..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
[ با تمام سرعت ]
‫داریم وارد چاله هوایی میشیم.
‫کمربندهاتون رو ببندین و ‫میزهای جلوتون رو بیارین بالا.
‫لطفاً میزتون رو ببندین. نگران نباشین.
‫کمربندتون رو ببندین!
‫با وجود این تلاطم کوچیک،
‫داریم برای فرود آماده میشیم.
‫ما آخرین هواپیمایی هستیم که امروز فرود میاد
‫و این وضعیت جوی تا چند روز ادامه داره.
‫در شرایط اضطرار میتونید
‫ماسک اکسیژن رو از بالای سرتون بردارید.
‫خدمه بشینن و کمربندها رو ببندن!
‫کسی نمیخواد دمای هوای زمین رو بدونه؟
‫کل تیم پرواز، امیدواره که پرواز خوبی ‫با ما داشته باشین.
‫و امیدواریم دوباره افتخار ‫همراهیتون رو داشته باشیم.
‫به زودی زود؛
‫تا وقتی هواپیما کاملاً ‫نایستاده از جاتون بلند نشین.
‫آه، عصر بخیر!
‫هوای خوبیه تو این فصل.
‫خدمه، سر پست!
‫رسیدگی به این کارها، با ما!
‫این کار ماست و شما کارای مهم‌تری دارین!
‫هر کسی باید کار خودش رو ‫انجام بده، وگرنه از پسش برنمیایم.
‫این یه وضعیت اضطراریه، نگران نباشین! برین!
‫حالا به یه کاسه خیلی بزرگ نیاز داریم.
‫آآآه!
‫کی میره لیمو بیاره؟
‫ آماده انجام وظیفه‌ام، فرمانده. ‫ راحت باش.
‫ببخشید که پیام خیلی تند بود، ‫ولی ساعت حرکت رو جلو انداختم.
‫همه باید آماده باشن.
‫البته اگه بتونیم سوار شیم...
‫ - فرمانده، با توجه به وضع هوا... ‫ - با توجه به وضع هوا،
‫تا سه روز طوفان داریم.
‫بعدش دیگه هیچی درست پیش نمیره.
‫قبلاً این رو تو کوبا سال 82 تجربه کردم.
‫شما که ازش خبر ندارین.
‫ولی در جریان باشید ‫ممکنه دو هفته اینجا گیر کنیم!
‫نه، اون چمدون نه!
‫می‌خواین بشینین بارون رو تماشا کنین؟
‫راه میفتیم. بدترین حالت اینه که موقع ‫خروج از بندر دچار تلاطم شدید بشیم.
‫اگر هم از آب خوشت نمیاد،
‫میتونی بری نیروی زمینی.
‫- لیاقت این همه تعریف رو داره.. ‫- خیلی براش مهمه.
‫ماریان!
‫شب بخیر، فقط یه پیک، یه کم عجله داریم.
‫آه، چه آدمای جدی‌ای!
‫به سلامتی.
‫شما کجا کار می‌کنین؟
‫- نیروی دریایی. ‫- البته تجاری.
‫پس شما هم گیر افتادین.
‫وضعیتی که ممکنه دو هفته طول بکشه،
‫- قبلاً هم تجربه کردم... ‫- کوبا سال 82؟
‫میامی، سه سال پیش.
‫ولی مهم نیست.
‫انگار نه انگار که خانواده داریم.
‫فِرِد که داره،
‫زنش زرت و زرت هم بچه پس میندازه!
‫حیف شد.
‫همینه که هست.
‫خانواده، رابطه، خب. خب وفاداری چی میشه؟!
‫- وسوسه؟ ‫- وسوسه‌ در کار نیست.
‫خدمه بیشتر مرد هستن.
‫- تو توقف‌ها چی؟ ‫- توقف زیادی نداریم.
‫چقدر طول میکشه سفرتون؟
‫هر دوره 70 روزه.
‫فقط با مردها؟
‫رفاقت‌های مردونه!
‫ما برای توریست‌ها کار نمی‌کنیم.
‫خب، باید بریم دیگه.
‫غصه نخور عزیزم، ‫فرد ماهی یه بار رابطه داره.
‫ماهی یه بار خیلی کمه.
‫وقتی به زیست‌شناسی بدن نگاه کنی،
‫- اونم واسه یه مرد بالای 40 سال... ‫- زنش به این چیزا علاقه داره.
‫باعث بهم خوردن ‫تعادل یین و یانگ میشه.
‫ولی واسه ارگاسم‌های تانتریک،
‫محدودیتی محسوب نمیشه.
‫ولی من هنوز به اون مرحله نرسیدم.
‫چون تمرین نداری.
‫مسلماً، 70 روز خیلی راحت میگذره.
‫این برتری مرده که میتونه ‫غرایزش رو کنترل کنه.
‫من حتی نمیتونم بچه‌دار بشم.
‫هیچوقت بیشتر از 48 ساعت یه جا نمی‌مونم.
‫رابطه نداری؟
‫عمراً، به جز پریسیلا،
‫ولی الان قهریم، چون رفت...
‫...با یه کنترلر پرواز خوابید.
‫رفته با یه مهماندار رایان‌ایر خوابیده.
‫یه احمـ...
‫...ـق کنترلر پرواز.
‫قرار بود سراغ شرکت‌های ارزون ‫قیمت نریم، ولی به قوانین احترام نمیذاره.
‫درسته، قوانین.
‫معلومه زیاد به نظافت هم اهمیت نمیدی.
‫اصلاً، همیشه با کاندوم.
‫نه میکروبی، نه بچه‌ای.
‫- یه شاهزاده واقعی! ‫- یه جورایی تیپ مورد علاقته...
‫خب نمیای؟
‫- ولی من شما رو نمیشناسم. ‫- ساکت بابا!
‫- اشتباه گرفتی... ‫- ساکت باش وگرنه نمیتونم ادامه بدم.
‫- میشه دو دقیقه حرف بزنیم؟ ‫- نه، حرف بی‌حرف.
ماریان، ‫باید بریم. منتظرمون هستن.
‫خداحافظ!
‫- خداحافظ. ‫- خروس بی‌محل.
‫اگه میخوای مثل مردا رفتار کنی،
‫- باید قبل رفتن سکس داشته باشی. ‫- به اندازه کافی سرعتت بالا نبود دیگه.
‫کم هم نمیاری...
‫- یه بوس کوچولو؟
‫- آخ، یادم رفت... .نه، تو رمانتیک نیستی
‫خداحافظ.
‫- نیروی دریایی تجاری رو پر دادی که... ‫- اصلاً هم اینجوری نیست!
‫همینجا وایسا، ماشینو خاموش کن!
‫تاردیول، الان حرف می‌زنیم.
‫تو دست و بال من باشید ‫گوشتونو می بُرم.
‫45 گره در خروجی، ‫موج 3 متری.
‫مسئولیتش با من، درها رو ببندید!
‫فرمانده در حال مانور.
‫همه درها رو ببندید، ‫کنترل‌ها رو آماده کنید.
‫دریچه بخش آلفا ‫بسته و قفل شده.
‫دریچه بخش چارلی ‫بسته و قفل شده.
‫موتور جلو روی 1.
‫موتور جلو روی 1 تنظیم شد.
‫موتور جلو روی 1 تنظیم شدیم.
‫خوبه.
‫موتور جلو روی 3 رو تنظیم کنید.
‫به سمت 2 6 5 برید.
‫جلو روی سه تنظیم شد، ‫در مسیر 2 6 5.
‫جلو روی سه تنظیم شدیم.
‫خوبه.
‫- برای 10 گره، تنظیم می‌کنیم. ‫- 10 گره!
‫آماده دایو!
‫- آنتن‌ها رو پایین بیارید. ‫- پایین میارم.
‫- پریسکوپ پایین اومد. ‫- پریسکوپ پایین اومد.
‫اگه دایو بزنیم، به کف می‌خوریم.
‫نه بابا!
‫من اندازه‌گیری‌های لنگرگاه رو ‫سال 86 انجام دادم،
‫شاید هم 87.
‫منو تو کابین صدا می‌زنن!
‫به سمت صخره‌ها رانده می‌شیم!
‫موتور جلو 6! ‫10 درجه به راست تصحیح کنید.
‫ جلو 6 تنظیم شد، ‫در مسیر 2 7 5.
