‫بین دو دنیا
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫باشه، یه نگاهی میندازم...
‫باید خانم سالون رو ببینم.
‫اولاً سلام، ‫بعدشم نوبتو رعایت میکنیم، اونجا.
‫خیلی خب.
‫چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫واسه یه مشکلی اومدم.
‫با کدهام.
‫باشه، اسم و فامیلتون؟
‫واروسلاکیس، استیو.
‫چی میخواید؟
‫میخوام ایمیلم رو از پرونده حذف کنم.
‫نمیتونم این کارو بکنم آقا. ‫باید آنلاین انجامش بدید.
‫"آنلاین" یعنی چی؟
‫بی خودی اونجا واینستید. ‫وقت قبلی دارید؟
‫مشاورم در جریانه.
‫- باشه، وقت دارید؟ ‫- بله.
‫پس بشینید. خودش میاد دنبالتون.
‫- پس کار نمیکنه؟ ‫- نه.
‫اینترنتم قطع شده. ‫نمیتونم قبض رو پرداخت کنم.
‫خانم وینکلر.
‫خانم سالون؟
‫باید حرف بزنیم. منو یادتونه؟
‫اون پرونده...
‫که هفته پیش بهتون دادم، ‫با فیش حقوقی و برگه‌های مالیاتی...
‫متاسفم، ولی سرم شلوغه. ‫باید وقت بگیرید.
‫نه، پنج دقیقه وقت بدید. ‫توضیح میدم. من فرستادم...
‫با هم دیدیمش، ‫پرونده رو حضوری بهتون دادم.
‫شما گفتید:
‫"پرونده رو با فیش حقوقی و ‫برگه‌های مالیاتی بیارید."
‫منم آوردم.
‫یه نامه به دستم رسید، درِ خونه‌م،
‫که میگه من پرونده رو برنگردوندم. ‫ولی من آوردم، درسته؟
‫باهاش چیکار کردید؟
‫باید وقت بگیرید.
‫نه، وقت نمیخوام. من یه بار اومدم.
‫چیکار کنم؟ حقوقم رو از دست میدم.
‫چیکار کنم؟
‫گوش کنید، مطمئنم درست میشه.
‫منظورتون از "درست میشه" چیه؟
‫بچه دارید؟
‫- نه، ندارم. ‫- خب خدا رو شکر.
‫خب من چیکار میتونم بکنم؟
‫کمک هزینه‌م قطع شده، هیچی ندارم. ‫چطوری شکم بچه‌هامو سیر کنم؟
‫من... الان سرم شلوغه.
‫برام مهم نیست! الان به کمک نیاز دارم!
‫وقت ندارم، متاسفم.
‫وقت پیدا کنید، ‫پنج دقیقه وقت بذارید.
‫پس شما به چه دردی میخورید!
‫لطفاً، آروم باشید.
‫- به من دست نزن. ‫- آروم باشید.
‫- شما کی هستید؟ ‫- مدیر اینجام. آروم باشید.
‫- نه! ‫- بله، باید آروم باشید.
‫- همتون به درد نخورید. ‫- آروم باشید.
‫- نمیخوام. ‫- من به پرونده‌تون رسیدگی میکنم.
‫- شخصاً رسیدگی میکنم. ‫- به درد نخور.
‫اولین چیزی که میبینم ‫اینه که از زمان دانشکده حقوق...
‫کار زیادی نکردید.
‫تو این مدت...
‫این 23 سال چه اتفاقی افتاده؟
‫چه اتفاقی افتاد...
‫ازدواج کردم، خانه‌دار بودم...
‫بعد شوهرم ترکم کرد.
‫باید از اول شروع کنم.
‫تا حالا کارگاه رزومه‌نویسی نرفتید؟
‫- نه. ‫- میتونید برید.
‫میتونه چیز خوبی باشه.
‫خب اول، یه کارفرما ازتون میپرسه ‫چرا درخواست دادید.
‫بهش چی میگید؟
‫بهش میگم که، خب بیکارم.
‫جواب درستی نیست.
‫درست میگید، ‫فایده‌ای نداره اینو بگم.
‫- اُکی. ‫- همه بیکارن.
‫باید درباره شرکت صحبت کنید.
‫این خیلی مهمه.
‫باید خودتون رو پرزنت کنید.
‫باید بگید: من هر زمانی میتونم کار کنم، ‫حتی یکشنبه‌ها.
‫نشون بدید که مصمم هستید.
‫ویژگی‌های خوبتون چیه؟
‫- پرانرژی؟ ‫- بله، پرانرژی.
‫کارآفرین، شاد، با روحیه کار تیمی؟
‫آه بله، بله.
‫چیزی که به نظر من با توجه به ‫شرایط شما ممکنه،
‫برای پروژه اشتغال ‫شخصی‌سازی شده‌تون،
‫هدف گرفتن شغل نظافتچی ساختمانه.
‫منظورتون خدمتکاره، درسته؟
‫فکر کردم گفتیم تکنسین نظافت.
‫گفتیم، ولی الان دیگه نمیگیم.
‫این شغل‌ها آینده دارن.
‫همیشه نیاز هست، قابل برون‌سپاری نیست...
‫قبولش میکنم!
‫قبولش میکنید... ‫اول باید اونا شما رو قبول کنن.
‫ظاهر مرتب، وقت‌شناس. ‫روحیه کار تیمی.
‫حداقل دستمزد ‫7.96 یورو در ساعت، بعد از کسر مالیات.
‫یه جایی، یه بنده خدایی گفت 6.84 کافی نیست، ‫هیچکس نمیتونه با این مقدار زندگی کنه.
‫ولی 8.46 خیلی زیاده.
‫نمیشه تا این حد پیش رفت.
‫من اینقدر در نمیارم.
‫الان هیچی در نمیارم.
‫با یه کم پس‌انداز سر میکنم.
‫350 یورو واسه اجاره و ودیعه کنار بذار.
‫همین قدرم واسه خورد و خوراک.
‫رفت و آمد و گرمایش رو هم اضافه کن.
‫تلفن، اینترنت...
‫قید لباس و تفریح رو زدم.
‫چقدر طول میکشه تا به حداقل حقوق برسم؟
‫چقدر طول میکشه تا یه کار ثابت گیرم بیاد؟
‫اجازه میدین؟
‫آره بپرس، سوالاتم همینطور.
‫ممنون.
‫چرا نظافت؟
‫علاقمه.
‫همیشه علاقه‌ام بوده...
‫اینکه همه چی تمیز و مرتب باشه.
‫دوستش دارم.
‫مهمترین نقطه قوت و ضعفت چیه؟
‫نقطه قوتم... پر انرژی بودن!
‫شاد و سرحال بودن هم همینطور.
‫روحیه کار تیمی دارم.
‫خوبه.
‫نقطه ضعفت چی؟ نقطه ضعف نداری؟
‫خب، شاید من یکم زیادی...
‫کمال‌گرا هستم؟
‫- و... ‫- خب؟
‫خب... من بلندپروازم.
‫بلندپرواز؟
‫باشه.
‫اگه قراره تو کار نظافت باشم، میخوام ‫واسه بهترین شرکت تو این زمینه کار کنم.
‫و این شرکت یکی از بهترین‌هاست.
‫درسته، همینطوره.
‫میدونی این کار یعنی از سپیده ‫صبح تا آخر شب، کار کردن.
‫اغلب تو مکان‌های دور. امکان رفت و آمد داری؟
‫گواهینامه، ماشین؟
‫آره، گواهینامه دارم.
‫ولی ماشین ندارم.
‫ماشین نداری؟
‫چطوری میخوای ساعت 6 صبح محل کار باشی؟
‫یه کاریش میکنم. این مشکل منه، ‫ولی سر وقت اونجا خواهم بود.
‫جای دیگه‌ای هم کار میکنی؟
‫نه، هنوز نه.
‫طبیعیه که دنبال کار بگردی.
‫مهم اینه که ساعت کاریت ‫رو پر کنی و سر وقت بیای.
‫من آدم منصفی هستم، ولی این دوطرفه‌ست.
‫- قبوله؟ ‫- بله، قبوله.
‫باشه، گوش کن.
‫ممکنه باهات تماس بگیریم. میگم "ممکنه".
‫پیشنهاد میکنم جواب بدی، ما ‫نمیتونیم دنبال متقاضی‌ها بدویم.
‫چند تا دادی؟
‫چند تا چی؟
‫چند تا رزومه؟
‫شش تا.
‫من پنج تا دادم.
‫من سختگیرم.
‫کپی گرفتن مفت نیست که.
‫سدریک.
‫ماریان.
‫میتونم مال تو رو ببینم؟
‫آره...
‫این مال منه.
‫اگه میخوای نگاه کن.
‫20 سال. سخته.
‫میدونم... ممنون.
‫مال تو هم خالیه.
‫مسئول فضای سبز؟
‫دقیقاً این یعنی چی؟
‫یه جور شوخیه. یه خط اضافه میکنه.
‫- به نظر دوستدار محیط زیست میاد. ‫- آره دقیقاً!
‫میرم یه سیگار بکشم. میای؟
‫چرا که نه.
‫میخوای؟
‫سه ساله ترک کردم.
‫- دلت تنگ نمیشه؟ ‫- اصلاً.
