..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫[براساس مجموعه کتاب‌های آیوی و بین] ‫[نوشته آنی باروز و سوفی بلکال] ‫[انتشار توسط کرونیکل بوکز ال.ال.سی]
‫بذار ببینم. هووم.
‫جوز هندی، دانه...
‫مامان، ما سوسک کوچینی یا فلفل تمساح یا دانه رازیانه داریم؟
‫برای تکلیفت می خوای؟
‫بیا. بیا.
‫الآن بر می گردم.
‫بله، موافقم. قدرت تخیل خیلی مهمه.
‫بعدا جریان قورباغه رو بهم بگو.
‫وقتی پیداش کردیم، مرده بود، اما مرگش بیهوده نبود.
‫قراره یه عنصر مهم توی یه برنامه ارزشمند بشه.
‫تو خودت هم یه عنصر مهم توی یه برنامه ارزشمندی.
‫نه، تو نه. تو فقط یه دانشجوی ارشدی. اَیی!
‫به نظرتون این خوبه؟ ‫ "مدیر باکفایت ما."
‫به نظرم بی نظیره، عزیزم. ادامه بده.
‫ "باعث افتخارمه که بهتون خوش‌آمد بگم..."
‫یا بهتره بگم "مفتخرم"؟
‫بنده مفتخرم که بهتون خوش‌آمد بگم...
‫نه.
‫این حق منه؟
‫بین! مراقب باش!
‫باید برم!
‫بین! خب، حداقل یه کم نون تست بخور.
‫می تونم یه کم کره و مربای توت فرنگی ‫که دوست داری هم روش بریزم.
‫ بین، ناهارت یادت نره. ‫- اوه، آمم...
‫- بین، ناهارت. ‫- بین، موقع سرکار رفتن، نانسی رو هم می رسونم.
‫- می تونم تو رو هم برسونم. ‫- نباید دیر برسم.
‫لئو، زود باش.
‫سلام، آیوی.
‫سلام، آیوی. برای مدرسه دیرت نشه.
‫اگه تو خونه درس می خوندی، الآن رسیده بودی.
‫سلام، خانم ترنتز.
‫اون طرف رو نگاه کن، داتسی. اون طرف رو نگاه کن.
‫- سلام، آیوی! ‫- سلام، بین!
‫باید بریم!
‫باید یه چیزی از خانم آروبا تِیت بپرسم، و اگه دیر برسیم اجازه نمی ده
‫خدانگهدار، آیوی!
‫بین، هنوز لباس خواب تنته!
‫این صدای چیه، داتسی؟
‫وای، دختر کوچولوهان!
‫2دقیقه مونده تا زنگ بخوره.
‫بین!
‫روز خوبی داشته باشید، بچه ها.
‫و سعی کنید بزرگ بشید.
‫نانسی.
‫چرا شلوارش رو پرت می کنی؟
‫- نمی شد بدی دستش؟ ‫- خب اون خیلی دوره.
‫- یه کم مهربون تر باش. ‫- خب مهربون بودم دیگه.
‫آدم های مهربون شلوار پرت نمی کنن.
‫بدو! دنبالم بیا.
برو بهت میرسم
‫مطمئنی می تونی بری اون تو؟
‫هووم...
‫آره. درش بازه.
‫خیلی خب، باشه.
‫هووم...
‫آیوی...
‫بین؟
‫ببینم تو چیز غیرعادی حس نمی کنی؟
‫دکمه های لباس خوابم یه جورایی زیر این شلوارم داره اذیتم می کنه
‫نباید دیر برسیم، آیوی.
‫مخصوصا امروز، چون می خوام بپرسم می ذاره کنار هم بشینیم؟
‫سلام، ونسا. [ونسا]
‫من یه رباتم.
‫من به درد سبزیجات نمی‌ ورم.
‫[دوسِت] من به درد سبزیجات نمی خورم.
‫من به درد سبزیجات نمی خورم.
‫[زوزو] - [اِما]
‫[لئو] - [اِریک]
‫[پِیزلی]
‫[خانم آروبا تِیت]
‫زنگ دومه. همگی بشینید سرجاتون.
‫امروز کلی کار داریم.
‫تو موفق شدی، بین. باریکلا.
‫آخه آیوی کمکم کرد، خانم آروبا تِیت.
‫و آیوی و من... یعنی، آمم... من و آیوی...
‫ببخشید، بین. دوسِت، لطفا ‫سطل زباله رو از روی سرت بردار.
‫دستگاه خاموش شد.
‫اِریک، لطفا اون کاغذ مچاله شده ها رو بنداز توی سطل زباله
‫خب، دانش آموزهای زرنگ من،
‫- قلموی نقاشی. ‫- مدادهاتون رو حاضرکنید.
‫امروز یه کلاس جالب داریم.
‫من و آیوی...
‫می خواستیم بدونیم امروز می تونیم پیش هم بشینیم؟
‫هووم.
‫فکر کنم شما 2تا با هم یه تیم عالی می شید.
‫اما اگه حرف بزنید، مجبور می شم جداتون کنم.
‫من قول می دم ساکت بمونم.
‫- باشه. امروز رو بهتون اجازه می دم. ‫- آخ جون!
‫- متشکرم! ‫- شما بهترینید، خانم آروبا تِیت.
‫لئو، لطفا برو پیش اِریک بشین.
‫- ایول. ‫- اون ها کی با هم دوست شدن؟
‫ "شما 2تا با هم یه تیم معرکه می شید."
‫- دهنت رو ببند، دوسِت! ‫- بین؟
‫مگه همین حالا قول ندادی؟
‫و، دوسِت، الآن همتون باید ساکت باشید، درسته؟
‫همگی یادشون مونده که دفترهاشون رو بیارن؟
‫قبلا درباره خزندگان دریایی ما قبل تاریخ صحبت کردیم.