‫جلو 6 تنظیم شد.
‫ برای 16 گره تنظیم می‌کنیم. ‫عمق چقدره؟
‫ 152 متر زیر عرشه.
‫ 55 متر.
‫شیب منفی 5.
‫ هشدار! ‫عمق 55 متر.
‫ شیب منفی پنج.
‫- شیب منفی پنج. ‫- خوبه.
‫هر 10 متر بهم عمق رو اعلام کنید.
‫10 متر.
‫ 120 متر زیر عرشه، ‫کف داره بالا میاد.
‫ ما در عمق 55 متری هستیم.
‫ نشتی رو چک کنید.
‫ 96 متر زیر عرشه.
‫زیردریایی در عمق ‫55 متر آب‌بندی شده.
‫ 79 متر زیر عرشه، ‫داریم برخورد می‌کنیم.
‫ عمق رو بگو، نه نظرت رو.
‫ 45 متر.
‫33 متر!
‫ عمق چقدره، تروادک؟
‫ 327 متر زیر عرشه، فرمانده.
‫ به سمت 2 3 1 برید، ‫شیب صفر.
‫ شیب صفر، ‫در مسیر 2 3 1.
‫ شیب صفر. ‫ نوبت شماست، تاردیول.
‫ - مسئولیت با من. ‫ - معاون!
‫ تو دفترم می‌نویسم ‫که این یه دایو
‫بدون مشکل بود.
‫ نقص در دریچه بخش دلتا!
‫ دیگه شیفت شماست، خودتون یه کاریش بکنین! ‫ فرد.
‫ ولم کن!
‫آه!
‫به موقع اومدی.
‫وای!
‫اینو بده به ماریان.
‫من میرم پیش دخترا تو بار.
‫کمکم کن!
‫ سرگیجه ناشی از ورود به عمق! ‫ ما هنوز به ۱۰۰ متر هم نرسیدیم.
‫ ببریدش درمانگاه!
‫- به دکتر خبر بدیم؟ ‫- اصلاً و ابداً!
‫- ۸۰ متر. شیب منفی ۵. ‫- ۸۰ متر. شیب منفی ۵.
‫- گزارش چیه؟ ‫- یه اتصالی بود، درستش کردیم.
‫ هنوز خیلی تکون میخوره، ‫باید بریم پایین‌تر.
‫- ممنون. ‫- خواهش میکنم.
‫ تو عمق ۸۰ متری هستیم.
‫ سرعت رو تنظیم کن روی ۱۵ گره. ‫ ۱۵ گره.
‫ باید از مارکو تشکر کنی، ‫اصرار داشت شخصاً برات بیاره...
‫- ۱۵ گره. ‫- ...با دستای خودش.
‫خیلی داستان‌های جالبی واسه تعریف ‫کردن داشتم، ولی این یکی دیگه...
‫اوه...
‫من به مردم میگم شغلم ‫یکنواخت نیست،
‫ولی قبول نمیکنن که.
‫بین سفرهای کاری ‫و ماه عسل...
‫فکر میکنن بیشتر از من خوش میگذرونن.
‫ با این وضعیت طوفان، ‫نمیتونیم بفرستیمش بیرون.
‫بنازک راضی نمیشه.
‫- کی؟ ‫- نباید بفهمه.
‫- مطمئن نیستم رمانتیک باشه. ‫- کجاش رمانتیکه؟
‫ گردنبندت رو برات آوردم.
‫ تو یه مسافر قاچاق ‫روی یه زیردریایی نظامی هستی.
‫جاسوسی؟
‫ خیلی دوست داشتم باشم، ولی نه.
‫ نه، اگه بود عالی میشد.
‫ولی نیست.
‫و اصلاً رمانتیک هم نیست.
‫ طوفان سه روز طول میکشه.
‫بعدش میتونیم بیایم بالا ‫و یه راه حل مناسب پیدا کنیم.
‫ سه روز؟ ‫شما کاملاً دیوونه شدین.
‫اگه سر کار نباشم،
‫- همه میفهمن. ‫- آره، میفهمن.
‫ ما تازه حرکت کردیم، ‫برگردیم،
‫منو تو بندر پیاده کنید ‫و دیگه حرفشم نزنیم.
‫ این یه زیردریایی نظامیه.
‫ آشپزخونه!
‫تعداد آدماشون کافی نیست.
‫میتونیم به عنوان نیروی کمکی معرفیش کنیم، ‫اگه کار کنه، شاید بشه.
‫چه عجله‌ایه؛ من تا وکیلم نیاد ‫چیزی رو قبول نمی‌کنم.
‫ درخواستت رو منتقل میکنم، ‫ولی تا اون موقع، آفتابی نشو.
‫واسه ما خیلی خودی نشون نده.
‫صدات هم در نیاد.
‫اینو مثل یه تعطیلات در نظر بگیر.
‫ من هیچوقت تعطیلات نمیرم.
‫ بهش میگن کارما
‫بذار من با گوگن حرف بزنم.
‫کرموروان خیلی طول کشید ‫تا تأیید کنه،
‫نیروها کم بودن، ‫ولی خدمه پرواز تو دسترس بودن
‫که این باعث مشکلات دیگه‌ای شد،
‫میدونی که ‫بوروکراسی نظامی چطوریه.
‫تلیز مخالف بود، لوکور ‫موافق بود، ولی چون حرکتمون
‫زودتر از موعد شد، باید تصمیم میگرفتیم،
‫خب، اینم مارکو.
‫ برو سر پستت، ‫میخوایم سرویس اول رو شروع کنیم.
‫خیلی خب. ‫خب من دیگه میرم.
‫فرد !
‫به زودی میبینمت!
‫من میرم.
‫ خب؟
‫ نمیدونم از کجا پیدات شده، ‫ولی بهت هشدار میدم،
‫بخوای گشاد بازی در بیاری، ‫لگد من زیر کونته.
گرفتی؟
‫ من تو مدرسه یاد گرفتم ‫"پیشخدمتی که نشسته، پیشخدمتیه که اخراجه"...
‫ با یه راتاتویی شروع میکنیم.
‫ راتاتویی!
‫- ماریانی. ‫- لوگوف.
‫ موبایلم آنتن نمیده، ‫تو آنتن داری؟
‫ بادمجون‌ها رو ‫ریز خرد کن.
‫احترامت به جاست! ولی نه، ‫درشت خرد کن!
‫بیخیال پوست کندن ‫پوستشو بذار بمونه
‫سیر داریم؟ ‫خیلی لازمه.
‫ اسمت رو دوباره بگو؟
‫- مارکو ماریانی. ‫- تو نیرو زمینی ارتش بودی؟
‫ نه ولی این یه اسم متداولیه، ‫واسه همین اشتباه میگیرن.
‫چیه، دارن سلاح‌های جدید تست میکنن، ‫آدما رو خنگ میکنه.
...میخوای یه کم بیشتر توضیح بدی .نه
‫ اومدی منو بپایی؟
‫یه شایعه‌هایی هست،
‫میگن کمیسیون‌های نظارتی اومدن،
‫کمیته‌های بهداشت!
‫همین اول بهت بگم، من ‫جاسوس‌ها رو خیلی زود میشناسم.
‫من فقط میگم راتاتویی رو ‫بهتره از شب قبل درست کنی.
‫حواست بهش باشه.
‫ درشت خردش کن، پوستشم بذار بمونه.
‫ همه چی تحت کنترله.
‫یه کلمه اضافه حرف بزنه، ‫مارکو رو میندازیم تو لازانیا.
‫- یه نگاهی بندازم. ‫- برو رد کارت.
‫ اینا تمشک‌های منجمدن؟
‫واسه تولد فرماندهه. مگه ‫تو کار پوست کندن نداری؟
‫ لوگف داره انجامش میده، همه چی تحت کنترله.
‫حالا نوبت فلفل دلمه‌ایه!
‫- بی ۱۰؟ ‫- غرق شد.
‫تصویر: دریادار نلسون ‫یکی از بزرگترین دریاسالاران امپراتوری بریتانیا
‫ چه بوی خوبی میاد!
‫- حالتو میگیرم! ‫- چیزی عوض نمیشه.
‫- میزنم لهت میکنم! ‫- برنج رو قبل پختن باید بشوری...!