‫من دلم تنگ میشد.
‫وقتی ازت میپرسن ‫مهمترین نقاط قوت و ضعفت چیه...
‫تو چی میگی؟
‫نقطه قوتم: روراست بودنه.
‫نقطه ضعفم...
‫روراست بودنه.
‫تو چی؟
‫من، راستش...
‫نمیدونم.
‫گاهی دروغ میگم.
‫ولی معمولاً میگم که دارم دروغ میگم.
‫منظورم اینه که آخرش میگم.
‫اگه بگی، دیگه دروغ نیست.
‫واسه ناهار چه برنامه‌ای داری؟
‫خب من...
‫فکر کردم...
‫یه ساندویچ بگیرم.
‫چه نوع ساندویچی؟
‫نمیدونم...
‫تن ماهی... سالاد تن ماهی؟
‫نمیدونم چی توش میریزن.
‫من همسایه بغلی‌ام.
‫یه پیتزا دارم.
‫اگه دوست داری بیا با هم بخوریم.
‫پیتزای خفنیه!
‫ماشین داری؟
‫اصلاً نپرس...
‫- نداری؟ ‫- از اون بدتر.
‫یه رنو کلیو باکارا داشتم.
‫سفید، با صندلی‌های چرم، همه چی تموم.
‫میدونی چی شد؟ بیمه‌ش تموم شد، یدک‌کشی بردش.
‫250 یورو خواستن.
‫نداشتم بدم، واسه همین ماشینو نگه داشتن.
‫- بعدش چی شد؟ ‫- هیچی دیگه.
‫کاری نمیشد کرد.
‫نگهش داشتن. ‫دیگه هیچوقت همچین ماشینی گیرم نمیاد.
‫چقدر می‌ارزید؟
‫حداقل 1500، شاید 2000 یورو.
‫ولی نمیشه کاریش کرد...
‫نمیگم 250 یورو پول کمیه ولی...
‫نمی‌تونستی از این و اون قرض بگیری؟ ‫خانواده، دوستان...
‫50 یورو از این، 30 یورو از اون.
‫خوش به حالت اگه دوستای پولدار داری.
‫من که ندارم.
‫دوست پسر داری؟
‫آره.
‫یعنی... آره من...
‫درباره ناهار چی بهش میگی؟
‫بهش میگم با تو ناهار خوردم.
‫منظورم اینه که، جای نگرانی نداره.
‫با خودته.
‫مردی که همچین دختر خوشگلی داره ‫همیشه نگرانه.
‫چه با نمک!
‫شماره‌ت رو دارم.
‫اشکالی نداره بهت زنگ بزنم؟
‫نه... چرا که نه؟
‫امیدوارم سدریک زنگ بزنه.
‫دوست دارم یکی بهم زنگ بزنه.
‫هنوز کسی رو تو کان نمیشناسم.
‫طبق قانونی که گذاشتم، ‫با زندگیم تو پاریس ارتباطی ندارم.
‫نه تلفن، نه ایمیل، نه اسکایپ.
‫هیچکس نمیدونه کجام.
‫خارج از دسترس.
‫سلام.
‫بعضی وقتا خیلی هیجان‌انگیزه.
‫این حس که برای هیچکس وجود نداری.
‫هیچکس بودن.
‫ولی لحظه‌هایی هست که... ‫حسابی گیج و سردرگمم.
‫سلام مامان.
‫آره، همونجام.
‫نه، به ترموستات دست نزدم. ‫رو 16 گذاشتمش.
‫16 درجه خیلی سرده.
‫زیاد نیست.
‫به خدا لباس گرم میپوشم!
‫معلومه که میندازی گردن جیمی.
‫داری رو مخم میری. دوستت دارم.
‫چیزی که باید بدونی اینه که ‫نظافت یه شغل خوبه.
‫شغلیه که فرصت پیشرفت داره. ‫البته اگه خودت بخوای.
‫خود من یه نظافتچی ساده بودم.
‫پله پله اومدم بالا تا شدم مدیر.
‫الان به عنوان مربی ‫تجربیاتم رو به بقیه یاد میدم.
‫توی صنعت نظافت با سختی‌هایی ‫روبرو میشید.
‫چون با آدم‌هایی برخورد می‌کنید ‫که شاید جواب سلامتون رو ندن.
‫اگه این اتفاق بیفته، چیکار می‌کنید؟
‫- هیچی؟ ‫- میتونیم بهتر از هیچی عمل کنیم.
‫فکر کنید. طرف سلام نکرد، ‫چیکار می‌کنید؟
‫دوباره سلام می‌کنیم؟
‫دوباره سلام می‌کنیم!
‫- اسمت چیه؟ ‫- ماریلو.
‫خب ماریلو، و بقیه.
‫من بیشتر می‌خوام. فکر کنید.
‫دیگه چیکار می‌کنیم؟
‫لبخند می‌زنیم؟
‫زیاده‌روی نکن...
‫یعنی چی؟ ‫سلام می‌کنیم و لبخند می‌زنیم!
‫این زیاده‌روی نیست.
‫خوشامدگویی و احوالپرسی!
‫چیه؟
‫کسی میدونه خوشامدگویی و احوالپرسی چیه؟
‫دفترچه و خودکارتون رو دربیارید. ‫اینو بنویسید.
‫خوشامدگویی و احوالپرسی.
‫لبخند،
‫سلام،
‫خداحافظ،
‫و ممنون.
‫خوشامدگویی و احوالپرسی.
‫تقلب نکنید.
‫اینو یادتون نره.
‫ما بهش میگیم هیولا چون اولش ‫ممکنه یکم ترسناک به نظر برسه.
‫سلام.
‫سلام! لبخند بزن!
‫همونطور که داشتم میگفتم، ‫این یه کف شور برقیه.
‫بهش میگیم هیولا ولی اصلاً خطرناک نیست.
‫چون تازه اومدی، تو باید شروع کنی.
‫لازم نیست، بلدم باهاش کار کنم.
‫پس اینجا چیکار میکنی؟
‫مثل بقیه. نمیخوام مزایای بیکاریم قطع بشه.
‫آهان. باشه...
‫یه نفر رو شانسی انتخاب میکنم.
‫من هیولا رو روشن میکنم،
‫بعد میرم سراغ یه نفر که از ‫اونجا به بعد رو اون ادامه بده.
‫شانسی: ماریان.
‫فقط تمرکز کن و کار عجیب غریبی نکن.
‫بالاخره همه چیز یه بار اول داره.
‫من دفعه اولم با دستگاه زدم به مربی.
‫بزن بریم ماریان!
‫دکمه زیرش رو فشار بده،
‫بعد اون یکی رو،
‫و برو، اول به راست بعد مستقیم.
‫بجنب، راه بیفت.
‫آفرین. مستقیم برو.
‫حالا یه دور گشاد بزن.
‫آروم، آروم.
‫اشکال نداره، مهم نیست، برو جلو. ‫بریم، بریم.
‫نمیدونم چجوری متوقفش کنم!
‫کمکم کنید.
‫ولش کن، ولش کن. آفرین.
‫مشکلی نیست.
‫- خوب بود. ‫- رامش کرد.
‫عالی بود.
‫میتونی اون دستمال اسفنجی‌ها رو برام بیاری؟
‫- ماریلو؟ ‫- بله.
‫- ساعت رو دیدی؟ ‫- ببخشید، دیر کردم.
‫باشه، ممنون.
‫خب، باید سرعت بدیم.
‫سر راه جاروها رو هم بردار.
‫اینو بپوش.
‫- مرسی، اینو بپوش. ‫- ممنون.
‫- کت‌هاتون رو دربیارید. ‫- باشه، حتماً.
‫- اندازته؟ ‫- فری سایزه.
‫عالیه.
‫بیا، کیف‌هاتون.
‫خانم‌ها لطفاً عجله کنید.
‫خوشحالم که استخدامت کردن.
‫بریم.
‫با قسمت سخت شروع میکنیم.
‫و اون چیه؟
‫- دستشویی‌ها. ‫- درسته.
‫ماریلو، چرخ دستی رو بیار لطفاً.
‫یکی رو پیدا میکنیم که
‫حسابی کار داره.
‫این یکی. تو برو ماریان.
‫باشه.
‫تو شروع میکنی؟ نشونم بده.
‫خب، اول با...
‫- بلدی یا نه؟ ‫- نه.
‫- بلد نیستی؟ ‫- تا حالا دستشویی عمومی تمیز نکردم.
‫- خونه... ‫- اول با دستکش شروع میکنیم.
‫ژل تمیزکننده، برس توالت ‫و دستمال اسفنجی رو بردار.
‫صورتی! کد رنگی!
‫با ژل تمیزکننده شروع کن.
‫برس.
‫زود باش، وقت زیادی نداریم.
‫و با دستمال اسفنجی تموم کن. ‫فهمیدی؟
‫آره.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫خوب پیش میری؟
‫- ببندمش؟ ‫- نه، نه.
‫البته.
‫بیا، عجله کنیم.
‫ماریلو!
‫چیزی برای موهام داری؟ ‫یه کش مو، هر چی؟
‫- یادم رفت. ‫- خوش شانسی.
‫عالیه، مرسی.
