..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫مجموعا سی تا جعبه شد؟
‫باشه، پس بابت هر جعبه ‫سه هزار ین می‌دم.
‫مجموعا نود هزار ین می‌شه.
‫شما قیمت اصلیش رو می‌دونی؟ ‫جعبه‌ای چهارصد هزار ینه.
‫جعبه‌ای ده هزار ین مقطوع می‌گیرم.
‫شوخیتون گرفته؟!
‫دستمزد مجمع و درخواست ثبت اختراع بوده. ‫تازه هزینه طراحی هم بوده.
‫همگی هزینه‌های هنگفتی داشتن.
‫توسعه محصول باید چند برابر ‫قیمت تمام شده باشه!
‫آقای تونویاما.
‫اگه بخواید این زباله‌ها رو جمع کنید ‫خرج بیشتری رو دستتون میفته.
‫آهای آقا.
‫این دستگاه‌های درمانی رو ‫چطور قیمت‌گذاری می‌کنی؟
‫نمی‌دونم. بستگی به بازار داره.
‫ولی همچنان می‌خوای ‫سی تا ازشون بخری؟
‫آره.
‫اگه فروش نره چی؟
‫اون‌موقع خودم هزینه جمع کردن ‫این زباله‌ها رو تقبل می‌کنم.
‫شما کلا از روی غریزه و هوس ‫تصمیم می‌گیرین؟
‫هیچ زحمتی نمی‌کشین؟
‫کارم همینه.
‫تا حالا فکر کردین که شاید ‫دارین اشتباه می‌کنین؟
‫ولش کن. طرف مریضه. ‫حرف حساب حالیش نمی‌شه.
‫آره. الکی خون خودتون رو کثیف نکنین.
‫قبول کردن یا نکردنش با خودتونه، ‫من نود هزار ین رو می‌ذارم آقای تونویاما.
‫[دستگاه درمانی معجزه‌آسا]
‫[قیمت: دویست هزار ین]
‫[نصف قیمت بازار!]
‫[یک مورد در سبد خرید]
‫[فروخته شد]
‫[یک مورد در سبد خرید]
‫[فروخته شد]
‫کل بار همین بود؟
‫آره، خدمت شما.
‫باشه، مرسی.
‫یوشی.
‫آقای تاکیموتو باهات کار داره.
‫در مورد جایگاه مدیریتت باهات کار داشتم.
‫نظرت چیه فعلا ناظر ‫بخش کارکنان جوان باشی؟
‫عملا مثل استاد و معلم ‫نیروی کار جوان می‌شی.
‫تصمیمش که با...
‫این حرف‌ها رو قبلا زدی.
‫با این‌حال من صلاح دیدم ‫که تو مدیر باشی.
‫شخصا خودم ضمانتت رو می‌کنم.
‫فکر کنم من رو اشتباه گرفتین.
‫بعید می‌دونم.
‫تو آدم مدبر و متعهدی هستی. ‫قطعا مدیر خوبی هم می‌شی.
‫اگه بخوام تو رو همچنان یه نیروی کار ‫معمولی نگه دارم، کار اشتباهی کردم.
‫یه نگاه به بخش ارشد ما بنداز.
‫همه‌شون مشتی پیرمرد ‫سالخورده و بی‌انگیزه هستن.
‫هیچ‌کدومشون نمی‌تونه دست راست من بشه.
‫من فقط ادعای خاصی ندارم. ‫واسه این به نظر میاد انگار متعهدم.
‫انقدر بهونه نیار دیگه.
‫دستمزدت رو بالا می‌برم.
‫گمون نکنم بتونم قبول کنم.
‫فکر نکن بار اضافه روی دوشته.
‫فعلا به عنوان رئیس بخش جوان شروع کن.
‫[بروزرسانی حساب جاری]
‫[رتبه فروش بازی‌های ویدیویی]
‫[تعداد: ده عدد]
‫[ثبت سفارش]
‫ریوسکه، کی اومدی؟
‫تازه رسیدم.
‫تو کی اومدی آکیکو؟
‫یه ساعت پیش بود. ‫فکر کنم بی‌هوش شدم.
‫برو استراحت کن. ‫شام رو بریم بیرون بخوریم.
‫باشه.
‫[تعداد: بیست عدد]
‫[ثبت سفارش]
‫گمونم دیگه خونه رو تمدید نکنم.
‫اجاره‌اش زیاده؟
‫آره.
‫بعدش کجا بمونی؟
‫پیش مامان و بابام دیگه. کجا بمونم؟
‫از این حرف‌ها نزن.
‫پس چیکار کنم؟
‫بیا پیش من.
‫اینجا که نمی‌شه. ‫جات رو تنگ می‌کنم.
‫تازه الان جادارتر شده.
‫این خونه خوب نیست.
‫کلی از وسایلم رو تو کمد چپوندم.
‫راست می‌گی.
‫اصلا شاید بهتر باشه ‫وسایل من هم بفروشی.
‫با قیمت خوب رد کن بره.
‫جدی که نگفتم. شوخی کردم.
‫[موجودی به اتمام رسید] ‫[زمان تمدید موجودی: نامشخص]
‫مزاحم کارت شدم؟ ‫نتونستی خرید و فروش کنی؟
‫نه، صرفا یه چیزی چشمم رو گرفته بود.
‫از دستم که نپرید.
‫به نظرم یکی رو استخدام کن ‫که مدام پای کامپیوتر باشه.
‫اگه پولش جور شد، می‌کنم.
‫اون‌موقع من هم می‌تونم ‫از کارم استعفا بدم؟
‫آره.
‫کلی چیز میز می‌خرم. ‫هر چی دلم بخواد، می‌گیرم.
‫معلومه.
‫گوتو رو از هنرستان فنی حرفه‌ای یادته؟
‫- همون که هم‌کلاسیت بود. ‫- آها، گوتو. آره، یادمه.
‫شنیدم بازداشت شده.
‫چون تو کار خرید و فروش غیرقانونی ‫بلیت کنسرت زده بود.
‫کارهای خطرناک این مدلی ‫هیچ‌وقت آخر و عاقبت ندارن.