‫- نمیذارم این کارو بکنی! ‫- ...وگرنه نشاسته‌اش میمونه.
‫این غذای اضافیه، ما ‫باید ۷۰ روز دووم بیاریم!
‫ در قابلمه‌ها رو نذارید، باید بخارش بره!
‫- داره ته میگیره! ‫- مزه‌ش به ته‌دیگشه!
‫- اون برنج کوفتی رو بشور. ‫- باهات شوخی ندارم لوگف؛
‫نوشِ ... جونتون
‫به سر میز!
‫ دمت گرم گوگن!
‫ آشپز...؟
‫ آفرین!
‫- واسه تقویت روحیه چی داری؟ ‫- بطری‌ها تو سالن غذاخوری درجه‌دارهاست!
‫سالن غذاخوری درجه‌دارها!
‫ چهار نسل قبل من دریانورد بودن،
‫پنج نسل قبل اون هم همینطور،
‫ولی اون رفت سمت نیروی زمینی،
‫با اون یونیفرم‌های مسخره‌شون
‫و وسایل نقلیه پر سر و صداشون.
‫سن سیر رو تموم کرد تا آخرش
‫شد ژاندارم اسلام‌آباد. ‫هیچوقت نفهمیدم چرا.
‫ دخترهاتون چی؟
‫ سه تای اولی ازدواج کردن.
‫شنیدم یکیشون با یه داروساز،
‫یکی دیگه با یه برنامه‌نویس فری‌لنسر...
‫چیز واضحی نیست.
‫سومیه تو اینترنت کار میکنه.
‫چیز میز میخره، از خودش فیلم میگیره...
‫زنم میگه دو میلیون بیننده داره.
‫زن‌ها درک درستی از واقعیت ندارن.
‫دو میلیون، خدا میدونه...
‫لوگندال؟
‫شنیدم شما هم دست به پارویی؟
‫والا سه تا بچه دارم.
‫ شروع خوبیه.
‫- علاقه‌ای نشون دادن؟ ‫- هنوز خیلی جوونن.
‫ مواظب تلویزیون باشید.
‫رمبو، ون‌دم و کل این دار و دسته
‫مخ پسرمو زدن.
‫شما زیر آب هستید،
‫وقتی باید کنراد یا ورسل بخونه، ‫(نویسنده و کارگردان)
‫بچه داره فیلم یه مشت آدم رو ‫میبینه که جهان سوم رو به گند میکشن.
‫ درسته، آدمو از راه به در میکنه.
‫منو "اکتبر سرخ" و ‫"یو‌اس‌اس آلاباما" نجات دادن.
‫یه دایی سینما دوست داشتم.
‫اگه یه نسل قبل‌تر بود با خودم میبردمش،
‫ولی از وقتی زن‌ها قدرت رو گرفتن دستشون
‫دیگه نمیشه درباره تربیت حرف زد.
‫مگه نه، تاردیول؟
‫جنبش داره پیشرفت میکنه، ‫چند تا پیروزی هم داشتیم.
‫ خب، آفرین. ‫پدرتون،
‫دریانورد بودن؟
‫ حسابدار رسمی بود. ‫ اونم لازمه.
‫ شما کجای برتانی هستید؟
‫نه من نانت هستم.
‫ تعطیلاتشو میرفت پلوگاستل.
‫از وقتی رفته کلاس، تو برست زندگی میکنه.
.باشه
‫ تقریباً کل فامیل زنم لاوال زندگی میکنن،
‫وقتی من نیستم میره دیدنشون،
‫تا حالا که مشکلی پیش نیومده.
‫بفرمایید نوش جان؛
‫یا عیسی مسیح...
‫ظاهراً گوگن راضی شده ‫یه کتاب آشپزی باز کنه؟
‫دم بازنشستگی، داره روش تأثیر میذاره.
‫ یا شایدم تو جزایر یه زن پیدا کرده،
‫آوردتش گذاشته پای اجاق.
‫ باید از دریچه خروج اضطراری بیارنش بیرون.
‫ حیف میشه.
‫ آه، عشق و عاشقی‌های گوگن...
‫یاد آذوقه‌گیری تو تایوان افتادم.
‫ تو تایوان؟
‫ آره، البته خیلی رسمی نبود.
‫چقدر ملوان تو چایخونه‌ها گم و گور شدن...
‫تاردیول، این جوون احتمالاً متأهله.
‫ نه خدا نکنه.
‫ چه خوب، تو این سن و سال؟
‫ باعث ناامیدی مادرمم.
‫ طفلک، چطور شد اینجوری شد؟
‫ من در برابر همه چیز مقاومت میکنم، ‫به جز وسوسه‌ها.
‫ به سلامتی عشق‌هامون و زن‌هامون.
‫ امیدوارم هیچوقت همدیگه رو نبینن!
‫کسایی که دود اذیتشون میکنه
‫میتونن به مقامات شکایت کنن.
‫برای بقیه، ‫زیرزمین من در خدمتتونه.
‫ آقایون مرخصید.
‫ وقتی دستور میدی، ‫منو یاد مادرم میندازی.
‫ خاطرات خوبی ازش دارید؟
‫ راستش نه زیاد.
‫ولی خاطرات همون چیزایی هستن که ‫برامون منظره میسازن.
‫ فرد !
‫آشپزی عالیه، ‫ولی باید با شرکتم تماس بگیرم.
‫ به این سادگی‌ها نیست.
‫ فقط یه زنگ کوچیک.
‫ تا حالا "محرمانه نظامی" رو شنیدی؟
‫تو سریال‌ها؟
‫من دوره "حمله تروریستی" رو گذروندم.
‫ سلام لوئیک. ‫ سلام مارکو.
‫ یه نوشیدنی کوچیک واسه شب چطوره؟ ‫ الان ظهره.
‫ من از کجا باید بدونم.
‫ باشه فقط یه کوچولو.
‫ بعدشم میخوام اینجا رو بهم نشون بدی ‫چون به نظر خیلی بزرگ میاد.
‫پشت ساختمون یه سری آدم با لباس مخصوص هستن، ‫شبیه فیلم رازول.
‫ اوممم... منظورت نزدیک راکتور هسته‌ایه؟
‫ آره، راکتور هسته‌ای، ‫چه باحال!
‫ بیا بریم.
‫اروان؟ ‫فرد منو فرستاده.
‫لگندال، یه همچین چیزی.
‫تو مسئول ارتباطاتی؟ ‫ آره، من...
‫ چه جالب! ‫یه مشکل کوچیک دارم.
‫یه نوشیدنی کوچیک؟
‫♪ من عاشق چشمای درشتت ♪ ‫♪ پشت عینکت هستم ♪
‫♪ اونا منو یاد چراغای ♪ ‫♪ ون کوچیکم میندازن ♪
‫♪ اوهوووو اوهو اورسول ♪
‫♪ قلبم از عشق تو ♪ ‫♪ داره میسوزه ♪
‫لازمه، لازمه ‫یه پمپ بخار
‫تا آتیشی که قلبمو میسوزونه ‫خاموش کنه!
‫ خوبه، پاک شدید.
‫ اجازه هست آبکشی کنیم؟ ‫ زود باشید.
‫این چیه؟ ‫داری منو دست میندازی؟
‫از افسر مخابرات به خانواده‌اش:
‫عاشق زنشه، ‫به فکر بچه‌هاشه،
‫و در پی‌نوشت:
‫"لطفاً به پریسیلا اطلاع بدید ‫با شماره 06 39 98
‫که مارکو مجبور شده بره.
‫عذرخواهی رو ‫به شرکت هواپیمایی برسونید."
‫جدی؟
‫ من یه شغل دارم.
‫ اگه بنازک این پیام رو ‫میگرفت چی؟
‫ نمیتونه اخراجم کنه.
‫ اینقدر مطمئن نباش.
‫ نامه‌ها رو میخونی؟
‫ شوخی میکنی!
‫اینجا یه زیردریایی اتمیه!
‫معلومه که نامه‌ها رو ‫کنترل میکنم!
‫بابا این کار دیگه خیلی کثیفه، ‫شاید خصوصی باشه.
‫ تو یه زیردریایی ‫چه چیز خصوصی میتونه باشه؟
‫ خودتو خسته نکن، فهمیدم. ‫در واقع، این تویی،
‫مشکلاتت با مافوقت،
‫مشکلات من برات مهم نیست!