‫اگه سیگاری بودم،
‫الان یکی میکشیدم.
‫این ژاکت پشمی ایده خوبی نبود.
‫خیلی گرمه...
‫چیه؟ فکر میکنی خیلی افتضاحم، نه؟
‫نه این نیست.
‫یاد تابستون پارسال افتادم. ‫تو یوپی-متال کار میکردم.
‫اونقدر داخلش گرم بود،
‫نمیشد نفس کشید.
‫آخرش با زیرپوش مشغول تمیزکاری شدم.
‫فرداش، ‫رئیس صدام کرد تو دفترش.
‫فیلم دوربین مداربسته رو نشونم داد.
‫و اخراجم کرد!
‫شورت فلزی یوپی
‫50 یورو غرامت
‫داری جزوه‌هات رو مطالعه می‌کنی؟
‫اگه ماریلو ازم می‌خواست ‫جزوه‌هام رو ببینه...
‫چی باید بهش می‌گفتم؟
‫بعدش چی می‌شد؟
‫توی این کار خیلی ماهری.
‫ممنون. ‫دو روش برای تمیز کردن پنجره‌ها هست.
‫روش فرانسوی،
‫که خطی تمیز می‌کنن.
‫و روش آمریکایی. ‫که دایره‌ای تمیز می‌کنن، مثل این.
‫من این روش رو بیشتر دوست دارم.
‫چرا اومدی این کلاس رو بگذرونی؟ ‫تو که همه چیز رو بلدی.
‫واسه مدرکش.
‫مدرک...
‫سلام.
‫فقط همین جا؟ سی تا دیگه هم هست.
‫- اینجا کار چطور پیش میره؟ ‫- بد نیست.
‫این لکه‌های پاشیده شده رو دیدی؟
‫این جوری مایکروویو تمیز می‌کنن؟
‫بیا اینو ببین!
‫- تموم نشده. ‫- چرا، شده.
‫شوخی می‌کنی؟ ‫نگاه کن، هنوز تموم نشده.
‫این که نو نیست، قبلاً استفاده شده.
‫تازه که از جعبه در نیومده.
‫فکر می‌کنی خنده‌داره؟ ‫وقتی دستشویی رو چک کنم دیگه نمی‌خندی.
‫زود باش. ‫چیزی رو از قلم ننداز.
‫آقای ماتیو...
‫بیا، اینو بنداز تو سطل آشغال.
‫الان مدیرها رو دیدم.
‫اصلاً راضی نیستن.
‫شما بی‌ادبی کردین. ‫ممکنه کار رو از دست بدیم.
‫ما بی‌ادب نبودیم.
‫نمی‌خوام چیزی بشنوم. ‫کار باید تموم بشه، همین.
‫این مزخرفه!
‫- چی گفتی؟ ‫- کار تموم شده بود.
‫- از نظر اونا نه. ‫- ببخشید، ولی تموم شده بود. ما فقط 3 ساعت وقت داشتیم.
‫انگار متوجه نیستی.
‫من یه قراردادی بستم، ‫باید بهش عمل کنیم.
‫تقصیر من نیست که تیمت کُنده. ‫باید کار رو تموم کنی.
‫این دورویی محضه!
‫دورویی؟ می‌فهمی چی داری میگی؟
‫من رئیسم، ‫به من نگو چطور رفتار کنم. فهمیدی؟
‫اگه اینجوریه، ‫می‌تونی روپوشت رو تحویل بدی.
‫گیر چه احمق‌هایی افتادیم!
‫سلام!
‫عزیزم، حالت خوبه؟
‫این ماریانه.
‫سلام.
‫خوشوقتم.
‫تازه اخراج شده.
‫چه سریع!
‫- قهوه می‌خوری؟ ‫- آره، ممنون.
‫منم می‌خورم.
‫حدس بزن به خاطر کی؟
‫معلومه، اون دوتا جادوگر.
‫به آقای ماتیو گفتن ‫که ما مثل خوک کار می‌کنیم.
‫و اونم به ما گفت "احمق".
‫همین؟
‫هر وقت با اونا کار می‌کنی
‫عصبانی و گریون ‫برمی‌گردی خونه.
‫همش بهش میگم از این کار بیاد بیرون.
‫نمی‌تونم عزیزم.
‫استطاعتش رو نداریم. ‫هنوز هفته‌ای 12 ساعت کاره.
‫و تو اخراج شدی.
‫آره...
‫- ساعت کار دیگه‌ای داری؟ ‫- نه.
‫لعنتی. خیلی وقته کان هستی؟
‫حدود یه ماه.
‫- قبلش کجا بودی؟ ‫- شاتورو.
‫شاتورو...
‫چرا اونجا رو ول کردی؟
‫فکر می‌کنی اینجا هوا بهتره؟
‫البته مجبور نیستی جواب بدی...
‫نه، اشکالی نداره.
‫یه داستان تکراری و غم‌انگیزه.
‫واقعاً؟
‫شوهرم یه...
‫یه تعمیرگاه تو شاتورو داشت.
‫هنوزم داره در واقع.
‫من حسابداریش رو انجام می‌دادم.
‫بعد یه روز، ‫همسایه رو آورد تو خونه.
‫چی کار می‌تونستم بکنم؟
‫آره، می‌فهمم.
‫نمی‌تونستم همونجا بمونم.
‫نمی‌تونستم برم خونه بغلی هم.
‫و هر روز تو نونوایی ببینمش.
‫آره، می‌فهمم.
‫انتخاب زیادی نداشتم.
‫من واقعاً یه زندگی بی‌دردسر داشتم.
‫من نمیدونستم.
‫که دیگه شغل درست و حسابی نمونده.
‫از اون کارایی که حقوق ماهیانه، ‫بیمه و مرخصی با حقوق داشته باشه.
‫گواهینامه داری؟
‫آره دارم، ولی...
‫- ولی ماشین نداری؟ ‫- درسته.
‫اگه ماشین داشتی اوضاعت انقدر بد نبود.
‫سیلوی؟
‫باشه!
‫من بهش میگم تراکتور. میفهمی چرا؟
‫آره میفهمم.
‫به گرم شدن کره زمین کمکی نمیکنه.
‫- چقدر میخوای برای این؟ ‫- هیچی، ارزشی نداره.
‫تو دوستمی؟ میتونی قرضش بگیری.
‫ولی معاینه فنیش با خودته.
‫ممنونم.
‫حالا که ماشین دارم،
‫فکر میکنم همه چی عوض میشه. ‫میتونم دنبال کارای دیگه هم برم.
‫درسته؟
‫میشه توضیح بدی چرا اینجایی؟
‫چی میخوای؟
‫چرا داری دنبال کارای نظافت میگردی؟
‫آخرین کتابت رو خوندم.
‫وقتی دیدمت نخونده بودم، ‫ولی قیافه‌ت آشنا بود.
‫از شنیدن حرف بحران خسته شدم.
‫بیکاری، فقر، ‫انگار که واقعی نیست.
‫"شغل های بی ثبات"
‫میخوام بدونم چه خبره.
‫واقعاً چه خبره.
‫واقعاً؟
‫آره.
‫12 درصد شغل‌های ناپایدار برام معنی نداره.
‫میخوام بدونم، هر روز تجربه‌اش کنم.
‫ببینم واقعاً چه خبره.
‫میخوام نادیده‌ها رو دیدنی کنم.
‫که کتاب بنویسی؟
‫آره، که کتاب بنویسم.
‫این شغلمه.
‫وقتی خسته شدی، میذاری کنار؟
‫برمیگردی به زندگی واقعیت.
‫آدمایی که میان اینجا ‫نمیتونن وقتی خسته شدن برن.
‫فرق بزرگیه، نه؟
‫آره، فرق بزرگیه.
‫ولی...
‫من تظاهر نمیکنم. ‫تا خرخره تو کثافت غرق شدم.
‫باورت دارم.
‫نمیدونم این کار درسته یا غلط.
‫خودت شک نداری؟
‫تا حالا شک نکردی؟
‫چرا، گاهی وقتا.
‫ولی چیزی که میخوام بگم قوی‌تره.
‫از گرفتن شغلی که یکی واقعاً ‫بهش نیاز داره ناراحت نیستی؟
‫نه، چون قسم خوردم روزی که ‫یه قرارداد تمام وقت بهم بدن، میرم.
‫پس اگه همین الان،
‫بهت یه قرارداد پیشنهاد کنم، به دردسر میفتی.
‫آره. ولی تو این کارو نمیکنی؟
‫خواهش میکنم؟
‫- تو نیروی موقتی؟ ‫- آره.
‫امیدوارم از قبلی بهتر باشی.
‫از شرش خلاص شدیم.
‫هر بار کیسه زباله‌ها رو عوض نکن.
‫خیلی گرونن.
‫بهم گفتن باید عوض کنم. برش گردونم؟
‫نه، دیگه انجام شده.
‫همینطور بی‌هدف رانندگی میکنم،
‫سرم پر شده از ترکیب عجیب ‫ساعت‌ها، مسیرها و دستورالعمل‌ها.
‫یادت باشه دزدگیر این محل رو قطع کنی.
‫برای اون یکی از بزرگراه برو.
‫کلیدها رو برگردون سر جاشون.
‫زباله‌های سلف سرویس یادت نره.
