..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫سرگردانم
‫و زمان ارابه‌ام است
‫مناظری که چشم‌های تو از دور می‌بینند
‫چه شگفت‌انگیزه و پر از رمز و راز
‫مثل سفر من
‫پر از امیدها ‫وقتی در کنار زمان حرکت می‌کنم
‫در جوانه‌های جدید نگاهی به اومیدهای جوانه‌زن می‌اندازم
‫که از انفجارهای بزرگِ آفرینش برمی‌خیزند
‫به هر موجودی که زاده شده، هدفی سپردم
‫من آنم که بدون تعصب
‫به تمام مخلوقاتم توانایی‌هایی برای اجرای نقش‌های معینشان می‌بخشم
‫ولی...
‫کسانی که در گردبادها و آزمون‌های زمان می‌لغزند
‫سعی دارند تاریخی نامعلوم بسازند
‫و جایگاهشان به‌عنوان نفس کیهان رو فراموش می‌کنند
‫حتی در آنهایی که حقیقت رو فراموش می‌کنند که "تو همان چیزی هستی که جستجو می‌کنی,"
‫انعکاسی از خودم رو می‌بینم
‫من همه‌چیزبینم
‫این تکه‌ای از روح من که حالا جدا از من است
‫نیز هدفی دارد
‫و بنابراین با امید، در کنار زمان صبر می‌کنم
‫برای کسانی که باید آن هدف را، با آزمون‌ها و دشواری‌ها، محقق کنند
‫زمانی بود که جنگل‌ها، انسان‌ها و حیوانات با هم یکی بودند
‫یک شب، سنگ‌ستاره‌ای از آسمان سقوط کرد
‫سریع‌تر از باد
‫و نورانی‌تر از صاعقه
‫اومد و بر هاریپورام ما افتاد
‫چند سال بعد
‫با شنیدن این خبر ‫پادشاه ادکال و همراهانش
‫اومدن و سنگ‌ستاره رو از روستای ما بردن
‫طبق خواسته‌ی پادشاه
‫آهنگری به نام 'تککمپادان کلان'
‫سنگ‌ستاره رو با مواد سری مخلوط کرد
‫و چراغی بسیار استثنایی ساخت
‫چراغی که توانایی کنترل
‫باران، باد، تندر و صاعقه رو داره!
‫بعدها، اون چراغ دلیل
‫برای شکوفایی و افتخار سلسله ادکال شد
‫پس چطور اون چراغ دوباره به روستای ما برگشت؟
‫آره!
‫یه قهرمان شجاع اون رو برگردوند!
‫اون موقع که پادشاه ادکال با یه تهدید بزرگ روبه‌رو شد
‫یه بازرگان دریایی شجاع به نام ‫پولیموتو مُمد
‫شروع به دردسر درست کردن برای پادشاه کرد
‫داماد پادشاه، مانا وارما، رفت تا با مُمد روبه‌رو بشه،
‫اما توی چنگش افتاد!
‫او خواستار اختیارات دریافت مالیات
‫از نلری تا غرب، تا کالی‌موکو
‫سرورم، آیا باید از نیروهای پرتغالی کمک بگیریم؟
‫هیچ‌کس به من نگوید که تسلیم شوم!
‫چیزی که نیاز دارم، یک راه‌حل است!
‫این پولیموتو پایگاه مُمد است!
‫کی اینجا میاد تا تو رو نجات بده؟
‫کی میاد تا تو رو نجات بده؟
‫پادشاه؟!
‫عالی‌جناب، لطفاً ناراحت نشید
‫یه کالاری کارزان
‫در شمال، توی منطقه‌ی هاریپورم
‫شخصی که همین حالا نام برده شد ‫اجداد ماست!
‫کنجی کولو از خانواده نیلیاتو
‫جنگجوی قدرتمند، زاده شده با مهارت
‫در هر رشته و تمرین جنگی زیر آسمان
‫نوع آسمانی
‫ببینید! کولو نینار اینجاست!
‫طوفان خونین!
‫تو کولی پادشاهی؟
‫پاداشم رو از اون جمع می‌کنم
‫وقتی تو رو از سر راهم بردارم
‫ای لعنتی!
‫تو آبروی ادکال رو نجات دادی!
‫از ته دل دارم می‌پرسم
‫چه پاداشی برات بدم؟
‫هرچی بخوای بگو
‫تو این قصر یه چیزی بود که از بچگی می‌خواستم ببینم
‫چراغ سریپوثی که از ستاره‌شکسته‌ای که تو دهکده‌امون افتاد درست شده
‫خیلی درباره‌ی رونق و شکوهی که
‫اون چراغ برای این سرزمین آورده شنیدم
‫دوست دارم اون چراغ رو توی هاریپورم داشته باشم
‫سرورم اگه می‌خوای چیزی بهم بدی
‫فقط اون چراغ رو بهم بده
‫فقط یه بار تونستم ببینمش
‫از طلا ساخته شده؟
‫بیشتر از طلا ارزش داره
‫مثل خودت
‫میخوای دوباره اون چراغو ببینی؟
‫چطور می‌تونیم من و مردممون
‫دوباره چراغ چیوثی رو ببینیم؟
‫آرزو دارم که
‫همه‌ی این دهکده بدون هیچ تبعیضی چراغ رو ببینن
‫قصد دارم اون چراغ رو جایی قرار بدم که اون ستاره‌سنگ افتاد
‫ولی عزیزم، تصمیم خدا چیز دیگه‌ای بود
‫آبله همه‌ی دهکده رو گرفت و مردم شروع به مردن کردن
‫مردم اونقدر ترسیده بودن که
‫حتی جرئت نمی‌کردن خانواده‌های مبتلای خودشون رو مراقبت کنن
‫چه زمان بدی!
‫نه، پسرم
‫الهه غضبناک شده تو وارد نشو
‫اگه این لعنت الهه است، الهه هم درمانش رو می‌دونه
‫اگه کسی مریض بشه، باید درمان کنیم
‫در روز دهم بعد از بردنچوتی
‫کلوتو آبله گرفت
‫شاید،
‫کلو بیماری چوتی رو به خودش منتقل کرد
‫مردم همچین داستانایی هم میگن
‫چوتی؟
‫خوب شده
‫آیا مراسم انجام شده؟
‫آره
‫هیچ چیز همونطور که فکر می‌کردی نیست
‫به افراد طبقه پایین اجازه ورود ندادند
‫پادشاه مانا ورما پیغامی برای تو داره
‫پیغام مخفی است طبق دستور
‫اون پیغامی که انقدر زخمش کرد چی بود؟
‫تا به امروز راز مونده
‫مادربزرگ...
‫آه، بله...
‫مردم هاریپورام با شنیدن داستان‌های کونجی کلو بزرگ شدن
‫و خیلی‌ها جنگجوی کالاری شدن
‫این زمینی که چراغ سریپوتی در اون قرار گرفت
‫چیوثی کاؤو شد
‫چراغی که کونجی کلو آورد
‫دلیل شکوفایی این زمین است
‫یادت باشه "انکاتالو"، مسابقات رزمی
‫که هر پنج سال یکبار در معبد برگزار می‌شه
‫این یه آیینی است که ما به افتخار کونجی کلو برگزار می‌کنیم
‫به خاطر آوردن چراغ به زمین ما
‫پس چوتی چی؟
‫شنیدم که ‫مادرش او را به ناگرکویل برد
‫پروردگار نارایانا!
‫مادربزرگ...
‫چوتی باردار بود؟
‫هه؟
‫واقعاً اینطور بود؟!
‫آیا این صحبت‌ها برای سن تو مناسبه؟
‫لعنت به این داستان‌ها!
‫مردم می‌تونن هر چی دلشون می‌خواد شایعه کنن
‫مادربزرگ...
‫داستان مانیان چی بود؟
‫باید قبل از خواب اسم خدا رو بخونی
‫به جای اون، میخوای داستان یه دزد که چراغ چیوثی‌رو دزدید بشنوی؟
‫برو بخواب!
‫داستان‌هاش نباید شب‌ها گفته بشه، عزیزم
‫به خاطر اون دزدی که هر جایی رو غارت کرد، اعتبارمون در خطره!
‫و بعضی‌ها مثل این می‌شن که "تا گرم است، بهره ببر!"
‫ارباب‌ها، کاریا گوروکال و کومارا گوروکال اینجا نیستن؟
‫بله، همه اینجا هستن
‫چشم از همه طرف بردارید، ممکنه از هر جهتی وارد بشه!
‫این باید آخرین روز زنگ زدنش باشه!
‫اگه لازم شد، بکشیدش!
‫لاشخور پست!
‫آه نه! صدا زنگ نیست؟
‫نزدیک می‌شه!
‫اون طرفو نگاه کن!
‫شمالو نگاه کن!
‫کجاست؟
‫کسی که مثل فانوس شب می‌سوزه
‫کسی که مثل طوفان آزاد می‌دوه
‫کسی که مثل سایه جنگل پخش می‌شه
‫ای پسر جوی خروشان
‫- زنجیر گردن من! ‫- آه نه!
‫بهت هشدار داده بودم!
‫زنجیرت که هیچ، دندون طلایی‌تم رفت!
‫چی؟! دندونم!
‫هی، تو! مانیان!
‫اون یه شیطونه. یه دیو واقعی.
‫مانیان آدم دردسرسازیِ!
‫مادربزرگ گفت بابا و بابابزرگ
‫و صد نفر دیگه باهم متحد شدن تا بگیرنش.
‫ببین اگه نمی‌گرفتن چی می‌شد!
‫اون چراغ خیلی قدرتمنده.
‫چون دزدیدش، غرق شد و مرد!
‫چه بلوفی! دیدیش؟!
‫هر وقت میاد مغازه، پول گم می‌شه!
‫مانیان یک دزد ماهره!
‫حتماً یه حقه‌ای داره
‫که چیزا رو یهو ناپدید می‌کنه.
