..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
وقتی که ارتش بریتانیا برگن بلسن رو تصرف کرد
من در بین کشته شدگان بودم مثل یک اسکلت بودم
منو توی کامیون انداختند
تا ازم مراقبت بشه
و در آخرین لحظه
یکی از افسران از اونجا گذشت
پاهام که آویزون بود رو کشید
نبضم رو گرفت
و گفت : این اسکلت هنوز زنده است
در پایان جنگ
کل کمپ پر از جنازه بود
نازی ها نمی دونستند چه کسی زنده است و چه کسی مرده
اگه فکر می کردند زنده‌ای بهت شلیک می کردند
مادرم منو بین اجساد مخفی کرد
درحالی که منو مخفی می کرد گفت قرار نیست تکون بخوری
اون گفت: و تو در زمین نفس می کشی
کار من این بود به همون سرعتی که وارد اردوگاه ها می شدند وارد اردوگاه بشم
به جهنم نگاه کرده بودم
قفل دروازه ها رو باز کردند
و بعد از ما عکس گرفتند
عکس خیلی خوبی دارم که شماره‌ام رو نشون میده
بازماندگان
اونا تنها با یک خالکوبی روی بازوشون رفتند
هر چیزی که داشتند از بین رفته بود
از جمله خانواده هاشون
پول از کجا میومد؟
برای شفای اونا
برای قرار دادن اونا
بهشون اجازه میداد زندگی جدیدی رو شروع کنند
نیاز های بازماندگان خیلی فوری بود
این بیانیه ای بود که پدربزرگم
در پارلمان آلمان بوندستاگ ارائه کرد
اون اعلام کرد که مایله
برای پرداخت غرامت وارد مذاکره بشه
دو ایالت که به جنگ میرند
ایالتی برنده میشه که غرامت بگیره
از کسی که بازمانده است
غرامت در زمان های بسیار قدیم وجود داشته
اما ایده جبران خسارت به افراد بی سابقه بود
آلمان چطور این هزینه رو پرداخت می کنه؟
ما مثل جهنم آلمانو بمباران کرده بودیم
در سال ۱۹۵۲ جمعیت آلمان همون اندازه ای بود که
در طول جنگ رخ داد
وقتی در دهه ۱۹۵۰ به مدرسه رفتم
هولوکاست
عملا جایی ذکر نشده بود
پول آلمان رو نمیخوایم
برای اسرائیلی ها
این واقعاً یک تغییر چشمگیر برای شروع گفتگو
با نمایندگان آلمان بود
برای اونا مثل مذاکره با شیطان بود
دیه
من همیشه اسمش رو دیه میزاشتم
یک بمب برای صدراعظم آلمان فرستاده شد
و بمب های دیگه هم برای هیئت در واسنار فرستاده شد
یک گروه تروریستی بودند که می خواستند من و بقیه رو بکشند
کی جرئت می کنه با آلمانی ها بشینه
و درباره اینکه چقدر به پدر و مادرم بدهکار هستید صحبت کنه
تيــم ترجــمــه .:: قــقــنـوس ::. .تـقـديـم مـي کـنــد
نمیدونم چه بلایی سر پدر و مادر و خواهرم اومد
و هر شب که می خوابم میگم
موتی پاپا کجایی؟ کجایی؟
خانواده من کجا هستند؟ چرا من تنهام؟
من کسی رو ندارم
من هنوز بچه‌ام
یکی از مذاکره کنندگان یهودی گفت که روح ها احساس می کنند
اون روز رو که شش میلیون یهودی با اون بودند
دی وایمار به همه شهروندان دستور داده شد تا از اردوگاه های کار اجباری دیدن کنند
اونا مجبور شدند با چشم خودشون ببینند
جنایت هایی که با خشم انکار کرده بودند
اونا حالا بهتون میگند نمی دونستند چه چیزی در جریانه
یا حتی اگه میدونستند نمیتونستند کاری بکنند
آلمانی ها ۱۲ سال تحت تلقین بودند
که یهودی ها برای موجودیت اونا یک خطر هستند
اونا واقعا متوجه نشدند که چرا باید غرامت بپردازند
باید دید که همه حتی اونایی که
در مقابل نازی ها بودند
اونا حاضر به برخورد با جنایات نبودند
همه مفهوم گناه جمعی رو رد کردند
مردم هنوز در ویرانه ها زندگی می کردند
کشور باید بازسازی می شد
اونا فقط فکر می کردند جنگه
که برای همه طرف ها بد بود
اما این مساله درد بسیاری رو
بر قوم یهود تحمیل کرده بود
احتمالا تو ذهن اونا نبوده
متفقین چندتا نظرسنجی بین آلمانی ها انجام دادند
چه کسانی رو قربانیان اصلی جنگ میدونستند؟
یهودیان همیشه در رده پایین بودند
اونا سخت مشغول ساخت زندگی شون بودند
تنها 11 درصد از جمعیت آلمان
پشتیبانی از گفتگوهای جبران خسارت داشتند
به نام مردم آلمان
جنایات ناگفتنی که با
دعوت اخلاقی خوانده شده
و جبران مادی
پدربزرگم قانع شد
در اوایل دوره ریاست خود به عنوان صدراعظم
که ساختن پل بسیار مهم بود
پلی بین اسرائیل و جامعه یهود
دولت فدرال آماده است
همراه با نمایندگان یهودیت جهان
و دولت اسرائیل
که بسیاری از پناهندگان بی خانمان یهودی رو بپذیرند
برای حل مشکل جبران مادی
اون گفت که البته این غرامت هم
به نوعی تقصیرش متوجه آلمانی هاست
آدناور درک عمیقی داشت
که ما بی عدالتی وحشتناکی مرتکب شده بودیم
فکر می کنم اون از روی درک اخلاقی
و سیاسی این حرفا رو میزد
که مجبور شد
با جامعه یهود
درگیر بشه
در سال ۱۹۴۹ آلمان غربی به یک کشور مستقل تبدیل شد
جمهوری فدرال آلمان با کنراد آدناور به عنوان صدراعظمش
آلمان شرقی پشت پرده آهنین بود و از غرب جدا بود
اون به عنوان اولین صدراعظم، وظیفه داشت آلمان غربی رو به عنوان یک دموکراسی بازسازی کنه
بازیابی عضویت در میان کشورهای متمدن جهان
و بازگرداندن نام نیک آلمان
اون یک کاتولیک معتقد بود
و مخالف نازیسم بود
خانواده اون بهای سنگینی برای مخالفت خودشون پرداختند
