..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫هی، مواظب باش.
‫اشکالی نداره، خودم درستش می‌کنم.
‫اه! دوباره دوسا؟
‫برو.. اینو بده به برادرت.
‫من بهش نمی‌دم. به اون بگو بده.
‫اتفاقی که صبح افتاد کافی نیست؟
‫برو، اینو بده.
‫هی.
‫خیلی پررو شده.
‫ولش کن.
‫تنها راه رفتن به آمریکا با هواپیماست.
‫تنها راه رفتن به آندامان با کشتیه.
‫برادر، چای.
‫تنها راه رفتن به هند با قطاره
‫هی...
‫تو این چای شکر نیست.
‫تو بدنت هست دیگه، ‫بخورش، برادر.
‫تنها راه رفتن به هند با قطاره
‫برای رفتن به بهشت...
‫برادر، داری لاستیک عوض می‌کنی؟
‫نه، دارم یه ماساژ به ماشین می‌دم!
‫احمق! واضح نیست که ‫دارم لاستیک عوض می‌کنم؟
‫برادر عزیز، باید تو این جهت شل کنی.
‫می‌دونم. فقط چای رو بذار و برو.
‫به هر حال می‌رم. مجموع ‫۴۲۰ تروپیه با این چای.
‫الان حساب کن، من می‌رم.
‫فقط ۱۵ روز گذشته، درسته؟
‫چرا الان داری می‌پرسی، ‫مثل اینکه یه ماه گذشته؟
‫مسئله پایان نیست.
‫مردم می‌گن دولت می‌خواد این گاراژو خراب کنه درسته؟
‫تو...
‫چرا داری چرت و پرت میگی
‫چه کسی به تو گفته که این ‫گاراژ قرار خراب بشه؟
‫ببخشید.
‫سلام خانم.
‫اونجا رو نگاه کن.
‫اینجا بیا خانم، لطفاً بنشینید.
‫فقط منم، خانم.
‫فقط لباسامو عوض کردم. لطفاً بیا.
‫لطفاً بشین.
‫هی، زود باش و چای برای خانم بیار!
‫به گاراژ و مدرسه رانندگی آر کی خوش‌آمدید.
‫چه کمکی ازم برمیاد؟
‫اوه! فکر کنم انگلیسیش خوب نیست.
‫یعنی، چطور می‌تونم کمکت کنم؟
‫-مدرسه رانندگی- ‫-می‌خوای یاد بگیری، درسته؟
‫-همینه درسته؟ ‫-بله.
‫معمولاً یه ماه طول می‌کشه که یاد بگیری.
‫اما اینجا، فقط ۱۵ روز کافیه.
‫روزانه یه ساعت کافی‌یه.
‫ساعت ۹ صبح برایت خوبه؟
‫-باشه. ‫-باشه.
‫اما...
‫-یه درخواست کوچیک دارم. ‫-ها.
‫باشه، بگو.
‫به نظر می‌رسی خیلی حساس باشی.
‫لطفاً بگو.
‫اگه می‌خوای به سبک پدرم یاد بدی-
‫اصلاً خوشم نمیاد.
‫می‌گه، سبز وایسا و قرمز برو.
‫گاهی وقتا گیج می‌شم-
‫کمی.
‫برای این چیز کوچیک، یه درامای بزرگ می‌کنه.
‫و عصبانی میشه.
‫این درسته. این چپه.
‫همین دیگه؟ ساده و واضح.
‫اشتباه من چیه تو این؟
‫هیچ چیزی اشتباه نیست خانم.
‫حتی خودم با افرادی که ‫خیلی نرم و ساده به نظر می‌رسند گیج می‌شم.
‫پس، برای من...
‫-منو گیج نکن. ‫-ها.
‫با من صبور باش.
‫همین.
‫ها. حتماً خانم.
‫اما..
‫من فقط به افراد عادی یاد می‌دم.
‫اما تو آدم خاصی هستی، درسته؟
‫پس، رئیس ما بهت یاد می‌ده.
‫-اوه! ‫-هزینه‌اش ۱۰,۰۰۰ تروپیه. خانم.
‫اوه خوبه، نقدیه. لازم نیست مالیات بدیم!
‫هی
‫راکش کجاست؟
‫تو کی هستی؟
‫من؟
‫ببین، پشت سرت جنس جدید اومده.
‫من تامین‌کننده اونم.
‫اوه! آقای راماراو. کی اومدین؟
‫چایی میل دارین؟
‫شنیدم این گاراژ داره تخریب میشه! درسته؟
‫یک دقیقه خانم.
‫صبر کن، دارم میام.
‫- اینا همش قصه ست، آقا. ‫- واقعا؟
‫ولی همه میگن که درسته.
‫درسته آقا. یعنی، توضیحش زمان می‌بره.
‫به هر حال...
‫راکش باید مواظب حرف‌های خودش باشه.
‫به هر حال، زبانش شُل بوده.
‫به خاطر همینه که اینطوری شده.
‫این به هیچ وجه کمکی بهش نمی‌کنه.
‫" راکی مکانیک "
‫-سلام آقای رائو. ‫-آه.
‫نگرشم رو درست کنم...
‫اونوقت تو زمین دو هکتاری‌ت نزدیک چی‌لکور رو به من می‌بخشی. چطوره؟
‫نه، درست نیست!
‫نصیحت رایگان نده.
‫-پول‌ت رو گرفتی، درست؟ ‫-آره.
‫دهنتو ببند و از اینجا برو.
‫-آره خانم، بگو چی شده؟ ‫-رئیس.
‫این مشتری جدیدمونه. اومده اینجا رانندگی یاد بگیره. دادن‌ش به تو.
‫-میشه اسمت رو بدونم؟ ‫-مایا.
‫راکی.
‫شنیدم اینجا یک راکش گفتند.
‫اوه! این به خاطر بابام بود.
‫اسمم رو نگومومو راکش گذاشت. خیلی قدیمی‌ه.
‫تغییرش دادم به راکی. شیک‌تر به نظر می‌رسه.
‫فقط بگو راکی.
‫خانم مایا، می‌تونم سن‌ت رو بدونم؟
‫برای گواهینامه رانندگیه خانم.
‫26
‫خب، آدرس؟
‫کُنداپور.
‫شغلت چیه؟
‫من تو شرکت بیمه ان آی سی کار می‌کنم.
‫جناب بی‌سواد.
‫ما به بانکدار نیاز داریم، نه کارمند بیمه.
‫برو کارای بانکی رو انجام بده.
‫خب...
‫شروع کنیم؟
‫این فرمون ه.
‫اگه فرمون رو به چپ بچرخونی، به چپ میره، ‫اگه به راست بچرخونی، به راست.
‫صبر کن.
‫می‌دونم.
‫خوب، همه چیز رو می‌دونی ‫ولی اومدی کلاس رانندگی.
‫ولی چیزایی که نمی‌دونی رو بهت می‌گم.
‫-این بهش میگن تابلو L. یعنی- ‫-صبر کن.
‫خانم راننده.
‫درسته، نه؟
‫اینکه فکر کنی برخی چیزا رو می‌دونی در حالی که...
‫...نمی‌دونی، نشون می‌ده که خیلی چیزا رو نمی‌دونی. اینو می‌دونی خانم؟
‫چی؟
‫دیدی! نمی‌دونی.
‫بریم.
‫باید خیلی چیزا رو یاد بگیری.
‫آهسته کلاج رو ول کن.
‫آره.. صاف.
‫حالا دنده رو دوم کن.
‫آره... دوم..
‫رفتی بانک؟
‫منشی اومده؟
‫از آمازون لباس زیر سفارش دادم. منتظرم برسه.
‫وگرنه، چی رفیق؟ برم—اذیت نکن منو.
‫اول اون کار رو بکن، احمق.
‫همه کلاس‌های رانندگی رو تموم می‌کنی؟
‫خانم، من کار دیگه‌ای جز این ندارم.
‫قبلا شنیدم گاراژ داره بسته میشه.
‫الان داری با یه بانک کار می‌کنی.
‫اوه! الان فهمیدم.
‫از بانک وام گرفتی و الان پرداخت نمی‌کنی.
‫الان اونا میان گاراژه‌ت رو توقیف کنن، درسته؟
‫وای..
‫شما خیلی باهوشید خانم.
‫شما دقیقاً حدس زدید...
‫دقیقاً...
‫غلط.
‫اوه!
‫-باشه.. باشه. ‫-چپ.. چپ.
‫فکر کنم آدمای بانک ‫یک ماشین برای تعمیر داده بودن...
‫شما قطعاتش رو عوض کردید و فروختید.
‫-درست گفتم، نه؟ ‫-چی!
‫خانم، من فقط یک مکانیک هستم.
‫نه یک جیب‌بر.
‫ول کنید این موضوع رو فقط رو رانندگی تمرکز کنید
‫وگرنه، پول شهریه‌تون به درد نمی‌خوره.
‫خب چه اتفاقی افتاده؟
‫چی بگم، خانم؟
‫این فقط یک داستان نیست.
‫این تاریخ است.
‫ما حتی اون زمان رو هم نداریم.
‫امروز، من تمام روز مرخصی گرفتم.
‫اوه! خدایا.
‫باشه، دور بزنید.
‫باید برگردیم.
‫خانواده‌ام از رایلسیما هستن.
‫پدربزرگم یک آدم خیلی معروف در این زمینه است.
‫-چی؟ ‫-آره. همین‌طوره.
‫بیا ببینیم اونجا.
‫همه تو رایلسیما به احترام خودشان خیلی اهمیت میدن...
‫سلام، آقا.
‫...اما پدربزرگم همیشه زبانش شل بوده.
‫اسمش ناگیریدوپا است.
‫هی دکتر؟ ‫شما تو بیمارستانید
‫من یک پسر به دنیا آوردم.
‫میراث من.
‫وارث من.
‫آقای ردی، پسرم رو ببینید.
‫اوه، واقعاً! پسرتون؟
‫نسبت خانوادگی من.
‫ولی قیافه‌اش مثل پندیت ماست.
‫آقای ردی.
‫بی احترامی نکنید
‫نگاه کن به اون چشم‌ها.
‫نگاه کن به اون بینی.
‫نگاه کن به شدت‌اش.
‫اولا، به عقب خودت نگاه کن.
‫هی، پندیت، وایسا!
‫آقای ردی....
‫پدربزرگم فضایی رایلسیما رو از لسی شیرین به بریانی تند تغییر داد.
‫من هر دلقکی تو جمع شما رو ساکت می‌کنم.
‫هی... اینجا رایلسیما است.
‫چرا به هندی صحبت می‌کنید؟
‫اوه! درست است.
‫آقای ردی.. آقای ردی..
‫آقای ردی..
‫من هر دلقکی تو جمع شما رو ساکت می‌کنم.
‫اون چه میگه؟
‫می‌گه پندیت پدر پسرتونه.
‫اوه! واقعاً!
‫پس باید اونو بکشم.
‫هی...
‫فکر می‌کنی من یک دلقکم؟ خوب، بمب رو بگیر!
‫پدربزرگم دستش رو از دست داد. این برای تو مسخره‌ست؟
‫ببخشید، ببخشید.. ادامه بده..
‫به نحوی، پدربزرگم به حیدرآباد رسید.
‫او تمام خشم و انتقامش رو کنار گذاشت...
‫و شد یک مکانیک ماشین، گاراژ خودش رو باز کرد.
‫پدر...
‫مراقب گاراژمون باش، پسر.
‫چشم، پدر.
‫اون کیه؟
‫دعا واسم کن، عمو.
‫عمو!
‫اوه خدای من!
‫من حتی دست ندارم که به تو برکت بدم، عزیزم.
‫اوه، عزیز عمو.
‫من به عنوان پسرت دوباره به دنیا میام، عزیزم.
‫پدربزرگم که باید قرن رو پر می‌کرد، در نیمه قرن از بازی خارج شد.
‫پدر...
‫اوه! رفتی، پدر.
‫تو خیلی دوستش داری، نه؟
‫دوست داشتن! اصلاً.
‫به خاطر کاراش، من نتونستم یک زندگی آرام داشته باشم.
‫-متوجه نمیشی. ‫-آه.
‫پسرم...
‫بابا...
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫گفتم که درست میگی، پسرم.
‫من دوباره به دنیا میام به عنوان پسرت.
‫نمیتونی بزاری من آرامش داشته باشم؟ نه، بابا.
‫دارم دوباره به دنیا میام!
‫نه بابا.
‫اوه، پدرم...
‫به نظر میاد،
‫... دقیقاً مثل پدرشوهرمون، درسته؟
‫اون به من چوب بیسبال داد تا نیم‌قرن باقی‌مونده رو تموم کنم.
‫لاکشمی.. لاکشمی.. لاکشمی..
‫بابا...
‫پسرم، پدرت کجاست؟
‫من پسر تو نیستم، عمو. خودت پسر نداری؟
‫رئیس.. تو هم یه مقاله انگلیسی خوندی؟
‫نه، برادر.. اون فقط عکس‌ها رو نگاه می‌کنه.
‫برو پی کارت.
‫هی، کجا میری؟
‫اجازه نداری کریکت بازی کنی. ‫برو و بخون
‫به همراه حیدرآباد، گاراژ ما هم خیلی پیشرفت کرده.
‫پدرم یک آرزوی بزرگ در زندگی داره.
‫اون می‌خواد از کشمیر تا کانی کوماری بره زیارت.
‫صبح بخیر، آقای راماکریشن!
‫آره، صبح بخیر.
‫به نظر میاد که کار و کاسبی‌ات خوبه.
‫همه‌اش برکت خداست.
‫این برای توئه. یه نگاهی بهش بنداز.
‫گنگوتری، یامونادری، بدرادری، سیمهادری، بدری.
‫یک تور زیارتی خوب.
‫آره... وسوسه شد.
‫فقط سی‌هزار. خیلی هم ارزونه.
‫سی‌هزار! می‌تونی کمترش کنی؟
‫آره... یه دارو بخور، کمتر میشه.
‫این مربوط به فشار خونته، درسته؟
‫خوبه آقا، آروم باش.
‫می‌تونیم سیمهادری و بدری رو بیخیال بشیم اگه نمی‌خوای.
