..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫" کلوپ تفنگ "
‫خوش اومدید همگی به جشن تولد بچوی من!
‫من دو تا بچه دارم.
‫پسر اولم اینجاست.
‫بهیرا، بیا.
‫یه شیطونک کوچولو هم هست.
‫بچو... بیا.
‫بیا اینجا پسر.
‫کی فراری میخواد؟!
‫اوه، دیوونه!
‫نه! نه! نه!
‫برگرد!
‫زانو بزن!
‫مثل یه توله سگ خوب، بیا.
‫بیا...
‫دمتو تکون بده!
‫باز کن... ‫دهنتو باز کن!
‫اینجا مسابقه زیبایی نیست. اجرا رقصه!
‫زود باش!
‫خیلی خب! تموم شد!
‫نادیا،
‫ورود چهارمت از پله هاست، پس مواظب باش، باشه؟
‫آخرین رد شدن سوهاس و رشما... حواستون باشه قاطی نشه. لطفا!
‫سوهاس، شنیدی چی گفت، درسته؟
‫نه، نشنیدم! یه بار دیگه بگو بشنوم، لطفا!
‫-گمشو! ‫-تو گمشو!
‫صداتونو بیارین پایین، بابا!
‫-بچه ها! ‫-بله؟
‫-بیا! ‫-بریم.
‫گروه دایا خیلی مطرحه!
‫اگه این نمایش بترکونه، میتونیم از طریق اونا پول در بیاریم.
‫گند نزنین.
‫باشه!
‫مخصوصا تو!
‫خیله خب.
‫وقت چیه؟
‫وقت رقصه!
‫اچ اند کا جی 3،
‫ساخت آلمان، 7.62 میلی متر،
‫کاملاً جدا شدنی، خشاب 40 تایی.
‫من 15 تا دارم ازش.
‫قیمتتو بگو.
‫پمپول روکّو، بیشتر قیمت بده!
‫چرخ بزن، چرخ بزن، معامله نمیشه!
‫آپّا...
‫بخند!
‫خیلی موقعیت خنده داریه! بخند!
‫دندوناتو نشون بده.
‫بخند! بخند، حرومزاده!
‫بخند!
‫وقتی آپّا میوفته،
‫نخندین.
‫مریم خونین!
‫راه رو برای پسر تولد باز کنید!
‫بچو، بمب مهمونی اینجاست!
‫قراره کلی خوش بگذرونیم، مردم!
‫بزن بریم و این مهمونی رو بترکونیم، داداشای باحال من!
‫اینم ببینید حالا!
‫گاندَروَ گانام
‫شنیدن اون موسیقی بهشتی از دوردست
‫آیا فقط یه رویای شبانه است ‫یا واقعاً خودتی؟
‫آیا درهای ‫به سوی خیال های ما باز شده اند؟
‫آیا عشق داره سرازیر میشه ‫و همه حواس ما رو شعله ور میکنه؟
‫بیا، ای افسونگر زیبای من
‫به دنیای مقدسی که برات ساختم
‫ابرای عصرگاهی منتظرن تا ارابه‌مون باشن
‫بیا سوار شیم و به جاهای دور سفر کنیم
‫مثل رهگذرای ناپیدا
‫بیا بین ستاره ها محو بشیم
‫تو، شیرین ترین عصاره
‫آیا شیرینی‌تو به اشتراک میذاری؟
‫آیا شراب عشق رو ‫تو این سرزمین رویایی میریزی؟
‫تو، شیرین ترین عصاره
‫آیا شیرینی‌تو به اشتراک میذاری؟
‫آیا شراب عشق رو ‫تو این سرزمین رویایی میریزی؟
‫شنیدن اون موسیقی بهشتی از دوردست
‫آیا فقط یه رویای شبانه است ‫یا واقعاً خودتی؟
‫آیا درهای ‫به سوی خیال های ما باز شده اند؟
‫آیا عشق داره سرازیر میشه ‫و همه حواس ما رو شعله ور میکنه؟
‫بیا، ای افسونگر زیبای من
‫به دنیای خدایی که برات ساختم.
‫ابرای شب منتظرن تا ارابه‌مون بیاد.
‫بیا سوار شیم و تا دور دستا سفر کنیم.
‫مثل سرگردونای نادیده.
‫بیا بین ستاره‌ها ناپدید شیم.
‫نادیا، امروز خیلی خوب نبودی.
‫تو هم مثل من معمولی بودی!
‫-واقعاً؟ ‫-آره.
‫صبر کن ببینم…
‫من خوب نبودم؟
‫سلام.
‫من عاشق حرکاتت شدم.
‫می‌خوام یه چیزی بهت هدیه بدم.
‫این نفس منه.
‫چون تو نفس‌گیری.
‫من معمولاً اینقدر لوس نیستم.
‫من آدم باکلاسی‌ام.
‫درسته داداش؟
‫آره، کاملاً درسته.
‫ولی برای تو، ‫بیچو هم خوب و رومانتیکه.
‫حالا یه بوس بده،
‫تولدمو تبریک بگو،
‫و روزمو بساز.
‫یالا.
‫خواهش می‌کنم…
‫تو مستی.
‫لطفاً بدرفتاری نکن.
‫انگار اصلاً نمی‌دونه من کیم.
‫می‌دونی من کیم؟
‫اون دقیقاً می‌دونه تو کی هستی. ‫واسه همینه تا حالا بهت دست نزده.
‫وگرنه تا حالا ‫حسابی کتکت زده بود.
‫خیلی خب!
‫در این صورت، ‫من فقط با تو نمیرم.
‫یالا، جفتتون راه بیفتین.
‫کاری می‌کنم جفتتون خم شید--
‫تو!
‫ببرینش بیمارستان.
‫بهیرا…
‫دوستت دارم!
‫-آقا… ‫-دوستت دارم!
‫دوستت دارم!
‫"ای شاهزاده، با عمق اقیانوس ‫پنهان در نگاهت.
‫من رودخانه‌ام، تا ابد جاری، ‫به سوی امواج بیکران تو."
‫-خاله… ‫-بله؟
‫به این گوش کن.
‫"ناقوس مرگ برای قهرمانان خوش‌تیپ."
‫"با اکران فیلم مروگایا از آی.وی. ساسی،
‫اتفاق قابل توجهی افتاد، دوستان.
‫برای رسیدن به کمال شخصیتش، ‫استعداد جوان، ماموتی،
‫گفته میشه بیشتر از سه ماه و نیم ‫در غارهای ادکل مونده،
‫و سبک متد اکتینگ هالیوودی رو تمرین می‌کرده.
‫نزدیک سه ماه، ‫ماموتی، اون پسر خوش‌تیپ،
‫بین شکارچی‌ها زندگی کرد، عادت‌هاشون رو بررسی کرد
‫و خودشو تبدیل کرد ‫به قیافه زشت و نفرت‌انگیز یه شکارچی.
‫استقبال از مروگایا ‫و شخصیت نمادینش، وارونی،
‫بسیار زیاد بود، ‫و یه حقیقت مهم رو ثابت کرد
‫که فقط قیافه خوب،
‫همراه با گونه‌های زاویه‌دار ‫و چشمای جذاب کافی نیست.
‫یه بازیگر باید روح شخصیتش رو هدایت کنه
‫و عمیق‌ترین تقلاهاشو منعکس کنه.
‫بدون تمایل ‫به شکل دادن و پالایش خود،
‫بازیگرا این خطر رو دارن که به حاشیه رانده بشن
‫به عنوان زیبایی‌های سطحی، ‫که فقط پیراهن‌های گل‌دار می‌پوشن
‫و تاج محل‌هایی از ‫عشق بدون هیچ محتوایی می‌سازن."
