..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
راوی : تو این دنیا، کلی کتاب مقدس داریم
‫مثل وداها، اوپانیشادها ‫و کتاب‌های تاریخی.
‫خشم «لرد سری ماها ویشنو» برای نابود کردن
‫شیاطین نامیرا ‫خیلی خیلی خطرناکه.
‫وقتی بچه پراهلاد گفت خدای من «هاری» ‫هر جایی که دنبالش بگردیم پیدا می‌شه،
‫باباش، هیرانیا کاشیپو، بهش گفت
‫که اگه راست می‌گه، تو این ستون نشونم بده ‫و یه لگد بهش زد.
‫یهو لرد لاکشمی نراسیمها سوامی
‫یه موجود خشمگین که ‫نصفش آدم و نصفش شیر بود
‫از ستون اومد بیرون ‫و با خشم وحشیانه‌ای هیرانیا کاشیپو رو نابود کرد.
‫خشمش اونقدر زیاد بود که ‫حتی خداها هم نمی‌تونستن کنترلش کنن.
‫برای همین، خداها از لرد شیوا کمک خواستن.
‫لرد شیوا هم کالبایراوا رو فرستاد تا ‫خشم «لرد» رو کنترل کنه.
‫ولی کالبایراوا هم نتونست ‫خشم لرد رو کنترل کنه.
‫اونجا بود که خود لرد شیوا ‫به شکل یه عقاب به نراسیمها سوامی حمله کرد.
‫از خشم نراسیمها سوامی ‫یه پرنده وحشی دو سر به وجود اومد.
‫این نبرد روزها ادامه داشت.
‫آسمون و زمین و جهنم ‫تو چنگال ترس از مرگ گرفتار شده بودن.
‫خداها از الهه قدرت کمک خواستن.
‫الهه با قدرت، ‫نیروی عظیم و توانایی‌هاش
‫به شکل الهه پراتیانگیرا ماتا ظاهر شد
‫و خشم عظیم نراسیمها سوامی رو ‫از بین برد
‫و آرومش کرد.
‫با صورتی شبیه شیر،
‫خشمگین و قدرتمند،
‫به عنوان الهه‌ای که ‫نیروهای شیطانی رو نابود می‌کنه،
‫از پراتیانگیرا ماتا پرستش می‌شد.
‫حتی همین روستا
‫تو هر گوشه‌اش ‫نشونه‌هایی از قدرت‌های شیطانی داره.
‫ببینیم پراتیانگیرا ماتا ‫چطوری این نیروهای شیطانی رو نابود می‌کنه.
‫زنِ کرِ من ‫الان باید چه غلطی بکنه؟
‫مالی.
‫هی، مالی.
‫کی اومدی؟
‫یه کم پیش اومدم.
‫اول غذا رو بیار.
‫چرا امروز دیر کردی؟
‫رفته بودم چاه آب بیارم.
‫برای همین امروز دیر کردم.
‫اوه، مواظب باش.
‫یه نفر داره صدا می‌کنه.
‫مالی.
‫هی، مالی.
‫هوم.
‫خودم که چیزی نشنیدم.
‫زنِ کرِ من چطوری شنید؟
‫مالی.
‫کجا رفت تو این تاریکی شب؟
‫مالی.
‫کجا غیبش زد؟
‫مالی.
‫آآآه!!!
‫مالی.
‫چی شده آقا، ‫این وقت شب اومدی؟
‫رفته بودم روستای کناری.
‫برای دخترت خواستگار پیدا شد؟
‫هوم، هنوز دارم می‌گردم.
‫منم یه خواهر دارم
‫نمی‌دونم چطوری می‌خوام شوهرش بدم.
‫یه دقیقه صبر کن.
‫چاقوم کو؟
‫همین جا گذاشته بودمش.
‫نمی‌دونم کجا رفته.
‫آقا... آقا... آقا...
‫مشکل هر چی که هست؛
‫من راه حلی براش پیدا می‌کنم.
‫«قبل از اینکه نفرین از ازل»
‫«تو سرزمین من پخش بشه؛»
‫«باید به قول‌هایی که ‫به مردمم دادم عمل کنم.»
‫«وظیفه اصلی من اینه که ‫از همه روابطم بگذرم.»
‫«وقتشه که برای ‫مصلحت مردمم از جونم بگذرم.»
‫«باید یه سلاح پیدا کنم ‫تا این نفرین که دامن سرزمینم رو ‫گرفته، نابود کنم.»
‫من با یه امید بزرگ میرم که آخرش ته و توی این معما رو درمیارم.
‫من می مونم.
‫کالینگا
‫زمان حال
‫این چه رسم و رسومیه پیرمرد؟
‫طبق رسم و رسوم دهکده ما،
‫وقتی یه نفر از دهکده ما میمیره،
‫رسم ما اینه که ‫اونو تقدیم طبیعت کنیم.
‫و ما باید از این رسم و رسوم پیروی کنیم.
‫ببین.
‫ما باید تا دو دقیقه دیگه ‫اینجا رو ترک کنیم.
‫وگرنه زنده نمیمونیم.
‫هیچکس نباید به عقب برگرده.
‫هی!
‫مشروب رو بیار.
‫چطوری رفیق؟
‫شنیدم دیشب رفتی خونه‌ی لاکشمی.
‫شوهرشو فرستادم بیرون بشینه
‫رفتم تو و کارمو تموم کردم.
‫بیارش. بیارش.
‫هی، اینجا بریز.
‫هی.
‫بریم.
‫هی.
‫کجا داری میری بدون اینکه پول رو بدی؟
‫چی؟
‫پول؟
‫زن تو بفرست با من؛
‫پولتو کامل میدم.
‫انگار همتون ‫یه کتک مفصل لازم دارین.
‫چطور جرأت می‌کنی اینطوری حرف بزنی؟
‫"لینگا"
‫هی!
‫"لینگا"
‫چی؟
‫پول؟
‫زن تو بفرست با من؛
‫پولتو کامل میدم.
‫من هم بلدم مشروب درست کنم، ‫هم بلدم چطوری منفجر کنم.
‫هی! هی.
‫کافیه دیگه.
‫میخوای بکشیش؟ بیا.
‫بریم.
‫هی. ‫ماشین رو روشن کن.
‫داداشم کجاست؟
‫بچه‌ها، جوونا، ‫پیرها، همه - گوش کنین.
‫برای اینکه جلوی ‫ورود قدرت‌های شیطانی رو به دهکده بگیریم،
‫قراره یه مراسم مذهبی ‫تو مرزهای دهکده انجام بشه
‫به همین خاطر هیچکس نباید شب ‫از خونه‌هاش بیاد بیرون.
‫سلام آقا.
‫چی شده رانگا؟
‫چرا اومدی اینجا؟
‫آقا، اومدم مدارک زمینم رو بگیرم.
‫چی؟
‫مدارک زمینت؟
‫بالی.
‫ده تا دهکده رو رد کردی اومدی اینجا.
‫بعد از اینکه یه چیزی خوردی حرف می‌زنیم.
‫نه، نه آقا.
