..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫نه استرس ندارم.
‫باید عجله می‌کردم، قراره...
‫خوبی؟ می‌خوام که خوب باشی.
‫الو؟ آرماند؟
‫صدات میاد.
‫دوستت دارم.
‫دوستم داری؟
‫آرماند؟
‫[آرماند]
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- شروع کنیم؟ ‫- الان؟
‫- طاقت سر و صدای اینجا رو ندارم. ‫- خیلی‌خب، اجازه بده...
‫مدرسه ابتدایی که هشدار زنگ خطرش شکسته.
‫- باید همه رو بفرستم خونه. ‫- خوب نمی‌شه که.
‫خب دوباره قضیه‌ی آرمانده.
‫- به الیزابت زنگ زدی؟ ‫- وقت حرف زدن نداشت.
‫نمی‌خواستم با پیام بهش بگم. ‫ولی زمانش رو تعیین کردم و لبخندک فرستادم.
‫- لبخندک؟ ‫- آره.
‫نمی‌خواستم نگرانش کنم. ‫فقط جواب داد «باشه.»
‫- یعنی این... ‫- سارا و آندرس؟
‫دیروز باهاشون حرف زدم. ‫ولی به نظرم اثبات حرفی که بهمون زدن سخته.
‫بچه‌ها... خیلی حرف نمی‌زنن.
‫خب به نظرم بهتره ببینیم چطور پیش می‌ره.
‫- خب؟ ‫- اگه لازم باشه ما هم بهت کمک می‌کنیم.
‫- آهان. پس خودم تنهام دیگه؟ ‫- لازم نیست بزرگش کنی.
‫الیزابت شخصیت معروفیه. ‫سختی زیاد کشیده.
‫- پس به نظرم باید با احتیاط پیش بریم. ‫- بخاطر بچه‌ها هم هست.
‫آره البته.
‫- سعی می‌کنم هوشیار باشم و واقعیت رو بگم. ‫- هوشیار خوبه.
‫گمونم از پسش بربیایم.
‫فقط یه سوال دیگه دارم. ‫پروسه این‌جور شرایط چطوریه؟
‫یعنی اگه رخ داده باشه.
‫خب باید بگم که...
‫یه سری پروسه‌هایی هست دیگه. ‫مگه نه آجسا؟
‫باید سر اتفاقی که رخ داده به توافق برسیم. ‫قدم اول همینه.
‫ممکنه... ممکنه جدی باشه. ‫از طرفی هم ممکنه واقعا چیزی رخ نداده باشه.
‫ولی... وای. ای وای.
‫در مجموع...
‫در مجموع مهمه که هر دو طرف هم رو درک کنن.
‫آره متوجه‌ام. ولی پروسه خاصی نداره؟
‫چرا. ای وای. همه‌جا کثیف شد.
‫- خب برو پاکش بکن دیگه. ‫- گمونم بهتره برم. ببخشید.
‫درسته، اون...
‫- اخیرا خیلی خونریزی می‌کنه. ‫- آهان.
‫گمونم خودم باید پروسه‌ رو تنهایی انجام بدم.
‫آره.
‫راستی سونا...
‫در مورد کلماتی که انتخاب می‌کنی احتیاط بکن.
‫- رسمی و هوشیار رفتار کن. همون‌طور که گفتی. ‫- حتما.
‫و سونا...
‫تو از طرف مدرسه حرف می‌زنی. ‫نظراتت رو بذار واسه بعد.
‫- بله حتما. ‫- و یه چی دیگه.
‫این قضیه بین ما و کسایی ‫که بهشون مربوطه باقی می‌مونه.
‫حتما.
‫و یه چیز دیگه.
‫اگه این قضیه پخش بشه همه‌چیز تمومه.
‫آره.
‫همه‌چیز درست می‌شه.
‫حضور تو خیلی مثبته.
‫ممنون.
‫خیلی‌خب، از این زندان بریم بیرون دیگه.
‫سلام.
‫سلام. ممنون که انقدر زود اومدید.
‫- چی شده؟ ‫- بهتون می‌گم.
‫ولی بیایید صبر کنیم که والدین یون بیان.
‫- والدین یون؟ چرا؟ ‫- همون‌طور که پشت تلفن گفتم...
‫پشت تلفن هیچی نگفتی. ‫انقدر مهمه که سارا و آندرس...
‫متوجه هستم، ولی باید منتظرشون بمونیم. ‫در همین حین بشینید استراحت کنید.
‫کتتون رو در بیارید.
‫سونا، جلسه گذاشتی و نمی‌گی که در مورد چیه.
‫به زودی همه‌چیز رو می‌گم. ‫ولی الان باید صبر کنیم والدین یون بیان.
‫متاسفم. متوجه هستم که حتما ‫کلی سوال واستون پیش اومده.
‫خواهشا بشینید تا بیان. ‫کتتون رو در بیارید.
‫قضیه جدی نیست.
‫باشه.
‫- جدی نیست؟ ‫- نه.
‫نه.
‫بسیارخب.
‫- می‌خوای کتت رو در بیاری؟ ‫- آره.
‫عجب هواییه امروز.
‫هان؟ آره.
‫خیلی‌خب، احتمالا اومدن.
‫تو اینجا تنهایی؟
‫آره، گفتیم بهتره اولش تنها باشم.
‫خیلی‌خب.
‫سلام. مطمئنم مشکلی پیش نمیاد سارا.
‫- ببخشید. سلام الیزابت. ‫- سلام سارا.
‫- چه خبره؟ ‫- وای. ببخشید.
‫سارا؟
‫ببینیم سونا چی می‌خواد بگه.
‫خیلی‌خب. اول ازتون تشکر می‌کنم...
‫که انقدر زود خودتون رو رسوندید.
‫با توجه به تعطیلات تابستانی ‫ تنها روزی که ممکن بود امروز بود.
‫به نظرم بهتره شروعمون این باشه که ‫اهدافمون رو مشخص کنیم.
‫درسته.
‫گمونم باید بگم که امروز زنگ خطرمون ‫ هم به مشکل خورده بود.
‫توی برخی اتاق‌ها یهویی روشن می‌شه.
‫ولی به زودی تعمیرش می‌کنن.
‫- نباید بریم بیرون؟ ‫- نه، خطا می‌زنه.
‫فردا درست می‌شه.
‫خیلی‌خب، بسیارخب.
‫امیدوارم که در هر صورت بتونیم به نوعی...