‫در حالی که این تو بودی ‫که پریدی بغلم،
‫من هیچی نخواسته بودم. ‫داشتم با پریسیلا آشتی میکردم.
‫اون خودشو میگیره، ‫ولی ما همیشه آشتی میکنیم.
‫میدونی چرا؟
‫چون بین ما ‫احترام وجود داره.
‫دیگه نمیخوام احترام رو توضیح بدم
‫به کسی که تو ‫نامه‌های مردم سرک میکشه.
‫ بیا از احترام حرف بزنیم!
‫تو با همه میخوابی. پریسیلا چی؟
‫من این نوع تبخال رو ‫نمیشناختم!
‫ وقتی اینجوری حرف میزنی خیلی کثیفی!
‫- مگه چیز دیگه‌ای هم هست؟ ‫- آره،
‫این یه چیز شیمیاییه!
‫ شیمیایی عمه‌ات، ‫یه مهماندار هواپیما!
‫تو عاشق یونیفرم‌هایی، ‫قبول کن!
‫* ستوان تاردیول به مرکز.
‫*ستوان تاردیول به مرکز.
‫ برو، صدات میزنن.
...نره خر
‫ آره، و این نره خر ‫نمیدونه کجا بخوابه!
‫- بله؟ ‫- این یارو خنگ خدا عین چوب لباسیه.
‫ کی؟
‫ همین یارو، مارکو ماریاچیز، ‫هیچ کاری رو درست انجام نمیده!
‫خودت دیدی،
‫همه جا رو بهم میریزه. ‫همه چی داغونه،
‫همه چی گنگه، دیگه نمیدونیم کی به کیه
‫هیچ چارچوبی نمونده!
‫یه نوشیدنی کوچیک
‫یه خوش و بش ساده
‫این که دیگه عروسی کوفتی نیست!
‫ داره خوب پیش میره.
‫ چرا یهو بهش پریدم؟
‫این یه دردسر بزرگه
‫خودت دیدی و هیچ کاری نکردی!
‫هیچ کاری نکردی که جلومو بگیری!
‫همیشه همینطوره، همه ‫گندکاری‌ها میفته گردن من
‫این زیردریایی فقط به خاطر اینکه من پشت ‫سرتون رو جمع می‌کنم داره راه میره.
‫من شدم ماله‌کش شما و براتون مهم نیست
‫و بنازک از همه بدتره، با ‫اون داستان‌های چرت و پرتش.
‫اگه من نبودم، موشک‌هامون
‫با موشک‌های روس‌ها برخورد ‫می‌کرد! "وای دکمه اشتباهی رو زدم!
‫چه آتیش‌بازی قشنگی!"
‫میدونید چیه، دیگه تمومه، خلاص!
‫مامان داره میکشه بیرون!
‫من میرم بکپم!
‫باید براش یه جا واسه خوابیدن پیدا کنیم!
‫ تماس اضطراری! ‫همه افسرها به سالن غذاخوری!
‫تماس اضطراری!
‫همه افسرها به سالن غذاخوری!
‫دست و پا چلفتی زیاد دیدم، ‫ولی مسافر قاچاق...
‫هرگز!
‫دوباره برام بخونید ببینم
‫آیا یه ماریانی تو آشپزخونه
‫یا هر جای دیگه‌ای قراره باشه!
!کی همچین احمقی رو آورده اینجا
‫نیروی اضافه می‌گیریم؟!
‫نصف قیمت بوده؟!
‫حرفه شما
‫دیگه زیردریایی نیست، ‫نفتکش‌های غول‌پیکره!
‫- فرمانده. ‫-اسمش اونجا هست یا نه؟
‫ نه نیست.
.یه کم نیستش
‫ من نباید اینو بهش یاد می‌دادم!
‫ نمی‌خوام از زیر مسئولیتم در برم.
‫ چه بهتر
‫استعفانامه‌تون رو بدید به من.
‫ ما در حال ماموریتیم
‫برای این تصمیمات باید ‫از دادگاه نظامی رد بشیم.
‫ خب پس تشکیل می‌دیم ‫این دادگاه نظامی رو!
‫شما هم باید توضیح بدید
‫نقش شما خیلی روشن نیست!
‫ وقت استراحت، آروم باشید!
‫نفس بکشید.
‫یه مقدار دیدتون رو بازتر کنید.
‫- یه تصویر مثبت رو تجسم کنید. ‫- مارکو...
‫ دم و بازدم.
‫دم و بازدم.
‫یک، دو، رها کن.
‫یه طوفان بود
‫یه در باز دیدم، کنجکاو شدم
‫- اومدم تو. ‫- چرا؟
‫ چرا؟
‫از بینی نفس بکشید.
‫و چرا شما نصف عمرتون رو
‫زیر آب می‌گذرونید و بچه‌هاتون رو نمی‌بینید؟
‫شما، پسرتون تو نیروی زمینیه
‫اما تو، فرد؟
‫اولین قدم‌های دخترات رو دیدی؟
‫دم. همه با هم.
‫هیشکی نمی‌دونه شما چیکار می‌کنید!
‫زیر آب می‌چرخید و امیدوارید که ‫مجبور نشید از موشک‌ها استفاده کنید.
‫با یه حقوق مزخرف، ‫خانواده‌ای که دیگه نمی‌شناسنتون
‫و یه زندگی زناشویی داغون!
‫شما جایگاهی ندارید که ‫انتخاب‌های منو زیر سوال ببرید.
‫گردن رو شل کنید، دست‌ها رو آزاد کنید.
‫و من مرخصی داشتم.
‫فرصت یه سفر دریایی ‫متفاوت رو در مقابلم دیدم.
‫همین؛ راحت پریدم تو.
‫و پشیمون هم نیستم.
‫شما یه گروه خیلی باحال هستید.
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم این ‫حرف رو به نظامی‌ها بزنم.
‫اگر قرار باشه شما از دموکراسی دفاع کنید،
‫خب باشه.
‫من با شمام، حرف منم حرف شماست.
‫ خب، تاردیول
‫من جلوی همه عصبانی شدم، پس عذرخواهی می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم، فرمانده. ‫خوبه، داره درست میشه.
‫ همینطور از شما، لوگندال. فرمانده.
‫بله، بذارید بیرون بیاد، ‫همه چیز رو رها کنید.
‫ما تو جایگاه مناسبی نیستیم که ‫این موضوع رو قضاوت کنیم.
‫با ضد اطلاعات صحبت کنید.
‫- جدی؟ ‫- آره، بندازینش تو بازداشتگاه!
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره خوبم.
‫- یه قهوه میخوری؟ ‫- صد در صد.
‫- ساعت چنده؟ ‫- یه ربع به یازده.
‫- چیزی لازم نداری؟ ‫- نه خوبم.
‫میشه یه بالش کوچیک واسم بیاری؟
‫ خوبی؟
‫چیزی نیاز نداری؟
‫ نه ردیفم.
‫- تو چطوری؟ ‫- عالی.
‫ ماریان چطوره؟
‫ اوه، میدونی که...
‫آره، اِمم...
‫ عالیه.
‫ میخواستم ازت تشکر کنم.
‫- خیلی عالی بودی. ‫- من همیشه عالی‌ام.
‫- باید برم، منتظرم هستن. ‫- میدونم.
‫یه بالش میاری!
‫حالم خوبه، ‫چیزیم نمی‌خوام!
‫ باشه.
‫- عالیه. ‫- بیا تو بابا، بفرما.
‫ وقت زیادی ندارم. ‫اومدم ببینم حالت چطوره.
‫ جام حسابی راحته.
‫یه بالش داشته باشم ‫با دُمم گردو می‌شکنم.
‫ چه خوب.
‫ممنون که لوم ندادی، ‫و اوضاع رو ردیف کردی.
‫الان فاز غرور دارم، ولی وقتی ‫درباره استعفا حرف زد...
‫ همتون هول کرده بودین.
‫ فکر کردم کارم تمومه.
‫هیچوقت کارت تموم نیست.
‫تو هر پرواز طولانی ‫حداقل یه بار از این اتفاقا میفته.
‫وقتی یه رپر رد میده، ‫فقط روانشناس میتونه نجاتت بده.
‫چرا میخندی؟
‫ وقتی درباره روانشناسی حرف میزنی، ‫خنده‌دار میشه.
