[اوه، کانادا]
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫من حین مرگ پدرم حضور نداشتم.
‫یه هفته بعدش رسیدم.
‫مریض بود ولی انتظار مرگش رو نداشتیم.
‫توافق کرده بود که یه روز طولانی...
‫با دانش‌آموزهای سابقش...
‫در آپارتمان‌های قدیمیش در ‫ مونترال قدیمی مصاحبه کنه.
‫ اصلا یادم نیست چرا قبول کردم ‫ چنین کاری بکنم.
‫بگو چرا قبول کردم؟
‫جناب فایف قبول کردن مصاحبه کنن...
‫- چون که در زمینه سینما شهرتی دارن. ‫- آهان.
‫و افراد مشهور باید مصاحبه کنن.
‫اوهوم.
‫اما کجاست؟
‫اینجام.
‫سلام.
‫عالی شدی.
‫اصلا احساس آرامش ندارم.
‫آرامش ندارم.
‫عزیزم...
‫ما حاضریم.
‫یه لحظه دیگه میاییم.
‫می‌خوام گم شه بیاد اینجا.
‫تنها دلیلم واسه قبول کردن این کار ‫ مسخره اون بوده.
‫اگه نیاد تعطیلش می‌کنم.
‫- اما میاد، اما میاد. ‫- درست پشتتم لئو.
‫حرف‌هایی که دارم، ‫دوست ندارم تکرار کنم.
‫اگه بدونم قراره با کی حرف بزنم...
‫حرف زدن واسم خیلی راحت‌تر می‌شه.
‫قراره راجع به ساخت فیلمی ‫با مالکوم حرف بزنی.
‫نه، خودشون قراره فیلم بسازن...
‫مالکوم و دیانا.
‫- آهان. ‫- پروفسور فایف.
‫به به...
‫تبرک شدی دیگه.
‫فضا رو واسه مصاحبه آماده کردیم.
‫خودت هم عالی شدی.
‫آره، از این بهتر نبودم.
‫همکلاسی‌های سابقت رو یادته؟
‫البته.
‫مالکوم و دیانا.
‫آقا و خانم کن برنز از کانادا.
‫اذیتشون نکن.
‫عادت داریم ام.
‫دیانا قراره مسئول فیلمبرداری باشه...
‫و واسه امروز دستیارمون ایشونه... ‫اسلون.
‫فامیلی هم دارم. اسلون آمبروز.
‫جای تو دقیق اینجا روی علامته.
‫آره.
‫عالی.
‫بسیارخب، هر وقت حاضر بودی علامت بده.
‫همون‌طور که حرفش رو زدیم، ‫قراره از پیشرفتت...
‫از وقتی که به عنوان یه سرباز فراری ‫به کانادا پناهنده شدی...
‫اون هم از طریق رشته‌ات که ‫ فیلمسازی بوده حرف بزنیم.
‫فهرستی از 25 سوال آماده کردیم.
‫حرفه شما تبدیل به نماد فیلمسازی سیاسی شده.
‫قراره از تکنیک دوربینی استفاده کنیم...
‫که خودتون در اون پیشگام بودید.
‫زنم کجاست؟
‫اینجام.
‫فرض کنید ادای احترامی از ‫جانب یه شاگرد هستش.
‫اعتراضی نیست.
‫و این‌که لزومی نداره حتما امروز تمومش کنیم.
‫می‌تونیم فردا ادامه بدیم.
‫فقط بشین و صبر کن که من حرفم تموم بشه، خب؟
‫باشه.
‫واستون سوال‌های محشری پیدا کردیم.
‫مطمئنم همین‌طوره.
‫رنه گفت که اگه اما نیاد شما ‫مصاحبه رو قبول نمی‌کنید.
‫حقیقت داره؟
‫تقریبا بله. آره.
‫ممکن بود قبول کنم، ‫ولی به شکلی دیگه.
‫واسه چی؟
‫واسه عموم.
‫چه عمومی؟
‫نمی‌دونم، مثل شهادت دادن.
‫وقتی به تو می‌گم راحت‌تره.
‫خیلی‌خب، شروع کنیم.
‫نور لطفا.
‫لئونارد فایف، دوازدهم دسامبر 2023...
‫لئونارد، دوست دارم شروعمون...
‫شروع داستان...
‫شب سی‌ام مارس 1968 هستش.
‫در ریچموندِ ویرجینیا.
‫اولین بار اونجا بود که این گل مسموم ‫پرورش یافت.
‫من و همسرم آلیشا رفته بودیم منزل والدینش.
‫شب بخیر.
‫وای، بچه چقدر امشب اذیت می‌کنه.
‫یه خرگوش مخملی بود.
‫و اوایلش واقعا حرف نداشت.
‫مثل همه خرگوش‌های دیگه چاق و تپل بود.
‫پشم‌هاش لکه‌های قهوه‌ای و سفید داشت...
‫و سیبیل‌هایی بلند و طولانی داشت...
‫و گوش‌هاش هم مثل مخمل صورتی داشتن.
‫صبح روز کریسمس...
‫اوه.
‫چه سریع خوابش برد.
‫می‌شه من گوش کنم؟
‫صدای پسرمون میاد.
‫هان؟
‫یا هم دخترمون.
‫دختر می‌شه.
‫و بعدش خانواده محشری می‌شیم.
‫مامان، بابا، پسر و دختر.
‫کاش می‌تونستم بمونم.
‫اوهوم.
‫پروازت کیه؟
‫صبح زود.
‫لازم نیست بیدار شی، تاکسی می‌گیرم.
‫سلامم رو به استنلی و گلوریا برسون.
‫عجب زوج غیرمنتظره‌ای.
‫هنوز با همن.
‫باید واسه شام برسم اونجا.
‫بابا.
‫عذر می‌خوام عزیزم.
‫لئونارد، بیا یه صحبت خصوصی...
‫قبل شام بکنیم.
‫حتما.
‫اتاق بازی. یه مشروبی بخوریم.
‫یه ربع دیگه اونجام.
‫لئونارد.
‫بیا داخل.
‫بشین.
‫دوست داری یه سیگار معرکه...
‫که توسط تبعیدی‌های کوبایی درست شده بکشی؟
‫می‌دونین چیه، راستش... ‫دارم سعی می‌کنم ترک کنم...
‫آخه آلیشا بارداره.
‫ولی خب باشه.
‫پس گمونم...
‫این لحظه‌ی مهمی توی زندگیتونه.
‫زندگی تو و آلیشا یعنی.
‫بله آقا خب. خیلی... ‫تغییر بزرگیه.
‫واسه همه‌مون.
‫فاصله تا ریچموند خیلی زیاده...
‫ولی... شما باید هر از گاهی بیایید ‫ورمانت بهمون سر بزنید.
‫اغلب اوقات.
‫تا حالا نرفتم اونجا.
‫ورمانت.
‫آره، ما سعی می‌کنیم تا جای ممکن ‫ بیاییم سر بزنیم.
‫مخصوصا وقتی که من تدریس ندارم و...
‫کالج تعطیله و...
‫شنیدم کالج کوچیک و خوبیه.
‫گدارد.
‫اون طوری که آلیشا می‌گه انگار...
‫یکی از کالج‌هایی هستش ‫ که رو به رشده.
‫بله آقا.
‫پدرم بهش نگفته که می‌تونه...
‫سه سال دیگه در یو‌وی‌ای بمونه.
‫به آلیشا هم نگفته.
‫بیا داخل.
‫از برادرم جکسون خواستم که بیاد پیشمون.
‫بیا داخل جک. یه صندلی بیار.
‫بهم گفته قراره فردا برین شمال.
‫قرارداد خونه‌ای که خریدین رو بستین.
‫بله درسته.
‫می‌دونم.
‫اونجا واسه خودت یه شغل ‫تدریسی دست و پا کردی.
‫از پدربزرگ و مادربزرگ بچه‌هاتون ‫ خیلی دور می‌شین.
‫خانواده خودت هنوز اونجا زندگی می‌کنن؟
‫به مین نقل‌ مکان کردن.
‫چقدر دور شدن بابا.
‫پسر، بذار برم سر اصل مطلب.
‫من و برادرم می‌خواستیم یه پیشنهادی بدیم...
‫یه موقعیت کاری که خواستیم...