در سال ۱۹۱۷ به عنوان شهردار کلن انتخاب شد
کلن یکی از مراکز زندگی یهودیان در آلمان بود
اون دوستان یهودی داشت
و این چیزیه که نازی ها اصلا دوستش نداشتند
اون از همون اول نازی ها رو تحقیر می کرد
و هیچ رازی نبود
اون از سمتش برکنار شد
این ها تصاویر اخبار آلمانی هستند
به دنبال سوء قصد به جان فورر خاموش شد
...حدس ها زیاده
پدربزرگ من در توطئه زندگی هیتلر نقشی نداشت
اما ساعت پنج صبح دستگیر شد
بعد به یک مرکز بازداشت در کلن منتقل شد
اون تونست با کمک یکی از دوستاش فرار کنه
به زودی بعد از اینکه راندورف به اونجا رسید
از همسرش سوال می کنه
به اونا بگو کجا مخفی شده
اون قبول نکرد و دستگیر شد
و به مقر گشتاپو برده شد
اونا همینطور دوتا دخترش رو
تهدید به دستگیری کردند
پس اون به پدربزرگم خیانت کرد
و مخفیگاهش رو لو داد
البته پدربزرگم اونو بخشید
اما اون هیچوقت از این وضعیت بهبود نیافت
قرص های خواب آور خورد و مچ دستش رو برید
اون نجات پیدا کرد
اما مسمومیت اون
به اندازه کافی قابل درمان نبود
اون سه سال بعد در سال ۱۹۴۸ درگذشت
البته این ضربه سختی برای پدربزرگم بود
با دونستن اینکه مردم آلمان
اهمیت این موضوع رو بشناسند
من فکر می کنم اون اجازه داد تصمیماتش
با اعتقادات درونیش پیش بره
این لازمه
نه فقط به خاطر مسئولیت اخلاقی خودش
اما برای کل مردم آلمان
آدناور با مخالفت شدید با ایده پرداخت غرامت مواجه شد
حتی در کابینه خودش
بزرگترین تهدید برای برنامه های آدناور وزیر دارایی، فریتز شفر بود
شفر فکر کرد که شاید جمهوری فدرال آلمان توانایی نداره
تا اون بار مالی رو تحمل کنه
منظورم اینه من اونو یک ضدیهود خطاب نمی کنم اما اون فکر کرد
اگه اسرائیل به پول نیاز داره
اسرائیل برای دریافت اعتبار باید به آمریکا یا بقیه رو بندازه
و در کابینه آلمان جایگاه مهمی داشت
اون حق وتو داشت
پس غلبه بر اون برای آدناور خیلی مهم بود
سخنرانی آدناور
به عنوان یک سخنرانی بسیار شجاعانه مورد استقبال جهانیان قرار گرفت
اما در اسرائیل اینطور نبود
ما بدین وسیله استقرار دولت یهود در فلسطین را اعلام می کنیم
کشوری که اسرائیل نامیده میشود
مثل آدناور، بن گوریون هم در حال ساختن ملت جدیدی از خاکستر بود
این دو رهبر در واقع اشتراکات زیادی داشتند
هر دو ترکیب منحصر به فرد اخلاق گرایان و واقع گرایان بودند
درسی که بن گوریون از هولوکاست گرفت
این بود که ما یهودیان باید از خودمون محافظت کنیم
هیچکس یهودیان رو نجات نداد
اونا نمی تونند منتظر باشند تا کشورهای دیگه از اونا محافظت کنند
و اگه یهودیان بخوان خودشون رو نجات بدند
اونا به سلاح نیاز دارند
برای سلاح به پول نیاز دارند
و هیچکس اونا رو به ما نمیده
امروز عصر تهاجم داریم
ارتش های عربی در حال سرازیر شدن هستند
تانک های اونا از همه مرزها عبور کردند
و سکونتگاه های مرزی به اولین حمله کمک کردند
نیروهای رزمنده ارتش های سازمان یافته عربی
جنگ استقلال اسرائیل طولانی ترین جنگ بود
و از همه وحشتناک تر بود
که در تاریخ دولت یهود اتفاق افتاد
حدود 85% تولید ناخالص ملی
به تامین مالی این جنگ اختصاص داشت
در بحبوحه جنگ اسرائیل دروازه های خودش رو باز کرد
برای موجی از مهاجران دسته جمعی یهودیان
حدود 700 هزار مهاجر یهودی به اسرائیل اومدند
جمعیت ۶۰۰ هزار نفری یهودیان جذب شدند
این رقم در تاریخ ملت ها بی سابقه بود
نیمی از مهاجران از کشورهای عرب مسلمان بودند
و نیمی دیگه از اروپا اومدند
اونا بازماندگان هولوکاست بودند
در ژوئن 1950 اسرائیل حدود 65 میلیون دلار داشت
در پایان سال 1951
خزانه داری اسرائیل خالی بود
فروپاشی اقتصاد
عملا فروپاشی خود دولت بود
بن گوریون ؛ اون میدونست که بقای اسرائیل
اسرائیل باید این غرامت رو بگیره
تصمیم خیلی دشواری بود
اون خودش رو در حالت روانی عدم گوش دادن به انتقاد قفل کرد
گفت من نمیتونم قضاوت کنم
یا درباره خواهران و برادرانم نظر بدم
که هولوکاست رو پشت سر گذاشتند
اما حالا باید هر کاری از دستم برمیاد انجام بدم
تا یک ملت بسازیم
و به جلو حرکت کنیم
از زمانی که گستره کامل و وحشتناک هولوکاست کشف شد
نوعی بایکوت مردمی خودجوش
در اسرائیل بر آلمان تحمیل شد
این تحریم بیان حس انزجار بود
احساس نفرت
میل به انتقام
علیه آلمان
همه چیز آلمانی کاملا رد شد
نه تنها نازی ها
هنر آلمانی
موسیقی آلمانی
زبان آلمانی
خیلی از محصولات آلمانی
این پاسپورت اسرائیلیه
که برای هر کشوری قابل استفاده است
و اینجا
به جز آلمان
وقتی که دولت تاسیس شد
بن گوریون نخست وزیر شد
و موشه شرت وزیر امور خارجه شد
اونا در تصمیم گیری ها
برای دریافت غرامت
از آلمان غربی شریک بودند
مناظره در کنست
سه روز متوالی طول کشید
نمونه های زیادی در تاریخ کشور اسرائیل
وجود نداشت
جایی که بحث های طولانی و دشواری وجود داشت
به عنوان اونایی که درباره غرامت هستند
