..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫«دانشگاه جادو»
‫وای خدای من.
‫دختر کوچولوی بیچاره!
‫ بهتره تا سرما نخوردی ببرمت تو.
‫ وای نگاهش کن آخه تو دیگه از کجا پیدات شد؟
‫ چه اسباب بازی کوچیک و عجیبی کنارت بود!
‫ وای چه ماه گرفتگی مادرزادی زیبایی داری.
‫من اسم تو رو میزارم «اورا».
‫تو دیگه جات کنار من امنه، اورا. ‫من ازت محافظت میکنم
‫«دانشگاه جادو»
‫ اورا، هنوز کارت تموم نشده عزیزم؟
‫چرا خاله.
‫خب بیا پایین دیگه. ‫زودباش!
‫اوه ممنونم عزیز دلم.
‫باید قبل از اینکه گرند ویل بیاد ‫تا با گاریش بره بازار، گاریش رو پر کنیم.
‫میدونم خاله هر سال همین کار رو میکنیم.
‫وای خدای من سرو کله اش پیدا شد.
‫ رزها قرمز هستن ، رنگ پول سبزه.
‫بیا بهش سلام کن! ‫ میخوام گرند ویل ببینه تو چقدر بزرگ شدی.
‫میدونم خاله هر سال همین کارو میکنم.
‫برای کیک امشب اماده ای؟
‫ برات یه کیک خیلی بزرگ درست کردم.
‫نباید زحمت میکشیدی.
‫چرا باید این کارو بکنم!
‫ مگه در سال، چند بار دختر کوچولوم 16 ساله میشه؟
‫الان چیکار کردم؟
‫من نمیدونم ولی جون منو نجات دادی عزیز دلم. ‫ممنونم!
‫خدای من اینجا چه اتفاقی افتاد؟
‫ راستش خودمون هم نمیدونیم.
‫خب یکی باید بدونه.
‫پس گاری من چی؟ از سر راه نیوردمش که!
‫تمام سیب ها هم پخش شدن روی زمین، ‫ حالا چطور باید ببرم شون بازار؟
‫این گاری رو به شما سپردم و حالا نابود شده.
‫ اخه چطور باید این رو تعمیر کنم؟ ‫ فکر کردین من بیمه دارم؟
‫ یه نگاه به من بندازید! ‫فکر کردین من انقدر پولدارم؟
‫خاله ، تو میدونی من امروز چیکار کردم؟
‫- من حدس میزنم یه نوع جادو باشه. ‫- جادو؟
‫ اگر بتونم جادو کنم، پس من چی هستم؟
‫ تو فقط دختر کوچولوی من هستی که دیگه بزرگ شده!
‫حالا نمیخواد نگرانش باشی. بیا یکم کیک بخوریم.
‫ ولی من باید بدونم!
‫تنها چیزی که من میدونم اینه که 16 سال پیش...
‫ دقیقاً در همین بعد از ظهر...
‫ یکی تو رو گذاشت جلوی در خونه ی من.
‫و تنها چیزی که کنارت گذاشته بودن، ‫ اون اسباب بازی مسخره بود تا همراهت باشه.
‫یودل کوچولوی مسخره
‫همیشه به خودم میگفتم بالاخره یه روزی میرسه، ‫که یه اتفاقی میوفته...
‫و من میفهمم که چه سرنوشتی ‫در انتظار تو خواهد بود دختر عزیزم.
‫بله درسته امروز همون روزه،
‫ 16 سال گذشته و من حالا آماده ام.
‫آره، آخ...اوخ! زنگ زدم.
‫من خیلی وقته که حرکت نکردم.
‫تو میتونی حرف بزنی؟
‫- و راه بری؟ ‫- بله.
‫و میخواستم به خاطر تمام زحماتی که ‫برای دختر کوچولوی ما کشیدین ازتون تشکر کنم.
‫خاله، اینجا چه خبره؟
‫عقب وایسا من جلوش رو میگیرم.
‫صبر کن. ‫نه!
‫اوه نه! معذرت میخوام یودل!
‫من فکر نمیکردم انقدر قدرتمند بشی.
‫ولی خیلی جالبه، یعنی فکر کنم.
‫- تو میدونی من چی هستم؟ ‫- اوه بله تو یه افسونگری.
‫- من یک افسونگرم؟ ‫- اون چیه؟
‫- آره یه افسونگر.
‫تو استعداد جادوئی داری اورا.
‫و حالا که 16 ساله ات شده، میتونی توی مدرسه ‫یاد بگیری چطور ازشون استفاده کنی.
‫من یک جادوگرم و میتونم برم مدرسه؟
‫مدرسه ی معمولی که نه!
‫دانشگاه مانتروس، یکی از بهترین دانشگاه ها!
‫خب راستش بهترین دانشگاه جادو ـه.
‫- خاله؟ ‫- اورا،
‫تو دیگه بزرگ شدی!
‫تمام این سال ها من حس میکردم که ‫تو با بقیه بچه ها فرق داری.
‫این فرصت عالی ایه. ‫ فرصتی برای یاد گرفتن جادو...
‫ و پیدا کردن سرنوشت خودت!
‫ من مطمعنم که یودل از تو محافظت میکنم،
‫ خودت میدونی که خاله ی تو دیگه داره پیر میشه.
‫نه خاله!
‫من بهت اعتماد دارم اورا.
‫برو و جادوی خودت رو کشف کن
‫اوه، میدونستم این روز فرا میرسه،
‫و تو کوچولوی آهنی، تمام مدت حواست بهش باشه!
‫این ماموریته منه.
‫نگران نباش چیزی نمیشه.
‫فقط مراقب خودت باش اورا،
‫اگر یه روزی به مشکل برخوردی من همیشه اینجا هستم.
‫میدونم!
‫دنبالم بیا بانوی جوان من راه رو نشونت میدم.
‫موفق باشی اورا من دوست دارم.
‫منم همینطور خاله.
‫تو مسیر رو بلدی دیگه؟
‫البته که بلدم. ‫مسیر دانشگاه رو داخل حافظه ی من بارگذاری کردن!
‫- ممنون میشم اگر این که رو سرم هست رو بچرخونی. ‫- باشه!
‫ تو دیگه چه کارهایی بلدی که من نمیدونم؟
‫این هم بلدم.
‫ میشه بزنی تو سرم لطفا؟
‫ چطور بود؟ باحاله نه؟
‫همه موسیقی رو دوست دارن.
‫ پس تمام این سال ها رو اون طاقچه خوابیده بودی؟
‫همینطوره!
‫حتی وقتی بچه بودم و باهات بازی میکردم؟
‫کاملا خواب بودم!
‫ وایسا تو که واقعا با من بازی نمیکردی مگه نه؟
‫چرا بازی میکردم.
‫صبر کن اورا پشت سر من بیا تا بتونم ازت محافظت کنم.
‫محض احتیاط این حرف رو میزنم.
‫هی!
‫نه، نه.
‫دقیقا چطور داری از من محافظت میکنی؟
‫خب اتفاق میفته دیگه.
‫نمیخواد بهم کمک کنی خودم میتونم.
‫پس بزن بریم بهتره دیگه وقت تلف نکنیم.
‫بهت قول میدم که دیگه همچین اتفاقی نمیفته.
‫ من کاملا با این محیط اشنا هستم. ‫ یه پل یکم جلوتر از ما قرار داره.
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫اینجا خیلی ترسناکه.
‫- تو هم اون رو دیدی؟ ‫- مطمئن باش که داریم راه درست رو میریم!
‫و بالاخره رسیدیم به مقصدمون...
‫یعنی دانشکده ی جادوگران جوان مانتروس!
‫راستش بالای اون کوهستان پشت اون ابرها ست.
‫دیگه هیچکدوم از حرفات رو باور نمیکنم.
‫خب خیلی وقت پیش این پل رو ساختن.
‫ بالاخره هر پلی یه روز خراب میشه درست میگم؟
‫ولی نگران نباش این مشکل خیلی کوچیکیه.
‫خب، اون رو چی میگی؟
‫هان؟
‫یه اژدها؟
‫من که چیزی درباره ی اژدها یادم نمیاد.
‫ ای اژدهای بدجنس از ما دور شو ببینم.