‫قبل تصمیمتون مبنی به رفتن ‫ به شمال بهش فکر کنی.
‫بیچ و نتلسون کلی شرکت داروسازی که...
‫مالک‌هاشون خانواده‌های ‫پولدار بودن رو خریدن.
‫دوست دارن دکتر تاد رو هم بخرن.
‫پیشنهادشون خیلی بزرگه.
‫میلیونیه.
‫مشکل همینه.
‫مشکل چیه؟
‫مشکل نسل بعدیه.
‫همه دخترن.
‫بن یه دختر داره و من هم سه تا.
‫هیچ‌کدوم از دخترهام یا شوهرهاشون...
‫حتی مناسب اداره کردن یه گاری ‫ لیموناد فروشی هم نیستن.
‫واسه همین از تو خوشمون اومد.
‫خب یه کارآگاه خصوصی استخدام کردین.
‫که فقط تو رو بپاییم.
‫قبلا هم به آلیشا گفتم که قبلا زن داشتم.
‫با یه بچه.
‫خواستیم به موقعیتی فکر کنی که...
‫من و بن اخیرا داشتیم در موردش ‫ با وکلامون حرف می‌زدیم.
‫می‌خوایم که خرید ملکت...
‫توی ورمانت رو لغو کنی و ‫ به دکتر تاد بپیوندی.
‫می‌خوایم که تو رئیس اجرایی بشی.
‫البته نه فورا، ولی به زودی.
‫شاید خیلی زود.
‫مدیر عامل اجرایی.
‫دکتر تاد مال تو می‌شه لئونارد.
‫واسه بیچ و نتلسون نمی‌شه.
‫شرکت خانوادگی می‌مونه.
‫خب؟
‫نظرت چیه پسر؟
‫جا خوردم و خیلی خوشحال شدم.
‫اصلا به این فکر نکرده بودم که ‫واسه دکتر تاد کار کنم...
‫چه برسه که مدیر عامل اجرایی بشم.
‫صرفا مطمئن نیستم که سابقه‌ی من...
‫اگه داری به جاه‌طلبی‌های ادبیت ‫فکر می‌کنی...
‫لزومی نداره بی‌خیال اون بشی.
‫شغل تمام وقت نیست.
‫تی‌اس الیوت هم بانکدار بود.
‫والاس استیونز شرکت بیمه‌ای...
‫توی کنتیکت داشت.
‫هرمن ملویل که خیلی دوستش داری...
‫مامور شرکت گمرک بود.
‫فهرستشون طولانیه.
‫برادرم خوب تحقیق کرده.
‫خب.
‫قطعا خیلی چیزها هست که...
‫باید بهشون فکر کنم...
‫می‌خوام اول با آلیشا حرف بزنم.
‫عجله نکن، عجله نکن.
‫بزرگ‌ترین تصمیمیه که توی زندگیت می‌گیری.
‫می‌تونیم یکی دو هفته‌ی دیگه...
‫از بیچ و نتلسون زمان بگیریم.
‫آخه احتمالا باید برم سرم رو ‫یه اصلاحی بکنم...
‫سیبیلم رو بزنم.
‫اوهوم.
‫خیلی‌خب... ‫یه هفته بهم وقت بدین که تصمیم بگیرم.
‫ممنون. خیلی... ازتون ممنونم.
‫وقتی به اتاق مهمان برگشتم...
‫سرم همچنان گیج می‌رفت.
‫حین حملات ویت‌کنگ...
‫در نواحی جنوبی ویتنام...
‫اعضای عظیم ارتش ویتنام شمالی ‫که کنار هم جمع شدن...
‫به آلیشا گفتم که پدرش چه پیشنهادی بهم داده.
‫چی گفتن؟
‫منظورت چیه؟
‫کورنل چطوره؟
‫آروم نمی‌گیره ولی اشکالی نداره.
‫آره خب اون‌ها...
‫بهم گفتن که اگه مدیرعامل بشم...
‫دکتر تاد رو به بیچ و نتلسون نمی‌فروشن.
‫نگهش می‌دارن که تغییرش بدن...
‫و بعد...
‫عملا شرکت رو تحویل من می‌دن.
‫آره.
‫راجع به پول و گزینه‌های سهام حرفی نزدن.
‫یعنی نه که اصلا اهمیتی هم داشته باشه.
‫- وای. ‫- وای.
‫آره، وای.
‫- وای. ‫- آره.
‫اصلا انتظار چنین چیزی ازشون نداشتم.
‫فکر می‌کردم که، ‫از دیدشون من...
‫آدم عجیب و غریبی باشم.
‫آخی، عزیزم.
‫می‌دونن باهوشی.
‫صرفا باید بهت عادت بکنن.
‫آخه پیششون احساس راحتی ندارم.
‫من...
‫ثروت و رفتارشون.
‫سیاست‌های سفیدپوستی جنوبی.
‫می‌دونم خودت هم چنین حسی داری.
‫هم... خب زمونه عوض می‌شه دیگه.
‫مردم هم عوض می‌شن.
‫کارآگاه خصوصی استخدام کردن.
‫انقدر تکرار نکن دیگه.
‫بابام در این مورد حتما با مامانم حرف زده.
‫این یعنی قراره ریچموند زندگی کنیم.
‫قراردادی که امضا نکردی دیگه؟
‫صرفا یه توافق شفاهی بود.
‫- شوخی می‌کنی دیگه؟ ‫- آره، معلومه.
‫معلومه شوخی کردم.
‫آره.
‫شوکه شدم.
‫به نظرت یکم وسوسه‌انگیز نیست؟
‫نه.
‫نه، اصلا.
‫نه.
‫من قبل این‌که به اواسط سی سالگیم برسم ‫یا می‌میرم و یا الکلی می‌شم.
‫بابام حتی روزی پنج ساعت هم ‫ به دکتر تاد رسیدگی نمی‌کنه.
‫شرکت خودش رو اداره می‌کنه.
‫می‌تونی نویسندگی رو ادامه بدی.
‫ورمانت می‌شه خونه‌ی تابستونیمون.
‫واقعا می‌خوای پیشنهادشون رو قبول کنم نه؟
‫نه، معلومه نه.
‫و دوست ندارم هم قبول نکنی.
‫این‌طوری بچه‌ها هم حمایت می‌شن.
‫پول کافی داریم که بفرستیمشون مدرسه‌ی خصوصی.
‫می‌تونیم خودمون خونه بسازیم.
‫می‌دونی چه پیشنهادیه دیگه.
‫یعنی خانواده‌ای داری.
‫آخرش چی شد؟
‫بهشون گفتم باید با تو هم حرف بزنم.
‫گفتم بعد این سفر به ورمانت نظرم رو می‌گم.
‫خب، تصمیم بزرگیه.
‫الان می‌خوابیم عزیزم، ‫بیا بخوابیم.
‫فردا صبح...
‫دو تا پرواز و یه مسیر طولانی داری.
‫آره.
‫مرسی.
‫صبحونه؟
‫نه، نه، می‌خوام زود راه بیفتم.
‫کورنل بیدارم کرد.
‫سلام.
‫گفتم بیارمش باباش رو حین صبحونه ببینه.
‫صبح بخیر.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫سلام.
‫اوه!
‫یه وقت با تاکسی نری.
‫آخه اصلا لزومی نداره که...
‫شما این همه مسیر رو برید و برگردید.
‫تا بردفیلد مسیر خیلی قشنگه.
‫می‌خوای ریش‌تراش بنجامین رو واست بیارم؟
‫عزیزم.
‫اون یارو بی‌ثباته.
‫خب بابایی... معلومه بی‌ثباته.
‫کدوم مرد 22 ساله‌ای ثبات داره؟
‫خودم هم دوست ندارم ثبات داشته باشه.
‫باشه.
‫نظر تو چیه کورنل؟
‫- هوم؟ ‫- هان؟
‫باید...
‫- خوبه. ‫- باشه.
‫خیلی طول نمی‌کشه. زود برمی‌گردم.
‫پدرم یه ژاکت خاکی پوشیده بود.
‫سی سال گذشت و دیگه ندیدمش.
‫می‌شه یه لحظه متوقف شیم؟
‫هنوز به عوض کردن کارت نرسیدیم.
‫واسه اسلونه.
‫اسلون، میکروفون افتاده.
‫میکروفون رو تنظیم کن.