‫پیرهنتو در بیار!
‫- پسر یه دزد کارکشته‌ست! ‫- این همون اجایانه؟
‫آره، همونه.
‫همه مسخره‌ام می‌کنن که بابابزرگم یه دزد بوده!
‫هیچ‌کس باهام بازی نمی‌کنه!
‫اگه برم خونه کسی...
‫به من مشکوکن!
‫حتی تو مدرسه!
‫پسرم...
‫بابابزرگت یه دزد بود که یه روستا رو تحت تأثیر قرار داد!
‫برای اینکه دزد بشی، اول باید زمینت رو بشناسی،
‫صبوری عنکبوتی رو داشته باشی که تار می‌تنه
‫و مثل روباه باهوش باشی.
‫به هر حال، این زاغ‌ها و گربه‌ها رفیقای بهتری از آدمان!
‫وای! کلیدام!
‫"اولین دزدی اجایان"
‫CQ CQ CQ.
‫اینجا ویکتور یونیفرم دو، فراخوان و در آماده‌باش،
‫CQ CQ CQ.
‫اینجا ویکتور یونیفرم دو، فراخوان و در آماده‌باش،
‫الو؟
‫چون من باید سؤال بپرسم و جواب بدم،
‫می‌دونم ممکنه براتون خسته‌کننده باشه.
‫اما فراموش نکنید که من اولین کسی تو کرالا بودم
‫که برای عشقش مجوز رادیو هم گرفت.
‫نخندید!
‫کسانی که مجوز هم دارن، هر کسی نیستن!
‫بازیگران سینما، ماموتی،
‫کمال حسن،
‫بعد... راجیو گاندی...
‫فهرست ادامه داره.
‫و در آخر، من!
‫خب...
‫چه خبر دیگه؟
‫غذا خوردی؟
‫ساعته 10:10.
‫بفرما!
‫موآه!
‫اگه همین الآن بارون می‌اومد...
‫خیلی خوب می‌شد!
‫اونجا بارون شروع شده؟
‫ببین...
‫من به شکل باد و بارون میام.
‫اما...
‫به نظر می‌رسه
‫که امشب شام با شمع برای ‫من و مامان داریم.
‫این گرما و قطع برق...
‫و پشه‌ها!
‫و آدم‌هایی مثل بابات!
‫این‌جا مثل بهشتی که فکر می‌کردیم نیست!
‫چطوره...
‫بریم توی روستاهایی زندگی کنیم که ‫سلیمان همیشه تعریف می‌کرد،
‫جایی که کسی مزاحممون نشه!
‫بیایم صبح زود بیدار شیم ‫و بریم سمت تاکستان‌ها،
‫ببینیم انگورا چی کار می‌کنن...
‫و ببینیم انارها دارن چجوری شکوفه می‌زنن.
‫همم...
‫اونجا، بهت عشقم رو نشون میدم.
‫بذار ببینم می‌تونم یه تانکر لاری جور کنم ‫بریم اونجا، مثل تو فیلم!
‫عزیزم...
‫اون موهنلاله؟ از تو فیلم؟
‫همم...
‫بیا غذا بخور، عزیزم.
‫همه ایستگاه‌ها کنترل پاسخ می‌دهند
‫پیام اضطراری در حال وروده
‫یک تلاش برای دزدی در نزدیکی ویلور توی یه معبد گزارش شده
‫همچنین شکایت‌هایی از تلاش برای سرقت در چندتا خونه دریافت کردیم
‫این باید فوری مد نظر همه ایستگاه‌ها قرار بگیره
‫هی این پلیس‌ها رو ببین که فقط حرف می‌زنن
‫آخرش صاحب شرکت Radiant رو می‌گیرن؟
‫باید بدونیم دارن کارشون رو درست انجام میدن یا نه!
‫- بس کن! ‫- اونجا... اونجا...
‫اون داره میره!
‫اون اینجاست
‫بیا بریم
‫اونو اونجا بذار
‫اول برو و موتور رو چک کن
‫آیا هیچکس دیگه‌ای تو این روستا نیست که بتونه موتور رو تعمیر کنه؟
‫چطوری باید قبل کار از کسی درباره طبقه‌اش پرسید؟!
‫اون تنها کسیه که تو این روستا این کار رو انجام میده!
‫بَه!
‫باید کسی رو برای این کار بگیریم، فقط برای این خونه!
‫از یه خانواده اصیل هم باشه!
‫زود باش اجین!
‫فیوز پریده
‫فوراً درستش می‌کنم
‫- عمو کوتاپان! ‫- بله!
‫چراغ اتاقم کار نمی‌کنه
‫- بگو اونم چک کنه ‫- اوکی
‫آه! اونم خراب شده!
‫وقتی زنگ رو درست می‌کنی، پمپ می‌پره!
‫وقتی پمپ رو درست می‌کنی، چراغ می‌پره!
‫اینجا چه خبره، آخه!
‫چطور پیش میره؟
‫کار تو چه وضعیه؟
‫تو چندتا لیست هستم
‫برای شماها گرفتن یه شغل دولتی آسونه!
‫راستی...
‫چرا این موتور هی خراب میشه؟
‫فقط داری این کار رو می‌کنی که کار کنی؟
‫فکر نمی‌کنم اون مثل تو زرنگ باشه
‫می‌گفتم که، داره تاریک می‌شه!
‫زبونت داره تیز میشه!
‫آره. منم فکر می‌کنم
‫اِم... کدوم یکی...
‫کدوم چراغ کار نمی‌کنه؟
‫آه، این یکی؟
‫برو کنار...
‫لمس نکن... کوتاپان اونجاست
‫تو فقط انقلابی توی رادیو هستی، هان؟
‫هم کابل‌کشی هم میخوای یاد بگیری، عزیزم؟
‫- برادر... ‫- بله؟
‫می‌شه یه آب برای نوشیدن بیارم؟
‫آه! می‌دونستم که می‌پرسی!
‫بیا
‫بخور
‫یا حموم کن یا هر کاری که می‌خوای انجام بده!
‫از این لیوان استفاده کن
‫اگه نمک بیشتری بریزی، خونه توی تاریکی فرو می‌ره!
‫کل سیم‌کشی خراب شده
‫اشکالی نداره
‫باز وقتی خواستم ببینمت نمک می‌ریزم
‫آه!
‫شُک خوردی، هان؟
‫البته که می‌خوری. اشکالی نداره
‫عادت می‌کنی
‫ای گل زیبا
‫تو روشنایی قلب منی
‫ای گل زیبا
‫تو روشنایی قلب منی
‫تو افسونگری هستی که می‌خوام بارها و بارها ببینمت
‫ای زیبای من، چشم‌های عمیق تو مرا مثل ماه نو نوازش می‌دهد
‫بیا نزدیک‌تر، مهتاب من
‫در تاریکی مکث نکن
‫اجازه بده لبخندت بدرخشد مثل رشته‌ٔ مرواریدها
‫ای رنگین‌کمان دوست‌داشتنی! تو همیشه مال منی
‫ای طوطی کوچک، به‌آرامی به آشیانه‌ام پرواز خواهی کرد؟
‫من با اشتیاق انتظار می‌کشم
‫ای بازیگوش، این حجبی که پنهان کردی چیست؟
‫اجازه بده بوسه‌های ما تا سحر به طول انجامد، چون یک می‌شویم
‫ای محبوب!
‫تو با جادویت من را اغوا نمی‌کنی
‫من را در آسمان‌های پر از رویا راهبری نکن
‫چی تو گوشم زمزمه کردی ‫واقعاً واقعی بود؟
‫بی‌پایان انتظارتو کشیدم ‫خواب بافتند
‫فقط یه دخترم ‫که برای سرنوشت مشترکمون هوس می‌کنه
‫چرا سوال‌هایی می‌پرسی ‫که قلب آدمو می‌شکنن؟
‫چرا روحت توی بی‌قراری می‌سوزه؟
‫اگه از هم جدا بشیم ‫دنیا خودش نابود می‌شه
‫به چیوتی کاوو سفر می‌کنم ‫چراق مقدس روشن می‌کنم
‫پیش همه باهات ازدواج می‌کنم
‫و دستتو می‌گیرم و با خودم می‌برم
‫ای رنگین‌کمان جذاب! ‫همیشه مال منی
‫ای طوطی کوچک ‫نرم و ملایم به لانه‌ام پرواز می‌کنی؟
‫مدت زیادی با آرزوها منتظرت بودم
‫ای شیطانک ‫چرا این شرمی که پنهان می‌کنی؟
‫اجازه بده بوسه‌هامون تا صبح بمونن ‫و ما یکی بشیم
‫- این یه کلاقه؟ ‫- واقعاً عالی!
‫- چرخ داره؟ ‫- نه چرخ نداره!
‫اونها ستون فولادی چتر هستن.
‫خیلی خوبه.
‫اوه! بسه دیگه!
‫اومدی بازی کنی یا برای آموزش؟
‫زود بشین!
‫منم همینو می‌پرسیدم!
‫- میریم درس بخونیم؟ ‫- آره!
‫خب... حقوق اساسی‌مون--
‫- نگاه کن، پلیسه! ‫- ساکت باش!
‫رفتی خونه داموداران دیروز ‫برای تعمیر موتور؟
‫آره.
‫خب اون موتور از دیشب ناپدید شده.
‫خب؟
‫یه شکایت به دستمون رسیده. مشکوک به تو هستن.
‫کجا قایمش کردی؟
‫آقا، قصه نسازید.
‫یه همچین نیازی ندارم!
‫در هر صورت، فردا بیا کلانتری.
‫چرا به من شک دارین، آقا؟
‫با زحمت کار می‌کنم و زندگی می‌کنم!
‫دزدی هم کار سختیه!
‫ما اینو می‌دونیم.
‫یه زنجیر از خونه پرمن گم شده
‫و پمپ‌های موتوری از چند تا خونه دیگه.