‫نه.. من می‌خوام همه‌جا رو برم.
‫این کمترین کاریه که می‌تونی برای گناهات بکنی.
‫کسی باید خوش‌شانس باشه که این تور رو بگیره.
‫تو یکی از اونا هستی.
‫-خب پس. ‫-سلام.
‫-بلیتم کجاست؟ ‫-اوه! شلنگ سخنگو نباش.
‫به بلیت احتیاج داری، درسته؟
‫این رو ببین.
‫پنچادم.
‫تور.
‫سلام... این فقط یه بروشوره. ‫بلیتم کجاست؟. سلام.
‫تو فقط برو ایستگاه اتوبوس، یه اتوبوس آبی اونجا میاد. سفرت خوش.
‫من هم سفر خوبی داشتم.
‫هی.. وایسا!.
‫به نظر میاد زندگیش آسونه
‫-سلام. ‫-سلام آقا.
‫شهریه سال دوم پسرت عقب افتاده، آقا.
‫شهریه! چند بار باید پرداخت کنم؟
‫من توی سانکرانتی پرداختم، توی دوسره، و توی اوگادی هم پرداختم.
‫با اینکه هیچ نسبتی ندارم، ‫حتی برای کریسمس هم پرداختم.
‫نمیتونیم خیریه‌هایی که به معبدها و کلیساها دادی رو بشماریم.
‫لطفاً شهریه رو پرداخت کن، آقا. ‫تاریخ پرداخت یک هفته دیگه‌ست.
‫بیا، به سال‌های نوجوانی‌ات خوش آمدی،
‫رویاهای بی‌پایان، ‫در دنیای کمی سرگرمی،
‫گام به گام، ‫با شجاعت در قلب،
‫سلام، بیا اینجا.
‫تو باید سال اولی باشی، درسته؟ ‫این رو بگیر و یک کپی بنویس.
‫رفیق، راکش اینجاست. بزن بریم..
‫سلام.
‫خواهرم، پریا. اون هم به کالج ما پیوسته.
‫اون رفیق صمیمیه منه
‫سلام.
‫دوست ما میتونه خواهر داشته باشه، اما اون خیلی زیباست که انصاف نیست!
‫بزن بریم، شادی‌های بی‌شمار،
‫همه این جشن‌ها...
‫همیشه به یاد خواهد ماند،
‫این لحظه‌ها دوباره تکرار نخواهند شد.
‫این لحظه‌ها رو بچشید و...
‫مثل اینکه قرن‌ها تکرار خواهند شد.
‫بعد از امتحان فردا، می‌خوام چیزی بهت بگم.
‫چی میخوای بگی؟
‫نمیتونی صبر کنی؟
‫اگه یه کیت کرکت خوب باشه، همه چیز آماده‌س.
‫500
‫این که خطرناک نیست؟
‫300 برای این.
‫-این 'پیشگویی‌های سای بابا' هست. ‫-اوم سای رام!
‫-این مشکوکه، داداش. ‫-کیت لازم داری یا نه؟
‫-آره، لازم دارم. ‫-پس دهن‌تو ببند.
‫اوف! چند بار می‌خواد زنگ بزنه؟
‫چته؟ دارم سوالات امتحانی رو آماده می‌کنم.
‫داداش، دارم کمی می‌ترسم اینجا.
‫-کیت لازم داری یا نه؟ ‫-دارم.
‫پس، ساکت باش.
‫-چی داداش؟ ‫-هیچی.
‫پریا...
‫-چی شده؟ ‫-می‌خواستی چیزی به من بگی؟
‫بعد از امتحانا
‫بگو دیگه!
‫برادرم...
‫داداش، مدیر.
‫-آروم باش، من دارم فکر می‌کنم. ‫-باشه، باشه.
‫ترمودینامیک...
‫-اوف! ‫-اوه خدایا.
‫داره میاد اینجا.
‫چی شده؟ ‫تو سوالات رو دزدیدی؟
‫-سوالات! ‫-سوالات!
‫اون درباره چیه، آقا؟
‫-بیا تو اتاقم. ‫-آقا.
‫چطور سوالات اینجا بودن
‫اوه خدایا!
‫پریا...
‫چرا همیشه من باید این چالش‌ها رو تحمل کنم؟
‫شش ماه گذشته، بابا. می‌خوام برم دانشگاه.
‫قطعا این بار قبول می‌شم، بابا.
‫قطعا قبول می‌شم، بابا.
‫تو نگران نباش، بابا.
‫به زودی مهندس عمران می‌شم، به هر قیمتی.
‫-مهندس عمران؟ ‫-آره.
‫-با درس خوندن علم کامپیوتر. ‫-آره.
‫-بابا؟ ‫-اگه می‌تونی، اینجا کار کن.
‫وگرنه، برو گمشو.
‫مهندس عمران.. من...
‫بابا، خیلی سفت شده.
‫اوه! ولی تو که به پول علاقه‌داری، درسته؟
‫من ازت متنفرم، بابا،
‫دیگه ازت خسته شدم.
‫با بازی‌های تو،
‫ هر روز برنده می‌شم یا فقط می‌بازم؟
‫ مرغ تخم می‌ذاره،
‫تا حمله بعدی‌ات شروع بشه، التماس می‌کنم.
‫تو سرزنش می‌کنی و من لرزیدم،
‫بدنم دیگه تحمل درد بیشتری رو نداره.
‫صبح زود منو بیدار می‌کنی و مثل دیوونه‌ها سرم داد می‌زنی...
‫در جلوی بقیه، منو توی غم و اندوه می‌ذاری.
‫او مردی نرم‌زبان هست،
‫مثل روانی‌ها تعذیب می‌کنه.
‫برای دو دقیقه کار، دو ساعت وقت می‌گیره.
‫هر از گاهی منو می‌سوزونه.
‫کشمیر
‫اونجا خیلی خوبه، آقا.
‫اینجا راجستانه.
‫-اونجا خیلی گرمه. ‫-هی، گمشو.
‫من قبلاً اونجا رفتم، آقا.
‫حتی خدمتکار ما هم به اون توول رفته.
‫اما صاحب‌خانه اینجا نشسته و وقتشو داره تلف میکنه
‫هی...
‫هی شتی، چطوری؟
‫ایشون پسر منه. ماهی چهار لک حقوق می‌گیره.
‫منظورت چهار لک هست؟
‫راکش! ‫بیا اینجا!
‫این پسر منه
‫حتی یک قرون هم نمی‌ارزه.
‫همیشه می‌گه "این رو انجام بده، اون رو نه"،
‫این خیلی شیرینه! شاید داره به مادرم فکر می‌کنه.
‫ممنون، بابا!
‫گوش نمی‌ده، فقط کمربندش رو می‌گیره.
‫اگه مچ منو موقع سیگار کشیدن بگیره، پوست منو زنده زنده می‌کند.
‫اگه با دوستام جمع بشیم، ما رو پاره می‌کنه.
‫بابا
‫به جای دیدن همه اون ویدیوها، چرا نمی‌رید اونجا مثل کاشی یا واراناسی؟
‫خب، کی می‌خواد به گاراژ رسیدگی کنه؟
‫ فکر می‌کنی پسرت مرده؟
‫من به همه اینا رسیدگی می‌کنم.
‫اگه تو به این کار رسیدگی کنی، من دیگه نیازی به رفتن به کشمیر ندارم.
‫دارم به جهنم می‌رم.
‫این میزان پولیه که رییسم برای این زمین تعیین کرده.
‫من علاقه‌ای به فروش این زمین ندارم.
‫من که نمی‌پرسم!
‫-هی. ‫-هی.
‫ما نمی‌خایم این رو بفروشیم. متوجه نمی‌شی؟
‫بزار من به این رسیدگی کنم. تو برو اونور.
‫-آه! پیرمرد. ‫-بزن به چاک.
‫اینو بردار و برو.
‫عزیزم، کوماری.
‫این پوری‌ها خیلی نرمند!
‫خیلی نرم مثل تو...
‫گنگوتری، یامونا دری، بدر دریا و...
‫...سیمهادری، بدری، آقا.
‫یادته، درسته؟
‫بلیط کجاست؟
‫پنج ساله این بروشور رو بهم دادی.
‫چاپش دو روز زمان می‌بره آقا، بعد بهت می‌دم.
‫پنجاه پذیرش در دو روز.
‫این کافی‌ِ.
‫فشار کار رفته بالا، تو هم شروع کن به تدریس.
‫من تو این ماشین‌های قدیمی تدریس نمی‌کنم.
‫خب؟
‫سلام، آقای داد ریدی، این چطوره؟
‫رنگش یه ذره غالب به نظر میاد، نه؟
‫-ما باید مشتری‌ها رو تحت تاثیر قرار بدیم- ‫-چی؟
‫منظورم اینه که مشتری‌ها باید با یادگیری تو این ماشین‌ها، تو جاده غالب بشن.
‫فقط صبر کن و ببین، من این صنعت رو تکون میدم.
‫خانم، لطفاً دنده رو عوض کن.
‫اینکه کر هست؟
‫خانم، دنده رو عوض کن.
‫ماشین ما آوادیه. دنده نداره.
‫تو می‌تونی دنده رو عوض کنی.
‫بپیچ چپ...
‫فکر می‌کنی نقاشی کردن هر ماشینی می‌تونه اون رو ماشین اسپرت کنه؟
‫بپیچ چپ.. چپ.. چپ..
‫چی‌یه؟
‫آقا، نیازی به کلاس رفتن نداری. با نرخ رو پرداخت کردی، درسته؟
‫بذار من تدریس کنم.
‫تو هیچی از زنم نمی‌دونی، برادر.
‫راست برو.. راست برو.
‫خانم، با احتیاط برون.
‫راست برو، راست برو.
‫- اوه! تقریباً بهش زدی. ترمز کن. ‫- اوه!
‫بگیر، برادر.
‫سلام، آقا.
‫زمینی با منظره دریاچه داریم.
‫یه گاراژ ماشین اونجا هست.
‫من اون زمین رو می‌خوام.
‫پونزده لک، پیش‌پرداخت.
‫ما قبلاً اون زمین رو به نایدو وعده دادیم.
‫-نایدو چقدر به ما پیشنهاد کرد؟ ‫-پانزده لک.
‫-این آدم؟ ‫-بیست و پنج لک.
‫ده لک اضافه به عنوان سود، درسته؟
‫ولی...
‫این کافی‌ِ.
‫اوه!
‫بونت.. در...
‫بامپر...
‫این خیلی آسیب داره.
‫بالا... پایین... جلو... عقب...
‫حتی طرفین هم...
‫چطوری تونستی از همه جهات تصادف کنی؟
‫من اخیراً ازدواج کردم آقا.
‫در حالی که دیشب تو بزرگراه بودم...
‫... نتونستم خودم رو کنترل کنم، آقا.
‫ای شیطون
‫اگه زنم از این موضوع خبردار بشه.. منو می‌کشه. لطفاً سریعاً تعمیرش کن آقا..
‫همین دیروز گفتی تازه ازدواج کردی.
‫گفتی تازه وارد عشق و عاشقی شدی.
‫پس چطور ممکنه زنت از این موضوع خبر نداشته باشه؟
‫یعنی، عشق‌وعاشقی جاده‌ای...
‫..با زنم نیست.
‫لطفاً سریعاً تعمیرش کن.
‫تعمیر کردن به آسونی عاشقی کردن نیست.
‫-دو روز طول می‌کشه. ‫- ای خدا! دو روز؟
‫زنم از پیش مادرم برمی‌گرده. لطفاً تو یک ساعت درستش کن.
‫ممکن نیست آقا.
‫باید گرم بشه، ضربه بخوره، پرایمر بزنی و بعد رنگ کنی.
‫اصلاً ممکن نیست.
‫ده دقیقه کافیه
‫10 دقیقه.
‫-هی. ‫-این چیه بابا...
‫الان کلی تکنولوژی جدید هست.
‫این کار رو با مشتری‌ها نکنید.
‫آقا.. لطفاً بیایید اینجا.
‫اگه تو 10 دقیقه تمومش نکردی...
‫بعدش خودم باهات حساب می‌کنم.
‫نیازی نیست اینجوری به من نگاه کنی، با اون حالت عاشقانه.
‫قبلاً بهت گفته بودم.
‫نمی‌خوام این تعمیرگاه رو بفروشم.
‫ولی ما قبلاً خریدیمش، مگه نه؟
‫اینا مدارکش هستن.
‫نیاز نیست نگران جابجایی این چیزها باشی.
‫پسولی ما انجامش می‌دن.
‫هی آقا.
‫مشکلی با گردن یا مغزتون دارید؟
‫صبر کن، می‌رم مدارک اصلی رو میارم.
‫بعدش تصمیم می‌گیرم تعمیرگاه مال کیه.
‫بعدشم می‌تونی به هر کسی که بخواد کمک کنی.
‫-هارش، بریم ‫-عمو، الان میام.
‫برمی‌گردم.
‫این زمین واسه یه آپارتمان بزرگ، برای آقای رامایا مناسب‌ه.
‫هی...
‫یه صندلی بیار...
‫اون پیرمرد یه کم سفت به نظر میاد، رئیس.
‫بذار مدارک رو بیاره، پاره‌شون می‌کنیم.
‫یا می‌تونیم بکشیمش، رئیس.
‫نمی‌دیدمش
‫اگه تا شمارش سه کسی توی تعمیرگاه بمونه...
‫همه رو می‌زنم.
‫یک.
‫دو.
‫سه.
‫بس‌ه دیگه نگاه کن، برو.
‫فکر کردی می‌تونی بابام رو بزنی، نه؟
‫آقا...
‫درباره ماشینم...
‫زنم...
‫10 دقیقه...
‫مکانیک راکی.
‫سرویس به موقع،
‫گارانتی.
‫باشه آقا...
‫من که فقط خراب نمی‌کنم...
‫می‌تونم درست هم بکنم.
‫یه‌جا بشین راحت.
‫ای خدا!
‫طلاق می‌گیرم.
‫منظورش از 10 دقیقه این بود؟
‫اینا مدارک اصلی هستن
‫-اونارو ول نمی‌کنی، عمو. ‫-معلومه که نمی‌کنم.
