..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
هرمن‌ها واقعاً بدترین بچه ها
تو طول تاریخ جهانن.
دروغ می‌گفتن.
دزدی می‌کردن.
برگرد ببینم!
سیگار می‌کشیدن.
حتی دختراشون.
بچه کوچولو ها رو میـزدند.
حتی اگه اونا ازشون بزرگ تر بودَند
هی!
بی احترامی می کردن. -اوه خدای من!
به معلما فحش میـدادن.
حتی یه انبار قدیمی
فِرد کفش ساز رو آتیش زدن.
البته، واقعا انبار زشتی بود
و به هر حال داشت نابود می شد.
بابام گفت: آتیش زدن اون انبار
تنها کار خوبی بود که هردمن ها انجام دادن
و اگه می‌دونستن کار خوبی بوده
هرگز این کارو نمیکردن.
خیلی بچه های بدی بودن که
باور نمی‌کردی واقعاً وجود دارن.
هیچکس نمی‌دونست چرا اینجوری بودن.
انگار از همون اول بدجنس به دنیا اومده بودن.
حالا که حرف از به دنیا اومدن شد،
ما بچه‌ها هیچ‌وقت والدینشون رو ندیدیم.
بعضیا فکر می‌کردن رها کردن و فرار کردن.
نظریه من اینه که اونا
اولین والدینی بودن که ربوده شدن،
دست و پاشونو بستن و بچه هاشون ازشون دزدی کردن.
رالف،
لیروی،
کلاود،
آلی،
گلادیس،
و پوست کلفت ترینشون، ایموجین.
همه شبیه هم بودن،
فقط جثه های متفاوتی داشتن
و جای کبودی‌هاشون باهم فرق داشت
جایی که همدیگه رو زده بودند.
خب، همه، برید سر جاتون.
امیدوارم برای "نمایش و تعریف" آماده باشید.
اولین کسی که نمایش و تعریف داره...
منم.
خب. اولی هردمن اول میاد.
منم... صبر کن.
این گربه‌ ی منه.
اسپایک.
متــرجم: یــاسین سـمائی
نمی‌تونم ببینم.
منم.
هی!
گفتم گه دزدی هم میکنن؟
چی می‌خوای؟
این گردنبند؟
یا گردنت؟
هوم؟
من گردنم رو انتخاب کردم.
معمولاً از دردسر دوری می‌کردم، اما ظاهراً
گردنبند محبوبم توجه ش رو جلب کرده بود.
ایموجین رهبر بی‌رقیبشون بود.
ترس مرگباری به دل هر کسی که سر راهش بود می‌انداخت،
حتی آدم بزرگ ها.
به‌خصوص از آلیس خوشش نمی‌اومد.
- هی، شپش. - آخ!
شاید چون آلیس
کاملاً برعکس ایموجین بود.
تا اونجایی که...
دستات دوباره بوی صابون می‌ده.
داری شپش هاتو قایم می‌کنی؟
شپش سر بود،
و فقط یک بار تو کمپ تابستونی بود.
ولی ایموجین هیچ وقت فراموش نمی‌کنه
- هردمن‌ها فقط... - می‌دونم.
هردمن‌ها واقعاً بدترین بچه‌ها هستن
در تاریخ جهان.
حالا چیکار کردن عزیزم؟
مامانم اون گردنبند رو بهم داده بود
هیچی.
همون کارای همیشگی.
چیزی رو آتیش زدن؟
آب صابون تو راهرو مدرسه ریختن؟
ناهارت رو دزدیدن و بعدش کتکت زدن؟
چون آب‌نبات نداری؟
یه چیزی تو همین مایه‌ها.
امشب تکالیفت رو انجام بده. فردا روز بزرگیه.
- درخت کریسمس رو می‌گیریم. - عالیه، بابا.
مطمئنم که هردمن‌ها یه راهی پیدا می‌کنن که خرابش کنن.
خیلی خوشحال‌کننده نیست.
خدایا، این یه دعای خودخواهانه‌ست.
می‌دونم نباید این دعا رو کنم، ولی...
میشه هرد من ها رو یه جای دور بفرستی
تا وقت که بزرگ بشم؟
یه جایی که آدم زیاد نباشه.
شاید یه جزیره که اصلاً آدم نداشته باشه.
و موجودات خطرناک و وحشی.
یا این کار رو بکن،
یا من رو تا وقتی که دانشگاه برم نامرئی کن.
این مشکل رو حل می‌کنه.
مرسی، خدا.
برای این دعای وحشتناک متاسفم.
ما فکر می‌کردیم هردمن‌ها
هردمن ها از طریق زندان های ایالتی
مستقیم به جهنم میرن
تا وقتی که با مادرم درگیر شدن
کلیسای ما، و نمایش بزرگ کریسمس ما شدن
این خانواده منه
پدرم، باب، حسابدار تمام وقت
مادرم، گریس، مادر تمام وقت
برادرم، چارلی، همیشه زرنگ و باهوش
هر سال وضعیت همینه.
باشه. عزیزم.
یه کم کمکم کن، لطفاً. عزیزم؟
یه خانواده معمولی توی یه شهر معمولی
و این شهر ماست
چیز زیادی نداره
تنها چیزی که شهر ما به خاطرش مشهوره
نمایش سالانه کریسمس کلیسای ما بوده
یه نکته خیلی مهم بود
امسال حتی مهم‌تر به خاطر سالگردش
هرچیزی که باید در باره ی مراسم امانوئل بدونی
بهت میگم
این اولین سالنامه‌ست
سالی که کلیسا و شهرمون افتتاح شد
افسانه میگه که نمایشنامه یه زمانی معنی داشت
و همه توی شهر برای دیدنش هیجان‌زده بودن
می‌خواستن زیبایی داستان کریسمس
یادآوری شه
اما مطمئن نیستم که نمایشنامه
دیگه اونقدر زیبا باشه.
این ما هستیم سال گذشته.
اون آلیسه، که قبلاً باهاش آشنا شدین،
تو سال سومش که نقش مریم رو بازی می‌کرد.
و این خانم آرمسترانگه،
کسی که برای همیشه این نمایش رو کارگردانی کرده
و مطمئن میشه که هیچ‌چیزی هیچ‌وقت تغییر نکنه.
به نظر من، بعد از هفتاد و چهارمین نمایش تکراری،
همه‌اش به عمق و شادی یه کارت کریسمس بازیافتی بود.
اما همون‌طور نگه داشتنش
دقیقاً همون چیزیه که شهر می‌خواست.
چون هفتاد و پنجمین سالگرد بود،
حتی بیشتر از همیشه توجه جلب کرده بود.
آدم‌ها از شهرهای دیگه می‌اومدن.
اعضای سابق گروه بازیگری.
حتی توی روزنامه هم بود.
و انجمن بانوان کمک می‌کردن که لباس‌ها
از همیشه قشنگ‌تر بشن.
- صافه؟ - به سمت چپ کج شده.
چطور...
- حالا چطور؟ - بدتر شد.
نهایتاً... چی؟
...در اخبار محلی، فصل یادآوریه
نمایش سالانه کریسمس
در شهر امانوئل
که امسال واقعاً در روز کریسمس برگزار می‌شه.
الان دارن تو تلویزیون تبلیغ می‌کنن؟
حضور و کمک‌ها در کلیسا کم شده.
شهر به بازدیدکننده نیاز داره.
فکر کنم خیلی ناامید شدن.
باشه، فقط بهم بگو کی درسته.
تو لازم نیست به من بگی که اشتباهه.
من فقط فرض می‌کنم که اشتباهه،
و هر وقت درست شد بگین کی درست شد.
درسته.
این‌ها یه جورایی داغن.
صبر کن. چی؟
اونجا. اوه! اونا...