‫ مشکل تو اینه که ‫منو احمق فرض میکنی.
‫ نه اصلاً.
‫نه، آخه هیچوقت اثری از نگرانی توی تو نیست.
‫ خب هیچ چیز جدی‌ای وجود نداره.
‫انگار نه انگار که ‫تو جنگیم...
‫مگه ما تو جنگیم؟
‫محرمانه‌ست.
‫اگه محرمانه‌ست...
♪ Riccardo Cocciante ♪ ♪ Le Coup De Soleil ♪
‫♪ آفتاب زده به تنم ♪
‫♪ یه ضربه از عشق، ♪ ‫♪ یه ضربه با دوستت دارم ♪
‫♪ نمیدونم چطور شد، ♪ ‫♪ باید یادم بیاد ♪
‫♪ اگه خوابه، تو فوق‌العاده زیبایی ♪
‫♪ شبا دیگه نمیخوابم، ♪ ‫♪ سفر میکنم ♪
‫♪ با کشتی‌هایی ♪
‫♪ که غرق میشن ♪
‫♪ تو رو میبینم لخت ♪ ‫♪ روی ساتن ♪
‫♪ و دیگه نمیخوابم ♪
‫♪ فردا بیا پیشم ♪
‫♪ ولی تو اینجا نیستی ♪ ‫♪ و اگه خواب میبینم مهم نیست ♪
‫♪ وقتی میری ♪
‫♪ دیگه شب نمیخوابم ♪
‫♪ ولی تو اینجا نیستی ♪
‫♪ و میدونی دلم میخواد ♪
‫♪ برم اونجا، پنجره روبرویی ♪ ‫♪ و بهشتت رو ببینم ♪
‫♪ عکسات رو میذارم ♪ ‫♪ تو آهنگام ♪
‫♪ و قایق‌های بادبانی تو خونه‌ام ♪
‫♪ میخواستم برم، ♪ ‫♪ ولی دیگه نمیرم ♪
‫♪ برعکس زندگی میکنم، ♪ ‫♪ دیگه خیابونمو دوست ندارم ♪
‫♪ صد سالم بود، ♪ ‫♪ دیگه خودمو نمیشناسم ♪
‫♪ از وقتی تو رو دیدم ♪ ‫♪ دیگه مردمو دوست ندارم ♪
‫♪ دیگه نمیخوام رویا ببینم، ♪ ‫♪ میخوام تو بیای ♪
‫♪ منو پرواز بدی، ♪ ‫♪ بهم بگی دوستم داری ♪
‫♪ ولی تو اینجا نیستی ♪
‫♪ و اگه خواب میبینم، مهم نیست ♪
‫♪ وقتی میری ♪
‫♪ دیگه شب نمیخوابم ♪
‫♪ ولی تو اینجا نیستی ♪
‫♪ و میدونی، دلم میخواد ♪
‫♪ برم اونجا، ♪ ‫♪ پنجره روبرویی ♪
‫♪ و بهشتت رو ببینم ♪
موقع بالا رفتن‫ مواظب باش.
‫ چقدر قشنگه.
‫ آره، خیلی قشنگه.
‫کسی نمیخواد بیاد دنبالم.
‫ جای درست رو نگاه نمیکنی.
‫ آه، بچه‌ها!
‫ارزششو داشت!
‫ دست از مسخره کردن ما بردار.
‫والا! ‫عجب دنیاییه!
‫آخه آدم که سوار زیردریایی نمیشه
‫تا دنیا رو ببینه.
‫وقتی 20 سال مهماندار باشین! ‫میشه 9 سال تو هوا.
‫پا گذاشتن رو زمین ‫واسه من عجیب غریبه.
‫همش از این هواپیما به اون هتل، همین و بس.
‫- تصور می‌کنی زیر دریا چه خبره؟ ‫- از داخل زیردریایی نظامی که نمیشه چیزی دید
‫وقتی تو زیردریایی نظامی ‫هستی، هیچی نمی‌بینی.
‫ بعداً فهمیدم.
‫تو تبلیغات ارتش میگن "دنیا ‫رو ببین، دوست پیدا کن"
‫- این که تعطیلات نیست. ‫- من هیچوقت مرخصی نمیرم.
‫ اونجا چه غلطی می‌کردی؟
‫ طوفان بود، یه نور بزرگ دیدم...
‫ بیا از اول شروع کنیم. ‫اسم، سن، آدرس، شغل.
‫ مارک آنتوان ماریانی، 38 ساله،
‫خیابان کندورسه، پلاک 12، کد ‫پستی 13016 مارسی، سرمهماندار.
‫من جاسوس نیستم، هرچند خیلی دوست داشتم باشم.
‫حتماً مشاور تحصیلی مدرسه
‫یه جایی رو اشتباه کرده.
‫کار اینا اینه که برینن به رویاهای آدم.
‫میری که خلبان جنگنده بشی، ‫آخرش میشی مهماندار.
‫باید حرفمو باور کنید.
‫ باور می‌کنیم رفیق.
‫ولی داری مارو دست میندازی.
‫- اگه از سیا نیستی... ‫- اگه از موساد نیستی...
‫ اگه از کا‌گ‌ب نیستی... ‫ پس چرا رفتی اونجا؟
‫ سوال ساده‌ایه.
‫ پیش پا افتاده.
‫- با یه جواب ساده. ‫- پیش پا افتاده.
‫ حتی یه جواب احمقانه هم قبوله.
‫افتادم دنبال یکی از خدمه.
‫تو یه بار با هم آشنا شدیم.
‫مشروب خوردیم. من عاشق کوکتلم.
‫همه چیز خیلی سریع پیش رفت، رفتیم اتاق پشتی.
‫تاریک بود.
‫هم خشن بود، هم لطیف.
‫یک لحظه هم فکر نمی‌کردم بعدش چی میشه.
‫من اصلاً اهل پریدن با نظامی‌ها نیستم، ‫هرچند لباس فرمشون... میدونی که...
‫خلاصه،
‫رفیقش اومد، باید می‌رفتیم.
‫گردنبندش رو دیدم...
‫گردنبند؟
‫خداییش این دیگه من در آوردی نیست، موافقی؟
‫وقتی گردنبند رو دیدم، ‫تصمیم گرفتم بهش برگردونم.
‫به نظرم رمانتیک بود.
‫رمانتیک نیست؟
‫ممنون، داشتم کم کم شک می‌کردم.
‫نباید اونجوری سوار می‌شدم،
‫ولی اون لحظه به نظرم خیلی منطقی اومد.
‫نمی‌خواستم اینجوری از هم جدا بشیم.
‫من معمولاً همچین احساسی ندارم، احمقانه‌ست.
‫و وقتی اون عضو خدمه تو ‫رو توی زیردریایی دید...؟
‫ خیلی خوشحال نشد.
‫بعضی چیزها هنوز تو نیروی دریایی جا نیفتاده.
‫باید یاد بگیرن یکم ریلکس باشن.
‫قبول دارم که قضیه "مسافر قاچاق"
‫ممکنه باعث یه سری واکنش‌ها بشه.
‫ولی اینکه حتی نتونیم درست ‫و حسابی با هم حرف بزنیم،
‫مگر به صورت سربسته،
‫که پیش خودمون بگیم ‫ارزشش رو داشت،
‫که از هم دلخور نیستیم...
‫ باشه، بیا دوباره مرور کنیم.
‫بریم سر اصل مطلب.
‫از بچگی،
‫می‌خواستی اعماق دریا رو ببینی.
‫ شرایط آب و هوا افتضاح بود.
‫ یه نور بزرگ دیدی، و...
‫و خب...
‫از نظر من بسه.
‫ صبر کنید، صبر کنید!
‫زیردریایی رو چطوری پیدا کنم؟
‫ نه دیگه، این محرمانه‌ست.
‫با این محرمانه‌تون منو کلافه کردید!
‫چیزهای مهم‌تری هم تو زندگی هست!
‫اصلاً گوش نکردید!
‫نمی‌بینید دارم زجر می‌کشم؟
‫ سر وقت می‌رسیم.
‫تدارکات رو آماده کنید ‫که بتونیم سریع برگردیم.
‫ فقط وقت برای شام سال نو داریم.
‫شایعه شده که یه شام روی خشکی داریم.