در حال خوندن گزیده‌ای هستیم
سخنرانی شرت در کنست
یهودیان کشته شدند
اما مردم آلمان همچنان از غنایم
ذبح و غارت لذت می بردند
که توسط رهبران قبلی انجام شده بود
در این مورد میشه گفت
که آیا قتل و تجاوز در کار بود؟
یکی از اعضای حزب دیوید بن گوریون در جریان مناظره بلند شد و گفت
تو خائن به قوم یهود هستی
حتی اگه قرارداد رو با آلمانی ها امضا کنی
اونا هرگز پول نمیدند اونا تو رو احمق حساب می کنند
احساسات در کنست خیلی بالا بود
اما در مقایسه فضای بیرون در خیابون ها چیزی نبود
قبل از رای گیری، بگین در تظاهرات گسترده ای در میدان صهیون سخنرانی می کنه
رای گیری قبلاً در تربلینکا در آشویتس گرفته شده
در اونجا یهودیان زیر شکنجه مرگ رای دادند
پول غرامت منجر به پاک شدن گناه قاتلان آلمانی میشه
تربلینکا رو به یاد میاریم
آوشویتز رو به خاطر بسپارید
رهبر برجسته ای که این تظاهرات رو اجرا کرد
مناخیم بگین، بازمانده هولوکاست بود
افتخار ما برای پول فروخته نمیشه
وقتی مناخیم بگین سخنرانی خودش رو به پایان رسوند
به طرف مامورین پلیس سنگ پرتاب کردند
و بعضی از اشخاص کنست محکوم شدند
این در واقع اولین بار و آخرین بار در تاریخ اسرائیل بود
که به کنست هجوم آوردند
طرح تصویب مذاکرات با مردم آلمان به تصویب رسید
اما فقط با یک رای
وزارت خارجه در مورد ادعای یک میلیارد دلاری تصمیم گرفت
این ادعا بر اساس هزینه های جذب 500000 بازمانده شکسته بود
اما آدناور پیشنهاد مذاکره با اسرائیل رو داده بود
و نماینده یهودیت جهانی
فقط یک سری جزئیات کوچیک در کار بود
هیچ سازمانی وجود نداشت
مردم یهود گروه گروه شدند
تقسیم شدند
سازمان های متعددی داشتند
چطور اونا رو پیش هم بیارند تا صحبت کنند
در یک صدا؟
اگه رهبران خلق دموکراتیک دهه گذشته
فقط یکم عقل‌شون سلیم تر بود
فقط یکم بیشتر شجاعت اخلاقی داشتند
این جنگ جهانی دوم
به راحتی قابل اجتناب بود
ناهوم گلدمن تنها رهبر در اون زمان بود
کسی که جذبه و تاثیرش را داشت تا
از نظر سیاسی و مذهبی قشر متنوعی رو از
رهبران یهودی از سراسر جهان جمع کنه
گلدمن تابعیت آلمانی خودش رو سلب کرد
توسط قوانین نورنبرگ 1935
و در همون سال مجبور به ترک آلمان شد
درگیر مسائل یهودیان شد
اون رئیس آژانس فلسطین بود
اساساً هیئت حاکمه جامعه یهودی پیش از دولت در اسرائیل بود
و بنیانگذار و رئیس کنگره جهانی یهودیان بود
یک ماه بعد از سخنرانی آدناور
ناهوم گلدمن دعوتنامه هایی رو به نام
آژانس یهود به 23 سازمان ارسال کرد
و خیلی سریع مرتب شد
همه اونا در والدورف استوریا در نیویورک جمع شدند
اون طیف نسبتا گسترده ای از سازمان ها رو جمع کرد
اولین سوال این بود که چه کسی نماینده قربانی ها بشه؟
در اسرائیل بازماندگانی بودند، اما در سرتاسر جهان جان سالم به در بردند
در اوایل دهه 1950، هنوز ده ها هزار نفر از هولوکاست بازمانده بودند
اونایی که در اردوگاه های کار اجباری بودند
نه حساب بانکی داشتند و نه خونه ای که به اونجا برگردند
اونا چیزی از والدین کشته شده خودشون به ارث نبرده بودند
و از تحصیل محروم شده بودند
نماینده اسرائیل در سازمان ملل، آببان ابان
به جلسه نیویورک اومد
استدلال اصلی اون این بود که اسرائیل باید نماینده
همه بازماندگان هولوکاست در سراسر جهان باشه
بقیه نمایندگان از پذیرش سمت وی سر باز می زدند
اونا این ایده رو رد می کردند که اسرائیل باید انحصار داشته باشه
انحصار کلمه ای بود که به کار بردند ادعاها رو منحصر می کردند
که قرار نیست پرواز کنه
سازمان های دیاسپورا هم نیازهای مستمری
در مراقبت از بازماندگان هولوکاست داشتند
و کل مساله توانبخشی وجود داشت
در جوامع ویران شده یهودی در اروپا
در روز دوم جلسه
رای ایجاد سازمان گرفته شد
یکی از گروه هایی که به شدت باهاش مخالف بود آگودات اسرائیل بود
نماینده یهودیان ارتدکس
سخنگوی آگودات اسرائیل گفت
جهان یهود دست به خودکشی اخلاقی میزنه
اگه پیشنهاد آدناور بلافاصله رد نمی شد
رای 22 در برابر یک موافق بود
و بنابراین، کنفرانس ادعاهای مادی یهودیان علیه آلمان
کنفرانس ادعاها تشکیل شد
اونا تصمیم گرفتند اسمی که قبلا ناکارآمد بود رو وارد کنند
کلمه مواد
اونا می خواستند دنیا رو بفهمند
این در مورد غرامت مادی بود
اما مسائل اخلاقی
عدالت
اینا با مذاکره حل یا بسته نمیشند
کنفرانس ادعاهای نوپا باید مشخص می‌کرد که بر چه مبنای قانونی
ادعا می کردند
هیچ سابقه ای برای چیزی که اونا تلاش می کردند تا در حقوق بین الملل
بدست بیارند وجود نداشت
خوشبختانه، کنفرانس دعاوی تعدادی از وکلای زبردست رو جذب کرده بود
ما از این دادگاه می خوایم که با اقدام کیفری بین المللی تأیید کنه
حق انسان برای زندگی در صلح و کرامت
صرف نظر از نژاد یا عقیده اون
زمانی که هنوز در دانشکده حقوق هاروارد دانشجو بودم
کلاس سال اول بهم یاد داد
که اگه به کسی صدمه بزنی کار نادرستیه