‫توافق در آینده برسیم و با ذهنی روشن...
‫این اتاق رو ترک کنیم.
‫خب... شروع قضیه از جایی بود که ‫نظافت‌چیمون...
‫یون رو گریان توی دستشویی پیدا کرد. ‫داشت گریه می‌کرد...
‫و خراش کوچکی روی صورتش داشت.
‫اولش نمی‌گفت که چی شده، ‫صرفا گفت...
‫آرماند یه کاری باهاش کرده.
‫یون با شما دو تا حرف زده. ‫با سارا و آندرس.
‫اون‌ها اومدن پیش ما و خواستن ‫ که این موضوع رو...
‫با جدیت مثل انحراف احتمالی بررسی کنیم. ‫یعنی...
‫به نظر اون‌ها، که از دید ما هم جدی هست...
‫موضوع انحراف جنسی هستش.
‫چنین چیزی بین کودکان پیش میاد.
‫ولی به نظر ما کار درست اینه که جمع بشیم ‫ و در موردش با هم حرف بزنیم.
‫متوجه‌ام که حرفمون بی‌رحمانه‌ست و نمی‌شه ‫همین‌طوریش روش برچسب خاصی زد.
‫ولی مدرسه این رفتار رو ناشایست می‌دونه.
‫واسه همین جمع شدیم که در موردش حرف بزنیم.
‫بدون این‌که وارد جزئیات بشیم...
‫دقیقا چه اتفاقی رخ داده؟
‫بهش بگو.
‫خیلی‌خب.
‫آرماند و یون داشتن توی حیاط ‫ مدرسه بازی می‌کردن.
‫یون می‌خواست با پیتر بازی کنه. ‫همین آرماند رو ناراحت کرد.
‫به یون گفت که یه چیزی داره که می‌خواد ‫ توی دستشویی پسرانه به یون نشون بده...
‫ولی آرماند چیزی نداشت که به یون نشون بده.
‫یون گفت که ترجیح می‌ده با پیتر بازی کنه. ‫توافق کرده بودن که با هم بازی کنن.
‫یون سعی کرد که بره ولی آرماند که قوی‌تره ‫جلوش رو گرفت و ولش نکرد.
‫یون فریاد زد و کمک خواست. آرماند چسبوندش ‫به زمین و بهش چنگ زد و کتکش زد.
‫بهش گفت که اگه یون ساکت نباشه...
‫از باسن بهش دخول می‌کنه.
‫گویا آرماند، یون رو مجبور کرده که به ‫سوراخ‌های بدنش نگاه کنه.
‫بعد آرماند رفته و کارکنی از مدرسه یون رو ‫گریه‌کنان در دستشویی پیدا کرده...
‫که صورتش زخمی بوده و شلوار پاش نبوده.
‫این‌طور بود که ما...
‫از این حادثه باخبر شدیم.
‫اول بذارید بگم که شنیدن ‫ چنین چیزی راحت نیست.
‫و مشخصا درک می‌کنم که شنیدنش...
‫از خود یون هم راحت نیست.
‫ولی... مجبورم هم که بگم...
‫به نظرم مدرسه باید قبل این‌که ‫ هم رو ببینیم به من اطلاع می‌داد.
‫که بتونم صحبتی با آرماند داشته باشم...
‫و داستان رو از سمت اون بشنوم...
‫که بتونیم تمامی حقایق رو داشته باشیم.
‫حتی در بدبینانه‌ترین افکارم هم...
‫تصور نمی‌کنم که چنین کاری کرده باشه.
‫اصلا از کجا ممکنه چنین چیزی ‫ به ذهنش رسیده باشه؟
‫خب متوجه حرفتون هستم...
‫و در دفاع از خودم، ‫یا بهتره بگم از طرف مدرسه...
‫باید بگم که گفتیم بهتره که این ‫مسئله رو رو در رو بیان کنیم...
‫و همه هم حاضر باشن. ‫چون خیلی جدیه...
‫یا بهتره که بگم خیلی اتفاق دردسرسازیه.
‫از نظر من کاملا جدیه.
‫آره ولی...
‫اثبات کردنش هم سخته.
‫واسه همین خواسته‌ی ما اینه که جای اتهام ‫زدن به دیگری، درموردش حرف بزنیم.
‫پیشنهاد ما بود که هم رو ببینیم و حرف بزنیم.
‫- گفتیم منصفانه‌اش همینه. ‫- درسته.
‫ولی...
‫ولی در مورد این قضیه...
‫چیزی به نظر شما عجیب نیست؟
‫یعنی واقعا الان پذیرفتیم که ‫یه شش ساله به همکلاسیش تجاوز کرده؟
‫یعنی چطور...
‫چطور شد که یون چنین چیزی ‫ رو واسه شما تعریف کرد؟
‫با چه کلماتی بیانش کرد؟ ‫طوری که شما می‌گید...
‫یه شش ساله با کلمات «از کون»، ‫ «از دهن» و «گاییدن» که آشنا نیست.
‫حتی فرق بین دختر و پسر رو نمی‌دونه.
‫خیلی از شش‌ ساله‌ها فعل «گاییدن» رو بلدن.
‫گوش کن، یون اومد خونه.
‫ترسیده بود. حالت تهوع داشت.
‫- همه‌جای بدنش کبودی داشت... ‫- کبودی هم داشت؟
‫این رو من نشنیده بودم.
‫- تو هم دیدیشون آندرس؟ ‫- آره.
‫گمونم داشت. درسته.
‫خیلی‌خب، زنگ می‌زنم به آرماند.
‫خب گمونم بهتره یکم بهش وقت بدیم.
‫بیا.
‫آرماند نبوده.
‫- شوخی می‌کنی؟ ‫- نه.
‫آرماند می‌گه نکرده. یون دروغ می‌گه.
‫به نظرم کار درستی نیست که ‫ به یون تهمت دروغ‌گویی بزنیم.
‫چرا؟ آرماند می‌گه یون دروغ می‌گه. ‫شما که با آرماند حرف نزدین.
‫حرف زدن الیزابت.
‫ببین، من واقعا یون رو دوست دارم.
‫و خیلی مهربون...
‫کنجکاو...
‫و خلاقه.
‫و بله...
‫ممکنه یکم گیج شده باشه.
‫و کاملا مطمئنید که کار آرماند بوده؟
‫بله، واقعا سونا.
‫آره. مطمئنیم. صد درصد مطمئنیم.
