..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫والدینم رژیم غذایی پارینه‌سنگی دارن.
‫می‌گن که خیلی سالمه.
‫من هم دوست دارم چنین رژیمی بگیرم.
‫محافظت از محیط زیست ‫به شدت برای من مهمه،
‫و مصرف آگاهانه از منابع غذایی ‫می‌تونه سرعت گرمایش جهانی رو کند کنه،
‫برای مثال انسان‌ها می‌تونن ‫مصرف گوشتشون رو کمتر کنن.
‫من که دوست دارم چربی‌هام رو آب کنم ‫تا هیکلم روی فرم بیاد.
‫ورزش می‌کنم.
‫برای همین خیلی روی خورد و خوراکم حساسم.
‫این دوره برای شخص من ‫حکم تمرینی برای خودلگامی داره.
‫ممالک ثروتمند مثل کشور ما ‫دچار مشکل مازادی مواد غذایی می‌شن،
‫برای همین باید حواسمون ‫به مصرف مواد غذاییمون باشه.
‫من ویدیویی دیده بودم...
‫که توش در مورد کاهش استرس ‫از طریق خودآگاهی صحبت می‌کرد،
‫به نظرم غذاخوردن آگاهانه هم ‫مقوله‌ای مشابه همینه.
‫تغذیه سالم در قالب زندگی ‫پایدار و باثباتی امکان پذیره،
‫که همین برای شخص من خیلی مهمه.
‫من با شرکت توی این دوره می‌خوام ‫امتیازات رفاه و سلامت شامل حالم بشه،
‫تا بتونم بورسیه تحصیلی بگیرم.
‫به نظرم همگی تصمیم درستی گرفتین ‫که توی این دوره شرکت کردین.
‫چرا که غذاخوردن آگاهانه کمکتون می‌کنه ‫به تمام اهدافی که نام بردین، برسین.
‫بهتون فرصتی می‌ده تا در...
‫نجات سیاره زمین مشارکت کنین.
‫اندامتون رو روی فرم میاره.
‫باهاش می‌شه به خودلگامی رسید.
‫بعد اینکه...
‫شما هم می‌تونی به امتیازات ‫رفاه و سلامتت برسی.
‫بسیارخب...
‫به نظرتون چطور می‌شه با خوردن شکلاتی...
‫آدم به خودآگاهی برسه؟
‫خب، پس بیاید بررسی کنیم.
‫کی دوست داره شروع کنه؟
‫فرد، قبل اینکه شکلات رو باز کنی،
‫باید چند نفس عمیق بکشی.
‫با بینی دم بگیر،
‫و با دهان بازدمت رو بیرون بده.
‫سعی کن ذهنت رو خالی از افکار کنی.
‫جوری باشه که هیچ‌چیزی حواست رو پرت نکنه.
‫فقط روی خودت و شکلات تمرکز کن.
‫- ایشون معلم جدیده است؟ ‫- فکر کنم.
‫«باشگاه صفر»
‫تمام شاگردان ما بچه‌های بااستعدادی هستن.
‫حداقل والدینشون که چنین تصوری دارن.
‫ما هم موظف هستیم ‫تا انتظارات والدین رو برآورده کنیم.
‫به شاگردان کمک می‌کنیم ‫تا توانایی‌هاشون رو گسترش بدن.
‫شعارمون هم اینه: ‫«هنوز تمام توانت رو ندیدی.»
‫البته که هیچ فشاری به بچه‌ها وارد نمی‌کنیم.
‫ولی اگه روحیه رقابتی شاگردان رو ببینین، ‫حسابی جا می‌خورین.
‫به شدت هم روحیات حساسی دارن.
‫از بابت من خیالتون راحت باشه.
‫والدینشون معقتدن شدیدا مهمه...
‫که تغذیه بچه‌ها رو بهبود ببخشیم.
‫این «غذاخوردن آگاهانه» هم ‫به نظر میاد مد روز باشه.
‫خوشحالیم بهمون افتخار دادین.
‫بنده هم خیلی خوشحالم ‫که افتخار همکاری دادین.
‫آخرین مورد رو هم بگم.
‫ازتون می‌خوام در وظایف ‫آخر هفته هم مشارکت داشته باشین.
‫سخت می‌تونیم کسی رو پیدا کنیم.
‫بنده که تنها زندگی می‌کنم.
‫پس از اون جهت مشکلی نیست.
‫عالی شد!
‫بسیارخب.
‫بد نمی‌شه خودم هم کمی ‫آگاهانه‌تر روی تغذیه‌ام تمرکز کنم.
‫پس حتما این چای رو امتحان کنین.
‫براتون هدیه آوردم.
‫متشکرم.
‫وای خدا!
‫چه لبخند قشنگی هم داره.
‫[چای گیاهی ناشتا]
‫این غذای وگانه.
‫مخصوص خودت درست کردم.
‫جدی می‌گی؟
‫وگان که دوره‌اش سر اومده.
‫خب، معلم جدیدتون چطوره؟
‫همون‌قدر که توی سایتش ادعا داره، ‫آدم باسواد و فهمیده‌ای هست؟
‫چای مخصوصش رو سفارش دادم.
‫آره، ظاهرا برنامه غذاییش خیلی سالمه،
‫داشتیم مواردش رو می‌خوندیم.
‫شاید توی کنترل وزن بهت کمک کنه.
‫واسه چی باید نگران وزنم باشم؟
‫چون می‌تونه... توی عملکردت ‫روی ترامپولین بهت کمک کنه.
‫ناراحت نشو قربونت برم. ‫مامانت که منظوری نداشت.
‫خب...
‫دوست داری بهمون یاد بدی ‫که چطور می‌شه خودآگاهانه غذا خورد؟
‫مشتاقیم ببینیم چطوریه.
‫- مگه نه؟ ‫- آره.
‫راستش خیلی آسونه.
‫در واقع من بهشون پیشنهاد کردم ‫خانم نوواک رو استخدام کنن.
‫توی جلسه اولیا مربیان معرفیش کردم.
‫- از کجا پیداش کردی؟ ‫- سایتش رو دیدم.
‫والدین بچه‌ها از همون اولین دیدار ‫عاشق خانمه شدن.
‫انتخابت حرف نداشت قربونت برم.
‫ولی واقعا...
‫به نظرم خیلی مهمه که بچه‌هامون ‫یاد بگیرن چطور می‌شه مصرف رو کاهش داد.
‫فعلا باید ببینیم راگنا به رژیمش ‫پایبند می‌مونه یا نه. خیلی لوسش می‌کنی.
‫آسون نیست که آدم کار درست رو بکنه.
‫السا، خواهش می‌کنم.
‫می‌شه واسه تنوع هم که شده غذا بخوری؟
‫صرفا چون مامانت غذا نمی‌خوره، ‫دلیل نمی‌شه تو هم اداش رو در بیاری.
‫لطفا اینطوری نگو.
‫دارم خودآگاهانه غذا می‌خورم.
‫توی مدرسه بهمون یاد دادن.
‫کار سالمیه، اراده‌ام رو قوی می‌کنه،
‫و از محیط زیست حفاظت می‌کنه.
‫چقدر قشنگ.
‫بدون عذر و بهانه بشین ‫مثل بچه آدم غذات رو بخور، خب؟
‫تو که اصلا هدف این کار رو نمی‌فهمی.
‫خب، فرد...
‫واسه آخر هفته خونه نمی‌ری؟
‫بیا بریم.
‫می‌خوام یه چیز ویژه نشونت بدم.
‫چقدر عکس قشنگی دارین.
‫اونجا رو خیلی دوست دارم.