پس، وقتشه
که یه چیزی درباره مادرم بهت بگم
سخته که تویه یه جمله بگم دقیقا
چی کار می‌کنه
چه در حال انجام دادن
تزئینات سالانه کریسمس بودیم
یا مطمئن می‌شدیم که در نمایش کریسمس شرکت می‌کنیم،
حتی اگر نمی‌خواستیم،
اون خانواده ی ما رو در مسیر نگه می‌داشت.
این تمرکز اصلی زندگی‌اش بود،
اما این قرار بود همین الان تغییر کند.
- مواظب باش. - چه خبره؟
به نظرت آتش سوزی هردمنه ؟
خونه آرمسترانگه.
اوه، نه.
خانم وندلکن. مامان آلیس،
ملکه زنبورهای شهر
که با یه نگاه...
همین نگاه
...می‌تونست به مامانم حس حقارت دست بده
پیراهنت رو توی شلوارت بذار.
- زیر کتمه. - اوه.
تو حالت خوب میشه.
هلن، خیلی درد داری؟
آره. وحشتناک.
خیلی متاسفم. چی شد؟
افتادم. بی‌خیالش چطوری.
هر دو پاشو شکسته.
هر دو تا؟
آره، هر دو.
به آقای آرمسترانگ تو کارخونه زنگ بزن.
و اجاق زیر سیب‌زمینی‌هامو خاموش کنین
وگرنه کل خونه آتش می‌گیره.
لطفاً به خانم‌های خیریه اطلاع بدهید، من در جلسه حضور نخواهم داشت.
باید یک جایگزین برای بازار پیدا کنیم.
- خب، این خیلی زیاده. - و کمیته غذای مشترک.
و کمیته زیباسازی.
- البته. - و نمایش کریسمس.
کسی رو می‌خوام که بتونه طبق برنامه‌ام پیش بره.
- ربکا؟ - بله.
تو می‌تونی این کار رو انجام بدی. مخصوصاً به خاطر آلیس.
من نمی‌تونم، واضحه.
خیلی سرم شلوغه با کارم و کمیته‌های دیگه.
نگران نباش، هلن. یکی رو پیدا می‌کنیم.
فکر کنم می‌تونم امتحان کنم.
اشکالی نداره، گریس.
امسال نمایش خیلی مهمه.
تو می‌تونی بیسکویت ها رو بیاری. این کار توئه.
ببخشید، "کار من"؟
آوردن بیسکویت ها "کار من"ه؟
خب، اون بیسکویت های آماده‌ای که پارسال آوردی خیلی خوشمزه بودن.
تو عالیی.
یکی رو پیدا می‌کنیم، هلن.
یه چیز دیگه هم درباره مامانم،
اون زندگی ساده رو ترجیح می‌داد.
ولی اگه یکی از مامان‌های قضاوت‌گر شهر به چالش می‌کشیدش،
هر کاری می‌کرد.
حتی...
- خانم آرمسترانگ؟ - چی کار کردی؟
اوه...
تو داوطلب شدی که نمایش کریسمس رو کارگردانی کنی؟
اون نیاز به کمک داشت.
خانم وندلکن می‌خواست پیدا کنه...
خانم وندلکن لازم نیست همه کارها رو خودش انجام بده
و اون خانم‌ها باید بدونن که من کاملاً توانمندم...
می‌دونی اون زن آرمسترانگ
قراره روزی ده بار به این خونه زنگ بزنه؟
شماره تلفنمون رو بهش ندادی، دادی؟
قول دادی که هیچ وقت بهش نمی دی.
بعد از اینکه خانم وندلکن گفت که می‌تونم فقط بیسکویت بیارم،
همه چیز برام تار شد.
حالا فکر کنم باید شرکت کنم.
و دوباره چارلی چوپان رو ببینم که لباس خواب من رو پوشیده.
اوه، نه. کسی مرده؟
از اون بدتره، پسرم.
مامانت داره نمایش کریسمس رو اجرا می‌کنه.
شرط می‌بندم همتون فکر می‌کنید این خیلی بامزه‌ست
ولی نمایش کریسمس یه سنت هست،
و مهمه و من می‌تونم به خوبی از پسش بربیام.
در واقع، به خانم آرمسترانگ گفتم
این بهترین نمایش کریسمس خواهد بود.
اوه!
نمی‌دونم کیه.
این خوب نبود.
نمایش امسال باید عالی می‌بود
و هرچقدر هم که تشویق می‌ کردم که جلو اومده بود و اینو قبول کرد
اما مامان تا حالا هیچ‌وقت همچین کاری نکرده بود
و نمی‌دونست با چی یا کی طرفه.
نمی‌تونستم تحمل کنم ببینم شکست می‌خوره
اونم جلوی کل شهر.
- اما... - تو می‌تونی مامان.
خدایا، لطفاً نمایش رو موفقیت آمیز کن
تا مامان مقصر نشه.
حالا چرا اینقدر وقت گذاشتم
تا همه چیز رو درباره هردمن‌ها بهتون بگم
و نمایشنامه تکراری کریسمس شهرمون؟
چه ربطی می‌تونه به هم داشته باشن؟
خودتون خواهید دید.
- صبح بخیر. - صبح بخیر.
همونطور که می‌دونید،
ماه یک بار،
از مدرسه یکشنبه می‌خواهیم
که برای ۱۵ دقیقه اول اینجا حضور داشته باشن
آواز بخونن، یه داستان تعریف کنن،
یا چند آیه از کتاب مقدس بخون.
قبل از اینکه اونا رو بیاریم،
مطمئنم شنیدید
خانم آرمسترانگ یه حادثه بد داشت.
داره بهتر میشه.
ولی می‌خوام به گرِیس یه تشکر ویژه بکنم،
که داوطلب شده نمایش کریسمس رو کارگردانی کنه.
همه‌مون خیلی قدردانیم،
به‌خصوص با همه توجهی که
جشنواره امسال برگزار می‌شود.
پس موفق باشی. بدون فشار.
بسیار خب،
این ماه، خانم وارن از بچه‌ها خواست
بهترین چیزی که در مورد کلیسا دوست دارند را به اشتراک بگذارند.
خانم وارن.
برو جلو عزیزم.
فقط اون بالا. آره، با صدای بلند.
چیزی که من در مورد مدرسه یکشنبه‌ای
بیشتر دوست دارم، حس خوبی ی که وقتی به اونجا می‌رم، می‌گیرم.
آخی.
خوب، مینی، نوبت توئه. برو جلو.
صدات بلند باشه.
من عاشق سرودهای مذهبی‌ام، و عاشق عیسی‌ام.
خیلی بامزه‌ست.
چارلی، تو چی میگی؟
چیزی که بیشتر از همه در مورد کلیسا دوست دارم اینه که
هیچ هردمنی اینجا نیست.
چارلی دفعه بعد چیزهای دیگه‌ای که دوست داره رو میگه.
یکشنبه خوبی داشته باشید.
همم.
چی؟ چیزای دیگه‌ای هم هست که دوست دارم
ولی گفت، "چیزی که بیشتر از همه دوست داری."
و چیزی که بیشتر از همه دوست دارم اینه که هرمن‌ها نباشن.
هی، این خیلی احساس مسیحی نیست.
این حقیقته. و تو میگی، "همیشه حقیقت رو بگو."
وقتی بابات اینو میگه،
منظورش اینه که نه به قیمت مهربونی.
- عالی گفتی. - از کجا آوردی...
حقیقت این بود، سه روز گذشته پشت سر هم
لروی هردمن از جعبه ناهار چارلی
دسر رو دزدید
بی‌خیال شو، چارلی!
چرا چارلی؟
فکر کنم نوبت اون بود این ماه.
روز سوم محاصره، چارلی تسلیم شد.
باشه، بگیرش. برام مهم نیست.
من همه خوراکی‌هایی که می‌خوام رو از کلیسا می‌گیرم.
