..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خودم می‌دونم چه فکری تو سرتونه.
‫انتخاب چنین مجری‌ای ‫اصلا عادی نیست، مگه نه؟
‫چه مجری‌ای بهتر از پسر بد ‫کوچولوی آب زیر کاهی...
‫چون خودم که همه‌جای شهر می‌چرخه؟
‫بذارین رک و راست بهتون بگم.
‫اینجا از اون جاهاست ‫که احساس ناخوش‌آیندی بهتون دست می‌ده.
‫بهتون قول می‌دم.
‫ممکنه بخندین.
‫ممکنه بهتون بربخوره.
‫نگران نباشین،
‫هدفمون هم همینه.
‫آخه ما اینجا به رویا اعتقادی نداریم.
‫به کابوس اعتقاد داریم.
‫هنوز هم درک نمی‌کنین،
‫مگه نه؟
‫حالا که حرف درک نکردن شد،
‫سمت راستم خونه خانواده تامپسونه.
‫خانواده تامپسون به ظاهر ‫عین زوج‌های جوان و عادی آمریکایی می‌مونن.
‫ولی این مسئله امشب عوض می‌شه.
‫آخه امشب...
‫مهمونی بازی گروهیه.
‫«سینمای کوچولو»
‫«قسمت یکم: مهمونی بازی گروهی»
‫ای وای.
‫این‌ها رو کی دعوت کرده بود؟ ‫بیاین تو بچه‌ها، خوش اومدین!
‫از دیدنتون خوشحالم، ‫از دیدنتون خوشحالم!
‫شراب داریم دخترها، ‫واسه این آقا هم...
‫آبجو داریم، چند مدل چیپس هم داریم.
‫قبلا این‌طوری بود، ‫ولی خودم یادم نمیاد.
‫- من اصلا... ‫- من هر مدل مردی رو دیدم.
‫خب، نمی‌تونم حسابش کنم.
‫- نمی‌تونم حقه‌اش رو اجرا کنم. ‫- من شعبده‌اش رو بلدم.
‫ای وای. نوبت منه؟
‫- دستت راستت رو بذار رو آبی. ‫- رو آبی.
‫خیلی‌خب، دماغتون رو بگیرین بچه‌ها، ‫این دفعه قراره خم بشم، اینه که...
‫دختره هم همین رو گفته بود.
‫دختره کیه؟
‫چه بامزه.
‫دختره کیه؟
‫جدی می‌پرسی؟
‫نه.
‫دست چپت رو بذار رو قرمز.
‫- شب به خیر بچه‌ها! ‫- منظورت چیه؟
‫- شبتون به خیر. ‫- ممنون بچه‌ها.
‫- شبتون به خیر! ‫- خداحافظ!
‫آره، حرف نداشت، مرسی که تشریف آوردین.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب.
‫دختره هم همین رو گفته بود.
‫دختره کیه؟
‫دختره.
‫[دختره کیه؟]
‫خیلی‌خب، پرده‌اش رو تو «وی‌فر» دیده بودم،
‫همون پرده فضاییه رو می‌گم.
‫به اسمش می‌خوره زشت باشه، ‫ولی نیست.
‫خیلی نازه،
‫خلاصه تو فکرش بودم ‫که واسه اتاق‌خوابمون...
‫پرده فضایی بگیریم ‫و پرده اتاق‌خواب رو...
‫تو اتاق‌های دیگه نصب کنیم ‫که چشم کسی بهشون نخوره.
‫خیلی چندشه.
‫بعدش می‌تونیم...
‫- باشه. ‫- بعدش هم...
‫متوجه منظورم هستی؟
‫بگذریم، آره، گمون کنم از پسش بربیای...
‫[دختره همه‌جا هست]
‫دختره کیه؟
‫[دختره کیه؟ دختره کیه؟ ‫دختره کیه؟ دختره کیه؟]
‫سلام عزیزم.
‫اِم...
‫اینجا چه خبره؟
‫خیلی‌خب، آخه بحث ظرف نشستنت یه طرف،
‫ولی ظاهرا داری تو شیشه می‌شاشی، ‫اینه که...
‫ظرف...
‫وای، ظرف...
‫آره، ظرف.
‫همین رو گفتم.
‫چی؟
‫رو یخچال ریدی؟
‫همین رو گفتی.
‫ببخشید.
‫خودت گفتی؟
‫عزیزم.
‫اصلا روحت خبر داره ‫من اخیرا چی کشیدم؟
‫می‌دونم چه شرایط دشواری داشتم؟
‫- وای خدایا. ‫- افکار خاصی به ذهنم خطور کرده.
‫ذهنم همین‌جوری درگیره.
‫دارم سعی می‌کنم ‫بفهمم دختره کیه.
‫دختره کیه؟
‫تو هم اینجا وایستادی.
‫خودت...
‫همین رو گفته بودی.
‫همین رو گفته بودی عزیزم. ‫همین رو گفته بودی...
‫- متوجه منظورت نمی‌شم... ‫- همین رو گفته بودی!
‫همین رو گفته بودی.
‫خیلی‌خب، بس کن، ‫خواهش می‌کنم بس کن، خب؟
‫یه نفس بگیر، خب؟ ‫بیا نفس بگیریم.
‫خب؟
‫عزیزم، نگاهی به خودت بنداز.
‫منظورت چیه؟
‫عذر می‌خوام، ولی نمی‌دونم چیکار کردم.
‫نمی‌خواستم کاری کنم.
‫خیلی عذر می‌خوام،
‫خب؟
‫فقط می‌خوام شوهرم ‫عین سابق بشه.
‫می‌شه عین سابق بشه؟
‫می‌شه شوهرم عین سابق ‫عادی بشه؟
‫درست می‌گی.
‫خیلی عذر می‌خوام.
‫اشکالی نداره...
‫خب، رفتارم اخیرا اصلا عادی نبوده.
‫اِم، رفتارم...
‫خیلی عجیب بوده، اینه که...
‫خجالت‌آوره.
‫اِم...
‫خیلی‌خب.
‫دچار بحران میانسالی شدم، ‫می‌رم ظرف بشورم.
‫عذر می‌خوام.
‫اِم...
‫نمی‌دونم چی شده بود، اینه که...
