..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بو کوچولو!
‫مامان بزرگ کجاست؟
‫اینجا رو ببین! بخند!
‫بو کوچولو!
‫کجا رو نگاه می‌کنی؟
‫مامان، اگه انقدر سرت خلوته ‫چرا نمی‌ری دوست‌هات رو پیدا کنی؟
‫بو کوچولو که مهم‌تره.
‫تازه داره حرف زدن یاد می‌گیره.
‫می‌خوام خودم اولین بار ‫که می‌گه «مامان بزرگ» رو بشنوم.
‫اصلا شاید بگه ‫«می‌خوام عین مامان بزرگ خوشگل بشم!»
‫ای وای! داره گریه می‌کنه!
‫چون مامان بزرگ شیطنت کرد گریه‌ات گرفت؟
‫انگورهای خوشگل رو ببین. ‫نگاه کن چقدر بنفشه.
‫مال خودت.
‫نمی‌خوری؟
‫می‌خوای به بابا بدیش؟
‫یا می‌خوای به مامان بزرگ بدیش؟
‫بلندش کن بچرخونش! ‫عین مامان بزرگش دوست داره برقصه.
‫به مامان بزرگ می‌دیش؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫مگه سرکار ژنگ نگفت بریم ‫فیلم‌های قدیمی رو مرور کنیم...
‫تا ببینیم چیز مشکوکی ‫داخلشون دیده می‌شه یا نه؟
‫می‌دونم.
‫ولی مگه این فیلم مال پارسال نیست؟
‫فقط می‌خوام هیچ فیلمی از قلم نیفته.
‫مامان بزرگ کل ویدیوهات رو ‫توی اینترنت پست می‌کنه.
‫می‌ذارم خود بو کوچولو تصمیم بگیره...
‫که وقتی بزرگ شد دوست داره ‫ویدیوهاش عمومی بشن یا نشن.
‫شنیدی چی گفتم؟
‫از کی انقدر نق‌نقو شدی؟
‫مگه سه روز پیش همین ‫ویدیو رو نگاه نکرده بودی؟
‫فکر کردم خواب بودی.
‫مگه خواب به چشمم می‌اومد؟
‫برات صبحونه درست کردم.
‫کجا می‌ری؟
‫مامان هنوز توی پارکه.
‫می‌شه یه سر تا کلانتری هم بری...
‫ببینی چیز جدیدی دستگیرشون شده یا نه؟
‫مگه خود سرکار ژنگ نگفت...
‫اگه تغییری توی پرونده ‫ایجاد بشه خودشون تماس می‌گیرن؟
‫حداقل همیشه که حرفش اینه.
‫«چشم‌های غریبه»
‫حدودا سه ماه پیش.
‫- سه ماه پیش؟ ‫- تو همین منطقه گم شد.
‫- حتما حواسمون هست. ‫- شماره ما اینجا نوشته شده.
‫اگه متوجه چیزی شدین ‫که فکر کردین ممکنه مفید باشه،
‫حتما باهامون تماس بگیرین.
‫چشم، حتما.
‫ممنون، باز هم بابت مزاحمت شرمنده.
‫این اطراف همه باید حواسشون جمع باشه...
‫- اینجا گم شده؟ ‫- بله.
‫- دستتون درد نکنه. ‫- حواسمون هست.
‫پسرم...
‫به نظرت مژدگانی بذاریم؟
‫اون اوایل مردم خیلی همکاری می‌کردن،
‫ولی انگار دیگه انگیزه‌ای ندارن.
‫پس واسه همینه می‌گن...
‫حتی محبت آدم‌ها تاریخ انقضا داره.
‫الان با یه آقای محترم آشنا شدم.
‫گفت اون روز همین حوالی بوده.
‫داشته از پارک فیلم می‌گرفته.
‫گفت برمی‌گرده فیلم‌ها رو ببینه،
‫اگه چیزی به چشمش خورد، ‫بهمون خبر می‌ده.
‫این چند ماه اخیر...
‫به اندازه کافی «آقای محترم» ندیدیم؟
‫بهش گفتم بو کوچولو ‫کنار سرسره‌ها گم شد،
‫ولی تو گفتی ندیدی چی شد.
‫واسه همین من هم مطمئن نبودم ‫چی باید بهش بگم.
‫دقیقا جای تو نشسته بودم.
‫بعد گوشیم زنگ خورد.
‫تو بهم زنگ زده بودی.
‫بلند شدم گوشیم رو جواب دادم.
‫فکر کنم حدود...
‫دو دقیقه صحبت کردیم.
‫یا حداکثر پنج دقیقه بود.
‫کنار سرسره بود.
‫مثل همیشه...
‫با بچه‌های دیگه بازی نمی‌کرد.