‫تاج محل عشق، فهمیدی؟
‫شاه جهان! این غیر مستقیم داره ‫به شامون تیکه میندازه!
‫آشغال!
‫خاله…
‫رپادی فیلمز از هیچ فیلمی که با شامون ساخته ضرر نکرده.
‫مگه نه؟ نه.
‫رپادی هر چی که امروز هست، ‫همه‌ش به خاطر قیافه خوب اونه.
‫ولی…
‫یه چیزایی رو باید گفت خاله.
‫خب من چیکار میتونم بکنم داداش؟
‫موضوع فیلم وتامروگام فوق‌العاده‌ست.
‫تو باید این فیلمو بازی کنی.
‫موضوع فیلم وتامروگام عالیه،
‫غرق در عطش خون و خشونت.
‫شامون باید قبولش کنه.
‫ولی قبل از اون، اون دستای ناز باید از دیدن یه اسلحه کیف کنن.
‫واسه همینه که "کلوپ تفنگ" هست.
‫اونا میبرنش اونجا واسه شکار.
‫میتونیم وسایلشو درست کنیم.
‫میفهمی چی میگم؟
‫متد...
‫متد اکتینگ!
‫ولی...
‫شامون یکم دودله در این مورد.
‫خاله، اگه میشه شما...
‫- الو؟ ‫- الو.
‫سلام داداش. منم، علی.
‫سلام. بگو.
‫داداش شاجاهان اونجاست؟
‫- سرش شلوغه. ‫- نه، خواهش میکنم...
‫من باید ببینمش، به هر قیمتی.
‫دارم میام اونجا.
‫نیا. ما داریم میریم کلوپ تفنگ
‫تو وایاناد واسه یه کاری.
‫چند روزی شهر نیستیم.
‫خیلی فوریه داداش. خواهش میکنم.
‫فقط گوشی رو بده بهش. ‫بذار باهاش حرف بزنم. خواهش میکنم.
‫- اینقدر مزاحمش نشو دیگه! ‫- خواهش میکنم داداش.
‫- مگه اون موقعیت درست و حسابی نداره؟ ‫- داداش، خواهش میکنم...
‫سینما که بازی بچه ها نیست، ‫انگار تو فکر میکنی.
‫داداش، خواهش میکنم. فقط دو دقیقه.
‫کی بود؟
‫علی بود.
‫چیز مهمی نیست.
‫بریم.
‫مامان، اگه فیلم موروگایا تو سینماها خوب بفروشه چیکار میتونم بکنم؟
‫هنوزم یه مخاطبی هست ‫که از من و فیلمام خوشش میاد.
‫روزی چند تا نامه عاشقانه ‫رو جواب میدادی؟
‫اون دخترا واسه عکسات تو مجله های فیلم ‫دیوونه میشن.
‫اونا قرار نیست بیان سینماها.
‫باور کن، نمیان.
‫- خاله... ‫- راپادی،
‫ارزش بازار شاجاهان هنوز سر جاشه.
‫حتی اگه از دستش بدم برام مهم نیست.
‫من یه نماینده پزشکی بودم.
‫یه روز، وقتی داشتم تو یه آبمیوه فروشی کنار خیابون سیگار میکشیدم، کارگردان فاضل از اونجا رد شد.
‫اینجوری زندگیم عوض شد.
‫خاله!
‫شانسی که خیلی ها براش تلاش میکنن
‫کنار خیابون به تو داده شد!
‫اونو همینجوری دور نریز!
‫فقط همین رو میگم.
‫این باشگاه تو وایاناد ‫قبلاً یه کاخ انگلیسی بوده.
‫موقع حمله تیپو سلطان،
‫اون انگلیسی‌ها رو بیرون کرد و تصرفش کرد.
‫تفنگ‌ها، اسلحه‌ها و بقیه چیزاشونو تو خزانه قفل کرد.
‫اون کاخ برای یه مدت اسلحه خونه ‫تیپو سلطان شده بود.
‫بعد از سقوط تیپو،
‫یه سری مسیحی که مهاجرت کرده بودن ‫کاخ رو گرفتن.
‫الان اونا اونجا رو اداره میکنن.
‫اینجوری شد که اونجا به اسم ‫"سلطان باتری" معروف شد
‫یا
‫باتری سلطان.
‫اوه، نه!
‫- عجب! ‫- عالیه عزیزم.
‫- درست زدی! خیلی خوب بود! ‫- عالیه.
‫محل تمرینه تیراندازیه
‫بیا.
‫اینا شکارچی های معروف اینجان.
‫کونوت کوچائوسپ، کوژوولی لوناپان و کادوواچالیل اسکاریا.
‫اسکاریا پدر آواران هست.
‫دوتاشون خیلی وقته رفتن.
‫سومی هنوز ‫آخرین نفساشو نکشیده،
‫ولی جاش از الان رو دیوار رزرو شده.
‫روش کارشون اینجوریه.
‫من خیلی وقته این چیزا رو دیدم.
‫رئیس باید داخل باشه.
‫بیا بریم.
‫داداش، بذارش اونجا!
‫- از صبح شروع کرده! ‫- ولم کن.
‫- چیکار میکنی؟ ‫- بعد از ظهر برات درستش میکنم.
‫- نه، الان میخوامش... ‫- نمیذارم اینجا خودتو تلف کنی!
‫- هی، وکیل کوشی! ‫- بذار برم...
‫چطوری؟ چه خبر؟
‫- راپادی... ‫- سلام
‫مشکلی هست؟ من باید به موقعش دخالت کنم.
‫چیز مهمی نیست. یه دعوای الکی بین داداشیاست.
‫نه. اینجوری نیست.
‫این یه دعوا بین یه آدم مست و یه کشیشه.
‫اه، وای نایب السلطنه ی عوضی!
‫کوشی داداش! شناختیش؟
‫یه کم بیا جلوتر.
‫بهتر نگاه کن.
‫شناختمش!
‫اجازه بده یه آهنگ از آهنگای تو رو بگم. "کالامان کاننیل".
‫نه؟
‫"مادهوراکیناوین"؟
‫می دونم...
‫یادم میاد...
‫بذار فکر کنم. نگو.
‫"آتیشایا چاروته" از فیلم *گاندرهاو گانام*.
‫یا حضرت عباس!
‫همون یارو که سر چیزای الکی می پره از صخره!
‫چوچولش خیلی کوچیکه، پاپان!
‫یه انبه ی رسیده رو درخت رو تصور کن.
‫نشونه می گیری، می زنیش میندازیش پایین،
‫بعدش چی؟ میری خونه داد می زنی، "زدم به هدف!"
‫لذت اصلی خوردن اون انبه است.
‫این اصل شکار کردنه.
‫این باشگاه اساساً ذهنیت شکارچی داره.
‫سلسله ی بقا...
‫-چیه، پرومبالی؟ ‫-بقا، زنجیره ی غذایی!
‫آره.
‫نفرین آدم مدرن اینه که
‫نمی تونه بخشی از اون زنجیره باشه.
‫فهمیدی چی میگم؟
‫-روبی، برو بیرون. ‫-بیا.
‫برو.
‫به نظرت خوشمزه ترین گوشت دنیا چیه؟
‫تیغی.
‫بدون شک!
‫بفرمایید، تیغیِ ترد.
‫فقط گوشت خوک برات حرامه، درسته؟
‫تیغی مشکلی نداره.
‫بزن تو رگ.
‫بخور.
‫سیسیلی.
‫اگه من اینجا پادشاهم، اون ماهی خورکه.
‫این آمادگی شماست، خانم؟
‫آشپز آماده اش کرده،
‫ولی اونه که زدش انداخت.
‫این آسونه.
‫شکار سنجاب پرنده چالش اصلیه.
‫اوه.
‫پرومبالی، بیارش.