‫ای بابا، یه کم آروم باش!
‫برو جلو، حرکت کن.
‫باید کرم بزنی.
‫دارم مرد میشم.
‫- تو کرم میزنی؟ ‫- آره، ولی امشب نه.
‫مال تو چی؟
‫مال من اینجاست، ببین؟
‫درد میکنه.
‫اینجا و اینجا رو تموم کنم، ‫بعد کارم تمومه.
‫- میتونم لمسش کنم؟ ‫- آره.
‫این دیگه تقلبی نیست، معلومه.
‫تو ارتش یکی داشتم.
‫نگاه کن!
‫داره پوست میندازه!
‫چون روش کار کردم.
‫یکی دیگه میخوای؟
‫یه فکری دارم، ولی فعلاً...
‫پول ندارم.
‫- چقدر میشه؟ ‫- خیلی زیاد!
‫تتوهایی مثل این...
‫حداقل 150 یورو میشه.
‫خب این یه هزینه‌ست. ‫اولویتم بچه‌هام هستن.
‫آفرین به تو.
‫یخچال رو پر کنم، لباس بخرم...
‫وقتی یکیشون کارت پوکمون نمیخواد،
‫اون یکی بازی نینتندو میخواد یا یه چیز دیگه.
‫شاید شانس بیارم.
‫با یه پولدار آشنا بشم که بگه: ‫"هرچی تو بخوای عزیزم!"
‫اونوقت کفش میخرم، تتو میزنم...
‫آروم باش.
‫ولی بهتره واقع‌بین باشیم.
‫همچین چیزی نمیشه.
‫تا حالا با کریستل کار کردی؟
‫نه، امشب باهاش آشنا شدم.
‫لاتاری چی؟
‫اگه برنده بشی چیکار میکنی؟ ‫معلومه، پخشش میکنم.
‫یه مقدارش برای مامانم.
‫بعدش آره، برای خودم خرج میکنم. ‫کتونی 300 یورویی و یه تتو.
‫- اگه... ‫- تو چی؟
‫- صندوقت رو ول میکنی؟ ‫- عمراً.
‫نه، بیخیالش نمیشم.
‫من مشتری‌هام رو دوست دارم.
‫اونا با من خوبن. من میمونم.
‫مسافرت میرم، ‫ولی به کارم ادامه میدم.
‫گواهینامه‌م رو میگیرم.
‫آفرین به تو، ماریلو.
‫ماریان؟ تو چی؟
‫- من چی؟ ‫- اگه لاتاری ببری.
‫دیدی؟ شیطونه.
‫بیخیال.
‫نمیتونی این کارو بکنی!
‫نه جدی، هیچ ایده‌ای ندارم.
‫این واقعاً آدم عجیبه.
‫خیلی خوش گذشت.
‫- یه سورپرایز دارم. ‫- چی؟
‫- صبر کن میبینی. ‫- بهم بگو.
‫- صبر کن. ‫- بگو دیگه!
‫خودت میبینی...
‫نگاه کن!
‫جعبه جادویی.
‫آبجو یا موهیتو؟
‫موهیتو!
‫حله.
‫خب، به سلامتی!
‫به افتخار بولینگ!
‫به سلامتی!
‫ضربدری نکن، بدشگونه.
‫موهیتوی عالیه.
‫خونگیه!
‫معلومه.
‫کاملاً معلومه که خونگیه!
‫با یه نوشیدنی تمومه؟
‫برات مهم نیست بار ببینه؟
‫مگه قراره پول آبجوشون رو بدیم!
‫- درسته. ‫- ما پول بولینگ دادیم.
‫- خیلی میشه. ‫- آره، ما که جف بزوس نیستیم.
‫احمقانه‌ست، من سابقه‌م رو خراب کردم.
‫میخواستی چیکار کنی؟
‫میخواستم شرکت خودم رو داشته باشم.
‫چه جور شرکتی؟
‫دوست ندارم درموردش حرف بزنم.
‫مسخره‌م نمیکنی؟
‫معلومه که نه.
‫سدریک، من مسخره‌ت نمیکنم.
‫هی شما دوتا، دوباره پر کنم واستون؟
‫یه نقشه‌ای داشتم...
‫یه نقشه دیوونه‌وار.
‫ولی خیلی بزرگتر از من بود.
‫میخواستم یه ون پیتزا داشته باشم.
‫ولی، خب...
‫نه سیب زمینی سرخ کرده، نه هات داگ.
‫پیتزا!
‫معلومه! تخصصت!
‫دقیقاً!
‫اگه بخوای درموردش شروع کنی...
‫من میخواستم تاریخ درس بدم.
‫آره، میدونم، آره.
‫پیش میاد، ناراحت نباش.
‫- معلومه که نه. ‫- بفرما!
‫- اگه ناراحت باشم، تو خوشحالم میکنی؟ ‫- حتماً!
‫به سلامتی.
‫همیشه که نمیشه
‫به چیزی که میخوای برسی، درسته؟
‫به سلامتی.
‫زیاد اینجا میای؟
‫نه زیاد. پولشو ندارم.
‫چیکار میکنی؟
‫تو سرویسِ نظافت کار میکنم.
‫منم همینطور! کشتی اویسترهام.
‫شنیدم خیلی جهنمیه. از اویستر هم بدتره.
‫همچین چیزی نیست.
‫سه ماه کار کردم، کمرم شکست.
‫ببین، من روزی سه تا شیفت کار میکنم.
‫از 6 صبح تا 11:30 شب.
‫یه لحظه خونه‌ای، بعد باید دوباره برگردی.
‫اون موقع شب هم که اتوبوس نیست.
‫یعنی صبح یک ساعت راهه
‫شب هم یک ساعت.
‫پس چطوری...
‫میری اونجا،
‫اویسترهام؟
‫پیاده.
‫مگه همسفر نمیشه پیدا کرد؟
‫کجا زندگی می‌کنی؟
‫تو بلنویل.
‫اوه، خیلی دوره که.
‫آره، ولی مجبوری بری دیگه.
‫می‌خوای من برسونمت؟
‫تو مادر ترزایی؟
‫نه بابا، فقط ماشین دارم، می‌تونم برسونمت.
‫ولی من به ساعت کاری بیشتری نیاز ‫دارم، پس تو هم کمک کن استخدام شم.
‫چون ماریلو گفت اونجا جهنمه؟
‫میگن از سودان اومدن.
‫ما شکایت می‌کنیم؟
‫فکر کن اونجا به دنیا اومده باشی.
‫چرا این موقع صبح بیدارن؟
‫پلیس‌ها ساعت 5:30 صبح میان سراغشون.
‫پتو و کفش‌هاشونو می‌گیرن.
‫سلام!
‫دوستمو آوردم.
‫اسمش چیه؟
‫ماریان.
‫- باشه ماریان، می‌خوای کار کنی؟ ‫- آره.
‫قبلاً این کارو کردی؟
‫- آره... ‫- نظافت؟
‫- آره. ‫- می‌دونی چجوریه؟
‫آره.
‫توقف یک ساعت و نیمه، ‫یه ثانیه هم بیشتر نمیشه.
‫حداقل دستمزد.
‫- برات خوبه؟ ‫- آره.
‫ولی سخته‌ها، باید عجله کنی.
‫بهت میگم، اینجا جهنمه.
‫همینه که هست.
‫کشتی مثل یه عملیات کماندوییه.
‫کریستل، اینو با خودت ببر.
‫کار رو یادش بده.
‫- باشه. ‫- ژوستین رو هم ببر.
‫ژوستین، اونجایی؟
‫با اونا برو و به ماریان ‫نشون بده چجوری کار می‌کنیم.
‫دوره آزمایشی نداریم، ‫یا می‌تونی یا نمی‌تونی.
‫- اوکیه؟ ‫- آره.
‫بریم، اتوبوس منتظره ‫ولی کشتی منتظر نمی‌مونه.
‫راستی، نمی‌تونی یه روز نیای یا دیر برسی.
‫باشه.
‫- بار اولته؟ ‫- آره.
‫نگران نباش، درست میشه.
‫یکم استرس دارم.
‫نادژ گفت باید کابین‌ها رو ‫تمیز کنیم. بهت نشون میدم.
‫تخت‌های دو طبقه و دستشویی‌ها رو داری.
‫پس یا این یا اون.
‫ولی مردا دستشویی تمیز نمی‌کنن.
‫چرا؟
‫نه دیگه.
‫چرا نه؟
‫همینجوریه، قانونشه.
‫نمی‌تونن از پسش بر بیان؟
‫زیادی نازک نارنجی‌ان.
‫کوین؟
‫- می‌تونی دستشویی تمیز کنی؟ ‫- با تو هر کاری می‌کنم.
‫همین الان اگه بخوای.
‫- باشه. ‫- جدی؟ حله.
‫عمراً این کارو بکنه.
‫نظافتچی!
‫ماریان، نگاه کن.
‫خوش شانسی، نسبتاً تمیزه.
‫بعضی‌ها عین خوک می‌مونن.
‫همه چیو بردار، بذار بیرون.
‫چرخ دستی میاد می‌برتشون.
‫یه ملحفه بردار.
‫معمولاً دخترای قد بلند ‫تخت‌های بالایی رو می‌گیرن.