‫کی اسم این رفیقمون رو یادشه؟
‫اون یه بیناسوره! فرار کن تا زنده بمونی!
‫دوسِت، این دومین بارـه.
‫باید بری روی زیرانداز وقفه بشینی، ‫پنج دقیقه دیگه می‌تونی بهمون ملحق شی.
‫الاسموساروس!
‫بله. آفرین بچه‌ها.
‫و الاسموساروس ها چی شدن؟
‫منقرض شدن!
‫انگار دیر رسیدی.
‫حس نمی‌کنی دیر شده؟
‫تنبیه میشی.
‫اون پاپیون‌هات عجیب غریبن، ‫و دارن به شخصیتت غلبه می‌کنن.
‫تو که شعار منو می‌دونی، ‫ "فداکاری برای موفقیت."
‫کفشات خیلی تو چشم هستن. ‫نقض قوانین لباس مدرسه!
‫نقض قوانین سروصدا در مدرسه!
‫بعد از مدرسه می‌بینمت!
‫[خانم نوبل]
‫صبح بخیر، خانم آروبا تِیت.
‫صبح بخیر.
‫صبح بخیر، بچه‌ها.
‫صبح بخیر، خانم مدیر!
‫خب، حالا خواهیم دید.
‫رئیس شورای دانش‌آموزی ‫دوره‌ی راهنمایی‌مون، اعلامیه‌های...
‫شب برنامه‌ریزی تحصیلی رو ‫بین شما پخش می‌کنه.
‫حتما شب به یاد موندنی میشه.
‫- اوهوم. ‫- صمیمانه امیدواریم همگی شرکت کنید.
‫هه. به همین خیال باش.
‫با شروع سال تحصیلی جدید،
‫شب برنامه‌ریزی تحصیلی، ‫یک فرصت آموزشی بسیار عالیه
‫- تا یاد بگیرید انتظارات شما... ‫- آموزشی.
‫از نمرات‌تون چیه، ‫و همینطور ابزار پیشرفت‌تون...
‫کمکم کن! ‫کمکم کن!
‫...چه چیزهاییه.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- دارم چک می‌کنم ببینم
‫یادداشت محرمانه‌ای ‫از طرف زندانی‌ها هست یا نه.
‫خانم نوبل همه‌ی بچه‌های بد رو ‫توی کمدش زندونی می‌کنه.
‫اینا اشعه ایکس دارن.
‫شما دو نفر!
‫خیلی پرحرفید.
‫آیوی، ازت می‌خوام جات رو عوض کنی و ‫بری پیش پِیزلی بشینی، لطفا.
‫بین، این دومین بارته، عزیزم.
‫- باید پنج دقیقه روی زیرانداز وقفه بشینی. ‫- چشم.
‫ممنون.
‫بیا، نانسی.
‫شب برنامه‌ریزی تحصیلی منتظر کسی نمی‌مونه!
‫دلم خنک شد.
‫خیلی‌خب.
‫بیاید درمورد دایناسورها حرف بزنیم.
یک
دو
سه یک
دو چهار
سه چهار.پنج
چهار
‫- آیوی، من چهار بار رفتم! ‫- منم پنج بار.
‫- تو چی، ونسا؟ ‫- من شش بار و نصفی.
‫من تا حالا توی مدرسه تو دردسر نیوفتاده بودم.
‫- بابام میگه دردسر اسم مستعار منه. ‫- یازده.
‫ببین، دوازده بار!
‫- آفرین، زوزو! ‫- دوازده بار پشت سر هم. رکورد زدم.
‫آیوی تو چندبار می‌تونی؟
‫باید یه کاری بکنی. ‫نمیشه که همه‌ش همینجوری بشینی.
‫میخوای دوباره حرکت چرخشی منو ببینی؟
‫نه، نوبت آیوی‌ـه.
‫نظرت درمورد سه تا حرکت چرخشی ‫و یه حرکت گرد کردن چیه؟
‫اون دیگه چه کوفتیه؟
‫می‌دونستم. حرکت چرخشی رو بیخیال.
‫ما یه موقعیت اضطراری داریم.
‫آیوی، اون فقط یه هواکش‌ـه. ‫نه یه موقعیت اضطراری.
‫من دارم درمورد اون مه سفید حرف میزنم. ‫مگه اونو نمی‌بینید؟
‫من یه جورایی می‌بینمش.
‫نه، من نمی‌بینم.
‫بیا بریم، اِما. وگرنه دیرت میشه.
‫- فکر کنم یه چیزی دیدم، زوزو. ‫- نه، ندیدی.
‫امروز صبح وقتی رفتیم اون تو،
‫احساس کردم یه مه سرد منو احاطه کرد.
‫یه صدا هم شنیدم،
‫و موهای دستم سیخ شد.
‫یه چیزی درست نیست، بین.
‫بعدشم که هردومون اون صدای ‫تق تق عجیب رو شنیدیم.
‫مثل صدای بچه‌هایی که تو کمد خانم نوبل زندونی ‫هستن و بهم علامت میدن، "کمکم کن. کمکم کن."
‫نه.
‫صداش اینجوری بود: ‫تیک، تاپ، تیک، تاپ، تیک.
‫اون یه روحه.
‫یه روح؟
‫اون دستشویی تسخیر شده‌ست.
‫زنگ دومه؟
‫بدو، آیوی!
‫پِیزلی، اینو بفرست برای بین.
‫پیس.
‫اِریک.
‫- اوه، اِریک، عزیزم. ‫- ببخشید، خانم.
‫لئو.
‫[بیا دستشویی کارت دارم. همین الان]
‫ببخشید، خانم آروبا تِیت؟ ‫میشه اجازه بدید برم دستشویی؟
‫البته. ده دقیقه دیگه وقت دارید، بچه‌ها.