‫هی، تو سیب دوست داری؟
‫گفتم برو!
‫ دست از سر اون بردار.
‫هی، صبر کن! به اژدها اسیب نزن.
‫- اون از دانشگاه اومده ‫- ما فقط از خودمون دفاع کردیم.
‫- تو کی هستی؟ ‫- من شان هستم،
‫ من دارم میرم سمت دانشگاه ‫ و این اژدها قراره منو برسونه.
‫ولی باید یه سکه ی طلایی داشته باشی.
‫من که سکه ی طلایی ندارم.
‫نه منم چیزی درباره ی سکه ی طلایی نمیدونم.
‫مگه از دانشگاه براتون نامه نیومده؟ ‫اونجا نوشته بود.
‫ من تمام عمرم مردم رو ‫به سمت دانشگاه مانتروس راهنمایی کردم...
‫ پس مطمئنم اگه همچین چیزی بود، بهم میگفتن.
‫خب میتونید با من بیاین ولی ‫ مطمئن نیستم شما رو راه بِدن.
‫یعنی تو کاملا مطمئنی یودل؟
‫من تو رو میبرم دانشگاه اورا نگران نباش.
‫باشه بزنید بریم.
‫راستی اسم من اورا است.
‫واقعاً؟ اسمت اورا ست؟
‫آره.
‫ خب بزن بریم، زودباش اورا.
‫ پسر خوب.
‫ زودباش یودل بزن بریم.
‫وای خدای من دفعه ی اولمه که سوار یه اژدها میشم.
‫منم همینطور.
‫ خیلی خب، به سمت دانشگاه!
‫ اجی مجی اژدها برو!
‫ وای خدا سفت بچسب اورا.
‫ از این بالا جنگل چقدر زیباست.
‫ به دانشگاه فوق العاده زیبای مانتروس نگاه کنید.
‫ وای!
‫من هیچوقت از این بالا دانشگاه رو ندیده بودم.
‫ باورم نمیشه رسیدم اینجا.
‫- کمک لازم نداری؟ ‫ - خودم از پس کارهام برمیام.
‫ باشه هر جور راحتی.
‫ چه سواری ای کردیم.
‫ و بالاخره رسیدیم اورا. ‫دانشگاه جادوگران مانتروس!
‫ ولی از اونی که من یادمه بزرگتر به نظر میاد.
‫ و شما اقای میلر هستین؟
‫ دوستام شان صدام میکنن.
‫پس آقای میلر هستید!
‫آخرین اژدها رو خیلی دیر تحویل دادید.
‫حالا دلیلش چی بود؟
‫خب راستش اون دوتا یکم وقت تلف کردن.
‫ پس تقصیر رو میندازی گردن دیگران؟ ‫ خب...
‫به دانشگاه خوش اومدین اقای میلر!
‫ خب اسم شما چیه بانوی جوان؟
‫ اسم من اورا هفین ففر ـه.
‫خب... ‫من اسم شما رو تو لیست نمیبینم.
‫ ولی آخه من حتی سکه ی طلایی هم دریافت نکردم.
‫خب پس شما اجازه ی ورود ندارید.
‫شما اصلا چطور سوار اژدها شدین؟
‫لمبرت این همه سر و صدا برای چیه؟
‫خب این بانوی جوان، برای شهریه‌ی دانشگاه ‫سکه ی طلا نداره.
‫اوه لمبرت من همیشه برای چنین موقعیتی ‫یک سکه ی اضافه همراهم دارم.
‫اصلا بیا فکر کنیم یه بورسیه است باشه؟
‫ ازتون خیلی ممنونم.
‫ یک ماه گرفتگی قرمز مثل یک رز!
‫ از بچگی رو دستم بوده.
‫ راستش خیلی خاصه.
‫- چطور میتونم کارتون رو جبران کنم؟ ‫- مطمئنم یه روزی این کارم رو جبران میکنی.
‫ نکنه اون موجود هم قراره باهات بیاد تو؟
‫ اون یودله ، اون منو اورد اینجا.
‫اهمیتی نداره. ‫هیچ ماشینی حق ورود نداره.
‫ اون یه ماشین نیست لمبرت اون حیوان خونگیشه!
‫ درسته عزیزم؟
‫ آره. حدس میزنم همینطور باشه.
‫ منم یدونه دارم.
‫ منم مثل تو خیلی زود ‫به حیوان های بامزه وابسته میشم.
‫ من فرانک هستم.
‫من مدیر این دانشگاه هستم.
‫ من اورا هستم و ‫ بابت لطفتی که بهم کردین خیلی ازتون ممنونم.
‫ خب خوش اومدی اورا.
‫ بیا داخل ما تازه داریم شروع میکنیم.
‫به بقیه ملحق شو و خجالت نکش! ‫ همه ی شما به زودی با هم آشنا میشید.
‫من نمیدونستم که ‫ رزها میتونن بالای ابرها هم رشد کنن.
‫این فوق العاده است.
‫ آره واقعا فوق العاده است.
‫ چرا اینطوری رفتار میکنه؟
‫- میتونی منو روبن صدا کنی. ‫- من جرالد هستم.
‫وای خدای من! ‫سوزان، اون دختر دهاتی کثیف رو نگاه کن.
‫من مطمئنم که بوی گند هم میده.
‫ لطفاً جمع شید دانش آموزها!
‫ تو یک صف قرار بگیرید.
‫ لطفا توجه کنید مدیر پر افتخار دانشگاه، ‫ میخواد به شما خوش آمد بگه.
‫ اسم ایشون دکتر هیوبری ـه.
‫ولی همه ی شما میتونید منو فرانک صدا کنید. ‫ ممنون دکتر لمبرت!
‫ میتونید یکم استراحت کنید. ‫ امروز خیلی زحمت کشیدین!
‫ به دانشگاه مانتروس خوش اومدین.
‫ما در این دانشگاه سعی داریم استعدادهای بی نظیری ‫که بیشتر شما به تازگی بهشون پی بردین رو ...
‫تقویت کنیم، تا در ادامه ی زندگی ‫بتونید درست ازشون استفاده کنید.
‫ برو پی کارت اژدها کوچولو نمیخوام با تو بازی کنم.
‫ در این دانشگاه به شما همه چیز رو یاد میدیم.
‫ اما این بستگی به خودتون هم داره.
‫در اینجا همه ی ما به قدرت ماتو اعتقاد داریم،
‫ این کلمه ی لاتین معنیش میشه سعی و تلاش.
‫تنها چیزی که میخوایم همینه. ‫ لمبرت درباره ی امتحان بهشون بگو.
‫مهم نیست که فکر میکنید چقدر قوی هستین...
‫ همه ی شما تازه کار هستین ‫و تازه کارها تمرین لازم دارن،
‫ در 10 روز اول، ‫شما با یک سری چالش سخت روبرو خواهید شد،
‫ 5 امتحان در طی 5 روز،
‫ما شما رو میسنجیم و قدرتمند ترین شما،
‫یعنی با استعدادترین، این افتخار رو داره که ‫از روز اول دانشگاه...
‫شاگردم شه!
‫من میتونم اسرار این دنیا رو نشون تون بدم،
‫ و 2 بار در هفته با هم کیک و چای میخوریم،
‫اوه یونیفرم های شما هم رسید.
‫چی؟ اینا دیگه چیه؟
‫ اینجا چه خبره؟
‫ نگران غول های سنگی نباشید.
‫ اون ها فقط اینجان تا در کارهای دانشگاه ‫ به من کمک کنن، ولی...
‫ شما میتونید یونیفورم تون رو انتخاب کنید ‫یا یونیفورم شما میتونه انتخاب تون کنه.
‫- ای وای. ‫- چه جالب.
‫اوه ایول!
‫ اوه نه ما لباس آوردیم. ‫ ما از این لباس های زشت نمیپوشیم.
‫نهار در سالن غذا آماده است. ‫ غذاتون رو بخورید و استراحت کنید.
‫ کلاس فردا صبح زود شروع میشه.
‫ پس اینجایی. ‫ دست از این کارا بردار!
‫تو ، تو آخرش منو به کشتن میدی.