‫می‌دونی چرا؟ چون یون بهمون گفت. ‫شما و همکارتون گفتید.
‫- و چون حرفش رو باور کردید. ‫- اون هیچ‌وقت در این موارد دروغ نگفته.
‫به نظرم شرم‌آوره که مدرسه ‫این موضوع رو جدی نمی‌گیره.
‫آرماند بچه‌ی آرومی نیست.
‫و یه چیز دیگه... ‫یون می‌گه وقتی میاد خونه‌ی شما...
‫توی خونه لخت راه می‌ری و دائما بغلش می‌کنی.
‫- چی؟ این دیگه چه حرفیه؟ ‫- بیایید با حقایق پیش بریم.
‫پسر ما ممکنه تحت آسیب روحی ‫و جسمی قرار گرفته باشه...
‫ولی از چیزی مطمئن نیستیم. ‫شما دارید حرف یه بچه رو بهانه می‌کنید...
‫که اتهامات غیرقابل قبولی بزنید. ‫ما از چیزی مطمئن نیستیم!
‫شهادت یه کودک واسه بیست سال ‫ زندانی کردن یه آدم بزرگ کافیه.
‫ثابت کردنش سخته. شما دائما ‫اتهامات جدید دارید.
‫ما چطور درکش کنیم؟ منطقی نیست. ‫شما از برهنگی حرف می‌زنین.
‫- این پیشرفتی حاصل نمی‌کنه. ‫- کاملا غیرمنطقیه.
‫- یعنی من لخت دور می‌زنم؟ ‫- گمونم ما... الیزابت؟
‫گمونم بهتره یه استراحت کوتاهی ‫ داشته باشیم که آروم بشیم. من باید...
‫باید بهتون یادآوری کنم که باید...
‫بخاطر آرماند و یون این مشکل رو حل کنیم. ‫بخاطر هر دوشون.
‫الیزابت؟
‫نمی‌دونم.
‫بقیه کجان؟ مدیر، پرستار و بازرس مدرسه.
‫اشکالی نداره. بیایید خارج ‫ از تناسب حرف نزنیم.
‫خیلی‌خب...
‫پنج دقیقه استراحت کنیم.
‫سونا؟ سونا می‌شه که...
‫یه لحظه صبر کنی.
‫باید از مدرسه بخوام که مسئله رو جدی ‫ پیگیری کنن.
‫جدی پیگیری می‌کنیم سارا. ‫ واقعا قول می‌دم.
‫ظاهرا الیزابت نمی‌تونه این موضوع رو بپذیره.
‫به نظرم با توجه به شرایط فعلی ‫ باید نسبت بهش درک داشته باشیم.
‫ولی به نظرم درست نیست که بشینیم و ‫بذاریم که اتفاقاتی که رخ دادن رو انکار کنه.
‫شاید می‌شد یه جور دیگه پیش رفت. ‫یا یه نفر دیگه حضور داشت...
‫که تاکید می‌کرد که درک این موضوع چقدر مهمه.
‫- آره، هم... ‫- درسته.
‫آره.
‫- چطور پیش می‌ره؟ ‫- خب چیزه...
‫خیلی خوب پیش نمی‌ره.
‫نه؟
‫خب سخته. ولی گمونم داریم ‫پیشرفت می‌کنیم.
‫آره.
‫- می‌شه یه لحظه تنها با سونا حرف بزنم؟ ‫- کاملا.
‫ولی باید چیزی که بهش گفتم رو تکرار کنم. ‫امیدوارم که مدرسه این موضوع رو جدی بگیره.
‫بله، طبیعتا.
‫هی، چیزی نمی‌شه. مخالفت دارن.
‫الیزابت نمی‌تونه اتفاقی که رخ داده رو ‫بپذیره. ولی قابل درکه.
‫حساسه. سارا و آندرس کمتر حرفی ‫واسه گفتن دارن...
‫- هیس! ‫- باید حرف بزنن و به حرف هم گوش کنن.
‫به اونجا هم می‌رسیم. ‫ مطمئنم از پسش برمیاییم.
‫اگه الان بیای شرایط تشدید می‌شه. ‫البته تنش هم وجود داره.
‫ولی من از پسش برمیام.
‫به نظرم بهتره بهت ملحق بشیم.
‫باشه.
‫سلام.
‫بیشتر شدین پس؟
‫- صندلی‌ها جا‌به‌جا شدن. چرا؟ ‫- که نزدیک‌تر به هم بشینیم.
‫- فکر خوبیه. ‫- لطفا بشین الیزابت.
‫باشه، الان می‌شینم.
‫بیا.
‫حالا حاضریم. همه‌ی ما.
‫اول باید از جانب مدرسه عذرخواهی کنم ‫ که از اولش...
‫من و آجسا حضور نداشتیم.
‫سونا یکی از بهترین آموزگارهای جوان ماست ‫و بهش اطمینان کامل داریم.
‫و ما...
‫ولی الان همه اینجاییم و همه می‌تونیم ‫همکاری کنیم.
‫بله؟ موافقید؟
‫بذارید ببینیم...
‫خیلی‌خب، بریم سر اصل مطلب.
‫مدرسه قبلا هم بخاطر چندین بار بخاطر ‫سهل‌انگاری رفتاری با بچه‌ها...
‫با آرماند صحبت داشته.
‫ولی موضوع جدی‌ای نبوده که بخواد بررسی بشه.
‫شاید بهتر بود که انتظار چنین ‫ چیزی رو می‌داشتیم.
‫ولی اتفاقات گذشته انقدر جدی نبودن.
‫ولی... متوجه نمی‌شم.
‫این اتهامات براساس حوادث گذشته زده شدن؟
‫نه، این اتهامات و حوادث براساس چیزی ساخته ‫شدن که امیدوارم سونا در موردش حرف زده باشه.
‫- بله. هر چی می‌دونم رو بهشون گفتم. ‫- گفتم بهتره که بهتون بگیم.
‫در مورد این که آرماند بوده یا نه ‫عدم قطعیتی وجود داره.
‫به نظرم حقایق به همین اشاره می‌کنن.
‫چون آرماند با بقیه دانش‌آموزها ‫ بدرفتاری داشته؟ متوجه نمی‌شم.
‫البته این ربطی به حادثه نداشته.
‫نه، این انتقاد به خودی از جانب ما بود. ‫باید زودتر با آرماند صحبت می‌کردیم.
‫خیلی‌خب پس...