‫ببینیم می‌تونیم این فصل رو تموم کنیم.
‫میشه اجازه بدید منم برم دستشویی؟
‫حتما.
‫به محض اینکه آیوی برگشت.
‫صبر میکنم. ولی دیگه نمی‌تونم.
‫اوضاع خیلی بده، باید برم، خانم آروبا تِیت.
‫واقعا بده! خیلی خیلی بده!
‫وضعیت قرمزه! هشدار شماره 12!
‫اصلا بالاترین هشدار ممکن!
‫داریم دنبال چی می‌گردیم؟
‫یه دریچه‌ی مخفی.
‫ما باید دروازه‌ای که ارواح ازش واسه وارد شدن ‫به اینجا استفاده می‌کنن رو پیدا کنیم.
‫ارواح؟ یعنی بیشتر از یه دونه‌ست؟
‫این واسه پیدا کردن چیزای مخفی درست شده.
‫اینجاست.
‫خونابه‌ی روح.
‫این دروازه‌ی ارواحه، بین.
‫یعنی چی اون پایینه؟
‫ارواح، ما برای صلح اومدیم.
‫ارواح، شما اینجایید؟
‫ما نمی‌خوایم بهتون صدمه بزنیم.
‫وحشتناکه. ولی من مشکوک شده بودم.
‫بالای سرشون دستشویی ساختیم.
‫به نظرت خیلی زیادن؟
‫امکانش هست.
‫ممکنه یه ارتش کامل ‫از ارواح وجود داشته باشه.
‫شایدم یه دونه باشه. ما که دقیق نمی‌دونیم.
‫تو! برگرد ببینم...
‫قایم شو!
‫همونجا وایسا!
‫برگرد سر کلاست.
‫بیدار شید، بیدار شید، ‫کوچولوهای عزیز و قشنگ من.
‫می‌دونستم. ‫اون تو کمدش بچه داره.
‫دیشب خوب و راحت خوابیدین؟
‫سلام، عزیزای دلم.
‫حتما راز قدرتش این کفش‌هاست.
‫من چقدر عاشق بوی چرم و
‫پر و بدلیجات درخشانم.
‫راز خوش لباس بودن من، کفش‌هامه.
‫و راز کفش‌هام
‫اینه که هیچکس خبر نداره که شما اینجایید.
‫توی این کمد نظامی، از آتش و سیل هم در امانید.
‫مدیرمون آدم عجیبیه.
‫حالا ببینم کدوم یکیتون خوش‌شانسید؟
‫هوم؟
‫ما بردیمُ ما بردیم، چلوکبابُ... ما خوردیم.
‫وای.
‫یه کم تنگه.
‫اوه.
‫ولی هنوز راحته.
‫سلام؟ سلام؟
‫گوش کنید، بچه‌ها.
‫آیوی خبرای خیلی مهمی داره.
‫امروز صبح، ‫من و بین یه چیز مهم کشف کردیم.
‫دستشویی معلم‌ها یه دروازه به دنیای مُرده‌ها داره.
‫هان؟
‫منظورش اینه که دستشویی تسخیرشده‌ست.
‫منم قبلا شنیدم. واقعا اتفاق میوفته.
‫مدرسه‌مون روی یه قبرستون قدیمی ساخته شده.
‫یه گورستان.
‫من حرفتو باور نمی‌کنم.
‫- میشه بریم ببینیم؟ ‫- میشه، ولی این یه وضعیت ناپایدارـه،
‫و ما نمی‌تونیم امنیت‌تون رو تضمین کنیم.
‫می‌دونستی ارواح دل و روده‌شون ریخته بیرون؟
‫و اونا مغز خام می‌خورن.
‫اون زامبیه، نه روح.
‫اینجا خیلی بو میده.
‫مثل... بوی مرگ.
‫فقط چون بوی مرگ میده، ‫دلیل نمیشه که بگیم تسخیرشده‌ست.
‫اوهوم.
‫هیــس!
‫به دروازه نگاه کنید.
‫دروازه‌ای به دنیای ارواح.
‫دری به سوی اسرار غیرقابل درک!
‫هان؟
‫غیر چی؟
‫غیرقابل چی؟
‫منظورش اینه که ارواح از اینجا وارد میشن.
‫- آهان. ‫- این فقط یه لوله فاضلاب زنگ زده‌ست.
‫اونا عصبانی هستن؟
‫اونا مجبورن سرگردون، ‫بی‌قرار و بدبخت باشن،
‫و دنبال انتقام از اونایی هستن ‫که مزاحمشون میشن.
‫اونا الان اینجان؟
‫من که هیچ روحی نمی‌بینم.
‫چون دلت نمی‌خواد ببینی‌شون.
‫حالا میشه بریم، اِما؟
‫من سه ساله به این مدرسه میام، ‫و تا حالا هیچ روحی ندیدم.
‫همچین چیزی وجود نداره.
‫بعضی وقتا حس کردن یه روح خیلی راحته.
‫مثل یه باد سرده که ازت می‌گذره.
‫ما اومدیم تا به مشکل شما رسیدگی کنیم،
‫و به عنوان دوست از شما بخوایم، ‫که از ما انتقام نگیرید.
‫اگر موافقید، ‫لطفا فقط یه ضربه‌ی کوچیک بزنید.
‫خب...
‫تا حالا شما رو برای یاد گرفتن ‫تفریق دو رقمی، انقدر آماده ندیده بودم.
‫بد نیست حضور و غیاب کردن رو هم ‫یاد بگیرید، خانم آروبا تِیت.
‫من ایشون رو پیدا کردم ‫که تو بوته‌ها قایم شده بود.
‫ممنون، خانم نوبل. ما تازه ‫همین الان می‌خواستیم کلاس رو شروع کنیم.