تو موظفی برای جبرانش تلاش کنی
اصل اساسی حقوق
نه ربطی به نازی ها داشت و نه ربطی به آلمان
به قانون و اخلاق ربط داشت
اون بلافاصله بعد از تموم کردن دانشکده حقوق به ارتش فراخونده شد
و هرگز پرونده ای رو محکوم نکرده بود
با این وجود به عنوان دادستان اصلی دادگاه نورنبرگ
وارد عمل شد
جوخه های کشتار سیار اس اس
که حدود دو میلیون مرد ؛ زن و بچه رو به قتل رسوندند
موردی که ما ارائه میدیم درخواست انسانیت در برابر قانونه
پیدا کردن نظریه اولین مانع بود
چطور اینو قاب می کنی؟
و چه شکلی از قانون تحت کدوم عناوین شکل میگیره؟
ما خیلی زود تصمیم گرفتیم که چه چیزی
برای از دست دادن زندگی ها نمیخوایم
گفتنش برای ما خیلی سخت بود
ارتش پدربزرگ از مادربزرگ بیشتر بود
یا ارزشت بیشتر از کسیه که کشته شده
مهمترین مبنای ادعای بازماندگان فردی علیه آلمان
رنج شخصی بود
چه اتفاقی برای اون بازماندگان هولوکاست افتاد؟
چیزی که تحمل کردند کجا بودند؟
تو اردوگاه بودند؟
یا اونا برای چه دوره زمانی در گتو بودند؟
و ادعای دوم مبنی بر ارزش ملک بود
که توسط نازی ها غارت شده بود و هیچ ادعایی برای اون وجود نداشت
چون هیچ صاحب زنده ای وجود نداشت
هولوکاست فقط جنگی علیه قوم یهود نبود
این بزرگترین عملیات سلب دارایی در تاریخ بود
کل خانواده ها کاملا نابود شدند
و ناگاه تبدیل به اموال شد و دیگه تصرفی در کار نبود
کی قرار بود دنبال اون خونه ها بیاد؟
این امکان وجود نداره که دارایی به مالکیت قانونی تبدیل بشه
در سرزمینی که اون جنایت ها رخ داده
قتل کردی و حالا میخوای سرزمین رو تصاحب کنی
وسیله ی مقتول؟
این اتفاق نمیفته
این اتفاق در هر فرهنگ جهان از نظر اخلاقی غیرقابل قبول بود
ایده همین بود که به غرامت آلمان کمک کرد
تا بازماندگان زندگی شون رو شروع کنند
اما این به خودی خود مصداق دقیقی از چیزی که
یهودیان آلمانی چشیدند نبود
چون یهودیان آلمانی ها رو نبخشیدند
بعد از آزادی
ما داشتیم به زادگاه خودمون ، توماسوف مازوسکی برمیگشتیم
جایی که پدربزرگ و مادربزرگ پدربزرگ و مادربزرگ من
دویست سال اونجا بودند
اونجا به دنیا اومدند و زندگی کردند
مادرم گفت : یکی باید برگشته باشه
مادرم ۱۵۰ نفر رو از دست داد
اون ۹ تا خواهر و برادر داشت
همه اونا بچه داشتند
سه سال انتظار
یک نفر هم نیومد
همه اونا کشته شده بودند
چرا این مساله باعث شد که غرامت رو قبول نکنند؟
چون نمی خواستم کسی فکر کنه که این یک غرامته
برای قتل
همه مردم
نمیشه هزینه اش رو پرداخت کرد
و من فقط می ترسیدم که کسی
فکر کنه باید همه پرداخت ها رو بر عهده بگیره
برای مرگ خانواده ها
قبل از شروع مذاکرات
کنفرانس ادعاها و دولت اسرائیل
باید کاملاً مطمئن بود که آدناور صادقه
که با غرامت قابل توجه موافقت می کنه
و آلمان واقعا هزینه‌اش رو پرداخت می کنه
دیدار گلدمن بدون آدناور در لندن اولین بار قراره
یک فرد بلندپایه یهودی با یک مقام ارشد آلمان رو
بعد از پایان جنگ ملاقات کنه
یکم از فیلم جان له کاره خارج شده بود
ناهوم گلدمن از ورودی محل تحویل اومد
آدناور از قبل تو هتل بود
پس همه چیز خیلی مخفی بود
چون هنوز باورنکردنی بود
مذاکرات اونجا انجام میشد
ناهوم گلدمن چیز بسیار غیرعادی
به صدراعظم یک کشور آینده گفت
گفت قبل از اینکه جواب بدی 15 دقیقه به من فرصت بده
و حرفم رو قطع نکن
گلدمن بحث آتشفشانی در مورد مذاکرات با آلمان رو مطرح کرد
اون گفت :‌ اگه بنا بر چانه زدن باشه
بهتره مذاکرات اصلا شروع نشه
اون همچنین به صراحت اعلام کرد که هیچ گونه تصدیق سیاسی
و دارای بعد اخلاقی در کار نیست
مذاکره ای در کار نیست
و منظورش از بعد اخلاقی اینه که
آدنارد و کل دولت باید دوباره قبول کنند که
جنایت های باورنکردنی انجام شده
بر عهده آلمان هاست
و اینکه این فقط برای پذیرش مجدد در خانواده ملل نیست
ناهوم گلدمن ترس از کل دولت آلمان
این رو کسب و کار خوبی میدونست
ما برای دادن این غرامت چیزی دریافت می کنیم
گلدمن یک میلیارد به عنوان مبنای مذاکرات درخواست کرد
گلدمن در دفتر خاطرات خود نوشت که آدناور این رو بهش گفته
وقتی پایان جلسه اونا رسیده
کسانی که منو می شناسند میدونند که من آدم کم حرفی هستم
و من از صحبت های بلند متنفرم
اما باید بهتون بگم که در حین صحبت
در این اتاق بال های تاریخ جهان رو احساس کردم که می تپید
در جلسه وزارت خارجه اسرائیل
تصمیم گیری شد که مذاکره کجا انجام بشه
خب اول از همه واضح بود که در آلمان نمی تونست اتفاق بیفته
آلمان برای یهودیان ممنوع بود
مکانی مخفی بود چون می ترسیدند که اونا
ممکنه مورد حملات خشونت آمیز قرار بگیرند
پس در نهایت تصمیم گرفتند به کشوری بی طرف برند
خیلی ساکت بود
بهم گفتند سوار قایق شو
و هرچی شد به سمت محل جلسه حرکت کن
نمیدونستم کجاست
این بمب به آدناور فرستاده شد
و اون مردی که بسته رو باز کرد درواقع مرد
