‫دارم روی همه فرکانس‌ها پخش می‌کنم. اگه کسی اون بیرون هست، جواب بده.
‫من جیمز وینترلندم، فعلاً زیر زمینم.
‫غذا، آب، وسایل، لباس دارم.
‫اگه کسی اون بیرون هست و می‌خواد ارتباط بگیره، من اینجام.
‫من زنده‌ام. اسمم جیمز وینترلنده. دارم روی همه فرکانس‌ها پخش می‌کنم.
‫اگه کسی اون بیرون هست، جواب بده.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫هی، وینگز، صدامو می‌شنوی؟
‫صبح بخیر. 4A16.
‫امروز چطوری؟
‫خسته.
‫منم همینطور.
‫هوا بیرون چطوره؟
‫این یه سوالیه که جوابش معلومه؟
‫- نه. ‫- دید کمه.
‫انگار امروز خورشید نمی‌تونه از تو مه بیاد بیرون.
‫پس اینجا هم همونطوره.
‫باشه.
‫می‌تونی یه خبری از مرکز داده‌ی B بگیری؟
‫انگار هیچی ازش نمی‌رسه.
‫چند روزه هیچ سیگنالی ازش نگرفتم.
‫اونوقت الان داری اینو به من می‌گی؟
‫فکر نمی‌کردم مشکلی باشه.
‫خب، هنوز نمی‌دونم.
‫شاید لازم باشه یه پروتکل اضطراری رو فعال کنم.
‫یعنی اگه کار نمی‌کنه، باید درستش کنیم، درسته؟
‫و فکر می‌کنی می‌تونی این کارو بکنی؟
‫آه، فقط باید امتحان کنیم.
‫ازشون کمک می‌خوام، ولی بعید می‌دونم بیان.
‫یا اهمیت بدن. هیچوقت اهمیت نمی‌دن.
‫هیچ غریبه‌ای اون بیرون نیست؟
‫هفته‌هاست هیچ ردی پیدا نشده.
‫با من حرف بزن تا کارهای روزانه‌ام رو انجام بدم.
‫- چیز خاصی مد نظرته؟ ‫- نه.
‫خودت یه موضوع انتخاب کن.
‫می‌دونستی طبق آرشیومون، قبل از مه ۸۱ شهر.
‫بودن که هر کدوم بیشتر از ۵ میلیون نفر جمعیت داشتن؟
‫یه شهر تو خاور دور بزرگترین جمعیت رو داشت، حدود ۴۰ میلیون نفر.
‫روی یه جزیره کوچیک قرار داشت.
‫جمعیت کره زمین به ۹.۷ میلیارد نفر رسیده بود.
‫بیش از ۷۰۰۰ زبون مختلف حرف می‌زدن.
‫نظرت در موردش چیه؟
‫به نظر من کنترل این همه آدم خیلی دردسرساز بوده.
‫نمی‌دونم حسش چه جوری بوده اگه اونجا بودم.
‫می‌دونی، برگردی به گذشته.
‫چه دنیای عجیبی بوده.
‫آره. یه چیزی در مورد...
‫بسیار خب، بذار چند تا ویدیو ببینیم.
‫امروز چی برام آوردی؟
‫به قسمت سوم این مجموعه ویدیوها خوش اومدید
‫که برای تشویق هر کسی که داره تماشا می‌کنه ساخته شده.
‫یادتون باشه، ما تو این ماجرا با همیم.
‫کل دنیا به ما امید بسته.
‫از وقتی که اون مه نحس تو کل دنیا پخش شد.
‫خیلی کم جون سالم به در بردن.
‫کاری که با بدن‌هامون می‌کنه...
‫تو چند ساعت ما رو از بین می‌بره.
‫چه وحشتناک!
‫ولی هنوز امید هست.
‫شما اون امید هستید.
‫ما هر روز برای جنگیدن زنده‌ایم.
‫چه تو ستاد فرماندهی با دانشمندان و رهبرها،
‫چه تنها تو پناهگاه زیرزمینی خودتون.
‫ما اینجا تو آپر اسکای با هم...
‫همیشه داریم پیشرفت می‌کنیم.
‫کارهای روزانه‌تون رو انجام بدید.
‫روحیه‌تون رو بالا نگه دارید.
‫این برای امنیت همه خیلی مهمه.
‫همیشه از دستورالعمل‌ها پیروی کنید.
‫تو نباید این هفته اینجا باشی، درسته؟
‫آها، این هفته بود.
‫پس فردا صبح می‌بینمت.
‫روز خوبی داشته باشی، جیک، یا هر اسمی که داری.
‫با استناد به پروتکل شماره ۵۱۲۱۷۱۹.
‫تعمیر و نگهداری. من مجوز این کار رو دارم.
‫باشه.
‫عجیبه.
‫هی، کجا داری می‌ری؟
‫وایستا.
‫جدی می‌گی؟
‫اگه به دفترچه راهنما، فصل ۱۹ نگاه کنیم،
‫دستورالعمل‌های خیلی واضحی برای انجام تعمیر و نگهداری
‫روی تمام سخت‌افزارهاتون وجود داره.
‫در صورت بروز مشکل فنی اضطراری...
‫دستورالعمل‌هایی هم برای تماس
‫با بخش پشتیبانی فنی ارائه شده.