‫اصلا ندارن.
‫باید واسه خرید صف بکشیم؟
‫تامین کالای این مدلی واسه جوون‌هاست.
‫یوشی.
‫اطلاعاتی نداری؟ ‫یه چیز که امیدوارکننده باشه.
‫نه، ندارم.
‫واقعا؟
‫اگه داشته که بهتون می‌گفتم.
‫من یه سری اطلاعات دارم ‫که شاید به کارمون بیاد.
‫ولی فعلا نمی‌تونم بهت بگم.
‫- کنجکاو شدی؟ ‫- آره.
‫فعلا دندون رو جیگر بذار.
‫اگه سود خوبی داشت ‫تو رو هم وارد کار می‌کنم.
‫- مشکلی نداری؟ ‫- نه.
‫تاس انداختی. نوبتت رو بازی کن.
‫باشه.
‫خب، کدوم رو حرکت بدم...
‫گندت بزنن، داری می‌بری که.
‫راست می‌گین‌ها.
‫پدرسوخته زرنگ.
‫داری استعفا می‌دی؟ از اینجا؟
‫خوب بهش فکر کردی؟
‫بله.
‫جریان چیه؟
‫دوست دارم حرفه‌های دیگه رو امتحان کنم.
‫حرفه‌های دیگه چیه؟ مثلا چی؟
‫خودم هم هنوز مطمئن نیستم.
‫یعنی که چه؟ ‫چرا حرف منطقی نمی‌زنی؟
‫متوجهم. واقعا عذر می‌خوام.
‫مطمئنی این تصمیمت از روی ‫شور و انگیزه کاذب جوانی نیست؟
‫صرفا چون یهو دلت خواسته ‫زندگیت از بقیه بهتر باشه.
‫این شور آدم رو به خطرهایی ‫وادار می‌کنه که نباید به جون بخره.
‫چون اگه موفق نشی، ‫دار و ندارت تو یه لحظه از دست می‌ره.
‫مطمئنی می‌خوای خطر کنی؟
‫آخه، چی بگم...
‫به نفعته نکنی. ‫تو که همچین آدمی نبودی.
‫ما تو تجارت، همکار و شرکایی داریم ‫که عین خودمون هستن.
‫هیچ‌کس تک و تنها نمی‌ره ‫زندگیش رو قمار کنه.
‫عقل سلیم حکم می‌کنه. ‫درسته جوانی، ولی قطعا می‌فهمی.
‫اگه فکر می‌کردم نمی‌فهمی ‫که انقدر بهت امیدوار نبودم.
‫توانایی‌های خودت رو دست کم نگیر.
‫تو جوان متعهد و انعطاف‌پذیری هستی.
‫خواهشا یه‌خرده به خودت امیدوار باش!
‫سلام، چه زود اومدی. ‫هنوز شام هم درست نکردم.
‫اشکال نداره. عجله نکن.
‫چی شد؟ شیفت شب قبول کردی؟
‫نه.
‫از کارخونه استعفا دادم.
‫سه سال تو این کار مونده بودم. ‫وقتش بود کنار بکشم.
‫حس می‌کنم اونجا دارم ‫وقتم رو به بطالت می‌گذرونم.
‫مسخره‌بازی در نیار. ‫صرفا زیاد از خودت کار کشیدی.
‫آکیکو، تو هم از کارت استعفا بده.
‫حتما تو هم خسته‌ای که همه‌اش... ‫از بالادستی دستور بشنوی.
‫عوض شدی ریوسکه.
‫برنامه دارم.
‫چه برنامه‌ای؟
‫برنامه خفن و باحال دارم.
‫اون‌وقت چیه؟
‫باهاش زندگیمون زیر و رو می‌شه.
‫می‌تونیم بیشتر پول خرج کنیم.
‫جدی؟
‫آره.
‫پس ببینم چه می‌کنی.
‫اون اطلاعاتی که بهت گفتم رو یادته؟ ‫دیگه مستقیم اقدام کردم.
‫حالا چی بود؟
‫یه وبسایت نوپای حراجی آنلاین بود.
‫برنامه‌نویس هم براش استخدام کردم.
‫از اون سایت‌های مشکوک نیست.
‫اگه بخوام چنین سایتی بزنم، ‫می‌خوام همه ازش استفاده کنن.
‫چه خفن.
‫خب یوشی.
‫تو هم بلند شو بیا.
‫با یه سرمایه‌گذاری متوسط، ‫سود تصاعدی تو جیبت می‌ره.
‫یک میلیون بذار.
‫اونقدر پول که ندارم.
‫پس پونصد هزار بذار.
‫نمی‌تونم.
‫کلا چقدر می‌تونی بذاری؟
‫همین یه فرصت رو داری‌ها. ‫ردش کنی دیگه رفته.
‫نمی‌شه که تا آخر عمر ‫دلال جنس و کالا باشیم.
‫صبح تا شب پای کامپیوتر بشینیم،
‫قیمت‌ها رو بررسی کنیم. ‫همه‌اش در جا بزنیم.
‫واقعا به این زندگی قناعت می‌کنی؟ ها؟
‫نظرت چیه؟
‫نمی‌دونم چی بگم. ‫اندازه شما که تجربه ندارم.
‫اون زمان که شروع به کار کردیم،
‫به خاطر این بود که تو می‌خواستی ‫پول مفت در بیاری.
‫یادمه.
‫الان زندگیت راحت شده؟
‫نه.
‫حتی ذره‌ای راحت‌تر نشده.
‫به زور پول در میاری.
‫ولی نمی‌تونیم ازش دست بکشیم.
‫چی شد که کارمون به اینجا کشید؟
‫نمی‌دونم.
‫این چه قیافه‌ایه به خودت گرفتی؟
‫یه جور نگاه نکن انگار ‫این زندگی در حدت نیست.
‫از قیافه‌ام این برداشت رو کردین؟
‫ولش کن بابا.
‫خودم تنها تو این کار می‌رم.
‫از فرصت تغییر دادن زندگیم نمی‌گذرم.
‫بعدا پشیمون نشی که فایده نداره.