‫نه فقط اینا، بز، مرغ و چیزهای دیگه!
‫خواب از چشممون رفته!
‫بفرما آقا.
‫بهت گفتم که کار اونه، صحیح.
‫شنیدی چی گفت؟!
‫خوشحالی که پلیس رو به این خونه آوردی؟
‫یادت باشه، تو سنی نیستی ‫که به حرف مادربزرگت گوش بدی
‫و بروی با اهل شهر دعوا کنی!
‫بیا...
‫در نهایت خون منییون هستی!
‫اون چیه؟
‫یه حقه کوچیک اجرا کرد ‫تا به چاندو نایر درس بده.
‫به حرفت گوش داد و دزد شد! خوشحالی حالا، مامان؟!
‫وقتی پدرش منو ترک کرد،
‫با اسم دختر دزد منو خطاب کرد،
‫تنها دلیلی که زنده موندم، برای اون بود!
‫برای همین بی‌پایان زجر کشیدم ‫تا بزرگش کنم؟
‫فکر کرد می‌تونه از چیزی که منییون دزدیده چیزی دربیاره
‫ووقتی نتونست، شما رو کنار گذاشت!
‫حقیقت شوهرت همینه، اینطور نیست؟
‫- بیا با من. ‫- نه، مامان...
‫باید اینو برگردونی!
‫اگه اینو جلوی همه برگردونی،
‫پسرت برای همیشه تو چشماشون ‫به عنوان دزد برند می‌شه!
‫این یادت نره!
‫او به اندازه کافی باهوشه که یه راهی ‫پیدا کنه چیزی که برداشته رو برگردونه!
‫مطمئنم اون پسر کلیدها رو دزدید!
‫دزد!
‫کلیدها!
‫یه کلاغ؟!
‫اون پسر رو نزن، چاندو!
‫منییون می‌تونه به شکل یه کلاغ یا گربه برگرده!
‫جای قشنگی.
‫- بیا. ‫- بیا داخل.
‫بیا بفرما!
‫این دخترم لاکشمیه.
‫عزیزم، این سودوه. سودوه وارما.
‫فقط سودوه باقی موند.
‫قسمت آخر اسم حذف شد.
‫فقط سودوه
‫میشه دم رو قطع کرد
‫اما نمیتونی نسل رو قطع کنی
‫لاکْشْمی، اون به کاخ اِداکال تعلق داره
‫می‌خواد یه برنامه تلویزیونی درباره معبد ما بسازه
‫وقتی لاکْشْمانان ازم خواست همه چیز رو ترتیب بدم
‫فکر نمی‌کردم اینقدر زود بیای!
‫برای اقامتت، خونمون رو اون ورتر آماده کردیم
‫تازه فهمیدیم درباره اون نبرد
‫بنابراین بیشتر منتظر نموندیم و---
‫اه! آخ!
‫- آه، نه! ‫- اه! این چه مسخره بازییه!
‫- اه، این پنکه! ‫- اه! نگهش دار!
‫نگهش دار!
‫- نیازی نیست، ولش کن! اشکالی نداره ‫- فقط خاکه
‫- ولش کن! اشکالی نداره! ‫- ولش کردم
‫- اشکالی نداره ‫- باشه
‫نیازی به پنکه نیست
‫نیازی نیست
‫اگه می‌خواستی عوض کنی
‫میتونم پیراهنمو بهت بدم، نگران نباش
‫درسته، اندازه‌اش هم میشه
‫اشکالی نداره دارمش تو ماشین مدیریت می‌کنم
‫- هیچ پنکه و نوری تو مغازه نیست ‫- آجَیان داره میاد!
‫نگهش دار! نگهش دار!
‫ای آجَیان عزیزم! لطفا اون آمپلی‌فایر رو برام درست کن!
‫- چقدر التماس کردم بهت؟ ‫- بعد دو روز چک می‌کنم
‫نه! نه! نرو!
‫وقتی میری، دیگه رفته‌ای برای همیشه!
‫- زود برمی‌گردم! ‫- نشنیدی که دستی از پلیس گرفته!
‫شنیدم که پلیس حسابی دستشو گرفته
‫این دزد لعنتی چقدر زندگی‌هامون رو خراب کرده!
‫برای همیشه عقب ننداز، باشه؟
‫بیا آجَیان
‫ندید بهش ندید دوباره نمی‌گیرش!
‫پیاده‌اش کن، مرد!
‫پروردگار...
‫زنده باد لورد آیَپا!
‫ها؟ سورِش!
‫- سلام، سورِش ‫- سلام، آجَیان!
‫کجا بودی؟
‫هیچ خبری نبود!
‫وقت نداشتم، م.و. آجَیان
‫منگالاپورام، عودوپی، کوللور دارماسْتَلا، مورودِشْوَروم
‫گوکارنام، کُولو، منالی، و الی آخر!
‫هیچ معبدی رو تو شمال نگذاشتم!
‫فکر نمی‌کردم دوباره اینجا برگردم!
‫دل لطیفم اونقدر سخت خدشه دار شد!
‫برو تو و ظرفا رو بشور!
‫نَه!
‫ستون فقراتم شکست از شستن ظرفای لعنتیتون!
‫به همین خاطر از اینجا در رفتم!
‫پدرها باید یاد بگیرند ‫به بچه‌ها احترام بذارند!
‫بیا، احمق! ‫یه کم احترام یاد بده!
‫بیا، بزنش!
‫داره میره تو مغازمون! بسته‌اس، مرد!
‫حرکت کن، تو!
‫قراره یه دکه چای اینجا باز کنم!
‫چی؟
‫پدر، حالا قراره ببینی چطور به مشتریان و کارکنان درست رفتار کنی، ممنون از من!
‫این چه زبانیه؟
‫پس، همه چیز طبق برنامه پیش می‌ره!
‫جشن بزرگ معبد خواهیم داشت
‫همه بعد از نوشیدن چای سورِش پراکنده میشن
‫نباید یه تصمیمی راجع به خانواده آجَیان بگیریم؟
‫چه چیزی برای تصمیم‌گیری هست؟
‫اگه کمیته تصمیم بگیره به خانواده
‫دزد چراغ اجازه ورود به معبد بده
‫هیچ محلی‌ای برای جشن نمیاد! مطمئن باش!
‫پس چرا اجازه میدی بره تو کالری مدرسه؟
‫کالری رو با معبد مقایسه نکن! ‫می‌فهمی؟
‫پس، این تصمیم ماست!
‫لطفا بیایید
‫- وقت ناهاره ‫- تازه یه فنجون چای رایگان خوردی!
‫چای رایگان از سورِش!
‫چراغ مقدس چیوتی اینجاست
‫درب‌های مقدس سالی یه بار باز می‌شن
‫میتونی تو اون روز یه عکس از چراغ بگیری
‫یه روز قبل از اون، انکاتالو هست
‫در بخشی از اون، یه تمرین ‫در مدرسه هنرهای رزمی در حال انجامه
‫اِی، آیا اون چراغ اینقدر فوق‌العاده‌ست؟
‫چند تا جزئیات جالب پیدا کردم
‫در مورد این چراغ توی اسناد قدیمی اقامتگاه سلطنتی‌مون
‫ولی...
‫زیاد بهش اهمیت ندادم
‫اما اخیراً،
‫کسی که از آرشیو انگلیس درباره این چراغ اطلاعات گرفته بود، ملاقاتم کرد
‫ماه آینده یه حراجی توی لندن برپاست
‫باهاشون دست دادم
‫چراغ داخل این معبد یه گنجینه با ارزش و پنهانه
‫بی‌نهایت با ارزش!
‫به هر حال، منم وارث این چراغم
‫فرقی نمی‌کنه چه مانعی سر راهم باشه،
‫اون چراغ رو به دست میارم!
‫این آجیانه، همونی که قبل‌تر گفتم
‫ها؟ چی شده؟
‫کفشا رو در بیارید بعد شوت کنید!
‫آها!
‫باشه
‫جوراب که مشکلی نداره، نه؟
‫آره، جوراب اشکالی نداره
‫این پسر پراکاشانه که امسال داره از طرف ما مبارزه می‌کنه
‫سال پیش هم برای ما مبارزه کرد
‫و بعد از یه رقابت نزدیک شکست خورد
‫این بار مصممه که ببره!
‫واقعاً؟
‫رقابت انقدر سخته؟
‫آره، مطمئناً خیلی سخته!
‫در نهایت، این بحث آبروی بین ایداکال و مائه!
‫به علاوه، تماشا کردن جنگ مردم، ‫سرگرمی مورد علاقه محلی‌های ماست!
‫میدونی امسال کی از سمت ایداکال میاد که مبارزه کنه؟
‫کاوومبایی سودهاکاران!
‫شنیدم توی همه هنرهای رزمی ماهره!
‫جنگ محلی، کاراته،
‫کونگ فو، لودو!
‫اینا لودو نیست! جودوئه!
‫- کار فوری دارم ‫- آره!
‫پس کارت رو ادامه بده ‫ناهار بریم خونه بخوریم
‫- حتماً ‫- باشه
‫عصر بیا چای بخوریم!
‫- چه پسر عوضی‌ای! ‫- فلیکس
‫بله
‫این چه بازیه؟
‫فوتباله بازی واقعیه!
‫سچین یه صد زد، پسر!
‫عالیه! رکوردهای بیشتری میزنه
‫هیچ‌کس اینجا بازی رو نمیبینه.
‫فقط لاکشمی تماشا میکنه.
‫ما حتی به خاطر اون این دیش چتری رو نصب کردیم
‫خوب،
‫بر چه اساسی معاون آجیان رو ول کرد؟
‫معاون ازش بیانیه گرفت ‫قبل از اینکه ولش کنه
‫هر وقت که خواستنش باید به ایستگاه بره.
‫- چندران یه ترسی بهش داده. ‫- آها!
‫ازش درباره مغازه بپرس، راوی.
‫اوه، نه! مغازه رفت و بازی هم همینطور!