‫اگه به لیست بررسی‌مون نگاه کنیم.
‫خب، اگه شبکه قطع باشه من چه جوری با شماها تماس بگیرم؟
‫این اصلاً منطقی نیست.
‫وینگز، صدامو می‌شنوی؟
‫بله، من اینجام.
‫کامپیوترم یهو خاموش شد.
‫باشه، باید از یکی از برج‌ها یه سیگنال اضطراری بفرستیم.
‫آها، رفیقم جیک اینجاست.
‫پایگاهش درست بغل برجه.
‫افتخار می‌دی با هم یه قدمی تا اونجا بزنیم؟
‫وینگز؟
‫فکر نمی‌کردم قرار باشه مزاحم کار همدیگه بشید؟
‫خب دیگه چی کار کنم؟ کامپیوتره که کلاً فاتحه‌اش خونده شده.
‫داری میای یا نه؟
‫تا ته دنیا دنبالت میام.
‫خیلی باحالی.
‫باشه، بریم.
‫راه پیش رو از هر چی آدم ناجوره پاکه.
‫ارتفاع رو حفظ کردم.
‫باتری رو 72 درصده.
‫تیم. باشه.
‫نمی‌دونم کدوم بدتره.
‫فهمیدن حقیقت یا اینکه هیچ‌کس براش مهم نبوده یه پیغام برام بفرسته.
‫تا اینکه اتفاقی چند روز پیش یه جور موج رادیویی عجیب غریب گرفتم
‫و اون موقع بود که فهمیدم یه خبرایی هست.
‫کارفرمایان ما پروژه رو ول کردن و ما رو گذاشتن همینجوری تنها بمیریم.
‫سعی کردم با بقیه ایستگاه‌های نزدیکمون تماس بگیرم، ولی تا حالا کسی جواب نداده.
‫از اون بدتر، چند روز پیش پایگاه منو آب گرفت.
‫دیگه هیچ جا ندارم برم جز اینکه کارو تموم کنم.
‫ما قرار نیست این سیاره رو نجات بدیم، تیم.
‫قرار بود بیام ببینمت و باهات حرف بزنم.
‫این کورا 41A6 هست که از برج رادیویی 2 باهاتون تماس می‌گیره.
‫ما اینجا یه نفرمون مرده، تیم.
‫نیاز به کمک فوری داریم، پایگاه اصلی جواب بده.
‫الو؟
‫پایگاه اصلی؟ جواب بده.
‫پایگاه اصلی، جواب بده؟
‫لعنتی.
‫حالا من باید چه خاکی تو سرم بریزم؟
‫فکر کنم فقط من موندم و تو.
‫خیلی خب، داریم می‌ریم ستاد فرماندهی. باید جواب پس بدن.
‫اگه از شهر دوری کنیم، باید اوکی باشیم.
‫فقط یه روز پیاده‌روی راهه.
‫خوبه؟ باشه، بریم.
‫متاسفم، تیم.
‫خب بابا. کدوم گوری رفتین؟
‫جمع کنید بیاید اینجا.
‫باید دست از این مسخره‌بازی برداریم و یه کاری بکنیم.
‫خیلی خب، بازنده‌ها. شنیدین چی گفت.
‫ بریم، برگردیم دهکده.
‫تو هم همینطور ریک، بجنب دیگه.
‫به آپر اسکای خوش اومدید.
‫یه نفس عمیق بکشید از هوای پاک سیستم‌های تصفیه درجه یک ما.
‫یه دستیار تا چند لحظه دیگه میاد پیشتون.
‫حالا باید چه کار کنیم؟
‫همینه دیگه.
‫نمی‌دونم.
‫دستورالعمل‌های من این موضوع خاص رو پوشش نمی‌داد.
‫ولی چرا؟
‫چرا باید این کارو می‌کردن؟
‫لعنت بهش.
‫لعنت، لعنت.
‫هی، بچه‌ها.
‫نکن.
‫لعنتی.
‫مادر به خطا.
‫می‌دونستی؟
‫نه نمی‌دونستم.
‫تو برنامه‌ریزی من نیست که از نقشه‌هاشون خبر داشته باشم.
‫احمق.
‫متاسفم.
‫لعنت.
‫می‌فهمم.
‫اگه می‌خوای چند تا گزینه برات ردیف کنم؟
‫برام مهم نیست.
‫فقط برو خونه.
‫فهمیدم.
‫هی، بیا اینجا. از دسترس خارج شدی.
‫ماشینِ خر.
‫سلام. من بلیکم.
‫گم شدی؟
‫نه بابا.
‫راستش، نمی‌تونستم جلوی خودمو بگیرم، قبلاً دیدمت.
‫دنبالت اومدم اینجا.
‫خوشگلی.
‫اینم از این.
‫ بریم بازی کنیم.
‫چه کوفتی بود!
‫این دیگه از کجا اومد؟
‫خفه شو برو پایین.
‫خفه شو برو پایین!
‫صدامو می‌شنوی؟
‫تیکه آشغال.
‫بلندش کنید.
‫تف تو روحت.
‫بلندش کن!
‫از روش بلند شین، احمقای لعنتی.
‫من جوزف هستم.
‫شما؟
‫کورا.
‫کورا؟
‫آره.