‫کجان اونا؟
‫اون پسول کجان؟
‫اون اَپماش رو خورده، رفته یکی دیگه بیاره.
‫اون اَپماش رو خورد!
‫این چه‌جور در مورد اپماها؟
‫آقا، پیاده شو. ماشینتون آماد‌ه‌ست.
‫چطور ممکنه؟
‫پس همه آسیب‌ها درست شدن؟
‫بله. اونا باز بیان، باهاشون حرف می‌زنم.
‫این هم درست‌ه.
‫داداش...
‫تا حالا همچین تعمیرکاری ندیده بودم در عمرم.
‫خیلی بزرگی داداش.
‫می‌دونی طرفت کیه؟
‫می‌دونی رنکی ردی کیه؟
‫سلام، آقای رنکی ردی.
‫چرا اینقدر تعجب کردی، آقا؟
‫افرادتو فرستادی زمینو غارت کنن.
‫معاملات رو تو جوش می‌دی.
‫چطوری می‌تونی مالک زمینو فراموش کنی؟
‫این انصاف نیست آقا.
‫و، اعضای گروه آپما کجان؟ هنوز از بیمارستان گاندی مرخص نشدن؟
‫ببخشید، نمی‌بینی دارم صحبت می‌کنم.
‫عقل و شعور نداری؟
‫برو برام یه قهوه بیار. برو.
‫به نظر میاد خیلی پولداری، آقا.
‫این خونۀ بزرگ بزرگ رو ببین.
‫مثل تاج‌ محل می‌مونه.
‫این همه آدم تحت خدمتت هستن.
‫به عنوان رنکی ردی، اینجا توی حیدرآباد خیلی معروفی.
‫ما هیچ‌کدوم از اینا رو نداریم، آقا.
‫فقط یه گاراژ داریم.
‫اونم پدر بزرگم تأسیس کرده.
‫پدرم توسعه دادش.
‫چطور می‌تونم هر کسی که می‌خواد به اون آسیبی بزنه رو نادیده بگیرم؟
‫من که به نظر آدم بی‌کار نمی‌آم؟
‫آقا، این یه بحث ساده‌ست
‫ما هیچ کینه شخصی‌ای با هم نداریم.
‫به خاطر همین اومدم اینجا که توضیح بدم، به کنار گذاشتن تمام غرورم.
‫امیدوارم متوجه بشی.
‫ممنونم.
‫آقا...
‫حتی بعد از این تمام مباحثه، اگه هنوز تلاش کنی گاراژ ما رو غارت کنی...
‫خدمات رایگان برای تعمیرات می‌دم.
‫اگه بیشتر به نظر برسه، موتور رو می‌کنم.
‫اگه هنوز سعی کنی با من مقابله کنی!
‫موتور همۀ آدماتو قطع می‌کنم و می‌ذارم پشت‌تون.
‫اگه فکر می‌کنی بدی، من پدرتم.
‫باشه، آقا، من می‌رم.
‫به نظر می‌رسه مراسمی در جریانه... غذای خوب بخور و راحت بخواب.
‫خداحافظ، آقا.
‫آقا، داریم از زمان مناسب می‌گذریم. بیایید مراسم نهایی رو انجام بدیم.
‫تو شبیه پدربزرگتی، اینو می‌دونی؟
‫این چیه خانم، تو هم داری منو اذیت می‌کنی؟
‫خب؟
‫هیچ‌کس با اینجور افراد درگیر نمی‌شه.
‫بپیچ به چپ
‫-گفتم بپیچ به چپ بگیر. ‫-اوه، ببخشید.
‫فکر نمی‌کنم هیچ‌وقت رانندگی یاد بگیری..
‫این بحثو بذاریم کنار، درباره اون بگو.
‫اون کیه؟
‫درست گفتی، یکی رویا یا شریا...
‫خانم...
‫اون نیست...
‫... شریا یا ایلیانا.
‫پریاست.
‫آره... پریا.
‫بعد از دانشگاه دیدیش؟
‫پس دیدیش؟
‫-سلام، بگو. ‫-چی بگم!
‫چند بار گفتم سریع بیا؟
‫چطوری داری میای؟
‫با تاکسی میام.
‫داری با اتوبوس می‌آی، چون رایگانه، درسته؟
‫گفتم دارم میام.
‫تو عقل و شعور نداری که اینقدر دیر میای؟
‫کار برای خودته، نه من.
‫باشه، حالا اینجام.
‫هر جور شده، باید با مدیرم خیلی مراقب باشی.
‫فکر کنم شما دو تا همگام باشید.
‫-چی؟ ‫-اون از تو خسیس‌تره.
‫انقدر غر نزن.
‫امیدوارم باهاش غر نزنی.
‫آقا، لطفا.
‫آقا، صبح بخیر.
‫ظهر بخیر.
‫چرا اینقدر دیر اومدی، عزیزم؟
‫ببخشید، آقا، یه مشکلی با ماشین بود.
‫ماشین؟ کجا زندگی می‌کنی؟
‫-لینگامپالی، آقا. ‫-واقعاً! منم در لینگامپالی زندگی می‌کنم.
‫خب، از هفته بعد، می‌تونیم با هم بریم.
‫آپورووا به من درباره‌ت گفت، و به نظر می‌رسه بلدی رانندگی کنی.
‫-این شغل مال توست. ‫-ممنون , آقا
‫عزیزم...
‫از هفته آینده، با هم میریم شرکت.
‫نیازی به ماشینت نداری؛ فقط رانندگی کن، همین.
‫آقا... ماشین من-
‫نیازی به ماشینت نیست عزیزم؛ لاستیکاش از بین میرن، مگه نه؟
‫با ماشین من میریم، اوکی؟
‫- آقا، منظورم اینه، ‫- سلام آقای رائو.
‫امروز دیگه راننده‌ها رو نمیشه تحمل کرد، آقا.
‫بجاش می‌تونیم یه کارمند استخدام کنیم که رانندگی بلده.
‫ما حتی یه دوچرخه هم نداریم...
‫...چطور انتظار داره تو ماشین برونی؟
‫شماره تماسش رو بهت میدم. چرا ازش نمی‌پرسی؟
‫با این حرف‌ها منو عصبی نکن.
‫پس دیگه چیکار کنم، مامان؟
‫اگه قبول کنم بلد نیستم رانندگی کنم، ممکنه یکی دیگه رو بذاره سر کار.
‫که فامیلمون نیست، درسته که راحت بهم کار بده؟
‫باشه، چطوری میخوای اینو مدیریت کنی؟
‫خودم درستش میکنم.
‫ولی این به نفع مائه.
‫اگه رانندگی یاد بگیرم...
‫هر روز میتونم رایگان برم شرکت.
‫بگیرش. هنوز داغه، مراقب باش-
‫300 روپیه برای پرینت لازم دارم.
‫پریا... میگه که چندتا کاغذو پرینت بگیری. سعی کن براش بگیری.
‫- به هر حال، چه ساعتی میرسی؟ ‫- تخفیف؟
‫بهت زنگ میزنم.
‫عمو، میتونم روی تخفیف شهریه حساب کنم؟
‫تا چهار هزار میتونم جور کنم.
‫بیاییم بحث شهریه رو بذاریم کنار.
‫- سنت چنده؟ ‫- شانزده.
‫چی؟
‫هی
‫- شانزده. ‫- شانزده؟
‫اگه بهت رانندگی یاد بدم ممکنه دستگیر بشم.
‫چرا؟ گواهینامه رانندگی نداری؟
‫بس کن بچه بازیو. برو دنبال کارت.
‫گمشو.
‫تنباکو می‌جوی، احمق.
‫بیا بیرون، بهت نشون میدم چی هستم.
‫سلام خانم.
‫میشه یه تخفیف روی شهریه بدین؟
‫میشه سه هزارش کرد؟
‫- سه هزار؟ ‫- سه هزار.
‫برای سه هزار، میتونم این چرخو بهت بدم.
‫می‌تونی باهاش بازی کنی.
‫خانم، این چیـه؟
‫هزینه بازار ده هزاره. ما همین الانم با پنج هزار تخفیف میدیم.
‫تو روی قیمت تخفیف‌دار هم تخفیف می‌خوای.
‫این حتی برای پول بنزینم کافی نیست.
‫قبلاً گفتی، "ماشین گازوئیلیه؟
‫این‌جوری شوخی‌ها رو تو بچگی می‌کردم.
‫خواهش می‌کنم این‌جوری با من شوخی نکن.
‫باید تو یه هفته یاد بگیرم.
‫ممکنه بشه روزی دو کلاس، صبح و عصر داشته باشیم؟
‫پیکاپ و دراپ هم لازم دارم.
‫امکان نداره خانم. مدرسه رانندگیمون شلوغ‌ترینه.
‫نمی‌تونیم همه نیازهاتونو برآورده کنیم.
‫لطفاً برید یه مدرسه دیگه پیدا کنید.
‫- باشه. ‫- آره، باشه.
‫اونجا تخفیف نخواهید گرفت ‫برید و مستقیم ده هزار روپیه پرداخت کنید.
‫- برید! ‫- اه.
‫- آموزش باید خیلی خوب باشه. ‫- میتونید بعد از دوره مسابقه رانندگی کنید.
‫پریا!
‫تو؟
‫چطوری؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اینجا واسه منه
‫برای کلاس رانندگی اومدی؟
‫پولمو پس بده، نمی‌خوام این کلاسای رانندگی رو.
‫کلاسا رو نمی‌خوام، راستشو بخوای، هیچی نمی‌خوام.
‫- نمی‌دم. ‫- پریا...
‫هنوز ازم ناراحتی بابت چیزی که تو روزای دانشگاه‌مون پیش اومد؟
‫پریا.
‫ببخشید.
‫پولمو پس بده.
‫اگه فیشتو پس بگیری،
‫اعتبار شرکت ما تو بازار خراب میشه.
‫شرکت؟
‫این دیگه چه جور شرکته؟
‫اعتبار از بین میره و بازار سهام افت می‌کنه.
‫لطفاً درک کن.
‫اگه می‌خوای، تو یه هفته می‌تونم بهت یاد بدم.
‫روز و شب.
‫سرویس کامل. هرچی که خواستی.
‫دستکاری خوب.
‫در رانندگی عالی می‌شی.
‫باید رأس ساعت ۷ صبح دم خونه‌ام باشی.
‫رأس.
‫رأس ۷ صبح.
‫-و هیچ شوخی نباشه. ‫-نه.. کاملاً جدی.
‫پر از جدیت.
‫فقط کار عشقی.
‫رفیق، این کیه؟ خیلی مغرور به نظر می‌رسه.
‫-رفیق، ماشین رو بشور. ‫-باشه!
‫-لاستیکا رو چک کن. ‫-باشه.
‫-صندلیا رو تمیز کن. ‫-باشه.
‫-باک بنزینو پر کن. ‫-هوم. اول کلیدو بده.
‫خودتو کنترل کن.
‫برو ماشینو تمیز کن.
‫اوه دختر...
‫تو بی‌تک،
‫دلتنگت بودم، ولی حالا، یا،
‫به‌زودی، تو روزای آینده، ‫همه‌چیزو سریع درست می‌کنم.
‫تو مکالمه‌ها،
‫باید ساکت بمونم؟
‫نمی‌دونم چیکار کنم،
‫با اون خیلی سخته.
‫مثل وای‌فای دور و برش خواهم بود.
‫باهاش مثل بلوتوث جفت می‌شم.
‫با داده نامحدود،
‫تو خوشبختی هستم...
‫اوه.. دختر..
‫دلتنگت بودم، تو بی‌تک، ولی حالا،
‫به‌زودی، تو روزای آینده، ‫همه‌چیزو سریع درست می‌کنم.
‫چه بلایی سر شخار اومد؟ ‫مدتیه ندیدمش.
‫باهاش کاری داری؟
‫پنج ماه پیش، ‫۵ لاک قرض خواست.
‫قرض دادی بهش؟
‫اگه انقدر پولدار بودم، چرا ‫یه مدرسه رانندگی راه بندازم؟
‫نه، ندادم.
‫قهوه‌تونو بخورید.
‫اون دامادته؟
‫مامانت پیشنهاد داد، من نخواستم.
‫منم چیزی نگفتم.
‫داستانای ما بی‌پایانن، ‫پُر از لایهن،
‫جنگای وسط راه بی‌شمارن،
‫آه!
‫با فکری از او بیدار شدم...
‫و من صبح‌های او هستم...
‫این دنیای زیبای ماست.
‫هیچ‌کس شبیه من، شبیه او نیست،
‫اگه اینجا نباشه، هیچ چیز دیگه‌ای مهم نیست.
‫دو رو دو رو دو... دو رو دو رو دو...
‫اوه دختر...
‫دلتنگت بودم تو بی‌تک، ولی حالا،
‫به‌زودی، تو روزای آینده، ‫همه‌چیزو سریع درست می‌کنم.
‫آه!
‫این یه کمدی عاشقانه‌ست.
‫مگه نه؟
‫هی، چی شده که اومدی اینجا؟
‫یه کار این اطراف داریم.
‫رفتم تا سر بزنم.
‫واقعاً؟ چه کاری؟
‫بهش می‌گن بازی جذابیت. ‫مدتیه راه افتاده...
‫... ولی تازه شروع کرده.
‫درسته. برای یه کاری ‫اومدیم اینجا.
‫خواهر ات کجاست؟ ‫امروز ندیدمش.
‫چند تا جلسه مهم تو اداره داره.
‫گفت دیر میاد.
‫چون دیر داره می‌شه، احتمالاً دیگه ‫تاکسی نمی‌گیره، نه؟ خیلی گرونه.
‫یه اتوبوس ساعت ده شب هست.
‫خوبه. نگران بودم شاید تاکسی بگیره و پول خرج کنه.
‫سلام، خواهر من اونقدر خسیس نیست.
‫این که خسیس نیست عزیزم، صرفه‌جوئه.
‫کافیه. خسیس نیست.
‫شش ماه پیش، خواهرم اینجوری نبود.
‫فقط خواهرم نیست.
‫همه‌مون خیلی خوشحال بودیم
‫چی شده، بابا؟ چرا عرق کردی؟
‫بذار پنکه رو روشن کنم.
‫خدای من!