‫هی!
‫بهش غذا بده.
‫برو.
‫آقا، من کل قرضم رو پرداخت کردم.
‫اگه سند زمینم رو بدین، ‫میرم.
‫هاه!
‫تو پول رو دادی، اما
‫من حسش رو ندارم ‫که زمین تو پس بدم.
‫آقا، لطفا اینطوری نگین آقا.
‫شما مثل خدا هستین.
‫اگه اینطوره، پس در نظر بگیر ‫که زمینتو به خود خدا دادی.
‫آقا، آقا، لطفا اینطوری نگین.
‫پاهاتون میفتم.
‫آقا، پای آینده بچه‌ام وسطه.
‫ما که خدا نیستیم برای همه ‫آینده‌سازی کنیم.
‫ما شریم.
‫خودتو با کشتن اون نجس کردی.
‫خودتو پاک کن و بیا.
‫باید بریم جشن روستا.
‫هی.
‫آقا.
‫این جنازه رو بنداز بیرون از مرز روستا.
‫چشم آقا.
‫"هورا! هورا!"
‫"بیاین جوری برقصیم که ‫حتی سنگ‌ها هم به وجد بیان."
‫"بذارید همه چیز با ‫سنگینی صدای ما به لرزه دربیاد."
‫"قراره یه رقص دیوونه‌وار باشه."
‫"بذارید آسمون حد این جشن باشه."
‫"همه برای ما برابرن."
‫"اما اگه گند بزنید، ‫می‌خوابونمتون."
‫"خدای روستا، ما رو مورد رحمتت قرار بده."
‫"امروز، همه چی به خاطر توئه."
‫"همه ما بی‌گناهیم."
‫"تو به توانایی ما اعتماد کردی."
‫"هورا! هورا!"
‫"بیاین جوری برقصیم که ‫حتی سنگ‌ها هم به وجد بیان."
‫"بذارید همه چیز با ‫سنگینی صدای ما به لرزه دربیاد."
‫"هر حرکت، هر آهنگی با یه نگاه تو متوقف می‌شه."
‫"با من همراه شو، من همه چیزم مال تو."
‫"مثل یه همراه با من قدم بزن."
‫"زنگ‌های عروسی به صدا درمیان."
‫"با خجالت اعتراف می‌کنن که ما برای هم ساخته شدیم."
‫جشن روستا امسال از پارسال بهتره؟
‫حواست باشه همه چی برای ‫مردم سر جاش باشه.
‫چشم آقا.
‫تا غروب، صندوق نذورات ‫رو هم کامل می‌فرستی خونه؟
‫فهمیدی چی گفتم؟
‫بله آقا.
‫بریم.
‫پدرزن. ‫- هوم.
‫من دیگه برم.
‫بابا ببین، به حرف من گوش نمی‌ده.
‫خودت بهش بگو.
‫پدرزن، من تو روستا کار دارم.
‫باید برم.
‫داماد، این چه طرز رفتنه؟
‫طبق رسم روستای ما، ‫امشب مراسم داریم.
‫تا وقتی مراسم تموم نشده، ‫نباید از روستا خارج بشیم.
‫باشه پدرزن.
‫هوم. تو که دیگه اصلا به حرف من گوش نمی‌دی.
‫چی شده شیوایا؟
‫اوه، شروع کرد.
‫از سود محصول‌هات خوب استفاده می‌کنی؟
‫سود چی عمو؟
‫سودش به قرض‌هامونم قد نمی‌ده.
‫نمی‌دونم چجوری شکم زن و بچه‌امو سیر کنم.
‫نگران نباش، روزای خوب ما هم میاد.
‫چند روزی تاریکیه، ‫اما بعدش روشنایی میاد.
‫چرا هنوز نیومده؟
‫چه روزای خوبی عمو.
‫کی وقت خوب میاد و ما می‌بینیمش.
‫بفرما، چای.
‫میاد بابا، میاد.
‫هوم. چرا موتورو می‌کوبی به من؟
‫تا کی باید منتظرت بمونم؟
‫به جای منتظر موندن، ‫خودت باید می‌اومدی دنبالم.
‫آره، گفتنش راحته.
‫نمی‌تونستی تا اونجا بیای دنبالم؟
‫با این دوچرخه، اون همه راه رو؟
‫چطور می‌تونستم؟
‫اونم با این وضعت که ‫رفته بودی جنگل، نه؟
‫برای رامالاکشمی که تا ته دنیا هم می‌ری.
‫هی، بس کن.
‫چقدر ترسویی تو؟
‫چی شده پسرا؟
‫عمو، ببین.
‫آره... آره، دارم می بینم.
‫باید یه فکری به حال زن گرفتنش بکنم.
‫بابا، الان وقت این حرفا نیست.
‫الان واجب بود؟
‫غذا خوردی پسرم؟
‫نه عمو.
‫خونه قلیه ماهی درست کردم.
‫بیا بخور.
‫باشه.
‫بابا، ۱۰۰ روپیه بده.
‫تو دیگه...
‫بسه دیگه. باید دمپایی رو از پات در بیارم تا ‫بری قلیه ماهی بخوری؟
‫باشه، الان میرم.
‫هی، بریم.
‫برو دیگه، پسر احمق.
‫من میرم؛ تو به کارت برس.
‫این چه کاری بود عمو؟
‫سر پسر خودت داد زدی؛ ‫ولی با لینگا خیلی خوب بودی.
‫هی.
‫پسرم که منو داره.
‫ولی لینگا که کسی رو نداره.
‫من همه کسم براش.
‫آدم خیلی خوبیه.
‫باشه، من دیگه میرم.
‫باشه.
‫چطوری یارو؟
‫همش ول میچرخی دنبال پادو.
‫دیروز تو جشنواره بهش گفتی؟
‫نه نگفتم.
‫نگفتی؟
‫پس کی میخوای بگی؟
‫نباید برای همه چی عجله کرد.
‫باید صبر کنیم وقتش برسه.
‫آره؟
‫حداقل امروز بهش پیشنهاد میدی یا نه؟
‫امروز رو ببین.
‫همینو بگو؛
‫تا یکی دیگه بیاد بگیرتش.
‫پادو مال منه.
‫از صبح تا حالا که شب شده.
‫پادو خانوم کجاست؟
‫میاد، صبر کن.
‫نمیدونم والا.
‫هی.
‫دیگه همچین موقعیتی گیرت نمیاد.
‫زود باش بهش بگو.
‫هی، هی صبر کن.
‫پادو.
‫- هوم.
‫بله؟
‫انگار زنت دارم صدام میکنی.
‫چی شده؟
‫اینجا وایسادم، یه نگاهم بهم نمیکنی.
‫هوم.
‫منتظرمی یا نه؟
‫دیروز تو جشنواره دیدمت؛
‫خیلی خوشگل شده بودی.
‫هوم.
‫بگو دیگه.
‫چیه؟
‫یه چیزی هست.
‫یه مدت زیادی میشه که میخوام یه چیزی بهت بگم.
‫ولی...
‫میترسم.