‫اسم‌تگتو رو لباسات دیدم.
‫فقط می‌خواستم مطمئن شم که تو هم از اون...
‫آدمایی. هستی؟
‫من کار می‌کنم. آره، باهاشون کار می‌کردم.
‫به تو چه؟
‫مگه قرار نبود همه‌تون رفته باشین؟
‫چرا اون لباس رو پوشیدی؟
‫پیچیده‌ست.
‫واسه من که پیچیده نیست.
‫تعجب می‌کنم می‌بینم هنوز یکی داره این طرفا می‌پلکه،
‫تنها و بی‌کس تو این دشت و دمن با اون آرم شرکت رو بازوش.
‫هنوزم.
‫تو اولین کسی نیستی که از وقتی اونا...
‫رفتن قایم شدن؟
‫تو از اون خبر داری؟
‫بذار یه چیزی بهت بگم.
‫سال‌ها پیش،
‫اومدم در خونشونو زدم.
‫خواهش کردم. نه.
‫التماس کردم که منم جزو اون دار و دسته‌ی دزدشون باشم.
‫می‌دونی چی بهم گفتن؟
‫گفتن به من نیازی ندارن.
‫انگار اصلا آدم نبودم.
‫نه. اونا به آدمای باهوش نیاز داشتن.
‫ما داشتیم سعی می‌کردیم همه‌مونو نجات بدیم.
‫این چیزی بود که این همه سال می‌گفتن.
‫حالا خیلی‌ها باور داشتن که تا الان باید همه‌چیو فهمیده باشن.
‫چطوری این چیزو متوقف کنن.
‫هیچ‌وقت نتونستن.
‫حالا، فکر می‌کنی دلیلش چیه؟
‫قبل از اینکه جواب بدی...
‫بذار دیدگاه خودمو راجع به اوضاع بهت بگم.
‫ببین، من تاریخ خودمونو خوندم.
‫می‌دونی، اون موقعی که هنوز همه نمرده بودن.
‫تنها چیزی که دیدم وحشت بود.
‫وحشت بی‌نهایت.
‫خشونت. مرگ.
‫مردم تو خیابونا جمع می‌شدن و همدیگه رو می‌کشتن
‫واسه هر دلیل احمقانه‌ای.
‫می‌دونستی ما بمب‌هایی داریم که می‌تونن کل شهرا رو خاکستر کنن؟
‫ظاهراً هزاران تا از اونا هنوز همین دور و بر ولو هستن.
‫پس من نمی‌تونم تصور کنم
‫هیچ دلیل دیگه‌ای جز این وجود داشته باشه.
‫ما خودمون این آشغالا رو
‫تو هوا پخش کردیم.
‫دیگه چی می‌تونه باشه؟
‫اوه، ما اینو نمی‌دونیم.
‫یعنی، نمی‌تونسته باشه.
‫این هیچ منطقی نداره چون ما داشتیم سعی می‌کردیم خودمونو نجات بدیم.
‫چی رو نمی‌فهمی؟
‫همینطور داری می‌گی.
‫به نظر نمی‌رسه که چیز زیادی راجع به هیچی بدونی.
‫به هر حال.
‫همه‌ی شماها تنها کاری که کردین این بود که همه‌ی منابع
‫باقی مونده رو که می‌تونستین با اون دستای کثیفتون بهشون چنگ بزنین، برداشتین.
‫همه‌ی چیزای خوب.
‫ماسکای مخصوص، اتاقای مخصوص.
‫اونو رو دیوار می‌بینی؟
‫تجهیزات شما.
‫همیشه مال شماست.
‫واسه همینه که واسه من هیچی نیستین جز یه مشت دزد.
‫شما از ما چیز دزدیدین، ولی ما دزدیم؟
‫همه‌مون مجبوریم با چیزایی که تو دنیا مونده سر کنیم.
‫ولی تو که از این چیزا خبر نداری، درسته؟
‫تو که خیلی وقته تو این دنیا نبودی، درسته؟
‫محافظت شده.
‫آسون نیست
‫همیشه در حال فرار بودن.
‫از من چی می‌خوای؟
‫من دیگه جزو اونا نیستم. اونا دیگه اصلا وجود ندارن.
‫با این حال، ما اینجاییم.
‫حالا، اگه بخوایم منصف باشیم، من از تو دزدیدم.
‫من کت و شلوارتو سوزوندم.
‫یعنی
‫بهش نیازی نداریم.
‫ولی اون ماشینت کجاست؟
‫الان باید یه جایی همین دور و برا باشه.
‫صداش کن بیاد
‫و من ازش خوب استفاده می‌کنم.
‫اینجوری، شاید بتونیم با یه ماسک کوچیک ولت کنیم بری.
‫با یه ماسک کوچیک.
‫چرا کت و شلوارمو سوزوندی؟
‫بحث رو عوض نکن.
‫نمی‌دونم کجاست.
‫یعنی، همیشه یه جایی پرواز می‌کنه می‌ره.
‫همه‌ی این دروغای لعنتی.
‫ترجم. ه در کانال Ap.ollo Su.b
‫کد برگشت رو وارد کن
‫وگرنه همین انگشتای شستمو فرو می‌کنم تو چشمات.
‫به همین سادگی.
‫یه لحظه صبر کن.