ما در هلند پهلو گرفتیم و در اونجا به مسایل مهاجرت رسیدگی کردیم
به برگه هام نگاه کردند و گفتند یک لحظه صبر کن
و بعد مردی با ماشین بزرگ بیرون اومد و گفت سوار شو
من تو رو جایی که بخوای می برم
گفتم تو اصلا میدونی منو باید کجا ببری؟
گفت ؛ حالا می بینی
قلعه عود واسنار
که توسط دولت هلند
برای این جلسه ترتیب داده شده بود
خب ؛ سه طرفی که در وستار همدیگه رو دیده بودند
جمهوری فدرال آلمان یا آلمان غربی
کشور اسرائیل
و کنفرانس ادعاها بودند
و هیچ کدوم از اون سازمان ها حتی قبل از جنگ وجود نداشتند
و هیچ تضمینی نبود که نتیجه مذاکرات
موفقیت آمیز باشه
کنفرانس ادعاها هیئتی متشکل از بن فرنس
جاکوب رابینسون و نهمیا رابینسون که هر دو وکیل بودند تشکیل داد
و موسی لیویت ریاست اونو بر عهده گرفت
اسرائیل هیئت خودش رو فرستاد
اسرائیل از مزیت یک وزارت خارجه با دیپلمات های حرفه ای برخوردار بود
کنفرانس ادعاها چنین چیزی رو نداشت
اما اونا در داشتن شخصیت خوش شانس بودند
که با احیای حقوق مالکیت یهودیان سروکار داشت
تحت حمایت ارتش آمریکا بود
بن فرنس یکی از اونا بود
سائول گاکان یکی دیگه بود
گلدمن تا وقتی که بهش نیاز داشته باشند اونجا می موند
ایده این بود که اون مهم ترین فرد بود
پس باید اونو به عنوان مهمات نگه میداشت
وزارت خارجه اسرائیل تقریبا همه چیز رو آماده می کرد
نحوه ورود به اتاق
برای ورود پنج دقیقه قبل از ظاهر شدن هیئت آلمانی
برای اینکه از قبل اونا رو ملاقات نکنیم
همه اون فیلم رو دیدند ؛ درسته؟
اگه کسی سیگار بکشه
اون یکی میخواد مودب باشه
و دستش رو با فندک به سمتش دراز می کنه
به اونا گفته میشه با خودشون فندک نبرند
برای اینکه ؛ خب موقعیتی ایجاد نشه که لازم باشه مودب باشند
در حال اجرای یک مجموعه بودند
تو خودت رو معرفی نمی کنی
همه چیز برای نزدیک نشدن به آلمانی ها طراحی شده بود
سوال بعد این بود که از چه زبانی استفاده کنیم؟
این هم یک سوال نمادین بود
آیا میشه از زبان مجرمان برای بیانش استفاده کرد؟
غیرقابل تصور بود
ظهر بخیر آقایون
در 27 سپتامبر 1951
صدر اعظم فدرال بیانیه زیر رو بیان کرد
قبل از بوندستاگ
جنایت های ناگفتنی به نام مردم آلمان انجام شده
این تعهد رو بر ما تحمیل میکنه
برای اصلاحات اخلاقی و مادی
هر دو در مورد آسیب فردی
که یهودیان شاملش میشند
و درباره اموال یهودیانی که
دیگه مدعیان فرعی نیستند
بیشتر امیدواره که تلاش های انجام شده توسط آلمان
برای جبران خسارت وارده به قوم یهود
قدردانی بشه
به عنوان شواهدی بر میل جدی و صادقانه ما
برای ارائه
اینکه دوباره همه چیز خوب میشه
صبح آلمانی ها با هیئت اسرائیلی مذاکره کردند
بعد از ظهر اونا با هیئت مذاکره وارد بحث شدند
کنفرانس ادعاها
شب، کنفرانس دعاوی و هیئت های اسرائیلی با هم دیدار کردند
تا استراتژی هاشون رو با هم هماهنگ کنند
مانع شماره یک
آلمانی ها چقدر جدی هستند؟
گفتیم باشه
چی پیشنهاد می کنی؟
چون اگه حاضر باشند برای هر نفر دو دلار بدند بحث تمومه
برای مثال خیلی از اون یهودیان دارای برگ اوراق و سهام بودند
و همه اونا توسط نازی ها مصادره شده بود
و بسیار ارزشمند بودند
و اونا گفتند : میلیون ها دلار سهم اونجا بوده
و آلمان شرقی ؛ اونا چیزی نمی پردازند
پس چرا باید کاری انجام بدیم؟
هر چیزی که می خواستیم در اون قرار بدیم
ممکنه بگند
این میزان از توانایی ما برای پرداخت خارجه
به این معنیه که از دو ظرفیت پرداخت برای ما بیشتره
وقتی آلمانی ها گفتند که حسابداری میخواد
در مورد نحوه خرج کردن پول در کنفرانس ادعاها
به اونا رسید و مدرک بده
موسی لیویت با قدرت و تلخی فراوان به اونا جواب داد
این کار لعنتی تو نیست
تو دردسر درست کردی
ما داریم درستش می کنیم
ما در تلاش برای بازسازی زندگی بازماندگان هستیم
انتظار نداشته باش حساب همه چیز رو بهتون بدیم
به عنوان رئیس سازمان امداد
کمیته توزیع مشترک یهودیان آمریکا
لیویت از نزدیک با نیازهای بازماندگان آشنا بود
تنها سه سال قبل اون در آلمان از اردوگاه های کار اجباری بازدید کرده بود
و با دوربین خودش از بازماندگان فیلم گرفته بود
در جریان مذاکرات در دفتر خاطراتش نوشت
بیمار و خسته بود و بی علاقه به تمام دنیا در خواب رفته بود
و من می خواستم همه چیز رو ببینم و به خونه برم
مذاکره کنندگان آلمانی در واسنار نشانه های خودشون رو از بن گرفتند
و به ویژه از وزیر دارایی شافر
نگرش شفر نسبت به واسنار به طور فزاینده ای منفی بود
باید میدونست که در همون زمان مذاکرات جبران خسارت
ما مذاکرات موسوم به بدهی لندن رو داشتیم
کنفرانس بدهی لندن با ایالات متحده ادامه داره
نشست اتحاد جماهیر شوروی و انگلستان با دولت جدید آلمان
برای ویرانی زمان جنگ مطالبه پرداخت
ما هنوز در مورد بدهی های رایش آلمان صحبت می کردیم
که عدد بزرگی هم بود
شفر هم گزارش هایی
از رئیس هیئت آلمانی در لندن هرمان یوزف آبس دریافت کرد