‫بذار صرفا...
‫نه. نه عزیزم، باید مسئله‌ای رو...
‫راجع به ظرف بهت بگم.
‫اگه یه دستی برسونی، بد نمی‌شه.
‫- دستت رو بکن تو سوراخش! ‫- کمک کنین!
‫- خواهش می‌کنم! ‫- دستت رو بکن تو سوراخش!
‫دستت رو بکن تو سوراخش دیگه!
‫عین خوک جیغ بکش عزیزم! ‫عین نوزاد جیغ بزن!
‫ای نوزاد ترسو!
‫امشب مهمونی بازی گروهیه.
‫بادبزن دستشه.
‫نه.
‫دختره خودم هستم.
‫وای خدایا.
‫خیلی عذر می‌خوام بچه‌ها...
‫داری چیکار می‌کنی رفیق؟
‫من دختره‌ام، ‫دختره خودم هستم.
‫دختره همیشه خودم هستم.
‫زنگ می‌زنین 911؟
‫خواهش می‌کنم.
‫خیلی‌خب...
‫چیزی نیست عزیزم، ‫ما هم پشت سرت میایم، خب؟
‫خیلی‌خب.
‫همسرت خیلی نازه پسر.
‫باید حالت رو خوب کنیم،
‫وگرنه خودم مجبور می‌شم بقاپمش.
‫ضربان قلبش رو به کاهشه، ‫ظاهرا الان بیهوش می‌شه.
‫جناب، صدامون رو می‌شنوین؟
‫جناب، اگه صدامون رو می‌شنوین، ‫سر تکون بدین، خب؟
‫ظاهرا تازه داره می‌فهمه ‫جریان از چه قراره.
‫با شماره سه، اینجاتون کمی می‌سوزه، خب؟
‫یک... دو... سه...
‫این‌جوری حالتون خیلی بهتر می‌شه.
‫حالتون چطوره؟
‫حالم...
‫حالم خوبه.
‫حال می‌ده.
‫دختره هم همین رو گفته بود.
‫مردی رو تحویل گرفتیم که معلوم نیست...
‫به نظر نمیاد اوضاع روبه‌راه باشه.
‫می‌بینین، واسه همین نباید ‫این‌قدر شیفت شب بردارم.
‫از من بشنوین.
‫هیچ‌وقت بعد از ده شب ‫اتفاق خوبی رخ نمی‌ده.
‫بگذریم.
‫گرسنه‌ام.
‫ایشون ادناست.
‫کلی آرزو و رویا داره ‫که اصلا به حقیقت نپیوستن.
‫اکثر شب‌ها رو تو همین ‫آشپزخونه خاک‌گرفته...
‫می‌گذرونه و تنهایی گریه می‌کنه.
‫خاطرات بهترش رو مرور می‌کنه.
‫خیلی غم‌انگیزه، مگه نه؟
‫تنها فکر واضحی که دائم ‫به ذهنش خطور می‌کنه...
‫اینه که کاش مردی داشت ‫که کنارش زندگی کنه...
‫و شاید اون‌جوری ‫شرایط بهتر می‌شد.
‫کاش مردی داشتم ‫که کنارش زندگی می‌کردم.
‫شاید اون‌جوری ‫شرایط بهتر می‌شد.
‫سفر امسالمون به اسپن حرف نداشت.
‫خیلی خارق‌العاده بود، آره، ‫دم همون صحنه ساکن شده بودیم.
‫- آره. ‫- وای خدایا، خیلی قشنگه.
‫خیلی خوب بود.
‫«قسمت دوم: ادنا»
‫آره، ولی راستش مرکز ماساژش خیلی بهتره.
‫خیلی بهتره. استیون هم پارسال ‫مشتری‌هاش رو برده بود اونجا...
‫دیگه نمی‌خواست اینجا باشه.
‫واسه همین پلی رو انتخاب کرد.
‫منتظر بود صدایی بشنوه ‫که جلوش رو بگیره.
‫ولی هیچ صدایی نشنید.
‫فقط زمزمه دلهره‌آور باد به گوشش می‌رسید ‫که به لبه پل نزدیک‌ترش می‌کرد.
‫بعدش...
‫وقتی اصلا انتظارش رو نداشت...
‫چیزی توجهش رو جلب کرد.
‫وای خدایا، چه خوشگل شده.
‫راستی، داشتم به چند اسم هم فکر می‌کردم.
‫نظرت راجع به ریکی چیه، هوم؟
‫موافقی یا نه؟
‫موافقی!
‫آماده باش! هواپیما اومد.
‫بالاخره مردی پیدا کرده بود ‫که کنارش زندگی کنه.
‫اوضاع بهتر شده بود.
‫مرد رویاهاش بود.
‫گوش شنوایی داشت.
‫می‌تونست بهش تکیه کنه.
‫ساکت و قدرتمند بود.
‫تنهایی تو مراسم رقص ‫شرکت کردنش رو جبران کرد.
‫خیلی از آشناییشون خوشحال بود.
‫خیلی از آشناییمون خوشحالم.
‫با این که طرف مرده بود،
‫اولین بار بود که پس از سال‌ها...
‫خودش سرزنده بود.
‫وای.
‫اصلا باورت نمی‌شه...
‫چقدر منتظر بودیم ادنا با مردی آشنا بشه.
‫اون‌قدرها هم منتظر نبودین.
‫خیلی‌خب،
‫بحث رو عوض کنیم،
‫خب... ریکی،
‫از خودت برامون بگو، کارت چیه؟
‫خیلی نازه،
‫خیلی هم خجالتیه.
‫- عسلم... ‫- خیلی‌خب، می‌دونین چیه؟
‫من طاقت ندارم، اصلا طاقتش رو ندارم.
‫- نچ. ‫- طاقت چی رو نداری؟
‫واقعا...
‫می‌خوای مجبورم کنی ‫بلند ادا کنم؟
‫اوهوم.
‫طرف...
‫طرف مُرده.
‫می‌شه لطفا یه بار هم که شده ‫سعی کنی برام خوشحال باشی؟
‫اگه دوست‌پسر زنده‌ای...
‫با خودت می‌آوردی، ‫برات خوشحال می‌شدم.
‫- ای خدا. می‌شه بس کنی؟ ‫- ولی این زنده نیست.