‫کلی کار کرده که به من نگفتید؟
‫خیلی نه ولی یه سری کار کرده. ‫واسه همین از خودمون انتقاد کردیم.
‫یعنی همه می‌دونن که ‫ به عنوان مثال یون...
‫گاهی‌اوقات کنار آرماند ‫ احساس کرده راحت نیست.
‫- این واسه من جدیده. ‫- نیست.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫پس هر باری که یون اومده خونه‌ی ما، ‫هر باری...
‫تا دیروقت کار کردین و گذاشتم ‫یون بیاد خونه‌ی ما...
‫واسش شام درست کردم و ‫توی تکالیفش بهش کمک کردم...
‫اومده بوده جایی که واسش غیرقابل تحمل بوده؟ ‫یعنی...
‫در مورد مادر بودن من حرف زیاد می‌شه زد، ‫ولی اون‌ها بچه‌شون رو فرستادن توی دل ترسش.
‫- لزومی نداره انقدر شدید بگی. ‫- پسر فعال و اجتماعی‌ایه.
‫و بله. مثل هر پسر دیگه‌ای ‫توی اون سن هیجان داره.
‫مگه دکتر بازی کردن چه مشکلی داره؟
‫خب به نظر ما دکتر بازی کردن مال مهدکودکه.
‫- خیلی‌خب شاید. ‫- و یون و آرماند اکثرا با هم...
‫بدون مشکلی بازی می‌کنن. ‫و این چیز خوبیه.
‫- ممنون سونا. ‫- با اون شرایطی هم پیش اومده.
‫شرایط؟ شما دائما داستان رو عوض می‌کنید.
‫واقعا خجالت‌آوره که قبلا بهم خبر ندادید.
‫چرا فقط به حرف اون‌ها گوش می‌کنیم؟
‫در شش ماه گذشته یون حدودا ‫ چهل باری اومده‌ خونه‌ی ما.
‫یه چیزی اینجا مشکل داره. ‫انگار که...
‫شما پیشاپیش من و آرماند رو قضاوت کردید.
‫و من... راستش اصلا نمی‌فهمم ‫ داریم اینجا چیکار می‌کنیم.
‫این چه وضعیه؟
‫اون هم با بچه‌های کوچیک؟ ‫اون صرفا یه بچه‌ست!
‫این...
‫وای.
‫- وای. حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫الان تمام می‌شه. توی جیبم دستمال دارم.
‫متوجه حرفت هستیم الیزابت.
‫بذار ببینم...
‫- یعنی ادامه بدید. ‫- ولی...
‫وای. ای‌وای. ببخشید.
‫ادامه بدید. زودی تموم می‌شه.
‫لطفا ادامه بدید.
‫- بیا. تمومه. ‫- خیلی‌خب.
‫واسه همین قصد داریم برنامه عملی‌ای بریزیم ‫ که واسه همه رضایت‌بخش باشه.
‫آجسا، می‌شه که...
‫چون موضوع دو بچه‌ست که همسن هستن...
‫همچنین موضوع جلوگیری هم هست که دیگه رخ نده.
‫هدف این جلسه صحبته که ما هم ‫الان داریم همین‌کار رو می‌کنیم.
‫ولی همچنین باید به خاطر داشته باشیم ‫که موضوع جدیه.
‫اگه این اطلاعات درست باشن...
‫باید ترتیبات خاصی انجام بدیم.
‫ولی وقتی بچه‌ها کم‌سن باشن ‫ مشکلات بیشتری به وجود میاد...
‫و اثبات وقایع هم سخت‌تر می‌شن.
‫ببخشید.
‫گمونم... متاسفانه باید برم دستشویی.
‫- کمک می‌خوای؟ ‫- نه لطفا ادامه بدید.
‫- گمونم بهتره اینجا باشی. ‫- می‌دونم ولی...
‫می‌بینی که وضعیتم چطوریه.
‫یعنی الیزابت بازیگره.
‫کمابیش شغلش همینه که خودش رو جالب جلوه بده.
‫زندگیش رو داستان جلوه بده.
‫دور و بر خودش داستان درست کنه.
‫هر کاری کنه که توجه جلب کنه.
‫صرفا باید بگم...
‫یارله متوجه حرفت هست.
‫درسته؟
‫در موردش اخباری وجود داشته.
‫صرفا حرفم اینه که نباید ساده‌لوح بود.
‫و باید گذشته‌اش رو یادمون باشه.
‫مطمئنم که درک می‌کنید که من صرفا ‫می‌تونم در مورد شرایط فعلی حرف بزنم.
‫آرماند مرتبا آلتش رو توی مهدکودک ‫ به بقیه دانش‌آموزها نشون می‌داد.
‫ببخشید. من باید برم دستشویی.
‫امیدوارم وقتی برگشتم بتونیم ادامه بدیم.
‫آره.
‫باید بخاطر آجسا عذرخواهی بکنم. ‫متاسفانه از کنترل من خارجه.
‫آره.
‫- سخته. ‫- آره، سخته.
‫مشخصا.
‫سارا و الیزابت حیف شدن. ‫قبلا خیلی دوست‌های خوبی بودن.
‫آره ولی به نظر من الان هم خوب کنار میان.
‫بعد اتفاقی که واسه توماس افتاد؟
‫- حادثه‌ی... تراژدیکی بود. ‫- در هر صورت...
‫همه‌چیز نابود شد.
‫سارا نیتش پاکه. می‌خواد که که الیزابت ‫کمک کنه. همین‌طور هم به آرماند.
‫هر چی باشه برادرزادشه. ‫برادرزاده‌ی من هم هست.
‫ولی آرماند احتمالا نامتعارف بزرگ شده.
‫یا هم تظاهر می‌کنه. ‫مطمئن نیتسم.
‫- حدس زدنش وظیفه من نیست. ‫- نه، حدس و گمان نیست، فقط...
‫- ما همه متفاوتیم، مگه نه؟ ‫- واقعا؟
‫بعد اون اتفاق به الیزابت خیلی سخت گذشت.
‫که تنها باشه و... می‌دونی دیگه.
‫طوری که حرفه کاریش یهویی نابود شد.
‫فکر نکنم که این تزلزل و بی‌اطمینانی ‫حین آسیب‌پذیری واسه آدم خوب باشه.
‫- همون‌طور که گفتم تصمیمش با من نیست. ‫- نه، ولی منطقیه.
‫با صرف نظر از این، نگرانی اصلی ‫من اینه که این اتفاق دیگه رخ نده.