آبس مشاور مالی عالی رتبه آدناور بود
اون همکار نازی ها بود
در طول جنگ، اون یکی از مدیران دویچه بانک بود
که کارشون خلع دسترسی از دارایی های شرکت های متعلق به یهودیان بود
ارتش ایالات متحده توصیه کرده بود که اونو به جرم جنایات جنگی متهم کنند
اما هرگز محاکمه نشد
برخورد با ابس مساله دشواری بود
برای همه در کنفرانس ادعاها واضح بود
و در هیأت اسرائیلی
که چاره ای جز این نداشتند که با آلمانی ها همون طور که بودند برخورد کنند
از جمله اونایی که نازی بودند
آلمانی ها دوست نداشتند کل ماجرا رو به لندن بسپارند
به این معنیه که ادعای یهودیان ممکنه بخشی از یک مساله بزرگتر
از بدهی های آلمان ناشی از جنگ جهانی دوم باشه
مقام آلمانی گفت
اول باید با بقیه دنیا به توافق برسیم
و بعد میتونیم ببینیم که چه کاری میتونیم برای اسرائیل انجام بدیم
و اسرائیل گفت نه
باید برعکس باشه
شما باید بدهکار بودن خودتون رو به ما اعتراف کنید چون این یک بدهی اخلاقیه
و تنها در این صورت میتونید با بقیه دنیا کنار بیاید
حدود سه هفته در جو بین یهودیان و آلمانی ها
مذاکرات به طور قابل توجهی از دست رفت
بنابراین کنراد آدناور فرانتس بوهم رو به عنوان مذاکره کننده اصلی در واسنار انتخاب کرد
فرانتس بوهم یک چهره بسیار برجسته مخالف در اون زمان بود
ناسیونال سوسیالیست بود
اون به عنوان استاد دانشگاه در فرایبورگ از صندلی خود برکنار شد
معاون اون اتو کوستر بود که قاضی بود
اون توسط نازی ها به دلیل مخالفت از روی نیمکت حذف شد
براساس قوانین جدید ناسیونال سوسیالیست ها حذف شد
این نمایندگان کاملا شگفت زده شدند
خب فکر می کردم با همه اونایی که در گیومه نماینده گذشته هستند
ملاقات می کنم
فکر می کنم برای هیئت آلمانی این وضعیت چندان آسون نبود
همچنین اولین برخورد با مقامات یهودی جهان بود
البته یک حس شرم جمعی وجود داشت
و فکر می کنم این شرم در اتاق هم بود
اونا پیشرفت چشمگیری داشتند
بعد ناگهان
هیئت آلمانی به اسرائیل و کنفرانس ادعاها اطلاع داد
مذاکرات در واسنار ادامه پیدا نمیکنه
تا کنفرانس بدهی لندن به پایان برسه
این دقیقا همون چیزی بود که در دنیای یهود
مخالف مذاکرات بود که
در تمام مدت ترسیده بودند
یهودیان برای مذاکره حاضر میشند
و بعد آلمانی ها زیر وعده هاشون می زنند
یهودیان رو در نظر جهانیان مثل احمقا جلوه میده
و بدتر از اون ؛‌حتی از نظر خودشون
بوهم و کوستر از این منزجر شدند
اونا از اینکه دولت نمیخواست مذاکرات درباره ادعاهای یهودیان رو
پیش ببره ؛ شوکه شده بودند
بوهم و کوستر استعفا دادند
گفتند دولت ما جدی نیست
پس این واقعا یک اقدام خشونت آمیز از سمت اونا بود
چون دولت اسرائیل به شدت به پول نیاز داشت
ابس در تلاش بود تا معامله ای آسون داشته باشه
پس اون پیشنهادی رو برای دولت اسرائیل ارائه کرد
صد میلیون بود که خیلی دور از انتظار بود
عددی که تا حالا روی میز بود ؛ یک میلیارد بود
گلدمن به این خونه اومد
تا به این بن بست غلبه کنه
و برای اینکه به میز مذاکره برگرده
گلدمن به آدناور توضیح داد که اونا نمی تونند این مسیر رو ادامه بدند
چیزی که اون بهش اسب تجارت میگه نمیتونه وجود داشته باشه
برای هردو طرف تحقیرآمیز بود
غیرمعقول بود
آدناور برای دستیابی به برخی معاملات تحت فشار بود
این پویایی یک مذاکره است
در یک نقطه خاص نمیتونی بدون دادن خسارت های زیاد عقب نشینی کنی
و خسارت در اون زمان خیلی زیاد بود
بدون توافق با اسرائیل ؛ آلمان نمی تونست
در عرصه بین المللی موفق بشه
پدربزرگ من به خدا و اخلاق اعتقاد داشت
اساس زندگی سیاسی اون اخلاقیات بود
اما در عین حال
اون خیلی عملگرا و تاکنیکی هم بود
فکر می‌کنم الزام اخلاقی و وجدانی
برای جبران این جنایات وحشتناکی که مردم آلمان مرتکب شدند
نیروی محرک و انگیزه تعیین کننده بودند
حتی اگه سودی برای آلمان وجود نداشت
به هر حال اون این کار رو می کرد
آدناور مقامات دولتی خودش رو رد کرد و گفت که
هیچ پیوندی بین مذاکرات درباره ادعای یهودیان وجود نخواهد داشت
و مذاکرات در مورد بدهی های آلمان هم در کار نیست
و به این ترتیب هیئت به میز مذاکره بازگشت
مصالحه های بزرگی هم از سوی اسرائیل و هم از سوی کنفرانس ادعاها وجود داشت
اسرائیل یک میلیارد دلار غرامت می خواست
۷۵۰میلیون دلارش قسط بود
آلمانی ها گفتند که پول ندارند
پس به جای پرداخت نقدی به اسرائیل
اسرائیل کالا و نفت دریافت می کنه
کنفرانس ادعاها در ابتدا
مبلغ مقطوع 500 میلیون دلار میخواست
به جای ۵۰۰ میلیون ؛ اونا ۱۰۷ میلیون دلار دریافت کردند
ناهوم گلدمن بعداً توضیح داد که دلیلش که پذیرفت این بود که
اسرائیل نیاز مبرمی به پول داشت
پس اسرائیل برای کنفرانس ادعاها بیشتر مشتاق بود
کنفرانس ادعاها در حال مذاکره تا حدی برای پرداخت جهانی بود
تا به مردم یهود کمک کنه
اما اولویتی حتی بالاتر
برای کمک به بازماندگان هولوکاست به صورت جداگانه