‫این دفعه از زیر پیرهن ردش کن.
‫بوی خواست و خواهش می‌ده.
‫من چه بویی می‌دم؟
‫مخصوصا واسه یه زن جوان.
‫بوی داروها رو متوجه می‌شه؟
‫بوی ضدآندروژن‌ها و تاکسوتر رو.
‫و بیس فسفونات‌ها که...
‫باعث می‌شن استخوان‌هام زیر فشار وزنم نشکنن.
‫بوی مدفوع خشکی که به کونم چسبیده.
‫دوباره بگو واسه چی از بیمارستان اومدم خونه؟
‫خب مطمئنم اینجا خیلی بهتری.
‫اما نزدیکته و همه‌چیز آشناست.
‫زنم کدوم گوریه؟
‫ببخشید.
‫مجبور شدم برم بیرون.
‫یه پیامی واسم اومد که مجبور بودم ‫فورا جواب بدم.
‫خیلی‌خب لئو، گمونم یکم از مسیر منحرف شدیم.
‫آره، پیوستگی رو به هم زدی.
‫این‌جوری انگار تدوین شده.
‫جانم؟
‫به صحبت ادامه بده.
‫من که در هر صورت اکثر حرفات رو شنیدم.
‫نه نشنیدی. هیچیش رو نمی‌دونی.
‫نه.
‫یه سریش رو حتی به خودم هم نگفتم.
‫یعنی...
‫هدیه‌ای واسه توئه عشقم.
‫قراره من رو بشناسی.
‫تقریبا یه ساعته داری حرف می‌زنی.
‫شاید بهتر باشه یه استراحتی بکنی.
‫چند سالته اسلون؟
‫بیست و چهار.
‫چرا؟
‫آره.
‫من وقتی بیست و دو سالم بود...
‫ازدواج کرده بودم و پدر یه بچه بودم...
‫و طلاق گرفته بودم.
‫وقتی همسن تو بودم اسلون...
‫من... زندگیم رو تباه کرده بودم.
‫فرض کن تمام اتفاقات خوبی که ممکن بود ‫واست رخ بده...
‫تا الان رخ داده.
‫شما یه قهرمان بودین.
‫جلوی اعزام به جنگ ایستادگی کردین.
‫واقعا باید چنین اعتقادی داشته باشه؟
‫می‌خوام ادامه بدم.
‫دوربین رو روشن کنین.
‫نور لطفا.
‫بیا. زود.
‫خیلی‌خب، بیا از جایی ادامه بدیم که...
‫به عنوان یه مخالف ‫ اعزام به کانادا رسیدی.
‫لئونارد فایف، بیست و دوم 2023.
‫توی واشینگتن دی‌سی هواپیمام رو عوض کردم...
‫اون زمان اسمش واشینگتن نشنال بود.
‫یه چک نقد به مبلغ 23 هزار دلار...
‫از بانک فدرال رزرو ریچموند توی جیبم بود.
‫قرار بود پول خونه‌ی ورمانت باشه...
‫که قرار بود تنها به اسم...
‫آلیشا ویولت چپمن تراست باشه.
‫شاید فیلم هشت میلی‌متریش...
‫هنوز یه جایی موجود باشه...
‫مدرکی مبنی بر این که لئونارد فایف...
‫در فرودگاه نشنال واشینگتن...
‫در تاریخ 31 مارس 1968 در ساعت 10:58 ‫دقیقه‌ی صبح رویت و ثبت شده.
‫مسافرین پرواز 291 سوار شوند.
‫تمامی مسافرین لطفا به گیت شماره چهار بروند.
‫این مستند باعث می‌شه که لئونارد فایف...
‫در یاد و خاطره کانادا به بزرگی...
‫گلن گولد بشه.
‫همه‌ی فیلم‌هاش رو احیا می‌کنه.
‫باعث می‌شه عموم جامعه درباره‌ی...
‫عبارت «هنرمند متعهد» بودن تجدیدنظر بکنن.
‫از دیدگاهتون در مخالفت با جنگ...
‫تا تازه‌ترین آثارتون.
‫به نشانه‌ی احترام هست.
‫باور کنید، همه باهات همدلی می‌کنن لئو.
‫فیلم اون‌هاست لئو.
‫همه‌چیز آمادست آقای فایف.
‫پرواز خوبی داشته باشید.
‫یهویی احساس گیجی کردم.
‫انگار قرار بود یه اتفاقی رخ بده.
‫پرده‌‌برداری بزرگی که روی زندگی ‫ همه توی هواپیما تاثیر داره.
‫انگار که هواپیما قراره منفجر بشه...
‫و من تنها بازمانده هستم.
‫وایسا.
‫توی هواپیما سیگار کشیدی؟
‫ناسلامتی سال 1968 بود.
‫آهان بله.
‫البته، ببخشید.
‫اجازه دارم ادامه بدم؟
‫خواهش می‌کنم.
‫من در استرافورد بزرگ شدم.
‫تقریبا 30 کیلومتری شمال‌شرقی ‫مرز شهری بوستون.
‫من، دارم به مونت‌پلیه در ورمانت می‌رم.
‫کالج گدارد.
‫بله بله، آموزشکده‌ی خوبیه.
‫بله هست، اونجا یه موقعیت تدریسی گیر آوردم.
‫می‌خوام یه خونه بخرم.
‫احتمالا چند روز دیگه با ماشین برمی‌گردم.
‫بعد کالج سمت جنوب حرکت کردم.
‫توی یه بار در سنت‌پترزبوگ با ایمی آشنا شدم.
‫ایمی هیجده سالش بود.
‫من داشتم می‌رفتم کوبا.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫اصلا به کوبا نرسیدم.
‫چهار ماه بعدش ازدواج کردیم.
‫خیلی مهربون بود.
‫همون موقع یه ماهی بود که باردار بود.
‫اسم دخترمون رو گذاشت هایدی.
‫چون کتاب موردعلاقش بود.
‫درسته.
‫من داشتم روی یه رمان کار می‌کردم.
‫رمان نوشتی؟
‫نه، نه، نه.
‫خیلی...
‫خیلی مزخرف بود. آشغال بود.
‫مزخرفات ادبی متظاهرانه بود.
‫نمی‌دونم اصلا نسخه خطیش چی شد.
‫وسایل...
‫وسایل ناپدید می‌شن، گم می‌شن.
‫جا می‌مونن.
‫مثل آدم‌ها.
‫یه زمان شخصی رو دوست داشتی که دوستت داشت.
‫یه نویسنده.
‫آره.
‫مثل همه‌ی پسرهای بیست‌ ساله‌ی ‫خودمحور دیگه...
‫که می‌خوان ازشون به عنوان نویسنده ‫یاد بشه...
‫اون هم بیش از علاقه‌اش نسبت به خود نوشتن.
‫آره، «از اینجا تا ابدیت»...
‫به این می‌گن نویسندگی.
‫مزخرفه بابا...
‫کتابش رو توی یه روز خوندم.
‫این که... نویسندگی نیست.
‫صرفا نوشتنه.
‫که نمی‌دونه چطور عشق رو توصیف کنه...
‫چون تا حالا به کسی عشق نورزیده.
‫دوستت دارم ایمی.
‫دوستت دارم، قول می‌دم.
‫هیچ‌وقت ترکت نمی‌کنم، خب؟
‫قسم می‌خورم. دوستت دارم.
‫- خواهشا لئو. ‫- دوستت دارم.
‫خواهش می‌کنم.
‫شاید اگه به اندازه کافی تکرارش کنه...
‫واقعا به چنین حسی برسه.
‫اسمش آماندا بود.
‫ولی گوش نمی‌کنی چی می‌گم، ‫گوش نمی‌کنی.
‫بدون احساس رنگی نیست. خب؟
‫و بدون رنگ هم احساسی نیست. خب؟
‫- فرانز کلاین دیگه؟ ‫- ایمی کجاست؟
‫- خونه‌ست. ‫- فرانز کلاین. فرانز کلاین.
‫ببین، اگه رنگ نامرئی باشه...
‫احساسی درکار نیست؟
‫وای.
‫هنر یعنی صبر کردن. ‫حتی حین نقاشی.
‫مثلا لئو رو فرض کن. ‫اون منتظره.