‫ها؟
‫دیروز اون مردا رو تو مشروب فروشی، ‫بدون هیچ ترسی زدی.
‫حالا چرا میترسی؟
‫چی؟
‫نه، هیچی.
‫بهم بگو.
‫آره، از من خوشت میاد یا نه؟
‫هوم. ‫- پادو.
‫هی.
‫پادو.
‫یه چیزی بگو و برو.
‫از بچگی منو میشناسی.
‫هنوز نمیدونی؟
‫پادو.
‫هی.
‫بهش گفتی؟
‫تاریخ عروسی رو درست کنیم؟
‫بله گفت یا نه؟
‫ها؟ ‫- هوم.
‫اگه خودت شک داری، ‫بیخیالش شو.
‫کافیه.
‫این کارا لازم بود؟
‫بیا، بیا. موتور رو روشن کن.
‫زل نزن دیگه. موتور رو روشن کن.
‫چینو.
‫صبر کن. اون طرف راه نیست.
‫چینو.
‫چینو، صبر کن.
‫چینو، ندو.
‫چینو.
‫هی، چینو.
‫کجا رفتی؟
‫چینو.
‫اینجا چه کار می کنی؟
‫دارم میرم خونه مامانم.
‫راه خونه مامانت اون طرفه.
‫چرا اومدی این طرف؟
‫دخترم به این سمت دوید.
‫برای همین از این راه اومدم.
‫نمی دونی نباید از این طرف بیای؟
‫نمی دونی نباید از مرز رد بشی؟
‫می دونم.
‫دخترم رو می برم و میرم.
‫دخترت رو بردار و زود از اینجا برو.
‫چینو.
‫کجا رفتی؟
‫اگه تو اینجایی
‫پس، مادرت؟
‫چی شده؟
‫آقا.
‫هی.
‫برگرد.
‫هی، پیرمرد.
‫بیا اینجا. ‫- آقا.
‫این دختر کیه؟
‫نوه ام هست آقا.
‫همونیه که پارسال بالغ شد؟
‫بله آقا.
‫پسرت مرد، درسته؟
‫چطوری می خوای این دختر رو شوهر بدی؟
‫اون فقط یه بچه است آقا.
‫پس...
‫اصلا نمی خوای شوهرش بدی؟
‫باشه. یه کاری بکن.
‫نوه ات رو برای کار بفرست خونه من.
‫میذارمش همه کارا رو انجام بده.
‫هی.
‫بکشش تو ماشین.
‫آقا، آقا، التماستون می کنم. ‫به پاتون می افتم.
‫پدربزرگ، کمکم کن.
‫آقا، آقا.
‫آقا، لطفا نوه ام رو ول کن.
‫ولم کن، ولم کن. ‫- آقا، آقا.
‫ولم کن. ‫- به پات می افتم.
‫ولم کن. ‫- هی.
‫زود باش بکشش. ‫- پدربزرگ!
‫ولم کن.
‫ولش کن.
‫چطور جرات می کنی؟
‫ولش کن.
‫هی.
‫ولش کن.
‫توهین چیز خیلی خطرناکیه.
‫اگه آدم پولداری مثل ما ‫به یه آدم فقیر توهین کنه
‫اون خودشو دار میزنه ‫یا به خودش سم میزنه و میمیره.
‫اما، اگه همون آدم فقیر به ما توهین کنه
‫ما توطئه می کنیم که چطوری بکشیمش.
‫اگه مرد باشه، باید بکشیش.
‫اگه زن باشه، باید بهش تجاوز کنی.
‫و، باید قبل از اینکه خشم ات فروکش کنه، این کارو بکنی.
‫هی.
‫پدر زنت داره میاد. ‫- سلام پدر زن.
‫هی، امروز به خاطر تو آبروم رفت.
‫هی مرد، چرا اینقدر ازش می ترسی؟
‫مگه فقط اون دختر داره؟
‫فقط بگو باشه.
‫توی دهکده ما صدها تا دختر هست.
‫هنوز سی سالشون هم نشده؛ ‫ولی حسابی به عرق خوری معتادن.
‫مستای لعنتی.
‫برو با خوشبختی ازدواج کن.
‫ها؟
‫بچه دار شو.
‫چی کم داری؟
‫دختر اون نه، کلی دختر دیگه هست.
‫پادهو مال منه.
‫چرا منو می بوسی؟ ‫من پادهوی تو نیستم.
‫پدرزنم اینجاست. ‫پدرزنم اینجاست.
‫اون دخترشو ‫به من می‌ده.
‫آدمای بی مصرف.
‫چی شده؟
‫چرا گاوها سر و صدا می‌کنن؟
‫بابات خونه نیست.
‫برو یه نگاهی بنداز.
‫باشه، می‌رم.
‫هی.
‫دوباره بهت میگم.
‫با من در نیفت.
‫ولم کن.
‫چرا صبحی تو کارم دخالت کردی؟
‫کاری که صبح کردی اشتباه بود.
‫و کاری که الان ‫داری می‌کنی هم اشتباهه.
‫اصلا چیکار می‌کنی؟
‫امروز دیگه نمی ذارم قسر در بری.
‫ها...
‫هر دوتاشونو با هم گرفتم.
‫آبروش
‫جونش
‫امروز باید هر دو رو نابود کنم.
‫آه!
‫ولش کن، رئیس.
‫هی!
‫ولش کن، رئیس.
‫"این منم؟"
‫"یا خودمو فراموش کردم"
‫"تو رویاهات غرق شدم. "
‫"دنیاها به هم رسیدن"
‫"تا این لحظه‌ها رو تصاحب کنن؟"
‫"بی خبر از این حس غریب جدید"
‫"که داره دوباره بهم هجوم میاره. "
‫"زندگیم حالا مال اونه"
‫"با آرزوهایی که یکی شدن. "
‫"شیرینی رویاهامون ‫داره دلمونو سرخ می‌کنه. "
‫"این منم؟"
‫"یا خودمو فراموش کردم"
‫"تو رویاهات غرق شدم. "
‫"دنیاها به هم رسیدن"
‫"تا این لحظه‌ها رو تصاحب کنن؟"
‫"افکار تبدیل به کلمات شدن"
‫"مثل قطرات بارون خیسشون کردم. "
‫"یه شیرینی تو این لحظه گیجم کرد. "
‫"زمزمه قلبم در مورد تو"
‫"مثل یه ملودی حرف می‌زد. "
‫"آهنگی که با قلبم بازی می‌کنه عشقه. "
‫"این سفر. "
‫"عشق مقصده"
‫"زندگیم ‫حالا بخشی از توئه. "
‫"ما یکی هستیم، و این حقیقته. "
‫"این منم؟"
‫"یا خودمو فراموش کردم"
‫"تو رویاهات غرق شدم. "
‫"دنیاها به هم رسیدن"
‫"تا این لحظه‌ها رو تصاحب کنن؟"
‫در زمان تضعیف سیارات.
‫حکومت تاریک شیاطین
‫تسلط وسیع قدرت های شیطانی.
‫طلسم مثلث زندانی.
‫داشتم فکر میکردم کجا رفتی، ‫منو ول کردی.