‫زنده نیست.
‫درک می‌کنم، خب؟
‫- لطفا بس کن. ‫- ادنا.
‫- دارین آبروم رو جلوی دوست‌پسرم می‌برین. ‫- نباید چنین کاری بکنی.
‫- چرا، می‌کنم. ‫- هیچ‌کس...
‫وای خدایا!
‫- نه. ‫- وای خدا، اِم...
‫بالاخره مردی رو پیدا کردم ‫که عاشقشم،
‫ولی اصلا نمی‌تونی برام خوشحال باشی.
‫حال آدم به هم می‌خوره. ‫بهش بگو دیگه. جریان چیه؟
‫- اِم... ‫- ببین.
‫کمکم کن دیگه.
‫اِم... خب،
‫آره، خیلی نگران‌کننده است.
‫ادنا.
‫نباید چنین کاری بکنی.
‫من واقعا نگران سلامت روانت هستم.
‫قبوله.
‫اگه چنین حسی دارین،
‫بیا بریم ریکی.
‫چون جامون نیستن، ‫ازمون متنفرن.
‫آره، دلیلش همینه.
‫وای، خیلی...
‫عذر می‌خوام.
‫درست شد، آها، خیلی‌خب...
‫دیگه اصلا نمی‌تونم بیام اینجا.
‫خب، تو فکرش بودم که شاید...
‫فردا بتونیم بریم ساحل.
‫خودم می‌دونم خیلی با آب حال نمی‌کنی، ولی...
‫چه بدونم.
‫مثلا می‌تونیم بریم پیک‌نیک یا...
‫اصلا کارشون به ساحل رفتن نکشید.
‫به جاش چندین روز بیدار موند...
‫و نظرات منفی دوستش ‫بهش انرژی می‌داد.
‫در واقع، انگار بی‌جون بودنش...
‫به مرور زمان بیشتر جلوه می‌کرد.
‫ولی باز هم...
‫وقتی اصلا انتظارش رو نداشت،
‫چیزی توجهش رو جلب کرد.
‫[بیمارستان شهرستان کریتیکا ‫بخش آسیب‌شناسی]
‫چی به سرم اومد؟
‫مُرده بودی.
‫ولی من احیات کردم.
‫خیلی لطف کردی.
‫توضیح داد اسم واقعیش سایدره.
‫اسم واقعیم سایدره.
‫واقعا؟
‫- هم‌اسم اون مشروبه‌ای؟ ‫- خودم می‌دونم، خیلی عجیبه.
‫یعنی الکل تقطیری میوه.
‫آره، هم‌اسم اون مشروبه‌ای دیگه.
‫چرا که نه؟
‫اِم... خب...
‫آخه من این مدت ‫ریکی صدات می‌کردم، اینه که...
‫- ریکی؟ ‫- آره.
‫وای، یعنی به نظرت لاتین هستم؟
‫نه، نه، آخه همیشه ‫از اون اسم خوشم می‌اومد.
‫بیا همون سایدر صدام کن.
‫حس می‌کنم بخش ‫مهمی از وجودمه.
‫بخشی از ذاتمه.
‫آها، باشه، حتما.
‫بالاخره اسم خودته دیگه.
‫عوض کردن اسمت خیلی مسخره است.
‫بدجوری هوس ساندویچ پنیر کبابی کردم.
‫به نظرت سفارش بدیم؟
‫خیلی چاق‌کننده است.
‫اینجا خیلی قشنگه،
‫ولی ظاهرا می‌خوان از نسل جوانی ‫که دلشون می‌خواد...
‫حال و هوای قدیمی آمریکا رو تجربه کنن، ‫سواستفاده کنن...
‫و به نظرم صرفا واسه ادای احترام ‫به نسل مورد نظرشون...
‫غذاهای وگان هم گذاشتن.
‫می‌خوان این‌جوری حس کنن ‫می‌شناسنشون و درکشون می‌کنن.
‫می‌خوان حس کنن ‫خواسته‌هاشون رو بلدن.
‫عه، نمی‌دونستم وگانی.
‫نه، نیستم.
‫ولی...
‫لزومی نداره آدم حتما وگان باشه ‫تا براش مهم باشه.
‫به چی می‌خندی؟
‫خیلی‌خب، راستش رو بگو. ‫نظرت چیه؟
‫دوست بی‌خانمانم، ویک، دو سال داشت ‫لباس‌ها و پارچه‌های مختلف رو جمع می‌کرد،
‫ما هم اولین باری که دی‌متیل‌تریپتامین زدیم، ‫این تیپ رو باهاشون درست کردیم.
‫خیلی به توصیفت می‌خوره.
‫نه،
‫به نظرم کونم هم ‫با این شلوار تپل جلوه می‌کنه.
‫اِم...
‫جریان چیه؟
‫خب، نمی‌خواستم یهویی بهت بگم، ‫ولی آهنگ خودمه.
‫واقعا؟
‫آهنگ خودته.
‫صدای خودته...
‫صدای خودمه، خودم درام ‫و گیتارش رو زدم و ساختمش.
‫سه سال با دوره‌گردهای روس ‫با یه قطار باری...
‫سفر کرده بودم ‫و این آهنگ رو نوشتم.
‫موضوعش...
‫وای، هیس، هیس، ساکت باش.
‫وایستا.
‫اینجاش رو از همه بیشتر دوست دارم.
‫نبوغ واقعیم اینجا معلوم می‌شه.
‫بیا دیگه، نگاهم کن.
‫- پایین‌تنه‌ات رو بچرخون. ‫- این شکلی؟
‫- این شکـ... ‫- بیشتر خم شو!
‫- این... ‫- ای بابا.
‫آره، تقصیر خودت نیست، ‫مشکل از بدنته.
‫خیلی‌خب، آماده باش، ‫اینجا رو باش.
‫همون لحظه متوجه شد ‫که دیگه نمی‌ذاره...
‫خوشحال بودنش به انسان دیگه‌ای ‫بستگی داشته باشه.
‫در حالی که رودخونه داشت ‫جسدش رو می‌برد،
‫از اهمیت و قدرت واقعی استقلال مطلع شد.
‫شب‌های تنهایی ‫و مجموعه قرارهای بدش...