‫بعدش...
‫یهو دیدم نیست.
‫کل پارک رو دنبالش گشتم.
‫از بقیه مامان و باباها پرسیدم.
‫ولی هیچ‌کس چیزی ندید.
‫طبیعیه.
‫مامان و باباهای دیگه فقط ‫حواسشون به بچه خودشونه.
‫داشتیم چی می‌گفتیم؟
‫داشتی توضیح می‌دادی ‫چی شد که دخترت رو گم کردی.
‫نه، منظورم این بود ‫اون روز که بو کوچولو گم شد،
‫پای تلفن داشتیم در مورد چی حرف می‌زدیم؟
‫مگه این چیزها یاد آدم می‌مونه؟
‫تو یادت نیست؟
‫- این دختر کوچولو گم شده. ‫- ببخشید، نمی‌تونم.
‫کمکمون کنین پیداش کنیم.
‫- زیرش شماره‌ام رو نوشته... ‫- نه، راحتم.
‫درکتون می‌کنم. واقعا می‌گم.
‫من خودم مادرم.
‫ولی شما این اطراف رو نگاه کنین...
‫دیگه هیچ‌کس نیست.
‫مردم قبلا فکر می‌کردن ‫این جا محل خانوادگیه،
‫ولی حالا همه فکر می‌کنن ‫یه بچه‌دزد منحرف این اطراف می‌چرخه.
‫دیگه کسی جرئت نمی‌کنه اینجا بیاد.
‫ایشون دختر شماست؟ ‫شبیه بو کوچولوی ماست.
‫معذرت می‌خوام.
‫مواظب باشین...
‫خداحافظ!
‫بعضی آدم‌ها لیاقت بچه داشتن ندارن.
‫آریل...
‫این اسباب‌بازی رو دوست داری؟
‫این رو چطور؟
‫کتاب می‌خوای؟
‫این؟ خب، دیگه چی؟
‫دیگه چی می‌خوای؟
‫ببخشید، معذرت می‌خوام.
‫اینجا رو دوست داری؟
‫نه؟ خیلی‌خب.
‫سلام، چیزی شد؟
‫کمک می‌خواین؟
‫نمی‌دونم چی شد...
‫- مدام داره گریه می‌کنه. ‫- سلام! اسم شما چیه؟
‫معمولا این‌طوری نمی‌کنه.
‫آروم عزیزم.
‫خوبی؟ گرسنه‌ای؟
‫آخه همین الان هم بهش غذا دادم.
‫نمی‌دونم چرا انقدر گریه می‌کنه.
‫فکر کنم باید حواسش رو پرت کنین.
‫سلام! شما چه بامزه‌ای!
‫سلام! من رو می‌بینی؟
‫میای با ما بازی کنی؟
‫گرسنه‌ای؟
‫ساندویچ گرفتم.
‫تونستی به تلویزیون وصلش کنی؟
‫بهتر شد.
‫حالا می‌تونی دقیق‌تر ببینی.
‫داشتی از چی فیلم می‌گرفتی؟
‫من این رو نگرفتم.
‫یکی این فیلم رو آورد.
‫کی؟
‫نمی‌دونم.
‫کی آورد؟
‫حدودا یه ساعت پیش.
‫فیلمش رو زیر در پیدا کردم.
‫حتی پخش‌کننده دی‌وی‌دی هم آورد؟
‫این مال مامانته.
‫با فیلم‌های قدیمی رقصش پیدا کردم.
‫چند بار این فیلم رو دیدی؟
‫این فیلم که حدودا بیست دقیقه است.
‫از همون موقع دارم می‌بینمش.
‫توش چی دیدی؟
‫داری خرید می‌کنی...
‫پرداخت می‌کنی...
‫بعد می‌ری.
‫این فیلم مال اخیر نیست.
‫بو کوچولو رو ببین.
‫هنوز خیلی کوچولوئه.
‫بعدش چی می‌شه؟
‫بعدش می‌ری حساب کنی،
‫با صندوقدار لاس می‌زنی.
‫همین.
‫گفتی ساندویچ خریدی؟
‫امروزه کی دیگه دی‌وی‌دی استفاده می‌کنه؟
‫ترفند تبلیغاتیه؟
‫آدم نباید تو دام این‌ها بیفته.
‫چی شده؟
‫نبودی ما یکیش رو دیدیم.
‫این همون خانمه نیست ‫که امروز تو پارک دیدیم؟
‫واسه چی داری تعقیبش می‌کنی؟
‫واقعا خودشه؟
‫این دیگه چی بود؟
‫تموم شد؟
‫بذار به پلیس زنگ بزنم.
‫الو؟
‫چن پیینگ هستم.