‫بابا... چی شده؟ پاشو!
‫بابا... بابا...
‫مامان مجبور شد همه مسئولیت‌ها رو به عهده بگیره
‫داداشم که قرار بود جلو بیفته،
‫هیچ وقت به خانواده اهمیت نداد.
‫داداش.
‫-باید باهات حرف بزنم. ‫-یه لحظه صبرکن.
‫سلام خانم. بفرمایید.
‫اون نمی‌تونست وضع خانواده رو ببینه
‫و با رفتن به کار، مسئولیت رو قبول کرد.
‫طلاها رو برداشتی؟
‫دارم می‌پرسم—برداشتی یا نه؟
‫ازت می‌پرسه دیگه، جوابش رو بده
‫یه هفته دیگه برمی‌گردونم
‫چرا برداشتی‌شون؟
‫هی، چرا وانمود می‌کنی تو سرپرست خانواده‌ای.
‫گفتم دیگه یه هفته دیگه برمی‌گردونم.
‫تو نمی‌دونی چطور با شرایط خانواده کنار بیای، ولی...
‫داری داد می‌زنی
‫جواب سوالم رو بده.
‫چرا برداشتی‌شون؟
‫داداش
‫واقعاً اذیت شده بود.
‫و اون شب، داداشم...
‫مامان...
‫در رو باز کن.
‫-در رو باز کن. ‫-لطفاً، داداش.
‫-پسرم! ‫-داداش.
‫پسرم، در رو باز کن.
‫چی شده پسرم؟
‫کاری که تو شرکت داری بیشتر شده، پریا؟
‫منظورم اینه... به نظر می‌رسی استرس داری و خسته‌ای.
‫پس، من فقط نگرانی‌ام...
‫زرنگ بازی در نیار
‫-چی کار کردم؟ ‫-پس چی؟
‫چرا دیروز اومدی خونه من؟
‫سومیش تو کوچه بغلی زندگی می‌کنه...
‫آه! آه!... من می‌دونم بازی جذابت چیه ‫بس کن
‫-آقا. ‫-گمشو.
‫آقا! آقا، من معلولم.
‫لطفاً کمکم کن، آقا، خیلی گرسنمه.
‫آقا! آقا!
‫-من پول ندارم ‫-هی! چرا بهش تیکه می‌پرونی؟
‫اگه نمی‌دونی، اون داره واسه یه اسکار تلاش می‌کنه!
‫اگه یه روز یه دستت رو از دست بدی می‌فهمی
‫داداش، بیا این طرف.
‫برو، داداش! خانم داره-
‫داری پول میدی؟ ‫امروز یه چیزی میشه!
‫قطعاً!
‫خانم! اجازه میدید؟
‫انگلیسی؟
‫بهت گفتم، درسته؟
‫چی شده؟
‫کیفم!
‫بازی تمومه!
‫هی!!! این سرعت؟
‫بزار بزنیم کنار و تو رانندگی کن، لطفاً!
‫این یه سفر نیست که بتونیم بزنیم کنار! بپیچ چپ
‫آه! اون یه ضربه بود.
‫هی...
‫-چی شده؟ ‫-هیچی، بیا بریم بگیریمش!
‫وایسا!
‫چرا ترمز زدی؟
‫-فکر کردم نمی‌تونی متوقفش کنی. ‫-من؟
‫وایسا!
‫هی، احمق، وایسا.
‫-چرا داره ما رو سرزنش می‌کنه؟ ‫-ما عقب ماشینش رو زدیم.
‫ماشین رو نگه دار.
‫داداش، این پول رو بگیر و برو تعمیر کن! متاسفم!
‫داداش، بده من.
‫این دیگه چیه؟
‫تو گاز بده؛ من سرش رو می‌گیرم. مراقب باش
‫-اون داره اون طرف میره ‫-این طرف!
‫بپیچ چپ!
‫در!
‫بهت گفتم چپ، نه راست!
‫اینه چپ، درسته؟
‫لطفاً، خانم...
‫من فرمون رو نگه‌می‌دارم، تو سرعت رو تنظیم کن.
‫باشه، باشه.
‫هی، ماشین رو نگه‌دار.
‫اگه یه دختر کنارته، ‫همه قهرمان می‌شن
‫پولو بده.
‫-تو فرمون رو بگیر. ‫-نگه‌دار!
‫من اصلاً پول ندارم!
‫داداش! پین 3121. من برای آبجوش هم پول ندارم. لطفاً اینو بگیر.
‫اگه دوباره بخوری به جایی، ‫باید این ماشین رو بفروشیم!
‫گاز بده! سریع!
‫آره.. گرفتیمش.
‫آقا.
‫آقا.. لطفاً ول کن منو
‫چطور جرات کردی...!
‫ماشین خیلی آسیب دیده بود، درسته؟
‫من ماشین رو درست می‌کنم. خیلی گرون نیست.
‫طلا تو کیف هست؟
‫نه...
‫خاطره‌ای از پدرت داری؟
‫نه
‫پس چی؟
‫300 روپیه
‫واقعاً نگرانم که این پول رو از دست بدم.
‫برای نجات فقط 300 روپیه،
‫من 30,000 روپیه خرج کردم. من چه احمقی‌ام.
‫حتی بعد از این همه کار، ‫تو زندگی اون قهرمان نیستم.
‫چرا باید بگم تو خوردی به ماشینم اگه نخوردی؟
‫-فکر می‌کنی من احمقم؟ ‫-شاید هم باشه.
‫خفه شو.
‫-من به ماشینت نزدم، آقا. ‫-تو زدی.
‫-من نزدم، آقا. ‫-زدی
‫ماشین پر از ضربه و مشکله.
‫چرا برای چیزی این‌قدر کم‌اهمیت اینقدر بزرگ‌نمایی می‌کنی؟
‫خیلی کمه، آقا.
‫فکر می‌کنی مثل یه دوچرخه‌س؟ ‫این یه ماشینه و تعمیرش 5,000 هزینه می‌بره
‫-من نزدم، آقا. ‫-پنج هزار روپیه؟
‫تو زدی
‫تو زدی و دروغ می‌گی چون من ندیدم
‫پریا...
‫بهت یاد می‌دم چطور دور بزنی.
‫علاقه نداری؟
‫پریا، حالت خوبه؟ ‫خیلی کلافه‌ای به نظر می‌رسی.
‫پول تعمیر ماشینت اینجاست.
‫اگه این مقدار کافی نیست، ‫می‌تونم قسطی بدم.
‫چی شده؟
‫فکر می‌کنی من چی‌ام؟
‫چرا بهم نگفتی؟
‫اوه!
‫به من نگفتی چون تصمیم گرفتی ‫من اینقدر خسیسم که پرداخت نمی‌کنم. درسته؟
‫پریا، من اینطور فکر نکردم.
‫-پریا، این‌طور نیس- ‫-از وضعیت من سوءاستفاده نکن.
‫من در موردت می‌دونم. با این حال، پیشت اومدم.
‫همه تقصیر من بود.
‫پیاده شو.
‫چرا همیشه فکر می‌کنی حق با توئه؟
‫هیچ‌وقت به دیگران گوش نمی‌دی؟
‫تو فقط سوال می‌پرسی، ‫تو فقط جواب می‌دی،
‫و تو فقط تصمیم می‌گیری
‫تو اصلاً برات مهم نیس ‫دیگران چی می‌گن.
‫تو-
‫تو مقصر مرگ شکر نیستی.
‫بنده‌خدای بیچاره.
‫اون بیچاره نمی‌تونست با دنیا روبه‌رو بشه،
‫پس به زندگیش پایان داد. ‫همین.
‫فکر نکن تو مسئولش هستی.
‫نه خانواده‌ات، نه من، نه ‫هیچ‌کس دیگه این‌طور فکر نمی‌کنه.
‫تو هم نباید این‌طور فکر کنی.
‫یادت میاد چطور ‫تو دانشگاه بودی؟
‫ببین الان چه‌طور شدی
‫اول باید بذاری کنار که
‫تو مسئول همه این‌ها هستی
‫بعدش می‌فهمی
‫واقعا دارم ‫سوءاستفاده می‌کنم یا
‫واقعا دوستت دارم.
‫تولدت مبارک.
‫روز زن مبارک.
‫کریسمس مبارک.
‫سال نو مبارک.
‫روز ولنتاین مبارک.
‫این درباره چیه؟
‫اوه...
‫امروز آمبدکار جینتیه.
‫قصد داشتم این رو بهتون بدم ‫وقتی که تو دانشگاه بودیم
‫ولی نشد
‫بابا.
‫این پریاست.
‫سلام عزیزم.
‫برو بریم
‫[صحبت به زبان هندی]
‫-چی؟ ‫-اوه!
‫هندی بلد نیستی؟
‫می‌پرسم بلدی ساری بپوشی.
‫چرا می‌پرسی؟
‫به جای همیشه چوریدار پوشیدن، چرا ساری نمی‌پوشی؟
‫خداحافظ.
‫بلیت رو توی واتساپ دریافت می‌کنی. ‫-باشه، چک می‌کنم
‫بابا.
‫بابا، از صبح توی گاراژ کار کردی. ‫چرا یه استراحت نمی‌کنی؟
‫باید ماشین رو به مشتری برسونم
‫به هر حال، من مثل تو عاشق نیستم...
‫که استراحت کنی و کار رو کنار بذاری. ‫باید کارم رو ادامه بدم.
‫همیشه یه چیزی به من گیر میدی
‫برو کنار، بابا.
‫بیا، این رو بگیر.
‫-ببین این چیه. ‫-این چیه؟
‫کشمیر تا کانیاکوماری.
‫همیشه دوس داری بری.
‫اون‌ها همه چیز رو ترتیب میدن.
‫برو و حال کن
‫پس گاراژ چی میشه؟
‫اوه، پس گاراژ چی میشه؟
‫هیچکس نمیاد طلاهای ما رو بدزده، بابا.
‫برو و حال کن
‫یه چیز دیگه هم، بابا.
‫دخترای شمال هند خیلی خوشگلن.
‫خیلی خودتو گرفتار نکن ‫حتماً برگرد
‫باشه؟
‫وگرنه من یتیم میشم.
‫پس، بالاخره آرزوی باباتو برآورده کردی، درسته؟
‫کجا رفت؟
‫کشمیر و کانیاکوماری و همه اینا رفت؟
‫بابا..
‫بابا...
‫بابا..
‫بابا...
‫بابام فوت کرده
‫اوه! خدا.
‫نمی‌فهمم...
‫چرا ما تا وقتی کسی میره ‫به ارزشا و خوبیاش پی می‌بریم
‫من پسر خوبی نیستم.
‫حس می‌کنم هیچ کاری برای بابام نکردم.
‫اوه نه!
‫هیچ تقصیر تو نیست
‫اینطوری فکر نکن، باشه؟
‫تو تنها نیستی، راکش.
‫من باهاتم.
‫بعدش چی شد؟
‫هی، همه اینجا رو جمع کنید.
‫شما هم همینطور.
‫آقا شما کی هستین؟
‫چرا همه رو هل می‌دی؟ ‫شما کی هستی آقا؟
‫همه سریعاً اینجا رو ترک کنید.
‫کار شما تو گاراژ ما چیه؟
‫شماها اموال دولت رو غارت کردین و گاراژ ساختید، یعنی اینجا به شما تعلق نداره.
‫چندین اعلان فرستادگی اما شما هیچ‌کدوم رو جواب ندادین.
‫حتی به دادگاه هم نرفتید. می‌خواهید با دولت بازی کنید؟
‫-آقا. ‫-بیرون برید.
‫آقا آقا ...
‫لطفاً نکنید آقا.
‫ما هیچ اعلانی دریافت نکردیم، آقا.
‫اگه چیزی دارید برید دادگاه و اونجا مطرح کنید
‫-هی، اوپما. ‫-آقا
‫به رامایای بگو که فردا یه روز خوش‌یومانه.
‫-... می‌تونه کارش رو اینجا شروع کنه. ‫-باشه، آقا
‫دارید اشتباه می‌کنید، آقا.
‫این خوب نیست.
‫داری درباره‌ی خوب صحبت می‌کنی؟
‫پول رو فرستادم برات، ولی قبول نکردی.
‫گنگم رو فرستادم، ولی باز هم قبول نکردی.
‫الان دیگه چه گزینه‌ای داریم؟
‫به خاطر همین مجبور شدم خودم وارد عمل بشم
‫الان هم پول رو از دست می‌دی...
‫...هم زمین رو.
‫چی شده داداش؟ چرا دندوناتو فشار می‌دی؟
‫مشکلی توی دندون‌هات داری؟
‫می‌تونم توی یه ساعت گاراژ رو آتیش بزنم.
‫چی می‌گی؟
‫نمی‌خوام این گاراژ رو بفروشم.
‫- درباره‌ی گاراژ چطور؟ ‫- فکر کردی من مردم؟
‫قربان.
‫قربان، لطفاً جلوشونو بگیرید
‫احمقی بودم که با تو در افتادم.
‫ببخشید قربان.
‫به یاد پدرم هست.
‫لطفاً ولش کنید قربان.
‫- هی، اوپما. ‫- قربان
‫چی به سرش اومده؟
‫چطور ممکنه که پدرم مثل یه پسر گریه کنه؟
‫اگه من هر کسی که عذرخواهی می‌کنه رو ببخشم،
‫چطور می‌تونیم کار و کاسبی راه بندازیم؟
‫من از این تسویه‌حساب ۲۵ لک می‌گیرم
‫اگه الان حروم کنم، بهم ضرر می‌رسه
‫بله.
‫قربان.
‫قربان.. لطفاً بگید ول کنن.
‫قربان...
‫قربان.. لطفاً بگید دست بکشن.
‫اگه بخوای، می‌تونم اون ۲۵ لک رو بهت بدم.
‫هی
‫رانکی ردی یه اعتباری داره.
‫اگه الان اینو ول کنم، ممکنه به اعتباری ام ضربه بزنه.
‫ 50 لک.
‫هی!
‫من ۵۰ لک می‌دم. لطفاً بس کنید.
‫کمیسیون مثل یه حراجی می‌مونه.
‫هر کی بیشتر بده، به اونه.
‫این یه معامله‌س.