‫شاید فکر میکنه منم بچه ام ‫ ولی میدونی من علاقه ای به بازی کردن باهاش ندارم.
‫غذا!
‫ اسپاگتی و قارچ اوه ممنونم.
‫ اینجا جای کسی نیست؟
‫ من باید برم.
‫ هی میخوای پیش ما بشینی؟
‫ ممنونم.
‫ من که خیلی هیجان زده ام که اومدم اینجا شما چطور؟
‫ میخواید یکی از سیب های منو امتحان کنید؟
‫ اگه یدونه بخورید مطمئنم که خوشتون میاد.
‫ امسال سیب های خیلی خوبی چیدیم.
‫- ممنون. ‫- وای!
‫ واقعا خیلی خوشمزه ان.
‫ مثل ادمای فقیر رفتار نکن پسر.
‫ تازه اون سیب، خوب نیست!
‫ تو اصلاً میدونی از کجا اومده؟
‫ این سیب ها از بهترین درخت های دره ی سیب چیده شده،
‫ من خودم چیدمشون.
‫ حدس میزنم تو خودت غذاهای خودت رو میپزی، ‫ مگه نه دختر دهاتی؟
‫ این چطور؟ میتونی نودل بپزی؟
‫ پس قارچ چی؟ رینگی دینگ دینگ دینگ!
‫ وقت چیدن محصوله.
‫ اینجا رو باش.
‫ تمومش کن همین حالا اینا رو از روش بردار.
‫ باشه شاید خودت بخوای بخوریش.
‫ بیا یودل بهتره بریم.
‫ آره خودشه، تسلیم شو! بهتره دیگه بری.
‫ چیه؟
‫ صبر کن. این کار رو باهام نکن.
‫ جادوی خودته، از مهارت‌هات استفاده کن.
‫نمیدونم جای من اینجاست یا نه.
‫ خودت رو جمع و جور کن خانم جوان!
‫ تو که نمیخوای به خاطر چندتا بچه ی پر رو ‫ سرنوشتت رو فراموش کنی مگه نه؟
‫ البته که نه. تو میری سر کلاس هات، درس هات رو خوب میخونی ، تا یاد بگیری بهترین افسونگر جهان بشی ‫ میدونی چیه؟ حق با توئه یودل
‫ البته که نه، تو میری سر کلاس هات، ‫ درس هات رو خوب میخونی...
‫ تا یاد بگیری بهترین افسونگر جهان بشی.
‫ میدونی چیه؟ حق با توئه یودل!
‫ صبح بخیر!
‫ این اولین چالشی هست که باهاش روبرو میشید.
‫ قصد ما شناخت قابلیت های فعلی شماست،
‫ چالش امروز، روی نامرئی شدن متمرکزه.
‫ شما برای قبول شدن باید به بالای پله ها برسید.
‫ یه نگاه خوب به پله ها بندازید.
‫ اون ها اونجور که به نظر میاد ساده نیستن.
‫و هر وقت به انتهای پله ها رسیدین، ‫ میتونید این توپ رو بردارید؟
‫ خب حالا چطور؟
‫یا حالا؟
‫ از غریزه تون استفاده کنید، ‫ میتونید این کارو بکنید؟
‫ برنده اولین کسیه که بتونه توپ رو برگردونه پیش من.
‫ و هر وقت خواستین میتونید شروع کنید.
‫من از پسش برمیام.
‫مطمئنی با این هوشت میتونی؟
‫ هوش در مقابل زور بازو هیچی نیست.
‫هوشی که خوشبختانه من زیاد دارم!
‫ من حالم زیاد خوب نیست میشه تو این چالش شرکت نکنم؟
‫ میتونی ولی به خاطرش هیچ امتیازی دریافت نمیکنی.
‫بعدی؟
‫ خودم تمومش میکنم. ‫ همه خوب ببینید یک برنده چطور موفق میشه.
‫ واقعا فکر کردی انقدر آسونه؟
‫ هی، هی ، این منصفانه نیست!
‫زندگی منصفانه نیست اقای فین.
‫بعدی!
‫ عمراً اگه من این کار رو بکنم.
‫ پوست ما انقدر کلفت نیست!
‫ خیلی سخت بود.
‫ هی بچه ها، تو دهکده ی ما ‫یه رقص معروف داشتیم برای بارش باران.
‫بعضی اوقات جواب میداد میخواین امتحانش کنیم؟
‫اگه فکر میکنی جواب میده، آره!
‫خیلی خب بچه ها فقط هر کاری من میکنم بکنید.
‫- هی جواب داد! ‫- ما موفق شدیم.
‫ممنون بچه ها.
‫هوشمندانه بود ولی انقدر ها هم ‫آسون نیست، دختر دهاتی.
‫ اوه خدای من تو حالت خوبه؟
‫ من، من... حالم خوبه ممنون.
‫و چرا؟ ‫چون باید بدونی که هنوز خیلی چیزا باید، یاد بگیری.
‫حالا دیگه میتونم برم؟
‫بله فکر کنم بتونی.
‫خب شما میتونید برید فردا چالش تغییر.
‫لطفاً قشنگ مطالعه کنید!
‫جایگاه دوم بد نیست.
‫ اگر لمبرت تو رو هول نمیداد برنده بودی.
‫ نه شان برد چون استعداد داره.
‫ اون خیلی باحاله.
‫ تو میدونی که ربات ها حق ندارن ‫اینجا غذا بخورن مگه نه؟
‫و درباره اتفاقی که دیروز افتاد ‫باید با هم یه صحبت مفصل بکنیم.
‫ ما درباره اش صحبت نمیکنیم ‫مگر اینکه بخوای دوباره تکرارش کنم.
‫ انقدر سریع ندو اورا، ‫منم دارم پشت سرت میام.
‫منتظرم بمون.
‫اگر دوست داری برو ‫ولی کارمون هنوز تموم نشده دخترِ دهاتی.
‫بیا.
‫ وای نمیدونی چقدر خوشحالم که میبینم بالاخره ‫میخوای تو این کتابخونه ی فوق العاده مطالعه کنی.
‫ اون کجا رفت؟ برای چی اومد اینجا؟
‫ تو نباید وقتت رو صرف اون پسر کنی.
‫تو باید به فکر درس خوندن باشی،
‫ و اینجا بهترین مکان برای این کاره.
‫ البته پس برای همین امروز موفق شد.
‫ اون داشته مطالعه میکرده.
‫پس منم درس میخونم چون میخوام شاگرد اول کلاس بشم.
‫اگه میخوای دست به کار شی ‫پیشنهاد میکنم از رده ی ابتدایی شروع کنی.
‫دنبالم بیا از این طرف!
‫ تو میدونی کتاب هایی که من لازم دارم کجان؟
‫ البته که میدونم. ‫من نقشه ی کامل این مدرسه رو تو کله ام ذخیره کردم!
‫ میدونم تمام کتاب ها کجان.
‫بفرمائید بشینید لطفا. ‫ تو قراره بخونی و یاد بگیری!
‫ من میرم کتاب های ابتدایی جادو رو برات پیدا کنم.
‫مطمئنی باید با این شروع کنم؟
‫ البته تمام جادوهایی ابتدایی رو باهاش یاد میگیری،
‫صبر کن ببینم، من حدس میزنم ترسیدی باشی درست میگم؟
‫ نه من فقط میخواستم...
‫ مطمئن شم!
‫برای شناور کردن اشیا، باید قدرت درونی خودتون رو ‫جذب کنید و بگید اجی مجی.
‫تو هم دیدی؟
‫ خب ادامه بده.
‫ جادوی شکوفه ممکنه اثری مانند ‫ جادوی بهاری داشته باشه پس...
‫کتاب جادوی ابتدایی جلد بیست و دوم.
‫- صدای چی بود؟ یودل بیدار شو. ‫- من بیدارم.
‫ شاید بهتر باشه این وقت شب اینجا نباشیم!
‫ وایسا ببینم اونجا نباید دری باشه.
‫اون چطور رفت اون تو؟
‫من نمیدونم ولی با توجه به نقشه ای ‫که من دارم اینجا نباید دری باشه.
‫- ولی تو هم دیدی که شان یه در رو باز کرد درسته؟ ‫- آره.
‫واقعا که عجیبه.