‫که یه پسر قوی پیدا نشه که ‫ خودش رو به دیگران تحمیل کنه.
‫فهمیدم.
‫خیلی‌خب.
‫خوبه.
‫مرتیکه‌ی کسکش.
‫- نمی‌خواستم مزاحمت بشم. ‫- نه، اومدم یکم آروم بشم.
‫انرژی می‌ده به آدم.
‫- هی، بهتره برگردیم. ‫- آره.
‫وای چقدر گرمه.
‫یادمه چند سال پیش یه کتاب توی مدرسه خوندم.
‫یکی از شخصیت‌هاش بخاطر ‫ سرطان‌خون خون‌دماغ می‌شد.
‫- سرطان‌خون؟ ‫- وای، حالا منظورم نیست که تو هم داری.
‫کتاب مسخره‌ای بود.
‫ولی شاید بهتر باشه بری دکتر که مطمئن بشی.
‫- حتما. ‫- به نظرت چی شده؟
‫من از کجا بدونم؟ ‫گاهی اوقات خون‌دماغ شدن طبیعیه دیگه.
‫- نه یعنی به نظرت آرماند این کار رو کرده؟ ‫- اون قضیه؟ نمی‌دونم راستش.
‫طرز برخورد الیزابت با این موضوع ‫واقعا آدم رو تحت‌تاثیر قرار می‌ده.
‫زمان‌بندیش از دست ما خارج بوده.
‫باعث می‌شه که جشن پایان ‫سال بچه‌ها نادیده گرفته بشه.
‫ولی با این وجود معتقدیم که باید ‫با این مسئله برخورد جدی داشته باشیم.
‫ما توی این مدرسه هدفمون ارتقای ‫ سلامتی و لذت و آموزش...
‫و خلق محیطی امن واسه همه کودکانه.
‫همون‌طور که گفتیم قصد داریم ترتیبی بدیم ‫ که چنین اتفاقی دیگه رخ نده.
‫خوشبختانه واسه این برنامه داریم.
‫- آجسا؟ ‫- بله.
‫ما قصد نداریم که آرماند رو مقصد بدونیم.
‫وقتی چنین اتفاقاتی رخ می‌ده ‫معمولا در اثر چیز دیگه‌ایه.
‫ممکنه بخاطر استرس یا اضطراب و خشم باشه.
‫پس کاری که می‌خوایم بکنیم ‫ شامل هر دو پسر می‌شه.
‫بعدتر می‌خوایم با هر دوی شما حرف بزنیم ‫و پیشنهادات فردی شما رو بشنویم.
‫در مجموع می‌خوام بگم که ممکنه ‫عقلانی باشه...
‫که آدم روتینی که در خونه ‫ داره رو مرور کنه...
‫و این که چقدر بهتره که آدم کودکان ‫ رو درگیر مشکل بزرگسالان نکنه.
‫- بله. درسته. ‫- ولی الان و از آینده...
‫به نظر ما عقلانیه که...
‫یون و آرماند رو از هم جدا کنیم.
‫همین الانش هم یه دستیار توی کلاس ‫ واسه این داریم، شخصی که...
‫حواسش بهشون هست، دنبالشون تا ‫دستشویی و رختکن می‌ره.
‫ببخشید. ببخشید.
‫ببخشید.
‫درسته، دلایل زیادی ممکنه منجر ‫به این رفتار در کودکان بشه.
‫ما اصلا و ابدا...
‫اگه می‌شه جلوی خودتون رو بگیرید که کارمون ‫ تموم بشه که همه بتونن برن خونه.
‫- حتما. ‫- خوبه.
‫ولی ممکنه فکر خوبی باشه ‫ که از کلاس بپرسیم...
‫که به جای دعوا کردن چیکار کنیم.
‫راستش این اصلا خنده‌دار نیست.
‫- به نظر خوب میاد. ‫- سوال اینه که کافیه یا نه.
‫و چه بازه زمانی مدنظرتون هستش؟
‫ببخشید.
‫- دوباره داره تکرارش می‌کنه. ‫- بس کن.
‫- خوبی الیزابت؟ ‫- آره خوبم.
‫خوبم. خوبم.
‫خواهشا بس کن الیزابت.
‫بس کن.
‫کافیه.
‫خیلی‌خب سارا. اول در مورد یون حرف بزنیم؟ ‫قبل این‌که بریم سراغ...
‫ولی این‌ها... این‌ها...
‫این‌ها...
‫این‌ها صرفا...
‫این‌ها...
‫اقدامات عمومیه.
‫دوست دارم بدونم اقدامات شخصی چطوره.
‫خیلی‌خب الیزابت...
‫بس کن الیزابت. بس کن!
‫بسه.
‫باشه.
‫خنده دار نیست الیزابت.
‫بهم نگاه نکن. بهم نگاه نکن!
‫- واقعا خنده دار نیست. ‫- نه ولی...
‫ولی بعدش ما... ‫بعدش ما مجبوریم...
‫بعدش مجبوریم لیست رو مرور کنیم.
‫باید لیست اقدامات رو مرور کنیم.
‫- چند اقدام شخصی... ‫- حتما.
‫چند اقدام شخصی هستش؟ ‫من باید چیکار کنم؟
‫می‌تونم فهرستی بهتون بدم.
‫- هی... ‫- نکن!
‫درسته.
‫شاید بهتر باشه فعلا بی‌خیال بشیم.
‫دوباره.
‫دوباره؟
‫- دوباره داره تکرارش می‌کنه. ‫- چی؟
‫همون کار رو.
‫عمدی نیست.
‫چرا هست.
‫سونا؟
‫سلام.
‫خوبی؟
‫آره. فقط یه جلسه داریم.
‫- الان؟ ‫- آره یا...
‫الان مدتی هست که شروع شده. ‫یارله و آجسا هم هستن.
‫خوبی؟
‫چه خبر؟
‫خب هیچی. فقط روز سختی بوده دیگه.
‫خیلی‌خب.
‫بابت کل این قضیه جشن پایان ترم پشیمونم.
‫قرار بود ساده و راحت باشه، ‫ولی یه سری والدین بهشون برخورده...
‫چون توی کلاس‌ها انیمیشن فروزن گذاشته ‫بودم که سرپرستی والدین حینش پیشنهاد می‌شه.
‫دوباره آرمانده.
‫جلسه الان و...
‫الیزابت...
‫کنترلش رو از دست داده.