‫مال تو، اگه تو ده روز بتونی بدی.
‫اگه نه، دیگه مال تو نیست.
‫یه مهلتی داده بود، که فرداست
‫گفتند که وام بانکی من امروز تایید می‌شه.
‫برای همین دارم زنگ می‌زنم درباره‌ی بانک.
‫- بگو. ‫- وام ما رد شد.
‫چی داری می‌گی؟
‫چون سر زمنی دعواست مدیر ردش کرد
‫- خانم. ‫- راکش.
‫- ببخشید، خانم. ‫- چی شده؟
‫همه چیز خوبه؟
‫هی.
‫وایسا
‫قربان، لطفاً بگو بس کنن. من نیاز-
‫ای پوفیوز آدمارو میزنی؟
‫حالا می‌گیریمت و مثل سگ کتکت میزنم.
‫برادر!
‫قربان.. قربان...
‫لطفاً بگید بس کنن، قربان.
‫۱۰ روز گذشته.
‫هنوز پول رو دریافت نکردم.
‫داشتم، قربان، فقط یه دقیقه.
‫چرا همیشه منو اذیت می‌کنه؟
‫بیا، راکش.
‫قربان...
‫اما...
‫فقط ۱۰ لک دارم.
‫قربان.. با دوستام چک کردم.
‫حتی سعی کردم وام بگیرم.
‫لعنت به این گوشی!
‫حتی از اونا هم خواستم، قربان.
‫می‌تونید یه کم بیشتر زمان بدین؟
‫با نگه‌داشتن حرفتون، عزت نفستون رو نشون بدین.
‫من حرفم رو نگه داشتم، درسته؟
‫قربان، لطفاً بگید بس کنن
‫هی...
‫- لطفاً قربان ‫لطقا متوقفش کن
‫لطفاً یه کم دیگه بهم وقت بده.
‫باشه، اگه بدم چی؟ از کجا می‌خوای پول بیاری؟
‫بابات می‌خواد از بهشت برات بفرسته؟
‫چت شده خانم؟ چرا هی زنگ می‌زنی؟
‫اول جواب سوالمو بده.
‫اسم بابات، ناگومومو راماکریشنا نیست که؟
‫چرا، خب که چی؟
‫اسم بابات تو لیست ادعاهای امروزم قید شده.
‫یه بیمه دو کروری به اسم بابات داری.
‫الو...
‫خانم، ممنون.
‫یه وقت دیگه بهت زنگ می‌زنم.
‫الو...
‫صدای منو می‌شنوی؟
‫آقا، پول جور شد.
‫میگن یه بیمه دو کروری به اسم بابام هستش.
‫اگه فقط ۱۰ روز بهم وقت بدی...
‫پول رو جور می‌کنم، به من اعتماد کنین آقا.
‫این چیه پسر؟ یه حقه دیگه؟
‫نه آقا، حقه نیست.
‫خانم، می‌تونین اینو تایید کنین؟
‫آه...
‫نمی‌فهمی؟
‫یه بیمه دو کروری به اسم بابات داری
‫ولی راکش، یه مشکلی هست-
‫الو...
‫لطفا ۱۰ روز به من وقت بدین.
‫اگه نتونم، من و گاراژم رو باهم نابود کنین
‫ولی
‫۱۰ روز بهم اعتماد کنین.
‫اگه به من این زمان رو ندین،
‫من نمیام،
‫و نه دسته میاد.
‫یه بمب کافیه.
‫-اوپما. ‫-آقا.
‫این پول رو بگیر.
‫راکش، چرا جواب تلفنمو نمی‌دی؟
‫ممنون خانم.
‫تو من و گاراژم رو به موقع نجات دادی.
‫چرا حرفمو گوش نمی‌دی؟
‫دو کرور بیمه به اسم بابات هست.
‫ولی اسم تو به عنوان گیرنده نیست.
‫به اسم یه نفر دیگه است.
‫چون اسمت تو لیست دریافت کننده نیست،
‫پول رو نمی‌گیری.
‫آروم باش!
‫داره مثل یه شرور حرف می‌زنه.
‫شرور؟
‫به نظر می‌رسه تو بدتر از اونی، خانم!
‫-چطوری؟ ‫-مگه نه؟
‫خوشحال بودم که از بیمه دو کروری بابام باخبر شدم...
‫فکر کردم خدا رو شکر مشکل حل شد.
‫حالا می‌گی من دریافت کننده نیستم.
‫وسط این همه شلوغی تو منو به جای دفتر آوردی به کافی‌شاپ
‫و داری قهوه و چایی تعارف می‌کنی.
‫نشان کردی، خانم!
‫برو سر اصل مطلب، دیگه معما نکن.
‫اینو ببین.
‫اینجا نسخه نرم از بیمه‌نامه بابات از ۲۰۰۳ هست.
‫اسم دریافت کننده رو ببین.
‫راجش!
‫راجش دیگه کیه، خانم؟
‫باید من بپرسم.
‫من از کجا بدونم؟
‫کسی از فامیلاتون...
‫ما هیچ فامیلی نداریم، خانم.
‫گفتم که، بابابزرگم فقط با یه کیف اومده این شهر.
‫-شاید... ‫-شاید؟
‫بابات هیچ...؟
‫بابام هیچ...
‫هیچ عشقی داشت یا...
‫شاید بچش اسمش راجش باشه.
‫می‌دونی، مثل... راکش... راجش...
‫راجش... راکش...
‫راکش... راجش...
‫راجش... راکش...
‫اگه اینو بگم یه سیلی می‌زنن بهم.
‫فقط پرسیدم.
‫چی می‌پرسی خانم!
‫بابام به زور منو بزرگ کرد.
‫و فکر می‌کنی ممکنه با کسی رابطه داشته باشه؟
‫پس می‌تونه اشتباه از هر دو طرف باشه.
‫الان با زیرنویس تلوگویی بگو.
‫شرکت ما از سال ۲۰۱۵ ثبت‌نام ‫بیمه‌های زندگی رو آنلاین داره انجام می‌ده.
‫پس دو احتمال وجود داره.
‫موقع امضای قرارداد بیمه...
‫نماینده بیمه ممکنه اشتباه ‫اسم دریافت کننده رو نوشته باشه.
‫یا شاید وقتی دیجیتالی کردنش...
‫اشتباه ثبت کردن تو سیستم.
‫آره! این امکان هست، چون 'کی' ‫و 'جی' تو کیبورد کنار هم هستند.
‫به خاطر همین می‌تونست راکش بشه ‫راجش.
‫-فهمیدی؟ ‫-آره، ساده‌ست، مگه نه؟
‫پس اسمش رو با اسم من عوض کن.
‫اینقدول هم ساده نیست.
‫فقط وقتی زنده بود ممکن ‫بود اینکار رو کرد.
‫ولی بعد از مرگش...
‫اینکار تقلب حساب می‌شه.
‫خانم...
‫بدون این پول، پناهگاهم رو از دست می‌دم.
‫پدرم خیلی سختی کشید...
‫هی! بس کن بس کن...
‫دیگه انرژی شنیدن داستانت رو ندارم، لطفاً...
‫لطفاً...
‫یه کاری بکن، خانم.
‫باید از اون احمق مزاحم دوباره بپرسم!
‫الو...
‫سلام ویوک!
‫اینو آوردن واسه شما، آقا!
‫بس کن خیره شدنو.
‫چی گفتی؟
‫کاغذ آقا... کاغذ... ‫نظرتونو بگید.
‫حرفی ندارم! ‫می‌دونی چی داری می‌پرسی؟
‫-تغییر نام تقلبه ‫-آقا؟
‫تغییر اسم‌ها تقلبه. ‫غیرممکنه!
‫باید حدس می‌زدم چرا اینقدر ‫مهربونی وقتی می‌گی "سلام ویوک!"
‫از عشق ناگهانی‌ت شگفت‌زده شدم.
‫این یه ریسک خیلی بزرگه.
‫فکر کنم دنبال پول مفتی.
‫ویوک، راکش دنبال پول مفت نیست. ‫نیاز داره.
‫تو نمی‌دونی چی بهش گذشته. ‫بدون این پول، بی‌پناه می‌شه.
‫بله، آقا!
‫این دیالوگ‌های احساساتی رو ‫به راننده اتو بگو.
‫شاید یه سواری رایگان بهت بده، ‫من نمی‌تونم کاری بکنم.
‫نمی‌تونی این کمک کوچیک رو بکنی؟
‫کوچیک؟ ‫این درباره ۲ کروره!
‫اگه مشکلی پیش بیاد، ‫می‌ریم پشت میله‌های زندان.
‫اون توقع داره من کمک کنم!
‫واقعاً؟
‫یه سال پیشم همچین مشکلی داشتیم...
‫کاری نکردی؟
‫من؟ من چی کار کردم؟
‫تو کردی! ‫مگه نه؟
‫چرا اون موضوع رو جلوی همه آوردی؟
‫اونو به خاطر دوستم انجام دادم. ‫چرا باید برای هر احمقی انجام بدم؟
‫-می‌کنی یا نه؟ ‫-نه
‫خب، بی‌خیال.
‫به همه تو دفتر می‌گم چی کار کردی.
‫داری منو تهدید می‌کنی؟
‫یه جورایی.
‫چی کار کردی، آقا؟
‫حتی اونم به اون پایگاه داده دسترسی داره.
‫-یواشکی تغییرش داد. ‫-بیا! بگو همه بفهمند!
‫اشتباه من بود که بهش گفتم.
‫ویوک، لطفاً یه‌بار کمکش کن.
‫لطفاً!
‫باشه، این‌ دفعه انجامش می‌دم.
‫پدرت کی فوت کرد؟
‫۲۵ روز پیش، آقا!
‫بیست و پنج روز؟ ‫تا حالا هیچ کاری نکردی؟
‫نه
‫اگه بیشتر از یه ماه طول بکشه، ‫رؤسا بهمون شک می‌کنن...
‫اگه دقیق بررسی کنن، ‫به چوخ میریم.
‫خیلی کاول داریم. باید اسم رو تغییر بدیم ‫و بعد همه چیزو ثبت کنیم.
‫آقا! هر سندی لازم باشه میارم.
‫الان سند نمی‌خوایم. ‫پول می‌خوایم!
‫۵ لک لازم داریم.
‫۵ لک؟
‫چرا ۵ لک؟
‫تنهایی نمی‌تونم اون پایگاه داده رو تغییر بدم.
‫خودت می‌دونی که یکی دیگه هم بالای سر من هست.
‫دفعه قبل 5 لک گرفت و الان نمی‌دونم چقدر می‌خواد.
‫دوستمونه، نه؟
‫وقتی کسی که باید کارو انجام بده دوستمونه، هیچ کاری از دستم برنمیاد.
‫دوستیم چه فایده داره؟
‫چطور می‌تونه فوری هماهنگ کنه؟
‫بذار هر چقدر می‌خواد وقت بگیره...
‫تا اون موقع همه وقتو از دست می‌دیم و هیچ تلاشی به کار نمیاد.
‫میارمش آقا!
‫5 لک می‌آورم.
‫با مدیرتون صحبت کنید لطفاً.
‫هرچه سریع‌تر، بهتر.
‫قبل از عصر بیارینش.
‫اگه امروز از دست بره کاری نمی‌تونیم بکنیم.
‫اون تایر رو بردار.
‫پول داری؟
‫500 تا، بفرستم با فون ‌پی وان؟
‫رفیق، یه هفته مهلت بده. هرطور شده برمی‌گردونمش.
‫پریا...
‫بگیرش.
‫این پس‌اندازای تو نیستن؟
‫کارو راه بنداز.
‫چقدر طول می‌کشه؟ ماشین منتظره. هوا هم داره بارونی می‌شه.
‫- نمی‌تونی 5 دقیقه صبر کنی؟ ‫- چقدر طول می‌کشه، آقا؟
‫گوآ جشنواره آبجو داره. بریم یه سر بزنیم؟
‫هه، لعنتی!
‫حتی همبرگرشم ارزونه! همون همبرگر نونیه، نه؟ اونم ارزونه...
‫بریم؟ اینجاست...
‫5 لک آقا، لطفاً چک کنید!
‫اگه اینجا چک کنم، می‌رم زندان.
‫اون مکانیک رو به مدیر ترجیح می‌ده.
‫خانم! هی!
‫اگه با عشق‌بازیتون تموم شد، بیاید. ممکنه بارون بیاد...
‫باشه!
‫پولو دادی؟ همه چی اوکیه، نه؟
‫آره، تموم شد،
‫چه خبر از خودت؟
‫دارم می‌رم عروسی آپوروا.
‫آپوو...
‫منظورت آپورواست؟ دوستمون؟
‫دوست منم نیست؟
‫آره؟ نه...
‫یاد منم باش! منم به یه استراحت نیاز دارم!
‫لطفاً بزار باهات بیام.
‫باشه بیا
‫این آدم کاشانی که منو با غنچه و گل تزئین می‌کنه،
‫پیش منه، و اتاقو پر می‌کنه.
‫حتی اگه گوشه ساری من ریش‌ریش بشه،
‫فقط برای تو مشتاقم—من خدمتکار ساده‌ات هستم.
‫این آدم کاشانی که منو با غنچه و گل تزئین می‌کنه،
‫اون مثل کمربندی دور کمرم حلقه می‌زنه،
‫عطری زیبا پخش می‌کنه، یک لذت آرام.
‫بدون اینکه گوشه ساری رو کنار بزنه،
‫آروم و شبیه دود نزدیک زمزمه می‌کنه.
‫نزدیکم جمع می‌شه، هیچوقت نمی‌ذاره بره،
‫با نرمی فشار می‌ده، آهسته و آرام.
‫روی گونه‌ها و شرمم، طرح می‌کشه،
‫این آدم کاشانی که منو با غنچه و گل تزئین می‌کنه،
‫پیش منه، و اتاقو پر می‌کنه.
‫حتی اگه گوشه ساری من ریش‌ریش بشه،
‫فقط برای تو مشتاقم—من خدمتکار ساده‌ات هستم.
‫کو... کو... کو... عزیزم میمون؟ هنوز تصمیم به ازدواج نداری؟
‫بی... بی... بی... بامیه لطیف، اگه رسیده بشی، قطعاً توی قابلمه خواهی بود!