‫ ای وای صبح شده ما ممکنه به کلاس نرسیم.
‫اوه اورای جوان شما دیر کردین.
‫ ببخشید دوباره تکرار نمیشه.
‫ من این رو تو دفترچه ی خودم یادداشت میکنم.
‫همونطور که داشتم برای شاگردهایی که ‫سر وقت اومدن میگفتم...
‫ چالش امروز اسمش تغییر ـه.
‫و یکی از مواردش تغییر شکل دادنه.
‫ این یکی رو بردیم.
‫ اگر برای چالش امروز مطالعه کرده باشید...
‫ میدونید که چطور باید ‫یک شیء رو به شیء دیگه تغییر بدین.
‫ هر کدوم از شما یک چوب جادوئی میگیرید، ‫ مراقبشون باشید،
‫چند نسل دانش آموز قبل از شما ازشون استفاده کردن،
‫ فقط یدونه میگیرید، ‫ میدونید اونها شدیدا کمیاب هستن.
‫ با دکمه ی بالایی روشن میشن.
‫و شما آقای میلر،
‫ شما چالش دیروز رو برنده شدین.
‫ من دوست دارم ببینم ‫میتونید این موفقیت رو تکرار کنید یا نه.
‫ غلفلگیرم کن!
‫ فامیسی دی فامیسی دو به اندازه یه آدم بزرگ شو!
‫ بله میلر جوان کارت خوب بود.
‫خب به نظرت خوب بود؟ حالا میتونم برم؟
‫ برای چی تو همیشه انقدر عجله داری پسر جوان؟
‫ و نه نمیتونی، تا وقتی کلاس تموم نشده نمیتونی.
‫ خب گونت شروع کن، ببینم چیکار میکنی.
‫ بله سنگ بزرگ رو بالا و پایین کردی.
‫ فکر کنم دیگه کافی باشه.
‫ خیلی خب ببینم دوقلو ها چیکار میکنن؟ ‫هوس کردم یکم بخندم.
‫ صبر کن نباید چوب ها رو...
‫ دوبرابر احمق تر از بقیه ان. ‫ دردسر سازها!
‫ یعنی این کار هم نمیتونید بکنید؟
‫ مگه میشه دو نفر اندازه ی نصف آدم، ‫ شعور نداشته باشن؟
‫ نوبت شماست اقای فین.
‫ نگاه کنید و یاد بگیرید احمق ها.
‫ ترکوندم.
‫بدک نبود ولی خوب هم نبود.
‫ خیلی خب سوزان نشون مون بده تو چی بلدی.
‫وای نه یه موش ، نه نه!
‫موفق شدم ، من یه موش شدم!
‫ پسر تو از موش میترسی؟
‫بله خیلی جالب بود تبدیل شدی به یک موش!
‫ خیلی خب، تو که دیر اومدی! ‫نشونم بده ببینم تو چی یاد گرفتی.
‫ میتونم از قوه تخیلم استفاده کنم؟
‫ اوه البته دوست دارم این کارو بکنید، ‫من خوشحال میشم!
‫ وقتش رسیده خودی نشون بدی.
‫ اجی مجی!
‫ خدای من اینجا رو ببینید ، من شناور شدم.
‫ من که تا حالا... ‫ تو تغییر کردی دختر!
‫ اوه معذرت میخوام نمیخواستم دقیقاً ‫زیر شما رشد کنه.
‫اون فکر میکنه خیلی خوشگله!
‫من دوباره باید شروع کنم.
‫دختر دهاتی رو نگاه کنید! ‫اون کرم ابریشم شده!
‫اون تبدیل شد به یه کرم ابریشم!
‫خب این جالبه ولی یکم ناجوان مردانه است، ‫ تو موافق نیستی؟
‫نگاه کنید یه عقاب!
‫ مراقب باش اورا!
‫ سرعت واکنش خیلی خوبی داری.
‫ زمانی که کرم بودی از قدرت تغییر استفاده کردی،
‫ تونستی سرعت تکامل طبیعی رو بالا ببری!
‫ تو برنده ی چالش امروز بودی.
‫کارِت خوب بود.
‫ آره کارت واقعا خوب بود.
‫ ولی لمبرت بیا به این جوان ها نشون بدیم ‫ که موقع این کار میتونن خوش هم بگذرونن،
‫همه چیز که بردن نیست دوستم!
‫ولی خودتون گفتیم بردن همه چیزه!
‫لطفاً چوب ها رو جمع کن ‫بیا به شاگردای عزیزمون نشون بدیم...
‫ که عیبی نداره اگر اولش با مشکل روبرو میشن،
‫ اولین جادوی تغییر من...
‫خدایا من تبدیل شدم به ‫یک تیکه پنیر مونده ی بو گندو،
‫ کلاس بو گند گرفته بود،
‫ تا یه مدت هیچ جا دعوت نشدم،
‫ ولی منظورم اینه که، منظورم اینه که، ‫این زمین پر از چمن سیاه رو میبینید؟
‫حالا ببینید!
‫وای چه منظره‌ی زیبایی!
‫ اجی مجی لاترجی چندتا پروانه اضافه کنید.
‫ وای چه زیباست.
‫ به اون پروانه ها نگاه کنید.
‫ مثل پیدا کردن سوزن در انبار کاه می‌مونه.
‫یه چیز شبیه به این! ‫حالا...
‫ پیداش کنید.
‫ برای ادم معمولی این غیره ممکنه...
‫ ولی برای جادوگران جوان، ‫ این باید یه چالش خیلی جالب باشه.
‫ خب ما موفق میشیم، من شروع میکنم.
‫تو باید بذاری جادو تو رو پیدا کنه.
‫نباید دنبالش کنی، هر چی بیشتر دنبالش کنی ‫ گرفتنش خیلی سخت تر میشه.
‫ بله، که اینطور.
‫اژدهای بد نه نه نه،
‫ وای نه به من دست نزن... ‫به من دست نزن!
‫ اخه چرا من یه ربات شدم؟
‫ اژدهای خوب تکون خور تکون نخور. اژدهای خوب!
‫ تو دقیقاً داری چیکار میکنی؟
‫کاری که مدیر گفت رو انجام میدم ‫میخوام اجازه بدم جادو خودش پیدام کنه!
‫ تو هم باور کردی؟
‫آقای مدیر راست میگفت.
‫- واقعاً که احمقی. ‫- ما گرفتیمش.
‫اورا تو باید اجازه بدی جادو تو رو پیدا کنه
‫بله.
‫- اوه! ‫- تو برش دار.
‫ نه خواهش میکنم برای توئه.
‫ اون برای توئه این حقته!
‫ راستش حق توئه.
‫هی اگر هیچکدوم از شما نمیخواینش ‫ خب بدینش به ما دیگه!
‫صبر کن!
‫میتونم یه چیزی رو ازت بپرسم؟
‫نه، لطفاً نپرس.
‫وای برنده مون پیدا شد.
‫ من میدونستم از پسش برمیای.
‫آفرین اورا!
‫ دادن اون سکه ی اضافی به تو ‫سرمایه گذاریِ خوبی بود.
‫بوبو بیا کلی کار داریم.
‫تو اون بالا چیکار میکنی؟
‫ اون اژدهای احمق کوچولو من رو ‫تا این بالا دنبال کرد، من که دیگه کم اوردم دختر!
‫یودل میدونی من میخوام بفهمم پشت اون در مخفی چیه. ‫ شان کجا میره؟
‫- زودباش. ‫- باشه.
‫ولی کاشکی به جای این کارها ‫یکم بیشتر به فکر درس خوندنت بودی اورا!
‫- برای همین تو رو آوردم اینجا. ‫- قبلش باید بفهمم شان داره چیکار میکنه.
‫ اورا منتظر من بمون.
‫ نرو اون پایین!
‫ دانش اموزها اجازه ی ورود به ‫این قسمت رو ندارن اورا.
‫ ما نباید اینجا باشیم.
‫ حتی اگر چیزی اینجا باشه که من مطمئنم نیست...
‫ تو که نمیدونی چطور باید بازش کنی.
‫ تو از کجا میدونی؟
‫ فرانک گفت اجازه بدم جادو من رو پیدا کنه.