‫مطمئنم تو هم خوشت میاد.
‫راگنا!
‫آفرین راگنا!
‫ولی ته زورت که این نیست.
‫چرا انقدر عصبانی‌ای؟ ‫شونه‌هات رو شل کن.
‫اونطوری که گفتم دستت رو بالا ببر.
‫انگار داری نخی رو از پشتت به بالا می‌بری.
‫رز کوچولوی بیچاره چی؟
‫نگاه کن چقدر خوشگله.
‫از محیط اطرافت لذت ببر.
‫اینطوری که نباش.
‫بعد ولش می‌کنی، خب؟
‫از اول.
‫حاضری؟
‫خب فرد...
‫امیدوارم بیشتر با والدینت صحبت کنیم.
‫من روی غذایی که می‌خورم، ‫تمرکز کامل می‌کنم.
‫اینکه چطور می‌چشم ‫و توی دهنم حسش می‌کنم.
‫آفرین.
‫آره، در نتیجه کمتر عصبی شدم ‫و دچار پرخوری نشدم.
‫به همین ترتیب تونستم ‫دوز انسولینم رو پایین بیارم.
‫ضمنا بعد اینکه غذام رو خوردم، ‫کمتر از همیشه خسته بودم.
‫واقعا آفرین فرد.
‫خب، در واقع غذاخوردن آگاهانه ‫روی متابولیسم بدنت تأثیر گذاشته،
‫برای همین دوز انسولینت کاهش پیدا کرد ‫و کمتر خسته بودی.
‫نتیجه محشریه!
‫کسی نظری داره که جدای از سلامت، ‫چرا باید کمتر غذا خورد؟
‫تا زمین رو نجات بدیم؟
‫درسته، ولی فقط این مورد نیست هلن.
‫دلیل دیگه‌ای داره که چرا ‫انسان‌ها باید کمتر غذا بخورن.
‫چون اگه در مدت زمان مشخصی، ‫مواد غذایی بهمون نرسه،
‫بدن به صورت خودکار ‫شروع به تمیز کردن خودش می‌کنه.
‫[خودخواری]
‫سلول‌ها از شر زباله‌های بی‌مصرف خلاص می‌شن،
‫و خودشون رو بازتولید می‌کنن.
‫اسم این فرآیند خودخواریه.
‫بدنمون رو تقویت و تصفیه می‌کنه.
‫با غذاخوردن آگاهانه، می‌تونیم به صورت عمدی ‫این مکانیسم بدن رو فعال کنیم.
‫بله؟
‫- ولی مگه با کمتر غذا خوردن، ضعیف نمی‌شیم؟ ‫- خیر، اتفاقا برعکس.
‫تجربه فرد رو در نظر بگیرین.
‫احساس قدرت بیشتر و خستگی کمتر کرد.
‫خودخواری حتی می‌تونه ‫برخی بیماری‌ها رو درمان کنه،
‫و عمر انسان رو ده الی بیست سال افزایش بده.
‫نخور بن.
‫این لقمه خیلی بزرگه.
‫آفرین، ولی آروم‌تر بجوش.
‫آفرین.
‫هر چقدر غذا رو آروم‌تر بجوی، ‫غذای کمتری مصرف می‌کنی.
‫اینطوریه که فرآیند خودخوری شروع می‌شه.
‫عمرا اگه خانم نوواک بتونه این رو درست کنه.
‫چقدر حیف.
‫می‌دونم چه حسی داری.
‫جان؟
‫دارم می‌بینمت.
‫منظورت چیه؟
‫دلت می‌خواد دیده بشی.
‫حواست باشه، فکر کنم خاطرخواهت شده.
‫حواسم بهت بود السا.
‫اراده قدرتمندی داری.
‫برام مثل روز روشنه.
‫توانایی کنترل بدنت رو داری.
‫عده کمی می‌تونن چنین کاری بکنن.
‫خیلی می‌تونی توی غذاخوردن ‫خودآگاهانه پیشرفت کنی و...
‫حتی ازش فراتر بری.
‫بعضی وقت‌ها با خودم می‌گم ‫کاش اصلا هیچ غذایی توی بدنم نبود.
‫ولی...
‫پدرم...
‫مجبورم می‌کنه.
‫می‌دونم.
‫برای آدم‌ها سخته که غذانخوردن ‫کسی رو تحمل کنن.
‫می‌دونی علتش چیه؟
‫چون باعث ترشون می‌شه ‫و حس می‌کنن ماهیتشون زیر سوال رفته.
‫پدرت هم مثل اکثر آدم‌هاست.
‫عقاید این افراد براشون مثل عصا می‌مونه،
‫که انگار بدون کمکش ‫حتی نمی‌تونن قدمی بردارن.
‫اکثر آدم‌ها هیچ نمی‌دونن ‫که بدنشون چه توانایی‌هایی داره.
‫به یقین رسیدن که غذاخوردن، ‫لازمه‌ی زنده بودنه.
‫مگه... این باور درست نیست؟
‫به نظرت بهتر نیست ‫خودت رو کمی عوض کنی؟
‫اینطوری که تو مدام غذا می‌خوری، ‫عمرا اگه السا خاطرخواهت بشه.
‫چرا پیش خودت...
‫مگه همین رو نمی‌خواستی؟
‫می‌خواستی عضوی از ما باشی.
‫واقعا نمی‌دونم مشکلت با خانم نوواک چیه.
‫تمام بچه‌هایی که توی کلاسش هستن، ‫از حرف‌هاش الهام می‌گیرن.
‫به جز تو.
‫خب، شاید من نخوام مثل بقیه باشم.
‫تقصیر خودته که کسی دوستت نداره.
‫فرد، کارت حرف نداره.
‫همینطور ادامه بده.
‫تا اینجا یاد گرفتیم...
‫که کمتر غذا خوردن...
‫عمرمون رو بیشتر می‌کنه...
‫سلامتمون رو افزایش می‌ده...
‫و به حفظ محیط زیست کمک می‌کنه.
‫[وقتش رسیده تا کمتر بخوریم]
‫ولی با این حال، ‫همچنان احساس می‌کنیم...
‫که به سختی می‌تونیم در برابر ‫وسوسه‌های اطرافمون مقاومت کنیم.
‫درسته؟
‫آره. کاملا طبیعیه.
‫سخته که آدم به خودش بگه:
‫«تمام این غذاهای خوشمزه ‫که دارن بهم تعارف می‌شن،»
‫«همگی برای جسم و ذهنم مضر محسوب می‌شن.»
‫ولی اکثرشون واقعا برای ‫جسم و ذهنتون مضر هستن.
‫شاید حتی بیشتر از اونچه که تصور می‌کنین.
‫هر روز انسان‌های بیشتری در سطح جهانی، ‫به دلیل تغذیه ناسالم...
‫به بیماری و مرگ دچار می‌شن.
‫از گوشت و شکر گرفته تا غذاهای فرآوری شده.
‫جامعه ما رو به سمت مصرف...
‫مواد غذایی‌ای سوق می‌ده ‫که بدنمون به سختی می‌تونه هضم کنه.
‫روش فکر کنین.
‫فکر کنین چه تأثیری که روی ‫زندگی‌هامون نمی‌ذاره.
‫برای اون دسته از شما ‫که آماده‌این تغییر اساسی ایجاد کنین،
‫رژیم کارآمدتریه.
‫حتی ریشه‌ای‌تر از تمام تمریناتیه ‫که تا الان انجام دادیم.
‫برای کسایی که تمایل دارن به سطح جدیدی ‫از غذاخوردن آگاهانه برسن،
‫رژیم تک‌خوری مبتنی بر گیاه رو معرفی می‌کنم.