‫با اتوبوس برمی‌گردم. مستقیم می‌بره.
‫این فرصتی که بهت گفتم، ‫همین فروشگاه حراج آنلاین،
‫اگه فکر کردی نظرت عوض می‌شه، ‫حتما روش فکر کن.
‫باشه.
‫اگه هیچ کاری نکنم، بیچاره می‌شم.
‫ریوسکه.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫داشتم سمت خونه تو می‌اومدم.
‫من هم دارم می‌رم خونه.
‫ایشون آقای مورائوکا ‫از هنرستان فنی و حرفه‌ای هستن.
‫مورائوکا هستم.
‫بنده هم فوجیتا هستم. ‫از آشناییتون خوش‌وقتم.
‫عه... خب...
‫- ایشون کیه؟ ‫- دوست‌دخترمه.
‫با هم زندگی می‌کنین؟
‫نه. یعنی، بعضی وقت‌ها.
‫می‌خوای باهاش ازدواج کنی؟
‫بله.
‫قصدش رو که دارم.
‫که اینطور.
‫فکر نمی‌کردم انقدر درک متعارفی ‫از خوشبختی داشته باشی.
‫ببخشید دیگه.
‫اون آقا کی بود؟
‫یکی از ارشدهای هنرستان بود. ‫اصلا لازم نبود معرفیش کنم.
‫خب؟ جدی گفتی؟
‫منظورت چیه؟
‫اینکه می‌خوام ازدواج کنیم؟ معلومه.
‫عجب.
‫معلومه که جدی گفتم.
‫زندگی جدید شروع می‌کنیم. ‫خیلی خوب می‌شه.
‫گفته بودم.
‫من که در هر صورت ‫می‌خواستم باهات زندگی کنم.
‫من هم همینطور. ‫این آپارتمان رو تحویل می‌دم.
‫بعدش کجا زندگی کنیم؟
‫خونه جدید پیدا کردم.
‫جاداره. ولی یه‌خرده دوره.
‫جدی؟ کجا می‌شه؟
‫- رو نقشه نشونت بدم؟ ‫- نشون بده، نشون بده.
‫بین این کوه‌ها، کنار رودخونه است.
‫حدودا... اجازه بده.
‫اینجا می‌شه.
‫خب، این هم خدمت شما.
‫ملک قشنگیه، نه؟
‫کمتر ملکی به این بزرگی ‫با اجاره هفتاد هزار ین پیدا می‌شه.
‫قطعا کم پیدا می‌شه. ‫باز هم دستتون درد نکنه.
‫می‌خواین اینجا کار کنین؟
‫بله.
‫کارتون چیه؟
‫دلالم.
‫جدی می‌فرمایید؟
‫بسیارخب، موفق و موید باشید.
‫ببین چه آشپزخونه خوشگلی داره!
‫آره واقعا، حال کردم.
‫انگار دارم خواب می‌بینم.
‫اصلا فکرش هم نمی‌کردم ‫تو زندگیم این لحظه رو ببینم.
‫الان دیگه رسما آشپز ما شدی.
‫می‌دونم. خوب بهتون می‌رسم.
‫این‌ها رو تو اتاق دوره بذارم؟
‫بله.
‫سانو، تو توی این روستا بزرگ شده بودی؟
‫آره.
‫هیچ‌وقت هم از اینجا نرفتی؟
‫نه، فقط بعد از راهنمایی ‫یه مدت توکیو زندگی کردم،
‫ولی اونقدر هوش و مهارت نداشتم، ‫واسه همین زیاد خوب پیش نرفت.
‫بعد برگشتی اینجا؟
‫بله.
‫ولی اینجا که کار خاصی برات پیدا نمی‌شه.
‫آره، از وقتی برگشتم اینجا بیکار شدم.
‫واسه همین خیلی ازتون ممنونم ‫که من رو استخدام کردین.
‫جدی؟
‫به‌هرحال روت حساب باز کردم.
‫[گورکن]
‫این «گورکن» یعنی چی؟
‫شناسه کاربریمه. ‫نباید از اسم خودم استفاده کنم.
‫ضمنا سانو، صفحه نمایش ‫برای آدم یه چیز شخصیه.
‫درسته. دیگه تکرار نمی‌شه.
‫می‌دونی این چیه؟
‫کیف دستی اصله؟
‫به ظاهرش میاد اصل باشه، نه؟
‫عه، مگه غیراصله؟
‫به نظر خودت چیه؟
‫فقط می‌شه حدس زد.
‫من هم نمی‌دونم اصله یا نه.
‫تو عکس دیده بودم. دونه‌ای ده هزار ین بود. ‫می‌تونم صد هزار ین بفروشمش.
‫اگه مشتری قانع نشد ‫پنجاه هزار ین رد می‌کنم.
‫اگر هم راضی شدن که فروش می‌ره. ‫به همین راحتی.
‫اصل با غیراصل بودنش مهم نیست؟
‫ابدا. خودم هم بدون اطلاع ‫از اصل بودن جنس رو آب می‌کنم.
‫کلید موفقیت این کار همینه.
‫عین بازی «خدمتکار پیر» می‌مونه.
‫آکیکو، چیزیت شد؟!
‫چیکار کنیم؟! چیکار کنیم؟!
‫این وامونده دیگه چیه؟
‫ریوسکه، می‌ترسم!
‫بذار یه سر و گوشی آب بدم.
‫نه! پیشم بمون!
‫زود برمی‌گردم.
‫تو همین‌جا بمون.
‫کسی رو ندیدم. لابد مزاحم بودن.
‫بیا برگردیم توکیو! ‫تو رو خدا برگردیم!
‫زندگی این‌طوری رو نمی‌خوام!
‫باشه.
‫فردا می‌رم شکایت می‌کنم. ‫پلیس حلش می‌کنه.
‫- همین بود؟ ‫- بله.
‫ظاهرا... قطعه ماشینه.
‫پس احتمالا کار بچه‌های گاراژی ‫یا پمپ‌بنزین بوده.
‫مزاحم ملت می‌شن دیگه. ‫مخصوصا کسایی که...