‫در مقایسه با کابوسی که ریک خطابش می‌کرد، ‫رویایی محسوب می‌شدن.
‫ولی اسمش هر کوفتی هم که بود،
‫تو داستان بعدی می‌بینین...
‫که قراره قدرت دوستی رو روایت کنیم.
‫شاید بهتر باشه واسه این یکی پف‌فیل بیارین.
‫قراره خیلی خفن باشه.
‫[مشروب فروشی]
‫سه بچه خوک وارد فروشگاه شدن.
‫همه بخوابین رو زمین ببینم.
‫گفتم همه بخوابین رو زمین ببینم.
‫تو نخواب پسرک چاقالو.
‫بلند شو.
‫خیلی قشنگ و آروم پیش می‌ریم.
‫باید به کل حرف‌هامون گوش بدین.
‫بذارین به کارمون برسیم، ‫همین و بس.
‫فهمیدین؟
‫واسه چی چنین کاری می‌کنین؟
‫چه سوال خوبی.
‫«قسمت سوم»
‫«دستگیری!»
‫[یک هفته پیش]
‫پسر، از اول شب چشمت رو گرفته. ‫برو باهاش صحبت کن دیگه.
‫چرا چنین کاری می‌کنی؟
‫چیکار می‌کنم؟
‫تحت فشارم می‌ذاری.
‫من که تحت فشارت نمی‌ذارم. ‫لوک، تحت فشارش می‌ذارم؟
‫داری سعی می‌کنی کمکش کنی.
‫- سعی می‌کنه کمکت کنه. ‫- ممنون.
‫ببینین بچه‌ها، از لطفتون ممنونم، ‫ولی من راحتم. اصلا...
‫نیازی ندارم.
‫می‌دونین چرا هر هفته همین کار رو می‌کنین؟
‫نمی‌دونین؟
‫چون شما زندگی تشکیل دادین، ‫سنتون بالا رفته،
‫به زندگیتون عادت کردین. ولی ببینین، ‫چنین شرایطی هیچ اشکالی نداره.
‫هیچ اشکالی نداره،
‫ولی خودتون می‌خواین برین ‫با چنین دختری صحبت کنین.
‫من نمی‌خوام، خودتون می‌خواین.
‫خب؟
‫- بعدش خواسته‌تون رو به من تحمیل می‌کنین. ‫- عجب.
‫- من تحمیل می‌کنم؟ ‫- الان می‌خندی،
‫- ولی راست می‌گم. ‫- سعی می‌کنم کمکت کنم.
‫آخه اگه سعی نکنیم ‫برات موقعیت سکس جور کنیم،
‫چه‌جور دوستی محسوب می‌شیم؟
‫شما دوستان خیلی خفنی هستین،
‫دوستانی هستین که دلم می‌خواد ‫چهارشنبه‌ها باهاشون بیام بیرون...
‫و همین‌جوری دور هم جمع بشیم، ‫ولی دیگه...
‫از این وضع خسته شدم.
‫امان از دستت پسر.
‫شرمنده، آخه پیچیده‌تر ‫از تصوراتتونه، خب؟
‫- کجاش پیچیده است؟ ‫- باز هم تحت فشارم می‌ذاری.
‫من که تحت فشارت نمی‌ذارم. ‫دارم ازت سوال می‌پرسم.
‫داره سوال می‌پرسه دیگه.
‫- سوالش دوستانه است. ‫- آخه نگرانتم.
‫- این‌قدر حساس نباش. ‫- آبم نمیاد.
‫خب؟
‫جانم؟
‫اِم...
‫بیاین جلو.
‫نه، بیاین جلوتر.
‫آبم نمیاد.
‫به عمرم آبم نیومده.
‫یعنی هیچ‌وقت نیومده؟
‫یه بار...
‫چیزی نمونده بود بیاد.
‫تقریبا چهارده ساله بودم.
‫رو تختم دراز کشیده بودم...
‫و با خودم گفتم چرا که نه؟
‫خلاصه...
‫مشغول شده بودم و یهو...
‫صدای شکستن پنجره ‫اتاق بغلی به گوشم خورد.
‫بعدش از رو تختم بلند شدم.
‫شلوارم رو بالا کشیدم...
‫و یواشکی از گوشه دیوار نگاه کردم.
‫سارقی اومده بود تو خونه.
‫داشت وسایل بابام رو می‌دزدید.
‫پشم‌هام، یعنی بهت ضربه روانی وارد شده.
‫اصلی داستان همینه...
‫که همون‌جا وایستادم ‫و تماشا کردمش.
‫اِم...
‫ولی بعدش دیدم...
‫بدجوری شق کردم.
‫وایستا ببینم، چی؟
‫انگار هرچی بیشتر می‌دزدید...
‫و نفس کشیدنش...
‫سنگین‌تر می‌شد،
‫بیشتر شق می‌کردم.
‫به طرز عجیبی جذاب بود.
‫خلاصه، همون‌طور که گفتم...
‫خیلی پیچیده‌تر از تصوراتتونه.
‫آره.
‫خب، پیک بزنیم یا...؟
‫فکری به ذهنم رسید.
‫همه‌چی رو بردار، ‫بعدش بچه رو می‌کشیم.
‫موافقم.
‫صورتش رو ببریم ‫و نوبتی بزنیم رو صورت خودمون؟
‫آره.
‫بچه‌ها، می...
‫می‌دونم خودتونین.
‫- خیلی‌خب. ‫- دیگه باید بمیری!
‫می‌شه لطفا اون رو تو چشمم نگیری؟ ‫تازه اول صبحه.
‫- شق کردی؟ ‫- نچ.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫- می‌شه ببینم؟ ‫- نچ.
‫واسه چی تأثیر نداشت؟
‫الان قیافه‌تون کاملا معلومه.
‫خب، خیلی ناامیدکننده است.
‫می‌خوام برم، خیلی مسخره است.
‫خیلی‌خب.
‫- خداحافظ پسر، خوب بخوابی. ‫- باشه.
‫جیمی، دیگه داره مسخره می‌شه پسر.
‫چیزی نمونده بود گول بخوره پسر.
‫نه، نه، خیلی مونده بود.
‫باید کار عظیم‌تر و بهتری بکنیم.