‫- نه نیستم، منتظر نیستم. ‫- مشغول نویسندگی نیستی.
‫- بهش می‌گن منتظر بودن. ‫- می‌نویسم.
‫- می‌رم آبجو بیارم. ‫- می‌نویسه. می‌نویسه.
‫خب؟ ببین، ببین، تاریخ منتظره دیگه؟
‫نه؟ لئو... منتظر چی هستی؟
‫اگه دائم حرف بزنی اصلا نقاش خوبی نمی‌شی.
‫- گمشو بابا. ‫- خب من منتظرم که...
‫همه‌چیز یه جورهایی بره جای مناسبش.
‫آره، درسته، بفرما.
‫دیدی؟ دیدی؟ چون هنر موضوعی نداره، خب؟
‫مستندها موضوع دارن. خب؟
‫اون چیه؟
‫رمانیه که مشغول نوشتنش نیست.
‫«اولین حرکتی که کرد...
‫این بود که به سمت در شتافت ‫ و سپس کارهای دیگه‌اش.»
‫بدک نیست.
‫خب، خب... بیشتر هم هست.
‫یه سیگار می‌دی؟
‫این... این استنلی راینهارته.
‫خیلی، نقاش بزرگیه.
‫واقعا بزرگ.
‫آماندام.
‫کلارک.
‫آماندا پیانیست جاز بود.
‫می‌گفت که معشوقه‌ی جری مولیگانه.
‫ولی همیشه در سفر بود.
‫ایمی.
‫آماندا.
‫آلیشا.
‫این همه «ا».
‫یه بار با آماندا همبستر شدم.
‫و ایمی خبردار نشد.
‫عواقبی درکار نبود.
‫باورم نمی‌شد که دیگه چنین کاری نکنم.
‫و سپس دوباره.
‫تا این‌که آماندا عاشقم بشه.
‫و ایمی خبردار بشه.
‫خب، خودم بهش می‌گم.
‫یا... یه نفر که من یا تو رو می‌شناسه ‫ بهش می‌گه...
‫و...
‫ایمی چاره‌ای نداره جز این‌که ترکم کنه.
‫عاشقشی؟
‫پس دیگه راهی نیست.
‫عیبی نداره.
‫چیزی نیست لئو.
‫برگرد توی تخت دیگه.
‫هیچ راهی نیست که بتونی...
‫از دو جایگزین غیرقابل‌ قبول فرار کنی.
‫جز این‌که سومی رو خلق کنی.
‫بسه. کافیه دیگه.
‫فورا تمومش کن.
‫باید یه استراحتی بکنه.
‫گیج شده.
‫بخاطر داروشه.
‫من جایزه جینی بردم، ‫همین‌طور هم جمینای.
‫ما اسکار بردیم.
‫یه جوری سرهم می‌کنه ‫ انگار داره خواب می‌بینه.
‫ تصمیم اشتباهی بوده.
‫اکثر خاطراتش رو یا به اشتباه یادشه...
‫یا نصفش رو از خودش درآورده.
‫ساخت چنین فیلمی اشتباهه مالکوم...
‫حتی اگه ازش استفاده نکنی.
‫حرفه من...
‫این بوده...
‫که حقیقت رو از مردم بیرون بکشم...
‫مردمی که می‌گفتن به بقیه چیزی نمی‌گن.
‫و حالا نوبت خودم شده.
‫و اگه دوربین روشن نباشه نمی‌تونم ‫حقیقت رو بگم...
‫و شما هم شاهد من هستید.
‫این آخرین عبادت منه.
‫که چه به خدا باور داشته باشید ‫و چه نداشته باشید...
‫حین دعا دروغ نمی‌گید.
‫ظاهرا می‌خواد ادامه بده.
‫نور رو بزنین.
‫تصویربرداری در مقابل زندگی.
‫واقعیت در مقابل تصویر.
‫«دربارهٔ عکاسی» اثر سوزان سانتاگ.
‫یه اثر اولیه.
‫شش مقاله داره. مطمئنم همه خوندینش.
‫اگه نخوندین تا جلسه‌ی بعد می‌خونید.
‫خیلی‌خب. بله.
‫«بعد از پایان واقعه...» ‫سوزان گفته...
‫«تصویر همچنان باقی می‌ماند...
‫و به واقعه نوعی جاودانگی می‌بخشد...
‫که در هیچ صورت دیگری وجود نمی‌داشت.
‫درحالی که مردم واقعی اون بیرون ‫ مشغول کشتن مردم واقعی دیگری هستند...
‫تصویربردار پشت دوربینش می‌ماند...
‫و تصویری را خلق می‌کند که ‫از همه‌ی ما بیشتر عمر می‌کند.»
‫جیمی، می‌شه چراغ رو خاموش کنی؟
‫بسیارخب، عکس معروف.
‫بله، این توسط عکاس خبری ادی آدامز ‫ ثبت شده...
‫صبح اول فوریه 1968.
‫اعدام زندانی ویت‌کنگ...
‫نوین ون لم رو نشون می‌ده...
‫توسط فرمانده نوین نیاک لوئن.
‫در خیابان نوجیا در سایگان.
‫این تصویر باعث شد آدامز برنده‌ی ‫جایزه‌ی پولیتزر بشه.
‫ون لم هرگز نمی‌میره.
‫فرمانده لوئن هرگز نمی‌میره.
‫هر بار که این تصویر رویت بشه...
‫دوباره زنده می‌شن.
‫اما؟
‫خانم فلین، مخالفی؟
‫می‌شه یه جور دیگه هم بیانش کرد.
‫ون لم قرار نیست تا ابد زندگی کنه.
‫قراره تا ابد بمیره.
‫هر باری که کسی این تصویر رو می‌بینه.
‫یه ثانیه لطفا!
‫تو... تو واقعا از این قضیه خبر نداشتی؟
‫در مورد زنش توی ویرجینیا، ‫و بچه...
‫و اون یکی دیگه زن و بچه؟
‫ای بابا اسلون.
‫ول کن دیگه.
‫یه سری چیزها رو قاطی کرده دیگه...
‫خاطرات، فیلم‌ها، فانتزی‌ها، ‫داستان‌های افراد دیگه.
‫اما بهتر از هرکسی داستان فایف رو بلده.
‫سی سالی هست که باهاش زندگی می‌کنه.
‫هر چیزی که لازم باشه رو می‌دونم.
‫عجب‌ها، یه جوری در موردم حرف می‌زنین...
‫انگار نه انگار خبر مرگم اینجا نشستم!
‫صداتون میاد!
‫ببخشید عزیزم.
‫درسته. بخاطر داروها هم نیست. ‫اشتباه می‌کنه.
‫اما اشتباه می‌کنه.
‫هر چیزی که باید رو نمی‌دونه.
‫تو حرفم رو باور می‌کنی، مگه نه رنه؟
.فکر می‌کنم شما معتقدید که واقعیت داره
‫بریم یه استراحتی بکنیم.
‫نه، استراحت نه. نه، نه، کار می‌کنیم.
‫بیا، بیایید ادامه بدیم.
‫می‌شه؟
‫خیلی‌خب، نور رو کم کنید.
‫تاریک بشه، می‌خوام تاریک بشه.
‫آهای. برو پشت اون دستگاهت.
‫همون... ماس‌ماسک ارول موریسیت. ‫هر چیزی که اسمش هست.
‫اینترترون.
‫براساس همون تکنیکی ساخته شده ‫ که خودت پیشگامش بودی.
‫من نبودم.
.زیگموند فروید بوده
‫مصاحبه‌کننده توی خط رویت نیست.
‫به همین سادگیه، درسته؟
‫خودت رو جایی قرار می‌دی که سوژه...
‫فقط می‌تونه مستقیما به لنز خیره بشه.
‫و اگه به اندازه کافی ساکت بمونی...
‫اون وقت به اندازه کافی هم ‫نادیده باقی می‌مونی...
‫مردم حرف خودشون رو می‌زنن، ‫دست خودشون نیست.
‫فروید.
‫روی صندلیش کنار جایگاه نشسته بود.
‫این رو خوب می‌فهمید.
‫گوش کنین.
‫صبر کنین.
‫لئو، یکم آب می‌خوای؟
‫آره.
‫آره، دیدمش...
‫مستندی که در مورد چرنوبیل درست کرده بودی.