‫خواهرمون برات یک لذته،
‫خیلی خوش‌شانسی..
‫سبیل نازکی روی صورتش رشد می‌کنه،
‫مثل ادویه در سوپ، همه جا.
‫جذابیت اون شیطون رو داره،
‫با خوشحالی از شیر تقویت می‌کنه.
‫نگاهش شبیه سوزنه..
‫به هیچ وجه تسلیم نمی‌شه یا نمی‌شکنه،
‫محکم باقی می‌مونه با تکان شیطنت‌بار.
‫اگر دستم به دستش برسه،
‫قلبم می‌لغزه، سخت می‌تونم وایسام.
‫من یک لذتم، شیرین‌ترین!
‫در شکوفه‌های عشق، با شیرینی واقعی،
‫چشم‌ها مثل دزد، نگاهمو می‌گیره.
‫من یک لذتم، شیرین‌ترین!
‫در شکوفه‌های عشق، با شیرینی واقعی،
‫چشم‌ها مثل دزد، نگاهمو می‌گیره.
‫من یک لذتم، شیرین‌ترین!
‫تو شکوفه‌های عشق، با یه شیرینی واقعی، چشاش مث دزدا، دیدمو می‌دزدن.
‫من یه دلخوشیم، یه شیرین‌ترین!
‫تو شکوفه‌های عشق، با یه شیرینی واقعی،
‫چشاش مث دزدا، دیدمو می‌دزدن.
‫فقط برای تو میخوام—من خدمتکار فروتن توام.
‫برادر! الان دیگه عالی رانندگی می‌کنم.
‫می‌رم گوا، وقتی مجوز بدی.
‫خداحافظ!
‫ترمز رو فراموش کردی.
‫هنوز هم رانندگیت کامل نیست، برادر!
‫اگر اینجوری برونی، به گوا نمی‌ری؛ می‌میری.
‫فردا هزینه‌ها رو بیار، برادر.
‫از نو شروع کنیم.
‫-باشه؟ ‫-باشه
‫تمام پس‌اندازم تو هزینه‌های آموزشیش دود شد.
‫مشکل از فرمان، آقا. پنج هزار روپیه می‌کشه.
‫پنج هزار؟ ‫قابل مذاکره‌ست؟
‫نه آقا
‫یه قیمت دیگه بگو...
‫یه کار می‌کنم،
‫ده هزار نرخ می‌دم. تو تا هفت هزار چونه بزن، همون موقع می‌پذیرم.
‫نیازی نیست، با پنج هزار انجام بده.
‫-رفیق دوران کودکیت هست؟ ‫-نه، نه، مشتری...
‫اون وقت باید چطوری با مشتری رفتار کنیم؟
‫چند بار بهت گفتم با مشتری‌ها مؤدبانه حرف بزن.
‫بی‌خودی داره چونه می‌زنه.
‫اون و ماشین قدیمیش: یه عاشقانه کلاسیک روی چرخ‌ها!
‫سلام، خانم مایا!
‫-درواقع... ‫-چی شده؟
‫راکش...
‫چرا انقدر ناراحتی؟ ‫چی شده؟
‫چی باید ببینم؟
‫-دقیق نگاه کن! ‫-چی هست؟
‫-اسم دریافت کننده تغییر کرده. ‫-اسم دریافت کننده تغییر کرده!
‫پس چرا اینقدر ناراحتی؟
‫یه لحظه فکر کردم...
‫فقط تو می‌تونی شوخی کنی؟ من نمی‌تونم؟
‫این ناعادلانست خانم!
‫-مهمونی کجاست؟ ‫-خودت بشین، اول.
‫یه چای بیار!
‫چی؟
‫چی شده؟
‫ویوک؟
‫خوش اومدی، مادر ترزا! ‫بیا...
‫آقا.
‫ناهار خوردید؟
‫من تازه ناهارم رو خوردم!
‫-آقا، دقیقا چی شده، آقا؟ ‫-جرأت نکن صحبت کنی! خفه شو!
‫تو دلیل این جنجالی!
‫بهت هشدار دادم در مورد عواقب بخشندگیت.
‫گوش دادی؟
‫ببین...
‫دوست من راکش نیاز به کمک داره بخاطر مشکلاتش
‫فقط ناله کردی درباره‌اش.
‫ببین
‫آقا! چطوره برای شما...
‫قانون من ساده‌ست.
‫سؤال اشتباه...
‫جواب ندارم...
‫آقا، ما هیچ تقصیری نداریم در این
‫این بیمه واقعاً مال پدرشه.
‫خواهش می‌کنم...
‫شما تقلب کردی، و حالا می‌گین، آقا...
‫... من هیچ کار اشتباهی نکرده‌ام! من ‫خیلی بی‌گناه‌ام. این برای من جواب نمیده
‫اگر بیمه مال پدرشه،
‫رسمی می‌تونی تغییر بدی.
‫چرا غیرقانونی انجامش دادی؟
‫چون بعد از مرگ فردی تغییر نام دریافت کننده یه تقلبه!
‫آقا، راستش این بیمه پدرمه.
‫بخاطر یه اشتباه اسمم اشتباه نوشته شد ‫اووووی!!!
‫مگه منو برای مکانیک خودتون گرفتین؟
‫اون هوشتون رو
‫ببرید یه جای دیگه!
‫وگرنه براتون یه نمایش خیابونی در ملاک‌پت می‌زنم.
‫فهمیدی؟
‫چون این یه تقلب بود...
‫که شماها انجام دادین
‫و به خاطر او مجبور به این کار شدم.
‫حداقل ۷ سال رو خواهید گرفت.
‫۷ سال!!!
‫آقا، آقا، آقا، من تو این قضیه دخیل نیستم. من...
‫این رو فقط به خاطر علاقه‌ام به مایا قبول کردم.
‫آقا، آقا، هر طور که می‌خواهید اونو بندازید توی زندان.
‫لطفا هر دو نفر رو ول کنید، آقا، لطفا آقا.
‫ توی یه مجلس عزاداری هستی که اینقدر ساکتی؟
‫ببین! نمی‌دونم تو چی کار می‌کنی، ولی منو از این وضعیت در بیار! دارم می‌گم...
‫اگه هر اتفاقی برام بیفته دیگه عقل سالمی نخواهم داشت.
‫چقدر می‌خوای؟
‫هی!به خودت بیا! داری با یه مرد مسلح مذاکره می‌کنی!
‫اگه صادق بود
‫می‌فهمید.
‫اگه قوانین رو رعایت می‌کرد
‫...ما رو به کلانتری می‌برد و یک شکایت ثبت می‌کرد.
‫چرا ما رو اینجا میاره؟
‫پس...
‫بگو!
‫چقدر نیاز داری؟
‫سوال درستی!
‫قاعده من ساده‌ست.
‫فقط ۲۰ درصد.
‫۲۰ درصد... یعنی ۴۰ لک؟
‫منظورم اینه، فورا 40 لک!!!
‫غیر ممکنه!
‫نه فوری!
‫توی یک هفته آماده کن!
‫یک هفته!!
‫من ۴۰ لک رو طبق گفته‌ات آماده می‌کنم.
‫من بعد از چند روز ۲ کرور حق بیمه می‌گیرم.
‫به محض اینکه ۲ کرور رو گرفتم، ۴۰ لک رو تسویه می‌کنم.
‫من به نظر تو یه احمقم؟
‫هممم!!
‫اگه بعد از دریافت پول بیمه تسویه نکردی چی؟
‫به هیچ وجه!
‫هیچ مدرکی از این تقلب نخواهد بود.
‫پس... ‫نه.
‫قاعده من ساده‌ست.
‫۷ روز؛ ۴۰ لک!
‫مایا.. ‫آقا،
‫من می‌توانم روی حساب حقوقم یک وام شخصی ۲۰ لک بگیرم.
‫همین الان درخواست می‌زنم و ‫در عرض یک هفته بهت می‌دم.
‫ولی نیاز دارم کمی زمان برای دریافت ۲۰ لک باقی‌مونده، آقا.
‫خانم...
‫شما به خاطر من دارید مشکلات زیادی متحمل میشید.
‫نیاز به همه‌ی اینا داری؟
‫پس، اگه مشکلی پیش بیاد
‫من به نظر یه ترسو میام که بخوام تو رو وسط همه‌ی اینا تنها بذارم؟
‫جان، لطفاً سعی کن بفهمی.
‫من به ۱۰ روز نیاز دارم، جان.
‫با احساساتت وقتم رو هدر نده.
‫۷ روز یا ۷ سال.
‫تو تصمیم بگیر.
‫چرا نمی‌فهمی، حتی بعد از این همه توضیح، ؟
‫خوب، همه‌مون رو که دستگیر کن. ‫باید این کار رو بکنم؟ ‫برای همه چیز یه حدی هست.
‫- واقعاً؟
‫دارید صبر من رو امتحان می‌کنید، جان
‫من نیستم...
‫باید صبر جنایتکارا رو هم در نظر بگیرم.
‫جان، من یه ترتیبی می‌دم.
‫ها!
‫راکش، احمق نباش...
‫این مبلغ کمی نیست.
‫من هر طور شده این پول رو میارم!
‫را...راکش...
‫راکش...
‫حتی یه اسکار هم نمی‌تونه ‫به اجرا تو ادای احترام کنه.
‫ اون پول رو می‌گیره؟
‫ما احساساتش رو خیلی خوب دستکاری کردیم!
‫این تضمین اونه، حتماً میاره.
‫هرچند تو سه سال گذشته افراد زیادی رو سرشون کلاه گذاشتیم
‫...اون راحت‌ترینشونه.
‫سلام بچه‌ها!
‫اسمش راکش هست
‫یک گاراژ و یک آموزشگاه رانندگی داره. هیچ‌کسی نیست.
‫بین شش مدرکی که دریافت کردیم
‫به نظر میاد هدف راحتی باشه.
‫همم
‫هیچ‌کس رو دست کم نگیر
‫اون یک مکانیکه، نه مهندس.
‫ممکنه بدونه که دنیا چطور کار می‌کنه.
‫پس این یکی نیاز به برنامه‌ریزی بیشتری داره.
‫بیا یک کاری کنیم
‫بیا بهش سر بزنیم.
‫- بیایید روال روزانه، نقاط قوت و ضعفش رو پیدا کنیم. ‫- همم
‫بیا مطابق با اون عمل کنیم.
‫همم؟
‫به سلامتی!!
‫راکش با یه دلال زمین درگیر شد.
‫جزئیاتش رو نمی‌دونیم ولی... سریع رفت بانک.
‫چرا سریع رفت بانک؟
‫شاید برای وام.
‫پس الان وقتشه که ضربه بزنیم.
‫دو نوع آدم تو این دنیا هستن که راحت میشه فریبشون داد
‫یکی تو امید
‫یکی تو نیاز
‫بازی رو از فردا شروع کنیم؟
‫زنگ زدن بهش فایده نداره.
‫پس چی؟
‫یه مدرسه رانندگی داره، درسته؟
‫از اونجا شروع کنیم؟
‫ببخشید!
‫سلام، گفتن کسی به اسم راکش
‫تو تنها نیستی راکش، من باهاتم
‫وام راکش رد شد
‫پس پولی نداره که به دلال زمین برگردونه.
‫پس دلال فردا گاراژ رو خراب می‌کنه.
‫الان وقتشه
‫مدارک آماده‌ان؟
‫کاملاً آماده‌ان.
‫چاپ‌ها رو هم گرفتم
‫بفرما..
‫مدرکی که برای بیمه یک کروری پدر راکش درست کردیم.
‫حتی ال آی سی هم نمی‌تونه بفهمه که جعلیه.
‫نه، نه یک کرور.
‫دو کرور کنش ‫دو؟؟؟
‫دو کرور؟
‫گاراژ بزرگیه، درسته؟ ‫می‌تونیم بیشتر بگیریم.
‫بله.
‫سلام خانم
‫گاراژ داره خراب میشه
‫حالا بهش زنگ بزن
‫کاملاً گیر می‌افته.
‫باشه...
‫یه بیمه دو کروری به اسم پدرت هست.
‫برای ۵ لک دستپاچه شد، می‌تونه ۲۰ لک بگیره؟
‫با شنیدن پرونده پلیس ترسید
‫الان وقت حساسیه.
‫تا وقتی پول رو بگیریم، باید هر حرکت راکش رو زیر نظر داشته باشیم. ‫-آره
‫-فهمیدی؟ ‫-هوم
‫سلام راکش خبر خوب
‫پول بیمه تایید شد
‫راستی، ۲۰ لک دیگه رو گرفتی؟
‫لنسر تغییر یافته
‫در وضعیت خوب. ۵ لک می‌خواد
‫فقط ماشین کافی نیست ‫مدارک هم می‌خوایم
‫تا عصر بده
‫مال من...
‫خدا رو شکر
‫زنده باد لرد گانش
‫-هی برادر!!! ‫-بده
‫اون یه بچه‌ست
‫به نظر نمی‌رسه زیاد داشته باشن! بریم!
‫بریم
‫راکش!
‫-سلام... ‫- رفیق، یه مین زمینی بفرستم؟
‫آقا، هنوز یه هفته وقت دارم، درسته؟
‫منو اذیت نکن
‫اشکالی نداره، راکش!
‫همه چی درست میشه.
‫برادر، چرا اینقدر بهش خیره شدی؟
‫قبلاً اینو از یه جایی برداشتم، حالا نمی‌تونم یادم بیاد از کجا
‫از ماشین کناریمونه.
‫می‌دونم!
‫هی!
‫هی! شما کی هستید آقا؟
‫خدای من!!
‫هی هرشا!
‫آقا!
‫ببخشید، آقا.
‫نمی‌دونست که شما افسر پلیس هستید.
‫ببخشید آقا
‫فقط ۲ روز از یک هفته وقتتون مونده.
‫وضعیت چیه؟
‫آقا، این تعمیر ماشین نیست ‫که بتونم وضعیت رو بهتون بگم.
‫چون مبلغ زیادیه، ‫خیلی وقت می‌بره.
‫مبلغ می‌تونه زیاد باشه.
‫ولی قانون من ساده‌ست.