‫اوه.
‫هووم.
‫زوزو، چی شده؟
‫دستشویی.
‫باشه، عزیزم. دستشویی چی شده؟
‫اون... اون... اون تسخیرشده.
‫زوزو، می‌دونم که ترسیدی.
‫ولی از یه چیزی مطمئنم، ‫مطمئنم دستشویی تسخیر نشده.
‫چرا شده!
‫ما صداشونو شنیدیم.
‫حسشون کردیم.
‫یه دروازه هم وجود داره.
‫ارتش ارواح داشتن صدامون میزدن!
‫ارتش هم دارن؟
‫به نظر میاد یه نفر برات ‫یه داستان خیلی ترسناک تعریف کرده.
‫کسی برات داستان ترسناک تعریف کرده؟
‫کار اون بود!
‫- آیوی؟ ‫- اون گفت یه روح توی دستشویی دیده،
‫و اون عصبانیه چون مدرسه‌مون ‫روی یه قبرستون ساخته شده،
‫و اونا میخوان بیان ازمون انتقام بگیرن!
‫آیوی، تو واقعا این چیزا رو گفتی؟
‫دقیقا که اینجوری نگفتم.
‫داشتن قوه‌ی تخیل خوبه، ‫و آیوی، تو قوه‌ی تخیلی بالایی داری.
‫ولی ما باید از تخیلاتمون ‫مسئولانه و محترمانه استفاده کنیم.
‫ما که دلمون نمی‌خواد ‫کسی رو بترسونیم، مگه نه؟
‫آره، آیوی. این کارت خیلی بد بود.
‫میشه همه به هم قول بدیم ‫که دیگه درمورد ارواح حرف نزنیم؟
‫بله، خانم آروبا تِیت.
‫آیوی، تو هم قول میدی، عزیزم؟
‫نه. اون دستشویی تسخیرشده‌ست.
‫خانم آروبا تِیت خیلی عصبانی شد. ‫دیگه ازم متنفرـه.
‫نه، متنفر نیست. به نظرش تو باهوشی.
‫هرچند بهتر بود می‌گفتی ‫دستشویی تسخیر نشده.
‫بزرگ‌ترها دوست دارن باهاشون موافق باشیم.
‫امروز دوبار توی دردسر افتادم، بین.
‫دوبار.
‫مجبور شدم روی زیرانداز وقفه بشینم.
‫فکر کنم اصلا تقصیر من شد.
‫مثلا قرار بود من هوات رو داشته باشم، ‫ولی به جاش تو هوای منو داشتی.
‫من همیشه دردسر درست می‌کنم.
‫اگه دلت نمی‌خواد دیگه با من ‫دوست باشی، من درک می‌کنم.
‫شوخیت گرفته، بین؟ ‫بدون تو اصلا خوش نمی‌گذره.
‫♪ آیوی افتاده تو دردسر ‫زرنگ خانم افتاده تو دردسر ♪
‫♪ و خانم دردسرساز هم ‫افتاده تو دردسر ♪
‫ها ها!
‫دهنتو ببند، لئو!
‫دارم شوخی می‌کنم. ‫خوشحالم که اخراج نشدین.
‫قرار هم نبود اخراج بشیم.
‫خودشه.
‫این کاریه که باید انجام بدیم.
‫اخراج بشیم؟
‫نه، ارواح رو اخراج کنیم، ‫و برشون گردونیم به قبرهاشون.
‫بیا بریم، بین. ‫باید بریم نقشه بکشیم.
‫یه نقشه‌ی اخراج.
‫صبر کنید!
‫منم بدم نمیاد چندتا روح رو اخراج کنم.
‫اگه کمک خواستید، خبرم کنید.
‫باشه. فردا نقشه‌مون رو بهت میگیم.
‫شاید.
‫به کسی نگیا، باشه؟
‫خداحافظ، لئو!
‫شاید؟
‫ "مدیر درخشانمون رو بهتون معرفی میکنم..."
‫معنیش میشه نورانی.
‫باشه، "مدیر خوش‌صحبت."
‫نه تنها باید خانم نوبل رو معرفی کنم، ‫بلکه ازم خواسته شعر پایانی رو هم بخونم.
‫من تا آخر مراسم بالای استیج هستم.
‫واقعا باید بالاتر از صِفاتم باشم.
‫بله، صفات خیلی مهمه.
‫به پیش، ‫ای عالمین فرهیخته‌ی مکتب مکتبی.
‫این اصلا جواب نمیده.
‫چی جواب نمیده؟ ‫خیلی هم مناسب یه... کلاس هفتمیه.
‫من که اصلا شبیه ‫یه کلاس هفتمی نیستم، هستم؟
‫چون کلاس هفتمی‌ها ‫گوشاشونو سوراخ کردن، ولی من نه.
‫عزیزم، من فقط می‌خوام ‫یه بخش کوچیک ازت انقدر زود بزرگ نشه.
‫و فعلا با لاله‌ی گوشِت شروع کردم.
‫بذار یه چیزی بهت بگم، عزیزم.
‫من چندتا گوشواره‌ی گیره‌ای ‫خیلی خوشگل دارم که می‌تونی ازم قرض بگیری.
‫هوم.
‫یه حرکت آتش‌بس.
‫باشه، مامان. البته فعلا.
‫از الان تا 48 ساعت دیگه.
‫بعد از اون، برمی‌گردیم سر بحث همیشگی‌مون.
‫گوشواره گیره‌ای‌هام توی جعبه جواهراتمه.
‫جوز هندی.
‫دانه.
‫مقداری حشره‌ی مُرده.
‫پس قورباغه چی شد؟
‫نگهش داشتم. توی یخچاله.
‫مخمّر سنت جونز هم می‌خواد.