‫آره، اشتباهاتت رو می‌تونستم...
‫با هشت تا انگشت توی یه دست بشمرم.
‫لئو.
‫یکم آب واسش بیار اسلون.
‫فقط کاری رو می‌کنم که همیشه کردم...
‫حقیقت رو می‌گم. بله.
‫ولی تو نه.
‫نه، نه، نه.
‫تو کلاهبرداری.
‫دیگه نمی‌خوام ببینمت.
‫کلاهبردار.
‫کلاهبرداری!
‫آره، می‌خوام اما رو اینجا ببینم.
‫زنم رو می‌خوام.
‫اما رو می‌خوام!
‫آره. اما رو بذار اونجا.
‫بشین.
‫نور.
‫اومدم لئو.
‫اومدی؟ سلام.
‫خیلی‌خب، بیا با «درون مه» شروع کنیم...
‫مستند آزمایش‌های شیمیایی داو...
‫عامل نارنجی در نیوبرانزویک ‫برای استفاده در ویتنام.
‫که خودت بهش اشاره کردی.
‫نزدیک بود بخاطرش بری زندان.
‫راه بوستون تا مونت‌پلیه...
‫از فنس می‌گذشت یعنی ‫ از شمال استرافورد...
‫شهری که در اون بزرگ شدم.
‫گفتم شاید بخوام در موردش چیزی بنویسم...
‫واسه همین تصمیم گرفتم متوقف بشم ‫ و یه نقشه بگیرم.
‫آقای لئونارد فایف!
‫خیلی وقته ندیدیمت.
‫خوشحالم می‌بینمت جیمی.
‫زمان زود می‌گذره‌ها!
‫خب حین بستنی‌فروشی که زود نمی‌گذره رفیق.
‫همون همیشگی؟
‫آره. اصلا چی بود؟
‫قهوه و یه کیک سبوس‌دار.
‫با کره، گرم هم باشه.
‫خیلی‌خب، خوبه.
‫راستی هیچ‌وقت واسم تعریف نکردی.
‫کوبا چطوری بود؟
‫کوبا؟
‫لئو.
‫همه‌چیز مرتبه؟
‫آره، آره. با سواری اومدم.
‫سواری؟
‫از کالج؟
‫اگه می‌خوای به قطار 09:27 برسی...
‫باید عجله بکنی بابا.
‫کلی حرف داریم.
‫گوش کن لئونارد.
‫نمی‌تونی چون دنیا این‌طوریه بی‌خیالش بشی.
‫هیجده سالته...
‫و بی‌خیال دنیا شدی چون که...
‫اون‌طوری که می‌خوای ایده‌ال نیست؟
‫ممکنه یکی دو دهه‌ی دیگه بشه...
‫می‌فهمی برای کمک به نیازمندها...
‫کار بیشتری از دستت برمی‌اومد...
‫و باید توی کالج می‌موندی که مدرکت رو بگیری.
‫یا حداقل این‌که بری خدمت.
‫نه این‌که مثل یه جور بی‌خانمان ‫خانه به دوش بشی.
‫تصمیم خودمه، پس خواهشا...
‫انقدر بهم نگو که کالج رو ادامه بدم.
‫چرا باید دکتری تاجری چیزی بشم؟
‫جناب کشیش، گمونم بهتره ‫ به مادرم تسلی بدی...
‫چون اون بوده که ازت خواسته بیای.
‫می‌ری بیرون لئو؟
‫نگران نباش برمی‌گردم، ‫تا ابد نمی‌رم.
‫یعنی در هر صورت تا کریسمس نمی‌رم.
‫بعد کریسمس کجا می‌ری؟
‫آدمی که کالج و خونه‌اش رو ترک کنه...
‫کجا داره که بره؟
‫کوبا.
‫چه فکر محشری.
‫وقتی همسن تو بودم...
‫خیلی نزدیک بود که فرار کنم برم اسپانیا...
‫که با گردان لینکلن بجنگم.
‫یه سری از دوستام رفتن.
‫کسب و کار خفنی هم در انتظارشون بود...
‫با وجود این‌که کمونیست بودن.
‫نمی‌خوای یه کراوات تیره‌تر امتحان کنی؟
‫اونایی برگشتن فهمیدن که ‫به این آسونی نیست که...
‫زندگی سابقت رو ادامه بدی.
‫اوضاع عوض شده بود.
‫روس‌ها، چینی‌ها...
‫باید عجله کنی.
‫ببین. چند تا کراوات که خوشت اومد رو...
‫واسه برادر زنم انتخاب کن.
‫ سلیقه خوبی داری.
‫پسرم خیلی ازت خوشش میاد.
‫امیدوارم ردت رو نزنه...
‫و دنبالت تا کوبا نیاد یه وقت خدایی نکرده.
‫من فردا برمی‌گردم.
‫می‌گم، یه نامه پیشنهادی...
‫به رامفورد نوشتم، می‌دونی دیگه؟
‫بله قربان، می‌دونم.
‫والدینت بهت افتخار می‌کنن لئو. ‫افتخار می‌کنن.
‫فقط تو واسشون موندی.
‫اگه تصمیم گرفتی برگردی رامفورد...
‫شاید بتونم یه چند تا تماس واست بگیرم.
‫بیا خونه‌ من.
‫می‌تونیم یه چند تا نوشیدنی بخوریم ‫ و در موردش حرف بزنیم.
‫یه صحبت مردونه.
‫قول می‌دی بهم؟
‫واقعا خیلی لطف دارین جناب کالاهان.
‫ناامیدتون نمی‌کنم.
‫نه.
‫سال نوت مبارک.
‫راستی. سلامم رو به آقای وارنی برسون و...
‫یادت نره در رو قفل کنی.
‫سال نو مبارک.
‫یه لحظه وایسا.
‫نمی‌فهمم، با عقل جور در نمیاد.
‫چی؟ چی رو نمی‌فهمی؟
‫خیلی... یه مثالی بزن.
‫همش به هم متصله.
‫خب به عنوان مثال لباس‌ها.
‫لباس‌هایی که از مغازه بردی...
‫دستکش‌ها و لباس‌های پشمی، ‫مال زمستون بودن.
‫ظاهرا داشتی به جای کوبا ‫ داشتی می‌رفتی کانادا.
‫اصلا رفتی کوبا؟
‫نه، نه، قبل اینکه برسم اونجا تموم شده بود.
‫هم...
‫فلوریدا.
‫من... تا فلوریدا رفتم.
‫دختره باردار شد؟ هایدی رو؟
‫ایمی.
‫سفر سرتاسر کشور چی؟
‫مالکوم یه کپی از «در جاده» بهم داد.
‫گفت چنین سفری رفته بودی.
‫اسلون!
‫عجب وضعی بود...
‫کار احمقانه‌ای بود، آره، رفتم.
‫رفیقم، نیک د فینا.
‫که یه کپی از «در جاده» بهش دادی.
‫مطمئنم می‌کنتش.
‫آره، می‌کنتش.
‫دیانا هم ازش خبر داره.
‫اسلون فکر می‌کنه نمی‌دونه.
‫خیال می‌کنه عاشق این مرد پنجاه ساله شده.
‫معلومه که می‌کنتش بابا.
‫لیاقت دیانا بیشتر از این‌هاست.
‫لیاقتش بیشتر از اونه.
‫حالا از صفحه اول...
‫می‌دونیم که بیوگرافیمون چطور ‫به پایان می‌رسه.
‫سوژه می‌میره.
‫ولی در مصاحبه...
‫نه، نمی‌دونی که شرایط چطور پیش می‌رن.
‫مالکوم اگه دیانا نبود به هیچ‌جا نمی‌رسید.
‫مجبور بود توی وینیپگ...
‫آگهی بازرگانی محلی درست بکنه.
‫یا هم واسه خانه‌های اشتراکی ‫کارائیب مستند تبلیغاتی بسازه.
‫قانعش کرد که استعداد خودش بیشتره.
‫از کجا می‌دونم؟
‫خب، اهل کجایی؟
‫خب...
‫چون خودم هم وقتی اغواش کردم...
‫چنین کاری کردم.
‫آره، آره، آره، بانیل، ‫والدینم هم اهل اونجان.
‫آره. خوشم میاد که توی کلاس منی.
‫من عاشق... عاشق این فرصتم...