چه جور خوراکی‌هایی؟
کیک شکلاتی، شکلات‌های تخته‌ای،
بیسکویت ها، کول‌اید، بستنی، دونات،
پاپ‌کورن توپی.
پس ادامه بده.
کلیسا به من همه چیزهایی که نیاز دارم رو میده.
خیلی بد که تو هیچ‌وقت نمی‌فهمی.
اگه یه روزی تو کلیسا ظاهر بشی، آب میشی.
دروغ چارلی نمیتونست بدتر از این بشه
به این شکل فوق‌العاده.
اون یکشنبه روز جمع‌آوری غذا بود.
صبح بخیر. ممنون که اومدید. خوشحالم که می‌بینمتون.
سلام.
خیلی خوشحالم که می‌بینمت. ممنون که اومدی.
مطمئنی جای درستی اومدیم؟
اونا اینجان.
وای خدای من.
ما می‌تونیم این کار رو انجام بدیم.
فقط لبخند بزن.
- کیک رو از کجا می‌گیری؟ - کیک؟
آره. درست اونجا، همونه.
ایده خوبی بود، لروی. می‌تونیم با این کار کنیم.
تو برای کلاس یکشنبه اینجایی
آها! می‌گه مدرسه بیشتر. می‌دونستم یه کلکی تو کاره.
بیا بریم از اینجا.
نه، نه، نه. این... مثل مدرسه معمولی نیست.
درباره عیسی یاد می‌گیری
و درباره‌اش آهنگ می‌خونی.
- والدینت اینجا هستن؟ - مامانم سر کاره.
به ما گفتن که دسر هست.
دسر رایگان برای هر کسی که بخواد.
مطمئنم می‌تونم یه چیزی برات پیدا کنم
چیزی خاص بعد از مراسم،
اگه دوست داری بمونی.
نشونت میدم کجاست.
وای، پسر.
♪ عیسی منو دوست داره، اینو می‌دونم ♪
♪ چون کتاب مقدس اینو میگه ♪
اوه‌ اوه.
بت، خوشحال میشی اگه کنار تو بشینن، درسته؟
عالیه. بیا حالا.
خب، هنوز آب نشدیم.
اونا موندن.
♪ عیسی منو دوست داره... ♪
اونا هیچ سرودی نخوندن.
♪ چون کتاب مقدس... ♪
ای پدر ما که در آسمانی...
...یا دعا نکردن.
عیسی بچه ی...
اما مهارت‌های نقاشی‌شون را تمرین کردند.
و یه کمم پول به جیب زدن.
خیلی خب، بچه‌ها.
ما به زودی تمرین‌ها رو شروع می‌کنیم
برای نمایش کریسمس‌مون.
پس لطفاً حتماً به والدینتون بگید
که باید بعد از کلیسا
هفته آینده با شما بمونن
برای تمام جزئیات.
امیدوارم امسال هم توی گروه کر باشی.
- صدات، خیلی... - آروم باش، آلیس.
نمی‌خوام نقش مریم رو بازی کنم
فقط به خاطر اینکه مادرم نمایش رو اداره می‌کنه.
سلام، نمایش تاریخی چیه؟
- یه نمایش. - نمایش؟
می‌دونی، مثل یه فیلم.
- ولی جلوی مردم. - فیلم، آره؟
هرمن‌ها خیلی اهل فیلم دیدن بودن.
بیا اینجا، نیم وجبی...
هرچند هیچ‌وقت خودشون پول نمی‌دادن.
هی! هی! هی! وایسا! وایسا! وایسا!
آی! آی! هی. نکن... وایسا. وایسا.
دعوا نکنید. هی! باشه. باشه!
هی! بسه دیگه! عزیزم. هی!
همه میان تا تماشا کنن.
در مورد عیسیه.
همه چیز اینجا همینه.
بعد از اون نظر،
فکر کردم زیاد براش نمایش کریسمس مهم نیست.
ولی اشتباه می‌کردم.
و توی اردو تابستونی، یه قایق خیلی سریع دارن.
خیلی سریع‌تر از یه ماشینه.
من فقط تا حالا توی یه قایق پارویی بودم.
و بعد یه قایق هست که از روش می‌پریم.
می‌تونم شیرجه قو بزنم.
به نظر جالب میاد.
و بعدش یه خرس میاد و می‌خورتت.
خب، شپشو، گوشه گیر، آماده‌اید برای این؟
امسال قراره توی نمایش تون شرکت کنم.
- چی گفتی؟ -شپشو شنید.
قراره توی نمایش کتاب مقدستون باشم.
چی؟ نمی‌تونی توی نمایش باشی.
قراره مامان بچه عیسی باشم.
ها! تو خیلی کثیفی که بخوای نقش مریم رو بازی کنی، ایموجین هردمن.
همه می‌دونن.
آلیس!
- مریم کیه؟ - مادر عیسی مسیح.
اینو همه می‌دونن به جز تو.
و من همیشه مریم هستم در نمایش
و هیچ کاری نمی‌تونی بکنی.
عزیزم،
بهشون می‌گی نمی‌خوای این کارو بکنی.
می‌خوای من مریم باشم.
چرا باید این کار رو بکنم؟
چون اگه نکنی، بهار بعدی،
وقتی که بیدمشک‌ها بیرون میان،
یه بیدمشک رو
اونقدر توی گوش خوشگلت فرو می‌کنم،
که نتونن درش بیارن.
اونجا جوانه می‌زنه و رشد می‌کنه و رشد می‌کنه.
و بقیه عمرت رو
با یه بوته بیدمشک
که از سرت بیرون زده می‌گذرونی.
باور کنی یا نه، قبلاً این کار رو کرده بود.
- ولم کن! - باشه. فقط یه لحظه. یه لحظه.
چی؟
آه...
به چی نگاه می‌کنی؟
چرا اصلاً می‌خوای توی نمایش شرکت کنی؟
به تو ربطی نداره.
وقتی بچه‌های کوچیک همه خسته بودن،
و بچه‌های بزرگ همه گرسنه بودن،
و مامان ها همه می‌خواستن برن خونه و شام درست کنن
بابا ها همه می‌خواستند برن به خونه
و بازی را در تلویزیون ببینند،
هردمن‌ها ساکت نشسته بودند، منتظر بودند مادرم شروع کند.
من دعا می‌کردم برای یه معجزه
که ایموجین ساکت بشه
و هردمن‌ها چیزی را آتش نزنن
و تمرین مامانم رو خراب نکنن
و جلوی همه ما رو شرمنده نکنن.
خب، این سه تا معجزه است.
خب، سلام به همه.
این زیاد طول نمی‌کشه.
باشه، فقط یه لحظه.
این از تماس‌های زیادیه که این هفته داشتیم.
باشه.
اول، همونطور که خانم آرمسترانگ همیشه می‌گه،
"هیچ نقش کوچیکی وجود نداره، فقط بازیگرای کوچیک."
این یعنی چی؟
راستش رو بخوای نمی‌دونم.
خب، ما تمرین‌های زیادی نداریم،
پس همه‌تون باید سعی کنید توی هر کدوم حاضر باشید.
- اگه مریض بشیم چی؟ - مریض نمی‌شید.
حالا، شما بچه‌های کوچولو اینجا، شما فرشته می‌شید.
"پسرها و دخترهای بزرگتر چوپان می‌شن
"و مهمان‌های مهمانسرا و اعضای گروه کر.
"و ما به مریم و یوسف نیاز داریم،
"سه مرد دانا، و فرشته خداوند.
"نقش‌ها سخت نیستن، ولی نقش‌های مهمی‌ان."
اوه. "پس اون بچه‌ها باید
"حتما به هر تمرین بیان."
اگه مریض بشن چی؟
اونا مریض نمی‌شوند. اما اگر مریض شدند چی؟
هیچکس مریض نمیشه، دیوید.
"ما همیشه با مریم شروع می‌کنیم.