‫زگیل سنت جونز؟
‫این چیزا به این راحتیا گیر نمیاد.
‫وقتی اینجور چیزا رو نداشته باشم، ‫به جاش جوش شیرین اضافه می‌کنم.
‫ما فقط باید معجون رو بریزیم توی دروازه، ‫اونوقت ارواح ناپدید میشن!
‫خب، یه جورایی دلم براشون می‌سوزه.
‫از روح شدن متنفرم.
‫همه‌ش مجبوری توی قبرت بخوابی.
‫ولی می‌تونی نامرئی بشی ‫و مردم رو بترسونی.
‫ووو!
‫می‌دونی باید چیکار کنیم؟
‫فقط معجون کافی نیست، ‫ما باید یه مراسم کامل ارواح بگیریم.
‫- مثل یه مهمونی خداحافظی. ‫- آره!
‫ارواح عاشق مراسم هستن.
‫- اوهوم. ‫- می‌تونیم ورد بخونیم،
‫آهنگ بخونیم و دور دروازه بچرخیم.
‫فکر خوبیه. دیگه چی لازم داریم؟
‫آخرین عنصر هم...
‫اوه اوه.
‫موی دشمن که در نیمه شب قیچی شده.
‫حالا اینو از کجا بیاریم؟
‫هی، ورپریده!
‫مامان گفت ده دقیقه وقت داری تَن لَشتو
‫بیاری خونه و میز رو بچینی، ‫وگرنه اون میدونه با تو!
‫خب، "خاموشی" یعنی ‫رفتن به طبقه پایین ممنوع.
‫پشت سر هم آب خوردن ممنوع.
‫حرکت چرخشی زدن روی تخت ممنوع.
‫درست کردن عینک اشعه ایکس ‫و همزمان صحبت کردن با مرغ پلاستیکی ممنوع.
‫اوه، و سوال پرسیدن درمورد ‫موجودیت‌مون هم ممنوع. فهمیدی؟
‫من سه سوته خوابم میره، بابا.
‫این چیزا رو توی مدرسه یاد گرفتیم.
‫تا با چشمای خودم نبینم باور نمی‌کنم.
‫شب‌بخیر، وروجک.
‫جادوگر شگفت‌انگیز صدامو داری؟
‫جواب بده، آیوی.
‫بگیر بخواب، بین.
‫جدی دارم میگم.
‫آیوی هستم، ده، چهار. ‫در چه حالی دختر گریزلی؟
‫ساعتت رو برای ماموریت ‫ "تا دیروقت بیدار بمون" گذاشتی رو زنگ؟
‫سه تا ساعت گذاشتم. ‫عمرا اگه خواب بمونم.
‫- دریافت شد؟ ‫- تاییده.
‫ده، چهار. آلفا، چارلی.
‫- هروقت شروع کردی خبرم کن. ‫- حتما. تمام.
‫هوم.
آوامــووی
‫چقدر از موهاشو باید بچینم؟
‫چند تار مو یا یه تیکه مو؟
‫بذار ببینم.
‫- توی کتاب طلسم نوشته: "یه حلقه مو." ‫- یه حلقه چقدره؟
‫آمم...
‫شاید فقط یه ذره که متوجه نشه.
‫منم!
‫بین! بین! چی شد، بین؟
‫منم، بین!
‫- اینجا چه غلطی می‌کنی؟ ‫- منم!
‫چه خبر شده؟
‫تو داری چه غلطی می‌کنی، بین؟
‫آمم... هیچی. من هیچ‌کاری نمی‌کنم. ‫من، آمم... دارم تو خواب راه میرم!
‫زنگ بزنید به پلیس!
‫اون... اون یه خزنده‌ی چندشه! ‫داشت به سرم دست میزد!
‫بین، داری چیکار می‌کنی؟
‫نصفه شبه!
‫دلم می‌خواد از اینجا فرار کنم، ‫تازه، گوشامم هنوز سوراخ نکردین!
‫زنگ بزنید به پلیس! ‫زنگ بزنید به پلیس!
‫ما به پلیس زنگ نمی‌زنیم.
‫چرا بین لباس منو پوشیده؟
‫آمم... آمم...
‫تو.
‫برو بیرون، همین حالا!
‫- می‌تونم توضیح بدم... ‫- نمی‌خوام چیزی بشنوم. 446 من داشتم...
‫- آروم باش. ‫- من برگشتم، دیدم پشتم وایساده.
‫- یه ماسک زده بود، یه قیچی هم دستش بود. ‫- می‌دونم.
‫- لطفا، سعی کن دوباره بخوابی. ‫- لطفا بخواب، باشه؟
‫اصلا اون... اصلا اون چجوری اومد تو اتاقم؟ ‫من که درو قفل کرده بودم.
‫- باشه، باشه. آره، آره. ‫- من قفل درو درست می‌کنم. قفل درو درست می‌کنم.
‫می‌دونم چی می‌خوای بگی.
‫باشه. قفل در اتاق اونم درست می‌کنم.
‫آمم...
‫اون کلاه دزدا رو پوشیده بود!
‫پناه بر خدا!
‫بین! بین، اونجایی؟
‫عقاب فرود اومد.
‫نقشه‌مون درست پیش رفت.
‫ماموریت با موفقیت انجام شد.
‫چی؟ گیر نیوفتادی؟
‫مو رو گرفتم.
‫وای.
‫جوز هندی، دانه.
‫خب، خوبه.
‫"موی دشمن. حلقه‌ی دوستان ‫در تاریکی شب دروازه را مَسح می‌کند."
‫صبر کن!
‫قبلا این قسمتش رو ندیده بودم.
‫نوشته باید معجون رو توی تاریکی بریزیم.
‫- خب میرم چراغ‌ها رو خاموش می‌کنم. ‫- نه، شب.