‫از توکیو میان اینجا زندگی کنن.
‫پس فورا دستگیرشون می‌کنین؟
‫قبلش شما باید فرم شکایت پر کنید.
‫پس می‌کنم.
‫شکایت می‌کنید؟
‫تشریف بیارید.
‫بی‌زحمت بخش‌های خالی رو ‫با مشخصات خودتون پر کنید.
‫- آقای یوشی خودتون هستین؟ ‫- بله.
‫- واسطه فروش هستین؟ ‫- بله.
‫چیز مشکوکی که نمی‌فروشین، نه؟
‫یکی از ماموران تحویل ‫اومد بهمون گفت.
‫می‌گفت حس می‌کنه جنس ‫غیراصل تحویل داده.
‫الان منظوری دارین؟
‫دفعه بعد که گذرتون افتاد ‫یکی از محصولاتتون هم بیارین.
‫دلم نمی‌خواد با حکم تفتیش ‫مصدع اوقاتتون بشم.
‫محصولات ما اصله.
‫حالا معلوم می‌شه.
‫آخه... همه رو فروختیم.
‫جدی؟ حتی یه دونه هم نمونده؟
‫اگه پیدا کردم براتون میارم.
‫سانو، همه کیف‌دستی‌ها رو جمع کن.
‫چشم. همه رو جمع کنم؟
‫همه رو بردار. باید رد کنیم بره.
‫با درصد سود؟
‫فقط رد کنیم برن.
‫[تغییرات اعمال شد]
‫پلیس چی گفت؟
‫می‌گردن پیداشون کنن؟ ‫دستگیرشون می‌کنن؟
‫تازه پنجره هم باید تعمیر بشه. ‫الان من چیکار کنم؟
‫چی شد؟ پرسیدم چیکار کنم.
‫الان شروع نکن.
‫مطمئنی می‌خوای با این قیمت بفروشی؟
‫آره.
‫- سانو، یه لحظه بیا. ‫- بله؟
‫می‌تونی بری ماشین قرض بگیری؟
‫تونستن رو که می‌تونم. ‫ولی باهاش چیکار کنم؟
‫همه این‌ها رو بار بزن.
‫خب، یهو تحویل شرکت حمل و نقل بدیم.
‫نه، می‌برم توکیو تحویل می‌دم. ‫به شرکت‌های اینجا اعتماد ندارم.
‫- تعدادش درسته؟ ‫- بله.
‫بی‌زحمت اینجا رو امضا کنید.
‫لطف کردین.
‫خودتی یوشی؟
‫سلام آقای مورائوکا!
‫چه خوب شد دیدمتون.
‫کجا غیبت زد؟ کم‌پیدا شدی.
‫خونه‌ات هم که نبودی. ‫کلی دنبالت گشتم.
‫شرمنده.
‫اگه خونه‌ات رو عوض کردی ‫آدرس جدیدت رو بهم بده.
‫خطت هم عضو کردی؟ ‫شماره جدیدت چیه؟
‫ولش کن.
‫حالتون خوبه؟
‫شما هم واسه تحویل محصول اومدین؟
‫آره.
‫تو هم کارت همین بود؟
‫من رو می‌گین؟
‫من که کلی کار جدید شروع کردم.
‫انقدر زیاده که تنها از پسش بر نمیام.
‫احیانا شما دستیار خوب برام سراغ ندارین؟
‫چقدر خنگم.
‫یکی به کاربلدی شما رو می‌خوام. ‫خیلی می‌تونین کمکم کنین.
‫خودم باهاتون تماس می‌گیرم. ‫هنوز خطتون همونه؟
‫یوشی.
‫کلا دیگه افسارگسیخته شدی، نه؟
‫صرفا دارم از الگوی شما پیروی می‌کنم.
‫خب، برم تو صف فروشگاه وایستم. ‫تو هم بلند شو بریم.
‫شوخی کردم.
‫خودم تنها می‌رم.
‫فعلا.
‫برگشتی؟ سانو مچ مزاحم دیشبیه رو گرفت.
‫سانو، این کیه؟
‫سلام آقای یوشی.
‫هم‌کلاسی راهنماییم بود. ‫یه‌خرده فشارش دادم به حرف اومد.
‫آخه از توکیو اومدین، وضعتون خوبه. ‫عصبانی شدم، بهتون حسودی کردم...
‫تو رو خدا من رو ببخشین!
‫اگه انقدر شرمنده‌ای ‫با رفتارت بهمون نشون بده.
‫پسره که بچه است. چه مسخره.
‫دیگه اون کارش رو تکرار نمی‌کنه.
‫لطف کردی.
‫راستی، ماشین به کارتون اومد؟
‫ها؟ آره.
‫اگه می‌خواین نگهش دارین.
‫جدی؟ به کارمون میاد.
‫بسیارخب. مزاحمتون نمی‌شم.
‫[تخفیف ویژه برای چرخ خیاطی ویژه! ‫فقط امروز با صد هزار ین!]
‫از این اسپرسوساز بدم میاد! ‫نمی‌شه باهاش کار کرد.
‫دارم می‌رم توکیو. شب برمی‌گردم.
‫خیلی‌خب.
‫سفارش کردم پنجاه تا از این‌ها رو ‫مخصوص این مراسم درست کنن.
‫بسیارخب. دونه‌ای دویست هزار ین برمی‌دارم.
‫آخه تاریخ فروشش رو مشخص کردم...
‫قیمت اصلی رو دونه‌ای ‫ده هزار ین مشخص کردین، نه؟
‫صادقانه بگم به نظرم خیلی ارزونه.
‫واقعا؟
‫قبول دارم.
‫ببین چه کیفیتی دارن.
‫هر چی نباشه محصول ‫هیروکی هایاشیه‌ها.
‫می‌دونم چقدر ارزشمندن. ‫همه‌شون رو می‌خرم.
‫دو برابر می‌دم.
‫دو برابر؟
‫ببین آقای موروتا.
‫جماعت فرصت‌طلبی ‫که ارزش این محصول رو نمی‌دونن،
‫با همین قیمت می‌خرنش...