‫دیدی بهت گفتم،
‫بازیگرای سینما بلد نیستن چطوری اسلحه دست بگیرن!
‫اینجوری که تو الان گرفتیش،
‫حس می کنم باید بگم، "مواظب باش بچه. یه وقت شلیک نکنی!"
‫نخند سیسیلی!
‫-ببخشید. ‫-شاجیمون اعتماد به نفسش رو از دست میده.
‫-نگران نباش. درستش می کنیم. ‫-قیمت این اسلحه چقدره؟
‫این یه قیمتی داره، راپادی،
‫ولی به پول نیست.
‫اسلحه های عالی صاحب ندارن،
‫فقط جانشین دارن.
‫بازم، تقریباً چقدر می ارزه؟
‫مگه همین الان نگفت، راپادی؟
‫اسلحه های عالی صاحب ندارن،
‫فقط جانشین دارن.
‫این اسلحه خونه ی ماست.
‫پرومبالی یه جوک در مورد این داره.
‫بهش میگه زیرپوش باشگاه
‫چون همه ی گلوله ها و اسلحه هامون این توئه!
‫دو معنی داره، می فهمی؟!
‫چرا خزانه رو هم نشونشون نمیدی؟
‫یادم افتاد.
‫*ما یه خزانه ی زیرزمینی داریم.*
‫اونجاست که همه ی چیزای خوب رو نگه می داریم.
‫چیزای انگلیسی ها، چیزای تیپو سلطان، چیزای پدر بزرگامون. همه اون توئه.
‫و بعدش این وسیله هست که
‫انگلیسی ها از بیرمنگام آوردن برای شکار فیل.
‫یه بیگ بور.
‫هر ماه بهش روغن می مالیم
‫و تو بهترین شرایط نگهش می داریم.
‫من که منشی و همه‌کاره‌ی این باشگاه‌م، یعنی آقای آواران،
‫اجازه دارم خزونه رو باز کنم
‫و نشونش بدم به هر خنگی، اگه دلم بخواد.
‫دنبالش برو.
‫صدات می‌زنه!
‫خب، شاجی،
‫ایشون کوژوولی لو ناپان هستن،
‫یکی از بنیانگذاران باشگاه.
‫و ایشون هم تنها خواهر و برادر منن.
‫با پسر لو ناپان ازدواج کرده،
‫همونی که تو انبار مهمات دیدیش، گودجو.
‫- آهان! ‫- آره.
‫پاپان یه شکارچی خفن و مشروب فروش بود.
‫ولی حالا رو این ویلچیر گیر افتاده.
‫چی سرت اومده؟
‫دو سال پیش یه گراز بهم حمله کرد.
‫اونو می‌شناسی، پاپان؟
‫پاپان!
‫من بازیگرم که تو فیلم‌ها بازی می‌کنه.
‫فقط پام مشکل داره.
‫چشم‌ها و تفنگ‌هام هنوز تیزن.
‫کونجومول…
‫چه آدمای عجیب و غریبی!
‫- می‌تونی بذاریش تو فیلما. ‫- دقیقاً!
‫بیا، شاجی.
‫- عالیه! ‫- این تله‌اندازی دوبله.
‫- قشنگه. ‫- فقط شلیک به گلدون‌های گلیه.
‫اجداد ما کبوترای در حال پرواز رو می‌زدن.
‫یه سری از بچه‌های باشگاه ورزشی
‫ازم خواهش کردن تمومش کنم، منم تمومش کردم.
‫به هر حال، از کبوتر گوشت زیادی گیر نمیاد.
‫هر چی هم هست، فقط تیکه پاره میشه.
‫تو اهل این چیزا نیستی، آواران؟
‫چی؟ شلیک به گلدون‌های گلی؟
‫امشب، وقتی پا بذاریم تو جنگل،
‫بهت نشون میدم "شکار بزرگ" واقعی چیه.
‫ورزش، کشکه!
‫نفست رو حبس کن و یه ضرب شلیک کن!
‫کی به این اجازه داده نکته‌های تیراندازی بگه؟ مربی هنرهای رزمیه مگه؟
‫اوه!
‫- لعنتی! ‫- گودجو!
‫- دوباره امتحان کن. ‫- چی شد، گودجو؟
‫- باد گند زد به شلیکت؟ ‫- اشکال نداره، جوکوتان.
‫باد می‌تونه یه شلیک رو خراب کنه. یه چیز ابتدایی تو علمه.
‫اون یارو رو می‌بینی اونجا دراز کشیده؟
‫اون پونوسه. پیمان‌کاره.
‫خورشت با طلا می‌پزه و به کارگراش میده.
‫و اونی که اون دور و برا تاب می‌خوره…
‫خانم شوشاما پونوسه.
‫همه‌ی خاندانمون از اقوام ما هستن. اهل شکارن.
‫اون آقایی که اونجا نشسته وکیله، کوشی.
‫و بغل دستش هم پدر جوشیه، برادر کوچیک‌ترش.
‫مردم شهر بهش میگن "پدر تفنگ".
‫نمیتونم!
‫اگه تو این حالت تفنگ دستش بگیره، دستاش می‌لرزه.
‫اگه نخورم دستام می‌لرزه.
‫اینم نمی‌دونی؟
‫جوشی احمق!
‫این باشگاه سه تا بنیانگذار داره.
‫اولی پدرمه، دومی لو ناپان،
‫و سومی هم کوچائوسپ.
‫ببین، دختر بزرگ کوچائوسپ داره میاد این طرف،
‫و اون حتی از منم تیرانداز بهتریه.
‫دیگه چه جور معرفی‌ای لازم داری؟
‫ایتیانام.
‫- وای! عالیه! ‫- وای!
‫خیلی خوب بود، ایتی!
‫محشر بود، ایتی!
‫ایشون دکتر لازار هستن.
‫جراح بیمارستان پریا، باتری.
‫همسر سابق ایتیانام هم هست.
‫- بچه رو نندازین. ‫- ایتی! ایتی! ایتی!
‫من تو کلوپ هستم، ولی تو خانواده نه.
‫درسته.
‫- نتیجه‌ات خوب بود؟ ‫- آره، کاملاً خوب بود.
‫یه کم شوره.
‫- آره. بفرما میل کن. ‫- باشه. فهمیدم.
‫ما امشب یه مهمون ویژه داریم.
‫آقای شاجاهان، ستاره‌ی رمانتیک.
‫من، به همراه رئیس پاپان،
‫تصمیم گرفتیم بهش ‫یه عضویت افتخاری بدیم.
‫به عنوان یه هدیه کوچیک.
‫یالا، پاشو آقای شاجاهان!
‫ایتی، این یارو تو کدوم فیلم بازی کرده؟
‫ایتی، اون گوشت خوک رو بده من.
‫ولی مگه نباید این شام ‫یه "دل سیری" باشه؟
‫بعد از این باید راه بیفتیم ‫بریم سمت جنگل.
‫چرا اینجوری مردد به نظر میای؟
‫نون رو بردار، ‫بزن تو خورشت و بجو دیگه!
‫گوش کن،
‫اولین فیلمی که بعد از ‫عروسیمون دیدیم،
‫"جیویتها ساندیا"ی تو بود.
‫ایتی، من اونم ندیدم.
‫اسمت چیه؟
‫تریسا مری اسکاریا.
‫اون کیه؟
‫عزیزم…
‫یعنی، اون اسم رسمی ‫من تو مدرسه بود.
‫ولی همه منو کونجومول صدا می‌کنن.
‫-همینه! ‫-دقیقا!
‫-"اسکول" رو درست تلفظ کن! ‫-آره اینجوری بهتره. کونجومول.
‫گوش کن،
‫اگه تو فیلم ببوسی،
‫زنت باهاش مشکلی نداره؟
‫اول از همه، من ازدواج نکردم.