‫الو؟
‫فقط یکم ناراحتم.
‫موضوع بزرگی نیست.
‫فقط می‌خواستم صدات رو بشنوم.
‫خیلی‌خب.
‫خوبی؟
‫آره.
‫صرفا خوبم.
‫- تو خوبی؟ ‫- آره.
‫خوبه.
‫- سلام! ‫- اومدی؟
‫آره، سلام.
‫- آرماند چطوره؟ ‫- خوبه.
‫سلام!
‫- چهارشنبه‌ها. بعدی تویی. ‫- باشه.
‫حقیقت داره؟ چه محشر؟
‫می‌شه یه سوالی ازت بپرسم؟
‫ولی به کسی نگو.
‫حتما. چیه؟
‫- قول می‌دی؟ ‫- آره.
‫می‌ترسم.
‫می‌ترسم که آرماند چیزی دیده باشه.
‫چی دیده باشه؟
‫یه بار...
‫که توماس...
‫می‌دونی؟
‫خیلی عصبانی بود.
‫گمونم آرماند بیدار بود.
‫جلوی در دیدمش.
‫توماس همین‌طور من رو کتک می‌زد.
‫این‌‌طوری بوده؟
‫نه.
‫یا هم آره. یه چنین چیزی بود.
‫این کار رو کرد؟ آلتش رو توی باسن ‫ یون فرو کرد؟
‫نه، فکر نمی‌کنم. ولی...
‫شلوار یون پاش نبود، من از کجا بدونم؟
‫فیضل، هی. این...
‫این، چیز. اشتباه بیان شده.
‫نمی‌دونیم قضیه چقدر جدیه، خب؟
‫یه سری می‌گن جدیه و یه سری می‌گن نیست.
‫و بعد بحث کلمات استفاده‌شده میاد. ‫به عنوان مثال «از کون».
‫بچه که از چنین کلماتی ‫استفاده نمی‌کنه، مگه نه؟
‫پس قطعا این‌طوری رخ نداده.
‫یا تقریبا مطمئنیم.
‫بقیه والدین هم دارن میان.
‫فقط اومدم این برگه‌ها رو ببرم. ‫یه لحظه زمان لازمه که آماده بشم.
‫فیضل چیزی نگو. ‫این باید بین خودمون بمونه.
‫صرفا یه نفر رو می‌خواستم که باهاش حرف بزنم. ‫خسته شده بودم و اغراق هم کردم.
‫شاید بهتر باشه آرماند رو ببرن جایی که ‫می‌تونن به این مسائل رسیدگی کنن.
‫آخه خیلی زشت به نظر میاد.
‫چیزی نگو.
‫وای... وای!
‫ای وای!
‫خب، خب.
‫حداقل زنگ خطر رو درست کردن.
‫خب روز سختی بوده.
‫بهتر نیست تمومش کنیم؟
‫فقط یه دختر بچه بودی.
‫فکر کنم تازه اومده بودین اینجا.
‫این هم توماسه.
‫و اون هم منم.
‫توماس پسر خوبی بود.
‫رابطه خیلی وحشتناکی داشتن.
‫- کی؟ ‫- توماس و الیزابت.
‫خب زندگی کنار هم می‌تونه سخت باشه.
‫می‌بینی که حالش خوش نیست.
‫هیچی تقصیر اون نیست.
‫گمونم مشکلات خودش رو داشته باشه.
‫مشکلات؟
‫اسمش رو می‌ذاری مشکلات؟
‫اصلا خبر ندارم.
‫الان باید در مورد همه‌چیز صبر داشته باشیم.
‫آره، نمی‌تونیم چیزی بگیم و کاری کنیم. نه؟
‫صبر کردن با بی‌مسئولیتی فرق داره.
‫- موافقی؟ ‫- آره، حتما. حتما. ولی...
‫الیزابت دائما اصلا نبود. ‫مشغول سفر و خوش‌گذرونی بود.
‫کلی آدم ناجور می‌دید. می‌بردشون خونه.
‫پولش رو هدر می‌داد. ‫تو بودی تحمل می‌کردی؟
‫کسی چه می‌دونه قبلا چه اتفاقی رخ داده؟
‫توماس اونجا بود، در کنار خانواده. ‫در کنار آرماند. البته ما هم بودیم.
‫بعد دیگه توماس به خودش فکر نکرد، ‫به نیازهای خودش فکر نکرد.
‫و بعد...
‫حاصلش دیگه اجتناب‌ناپذیر شده بود.
‫دیگه رمقی براش نمونده بود.
‫حادثه؟ حتما.
‫- چی داری می‌گی؟ ‫- الیزابت دائما دروغ می‌گه. دست خودش نیست.
‫ولی نمی‌تونیم اجازه بدیم که ‫ سرنوشت آرماند مثل برادرم بشه.
‫اگه همه اتفاقاتی که دور و بر آرماند ‫رخ می‌ده رو نادیده بگیرن چه بلایی سرش میاد؟
‫اگه این خبر پخش بشه واسه همه بد می‌شه.
‫و حرفم این نیست که می‌خوام که ‫عواقب غیرمنصفانه‌ای...
‫واسه الیزابت داشته باشه. ‫من درکش می‌کنم.
‫خودم بودم یا بهتره بگم ما بودیم که خواستیم ‫ بهش یه شانس دوباره بدیم.
‫خواستیم حرف بزنیم. ولی رفتارش...
‫دیگه چی می‌خواید ببینید؟
‫آجسا... سونا...
‫آجسا...
‫کجا...
‫هستید؟
‫سارا و بقیه در مورد چی حرف می‌زنن؟
‫سارا و الیزابت و... ‫در مورد چی حرف می‌زنن؟
‫هم...
‫خب الان یه جلسه دارن.
‫چون بین پسرها اتفاقاتی رخ داده. ‫بین یون و آرماند.
‫اوه.
‫واسه همین...
‫چی شده؟
‫- چی شده؟ ‫- آره. قضیه جدیه؟
‫هم...
‫- تصادفی نبوده. ‫- چی نبوده؟
‫توماس. تصادفی نبوده.
‫خودکشی بوده.
‫باید می‌فهمیدم. چرا نفهمیدم؟ ‫هیچی رو نفهمیدم.
‫آرماند بیچاره.
‫ولی این چه ربطی به مسئله داره؟
‫باید منطقی باشیم سونا.
‫پس باید اماره اتفاقی رو درنظر بگیریم.