‫توی تاریکی شب.
‫شب که نمی‌تونیم بیایم اینجا.
‫درا رو قفل می‌کنن، ‫نگهبان میاد و از اینجور چیزا.
‫نمیشه همین الان بریزیم و ‫ببینیم چه اتفاقی میوفته؟
‫لئو، این مثل علومه
‫باید دقیق باشیم ‫وگرنه یه فاجعه بزرگ رخ میده.
‫ما باید گزینه‌های دیگه‌ی اخراج رو بررسی کنیم.
‫یه کم تحقیق کنیم.
‫نحقیق کنیم؟
‫کجا باید این کارو بکنیم؟
‫بخاطر ارواح اومدین اینجا؟
‫نگران نباشید. ‫قول میدم به کسی چیزی نگم.
‫میشه بهتون ملحق شم؟
‫منم دلم می‌خواد به ارواح کمک کنم.
‫اوه، سلام، بین. ‫و سلام و سلام.
‫- دارید چیکار می‌کنید؟ ‫- تحقیق.
‫اوه.
‫- همه‌تون عمیقا در حال تحقیق هستین؟ ‫- اوهوم.
‫منم همینطور. آیوی حسابی هوامو داره. ‫البته از نوع خوبش.
‫خب، فکر کنم تو هم هوای آیوی رو داری، ‫البته از نوع خوبش.
‫یه سوال ازت داشتم، آیوی.
‫این بروشوری که آوردی خونه ‫میگه امشب شب برنامه‌ریزی تحصیلیه؟
‫می‌خوای به این مراسم بری؟
‫شب برنامه‌ریزی تحصیلی؟
‫شب.
‫تاریکی. دوباره افتادیم رو دور.
‫آره. وقتشه دیگه اخراجشون کنیم.
‫برو از مامان و بابات اجازه بگیر. ‫هر چی لازم داری هم بردار.
‫تو کتاب نوشته باید یه چیز ارزشمند باشه.
‫فقط راضیشون کن که بیای.
‫خداحافظ!
‫لئو، صبر کن منم بیام.
‫خیلی‌خب ‫عالیه. انگار قرار شد بریم.
‫انگار مراسمش خیلی هم معروفه.
بین کجا رفت؟
شرط میبندم داره یه کار خبیثانه میکنه
یا پلید. یا حتی
شرورانه
تو امشب کارتو عالی انجام میدی عزیزم
چطوره من این لغتنامه رو برات نگه دارم؟
نه ولش کن عزیزم. ولش کن
تو عالی خواهی بود
برو
‫- من شکلات تخته‌ای آوردم. ‫- عالیه.
‫اِریک؟ دوسِت؟ چی؟
‫اِما همه چیو به من گفت و مجبورم کرد ‫قول بدم که به کسی چیزی نگم.
‫- آره. ‫- منم فقط به دوسِت گفتم.
‫ولی لئو قبلا بهم گفته بود.
‫خب، حالا چیزایی که ‫قرار بود بیارین رو آوردین؟
‫اوهوم.
‫هی، شماها دارید چه نقشه‌ای می‌کشید؟
‫حتما خیلی بدبخت و بیچاره‌اید ‫که با بین می‌پرید.
‫ببینم، بلایی سر موهات اومده؟
‫انگار... یه طرفش کوتاه‌ترـه.
‫به محض اینکه چراغ‌ها خاموش شد، ‫همدیگه رو توی دستشویی می‌بینیم.
‫نذارید کسی شما رو ببینه.
‫اوهوم.
‫[مدرسه اِمرسون اِلیوت]
‫عصرتون بخیر، ‫یا بهتره بگم عصرتون پرتقالی.
‫- مامان میشه برم دستشویی؟ ‫- الان نه.
‫به عنوان رئیس شورای دانش‌آموزی ‫مدرسه‌ی اِمرسون اِلیوت،
‫یک موسسه‌ی تلفیقیِ ‫دوره‌های ابتدایی و راهنمایی...
‫- مامان، من باید برم! ‫- فکر می‌کردم دلت می‌خواد نانسی رو ببینی.
‫...به شب برنامه‌ریزی تحصیلی.
‫مامان!
‫الان نه. الان نه.
‫... بدون معلمین هوشیار مدرسه اِمرسون اِلیوت.
‫پس بیاید به افتخارشون یه کف مرتب بزنیم.
‫ "یه کف مرتب" ، اینو من بهش گفتم.
‫مگه حرف زدن نانسی تموم میشه.
‫آماده‌این؟
‫- آره. ‫- آره.
‫تو محشر شدی.
‫ممنون.
‫قبل از اینکه شروع کنیم، بیاید پیشکش‌های ‫زمینی‌مون رو جمع کنیم و بهشون اهدا کنیم.
‫باید هدایامون رو برای ارواح قربانی کنیم.
‫هدایایی که برامون واقعا ارزشمند باشن.
‫تو مطمئنی؟
‫روح اونم می‌تونه به عنوان ‫یه حیوون خونگی با ارواح اینجا زندگی کنه.
‫اوه! راستش، به نظرم بهتره این کار رو نکنی.
‫خب پس چجوری بفرستیمشون زیر زمین؟
‫ای ارواح، این هدایای ناچیز ما را بپذیرید!
‫کلاس درس یک محیط خاصه.
‫و همون اندازه که بچه‌های باهوش شما ‫از ما یاد می‌گیرن، ما هم از اونا یاد می‌گیریم.
‫برای من و همکارانم، ‫این کار واقعا شیرین و دوست داشتنیه
‫ممنونم.
‫ممنون، خانم آروبا تِیت.
‫بنده مفتخرم تا خوش‌آمد بگم به ‫مدیر عزیزمون خانم نوبل.
‫مدیری دقیق، کارآمد و بهتره بگم
‫به خاطر خوش‌پوش بودن پاهای ایشون...