‫بذار برم چک کنم، بابا. ‫باید ضعف سیگنال باشه.
‫نمی‌خوای موهاتو کوتاه کنی؟
‫اوه، نه!
‫چطور اومدی اینجا؟
‫می‌تونم از هر راهی که بخوام بیام!
‫دزد!
‫من... من شوخی کردم.
‫همه تن عرقی و چربم.
‫تو هم کثیف میشی...
‫مهم نیست
‫بذار یه دقیقه اینطوری بمونم
‫خیلی نگران بودم
‫می‌دونستم که میای
‫عزیزم هنوز سیگنال نداره!
‫- حالا چطور؟ ‫- نه
‫حالا چی؟
‫آره! حالا برگشت
‫همونجا ثابت بمون!
‫اگه واسه مدتی همونجا بمونی، سیگنال درست میشه
‫چرا احضارت کردن به ایستگاه پلیس؟
‫مثل دکترای ارثی،
‫به من می‌گن دزد ارثی.
‫ارث مانیان بد نیس.
‫شنیدم کلی داستان خوب در موردش!
‫خب، زندگی داستان نیس.
‫اون میراث برام یه باره.
‫ما کسایی هستیم که به خاطرش رنج می‌بریم.
‫داشتم سعی می‌کردم دلداریت بدم.
‫بی‌خیالش شو.
‫کی دوباره می‌بینمت؟
‫به امروز فکر کن، به حال حاضر.
‫نگران آینده نباش.
‫عزیز...
‫نمی‌تونه کوداپان اینو درست کنه؟
‫اما عمل کردن طبق علاقه مهمونا
‫نشانه‌ای از میراث خانوادگی توئه.
‫بیا حالا، عزیز.
‫سال‌هاست که وقت نکردم یه وقت آزاد بشینم و یه نفس بکشم!
‫دزد!
‫همه گوش بدید! دزد!
‫بدوید! نامبیار! یه دزده اینجاست!
‫دزد! وای، نه!
‫- ببو، زودباش! ‫-فرار میکنه!
‫نامبیار، یه دزد!
‫- زود باش! ‫- دیدیش، کوداپان؟
‫تو طویله کیه؟
‫ها؟ غیر از گاوها، کی تو طویله‌ست؟
‫ماایم!
‫هی. اینجا چی کار میکنی؟
‫داشتم می‌رفتم خونه...
‫از کجا؟
‫ها؟
‫برو تو!
‫اعتراف کن که تو بودی که به خونه نامبیار نفوذ کردی.
‫وگرنه استخونات رو می‌شکنم!
‫بهت گفتم که من این کارو نکردم.
‫پس کیه؟ پدربزرگ بازنده‌ت، منیان؟
‫ثابت می‌کنم که تو این دزدی‌ها رو انجام دادی.
‫وگرنه چه فایده‌ای داره که من به عنوان پلیس اینجا باشم؟
‫تقریبا جلوی روم فرار کرد.
‫و حالا ادعات می‌کنی که بی‌گناهی؟ آشغال!
‫صبر کن تا فردا مامور برسه و تصمیم بگیره.
‫من این کارو نکردم، جناب.
‫رفتی خونه‌ها رو با یه زنگ دزد بزنی، و هنوز داری سرت رو بالا می‌گیری؟
‫داری من رو می‌ترسونی، ها؟
‫اون چی کار داره می‌کنه؟
‫چندران...
‫راجش!
‫بیاید زودباشید!
‫- بلندش کنید! ‫- انگار حمله کرده.
‫سریع کنید! ببرینش بیمارستان!
‫یکی خودرویی‌رو روشن کنه!
‫زود باشید!
‫اومدیم تا شما رو به جشن معبد دعوت کنیم.
‫یه پرونده براش تشکیل می‌دید، درسته؟
‫- ضیافتی روی برگ موز خواهد بود؟ ‫- البته!
‫پس می‌رم اونجا.
‫انگار خیلی شکم‌دوسته.
‫دیشب چندران چی شد؟
‫چندران نمی‌تونه خوب کنترل خودش رو داشته باشه، جناب.
‫دکتر گفت که کشیدگی ماهیچه جزئیه.
‫آسیب جدی نداره.
‫اون یکی چه طور؟
‫فقط همه بهش شک دارن.
‫حتی اونا نمی‌تونن بگن که آجیان بوده.
‫نگه داشتن کسی به خاطر شک...
‫تنها بر اساس شک درست نیست.
‫الو؟ ایستگاه پلیس.
‫چآثوتی نامبیار اینجاست.
‫چآثوتی نامبیار روی خطن.
‫کارها چطور پیش میره، جناب؟
‫چرا بازداشتش نمی‌کنید با وجود شواهد؟
‫کی بهت گفته که شواهد داریم؟
‫درباره خانواده اون نمی‌دونی.
‫اگه نمی‌تونی، بگو. قانونی بالاتر از تو هم هست.
‫قانون همون قانونه، چه بالا و چه پایین.
‫ما اینجاییم که اون رو رعایت کنیم.
‫منو قوانینو یاد نده. از هرکسی بپرس--
‫اون کیه برای چندران؟
‫یه خویشه، جناب.
‫خانواده‌شون همیشه از منیان شاکی‌ان.
‫این دزد جدید، مثل منیان، قبل از دزدی زنگ می‌زنه.
‫هی. ازش بخواه بیاد اینجا.
‫هی. جناب صدات می‌کنه.
‫SI (افسر پلیس) دنبالش کرده
‫برای چی این رادیو دستی رو می‌خوای؟
‫چند تا دوست دارم که با رادیو دستی صحبت می‌کنیم
‫ما از طریق رادیو با هم صحبت می‌کنیم
‫مجوزشو بهت نشون میدم
‫اجایان...
‫طبق گزارش‌های ما، تو مظنون اصلی هستی
‫این رو یادت نره
‫اینطور که تو لیست رتبه‌های PSC هستی، درسته؟
‫اگه چیزی اشتباه بره،
‫برات خوب نمیشه
‫حالا می‌تونید برید
‫اگه یه دزد به اسم من باشه،
‫لازمه که بگیرمش!
‫پس چرا اینجاییم؟
‫برو اجایان
‫برو بیرون
‫ها؟
‫ولش کرد؟
‫ببین چطور پیراهنشو میزنه تو!
‫باید به پلیس‌ها قانون یاد بدیم!
‫نمیتونن حداقل بهش یک نفوذ به ملک وارد کنند؟
‫لعنتی!
‫بس کن عصبانیش نکن!
‫برو تو مغازه‌ات بشین
‫این همون چیزیه که میشه وقتی یکی که قراره معلم باشه، پلیس میشه!
‫یه روزی این دزدو می‌گیریم!
‫داد و بیداد اون بچه‌ها برای ما یه آرامش بود
‫چه وقت بدی!
‫چقدر برام تحقیرآمیز بود که دختر دزدی باشم
‫نمی‌خوام تجربه‌اش رو هم به خاطر تو داشته باشم!
‫بیاین اینجا رو ترک کنیم و بریم یه جای دیگه
‫چرا؟
‫ما اینجا زندگی کردیم
‫اگر هویت من مانیان ولاپیل اجایان باشه،
‫فقط اینجا می‌مونم
‫توام همینطور
‫به خاطر سرسختی اشتباه نکن پسر
‫بذار بهت بگم که هیچ شکی نداشته باشی
‫یه بار دزدی کردم و تو می‌دونی
‫وقتی جوون بودم
‫یه بار دیگه دزدی اینجا انجام می‌دم
‫مطمئنم
‫اون روز می‌تونیم از اینجا فرار کنیم و هرجا تو بخوای بریم
‫همیشه همون بودی
‫فقط به حرف مادربزگت گوش میدی
‫اجایان!
‫این دمپایی لعنتی!
‫- اجایان... ‫- چیه؟
‫- تو معبد... ‫- معبد؟
‫مطمئنی دیدی؟
‫اومدم ببینم فیلمبرداری سوده رو
‫و وقتی اومدم، هیچکس اینجا نبود!
‫ولی فکر کنم کسی تو معبده
‫اومدم صدات بزنم چون فکر کردم می‌تونیم اونا رو گیر بندازیم
‫تو معبد؟
‫اینطور نیست!
‫اجایان، مواظب باش!
‫سورش...
‫گوش کن...
‫چراغ چیوتی از معبد گم شده!
‫اوه خدا!
‫این دامش بود!
‫دام؟!
‫کی دام بود؟!
‫منظورم...
‫چرا به لکنت افتادی؟
‫ها؟
‫با خودم حرف می‌زدم!
‫هی! وایسا!
‫سورش!
‫اونجا وایسا!
‫حقیقت رو بگو!
‫کی رو تو معبد دیدی؟
‫دارم می‌پرسم!
‫چرا منو بردی اونجا؟
‫بهم بگو!
‫سورش، چیزی برای از دست دادن ندارم!
‫- می‌کشتت! ‫- سوده...
‫سوده گفت
‫سودِو
‫سودِو؟!
‫گفتن باید تو رو به معبد ببرم
‫اما نمی‌دونستم نیتشون چی بود!
‫به خدا این حقیقته!
‫دیگه هیچوقت کلمه حقیقت رو به کار نبر! ‫حیوون!
‫تهدیدم کردن که جلوی همه رسوایم می‌کنن، اجایان
‫ولی این کی.پی. سورش به این راحتی‌ها تهدید نمی‌شه!
‫آخ!
‫چطور جرات کردی بعد این همه وقت منو گول بزنی؟
‫اون چراغ رو دزدید، اجایان!
‫ولی حس می‌کنم یه چیز بدتر قراره اتفاق بیفته.
‫چی فکر کردی تو؟ سگ‌زاده!
‫که همینطوری می‌تونی با چراغ فرار کنی؟
‫همه رو جمع می‌کنیم و تو رو زنده می‌سوزونیم تو چیوتی کاوو!
‫سورش!