"باید ماریم را با دقت انتخاب کنیم
"چون ماریم مادر عیسی ـه.
"اون باید دختری شیرین و شاد باشد که..."
باشه، بسه دیگه.
می‌دونم خیلی‌هاتون دوست دارید نقش مریم رو توی نمایش ما بازی کنید،
اما فقط یکی رو نیاز داریم.
ایموجین، سوالی داری؟
نه. من می‌خوام مریم باشم.
و رالف می‌خواد جو باشه.
مثل یه فیلم کارآگاهی بود
که یه پیرزن مهربون
یه تفنگ رو از شیشه ی پنجره ی بانک میاره تو
و می‌گه، "همه پول‌هاتون رو بدین به من،"
و تو نمی‌تونی باور کنی.
مامانم نمی‌تونست باور کنه.
باید به همه یه فرصت بدیم.
کسی دیگه‌ای هست که بخواد برای نقش یوسف داوطلب بشه؟
المر؟ تو معمولاً دوست داری نقش یوسف رو بازی کنی.
المر از بازی کردن نقش یوسف متنفر بود.
ولی باباش کشیش بود،
وقتی کس دیگه ای داوطلب نشد. اونو اجبار کرد.
هیچ‌کس دیگه هیچ‌وقت داوطلب نمی‌شد.
خب، این خیلی عجیبه. کسی دیگه‌ای هست؟
خیلی خب.
رالف یوسف ما میشه.
کسی هست که بخواد برای نقش مریم داوطلب بشه؟
آلیس، نمی‌خوای امسال داوطلب بشی؟
نه، نه
کسی هست؟
مامان توی یه وضعیت خیلی بد بود. تو بد ترین وضعیت ممکن.
والدین، جشنواره، کلیسا، کل شهر،
همه مامان رو مقصر می‌دونستن اگه جشنواره خراب می‌شد.
الان من قدم بر می‌داشتم که کمک کنم؟
کاری که بعدش انجام می‌دادم
سرنوشت جشنواره رو تا به امروز تعیین می‌کرد.
باشه.
ایموجین مریم ما خواهد بود.
ما مردان دانا رو داریم بعدی.
لروی، کلود و اولی می‌خوان بازی کنن.
باشه، حالا باید به همه یه فرصت بدیم، ایموجین.
همه فرصت خودشون رو داشتن.
اونا همه جور فرصتی داشتن.
- و فرشته خداوند؟ - گلادیس.
من!
رابی! رابی!
میشل.
دستتو بالا ببر.
فرض کن که همین بود.
اوه، ما به چوپان‌ها نیاز داریم.
چارلی، تو واردی.
دیوید و رابی؟
تازه یادم افتاد، ما داریم میریم فیلادلفیا.
- ما نمیـریم! - احتمالاً حالم بد میشه.
هر دوی شما رو می‌نویسم کار از محکم کاری عیب نمیکنه.
مامان، گلادیس هردمن خیلی محکم می‌زنه.
خدای من، گلادیس قرار نیست کسی رو بزنه.
چه حرفیه که میزنی!
فرشته خداوند
به چوپان‌ها در صحرا سر می‌زند
و به اونا میگه که که عیسی به دنیا آمده.
و بعد هم اونا رو کتک می‌زنه.
نمی‌خوام دیگه حرفی دربارش بشنوم.
هیچ چوپانی استعفا نمی‌ده یا مریض نمی‌شه.
یا به فیلادلفیا نمی‌ره.
آخ!
برای مامانم خیلی ناراحت شدم.
و بعضی از اونا تقصیر من بود.
پنج دقیقه بود که جای
خانم آرمسترانگ نشسته بود
و هردمن‌ها کل نمایش را به دست گرفته بودند.
می‌ترسیدم که همون نمایش قدیمی باشه،
و حالا حاضرم هر کاری بکنم که دوباره خسته‌کننده باشد.
خبر اتفاقات خیلی سریع‌تر
از آتیشی که هردمن‌ها تو چمن‌زار به پا کرده بودند دست به دست میشد.
بچه‌ها به والدینشون گفتن، والدین به همسایه‌ها زنگ زدند
و همسایه‌ها به اقوامشان زنگ زدن.
چطور گذاشتی این اتفاق بیـفته؟ چطور...
چطور ممکنه...
کسی یه کیسه کاغذی داره؟
منصفانه نیست که یه خانواده کامل
که حتی به کلیسای ما نمی‌رن
یهویی اومدن و نمایش رو گرفتن.
نامردی شد.
همه‌مون موافقیم که این یه فاجعه بود.
چون هردمن‌ها برای نمایش داوطلب شدن؟
اون داره به حمله شدید
به فرآیند بی‌طرفانه انتخاب بازیگر دیروز اشاره می‌کنه.
با تمام احترامی که قائلم،
هیچ چیزی در این فرآیند
هرگز بی‌طرف نبوده، خانم آرمسترانگ.
و در مورد حمله شدید،
من واقعاً از بچه‌هاتون خواهش کردم که شرکت کنن.
ما از شوک فلج شدیم.
اما شما صحبت کردید.
این به همین جوری اومد تو دهنم.
ببخشید، اما...
ما از کلمات خیلی بزرگ استفاده می‌کنیم
صحبت کردن درباره یک نمایش
که بچه‌ها فقط باید
همون جای که هر سال بودن وایستن.
ما اینو جدی می‌گیریم.
منم همینطور، خانم اسلوکام، به همین دلیل داوطلب شدم.
با توجه به اینکه کی رو برای نقش مریم انتخاب کردی، ظاهراً اینطور نیست.
ربکا...
بنظرت ممکنه که به عنوان مادر آلیس،
شخصاً علاقه‌مندم که کی نقش مریم رو بازی کنه؟
این نمایش مقدسه.
وایستا نمایش مقدسه؟
- معلومه که هست. - درباره جامعه است.
- و جمع‌آوری کمک. - و مادر مریم.
و سنت.
شما چی پیشنهاد می‌کنید؟
که هرمن‌ها رو از نمایش کریسمس بندازم بیرون
و نذارم بیان کلیسا؟
بله.
منظورم اینه، نمی‌تونم همین‌جوری بندازمشون بیرون.
ولی حق با اوناست. ممکنه با هرمن‌ها خراب کاری کنن.
حالا، این یه نمایشیه که واقعاً دوست دارم ببینم.
مادر مریم داره سیگار می‌کشه،
چوپان‌ها دارن با چوباشون همدیگه رو می‌زنن.
پنج دلار شرط می‌بندم که طویله رو آتیش می‌زنن.
چرا باید بهشون می‌گفتی
که تو کلیسا غذا می‌دن، احمق؟
چون فکر نمی‌کردم واقعاً
وارد ساختمون کلیسا بشن!
تعجب می‌کنم که اونجا رو آتیش نزدن.
ببخشید که داوطلب نشدم.
به نظرت من نمایش رو خراب کردم؟
وای، نه عزیزم! نه!
بث، بهت میگم همون چیزی که به
اون آدمای از خود راضی و کنترل‌گر
از کلیسا گفتم،
که در حالی که هلن آرمسترانگ ممکنه تعجب کنه
که خورشید هر روز صبح طلوع می‌کنه
حتی اگه اون اونجا نباشه تا نظارتش کنه،
اون تنها زن این دنیا نیست
که بتونه یه نمایش کریسمس رو برگزار کنه.
اگر فکر می‌کنند
که من نمی‌تونم انجامش بدم،
اونا یک درس عبرت بزرگ در پیش دارند.
همه اینا رو گفتی؟
خب، نه همه‌اش.
- هیچکدومش؟ - بی‌خیال.
شب اولین تمرین بود.
شب بزرگی برای مامان بود تا ثابت کند که میتونه این کار را انجام بده.
من آماده بودم که به هر طریقی که شده بهش کمک کنم.