‫مسئله اینه؟
‫پادهو مال منه.
‫خوب، ادامه بده.
‫این چیه مورتی؟
‫دوستت با اون دختره ول میچرخه ‫تو کل روستا.
‫آره.
‫عاشق همن دیگه ‫برا همین باهمن.
‫خب مگه چیه؟
‫اون دختره چند بار از دستم فرار کرد.
‫باید یه کاریش کنم.
‫چیکار میخوای بکنی؟
‫کتک کافیه براش؟
‫این دفعه پاتو قلم میکنه، ‫نه فقط دستتو،
‫چیو قلم میکنه؟
‫دوباره که گیر نمیوفته؟
‫این دفعه تا نکشتمش ولش نمیکنم.
‫آخرشو میبینم.
‫فردا یه جوری باید ‫با پدر پادو در مورد ازدواجمون حرف بزنم.
‫خب عروسی رو کی میخوای بگیری؟
‫اونم اوکی میشه دیگه.
‫هی لینگا.
‫بیا اینجا ببینم. ‫- هی، برو برو.
‫سلام آقا!
‫این روزا اصلاً پیدات نیست، چرا؟
‫هیچی آقا.
‫توی روستام دیگه.
‫اون پولی که بدهکاری چی؟
‫میام قصر حسابمو صاف میکنم، آقا.
‫باشه، برو.
‫هی.
‫برو دیگه.
‫چشم. میرم آقا، میرم.
‫بیخیال اینا؛ من که هستم برات.
‫دست کمش گرفته بودم.
‫شاید پیر باشه، ‫ولی خوب بلده چیکار کنه.
‫آخ!!
‫داداش، بده به من.
‫بگیر.
‫چی شده داداش؛ ‫اومدی اینجا؟
‫لینگای ما یه چیزی میخواد بگه.
‫بگو ببینم.
‫بله عمو.
‫من و پادو از خیلی وقت پیش ‫از هم خوشمون میاد.
‫اگه اجازه بدین، ‫میخوام باهاش ازدواج کنم.
‫آره؟
‫اگه با دختر من ازدواج کنی، ‫میخوای چطور ازش نگهداری کنی؟
‫دارم کار میکنم دیگه، عمو؟
‫چی، مشروب سازی؟
‫مثل همه پدر و مادرا،
‫منم دوست دارم دخترمو ‫به یه کسی بدم که زمین کشاورزی داشته باشه.
‫نه یه کسی مثل تو که ‫مشروب خراب درست میکنه.
‫هی، دخترتو بده به دوست من.
‫اون مثل یه تیکه طلا ازش مراقبت میکنه.
‫چرا باید بدم؟
‫تو که همش مست میکنی و ولو میشی همه جا. ‫بعد به من میگی؟
‫دهنتو ببند.
‫تمومه دیگه. ‫- هی، صبر کن.
‫هی. ‫- پدر.
‫بسه.
‫ساکت باش.
‫چی داری میگی، عمو؟
‫منم 2 هکتار ‫زمین کشاورزی دارم، مگه نه؟
‫تو زمین کشاورزی داری؟
‫کجاست؟
‫همونی که گرو گذاشتی ‫پیش کدخدای روستا؟
‫پدرت که نتونست پسش بگیره؛ ‫تو هم نمیتونی.
‫مشکلی نیست، عمو.
‫زمینمو پس میگیرم.
‫اونوقت دست پادو رو میدی به من؟
‫برو، زمینتو آزاد کن بعد بیا.
‫اون موقع حرف میزنیم.
‫من زمینمو پس میگیرم. ‫اون موقع موافقی با ازدواجمون؟
‫من تا حالا ندیدم کسی از کدخدا ‫بتونه زمینشو پس بگیره.
‫ول کن بابا، عمو.
‫من سند زمینمو از ‫کدخدا میگیرم میارم بهت میدم.
‫اون موقع قبول میکنی با ازدواجمون؟
‫باشه، اون موقع قبول میکنم.
‫هی، لینگا.
‫فکر میکنی بتونه سند زمینشو پس بگیره؟
‫آره. انگار کدخدا ‫زمین میده و اینم میگیره.
‫نمیدونم این بشر کجا به دنیا اومده
‫و اینجا بزرگ شده.
‫دخترم رو بدم به همچین کسی؟
‫ببین.
‫بهش بگو بیخیالش بشه.
‫من اینجا رو حلش میکنم.
‫هوم.
‫تو برو.
‫چی شده؟
‫چرا بهش زل زدی؟
‫هی.
‫یه کاری داره میکنه.
‫پادهو چیکار میکنه؟
‫توی اتاقشه.
‫غذا خورد؟
‫با اینکه چند بار بهش گفتم، ولی نخورد.
‫چرا؟
‫آه!
‫دیگه چرا!
‫مثل تو لجبازه.
‫من بدبخت گیر کردم وسط این دوتا.
‫چرا اینجوری حرف میزنی؟
‫هر کاری میکنم فقط برای ‫خوبیه خودشه، مگه نه؟
‫اون یه دائم‌الخمره.
‫داری میگی برم دخترمو ‫بدم به یه همچین آدمی؟
‫آه! چرا سرم داد میزنی؟
‫پادهو.
‫بیا شام.
‫پادهو.
‫هی!
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫بابام همینه دیگه، همینجوری حرف میزنه.
‫بیا بریم با هم ازدواج کنیم.
‫هی!
‫چرا خودتو با این فکرا اذیت میکنی؟
‫به بابات قول دادم.
‫خودم همه چیو حل میکنم.
‫دختره‌ی خل! ‫- هر کاری دلت میخواد بکن، فقط با من ازدواج کن.
‫هوم.
‫من دیگه برم.
‫هوم.
‫چه خبر داداش؟
‫چقدر چهره‌ات نورانیه!
‫عجب داستانیه!
‫هی سرینو.
‫وقتی بهت گفتم تادی بگیر، ‫چرا اینارو گرفتی؟
‫میتونستی از مغازه مالّی خودمون بگیری.
‫چه خبره؟ ‫- کجا بودین شما دوتا؟
‫اوه! آقایون تشریف آوردن.
‫شروع کردی بابا؟
‫بگیر.
‫این برای لینگائه.
‫تو اینو بگیر.
‫لینگا.
‫تصمیمتو گرفتی؟
‫لعنت بهت!
‫دیگه چی مونده تصمیم بگیریم؟
‫باید بریم سراغ کدخدای ده، ‫بازخواستش کنیم و بزنیمش.
‫آه!
‫بابات که نیست همین که گفتی ‫کاغذارو دو دستی تقدیمت کنه.
‫اون کلاش دهکده‌ست.
‫آه.
‫بابا، مست کردی.
‫خفه شو دیگه، برو خونه ‫بخواب.
‫کی به حرف من گوش کردین شماها؟
‫الان لازمه این حرفو بزنی؟
‫از اولشم نباید به دنیا میاوردمت.
‫حالا دیگه فایده نداره ‫که پشیمونی بخوری.
‫برو دیگه.