‫و…
‫به خاطر فیلم، ‫و کامل شدن شخصیت…
‫اوه!
‫کامل شدن شخصیت؟ ‫به نظر یه فرایند خیلی "دستیه"!
‫خوش بگذره! برو دیگه.
‫ایتی، شنیدی چی گفت؟
‫آره، شنیدم!
‫وقتی همدیگه رو می‌بوسین و اینا،
‫لذت نمی‌بری؟
‫منم همین سوالو دارم!
‫گادجو!
‫کی از بوسیدن لذت نمی‌بره؟
‫-درسته. ‫-صحیح.
‫فقط یه بازیه.
‫به علاوه، با اون همه ‫آدم توی صحنه…
‫"با اون همه آدم"؟
‫راستش رو بخوای، لذت نمی‌برم.
‫باور کردنی نیست.
‫-باور نمی‌کنم. ‫-همش دروغه.
‫چطوری میشه آدم از بوسیدن لذت نبره؟
‫-مطمئنم این غیر ممکنه! درسته؟ ‫-درسته!
‫به نظر من که باید لذت ببری!
‫آره.
‫وگرنه چه دلیلی داره آدم انجامش بده؟ ‫درسته ایتی؟
‫درسته شوشو؟
‫مگه میشه آهویی تو جنگل ‫دنبال یه کم خوشگذرونی نباشه؟
‫شوشاما…
‫این بوسیدن لب به لب تازه ‫الان مد شده.
‫قدیما، اینا کل بدن ‫بازیگر زنو بو می‌کشیدن!
‫مثل یه توله سگ!
‫آقای شاجاهان…
‫-انکار نکن. فقط اعتراف کن! ‫-آره!
‫اعتراف کن آقای شاجاهان.
‫-یالا، فقط اعتراف کن داداش. ‫-آره!
‫-یالا! بذار بیاد بیرون! ‫-یالا!
‫-زیاد بزرگش نکنید. ‫-شاجاهان، قبولش کن.
‫آره، بعضی وقتا لذت می‌برم.
‫آره!
‫دیدی!
‫همینه! می‌دونستم.
‫همینو گفتم کوشی. ‫نمی‌تونن لذت نبرن.
‫درسته.
‫خیلی خب، بسه دیگه.
‫برای امروز کافیه.
‫آروم باشید.
‫لطفاً سکوت.
‫آقای شاجاهان، به کلوپ خوش اومدید.
‫ممنونم.
‫خوش اومدید.
‫داداش، خیلی ممنونم.
‫یه فیلم جدید دارم میاد،
‫"وتامروگام" از رپادی فیلمز.
‫وتامروگام!
‫همینطور، شانس اینکه آدم بره شکار
‫یه تجربه است که تو عمر آدم یه بار پیش میاد.
‫آره! بری شکار با زن داداشم خیلی باحال میشه!
‫چه شب مهتابی خوبیه.
‫میتونی یه دوری بزنی، ‫حیوونای مختلف رو ببینی و برگردی.
‫-می‌بینیشون دیگه، درسته؟ ‫-معلومه که می‌بینی!
‫-فقط می‌بینیشون! ‫-آره، پیداشون می‌کنی.
‫میتونی حیوونا رو ببینی.
‫اول برو تو جنگل، یه سنجاب غول پیکر بزن بعد بیا حرف بزن.
‫-چرا باید بزنم؟ ‫-آره دیگه.
‫-عمراً! ‫-شما بچه ها که فقط بلید هدفای کاغذی رو سوراخ کنید
‫هیچی از روح واقعی شکار نمیدونید، درسته پاپان؟
‫-آره. ‫-درسته.
‫درسته.
‫ولی هممون میدونیم تو و زنت چطوری مست میکنید، میرید بالای کوه،
‫و بعدش اعتبار حیوونایی که گروه شکار زده رو میدزدید.
‫این لاف زن هیچ کسی رو گول نمیزنه!
‫-داری چی میگی اصلاً، پاپان؟ ‫-درسته پاپان!
‫روبی...
‫عیسی مسیح، نجاتمون بده.
‫گوش کن، اگه گراز گرفتی، به کبدش نزنیا.
‫-چرا؟ ‫-من به کبدش نیاز دارم...
‫واسه درست کردن یه پیش غذا.
‫مامانم میگه کبد خیلی ‫برای زن های باردار خوبه.
‫تو اینجا چیکار میکنی؟
‫دنبال دردسر میگردی!
‫هنوز دارن دنبالت می‌کنن؟
‫آره، فکر کنم.
‫داداش،
‫اونا یه خانواده سرشناس تو منگالور هستن.
‫میتونی با استفاده از ‫ارتباطات فیلمیت یه کاری بکنی؟
‫-حتماً! ‫-باز شروع شد!
‫داداش،
‫آقای مادو تو فیلما نقش قاضی یا پلیس رو بازی میکنه
‫نه تو زندگی واقعی.
‫ما فیلمسازا اینجا ‫اونقدر قدرت نداریم.
‫شاید فیلمسازا تو ‫تامیل نادو یا تلانگانا یه قدرتی داشته باشن.
‫اگه اونجا بودیم، ‫میتونستیم کمکتون کنیم.
‫داداش، خواهش می‌کنم...
‫مارو قال نذار دیگه!
‫چه کاری از دستم برمیاد؟
‫تو واقعاً یه قهرمانی داداش؟
‫باز شروع شد.
‫الو.
‫هنوز حاضر نشدی شاجی؟
‫اینا کی هستن؟
‫این پسرخالمه و ‫دوست دخترش از منگالور.
‫چون خیلی دیر شده، ‫میشه بیخیال این نقشه بشیم؟
‫چرا؟
‫بیرون مهتاب خوبیه.
‫نباید هدرش بدیم.
‫یه مشکل کوچیکی هست.
‫چه مشکلی؟
‫اینا فرار کردن و اومدن اینجا برامون دردسر درست کنن.
‫چند وقته عاشق همدیگه شدید؟
‫سه چهار روز.
‫چند روز؟!
‫سه روز.
‫با امروز میشه چهار روز.
‫چه وضعیت تهوع آوریه، آواران.
‫خب که چی؟
‫من و سیسیلی تو یه بار تو مدرس آشنا شدیم.
‫فقط یه سوال از همدیگه پرسیدیم، "مسیحی هستی؟"
‫شب سوم، مهمونی عروسیمونو ‫تو همین باشگاه گرفتیم.
‫معلومه که آره!
‫فقط همینه که لازمه.
‫سیسیلی، حواست بهشون باشه.
‫عزیزان، ما الان میریم ‫و فردا صبح برمیگردیم.
‫میبینمتون. بیا شاجی.
‫این بوی بد چیه؟
‫-این بوی روغن عطرشه. ‫-اوه نه.
‫با این نمیتونی وارد جنگل بشی. ‫باید لباستو عوض کنی.
‫تو با ما نمیای، راپادی؟
‫اوه، نه امروز...
‫-تو چی؟ ‫-نمیشه تنها بفرستیمش.
‫-من باهاتون میام. ‫-بیا. شاجی، بیا.
‫-هی. ‫درود
‫همه فقط حرف میزنن،
‫ولی هیچکدومتون ‫برای تمرین سروقت نمیاید!
‫-آره، درسته. ‫-نه گودجو. اینو نگو.
‫من همیشه سروقت میام
‫اوهوی، شیکاری شامبو و رفقا! کجا میرین؟
‫چه نگاه باحالی!
‫نگاهش کن.
‫اوه خدای من…
‫عالی بود مرد! خیلی خنده دار بود!
‫دقیقاً تو لحظه ی مناسب رفت تو دماغم!
‫این چی بود؟
‫اگه قراره تغییری باشه، فقط به خاطر شیکاری شامبوئه!