‫چقدر طول می‌کشه؟
‫نمی‌دونم. یه کم.
‫خوبه.
‫خیلی چیزا هست که باید راجع بهش حرف بزنیم.
‫با بلیک آشنا شدی.
‫می‌دونی، من همیشه از
‫معیارهای مذهبی و در عین حال عملی‌تون خوشم میومده.
‫فکر می‌کردین همه چیو فهمیدین.
‫وای. عجب دنیای بزرگ و کیری بیرون هست.
‫اوه، چه آشغالایی که ندیدم.
‫فقط به این گه لعنتی نگاه کن.
‫این چیزیه که ما باید بخوریم.
‫خواهش می‌کنم.
‫تشنمه.
‫باشه.
‫خیلی خب.
‫بخور یکم.
‫ای کونی.
‫باور کن، وقتی حسابی زیر فشاری، به خوردن اینجوری عادت می‌کنی.
‫سریع‌تر از اونیه که فکرشو بکنی.
‫می‌دونی، من هرچی تونستم راجع به شماها خوندم.
‫اون پرنده‌ای که دارید.
‫می‌دونستی اون چیز اینجا ساخته شده؟
‫تو همین دوره. تکنولوژی قدیمی نیست.
‫این خیلی دیوونه‌وار لعنتیه.
‫اون ماسک شما.
‫اوهو!
‫آخرین مدل.
‫هرچی تو هوا هست رو می‌کشه.
‫خب، به جز خود هوا البته.
‫ولی ماسکای ما از اون طرف.
‫اوه شت.
‫اگه حواست نباشه ممکنه یه چشمتو از دست بدی.
‫ولی، هی، شاید بتونی کمک کنی بقیه رو پیدا کنم.
‫شاید یه سری چیز میز دارن که بهشون احتیاج ندارن و
‫مثلاً تو ایستگاه خودم، من کلی دارم.
‫کافیه.
‫داری زیاده‌روی می‌کنی.
‫خفه شو.
‫من فقط به خاطر اینکه حوصله‌ام سر رفته باهات حرف می‌زنم.
‫ما نباید اینجا باشیم.
‫من و تو. هر کی اون موقع زنده مونده
‫خب، از اون موقع تا حالا چسبیده به جونش.
‫ما هم همینطور.
‫ولی تا کی؟
‫نه. به نظر من
‫ما الان انگلیم،
‫منتظر مرگ بر اثر مسمومیت.
‫پس می‌خوای همینجوری تسلیم شی؟
‫من ده سال از عمرمو صرف جمع‌آوری اطلاعات و کمک به تحقیقات شرکت کردم.
‫من همینجوری تسلیم نمی‌شم و تو هم نباید بشی.
‫تو چه بازنده کیری هستی.
‫ده سال؟
‫چیه، پس تو این مدت نسبتاً طولانی تنهایی کار می‌کردی.
‫و هنوزم نمی‌فهمی من کی‌ام.
‫من چیزا رو نابود می‌کنم...
‫و تا ده دقیقه دیگه می‌کشمت.
‫اگه اون ماشین لعنتی برنگرده.
‫بلیک؟
‫سعی کن قبل از اینکه بگم صورتشو داغون نکنی.
‫نه، نه، نه.
‫اینجا نه.
‫اگه مجبور شدی، فقط قورتش بده.
‫هی، صبر کن. تو منو گرفتی، درسته؟
‫حالا یه کار احمقانه نکن.
‫جوزف مرد قولشه.
‫می‌خواد ولت کنه بری.
‫گند نزن...
‫کمک!
‫لعنت.
‫رن؟
‫چه غلطی داری می‌کنی؟
‫رن؟
‫اون رن رو کشت.
‫جدی باش.
‫هی، چه خبره؟
‫بیکر؟
‫صدای تیراندازی شنیدم.
‫گزارش وضعیت الان!
‫یکی لطفاً به من بگه
‫چه خبر مرگیه؟
‫تهدید شناسایی شد. درگیر شوید.
‫حالا گیرت آوردم مادر جنده.
‫مغز تخمی تو له می‌کنم.
‫تو کی هستی؟
‫مهم نیست.
‫AK رو بردار.
‫شاید دور و بر بازم باشن.
‫بیا، دنبالم بیا.
‫این نمی‌تونه درست باشه.
‫بیا. اگه بخوایم از پسشون بربیایم به حمایتت نیاز دارم.
‫لعنتی.
‫شما مادر جنده ها. یه چیزی براتون دارم.
‫یه سورپرایز دارم.
‫می‌خواین ببینین؟ یه چیزی دارم حرومزاده ها، بیاین.
‫می‌خواین با من قایم موشک بازی کنین؟
‫من شوخی ندارم.
‫می‌کشمت مادر جنده.
‫بلیک، کدوم گوری هستی؟
‫چرا جواب نمی‌دی، جنده‌ی لعنتی.
‫خیلی خب جنده‌ی لعنتی.
‫جوزف، رئیس!
‫گیسی، تویی؟
‫چه خبر مرگیه؟
‫یه حرومزاده انزو رو زد.
‫رسیدگی کن.
‫گیسی!
‫جوزف، تموم شد.
‫هیچ‌وقت تموم نمی‌شه.
‫مادر جنده.
‫بیا، بزن.
‫ترو خدا بزن منو.