‫یعنی در بازه مشخصی، ‫فقط یک نوع مواد غذایی مصرف می‌کنیم،
‫که ترجیحا باید سبزیجات باشه.
‫به نظرم خانم نوواک داره اغراق می‌کنه.
‫آخه رژیم تک‌خوری دیگه زیاده‌رویه.
‫من هم تا حدی موافقم.
‫تو از این بابت عصبانی نمی‌شه که تغذیه ما ‫به سمت خوراکی‌های ناسالم سوق داده می‌شه...
‫تا عده‌ای ازش کسب درآمد کنن؟
‫خب، شاید طبیعتمون همینه.
‫ما که قرار نیست روند دنیا رو عوض کنیم.
‫متوجه نیستی که صنعت مواد غذایی ‫و لابی‌گری‌های تجاری...
‫کاری می‌کنن که این روند عوض نشه؟
‫واقعا فکر کردی رژیم تک‌خوری ‫قراره تحولی ایجاد کنه؟
‫شاید بکنه.
‫به شرطی که افراد بیشتری ‫تصمیم بگیرن انقدر آشغال نخورن.
‫اینطوری تولید کربن دی‌اکسید ‫کاهش پیدا می‌کنه،
‫و سیستم بوم‌سازگان بهبود پیدا می‌کنه.
‫اگه مردم کمتر مواد غذایی تهیه کنن،
‫در نتیجه تعادل اقتصادی بیشتر می‌شه.
‫حداقل دیگه کسی از گرسنگی نمی‌میره.
‫غذای امروزمون سیب‌زمینی و ناگت مرغه.
‫می‌تونیم فقط سیب‌زمینی‌ها رو بخوریم.
‫واقعا می‌خوای همه‌اش رو بخوری؟
‫نمره‌ات توی امتحان ماندارین چند شد؟
‫پونزده گرفتم، تو چند شدی؟
‫هجده گرفتم.
‫حتی قبلش درس هم نخونده بودم.
‫خیلی امتحان ساده‌ای بود.
‫چرا انقدر سختشه غذا بخوره؟
‫مگه نمی‌دونه چه خطرات ‫احتمالی‌ای وجود داره؟
‫کاری که می‌کنیم خیلی مهمه.
‫تقصیر خودمه.
‫گرسنه‌ام بود.
‫فقط باید روی خودت تمرین کنی.
‫مطمئنم موفق می‌شی.
‫باید به خانم نوواک بگی.
‫شاید بتونه کمکت کنه.
‫من بدون آگاهی غذا خوردم.
‫خیلی گرسنه‌ام بود، معذرت می‌خوام.
‫بابت صداقتی که به خرج می‌دی ‫ازت ممنونم راگنا.
‫ضعف داشتن طبیعیه.
‫ولی روی خودم کار می‌کنم.
‫باید روی اراده‌ات کار کنی عزیزم.
‫واقعا این سبک زندگی رو می‌خوای؟
‫آره.
‫پس بهمون اثبات کن.
‫به بقیه اثباتش کن.
‫نشون بده چه اراده قدرتمندی داری.
‫اشکال نداره راگنا.
‫غصه نخور.
‫می‌خوام نجاتت بدم.
‫بهم چای داد.
‫دیدی؟ می‌خواد کمکت کنه.
‫آره.
‫واقعا خارق‌العاده است که اینجا ‫چقدر کار واسه انجام دادن داریم.
‫تازه هنوز مشارکتمون زیاد هم نشده.
‫ولی همین‌قدرش هم مهمه.
‫اینجا...
‫می‌تونیم تحول ایجاد کنیم.
‫خیلی احساس معرکه‌ایه.
‫همیشه خدا هم سرمون توی کاره.
‫واقعا کیف می‌کنیم.
‫سلام فردی.
‫سلام داداشی.
‫حدس بزن چی شده؟
‫دیروز توی حیاط یه مار پیتون دیدم.
‫خیلی بزرگ بود، مگه نه مامان؟
‫بعد اینکه سمتش سنگ پرت کردم غیبش زد.
‫چقدر باحال.
‫انگار خیلی بهتون خوش می‌گذره. ‫دل تو دلم نیست برسم پیشتون.
‫فرد...
‫به نظرمون واقعا بهتره ‫اول دوره مدرسه‌ات رو تموم کنی.
‫چه اصراریه؟ می‌تونم یه سال مدرسه نرم.
‫چندان فکر خوبی نیست فرد.
‫با توجه به نمرات فعلیت...
‫فکر نمی‌کنم از پسش بر بیای.
‫بابات راست می‌گه فرد.
‫اصلا بگذریم،
‫اینجا هوا خیلی هم گرمه.
‫خودت که می‌دونی واسه افراد دیابتی، ‫هوای گرم چقدر خطرناکه.
‫باور کن قربونت برم،
‫ما خیر و صلاحت رو می‌خوایم.
‫از زانوهات مایه بذار.
‫زود باش فرد، تمرکز کن. ‫از پسش بر میای.
‫چی شده؟
‫صرفا...
‫باهام صحبت کن فرد.
‫من که کنارتم.
‫والدینم زیاد بهم اعتماد ندارن.
‫واسه همین توی زندگیم ‫احساس ناکارآمدی می‌کنم.
‫الان هم اینجا ولم کردن و رفتن.
‫من رو از خودشون نمی‌دونن.
‫اینطوری نیست.
‫صرفا والدینت اونطور که هستی نمی‌بیننت فرد.
‫پسر خوبی هستی.
‫پسر خوب خودمی.
‫واقعا حس خوبی دارم.
‫این احساسم رو مدیون غذاخوردن ‫آگاهانه و چای شما هستم.
‫خب، تونستین با بچه‌ها کنار بیاین؟
‫خیلی خوب هم کنار اومدیم.
‫البته... چطور بگم؟
‫عده‌ای از بچه‌ها کمتر از بقیه ‫باهام ارتباط می‌گیرن.
‫البته طبیعیه که ارتباط گرفتن ‫با بعضی بچه‌ها، ممکنه سخت باشه.
‫چون توسط والدین نادیده گرفته شدن...
‫و وظیفه ماست که بهشون...
‫تمام توجه و محبتی که کم دارن رو بدیم.
‫یکی از بچه‌ها شدیدا نگرانم می‌کنه.
‫بن.
‫بن بندیکت رو می‌گین؟
‫واقعا بچه بااستعدادیه.
‫قراره درخواست بورسیه کامل بده.
‫بله، واقعا بااستعداده...
‫برای همینه که نگران آینده‌اش هستم.
‫به نظرم غذاخوردن آگاهانه ‫خیلی می‌تونه بهش کمک کنه،
‫ولی... انگار چیزی مانع پیشرفتش می‌شه.
‫مادر بن تنها زندگی می‌کنه.
‫پدرش فوت کرده.
‫آره.
‫بعضی وقت‌ها کودکان...
‫بابت سختی زندگی والدینشون، ‫احساس گناه می‌کنن.
‫مخصوصا اگه بحث مادر تنها باشه.
‫ولی با این اوصاف...
‫اگه می‌خواد برای بورسیه کامل اقدام کنه، ‫نمی‌تونم نمره لازم رو بهش بدم.
‫واقعا می‌گین؟
‫آفرین.
‫بن بندیکت؟
‫بله؟
‫می‌شه چند لحظه بیای؟
‫بله.
‫خب، از اول شروع کنیم.
‫واقعا بن،
‫اگه رویکرد آگاهانه‌تری در تغذیه ‫داشته باشی، به نفع خودته.