‫آروم باش فقط
‫فکر کردی می‌تونی چراغ رو بدزدی و ما رو بیچاره کنی؟
‫درواقع...
‫منم همین فکر رو می‌کردم...
‫و حالا...
‫ما هم مدرک داریم!
‫سورش!
‫تو دزد چیوتی کاوو هستی!
‫جز اینکه این بار، اجایان کسیه که گرفتار می‌شه.
‫و مدرک اون تو این دوربین هست.
‫سودیو، اون چراغ رو برگردون.
‫اون چراغ همینجاست نزد خودمه.
‫اما...
‫یه کپی عالی از اون هست!
‫ها؟
‫گرفتنش به این راحتی‌ها نیست، قربان!
‫کالاری(نوعی هنر رزمی) بلده، جادوگر قوی هم هست.
‫و جادوی قوی هم داره!
‫الان اونجا هست؟
‫اون آهنگر، نانو این آدم‌کش، مانیان رو از ناگرکویل آورد.
‫خیلی‌ها استقلال تا اینجا اومدن و برگشتن!
‫پرت و پلا نگو!
‫امروز مانیان رو می‌گیریم!
‫واسه همین هم نانجاپا چوتا رو آوردیم.
‫صندلی رو دور بذارم، نامبیار؟
‫نزدیک بذار، مرد!
‫تو!
‫مانیان کجاست؟
‫با تو حرف می‌زنم!
‫باشه
‫اون داخل نیست، آقا.
‫پاشو!
‫میاد...
‫اگه بهت دست بزنم؟
‫اگه اینجا برا من اومدی، بیا منو بگیر!
‫لیاقت اومدن اینجا رو نداری!
‫خب، پس بگو پلیسمرد!
‫اول کی اومد؟ دزد یا پلیس؟
‫هوم؟
‫کسی چیزی می‌دونه؟
‫بگو، پلیس رامان.
‫دزد بود؟
‫یا پلیس؟
‫دزد بود!
‫اول دزد اومد
‫و بعد پلیس ساخته شد تا بگیرنش.
‫پارامو...
‫اگه می‌خوای منو بگیری
‫باید به من بستگی داشته باشه.
‫و این نانجاپا واسه اون مناسب نیست!
‫فهمیدی؟
‫فقط یه دندون از دست دادی!
‫چاتوتی!
‫اون بچه رو بگیر و فوراً از اینجا برو بیرون!
‫عزیزم...
‫تو آسمون و زمین من هستی...
‫باید بابت این انتقام بگیرم.
‫با گرمای تو درمان می‌شه.
‫اما...
‫با این آتیش فروزان درونم چی؟
‫چی اینقدر ویژه‌س تو غذای معبد
‫که اینجا پیدا نمی‌شه؟
‫به خاطر غذا نرفتم.
‫رفتم چون...
‫خیلی می‌خواستم چراغ رو از نزدیک ببینم، حتی از دور.
‫هیچ‌وقت دیگه برنمی‌گردم به اون معبد...
‫اونی که احتراممو گرفت!
‫نمی‌خوام هیچ‌وقت اون چراغ رو ببینم!
‫به مردم این روستا یاد میدم،
‫ارزش احترامت رو.
‫اون حساب رو تسویه می‌کنم!
‫چراغ چی‌یوتی کاو
‫فقط یه بار دست‌کاری شد...
‫و اون موقعی بود که مانیان دزدیدش.
‫وقتی یه آهنگر حیله‌گر و یه دزد همکاری کنند...
‫یه ترکیب مرگباره!
‫تو یه عملیات تعویض فوق‌العاده کردن.
‫اون چراغ اصلی رو دزدیدن و یه جا قایمش کردن.
‫این همه سال مردم شما دعا می‌کردن به...
‫یه چراغ تقلبی بی‌ارزش!
‫پس چرا منو درگیر این کردی؟
‫بهت میگم...
‫چراغی که مانیان قایم کرده،
‫تو باید برام پیداش کنی، آجایان.
‫تا زمانی که معبد برای جشن باز میشه فرصت داری.
‫اگه قبل از اون چراغ رو برام بیاری...
‫چراغی که تو معبد بود رو برمی‌گردونم.
‫اگه نه...
‫سرنوشتت مثل مانیان میشه.
‫پس...
‫این معامله‌ست.
‫مگه مردم شهر مانیان رو با چراغ نگرفتن؟
‫چی میشه اگه همون‌طور که گفت، ‫پدربزرگ چراغ اصلی رو قایم کرده
‫و موقع تلاش برای گذاشتن ‫تقلبی تو معبد گیر افتاده؟
‫گیرش آوردم!
‫چراغ واقعی چی‌یوتی که پدربزرگ قایم کرده،
‫یه جایی توی این روستاست!
‫اگه قبل از جشن پیدا نکنم...
‫من هم مثل پدربزرگ دزد خطاب میشم.
‫دزدی که چراغ چی‌یوتی رو برد.
‫آره! اول دزد اومد!
‫و برای گرفتن دزدای مثل تو،
‫ما پلیس‌ها بعد اومدیم.
‫الان واضح شد؟! ‫پسر سگ لعنتی!
‫برو و کارشو تموم کن!
‫باید چراغی که پدربزرگ قایم کرده پیدا کنم، ‫فرقی نمی‌کنه کجا باشه.
‫آخ وای! یعنی باید دنبال چراغ بگردی؟
‫این رودخانه کانایه.
‫این مرز مزرعه برنج شماله.
‫باید همه جاهایی که پدربزرگ میتونست ‫تو این روستا بره رو لیست کنیم.
‫اما موقع دزدیدن چراغ طبق نقشه رفته؟
‫بحث سر اون نیست! فقط باید راه‌هایی که رفتی رو پیدا کنم!
‫این روستا توی شصت سال اخیر زیاد تغییر نکرده.
‫من خیلی دزدی نرفتم!
‫آجایان...
‫تا جشن معبد فقط 10 روز مونده.
‫به‌جای تلاش برای پیدا کردن چراغ،
‫بهتره که از اینجا فرار کنی.
‫اینکه برم یا بمونم رو خودم تصمیم می‌گیرم.
‫نصیحت نکن! فقط هر چی میگم رو انجام بده!
‫اما هر چی باید بگم میگم!
‫تو یه عروسک خیمه‌شب‌بازی دست‌های سوده‌وی.
‫رو این موضوع نگرانی نکن.
‫سوده‌و مثل تو یه دزد خرده‌پا نیست.
‫تو این موضوع خیلی مصمم هست. اگه عاقلانه عمل نکنم به دردسر می‌افتم.
‫پس من به دردسر نمی‌افتم، درسته؟
‫فقط توی نوار ویدیویی هستی!
‫تو قبلاً به دردسر افتادی.
‫چراغ رو فراموش کن.
‫هر چی رو به اسم من دزدیدی، باید به صاحبان واقعی‌اش برگردونی.
‫آجایان... ‫داری از موقعیت سوء استفاده می‌کنی!
‫من اون‌قدر پولدار نیستم...
‫پدرت چاندو نایر پولداره، نیست؟
‫یه عالمه پول تو خونه قایم کرده. ازش بدزد.
‫دزدی؟ من؟!
‫اون پول تمام خونه رو قایم کرده!
‫ساتیسان! موتور گمشده‌مون برگشته!
‫برادر آجایان...
‫پدر گفت که میتونم اینجا برای تدریس بیام.
‫اون زنجیر گمشده رو پیدا کرد.
‫فردا میام، باشه؟
‫خدای شیوا و پارواتی ‫در لباس مقدس مانتو پوشیده
‫خیرات‌های دوست‌داشتنی تو از شیر، ‫موزهای شیرین و شکر خالص
‫هر چی که بشه، ‫من به ‘ناگا کاندام’ وارد نمیشم، آجایان!
‫اینجا همونجاست که تکم پادان چراغ رو طراحی کرده.
‫باید اینجا رو بگردیم.
‫یه زمانی اینجا شبیه جنگل انبوه بوده.
‫براتون پیشکش‌های مقدس آوردیم، ‫سر تعظیم فرود می‌آریم و درخواست لطف می‌کنیم.
‫برات متاسفم که فکر می‌کنی
‫که بابابزرگ چراغ رو تو قبر کلو دفن کرده باشه.
‫آجیان!
‫اگه از هوشت استفاده کنی و از تاکتیک‌هام، می‌تونیم اینجا کلی بترکونیم!
‫فقط کنارم باش.
‫دوزدایی که از تکنولوژی جدید استفاده می‌کنن این روزها خیلی پرطرفدارن.
‫حالا کجا باید بکنیم؟
‫نگرانم که اوضاع از دستم دربره.
‫نمی‌دونم بعدش چی‌کار کنم.
‫فقط دو روز تا جشن معبد مونده.
‫بریم به پلیس اطلاع بدیم؟
‫چه فایده‌ای داره؟
‫اونا از الان منو مشکل‌ساز می‌دونن.
‫بعلاوه، سودیو مدارکی علیه من داره.
‫چاره‌ای نیست جز اینکه چراغ رو پیدا کنم.
‫قوی باش.
‫هر اتفاقی که بیفته، من کنارتم.
‫وقتی درهای معبد تو جشن باز میشه،
‫اگه اوضاع طبق برنامه نره،
‫بازم این اطمینان رو داری؟
‫می‌تونی چراغ رو برگردونی.
‫مطمئنم به این.
‫دارم دنبال یه راز درباره یه سرقت می‌گردم ‫که هیچ‌کس خبر نداره.
‫هیچ جا تو چیوثی کاووی باقی نمونده که بگردم.
‫فقط جاهایی رو گشتی که هر کسی معمولاً می‌گرده، نه؟
‫جایی که فقط کسی مثل مانیان می‌تونه بهش برسه،
‫احتمالاً هنوز جاهای دیگه‌ای اطراف چیوثی کاوو هست.
‫این میراث نفرین شده فقط با مرگم تموم می‌شه!