‫ اجی مجی در باز شو!
‫حس خوبی نسبت به این قضیه ندارم.
‫ دقیقاً! پس بزن بریم.
‫اون دیگه چیه؟
‫ اون ساختمون قدیمیه دانشگاهه.
‫ولی نمیدونستم هنوز اینجاست.
‫ مراقب باش اورا!
‫موندم چه بلایی سرش اومده!
‫این ورودیِ قدیمیه.
‫یه در قفلِ دیگه؟
‫ بله البته که قفله.
‫ خب دوباره از قدرتم استفاده میکنم. ‫اجی مجی بازشو.
‫هی، کار نمیکنه.
‫ این یکی یه قفل جادوئی داره.
‫- یعنی کلیدش رو لازم دارم؟ ‫- بله.
‫ اون خیلی محکمه جادو کمکت نمیکنه.
‫ یا بهتره واضح بگم تو نباید اینجا باشی اورا!
‫ برات مهم نیست شان چیکار میکنه؟
‫ من فقط به تو اهمیت میدم.
‫ بیا بریم پیداش کنیم.
‫من کلی سوال از اون پسر دارم.
‫ ببخشید که امروز تبدیلت کردم.
‫ فکر کنم یکم هیجان زده شدم.
‫- عیبی نداره ما همه تازه داریم یاد میگیریم. ‫- دقیقاً.
‫میخوای به ما ملحق شی؟
‫شاید بتونی اسرارت رو باهامون درمیون بذاری ‫ البته وقتی غذات رو از غول ها گرفتی!
‫ نه نمیخوام ولی ممنون.
‫ ما باید با هم حرف بزنیم.
‫ نه لزومی نداره.
‫ فکر میکنه خیلی خوشگله!
‫ پس بذار امتحانش کنیم!
‫ من توی کتابخونه دیدمت.
‫میدونم که از اون در مخفی عبور کردی.
‫ چی؟ من واقعاً نمیدونم درباره چی حرف میزنی.
‫تو داری یه کاری میکنی شان!
‫ پس دوتا برنده ها تصمیم گرفتن کنار هم بشینن!
‫ چه جالب، اجازه هست؟
‫من میدونم تو چطور چالش اول رو بردی،
‫ یعنی کاری که کردی هوشمندانه بود ولی...
‫ تو ، راز امروز تو چی بود؟
‫نکنه فرانک از قبل بهت گفته بود ‫چطور پروانه رو بگیری؟
‫ یا نکنه اون ربات احمق بهت کمک کرده تا تقلب کنی؟
‫وای خدا اون شهاب سنگه؟
‫ حتماً من اشتباه دیدم، منو ببخشید.
‫ به هر حال میدونم که شما میخواید غذاتون رو بخورید.
‫راستش من دیگه داشتم میرفتم.
‫ وای نه این تقصیره من بود؟
‫فکر کردم یه شهاب سنگ دیدم منو ببخشید.
‫ ازم دور شو.
‫ تو این کارو از قصد کردی!
‫ اره ولی همونطور که گفتم واقعاً متاسفم.
‫ اگر منو ببخشید، فکر کنم بهتره برم ‫اون شهاب سنگ رو پیدا کنم.
‫تاوان این کار رو پس میدی!
‫ نه نمیتونی!
‫ بیخیال فردا حسابش رو میرسم.
‫اینقدر نگاهم نکن.
‫ بیا غذا بخوریم.
‫ کی رو کیک من سس تند ریخته؟
‫چالش امروز بسیار سخت خواهد بود.
‫ و شاید هم خطرناک ترین چالش به حساب بیاد.
‫ پس خواهش میکنم خوب توجه کنید.
‫و اگر از خودتون میپرسید که ‫چرا اقای میلر اینجا نیست...
‫ باید بگم به نظر میرسه ایشون تصمیم گرفتن ‫که نمیخوان تو این دانشگاه پرافتخار تحصیل کنن...
‫ و نیمه شب از اینجا رفتن.
‫ چقدر غمناک ولی این اتفاق ها میفته!
‫ من مطمئنم هر چی جلوتر بریم ‫تعداد دانش آموزها کمتر و کمتر بشه،
‫ حالا هر کدوم از شما یک سکه ی طلا ‫داخل جیب یونیفورمتون پیدا میکنید، لطفاً درش بیارید
‫ اینو از تو اژدها در آوردین؟
‫ بله از اون به عنوان قایق هواییتون ‫ استفاده میکنید،
‫ و البته اون فقط از شما دستور میگیره.
‫ بله «شناور شدن». طی مدت شما این مهارت جادوئی رو یاد خواهید گرفت ولی امروز قراره از اون تو این چالش خطرناک استفاده کنید، داخل ابرها یک هزارتو وجود داره که از اینجا شروع میشه، شما باید از مهارت شناور شدن و مسیریابی استفاده کنید تا راه خروج این هزارتو رو زودتر پیدا کنید جایی که موانعی در مسیر شما قرار خواهد گرفت شما باید از تک تک این حلقه ها عبور کنید حتی یکیشون هم جا نزارید، اولین کسی که مسابقه رو تموم کنه و اون پرچم رو برام بیاره برنده است، ولی یه چیز دیگه هم هست نباید از تو ابرها عبور کنید یا حتی باهاشون برخورد کنید وگرنه امتیاز این
‫ طی مدت شما این مهارت جادوئی رو یاد خواهید گرفت،
‫ ولی امروز قراره از اون تو این چالش خطرناک ‫استفاده کنید،
‫ داخل ابرها یک هزارتو وجود داره ‫که از اینجا شروع میشه،
‫شما باید از مهارت شناور شدن و مسیریابی استفاده ‫کنید تا راه خروج این هزارتو رو زودتر پیدا کنید.
‫جایی که موانع ابری در مسیر شما قرار خواهد گرفت،
‫شما باید از تک تک این حلقه ها عبور کنید.
‫ حتی یکیشون هم جا نذارید.
‫اولین کسی که مسابقه رو تموم کنه ‫و اون پرچم رو برام بیاره برنده است،
‫ ولی یه چیز دیگه هم هست...
‫ نباید از تو ابرها عبور کنید ‫ یا حتی باهاشون برخورد کنید،
‫ وگرنه قابلیت پرواز کردن رو از دست میدین، ‫ اول سرعت شما کم میشه...
‫و بعد از اون سقوط میکنید و اگر با زمین برخورد کنید
‫ مسابقه رو باختین. پس برید بالا تا این مسابقه رو شروع کنیم
‫پس برید بالا تا این مسابقه رو شروع کنیم.
‫به خط، آماده، شروع!
‫ اوه نه من نمیذارم. در مقابل من شانسی نداری!
‫برگرد سر جات دختر دهاتی، برو عقب ببینم!
‫ نه نمیذارم از من جلو بزنی برو کنار ببینم!
‫هی، مراقب باش!
‫از سر راه برو کنار.
‫ خیلی خب، بیا پایین، پایین، پایین.
‫ آخ جون ابر.
‫ نه دارم راه رو اشتباه میرم، وای نه.
‫ هی اورا از این طرف!
‫ ممنون بچه ها.
‫ایول!
‫ امروز روز شانس شما نیست آقایون.
‫ روز شانس تو هم نیست دختر دهاتی!
‫ هی بچه ها من کمکتون میکنم تا از فین جلو بزنید.
‫بیاین، سفت خودتون رو بچسبید!
‫برید پرچم رو بردارید بچه ها!
‫ نه!!!!
‫ آره!
‫ باورم نمیشه.
‫باور کن لمبرت.
‫ایندفعه واقعاً برنده شدیم.
‫ به خاطر اینکه تو کمک مون کردی اورا.
‫ چون شما هم کمکم کردین.
‫ راستی چطوری راه خروجی هزارتو رو پیدا کردین؟
‫ یدونه تو خونه مون داریم، ‫والدین ما عاشق اینجور تفریح ها هستن.
‫هنوز تموم نشده دختر دهاتی!
‫ راستش رو بخوای چرا دیگه تموم شده.
‫ برای همین اسمش خط پایانه!
‫ و چه پایان هیجان انگیزی هم بود.
‫ آخرش استرس گرفته بودم ‫اصلاً نمیدونستم کی قراره برنده شه.