‫چیه، ترسوئی؟
‫ضعیفی.
‫بیا، بیا اینجا.
‫تو دیگه یکی از مایی.
‫مثل اینکه امروز اینجا جون سالم به در بردیم.
‫حداقل تو ماسکتو پس گرفتی.
‫اگه لازم داری یه سری فیلتر دارم.
‫ممنون.
‫چرا کمکم کردی؟
‫دیدم وقتی وسایلتو بردن باهات چیکار کردن.
‫نتونستم بهشون حمله کنم چون خیلی زیاد بودن.
‫واسه همین صبر کردم و یهو دیدم تو با چاقو اینجایی.
‫غافلگیرم کردی.
‫هی، من سوال دارم.
‫تو کی هستی؟ چرا شبیه منی؟
‫تو دقیقا شبیه منی.
‫چطور ممکنه؟
‫بعد از این همه مدت هنوز نمی‌دونی؟
‫خیلی خب.
‫یه جا اون جلو هست. می‌تونیم اونجا استراحت کنیم
‫و تو می‌تونی سوالاتو بپرسی.
‫چرا اسمتو نمیگی اول؟
‫کورا. اسم تو چیه؟
‫و شماره‌ات چنده؟
‫شماره من؟
‫۴ای۱۶.
‫پس اسمت همینه.
‫من ۹۵بی۷۱ هستم.
‫من فقط خودمو بی۷ صدا می‌کنم و تو هم ای۱ هستی.
‫منظورت چیه؟
‫بگو.
‫ما دوقلوییم، من و تو.
‫بخشی از پروژه کورا.
‫هیچ‌کس نمی‌دونست اونا چی بودن.
‫خیلی خب، گوش کن.
‫نه، نه، نه. من کورام.
‫اگه دوقلو بودم می‌فهمیدم.
‫یه جشن بزرگ یادت میاد؟
‫یه کاروان کامیون.
‫خیلی آدما درست قبل از اینکه بفرستنت پایگاهت؟
‫آره. خب؟
‫همه‌ش یه جور نمایش بزرگ بود، فرستادنمون برای کمک به تحقیقات.
‫حقیقت اینه که ما رو ساختن.
‫یه روز صبح بیدار شدی و باور کردی اولین روز تنهایی تو پایگاهته.
‫از نظر ژنتیکی مهندسی شده با
‫نقوش خاطرات تا باور کنی یه گذشته داری.
‫جایی که تو ستاد به عنوان یه یتیم بزرگ شدی، طوری بزرگ شدی که یه زندگی تنها داشته باشی
‫و باور کنی بخشی از یه نقشه بزرگ بودی.
‫یه وابستگی قوی به این هدف.
‫همه‌مون دقیقا خاطرات یکسانی داریم.
‫باورت نمی‌کنم. این غیر ممکنه.
‫پس من کی‌ام؟
‫نمی‌دونم.
‫اگه می‌خواستم به راحتی می‌تونستم برم خونه.
‫اگه رفته بودم، اونا با حقیقت روبرو می‌شدن.
‫- درسته؟ ‫- ولی تو هیچ‌وقت این کارو نکردی.
‫تا حالا فکر کردی چرا ما هیچ‌وقت نمی‌تونستیم بقیه رو ببینیم
‫که هر از گاهی برای گزارش دادن برگردن پایگاه اصلی؟
‫چرا این همه پروتکل‌های مسخره و لعنتی وجود داشت
‫و قوانینی که همیشه باید ازشون پیروی می‌کردیم؟
‫تیم. چند روز پیش تیم رو دیدم.
‫مرده بود.
‫ولی واضحاً یه چیزای بیشتری هست، درسته؟
‫تو همتای مرد ما رو دیدی. صدها تیم.
‫صدها کورا.
‫من فایل‌های رمزگذاری شده برای پروژه سم و ریکا هم پیدا کردم.
‫یه زمانی حذف شدن و با ما جایگزین شدن.
‫یعنی، بهش فکر کن.
‫هزاران مامور یکبار مصرف مثل ما
‫تنها فرستاده شدن تا کارایی رو بکنن که خودشون ریسکش نمی‌کردن.
‫الان خیلی کم آدم مونده واسه همین مجبور شدن از خودشون محافظت کنن.
‫من اونا رو سرزنش نمی‌کنم.
‫اونا نیت خوبی داشتن.
‫فقط اینکه تو و منو شامل نمی‌شد.
‫تیم.
‫خودشو کشته بود. یه یادداشت خودکشی گذاشته بود.
‫نمی‌دونستم منظورش چیه واسه همین...
‫واسه همین رفتم تا بفهمم.
‫عجب گندی.
‫یعنی چطور ممکنه تو هیچی از اینا ندونی؟
‫اونا سال‌ها پیش پروژه رو ول کردن.
‫هیچ خبر کوفتی‌ای بهم ندادن.
‫من هر روز همون کارای قبلی رو می‌کردم.
‫پهپادم وسایلو می‌رسوند، پس دلیلی واسه سوال پرسیدن نبود
‫راجع به هیچی.
‫واقعا؟
‫می‌دونی، تو بخش من...
‫ما رو مامور کرده بودن بریم شهرهای بزرگ
‫و براشون چیز جمع کنیم.