‫سرکار ژنگ تشریف دارن؟
‫چراغ‌ها رو خاموش کن.
‫رسانه‌های قدیمی هنوز هم رودست ندارن.
‫هیچ ردی به جا نمی‌ذارن.
‫حتی اثر انگشت نمی‌مونه.
‫چون همه بلدن که باید ‫انگشت‌هاشون دور حلقه باشه.
‫ببینید،
‫می‌تونیم بیرون منزلتون ‫دوربین نظارتی نصب کنیم.
‫گفتین طرف دو بار تا منزلتون اومده؟
‫- شاید بار سوم هم بیاد. ‫- این‌طوری خودمون تحت نظر قرار نمی‌گیریم؟
‫خاله جان...
‫واسه امنیت خودتون می‌گم.
‫من خاله شما نیستم.
‫اگه این‌طوری می‌شه ‫بو کوچولو رو پیدا کرد، قبوله.
‫قربان، کپی انجام شد.
‫ازش کپی گرفتین؟
‫معلومه.
‫این رسانه‌های قدیمی...
‫قابل اعتماد نیستن.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫تشریف می‌برین منزل ‫و منتظر تماس من می‌مونین.
‫صبح یکی رو می‌فرستم ‫بیاد دوربین رو نصب کنه.
‫بعدش صحبت می‌کنیم.
‫خوبه؟
‫اینجا رو امضا کنین.
‫این چیه؟
‫نگران نباشین. رضایت‌نامه است.
‫ببخشید آقا.
‫دنبال چیزی می‌گردین؟
‫دیروز تو فروشگاه شما بودم. ‫اتفاقی گوشیم رو گم کردم.
‫که این‌طور.
‫ولی ما امروز گوشی گم‌شده پیدا نکردیم.
‫اتفاقا دیروز هم ندیدم.
‫مدل و رنگش رو می‌گین؟
‫آخه می‌خواستم...
‫اگه می‌شه فیلم دوربین‌هاتون رو ببینم.
‫شاید از جیبم افتاده و یکی برداشته.
‫متاسفانه قوانین فروشگاه اجازه نمی‌ده ‫فیلم دوربین‌ها رو به ارباب رجوع نشون بدیم.
‫ولی اگه به نگهبان پاساژ اطلاع بدین،
‫می‌تونم فیلم رو در اختیار ایشون بذارم.
‫مهم نیست. ‫یه جای دیگه رو می‌گردم.
‫آهای، دوربینم رو دزدید!
‫وایستا!
‫برگرد! پسش بده!
‫جلوش رو بگیرین!
‫تکون نخور!
‫ولم کن!
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- تکون نخور!
‫می‌گم تکون نخور!
‫کجاست؟
‫جواب بده!
‫همین رو می‌گم! ‫برام مهم نیست چه فکری می‌کنن!
‫چی؟
‫باله است دیگه! ‫خیال کردن تو باله سلطنتی‌ان!
‫خانم.
‫همه‌شون لوسن.
‫واسه چی باید مبلغ رو پس بدم؟
‫الان وقت این بحث‌ها رو ندارم.
‫من رو ببینید.
‫یادتونه چی گفتم؟
‫گفتم برید خونه منتظر تماسم بمونین، درسته؟
‫واسه چی رفتین قهرمان‌بازی ‫در بیارین و دوربین یکی رو دزدیدین؟
‫مگه دوربین داشتن باعث می‌شه ‫کسی مظنون پرونده بشه؟
‫سرکار، پسرم که گفت ‫داشت ازش فیلم می‌گرفت.
‫طرف رو گرفتین؟
‫بله که گرفتیم.
‫ایشون بریتانیاییه.
‫استاد دانشگاه آکسفورده.
‫محتویات دوربینش رو دیدین؟
‫معلومه که تصویر شما توش بود.
‫ولی که چی؟
‫اون موقع که شما ‫مشغول قهرمان‌بازی بودین،
‫می‌دونین دوربین منزلتون ‫تصویر کی رو ضبط کرد؟
‫حدس بزنین.
‫ایشون رو می‌شناسین؟
‫عموی کسیه؟
‫معلمه؟
‫معشوقه است؟
‫همسر سابقه؟
‫شاید صرفا مسئول تحویل باشه.
‫گمونم می‌خواین ببینین...
‫که چی ضبط کرده.
‫شما راحت باشین.
‫قهوه‌سازمون قهوه‌های خوبی درست می‌کنه.
‫اگه کسی میل داشت من همین بیرونم.
‫این اتاق بچه‌مون نیست؟
‫از اون‌طرف خیابون فیلم گرفته؟
‫من می‌رم قهوه بخورم.