‫حتی من هم بهش پایبندم.
‫تازه، به این فکر کن که با بورسیه کامل ‫چقدر می‌تونی به مادرت کمک کنی.
‫خانم نوواک ازمون خواسته ‫از بن حمایت کنیم.
‫نه که خیلی کار آسونیه.
‫سخت می‌شه باهاش ارتباط گرفت.
‫فقط به حرف تو گوش می‌ده السا.
‫من؟ چرا من؟
‫می‌دونم یک نفر توی جمع ما...
‫به غذاخوردن آگاهانه پایبند نبوده.
‫دوست دارم خودش بلند بشه و صحبت کنه.
‫بن؟
‫بله؟
‫واقعا اذیت می‌شم...
‫که می‌بینم پسر باهوش و آینده‌داری مثل تو...
‫همچنان با غذاخوردن آگاهانه مخالفت می‌کنه.
‫آخه چرا؟
‫نمی‌دونم.
‫علت این رفتارت رو برامون توضیح بده.
‫شاید بتونیم کمکت کنیم.
‫متأسفانه اگه کم غذا بخورم، ‫نمی‌تونم روی درسم تمرکز کنم.
‫اکثر آدم‌ها در کودکی چنین تصوری دارن.
‫ولی تو که خودت توی همین کلاس، ‫شنیدی نقطه مقابلش اثبات شده.
‫شاید صرفا نمی‌خوام مادرم رو ناامید کنم.
‫دوست داره برام آشپزی کنه.
‫بن، وقتش رسیده از شر قید و بند رها بشی،
‫و تبدیل به آدمی بشی که دلت می‌خواد باشی.
‫چون اگه ما آدم‌ها، ‫چشممون به برآورده‌کردن...
‫انتظارات والدین و جامعه‌امون باشه...
‫خود واقعیمون رو گم می‌کنیم.
‫دلت نمی‌خواد به خودت چنین فرصتی بدی...
‫و بهمون ملحق بشی؟
‫چرا.
‫باید از بن به خاطر شهامت ‫و صداقتش تمجید کنیم.
‫این انرژی‌ایه که می‌خوایم داشته باشیم.
‫از همه‌اتون می‌خوام به این پسر نگاه کنین...
‫و با خودتون تکرار کنین: ‫«هر چیزی امکان‌پذیره.»
‫گوش کن بن،
‫نمی‌خوام از چیزی خجالت بکشی.
‫یا احساس کنی به خاطر بورسیه، ‫مجبوری به کاری که دوست نداری تن بدی.
‫ولی این غذاخوردن آگاهانه...
‫مشتی چرندیاته.
‫ولی به بورسیه نیاز داریم.
‫اگه مدرسه دولتی بری که نیاز نداریم.
‫ظاهرا این مدرسه به درد ما نمی‌خوره.
‫پولدار که نیستیم.
‫شاید وقتشه به این واقعیت برسیم ‫که خیال واهی داشتیم.
‫ولی من نمی‌خوام الان کنار بکشم.
‫شاید اگه کمتر غذا بخورم، ‫برای خودم بهتر باشه.
‫جان؟
‫هر کاری که دوست داری بکن، ‫ولی فکر می‌کردم دست‌پختم رو دوست داری.
‫معلومه که دوستش دارم مامان.
‫پس چرا می‌خوای اجازه بدی ‫خانم نوواک از دست‌پختم محرومت کنه؟
‫این چای گیاهیه واقعا خوشمزه است.
‫خانم نوواک، ممنونم که دعوتمون کردین.
‫به خاطر پیشرفت چشمگیری که داشتین ‫ازتون دعوت کردم تا به اینجا بیاین.
‫البته کل گروه پیشرفت چشمگیری داشته.
‫خب، آره. ‫واقعا می‌خوایم تحول ایجاد کنیم.
‫مشخصه.
‫شما در راستای غذاخوردن آگاهانه، ‫واقعا از جون و دل مایه گذاشتین.
‫لطف دارین خانم نوواک.
‫شاید بتونین حتی قدم بیشتری بردارین.
‫البته اگه دلتون می‌خواد.
‫خب...
‫دلمون که می‌خواد.
‫ولی راستش برامون سوال بود ‫که چیکار می‌تونیم بکنیم...
‫تا دیدگاه تغذیه‌ای که برای جامعه ما ‫جا افتاده رو تغییر بدیم.
‫دیدگاه والدینمون رو تغییر بدیم...
‫و یاد بگیریم چطور بهش غلبه کنیم.
‫بعد یه ویدیو...
‫توی اینترنت پیدا کردیم...
‫در مورد آقایی بود که از نور، ‫یا نیروی پرانا...
‫تغذیه می‌کرد.
‫می‌خواستیم نظر شما رو بابتش بپرسیم.
‫که آیا از نظرتون ممکنه؟
‫من از تغذیه پرانایی اطلاع زیادی ندارم.
‫ولی مسئله‌ای دشوارفهم به نظر میاد، موافقین؟
‫به نظرم این افراد صرفا دنبال ‫جلب توجه در فضای مجازی هستن.
‫- ولی؟ ‫- ولی بین خودمون بمونه،
‫باور کنین انجمنی بین‌المللی ‫از افرادی توی دنیا وجود داره،
‫که از چیزی تغذیه نمی‌کنن.
‫البته محرمانه است.
‫چون عموم مردم هنوز آمادگی ‫درک این مسئله رو ندارن،
‫و تا وقتی زمانش فرا نرسه ‫نباید از این موضوع مطلع بشن.
‫پس... واقعا امکان داره؟
‫معلومه!
‫من خودم عضو باشگاه صفرم.
‫گسترش اعضای این باشگاه روزافزونه.
‫مدام افراد جدیدی این مسئله رو درک می‌کنن ‫که بهتره ما آدم‌ها هیچ غذایی نخوریم.
‫برای سلامت ذهنی و جسمی و...
‫حتی محیط زیست که مسئله مهمیه، مفیده.
‫چون نمی‌دونیم عمر حیاتمون چقدر خواهد بود.
‫گفتین باشگاه صفر؟
‫شما عضو جنبش اعتراضی ‫زمین خشمگین هم هستین؟
‫نه، ولی واقعا از تلاششون استقبال می‌کنیم.
‫هر چیزی که مانع مصرف‌گرایی مفرط بشه، ‫به شرایطمون کمک می‌کنه.
‫ولی از لحاظ علمی چطور ممکنه؟
‫خب، این مسئله همچنان داره ‫ارزیابی علمی می‌شه.
‫سوال اینه که...
‫چرا برای مسئله‌ای که حقانیتش مشخصه،
‫نیاز به مهر تأیید علم داریم؟
‫به نظرتون ما هم می‌تونیم عضو...
‫تلاشتون رو که می‌تونین بکنین.
‫به شرطی که واقعا دلتون بخواد.
‫چیکار باید بکنیم؟
‫خانم نوواک امضاش کرده.
‫صدای به شدت قدرتمندی هم...
‫فرد!
‫خانم نوواک.
‫واقعا خوشحالم که انقدر ‫به موسیقی علاقه‌مندی.
‫هر چی نباشه، رقصنده خوبی هم هستی.
‫خانم نوواک، نمی‌دونستم اهل ‫موسیقی اپرا بودین.
‫بله که هستم.
‫شب خوبی داشته باشین.
‫همچنین.
‫بله؟
‫داریم مدیتیشن می‌کنیم.
‫معذرت می‌خوام، ‫نمی‌خواستم مزاحمتون بشم.
‫آخه فرد...
‫قرار بود برای مراسم والدین تمرین کنیم.
