکر خدا، دیگه تموم شد.
‫حمدیا؟
‫- چیه؟ ‫- چی شده؟
‫هیچی.
‫- سرم. ‫- سرت؟
‫بیام ماساژ بدم؟
‫وسایل تیز رو از جیب و کیف‌هاتون دربیارین.
‫بندازین‌شون تو این کانتینرها.
‫... بدون هیچ قید و شرطی
‫وسایل تیز رو جا بذارین.
‫هر چیز تیز.
‫قیچی، خودکار، مداد.
‫- چیکار داری میکنی؟ ‫- شاید از یکی از افراد تو عکسا کینه دارن.
‫- پدر باید دفترچه‌ش رو بندازه دور؟ ‫- اون کجاست؟
‫- اونم باید نابود بشه؟ ‫- بدش به من.
‫خلاصه‌ی هر روز از جنگ توشه.
‫- سه سال و نیم زندگی! ‫- نیهاد!
‫آیدا؟
‫- چیه؟ ‫- شماره شناساییت چنده؟
‫- صدات رو نمیشنوم. ‫- شماره کارت سازمان مللت چنده؟
‫421، چرا؟
‫- چیکار میکنی؟ ‫- لیست میگیرم.
‫اونا نمیتونن اسم‌های ما رو بخونن، ‫- از من خواستن که بنویسمش.
‫اسم کی؟
‫کسانی که تو کاروان هلندی‌ها ‫از پایگاه میرن.
‫- تو تو لیستی. ‫- خانواده‌م چی؟
‫- نه. ‫- منظورت چیه؟ اضافه‌شون کن.
‫- زود باش. ‫- اول از اون بخواه.
‫- پیتر، لطفا خانواده من رو به لیست اضافه کن. ‫- فقط کارکنان سازمان ملل.
‫- صرب‌ها نمیدونن کی با سازمان ملل کار میکنه. ‫- میخوان کارت شناسایی‌هاتون رو ببینن.
‫- براشون کارت درست میکنیم. ‫- من اینجا دستگاهش رو ندارم.
‫- کی داره؟ ‫- نمیدونم.
‫فکر کنم اکبر درست میکنه.
‫- اکبر. ‫- آره.
‫حمدیا، سعاد، و نیهاد.
‫- اکبر اینجاست؟ ‫- نه. اونجا سمت چپ.
‫- اکبر؟ ‫- بله؟
‫دستگاه کجاست؟
‫- کدوم دستگاه؟ ‫- همونی که کارت شناسایی میسازه.
‫- این دستگاهه؟ ‫- نه، اون یکیه.
‫خراب شده.
‫بهت که گفتم خرابه.
‫گوش کن! اونا رو از لیست خط زد.
‫ببین.
‫نتونستم کاری کنم.
‫آیدا!
‫- نمیتونی بری تو. ‫- کارم فوریه.
‫- جلسه دارن! ‫- فوریه!
‫- چرا خانواده من رو از لیست خط زدی؟ ‫- نمیتونی همین‌طوری وارد جلسه بشی.
‫- برو بیرون! ‫- خواهش میکنم خانواده من رو بذار تو لیست.
‫جون هزاران نفر الان تو دست ماست.
‫اگه اسم اونا رو اضافه کنم، جون هر کسی ‫که کارت سازمان ملل داره رو به خطر انداختم.
‫میخوای جون بقیه مردم رو به خطر بندازم؟
‫فرانکن، خواهش میکنم. ‫اونا رو نفرست اونجا.
‫بگیرش. میتونی اسم من رو خط بزنی.
‫آیدا، من خودم شخصا نظارت میکنم ‫که پسرهات در امنیت از اینجا برن.
‫حالا، لطفا، بذار کارمون رو بکنیم.
‫- اسمشون رو وارد لیست میکنی؟ ‫- نهایت تلاشم رو میکنم.
‫- هلشون بده تو. ‫- بریم.
‫یالا!
‫همه‌ی افراد غیرمجاز باید الان ‫پایگاه سازمان ملل رو ترک کنن.
‫ما تو لیست هستیم.
‫- اسمتون چیه؟ ‫- سلماناگیچ، سعد، حمدیا،
‫- و نیهاد و آیدا. ‫- سلماناویچ.
‫- سلماناگیچ.
‫فقط اسم تو تو لیسته، ‫بنابراین اونا باید برن.
‫نه، نه. لطفا دوباره نگاه کن.
‫باشه.
‫متاسفم، باید پایگاه رو خالی کنیم.
‫- این یه دستوره. ‫- اونا نمیرن.
‫چی..؟
‫- لطفا کاری نکن از زور استفاده کنم. ‫- استفاده کن!
‫چه فرقی میکنه که صرب‌ها ‫ما رو بکشن یا شما؟
‫- فرانکن گفت اونا تو لیست هستن! ‫- باشه، ولی تو لیست نیستن!