‫که بندازن گوشه کمد خاک بخوره! ‫قبول ندارین حیف می‌شه؟
‫من خودم... ‫یک میلیون ین تقدیم می‌کنم.
‫خواهشا همه‌شون رو بهم بفروشین.
‫جای نگرانی نداره. بهم اعتماد کنین.
‫باز شد! باز شد!
‫[موجودی به اتمام رسید]
‫ریوسکه کجاست؟
‫تا توکیو رفتن جنس تحویل بگیرن.
‫مطمئنی اشکالی نداره باهاش بازی کنی؟
‫آره.
‫به ریوسکه می‌گم.
‫به چی فکر می‌کنی؟
‫هیچی واقعا.
‫دنبال چی هستی؟
‫هیچی.
‫نمی‌خوای بهم نخ بدی؟ ‫دستور ریوسکه بوده؟
‫خودم نمی‌خوام بدم.
‫که اینطور.
‫ها؟ دارین می‌رین خانم آکیکو؟
‫جواب آقای یوشی رو چی بدم؟
‫بگو پوسیدم بس که اینجا موندم.
‫عه، پس...
‫بذار یه جور دیگه بگم.
‫«دستت درد نکنه. ‫واقعا بهم خوش گذشت.»
‫همین رو بهش بگو.
‫[این کلاهبردار هنوز داره می‌فروشه؟]
‫[به من کیف‌پول غیراصل انداخت...]
‫[سر من که کلاه رفت. ‫شما از این شیاد جنس نخرید.]
‫[گورکن پدرسگ!]
‫[هم‌کلاسی من هم تو کار خرید و فروشه.]
‫[می‌خواستم بیام آبروش رو ببرم ‫دیدم یکی دیگه اقدام کرده.]
‫[دنبال آدرس این گورکن می‌گردم.]
‫سانو!
‫بیا کمک کن.
‫این چیه؟
‫فیگوره. اقلام کلکسیونیه. ‫کل محموله‌اش رو خریدم.
‫ارزششون بالا می‌ره.
‫آکیکو کجاست؟
‫رفت.
‫گفت پیغامش رو بهتون برسونم. ‫بگم چی گفت؟
‫«دستت درد نکنه. ‫واقعا بهم خوش گذشت.»
‫ای بابا.
‫حالا برمی‌گرده. ‫جایی نداره بخواد بره.
‫سانو، تو از کامپیوترم استفاده کردی؟
‫کردی دیگه. چیکار داشتی؟
‫به سودآوران احتمالی پیشنهاد دادم.
‫آقای یوشی، من از شما حمایت می‌کنم.
‫کسی نخواست چنین کاری بکنی.
‫شما بهم یاد بدین بازفروشی کنم. ‫قول می‌دم به کارتون بیام.
‫چی شد به این فکر افتادی؟
‫متوجه شدم اخیرا فروشتون کمتر شده.
‫به عنوان دستیارتون،
‫هر کاری در توانم باشه می‌کنم. ‫به انتخاب خودمه.
‫بسه. فهمیدم منظورت چیه.
‫حقوق پایان کارت رو بگیر.
‫دیگه بهت اعتماد ندارم.
‫پس می‌رم. اگه کمک خواستین زنگ بزنین.
‫آقای یوشی.
‫تا حالا اسم «گورکن» رو تو گوگل جستجو کردین؟
‫نه.
‫ملت کم‌کم دارن بو می‌برن.
‫دنبال هویت گورکن می‌گردن.
‫خیر پیش.
‫همه‌شون تقلبی بودن. ‫کل کیف‌دستی‌ها رو بهم انداخته بودی.
‫ببخشید! به خدا خودم هم خبر نداشتم!
‫با عذرخواهی که دیگه درست نمی‌شه!
‫همچنان سیصد هزار ین بهم بدهکاری.
‫ریدم به این زندگی!
‫به خاک سیاه نشستم! ‫چه خاکی به سرم بریزم؟!
‫[بازفروشان - شاخه داکسینگ]
‫[دنبال آدرس گورکن می‌گردیم.]
‫[یه نگاه به این سایته بندازین. ‫دشمنان گورکن! جمع بشید!]
‫[گورکن برامون دردسر ساخته! ‫باید بریم گوشش رو بکشیم!]
‫- [بمیر گورکن!] ‫- [بمیر گورکن!]
‫گورکن...
‫گورکن.
‫خودم می‌کشمش.
‫[سر حرفتون هستین؟]
‫سلام.
‫- خوش‌وقتم. ‫- همچنین.
‫اسم واقعی گورکن رو پیدا کردم.
‫که اینطور.
‫ریوسکه یوشیه. ‫من یوشی صداش می‌کنم.
‫گفتی یوشی؟ متوجه شدم.
‫آم، اگه می‌شه اسم خودتون رو می‌گین؟
‫بهتره فعلا ناشناس بمونیم.
‫بیراه هم نمی‌گین.
‫باید چهره‌مون رو مخفی کنیم؟
‫هر کس تمایلات خودش رو داره.
‫فکر کنم یکی دیگه‌مون تو اون ماشین باشه.
‫همون ماشین؟
‫ولی نمی‌دونم کیه.
‫شما رئیسشون هستی؟
‫رئیس که نداریم. ‫هر کس کاری که دلش می‌خواد رو می‌کنه.
‫فهمیدم جریان چیه.
‫سابقه چنین کاری رو داشتی؟
‫راستش، عه... نه.
‫من دومین بارمه. زود تموم می‌شه.
‫سریع می‌ریم کار رو تموم می‌کنیم. ‫سعی کن استرست رو تخلیه کنی.
‫فرقی نمی‌کنه هدف چی باشه. ‫چه کینه، چه انتقام...
‫بیخود به خودت استرس نده. فرض کن بازیه.
‫باید باهاش کیف کنیم!
‫فهمیدم.
‫[قیمت فروش]
‫آقای تاکیموتو؟ باورم نمی‌شه.
‫خوب قایم می‌شی‌ها.