‫ولی اگه مجبور شی، باید ‫هر دو رو خودت انجام بدی.
‫واسه لحاف‌ها یه ترفند هست.
‫کم کم یاد می‌گیری.
‫حله؟ من برم؟
‫آره، ممنون.
‫- می‌سپارمش به تو. ‫- باشه.
‫- موفق باشی. ‫- مرسی.
‫عجله کن، تندتر!
‫باید سرعتتو ببری بالا.
‫ما باید 230 تا اتاق رو تمیز کنیم.
‫هر اتاق چهار دقیقه.
‫باید سریع باشیم، وگرنه نمی‌رسیم.
‫همین؟
‫جدی.
‫گوشه‌ها رو دوباره مرتب کن.
‫ملافه‌ها نباید چروک باشه. شلخته کاری نکن.
‫اگه نادژ اینو ببینه، مجبورت ‫می‌کنه دوباره انجامش بدی.
‫باشه، بریم.
‫زود باشین!
‫لعنتی!
‫چی شده؟
‫گوشیم.
‫اه، لعنتی.
‫چیه، خنده‌داره؟
‫یه جورایی، آره.
‫واسه من که نه؛ خراب شد.
‫اگه تو سودان بودی...
‫نه آب بود، نه گوشی؛ هیچ مشکلی نبود!
‫- کوین، همه چی خوبه؟ ‫- آره، تو چطوری؟
‫- جارو برقی رو دوست داری؟ ‫- تمام شب مثل یه جنگجو. درسته؟
‫آره، خود خودشه.
‫بجنبین، باید بریم اون طرف رو هم تمیز کنیم.
‫بزن بریم.
‫داری چیکار می‌کنی؟ این راهش نیست.
‫خوبه که یه کم راهمونو کج کنیم.
‫اون دو تا درخت رو می‌بینی؟ ‫انگار دارن با هم حرف می‌زنن.
‫قشنگه، نه؟
‫من از پا افتادم.
‫یعنی چی؟
‫از پا افتادم دیگه.
‫یعنی...
‫خیلی خسته‌ام.
‫تقریباً مثل...
‫مست و پاتیل.
‫یا داغون.
‫از پا افتاده.
‫وقت ندارم.
‫هیچوقت این کارو نمی‌کنم.
‫من اینجام
‫روزی سه بار، برای رفتن سر کار.
‫وقت نداری برای چی؟
‫که فقط به دریا نگاه کنم.
‫الان داریم وقت می‌ذاریم.
‫آره...
‫بیا بریم شنا.
‫جدی میگی؟ تو برو، من نگاه می‌کنم.
‫بیا دیگه.
‫نه بابا. برو، برو، برو.
‫دیوونه‌ای به خدا.
‫- مرسی. ‫- میشه یه قهوه بگیرم؟
‫که گرم شم.
‫می‌تونی سر و تهشونو تشخیص بدی؟
‫نه، ولی خودشون می‌تونن. ‫همش در حال جفتگیری‌ان.
‫واقعاً؟
‫ممنون.
‫گرم شدی؟
‫آره خوبم، مرسی.
‫گوشیتو بده به من.
‫میگن برنج آب رو جذب می‌کنه. ‫ببینیم جواب میده.
‫ولی تو واقعاً دیوونه‌ای.
‫دلم خواست.
‫همیشه هر کاری دلت بخواد می‌کنی؟
‫نه همیشه. هر وقت بتونم.
‫ولی من تنهام.
‫چیزی برای از دست ‫دادن ندارم، این کمک می‌کنه.
‫بچه نداری؟
‫- میشه بعداً یکی بگیرم؟ ‫- آره.
‫الان نه، سیگارتو تموم کن.
‫اشکال نداره، فقط دو ثانیه طول می‌کشه.
‫اهل کان هستی؟
‫نه، راستش اومدم اینجا چون کسی رو نمی‌شناسم.
‫هر چی پیش میاد...
‫قبول می‌کنم. ‫نمی‌دونم به کجا می‌رسه.
‫جز قبرستون، جای دیگه‌ای نمی‌رسه.
‫بفرما.
‫خوبه.
‫سه ساله که ترک کردم. ‫از خودم بدم میاد بخاطرش...
‫ولی دلم خواست.
‫ببین، درست شد.
‫باورنکردنیه. ‫هیچوقت فکرشو نمی‌کردم.
‫دیدی منم می‌تونم دیوونه باشم.
‫واقعاً، باورم نمیشه.
‫همش در حال جفتگیری‌ان...
‫همینه، گرفتمش. ‫کتابو پیدا کردم.
‫همینجوریه دیگه. سعی می‌کنی، زمین می‌خوری،
‫اینجا و اونجا یادداشت می‌نویسی. ‫هیچی معنی نمیده.
‫احساس می‌کنی هیچوقت نمی‌تونی.
‫بعد، یه لحظه، یه اتفاقی می‌افته.
‫یه چیزی، یا بهتره بگم یه نفر.
‫فکر می‌کردی یه عکس دسته جمعی میشه.
‫اشکالی نداره، ولی یهو،
‫یکی از گروه جدا میشه.
‫و می‌فهمی که کتاب درباره‌ی اونه.
‫تو با سدریک قرار میذاری؟
‫این یه سواله؟
‫آره. آره یا نه؟
‫من با سدریک قرار میذارم؟
‫آره، سدریک.
‫خب نه.
‫و... نه؟
‫نه، چرا می‌پرسی؟
‫نمیدونم، به نظر میاد ازت خوشش میاد.
‫داره مخمو میزنه.
‫خوبه، نه؟
‫آره، خوبه. ‫ولی من با سدریک قرار نمیذارم.
‫- پس دوست پسر داری. ‫- نه.
‫پس چرا با سدریک نمیری؟
‫مگه سدریک چشه؟
‫داری بازجوییم می‌کنی؟
‫نه بابا؟ نمی‌خوای باهاش باشی؟
‫نه، این روزا تنها زندگی می‌کنم. ‫اینجوری راحتم.
‫- دوست پسر نداری، هیچی؟ ‫- نه، تو چی؟
‫عمراً. ترجیح میدم تنها باشم ‫تا با آدم بد باشم.
‫آخرین دوست پسرت کی بود؟
‫واسه یه قرن پیشه.
‫یعنی کی؟
‫خیلی وقت پیش.
‫چی شد، دو سال، یه سال؟
‫نمیدونم.
‫بگو دیگه!
‫نمیدونم.
‫نمی‌خوای بگی؟
‫مثلاً یه شب بودن و رفتن!
‫عجب ذهنی داری تو.
‫- ذهن منحرف؟ ‫- کریستل!
‫یه بار زندگی می‌کنیم.
‫- میشه سمت راست رو چک کنی؟ مرسی. ‫- کسی نیست، خیالت راحت.
‫همیشه وقتی بیدار می‌شدم تختمو مرتب می‌کردم. ‫تمام عمرم.
‫از مرتب کردن تخت نمی‌ترسم.
‫ولی هیچوقت
‫60 تا تخت تو یه ساعت و نیم مرتب نکرده بودم.
‫هر کدوم یک دقیقه و نیم.
‫تخت بالا، تخت پایین...
‫کمر و شونه‌هات بی‌حس میشه.
‫وقتی میری خونه، ‫دستات می‌لرزه.
‫موقع خواب هم می‌لرزن.
‫شوک‌های الکتریکی عضله‌هات رو منقبض می‌کنه ‫و از خواب می‌پری.
‫تمیز کردن دستشویی‌های عمومی ‫رو بیشتر دوست دارم. یا طی کشیدن.
‫کثیف‌تره،
‫ولی کمتر خسته کننده‌ست.
‫از این انتخاب‌ها می‌فهمی ‫کی قدیمی کشتیه.
‫- وای. ‫- چته تو؟
‫دست و پا چلفتی هستی. ‫تو خونه‌تون چجوری تمیز می‌کردی؟
‫من تو خونه‌مون تمیز نمی‌کردم.
‫شوهرم پولدار بود، خدمتکار داشتیم.
‫جدی؟ خدمتکار داشتین؟
‫آره.
‫به خدمتکارت چقدر می‌دادی؟
‫فکر کنم 13 یورو.
‫چند ساعت تمیز می‌کرد؟
‫سه ساعت. سه یا چهار ساعت.
‫با چک‌های استخدام.
‫آها، از اونا.
‫چیکار می‌کرد؟
‫به خونه می‌رسید...
‫لباس‌ها رو می‌شست،
‫آشپزخونه رو تمیز می‌کرد.
‫فر رو تمیز می‌کرد، ‫کارایی که من وقت نداشتم انجام بدم.
‫تا حالا خونه‌ی مردم رو تمیز کردی؟
‫تنها خونه‌ای که تمیز می‌کنم خونه‌ی مامانمه.
‫مامانت؟
‫بقیه رو انجام نمیدم.
‫وقتی اون خونه‌ت رو تمیز می‌کرد ‫تو چیکار می‌کردی؟
‫حساب و کتاب،
‫خرید.
‫از شوهرم مراقبت می‌کردم.
‫بعضیا خیلی خوش شانسن.
‫آره، خب...
‫شوهرم می‌تونست خرجشو بده، ‫منم استفاده کردم دیگه.