‫چون رقصی که قراره اجرا کنیم...
‫مستلزم تمرین و تلاش زیادیه.
‫عذر می‌خوام که معطل شدین.
‫به محض اینکه کار فرد تموم شه، ‫بهتون ملحق می‌شه.
‫بسیارخب.
‫خب،
‫بهتون توصیه می‌کنم در مورد این مسائل ‫هیچ‌جای دیگه صحبت نکنین.
‫یعنی برای بقیه دانش‌آموزان ‫یا والدینتون تعریف نکنین.
‫چون درک نمی‌کنن.
‫اگر هم باورتون رو زیر سوال ببرن، ‫ایمانتون رو تضعیف می‌کنن.
‫شما می‌تونین جزو معدود افرادی باشین ‫که وقتی کل دنیا نابود شد...
‫همچنان سالم و سلامت باقی بمونین.
‫امروز خیلی...
‫انگار جادومون کرد.
‫آره.
‫- من نیستم. ‫- دیگه از شوخی گذشته.
‫چرا؟ مگه مشکلش چیه؟
‫داریم به سطح بعدی می‌رسیم.
‫باید فورا تصمیمی اساسی بگیریم.
‫خب، من که بدون غذا خوردن ‫نمی‌تونم زنده بمونم.
‫خوب هم می‌تونی، ‫فقط فکر می‌کنی که نمی‌تونی.
‫متوجه نیستی؟
‫بحث ایمان داشتنه.
‫نه، اصلا متوجه نمی‌شم.
‫تو چی راگنا؟
‫من؟
‫چرا؟ معلومه که پایه‌ام.
‫پیش خانم نوواک می‌مونم.
‫چقدر کوته‌فکرن.
‫چرا مردم انقدر سخت باورشون می‌شه...
‫که چیزی فراتر از درکشون ‫ممکنه وجود داشته باشه؟
‫گرسنه‌ام نیست.
‫من هم همینطور.
‫لطف کردی.
‫بفرما بخور.
‫راستش بابا، غذا خورده بودم.
‫آره، انقدر گرسنه‌ام بود ‫که رفتم سر یخچال...
‫زودتر غذا خوردم.
‫الان هم دیگه سیرم.
‫خب، چی از یخچال خوردی؟
‫آخه خوردنی زیاد نداشتیم.
‫منظورت از این سوال چیه؟ ‫فکر کردین بهتون دروغ می‌گم؟
‫نه، چنین فکری نکردم قربونت برم. ‫صرفا به نظرم بهتره غذا بخوری.
‫جدی؟
‫مگه خودت نمی‌گفتی باید وزنم رو کنترل کنم؟
‫منظورم این نبود که...
‫حداقل چند تا کلم بروکلی بخور. ‫با رژیم تک‌خوریت هم جوره.
‫مگه بهتون نگفتم سیرم؟
‫هر طور راحتی قربونت برم.
‫«هر طور راحتی قربونت برم»؟
‫هر طور من راحتم؟
‫من همین که تو برام انتخاب نکنی ‫چی برام راحت‌تره، راحت‌ترم.
‫سلام السا.
‫امروز هیچی نخوردم.
‫احساس نشئگی می‌کنم.
‫واقعا عجیبه.
‫سلام راگنا.
‫واقعا فوق‌العاده است.
‫اگه غذا نخورم...
‫لازم نیست بالا بیارم.
‫بالاخره درمانش رو پیدا کردم.
‫هر موقع کمکمون رو بخوای کنارت هستیم.
‫اگر هم مسئله‌ای اذیتت می‌کنه، ‫می‌تونی بهمون بگی.
‫من کی ازت خواستم به خودت گرسنگی بدی؟
‫مشکل شما دو نفر چیه؟!
‫مشکلمون اینه که این آخر هفته ‫کلا هیچ غذایی نخوردی.
‫صرفا نگرانتیم.
‫بابا.
‫تو همیشه زیادی نگران می‌شی.
‫بخشی از تمرین غذاخوردن آگاهانه است.
‫داریم خودمون رو تربیت می‌کنیم،
‫تا بدنمون از زباله‌ها پاک بشه.
‫جدی؟
‫آره.
‫کل بچه‌های کلاس خانم نوواک ‫همین کار رو می‌کنن.
‫باشه، اگه خانم نوواک حواسش به همه‌چی هست...
‫من هیچ اطلاعی ندارم که اینجا چه خبره،
‫ولی فکر می‌کنم خانم نوواک...
‫دارن از بچه‌هامون سوء استفاده می‌کنن.
‫قطعا خانم نوواک به وضوح ‫بچه‌ها رو مطلع می‌کنن...
‫که چه انتظاری از شاگردانشون دارن.
‫ولی تا جایی که بنده اطلاع دارم، ‫بن این اواخر خیلی پیشرفت کرده.
‫به طرز امیدوارکننده‌ای ‫داره برای بورسیه تلاش می‌کنه.
‫مسئله بورسیه نیست.
‫توی درس‌های شما مشکلی وجود داره. ‫بچه‌هامون یک لقمه غذا نمی‌خورن.
‫خب،
‫چون بچه‌ها دارن آگاهانه غذا می‌خورن.
‫شنیدم خانم نوواک...
‫خودشون بچه‌ای ندارن.
‫پس...
‫احتمالا...
‫به بچه‌هامون بیش از اونچه که نیازه، ‫عشق و محبت می‌ورزن.
‫نفرمایید.
‫خانم نوواک حرفه معلمی رو ‫به شدت جدی می‌گیرن.
‫زندگی خودش رو وقف شاگردانشون کردن.
‫خیلی هم از پسر شما حمایت کردن.
‫بله.
‫نه، درست می‌گین.
‫بنده، یعنی ما...
‫بابت تمام لطف‌هایی که بهمون کردین، ‫ازتون سپاسگزاریم.
‫ولی شده با خودتون بگین ‫شاید خانم نوواک دارن زیاده‌روی می‌کنن؟
‫چه ماهی لذیذیه.
‫آره، قبول دارم.
‫چه هویج خوشمزه‌ای شده. امتحان کردی؟
‫می‌خوام کمی دسر بخورم.
‫آره، من هم می‌خوام.
‫هلن،
‫همه‌چی روبه‌راهه؟
‫حالت خوبه قربونت برم؟
‫بله، خوبم خانم دورست.
‫فرد، چرا توی کلاس رقصت شرکت نکردی؟
‫خیلی خانم دال رو از خودت ناامید کردی.
‫دیگه تکرار نمی‌شه. ‫آخه نمره ریاضیم بد شده بود.
‫باید واسه امتحان بعدیم می‌خوندم.
‫ولی بن کمکم کرد.
‫وای خدا، راگنا، ‫انگار داری تا آسمون پرواز می‌کنی.
‫السا واقعا دختر بااستعدادیه.
‫سپس، گرگ خاکستری و عظیم‌الجثه‌ای، ‫از دل جنگل به بیرون آمد.
‫چقدر حیف که والدینش نیستن و ببینن.
‫واقعا خوب چیزی از دستشون رفته.
‫معذرت می‌خوام.
‫نه، راحت باشین.
‫طبیعیه.
‫خیلی طول می‌کشه آدم ایمان کامل ‫به این روش پیدا کنه.
‫دقیقا این ایمانی که می‌گین چیه؟
‫خب، خودتون هم فرمودین بعد از اینکه ‫غذاتون کمتر شد، حالتون بهتر شده بود.
‫در ابتدا شده بود.
‫- ولی الان... ‫- الان ذهنتون داره دخالت می‌کنه.
‫دلش نمی‌خواد به حقیقتی که مخالف ‫ذهنیتتونه ایمان بیارین.