‫سوزان، یکم بی رحمانه بود.
‫شیکاری شامبو و مامان بزرگش…
‫چی شده داداش؟
‫همه چی روبه راهه؟
‫چته داداش؟ چیزی یادت رفته؟
‫هیچی… بیا بریم.
‫اون پسره مرد؟
‫خیلی آسیب دید و مجبور شد بستری بشه.
‫بقیشو میتونی تو روزنامه ی فردا بخونی.
‫اون واقعاً عصبانیش کرد،
‫واسه همین یه لگد محکم بهش زدم!
‫تو هم "لگد محکم" زدی بهش؟
‫اون لگدش زد، منم زدم تو گوشش،
‫و کله پا شد از بالا افتاد تو سطل آشغال!
‫لهجه شون خیلی باحاله، نه؟
‫منم داشتم به همین فکر میکردم.
‫-و گوش کنین، ‫-"لگدش زد".
‫همتون.
‫این موضوع بین خودمون بمونه. فهمیدین؟
‫-باشه. ‫-ولی ایتی،
‫خب ما هممون تو این اتاقیم، درسته؟
‫پس دقیقاً داریم از کی قایم میکنیم؟
‫-اوه، بیخیال! ‫-اوه…
‫اوه، پس همه اینجا جمعن؟
‫بیا بریم بیرون، ایتی.
‫-باشه. ‫-بذار بچه ها یکم استراحت کنن.
‫-بیا. ‫-باشه.
‫-بیا. ‫-بیا دیگه.
‫-زود باش خواهر شوهر عزیزم! ‫-بریم.
‫-خواهر شوهر، خودمم! ‫-غذاتو بخور و خوب بخواب.
‫اگه با ما بیای، زنده زنده میخورنت.
‫این مدل دیگه قدیمی شده.
‫سوزان، انگار قراره زنده زنده بخوریمشون!
‫بیا عزیزم.
‫راه برو شوشاما!
‫دارم میام!
‫ما طبق قوانین تو زندگی میکنیم، سیسیلی!
‫عزیزانم،
‫بین شما دو تا چیزی شده؟
‫انگار تو هیچی نمیدونی.
‫ببین، اینجا رو نگاه کن.
‫هی، نه، نه!
‫در این صورت، عجله کنید. وقتی این اتفاق بیفته،
‫هیچ نیرویی تو دنیا نمیتونه شما رو از هم جدا کنه.
‫بعداً میتونین غذا بخورین.
‫من دیگه برم.
‫در رو میبندم.
‫با جرقه ی یک نگاه
‫درون من شکوفا میشی
‫مثل هزار تا بهار
‫شعله های درخشان رو روشن میکنی
‫با نوای یک نُت
‫خلاء من رو پر میکنی
‫با بی شمار
‫ملودی و آهنگ
‫باغ رویایی من پذیرای
‫فقط یک روحه
‫دروازه هاش بازه
‫هوس ها تاج گلی از رعد و برق بافتن
‫تو آتشی
‫که عمیق تو روحم شعله میکشه
‫وقتی عشقت به من سرازیر شد
‫من کاملاً مال تو شدم
‫وقتی انگشتات نوازشم کرد
‫سمفونی شادی درونم شعله ور شد
‫هوس های عمیق درون روحم بلند فریاد میزنن
‫تو رویایی
‫که بی وقفه درونم جاریه
‫با جرقه ی یک نگاه
‫درون من شکوفا میشی
‫مثل هزار تا بهار
‫شعله های درخشان رو روشن میکنی
‫تو آتیشی
‫که توی جونم زبونه می‌کشه
‫بیا.
‫ایتی،
‫چرا این کارو می‌کنی؟
‫مگه نمی‌تونی تو خونه سیگار بکشی؟
‫بذار اول به سن شوشاما برسم،
‫بعدش علنی سیگار می‌کشم.
‫اون کیه؟
‫هی! رئیس اینجا کیه؟
‫چیشده؟
‫می‌تونی بهم بگی، بچه.
‫کی اینجا رو می‌چرخونه؟
‫اینجا مرد نیست؟
‫باور کن من مردم!
‫اینم مدرکش.
‫اونا تو هستن.
‫فقط یه باشگاه ورزشیه، آپا.
‫یه سری پیر پاتال می‌چرخوننش.
‫باشه.
‫آپا،
‫اونا تو هستن، من می‌دونم.
‫فقط دستور بده.
‫من میام اونجا. ‫میشه منتظرم بمونی؟
‫نه، آپا!
‫خواهش می‌کنم، عزیزم. ‫بذار من برسم اونجا.
‫نه!
‫عزیزم، گوش کن چی میگم.
‫نه!
‫خفه میشی یا نه، عوضی، ‫یه بارم که شده به حرفم گوش کن؟
‫نه!
‫باشه.
‫کی اولین مشروبت رو بهت داد؟
‫آپا.
‫و کی اولین پُکت رو بهت داد؟
‫آپا.
‫کی اولین خطت رو بهت داد؟
‫شما، آپا.
‫و کی اولین دوست دخترت رو بهت داد؟
‫شما، آپا.
‫و کی اولین دختر خارجی‌ت رو ‫بهت داد؟
‫شما، آپا.
‫و اون آپا کیه؟
‫شما.
‫پس، به حرف آپا گوش کن.
‫آپا میاد اونجا،
‫و آپا اولین کشتنت رو ‫هم بهت میده.
‫باشه؟
‫آپا، اون خانومه بهم توهین کرد!
‫من باید چیکار کنم؟
‫باشه.
‫اون دختره رو لخت می‌کنیم،
‫و مجبورش می‌کنیم از ‫ویاناد تا منگالور بدوئه.
‫باشه؟
‫باشه، عزیزم؟
‫این کافی نیست؟
‫دوستت دارم، آپا.
‫منم دوستت دارم، عزیزم.
‫و...
‫احمق نباش.
‫من میام اونجا.
‫می‌خوام ببینم چجوری همه‌شون رو می‌کشی.
‫قول میدی؟
‫قول میدم.
‫آقا، بیچو رو ببریم خونه ‫یا قبرستون؟
‫بذار تو کونت!
‫آپا...
‫الو؟ بله؟
‫آپا...
‫بیچو... بیچو مرده؟
‫داری چی میگی؟
‫مرده؟
‫اون الان آب پرتقال خورد.
‫باشه.
‫بهیرا،
‫آپا چی گفت؟
‫چی گفت؟
‫همه‌شون رو بکش.
‫شاجی...
‫می‌تونی ببینیش؟
‫اون رنگ قرمزی که می‌بینی، گرمای بدنشه.
‫و سبزی‌های دورش، گرمای کمتری داره.
‫گراز وحشی.
‫اسم علمیش میشه سوس اسکروفآ.
‫حس بویایی و شنواییش خیلی
‫از یه سگ قوی‌تره.
‫هر چی که هست، خیلی خوشمزه‌اس!
‫عجب رونایی داره!
‫این رو نگه دار.
‫داداش،
‫این دیگه خیلی گنده‌ست.
‫گوجو، عزیزم،
‫ماشینی که اومد اینجا، یه تویوتا های‌اِیس واگنه.
‫تو کِرالا، فقط یه نفر اینو داره اونم لاهل واکاچان از پالا.
‫ولی این روش کار اون نیست.
‫ماشین تو منگالور ثبت شده.
‫شکی نیست. اونا اومدن سراغ اون زوج.
‫انگار آدمای خیلی مهمی هستن.
‫هر کی می‌خواد بیاد، بیاد گوجو!
‫همه چی آرومه، ایتی!
‫همه‌ی اینا زیر سر "شیکاری"ه
‫که الان با اون بازیگر رفته سافاری جنگل.