اما اول، مثل همیشه، بچه‌ها را فرستادن بیرون
فکر کنم بیشتر از اینکه درباره دعا باشه
می‌خواستن همه‌مون
انرژی‌مون رو تخلیه کنیم که بعداً رفتار خوبی داشته باشیم.
ولی بعدش...
حالا.
بسه.
هی بچه‌ها. تا یه دقیقه دیگه آماده‌تون می‌کنن.
تمرین خوبی داشته باشین.
اولین تمرین معمولاً
به اندازه یه سفر سه ساعته با اتوبوس مدرسه سرگرم‌کننده بود.
شلوغ و پرجمعیت بود.
اما بعد از چیزی که باهاش روبرو شده بودیم،
هیچ‌کس صدایی در نیاورد
و ما فقط ساکت منتظر موندیم ببینیم
چه کار وحشتناکی ممکنه از هردمن‌ها سر بزنه.
به همین دلیله که نباید می‌اومدن.
بنظرتون کشیش هاپکینز درباره وقتی که عیسی گفت،
"بگذارید بچه‌ها نزد من بیایند" صحبت نکرد؟
آره، خب، عیسی هردمن‌ها رو تحمل نمی‌کرد.
- باشه. - مامان؟
کمک میخوای؟
امروز قراره همه چیز رو نادیده بگیریم حتی اینکه مامانتم.
قراره زود شروع کنم.
حالا برو بشین کنار ایموجین.
مامان!
شاید سکوتت بهش سرایت کنه.
خب، همه ساکت بشید.
خیلی خوب، پس.
باشه.
خوش آمدید، همه. خوشحالیم که همتون رو می‌بینیم.
این ممکنه بزرگترین دروغی بوده باشه
که تا حالا تو کلیسا بلند گفته شده.
اول، بخش آسونش.
اوه، بیاید همه رو به فرشته‌ها
و چوپان‌ها و مهمان‌های مهمانسرا جدا کنیم.
چوپان‌ها کی بودن؟ از کجا اومده بودن؟
- مهمانسرا چیه؟ - مثل یه متل
جایی که مردم میرن تا شب رو بگذرونن.
چه مردمی؟ عیسی؟
اوه، واقعاً! عیسی هنوز به دنیا نیومده بود!
مریم و یوسف به آنجا رفتند.
- چرا؟ - اول چه اتفاقی افتاد؟
- از اول شروع کن. - از همون اول اول؟
این واقعاً همه رو ترسوند چون شروع میشه
(کتاب پیدایش)
جایی که می‌گه "در ابتدا."
و اگه از اونجا شروع کنیم، سال‌ها اینجا خواهیم بود.
بیایید از آغاز داستان کریسمس شروع کنیم.
همه ما اینو میلیون بار شنیدیم.
فکر می‌کنم ایده خوبی هستش.
برای همه‌مون تا دوباره بشنویمش.
یادآوری خوبیه از اینکه کریسمس درباره‌ی چیه.
"و یوسف هم از جلیل رفت،
"از شهر ناصره
"به یهودیه...
"به شهر داوود، که بهش بیت‌لحم می‌گن،
"چون او از خاندان و نسل داوود بود،
"تا با مریم، همسر محبوبش، باشه،
"که باردار بود."
"باردار بود"؟
- حامله بوده، احمق. - رالف، بسه دیگه.
خیلی خوب نیست بگی که مریم حامله بود.
مامانم نمی‌خواد ما در مورد این چیزا حرف بزنیم.
حقیقت داشت. خانم وندلکن خوشش نمی‌اومد
گربه‌ها بچه‌دار بشن یا پرنده‌ها تخم بذارن،
و نمی‌ذاشت آلیس با کسی که دو تا خرگوش داره بازی کنه.
خفه می‌شی؟
می‌خوام بشنوم.
باورم نمی‌شد.
هردمن‌ها معروف بودن به اینکه هیچ‌وقت آروم نمی‌نشستن
و هیچ‌وقت به کسی توجه نمی‌کردن،
معلم‌ها، والدین، پلیس.
اما یه چیزی توی داستان کریسمس
باعث شده بود که به هر کلمه گوش بدن.
مریم و یوسف مجبور شدن برن توی طویله
چون جایی براشون تو مهمانخانه نبود.
خدایا!
حتی برای عیسی هم جا نبود؟
ما اسم خدا رو اینجوری استفاده نمی‌کنیم، ایموجین.
یک آخور چیه؟
مثل تخت خوابه برای بچه؟
چرا باید توی طویله تخت خواب داشته باشن؟
خب، اصل موضوع همینه، در واقع، لروی.
توی طویله تخت خواب نداشتن.
باید از هرچی که بود استفاده می‌کردن.
تو چیکار می‌کردی اگه یه بچه تازه به دنیا اومده داشتی
و تخت خوابی برای گذاشتن بچه نداشتی؟
ما گلادیس رو توی کشوی کمد گذاشتیم.
بفرما.
مریم بچه عیسی رو گذاشت
توی یه آخور سنگی برای حیوانات.
اون لباس‌های مچاله شده چی بودن؟
گفتی که اون رو توی لباس‌های مچاله شده پیچید.
قنداق.
قبلاً بچه‌هاشون رو محکم می‌پیچیدن
توی یه تکه پارچه بزرگ
که نتونن تکون بخورن.
اون رو بستن و گذاشتنش توی یه جعبه؟
سازمان حمایت از کودکان کجا بود؟
و ناگهان، فرشته‌ی خداوند
بر آن‌ها نازل شد
و بزرگی خداوند بر آن‌ها تابید.
شزم!
شزم؟
از دل شب سیاه با انتقامی وحشتناک،
مارو قدرتمند ظاهر شد!
این بیشترین حرفیه که تا حالا زده.
این یه کتاب کمیکه.
آه.
خب، پس، بله.
فکر می‌کنم فرشته خداوند
یه جورایی شبیه یه قهرمان کتاب‌های کمیکه.
"حالا...
"...وقتی که عیسی در بیت‌لحم یهودیه به دنیا اومد،
"در روزهای هیرود پادشاه، ببین،
"مردان دانا از شرق به اورشلیم آمدند."
اون تویی، لروی. کلود، اولی، توجه کنید.
چطور دانا؟ اونا معلم بودن یا چی؟
نه، کله‌پوک، اونا مثل رئیس‌جمهوران هستن.
بیاین دعوا نکنیم.
تقریبا درسته. اونا پادشاه بودن.
خب، چه عجب.
شاید بالاخره یکی بگه
به اون مهمانخانه‌دار بگه
بره اون بچه رو از طویله بیاره بیرون.
"و وقتی وارد خانه شدند،
"کودک را با مریم، مادرش دیدند،
"و به زمین افتادند و او را پرستش کردند.
"و وقتی گنجینه‌هایشان را باز کردند،
"آنها به او هدیه دادند،
"طلا، کندر و مر."
صبر کن. اون چیزا چیه؟
روغن و عطر.
روغن؟ چه جور پادشاه بدبختی روغن میده؟
تو پناهگاه آتش‌نشان‌ها هدیه‌های بهتری می‌گیری.
در واقع، اون شاه هیرود بود.
او مردان خردمند را فرستاد تا نوزاد عیسی را پیدا کنند.
اون بود که هدیه‌های بی‌ارزش فرستاده بود؟
در واقع، بدتر از اون بود.
هیرود تصمیم داشت بچه عیسی رو بکشه.
- خدای من! - ایموجین.
اصلاً کی نقش هیرود رو بازی می‌کنه؟
ما هیرود رو تو نمایش‌مون نشون نمی‌دیم.
چی؟
- بیا دیگه! - نه!
باید نشون بدین که آخرش کتک می‌خوره.
چارلی می‌تونه هیرود باشه.
- نمی‌خوام هیرود باشم. - نه!
یکی باید اون مهمان‌دار رو هم بگیره.