‫چرا دارین این کار رو می‌کنین؟
‫چرا می‌کنم؟
‫تو چرا علتش رو از خودت نمی‌پرسی؟
‫من که متوجه علتش نمی‌شم.
‫از اول اشتباه شناخته بودمت.
‫فقط بلدی دلم رو بشکنی.
‫آخه مسخره است! متوجه نمی‌شم!
‫واقعا به نظرم اشتباه گرفتین.
‫من اصلا از شما دلخور نیستم، ‫اتفاقا دست‌بوس شما هم هستم!
‫خودم تصمیم گرفتم استعفا بدم. ‫دلم شغل بهتری می‌خواست.
‫من که هیچ‌وقت براتون ‫مشکلی درست نکردم، کردم؟!
‫از این به بعد هم نمی‌کنم. ‫تو رو خدا باور کنین.
‫نه. یه بار تا دم خونه‌ات اومدم، ‫وانمود کردی خونه نیستی.
‫ولی مگه گناه کردم؟ ‫دلیل می‌شه بابتش بمیرم؟
‫نمی‌فهمم آدم چطور می‌تونه... ‫انقدر بی‌شعور بشه.
‫واقعا نمی‌دونی چیکار کردی؟
‫تو کی هستی؟!
‫من رو که تا حالا ندیدی.
‫من و امثال ما بودیم که عین پروانه ‫دور گورکن می‌چرخیدیم.
‫مثل ابر آسمونش بودیم.
‫زود تصمیم نگیرین. ‫با این کار زندگیتون سیاه می‌شه.
‫آقای تاکیموتو، شما که عاقل هستین.
‫اگه همین‌جا تمومش کنید، ‫قول می‌دم شکایت نکنم.
‫حالا تمومش کنید دیگه! ‫لطفا به ایشون توضیح بده.
‫دیگه کار از کار گذشته یوشی.
‫این کیه؟
‫یکی دیگه هم هست؟
‫این چه غلطی بود؟! گندت بزنن!
‫شما سه تا شاسی‌بلند رو بردارین، ‫از اون‌طرف برین.
‫- این تو رفت؟ ‫- لابد دیگه.
‫مهمون داریم.
‫آهای آقا! اینجا چیکار داری؟!
‫اینجا جزو اموال انجمن شکارچیانه. ‫شما جواز شکار دارین؟
‫اومدین خرابکاری، نه؟
‫شکارمون رفته این داخل قایم شده.
‫شکارتون؟ خرسه؟
‫آره.
‫جدی؟
‫بذار از بچه‌ها بپرسم.
‫مرده...
‫دست ما که نیست. پیش میاد.
‫دیگه راه برگشتی نداریم.
‫جنازه رو چیکار...؟
‫بلندش کنیم تو ماشین بذاریم.
‫تویی آکیکو؟
‫سلام ریوسکه!
‫باورم نمی‌شه!
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫خودت چیکار می‌کنی؟
‫خونه به هم ریخته بود. ‫همه‌جا رو دنبالت گشتم.
‫کلی دلواپست شده بودم.
‫حالت خوبه؟ زخمی شدی؟
‫چیزیم نیست.
‫محصولاتم هنوز سر جاشه؟
‫خدایا شکرت. هنوز اینجاست!
‫کمکم کن ببرمشون.
‫گوشیت تو آشپزخونه افتاده بود.
‫هنوز سالمه؟
‫نمی‌دونم.
‫آکیکو، گوشیت رو قرض می‌دی؟
‫جریان چیه؟
‫چند تا دیوانه به زور اومدن تو خونه. ‫می‌خوام به پلیس زنگ بزنم.
‫کدوم دیوانه‌ای؟
‫چه بدونم؟! یه مشت بدبخت! ‫من از کجا بدونم؟
‫آکیکو، گوشیت رو بده.
‫ولی اگه پلیس بیاد برات بد نمی‌شه؟
‫خاک تو سرم! راست می‌گی.
‫بیا این‌ها رو ول کنیم، ‫فقط اقلام مهم رو برداریم،
‫بریم یه خونه دیگه پیدا کنیم، خب؟
‫با این می‌تونم دوباره کارم رو شروع کنم.
‫کارت‌های بانکیت چی؟
‫یه مدت تو هتل می‌مونیم.
‫می‌رم چمدونم رو بیارم. ‫وسایلت رو جمع کن.
‫باشه.
‫شمایی آقای مورائوکا؟
‫همه‌اش زیر شما بود؟ ‫کل قضیه همینه؟
‫کارت تمومه یوشی.
‫باختی.
‫تفنگ واقعیه؟
‫شانس آدم یه جایی تموم می‌شه.
‫این تقاص کل گناه‌هاته که تا امروز ‫از زیرشون در رفتی.
‫یعنی انقدر... آدم بدی‌ام؟
‫از لحظه‌ای که آشنا شدیم... ‫ازت بدم می‌اومد.
‫من رو که یادته، نه؟
‫نه...
‫فروشنده دستگاه درمانی.
‫یادت نمیاد؟ الان یه کار می‌کنم بشناسی.
‫هنوز یادم نرفته. یادم نمی‌ره. ‫مگه می‌شه یادم بره؟
‫از آشناییتون خوش‌وقتم.
‫همچنین.
‫لطف کردین.
‫یه چیز دیگه مونده.
‫با این می‌تونین تلفنش رو ردیابی کنین.
‫دست شما درد نکنه.
‫می‌شه پولش رو بعدا بدم؟
‫آره، حرفتون که سنده.
‫ولی اگه اوضاع خراب شده،
‫چرا جای اینکه تنهایی اقدام کنین، ‫از اتحادیه کمک نمی‌گیرین؟
‫دیگه کنار کشیدم.
‫متوجهم. واقعا حیف شد.
‫لطفا سلامم رو به جناب مدیر برسونین.
‫بسیارخب. موفق باشی.
‫یوشی، چیزی نمونده ‫تا زندگیت تبدیل به جهنم بشه.
‫متاسفانه نمی‌تونم قول بدم ‫که زنده می‌مونی یا نه.