‫ و همش به خاطر از خودگذشتگی تو بود.
‫ کاری که تو کردی ‫ واقعاً منو تحت تاثیر قرار داد، اورا.
‫ممنونم قربان من که کاری نکردم. واقعاً میگم.
‫درسی برای همه ی ما بود.
‫ ولی کاشکی شان هم اینجا بود و میدید.
‫ شما میدونید اون چرا رفته؟
‫ متاسفانه نه و بدتر از اون اینکه...
‫ یکی وارد دفتر من شده ‫و یک سری اشیا خیلی مهم رو برده.
‫ من ، من شان رو مقصر نمیدونم...
‫ فقط میخوام بدونم چرا اون اینجا نیست،
‫ ، به نظرم اون مرد جوان به کمک نیاز داره...
‫من تمام روز رو دنبالش گشتم،
‫ غیبت اون نگرانم کرده.
‫ همین قدر هیجان برای امروز کافیه!
‫ دکتر فرانک سرش خیلی شلوغه.
‫ برگردین سر کار همه ی شما.
‫ عیبی نداره لمبرت،
‫تو عزیزه دلم همینطور کاری که میکنی رو ادامه بده.
‫تو فکر میکنی شان بوده که وارد دفتر فرانک شده؟
‫ من نمیدونم.
‫ یه مشکلی براش پیش اومده یودل!
‫ مطمئنم که یه مشکل خیلی بزرگ پیش اومده.
‫ شان ناپدید شده ‫و نگهبان ها به جای در ورودی اینجا وایسادن!
‫من باید بفهمم اینجا چه خبر شده.
‫ یعنی باید بفهمم قبلاً چه اتفاقی افتاده.
‫ یودل من باید تاریخچه ی این دانشگاه رو بخونم.
‫ پس برگردیم سراغ کتاب ها.
‫ یه کاسه ای زیر نیم کاسه هست.
‫ این بخش به تاریخچه ی دانشگاه تعلق داره.
‫ تمام اتفاقاتی که افتاده رو میشه، اینجا پیدا کرد.
‫ یکی از شر همه ی کتاب ها خلاص شده؟
‫یکی نمیخواد ما تاریخچه ی این دانشگاه رو بخونیم!
‫ ولی کی همچین کاری کرده؟
‫ نگاه کن شان اونجاست!
‫ میخواسته حواس اونها رو پرت کنه، زودباش!
‫یالا، ما میتونیم!
‫وای، اینجا رو نگاه کن!
‫اورا، اینجا دانشگاه قدیمیه.
‫تو باید همین الان همراهم بیای.
‫من که بهت گفتم نه!
‫اون تا ابد دنبالت میاد، شان! اون دست برنمیداره.
‫ و من نمیتونم این کارو بکنم. اون دیگه کیه؟
‫اون برای چی اینجاست؟
‫- من اونو نیاوردم. ‫- من دنبالش کردم.
‫ تو کی هستی؟
‫ من پدربزرگ اونم و تو نباید اینجا باشی.
‫ پدربزرگت؟ چرا به من نگفتی که دنبالش میگردی؟
‫ خواهش میکنم هر کی که هستی از اینجا برو.
‫ شان اونو با خودت ببر.
‫ وایسا تو اون ماشین رو از کجا اوردی؟
‫تو کی هستی؟
‫من اورا هفین ففر هستم.
‫ از دره ی سیب ها اومدم. از دیدنتون خوشحالم آقا.
‫اوه، اوه، اوه.
‫تو اهل دره ی سیب ها نیستی.
‫ اون ماشین تو رو برده اونجا تا یکی بزرگت کنه!
‫ تو اینجا به دنیا اومدی، اسم واقعی تو مانترو ـه...
‫و پدربزرگت بنیانگذاره این دانشگاه است.
‫ ببخشید چی گفتی؟
‫ تو واقعا چیزی نمیدونی مگه نه؟
‫ خیلی خب من سریعاً...
‫ چیزایی که فعلا باید بدونی رو بهت میگم ‫ ولی بعدش باید بری.
‫حالا...
‫گوش کن!
‫سال ها قبل از اینکه به دنیا بیای،
‫ پدربزرگت اگوستین والتر بانتروس ‫ یکی از بهترین جادوگران این سرزمین بود،
‫ همه اون رو به عنوان مردی خوش قلب و مهربان میشناختن.
‫اون بهم کمک کرد!
‫ اون تصمیم گرفت دانشگاهی بسازه تا جادوگران جوان...
‫ درش درس بخونن و یاد بگیرن تا ‫ بتونن از استعداد های خودشون استفاده کنن،
‫ ولی چند سال پیش تو یه روز شوم ...
‫یه جعبه پیدا شد،
‫ یه جعبه ی خیلی خطرناک،
‫ اون صدها سال پیش توسط اجداد ما مخفی شده بود،
‫ اون رو مخفی کردن چون قدرتی وحشتناک درش وجود داشت ‫ که برای مقاصد شرورانه میشد ازش استفاده کرد.
‫ پدربزرگت میدونست که این قدرت میتونه ‫بعضی ها رو وسوسه کنه،
‫ پس اون قدرتش رو به دو قسمت تقسیم کرد،
‫ برای باز کردن هر دو باید یک کلید ‫ و کلید جادوئی داشته باشی!
‫ هیچکدوم از این دو مورد ‫نمیتونست بدون اون یکی جعبه رو باز کنه.
‫ اون دو کلید رو به عنوان امانت ‫به دوتا از بهترین دوستاش سپرد.
‫ یکیش رو داد به من!
‫پس اون یکی دسته کیه؟
‫ دونستن این واقعیت تو رو تو خطر میندازه!
‫ فقط بِدون که، به پدربزرگ تو خیانت کردن،
‫اول اون فرد ازم خواست تا کلیدم رو بهش بدم...
‫و طلسمم رو بهش بگم،
‫ولی من قبول نکردم.
‫ پس اون منو تو این سلول زندانی کرد،
‫ و جادوی منو ازم دزدید،
‫اون فکر کرد من دووم نمیارم و ‫هر چی که بخواد بهش میگم.
‫پدربزرگت میدونست که من هیچوقت رازش رو برملا نمیکنم
‫ و حق با اون بود،
‫ ولی اون نمیدونست که ‫خانواده ی اون ممکنه تو خطر بیفته،
‫ اول والدین تو رو کُشتن،
‫اون بدترین اتفاق ممکن بود!
‫ اون تونست تو رو نجات بده ...
‫ولی میدونست تو در خطر هستی،
‫پس اون ماشین رو ساخت تا تو رو ازش دور کنه،
‫ اون میدونست وقتی تو 16 سالت بشه...
‫استعدادت پدیدار میشه و ‫مثل همه ی جادوگرها تو برمیگردی اینجا،
‫اون امیدوار بود قبل از اینکه تو برگردی ‫خیانت کارها رو شکست بده،
‫تا یک بار دیگه تو رو در آغوش بگیره،
‫اما متاسفانه اون اشتباه میکرد.
‫هیچکس نمیدونه اون فرد شیاد چطور شکستش داد،
‫شاید اینطوری بهتر باشه.
‫ تا وقتی که من این کلید رو ‫در امن و امان کنارم نگه دارم ...
‫اون شیاد هیچوقت دستش به اون نمیرسه.
‫ هیولای اون داره میاد شما باید برید!
‫ من بدون تو نمیرم پدربزرگ!
‫ مخفی بشید و وقتی خطر دور شد ‫تا جایی که میتونی از اینجا دور بشید!
‫هر دو تاتون برید دیگه!
‫من نمیخواستم پای تو رو وسط بکشم.
‫ حالا دیگه برای این کار دیر شده.
‫ راستش به نظرم جادوی تو عالیه است.
‫ گوش کن ما با هم کار میکنیم. ‫مهم نیست این ادم شیاد کیه...
‫من کمکت میکنم!
‫ میرم با هیولا مبارزه کنم برام آرزوی موفقیت کن!
‫ من باز همون جوابی رو بهت میدم ‫که طی این 5000 روز گذشته بهت دادم!
‫من هیچوقت تسلیم تو نمیشم.