‫ای وای! عاشق شدن؟
‫کیه؟ آره؟
‫- کیه؟ ‫- أوه! دو تا دزد!
‫- کیه؟ ‫- گیر افتادی!
‫فرار کرد!
‫'هاری پورام'
‫جایی که فقط کسی مثل مانیان می‌تونه بهش برسه،
‫احتمالاً هنوز جاهای دیگه‌ای اطراف چیوثی کاوو هست.
‫'ناریمالام'
‫پدربزرگت میاد به شکل باران و باد
‫و ازت محافظت می‌کنه، عزیزم.
‫توی تاریکی مطلق، ‫صدای پای اسب‌ها شنیده می‌شه.
‫باد مشعل رو در یک لحظه خاموش می‌کنه.
‫کی جرأت داره اینجا شکار کنه؟
‫ناقوس‌ها از همه جهات به‌صدا درمیاد.
‫توی تاریکی مطلق، ‫صدای پای اسب‌ها شنیده می‌شه.
‫باد مشعل رو در یک لحظه خاموش می‌کنه.
‫کی جرأت داره اینجا شکار کنه؟
‫ناقوس‌ها از همه جهات به‌صدا درمیاد.
‫ناقوس‌ها به‌صدا درمیاد.
‫انگار به یه گنج برخوردی، هان؟!
‫این به خاطر مانیکام.
‫باید وقتی اینو ببینه شوکه بشه!
‫مانیان...
‫سومین پادشاه ادکال،
‫به شدت مجذوب 'پاوی ویلاک' تانجاوور شد.
‫و آهنگر، تکم‌پادان کلان رو
‫مأمور کرد تا یه چراغ مشابه بسازه.
‫با باقی مانده سنگ‌ستاره و یه سری مواد مخفی.
‫من نواده اون آهنگر هستم.
‫وقتی به فلز دست می‌زنم، روحش رو درک می‌کنم.
‫اگه این آتش حقیقت داره،
‫بهت می‌گم،
‫این چراغ واقعی چیوثی نیست که تکم پادان کلان ساخته.
‫فکر می‌کنی که پادشاه ‫به این راحتی چراغ محبوبش رو
‫به یه جنگجوی ساده می‌ده؟
‫یه جور فریب اتفاق افتاده.
‫این فقط یه چراغ مسی ساده‌ست.
‫تو و مانیکام من هم ‫قسمتی از گروهی بودین
‫که به این چراغ مسی عبادت کردین.
‫پادشاه ادکال به
‫جنگجوی شجاعی که از قلمرو دفاع کرده بود خیانت کرد.
‫هدیه‌ای که پادشاه به تو داد
‫چراغ مقدس واقعی چیوثی نیست.
‫احساس کردم باید این راز رو بدونی.
‫زندگی من لطف تو بود.
‫ببخش منو
‫پادشاه بوده که به ما خیانت کرده!
‫چراغ پادشاهی که به کلو خیانت کرد،
‫رو برمی‌دارم، هرجا که باشه!
‫نه برای ثابت کردن به مردم شهر
‫فقط برای اینکه به مانیکیامم هدیه بدم
‫برای جبران شرفش
‫امروز دهمین روز ماه تولام هست
‫تو قلعه شمالی مراسم احضار بهیراوا هست
‫همه از قصر اونجا خواهند بود
‫الان بهترین وقت برای این کاره، نانو
‫طبق معماری سنتی کاخ نالوکِتو،
‫اولی اتاق جنوبی خواهد بود
‫دومی اتاق غربی،
‫سومی اتاق شمالی
‫و چهارمی اتاق شرقی هست
‫اتاق جنوبی از نظر مساحت بزرگترین خواهد بود
‫اگه رودخانه‌ای به شرق یا غرب خونه باشه،
‫اتاق غربی مهم‌ترین خواهد بود
‫اما رودخانه اینجا به سمت شماله
‫وقتی رودخانه به شمال باشه،
‫اتاق جنوبی مهم‌ترین میشه
‫اون صدای زنگ چی بود؟
‫از همه جا می‌شنوم!
‫مراسم احضار بهیراواست احساسات عجیبی خواهی داشت
‫اتاق جنوبی مناسب برای خوش‌آمدگویی، استراحت، و نگهداری پول هست
‫یک محل همیشه روشن
‫در دیدرس چشم
‫با دیدن نشانه‌ها،
‫احساس می‌کنم چراغ اینجاست
‫ممکنه تله‌های بیشتری تو صندوق باشه
‫مواظب باش
‫هی!
‫قفل نُه ستاره!
‫اولین ستاره، خورشید
‫یاقوت برای خورشید
‫مرجان برای مریخ
‫- یاقوت... ‫- مروارید برای ماه
‫مرجان...
‫- مشتری... ‫- یاقوت زرد برای مشتری
‫- الماس برای زهره ‫- مشتری...
‫- یاقوت کبود برای زحل ‫- زحل...
‫- گارنت برای گره شمالی ‫- و در نهایت، گره‌های قمری
‫چشم گربه برای گره جنوبی
‫صندوق با یک محافظ قوی پوشیده شده
‫داخلش، چراغی قدرتمند که بر پنج عنصر سلطه داره
‫اگه تلاش برای باز کردنش شکست بخوره،
‫ممکنه به مرگ ختم بشه!
‫هی!
‫مانیان!
‫کسی که سرنوشت رو بشناسه، استاد میشه، نانو!
‫این یه تله از سوی قفل‌ساز بوده!
‫اگه قفل‌ساز از طرف مقابل بهش نگاه کنه، چی؟
‫شروع کن از گره جنوبی
‫به سمت خورشید!
‫مواظب باش!
‫ای خدای من!
‫نانو!
‫طبق لاکشانیکا شاسترام،
‫امشب شب دزدیه!
‫برای یک دزد، ‫شانس به عنوان یک نعمت ناگهانی ضربه میزنه
‫این چراغ بر وزن سال‌ها فریب سنگینی می‌کنه...
‫الان به اون فریب پایان میدم!
‫ازین به بعد، این چراغ مانیان خواهد بود!
‫مانیان کسی نیست که ما فکر می‌کنیم!
‫اون چیزی که دنبالشم...
‫اینجا نیست!
‫اما ناامید نشو!
‫چون روی مسیر درست هستیم
‫یعنی...
‫داریم در مسیر درست می‌ریم
‫اما...
‫اون کافی نیست
‫ذهن دزدی که تو به ارث بردی...
‫اون چیزیه که لازم داریم!
‫اگه چیزیه که به ارث می‌بری،
‫باید ذهن دزدی به دست می‌آوردی!
‫پادشاه دزد بوده!
‫پادشاها با دزدی کاری ندارن!
‫فقط توطئه سیاسی!
‫دسیسه سیاسی!
‫قبل از اینکه بیام اینجا، همه چیزو می‌دونستم
‫روی تخته شطرنج شاه،
‫همیشه یه سری سرباز قربانی هستن که بی‌مغزن
‫تو فقط یه سربازی تو این بازی من!
‫که دارم بازی می‌کنم!
‫اینطوریه که نمادهای اشرافی کار میکنن!
‫برای اوباش و دزدهای بی‌پدر نیست!
‫می‌فهمی؟
‫لعنتی پسر سگ!
‫تو!
‫قبل از اینکه هنرهای رزمی‌ات رو به رخ بکشی، دوبار فکر کن!
‫وقت زیادی نمی‌بره تا تردیدهای مردم رو در مورد
‫اینکه تو یه دزدی، تایید کنم
‫خب، چی می‌تونی بکنی!
‫آجیان!
‫اون چراغو لازم دارم!
‫اگه اینکارو بکنی، دو چیز گیرت میاد!
‫عشقت به بار می‌شینه.
‫و می‌تونی تو این روستا زندگی کنی.
‫حراجی بزرگ در بابا تکستایلز!
‫یکی بخر دوتا ببر تو این فصل جشن!
‫ساتیشان، اون روز خیلی برداشتی! باید این حسابو صاف کنی!
‫وقت چای شده، چاندرا؟
‫خیلی بد شد! حتی نمی‌تونی یه قطره آب بخوری، مگه نه؟
‫من اینو جبران می‌کنم!
‫فقط منتظر باش!
‫پلیس‌ها چیزی می‌دونید؟
‫دیروقت شب گذشته، کسی تو خونه چاتوتی نامبیار دیده شد.
‫این روستا الان شده محل عبور آزاد برای دزدها!
‫دزد وقتی میاد که دختر نامبیار واسه خوندن مرخصیه خونه است!
‫و تا حالا، چیزی اونجا گم نشده!
‫- واقعا؟ ‫- بله!
‫اوه!
‫خودم با چشم‌هام دزدو دیدم که از خونه بیرون می‌دوه!
‫- آیا وقتی می‌دوید، لباس محلیشو پوشیده بود؟ ‫- نه!
‫اطلاعیه‌ای برای توجه همه زائرین.
‫به عنوان بخشی از جشنواره،
‫پخت‌و‌پز سه‌روزه که توسط اسپانسر می‌شه،
‫مطابق معمول،
‫توسط چهره معروف و شناخته شده،
‫چاتوتی نامبیار!
‫اونم مجانی!
‫برای زائرانی که می‌خوان نذری بدن،
‫صندوق‌های اهدا نصب شده‌اند
‫در ورودی‌های شرقی و غربی.
‫جلو برو!
‫این صدای زیبا که زائران می‌شنون مال--
‫چی شده، سورش!
‫الان موسیقی پخش نکن!
‫این آهنگ جدیده!
‫- سلام. ‫- سلام!
‫من ام‌.وی. آجیان هستم.
‫مانیان ولاپی آجیان.
‫یه چیز مهم برای گفتن دارم.
‫نمی‌خواستم دور دور پیش هر کسی بگم.
‫ با یه نفر در ارتباطم.
‫اوه!
‫دختر چاتوتی نامبیار، لاکشمی.