‫تو بگو لینگا، چیکار کنیم؟
‫تا کی میخوایم اینجوری زندگی کنیم؟
‫دقیقا! ‫شنیدی چی گفت؟
‫من از زمینم دست نمیکشم، ‫به هیچ قیمتی.
‫هوم. بیخیال نمیشیم.
‫میبینیم.
‫آره، میبینیم.
‫میبینیم، همین.
‫میبینیم.
‫وگرنه... ‫- بیا بریم.
‫بیا.
‫همین الان میره؟
‫تمام شد.
‫چی؟ تموم شد.
‫احمق.
‫هی، یه کم فکر کن. این کارا لازم بود؟
‫خودت گفتی دیگه، ‫ازش سوال پیچ می‌کنیم، حسابی می‌زنیمش.
‫سلام آقا!
‫چه خبره؟
‫چطور شده همه کارگرا ‫امروز اینجا جمع شدن؟
‫شاید اومدن خواهش کنن ‫برای امشب پول مشروب بهشون بدی.
‫اومدم برای اون دو هکتار زمینی ‫که پدربزرگم اینجا گرو گذاشته بود.
‫اومدم مدارکشو بگیرم.
‫بالای 53 سال پیش،
‫اشتیاق داشتم تا زمینی که پدربزرگت ‫به من گرو گذاشته بود رو پس بگیرم.
‫پدربزرگت فوت کرد.
‫و پدرت هم فوت کرد.
‫و حالا تو برای همون زمین اومدی.
‫ببین.
‫من همون چیزی رو به تو میگم ‫که به پدرت هم گفتم.
‫سود ده سال رو پرداخت کن
‫و بعد مدارکت رو بگیر.
‫از هر حساب و کتابی حساب کنی، ‫حساب تو خیلی وقت پیش صاف شده.
‫پدربزرگم پرداخت کرد، ‫پدرم پرداخت کرد و من هنوز دارم پرداخت می‌کنم.
‫امروز تو باید مدارکم رو بهم بدی.
‫و من باید با مدارکم اینجا رو ترک کنم.
‫چی؟
‫زیادی حرف می‌زنی؟
‫بالی.
‫اول به همه غذا بدید.
‫اگه غذا بدی من از اونایی نیستم که بخورم، ‫مثل رانگا سلام نظامی می‌دم و میرم.
‫لینگا. لینگا.
‫چیکار می‌کنی؟ ‫چیکار می‌کنی؟
‫فقط بعد از اینکه مدارک زمینم رو گرفتم میرم.
‫هی، نکن. ‫- بالی.
‫تو صبر کن.
‫لینگا.
‫من بهت یه پیشنهاد عالی می‌دم.
‫به جای 2 هکتار توی روستا،
‫بهت 4 هکتار توی زمین‌های دولتی میدم.
‫باشه، بده.
‫هی، اون مدارک رو بیارید.
‫آقا.
‫هی لینگا.
‫تو زمین خوب روستایی رو ول کردی ‫و اون زمین جنگلی رو گرفتی؟
‫هوم.
‫همه این کارا رو ‫برای ازدواج می‌کنی، درسته؟
‫معلومه.
‫برادر.
‫چرا به جای اینکه بکشیش ‫مدارک رو بهش دادی؟
‫هی!
‫اون ممکنه یه آدم بی‌بضاعت باشه ‫اما ترسو نیست.
‫و از همه مهم‌تر، هر کی اومده ‫از زمین‌های دولتی ما بخره، مرده.
‫این یه زمین نفرین شده‌ست.
‫نباید با همه چی فیزیکی برخورد کرد
‫بعضی وقتا باید بازی ذهنی کرد.
‫بدون اینکه ما بکشیمش، می‌میره.
‫پدربزرگ، چرا از این راه میریم؟
‫اگه از راه همیشگی بریم، 10 مایل میشه.
‫از این راه میان‌بر فقط 2 مایل میشه.
‫پدربزرگ من می‌ترسم.
‫یه لحظه دیگه از این جنگل رد میشیم.
‫زندگی با ترسیدن سخت میشه.
‫وقتی بر ترست غلبه کنی، ‫زندگی آسون میشه.
‫یه داستان توی این جنگل تاریک برات تعریف می‌کنم.
‫گوش کن پسرم.
‫یه امپراطوری بود که یه پادشاه داشت.
‫به خاطر وحشی‌گریش، ‫خیلی از امپراطوری‌ها نابود شدن.
‫خیلی از وارثان تاج و تخت جونشون رو از دست دادن.
‫یکی از اونا امپراطوری کالینگا بود.
‫گنجینه‌ای که از اون امپراطوری آورده شده
‫یه جایی توی این جنگل قایم شده.
‫پدربزرگ.
‫کجایی پدربزرگ؟
‫پدربزرگ، من می‌ترسم.
‫پدربزرگ.
‫'همون خواب رو دوباره و دوباره میبینم. '
‫'این پازل آخرش منو کجا میبره؟'
‫'آیا عروسی فردام زندگیمو نجات میده؟'
‫'یا نابودش میکنه؟'
‫"شیرینی لب ها"
‫"شیرینی صورت"
‫"شیرینی چشم ها"
‫"شیرینی معشوق"
‫"شیرینی قلب"
‫"شیرینی حرکت"
‫"هر چیزی که با شیرینی همراه باشه، شیرینه. "
‫"لب های خوش فرمش"
‫"عطر یاسمن رو پخش میکنن. "
‫"مثل خواب هام میرقصه،"
‫ببین، روز عروسیش حتی ریشش رو هم نزده.
‫عیب نداره، ولش کن.
‫خدا خوشبختشون کنه.
‫"اون تو بغل منه. "
‫"هیچ راهی نیست که زمان رو متوقف کنم؟" ‫- لینگای ما حالا یه خانواده داره.
‫"نمیتونم تو این لحظه جلوی این وسوسه رو بگیرم. "
‫"تو این نور مهتاب دنج"
‫"اون کنارمه. "
‫"تو نفس های گرمش"
‫"دارم غرق میشم. "
‫"تمام شب مال ماست. "
‫"شیطنت که چیز عادیه. "
‫"چشم های شیطونش نمیذاره یه چشم به هم بزنم. "
‫"تو مستی گیر افتادم"
‫"همه چیز عجیب به نظر میرسه. "
‫"ما مثل یه جفت به هم گره خوردیم. "
‫"تمام شب مال ماست. "
‫"شیطنت که چیز عادیه. "
‫"چشم های شیطونش نمیذاره یه چشم به هم بزنم. "
‫"تو مستی گیر افتادم"
‫"همه چیز عجیب به نظر میرسه. "
‫"ما مثل یه جفت به هم گره خوردیم. "
‫هی!
‫آخ!
‫اونجا چه کار میکنی؟
‫ول کن چه کار میکنم. ‫اول بگو چرا اومدی اینجا؟
‫تمومش کن و بیا پایین.
‫باید باهات حرف بزنم.
‫خیلی مشکوک میزنی که میخوای حرف بزنی.
‫هیچ چیز مشکوکی در کار نیست؛ ‫اول بیا پایین، بابا.