گلادیس، از قدرت فرشته‌ات استفاده کن.
نه عزیزم، فکر نمی‌کنم ما...
خیلی خب، کافیه. کافیه! کافیه.
باشه، باشه.
لطفاً، ازتون می‌خوام آروم بگیرید.
- شاید عیسی بتونه هیرود رو بکشه. - شزم!
- نقاشی قشنگیه، نه؟ - حدس می‌زنم.
اون مریم، خیلی سرسخت بود.
سرسخت؟
آره. خیلی چیزها رو تحمل کرد.
چالش‌های بزرگی را پشت سر گذاشتند
تا کودکی را به دنیا بیاورند.
هوم. به نظر سخت نیست.
فقط شیرین و زیبا به چشم میاد.
آره. توی اون نقاشی، فکر کنم، آره.
چرا اسم شهرمون رو
بالای نقاشی گذاشتند؟
می‌دونی امانوئل یعنی چی؟
نه.
یعنی "خدا با ماست."
کودک عیسی همین بود.
و تو...
نقشی که داوطلب شدی بازی کنی
به تحقق اون کمک کرد.
خیلی جالب بود.
فکر کنم.
به هر حال...
ببین، من...
همه شما امشب سوالات خوبی پرسیدید.
و این باعث شد که فکر کنم...
شاید اگر تماشا گر باشی بیشتر لذت میبری
تا اینکه توش ایفای نقش کنی.
می‌دونی، می‌تونی واقعاً همه چیز رو جذب کنی،
همه جزئیات رو ببینی.
می‌دونی چی می‌گم؟
نه. من این کار رو می‌کنم.
فکر می‌کنم شخصیت من
باید اون مهمان‌خانه رو آتیش می‌زد.
آره. شاید توی نمایش، بتونی
مهمان‌دار رو تا کشور بعدی دنبال کنی.
ایموجین...
واقعا نیاز دارم که اونا خوب رفتار کنن.
اگه بتونی کمکم کنی تو این مورد،
میتونم مطمئن بشم که وقتی نمایش تموم شد
هر دسر که بخوای برات فراهم کنم. نظرت چیه؟
قبلاً اینو شنیدم.
ایموجین، بریم!
باید برم.
اوه...
- چی به سرت اومده؟ - هردمن‌ها.
آه.
بازم سعی کردن منو بکشن...
اینم از دنیای نمایش، رفیق.
من گیج شدم.
هیچ کبودی نمی‌بینم. این یه پیروزیه.
ما حتی تمرین هم نکردیم.
اون فقط داستان کریسمس رو تعریف کرد.
هرمن‌ها هیچ‌وقت نشنیده بودنش.
فرض کن که هیچ چیزی دربارش نمی‌دونستی،
و یکی برات تعریفش می‌کرد.
من بیشتر در مورد بابانوئل گیج می‌شدم.
نظر تو چیه؟
خب، کل قضیه یه کابوس مهمان‌نوازیه.
خیلی ضعیفه که یه زن باردار میاد
و تنها جایی که براش پیدا می‌کنی تو طویله‌ست.
دقیقاً همون چیزی که هردمن‌ها گفتن.
تا حالا بهش فکر نکرده بودم. واقعاً بده.
ما همه‌اش درباره این طویله چیز های خوب می‌شنویم
با حیوانات و کاه خوشبو.
اوه. پسرعموهام توی یه مزرعه بزرگ شدن.
بویی که میاد اصلاً خوشایند نیست.
باید اعتراف کنم، ته دلم،
شاید اون بچه‌ها تو دلشون آدم های خوبی باشن.
اونا می‌خواستن هیرود رو زنده زنده بسوزونن، مامان.
گفتم "ته دلم."
اونا آدم بد درست رو انتخاب کردن. این خودش یه چیزیه مثبته، نه؟
چی به سر هیرود اومد؟ حتی نمی‌دونم.
کی ممکنه این وقت شب زنگ بزنه...
- خانم آرمسترانگ. - خانم آرمسترانگ.
این پنجمین باره تو این ساعته.
وندلکن بهش گفت که تو هنوز هردمن‌ها رو ننداختی بیرون.
باید بدونه چرا اینقدر طول کشیده.
عزیزم، بوی این فقط منو یاد
این میندازه که تو... تو مشغولی.
خدایا...
یه حسی دارم که این یه فاجعه واقعی میشه.
بیداری، بچه؟
چطوری با همه اینا کنار میای؟
مطمئنیم که مامان نمی‌تونه هردمن‌ها رو جایگزین کنه؟
فکر کنم یه کم دیر شده برای این کار.
همش تقصیر منه،
چون دست فلج م رو بالا نبردم.
یه مردی بود که خیلی عاقل‌تر از من بود و یه بار گفت،
"با نگرانی درباره‌ی هر چیزی."
"نمی‌تونی حتی یه ساعت به عمرت اضافه کنی
و این شامل اجرای نمایش کریسمس هم میشه.
اون هرگز هردمن‌ها رو ندیده بود.
در واقع...
اون اونا رو بهتر از هر کسی می‌شناسه.
به هر حال، با من میای؟
صبح یه کاری انجام بدیم؟
چه کاری؟
یه جورایی یه ماموریت.
فکر کنم برات خوبه که بری. و کل خانواده.
یه چیزی هست که می‌خوام ببینی.
باشه.
برو بخواب.
- کریسمس مبارک. - کریسمس مبارک.
اوان. گرفتی؟
آره، آره.
ممنون، باب.
ممنون. کریسمس مبارک.
- اینا چیه؟ - می‌خوای بدونی؟
هیچ وقت نمی‌دونستم که تو یه بابانوئل مخفی هستی.
خب، دقیقاً مخفی نیست.
کمیته کارهای خیریه کلیسا
دهه‌هاست که این کار رو انجام می‌ده.
این یه راه خوبه برای اینکه از منطقه راحتی‌مون بیرون بیایم و قدمی برداریم.
به علاوه، فکر کردم که شماها
به یکی از توقف‌هام به‌خصوص علاقه‌مند می‌شید.
فکر کنم بعضی از همکلاسی‌هات اینجا زندگی می‌کنن.
واقعاً؟ این یکی از ایستگاه‌هاتونه؟
هیچ وقت نگفتی که به هردمن‌ها سر می‌زنی.
تا امسال به نظر مهم نمی‌اومد.
بث، می‌خوای بیای؟
فکر نکنم ایده خوبی باشه.
باشه.
ولی همه باید یادمون باشه که کریسمس برای همه میاد.
- مرد ژامبون اومده! - منم می‌خوام!
روز ژامبونه!
بهم یه تیکه ژامبون بده! بدهش!
روز ژامبونه!
هی! هی! هی!
اون ژامبون برای کریسمسه
و اگه کسی قبل از اون دست بزنه،
یه شکنجه مخصوص براتون اختراع می‌کنم!
- مامانت خونه‌ست؟ - وقتی خورشید بالا نیست.
- بابت اون متاسفم. - اشکالی نداره.
بلدم آشپزی کنم.
مطمئنم بلدی.
خب... اوه، لطفاً بهش بگو که من سر زدم.
بزرگترین ژامبون رو برای شما آوردم.
کریسمس مبارک.
بده به من! من اولین گاز رو می‌خوام!
بده به من!
برو عقب، ایموجین!
از من دور شو، رالف!
برو عقب! برو عقب!
نه مامان و نه بابا خونه نیستن.
کشیش هاپکینز می‌گه که نمی‌دونن
جایی که مامانشون هست نصفه وقت.
شنیدم، وقتی گلادیس دو سالش شد،
آقای هردمن سوار قطار شد
و دیگه برنگشت.
هیچ‌کس نمی‌تونه سرزنشش کنه.
باشه، بث، کافیه.
نمی‌تونم باور کنم به حرف‌های اون زن‌ها گوش دادم.