‫ما ابزاری بودیم که ساخته شده بودیم تا دور انداخته بشیم.
‫مطمئن شدن که بعداً دنبالشون نمی‌ریم.
‫به ما حمله کردن، بمب گذاشتن
‫داخل جعبه‌های تحویلی ما.
‫من شانس آوردم.
‫بمب مال من هیچ‌وقت منفجر نشد.
‫اون موقع بود که فهمیدم چه گندی خوردم.
‫خب چی شد؟
‫چرا رفتن؟
‫معلومه که شکست خوردن.
‫سوال اینه که کجا رفتن؟
‫اینجا به ما حمله نکردن.
‫شاید مهماتشون تموم شده یا وقت نداشتن.
‫نمی‌دونم.
‫ببین، من از اون موقع تا حالا دارم این طرف و اون طرف می‌گردم دنبالشون.
‫هرچی فیلتر پیدا کردم جمع کردم.
‫خیلی وقت تو بخش خودمو گشتم.
‫و حالا اینجام.
‫یعنی، وقتی اول تو رو دیدم، باورم نمی‌شد.
‫خیلی وقت بود که یه بازمانده دیگه پیدا نکرده بودم.
‫یعنی، ببین، گذشته‌ها گذشته.
‫تموم شده.
‫ازشون متنفرم. ولی چیزی که حقمه رو می‌خوام.
‫اون چیه؟
‫مگه گوش نمی‌دادی لعنتی؟
‫از ما سوءاستفاده کردن.
‫به ما دروغ گفتن و بعد سرمون کلاه گذاشتن.
‫بیا با من.
‫یعنی...
‫کمک کن پیداشون کنم.
‫کمک کن پیداشون کنم تا بتونیم همه‌چیو درست کنیم.
‫یه جایی دارم که شب رو در امان باشیم.
‫بیا دیگه. نمی‌تونیم اینجا بمونیم.
‫در رو ببند.
‫اینجا پایگاه نیست.
‫ولی سعی کردم جاهایی مثل اینو یه کم راحت کنم.
‫این گرم نگهمون می‌داره.
‫بیا. بشین.
‫اگه ازشون متنفری،
‫چرا هنوز اون لباس رو داری؟
‫توش کلی تکنولوژی هست.
‫اونو دور نمی‌ندازم.
‫اگه یه کارو خوب بلد بودن، اختراع کردن چیزا بود.
‫واقعاً ناراحت‌کننده‌ست. همه‌ش.
‫از شهرها بگو؟
‫خب. تو خودتم می‌دونی که بیشتر مردم تو این مناطق بزرگ محصور زندگی می‌کردن.
‫من باور دارم بیشتر مردم همونجا وقتی همه‌چی شروع شد مردن.
‫غلظت مه خیلی زیاده. دو تا فیلتر ۱۵ دقیقه دووم میاره.
‫تو اساساً داری تو یه دشت سفید راه میری.
‫هیچی معلوم نیست.
‫من هیچ‌وقت داخل ساختمون‌ها رو زیاد ندیدم...
‫فقط فضاهای خالی همه‌جا.
‫یه روزی خواب دیدم که دارم از یکی از اون ساختمون‌ها دیدن می‌کنم.
‫فکر کنم اون روز هیچ‌وقت نمی‌رسه.
‫تو ستاد این نقشه رو پیدا کردم.
‫کنار یه عالمه یادداشت افتاده بود، راجع به یه جای جدید حرف می‌زد.
‫من باور دارم این کلید پیدا کردن اونه.
‫اگه پیداشون کنی چی می‌شه؟
‫اگه نخوان یه جا به ما بدن
‫به زور می‌گیریمش.
‫خیلی مطمئن به نظر می‌رسی.
‫چه چاره‌ای داریم؟
‫زنده موندن تو پناهگاه‌های کوچیک.
‫من این کارو کردم. جواب نمی‌ده.
‫آخرش برقشون تموم می‌شه و تبدیل به قبرستون لعنتی می‌شن.
‫ببین، من اینجا به یه راه خروج لعنتی نیاز دارم.
‫چهار ساله دارم فرار می‌کنم.
‫باید یه خونه واقعی پیدا کنم.
‫وقت عوض کردن فیلتره.
‫بعضی وقتا...
‫فقط می‌خوام تموم شه.
‫انگار نمی‌تونم نفس بکشم.
‫همش خواب چیزایی رو می‌بینم که نباید ببینم.
‫صحنه‌هایی از فیلم‌های دنیای قدیم.
‫آسمان صاف. خانواده‌ها.
‫آدمای معمولی.
‫اینجور دونستن می‌تونه یه آدمو بکشه.
‫می‌دونی، اون امید کور.
‫- ولی فکر کنم به امید نیاز داریم. ‫- اوه، آره؟
‫اون تا حالا چه فایده‌ای داشته؟
‫نه. زنده موندن تنها چیزیه که مونده.
‫هرچی زودتر تو هم اینو بفهمی، شانس بهتری داریم.
‫چی؟
‫تموم کردنش اونجوری که خودمون می‌خوایم، نه اونجوری که اونا می‌خواستن.
‫بهتره یه کم بخوابی.
‫فردا روز بزرگیه.
‫به استراحت نیاز داری.
‫چی می‌بینی؟
‫یه لحظه اونجا وایسیم.