‫منشی ما چطوره؟ خفن؟
‫چی شده گوجو؟
‫ترسیدی فقط چون شوهرم اینجا نیست؟
‫اوه!
‫به نوازندگی ادامه بده!
‫حس یکی شدن با جنون بهم دست داده
‫حس یکی شدن با حقیقت بهم دست داده
‫این روزا بهم میگن بدترین
‫این روزا دنبال اون پولم
‫دنبال اون پول!
‫یه قاتل فراریه ‫اوکی، اوکی!
‫من دنبال حقیقت میام! اوکی!
‫تو شکاری، ولی هیچی از هیچی نمیدونی
‫وقتی میخوام کودتا کنم، حسابی خون و خونریزی میشه
‫اینجوریه که چرخه زندگی پیش میره
‫حس یه روانی رو دارم که با تفنگش اومده
‫حس خوندن تمام مرثیه‌هات رو دارم
‫من آوردم جنگ رو داداش ‫تو واسه من هیچی نیستی
‫هیچوقت کسی مثل من رو ندیدی
‫همه‌ی تفنگامو میارم تو مهمونی عصرونت
‫شاید من تو این بازی یه آدم شرور باشم
‫شیش فوت زیر پاهام خاکت می‌کنم
‫من یه وحشیم، باکلاسم
‫مثل گرما، پر از رسیدم
‫این صندلی‌ها رو رو هم چیدم ‫خیلی راحت ازش رد میشن
‫بهم میگن خوش‌مشرب ‫این ناک‌اوت به من نیاز داره
‫انگار رو زانوهاشه قبل از اینکه ببینتش
‫برای به دست آوردن تاج و تخت تو زمان مناسب
‫میخوام گناهاتو بیارم زیر نور
‫یه جا و یه زمانی هست
‫برای شیطانی که تو لباس مبدل قایم شده
‫حس یکی شدن با حقیقت رو دارم ‫که دنبالش میگردم
‫من یه قاتل فراریم ‫هیچ راه فراری نیست
‫حس یکی شدن با حقیقت رو دارم ‫که دنبالش میگردم
‫من یه قاتل فراریم ‫هیچ راه فراری نیست
‫حس یکی شدن با حقیقت رو دارم ‫که دنبالش میگردم
‫من یه قاتل فراریم ‫هیچ راه فراری نیست
‫حس یکی شدن با حقیقت رو دارم ‫که دنبالش میگردم
‫من یه قاتل فراریم ‫هیچ راه فراری نیست
‫اومدم سراغ سرت ‫با یه لشکر اومدم
‫با گلوله میام تو ‫دور و برم رو بارونی میکنم
‫بهم میگن خدا ‫چون حس میکنم این یه سرگرمیه
‫زمینی که روش راه میری رو دارم آتیش میزنم
‫من این مدلیم، قلدرم
‫وقتی دارم با دشمنام میجنگم ‫و دارم پیمانم رو مینویسم
‫آسمونا همش سیاهه ‫این یه حمله‌ی تمام عیاره
‫وقتی یه حرفی میزنم ‫کاری میکنم تا ابد بمونه، پسر جون! دارم این کارو میکنم!
‫یکی با حقیقت، یکی با واقعیت
‫وقتی میام دنبال اون پول، قلدری میکنم ‫با کلاس میکشم
‫یعنی، من همون کاری میشم که میکنم ‫پادشاه سرزمین
‫دیگه هیچی ندارم که بخوام ثابت کنم
‫بچه جون، بفهم، ما طبق تقاضا کار میکنیم
‫حس یکی شدن با حقیقت رو دارم ‫که دنبالش میگردم
‫صداشون بزن
‫من یه قاتل فراریم ‫هیچ راه فراری نیست
‫حس یکی شدن با حقیقت رو دارم ‫که دنبالش میگردم
‫من یه قاتل فراریم ‫هیچ راه فراری نیس--
‫فکت رو همینجا ثابت نگه دار.
‫ته قنداق تفنگ رو محکم بچسبون به چاله‌ی شونت.
‫اگه این کارو نکنی، لگدش شونت رو له می‌کنه.
‫حالا، از این تو نگاه کن.
‫اون نشونه‌ی جلویی رو می‌بینی؟
‫کله‌ی گراز باید بیاد درست وسطش.
‫دقیقا با اون مماس بشه.
‫چشمات باید از خود تفنگ تیزتر باشه.
‫مغزت باید از گلوله هم سریع‌تر کار کنه.
‫حتی اگه زمین بلرزه،
‫دستت نباید بلرزه.
‫آتش.
‫عمراً اگه بذارم!
‫جرأت نداری اون کونتو تکون بدی بیای اینجا!
‫بهیرا…
‫عمراً اگه بذارم!
‫جرأت نداری اون کونتو تکون بدی بیای اینجا!
‫ایتیانام، دیر کردی.
‫همیشه عجله داره دیر برسه.
‫اونم بالاخره آدمه. کار آسونی نیست.
‫با این حال، دیر کردی.
‫تفنگ بادی کالیبر ۲۲!
‫بعدش نوبت کالیبر ۳۲!
‫به آواران زنگ بزن.
‫حتما کار اون پیرمرده بوده، بعد از اینکه زده به سرش.
‫اینا شوخی‌های پاپان واسه سرگرم کردن بچه‌هاست.
‫من از این به اصطلاح هنرمندا خوشم نمیاد.
‫یه مشت ترسو.
‫ولی تو، شاجی…
‫وقتی اون گراز وحشی امروز حمله کرد، تو حتی یه ذره هم نترسیدی!
‫شاید هنرمند نباشی، ولی دمت گرم، خوب نشونه زدی!
‫بیا، اینو بگیر.
‫جگر گراز کلا له شده.
‫بزن بریم یه دونه دیگه شکار کنیم.
‫-آره. ‫-معلومه که!
‫-چه شب مهتابی و روشنیه. ‫-خیلی شب روشنیه!
‫از کانی‌یاکوماری تا گجرات،
‫رشته‌کوه‌های گات غربی، ‫با عظمت و پهناور کشیده شدن.
‫خونه‌ی همه جور حیوونی هستن، ‫از ببر گرفته تا لوریس باریک‌اندام.
‫ما تقریبا همه‌ی حیوونا رو پختیم و خوردیم.
‫هر کدوم مزه‌ی خاص خودشو داره، درسته پرومبالی؟
‫بله. قطعا.
‫فرق رنگ چشمامو متوجه شدی؟
‫بچه که بودم، داشتم تو حیاطمون سیب زمینی هندی می‌کَندم.
‫یهو، این میمون سیاه گنده‌هه
‫از رو درخت پرید پایین و یه چک زد
‫درست توی چشم چپم.
‫آخرش یه عصبم پاره شد.
‫-بعدش چی؟ ‫-بعدش چی چی!
‫سیب زمینی‌ها رو برداشت و الفرار!
‫بینایی این چشمم رو از دست دادم.
‫خب، چی شد؟ این حیوونا تاوانشو دادن.
‫دیگه لازم نیست یه چشممو ببندم تا نشونه بگیرم!
‫با گوشت میمون کاری درست می‌کنی؟
‫کی با گوشت میمون کاری درست می‌کنه؟
‫میمون سرخ‌شده.
‫چی شده؟
‫اینجا یه ببر هست.
‫کافیه ایتیانام.
‫-اوه، نه! هی! ‫-آروم باش…
‫-نه، نکن. ‫-هنوز تموم نشده، پسرم.
‫-دو دقیقه بهم فرصت بده. ‫-نه، نه!
‫پسر جون، من دکترم، دشمنت نیستم.
‫-خواهش می‌کنم، پسر جان! خواهش می‌کنم… ‫-چه بچه نازنینی هستی، نه؟
‫دراز بکش، بچه.
‫-هی! اوه، نه! ‫-هی، بچه!