برای دریافت مستمری مستقیم از آلمان
که به اونا کمک می کرد بقیه عمرشون رو با عزت سپری کنند
اما افراد زیادی بودند که
بر اساس برنامه اصلی واجد شرایط نیستند
افرادی که در پشت پرده آهنین زندگی می کردند افرادی که مخفی شده بودند
یا در جاهای دیگه بودند که واجدشرایط نبودند
دیدگاه سازمان در نهایت این بود که
بیاید کاری که الان میتونیم رو انجام بدیم
و بیاید به مبارزه برای عدالت ادامه بدیم
شب قبل از امضا
موشه شرت از اسرائیل وارد لوکزامبورگ شد
و کنراد آدناور از بن وارد شد
افراد در هتل های مختلف اقامت داشتند
و پیک ها سخنرانی ها رو رد و بدل می کردند
که برای روز بعد آماده کردند
این از صحبت های شارت بود
حافظه ها هنوز تحت تاثیر فاجعه بود
که به قوم یهود وارد شده بود
توسط رژیم نازی آلمان
که در اون از هر سه نفر یهودی اروپا دو نفر به قتل رسیدند
بخشش ممکن نیست
آدناور سخنرانی شارت رو خوند‍
فکر می کنم اون کاملا درکش کرده بود
موقعیت خیلی سختی بود
بازماندگان از چنین ظلم یا جنایاتی
بخشیدن سخت بود بخشیدن غیرممکن بود
و به سادگی باید اینو بپذیری
اما با خودش همخوانی نداشت
احساسات شخصی بود
فکر کرد که توبه صادقانه
و کفاره
باید به طور رسمی شناخته بشه
این ایده که هیچ بخششی ممکن نیست
برای یک کاتولیک رومی ؛ این غیرممکنه
کاتولیک ها معتقدند که مردم گناهکار هستند
اما گناهان قابل ترمیم هستند
خب ؛‌ از نیمه شب به بعد مشخص بود
آدناور نصف جمله رو پذیرفت
در مورد هیچ بخششی امکان پذیر نیست
به عنوان یک فرد ممکنه اونو بپذیره
اما به عنوان صدراعظم آلمان نه
و بعد به این نتیجه رسیدند که اصلاً سخنرانی نداشته باشند
در خلال طراحی امضای قرارداد
هر دو هیئت از درهای مختلفی وارد شدند
وارد اتاق شدند
نام ها زمزمه شد
آقای ایکس ؛ آقای وای و غیره
و بعد سکوت بر اتاق حاکم شد
برای حدود ۱۲ دقیقه و نیم
آدناور در مقابل وزیر امور خارجه اسرائیل، موشه شارت نشست
و هردوی اونا قرارداد رو امضا کردند
بین اسرائیل و آلمان
من کنار ناهوم گلدمن نشستم و درست روبروی من صدراعظم آدناور بود
زمان امضای قرارداد کنفرانس مطالبات فرا رسیده بود
که دو بخش داشت
گلدمن قلم خودش رو بیرون آورد و امتحانش کرد
این کار رو نکرد
اما قلمی دادم که همسرم هنگام فارغ التحصیلی از هاروارد به من داده بود
و من در طول جنگ اونو با خودم داشتم
طلسم موفقیت بود
من اونو به گلدمن دادم
و قرارداد درواقع با قلم من امضا شد
پس از امضای معاهده
آدناور به کلیسای کوچک رفت
و در اونجا دعا کرد
اون در خاطراتش نوشت که قراردادهای لوکزامبورگ
یکی از مهم ترین قراردادها بود
دستاورد زندگیش بود
برای اون خیلی مهم بودند
پس از امضای قراردادها
ناهوم گلدمن نامه ای به کنراد آدناور نوشت
حتی مهمتر از اهمیت مالی
موافقتنامه لوکزامبورگ
اهمیت اخلاقی اون بود
این یک سابقه ایجاد کرد
طبق قرارداد آلمان غربی متعهد به پرداخت
کالا و خدمات به اسرائیل شد
کالاها شامل مواد اولیه به ویژه نفت
محصولات کشاورزی ماشین آلات صنعتی
کشتی برای نیروی دریایی اسرائیل و غیره بود
این توافق اول از همه سطح زندگی در اسرائیل رو افزایش داد
و مسکن های فعالی برای مردم ساخت
برای تازه واردها
با رشد اقتصادی حدود ۱۰ تا ۱۱ درصد در سال
تغییر دریا هم بود
خیلی از تابوها رو شکست
در اون روزها
کشور تقریباً در آستانه جنگ داخلی بود
چقدر شگفت انگیزه که این بار
موافقت بین دولت اسرائیل و آلمان
امضا شد
و پول غرامت
وارد اسرائیل شد
همه راضی بودند
اپوزیسیون مبارزه باهاش موافقت کرد
و غرامت آلمان دولت یهود رو نجات داد
از سرنوشت
شکی نیست که پرداخت ها به دولت اسرائیل
موفقیتی بدون صلاحیت بود
در مورد پرداخت های فردی به بازماندگان
پیچیده تره
در سال 1948 با سازمان جوانان علیه به اسرائیل نقل مکان کردم
من 18 ساله بودم
مادرم تصمیم گرفت به آلمان بره
تا غرامت های ناشی از حادثه رو پس بگیره
فکر می کنم اون گفت : اگه این کاریه که لازم باشه انجام بدیم پس میریم و انجامش میدیم
وقتی به آلمان رسیدیم و از هواپیما پیاده شدیم
صدای فریاد آلمانی ها رو شنیدیم
توجه ؛ توجه
با تمام آلمانی ها
این همه خاطرات وحشتناک رو برام زنده کرد
و من وحشت کردم
سوار تراموا شدیم
مادرم در ایستگاه پیاده شد
اما من نتونستم به موقع پیاده بشم
وحشت زیادی احساس کردم
بعد از اون حدود ده روز از رختخواب بیدار نشدم
یادم میاد که مادرم از پیش این وکیل به پیش اون وکیل میرفت
از یک دفتر به دفتر دیگه
مادرم موفق به گرفتن غرامت شد
اول از همه مطمئنا
غرامتی در جهان وجود نداره
که بتونه کودکیم رو بهم برگردونه
گودالی عمیق رو
در روحم پر کنه
پدرم رو برگردونه
یا منو به یک زندگی عادی برگردونه
بدون مبلغ پول
من سعی کردم جونم رو بگیرم
دو بار اقدام به خودکشی کردم
اما
در نتیجه غرامت
من تونستم خودم رو توسعه بدم
تونستم به دانشگاه برم