‫ پس یه جشن سال نوی کوتاه.
‫ ♪ من دزد دریایی‌ام، شهرت چه اهمیتی داره ♪
‫♪ قوانین دنیا و مرگ برام مهم نیست ♪
‫♪ پیروزی‌ام رو روی اقیانوس گذاشتم ♪
‫♪ و شرابم رو از جام طلایی می‌نوشم ♪
‫♪ زندگیِ پر عیش و نوش تنها امید منه ♪
‫♪ تنها خوشبختی که تونستم به دست بیارم ♪
‫♪ کودکی‌ام رو روی امواج گذروندم ♪
‫♪ و یه دزد دریایی باید روی امواج بمیره ♪
‫ آقایون، من آدم احساساتی‌ای نیستم.
‫ولی کریسمسه.
‫روی خشکی هستیم، با اجازه‌تون ‫نقاب سلسله مراتب رو کنار میذارم
‫و شما رو، دوستانم صدا کنم.
‫خدمت ما رو از زن و بچه‌هامون دور می‌کنه،
‫درست تو روزی که همه ‫خانواده‌ها دور هم جمع میشن.
‫و اگه امشب همه خانواده‌ها دور هم جمعن،
‫خب پس چطور میشه اسم دیگه‌ای ‫جز خانواده، روی خدمه‌مون گذاشت؟
‫یه زیردریایی مثل یه خونه می‌مونه ‫که همه‌مون توش زندگی می‌کنیم،
‫و اگه لازم باشه،
‫میشه قبری که همه‌مون توش آروم می‌گیریم.
‫این برابری انسانی ما رو به هم پیوند میده.
‫اینجا میدون جنگیه که نمیشه ترکش کرد.
‫و برخلاف قوانین طبیعت،
‫نمی‌تونیم امید داشته باشیم که
‫کسی بیرون از این خانواده ما رو درک کنه.
‫این چیزیه که ما با هم به اشتراک داریم
‫ولی نمی‌تونیم با کسی تقسیمش کنیم.
‫برای بچه‌هامون یه افسانه‌ست.
‫برای زن‌هامون یه نفرینه.
‫اونا حق ندارن شکایت کنن، ‫خودشون می‌دونن ما کجاییم.
‫ته اقیانوس‌ها جاییه که ‫آدم فقط از روش رد میشه.
‫نه ترس از مینی هست،
‫نه گلوله‌ای و نه مریضی شرم‌آوری.
‫ما در برابر بدبختی‌های ارتش مصون شدیم.
‫بهای سنگینی داره، ولی ما ‫با خوشحالی می‌پردازیمش.
‫دوستان من، به تنها کسایی که ‫میشه تو ماموریت بهشون تکیه کرد،
‫به سلامتی خودمون.
‫ به سلامتی خودمون!
‫ به سلامتی خودمون.
‫ آه، فرد !
‫باورنکردنیه، تا حالا هویج ندیده!
‫آره، می‌دونم چاقوت تیزه!
‫نه، تو دیگه نخور! مست میشی، خطرناکه.
‫ چطوری اومدی اینجا؟
‫اگه بدونی چقدر کم آدم پیدا میشه ‫که بخواد اینجا کار کنه تعجب می‌کنی.
‫وقتی نرخ بیکاری رو می‌بینی،
‫و فکر می‌کنی مردم کار رو رد می‌کنن،
‫اونم تو همچین محیط خوبی، باورکردنی نیست.
‫نگران نباش، گوشت رو خُرد می‌کنی.
‫ولی اگه می‌خوای قبلش یه ‫هوایی بخوری، برو، مشکلی نیست.
‫من اینجا نیستم، به کسی نگو!
‫ می‌دونستم!
‫اومدی دم قطب شمال ما رو اذیت کنی!
‫ خیلی خوشحالم که می‌بینمت.
‫چاکرم!
‫اوضاع چطور پیش میره؟
‫ خوبه، ولی از وقتی رفتی،
‫یه چیزی کم داریم.
‫ خوشحالم که اینو می‌شنوم.
‫ فکر می‌کنیم دریای شمال خیلی بزرگه،
‫ولی انگار بالای فرودگاه رویسی بودیم.
‫سونار داشت دیوونه می‌شد.
‫زیردریایی‌ها بالا و پایین،
‫روس‌ها، بریتانیایی‌ها،
‫آمریکایی‌ها که همیشه سر و ‫صدای وحشتناکی راه می‌ندازن...
‫احتمال برخورد خیلی زیاد شده بود.
‫و وسط این آشفته بازار،
‫یه خانواده نهنگ داشتن با ‫خیال راحت رد می‌شدن.
‫ ران‌ها نپزن!
‫ مارکو، بذار من انجامش بدم!
‫معلومه، کسل‌کننده‌ست!
‫- مارکو! ‫- هیس!
‫تو 72 درجه میره تو سالن.
‫ بیا، بگیر!
‫ شما لاغر شدین؟
‫- چی بهشون دادی بخورن؟ ‫- اِه، خفه شو بابا!
‫- یه هفته‌ست فقط ماکارونی. ‫- آرابیاتا، پستو.
‫عجب آدمی هستی تو.
‫دست خالی نرین. یادتون باشه، من اینجا نیستم.
‫آه!
‫ نشت آب تو طبقات پایین!
‫ولی شمارشگر شروع کرد به تیک تیک کردن،
‫و یه لحظه همه چی ساکت شد!
‫ولی از صدای ترک خوردن بدنه،
‫می‌تونستیم بفهمیم چقدر عمق داریم.
‫و مثل یه گل نشستیم رو شن‌ها،
‫تو عمق 400 متری.
‫ حس کریسمس میده. ‫ نه، بیشتر شبیه سفیدبرفیه.
‫ توش "برف" داره،
‫پس یعنی کریسمسه.
‫ شما هم شروع نکنین دیگه؟
‫- اوپس! ‫- زن تو آشپزخونه نداریم!
‫ می‌خواین یه لگد بزنم؟
‫ ببخشید، ستوان.
‫ کیک‌ها آماده‌ست؟
‫ آره! خب بیاین کمکم کنین!
‫ خب، آره،
‫من یه کاری کردم که دوباره ببینمت،
‫چون با خودم گفتم وقتی برگردی خونه،
‫شاید بری یه بار
‫و چشمت رو اولین نفری که میبینی قفلی بزنه
‫و با این فکر اصلاً حال نمی‌کردم
‫- حال نمی‌کردی؟ ‫- آره، حال نمی‌کردم.
‫ من هر کاری دلم بخواد میکنم
‫ آره، ولی ترجیح میدم این کارو نکنی
‫ من که درباره پریسیلا حرف نمیزنم
‫- میشه راجع به یه چیز دیگه حرف بزنیم؟ ‫- چرا؟ مریضه؟
‫ نه، حالش خیلی خوبه
‫کنترلر هواپیما دوباره بهش زنگ ‫زده، این یکم اعصابمو خرد میکنه
‫ آهان، پس که اینطور
‫پس من فقط یه سرگرمی موقتم
‫ نه، وای نه!
‫این بحث داره به بیراهه میره
‫من اینجام، شام درست کردم
‫نصف کره زمین رو رد کردم که پیشت باشم
‫- پیدا کردن اینجا خیلی سخت نبود؟ ‫- نسبتاً سخت بود
‫ چند تا پرواز داشتی؟
‫ آره، با هواپیماهای کوچیک، از این فسقلیا
‫هیچوقت نمیدونی چطوری قراره فرود بیان
‫- فکر کردی میمیری؟ ‫- چند بار
‫بعدش با یه قایق با چند تا آدم که حرف نمیزدن
‫ ملوان بودن؟ ‫ آره ملوان!
‫و بعدش با اسنومبیل روی یخ های قطبی!
‫ اوه آره! این دیگه!
‫- حتماً خیلی خوشت اومده! ‫- خیلی عالی بود!
‫اونجایی، مستقیم میری جلو
‫هیچکس نیست جلوتو بگیره. ‫همه جا سفید، جلو و عقب
‫کسی نیست ازت فرم گمرکی بخواد...
‫میتازی میری و یهو... یهو یه فُک میبینی!
‫ چه سفر خوبی
‫ فوق‌العاده بود!