‫چون ذهنیتمون با این مسئله در تضاده ‫که آدم‌ها نیاز به غذاخوردن ندارن.
‫چی گفتین؟
‫منظورم اینه...
‫آدم‌ها اونقدر که بهشون تحمیل شده، ‫به مصرف مواد غذایی نیاز ندارن.
‫ای احمق!
‫درود بر تو ای مادر توانا.
‫مادر.
‫خیلی بهت زندیک شده‌ایم.
‫ایمانمون هر روز رو به افزایشه.
‫اجازه نده کسی دستاوردمون رو خراب کنه.
‫خواهش می‌کنم.
‫بذار رسالتم رو به اتمام برسونم.
‫خیلی حالم خوبه.
‫واقعا باورنکردنیه، یعنی...
‫این لحظه مثل انقلاب بزرگیه ‫که ما هم جزوی ازش هستیم.
‫من هم موافقم، خیلی حالم خوبه.
‫انگار یادگیریت خیلی سریعه، نه؟
‫یا نکنه یواشکی غذا می‌خوری؟
‫نه.
‫خودت چی؟
‫ولش کنین.
‫همیشه دلش می‌خواد ‫شاگرد زرنگ هر کلاسی باشه.
‫من حتی نیازم به انسولین رفع شده.
‫باید مواظب خودت باشی.
‫بریم بازی کنیم؟
‫غذا خوردی؟
‫چی؟
‫نه.
‫من هم عین خودت چیزی نخوردم.
‫از بوی دهنت تشخیص دادم.
‫فرد.
‫فرد!
‫فرد به دلیل کمبود انسولین...
‫دچار کتواسیدوز دیابتی شده.
‫ممکنه منجر به مرگش بشه.
‫خیلی نگرانتیم فرد.
‫معذرت می‌خوام.
‫دیابت بیماری جدی‌ایه.
‫متوجه نیستی؟
‫هر چقدر هم کم غذا بخوری،
‫باید دوز انسولینت رو مصرف کنی.
‫نمی‌دونم مارتا.
‫مثل همیشه است دیگه...
‫حرف زدن باهاش سخته.
‫نه، نه، خواهشا تو بمون.
‫بهتره کناره سث بمونی ‫و حواست به پروژه باشه.
‫جلسه چطور بود؟
‫واقعا؟
‫دقیقا چی گفتن؟
‫البته که متوجه نگرانیتون می‌شم، ‫ولی بنده نمی‌تونم چندان نظارت دقیقی...
‫روی مصرف دوز مناسب انسولین فرد داشته باشم.
‫بله، درک می‌کنم.
‫مسئولیتش تماما با خودشه.
‫از بچگی عادت داشت سرکشی کنه.
‫ولی خوشبختانه دستگاه خودکاری ‫زیر بازوش نصب شده...
‫که این وظیفه رو از دوشتون برمی‌داره.
‫دیگه چنین مشکلی پیش نمیاد.
‫متوجه شدم که فرد خیلی...
‫لاغر شده.
‫احیانا شما نظارت کافی ‫روی خورد و خوراک بچه‌ها ندارین؟
‫بله، قطعا داریم.
‫سلامت شاگردان اولویت اول ماست.
‫بهتون اطمینان می‌دم.
‫برای ما هم آسون نیست...
‫که کنار پسرمون نباشیم.
‫باید به شما تکیه کنم.
‫خواهشا...
‫حواستون به بچه ما باشه.
‫معذرت می‌خوام، ولی باید برم.
‫- پروژه‌امون... ‫- اشکال نداره.
‫سث رو از طرفم ببوس.
‫به مامان سلام برسون.
‫حتما.
‫خانم نوواک به نظر خیلی تنها میاد.
‫ما همه کس و کارش هستیم.
‫ولی بر خلاف آدم‌های تنها، ‫به نظر نمیاد بددل باشه.
‫خانم نوواک بهمون نیاز داره.
‫مخصوصا به فرد نیاز داره.
‫فکر کنم عاشق فرده.
‫توی اپرا؟
‫نمایش قشنگی بود، خیلی مدرن بود.
‫مطمئنی؟
‫بله.
‫به نظر می‌اومد با هم خیلی ارتباط...
‫صمیمی‌ای گرفتن.
‫من که دلم نمی‌خواد برای همکارم ‫مشکلی ایجاد کنم.
‫ولی اگه والدین فرد متوجه می‌شدن...
‫خانم نوواک داره حیثیتمون رو ‫به خطر می‌اندازه.
‫من حس خوبی به این مسئله ندارم.
‫هر چی نباشه، ‫والدین فرد خارج از کشورن،
‫صرفا می‌خواست بهش تسلی خاطر بده.
‫به نظرت خانم نوواک ازمون دلخور می‌شه؟
‫عمیقا بابت این شرایط ناراحتم.
‫هر چی نباشه، خانم نوواک توسط ‫شورای والدین به مدرسه معرفی شدن.
‫ولی بذارین به این مسئله هم اشاره کنم...
‫که خانم نوواک بدون شک ‫در حیطه خودشون پیشگام هستن.
‫ولی به نظر می‌رسه که ایشون ‫یکی از اساسی‌ترین مقررات...
‫مدرسه ما رو زیر پا گذاشتن.
‫اینکه معلمان و مربیان حق ندارن...
‫با شاگردان دیدار خصوصی داشته باشن.
‫خانم نوواک...
‫شاگردی رو به نمایش تئاتر دعوت کرده بود.
‫اپرا بود. به اجرای اپرا رفته بودن.
‫معذرت می‌خوام.
‫خب، خانم نوواک شاگرد مذکور رو ‫به اپرا دعوت کرده بود.
‫صرفا به این خاطر که خودمون ‫خانم نوواک رو استخدام کردیم،
‫دلیل نمی‌شه نسبت به چنین تخطی‌ای، ‫ملایم و بی‌خیال رفتار کنیم.
‫اسم شاگرد مورد بحث باید محرمانه بمونه.
‫ولی ما والدین باید احتمال بدیم ‫که هر شاگردی ممکنه باشه.
‫بچه خودم،
‫بچه شما، یا بچه شما باشه.
‫بگذریم، این ماجرای رفتن به تئاتر،
‫یا رفتن به اپرا،
‫تنها نقض مقرراتیه که ما شاهدش بودیم.
‫خدا می‌دونه در خفا چه کارهایی کرده.
‫بنده موافقم فورا خانم نوواک رو اخراج کنیم.
‫من هم موافقم.
‫اجازه بدین، نباید با غرض‌ورزی تصمیم گرفت.
‫اتفاقی که در موردش صحبت می‌کنیم، ‫ممکنه اشتباه و غفلتی جزئی هم باشه.
‫چون از حق نگذریم، خانم نوواک ‫به نظر می‌رسه معلمی متعهد باشه.
‫پس اگه کسی در این جمع تمایل داره ‫در دفاع از خانم نوواک حرفی بزنه،
‫لطفا دستش رو بالا بگیره.
‫بسیارخب.
‫متوجه نظر اکثریت شورا شدم.
‫به سراغ مسئله بعدی...
‫یعنی درخواست خرید صندلی‌های جدید ‫برای کلاس موسیقی، می‌ریم.
‫لابد سو تفاهمی رخ داده.
‫من تمام تلاشم رو در راستای ‫حمایت از این بچه‌ها گذاشتم.
‫خودتون هم که می‌بینین ‫چه پیشرفت چشمگیری داشتن.
‫لطفا این مسئله رو هم لحاظ کنین!
‫خانم نوواک...