‫شکنجه‌ات قراره به صورت زنده ‫تو اینترنت پخش بشه، متوجه شدی؟
‫ایول بابا. ‫حالا این جهنم چه شکلیه؟
‫توش ذره‌ذره کباب می‌شه.
‫زمان قرون وسطی اول کف پا رو می‌سوزوندن.
‫نچ، ما سراغ صورتش می‌ریم.
‫خیلی‌خب، بذار بساط ‫پخش زنده رو علم کنیم.
‫می‌خوای نجاتت بدم؟
‫من رو با اون‌ها قاطی نکن. بیا معامله کنیم.
‫صد میلیون ین داری؟ نظرت چیه؟
‫نداری، نه؟
‫کلا چقدر داری؟
‫چی؟ هیچی نداری؟
‫کار خدا رو ببین، ‫تو هم مگس تو جیبت پر نمی‌زنه؟
‫ادا در می‌آوردی که وضعت توپه، نه؟
‫اون‌وقت با من مثل بدبخت‌ها رفتار می‌کردی؟ ‫آدم چقدر می‌تونه متظاهر باشه؟
‫عذرخواهی کن.
‫در این صورت می‌بخشمت.
‫تعظیم کن. از صمیم دلت ‫ابراز شرمندگی کن.
‫نمی‌کنی؟
‫پس مثل سگ بمیر.
‫[تلفن همراه یوشی]
‫محض اینکه پلیس‌ها بخوان مزاحم بشن.
‫می‌خوام با این برنامه ‫قضیه رو فیصله بدم.
‫راه دیگه‌ای هم نداره.
‫ریوسکه!
‫با ماشینت تعقیبشون کردم.
‫نمی‌تونی خودت رو آزاد کنی؟
‫انقدر اوضاع خرابه؟
‫وایستا، همون‌جا بشین. ‫الان برمی‌گردم.
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟!
‫دستیار ریوسکه یوشی‌ام.
‫ریوسکه یوشی کجاست؟
‫همین داخله؟
‫درست فهمیدم؟
‫صدای چی بود؟
‫کسی تیر زد؟
‫مزاحم داریم؟
‫به نظرتون پلیسه؟
‫پیدامون کردن! بدبخت شدیم!
‫پلیس انقدر سریع تیر نمی‌زنه.
‫یعنی یاکوزاست؟ اون‌طوری که بدتره.
‫کسی از بین خودمون خبرچینی کرده؟
‫با پای خودمون صاف تو تله رفتیم؟
‫ما مشتی غریبه‌ایم که داریم سرخود ‫انتقام می‌گیریم. نباید اعتماد می‌کردیم.
‫تقصیر از خودمونه که اصلا...
‫آهای!
‫تا کی قراره این نقاب وامونده رو صورتت باشه؟
‫به خودم مربوطه.
‫تو هیچ نظری نداری؟ ‫صورتت رو نشون بده!
‫چرا؟ حق ندارم واسه تضمین ‫امنیت خودم ماسک بذارم؟
‫اگه اجازه نداشتم ‫پس می‌گفتین عضو نشم!
‫قیافه‌ات یاد کسی نمی‌مونه.
‫می‌رم سر و گوش آب بدم. ‫شما همین‌جا بمونین.
‫باشه.
‫هر کاری دلت می‌خواد بکن.
‫مزاحممون تفنگ داره. ‫دیگه قضیه مرگ و زندگیه.
‫بیاین بریم یوشی رو بکشیم ‫که قضیه تموم بشه!
‫بعدش تموم می‌شه؟
‫بعید می‌دونم.
‫پس چه خاکی به سرمون بریزیم؟!
‫تازه دارم کیف می‌کنم. ‫همیشه خواب این شرایط رو می‌دیدم.
‫بریم تیر هوا کنیم.
‫همین الان می‌تونم ‫از درد و رنج الکی خلاصت کنم.
‫از زنده‌زنده سوختن که بهتره.
‫شانس گورکن بالاخره ته کشید.
‫مال من خیلی وقت پیش ته کشید.
‫اجناس تقلبی که خریده بودم ‫کلی بهم ضرر زد.
‫مامان و بابام عاقم کردن. ‫عشقم خودکشی کرد.
‫کشتن گورکن تنها انگیزه زندگیم شده بود.
‫می‌بینی چه بدبختم؟
‫می‌تونی بخندی.
‫لطفا بخند.
‫به خاطر چسب نمی‌تونی بخندی؟
‫می‌خوای جداش کنم؟
‫می‌خوام خندیدن گورکن رو ببینم. ‫بعد یه تیر تو سرش خالی کنم.
‫پس چرا نمی‌خندی؟
‫اگه نخندی که نمی‌تونم بزنمت.
‫فقط وقتی کسی که تحقیرم کرده،
‫دوباره تحقیرم کنه، ‫تو اون لحظه...
‫می‌تونم بکشمش.
‫حتی نمی‌فهمه از کجا خورده. ‫جوری لهش می‌کنم که در جا بمیره.
‫می‌خوام همون‌طوری ببینمش.
‫حالتون خوبه؟
‫ممنون.
‫ولی چرا نجاتم دادی سانو؟
‫آخه دستیارتونم.
‫گوشیتون رو با جی‌پی‌اس ردیابی کردم.
‫در خدمتتونم آقای یوشی.
‫بریم باهاشون مقابله کنیم.
‫مقابله کنیم؟!
‫به روی چشم.
‫اصلا نمی‌فهمم منظورت چیه.
‫من این وسط قربانی شدم. ‫باید فورا از اینجا برم!
‫می‌خوام برگردم همون ‫زندگی سابقم رو داشته باشم.
‫تیراندازی بلدین؟
‫نه...
‫خشابش پره.
‫فقط گلنگدن رو بکشین و شلیک کنین.
‫پس این چی؟
‫مگه مهمه؟
‫همین‌جا ولش می‌کنیم؟
‫طرف کیه؟
‫من چه بدونم؟
‫پس شما هم ولش کنین.
‫چرا این کار رو می‌کنی؟!
‫من که بهتون گفته بودم ‫اگه کمک خواستین خبرم کنین.
‫بیاین دیگه، باید بریم.