‫- پس لیست اشتباهه. ‫- فرانکن این لیست رو به من داد.
‫من الان از پیشش برگشتم.
‫لیستت به روز نیست. ما میمونیم. ‫از سرگرد فرانکن بپرس.
‫- اونا تو لیست نیستن. ‫- نشنیدی من چی گفتم؟
‫- خب، پس اینطور! ‫- بس کن! دهان، کمکم کن.
‫ما تو لیست هستیم.
‫- خب، دوباره نگاه کن! ‫- ما تو لیستیم.
‫ما تو لیست هستیم!
‫همین جا بمونین. تکون نخورین.
‫- همسایه‌ها! ‫- سلام، میتار.
‫عزیزم، تو از اون سمت میری. ‫با من بیا.
‫- اون کجا میره؟ ‫- مستقیم دنبالتون میاد.
‫- خواهش میکنم! اون رو نبرین! ‫- ولم کن!
‫- بریم، میتار! ‫- لطفا این کار رو نکنین!
‫بسمه!
‫بسمه، میتونی پسرهای من رو ‫از پایگاه ببری بیرون؟
‫- خواهش میکنم. ‫- اگه پیداشون کنن اونا رو میکشن.
‫من رو هم میکشن.
‫سعی کن تو یکی از این ‫کامیون‌ها مخفی‌شون کنی.
‫متاسفم.
‫میتونن زیر جعبه‌ها قایم بشن.
‫اگه صرب‌ها هم پیداشون کنن، ‫حداقل تلاشمون رو کردیم.
‫جایی برای اونا نداریم، اینجا کلا ‫جعبه هست، میدونی؟
‫دکتر! ازت میخوام ‫پسرهای من رو با خودت ببری.
‫- چی؟ ‫- ازت میخوام پسرهای من رو با خودت ببری.
‫شاید اتفاقی اونا رو تو دردسر انداختم.
‫سه کامیون از مجروحین هنوز مونده.
‫هیچ‌کس به بیمارستان نرسیده،
‫و من خیلی احساس بدی ‫به این موضوع دارم.
‫همین الان اونا رو بردن.
‫بیا اینجا.
‫میبرمشون که کاریمانز رو ببینیم.
‫آیدا، لطفا با خودت ببرش.
‫بهت التماس میکنم.
‫اینجا!
‫- یالا! این پایین. ‫- اینجا میتونن ما رو ببینن.
‫بعدا میام پیشت.
‫بیا تو.
‫مردها سمت چپ، زن‌ها سمت راست!
‫یالا! یالا!
‫این رو بده من.
‫همگی عجله کنین.
‫هی! اون مرده!
‫نه! نه!
‫لطفا نه. نبرینش. اون فقط یه بچه‌ست.
‫داری چه غلطی میکنی؟
‫کی بهت دستور داده این کار رو بکنی؟
‫سامر! پسرم رو برگردونین پیشم! ‫کجا دارین میبرینش؟
‫این یه شبکه تلویزیونی ‫مستقل از بلگراده.
‫میشه بهمون بگین موضوع چیه؟
‫میدونین موضوع چیه. ‫به خوبی میدونین موضوع چیه.
‫عصر بخیر!
‫- چطورین؟ ‫- خوبیم.
‫- سفرتون چطوره؟ ‫- خوبه.
‫عصر بخیر!
‫گرمتونه؟
‫میدونین من کی هستم؟
‫- ژنرال ملادیچه. ‫- تو خفه شو!
‫سیگارت رو بنداز دور.
‫راجع‌به من شنیدین، ‫و حالا میتونین من رو ببینین.
‫حکایت‌هایی از من شنیدین، ‫ولی اونا حقیقت ندارن.
‫ساختگین.
‫من اینجام تا ازتون محافظت کنم.
‫تصویر اونا رو بگیر نه من.
‫در امنیت به کلادنیا منتقل میشین.
‫من جونتون رو تضمین میکنم، ‫و همه چیز رو میبخشم.
‫- امیدوارم سفر خوبی داشته باشین. ‫- ممنون.
‫عذر میخوام که کار به اینجا کشید.
‫ولی باید بعضی افراد ‫از بین خودتون رو سرزنش کنین، نه من.
‫موفق باشین، و بذارین دیگه نجنگیم.
‫موفق باشین بچه‌ها! ‫در آرامش زندگی کنین.
‫دست از سر پسرم بردارین!
‫ولم کن.
‫آیدا!
‫مامان!
‫چیکار داری میکنی؟
‫دست از سر بچه‌هام بردارین!
‫- آیدا! ‫- دست از سر بچه‌های من بردارین!
‫- آروم باش! آروم باش! ‫- دست از سر بچه‌های من بردارین!