‫خودتون تا حالا منزلتون رو ‫از بیرون دیده بودین؟
‫یه نگاه بندازین.
‫تازه بازسازی شده؟
‫وقتی بو کوچولو به دنیا اومد ‫خودمون یه مقدار روش کار کردیم.
‫عجب خونه پرخاطره‌ایه ‫که سه نسل زیر سقفش زندگی کردن.
‫سلام.
‫پلیس.
‫چشم‌هام ضعیفه، درست نمی‌بینم. ‫شما پلیس هستی؟
‫بله خاله. پلیسه.
‫برگشتن.
‫آره.
‫چشم‌هاتون ضعیفه باید حواستون باشه.
‫نه، اشکال نداره.
‫پسرم برمی‌گرده پیشم می‌مونه.
‫باشه خاله جان. ‫بی‌زحمت وقتی پسرتون برگشتن،
‫بهش بگین اگه دیدن کسی ‫این اطراف قدم یا پرسه می‌زنه،
‫زنگ بزنه پلیس. بهمون بگه.
‫بهش می‌گین خاله جان؟
‫باشه. پسرم که برگرده بهش می‌گم.
‫- ممنون خاله جان. ‫- قربانت.
‫یه دی‌وی‌دی دیگه!
‫اینجا بود!
‫لابد همین نزدیکیه.
‫اونجا رو ببینید!
‫- نذارین فرار کنه. ‫- باشه!
‫همین‌طوری تحت نظر بگیریدش.
‫بیا!
‫جینگ!
‫بیا اینجا.
‫ببین، این داره خراب می‌شه.
‫نذار جلو دست مشتری باشه.
‫چشم.
‫این هم همین‌طور.
‫عضویت داری؟
‫نچ، باید بگیرم؟
‫فقط به شرطی که وقتی ‫زنگ می‌زنم، جواب بدی.
‫بیا، مهمون من باش.
‫اگه پرستاریت زود تموم می‌شه،
‫از شیفت من هم حدودا یک ساعت مونده.
‫خداحافظ.
‫[ورود افراد متفرقه ممنوع]
‫اگه دیر میای خونه باید قبلش بهم بگی،
‫که انقدر زود غذا درست نکنم.
‫ببین کل غذا یخ کرد.
‫آخه وقتی چشم‌هات ضعیفه ‫که نباید آشپزی کنی.
‫آدم با چشمش که آشپزی نمی‌کنه.
‫دماغم سالمه بسه!
‫باز دارن دعوا می‌کنن؟
‫دوباره سر بچه است؟
‫نمی‌دونم.
‫می‌گم...
‫واقعا بچه‌داری لیاقت می‌خواد ‫که بعضی‌ها ندارن.
‫مامان.
‫مامان، بلند شو صبحونه‌ات رو بخور.
‫لیوانم رو برام پر کن.
‫با شکم خالی که نباید مایعات بخوری.
‫دکترت گفت کمتر مایعات بخوری ‫و بیشتر ورزش کنی.
‫انقدر سرم غر نزن دیگه.
‫اصلا ببینم...
‫وقتی من دیگه نباشم...
‫دیگه کی رو داری سرش غر بزنی؟
‫بهش بگو برگرده.
‫این‌طوری یکی برات می‌مونه ‫که سرش غر بزنی.
‫منتظری من بمیرم...
‫تا ازش بخوای سر خونه و زندگیش برگرده؟
‫اتاق بغل...
‫که وسایلت رو توش نگه می‌داری...
‫می‌دونم اونجا چه خبره.
‫اینجا خونه من هم هست.
‫مواظب باش.
‫[پیینگ: باید یه چیزی بهت بگم.]
‫[پیینگ: هشت بار امروز بهت زنگ زدم.]
‫[پیینگ: عمدا جواب تلفنم رو نمی‌دی؟]
‫[پیینگ: آخه این چه رفتاریه؟]
‫[پیینگ: اصلا به جهنم!]
‫[پیینگ: ازت بدم میاد...]
‫سلام، تموم شد؟
‫داری می‌ری خونه؟ ‫یا یه خرده وقت داری؟
‫فکر کنم خودمون دو نفریم.
‫دوست‌پسرت کجاست؟
‫کی برگشتی؟
‫اینجا درست نوشته که سه ساله شاغل نبودین؟
‫قبلا مسئول فروش بودین؟
‫بله.
‫خانمم بعد از زایمان سر کارش برگشت،
‫من موندم خونه که مراقب بچه باشم.
‫بعدش چی شد؟
‫یعنی...
‫مواظبت از بچه چطور بود؟
‫بد نبود...
‫[پیینگ: مزاحم عزیز، یه عکس واضح‌تر ‫برام بفرست. عکس پروفایلت خیلی زشته.]