‫بیشتر این جاها رو گشتم.
‫اونجا ستاد فرماندهی شماست.
‫اونا نمی‌تونستن اون طرف رفته باشن.
‫تا حالا هیچی پیدا نکردم.
‫ولی اون طرف این رودخونه، یه ساختمون بزرگ هست.
‫خیلی امیدوارکننده به نظر می‌رسه.
‫و پشت اون، یه جای خالی هست.
‫می‌تونه یه دره باشه، یه سکونتگاه.
‫شاید هیچی نباشه، شاید هم یه عالمه چیز باشه.
‫هر جا رفتن، باید جای خوبی بوده باشه.
‫اونا بدون یه نقشه حسابی خونه‌شونو ول نمی‌کردن.
‫چی باعث می‌شه فکر کنی اصلاً تو این بخش هستن؟
‫خب، برای رسیدن به نقاط مناسب بعدی باید هوایی بری.
‫البته اقیانوس هم هست، ولی درست مثل شهرها، اونم خودکشیه.
‫خیلی سفیدی اونجا هست.
‫رسیدن به اونجا فوقش یه روز طول می‌کشه، اگه بتونیم از این رد شیم.
‫آره، باشه، ولی این رودخونه. چطوری رد شیم؟
‫امیدوارم یه قایق سالم پیدا کنیم.
‫من باهاتم ولی...
‫چقدر از این مطمئنی؟
‫انگار همه‌جا بودی.
‫هیچی قطعی نیست، درسته؟
‫باید از خودت بپرسی.
‫اونا زنده‌ان؟
‫آره، صد در صد.
‫پس اینا تنها جاهای باقی مونده‌ان.
‫وقتی وقتش رسید، می‌تونم روت حساب کنم که کار درست رو انجام بدی؟
‫آره.
‫دیدی. بهت گفتم.
‫خب. حالا چی؟
‫خیلی خب، بریم.
‫تو نوک پیکان باش.
‫اگه لازم شد، پوشش می‌دم.
‫دنبال چی بگردیم؟
‫نمی‌دونم.
‫آدم. دریچه، هر چیزی.
‫هی، ای۱.
‫بیا، جمع و جور باش.
‫بی۷، اینجا هیچی نیست.
‫احتمالاً یه جور تله‌ست.
‫به گشتن ادامه بده.
‫سلام.
‫اسم من عدن هست.
‫شما تو خونه من هستید.
‫اگه می‌خواستم شما رو بکشم.
‫تا الان خیلی خیلی تیر خورده بودید.
‫یه تلفن رو دیوار جلوتونه.
‫بیا با من حرف بزن.
‫چیکار کنیم؟
‫بذار من با این یارو حرف بزنم.
‫حواست باشه.
‫- الو؟ ‫- خب، اگه شما.
‫اگه طرف صفحه بگیریدش، باید منو ببینید.
‫منو می‌بینید؟ آره؟
‫اینجا یه معدنه.
‫ما صدها فوت زیر زمینیم.
‫اینجا می‌تونیم نفس بکشیم و به فیلتر و این چیزا نیازی نداریم.
‫چی می‌گه؟
‫حالا یه سوال.
‫دو تا بازمانده از یه سازمان مرده
‫تو خونه من چیکار می‌کنن؟
‫ما دنبال گروه قدیمی‌مون می‌گردیم
‫دانشمندا.
‫آها. آره، آره.
‫جالبه. یه مشت آدم جالب.
‫خیلی غیرمعمول، قطعا.
‫ولی خیلی هم بی‌خبر از این واقعیت که دنیا پر شده
‫از آدمایی مثل من.
‫من میراث دنیای از دست رفته‌ام.
‫شما دو تا فقط یه آزمایش شکست خورده‌اید
‫برای اینکه چرخ اونا بچرخه.
‫باشه.
‫من زنده موندم چون باهوشم.
‫و یه جور برنامه توهمی مثل شما ندارم.
‫ولی از وقتی که اینجایید...
‫می‌تونیم ازتون استفاده کنیم.
‫یه پیشنهاد خیلی سخاوتمندانه بهتون می‌دم.
‫سلاح‌هاتونو بذارید زمین.
‫بیاید با ما زندگی کنید.
‫گوشت داریم،
‫مشروب داریم.
‫ولی قبل از اینکه جواب بدید، چی براتون مهم‌تره؟
‫چی؟
‫آینده.
‫اون یه توهمه.
‫یا چیزی که واقعاً می‌تونید حس کنید
‫و مزه‌اش کنید.
‫چون ما از هم‌نشین‌هامون بهتر نیستیم.
‫خیلی خب.
‫به نظر من خوبه.
‫یه تصمیم عالی.
‫دوستم سلاح‌هاتونو می‌گیره.
‫و من شما رو می‌بینم
‫یه کم دیگه.
‫همه‌تون مثل همید.
‫خیلی خب، بریم.
‫بیا. سلاحتو بده.
‫بیا دیگه.
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫نه!
‫عجب گندی، لعنتی.
‫برگرد، برگرد. بیا دیگه.
‫مادر جنده. لعنتی.
‫تف تو ذاتت.
‫برو بالا.
‫من جلو می‌رم.
‫ای۱!
‫اوه شت.
‫اوه، بیا دیگه. بیا دیگه!