‫ممکنه بخیه‌ها باز بشن.
‫هی، فقط به حرف ما گوش کن…
‫این… ‫فقط یه خراشه.
‫خراش کجا بود! ‫خونریزی داخلی داری.
‫به خاطر هر کوفتی که بالا انداختی، درد رو حس نمی‌کنی!
‫داری میری به سمت ایست قلبی.
‫هی!
‫لعنتی!
‫احمق نباش، مرد!
‫این بچه دیگه چه غلطی داره می‌کنه؟
‫بچه پررو!
‫یا خدا!
‫من مسلح نیستم.
‫و لخت مادرزاد!
‫من دایانند هستم از منگالور.
‫تنها چیزی که می‌خوام پسرمه!
‫آپا…
‫- یا خدا! ‫- بهیرا…
‫هی!
‫لعزر…
‫- سوزان، بگیرش… ‫- بگیرش. ولش نکن…
‫- بهیرا… ‫- لعنتی!
‫بهیرا…
‫آپا…
‫پدرسگ عوضی! ‫دستم رو برید.
‫اون کیه؟
‫قربان، من همون اسلحه لعنتی‌ام.
‫آپا…
‫دارم می‌میرم؟
‫فقط یه خراشه، پسرم.
‫- آره؟ ‫- فقط یه خراشه.
‫باشه.
‫بزن بریم خونه، پسرم.
‫بزن بریم.
‫شکار یه قانون داره.
‫اگه کشتی، بخور.
‫اگه نه، نکش.
‫روبی!
‫جیمی!
‫بیا دیگه.
‫بیا اینجا.
‫- بیا. ‫- نه، پونوس.
‫من نمیام، قسم می‌خورم.
‫الان دیگه می‌خواد تبدیل به یه منطقه جنگی بشه!
‫تا می‌تونی خودتو نجات بده.
‫ولی ایتی و سوزان نمی‌رن.
‫تو همسن اونایی مگه؟
‫ولی من از جفتشون بهتر تیراندازی می‌کنم!
‫شوشاما نمیاد، کوشی.
‫شماها برید.
‫تو می‌خوای اونارو سالم برسونی خونه، درسته؟
‫می‌رسونم، حتی اگه به قیمت جونم تموم شه.
‫اینا دیگه کین؟
‫فکر کنم عضوای کلوپ تفنگ باشن!
‫برو!
‫کسی آسیب ندیده؟
‫- نه، ما خوبیم. ‫- نه، همه‌مون اوکی‌ایم!
‫هی، پسر!
‫اینم از کوشی!
‫تو استعداد داری، گودجو. ‫قبولش دارم. حالا شروع کن به تیراندازی!
‫دارم سعی می‌کنم!
‫سعی می‌کنم، کشک!
‫دارن میان جلو! شلیک کن!
‫ایتیانام، بز رو بیخیال. ‫مرد رو هدف بگیر!
‫لعنتی! پس خودت این کارو بکن!
‫همه می‌دونن تیراندازی فقط تفریح منه.
‫انقدر غر نزن.
‫یه تک‌تیرانداز هست!
‫نادشان تیر خورد.
‫گلوله داره مثل بارون میاد رومون.
‫اونا مسلسل دارن.
‫نمی‌تونیم جلوشونو بگیریم.
‫خنده‌هات تموم میشه.
‫داره از دستمون در میره، بابا!
‫لوناپان برادر!
‫گاوصندوق رو باز کن!
‫بذار بچه‌ها مسلح شن!
‫به اون تفنگا نیاز داریم تا مقابله کنیم، برادر.
‫اجدادمون اونا رو واسه قشنگی نذاشتن اینجا.
‫گاوصندوق رو باز کن، برادر.
‫باز می‌کنیم…
‫ولی کلیدش دست آوارانه.
‫- کوتاپایی… ‫- بله؟
‫فعلاً با دینامیت بهشون حمله کنین!
‫آتش بس!
‫گودجو، گاوصندوق رو باز کن.
‫اون تفنگ بزرگ رو بردار و حمله کن.
‫به هیچکس که به باشگاهمون حمله کرده رحم نکنین.
‫نمی‌کنیم.
‫تفنگا کجاست، بابا؟
‫چه‌جوری جرئت می‌کنی تفنگ رو سمت بابات بگیری؟
‫بزن، شلیک کن! اگه جرات داری!
‫ایتی...
‫تحریکش نکن.
‫اون پسر منه.
‫ممکنه واقعاً ماشه رو بکشه.
‫می‌دونم تو و آواران تو این قضیه دست دارین.
‫اون تفنگ‌های لعنتی کجان؟
‫ما جابه‌جاشون کردیم.
‫هر لحظه ممکنه بازرسی سرزده بیاد.
‫پدران ما مثل بزرگ‌ترین گنجشون ازشون محافظت می‌کردن.
‫من ترجیح می‌دم بمیرم تا اینکه بذارم کسی اونا رو به عنوان عتیقه ببره.
‫اون اتفاق به زودی می‌افته.
‫گوش کن بچه.
‫همه‌چی امنه و هنوز تو خونواده‌ست.
‫عالیه!
‫الان همه در امانن!
‫این مرد و پسر عزیز دردونش کار دست همه‌مون می‌دن.
‫صبر کن و ببین!
حرکت کنید
‫پسرهای من اینجان!
‫لعنتی! نقشه‌ت خیلی افتضاح بود!
‫داداش...
‫فکر کنم باید صبر کنیم.
‫یه سری از تک‌تیراندازها و نیروهای کمکی‌مون از سولیا تو راهن.
‫بذار تا اونا برسن صبر کنیم.
‫ما معامله‌گر اسلحه‌ایم، نه تیرانداز.
‫اینا پوکه‌های اوناست.
‫اینا کالیبر 7.62 میلی‌متری هستن.
‫و حدوداً 20 نفر هستن.
‫-مگه سه تاشون قبلاً نرفتن؟ ‫-آره.
‫قطعاً.
‫بذار بگیم حدود 12 یا 13 نفر دیگه مونده.
‫اون پسره شلوارکی یه جایی قایم شده.
‫یه چند تایی‌شون واقعاً خوبن.
‫-بقیه‌شون فقط ادا درمیارن. ‫-آره.
‫همه‌ش این‌ور اون‌ور می‌پرن. نگران اونا نباش.
‫اون آروم نمی‌شینه.
‫-اینا پسر کوچیکشو کشتن، ‫-داداش...
‫و اون زنه پسر بزرگشو از پا درآورد.
‫شنیدیش؟
‫این‌جوری نیست، آقای شاجهان.
‫اگه بخوای راستشو بگی، خود اون کله‌پوک سرنوشت خودشو رقم زد.
‫ایتی، حتی اگه تو هم کشته بودیش، مگه چی می‌شد؟
‫وقتی یکی بیاد تو خونه‌مون و تفنگ بذاره رو سرت، دیگه چیکار می‌شه کرد؟
‫-آره. ‫-دقیقاً!
‫پدر جوشی، لطفاً بیا جلو و گناه اونا رو ببخش.
‫اگرچه تو کتاب‌های مقدس آیات زیادی در حمایت از خشونت هست،
‫این چند تا آیه به خصوص تو این موقعیت به ذهنم می‌رسه.
‫به خاطر گرسنگی یا دفاع از خود،
‫گرفتن جان کسی گناه نیست.
‫می‌تونی بکشی.
‫-دیگه چی می‌خوای؟ ‫-دقیقاً.
‫پس تموم شد و رفت!
‫تو لعنتی...
‫برو دهنتو با پوتو کادالا پر کن.
‫همه رو با خودت ببر.
‫من می‌رم تو.
‫تو همیشه همین کارو می‌کنی.
‫هیچ‌وقت به حرف من گوش نمی‌دی.