‫خیلی الهام‌بخشه.
‫خب نیک، اون... نمی‌دونم.
‫گمونم درباره شرایط احساس گناه می‌کنم...
‫می‌ره پیش کشیش و اعتراف می‌کنه...
‫در مورد ماشین و اون آدم پست کور...
‫و کشیش هم زنگ می‌زنه به پلیس‌ها.
‫و این پایانشه، پایان ماجرای بزرگمون.
‫ما... می‌ریم خونه.
‫من دیگه مثل قبلا نشدم.
‫واسه من سخته لئو.
‫یعنی، می‌دونم این من نیستم که مریضه...
‫ولی این انگار مثل بعد از مرگه.
‫خیلی خسته‌ای.
‫داروها عقلت رو از کار انداختن عزیزم.
‫گیج شدی.
‫داری چیزهایی می‌گی که نباید ‫ جلوی دوربین بگی!
‫می‌شه الان متوقفش کنیم...
‫و دوباره حالت بهتر که شد ادامه بدیم؟
‫وقتی حالم بهتر شد؟
‫تا حالا انقدر حالم خوب نبوده، ‫خودت هم می‌دونی.
‫یه کشیش تو و رفیقت رو تحویل پلیس داد.
‫فکر می‌کردم...
‫از وسط کشور با ماشین رد شدیم.
‫درواقع به کالیفرنیا هم رسیده بودیم.
‫می‌رفتیم استرالیا.
‫اونجا که رفتیم...
‫سر از یه انجمن مسیحی ‫مردان جوان هم درآوردیم.
‫وقتشه کیسه‌ات رو عوض کنی آقای فایف.
‫باید بری سرویس بهداشتی.
‫یه استراحت بکنیم.
‫میکروفون رو درست کن ‫ لطفا اسلون.
‫بالا!
‫همین. ژاکتت.
‫خیلی‌خب.
‫حالا.
‫بیا کنار. آروم و یواش. خوبه.
‫حالا شلوار.
‫و بشین.
‫خوبه.
‫- خیلی‌خب. ‫- بسیارخب.
‫هروقت آماده بودی تمیزت کنم صدام کن.
‫باشه.
‫می‌تونم ساکت شم...
‫مثل همون وقتی که دیگه غذا نخوردم.
‫بعد ناپدید می‌شم.
‫هر چیزی که ازم باقی‌مانده در مغزمه.
‫وقتی آینده‌ای نداری...
‫فقط گذشته واست باقی‌مونده.
‫و اگه گذشته‌ات مثل من دروغ باشه...
‫مخصوصا واسه نزدیکانت...
‫تخیل باشه...
‫پس نمی‌تونی وجود داشته باشی...
‫مگر به عنوان یه شخصیت تخیلی.
‫محتوای خوبی گیرمون اومد.
‫به نظرت واسه امروز بسه؟
‫یا حداقل یه ناهاری بخوریم.
‫من می‌تونم برم واسمون ساندویچ درست کنم.
‫چرا چنین کاری می‌کنه؟
‫چی؟
‫همین.
‫می‌خواد اعتراف کنه.
‫چی؟
‫که یه بزدله و هرگز کسی رو دوست نداشته.
‫حقیقت داره؟
‫نه.
‫محتوای زیادی ضبط کردیم.
‫گاهی‌اوقات نمی‌دونی قضیه چیه...
‫تا وقتی که بعدش ببینیش.
‫دیگه هرگز پسرش رو ندید؟
‫حین یه پخش توی مونترال کورنل رو دید.
‫من هم اونجا بودم.
‫رنه؟
‫تو خیلی واسش زحمت کشیدی اما.
‫می‌رم یه چند تا ساندویچ درست بکنم.
‫اگه دکترت ازت خواست سری بهش بزنی، نزن.
‫نتایج آزمایش.
‫سرطان؟
‫چه نوعی؟
‫نوع خوبی نیست.
‫تو یه بازمانده‌ای لئو.
‫با هم از پسش برمیاییم.
‫ما یه گروهیم.
‫کریسمس مبارک.
‫تعطیلات مبارک.
‫سانتاگ و فروید حین تعطیلات مردن.
‫مرگ طاقت‌فرسایی داشتن.
‫چطور ممکنه این همه رنج معنایی نداشته باشه؟
‫بسیارخب.
‫اما کجاست؟
‫ناهار درست می‌کنه.
‫خوبی؟
‫آره فقط... بهم وقت بدین تمومش کنم.
‫می‌دونم از دید شما تخیلیه.
‫واسم مهم نیست.
‫واسم مهم نیست وقتی که تموم شد...
‫با داستانم چیکار می‌کنین.
‫واسم مهم نیست.
‫ببرید و سرهمش کنید. ‫هر کاری می‌خواید بکنین.
‫آره، صدای پچ‌پچ‌هاتون رو شنیدم، ‫می‌میرم.
‫هرکاری می‌خواین بکنین.
‫ولی شما شاهدین که به زنم گفتم...
‫به زن خوشگلم...
‫که با چه مردی ازدواج کرده.
‫تایید می‌کنه...
‫که چنین صمیمیتی بین یه مرد ‫ و زنش وجود داشته.
‫چنین صمیمیتی...
‫بدون این دوربین و میکروفون امکان‌پذیر نبود.
‫کجاست؟
‫بی‌خیال، طبیعیه، من و تو.
‫من می‌تونم مستند درست کنم ولی تو...
‫تو مهارت ارتباطی داری.
‫به نظرم گروه خوبی می‌شیم.
‫اما!
‫اما.
‫کجاست؟
‫ناهار حاضره.
‫- بیا استراحت بکنیم. ‫- نه، الان نه.
‫ادامه بدیم. نور رو بزن.
‫بیایین.
‫بیایین!
‫خیلی‌خب.
‫سلام.
‫کجا بودیم؟
‫توی داروخانه‌ی فینی بودی.
‫فینی، درسته. خیلی‌خب، آره.
‫خیلی‌خب، وایسادم که یه نقشه بخرم.
‫- بفرما. ‫- مرسی.
‫مونت‌پلیه 200 کیلومتر با ‫شمال غربی استرافورد فاصله داشت.
‫دوربرگردون بین ایالتی رو از دست دادم...
‫و با جاده یو‌اس 4 به شمال رفتم.
‫لئو؟
‫خوبی؟
‫نه، نه، من...
‫وایسا، نمی‌دونم، از جای اشتباهی شروع کردم.
‫اصلا نمی‌دونم کجا بودیم.
‫گیج شدم!
‫حالا...
‫آره فقط...
‫می‌خواستی از «درون مه» بشنوی دیگه؟
‫- آره. ‫- آره.
‫تصادفی بود.
‫باورت می‌شه؟
‫«مقابله با جنگ» هستیم. ‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫بعد این‌که رسیدم کانادا...
‫با دوستی از اکلاهما آشنا شدم، ‫رالف دنیس.
‫اهل کجایی؟
‫نیوانگلند.
‫- اومدی به کسی سر بزنی؟ ‫- آره.
‫عمو سام دنبالمه.
‫فرانسوی بلدی؟
‫آره، یه سالی توی دبیرستان خوندم.
‫پس یه نفری که...
‫همه استعدادها رو داره ولی مهارت نداره.
‫و فرانسوی هم بلد نیستی.
‫و اینجا هم ملکی نداری؟
‫نه.
‫وضعت خوب نیست رفیق.
‫اگه می‌خوای توی کانادا بمونی ‫باید شهرت خوبی گیر بیاری.
‫و چنین چیزی توی کبک پیش نمیاد.
‫باید بری استانی که آمریکایی‌ها ‫ به کارشون میاد.
‫یه یارویی رو می‌شناسم که ‫مدیر یه مزرعه کامیونی...
‫توی گیج‌تاون نیوبرانزویکه.
‫تابستون‌ها اونجا کار می‌کنم.
‫تو هم می‌تونی بیای.
‫با یه لک‌لک شروع شد.
‫عکسبرداری از غبارهای رنگی متفاوت...
‫و بعد با درست کردن یه مونتاژ سایکدلیک.
‫[درون مه، سال 1970]
‫حس می‌کردم متوهمانه به نظر میاد...
‫ولی مشخص شد که یه آزمایش ‫ مخفیانه ارتش آمریکا بود....