‫شاید این کار آرماند یه درخواست کمک بوده؟
‫باید قبل تشدید شدن ماجرا جلوش رو بگیریم.
‫- آهان تویی. ‫- خوبی؟
‫آره.
‫ببخشید که گریه کردم. چقدر زشت شد.
‫این‌ها حدس و گمانه. ‫وظیفه ما این نیست که حدس و گمان بزنیم.
‫ساده‌لوح نباش سونا.
‫می‌دونم که از الیزابت خوشت میاد، ‫ولی موضوع سلامت کودکانه.
‫از الیزابت خوشم نمیاد.
‫و در مورد سلامت کودکان هم بگم ‫ که ما از حقایق مطلع نیستیم.
‫حق با آجساست. ‫شاید مجبور باشیم به پلیس خبر بدیم.
‫نمی‌تونیم همین‌طوری اقدامات ‫ رو به تاخیر بندازیم.
‫چرا این‌طوری نگاهم می‌کنی؟
‫سونا؟
‫هم...
‫نظرت در مورد این چیه؟
‫یه حسی بهم می‌گه...
‫من...
‫یهویی بگو. یعنی...
‫در هر صورت مشکلی نداره.
‫من...
‫حرفت رو باور می‌کنم.
‫ببخشید.
‫واسه چی عذرخواهی می‌کنی؟
‫باید برگردیم.
‫اونجا می‌بینمت الیزابت.
‫صبر کن. نرو اونجا.
‫- باید وسایلمون رو بیارم. ‫- ما... الان نمی‌ریم خونه.
‫- باید با الیزابت حرف بزنن. ‫- با الیزابت؟ چرا؟
‫پیششون تنهاست؟
‫- زیاده‌روی نکردیم سارا؟ ‫- اینجا نه.
‫منظورت از زیاده‌روی چیه؟
‫موضوع مهمیه.
‫به یون فکر کن.
‫توی وضعیت ناجوریه.
‫پس به فکر اونی؟
‫- نه. ‫- باهاش حرف زدی؟
‫صرفا نمی‌فهمم چرا باید قضیه رو کشش بدیم؟
‫چی رو کشش بدیم؟
‫هدف من کمک به یونه.
‫همین‌طور هم سعی می‌کنم به آرماند کمک کنم.
‫آره.
‫حالا قراره در موردش با حرف حرف بزنن.
‫الیزابت کمکی که لازم داره رو دریافت می‌کنه.
‫به آرماند و یون هم کمک می‌شه. ‫خوبه دیگه. همون‌طور که باید هم باشه.
‫نمی‌دونم چرا به اون فکر می‌کنی.
‫- شاید بهتر باشه بی‌خیالش بشیم؟ ‫- موضوع یونه.
‫ولی تو داری به اون فکر می‌کنی.
‫هی؟
‫چیه؟
‫این...
‫چیه؟
‫بگو چی شده.
‫چیکار می‌کنی؟
‫منظورت چیه؟
‫وقتی از یون پرسیدم چی شده این کار رو کرد.
‫خب؟
‫- و همین. ‫- هان؟
‫فقط همین کار رو کرد.
‫چی داری می‌گی؟
‫حقیقت نداره.
‫آخه اصلا چیزی نیست که بهم گفتی، ‫اصلا چیزی نیست که یون بهم گفت.
‫تو توضیح دادی که چه اتفاقی رخ داد!
‫- هر چیزی که یون گفت رو تکرار کردی! ‫- می‌دونم چی گفتم.
‫- وحشت کردم. ‫- هی؟
‫یون با من خیلی کم حرف زد.
‫ولی وقتی با من حرف زد، واضح حرف زد
‫آرماند یون رو زده.
‫ولی این یه معنی دیگه داره.
‫ولی تو چطور از یون پرسیدی؟ ‫در مورد چیزی که بهت گفتم ازش پرسیدی؟
‫یا خودش به نحو خودش بیانش کرد؟
‫اونش مهم نیست.
‫باید کاملا باهات صادق باشم الیزابت.
‫باید تجربه‌ی یون رو جدی بگیریم.
‫چیزی که واقعا رخ داده اهمیتش کم‌تره.
‫چیزی که رخ داده اهمیت نداره؟
‫مشکل اصلی اون نیست.
‫حرف یارله اینه که هر کاری که ‫ یه کودک می‌کنه...
‫بیانی از چیزیه.
‫حتی وقتی دروغ می‌گن سعی می‌کنن ‫ که چیزی رو بهمون بگن.
‫از لحاظ تئوری بعد از رخ داد این حادثه...
‫لازم بود که ما سازمان سلامت کودکان ‫ و پلیس رو باخبر کنیم.
‫ما میل نداریم که پای...
‫قطعا میل نداریم که پای پلیس ‫رو وسط بکشیم ولی...
‫الان وظیفه قانونی داریم ‫که این کار رو بکنیم.
‫الیزابت عزیز، چطور کمکت کنیم؟
‫خب هوم...
‫واقعا مطمئن نیستم چیه.
‫نمی‌دونستم که...
‫که انقدر فوریه، ‫که...
‫اصلا خبر نداشتم. پلیس، ‫سازمان سلامت کودکان...
‫یعنی صرفا بازی‌ایه که از کنترل خارج شده.
‫حتما، ولی اگه در منزل مشکلاتی باشه...
‫یعنی آرماند...
‫حتما واسش سخت بوده که پدرش رو از دست بده، ‫تو و آرماند...
‫اصلا حتی نمی‌تونم تصور کنم. ‫دلیلی نداره که در این مورد مشکوک بشیم.
‫وظیفه ما تحقیق نیست.
‫و هدف ما اینه که این مسئله رو ‫ با هم حل کنیم.
‫و شاید هم اقداماتمون اشتباه بوده. ‫شاید هم نه.
‫ولی می‌خوام که بزرگی ماجرا رو درک کنید.
‫می‌خواید که من چی بگم؟
‫من تمام تلاشم رو کردم که شرایط ‫رو به خوبی ممکن...
‫واسه خودم و آرماند پیش ببرم.
‫درک می‌کنیم. نباید خودتون رو مقصر بدونین.
‫ولی پذیرفتن کمک دیگران که عیبی نداره.
‫ولی متوجه نمی‌شم.
‫متوجه نمی‌شم.
‫چرا باید پای سازمان سلامت کودکان بیاد وسط.
‫چون ما مشکلی نداریم. ‫من و آرماند مشکلی نداریم.