‫ چرا میگی همه این کارها رو به خاطر من کردی؟
‫ هان؟
‫ کابوس تو روزمرگیه، پس خوشحالی؟
‫ آره، ولی چون تو هم اینجایی!
‫ آره، اونم هست!
‫ولی چیزی که منو خوشحال ‫میکنه اصلاً به حساب نمیاد
‫آیا من از دیدنت الان ‫خوشحال‌ترم تا سه هفته دیگه؟
‫تو حتی این سوالو از خودت نپرسیدی
‫ چرا پرسیدم!
‫چرا، ولی خب...
‫فکر کردم اینجوری باحال‌تره، رمانتیک‌تره
‫بقیه از دیدنم خوشحال میشن
‫ آروم باش
‫زندگیم داره یه مسیر جدید ‫میگیره، دلم یه چیز دیگه میخواد
‫ آروم باش!
‫ همش به تو فکر میکنم
‫شاید دیگه از دخترایی که ‫همیشه لبخند میزنن خسته شدم
‫تازه، تو اصلاً تیپ من نیستی...
‫ مشکلت چیه؟
‫نزدیک بود با هم بخوابیم، حالا ‫چی شد، میخوای ازدواج کنیم؟
‫ ازت خوشم میاد، تو حرف از ازدواج میزنی؟
‫ این یه جورایی همون مفهوم رابطه است دیگه
‫ ولی اصلاً حرف ازدواج نیست!
‫ معلومه که نه!
‫- پس چرا حرفشو میزنی؟ ‫- من نمیزنم، تویی که میگی!
‫از اول همش چسبیدی به من!
‫داری خفم میکنی!
‫فشارم میدی!
‫حالمو بد میکنی!
‫تو هم تیپ من نیستی!
‫واسه همینه که پریدم بهت
‫که دیگه نبینمت
‫من اینجوری عمل میکنم!
‫ولی تو بیشتر میخوای!
‫من نمیخوام بیشتر از این بهت بدم!
‫چی فکر کردی؟
‫فکر کردی خوشحالم که ‫خودتو رو یخ‌های قطبی کشوندی
‫که بیای باهام بخوابی؟
‫نه، احساس اجبار میکنم!
‫و نمیخوام!
‫همین! پس هیچی!
‫به من زنگ نزن! ‫من در دسترس نیستم!
‫کریسمس مبارک!
‫ کریسمس مبارک
‫کریسمس همگی مبارک
‫ کریسمس مبارک
‫ کریسمس مبارک!
‫موزیک کریسمس
‫ کریسمس مبارک، رفیق
‫ کریسمس مبارک
‫ ستوان؟
‫ بله
‫ یه خاطره کوچیک تعریف کن؟ ‫ نه فرمانده، ممنون
‫ پس یه نصیحت
‫وقتی با کسی آشنا میشی ‫که از شغلمون نمیترسه...
‫خب...
‫ مسیر 0 8 6 رو بگیرید. ‫بچه‌ها، راه برگشت رو در پیش بگیرید.
‫ می‌بینمش! ‫ جدی؟
‫ آره، همین جاست. ‫ اون طرف رو نگاه کن!
‫ بابا!
‫ دخترها، حالتون خوبه؟
‫یه جور پریشونی، یه حس ‫ناخوشایند، یه سردرگمی،
‫یه اضطرابی که کم و بیش ‫داره موندگار میشه
‫با این احساس که تبدیل شدی ‫به یه موجود معیوب و تاریخ مصرف گذشته،
‫انگار که یائسگی ‫یه منسوخ شدن برنامه‌ریزی شده‌ست،
‫تمرکز روی...
‫ خوبی؟
‫- عالی. ‫- میای بریم یه نوشیدنی بزنیم؟
‫- ماریان... ‫- بیا دیگه!
‫- من تازه رسیدم خونه. ‫- به همین خاطر باید جشن بگیریم!
‫- بچه‌هام پیشمن! ‫- خب که چی؟
‫از وقتی بچه‌دار شدی، ‫گوشت‌تلخ شدیا...
‫شدی عین یه تیکه گوشت اضافی روی مبل.
‫عین یه گربه خونگی.
‫سوئیزیک شاید خوشش بیاد ‫ولی منو حسابی عصبی میکنه.
‫- ماریان... ‫- آره، دارم بهت میگم.
‫داری ذره ذره خشک میشی.
‫بین زنت، بچه‌هات، قسط وام،
‫خونه، باربیکیو...
‫ چرا نمیگی که تنهایی داره اذیتت میکنه؟
‫اینو بگو تا منم دعوتت کنم ‫شب بمونی پیشمون.
‫- تو همش تو اقیانوس آرامی. ‫- زیر اقیانوس آرام عزیزم.
‫- خب همون. ‫- نه آخه اینا یکی نیست.
‫ فرقی نمیکنه. ‫تو همش در حال سفری، من نه،
‫پس من انتخاب میکنم.
‫ خیلی دوره، ‫بچه‌ها هم خسته میشن.
‫جزایر قناری نزدیک‌تره ‫و دریا هم داره.
‫ تعطیلات بی‌کیفیت.
‫ بی‌کیفیت؟ هتلش رو دیدی؟
‫ یا مثلاً میتونیم بریم ویتنام.
‫جاهای فوق‌العاده قشنگی داره.
‫ راهش چی؟
‫ نزدیک‌تره.
‫ بچه‌ها، رو مبل نپرید!
‫ ارزون‌تره خره.
‫ میتونه گزینه خوبی باشه.
‫ساحل‌هایی داره که سربازای آمریکایی ‫میرفتن اونجا استراحت میکردن.
‫ همیشه خوب بلد بودی ‫منو به رویا ببری.
‫ شن‌های سفید تا چشم کار میکنه عزیزم.
‫اینقدر بهش نگو عزیزم.
‫ بچه‌ها، مبل!
‫ کلی چیز داره، ‫معبد، هتل...
‫ فرد !
‫- مگه نشنیدید مامان چی گفت؟ ‫- واقعاً بهش گفتی مامان؟
‫ بسه دیگه، داد نزنید! ‫برید بالا!
‫بدوئید برید بالا، زود!
‫ ویتنام عالیه.
‫هنوز توریست‌ها خرابش نکردن
‫و مردمش هم ‫روحیه فوق‌العاده‌ای دارن.
‫دو تا جنگ رو پشت سر گذاشتن ‫ولی خیلی ریلکسن.
‫خیلی دوست دارم دوباره برم اونجا.
‫ ببین فرد، آره چرا که نه، ‫فقط نمیخوام خودم کارهاش رو انجام بدم.
‫ من همه کارها رو میکنم، مشکلی نیست.
‫ باشه، باشه.
‫سه ماه تنهایی با بچه‌ها بودم، ‫خوب از پسش براومدم.
‫ میتونم همون مسیر بیست سال پیش رو ‫دوباره برم،
‫خیلی عالی بود، بچه‌ها هم
‫عاشقش میشن.
‫- آره، عالیه! ‫- حتماً خیلی تغییر کرده.
‫ نظرت چیه؟
‫ اون بالا دارن چیکار میکنن؟
‫ من هنوز تمام آدرس‌ها و ‫اطلاعات تماس رو دارم...
‫یکم عجله‌ایه، نه؟
‫ میشه اینطوری گفت.
‫ بس کنید، وگرنه یکی‌تون رو ‫میگیرم به اون یکی گره میزنما.
‫ چقدر خوش شانسید، ‫خیلی دلم میخواد دوباره اونجا رو ببینم.
‫ خب تو هم بیا.
‫ آره، حتماً.
‫من همه کارها رو انجام میدم.
‫هی، هیولاهای کوچولو!
‫دوست دارید با هم بریم ویتنام؟
‫ آره!
‫ میدونم که زنت از اومدن من ‫خوشش نمیاد.
‫ نه اینطور نیست.
‫ولی برتانی تو زمستون جهنمه.
‫ نمیتونی اینو بگی.
‫ فرد،
‫تو زندگی مشترک داری، ‫نمیفهمی تنهایی یعنی چی.
‫- خب یه مرد پیدا کن. ‫- هیچوقت جواب نمیده.
‫ مارکو تنها شانس من بود.
‫خیلی بهش امید داشتم.
‫وقتی دیدم با ‫گردنبند تو داره میاد،
‫با خودم گفتم بالاخره تموم شد.