‫مثلا چیکار کنیم؟
‫واسه چی چنین کاری می‌کنین؟
‫اصلا تأثیر نداشت؟
‫نه.
‫الان چی؟
‫نه، نه.
‫پشم‌هام!
‫این چه گهی بود خوردی؟ نه!
‫باید همین الان باهام صادقانه صحبت کنی. ‫تأثیری می‌ذاره یا نه؟
‫- نمی‌دونم. ‫- یعنی چی که نمی‌دونی؟!
‫ببخشید!
‫چیه؟
‫پناه بگیر.
‫پلیس!
‫- پناه بگیرین! ‫- تفنگتون رو بذارین کنار!
‫تفنگتون رو بذارین کنار!
‫زود باشین بخوابین رو زمین! ‫بخواب رو زمین، آفرین!
‫تکون نخور.
‫وای خدا.
‫اینجا یکی تیر خورده.
‫شرمنده‌ام.
‫اشتباه بزرگی کردیم.
‫نه.
‫نکردیم.
‫باید بریم!
‫مقاومت کنین!
‫چنین کاری نکنین!
‫تفنگتون رو بندازین!
‫اگه سعی نکنیم ‫برات موقعیت سکس جور کنیم،
‫چه‌جور دوستی محسوب می‌شیم؟
‫بهترین دوستانم هستین.
‫بهترین دوستانی هستین ‫که به عمرم داشتم.
‫سلام عزیزکم.
‫آره، همین الان آخرین ‫مرسوله‌ام رو تحویل دادم.
‫ایول.
‫ولی ببین، باید دو کلمه بهت بگم:
‫جعبه قرمز.
‫آره.
‫بابا جونت می‌ره یه فیلم بخره،
‫بعدش میاد باهات...
‫[گیرنده: ویک وارد]
‫ببین، دوباره بهت زنگ می‌زنم.
‫«قسمت چهارم: تأثیر عمیق»
‫سلام.
‫از «کریتیکا اکسپرس» اومدم. ‫باید امضا کنین!
‫بیا این پشت!
‫اِم، بهمون می‌گن ‫بهتره وارد نشیم جناب.
‫کافیه امضا کنین، ‫بعدش می‌رم.
‫سعی کن پیدام کنی.
‫خیلی‌خب.
‫سلام.
‫جناب؟
‫وای.
‫ایول.
‫کافیه رسید این مرسوله رو ‫امضا کنین...
‫- که بعدش برم، اینه که... ‫- زیاد فرصت نداریم،
‫پس مختصر و مفید می‌گم.
‫احتمالا می‌خوای بدونی ‫واسه چی مرسوله‌ای دستته...
‫که آدرسش اینجاست، ‫ولی به اسم خودته.
‫آره.
‫یعنی اتفاقی بوده؟
‫از کجا می‌دونستین اسم من هم هست؟
‫ببین، اگه نخوایم زنجیره فضازمان مختل بشه،
‫باید دی‌ان‌ای تو رو... ‫یعنی دی‌ان‌ای خودمون رو بهم تزریق کنیم.
‫در غیر اون صورت، ‫ممکنه این روند با شکست مواجه بشه...
‫و بعدش به گا می‌ریم.
‫منظورتون چیه؟
‫منظورم اینه که دقیقا نود و دقیقه...
‫و چهل و شش ثانیه دیگه...
‫همه‌چی به آخر می‌رسه، ‫دنیا تموم می‌شه، آخرالزمان می‌شه.
‫آها، فهمیدم.
‫از این دیوانه‌های ساکن بیابونی، ها؟
‫با مارمولک‌ها صحبت می‌کنی...
‫و زیر آفتاب می‌گردی.
‫فرصت ندارم سر جزئیاتش گپ بزنم.
‫من خودِ آینده‌ات هستم، ‫تو هم منِ گذشته‌ای.
‫تنها راه جلوگیری از این اتفاق هم ‫اینه که دی‌ان‌ای خودت رو بپاشی توم.
‫- چی؟ ‫- بی‌خیال، به نظرت بامزه است؟
‫خب، وقتی جفتمون خرد و خاکستر شدیم، ‫دیگه بامزه نیست.
‫خیلی‌خب، فرض کنیم ‫حرفت رو باور می‌کنم...
‫که اصلا نمی‌کنم.
‫انتظار داری چیکار کنم؟
‫موم رو بکنم و بدم بهت؟
‫باید بیش از این‌ها بهم بدی رفیق.
‫بزاق می‌خوای؟
‫تقریبا درست گفتی؟
‫خون می‌خوای؟
‫وای، چه چندش...
‫ولی از اون هم گرم‌تره.
‫به نظرم بهتره...
‫صرفا رسید مرسوله رو ‫امضا کنین جناب.
‫خب، متأسفانه نمی‌تونم امضا کنم.
‫باید قبلش این کار حیاتی رو انجام بدی.
‫خب...
‫طبق قوانین «کریتیکا»، ‫می‌تونین بیاین دفترمون و تحویلش بگیرین.
‫اوهوم.
‫من هم از این کار خوشم نمیاد بچه،
‫ولی تنها راه اطمینان حاصل کردن ‫از بقای نسل بشر همینه.
‫متأسفانه، مشترک مورد نظر ‫هم‌اکنون در دسترس نیست.
‫حتی یه آنتن هم نداره.
‫«من خودِ آینده‌ات هستم. ‫تو منِ گذشته‌ای.»
‫چیزیت نمی‌شه.
‫خیلی...
‫یالا، یالا.
‫- باورم نمی‌شه. ‫- خب، قطعا چنین اتفاقی...
‫حکم سرنوشت محسوب می‌شه.
‫خب، نمی‌شه.
‫سرنوشت محسوب نمی‌شه، ‫چنین کاری غیرقانونیه،
‫می‌شه گفت من رو اینجا ‫گروگان گرفتی، اینه که...
‫خیال می‌کنی کار من بود؟
‫من که از اولش همین‌جا کنارت بودم.
‫آروم باش پسر.
‫گرسنه نیستی؟
‫نه.
‫نوشیدنی خنک نمی‌خوری؟
‫نه، چیزی نمی‌خوام.
‫خب، پیشنهاد می‌کنی چیکار کنم؟
‫من که بهت گفتم پسر.