‫راستش اولین بچه‌مونه. ‫واسه همین مونده تا راه بیفتیم.
‫[وو: ترجیح می‌دم...]
‫[پیینگ: تو قیافه من رو دیدی. ‫ولی من تو رو ندیدم. انصاف نیست.]
‫جدا مسئولیت سنگینیه.
‫آره واقعا!
‫[پیینگ: اصلا ولش کن. ‫نمی‌خوام تصوراتم خراب بشه.]
‫من آدم اهل تحقیقی‌ام. ‫واسه همین کلی تو اینترنت گشتم.
‫ولی آدم از دور که نمی‌تونه ‫خودش رو واسه این شغل آماده کنه.
‫[وو: از بچه خودت خجالت می‌کشی؟]
‫[پیینگ: تو دیوانه‌ای؟ ‫دختر من حرف نداره!]
‫- تو مدرسه هم که به آدم یاد نمی‌دن. ‫- گل گفتین!
‫[وو: پس چرا هیچ‌چیزی ‫در موردش پست نمی‌کنی؟]
‫آخه خانواده چیزیه که پایه و اساس ‫تمدن جامعه ما بهش تکیه کرده!
‫آدم‌ها امروزه تو همه‌چی پیشرفت کردن.
‫مثلا الان...
‫اینترنت داریم، فضانورد داریم، ‫هوش‌مصنوعی و کلی چیز دیگه داریم.
‫ولی هنوز موندیم بچه‌هامون رو ‫چطوری بزرگ کنیم.
‫خیلی مسخره است، نه؟
‫آی گفتی.
‫به نظرت توی بچه‌داری موفق بودی؟
‫خب...
‫حداقل بچه‌ام سالم و سلامته.
‫این چقدر می‌شه؟
‫پول نمی‌خواد. واسه تو رایگانه.
‫خداحافظ.
‫مواظب باش!
‫می‌خوای بری بازی کنی؟
‫خیلی‌خب. برو.
‫مواظب باش.
‫♪ دست‌هامون رو بگیر و راه برو... ♪
‫امشب تا دیروقت سر کارم.
‫پس نمی‌بینمت؟
‫نمی‌دونم تا کی کارم طول می‌کشه.
‫خلاصه منتظرم نمون.
‫بو کوچولو، بابایی داره می‌ره سر کار.
‫جونیانگ...
‫خداحافظ.
‫از بابایی خداحافظی کن.
‫امتحان کن.
‫اینجا چیکار می‌کنین؟
‫شما که اینجا کار نمی‌کنین.
‫[پیینگ: تو هم داری می‌بینی؟]
‫[وو: زیاد خودت رو درگیرش نکن.]
‫[پیینگ: پس شاید بهتر باشه ‫تو لایو از این کارها نکنه.]
‫[پیینگ: فکر کرده من تو هوام و وجود ندارم؟]
‫[وو: هوا که چیز مهمیه.]
‫[پیینگ: اگه من تو هوا بودم، ‫همچنان به چشمت می‌اومدم؟]
‫[وو: معلومه.]
‫[پیینگ: فقط می‌خوام دیده شم.]
‫♪ فراموش نشدنی، ♪ ‫♪ فراموش نشدنی... ♪
‫♪ نمی‌تونم اشتباهات ♪ ‫♪ و کارهای درستی که کردی رو... ♪
‫♪ از ذهنم فراموش کنم... ♪
‫♪ نمی‌تونم پیاده‌روی‌هامون بارون و... ♪
‫♪ و بغل کردن همدیگه رو ♪ ‫♪ تو هوای طوفانی فراموش کنم. ♪
‫♪ فراموش نشدنی، ♪ ‫♪ فراموش نشدنی... ♪
‫♪ نمی‌تونم اشک‌ها یا خنده‌هات رو... ♪
‫♪ از ذهنم فراموش کنم. ♪
‫♪ نمی‌تونم غم افتادن برگ‌ها... ♪
‫♪ یا درد شکفتن گل‌ها رو فراموش کنم. ♪
‫♪ کوچه‌ی بلند و تنها... ♪
‫♪ هلال ماه کج توی آسمون... ♪
‫♪ تاب متروکه‌ی پارک بازی... ♪
‫♪ که آروم با نسیم باد تاب می‌خوره. ♪
‫♪ همه‌شون حرف‌های تو رو... ♪
‫♪ چندین و چند بار توی گوشم تکرار می‌کنن. ♪
‫♪ فراموشش کن، ♪ ‫♪ فراموشش کنن... ♪
‫♪ ترانه‌ای رو چندین و چند بار... ♪
‫♪ توی دلم زمزمه می‌کنه. ♪
‫♪ فراموشی سخته، ♪ ‫♪ فراموشی سخته... ♪
‫♪ فراموش نشدنی، ♪ ‫♪ فراموش نشدنی... ♪
‫♪ نمی‌تونم فراموش کنم که بهار گذشته... ♪
‫♪ یا گل‌ها قراره پژمرده بشن. ♪
‫♪ نمی‌تونم احساس لحظه‌ی جدایی... ♪
‫♪ یا دردی که عشق ♪ ‫♪ در سینه می‌ذاره رو فراموش کنم. ♪
‫خونه طرفدار پروپاقرص شما و...