‫ دیگه اجازه نمیدم تو رو زندانی کنه پدربزرگ!
‫ نه!
‫ میخوام غافلگیرت کنم اژدها، من کلی تمرین کردم.
‫ اون چوب قدرت خاصی نداره.
‫ اون فقط عصای دانش آموزاست.
‫- منم فقط همین رو لازم دارم. ‫- شان، مراقب باش.
‫هی!
‫هی، بوبو.
‫همینه رفیق!
‫آتیشم بزن.
‫ اژدهای بد اگر مردشی با من بجنگ.
‫نه بیا دنبال من!
‫حالا!
‫ اوه نه نه.
‫ هیچکس به بوبو صدمه نمیزنه!
‫ عیبی نداره چی شده زخمی شدی؟ ‫ببین اون پسر کوچولو چیکارت کرده!
‫اینجا اخره خطه میلر! ‫دیگه نمیتونی بیشتر وقت تلف کنی.
‫فرانک!
‫ من یه راه حل راحت تر پیدا کردم!
‫ تو پسره رو میخوای؟ باید کلید رو بدی.
‫ باشه فرانک هر چی تو بگی.
‫پس از این طرف بیا.
‫ تو برنده شدی.
‫ هر کاری که تو بخوای انجام میدم، فقط بهش صدمه نزن.
‫ چرا زودتر از اینها به این فکر نیفتاده بودم ‫که نوه ی تو رو بدزدم؟
‫اینطوری این همه وقت هممون گرفته نمیشد!
‫ خواهش میکنم اون تنها نوه ی منه.
‫خوشحالم که میبینم بالاخره عقل تو سر جاش اومده.
‫ راه رو نشونم بده، دوست قدیمی!
‫هر کاری که ازم بخوای رو انجام میدم، عوضی!
‫فرانک شیاده؟
‫زودباش یودل بزن بریم.
‫ بالاخره! حالا عقب وایسا و نگاه کن.
‫ لادرس پوتنلس وزربا تولرس مین دیکا تره! ‫(در حال طلسم خوندن)
‫ ویلا بتازا تره این فورتوته ‫ ماگنم ادا تری کابنسه بی،
‫ ال تیری ایلاس بوچاس تره، ‫ایلیمنتره فابیال تره گیداراش دوس اینو واکبرتا.
‫ ایزیر بلوس! ‫(طلسمی به لاتین خوند)
‫چاه اسرار رو به شما تقدیم میکنم.
‫نه!
‫شان!
‫زیباست! مگه نه؟
‫حالا نوبت توئه.
‫ پدربزرگ این کارو نکن.
‫ دیگه مجبورم شان.
‫حالا نوبت سحرِ دوست عزیزم.
‫کلنا هز کانسکوئی، توئه مگنا یونیورسا. ‫(در حال وِرد خوندن)
‫ واقعاً فکر کردی با نگفتن کلمات کامل ‫میتونی منو گول بزنی؟
‫ من هر چیزی که میدونستم رو گفتم فرانک!
‫قسم میخورم!
‫والتر 3 تا کلید ساخته، ‫ ولی سومی ممکنه دست کی باشه؟
‫ البته! اون ماه گرفتی!
‫یه ماه گرفتگی به قرمزی یک رز!
‫ اون والتر دوست داشتنی و قابل اطمینان، ‫ سپردتش دست خانواده اش.
‫میدونستم آوردن اون دختر به دانشگاه ‫بالاخره یه جا به کار میاد.
‫ چه اژدهای خوبی هستی!
‫ فکر کنم میخواد ما رو بکشه.
‫ یودل، تو حقه ی دیگه ای بلد نیستی که به کار بیاد؟
‫ زودباش دوباره این رو بچرخون!
‫ الان وقت این کارا نیست!
‫ وقتشه از سلاح فوق سری استفاده کنم.
‫باشه.
‫ خدای من.
‫ داره جواب میده از موسیقی خوشش میاد.
‫تو ادامه بده من میرم دنبالشون.
‫ حالا که این دختره رو لازم دارم اینجا نیست!
‫ تا برمیگردم کار احمقانه ای ازت سر نزنه.
‫ دکتر هیوبری، اینجا چه خبره؟
‫و اون چیه؟
‫ اینهایی که میبینی هیچکدوم به تو ربطی ندارن.
‫ فرانک تو نمیتونی به شاگرد ها صدمه بزنی!
‫انقدر ضد حال نباش لمبرت.
‫متاسفانه قشنگترین ژست زندگیته!
‫و تا ابد همین شکلی میمونی.
‫خیلی خب.
‫نه تو حق نداری این کارو بکنی.
‫ خودم بالاخره جلوی تو رو میگیرم.
‫وای خدای من!
‫ اورای جوان ما خودش اومده اینجا!
‫دقیقاً همون دختری که دنبالش میگشتم.
‫ تو که واقعاً انتظار نداری برنده شی مگه نه؟
‫ نمیتونم اجازه بدم این کارو بکنی.
‫ باید اقرار کنم که روحیه ی خوبی داری.
‫ ولی من دیگه حوصله ام سر رفته.
‫ چیزی که لازم دارم رو بده به من.
‫ نه فرانک بهت اجازه نمیدم این کارو بکنی. ‫ اول مجبوری با من بجنگی فهمیدی؟
‫ باشه پس همین کارو میکنم.
‫فرانک نه.
‫ خب این چطوره؟!
‫ من خودم رو تبدیل میکنم به ‫هزاران میلر کوچیک دیگه، هیچ شانسی نداری.
‫ اوه چقدر جالب یه مشت حشره ی کوچیک و کثیف.
‫ قدرت ندارم ، دیگه نمیتونیم نگهش داریم.
‫ یعنی اینطوری میخوای شکستم بدی؟
‫خب چی تو چنته داری؟
‫من یک هیولای افسانه ای هستم،
‫وقتش رسیده که نابودت کنم.
‫ اوه من میگیرمت گنجشک کوچولو!
‫ میتونی فرار کنی ولی نمیتونی مخفی شی!
‫ نمیتونی از دستم فرار کنی.
‫ خیلی داره بهم خوش میگذره میلر.
‫ کجا رفتی پرنده ی رذل کوچیک؟
‫ضعیفی!
‫مراقب باش!
‫ سریعتر پدربزرگ! اون دقیقاً پشت سرته.
‫ دختره و پسره رو یادم رفته بود.
‫ اوه نه فرانک.
‫ به بچه ها صدمه نزن بهت این اجازه رو نمیدم.
‫ با من طرف شو، دست از سرشون بردار!
‫ التماست میکنم با بچه ها کاری نداشته باش.
‫ این نقطه ی ضعف توئه مگه نه؟
‫من نقطه ی ضعف تو رو پیدا کردم،
‫ نباید انقدر راحت شکست رو میپذیرفتی برادر.
‫مردم واقعاً باید به ژستِ قبل از سنگ شدنشون ‫فکر کنن.
‫مطمئنم که شما دو تا خیلی خلاق‌تر خواهید بود.
‫- شروع کنیم؟ ‫- چرا داری این کار رو میکنی؟
‫ من تازه درباره این با لمبرت حرف زدم.
‫ پایان خوبی نداشت.
‫ ممکن نیست تو کاملاً آدم بدی باشی. حتماً یه بخشی ‫از وجودت میدونه که کاری که میکنی اشتباهه!
‫ کاری که کردم؟ با کی؟
‫ با پدربزرگم، با والدینم.
‫ اوه بله. من کاری رو که لازم بود رو انجام دادم.
‫و درواقع به زودی دوباره همین کارو میکنم.
‫ ما باید زودتر از اینجا بریم.
‫ بذار ببینم میتونم اشک هاتون رو ‫به سنگ تبدیل کنم یا نه!
‫ چرا داریم فرار میکنیم؟
‫ چون اون قدرتش از ما خیلی بیشتره.
‫ اون همین الان پدربزرگت رو به سنگ تبدیل کرد.
‫ شان اگر الان شکستش ندیم دیگه بعداً خیلی دیر میشه.
‫ اورا چرا درک نمیکنی ما در مقابلش شانسی نداریم.
‫ خب در واقع حق با اونه.