‫تو اونا رو ندیدی.
‫وقتی رفتم باشگاه، خیلی ریلکس داشتن ورق بازی می‌کردن.
‫با این حال، همه‌مونو به گلوله بستن.
‫تصور کن اگه آماده باشن چقدر وحشی می‌شن.
‫الان فقط 45 تا گلوله برامون مونده.
‫بگو چطوری با اینا دفاع کنم.
‫گلوله‌ها رو بیخیال.
‫فقط باید هوای همو داشته باشیم.
‫وقتی یه سگ داره بهت حمله می‌کنه، چطوری می‌شه سگو نادیده گرفت؟
‫فقط به حرف من گوش کن!
‫فقط بلدی حرف بزنی!
‫آواران...
‫اونا 13 نفرن.
‫سه تا گلوله برای هر کدوم.
‫اگه تیرانداز حرفه‌ای باشیم، باید شش تا گلوله برامون بمونه.
‫حتی اگه زمین بلرزه،
‫دستت نباید بلرزه.
‫داداش،
‫اونا هیچ گلوله‌ای رو هدر نمی‌دن.
‫ما هم نباید بدیم.
‫ببخشید.
‫ای پدرِ هرج و مرج
‫اونایی که نظممونو تهدید می‌کنن رو له کن
‫مثل مهره‌ها به نخ بکش ما رو
‫یه حلقه بی‌نقص توی زنجیره بقا
‫کاری کن مغزمون از گلوله هم تندتر کار کنه
‫چشمامون از تفنگ هم متمرکزتر باشه
‫ای دریای وحشی
‫یه قلمروِ کشتار
‫جنگل تاریک و عمیق
‫جایی که چشما کور میشن
‫آتش وحشی رو به بدن عطا کن ‫که توی آغوش تو آروم گرفته
‫- توی این جزایر قیرگون ‫- داداش، حواست به جاده باشه.
‫ما رو به راه راست هدایت کن
‫رنج عرق ریختنمو به ثمر برسون ‫تشنگیِ اسلحه‌مو
‫بذار نسیم نوازش‌بخش تو ‫زخمای دردناکم رو آروم کنه
‫تو پناهگاه منی
‫ذاتِ منی
‫تو تولدی
‫تو مرگی
‫من دارم عقب می‌کشم.
‫بزنیدشون!
‫کی زدش؟
‫جوکوتانِ خودمونه.
‫ای دریای وحشی
‫- یه قلمروِ کشتار ‫- باجناق...
‫جنگل تاریک و عمیق
‫ای دریای وحشی
‫یه قلمروِ کشتار
‫- برو! ‫- جنگل تاریک و عمیق
‫جلوی چشمت، یه مار هست ‫یه کرم خاکی و یه هیولا
‫همه برابرن
‫با یه سرنوشت مشترک
‫یه قانون، یه عدالت
‫داداش، گرفتیش؟
‫داداش؟
‫یکی خورد به دستم! چیزیم نیست.
‫داداش،
‫گلوله خورد به پات.
‫مگه اون پایی نیست که ‫یه گراز گازش گرفته بود، پونوس؟
‫اون احمق یه گلوله رو هدر داد!
‫لعنتی!
‫شامون،
‫لعنت به این دعواها و گلوله‌ها.
‫ما فقط عشق و عاشقیمونو می‌خوایم.
‫بیاید بیخیالِ وتامرگام بشیم.
‫فیلم وتامرگامِ راپادی فیلمز ‫باید واسه جشنواره اونامِ سال بعد باشه.
‫طراحی صحنه‌های اکشن از تیاگاراجان.
‫سالن‌های سینما رو رزرو کنید.
‫برو!
‫"همه می‌خوان بخورن،
‫ولی کم‌تر کسی حاضره شکار کنه."
‫اون حرومزاده همونجا شاشید.
‫اینجا کی رئیسه؟
‫کی مسئول اینجاست؟
‫منشی آواران صحبت می‌کنه.
‫منشی آواران،
‫هندی بلدی؟
‫تا حالا ببر دیدی؟
‫حتماً دیدی!
‫من یه ببرم با یه یوزی.
‫هی!
‫ما ببر زیاد دیدیم.
‫قدیما،
‫یه ببر هر روز صبح روزنامه مانوراما رو ‫می‌نداخت دم در خونمون.
‫اسمشم مانجو بود.
‫اوه، یوزی تو چی؟
‫ما یه ضرب‌المثل بین خودمون داریم.
‫اونایی که از سایز چیزایی که دارن ‫لاف می‌زنن
‫معمولاً نمی‌تونن آتیششو تحمل کنن.
‫- درسته، پرومبالی؟ ‫- دقیقاً.
‫- دو پهلو بود! ‫- باحال بود.
‫منشی آواران...
‫بچه داری؟
‫چرا زبونت بند اومده؟
‫دارم خشاب عوض می‌کنم!
‫تبریک میگم!
‫دایاناند...
‫این آخرین فرصتته
‫اگه میخوای فرار کنی، الان وقتشه.
‫بعد از این دیگه ‫از طرف ما انتظار هیچ رحم و مروتی رو نداشته باش.
‫به هندی بگو.
‫بال بال بزن، پرنده کوچولو…
‫بال بال بزن…
‫بال بال بزن، پرنده کوچولو!
‫پوف!
‫هی، اعضای باشگاه،
‫خودتونو آماده کنید. ‫"راوانِ" من داره میاد سراغتون!
‫تک تکتونو پیدا می کنه ‫و کار همه‌تونو تموم می کنه.
‫مثل حیوونا، چپوندتون می کنه تو پنبه ارزون قیمت ‫و می برتتون،
‫همون کاری که با حیوونا می کنین، ‫ای حرومزاده های تفنگ بادی به دست!
‫هی!
‫- چی میگه؟ ‫- داره فحش میده.
‫شاید تو بدترین ‫زن دنیا باشی،
‫ولی بهترین تیرانداز این باشگاهی!
‫ایتییانام، سیب گلوشو بپرون!
‫عالیه خانم! ادامه بده!
‫ادامه بده!
‫راستشو بگو برادر.
‫همیشه آرزوی ‫یه همچین روزی رو نداشتی؟
‫شلیک ریگوشه.
‫یه فیزیک ساده‌ست.
‫چه شلیک سکسی ای!
‫گلوله من بود.
‫مزخرف نگو! مال من بود. ‫اون یکی رو بزن!
‫منم همینو میگم!
‫کونجومول، مگه هووها اینجوری ‫با هم دعوا می کنن؟
‫منشی آواران!
‫چیه، عوضی؟
‫تا حالا فیلم های وسترن دیدی؟
‫آره.
‫خیلی خوبه.
‫با اصطلاح ‫"بن بست مکزیکی" آشنایی؟
‫تک به تک…
‫رو در رو…
‫اسلحه انتخابی، هفت تیر.
‫یه پلک بزنی، شلیک میشه.
‫درسته؟
‫خیلی خوبه.
‫بیا یه بن بست مکزیکی راه بندازیم.
‫لطفاً پا رو برادرم نذارید.
‫منشی آواران؟
‫حاضرم قربان.
‫بالاخره…
‫از دیدنتون خوشبختم قربان.
‫چیه آواران؟ ‫تو گفتی به روش وسترن وحشی میریم جلو!
‫چی؟
‫اینجا وسترن وحشی تو نیست، عوضی!
‫اینجا گات غربی‌ه.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫ای پدر آشوب
‫درهم بکوب کسانی را که نظم ما را تهدید می کنند
‫ما را مانند مهره به نخ بکش
‫حلقه ای پیوسته در زنجیره بقا
‫بقیه گلوله ها رو بذار روی میز.
‫باید یه دونه دیگه هم باشه.
‫راه باز کنید، لطفا.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.