‫خونه چند دوستی که داشت رو گشتیم.
‫چیزی دستگیرمون نشد.
‫سوپرمارکت چی؟
‫کلید سوپرمارکت رو داره.
‫اونجا هم گشتیم.
‫ولی چیزی نبود.
‫رئیسش از ما شنید که...
‫بعد از ساعت کاری شما رو اونجا برده بود.
‫واسه همین اخراجش کردن.
‫شما که نمی‌ذارین ‫انقدر راحت قسر در بره؟
‫بچه جان...
‫روی چه حساب باید بازداشت نگهش داریم؟
‫چیزی علیهش پیدا نکردیم.
‫تنها چیزی که می‌شه ثابت کرد...
‫اینه که علاقه بیمارگونه‌ای ‫به تماشای شما داره.
‫گوش کنین.
‫می‌تونین ازش به جرم ‫اطفاء شهوت با نگاه...
‫و مزاحمت شکایت کنید.
‫این‌طوری ممکنه حبس بخوره.
‫حدودا دو سه ماه.
‫راضی می‌شین؟
‫اگه بخواین...
‫قهوه رو که خوردم ‫می‌تونم برم بازداشتش کنم.
‫معلومه که می‌خوایم! ‫واسه چی باید فکر کنیم؟
‫خاله جان...
‫ببخشین‌ها.
‫ولی این تصمیم شخصی خودشونه.
‫مگه قانونا بالغ نیستین؟
‫پس خودتون باید تصمیم بگیرین.
‫حالا نظرتون چیه؟
‫من فقط می‌خوام بو کوچولو برگرده.
‫پیینگ!
‫- چی شده؟ ‫- آروم باش!
‫جونیانگ!
‫- دروغ می‌گم؟! ‫- واسه چی می‌زنی؟
‫ولم کن!
‫آروم باش!
‫ولم کن...
‫دیگه عقلم سر جاش نیست...
‫ولم کن.
‫دیگه حتی نمی‌دونم...
‫از اول دلم بود بچه‌دار بشیم یا نه.
‫یادته وقت گرفته بودیم بچه رو سقط کنیم؟
‫آخرش بچه‌مون رو ازمون گرفتن...
‫چون به اندازه کافی دوستش نداشتیم.
‫کم نیار.
‫بو کوچولو بهمون نیاز داره...
‫به تو هم نیاز دارم.
‫تنهایی از پسش بر نمیام.
‫چه شکلی بود؟
‫توصیفش سخته،
‫ولی اگه ببینمش تشخیص می‌دم.
‫ولی گمونم واقعا ازش خوشم می‌اومد.
‫از چیش خوشت می‌اومد؟
‫از جوری که نگاهم می‌کرد.
‫حس می‌کردم به چشمش میام.
‫یکی بود که حاضر بود ‫توجه بی‌قید و شرط بهم بده.
‫واقعا من رو می‌دید...
‫نه مثل عکس‌هایی که طرفدارهام ‫توی اینترنت ازم می‌دیدن.
‫به چشم یه مادر هم ‫من رو نمی‌دید.
‫من رو همون‌طوری که...
‫واقعا هستم، می‌دید.
‫واسه همین نخواستی شکایت کنیم؟
‫نه.
‫آخه گفتم...
‫اگه کاری کنیم زندان بیفته...
‫شاید دیگه نتونیم بو کوچولو رو پیدا کنیم.
‫واقعا به نظرت خودش ‫بو کوچولو رو برده؟
‫حتما کار خودش بوده.
‫آقا،
‫می‌گین کجا تشریف می‌برین؟
‫فقط دنبال اتوبوس برو.
‫خیلی وقته داریم دنبالش می‌ریم.
‫چرا سوار همون اتوبوس نمی‌شین؟
‫تصوراتت خراب شد؟
‫نه.
‫نه!
‫تو چطور؟
‫ازم خوشت اومد؟
‫باهات میام.
‫هر جا بگی میام.
‫تو فقط بگو...
‫دخترم کجاست.
‫قول می‌دم بیام.
‫واقعا نمی‌دونم کجاست.