‫رهبر معروف عابرین پیاده.
‫خب، خیلی خیلی ممنونم، ‫از خانم آروبا تِیت بابت این طرز فکرشون.
‫و حالا...
‫لحظه‌ای که همه منتظرش بودین.
‫حالا باید طلسم اخراج ارواح رو اجرا کنیم.
‫همه باید مثل من روی دروازه تمرکز کنید.
‫اوهوم.
‫خوبه. الان آماده شروع هستیم.
‫ای ارواح مدرسه‌ی اِمرسون اِلیوت.
‫می‌دونستم.
‫شماها دوباره دارید درباره ‫اون ارواح مسخره و الکی حرف می‌زنید.
‫درباره‌شون حرف نمی‌زنیم، زوزو. ‫می‌خوایم از شرشون خلاص شیم.
‫اوهوم. داریم اونا رو می‌فرستیم به قبرهاشون.
‫اینجوری دیگه آدما رو نمی‌ترسونن.
‫واقعا چیزی نیست.
‫ای ارواحی که در تاریکی ساکنید.
‫ما با هدایا نزدتان آمده‌ایم. ‫پس با آرامش بروید!
‫واای.
‫حالا طلسم رو می‌خونیم ‫و به صورت دایره‌ای حرکت می‌کنیم.
‫بعد از من تکرار کنید.
‫ای ارواح، از اینجا بروید. ‫در اینجا کسی از شما استقبال نمی‌کنه.
‫ای ارواح، از اینجا بروید! ‫در اینجا کسی از شما استقبال نمی‌کنه!
‫دیگه ما رو تسخیر نکنید! ‫وقت ناپدید شدنه!
‫آموزش مثل تکامله.
‫عقب بیوفتید، نابود میشید.
‫هدف من در مدرسه اِمرسون اِلیوت...
‫به نظرت بهتر نیست برم یه سر به بچه‌ها بزنم؟
‫نه بابا. من به آیوی اعتماد دارم. ‫بین هم که یه دختر فوق‌العاده‌ست.
‫احتمالا می‌دونستن قراره ‫سخنرانی مدیرشون چقدر وحشتناک باشه،
‫واسه همین یواشکی رفتن تو کتابخونه ‫و دارن تحقیقات انجام میدن.
‫خب، از این نظرت خوشم اومد،
‫ولی طبق تجربیات من ‫وقتی خیلی ساکت میشن، باید نگران بشی.
‫... ما مطمئن خواهیم شد که بچه‌ها...
‫هنوز بوی خیلی بدی میاد.
‫یعنی طلسم کار کرد؟
‫خب، پاهای من خیس شده.
‫آره. جاری شوید. ما را برای همیشه رها کنید.
‫شما اخراج شدید!
‫ارواح دارن از توالت میان بیرون!
‫برید، ارواح، برید!
‫پسر، دارن کثافت‌کاری راه میندازن.
‫موفقیت در همه مراحل احتیاج به فداکاری داره.
‫درواقع من 27 حلقه یادگیری متمایز ‫و حیاتی رو شناسایی کردم و اسمش رو گذاشتم
‫فداکاری برای موفقیت.
‫بیاید شروع کنیم.
‫اولین حلقه یادگیری...
‫انضباط شخصیه.
‫وای!
‫من میرم کمد رو بگردم ‫ببینم وسیله‌ای چیزی هست!
‫بجنب، اِریک!
‫دارم می‌جنبم دیگه.
‫عجله کنید، بچه‌ها.
‫توی بد دردسری افتادیم!
‫اونم چه دردسری!
‫پشتکار.
‫بچه‌ها، زود باشید.
‫آخه کی اینهمه کفش گذاشته اینجا؟
‫بازم بگرد.
‫بجنبید!
‫تکرار.
‫عجله کنید!
‫عجله کن، بین! بازم دستمال می‌خوایم.
‫سخت‌کوشی.
‫ارواح هنوز دارن میان بیرون!
‫بس کنید! بس کنید!
‫همینجوری اونجا واینستا، زوزو.
‫عملگرایی.
‫من که فقط گرفتگی لوله می‌بینم.
‫مهارت‌های حل مسئله.
‫من سعی می‌کنم لوله رو قطع کنم!
‫- باشه، بین! ‫- عجله کن!
‫متمرکز ماندن.
‫جایزه.
‫فکر کنم بدترش کردم.
‫نهمین حلقه یادگیری کار گروهیه.
‫مهارتی که نیازمندِ
‫رفتار منظم و مستمرـه
‫و فکر می‌کنم شما متوجه شدین که ‫دانش‌آموزان ما قبل از هر چیز
‫خویشتن‌داری رو یاد گرفتن.
‫من کاپشن بارونی‌ام رو نیاوردم!
‫باید یه دیوار بسازیم!
‫جورابای من خیس شد!
‫خب، یه لحظه منو ببخشید،
‫انگار یه جای دیگه بهم نیاز دارن.
‫چه خبر شده؟
‫- خیلی عجیبه. ‫- نانسی. شعر رو بخون. بجنب! برو!
‫اون داره کجا میره؟
‫تا خانم نوبل برگردن،
‫شعری رو که ازم خواسته بودن به عنوان ‫شعر پایانی مراسم بنویسم رو براتون می‌خونم.
‫هرچند فکر میکنم به عنوان ‫شعر میانی مراسم هم خیلی خوبه.
‫"در جهان پیش روید، ‫ای عالمین مکتبِ مکتبی."
‫ "زندگی یک ضیافت است، آن را سبک نشماری"
‫ونسا، کمکمون کن!
‫ "هرآنچه می‌توانی بیاموز."
‫ "تصمیمات درست بگیر."
‫"وقتی از صدایت استفاده کنی ‫عرصه را پر خواهی کرد!"