‫تو اول بگو.
‫آره، اون کدخدای ده به جای دو جریب، ‫چهار جریب زمین داد، درسته؟
‫آره، داد. چی شده؟ میخوای ‫پسش بدی یا چی؟
‫اول خوب گوش کن ببین چی میگم.
‫باشه، بگو.
‫میخوام برم اون زمین.
‫جدی؟
‫خوبه.
‫برو دیگه.
‫میگم تو هم باهام میای.
‫چی؟
‫میگم تو هم با من میای.
‫هی، چرا مثل دیوونه ها میخندی؟
‫کی گفته من باهات میام؟
‫میفهمی کجا میخوای ما رو ببری؟
‫به اون زمین دولتی.
‫نه به مشروب فروشی.
‫تو...
‫هی!
‫بیا دیگه؛ با هم بریم.
‫چرا؟
‫بریم اونقدر دور که بمیریم؟
‫من باهات نمیام، بابا.
‫خیلی خب.
‫اگه نمیای که نمیای، من چیکار کنم.
‫آه؟ ‫- خودم تنها میرم پس.
‫باشه.
‫هی لینگا! وایسا.
‫فقط شوخی کردم.
‫کی بریم؟
‫سوار شو.
‫مشروب تو خونه هست؟
‫بیا دیگه.
‫نشانه ی مرگه.
‫گره های شمالی و جنوبی ماه، شوهرتو می بلعن.
‫عه!
‫هی، چرا اینجوری می کنی؟
‫فردا داری میری اونجا، نه؟
‫خب؟
‫بعد از تموم شدن همه کارا، ‫۴-۵ روز دیگه برمی گردم، نه؟
‫بحث اون نیست.
‫انگار اون ملک جنگلی جای خوبی نیست.
‫میگن هر کی اونجا بره، دیگه برنمی گرده، نه؟
‫تو رو خدا نرو.
‫دختر خله!
‫تو که به همه چی اعتقاد داری.
‫حتی مورتی هم باهام میاد، خب؟
‫هی! ‫- تو رو خدا نرو.
‫پادو.
‫دارم می ترسم. ‫- بس کن.
‫من چی کار کنم؟
‫تو رو خدا نرو.
‫برای هر چیزی نترس.
‫بس کن.
‫نمی دونم والا.
‫من به تو اعتماد کردم و ‫کورکورانه دنبالت اومدم.
‫با دیدن این جنگل، شک دارم ‫که آیا دوباره راما لاکشمی رو ببینم.
‫تو به من اعتماد کردی، نه؟ ‫به اعتمادت ادامه بده.
‫تو از بچگی تو این جنگلا می چرخیدی.
‫هیچ وقت نترسیدی؟
‫هی لینگا!
‫حداقل یه بار بهش فکر کن.
‫ما که نمی دونیم اگه از این مرز رد بشیم، چی میشه.
‫[ناله می کند] ببین، خارها چقدر تیزن.
‫نگاه کن.
‫فقط به خاطر اینکه کدخدای ده به ما زمین داده، ‫یعنی باید بریم؟
‫نمی دونم چی میشه.
‫اون دیگه چی بود؟
‫صدای چی بود؟
‫ساکت باش بابا.
‫هی!
‫لینگا!
‫اینا دیگه چیه بابا؟
‫مثل ما، یه نفر دیگه هم اومده ‫تو جنگل و مرده.
‫پس ما چی؟
‫ما هم همینطور. ‫- آه!
‫همینه.
‫همینه؟
‫منو آوردی اینجا که منو بکشی.
‫برات غذا بیارم؟
‫نه، اون نه.
‫هنوز ۳ روز از ازدواجمون نگذشته
‫و اون دخترمو تنها گذاشت و ‫رفت به جنگل.
‫اصلا این دیگه چه آدمیه؟
‫اصلا به خودش زحمت نداد ‫فکر کنه که این دختر تازه عروس ‫چطوری باید تنها بمونه.
‫نگران دخترمم.
‫خودت بودی که شرط گذاشتی و ‫مجبورش کردی که بره اون مدارکو بگیره.
‫داره کار خودشو می کنه.
‫خوشحالن، نه؟
‫ولش کن.
‫هشت.
‫نه.
‫ده.
‫اونجا.
‫از ضلع شرقی اون تپه، ‫۱۰ فوت پایین تر تا اینجا.
‫و از این تپه تا اون صخره ی سیاه.
‫این میشه ۴ هکتار.
‫هر کاری دوست داری بکن.
‫چشم.
‫چشم. چشم.
‫زمین رو که پیدا کردیم؟
‫دوباره کجا می بری منو؟
‫تو راه که داشتیم میومدیم، ‫هوا تاریک شد.
‫فکر می کنی زنده بمونیم؟
‫رو زمین پر از مار ِ.
‫مواظب باش.
‫اوه! این دیگه چیه؟
‫آره.
‫توی دهکده خودمون ‫خوش و خرم مشروب درست می‌کردیم.
‫چرا باید این‌طوری به خودمون سختی بدیم؟
‫مگه سختی کشیدن برای ما تازگی داره؟
‫از وقتی پامونو تو این جنگل گذاشتیم ‫یه ترس عجیبی وجودمو گرفته.
‫هی لینگا!
‫اینجا که نه تراکتوری هست نه گاوی!
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫اصلاً نقشت چیه؟
‫هی لینگا!
‫برگردیم بابا!
‫بریم.
‫این همه راه رو اومدیم که برگردیم؟
‫راه بیفت.
‫واسه چی؟ واسه مردن؟
‫هی، اون چیه؟
‫هی! نه بابا، نکن. من می‌ترسم.
‫چیزی نمی‌شه. بیا.
‫چی؟
‫هیچی.
‫تو این تاریکی شب ‫اومدی منو نشوندی تو این جنگل...
‫...و روبروم آتیش روشن کردی.
‫و انگار نه انگار ‫که نمی‌دونی بعدش باید چیکار کنی.
‫نه غذایی هست نه چیزی.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫بگو.
‫دارم فکر می‌کنم.
‫فکر می‌کنم؟
‫الان؟
‫نه در مورد اون.
‫فکرم پیش پادهوئه.
‫اوه! داری به پادهو فکر می‌کنی؟
‫من اینجا از ترس دارم می‌میرم.
‫چیزی نمی‌شه.
‫پادهو... انگار پادهوئه.
‫انگار خودمون پادهو کم داریم.
‫صبح به حسابت می‌رسم.
‫لینگا!
‫کجا رفته؟
‫لینگا!
‫پادهو.
‫لینگا!
‫هی لینگا!
‫هی!
‫آه!
‫صبح به این زودی کجا رفتی؟
‫صبر کن، دارم میام.
‫هی!
‫بیا، بهت می‌گم.
‫کجا رفتی بدون اینکه به من بگی؟
‫داداش کجاست؟
‫آقا وسط کارشون هستن. ‫دو دقیقه صبر کنید آقا.
‫هی! داداش! داداش! ‫[کوبیدن به در]
‫یه دقیقه بیا بیرون داداش.