‫ببین، خودم می‌دونم هضمش دشواره،
‫ولی با کمال احترام،
‫خودم قراره بهت بدم.
‫من که نمی‌کنمت پسر. ‫خیلی مسخره است.
‫خب، متأسفانه فقط اگه من رو بکنی،
‫می‌تونی از اینجا بری.
‫اگه چنین کاری نکنی ‫هم فرصت کار دیگه‌ای نخواهی داشت.
‫عه، جدی؟ جور دیگه‌ای نمی‌تونم از اینجا برم؟ ‫خب، اینجا رو باش.
‫آها، خب، پیاده از اینجا کلی راهه. ‫چیه؟ می‌خوای سوار ماشین ملت بشی؟ هه!
‫موفق باشی.
‫طرف خیلی روانیه.
‫یه پا موش صحراییه.
‫یه پا موش صحرایی بیش نیست.
‫کسشعر می‌گه.
‫صداش که دو سه اکتاو ‫از صدای خودم زیرتره.
‫ببین،
‫خودم می‌دونم مشاهده ‫این زندگی داغونت...
‫با زندگی زیبای تصوراتت در تضاده.
‫ولی مزایای خودش رو هم داره.
‫زندگی پرماجرایی داری.
‫آره خب، مدتی به هروئین قطران سیاه ‫اعتیاد پیدا می‌کنی که در نهایت...
‫اکثر دوستان و خانواده‌ات ‫باهات قطع ارتباط می‌کنن.
‫ولی با بیست و پنج سال پیک موتوری بودن، ‫چنین بلایی سر آدم میاد دیگه.
‫می‌شه لطفا خفه شی؟
‫- خواهش می‌کنم. ‫- چرا که نه؟
‫- ممنون. ‫- باشه، چرا که نه؟ زحمتی نیست.
‫راستی، تولدمون نزدیکه.
‫هیجان‌انگیزه.
‫- از کجا می‌دونستی؟ ‫- من یه بطری مشروب خوب دارم.
‫شاید بد نباشه سیاه‌مست بریم تو کارش.
‫نه، من همین‌جا راحتم.
‫- دیگه نمی‌دونم به چه زبونی بهت بگم. ‫- باشه، خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب.
‫ببین،
‫نظرت چیه که آروم آروم پیش بریم؟
‫مثلا می‌تونم اولش آروم آروم گردنت رو بخورم.
‫خواهش می‌کنم بس کن.
‫واقعا خیلی عجیبی.
‫مگه حالم از زبان بدنم مشخص نیست...؟
‫می‌شه لطفا خفه خون مرگ بگیری؟
‫خیلی‌خب، فهمیدم.
‫نظرت چیه بریم تو؟ ‫اینجا کمی سرده.
‫قول می‌دم کار عجیبی ‫ازم سر نزنه.
‫هیچ کار عجیبی ازم سر نمی‌زنه.
‫قول شرف می‌دم.
‫بیا دیگه، اینجا سرده.
‫می‌دونی از کجا می‌دونم ‫که خودم نیستی؟
‫تلویزیونت افتضاحه.
‫هوم.
‫آقا بزرگه‌ات این‌جوری تحریک نمی‌شه؟
‫نوک سینه‌ات رو می‌گی؟
‫نه، احساس خیلی...
‫- ناخوش‌آیندی بهم دست می‌ده. ‫- تا امتحان نکردی، پس نزن.
‫خودم دوست‌دختری دارم ‫که نوک سینه‌اش حرف نداره.
‫خونه منتظرمه،
‫تو تخت‌خواب قشنگی...
‫با رخت‌خواب تمیز دراز کشیده.
‫همیشه هم تمیز نیست.
‫منظورت چیه؟
‫قبول کن دیگه، تو که برد پیت نیستی.
‫اون هم دختر جذابیه.
‫گزینه‌های زیادی در اختیارشه.
‫اون دی‌جی ارمنستانیه ‫هم که همیشه دورش می‌پلکه.
‫- دوست عادیشه. ‫- وای، به خودت بیا پسر.
‫عکس کی رو کارت تبریک ‫کریسمس پارسالتون بود؟
‫یعنی داره بهم خیانت می‌کنه؟ ‫منظورت همینه؟
‫واسه چی دارم تو این خراب‌شده، ‫با یه آدم کثافت برنامه کودک تماشا می‌کنم؟
‫اصلا اینجا چیکار می‌کنم.
‫آره، می‌رم. ‫طاقتش رو ندارم.
‫باز هم شروع کرد، وایستا!
‫- چیه؟ ‫- مرسوله‌ات رو باز کن.
‫- چی؟ ‫- مرسوله‌ای رو که آوردی باز کن.
‫باید ببینی توش چیه.
‫[بچه ابرخوشحال!]
‫امکان نداره.
‫[ویک واو]
‫امکان نداره.
‫برو در خودت بذار.
‫من خودِ آینده‌ات هستم، ‫تو هم منِ گذشته‌ای.
‫من که نمی‌کنمت پسر. ‫خیلی مسخره است.
‫خب، متأسفانه فقط اگه من رو بکنی،
‫می‌تونی از اینجا بری.
‫اگه من رو نکنی هم ‫فرصتی واسه کار دیگه‌ای نخواهی داشت.
‫سلام.
‫سلام به روی ماهت.
‫داریم چیکار می‌کنیم؟
‫خیلی مسخره است.
‫مجبوریم چنین کاری بکنیم.
‫بیا تمومش کنیم برادر.
‫وای.
‫یک..
‫دو...
‫سه.
‫ایول!
‫ایول.
‫از «میت لاورز» سفارش دادین؟
‫از «وایلد بیلز» اومدم!
‫پیتزا آوردم!
‫[ویک وارد]
‫یه روز دیگه گذشت،
‫یه آب‌پاشی دیگه به کونم دیدم.
‫این دفعه جالب‌ترش کنیم.
‫آره.
‫وای.
‫ایول.
‫بیاین بحث رو عوض کنیم.
‫این داستانمون اون سر شهر...
‫با گروهی خلافکار پوکرباز شروع می‌شه.
‫قبلا هم هزار بار ‫شاهد چنین شرایطی بودین.