‫مگه می‌شه ندونی؟
‫مگه همه‌چی رو نمی‌بینی؟
‫مگه کل زندگیمون رو نمی‌بینی؟!
‫کجاست؟
‫پسش بده.
‫دخترم کجاست؟
‫واقعا نمی‌دونم.
‫بدون دخترم می‌میرم.
‫دخترم کجاست؟
‫چرا ندیدیش؟
‫ندیدمش.
‫ندیدم...
‫چی تو تاریکی نگاه می‌کنی؟
‫چشم‌هات خراب می‌شه‌ها!
‫یادش به خیر بچه بودی...
‫انقدر مودب و حرف‌گوش‌کن بودی.
‫نمی‌دونم چی شد این‌طوری بار اومدی.
‫چه‌ات شده؟
‫صحبت کن.
‫چرا این‌طوری شدی؟
‫کجا پیداش کردن؟
‫سرکار ژنگ گفت یه خانمی ‫که بچه‌اش تو تصادف فوت شده بود،
‫بو کوچولو رو برداشت،
‫تا جای بچه خودش بزرگ کنه.
‫تازه بدون فکر این انتخاب رو نکرده بود.
‫اگه عکس دختر مرحومش رو ببینید،
‫متوجه می‌شین دقیقا شبیه ‫همین بو کوچولوی شماست.
‫تموم شد. دیگه دخترمون برگشت.
‫آوردنش.
‫قربونت برم!
‫چیزی نیست. نترس عزیزم.
‫هیس، هیس...
.جات امنه
‫تموم شد قربونت برم.
‫♪ بو کوچولو برگشت... ♪
‫♪ بو کوچولو برگشت بغلتون... ♪
‫چطوری پیداش کردین؟
‫با صبوری.
‫اونجا رو ببین.
‫اونجا.
‫اونجا رو هم ببین.
‫همیشه که ما پلیس‌ها ‫عین توی فیلم‌ها...
‫مشغول قایم‌موشک و جاسوس‌بازی نیستیم.
‫فقط کافیه صبور باشیم و...
‫اطرافمون رو مشاهده کنیم.
‫طی این‌همه سال تجربه فهمیدم...
‫آدم هر چقدر هم حواس‌جمع باشه...
‫بالاخره یه جا پاش می‌لغزه.
‫حالا به نظرت گرفتن مجرم کار سختیه؟
‫فقط کافیه یکی رو تحت نظر بگیری...
‫و نذاری از جلوی چشمت فرار کنه.
‫دیر یا زود...
‫چه مجرم باشه، چه نباشه...
‫دست از پا خطا می‌کنه.
‫شما دو تا چتونه؟
‫تازه بو کوچولو برگشته، ‫بعد می‌خواد بذاره بره؟
‫برام مهم نیست چیکار کردی،
‫برو ازش معذرت‌خواهی کن.
‫منصرفش کن.
‫به خاطر بو کوچولو هم که شده ‫باید این مسائل رو حل کنین.
‫مامان، بس کن.
‫آقا،
‫کمکتون کنم؟
‫نه، مرسی.
‫منتظر کسی‌ام.
‫آخه اولین بار نیست ‫که تنها میاین اینجا.
‫دقیقا دیروز و پریروز هم...
‫تنها اومده بودین.
‫سرما رو دوست دارم، مگه مشکلیه؟
‫قانون مجموعه حکم می‌کنه...
‫افراد مشخصات خودشون رو ‫به دفتر ثبت بدن.
‫که چی بشه؟
‫واسه امنیت کودکانه. ‫بی‌زحمت دنبالم بیاین.
‫فکر کردین من منحرفم؟
‫اون‌ها چی؟
‫اون‌ها یعنی کی؟
‫منظورتون والدینیه ‫که با بچه‌هاشون بازی می‌کنن؟
‫یا زوج‌هایی که اینجا قرار گذاشتن؟
‫من هم دوست دارم تنها ‫از زمستون لذت ببرم.
‫حق ندارم؟
‫باشه پس.
‫ثابت کن.
‫پس امشب واسه شام باهامون نمیای؟
‫چطور؟
‫انگار واقعا منتظر کسی هستی.
‫خودش هم اومد.
‫خیلی‌خب.
‫کجا بریم؟
‫پس می‌خوای تو سکوت بهم زل بزنی؟
‫از غذام بهت نمی‌دم‌ها.
‫چند روزه میای سر کار ‫بهم زل می‌زنی.
‫فکر کردی نفهمیدم؟
‫به نظرت لازم نیست ‫این رفتارت رو توضیح بدی؟
‫هیچ حرفی نداری؟
‫هر چی به ذهنت می‌رسه بگو.
‫امتحان که نیست.
‫وقتی بهت نگاه می‌کردم...
‫تو ذهنم...