‫فکر کردی می‌تونی ما رو بکشی، ها؟
‫ما فقط می‌خوایم بریم بیرون.
‫خیلی دیره، تیکه آشغال لعنتی.
‫- فقط بذارید رد شیم. ‫- چه خنده‌داره.
‫خب، کص ننت.
‫اون تفنگ لعنتی رو بنداز.
‫بندازش.
‫حالا کوله‌پشتی رو.
‫ولش کن.
‫لعنتی معطل نکن.
‫درش بیار.
‫پایین. بشین.
‫بشین.
‫خب، شما دو نفر بودید. اون یکی کجاست؟ اون کجاست؟
‫اون پشت سرته، احمق.
‫چه بامزه.
‫خب، کص ننت.
‫تیکه آشغال کوچولو.
‫بیا بریم.
‫اوه نه، تو قرار نیست... بیا دیگه. بیا دیگه!
‫متاسفم.
‫نمی‌خواستم بهت آسیب بزنم.
‫اون کونتو بذار زمین.
‫همین جایی.
‫می‌بینم یکی از مال منو داری.
‫چه خبره؟
‫ما گرفتیمشون.
‫ولی لایل خیلی بدجور زخمی شده.
‫بذارید برن.
‫چی؟ نه. اونا سرمون کلاه گذاشتن.
‫این یه دستوره.
‫سعی نکنید...
‫این یه دستوره.
‫باشه،
‫فهمیدم.
‫همه آروم باشید.
‫اگه بذارید دوستم زنده بمونه، ما هم می‌ذاریم شما برید.
‫همکار من چی؟
‫به من مربوط نیست.
‫ببین، من با مواد منفجره سیم‌کشی شدم و...
‫و با من بجنگید.
‫همه‌مون می‌میریم. نیازی به این کار نیست.
‫پاشو. بیا دیگه. پاشو.
‫پاشو.
‫پاشو تیکه آشغال کوچولو.
‫تکون بخور.
‫خب، حالا گورتونو گم کنید.
‫گورتونو گم کنید.
‫بیا بی۷، بریم.
‫بیا دیگه.
‫به رفتن ادامه بده.
‫آروم باش. آروم باش. من دارمت.
‫من دارمت.
‫برو.
‫نه!
‫نههه!
‫نه. نه.
‫ببین، اونجا تپه‌ست.
‫اون تو گند زدم. واقعاً گند زدم.
‫آره، ولی دیگه تموم شده.
‫بیا بریم دیگه.
‫اونا ما رو واسه برده می‌خواستن.
‫باشه، ولی باید تمرکز کنیم رو رفتن بالای اون تپه.
‫همونیه که تو نقشه‌ات بود، درسته؟
‫حق با توئه.
‫من جلوتر می‌رم. باشه؟
‫فقط آروم برو.
‫چی می‌بینی؟
‫یه... می‌بینم.
‫چیه؟
‫ساختمون، آدم.
‫چند نفر؟
‫صدها نفر.
‫آسمان بالا؟
‫ماسک؟
‫بدون ماسک.
‫فقط آدمای معمولی.
‫تو انجامش دادی بی۷.
‫اوه، خیلی عالیه.
‫دیگه چی؟
‫خیلی قشنگه.
‫پایین تو یه دره‌ست.
‫همه‌چی صافه.
‫یه... هست.
‫ساحل کوچیک.
‫یه... هست.
‫بچه می‌بینم که با یه سگ بازی می‌کنن.
‫بی۷؟
‫متاسفم.
‫همه‌چیو واسه خودت ردیف کرده بودی، نه؟
‫تو خیلی لعنتی باهوشی.
‫و ببین به کجا رسیدی.
‫اینجوری ولم کردی.
‫اوه، تو واقعاً گند زدی.
‫چطوری اینجارو پیدا کردی؟
‫من راه‌های خودمو دارم.
‫تلاشت برای مخفی کردن نقطه ورود خیلی مسخره بود.
‫حداقل اینو می‌تونم بگم.
‫من بردم.
‫حالا به خودت نگاه کن.
‫من لعنتی مطمئنم که دیگه از اون
‫فیلترای خوشگلت قایم نکردی.
‫ولی خب، هر جور راحتی.
‫ماسک منو بردار
‫ببین چطور پیش می‌ره.
‫آره؟ شاید همین الان از صورت لعنتیت بکنمش.
‫من حواسم بود فیلتر خودمو تمیز نکنم.
‫اون بیشتر از مال تو دووم نمیاره.
‫می‌بینی...
‫به همه‌چی فکر کرده بودم.
‫آخرش
‫من بردم.
‫احمق لعنتی.
‫چرا این کارو کردی؟
‫احمق لعنتی.
‫تو این دنیا، هیچ چرایی وجود نداره.
‫با کمال میل می‌میرم.
‫با دونستن اینکه تو دووم نمیاری.
‫اگه می‌تونستم، همه‌چیو نابود می‌کردم.
‫تنها راه.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫هشدار، فیلترها رو عوض کنید. سطح اکسیژن بحرانیه. هشدار، فیلترها رو عوض کنید.
‫سطح اکسیژن بحرانیه. هشدار، فیلترها رو عوض کنید. خاموشی در ۳۰ ثانیه. هشدار.