‫ولی این دفعه...
‫یه فرقی داره.
‫آها، آها، آها، یه‌دونه بامزه یادم اومد.
‫چرا مردان ایتالیایی سبیل می‌ذارن؟
‫اِم...
‫که شبیه مادرشون بشن!
‫مادرشون! ‫مادرشون!
‫راستی! ببین تونی،
‫من که حاضرم مادرت رو بکنم!
‫می‌خوای مادرم رو بکنی؟
‫تونی، شوخی کرد بابا.
‫آره، شوخی کرد.
‫ای حرومزاده، کاش قیافه خودت رو می‌دیدی.
‫گیرت آوردم.
‫وای خدایا، تونی!
‫ایول پسر.
‫داشتم شلوارم رو خراب می‌کردم.
‫چیزی نمونده بود شلوارم رو خراب کنم.
‫وای خدایا، تونی.
‫ممکن بود سکته کنم!
‫پشم‌هام.
‫یوهو.
‫چه گهی می‌خورین؟!
‫ای آشغال عوضی.
‫چیکار می‌کنین بچه‌ها؟!
‫برو تو ببینم.
‫«قسمت پنجم: مادرکُن‌ها»
‫وای.
‫آهای!
‫آهای بچه‌ها!
‫تونی!
‫بلند شو، بریم.
‫بلند شو.
‫سلام!
‫سلام کارماین.
‫حالت چطوره؟
‫سلام کارماین.
‫- حالت چطوره؟ خوبی؟ ‫- طرف...
‫یه پا افسانه است.
‫هر روز بهت آب‌انگور می‌ده؟
‫از سمی سوسای پدرسگ ‫هم بیشتر آب‌میوه می‌خوره.
‫سلام مامان، توتی رو که یادته، مگه نه؟
‫آره.
‫سلام بچه‌ها، سلام توتی.
‫دردسر که درست نمی‌کنین؟
‫کاش نمی‌کردیم.
‫راستش، توتی گفته بود ‫می‌خواد تو رو بکنه مامان.
‫مگه نه توتی؟ ‫خودت بهش بگو.
‫بی‌خیال تونی. ‫این کارت خیلی کسشعره.
‫- من دیگه می... ‫- جایی نمی‌ری.
‫راست می‌گه توتی؟
‫می‌خوای من رو بکنی توتی؟
‫ای بابا، خجالت نکش دیگه توتی. ‫تو که همین یه ساعت پیش...
‫گفته بودی می‌خوای مامان رو بکنی،
‫کسش بذاری و بهش حال بدی.
‫برو دیگه، برو تو اتاق بکنش.
‫برو دیگه توتی، آبروم رو نبر.
‫خیلی وقته که با کسی نبوده.
‫برو تو اتاقش، کسش بذار ‫و درست و حسابی بکنش.
‫برو دیگه، نشونش بده ‫چند مرده حلاجی.
‫برو دیگه خفن خان.
‫نظرت چیه که بیای تو؟
‫بیا کارخونه پنیر خامه‌ایمون رو ‫راه بندازیم، ها؟
‫بیا، بیا دیگه،
‫من همین‌جا نشستم پسر خان، ‫منتظرت نشستم.
‫تا ته بکن تو.
‫بیا دیگه توتی.
‫رئیس.
‫عجب کار کسشعری کردی.
‫هیس.
‫بجنب دیگه پسر خان!
‫خیلی‌خب، می‌کنمت.
‫ایول!
‫ایول عزیزم.
‫یوهو، یوهو!
‫ایول توتی!
‫آفرین پسر! ‫تا ته بکن تو توتی!
‫مامان.
‫- دارم سیر می‌شم. ‫- آره، غذاش خیلی خوشمزه است.
‫- خیلی خوشمزه است، حرف نداره. ‫- دقیقا. اینجا خیلی خوبه.
‫ضمنا، می‌خوام از همین الان بگم...
‫- که داره خیلی... ‫- خوب پیش می‌ره.
‫- آره، آره. ‫- من هم می‌خواستم همین رو بگم.
‫- آخه داریم جملات همدیگه رو... ‫- تکمیل می‌کنیم.
‫- واقعا ایول، خیلی خفنی. ‫- خیلی خوبه.
‫راستش، قرار گذاشتن ‫اینجا خیلی سخته.
‫آره بابا.
‫هفته پیش که رفتم سر قرار،
‫- طرف نابینا بود. ‫- وای! واقعا نابینا بود؟
‫- واقعا قرار کورکورانه بود. ‫- کورکورانه بود.
‫آره.
‫البته مسلما هیچ اشکالی نداره،
‫ولی بهتره از اول بهم بگه نابیناست دیگه.
‫می‌تونست بهت پیام بده و بگه دیگه، نه؟
‫- آره! ‫- آره، شاید هم...
‫نمی‌تونست. نمی‌دونم نابیناها ‫پیام می‌دن یا نه. اصلا خبر ندارم.
‫ای خدا، نمی‌دونم.
‫- اصلا بهش فکر نکرده بودم. ‫- اصلا نمی‌دونم چجوری پیام می‌دن.
‫گمون نکنم اصلا بفهمم، ‫آخه بعد از اولین قرارمون بی‌خیالش شدم.
‫آها، آره، آره،
‫خب، گمون نکنم اصلا به چشمش اومده باشه، نه؟
‫درست نمی‌گم؟
‫ای خدا، خیلی بدجنسی.
‫خیلی‌خب.
‫اینجا چه خبره؟
‫یه کوچولو بزنیم.
‫باشه، خیلی‌خب، چرا که نه؟ ‫با کوکائین حال می‌کنم.
‫- خیلی‌خب، گمون کنم اهل حال باشی. ‫- آره، آره، ولی مراقب باش.
‫جلب توجه نکن.
‫خب، واقعا خیلی سنگین بود.
‫- سنگینه. ‫- گمون نمی‌کردم از این هم باحال‌تر بشی.
‫آخی...
‫الان خاکستر بابام رو اسنیف کردی.
‫چی؟
‫هوم.
‫گفتم الان خاکستر بابام رو اسنیف کردی.
‫پس همین رو گفته بودی، درسته؟ ‫نمی...