‫سال‌هاست با هم عشقی داریم.
‫اون رفت!
‫می‌دونم توی روستا درباره لاکشمی حرفایی بی‌پایه و اساس می‌زنن.
‫بهتره بسشه!
‫اگه شکایتی داری،
‫- یه‌راست از خودم بپرس! ‫- خاموشش کن!
‫فقط می‌خوام بدونم چیزی که شنیدم درسته یا نه.
‫پدر...
‫نمی‌دونستم که تو اون حرفا اینقدر دروغ وجود داره!
‫فقط می‌خوام حقیقتو بدونم!
‫بسه دیگه!
‫بهتره بمیرم...
‫تا اینکه بیشتر از این بسمه!
‫سعی نکن داستان‌هایی که شنیدی رو زندگی کنی!
‫اگه فکر کردی می‌تونی با یه پولاایان، یه کاست پایین ازدواج کنی
‫و تو این خونه و روستا زندگی کنی...
‫منم فقط باور می‌کنم ‫که اونم یه داستان دیگه بود!
‫فقط تویی که نمی‌تونم بکشم...
‫یادت باشه!
‫آخ! ول کن!
‫تصادف بود، آره؟
‫آروم باش!
‫فکر نمی‌کنم تو بودی، اجایان،
‫که ازش خواستی بیاد خونه‌ام و چک کنه
‫اما...
‫وقت تلف کردن برای پیدا کردن چراغی که برداشتم،
‫کار هوشمندانه‌ای نیست و خودت خوب می‌دونی!
‫همچنین، کی بهت گفت که
‫با خراب کردن دوربین، چیزایی که توشه هم از بین میره
‫احمق!
‫اجایان...
‫وقت خیلی کمی برامون مونده
‫یه کم به خودش بیا، فکر کن،
‫و هر چی لازمه رو انجام بده!
‫باشه؟
‫باید به زندگی در این دهکده ادامه بدی، نه؟
‫بیا.
‫دزدی اجایان.
‫اسم قشنگیه، نه؟
‫وای نه...
‫مادرت
‫خوبه، اجایان.
‫دیدش! دیدش!
‫پس فردا، وقتی درِ معبد باز بشه...
‫منم مثل بابابزرگ دزد شناخته میشم
‫باید نفرین پدر باشه که چراغو برداشت
‫که هنوز تحمل می‌کنیم
‫کدوم یکی چراغ واقعیه؟
‫این سیاهه، ترس پادشاهو نشون میده.
‫این برای تو.
‫کسی تو چیوثی کاوو
‫هیچ وقت اینو نمی‌بینه!
‫چرا نمیری اینو تو معبد بذاری؟
‫اونوقت می‌تونی مثل کولو یه جنگجو بشی.
‫من دارم میرم معبد.
‫این احمقا، مردم شهر...
‫بذار به همونی که همیشه دعا می‌کردن دعا کنن!
‫پس، این یکی چی؟
‫- اون سگو بکش! ‫- گرفتیمش!
‫بسه دیگه حقه‌هات!
‫فقط کارشو تموم کن!
‫نابودش کن!
‫آره! اول دزده اومد!
‫و برای گرفتن دزدایی مثل تو،
‫ما پلیسا بعدش اومدیم.
‫الان روشن شد؟! پسر سگ کثیف!
‫بکشیدش!
‫برو و کارشو تموم کن!
‫کسی که مثل چراغ راهنما در شب می‌سوزد،
‫کسی که مثل طوفان آزاد شده می‌تازد
‫کسی که مثل سایه جنگل گسترش می‌یابد
‫ای پسر جویبار خروشان
‫اینجا، اینجا!
‫چراغو از معبد دزدیده!
‫بکشیدش!
‫مانیان اونجاهاست!
‫اونجاست!
‫ازش دریغ نکن!
‫بکشید اون پسر سگو!
‫پاشو بزن!
‫بزنش!
‫دست و پاشو قطع کن!
‫سنگسارش کنید!
‫با سنگ بکشیدش! سگ لعنتی!
‫بزنیدش تا بمیره!
‫- هی! ‫- پرتش نکن!
‫نه!
‫بایستید! بایستید!
‫همه بایستید! بایستید!
‫مانیان!
‫نکنش!
‫پدر...
‫مادربزرگ می‌دونست پدربزرگ کجا قایمش کرده بود؟
‫فقط سعی کن یادت بیاد، مامان
‫مادربزرگ هیچوقت چیزی درباره‌ش گفت؟
‫در گوشه‌ی آسمون
‫یه ماه کم‌نور برق می‌زنه
‫تو نورش، یه خرگوش با چشم‌های خون‌باریک
‫اینجا توی این جزیره آبی
‫انعکاس ماه توی لبه آب می‌درخشه
‫تو نورش، یه لاک‌پشت کوچولو
‫این لاک‌پشت شیطون، با جعبه‌ی بَتل روی سینش
‫دزدکی می‌رفت و توی یه گوشه ناشناخته از جزیره پنهان شد
‫اون جعبه بَتل با قفل ستاره‌ای شکلش
‫اونقدر بزرگ که می‌تونست به اندازه زمین بَتل بگیره
‫او، کوچولو، چشمارو آروم ببند، داستانمو گوش بده
‫توی گرمای آغوشم
‫آروم بخواب، حالا به نرمی
‫او، کوچولو، با شادی بی‌پایان و لبخند نرم
‫بازی کن و ناز کن رشد کن، رشد کن، به نرمی حالا
‫آجیان!
‫عشق تو داستان جالبیه!
‫آفرین!
‫یه مشکل کوچیک هست
‫اونا به یه لطفی از تو نیاز دارن
‫بیا، ازش بپرس!
‫پراکاشان یه تصادف کوچیک داشته
‫افتاد و زانوش صدمه دید
‫آجیان، به جای پراکاشان
‫تو باید به‌خاطر ما توی "انکاتالو" شرکت کنی
‫این برای افتخار دهکده‌مانه
‫کمیته ازت نخواستن اینقدر مودب باشی، شیوارامن!
‫خب، مهم نیست اگر ترسیدی
‫- بذار آزادانه فکر کنه ‫- برو کنار!
‫مردم فقط می‌خوان ببینن که اونا مبارزه کنن!
‫- راه بدید! ‫- حالا بچه‌تون اومده!
‫ما وقت نداریم، آجیان
‫هرچی که بشه، تو درخواستشون رو قبول نکن
‫علاقه‌ای ندارم، استاد
‫افتخار دهکده‌ هم برام مهم نیست
‫باشه؟
‫بیا بریم.
‫اون درخواست شما رو قبول می‌کنه.
‫مامان...
‫سرنوشت این مردم رو آورده اینجا که از ما لطفی بخوان.
‫هیچ وقت چیزی بیشتر از این نخواستم.
‫چرا جوری حرف می‌زنی که انگار چیزی نمی‌دونی، مامان؟
‫مشکلاتم حل میشه اگه برای این "انکاتالو" برم؟
‫نباید اون بدنامی که پدربزرگ برامون گذاشت پاک کنیم؟
‫اگه این مبارزه رو ببری
‫آدمایی خواهند بود
‫که داستان تو رو هم بشنون.
‫اگه می‌خوای بیام یه چیزی لازم دارم.
‫باید بذارید مامانم وارد معبد بشه.
‫حالا اینجوری بازی می‌کنید!
‫لحظه‌ای که مکالمه رادیوی هام شما رو چک کردم
‫فهمیدم که درباره عشق شما.
‫ولی اینکه عشقتو اعلام کردی،
‫احساس نکردم کار خوبی بود.
‫مواظب باش.
‫معمولاً یه نبرد بین دو کشور مردم رو می‌ترسونه.
‫اما برای مردم شهر ما...
‫عزیز. برو زیر چادر خانواده ما بشین
‫مگه اونا آدم نیستن؟
‫یه نبرد وحشیانه بین دو دهکده.
‫بیا.
‫برای تماشای جنگ شدید بین یوزپلنگ‌های وحشی،
‫همه شما عزیزان رو خوش‌آمد می‌گوییم!
‫M.V. Ajayan معروف به ‫مانیان والاچیل آجیان،
‫پسر مهربان و خوش‌رفتاری هست که
‫نماینده چیاتو کاوو خواهد بود!
‫با همه حقه‌هایی که داشت ‫کاوومبای سوداکاران اومده.
‫شوارزنگر سوداکاران، ‫معروف به "Azhikode Terminator" هم
‫نماینده آژیکود خواهد بود.
‫نباید زنده از رینگ خارج بشه.
‫قانون رو با پولم درست می‌کنم.
‫هَمف!
‫ترسیدی، انگار جای اشتباهی افتادی.
‫خوبه!
‫دوستان، کاوومبای سوداکاران، ‫کسی که مثل فیل تنها
‫که جنگل‌های وایاند رو ترور می‌کرد طوفانی وارد شد،
‫توسط آجیان ما رام شد، اونم بدون هیچ‌گونه آرام‌بخش!
‫آجیان!
‫آبروی دهکده‌مون رو بردی!
‫بریم.
‫فکر نکنم حرکاتت رو هیچ‌وقت فراموش کنی، آجیان.
‫چی به سرت اومده؟
‫لحظه‌ای که مادرم وارد محوطه معبد شد، برنده شدم.
‫امشب باید تنها باشم
‫«آما ثوروتو»
‫مردم حتی وسط روز هم می‌ترسن وارد اینجا بشن
‫از ترس دارم می‌لرزم
‫خفه شو راه بیا، سورش!
‫یه نور قرمز!
‫این رو بگیر
‫ای وای!
‫اینجا اون‌قدر ابزار هست که بشه حتی بانک مرکزی رو دزدید!
‫ارغ!
‫نشون می‌ده یه دزد حرفه‌ای چقدر وفاداره!