‫اینجا چه خبره؟
‫- بین. ‫- بین.
‫نه.
‫وای، عزیزان من!
‫وای، نازنین های خوشگلم!
‫وای!
‫مدرسه نجات پیدا کرد!
‫خانم نوبل خیلی عصبانیه.
‫نه، از عصبانیت کبود شده.
‫مامان و بابا هم همین طور.
‫هنوز دارن راجع به تنبیه کردنت صحبت می کنن.
‫قبل از اینکه چیزی بگید، می دونیم ، که قصد نداشتید سیل راه بندازید
‫اما این اتفاقی که افتاده رو توجیه نمی کنه.
‫و شما دخترها، خوب می دونید که ‫نباید چیزی توی توالت بندازید.
‫- متأسفم. ‫- من هم همین طور. خیلی متأسفم.
‫می دونیم، اما ما تصمیم گرفتیم...
‫جفتتون به مدت 1هفته تو خونه بمونید.
‫- با هم؟ ‫- بین، اون وقت این چه جور تنبیهی می شه؟
‫نه. توی اتاق هاتون می مونید،
‫و برای خانم نوبل یه نامه عذرخواهی می نویسید.
‫یه عذرخواهی از صمیم قلب.
‫اینکه از شر ارواح خلاص شدیم، به حساب نمیاد؟
‫آمم... نه، حتی یه ذره.
‫اما 1هفته کامل؟
‫این که خیلی زیاده.
‫می شه 10دقیقه دیگه پیش هم بمونیم؟
‫لطفا.
‫می تونی آیوی رو تا خونه اشون برسونی.
‫کاترین، یه کم دیگه قهوه می خوای؟
‫بله، لطفا.
‫امروز عصر خیلی اذیت شدیم.
‫چند دقیقه دیگه میام پیشت، آیوی.
‫خب، عجب ماجراجویی بود.
‫می‌بینی این دوتا بچه چه کارایی می‌کنن؟
‫واقعا فکر کردن برای تنبیه باید پیش هم بمونن.
‫مطمئنی که می خوای هنوز با هم دوست باشیم؟
‫منظورم اینه که، من واقعا خوشم ، میاد که هوای همدیگه رو داریم
‫اما انگار باز هم تو دردسر می افتیم.
‫بین، به لطف تو امروز بهترین روز عمرم بود. تو بهترین رفیق منی
‫تو هم بهترین رفیق منی.
‫باید سوگند بخوریم. یه سوگند برای رفاقت ابدی.
‫با خون.
‫آره. این جوری سوگندمون دائمی می شه.
‫دنبالم بیا.
‫نانسی، برو تو اتاقت.
‫- درباره چی حرف می زنید؟ ‫- برو توی اتاقت. همین حالا.
‫به یه چیز تیز نیاز داریم. مثلا یه میخ.
‫اوه!
‫این یکی تیزه.
‫خون، خون‌آشام ها رو جذب می کنه.
‫اگه ما توی این سوگند بخوریم و مهر و مومش کنیم،
‫اون وقت حرف ها و قول هامون با همدیگه ترکیب می شه.
‫تا ابد؟
‫شیشه های مربا جوری ساخته شدن که همه چی رو تا ابد نگه می دارن
‫پدرم برای نگهداشتن میخ ازشون استفاده می‌کنه.
‫حاضری؟
‫اوهوم.
‫آیوی و بین، همین جا و در این روز، ‫سوگند دوستی ابدی می خورند.
‫ما سوگند می خوریم که از این به بعد تمام رازهامون،
‫قول هامون، دردسرهامون، تنبیه شدن هامون، ‫و همه چیزهای خوب رو با هم در میون بذاریم.
‫مثل ماجراجویی ها، جسارت ها و اسرارمون.
‫ما این سوگند رو مهر و موم می کنیم
‫با...
‫آمم...
‫بادگلو! بادگلو!
‫فردا با بازی نکردنمون خیلی سخت می گذره.
‫- همین طور روز بعدش. ‫- اوهوم.
‫اما من هر روز برات نامه می نویسم، شاید هم هر روز و هر ساعت
‫باشه.
‫اما می دونی که من از خوندن زیاد خوشم نمیاد.
‫می دونم.
‫به خاطر همین از پنجره قایمکی همدیگه رو ‫می بینیم و با بیسیم با هم حرف می زنیم.
‫خدانگهدار، آیوی!
‫خدانگهدار، بین!
‫شب بخیر، کاترین.
‫شب بخیر، و متشکرم بابت قهوه.
‫باله یعنی دشمن هات رو تا سرحد مرگ برقصونی!
‫می بینمت.
‫به مدرسه باله شادی خوش اومدید.
‫- ببینم... این... این... این چیه پوشیدی؟ ‫- این یه لباس دوک اهریمنیه.
‫ما برای چیزی که 2هفته دیگه ‫بیخیالش می شی، پول خرج نمی کنیم.
‫لطفا!
‫اجرای امسال 300نفر بیننده داره!
‫کل مدرسه بهمون می خندن.
‫تو نباید بیخیالش بشی.
‫ "طلسم فراموشی."
‫اون ها حتی یادشون نمیاد که ما حرفی از باله زدیم.
‫گذشته را پاک کن! غم خود را رها کن!
‫- آیوی! ‫- شماها ما رو طلسم کردید؟
‫شاید بهتره فرار کنیم.
‫من عاشق فرار کردنم.
‫حالا باید کجا بریم؟
‫من چند تا فکر خوب دارم. تو چی؟
‫تو اونجا رو به گند می کشی!
‫گمونم ما محکوم به فناییم، آیوی.
‫محکوم به رقصیدن.
‫ادامه توسط چی؟
‫درسته.
‫ایول!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫شوخی کردم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.