‫بالاخره میتونم با خانواده‌م ‫تنهایی برم مسافرت.
‫عجب عنی هستیا...
‫ میدونم.
‫- جای من صلاحمو تشخیص میدی. ‫- میدونم.
‫ وقتی مجبورم...
‫- باشه، میدونم. ‫- همین دیگه.
‫ آخ!
‫عجب بچه فجیعی، ماشــاالله؟
‫ پریسیلا؟
‫ پدر و مادرتون کجان؟ چرا نیستن؟
‫- نیستن دیگه. ‫- خر عمه‌تونه.
‫ پریسیلا؟
‫ما اینجا سر کاریم.
‫ بسه!
‫برید بیرون، یالا!
‫- بابا! ‫- بابا!
‫ داره سرمون داد میزنه. ‫میگه خر عمته!
‫- چه خبره اینجا؟ ‫- صبرله.
‫- یه لحظه. ‫- ها؟
‫- خب فرد، باید راه بیفتیم. ‫- صبر کن، نگاه کن...
‫آبجی‌مونو نگاه کن...
‫عزیزم، داریم میریم تعطیلات، اونم تنهایی!
‫ تنها؟
‫ با بچه‌ها، ولی بدون این ماریان!
‫پَ لبو بده بیاد!
‫عه، با اون سبیل!
‫- به موقع رسیدی. ‫- جای پریسیلا رو میگیری؟
‫- آره! ‫- برو سمت چپ.
‫ شرایط آب و هوا عالیه.
‫پرواز ۸ ساعته خواهیم داشت.
‫لطفاً به صندلی‌هاتون ‫برگردید و کمربندها رو ببندید.
‫خدمه پرواز میان براتون توضیح میدن...
‫ موقع برگشت از نانت، از نانت به مونتگو
‫ببخشید خانم؛
‫ میشه برم دستشویی؟
‫ باید صبر کنی هواپیما بلند بشه؛
‫- بچه‌ها اینجان. ‫- خانم، لطفاً.
‫ بچه‌ها، میخواین آهنگ رو یاد بگیرید؟
‫ تو هواپیما آواز خوندن ممنوعه.
‫بیخیال بابا...
‫- میخواین با ما بخونید؟ ‫- نه ممنون، خوبه.
‫ آقای جوون، باید کمربند رو ببندی.
‫ تو اصلاً خوشگل نیستی، ‫اون یکی بهتر بود.
من چی خانم؟
‫میخواین کمربند منو چک کنین؟
‫ جلیقه نجات رو بیرون هواپیما
‫با کشیدن دستگیره‌های قرمز، باد کنید،
‫درهای اضطراری که با تابلوی خروج مشخص شدن،
‫جلو، وسط و عقب هواپیما قرار دارن.
‫چراغ‌های کف هواپیما...
‫- خانم، میتونم برم؟ ‫- ببخشید چی؟
‫ دستشویی؟ عجله دارم!
‫زدم در کونش!
‫ نمیفهمم چرا نمیبینن به نفعشونه.
‫ پیشنهادتون خیلی چنگی به دل نمیزنه.
‫ ولی ما یه چیزی پیشنهاد دادیم!
‫ تو هر کشور دیگه‌ای بود،
‫برمیگشتن...
‫ ولی اینجا فرانسه‌ست،
‫جبهه مردمی، حقوق بشر،
‫مرخصی با حقوق، این یکی قبول.
‫ حتی مالیات هم یه جورایی ‫از نظر اصولی...
‫ ولی پولی که خرج میشه،
‫نمیدونی چقدره.
‫ میتونید برید کلاس اکونومی.
‫ نه دیگه، اونقدرم بدبخت نشدم.
‫ حتی اگه همچین باسن‌های خوشگلی
‫تو کلاس اکونومی باشن...
‫- کریستینا! ‫- اوه، بیخیال.
‫دیگه نمیشه هیچی گفت. ‫این پرواز ۸ ساعته، لعنتی!
‫- همه چی خوبه؟ ‫- آره، ولی مهماندار جدیده...
‫ مهماندار جدید؟ ‫ اونی که جای پریسیلا اومده.
‫زیاد لبخند نمیزنه، ‫ولی عجب جذبه‌ای داره!
‫ نفر بعدی!
‫ میشه بدونم اینجا چیکار میکنی؟
‫ میبینی که، مراقبشونم.
‫ نه، اینجا چیکار میکنی؟
‫ ببین، خوب فکرامو کردم.
‫شاید آدم‌های عوضی و سطحی ‫همون چیزی باشن که میخوام.
‫تعطیلات زیادی ندارم،
‫ولی میتونیم یه حال سریع بکنیم،
‫مجبور نیستیم از هم جدا شیم...
‫کله‌ها پایین!
‫ ببخشید، یکم گیجم.
‫داری در مورد امکان ‫یه جور رابطه حرف میزنی؟
‫شروع نکن به من فشار بیاری. ‫با کاری که دارم یه کم پیچیده است.
‫ منم با شغلم...
‫ این کار که اصلاً جدی نیست.
‫ اگه تو نباشی هم هواپیما پرواز میکنه.
‫ داری اشتباه میری.
‫ ببخشید.
‫ معذرت میخوام، باید برم دستشویی.
‫ صبر کن رفیقت برگرده. ‫ دستشویی پشت هست.
‫لازم نکرده.
‫ به ابراز احساسات عادت نداری.
‫ نه زیاد.
‫ خیلی مهمه که بتونی درست حرفتو بزنی،
‫دفعه قبل یه کم ناراحت شدم.
‫ از چی ناراحت شدی؟
‫تو منو تو محل کارم غافلگیر کردی.
‫من مسئولیت های سنگینی دارم،
‫و کیو میبینم؟ آقا رو،
‫که با قیافه عاشقونه میخواد بپرم بغلش.
‫شما خوشتون میاد زنتون تو رختکن باشه؟
‫بحث رو عوض نکنا...
‫من تعطیلاتمو گذاشتم... ‫منی که هیچوقت مرخصی نمیرم!
‫مرخصی بدون حقوق گرفتم
‫که به عنوان آشپز تو یه ‫جای دورافتاده استخدام بشم
‫که خانم تو کریسمس تنها نباشه.
‫ تنها؟ من با همکارام بودم.
‫من تو کارم خوشحالم، بهتره صبر کنی
‫- تا من بهت زنگ بزنم! ‫- که تو زنگ بزنی؟
‫من از اول دارم جون میکنم ‫که این رابطه درست شه!
‫کی اول قدم برداشت وقتی جنابعالی ‫داشتی واسه پریسیلا له‌له میزدی؟
‫ برای آخرین بار، پریسیلا فقط یه دوسته!
‫ یه دوست صمیمی!
‫ پس اون 90 تا مردی که باهاشون کار میکنی چی؟
‫حموم های مختلط؟
‫همینطور ادامه بده ‫منتظرم!
‫ من اینجام، اومدم دنبالت!
‫منم دارم ...
‫... میرینم تو تعطیلاتم!
‫ولی نمیتونم بگم "به فکرتم" یا "همیشه بودم".
‫این به این معنی نیست که احساسی ندارم!
‫فقط وقتی میزنه بیرون
‫که جنابعالی نیستی! و این وحشتناکه، همین.
‫حتی وقتی دعوا میکنیم هم بدتر میشه.
‫به هر حال، چه فایده داره؟
‫ما که نمیتونیم اینجا همو ببوسیم.
‫من که نمیتونم، خیلی ضایع‌ست.
‫ آه!
‫- چند هفته مرخصی داری؟ ‫- دو هفته.
‫ با همین سر میکنیم.
‫لوگندال، اونا تا سه ‫ماه دیگه هم اینجا هستن!
‫ببینم لوگندال،
‫یه شک وحشتناک افتاده به جونم.
‫- نکنه تاردیول دیر کنه؟ ‫- از این کارا نمیکنه، فرمانده.
‫ پس، یا ساعت من جلوئه، یا...
‫خب همه هستن...
‫آقایون!
‫- دوباره شروع شد. ‫- به کی میگی!
‫ سه ماه.
‫ تازه بدون احتساب توقف‌ها!
[ مارکو: پیو مارمای ] [ ماریان: ای هیدارا ]
[ بنازِک: خوزه گارسیا ]
[ فِرِد: ویکتور پونته‌کورو ]
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.