‫توسط دو، آزمایش عامل نارنجی.
‫یه رسوایی بود.
‫من هم کارگردان مستند بودم.
‫و سپس یه کارگردان مستند خوب شدم.
‫[شرم کانادا، سال 1978]
‫[قتل عام در یخ، سال 1985]
‫وایسین یه لحظه، ‫چه خبر شده؟
‫فکر نمی‌کنم من...
‫ضبط می‌کنیم؟
‫چه... چه خبره؟
‫حتما فکر می‌کنن روانی شدم...
‫یکی از اون اسکیزوفرنیای‌های بی‌خانمان...
‫که واسه خودشون می‌چرخن...
‫و زیرلب حرف می‌زنن.
‫شاید ایده همینه، ‫که صرفا این که...
‫دوربین مشغول فیلمبرداری باشه تا...
‫که لئو فایف بیچاره جلوی دوربین...
‫بمیره.
‫مالکوم کجاست؟
‫رفته دستشویی.
‫بی‌خیال بابا، کل روز که وقت ندارم!
‫بیا.
‫مالکوم و دیانا.
‫شما قهرمان می‌شین.
‫همه‌تون مایه افتخار کانادا می‌شین.
‫خیلی حرف وحشتناکی زدی لئو.
‫- ببخشید که رفتم. ‫- خوش برگشتی.
‫خیلی‌خب کجا بودیم؟ ‫زود. بریم بقیش.
‫خیلی‌خب، بریم.
‫اسلون؟
‫لئونارد فایف، 22 دسامبر 2023.
‫آره، توی فرودگاه یه ‫ماشین کرایه کردم.
‫دانشکده خوبیه.
‫آره، اونجا یه شغل تدریس گیرم اومده.
‫می‌خوام یه خونه بخرم.
‫یه چند روز دیگه با ماشین برمی‌گردم.
‫نقشه‌ام این بود که...
‫خونه‌ی نقاش، استنلی راینهارت بمونم.
‫دوستم از بوستون...
‫همراه همسرش گلوریا.
‫استنلی در گدارد تدریس می‌کرد.
‫کمکم کرد که استخدام بشم و یه خونه پیدا کنم.
‫سلام لئو!
‫سلام!
‫- خوش‌اومدی! ‫- خوبه!
‫این بالا. ببین این رو.
‫وای.
‫هی رفیق. ببخشید انقدر طول دادم.
‫بی‌خیالش.
‫این کار جدیده؟
‫آره، آره.
‫به چندتا مشکل خورده بودم.
‫من...
‫ولی می‌دونی، خوشم میاد با دست‌هام کار کنم.
‫همیشه همین بودم.
‫و وقتی دنبال الهامم...
‫یکم چوب خرد می‌کنم دیگه.
‫دوست دارم قبل این‌که بخوابم تصور کنم...
‫که چوب‌ها تمیز و مرتب چیده شدن، می‌دونی؟
‫- بیا. ‫- مرسی.
‫گلوریا... گلوریا چطوره؟
‫داخله...
‫احتمالا خوابه.
‫آهان، خوابه پس.
‫آره، وای. گمونم داستان طولانیه.
‫من... سعی کردم متقاعدش کنم بره دیدن مشاور.
‫حتی گفتم خودم هم همراهش می‌رم.
‫واسه هر چیزی جوابی داره دیگه، ‫خودت می‌دونی.
‫اوهوم.
‫حقیقت اینه که مازوخیسته بابا...
‫چون هر چی بیشتر از من ‫و این زندگی متنفر بشه...
‫خوشبخت‌تر می‌شه.
‫خیلی‌خب، مازوخیسته پس.
‫آره رفیق. از صحبت کردنش معلومه.
‫فکر می‌کردم معشوقه‌ای چیزی پیدا کرده.
‫بعد جلوی روم بهم خندید و...
‫اون شب با ماشین رفتم پلین‌فیلد...
‫و بعد... با یکی از دانش‌آموزهام خوابیدم.
‫می‌دونی، نمی‌تونی این‌طوری ادامه بدی.
‫خب اگه تا سال دیگه چیزی بهتر نشه من...
‫سعی می‌کنم توی نیویورک دووم بیارم.
‫پس دانش‌آموزهایی که تدریس می‌کنی و...
‫از اعزام فرار می‌کنی چی می‌شن؟
‫یعنی می‌خوای همین‌طوری ترکشون کنی؟
‫بهم نیازی ندارن.
‫با این‌که من تنها مرد توی مرکزم...
‫که توی ارتش خدمت کرده...
‫مرز کانادا خیلی نزدیکه...
‫می‌تونن پیاده ازش رد بشن.
‫کانادایی‌ها با آغوش باز منتظرشونن.
‫درسته، ولی... ولی من و آلیشا چی؟
‫یعنی ما که قراره بیایم اینجا.
‫دارم خودم رو قانع می‌کنم بابا.
‫تازه اصلا آمادگی دیدن نیویورک رو ندارم.
‫- گلوریا. ‫- سلام لئو.
‫استنلی بهم گفت داری میای.
‫یه تماس گرفتن.
‫مادر آلیشا بود؟
‫بهشون گفتم بهشون زنگ می‌زنی.
‫- کجاست تلفن؟ ‫- توی خونه.
‫باهام بیا.
‫ببخشید واسه غذا دیر اومدم.
‫اشکالی نداره.
‫یه چیزی واست درست می‌کنم.
‫- بله؟ ‫- سلام بنجامین.
‫چیزه... لئوناردم.
‫ببخشید. تازه الان رسیدم.
‫چه خبره؟
‫استنلی گفت که جسی زنگ زده.
‫الان اوضاع مرتب شده.
‫یه لحظه ترسیده بودیم.
‫کورنل چیزیش شده؟
‫نه، نه، کورنل خوبه.
‫الان راحت گرفته خوابیده.
‫خیلی‌خب، چی... چی شده؟
‫- لئو؟ جسیم. ‫- جسی، چی شده؟
‫آلیشا خوبه.
‫امروز بعد از ظهر بچه‌اش افتاد.
‫وای.
‫حالش... چیز...
‫حالش...
‫حالش خوبه؟
‫آره.
‫و چیز... جنین...
‫جنین...
‫دختر بود لئو.
‫ولی سالم نبود، دکتر گفت که...
‫ناقص بود.
‫دکتر گلد آدم محشریه.
‫- یهودیه. ‫- زمین خورده؟
‫خیلی زود بعد از ناهار شروع شد.
‫خونریزی داشت و زنگ زدیم آمبولانس.
‫الان حالش خوبه.
‫احتمالا خیره.
‫چون که بچه... می‌دونی دیگه.
‫گفت بهت سلام برسونم...
‫و بگم که حالش خوبه. فقط خسته‌ست.
‫به نظرت باید که... باید که...
‫باید که فورا برگردم ریچموند؟
‫یعنی همین امشب برگردم؟
‫لزومی نداره.
‫الان دیگه همه‌چیز تموم و حل و فصل شده.
‫فردا بهت زنگ می‌زنه.
‫فقط شب خوب بخواب.
‫مرسی، مرسی جسی، ‫از بنجامین هم تشکر کن.
‫باشه، شب‌بخیر.
‫هم... من می‌رم بخوابم.
‫هی.
‫وای چقدر حیف شد رفیق.
‫چی؟
‫چیکار... می‌خوای چیکار کنی؟
‫نمی‌دونم، اون...
‫واقعا بچه رو دوست داشت و...
‫و خونه... و این‌که، ‫ وای...
‫آره.
‫گمونم بهتره صبح زود حرکت کنم.
‫- آره. ‫- آره.
‫خیلی‌خب.
‫بیا اینجا رفیق.
‫بیا بغلم.
‫شرمنده رفیق.
‫تخت‌خواب رو واست مرتب می‌کنم، خب؟
‫باشه.
‫مرسی رفیق.
‫تقریبا سی سالم بود که ‫تصمیم گرفتم پدرم رو پیدا کنم.
‫مادرم اصلا حرفش رو نزده بود.
‫آسون‌تر از چیزی بود که فکرش رو می‌کردم.
‫جدیدا کامپیوترها و بانک ‫داده‌هاشون وارد کار شده بودن.
‫خیلی پیش می‌اومد به این مسیر فکر کنم.
‫فکر کردن بهش و واقعا انجام دادنش...