‫دو روز دیگه هیچ پولی نیست...
‫مشکل بزرگه!
‫متوجه شدی؟
‫هی!
‫منظورت از متوجه شدن چیه؟
‫سخت گرفتی جلوی یه پلیس، نه؟
‫-جناب، ایشون... ‫-هی! بس کن!
‫هیچی درباره ماشینی که امروز صبح تحویل دادم، نگفتید.
‫دیگه مکانیک‌ها کجا هستن؟
‫-تعطیلات، جناب
‫چرا تعطیلات؟
‫امروز ناگولا پانچامی هست.
‫چی؟؟
‫خودت رفتی تو گاراژ، به خاطر ناگولا پانچامی هم روز تعطیل می‌ذاری؟
‫بله جناب، تو گاراژ ما این طوره.
‫آه! فهمیدم!!!
‫چته؟ مثل لوله‌کش به نظر می‌رسی.
‫منم همین فکر رو کردم، اما اون نه لوله‌کش و نه دکتره؛ پلیسه.
‫پلیس؟
‫کدوم ایستگاه؟
‫-مدها... ‫-مدهاپور مال من.
‫-پشت مدهاپور، ایستگاه پلیس جوبیلیک ‫-جوبیل...
‫ این ایستگاه متروئه که کنار هم قرار بگیره؟
‫شوخی می‌کنی، جناب... شوخی... هاهاها
‫هه هه...... شوخی..... هههه ‫-شوخی
‫چرا نخندیدی؟ برات خنده‌دار نیست؟؟؟
‫احمق.
‫حالا، می‌خندی؟
‫خدا!
‫کارت شناسایی‌ات رو نشون بده.
‫باشه
‫دیروز از کاریم‌نگار منتقل شدم.
‫نمی‌دونستم تو هم پلیسی.
‫خوبه!
‫من اخلاق کاریت رو دوست دارم.
‫ادامه بده.
‫ولی ما مثل شما در کاریم‌نگار اسلحه نمی‌زنیم، باشه؟
‫باشه.
‫و تو!
‫همه چیز رو ظرف ۲ روز آماده کن.
‫باشه! ‫-همم
‫همم.
‫آقا
‫تو....
‫بزرگ نشده‌ای، آره؟
‫چطوری می‌دونستی؟
‫منم بزرگ نشده‌ام برادر.
‫مشکل یکسان.
‫ببین این رو.
‫ساخته شده در کره.
‫کاملاً راحت.
‫فقط ۵۰۰۰، یکی برات سفارش می‌زنم.
‫تو ظرف یک هفته ازدواج می‌کنی.
‫این مردم دیوونن.
‫بگو.
‫نزدیک بود گیر بیفتم.
‫ولی با خوش شانسی فرار کردم.
‫ولی خوش‌شانسی همیشه کنار ما نخواهد بود.
‫بهتره که این رو ببندیم.
‫من بهش رسیدگی می‌کنم.
‫جناب.
‫سفارش!
‫هی! پیازها کجاست، احمق؟
‫خانم.
‫ زندگی من برا‌ت شوخی است؟
‫چی شده، خانم؟
‫بعدش چی؟
‫اون پلیس مستقیم اومد دفتر من. می‌دونی؟
‫خیلی خجالت‌آور بود ‫که جلوی همکارام بهم توپید.
‫متأسفم، خانم. ‫همش تقصیر منه.
‫توضیح نمیخوام
‫پول آماده شده یا نه؟
‫-دارم تلاش می‌کنم، خانم. حتی دیروز شب و روز ‫-داشتم تلاش می‌کردم خانم.
‫هنوز داری تلاش می‌کنی؟
‫بله.
‫چطور می‌تونی اینقدر بی‌مسئول باشی؟
‫ می‌دونی چقدر برای تو ریسک کردم؟
‫ حداقل مسئولیتی نداری؟
‫برای پول بیمه‌ات، زندگی و کارم رو به خطر انداختم
‫هی همش داری بریونی و پیاز سفارش میدی.
‫حقمه، واسه اینکه به یه آدم مثل تو کمک کردم.
‫خانم، چته انقدر کلافه‌ای؟ هنوز 2 روز وقت داریم، مگه نه؟
‫تا اون موقع جورِش می‌کنم.
‫[آگهی روزنامه در مورد مرگ راما کریشنا] ‫اعلامیه ایستگاه راه آهن
‫هی! دو تا چایی
‫باشه داداش
‫حالا میخوای چیکار کنی؟
‫حالا هر تصمیمی که بگیرم...
‫بابا
‫اوه!
‫رئیس تشریف آوردن!
‫بابا، این...
‫پس بالاخره منو می‌بینی
‫اونجوری که فکر می‌کنی نیست؛ می‌تونم توضیح بدم.
‫صدامم می‌شنوی.
‫باباااا!!!
‫درد رو هم حس می‌کنم
‫من هنوز زنده‌م!
‫یعنی هنوز زنده‌م
‫هی!
‫این گواهی میده که راما کریشنا ناگومومو...
‫پول بیمه 2 کروری منم دزدیدی؟
‫هی!
‫من گاراژو بهت دادم
‫تو آموزشگاه رانندگی هم گرفتی
‫مگه کافی نیست؟
‫در حالی که هنوز زنده ام...
‫مرگ منو جعل کردی
‫و 2 کرور برداشت کردی
‫بابا، اونجوری که فکر می‌کنی نیست.
‫چطور تونستی این کارو بکنی؟
‫چقدر چندش
‫بابا!!
‫خیلی سطح پایین اومدی
‫بس کن بابا.
‫میگی من دزدیدمش؟
‫تو کی بیمه کردی که من بدزدمش؟
‫من فقط زمانی میتونم پول رو بگیرم که تو بیمه داشته باشی، درسته؟
‫یه بنا واسه من ساختی
‫که من دزدیدمش.
‫هنوزم منو می‌زنی..
‫پس این گواهی فوت و بیمه چیه؟
‫همه اینا، نقشه ماست بابا.
‫نقشه؟
‫آره
‫ممنون
‫اون پرونده رو جا گذاشت
‫کاغذاتون....
‫شکوائیه؟؟
‫من مسئول مرگ برادرم نیستم!
‫وقتی داشتم سیستم برادرم رو چک می‌کردم...
‫باید حقیقت رو بدونم داداش. بگو واقعا چی شده.
‫هیچی عزیزم.
‫من هیچی نمی‌دونم.
‫من ایمیل‌ها رو خوندم داداش.
‫خواهش می‌کنم
‫حقیقت رو بگو
‫بعد از مرگ پدرت خیلی افسرده شده بود.
‫در حالی که نگران بود از دست دادن کریکت بخاطر خانوادش...
‫نگران نباش رفیق. این دفعه برای رانجی انتخاب میشی!
‫باشه.
‫-سلام آقای سِکار؟ ‫-بله
‫من گایاتری هستم، از شرکت بیمه آی ای آی سی تماس می گیرم.
‫آقا، ما از فوت پدرتون مطلع شدیم.
‫گفتن پدرتون 1 کرور بیمه داشته،
‫اونا خواستن مدارک رو به اشتراک بزارن.
‫خوشحال بود که با گرفتن پول بیمه، مشکلات خانوادگی حل میشه
‫و میتونه روی کریکت تمرکز کنه.
‫ولی...
‫با اینکه اسم مادرتون ساراداست
‫ولی توی مدارک ما رادا اشتباه نوشته شده.
‫به همین خاطر مبلغ بیمه بهتون تعلق نمی گیره.
‫خانم! خانم!
‫لطفا خانم
‫لطفا یه کاری بکنید و کمکم کنید پول رو بگیرم
‫خوشحالم که اینقدر نگران خانوادتون هستید.
‫با اینکه غیر قانونیه
‫براتون انجامش میدم.
‫دو لک پول خواستن تا اسم رو عوض کنن.
‫بریم به خونواده خبر بدیم.
‫مگه دیوونه شدی؟
‫مامان حتماً هول می‌کنه.
‫یه کاری کنیم.
‫من هر چقدر پولی که تو خونه مونده جمع می‌کنم.
‫تو هم همین کارو بکن.
‫ده هزار روپیه کم داریم.
‫باشه، من اون ده هزار تا رو جور می‌کنم. بعد اینکه پول بیمه رو گرفتی، تسویه می‌کنیم.
‫ممنون آقا.
‫بالاخره درست شد!
‫اون ده روز واسه پول بیمه صبر کرد.
‫الو
‫چیه آقا؟
‫فکر کردی می‌تونی با کلاهبرداری پول دربیاری؟
‫کاری می‌کنم هفت سال بندازنت زندان.
‫آقا...
‫آقا ما آدمای درستکاری هستیم، ما فقط...
‫خواهش می‌کنم سعی کنین درک کنین آقا، خواهش می‌کنم.
‫حالا می‌خوای چیکار کنی؟
‫پول بیمه رو یه هفته دیگه می‌گیریم، درسته؟
‫همه چی درست میشه.
‫خواهش می‌کنم این دفعه رو بذارین برم آقا.
‫اگه یه بار دیگه این کارو بکنی
‫لهت می‌کنم.
‫تا ده روز دیگه پول بیمه به حسابتون واریز میشه.
‫به امید اون، همش منتظر موند.
‫هرچی زنگ زدیم کسی جواب نداد.
‫به ایمیل‌ها هم هیچ جوابی ندادن.
‫چرا برش داشتی؟
‫هی! چرا از من سوال می‌پرسی؟ مگه نگفتم یه هفته دیگه پس می‌دم؟
‫الو؟
‫چرا جواب تلفن رو نمیدی خانم؟ پول بیمه من کو؟
‫گیر کرده تو تراکنش‌های بانک مرکزی.
‫شاید دو لک دیگه هم لازم بشه.
‫چرا دوباره پول می‌خوای؟
‫می‌خوای کلاهبرداری کنی؟
‫من... به پلیس شکایت می‌کنم.
‫تهدید می‌کنه می‌خواد بره شکایت کنه.
‫عجب آدم خلیه!
‫سیم کارت رو عوض کن.
‫روت میشه سر من داد بزنی با این همه بی مسئولیتیت؟
‫مادر...
‫داداش!!! درو باز کن!
‫درو باز کن!
‫داداش!!! خواهش می‌کنم درو باز کن!
‫من بیچاره بودم و همش برای عدالت به اداره پلیس مراجعه می‌کردم.
‫شما می‌تونید برید خانم.
‫من مسئول مرگ برادرم نیستم، راکِش.
‫واقعا من مسئول مرگ برادرم نیستم، راکِش.
‫من مسئول نیستم.
‫برادر اون اولین قربانی نیست.
‫اصلا میدونی روزانه چند نفر اینجوری سرشون کلاه میره؟
‫اصلا میدونی چقدر کلاهبرداری از این نوع داره اتفاق میوفته؟
‫باشه
‫بذار برات توضیح بدم.
‫این مقاله‌ها رو ببین.
‫اینو ببین.
‫این.
‫یکی زنگ زد گفت: "باید ۱۸ درصد جایزه یک کرور لاتاری رو که بردی پرداخت کنی."
‫اون ۱۸ لک واریز کرد.
‫۱۸ لک.
‫حالا این یکی.
‫یه نفر اهل تلوگو که تو آمریکا زندگی می‌کنه.
‫بهش زنگ زدن و یه تیکه زمین رو بهش فروختن و گفتن ارزونه و جای خوبیه.
‫۳ کرور ازش دزدیدن.
‫جدی میگم، زمین تو جای خوبیه؛ دقیقا وسط تانک باند.
‫درست کنار مجسمه بودا.
‫وقتی داری تو اینترنت می‌گردی، تبلیغ میاد که امتیاز اعتباریت رو چک کن، درسته؟
‫اگه طعمه اش بشی، اونا همه اطلاعاتت رو میگیرن، مثل کد ملی، شماره ملی، تاریخ تولد و بیشتر.
‫و همه پولت رو میدزدن.
‫با وعده اینکه کار تو خارج براشون جور میکنن هر کدوم ازشون به اندازه ۵ لک دزدیدن.
‫در مجموع ۳۰ کرور توسط یه آدم محلی.
‫نه فقط یک یا دو تا...
‫خیلی زیادن، اگه بخوایم همینجوری ادامه بدیم. روزانه صدها کلاهبرداری انجام میشه.
‫به طور میانگین در هند، بیش از ۲۰۰۰۰ پرونده کلاهبرداری سایبری گزارش میشه.
‫میدونی هدف اصلیشون کیان؟
‫آدمایی که بین گرسنگی و امید دست و پا میزنن، آدمای قشر متوسط.
‫تو کشورمون از این جور آدما زیاده.
‫همه فکر می‌کنن کلاهبرداری فقط مال
‫ساحانا، راتنام کامپیوترز و هارشاد مهراست.
‫اگه این مبالغ کوچیک رو جمع بزنیم،
‫خیلی بیشتر از چیزی میشه که اونا دزدیدن.
‫خیلی از همکارای خودمون تو اداره کلاه سرشون رفته.
‫حتی نمیتونن شکایت کنن چون خودشون پلیسن.
‫وضعیت ما اینه دیگه.
‫پس چرا اداره هیچ کاری نمیکنه؟
‫مگه میشه کاری کرد؟
‫نه میدونیم کین،
‫نه کجا هستن و نه شبکه شون چقدر بزرگه.
‫نه سیمکارتاشونو میتونیم ردیابی کنیم، نه ایمیلاشونو، نه موبایلاشونو.
‫خسته شدم بس که یه چیزو هی بهش گفتم.
‫یه چیزو یادت باشه،
‫بدون مدرک،
‫نمیشه کاری کرد.
‫سخار رو بعد از مرگ پدرت گیر انداختن.
‫اونا از مرگ پدرت از کجا خبر داشتن؟
‫نکنه از بیمارستان درز کرده؟
‫مطمئنا اینا کلاهبردارای الکی و دم دستی نیستن
‫که یکی دو نفرو هدف قرار بدن.
‫این کارشونه.
‫دارن اطلاعات رو از یه جای مطمئن میگیرن.
‫دقیقا بعد از فوت پدرت چیکار کردی؟
‫رام حقیقت نهاییه.
‫این گواهی دفن پدرمه.