‫خواهش می‌کنم صبر کنید آقا.
‫یه دقیقه بیا بیرون. ‫- آقا، خواهش می‌کنم یه لحظه به حرفم گوش کنید.
‫این یارو که ول کن نیست.
‫بفرما.
‫بعداً می‌بینمت.
‫هی.
‫چی شده؟
‫این ناراحتیت از اون نفس تنگی ‫که من تو سینه‌م داشتم بیشتره!
‫چی شده؟
‫دو روزه رفته اون ملک جنگلی.
‫خودت گفتی هرکی بره اون ملک ‫زنده برنمی‌گرده.
‫هنوز که خبر مرگش به گوشم نرسیده.
‫فقط باید برم و بکشمش.
‫هی!
‫صبر کن.
‫ملک ما یه جوریه، یه هزارتوی بزرگه.
‫یه جوری میشه رفت توش که...
‫...راه برگشتی نداره.
‫بیخیالش شو.
‫اون چیه؟
‫گربه وحشیه.
‫هی، اونو ببین.
‫اول اینو ببین.
‫واو. واو. واو.
‫چقدر خوشگلی تو!
‫تو یه زن تازه عروسی.
‫چطوری می‌تونه تو رو ول کنه و بره جنگل؟
‫به چی فکر می‌کنی؟
‫نگران نباش که ‫اونجا نیست که باهات بخوابه.
‫من امشب میام.
‫دقیقا همینطوری، ‫شوهرت، از روی عصبانیت
‫کاغذها رو برداشت و رفت جنگل.
‫نه می‌ذارم از اون جنگل زنده برگرده
‫نه می‌ذارم اینجا راحت زندگی کنی.
‫لینگا.
‫لینگا، بیدار شو.
‫لینگا، پاشو.
‫لینگا. ‫- هی!
‫داره میاد.
‫چطوری اومدی اینجا؟
‫بیا.
‫همه‌مون رو می‌کشه.
‫بیا بریم. ‫- کی؟
‫پاشو. بیا.
‫مورتی کجاست؟
‫مورتی. ‫- بیا بریم.
‫کجا؟ ‫- بیا لینگا.
‫چی شده؟ ‫چطوری اومدی؟
‫صبر کن.
‫کجا؟
‫مارو هم می‌کشه.
‫اول بهم بگو کجا داری منو می‌بری؟
‫بیا لینگا.
‫هی!
‫بگو.
‫هی!
‫هی
‫کجاست؟
‫دوباره کجا رفته؟
‫لینگا!
‫«دو روزه که رفته اون ملک جنگلی.»
‫«گفتی هر کی بره اونجا زنده برنمی‌گرده.»
‫«خبر مرگش هنوز به گوشم نرسیده.»
‫«فقط خودم میرم و می‌کشمش.»
‫ملک ما یه هزارتوی بزرگه.
‫فقط می‌شه واردش شد
‫اما راه برگشتی نداره.
‫هی لینگا!
‫اینا چیه؟
‫بیا. خیلی حرف‌ها دارم برات.
‫آخرین روزهای زندگیش،
‫اون ملک رو که مادرت برات به جا گذاشته
‫این صندوق.
‫تو طول زندگی‌ات، چیزهایی که ‫تو این صندوقه به دردت می‌خوره، پسرم.
‫همه‌ی جواب‌هاتو تو این پیدا می‌کنی.
‫تو وارث اصلی این خاندان هستی، پسرم.
‫پدربزرگ.
‫«بعد از مرگ پدربزرگم،»
‫«خیلی وقتا برای این صندوق اومدم اینجا.»
‫«بالاخره، یه روز...»
‫ «در طول قرن 18»
‫«سلطنت رودراگیری به دست ماچیراجو بود.»
‫«اون هیچوقت به فکر امنیت مردم نبود.»
‫«به خاطر حرصش برای ثروت و تاج و تخت، ‫به خیلی از قلمروها حمله کرد.»
‫«در نهایت، ‫با افزایش حرصش برای قدرت،»
‫«چشمش رو قلمرو کالینگا ‫انداخت که صدها مایل دورتر بود.»
‫«در اون زمان، قلمرو کالینگا ‫به دست رانا سیمها اداره می‌شد.»
‫«حملات متعدد ماچیراجو به کالینگا»
‫«به خاطر قدرت عظیم رانا سیمها ‫با شکست مفتضحانه‌ای روبه‌رو شد.»
‫«در ناامیدی از شکست‌های مداوم،»
‫«ماچیراجو یه دفعه مرد.»
‫«جانشینش، ‫بایلودو، تاج و تخت رو به دست گرفت»
‫«برای اینکه به آرزوی پدرش ‫برای شکست دادن کالینگا برسه،»
‫«با وزیرانش توطئه کرد ‫تا کالینگا رو شکست بدن.»
‫«اون هم تو جنگ با رانا سیمها شکست خورد.»
‫«بایلودو به این نتیجه رسید که برای»
‫«شکست دادن کالینگا به نیروهای شیطانی»
‫«همراه با نیروی انسانی نیاز داره. اون با یه»
‫«جادوگر شیطانی به اسم دارکا ملاقات کرد. بعد از کلی جادوی سیاه، دارکا یه موجود»
‫«شیطانی به اسم آسورا داکشی به وجود آورد. بایلودو به کمک آسورا داکشی،»
‫«کالینگا رو شکست داد، تمام گنجینه‌هاش رو تصرف کرد و خدای کالینگا رو به قلمروش»
‫«برد. رازی که از مردم قلمرو پنهان موند.»
‫«راناسیما به کمک وزیر ارشدش، باعث»
‫«فرار جانشینانش، ماها کالینگا و چولا»
‫«کالینگا میشه.»
‫«بعد از چند روز،»
‫«قلمروی بایلودو در یه»
‫«آشوب شیطانی عجیب»
‫«گیر می‌کنه و بیماری‌های مرگباری»
‫«شیوع پیدا می‌کنه. علاوه بر اون، آسورا داکشی شروع به خوردن انسان‌ها می‌کنه.»
‫«دارکا و بایلودو هم دیگه»
‫«نتونستن آسورا داکشی رو کنترل کنن. بعد ملکه شاکونتالا دوی،»
‫«همسر بایلودو برای»
‫«پیدا کردن یه راه حل،»
‫«به سراغ راهب گیری ماها ریشی میره.»
‫«شاکونتالا دوی، اگه شوهرت یه جنگ اخلاقی راه مینداخت،»
‫«مردم قلمروش انقدر عذاب نمی‌کشیدن.»
‫«اما شوهر تو یه جنگ غیراخلاقی»
‫«راه انداخت. به خاطر کارهای»
‫«اشتباهش، رنج و عذاب تو قلمروت هیچوقت تمومی نداره.»
‫«هیچ راه حلی برای گناهایی که شوهرم مرتکب شده وجود نداره. به خاطر همین لطفا ما رو مجازات کن و یه راه حلی برای متوقف کردن این نسل‌کشی به ما نشون بده.»
‫«هر گناهی یه توبه‌ای داره.»