‫حتی هوایی که نفس می‌کشه هم نمی‌فهمتش
‫ولی فکر می‌کنی مادربزرگت می‌فهمید؟
‫فکر کردی الکی طرفدارش شدم؟
‫اینجا آخرین امیدم بود
‫اصلاً نمی‌دونم بعدش چیکار کنم
‫من مراقب سودِو و مسائل دیگه هستم
‫حداقل این‌طوری می‌تونم جبران کارهایی که بهت کردم رو بکنم
‫لاکْشمی و مامان رو با خودت ببر و از این روستا برو
‫لاکْشمی...
‫می‌دونستم که اینجا میای
‫تو خونِته که وسط شب یواشکی بری تو خونه‌ها!
‫فکر کردی می‌تونی با کلک‌هات دخترم رو ببری؟
‫فکر کردی مردم شهر نفهمن؟
‫باید بشنون که دزد و دستگیر کردیم، تا باور کنن
‫از حالا به بعد،
‫ما دیگه یه «مانیَن» تو چیوتی کاو نمی‌خوایم
‫توجه اونایی که در خونههاشونو قفل کردن و اومدن جشن
‫گزارش‌هایی از دزدها دور و بر رسیده
‫یه دزدی که از دو سه تا خونه دزدی کرده
‫تو خونه چاتووِتی نمبیار دستگیر شده
‫مواظب باشید، ای عبادت‌کنندگان عزیز
‫برو، فرار کن و نجات پیدا کن!
‫لاکْشمی کجاست؟
‫بردنش از اینجا
‫نمی‌دونم کجا
‫نمبیار یه چیزی تو سرش داره
‫این رو بهت ندادم که برش گردونی به من
‫اون چیزی که می‌خوام بیرون از زمین مبارزه هم میشه انجام داد!
‫اینجاست
‫هی! بگیرینش!
‫بهایروا تجلی لذته
‫تو!
‫بهایروا منبع همه چیزیه که وجود داره
‫چاندرا! زود بیا!
‫بزن بکشیش!
‫نذارین در بره!
‫بهایروا، تجلی لذت
‫بهایروا، منبع همه چیزیه که وجود داره
‫بهایروا، مرد ابدی، ‫با جهان گام بر می‌داره
‫بهایروا، در شکوه یوگا، ژست مقدس حکیم رو داره
‫بهایروا، مرد ابدی
‫برو ببین چی شده! بیا!
‫همراه با کیهان گام بر می‌داره
‫بهایروا، در شکوه یوگا، ‫ژست مقدس حکیم رو داره
‫امروز روزیه که سکسکه‌هام تموم بشه!
‫البته که به حساب نمبیار!
‫بیا بریم!
‫بهایروا، در پوست شغال پوشیده
‫بهایروا، در لباس ببر وحشی آراسته
‫نذارین در بره! بیا بریم!
‫بهایروا، در پوست شغال پوشیده
‫بهایروا، در لباس ببر وحشی آراسته
‫آجایان!
‫پسرم...
‫بیا!
‫تو!
‫اون نیازی نداره با دختر نایر بالا دست ازدواج کنه که انقلاب راه بندازه
‫اون سگ رو به قتل برسونین!
‫سرقت چراغ مانیان این کارما رو براتون آورد!
‫مردای خانواده‌تون نفرین شدن! اونا زنده نمی‌مونن!
‫حداقل با اون تموم می‌شه! ‫آدمای رذل!
‫خاندان لعنتی!
‫بهایروا، در لباس زعفرانی پوشیده
‫بهایروا، حامل کیسه‌ای با خاکستر مقدس
‫بهایروا، در لباس زعفرانی پوشیده
‫بهایروا، حامل کیسه‌ای با خاکستر مقدس
‫ای خدای خیرخواه ‫بگذار برکت تو بر همه خوبی بیاورد
‫برنج را تقدیم تو می‌کنیم، ای خدا، ‫در دستان الهی تو، نیکی حکمفرماست
‫اعمالت ستوده باد ‫نیزه سه شاخه‌ات برکات همیشگی بیاره
‫بزنش، بکشیش!
‫سگ کثیف!
‫بزنش! بجنب!
‫آجیان!
‫اونجا نرو، مامان!
‫یکی کمک کنه...
‫پسرم...
‫آجیان...
‫بکشیدش!
‫پسرم...
‫نه...
‫آجیان...
‫عزیزم، بگو متوقفش کنن...
‫آجیان!
‫نانو!
‫تماشا کن...
‫حتی اگه خورشید خرد بشه و از آسمون بیفته...
‫من افسانه‌ای می‌شم که فراموش نمی‌شه!
‫بالاتر از مرگی.
‫پس منم هستم!
‫آهنگر حیله‌گر!
‫گوشه آسمون
‫ماه کم‌سویی می‌درخشه
‫تو نورش، خرگوشی با چشمان قرمز خون‌آلود
‫اینجا روی این جزیره آبی
‫بازتاب ماه کنار آب می‌درخشه
‫تو نورش، لاک‌پشت بچه
‫مامان‌بزرگ، چرا به معبد عبادت نمی‌کنی؟
‫خدا تو سنگ و آب هست.
‫پس کجا عبادت می‌کنی چه فرقی می‌کنه؟
‫تو راه دراز و پرپیچ‌وخم خودت
‫کی دستتو می‌گیره و راهنمایی‌ت می‌کنه؟
‫از میان هر مانعی که سر راهته
‫جویبارهای آرام راهتو باز می‌کنن
‫باد غصه‌هات رو نوازش می‌کنه و از بین می‌بره
‫ستاره‌ها راهتو بدون اشتباه راهنمایی می‌کنن
‫آتش جلو راهت می‌سوزه و تاریکی رو از نگاهت برمی‌داره
‫خاک تو رو تغذیه می‌کنه و به جنگلی سرسبز تبدیل می‌کنه
‫ای کوچولو، چشمانت رو به آرامی ببند و داستانمو گوش کن
‫تو آغوش گرمم بخواب، بخواب، نرم نرمک
‫نانو!
‫اگه کسی لایق باشه...
‫اجازه بده زمان راهشو به چراغ نشون بده!
‫بازی کن و آواز بخون، ‫بزرگ شو، بزرگ شو، نرم نرمک
‫بلند شو! بلند شو!
‫موانع رو بشکن و پیروز شو!
‫بلند شو! بلند شو!
‫دنیا رو تسخیر کن و پرواز کن!
‫کار خوب، آجیان!
‫کار خوب!
‫مطمئن بودم پیداش می‌کنی.
‫همونطور که مردم چایوتی کاوو میگن,
‫حتما انرژی جادویی این چراغ رو حس کردی,
‫ساخته شده از ستاره‌های سقوط کرده.
‫اینطوری که...
‫قیمت این چراغ
‫یه رقم جادوییه!
‫اما فکر نکن ‫تلاشت رو نادیده می‌گیرم.
‫حتما بهت پرداخت می‌کنم!
‫یه مبلغی که تو رؤیاهات هم نمی‌بینی.
‫آجیان...
‫دیگه بین ما مشکلی نیست.
‫برای پادشاه، اونچه که حقشه.
‫برای کارگر، ‫اونچه که حقش رو گرفته.
‫این قانون نیس؟
‫سلطنت رفته.
‫الان دموکراسیه.
‫اگه کاری که انجام دادم حقیقته,
‫اون چراغ به این خاک برمی‌گرده.
‫چراغ رو به معبد برگردوندیم.
‫تو راحت باش، آجیان.
‫اگه این چراغ رو برگردونم,
‫می‌تونم تو روستام سربلند زندگی کنم.
‫و فقط بخاطر اینکه ‫تو راهش رو برام باز کردی...
‫باهات راه اومدم!
‫تو نمی‌میری.
‫اما این باید کافی باشه ‫تا آدم بهتری بشی!
‫ای، الهه مهربان!
‫حرکت کن، حرکت کن!
‫برو کنار!
‫راه رو باز کن!
‫جسدش روی آب اومده بالا؟
‫گرفتار شدیم؟
‫مشکل چیه، آقا؟
‫همتون جمع شدین تا یه جوون رو بکشین
‫و داری از من می‌پرسی مشکل چیه؟
‫خبردارید که حتی وثیقه هم نمی‌گیری؟
‫دارید می‌دونید؟
‫دیشب، معجزات پشت سر هم تو "چیوتی کاوو" اتفاق افتاد
‫و دلیلش این بود...
‫آجایان...
‫کسی که دیشب می‌خواستین بکُشین
‫به نظر مثل یه افسانه محلی میاد، نه؟
‫ولی این حقیقته
‫و مدرکش
‫دزد واقعی "چیوتی کاوو"
‫همینه!
‫چی؟ این پسره؟!
‫اینه؟!
‫کی پی سورش...
‫بابا...
‫این باید کارمای اعمالت باشه، "چاندو نایر"
‫یه نامه برات رسیده
‫مامان، لطفاً راه رو باز کن
‫این برای عمو "چاتوتی" هست
‫لطفاً باز کن و بخونش
‫نیمبار، تو کارهای بد "مانیان"
‫یه کار خوب مهم هم بود
‫که همون چراغ واقعی "چیوتی" که الان جلو ماست
‫اما یه چیزی هست که باید بهت بگم...
‫قبل از اینکه یه دزدی دیگه بکنم، دارم بهت میگم
‫کجاست؟!
‫وقتی به یادم می‌افتین، مثل باد و بارون خواهم اومد
‫"دزدی دوم آجایان"
‫وسط تاریکی مطلق ‫صدای نعل اسب‌ها
‫باد مشعل رو خاموش می‌کنه ‫خیلی سریع
‫کی جرأت می‌کنه اینجا شکار کنه؟
‫زنگ‌ها همزمان صدا میدن ‫از همه جهات
‫وسط تاریکی مطلق ‫صدای نعل اسب‌ها
‫باد مشعل رو خاموش می‌کنه ‫خیلی سریع
‫کی جرأت می‌کنه اینجا شکار کنه؟
‫من همه‌رو می‌بینم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.