‫از خودم می‌پرسیدم ‫یعنی زندگیت چه شکلیه؟
‫تصور می‌کردم...
‫که چطوری فکر می‌کنی.
‫بعضی وقت‌ها تصور می‌کردم...
‫قبل از اینکه تماشات کنم...
‫چطوری رفتار می‌کنی.
‫یا بعد از اینکه دیگه تماشات نمی‌کنم،
‫چطوری می‌شی.
‫خب؟
‫بعد از اینکه این همه ‫زاغ سیاهم رو چوب زدی،
‫ارزیابی نهاییت چیه؟
‫فهمیدم سر کار حوصله‌ات سر می‌ره.
‫بعد از این همه زل زدن ‫تنها نتیجه‌ای که گرفتی همینه؟
‫خودت حوصله‌ات سر رفته ‫که نمی‌دونی چیکار کنی!
‫شاید...
‫بتونی زندگی دیگه‌ای داشته باشی.
‫یا شاید...
‫بتونی کسی بشی...
‫که مادرت بهت افتخار کنه.
‫در این صورت...
‫به نظر تو من باید چه آدمی بشم؟
‫باید کارت خلاقانه باشه...
‫مثلا ربطی به موسیقی...
‫یا نقاشی...
‫یا حتی رقص داشته باشه.
‫الان برام سواله وقتی می‌گی...
‫که باید کسی بشم که مامانم بهم افتخار کنه،
‫چرا به بابام اشاره‌ای نمی‌کنی؟
‫چون به نظرم داری...
‫اضطراب‌های زندگی خودت رو ‫به من نسبت می‌دی.
‫حالا هر فکری که می‌کنی، ‫فقط یه لطفی در حقم بکن.
‫صرفا چون زندگی خودت غم‌انگیزه،
‫نخواه زندگی من رو هم تلخ کنی.
‫خب؟
‫چون زندگیم خیلی هم خوبه!
‫برگشتی؟
‫کجا بودی؟
‫مامان، چی شده؟
‫مامان!
‫حالت خوبه؟
‫بذار بلندت کنم.
‫چی شده؟
‫یه خرده کنارم بشین.
‫مامان، پات خوبه؟
‫چقدر بزرگ شدی.
‫زود گذشت.
‫از این به بعد هم سریع می‌گذره.
‫مامان، چی داری می‌گی؟
‫مامان...
‫عه...
‫اخیرا...
‫می‌دونم.
‫همه‌چی رو می‌دونم.
‫من مادرتم.
‫فکر کردی پسر خودم رو نمی‌شناسم؟
‫همین روز پارسال، سال قبلش...
‫و هر سال دیگه، ‫تو دلم این سوال رو می‌پرسم.
‫می‌پرسم حالت چطوره؟
‫می‌پرسم این همه سال ‫بهت چطور گذشت؟
‫فکر می‌کردم همه‌چی رو دیدم.
‫گریه کردنت رو دیدم،
‫خندیدنت رو دیدم،
‫ولی همیشه تو همین فاصله بودم.
‫کنجکاوم...
‫خودت رو از نزدیک بشناسم.
‫شاید واقعا آدمی‌ام ‫که فقط خودش رو می‌بینه.
‫در طول این سال‌ها...
‫دیدم با عده زیادی قرار گذاشتی،
‫ولی همیشه برام سوال بود...
‫اصلا عشق واقعی رو تجربه کردی؟
‫تا حالا به حدی شاد بودی...
‫که ندونی چطور باید خودت رو کنترل کنی؟
‫یا تا حالا کارهایی از روی علاقه کردی ‫که خودت هم باورت نشده باشه؟
‫تصورش برام سخته.
‫من هم یه زمان جوان بودم.
‫همه این احساسات رو داشتم.
‫اون زمان...
‫سر از زندگی در نمی‌آوردم.
‫فقط به خودم اهمیت می‌دادم.
‫آخرش هم که تو رو اذیت کردم.
‫الان فقط می‌تونم...
‫بگم ببخشید.
‫انتظار ندارم من رو ببخشی.
‫ولی اغلب با خودم می‌گم...
‫کاش می‌شد برگردم عقب ‫و تصمیمات بهتری بگیرم.
‫حسرت می‌خورم که شهامت نداشتم...
‫حرف‌هایی که تو دلمه رو بزنم.
‫اگه یه روز...
‫جرئت روبه‌رو شدن باهات رو پیدا کردم...
‫فقط می‌خوام بهت بگم...
‫که چقدر افتخار می‌کنم این‌طوری بار اومدی.
‫ولی تا اون موقع...
‫فقط می‌تونم...
‫از همین فاصله ببینمت.
‫تولدت مبارک...
‫قند عسلم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.