‫خیلی باحاله، میدونی.
‫- چی؟ ‫- اینکه یه دوست داشته باشی
‫که خدمتکار داشته، همه چی پولی. ‫فکر می‌کنم باحاله.
‫آره، همون موقع بود.
‫بهت بگم، ‫الان که تو کار نظافتم خیلی برام عجیبه.
‫معلومه. ‫حالا دیگه خودت دست به کار شدی.
‫می‌فهمم، عادت نداری.
‫عادت ندارم، ‫ولی یه جورایی کنار اومدم.
‫افتضاحم، ولی از وقتی شروع کردم ‫بهتر شدم، نه؟
‫- آره، ولی... ‫- خیلی سخت می‌گیری بهم.
‫- من خیلی تلاش میکنم. ‫- الان میفهمم چرا!
‫صبر کن، کمکت میکنم.
‫آب داره میاد.
‫نمیتونم انجامش بدم.
‫چی رو نمیتونی؟
‫سعی کردم این یکی رو درست کنم ولی...
‫خراب شد.
‫- صبر کن، کمکت میکنم. ‫- اونجا رو نگاه کن.
‫بیا دیگه، فقط یه بار.
‫امسال فقط همین یه بار میشه.
‫- یه شنای کوتاه. ‫- نه بابا، خیال برت داشته. تو برو.
‫بیا دیگه.
‫بچه ها، میخواین با من بیاین شنا؟
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫چقدر میشه؟ میخوام حساب کنم.
‫میشه 47.38.
‫یه لحظه صبر کن.
‫23...
‫23 یورو و 69 سنت.
‫من 24 میدم، اینجوری راحت تره.
‫نه، 23 بده.
‫- بیا چونه نزنیم. بیا 24. ‫- نه، 23.
‫چک کردم، هیچ پولی ‫برنداشته بود. خیالم راحت شد.
‫پس چرا کیفم رو گشت؟
‫دنبال چی میگشت؟
‫به چیزی مشکوک شده؟
‫به نظرت میدونه
‫اون باک های بنزینی که تا ‫آخرین سنتش رو حساب میکنیم،
‫برای اون خیلی گرون تر درمیاد؟
‫انگار هر کی اینجا به مشکل ‫میخوره آخرش سر از کشتی درمیاره.
‫از خط تولید گوشت اخراجت میکنن،
‫مثل ماریلو،
‫میری سراغ کشتی.
‫با سه شیفت کاری منتظرته،
‫با ریتم جهنمیش و ساعت های طولانی.
‫ولی خب، در کل جو خوبی داره.
‫- آره خیلی. ‫- نگران نباش.
‫مثل همه شغل ها سخته،
‫ولی ما کمکت میکنیم، همه چی درست میشه.
‫آروم باش.
‫فقط دستات بعدش درد میگیره.
‫درست میشه.
‫میای بالا یه قهوه بخوریم؟
‫الان خیلی خستم.
‫بیا دیگه، فقط یه قهوه.
‫بفرما.
‫اینم از این.
‫بچه ها، به ماریان سلام کنید.
‫باشه.
‫سلام.
‫بیا کالل.
‫گیم رو بذار کنار برید تو اتاقتون.
‫یه لحظه صبر کن، قهوه درست میکنم.
‫- میام کمکت. ‫- بابا فقط یه قهوه‌ست.
‫از کجا فهمیدی؟
‫چطوری؟
‫مامان کیف پولت رو گشت و ‫کارت شناساییت رو برداشت.
‫آهان!
‫بعدش سریع گذاشتش تو کیفت،
‫که تو نفهمی.
‫- چطوری باید اینکارو بکنم؟ ‫- یه آرزو کن.
‫تو دلت آرزو کن، بلند نگو.
‫وگرنه برآورده نمیشه.
‫پس هیچی نمیگم.
‫چی آرزو کنم؟
‫خودت تصمیم بگیر، تولد توئه.
‫همینجا بگو.
‫چهار نفری.
‫یک، دو، سه.
‫بفرما.
‫لازم نیست تشکر کنی، تولدته.
‫ممنون.
‫خوشت میاد. ساده‌ست، مثل خودت.
‫چه ناز.
‫ببین چقدر قشنگه!
‫مامان، این چیه؟
‫من میدونم. من خریدمش.
‫چون مامان نمیدونست چی بخره. خوب شد من بودم!
‫یه شبدر چهار...
‫برگ!
‫خوش شانسی میاره.
‫هیچوقت نباید درش بیاری!
‫پس تا آخر عمر میندازمش.
‫ممنونم.
‫لطفاً نگو "نباید این کارو میکردین".
‫نزدیک بود حرف بزنم، همه چیز رو لو بدم.
‫به جاش، یه چیز احساسی به ذهنم رسید.
‫ولی گاهی چیزهای احساسی واقعی‌ترن.
‫این گردنبند و شبدرش،
‫هر روز میندازمش،
‫برای بقیه عمرم.
‫با همین میذارنم تو قبر.
‫بدون کمک تو نمی‌تونستم انجامش بدم.
‫نگرانش نباش.
‫امروزم باید بری سر کار؟
‫قبل ساعت 4 نه.
‫میتونیم بریم یه قدمی بزنیم.
‫آره.
‫چرا که نه.
‫- کجا دوست داری بریم؟ ‫- سوپرمارکت.
‫- کار داری اونجا؟ ‫- نه راستش.
‫فقط میخوام یکم اونجا بچرخیم، میدونی که.
‫آره. عالیه، باشه!
‫من رانندگی کنم؟ مشکلی نداری؟
‫- برو حالشو ببر. ‫- مرسی!
‫میدونستی قبلاً مربی رانندگی بودم؟
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫میدونی اولین چیزی که ‫به شاگردا یاد میدیم چیه؟
‫- نه؟ ‫- درت.
‫درت؟
‫د.ر.ت
‫دنده.
‫روشن.
‫ترمزدستی.
‫درت!
‫تصورش کن.
‫یه خانم خوشگل میبینی.
‫آروم دنبالش میکنی،
‫البته نه به شکل مزاحمت، درسته!
‫و وقتی از قفسه چیزی برمیداره،
‫تو هم همون چیزو برمیداری.
‫برو جلو.
‫- چی؟ ‫- هر چیزی رو بردار.
‫- چی؟ ‫- هر چی دوست داری!
‫اوناهاش، دیدمت.
‫یخ رو میشکنه، صحبت رو شروع میکنه.
‫ببخشید، مرسی.
‫دیدی؟
‫عجب دل‌ربایی هستی تو!
‫من فقط دنبال عشقم.
‫متوجه شدی ما کارای زوج‌ها رو انجام میدیم،
‫من و تو؟
‫کارای زوج‌ها؟
‫آره. بولینگ،
‫تعمیر ماشین،
‫سوپرمارکت رفتن...
‫خوشم میاد.
‫تو چطور؟
‫ببخشید، این شاید برای یه کاری باشه.
‫مطمئنم دلم برات تنگ میشه عزیزم!
‫سلام.
‫سلام دخترا.
‫کی امسال ازدواج میکنه؟
‫- تو! ‫- اول باید یه پسر پیدا کنم.
‫اونم جور میشه!
‫بفرمایید دخترا.
‫مرسی.
‫دلم براتون تنگ میشه.
‫لحظه‌های فوق‌العاده‌ای با شما داشتم.
‫خاطره‌های خیلی خوبی ساختیم.
‫ولی این موقعیت توی بریوش دوره
‫خیلی بیشتر از چیزی بود که میتونستم ‫آرزوشو داشته باشم، پس باید برم.
‫ولی قول میدم بهتون سر بزنم.
‫پس منو فراموش نکنید.
‫من که نمیکنم.
‫امیدوارم خیلی زود دوباره ببینمتون.
‫ما هم همینطور.
‫خب، ممنون که اومدید.
‫به سلامتی! به زیبایی!
‫به سلامتی ژوستین!
‫به آینده‌ت!
‫به سلامتی شما! و موفق باشید!
‫میخواستم بگم...
‫دخترایی مثل شما رو دوست دارم ‫همیشه ببینم.
‫هر روز. ‫تو واقعاً یه دختر فوق‌العاده‌ای.
‫ما معمولاً برای مسافرا نامرئی‌ایم.
‫ولی تو رو خوب میبینن!
‫فقط تو رو میبینن، بمب جذابیت!
‫این دیگه راز نیست.
‫یادته اون مرده رو که ‫نمیخواست از کشتی پیاده شه؟
‫چون حسابی عاشقت شده بود.
‫برات آرزوی موفقیت میکنم.
‫خیلی مهربونی.
‫- لایق بهترینایی. ‫- دلم براتون تنگ میشه. بس کن، اشکم درمیاد.
‫نیازی نیست، همه چی خوبه.
‫میای بهمون سر بزنی؟
‫معلومه که میام، حتماً.
‫خیلی باکلاس نشو که مارو یادت بره.
‫منو که میشناسید!
‫یه سورپرایز دارم، نخندیا.
‫سورپرایز؟
‫امشب تو اسکله اویسترهام یه مهمونی ودکاست،
‫سرمون تو آسمونه، ‫با فیصل میریم اونجا،
‫با بچه‌ها تا صبح نظافت می‌کنیم.