‫کوکائین رو به شوخی این‌جوری ‫خطاب می‌کنی؟ سر به سرم می‌ذاری؟
‫نه، واقعا خاکستر بود.
‫از مرده‌سوزخانه گرفتمش.
‫- تو خیابون سنت کلره. ‫- این دیگه چه حرف کسشعریه؟
‫چیزی نیست بابا.
‫فقط خاکستر بابام رو اسنیف کردی.
‫خیلی هم چیزیه عزیز دلم،
‫الان بابا جونت تو گلوی منه.
‫- ببین، خودم حسش می‌کنم. ‫- خب، خیلی خوبه.
‫- خیلی خوشحالم. ‫- اون‌قدرها هم خوب نیست.
‫خیلی افتضاحه.
‫خیلی نازی.
‫موهات واقعا فره؟
‫خیلی‌خب، روانی هستی، خب؟
‫روانی خودتم.
‫وای...
‫خیلی لطف داری.
‫بی‌صبرانه مشتاق ادامه ♪ قرارمونم ♪.
‫آها... اِم...
‫- بریم رسیدمون رو بگیریم! ‫- آره، کجاست؟
‫«قسمت ششم: بابا جون اومد خونه»
‫آها، بولینگ گاهی حال می‌ده.
‫وای خدا جون، می‌تونیم بستنی بگیریم.
‫وای خدا جون، وای خدا جون، ‫من باید صبح زود بیدار بشم.
‫الان یادم اومد باید صبح زود بیدار بشم.
‫- وای نه. ‫- شیفت صبح دارم.
‫- آخ، خیلی بد شد. ‫- آره.
‫خب، شاید اگه شنبه شب بیکار بودی، ‫بتونیم کاری بکنیم.
‫شاید. ببینیم چی می‌شه دیگه، نه؟
‫- باشه. ‫- باشه، خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫خداحافظ، می‌بینمت.
‫خداحافظ!
‫ببخشید، احیانا چوق الف نداری؟
‫چرا.
‫چوق دارم، ولی الف نیستم، ‫سم هستم.
‫خیلی‌خب.
‫شیرتون رو تو پاکت بذارم؟
‫نه، با همون کارتنش می‌برم.
‫وای، ببخشید، شوخی افتضاحی بود، ‫پاکت خوبه.
‫می‌خواین دستگاه قهوه جدید ‫«جاوا راما»مون رو امتحان کنین؟
‫پنج طعم خفن داره...
‫که اول صبح به آدم ‫کلی انرژی می‌ده.
‫نه، به نظرم همون قهوه ساده خوبه، ‫ولی نگران نباش،
‫من که قرار نیست پشت فرمون بشینم.
‫وای، باز هم از این شوخی‌ها کردم.
‫این دیگه چه کسشعریه؟
‫وای...
‫خدایا!
‫وای، چیزیت نمی‌شه عزیز دلم، ‫خوب می‌شی.
‫همه‌چی ردیفه. ‫یه کم «جاوا» بخوریم.
‫چی؟ نگو دیگه.
‫نه‌خیر جناب،
‫نه‌خیر جناب، نه‌خیر جناب.
‫دنبالت افتادم رفیق.
‫وای.
‫نباید این‌قدر تند بریم، ‫تو این محله نمی‌شه.
‫شوخیت گرفته؟
‫چیکار می‌کنه؟ وایستا، باید فیلم بگیرم.
‫کمی تند می‌رفتین، ‫مگه نه بچه‌ها؟
‫ها؟
‫کجا آتش گرفته؟
‫زمین خورد!
‫سلام.
‫چی شده چاقالو خان؟
‫لبخند بزن! سرعتمون برات زیاد بود؟
‫- پسر، این بابا رو باش. ‫- اینجا کلی بچه هست.
‫- چی شده پسر؟ ‫- چاقالو خان.
‫چی شده؟
‫آهای!
‫اینجا کلی بچه هست.
‫اینجا کلی بچه...
‫وای!
‫بلند شو، اینجا کلی بچه هست پسر.
‫اینجا کلی بچه هست. ‫ولی کمی عجیبه.
‫با تینا و باباش تماس گرفتین، ‫لطفا پیغام بذارین.
‫سلام، اِم، هنوز هم که جوابم رو نمی‌دی.
‫واقعا کاش من رو در جریان اثرات جانبی ‫این مواده می‌ذاشتی، خب؟
‫بگذریم، گمون کنم آدرست رو پیدا کردم.
‫دارم میام.
‫سلام عزیزم، من اومدم خونه.
‫شبیه بنجامین فرانکلین پدرسگ شدم.
‫سلام.
‫این دیگه چه کسشعریه؟
‫هوم؟
‫گمون کنم ازت سوالی پرسیدم خانم جون.
‫سلام بابا جون، چه زود اومدی خونه.
‫آره، خب، کارمون زودتر تموم شد ‫و بعدش رئیسم گفت...
‫خدایا، لطفا کمکم کن!
‫ای خدا، اینجا چه گرمه، گرمت نیست؟
‫چند بار باید بگم به ترموستات دست نزن؟
‫ما که نمی‌خوایم گرمای کل محله رو ‫تأمین کنیم، خب؟
‫بابا!
‫ولی من سردمه!
‫سلام سردمه، من هم بابا هستم. ‫ای خدا، کمکم کن!
‫خیلی بامزه‌ای.
‫باید جواب سوالاتم رو بدی، خب؟ ‫آخه اصلا...
‫آخه کلا اختیارم رو از دست دادم ‫و خیلی خوشحال می‌شم...
‫این روند رو خنثی کنم و...
‫وای...
‫برو تو اتاقت.
‫زود باش.
‫بجنب دختر خانم.
‫این دفعه باهات شوخی ندارم.
‫اصلا انصاف نیست!
‫من که کاری نکردم.
‫ایول، این‌جوری خوبه.
‫آهنگ مخصوص خودمونه بابا جون!
‫کیرم توش!
‫ای خدا جون.
‫سلام.
‫سلام بابا جون!
‫سلام.
‫چه فضای خفنی برپا کردین.
‫مرسی بابا جون.
‫بیاین بهش پیشبند بدیم.
‫از این یکی خوشم میاد.
‫این یکی خوب می‌شه.
‫[بابا جون]
‫خوش گذشت.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.