‫«از اونجایی که تو نگران»
‫«رفاه مردم هستی،»
‫«یه راه حلی برای این مشکل وجود داره.»
‫«اون چیه استاد؟»
‫«برپایی یه خدای دهکده.»
‫«برپایی یه خدا؟»
‫«آره. تو باید یه خدا رو»
‫«تو مرز دهکده برپا کنی. کسی که با اسم‌های مختلفی صدا زده میشه و مورد پرستش قرار می‌گیره.»
‫«تو باید الهه پراتیانگیرا ماتا رو برپا کنی.»
‫«وقتی الهه برپا شد،»
‫«با یه حمام مقدس، لباس، یه نخ مقدس،»
‫«چوب صندل، میوه و عطر ازش پرستش کن.»
‫«به خاطر گناهانت طلب بخشش کن.»
‫«این الهه نمیذاره هیچ موجود شیطانی ای وارد دهکده بشه.»
‫«این یه رسم جدید نیست.»
‫«از زمان رامایانا،»
‫«قبل از اینکه سری راما قلمروش رو ترک کنه تا تو تبعید زندگی کنه،»
‫«خدای دهکده رو پرستش کرد و بعد از درخواست دعای خیر ازش، اونجا رو ترک کرد.»
‫«ما هنوزم از همون رسم پیروی می‌کنیم.»
‫«وقتی خدای دهکده برپا شد،»
‫«بین 12 تا 120 سال بعد،»
‫«اتفاقات غیرمنتظره‌ای تو قلمروت رخ میده.»
‫«یه شب که ماه کامله،»
‫«صدها مایل دورتر از اینجا،»
‫«تو محوطه بوتالا ماری،»
‫«تو غار پاتالا گانگا،»
‫«گنجینه‌هایی که تو به»
‫«طور ناعادلانه‌ای از کالینگا گرفتی و بت خدای»
‫«کالینگا، پراتیانگیرا ماتا رو پس بده و»
‫«وقتی یکی از اعضای خانوادت»
‫«خودشو قربانی کنه، این مشکل حل میشه.»
‫«راه دیگه‌ای جز فداکاری وجود نداره استاد؟»
‫«اگه نگرانی که یه نفر از خانوادت رو از دست بدی،»
‫«باید شاهد مرگ صدها نفر از مردم قلمروت باشی.»
‫«شاکونتالا دوی، اگه حتی»
‫«یه چیز کوچیک هم تو این راه از قلم بیفته،»
‫«دعای الهه بی‌اثر میشه و خشم»
‫«آسورا داکشی دوباره»
‫«گریبان‌گیر قلمروت میشه.»
‫«اگه حتی یه چیز کوچیک»
‫«هم تو این راه از قلم بیفته، دعای الهه بی‌اثر میشه و خشم آسورا داکشی دوباره گریبان‌گیر قلمروت میشه.»
‫«من با این امید زیاد که به این راز پی ببرم از اینجا میرم.»
‫«من می‌مونم.»
‫«[لینگا] همونطور که تو اون کتاب گفته بود،»
‫«من از مسیری که پادشاه رفت،»
‫«رفتم و بالاخره به این غار رسیدم.»
‫«بت خدای ما که اونطوری»
‫«آورده شده بود، یه جایی تو این غار پنهان شده.»
‫«یعنی اون گنجینه‌هایی که»
‫«پادشاه اینجا آورد، به میراث خانوادگی تو تعلق دارن؟»
‫«تو وارث سلطنتی اون نسل هستی؟»
‫«تو داری همه این کارها رو برای بت خدای خانوادت انجام میدی؟»
‫«هی لینگا!»
‫فکر می‌کنی هر چی اون مرد مذهبی گفت، راست بود؟
‫فکر می‌کنی گنج واقعاً اینجا قایم شده؟
‫نمی‌دونم.
‫با دیدن این همه چیز گیج شدم.
‫فکر می‌کنی همه اینا واقعیت داره؟
‫واقعیت داشته باشه یا نه…
‫جواب همه سوالا همینجا پیدا می‌شه.
‫خدای من!
‫این لینّگا دیگه چیه؟
‫یه همچین داستان طولانی پشت سر خدای دهکده ما و این گنجه؟
‫تو برای همین گنج اومدی اینجا، نه؟
‫هی، لینّگا! تو یه آدم معمولی نیستی.
‫اگه بدون سند زمین به این جنگل می‌اومدی،
‫مردم دهکده بهت شک می‌کردن.
‫همه دهکده رو گول زدی، آره؟
‫مطمئن بودی که کدخدای دهکده هیچ‌وقت سند رو بهت نمی‌ده.
‫برای همین برادرش رو تحریک کردی و کاری کردی که کدخدا با عجله این زمین رو ببخشه.
‫چقدر زرنگی تو!
‫هی، بریم.
‫هی!
‫مثل شراب که هرچی درستش کنیم بازم هست…
‫تا وقتی که ما به راهمون ادامه بدیم، [گنج] هست.
‫معلومه، ‫فکر کردی پیدا کردن گنج شوخیه؟
‫هی، صبر کن.
‫ها؟
‫این بوی گند چیه؟
‫مطمئنی اینجا گنج هست؟
‫اون سیگار رو بده به من.
‫بفرما.
‫بریم.
‫لینّگا!
‫چیزی که گفتی، راست بود.
‫هوم.
‫هی.
‫من از این شمشیر استفاده می‌کنم.
‫هوم. ‫- آه!
‫چطوری اومد اینجا؟
‫برادرم گفت هر کی بیاد اینجا، می‌میره.
‫برای همین صبر کردم.
‫چون تو نمردی، ‫اومدم اینجا که بکشمت.
‫من با اینکه می‌دونستم اینجا یه ملک نفرین شده‌س و اومدن بهش خطرناکه، بازم اومدم.
‫تو که تو خود دهکده هیچی نبودی.
‫اینجا می‌خوای چه غلطی بکنی؟
‫تو مثل خاکستر سیگار من می‌مونی.
‫من می‌کشمت.
‫هی، رامانا.
‫کجا هستین شما؟
‫هی! کجا هستین همه‌تون؟
‫"خشم وارث کالینّگا که در طالع سعد به دنیا آمده…"
‫"به عنوان یه سلاح قدرتمند ظاهر می‌شود…"
‫"و با برکت الهه، ‫شیطان را نابود می‌کند."
‫مورتی.
‫"من همیشه می‌دونستم که تو یه پسر خیلی خوش‌شانسی هستی."
‫"ثروت موروثی، عمو."
‫"چطوری می‌تونم از دستش بدم؟"
‫"به خاطر ثروت موروثی‌ات، ‫نزدیک بود نسل منو منقرض کنی."
‫لینّگا!
‫لااقل حالا به ما بگو، چطوری شما دوتا زنده از اون جنگل بیرون اومدین؟
‫این یه داستان طولانیه، عمو.
‫بهت می‌گم.
‫"بعد از چند سال…"
‫"در یه روز ماه کامل ‫وقتی که قدرت‌های شیطانی بیدار می‌شن…"
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.