‫جاستین، تو بهم انگیزه میدی،
‫زیباییت الهام‌بخشه،
‫خاطرات خوبی باهات داریم.
‫عالیه، مرسی!
‫ممنون، خیلی خوشم اومد.
‫یه چیزی بود که تو راه نوشتم.
‫ممنونم.
‫دوباره! دوباره!
‫- از کجا آوردیش؟ ‫- خودم نوشتم.
‫جون من
‫- آهنگشم خودم ساختم. ‫- ادامه بده پسر.
‫دمت گرم.
‫جاستین الهام‌بخشم بود.
‫- آره واقعاً الهام‌بخشه. ‫- همش به خاطر اونه.
‫منم وقتی بازنشسته شدم یکی ‫می‌خوام. کرست هم می‌پوشم برات.
‫اون موقع مثل الان نمیشه.
‫چرا اونوقت؟
‫آخه من سینه‌های گنده‌ای دارم!
‫- خیلی گنده! ‫- من پتانسیلشو دارم!
‫آره، ولی نه مثل اون!
‫- حسودی نکن. ‫- بذار بقیه هم یه سهمی ببرن.
‫برو دستشویی رو چک کن، ‫شاید نیاز به تمیز کردن داشته باشه.
‫جاستین واقعاً شانس آورده.
‫تو که نمی‌خوای کل عمرت ‫رو تو این کشتی بگذرونی.
‫امیدوارم که نه. ‫امیدوارم با جیمی برم.
‫خیلی دور. ‫هرکی یه رؤیایی داره، مگه نه؟
‫- کجا؟ ‫- هنوز نمی‌دونم. فقط می‌خوام برم.
‫می‌خوام فرار کنم، همه چیز رو فراموش کنم.
‫داری شوآف میکنی؟
‫تو هم میری.
‫با این سن و سالم، همین‌جا می‌میرم.
‫بین خودمون بمونه، تو هم همین‌جا می‌میری.
‫- پس من تموم شدم؟ ‫- تقریباً.
‫نادژ داره ادای مجسمه رو درمیاره!
‫به جون خودم داره انجامش میده!
‫نگاه کنید دخترا، ‫دوباره داره ادای مجسمه رو درمیاره.
‫دیوونه‌ست!
‫نمیشه تکونش داد.
‫ادای گوریل رو دربیار!
‫می‌دونی، فیصل.
‫- هی! ‫- کمکت می‌کنم، دلم برات می‌سوزه.
‫دارم اینجا جون می‌کنم.
‫نادژ!
‫بیدار شو!
‫پاشو دیگه!
‫نادژ.
‫صدامو می‌شنوی نادژ؟
‫نمایش تموم شد، بریم.
‫برو سر کارت!
‫نگاه کن، نگاه!
‫مثل الهه‌ها می‌رقصه.
‫نظافتچی!
‫وای، داره تکون می‌خوره! حسش می‌کنم.
‫- ولی ما که لنگر انداختیم! ‫- می‌دونم.
‫لعنتی گرگرفتگی دارم، شوخی نیست.
‫یه چیزی هست که هیچوقت نمی‌فهمم.
‫آدمایی که بالا میارن و میرینن،
‫و بعد سیفون نمی‌کشن.
‫چی فکر می‌کنی؟ منطقیه. ‫واسه حرص دادن ماست.
‫مگه چقدر براشون هزینه داره سیفون بکشن؟
‫لعنتی.
‫- چیه؟ ملحفه‌های تمیز رو گذاشتی تو دسته کثیفا؟ ‫- باشه، آروم باش.
‫درست انجامش بده. می‌دونی چجوری.
‫هی! داری چیکار می‌کنی؟
‫- دارم فکر می‌کنم. ‫- مشروب خوردی، با عواقبش کنار بیا.
‫می‌دونم، دارم میرم. ‫همیشه خدا شاکیه.
‫- هنوز اینجایی؟ بجنب! ‫- تقریباً تموم شده.
‫اینجا جای منه، برو کنار.
‫- تموم شد! ‫- هنوز نه!
‫بجنب، وقت نداریم. ‫مسافرا رسیدن.
‫زود باش دیگه، تندتر.
‫وای، کتم!
‫- کجاست؟ ‫- نمی‌دونم، یه کابین.
‫بریم برش داریم.
‫چه فکر خوبی.
‫- کجا میری؟ ‫- یه لحظه!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫- دارم پیاده میشم! ‫- کشتی داره میره!
‫- کجاست؟ ‫- تو قسمت عقب!
‫پیداش کردم، بریم!
‫- لعنتی. ‫- ولش کن، از انبار میریم.
‫لعنتی، اخراجمون می‌کنن.
‫نه، نمی‌کنن.
‫کشتی رفته، کسی نمیاد.
‫اگه بیان تو، بدبخت میشیم.
‫اینجا فرست کلاسه. ‫کسی مزاحممون نمیشه.
‫شامپاین!
‫فکر کنم قراره بمونیم.
‫ویسکی.
‫بیا، اینو بگیر.
‫- ماریلو! ‫- خیلی زیاد خوردم، فکر کنم دیگه بسمه.
‫مجبور نیستی مشروب بخوری.
‫فقط یه چیزی واسه ژوستین. ‫به سلامتیش می‌خوریم.
‫همینه دیگه زندگی. من شامپاین می‌خورم.
‫باشه، پس منم می‌خورم. فقط یه قلپ.
‫اگه یه ساعت پیش،
‫یکی می‌گفت: ‫"شما تو کشتی می‌مونید
‫و موقع حرکت بیرون نمیاید!"
‫حسابی قاطی می‌کردیم.
‫مرسی.
‫- الانشم تو دردسر افتادیم. ‫- آب که از سر گذشت، چه یه وجب چه صد وجب.
‫ما که کارمون تمومه.
‫بدترین حالت چیه؟ اخراج میشیم؟
‫خب، اینم از زندگی.
‫حداقل خوش گذروندیم.
‫به سلامتی ژوستین!
‫دوباره!
‫ولی زیاد سر و صدا نکنید.
‫نگران نباش، مشکلی نیست!
‫آروم باشید بچه‌ها.
‫خیلی باحاله!
‫ژوستین خیلی خوشگله!
‫- آره واقعا! ‫- آره.
‫می‌دونستی اون یه پسره؟
‫آره، ژوستین پسره.
‫اینجوری نگو.
‫ژوستین بین‌جنسی به دنیا اومده.
‫یعنی: موقع تولد جنسیت مشخصی نداشته.
‫دکترها تصمیم گرفتن که اون پسره.
‫ولی ژوستین یه زنه.
‫شوخی می‌کنی؟
‫چرا باید شوخی کنیم؟
‫داداشم تو مدرسه می‌شناختش.
‫و ژوستین خودش با این قضیه کنار اومده.
‫راست میگه.
‫اون با این موضوع مشکلی نداره. ‫پس نباید بگی اون پسره.
‫ماکارون، شامپاین.
‫چه لاکچری! دیگه چی؟
‫وقتی نادژ بفهمه ‫که ما اونجا نیستیم...
‫حسابی قاطی می‌کنه.
‫باید یواش‌تر حرف بزنیم.
‫- نادژ اینجا نیست. ‫- پشت در گوش نمیدن.
‫پس خیالمون راحته.
‫بار آزاد.
‫- وای چقدر شکمو! ‫- لعنتی!
‫کسی آب می‌خواد؟
‫- یکی می‌خواد. ‫- تشنشه.
‫چه خوب.
‫- اگه برنگردیم چی میشه؟ ‫- یعنی چی؟
‫میریم پورتسموث
‫و دیگه برنمی‌گردیم اوسترهام. ‫تو انگلیس می‌مونیم.
‫- تو انگلیس چیکار کنیم؟ ‫- ماجراجویی!
‫ماجراجویی، من هستم. ‫اکی منو داری.
‫تو چی؟
‫معلومه که تو هستی، تو تو ‫دمای منفی ۴۰ درجه شنا می‌کنی.
‫تو تنهایی. من بچه دارم، ‫اون جیمی رو داره، ما پول هم نداریم.
‫از بانک دزدی می‌کنیم.
‫- جدی میگی؟ ‫- آره!
‫نه، نمی‌دونم.
‫باحال میشه یه کار خطرناک ‫و ممنوعه انجام بدیم...
‫- این کافی نیست؟ ‫- هیجانش کمه.
‫بچرخ!
‫بیاید. بیاید دخترا.
‫نزدیک‌تر. اینجا.
‫یه دونه دیگه.
‫قیافت رو نگاه کن!
‫من بهترشو دارم.
‫ادامه بده، بگیر.
‫فکر کنم داره ازمون فیلم می‌گیره.
‫ادامه بده.
‫چراغ روشنه.
‫ادامه بده.
‫می‌دونید چیه؟ امروز چهارم آوریله.
‫و هر چهارم آوریل،
‫میگم که دور هم جمع شیم.
‫- بدون مردا. ‫- معلومه.
‫همینجا قرار میذاریم. تو کشتی.
‫تنها میایم، ‫انگار همدیگه رو نمی‌شناسیم،
‫و شب رو اینجا می‌مونیم، ‫تو فرست کلاس. قبوله؟
‫- و تو حساب می‌کنی. ‫- آره حساب می‌کنم! یعنی...