‫من از شما خوشم میاد.
‫ذوق حرفه‌ای شما همه ما رو ‫تحت تأثیر قرار داده.
‫اگه شما برین اون‌وقت کی ‫وظایف آخر هفته رو انجام بده؟
‫ولی ملاقات خصوصی با شاگردان، ‫اکیدا ممنوعه.
‫ما هم نمی‌تونیم مسئله عدم رضایت ‫والدین رو نادیده بگیریم.
‫شهریه سنگینی برای فرزندشون پرداخت می‌کنن،
‫و قطعا انتظار داشتن شرایط ‫ناخوشایندی پیش نیاد.
‫معذرت می‌خوام.
‫ظاهرا واسه ملاقات یکی از بچه‌ها، ‫به خونه‌اش رفته.
‫جدی؟ من شنیدم یکی از بچه‌ها رو ‫به نمایش تئاتر دعوت کرده.
‫خودش هیچ کس و کاری نداره.
‫زندگیش رو وقف بچه‌ها می‌کنه.
‫چرا خودش بچه نمیاره؟
‫شاگردها رو مجبور می‌کنه ‫به خودشون گرسنگی بدن.
‫السا مشکل تغذیه پیدا کرده.
‫بگذریم، السا که از اول مشکل تغذیه داشت.
‫ولی راگنا اگه بیشتر از این وزن کم کنه، ‫دیگه نمی‌تونه روی ترامپولین بپره.
‫طفلکی.
‫اگه نتونم خانم نوواک باشم، پس کی‌ام؟
‫کی دیگه من رو می‌بینه؟
‫هیچ‌کس.
‫هیچ‌کس نمی‌دونه از پسش بر میام.
‫واقعا از پسش بر میام.
‫اینجا رو ببین.
‫من رو نگاه کن!
‫چرا بهم پشت کردی مادر توانا؟
‫التماست می‌کنم!
‫نشونه‌ای بهم بده!
‫هنوز بهم ایمان داری،
‫مگه نه؟
‫همیشه خواهم داشت.
‫♪ هر کس در نوع خودش ستاره‌ای می‌شه... ♪
‫♪ هنوز تمام توانمون رو ندیدیم. ♪
‫♪ هنوز تمام توانت رو ندیدی، ♪ ‫♪ هنوز خودت هم ندیدیش. ♪
‫♪ هر کس در نوع خودش ستاره‌ای می‌شه... ♪
‫[سالن استعدادیابی]
‫کافیه!
‫سوسیس کوفتی رو بخور!
‫گفتم بخور!
‫تو رو خدا.
‫معذرت می‌خوام.
‫ببخشید.
‫گرسنه‌ام نیست.
‫به غذا نیازی ندارم.
‫معجزه است.
‫نه، نیست.
‫فاجعه است.
‫فقط خواستم بهت بگم که می‌دونم...
‫خانم نوواک چقدر برات مهم بود.
‫ضمنا می‌خوام بدونی ‫که سعی کردم ازش حمایت کنم.
‫مگه نمی‌بینی الان سرم شلوغه؟
‫لازم نیست با غذا نخوردن ‫انقدر عذابم بدی.
‫مسئله من اصلا تو نیستی!
‫انقدر سعی نکن ذهنم رو شست‌شو بدی.
‫من که عروسک خیمه‌شب‌بازیت نیستم.
‫السا جان؟
‫برات ناهار آوردیم.
‫نمی‌خوام غذا بخورم.
‫ولی، علتش چیه؟
‫روشی که امروزه ما انسان‌ها ‫باهاش مواد خوراکی تولید و مصرف می‌کنیم،
‫به شدت برای گونه خودمون مضر و خطرناکه.
‫تولیدی‌های اغذیه باعث نابودی ‫محیط زیستمون شدن،
‫و مواد افزودنی‌ای که به وفور مصرف می‌کنیم، ‫بدنمون رو نابود می‌کنه.
‫علت اینکه امروزه چنین تغذیه‌ای داریم،
‫تأثیر تبلیغات رسانه‌ای بوده.
‫آدم‌های زیادی هر روز باید ‫کلی غذا تهیه و مصرف کنن،
‫تا سردمداران صنعت خوراکی، ‫ثروتمندتر بشن.
‫این مسئله نه تنها باعث ‫ابتلا به بیماری می‌شه،
‫بلکه باعث می‌شه افراد...
‫وابسته به موقعیت اجتماعیشون باشن.
‫کسایی که بدون غذا می‌تونن زندگی کنن،
‫از قید و بند رها هستن،
‫و هیچ فشار و تبلیغاتی روشون تأثیر نداره.
‫برای همینه که ما تهدیدی ‫برای نظام سرمایه‌داری محسوب می‌شیم.
‫این اقدام...
‫سیاست دنیا رو دگرگون خواهد کرد.
‫آره، ولی قربونت برم...
‫ولی اگه به صورت موقت کارساز باشه...
‫و بعدش دچار سوء تغذیه بشی چی؟
‫حتی ممکنه منجر به مرگت بشه.
‫شاید بهتر باشه این احتمال رو ‫در نظر بگیرین که واقعیت ذهنیت شما...
‫ممکنه واقعیت جهان هستی نباشه.
‫خب، اینکه آدم نیاز به غذا داره، ‫واقعیت جهانه.
‫نه.
‫واقعیتش این نیست بابا.
‫من صرفا با استفاده از اراده قدرتمندم، ‫می‌تونم این واقعیت رو تغییر بدم.
‫با قدرت ذهنم می‌تونم ‫جهان هستی رو تغییر بدم.
‫برای مثال،
‫مامان، اگه بخوام سرطان بگیری، ‫مطمئن باش که می‌گیری.
‫خب، دیگه اینطوری حرف نزن. ‫واقعا حرف قشنگی نیست.
‫یا اگه بخوام امروز عصر بارون بیاد...
‫شک نکن بارون میاد.
‫حالا به نظرت ممکنه سرطان بگیرم؟
‫واقعا سو تفاهم ناگواری می‌شه.
‫السا، در رو باز کن دخترم.
‫بازه.
‫وای خدا!
‫نگاه کن لری.
‫بالاخره غذا خورد.
‫غذا خوردن کاریه که انسان‌ها ‫از روی عقیده انجام می‌دن.
‫اگه آدم‌ها به این عقیده برسن ‫که باید استفراغ خودشون رو بخورن،
‫چنین کاری خواهند کرد.
‫السا، از ما می‌خوای چیکار کنیم؟
‫فقط یه نفر می‌تونه نظرم رو عوض کنه.
‫خانم نوواکه.
‫خانم نوواک دیگه کدوم خریه؟
‫معلم تغذیه‌اشونه.
‫- بله؟ ‫- سلام عرض شد.
‫چه کمکی از دستم بر میاد؟
‫از والدین بچه‌ها هستم.
‫متشکرم.
‫آها، بفرمایید.
‫متشکرم.
‫سلام، حالتون چطوره؟
‫ایشون مادر بنه، ‫ایشون هم پدر راگناست.
‫خوش‌وقتم.
‫- پال اشمیت هستم. ‫- جنی هستم.
‫راگنا چند روزه هیچ غذایی نخورده.
‫اگه بخواد اینطوری ادامه بده...
‫خب، خوشبختانه خانم نوواک ‫می‌خوان بهمون کمک کنن.
‫جان؟!
‫همه‌اش تقصیر خودشه!
‫وگرنه چرا اخراجش کردن؟
‫این تصمیم دشوار با رأی ‫اکثریت شورای والدین گرفته شد.
‫هیچ ارتباطی هم با توانایی‌های ایشون ‫به عنوان متخصص تغذیه نداشت.