‫آره، ولی تعجبی نداره که اوضاعتون سخت بوده. ‫همه درکتون می‌کنن.
‫آره، شما دائما تکرار می‌کنین که ‫ به آرماند سخت گذشته.
‫در مورد توماس حرف می‌زنین. ‫متوجه منظورتون نمی‌شم.
‫ما که مشکلی نداریم.
‫آرماند مشکلی نداره. پس منظورتون چیه؟
‫منظوری نداره.
‫- منظورتون چیه؟ ‫- مشخصه دیگه.
‫جدا؟ مشخصه؟
‫منظورم اینه که وقتی کسی رو از دست می‌دی، ‫پدرت رو از دست می‌دی، سخته.
‫- واسه ما نیست. ‫- الیزابت...
‫- توماس... من توماس رو می‌شناختم. ‫- نه نمی‌شناختی.
‫من معلمش بودم و می‌شناختمش.
‫وقتی اون اتفاق رخ داد خیلی ناراحت شدم.
‫واقعا نمی‌تونستم باهاش کنار بیام.
‫کلی به تو و آرماند فکر کردم. ‫به خانوادتون.
‫به شیوه‌ی مرگش.
‫به...
‫به این‌که توماس چقدر درد کشید.
‫که چقدر واسه هردوتون سخت بود.
‫نمی‌دونستم.
‫متاسفم.
‫ولی در مورد پرونده چیز زیادی نمی‌دونیم.
‫فیضل چیز زیادی بهمون نگفته.
‫شاید یون و سارا صرفا خیالاتی شده باشن. ‫از کجا معلوم؟
‫حتما. ولی اگه تو بودی حاضر بودی بعدا ‫ بذاری دیوید با آرماند بازی کنه؟
‫- موضوع این نیست. ‫- موضوع دقیقا همینه.
‫موضوع بچه‌هامونه، مدرسشون.
‫بحث یه بچه شش ساله‌ست و داری قضاوتش می‌کنی.
‫آره، باید احتیاط کنیم...
‫اصلا متوجه هستی داری چی می‌گی؟
‫همین که می‌گی قضاوتش کردیم ‫ یعنی داری ما رو قضاوت می‌کنی.
‫داری می‌گی همه‌مون آرماند رو قضاوت کردیم.
‫دارم احتیاط می‌کنم.
‫و سوالم رو جواب ندادی. ‫ می‌ذاری دیوید با آرماند بازی کنه؟
‫موضوع دیوید نیست.
‫- این دفعه نیست. ‫- خیلی‌خب.
‫راستش فکر نمی‌کنم که آرماند راه بیفته و...
‫آلتش رو توی ملت فرو کنه.
‫وای. خیلی...
‫باید یادتون باشه که آرماند کل زندگیش ‫ رفتارش همین بوده.
‫بالاخره وقتش رسیده که بهش اشاره کنیم.
‫نمی‌شد جلوش رو گرفت.
‫تمامی اعمال عواقب خودشون رو دارن.
‫حتی اگه بهتون سخت گذشته باشه.
‫به کی نگذشته؟
‫حین مستی رانندگی نکرده. اصلا مشروب ‫نمی‌خورده. هزاران بار اونجا رانندگی کرده.
‫- یهویی از جاده منحرف شده. ‫- مهمه؟
‫پس چرا در موردش دروغ می‌گه؟
‫نمی‌تونه حقیقت رو بگه؟
‫وقتی یه نفر رو انقدر زجر بدی که ‫خودش رو بکشه اسمش چیه؟
‫بس کن.
‫تمام سعیش رو می‌کنه که ‫خودش رو قربانی جلوه بده.
‫همش مزخرفه.
‫شیوه زندگیش همینه.
‫نقش قربانی رو بازی کردن. ‫آسیب‌پذیر بودن.
‫چرا تنها کسی که متوجه‌اش می‌شه منم؟
‫هان؟
‫از کی رازهاش رو به تو می‌گفته؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- بدون یه خراشیدگی روی بدنش.
‫در مورد توماس کلی دروغ بهت می‌گه.
‫- که تو رو حشری کنه؟ ‫- آره.
‫تو عقده‌‌ی اون رو داری.
‫خیلی‌خب دیگه. بسه.
‫بس کن.
‫فقط دارم اذیتت می‌کنم.
‫می‌دونی دیگه آندرس؟
‫حالا بریم؟
‫بیا بریم. بقیه بهش رسیدگی می‌کنن.
‫چی شد که بدن یون کبود شد؟
‫خودت می‌دونی.
‫آره.
‫- ولی حرف تو این نبود. ‫- منظورت چیه؟
‫وقتی با سونا و الیزابت حرف زدی ‫یه چیز دیگه گفتی.
‫طوری جلوه دادی که انگار ‫ آرماند بدن یون رو کبود کرده.
‫اون کبودی‌ها قبل برخوردش ‫با آرماند روی بدنش بود.
‫حتما ولی اون...
‫یعنی اون بخاطر این بود که...
‫- یعنی می‌دونی که علتشون چی بود. ‫- نه.
‫تو می‌دونی. خودت اونجا بودی. ‫من چیزی نمی‌دونم.
‫منظورت از این حرف‌ها چیه؟
‫چرا در موردش دروغ گفتی؟
‫صرفا از دهنم در رفت.
‫گمون نکنم مهم بوده باشه.
‫خیلی‌خب.
‫- چی شد که بدن یون کبود شد؟ ‫- قرار نیست جواب بدم.
‫بگو ببینم، کل خانواده کوفتیتون ‫ همین‌طوری با خشونت رفتار می‌کنن؟
‫- آروم باش! ‫- به من نگو آروم باشم.
‫می‌خوای به چی برسی؟
‫چی می‌خوای؟
‫داریم چیکار می‌کنیم؟
‫چی شده؟
‫الیزابت؟
‫گوش کنین.
‫لعنتی.
‫سلام.
‫ببخشید.
‫یعنی... من باید از طرف مدرسه عذرخواهی کنم.
‫خوبه.
‫می‌دونی...
‫اگه به ما سطحی نگاه کنی...
‫هرج و مرج زیاده.
‫اگه عمیق کاوش کنی...
‫چیزی که پیدا می‌کنی هم خوب نیست.
‫ولی اگه درست به مقدار کافی بهمون نگاه کنی.
‫نه خیلی زیاد.
‫نه خیلی کم.
‫می‌بینی که حالمون خوبه.
‫خداحافظ.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.