چی تو فکرت هست؟
چیزی که تو فکرم هست اینه که
خانم آرمسترانگ و خانم وندلکن
و بقیه هم می‌تونن برن پی کارشون.
وای.
به هر حال،
اونا دستاشونو بالا بردن، و هیچ‌کس دیگه این کارو نکرد.
همین و بس.
آخ. چی؟
چطور می‌تونی یه کتاب از کتابخونه بگیری؟
اوم... خب، باید یه کارت داشته باشی.
- کارت داری؟ - آره.
بده به من.
اینطوری کار نمی‌کنه.
الان میام پیشت.
وای، خدای من.
اینجا پول نگه نمی‌دارم، اگه دنبال اون هستی.
این کتابخونه‌ست، درسته؟ جایی که کتاب‌ها هستن؟
ما اون یکی رو می‌خوایم که توش عیسی هست.
و مادرش.
- و مردان دانا. - و هیرودس احمق.
همونیه که تو کلیسا استفاده می‌کنن.
منظورت انجیل هست؟
سلام، خانم گربنر.
ایموجین و برادراش
می‌خوان کارت کتابخونه بگیرن.
منم همینطور!
و خواهرش.
بث! اوه، اوف!
- فکر کردم که... - آروم باش، خانم.
فقط باید یه سری چیزا رو چک کنیم.
ایموجین و رالف توی نمایش
نقش مریم و یوسف توی نمایش بازی می‌کنن.
آره، می‌دونم.
بلیط خریدم. قبل از اینکه بفهمم.
هیچ پولی پس نمی‌دن.
و حالا، کارت کتابخونه می‌خوای؟
تو؟
برای قرض گرفتن انجیل؟
حالا دیگه همه چی دیدم. هرمن‌ها تو کتابخونه.
داستان کریسمس هست.
عکس‌ها کجان؟
اوه.
بعضی از این کلمات عجیب غریبن ولی این چیزا با ارزش اند.
- رالف، برو یه کتاب هیرود پیدا کن. - چطوری؟
بهت نشون میدم کاتالوگ کارت‌ها رو.
چیزی نخر!
این از اون کاتالوگا نیست.
مامان بث راست می‌گفت. این مریم یه کم سر سخته.
هردمن‌ها کتاب‌ها رو زیر و رو کردن
کتاب پشت کتاب،
دنبال جواب هر سوالی که به ذهنشون می‌رسید.
انگشتام مثل یه ساندویچ بوقلمون بریده بریده شده بود
از بس که به فهرست کتاب ها برگشتم.
- عکس‌ها. - عکس‌ها تو خیلی از کتاب‌ها.
خیلی مشق داشتم
که مجبور بودم برم کتابخونه
اما فکر نمی‌کنم هیچ وقت چیزی
به اندازه ایموجین به داستان کریسمس علاقه‌مند بوده باشم.
صدای منو می‌شنوی؟
چوپان‌ها فقط مشغول کار خودشون بودن،
و بوم!
آره، می‌فهمم. ولی ما مردان دانا هستیم.
ما فقط با یه جعبه آشغال می‌ریم جلو.
چرا داری ما رو مجبور می‌کنی همه این کارها رو انجام بدیم؟
آلی، اون فیلمی که دوست داری و توش نهنگه، چیه؟
زمین هو!
فکر می‌کنی اون کاپیتان توی زمین هو!
همین‌طوری از خودش درآورد که چطور یه قایق بسازه؟
- نه بابا. - درسته.
باید مطالعه می‌کرد.
فکر کردم این کار رو برای کیک انجام می‌دیم.
موضوع کیک هم هست.
ولی همچنین، مثل اینکه، ما می‌تونیم یه فیلم بسازیم.
توی فیلم‌هایی که می‌بینیم، بازیگره می‌تونه...
همه بازیگرها می‌تونن کسی دیگه باشن.
اونا می‌تونن تغییر بدن که کی هستن
و یه زندگی متفاوت داشته باشن.
اونا می‌تونن از زندگی بدبختشون فرار کنن
و آدم جدید بشن.
این همون کاریه که ما می‌تونیم انجام بدیم.
آره.
پس من می‌تونم یه پادشاه باشم.
آره. شب کریسمس، می‌تونی.
نه، گلادیس نمی‌تونه فرشته باشه.
چرا، می‌تونم!
حداقل می‌تونی امتحان کنی.
عالیه. و من فقط می‌تونم یه آدم بیچاره باشم که با تو ازدواج کرده.
اون کسیه که به اندازه کافی مهمه
که درباره‌اش توی کتاب‌ها نوشتن.
و من می‌تونم یه دختر شیرین و خوشگل باشم...
ما می‌تونیم همه ی غذایی که دارن رو بگیریم.
به علاوه، الان یه مجوز کتاب دارم!
داری اونجا خفه می‌شی؟
باید برم خونه.
هیچ‌کس ازت نخواست بمونی.
کلود مجوزش رو دوست داره.
این نزدیک‌ترین چیزی به تشکر بود
که تا حالا ازش گرفتم.
ببخشید دیر کردم.
خیلی خوب، بیایید بریم تو گروه‌هامون. فرشته‌ها، شما...
اوو...
باشه، خوبه. و بقیه...
خب... ممنون که سر وقت اومدید.
بله، کلود؟
میتونیم هیرود رو دار بزنیم؟
نه، کلود.
هیچکس تو این نمایشنامه نمی‌میره.
امشب کلی کار داریم،
- پس بریم سراغش. -ببخشید.
چرا هنوز اینجا هستن؟
چون اونا توی نمایش هستن، ربکا.
و همین‌طور هم می‌مونه.
اوه، واقعاً؟
و دوست داری به من بگی
خانم آرمسترانگ، خانم اسلوکام و بقیه مادرها چی بگم؟
می‌تونی بهشون بگی که
بهترین نمایش کریسمس تا حالا خواهد بود.
هوم.
می‌خوام با هردمن‌ها درستش کنم.
همه آماده باشن.
♪ آره ♪
♪ هی، آره ♪
♪ آره، آره ♪
♪ اوه، چه راه زیبایی ♪
مگه فرشته خدا نباید چیزی بگه؟
هی!
آره، اونا هنوز هردمن بودن
و بعضی‌ها نمی‌خواستن
حتی برای یه لحظه فراموش کنن.
♪ باشه ♪
♪ اوه، چه راه زیبایی ♪
♪ برای بیان خودت ♪
♪ دونستن اینکه کریسمس عشقه ♪
برو. برو، برو، برو.
♪ آره، آره، آره ♪
از بچه دور شو!
ایموجین، مردان دانا اینجان که اون گرامی بدارن
نه اینکه به اون آسیب بزنن، به خاطر خدا.
چی می‌شد اگر به خونه از یه راه دیگه نمی‌رفتیم؟
چی می‌شد اگر به پادشاه می‌گفتیم بچه کجاست؟
- هیرود پیر می‌خواست اونو بکشه. - نه نمی‌خواست!
بعداً بهش فکر کردم،
و تصمیم گرفتم که اگر هیرود، یک پادشاه،
تصمیم به کشتن عیسی، پسر بچه یه نجار، بگیره،
و اون می‌دونست کجاست، این کار رو می‌کرد.
پس، لروی یه چیزی برای فکر کردن به ما داد.
- بس کن! - عیسی نه. هرگز.
باشه. بیا یکم آروم‌ترش کنیم، باشه؟
بلند شید. بلند شید. نمی‌تونم صداتون رو بشنوم
وقتی همه‌تون با هم حرف می‌زنید.
آلیس به وضوح فکر نمی‌کرد
چیزی از هردمن‌ها ارزش فکر کردن داشته باشد.
آیا راهی هست که اونو بخندونیم؟
نه، اون این کار را نمی‌کند.
اما حداقل به نظر دیگران می‌رسید که تلاش می‌کنند...