‫دو چیز جدان.
‫«رنج دادن معصومین»...
‫در مورد کارهای اسقف مک‌کان...
‫و محاکمه‌اش در مونترال بود.
‫نیاز به تعادل تعهد جامعه...
‫برای محکوم کردن جلوگیری اقداماتی...
‫همچون اقدامات اسقف مک‌کان، ‫با حرفه‌ی مانند وی...
‫به عنوان رهبر روحانی‌ای برجسته...
‫- شیطان! ‫- و یک آموزگار.
‫تخم شیطان!
‫هیولایی که از جهنم اومده که ‫ معصومین رو بی‌حرمت کنه!
‫گفتم بی‌حرمت کته؟
‫گاییدی! همینه!
‫من رو گاییدی!
‫کودکیم رو تباه کردی!
‫محشریش این بود، که همه یادشونه...
‫که هیچ‌وقت دوربین رو برنگردوندی روی قاضی.
‫روی اسقف مک‌کان موند.
‫نیاز خواهد بود که به صورت هفتگی...
‫به افسر عفو مشروط گزارش بده.
‫آزادی که این دادگاه رو ترک کنی.
‫[رنج دادن معصومین]
‫[کارگردان: لئونارد فایف] ‫[تهیه‌کننده: اما فایف]
‫خانم‌ها و آقایان، ممنون که تشریف آوردید.
‫مفتخرم که ساکن مونترال...
‫یعنی فیلمساز لئونارد فایف رو معرفی کنم.
‫مرسی. خیلی ممنون.
‫هم...
‫بیا اینجا اما.
‫همسر و شریکم در زندگی و هنر...
‫اما فایف.
‫بدون اون من هیچی نیستم.
‫اون یکی احتمالا... چی بود اما؟
‫دو سال روش کار کردیم؟
‫ممنون. لطف دارین.
‫تبریک می‌گم بابا.
‫چی؟
‫من پسرتم. کورنل.
‫- این کیه؟ ‫- پسر آلیشاست.
‫درسته.
‫من پسرتم.
‫من پسری ندارم.
‫بهم نزدیک نشو.
‫مادرت چطوره؟
‫خوبه.
‫ازدواج کرده.
‫هنوز توی ریچمونده.
‫دو تا بچه دارن و زندگیش خوبه.
‫تو چی؟
‫- ازدواج کردی؟ ‫- آره.
‫توی دانشگاه ویرجینیا کار می‌کنم.
‫بخش مدیریت.
‫- توی ریچمونده. ‫- شارلوتزویل.
‫پس اصلا بهت نگفته بود؟
‫خبر داشتم، به نوعی.
‫نمی‌دونم چی بگم.
‫ببخشید که مجبور شدی چنین چیزی رو تجربه کنی.
‫خوشحالم که پیداش کردم.
‫می‌دونی من...
‫چیزی که لازم بود رو دیدم.
‫چی بود؟
‫هم...
‫می‌تونم با تو در ارتباط باشم؟
‫آدرس ایمیلی داری که بهم بدی؟
‫نامه الکترونیک.
‫آره البته که ایمیل دارم.
‫تازه دارم کار با کامپیوتر رو یاد می‌گیرم.
‫از مونترال خوشت میاد؟
‫آره.
‫ما زندگی مشترک محشری داریم.
‫بهم وفاداره.
‫با هم خوبیم.
‫از صحبتمون بهش می‌گی؟
‫می‌بینم که چی می‌شه.
‫مطمئنی که صرفا خوابه؟
‫خیلی خسته‌ست.
‫تمام مخلوقات با یک دانه سلول انرژی ‫ آغاز شدن...
‫که منفجر شده و تبدیل به کیهان شده.
‫سرطان هم به همین شکل درست می‌شه.
‫یه سلول تنها و سرکش غده‌ای ‫ رو شکل می‌ده که متاستاز می‌کنه...
‫و هدفش بلعیدن بدنه...
‫و در نهایت هم اون رو می‌بلعه.
‫بسه دیگه، می‌خوام که برین.
‫گفتین که قراره یه ادای احترام باشه.
‫ما با سی‌بی‌سی قرارداد داریم.
‫کیرم توی قراردادتون.
‫تصمیم با خودش بوده.
‫اصلا نباید موافقت می‌کردم.
‫داره بیدار می‌شه.
‫- استنلی؟ ‫- نه.
‫گلوریام.
‫واست یه پتوی اضافه آوردم...
‫چون وقتی آتیش خاموش بشه ‫ اینجا سرد می‌شه.
‫مرسی.
‫باز هم چوب هست که بندازم توی آتیش؟
‫هست.
‫آهان. خوبه.
‫امیدوارم سر و صدای صحبتم با ‫استنلی خوابت رو نپرونده باشه.
‫صدا از دیوارها رد نمی‌شه.
‫الان خوابیده؟
‫از دید کل دنیا مُرده.
‫اگه می‌خواستم هم نمی‌تونستم ‫ بیدارش کنم. و نمی‌خوام هم بکنم.
‫می‌خوای ولش کنی؟
‫آره، احتمالا.
‫که بری پیش یکی دیگه؟
‫که زندگی جدیدی شروع کنم.
‫خب به سلامتی زندگی جدیدت.
‫این دیگه ترسناک بود.
‫مطمئنی حالش خوبه؟
‫نه، حالش خوب نیست.
‫دیگه باید ببرمش.
‫فقط می‌خوام این درد تموم بشه.
‫اوهوم.
‫اشتهای سرطان.
‫کلی افکار جدید به سرم زده.
‫افکار محشر.
‫کافیه.
‫فقط... جمع کنین و برین.
‫بیا.
‫فکرش هم نکن.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب.
‫خوبم.
‫هی.
‫این رو ببر توی اتاق خواب.
‫چی می‌خوای؟
‫داریم وسایلمون رو جمع می‌کنیم.
‫کاری از دست ما برمیاد؟
‫نه.
‫برید فقط.
‫یه برچسب فنتانیل می‌زنم.
‫بقیشون چی داشتن؟ ‫مردهایی که بهشون احترام می‌ذاشتم.
‫من چیکار نکردم که استنلی و رالف و نیک کردن؟
‫توی ارتش خدمت کردن.
‫شصت و هفت.
‫دوباره.
‫صد و سی و هشت.
‫خیلی‌خب، بعدی.
‫[آرامش و عشق]
‫این رو بگیر.
‫آقای فایف، لباس بپوش.
‫طبقه پایین بیا دیدنم.
‫حدود نود و شش.
‫بشین.
‫اسمت چیه؟
‫لئونارد فایف.
‫تاریخ تولد.
‫گمونم همه‌اش اونجا هست.
‫می‌خوام مطمئنم این پرونده خودته...
‫و واسه یه احمق دیگه نیست.
‫هم...
‫بیست و هفتم مارس...
‫بیست و هشتم مارس 1942.
‫محل اقامت.
‫استرافورد، ماساچوست.
‫آقای فایف...
‫شما همجنس‌گرایید؟
‫نه قربان.
‫نه.
‫نه قربان، نه، نه.
‫کافیه.
‫تو 1-وای هستی آقای فایف.
‫یعنی فقط وقتی اعزام می‌شی...
‫که کل نیروها واسه اعزام بسیج بشن.
‫این فرم رو بگیر و به گروهبان گزارش بده.
‫وسایلت رو جمع کن و برو خونه.
‫تا چند روز دیگه برگه اعزامیت ‫با نامه واست ارسال می‌شه.
‫- آقای فایف؟ ‫- هوم؟
‫خیلی بزدلی.
‫[دو راهی کانادا و ماساچوست]
‫احساس می‌کرد که انگار به سمت ‫ سیاهچاله‌ای کشیده می‌شه...
‫که حتی نور هم نمی‌تونه ازش فرار کنه.
‫در مقابل کشش‌اش مقاومت کرد.
‫سعی کرد که اینجا بمونه...
‫وسط مرز یه کشور و کشوری دیگه...
‫بین گذشته و آینده.
‫حین عصر چیزی در گلویش لرزید.
‫نفسی کشید.
‫بدنش تکانی خورد...
‫انگار که می‌خواست برگی خزانی را بندازد...
‫یا پری را.
.اوه، کانادا
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫[به یاد راسل بنکس 1940 - 2023]