‫آروم باش! اروم باش.
‫آیدا، به شوهرت بگو اون میتونه بمونه.
‫- اونا هم میتونن بمونن؟ ‫- نه، شوهرت.
‫اسمش رو به عنوان نماینده رسمی ‫پناهنده‌ها نوشتم.
‫- کارش شرکت در مذاکراته. ‫- دوتا پسرمون چی؟
‫امکانش نیست.
‫چرا امکانش نیست؟
‫چرا؟
‫ما اینجا از قوانین پیروی میکنیم.
‫پس، تصمیم با اونه، ‫که میتونن بمونن یا برن.
‫لطفا به جای من بچه‌هام رو نگه‌دارید.
‫کاملا واضح بهتون گفتم. ‫اونا تو لیست نیستن.
‫خواهش میکنم.
‫حداقل یکیشون رو بذارین تو لیست.
‫خواهش میکنم. ‫اقلا یکیشون رو بذارین تو لیست.
‫التماس میکنم.
‫حداقل یکیشون رو بذارین تو لیست.
‫خواهش میکنم.
‫دارین یه کار غیرممکن از من میخواین.
‫- دارن میبرنشون کلادنیا، آیدا. ‫- فرانکن.
‫- کاملا در امان خواهند بود. ‫- فرانکن، لطفا بچه‌های من رو نفرست برن.
‫فرانکن، التماست میکنم! ‫فرانکن، التماس میکنم.
‫- بذار اونا بمونن. ‫- فقط همین کار ازم برمیاد.
‫- فرانکن، بذار بمونن. التماس میکنم... ‫- فقط همین کار رو میتونم..
‫- لطفا فرانکن، بذار بمونن! ‫- اینقدر التماس نکن!
‫فرانکن!
‫- من باهاتون میام! ‫- تو میتونی و باید بمونی.
‫نگران نباش. من پیششون هستم.
‫- منم باهاتون میام! ‫- همه چیز درست میشه. نگران نباش.
‫- همه چیز درست میشه. ‫- منم باهاتون میام!
‫من با اونا میرم.
‫همین جا وایستا!
‫- نرو اونجا! ‫- ولم کن!
‫نرو اونجا.
‫این کار رو نکنین! ‫اونا بچه‌های منن.
‫استاد، نمیتونی بری اونجا.
‫برگرد تو پایگاه وگرنه ‫سوار یه اتوبوس دیگه‌ت میکنن.
‫دست از سرشون بردارین.
‫می‌بینمتون!
‫حمدیا!
‫- اونا رو کجا میبرن؟ ‫- نمیدونم.
‫این کار رو نکنین.
‫مدارک شخصی‌تون رو بذارین اینجا!
‫دستاتون رو بذارین رو سرتون!
‫حالا فیلم واقعی رو می‌بینیم.
‫به چی خیره شدی؟
‫فیلم واقعی الان شروع میشه.
‫یالا!
‫- بله؟ ‫- عصر بخیر.
‫اسم من آیدا سلماناگیچه.
‫بیا تو.
‫مجبور نیستی کفش‌هات رو دربیاری.
‫بیا تو.
‫قهوه میخوری؟
‫لطفا.
‫واسه بچه‌ها یه‌کم کیک ‫درست کردم. اگه دوست دارین.
‫... کیک رو امتحان کن... ‫البته، هنوز یه‌کم داغه.
‫چندتا از عکسامون رو پیدا کردی؟
‫آره.
‫نگه‌شون داشتم، زیر مبله.
‫اینا اموال تو هستن...
‫... یا چیزی که ازش مونده.
‫ممنون.
‫چندین ساله کسی سراغ ‫این آپارتمان رو نگرفته.
‫ما هم فکر کردیم که صاحبینش مردن.
‫بهمون گفتن برمیگردی تو مدرسه تدریس میکنی؟
‫- آره. ‫- پسرمون کلاس اوله.
‫نیکولا!
‫بیا. سلام کن، پسرم.
‫سلام!
‫... نه تونستم جسد دوتا پسرم رو پیدا کنم،
‫نه شوهرم.
‫هیچ‌کس بهمون نمیگه کجا دفن شدن.
‫لطفا در اسرع وقت از اینجا برو.
‫- مطمئن نیستم فکر خوبی باشه. ‫- فکر خوبی برای تو نیست، منظورت اینه؟
‫- محله ناامنه. ‫- من چیزی برای از دست دادن ندارم.
‫-روز به‌خیر ‫- روز به‌خیر
‫دیدی. ‫ببین اصلا کسی پشت در منتظرم هست؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫... جگر گوشه‌م.
‫مامان!
‫برای زنان سربرنیتسا، و 8372 نفر از بچه‌ها، ‫همسران، برادران، خویشاوندان، و همسایگان آنها.