‫اینم گواهی فوت.
‫بعدی.
‫سلام رنگانا.
‫سلام.
‫آقا، آقا، بهتون گفتم که، درسته؟
‫من بیشتر از این هیچی نمیدونم.
‫آقا!!!
‫بابا این یه دیوونه‌س.
‫اون هیچی از کلاهبردارا نمیدونه.
‫اون فقط کپی هر گواهی فوت رو براشون ایمیل میکنه.
‫در عوضش اونا بهش 5000 روپیه میدن، همین.
‫غیر از این، هیچ اطلاعات دیگه ای نداره.
‫گفتم بهتون دیگه، مگه نه؟
‫همونطور که گفتم، پیدا کردن این کلاهبردارا
‫خیلی سخته.
‫اون فقط کپی هر گواهی فوت رو براشون ایمیل میکنه.
‫در عوضش اونا بهش 5000 روپیه میدن، همین.
‫- بگو. ‫- گفتی که نمیتونیم پیداشون کنیم، درسته؟
‫اره.
‫- اگه خودمون گیرشون بندازیم چی؟ ‫- گیر بندازیم؟
‫چطوری؟
‫رئیس.
‫بله قربان!
‫یه بلیط سفر طولانی از کشمیر تا کنیاکوماری برام بگیر.
‫همه چی رو خودشون جور میکنن.
‫برو خوش بگذرون.
‫پدر.
‫خیلی میترسیدم که مرده باشی.
‫فقط با فکر کردن به کشمیر تنم میلرزه.
‫اینقدر تخیل نکن، پاشو بریم، اتوبوس الان میرسه.
‫سوار شو، سوار شو...
‫- خدافظ ‫- زود باش سوار شو.
‫این اتوبوس همون اتوبوس برگشتت هم هست.
‫- مراقب گاراژ باش. ‫- حواسم هست؛ کسی بهش دست درازی نمیکنه.
‫گواهی فوت جعلی پدرم رو براشون بفرست.
‫باید بیان سراغم.
‫این دفعه اگه بخوای به اونا وفادار باشی،
‫استخوناتو خورد میکنم، فهمیدی؟
‫به نظرت این نقشه جواب میده؟
‫چرا که نه؟
‫ما که داریم منتظریم سرمون کلاه بره.
‫- حرشا ‫- بله
‫یه آگهی تو روزنامه بزن که توش خبر فوت پدرم باشه.
‫به یه نفر احتیاج داریم که واسمون نرخ رو بالا ببره.
‫آقا، دیرمون شده.
‫داداش!!
‫قیافت شبیه ناگیردیه!
‫اون پدربزرگمه، چرا؟
‫می‌دونی بابام کیه؟
‫رِدّاپاااااا
‫خدا بهم یه پسر بچه داده
‫وارث من، جانشین من...
‫داداش، این پسر توئه؟
‫آره!
‫من همون بچه‌ام، داداش.
‫بابام که نمی‌خواست هیچ دشمنی رو زنده بذاره،
‫اومد این شهر دنبال پدربزرگمون بگرده.
‫دارم میام رِدّاپاااا
‫پدربزرگت رو پیدا نکردیم ولی
‫یه راهی برای زنده موندن پیدا کردیم
‫زنده موندیم و پیشرفت کردیم
‫اینجوری تکامل پیدا کردیم
‫راستش رو بخوای
‫خیلی ازت ممنونیم، داداش
‫من پشتت وایمیستم و از گاراژت حمایت می‌کنم.
‫مطمئن باش داداش
‫برو جلو.
‫اگه بذاری
‫باشه
‫یه کمک کوچیک می‌خواستم، آقا.
‫همین؟
‫فقط بهم زمانش رو بگو،
‫من یه آشوبی به پا می‌کنم.
‫اینجا رو ترک کن
‫نه آقا!!
‫زیادی ادا درنیار آقا، ممکنه گیر بیفتیم.
‫آها باشه
‫یه کم طبیعی تر.
‫اینجا رو ترک کن
‫آقا، این تنها گاراژیِ که من دارم آقا...
‫از همون موقع شروع کردم به زیر نظر گرفتن ‫آدم‌هایی که میان گاراژمون.
‫آلِخیا
‫۲۶
‫نه
‫-من طراح مُدم ‫-نه
‫-من معلم مدرسه هستم ‫-نه
‫-لاکشمی ‫-نه
‫-سَتیا ‫-نه
‫وایشناوی
‫نه
‫ببخشید؟
‫شغل؟ چیکار می‌کنی؟
‫من تو ان آی سی کار می‌کنم، شرکت بیمه
‫هیچ راه دیگه‌ای نداشتم.
‫اگه نمی‌خوایم هیچ‌کس دیگه مثل ‫سِخار اذیت بشه،
‫باید به هر قیمتی شده بگیرمشون.
‫چون هیچ راه دیگه‌ای ندارم.
‫مجبور شدم مرگت رو صحنه‌سازی کنم.
‫من یه چیز رو نمی‌تونم بفهمم.
‫چیه بابا؟
‫با اینکه فارغ‌التحصیل مردودی هستی،
‫چطور این همه هوش پیدا کردی؟
‫بابا!!! ‫من از بچگی باهوش به دنیا اومدم
‫تو بچگی منو فراموش کردی ‫درحالی که داشتی واسه پدرت جشن می‌گرفتی
‫چی شد...
‫راکِش، مایا دوباره اینجاست
‫اوه نه، بیا با من
‫برو برو برو، یه جایی اون گوشه قایم شو
‫هی، این لاستیک رو بردار ‫بنداز رو چِتاک
‫و اون فرورفتگی رو درست کن ‫مثل یه جور جبر.....
‫اوه! خانم، ‫تشریف آوردین!!
‫در حالی که اون افسر پلیس ‫داره با زندگی ما بازی می‌کنه
‫اینجا تو داری با لاستیکا بازی می‌کنی؟
‫منظورت از "بازی با لاستیک" چیه خانم؟
‫من پیش کی گله کنم از ‫این همه بدبختی برای پیدا کردن غذا؟
‫من دارم هر راه ممکنی رو امتحان می‌کنم ‫تا پول دربیارم، خانم.
‫هوم
‫خب، یعنی از تعمیرات تا صبح پول جور میشه؟
‫از فامیلامون خواستم، ‫اونا از همه بدترن خانم
‫از دوستام هم خواستم، ‫که التماس منو نادیده گرفتن.
‫حتی می‌خواستم کلیه‌مو بفروشم
‫هارشا میگه هیچ اهداکننده‌ای نیست
‫بله خانم، اون حتی پیشنهاد داد کبدش ‫رو اهدا کنه ولی قبول نکردن.
‫حتی مسئولای بانک هم منو رد کردن
‫نمی‌دونم چیکار کنم، خانم...
‫مثل یه آدم خنگ فکر نکن
‫بانک بهت پول نمیده،
‫ولی اگه بری پیش یه رهن فروش...
‫اون میده، درسته؟
‫خانوم
‫هِی، هارشا! خداروشکر! ‫من به اون فکر نکرده بودم خانوم.
‫ما مکانیکیم، درسته؟ ‫چطوری میتونیم؟
‫داداش، سندای سوله رو بیار
‫خانوم، من اونو گرو میذارم و پولشو میگیرم
‫لطفاً مطمئن شو، همه چی داری
‫چشم خانوم.
‫چه تیزهوشی خانوم
‫عمو و خواهر پریا کجان؟
‫پریا؟؟
‫- من شبیه عمو میمونم به نظرت؟ ‫- نه تو...
‫-هِی! برو! ‫-چای نمیخوام. برو!!!
‫- من قصد نداشتم.... ‫-گمشو بیرون!
‫کی منو به پریا معرفی میکنی؟
‫میخوای پریا رو ببینی؟
‫آره
‫وقتی پول رو به پلیس بدیم، ‫هممون میتونیم حسابی پارتی بگیریم!
‫هوم
‫باشه
‫خدافظ
‫هارشا! به دروان بگو که
‫فردا، نقشه باید ‫همونطوری که برنامه ریزی شده اجرا بشه.
‫جای گند زدن نیست
‫و پریا
‫اگه اونا تو رو ببینن، نقشه خراب میشه.
‫پس مراقب باش و قایم بمون
‫هِی!
‫دارم میام
‫چیکار کنم؟
‫دارم میام پیشت...
‫هیچ کاری نکردن و ‫تو خونه موندن بزرگترین کمکه.
‫فقط به بازی کردن نقشت تو ‫اون قاب عکس ادامه بده، گرفتی؟
‫گرفتم
‫مستای عوضی! ‫آدمای بی‌خود.
‫ساعت الان نهه.
‫هنوز گاراژ باز نشده.
‫همون کسب و کار کوچیکی که داشتیمم انگار ‫از دست رفته.
‫خدایا! لطفا ما رو ببخش!
‫اوه! نه! ‫میدونم عصبانی هستی...
‫لطفا ما رو ببخش!
‫و اون تاج گل روی ‫عکس من وقتی که زنده بودم.
‫اوه! گل طلایی! گل طلایی!
‫-سلام آقا! ‫-حال شما؟
‫خانواده چطورن؟ ‫خیلی وقته ندیدمت.
‫بیا اینجا!
‫وای خدای من! روح!
‫من روح نیستم، وایسا اونجا!
‫ما انواع طرح های مسافرتی رو ارائه میدیم.
‫انگار که گناه های زیادی مرتکب شدی.
‫اگه سفرهای مقدسی که من پیشنهاد میدم رو بری، میتونی به فضیلت برسی. باشه؟
‫-هِی، مورتی! وایسا! ‫-بزن بریم!
‫یه چیزو یادت باشه:
‫برای اینکه مدرک قوی داشته باشیم،
‫باید مچشونو سر صحنه بگیریم.
‫گاراژ راما کریشنا رو میشناسی، درسته؟
‫چند روز پیش فرستادمش کاشی.
‫احتمالاً گناه های بیشتری مرتکب شده. ‫به جای اون رفت کیلاش.
‫این کیه با تاج گل اینور اونور میچرخه؟
‫کی منو فرستادی؟
‫روح! روح!
‫هِی، وایسا اونجا!
‫-هِی، وایسا اونجا! ‫-اون هنوز زنده‌ست؟ وقت فراره.
‫ما اول میریم اونجا. ‫شما بعداً دنبالمون بیاین.
‫سلام آقا!
‫-هِی، وایسا اونجا! ‫-هیچ شانسی نیست. حتماً منو میکشی.
‫من دلیل مرگ برادرم نیستم.
‫گرفتمت، عوضی!
‫این راما کریشنا رو دست کم گرفتی؟
‫خدای من!
‫چطور جرأت میکنی منو با اون ‫برنامه های سفرهای مقدس مسخره کنی؟
‫چطور جرأت میکنی منو با تمام اون برنامه ها گول بزنی؟
‫پول رو بده. درش بیار.
‫گندش بزنن!
‫گیر افتادیم.
‫- اوه شت! ‫- بابا، تو همه چیو خراب کردی.
‫- بهم شلیک نکن. ‫- بابا!
‫- مایا! ‫- چرا این پیرمرد الان پیداش شد؟
‫- سوار شو! ‫- هِی!
‫اینجا چیکار میکنی؟ اینا همون آدما هستن؟
‫بابا دمت گرم، همه چیو گند زدی!
‫برو کنار!
‫هِی، راکِش!
‫برو، برو، برو
‫کجا رو اشتباه رفتیم؟
‫راکی چجوری سرمون کلاه گذاشت؟
‫تو که بلد نیستی سابقه رو چک کنی، دیگه گندمالی نکن!
‫کجایی؟
‫الو!
‫سلام خانم! در مورد بیمه نامه تماس گرفتم.
‫من سورِش هستم.
‫سورِش، یکم سرم شلوغه.
‫- میتونم بعدا بهت زنگ بزنم؟ ‫- باشه خانم.
‫باشه
‫بریم! ‫بدو، بدو!
‫داره میاد، زود باش!
‫هِی!
‫دست‌ها بالا! ‫تکون نخور! همونجا وایسا!
‫-بدو کیف رو بگیریم! ‫-وایسا.
‫نگران پولایی؟
‫درست نگاهشون کن.
‫بانک بوراباندا؟
‫اینم مثل خودت الکیه...
‫برو کنار! عوضی!
‫کارش رو تموم میکنم. ولم کن!
‫بکشینش! ‫بکشینش!
‫جرات کردی لختم کنی تو خیابون بگردونی؟
‫بیا اینجا!
‫تو همون خیابون ملاکپت...
‫...میدمش سگ بخوره.
‫چرا مثل سگ دُبِرمن غرغر میکنی وقتی تو حال و هوام...
‫عوضی کچل.
‫تو، تیکه مایسون!
‫من بایسونم! (گاومیش)
‫به خاطر جرایم اینترنتی که در 3 سال گذشته انجام دادید توسط
‫چانتی، آپسارا، ناتاراج
‫باید 10 سال طبق بند 447 قانون مجازات زندانی بشید.
‫دادگاه دستور میده پلیس مبلغ از دست رفته در کلاهبرداری رو برگردونه.
‫چانتی، ناتاراج، آپسارا!
‫خیلی عالی به نظر میاید، عین سه میمون گاندی.
‫فقط فرقش اینه که اونا مغز دارن ولی شما نه.
‫باید بگم، خیلی خوب بازی کردید.
‫شما سه تا باید واسه اسکار نامزد بشید.
‫حرف نامزد که شد، یادم اومد، بیمه دارید؟
‫شاید توی زندان اگه مشکل سلامتی پیدا کردید به کارتون بیاد.
‫میتونید منو به عنوان ذی نفع انتخاب کنید.
‫اسمم رو میدونید دیگه؟ ‫راکِش ناگومومو
‫معروف به راکی!
‫این دفعه دیگه اشتباه نکنید.
‫اگه یه بار دیگه این کارا رو بکنید...
‫جفت پا میام تو دهنتون!
‫گرفتید؟
‫خانم انگار گیج شدید.
‫سوالتون اینه که چطوری همه اینا رو فهمیدم؟
‫خانم هنوزم گیجه.
‫فکر میکنید یه تعمیرکار ساده ماشین از ملاکپت چطوری این کارو کرده؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.