‫به دلیل دیگه‌ای از مدرسه اخراج شدن.
‫یکی از بچه‌ها رو به اپرا برده بودن.
‫نه، تئاتر بود. ‫با هم به تئاتر رفته بودن.
‫آره، و به نظرم سوالی که ما ‫باید از خودمون بپرسیم،
‫اینه که آیا رفتن دانش‌آموزی ‫به اجرای تئاتر یا اپرا...
‫اصلا ضرری داره؟
‫از این بابت که چقدر راحت...
‫آینده کسی مثل خانم نوواک نابود شد، ‫متعجب شده بودیم.
‫ایشون زندگیش رو وقف بچه‌های ما کرده بود،
‫ما هم با بی‌رحمی آواره‌ی ‫کوچه و خیابونش کردیم.
‫شما واقعا متوجه قضه نیستین؟
‫همین آدم از اول بچه‌هامون رو ‫به سمت غذا نخوردن سوق داد.
‫گمونم متوجه منظورتون شدم.
‫فرزندان ما تحت تأثیر دروس ‫کلاس ایشون قرار گرفتن...
‫ولی در انجامش افراط کردن.
‫نباید بهش اعتماد کنیم.
‫در واقع منظور گرچن اینه که...
‫اگه خانم نوواک این کار رو ‫از روی بددلی نکرده باشه...
‫باید بهش اعتماد کنیم.
‫فوقش اگه همکاری نکرد ازش شکایت می‌کنیم.
‫حتی اگه مقصر خانم نوواک باشه،
‫فقط خودش می‌تونه...
‫السا رو متقاعد کنه...
‫تا دوباره لب به غذا بزنه.
‫باید بهش اعتماد کنیم.
‫چون بهش احتیاج داریم.
‫نه، ممنون.
‫خب، نباید والدینت رو معطل کنیم.
‫پس بیاین شروع کنیم.
‫هلن کجاست؟
‫رفته سوئیس اسکی‌سواری کنه.
‫چقدر حیف شد.
‫تا به حال انقدر احساس قدرت نداشتم.
‫حس می‌کنم از هر قید و بندی آزادم.
‫کنترل کامل ذهن و جسمم دست خودمه.
‫من هم بالاخره متوجه شدم که چقدر ‫تحت شست‌شوی مغزی قرار گرفته بودم.
‫فهمیدم که چقدر وابسته ‫به برآورده کردن انتظارات دیگران،
‫به خصوص مادرم بودم.
‫ولی الان مثل روز برام روشنه.
‫می‌بینم که مادرم با فشار جامعه ما، ‫مدام داره به خودش آسیب می‌زنه.
‫البته تقصیر خودش هم نیست، ‫ولی این فشار رو به من هم منتقل کرده بود.
‫ولی حاضرم خودم رو از این فشار آزاد کنم.
‫فکر نمی‌کردم برای من نتیجه بده.
‫نمی‌دونم چرا، ولی نمی‌تونستم ‫بهش ایمان بیارم.
‫ولی الان...
‫می‌دونم که تواناییش رو دارم.
‫تا به حال انقدر ایمان نداشتم.
‫الان دیگه به وضوح می‌شه دید...
‫که راه برگشتی وجود نداره.
‫دیگه نمی‌تونین فشارها ‫و انتظارات افرادی که...
‫براتون عزیز و ارزشمند بودن رو تحمل کنین.
‫چون شما رو وادار می‌کنن ‫تا عینشون زندگی کنین،
‫و عین خودشون از دنیا برین.
‫شما چنین خواسته‌ای دارین؟
‫بسیارخب،
‫بدین وسیله شما رو رسما...
‫از اعضای باشگاه صفر می‌نامم.
‫بهتون تبریک می‌گم.
‫تصمیم گرفتین در «مسیر بزرگی» قدم بذارین.
‫مسیری که ما رو از حیات گذرا...
‫به زندگی ابدی خواهد برد.
‫مسیری که نجاتمون خواهد داد.
‫پیش خودم به این نتیجه رسیدم ‫که دلم نمی‌خواد سال بعد به غنا بیام.
‫راست می‌گفتی.
‫قطعا بهتره که اینجا بمونم.
‫چون درس و مشقم اینجاست.
‫تازه شرایط آب و هوا هم هست...
‫می‌دونم.
‫تصمیم خوبی بود فرد جان.
‫دیگه باید خداحافظی کنیم قربونت برم.
‫مهمون‌هامون رسیدن.
‫کریسمس مبارک.
‫ممنونم مامان.
‫همچنین.
‫دوستتون دارم.
‫خداحافظ.
‫کریسمستون مبارک.
‫کریسمس تو هم مبارک عزیزم.
‫- کریسمس مبارک. ‫- همچنین فرد جان.
‫- این واسه منه؟ ‫- آره.
‫ممنون!
‫تا ابد با تموم وجود دوستت دارم.
‫لطفا زیاد نریز بابا،
‫بدنم باید به آرومی ‫دوباره به غذا خوردن عادت کنه.
‫هر طور راحتی قربونت برم.
‫نمی‌خواد، مرسی.
‫خیلی وقت بود دسر نخورده بودم.
‫لازم نیست همه‌اش رو تموم کنی.
‫نمی‌خوام باز حالت بد بشه.
‫مرسی بابا.
‫خیلی نگران بودم السا چیزیش بشه.
‫می‌دونم.
‫- ولی الان دیگه مشکلی نیست، نه؟ ‫- آره، مشکلی نیست.
‫انقدر خودت رو الکی نگران نکن.
‫همه‌چی درست می‌شه.
‫خانم السا!
‫وقتشه بیدار بشین.
‫قربونت برم...
‫سعی نکن دنبالم بگردی.
‫مامان، خواهش می‌کنم زیاد ناراحت نشو،
‫الان حالم خیلی بهتره.
‫الان جای بهتر و...
‫توی دنیای بهتری...
‫تا ابد زندگی می‌کنم.
‫خیلی دوستت دارم.
‫از طرف بن.
‫لطفا عذاب وجدان هم نداشته باشین،
‫الان حالم خیلی بهتره، ‫توی جای بهتر و...
‫دنیای بهتری...
‫تا ابد زندگی می‌کنم.
‫تقصیر شما نیست.
‫از طرف راگنا.
‫واقعا بهتون تسلیت می‌گم.
‫می‌دونم به نظرتون انصاف نمیاد.
‫اینکه چون ما واسه اسکی ‫به سوئیس رفته بودیم...
‫هلن قشنگمون چیزیش نشد.
‫هلن...
‫علت اینکه جلسه گذاشتیم...
‫یعنی سوالی که همه‌امون داریم...
‫ببخشید، خیلی برام سخته ‫که در این مورد صحبت کنم.
‫هلن جان، سوالی که می‌خوایم ازت بپرسیم...
‫اینه که چرا؟
‫چرا؟
‫مگه واضح نیست؟
‫نه.
‫اصلا واضح نیست.
‫لطفا به هلن سخت نگیرین.
‫به اون هم آسیب روحی وارد شده ‫که هم‌کلاسی‌هاش رو از دست داده.
‫ما بچه‌امون رو از دست دادیم.
‫هنوز که مشخص نیست.
‫هنوز ممکنه زنده باشن.
‫معلومه که زنده‌ان.
‫ماییم که قراره بمیریم، متوجه نیستین؟
‫شاید اگه مدتی...
‫ما هم غذا نخوریم...
‫بتونیم هدفشون رو درک کنیم.
‫قطعا می‌تونین.
‫ولی باید ایمان داشته باشین.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.