‫اگه تیراندازی کنیم می‌ترسن.
‫مواظب جلوتون باشین.
‫[...تحت تعقیب به جرم قتل ‫زن و دو فرزند خودش...]
‫چی شد؟ نمیای؟
‫اسم «رهبر»مون رو می‌دونی؟ ‫ایچیرو تاکیموتو.
‫اخبار رو ببین. به جرم کشتن ‫زن و بچه‌اش تحت تعقیبه.
‫قطعا یه کاری می‌کنه با پلیس درگیر بشیم.
‫اصلا ذره‌ای... برام مهم نیست.
‫متوجه نیستی؟ می‌میری‌ها!
‫یکی اینجاست.
‫تفنگ شکاری داره...
‫مواظب باشین. بی‌هوا ندوئید.
‫می‌رم از بالا که دید داشته باشم. ‫تو هوام رو داشته باش.
‫با چی هوات رو داشته باشم؟
‫آقای یوشی، همین‌جا بمونین.
‫یکیشون فرار کرد! می‌رم دنبالش!
‫فرار کرد.
‫آقای یوشی؟
‫اون بالا رفتین؟
‫تحت تاثیر قرار گرفتم. ‫جونم رو نجات دادین.
‫دیدین آسون بود؟
‫آقای یوشی؟
‫آقای یوشی.
‫می‌تونین وایستین؟
‫آقای یوشی، من جونم رو به شما مدیونم.
‫راه بیفتین، باید بریم.
‫طرف یاکوزا و پلیس نیست. ‫اومده فقط بکشه!
‫پس تو هم می‌خوای فرار کنی؟
‫آره!
‫رحم کن...
‫بهم رحم کن...
‫رحم کن...
‫دیگه کار از کار گذشته.
‫- چی شد؟! ‫- دولول داره...
‫بعد از اینکه دو تا تیر می‌زنه، ‫طول می‌کشه تا خشاب عوض کنه.
‫سمت اون دیوار بدوئید.
‫نمی‌تونم!
‫می‌تونین.
‫برید!
‫یوشی!
‫اون کیه باهاته؟ دوستته؟
‫خوش به حالت. ‫حداقل یه دوستی داری.
‫من چی بگم که تک و تنهام؟
‫می‌رم اونجا با تفنگ شکاری بزنمش.
‫شما از اینجا شلیک کنین تا عقب بره. ‫از این هم استفاده کنین.
‫شلیک کنین!
‫مسئله اینه من تا مرگ تو رو نبینم، نمی‌میرم.
‫اگه قرار باشه بمیرم، ‫قبلش تو رو می‌کشم.
‫اینجا که نیست.
‫بندازش. تو هم بنداز! ‫تفنگ‌هاتون رو بندازین!
‫بنداز بی‌شرف.
‫زود باش!
‫همیشه که همه‌چیز ‫باب میل جنابعالی پیش نمی‌ره.
‫می‌خوای من رو فراموش کنی، ‫ولی بهت اجازه نمی‌دم.
‫کاری می‌کنم فراموشم نکنی.
‫بزرگترین پشیمونی زندگیت ‫روزی می‌شه که با من آشنا شدی.
‫پشیمونی و مرگت ‫همون روز رقم خورد!
‫ولی خیال نکن اون دنیا ‫قراره تو آرامش باشی.
‫تو یکی صاف می‌ری جهنم. ‫کل آخرتت کابوس می‌شه.
‫خودم همین الان... ‫می‌فرستمت بری جهنم!
‫درسته.
‫نه، چیزیم نشده.
‫فقط مونده محل پاکسازی بشه.
‫باز هم دستتون درد نکنه. ‫شما بفرمایید.
‫بسیارخب. متشکرم.
‫چند تا از آشناهام میان اینجا رو تمیز کنن.
‫به خوبی و خوشی تموم می‌شه. ‫خیالتون راحت باشه.
‫ضمنا، حواسم بود این رو ‫از خونه شما بردارم.
‫هارد کامپیوترمه؟
‫می‌تونین باهاش کارتون رو از سر بگیرین.
‫راستی، یادم نبود.
‫چی رو یادتون نبود؟
‫حواسم نبود موجودی ‫محصولاتم رو بررسی کنم.
‫ایول.
‫چقدر فروش رفت؟
‫کل فیگورها به موقع فروش رفتن.
‫- با احتساب سود؟ ‫- آره.
‫چقدر شد؟
‫حدودا... ده میلیون شد.
‫دمتون گرم! ‫دمتون گرم آقای یوشی.
‫شانسه دیگه.
‫آکیکو!
‫ریوسکه. زخمی نشدی؟
‫نه، چیزیم نشد.
‫خیلی دلواپست شده بودم.
‫تو زخمی نشدی؟
‫خب، خدایا شکرت.
‫بیا بغلم.
‫آقای یوشی.
‫الان چرا باید به این زن اعتماد کنید؟
‫بیا دیگه، بغلم کن.
‫شما که از اول بهش اعتماد نداشتین.
‫ریوسکه، کارت‌های بانکیت کجاست؟
‫بده... دست من باشن.
‫کارت‌هات رو بده.
‫واسه چی؟
‫مگه لازمه همه‌چی رو بدونی؟
‫فقط دنبال همین بودم!
‫گلنگدن رو نکشیدی. ‫نمی‌تونی تیر بزنی.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫در مورد شناسه کاربریتون، ‫همون گورکن باید بگم...
‫یکی از سرسخت‌ترین پستانداران دنیاست.
‫آره...
‫سلیقه‌تون رو دوست دارم.
‫آقای یوشی، لطفا تمام تمرکزتون ‫روی پول درآوردن باشه.
‫خودم بقیه چیزها رو حل می‌کنم.
‫تهش که چی بشه؟
‫همه‌چی براتون قابل دسترسی می‌شه. ‫هر چیزی که دلتون بخواد.
‫هر چی که بخوام؟
‫حتی چیزهایی که می‌تونه ‫دنیا رو به نابودی بکشونه.
‫من محکوم به نابودی‌ام.
‫آره.
‫پس آدم اینطوری جهنم می‌ره...
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.