‫یه کم پس‌انداز دارم و...
‫موزیک گوش میدیم...
‫می‌رقصیم، درباره زندگی‌هامون حرف می‌زنیم.
‫حرف از زندگی‌هامون شد...
‫اگه تو میخوای باشه، ولی من نمیام.
‫چرا نه؟
‫مجبور نیستی همه چیز رو بگی.
‫♪ Song: La vie qu'on mene ♪ ‫♪ Artist: Ninho ♪
‫چی شده؟
‫من میخوام که...
‫خیلی دوست دارم که
‫دوست بمونیم.
‫که هیچوقت همدیگه رو از دست ندیم.
‫متوجه منظورم میشی؟
‫این دفعه تو اکی منو داری
‫خیلی لوس میکنی! بیا بریم سیگار بکشیم.
‫شما دوتا برید. من میمونم استراحت کنم.
‫- تو میای. ‫- من سیگار نمیکشم!
‫نه، تو باید بیای.
‫خسته‌ام.
‫چقدر رو مخی تو.
‫ماریان؟
‫ماریان.
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫داری میری انگلیس؟
‫چه سوال مسخره‌ای، معلومه که میری.
‫حالت خوبه؟
‫شارلین، ماریان.
‫ما قبلاً همدیگه رو دیدیم. ‫سال نوی روسی خونه گرگوار.
‫شب بخیر، لویی-دو.
‫کریستل.
‫- ما داریم میریم. ‫- شنیدم، درباره پدرت.
‫ما نیویورک بودیم. ‫میدونی که خیلی دوستش داشتم.
‫قبلاً با کشتی رفتی؟
‫از قطار قشنگ‌تره.
‫ببخشید، ما باید بریم.
‫بیا یه آبجو با ما بخور.
‫- نه، چون... ‫- یا هر چی دوست داری، ولی بیشتر آبجو داریم.
‫نه، ما داریم میریم.
‫کجا؟
‫باید بریم.
‫صبر کن. خیلی وقته که رفتی.
‫راسته که داری یه کتاب ‫درباره خدمتکارها مینویسی؟
‫دوستت چی میگه؟
‫تو داری یه کتاب درباره خدمتکارها مینویسی؟
‫میشه توضیح بدی؟
‫آره، بیا. برات توضیح میدم.
‫بیا.
‫فکر کنم حسابی گند زدی.
‫گوش میدم.
‫ادامه بده، دارم گوش میدم.
‫خب ببین.
‫من یه نویسنده‌ام.
‫یه نویسنده؟
‫من یه نویسنده‌ام.
‫من کتاب مینویسم.
‫دارم درباره بیکاری مینویسم،
‫فقر،
‫بحران.
‫میخواستم از نزدیک درک کنم.
‫چطور باید برای بدست آوردن کار تلاش کنی.
‫میخواستم بفهمم
‫شما چطور زندگی میکنید. ‫میخواستم خودمم تجربه‌اش کنم.
‫با شما.
‫- کریستل. ‫- به من دست نزن.
‫- میشه یکی بکشم؟ ‫- نه، نمیشه.
‫من این کار رو میکنم تا مردم بفهمن ‫چه حس و حالی داره.
‫- که بفهمن؟ ‫- آره.
‫عالیه! الان باید ازت تشکر کنم؟
‫تو واقعاً کی هستی؟
‫کجا زندگی میکنی؟
‫واقعاً چقدر درآمد داری؟ ‫بگو، چقدر؟
‫اون شوهری که ولت کرد، ‫راست بود؟
‫میدونی چی هستی؟
‫تو یه آدم دروغی هستی.
‫تو هیچی نیستی. از منم کمتری،
‫یه خدمتکار.
‫تو از اونم بدتری.
‫تو مایه خجالتی.
‫تو همه رو تحقیر کردی.
‫وانمود کردی چیزی هستی که نیستی.
‫این اشک‌هات واسه چیه؟
‫الکی، مثل بقیه چیزات.
‫ولی دوستیمون واقعی بود.
‫گمشو.
‫شنیدی چی گفتم؟ گمشو.
‫برو به درک!
‫تو به درد هیچی نمیخوری، فقط گمشو.
‫تو دروغگویی!
‫برو، گمشو.
‫وقتی ماشینت رو بهم قرض دادی،
‫که پسرم رو به اون جشن تولد ببرم.
‫خیلی خوب بود. ‫بابای بچه تو کار صدف بود.
‫من تنها مرد بودم،
‫داشتم با مامان‌های بچه‌ها حرف میزدم.
‫ازم پرسیدن چیکار می‌کنم، ‫منم گفتم:
‫"یه شرکت دارم."
‫پرسیدن: "چه شرکتی؟"
‫احساس خریت کردم، ‫واسه همین درباره ون پیتزایی حرف زدم.
‫فکر می‌کنی گند زدم که اینو گفتم؟
‫خراب کردم؟
‫آره؟
‫نه، گند نزدی.
‫خوبه.
‫چون مامان بچهه، ‫زن اون یارو که صدف می‌فروشه،
‫داره بهم یه فرصت میده.
‫خلاصه میگم که متوجه بشی.
‫خوشحالم برات.
‫برام خوشحالی؟
‫پس نفهمیدی.
‫ما با هم رابطه داریم.
‫از الان نمی‌تونیم زیاد همو ببینیم.
‫عصبانی نیستی؟
‫ناراحت نیستی؟
‫چرا، ناراحتم.
‫می‌خواستم تشکر کنم.
‫ممنون، ‫میشل و ریچارد تورلاویل.
‫ممنون، سدریک مارسین.
‫ممنون، آلیسیا آلونسو.
‫ممنون، ژوستین لوروا.
‫ممنون، لوسی سالون.
‫تنها کسی که مچ منو گرفت.
‫کسی که می‌تونست همه چیزو خراب کنه، ‫ولی پشتمو گرفت.
‫ممنون، نادژ پورتور.
‫می‌بینمت اون پشت.
‫که قایم شدی اون پشت.
‫می‌تونم یه چیزی بگم؟
‫ماریان.
‫یه تشکر بزرگ. که تو تیم من بودی.
‫وقتی اومدی بهم گفتی ‫که نویسنده‌ای،
‫قسم می‌خورم...
‫داشتم از صندلی می‌افتادم.
‫عجب کلکی هستی تو.
‫باورنکردنیه.
‫ممنون، ‫چون چیزی که نوشتی حقیقت محضه.
‫فکر می‌کنم مردمی که الان ‫سوار کشتی میشن،
‫دیگه مثل قبل نگاه نمی‌کنن.
‫حداقل امیدوارم اینطوری باشه.
‫بیشتر بهمون احترام میذارن. این مهمه.
‫پس واقعاً ممنون.
‫بین دو دنیا
‫تقدیم به ژوزف ‫امیدوارم از خوندنش لذت ببری
‫- خیلی ممنون. ‫- مرسی.
‫- هی، خل و چل! ‫- چطوری؟
‫سه تا آوردم.
‫باید بهم می‌گفتی. ‫خودم بهت می‌دادم.
‫شوخی می‌کنی؟ با این همه که خریدم، ‫ورشکست می‌شدی.
‫همه دارن می‌خرنش.
‫اولیش برای پاتریشیاست.
‫نمی‌شناسیش.
‫مثل خواهرمه.
‫مرسی.
‫صبر کن. ببخشید، الان برمی‌گردم.
‫ماریلو!
‫خوشحالم که اینجایی!
‫تراکتور؟
‫گواهینامه‌تو گرفتی!
‫آره.
‫داریم میریم شام. ‫میای؟
‫پر از آدماییه که می‌شناسی.
‫میشل، نادژ، ژوستین هستن. بیا.
‫اومدم برای کریستل. ‫می‌خواد ببیندت.
‫واقعاً؟
‫منم می‌خوام ببینمش.
‫کی می‌تونم؟
‫قطارم فرداست.
‫الان می‌بیندت.
‫تو اوئیسترهام.
‫نمی‌تونم الان برم، نه الان.
‫نمی‌تونم برم اوئیسترهام.
‫اگه نری، دیگه نمی‌بینیش.
‫خودت می‌دونی.
‫سلام، کریستل.
‫سلام.
‫می‌خوای یکی؟
‫دوباره ترک کردی؟
‫چه شیک شدی.
‫خوشحالم که هنوز گردنته.
‫کتابمو گرفتی؟
‫آره.
‫فکر کردم شاید نقل مکان کردی چون...
‫نه. همینجام، خودت که می‌بینی.
‫خوندیش؟
‫خوندم.
‫نمیشه سرزنشت کرد.
‫کارتو کردی.
‫میای با ما؟
‫یه ساعت و نیم،
‫بعد برت می‌گردونیم ‫پیش دوستات.
‫می‌خوایم ببینیم ‫هنوز بلدی دستشویی تمیز کنی.
‫نه! اصلاً منطقی نیست.
‫- این ... ‫- چی؟
‫چرت و پرته. کریستل، خودت می‌دونی.
‫آره، حق با توئه. ‫هرکی جای خودش.
‫ماریلو!
‫کریستل!
‫ماریلو!
‫لطفاً نگو "به زودی می‌بینمت".
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.