تونستم به مشاوره روانشناسی برم
که بهم کمک کرد روی روحم کار کنم
دیه ؛ من همیشه اسمش رو دیه میزاشتم
من اونو قبول کردم چون مردم می گفتند تو احمقی
تو عقاید احمقانه ای داری
بگیر ؛ بگیر ؛ چون مدیونت هستم
قبول کردن غرامت خیلی سخت بود
شخصا احساس کردم که برای قتل تمام خانواده‌ام
این بهای بسیار ناچیزی بود
و اینکه باید پول رو قبول کنیم
وقتی برای اولین بار در مورد غرامت شنیدم
من در بروکلین، نیویورک زندگی می کردم
با خانواده میزبان و البته خواهرم
خواهر مادرم، روزی، کسی بود که واقعاً به پول نیاز داشت
اون واقعا بیمار بود
تمام زندگی من در آشویتس بر اساس این واقعیت بود که با روزی بودم
احساس می کردم متعلق به کسی هستم که قویه
و مثل یک مادر ازم مراقبت می کنه
روزی درخواست داد
اون گفت که خالکوبی روی بازوش داره
و اینکه خانواده‌اش نابود شده
و بعد حقایق اساسی رو به اونا گفت
که سلامت اونو به شدت تحت تاثیر قرار داد
اما اون چیزی درباره وضعیت روحیش نمی گفت
اون روح خودش رو برای دکترهای آلمانی باز نمی کرد
دکتر بهش گفت : شرایط فیزیکی که می تونست بدست بیاره
پس از آزادی از آشویتس ممکنه خوب باشه
بازپرداخت رد شد
خیلی احساس روزی رو داشتم که پول رو نمیخوام
اما چون دختر جوانی بودم اونو قبول کردم
من با داشتن اون پول تونستم به مدرسه برم
ما به چیزهای اساسی نیاز داشتیم ؛ میدونید مثل کفش و لباس
پس این تنها پولی بود که واقعا مجبور بودیم باهاش زندگی کنیم
خیلی از بازماندگان ؛ همه احساس می کردند که سیر نمیشند و حق با اوناست
اما مجموع مبالغ خیلی کم بود
از ابتدا برداشت های متفاوتی از طرف آلمانی ها
و یهودی ها درباره چیزی که
پشت پرده این قرارداد نهفته است وجود داشت
از طرف آلمانی ها چیزی بود که بهش می گفتند یک پایان خوب
برای کامل کردن
ما از این اصطلاح استفاده نمی کنیم چون فکر نمی کنیم امکان پذیر باشه
تا یک بازمانده هولوکاست
چیزای غیرقابل تصوری که پشت سر گذاشته رو فراموش کنه
ما اونو جبران شناخت و تصدیق میدونیم
مهمه ؛ اما این کامل نمیشه
ما حق نداریم ببخشیم
آلمان امروزه متحد بسیار جدی
و دوست بسیار صمیمی اسرائیله
اما این گذشته رو به هیچ وجه پاک نمی کنه
پایان خوش امکان پذیر نیست
نمیتونه خوب بشه
اما ما همچنان به تلاش ادامه میدیم
تا جایی که بتونیم
حداقل میتونیم عواقب بی عدالتی رو
کاهش بدیم
این یک اجماع گسترده است
اما در اوایل دهه 1950 متفاوت بود
آلمانی ها به اشتباه فکر می کردند که قراردادهای لوکزامبورگ
آغاز و پایان همه مذاکرات در مورد غرامت بود
و در واقع، این فقط اولین دور از دورهای بسیار زیاد مذاکرات بود
وقتی برنامه برای اولین بار شروع شد اونا برنامه های زیرمجموعه ای
کاملا محدود از بازماندگان رو ارائه کردند
و وظیفه کنفرانس ادعاها از اون زمان تا حالا چیه
به منظور گسترش و گسترش واجد شرایط بودنه
من از سال 2006 مذاکره کننده ارشد هستم
و ۱۲ سال این نقش رو داشتم
ما همیشه به حقایق جدیدی پی می بریم
افراد جدیدی که هرگز هیچ غرامتی دریافت نکردند
در نهایت این مذاکرات فقط سر پول نیست
یا حتی افراد
این آدما در حال مذاکره سر تاریخ خودشون هستند
اینکه چه اتفاقی افتاد و چطور آلمان
و ما به عنوان یک جامعه
تاریخ رو درک می کنیم
و این تاریخ رو تصدیق می کنه
تسویه حساب بود
اولین غرامتی که تا به حال توسط یک دولت به افرادی که دولت به اونا آسیب رسونده پرداخت کرده
یک رویارویی صادقانه با گذشته خودتون
مهم ترین راهه برای اینکه
بتونید آینده متفاوتی بسازید
بانویی مسن رو که در خردسالی از آشویتش جان سالم بدر برده بود ملاقات کردم
اونموقع خانم بهم گفت خیلی خوشحال و سپاسگزارم
برای تمام حمایت ها و کمک هایی که دریافت کرده
اما اون همینطور گفت مساله مهم تر اینه که
اینجا در آلمان
نسل های کنونی و نسل های آینده فراموش نکنند
که آلمان با یهودیان چیکار کرد
من همیشه در گفتگوها گفتم که
به نظر من نسل های جدید
احساس گناه جمعی ندارند
چون برای من
احساس گناه چیزی بسیار فردی و شخصیه
اما فکر می کنم چیزی که باید به نسل بعد منتقل کنیم
به سادگی مسئولیت جمعیه که ما
در قبال تاریخ خودمون داریم
مردم ازم می پرسند کی این ماجرا متوقف میشه؟
این وظیفه ماست که مطمئن بشیم هیچوقت متوقف نمیشه
پس ما همچنان به ارائه کرامت و احترام ادامه میدیم
ما به ارائه کمک های مورد نیاز ادامه میدیم
غرامت فقط دلار نیست
بلکه بیانیه‌ایه که فراموش نکردند
امیدوارم لوکزامبورگ یک پله به سوی
جهانی انسانی تر و صلح‌آمیزتر باشه
اون تصمیم و اراده انسان ها رو
برای زنده ماندن و ادامه دادن به تصویر کشید
مادرم پیانیست کنسرت بود
من با موسیقی بزرگ شدم
رقصیدن بهم کمک کرد تا عقلم رو برگردونم
وقتی می رقصم همه چیز رو فراموش می کنم
من فقط زیبایی می بینم و زیبایی می شنوم
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.