‫ شان نه ، تو چیکار کردی؟
‫ همه چیز خیلی زود تموم میشه ‫اگه فقط دستت رو بدی به من عزیزم.
‫عمراً!
‫ پس من مجبورم به زور بگیرمش.
‫خب خب، انگار نباید اونو دست کم میگرفتم.
‫ ما میتونیم این کارو بکنیم شان!
‫ خودت که دیدی، با هم ما به اندازه ی اون قدرتمندیم.
‫ آره ولی، من هیچ قدرتی ندارم.
‫ من جادوگر نیستم.
‫ تو دانش آموز اینجایی، دقیقاً مثل من!
‫ همه تو خانواده ام این قدرت رو دارن جز من!
‫ من به همه دروغ گفتم ‫تا وارد دانشگاه بشم و پدربزرگم رو پیدا کنم.
‫ پس شما دوتا اینجائید!
‫خیلی خوشحال میشم وقتی میبینم ‫دوتا جوون در کنار هم خوش میگذرونن.
‫ قلب کوچیک و سیاهم رو گرم میکنه.
‫بهم کمک میکنی؟
‫ کاشکی میتونستم ولی من هیچ قدرت جادویی ای ندارم.
‫ بیا اینم قدرت جادویی که میخواستی!
‫ شان!
‫ بالاخره من و شاگرد مورد علاقم تنها شدیم،
‫دالی!
‫ اورا من دارم میام بگیرمت.
‫ خوابشو ببینی!
‫ من اینجام.
‫ گوگی دوگوگو!
‫ حالا فقط خودمون دوتا باقی موندیم.
‫من از تو نمیترسم!
‫ فرانکی داره میاد.
‫هی!
‫ چه ضربه ای بود!
‫ اوه تو فکر میکنی خیلی باهوشی مگه نه؟
‫ بعضی اوقات هوش زیاد به ضررت تموم میشه.
‫ خب حالا چطوره؟
‫به اندازه کافی گرمه؟
‫ببین، من میدونستم قبل پایان سال تحصیلی ‫ از اون حباب کوچولو میای بیرون.
‫ یه حباب، پیش بینی میکردم!
‫ دیگه زمان موعود فرا رسیده.
‫ بذار ببینم درست حدس زدم یا نه!
‫ چیزی که لازم دارم!
‫ زیم زاما بامزیم، باز شو!
‫از خاکستر بلند شو و چیزی که متعلق به من هست ‫رو بهم بده!
‫ایناهاش!
‫- تمومش کن! ‫- حالا...
‫بیا پیش من و من بهت خدمت میکنم ارباب!
‫بالاخره به چیزی که میخواستم رسیدم.
‫ همه جلوی من زانو بزنید!
‫ استتس مالیس روری.
‫ پیداتون کردم دوستان من!
‫ اینجا چه خبره؟
‫ فین ما آمادگی این وضعیت رو نداریم، من میترسم.
‫ سلام!
‫ خداحافظ!
‫خیلی‌خب، حالا کدوم روستا رو اول نابود کنیم؟
‫کسی درخواستی نداره؟
‫ خیلی خب بچه ها گوش کنید، شما کمکم میکنید؟
‫البته، هر چیزی که بخوای!
‫ میخوام این کارو بکنید، رقص بارون رو که یادتونه؟
‫ برید اونجا و هر چقدر که میتونید ابر جمع کنید،
‫بعدش منتظر علامت من باشید و ‫چوب های جادوییتون رو هم همراهتون ببرید.
‫و شان هر وقت که من بهت گفتم در اون جعبه رو ببند ‫ و تو هم چوب جادوییت رو آماده کن. باشه؟
‫هی فرانک!
‫ منم اورا، شاگرد مورد علاقه ات!
‫ بله تو چی میخوای اورا؟
‫ فقط میخواستم بگم که ‫خیلی تحت تاثیر قدرتت قرار گرفتم،
‫حالا که میبینم چه کارهایی ازت برمیاد میخوام بدونم ‫راهی وجود داره که من هم بتونم به تو خدمت کنم؟
‫ البته که میشه!
‫ خیلی خوشحالم که نظرت عوض شده ‫ و قدرت واقعی منو درک میکنی.
‫ حالا شدی شبیه به شاگردهای قدیمی من!
‫چرا احساس میکنم گنده شدم؟
‫ اوه اون؟ من فکر میکنم این به خاطر اینه که ‫هر چی بزرگتر باشی قدرتمندتر خواهی شد!
‫آره این ایده ی خوبیه.
‫ احساس میکنم کند شدم!
‫حالا داری چیکار میکنی؟
‫فقط دوست دارم یکم دیگه بزرگ شی.
‫ تو مطمئنی که مشکلی پیش نمیاد؟
‫آره من مطمئنم.
‫ من کاملاً مطمئنم!
‫ هیچکس از تو بزرگتر نیست فرانک!
‫ نه داری زیاده روی میکنی بسه!
‫ حالا بچه ها!
‫ من دیگه نمیتونم تحمل کنم. زیاد از حده!
‫ داره جواب میده شکمش رو نشونه بگیرید!
‫صبر کن، اورا! چیکار با من کردی؟
‫ شان حالا!
‫ما موفق شدیم.
‫ شماها فوق العاده هستین.
‫ نه تو فوق العاده ای، اورا.
‫- با همدیگه انجامش دادیم! ‫- آره، بیاید دوباره انجامش بدیم.
‫خیلی حال داد.
‫فکر میکنی بتونی پدربزرگم رو ازاد کنی؟
‫میتونی همه رو ازاد کنی؟
‫چون اینطوری عالی میشه.
‫ کی این کارو کرد؟ اونها تقاصش رو پس میدن!
‫ ببین لباسای من چقدر کثیف شدن.
‫آره! ‫هوووورااا!
‫کارت واقعا عالی بود اورا!
‫تو شجاعترین دختری هستی که تابحال دیدم!
‫ و فکر میکنم یکی دیگه هم باشه ‫که خیلی بهت افتخار میکنه.
‫
‫نوه ی عزیزم.
‫- پدربزرگ! ‫- من میدونستم که میای اینجا!
‫احساس میکنم بدنم هنوز یکم خشکه.
‫ و افرین به تو «آگوستین بی»، دوست آهنی قدیمی من! ‫ خوشحالم دوباره میبینمت.
‫آگوستین بی؟
‫- آره! ‫- ایول!
‫تا حالا پرواز نکرده بودم!
‫و مطمئناً سوار اژدها نشده بودم!
‫ وای خدای من. هیچوقت از این کار خسته نمیشم!
‫اوه خدای من! این مدرسه ی توئه؟
‫ چقدر زیبا و بزرگه!
‫برای شما یه صندلی مخصوص کنار گذاشتم.
‫ایول، بیرون از دره ی سیب ها همه چقدر قد بلند هستن!
‫خاله اجازه بده به پدربزرگ واقعیم معرفیتون کنم.
‫ آگوستین والتر بانتروس!
‫ازتون ممنونم اگر شما سرپرستی اون رو قبول نمیکردین،
‫ ما الان اینجا نبودیم، ازتون خیلی ممنونم عزیزم
‫نمیدونم چی بگم.
‫پس اجازه بدیم مدیر جدیدمون رو معرفی کنم:
‫ اورا بانتروس!
‫همونطور که میبینید، این مدرسه ‫بخاطر تلاش شما دانش آموزان بالاخره آزاد شده،
‫من و پدربزرگم دوست داریم از همه ی شما تشکر کنیم،
‫با همه‌ی شما هستم!
‫و تشکری ویژه از دوستانم:
‫فین!
‫سوزان!
‫گونت!
‫روبن و جرالد!
‫و البته شان!
‫اگه اون نبود الان همه‌ی ما...
‫ارتش سنگیِ فرانک شده بودیم.
‫البته بهتره یودل و بوبو رو فراموش نکنیم،
‫و حالا معلم جدید ما آقای میلر، ‫در کنار اولین شاگردش آقای لمبرت...
‫پیش بینی میکنم که قراره بهترین سال تحصیلی...
‫در تاریخ دانشگاه جادوِ مانتروس رو داشته باشیم.
‫درسته پدربزرگ؟
‫به افتخار دانشگاه جادو!
‫هورا!
‫ایول!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.