به روش‌های غیرمنتظره.
♪ بزارید همه تو آرامش باشیم ♪
♪ و برای همه. ♪
♪ همه جنگ‌ها تموم شه ♪
خب. همه در جای خودتون باشید!
♪ آره ♪
با کی باید درباره بازنویسی‌ها صحبت کنم؟
شنیدم توی فیلم‌ها بازنویسی می‌کنن.
♪ بذار دنیا فکر کنه و در آرامش هم باشه ♪
باشه، خدایا.
حالا داره ترسناک‌تر می‌شه.
پس لطفاً یه کاری کن که به مامان کمک کنی
و نمایش رو نجات بدی.
همین.
آمین.
تمرین آخر همون شب قبلش بود
شام دورهمی هم بود.
کل کلیسا پر از بچه‌ها و والدین بود
و اعضای کمیته دورهمی.
یعنی خانم اسلوکام فرصت داشت یه کم جاسوسی کنه
تا چیزی پیدا کنه که ازش خوشش نیاد.
سلام، خانم اسلوکام.
سلام!
ببخشید بابت این همه شلوغی.
این... این فقط به خاطر اینه که این موقع سال کار زیاده،
کمیته غذای تیمی تصمیم گرفت امشب بیاد
تا غذا رو آماده کنه.
امیدوارم مزاحمتون نشیم.
نه، نمی‌شید. ما حتی نزدیک آشپزخونه هم نمی‌شیم.
حتی نمی‌فهمید که ما اینجاییم.
مامان اشتباه می‌کرد.
همه می‌دونستن که ما اونجا بودیم قبل از اینکه شب تموم بشه.
خب، همه، این یه تمرین لباسه.
کی می‌دونه این یعنی چی؟
- لباس‌ها. - لباس پوشیدن.
بله، برای بعضی‌هاتون.
من هیچ‌جور لباسی ندارم.
لباس حمام باباتو بپوش. من همیشه این کارو می‌کنم.
بابام لباس حمام نداره.
پس تو خونه چی می‌پوشه؟
زیرپوشش.
باشه. اشکالی نداره.
امسال به خاطر سالگرد،
خانم‌های کمک‌کننده با لباس‌های قشنگ‌تر کمک کردن.
می‌تونی مهربون باشی.
سلام، ایموجین.
نباید الان لباس پوشیده باشی؟
می‌پوشم.
نقش مریم رو بازی می‌کنم.
اوه... نمی‌تونستم تشخیص بدم.
شبیه هیچ مریم دیگه‌ای که دیدم نیستی.
خب، باید برم شام دسته‌جمعی رو آماده کنم.
برای ۵۰۰ نفره.
باعث میشه چشم‌هام توی نوری بدرخشه.
حالا، نکته اصلی تمرین لباس پوشیدن
لباس نمایش نیست.
موضوع اینه که نمایش رو
بدون توقف اجرا کنیم. فهمیدی؟
- فهمیدم. - باشه.
من میرم بالا توی تماشاچی‌ها می‌شینم.
شروع کن!
هورا!
آره.
لبخند بزنید.
به نرده‌ها بچسب.
خوبه.
اوه. وای خدای من، وقت نمایشه!
ایموجین.
چی شده؟ لباس نمایشت کجاست؟
بچه کجاست؟
بچه‌ای نیست. داریم از یه عروسک استفاده می‌کنیم.
آره، می‌دونم.
چون به خاطر من نتونستید یه واقعی بگیرید.
- نه. -درسته
اولش کلی بچه پیشنهاد شده بود.
از یوجین اسلوپر،
که گزینه‌ی امیدوارکننده‌ای بود...
...تا جونیور کاتل، که تقریباً چهار ساله بود.
پدرش گفت می‌تونه جمع بشه.
شنیدم به یه بچه نیاز داریم. می‌تونم کمک کنم.
واقعاً؟ عالیه. کی؟
همیشه دو یا سه تا بچه دارن
توی کالسکه‌ها توی سوپرمارکت.
فقط یکی رو برمی‌دارم.
ایموجین، امیدوارم شوخی کنی.
تو می‌دونی که نمی‌تونی همین‌طوری بچه‌ی یکی رو برداری.
شک دارم ایموجین این رو می‌دونست.
اون همه چیز دیگه رو هم برداشته بود.
اما وقتی همه‌ی والدین در مورد هردمن‌ها شنیدن
بچه‌هاشون رو برداشتن و رفتن.
- ما امید داشتیم. - الو؟
برنیس تول داشت یه بچه‌ی سه ماهه رو نگه می‌داشت.
نه، مهم نیست که اون چینیه!
مرسی، برنیس!
بله!
بچه رو به فرزندی قبول کردن
و برنیس گفت خیلی زوده
که بخوایم بچه رو پس بگیریم.
- خب، همین بود.
فکر کنم بث از ماشین آوردش.
بریم ازش بپرسیم.
برادرای ایموجین عروسک رو قایم کرده بودن
چون فکر می‌کردن شبیه عیسی نیست،
هر چی که معنیش بود.
ولی بعد از یه جستجوی بی‌نتیجه، مجبور شدیم شروع کنیم.
♪ دور از هیاهو در آخور ♪
♪ ای شهر کوچک بیت‌لحم... ♪
- ♪ تختخوابی برای خواب نیست... ♪ - ♪ چقدر آرام می‌بینیم... ♪
بس کن. بس کن.
ردیف عقب... "دور از هیاهو در آخور" اول میاد.
من بچه رو دارم.
بالاخره. بدون تشکر از شما احمق‌ها.
بهش دست نزن!
این بچه عیسیه.
حالا، ایموجین، نباید چیزی بگی.
خب، مردان دانا، باید آروم برید بیرون!
این خیلی مهمه، همه. یادتون میاد چی گفتم؟
هیچ‌کس تو نمایش ما چیزی نمی‌گه
به جز فرشته‌ی خداوند
و البته، گروه کر آوازخوان.
مریم، یوسف، و بقیه
یه تصویر قشنگ برای ما می‌سازن که نگاه کنیم
وقتی به کریسمس و معنیش فکر می‌کنیم.
معنیش چیه؟
یواش یواش داره یادم میره.
باشه، بیا از اول شروع کنیم...
ایموجین،
نمی‌تونی موقع اجرا گوشواره بندازی.
می‌دونی که مریم گوشواره نمیندازه.
- باید اینا رو بندازم. - چرا؟
گوشامو سوراخ کردم
و نمی‌خوام به هم بچسبن.
تو یه ساعت و نیم به هم نمی‌چسبن.
- بهتره بذارمشون بمونن. - دکتر اینو گفت؟ - چه دکتری؟
- کی گوشتاتو سوراخ کرد؟ - گلادیس.
باشه.
یه جفت کوچیک‌تر برای جشن پیدا می‌کنیم.
از اول شروع کنیم. خب، پس...
فکر کنم باید بهشون بگم چه اسمی براش گذاشتم.
نه. یادت باشه، مریم اسم بچه رو انتحاب نمیکنه.
بهت گفتم. من اسمشو گذاشتم!
نه. نه! یوسف هم اسمشو انتخاب نمیکنم.
خدا یه فرشته می‌فرسته تا به مریم بگه
اسمش چی باید باشه.
من اسمش رو بیل می‌ذاشتم.
صبر کن،
گلدیس به مریم گفت بچه‌اش رو چی صدا کنه؟
نه، گلدیس فرشته‌ست
که میاد به چوپان‌ها میگه،
"برای شما کودکی به دنیا آمده."
برای من! نه اونا. برای من.
من کسی‌ام که بچه رو به دنیا آوردم.
این یعنی که عیسی برای تمام جهانه.
برای همه‌ی ما کودکی به دنیا آمده،
حتی آدمای فقیر مثل...
می‌دونی، چوپان‌هایی که بازی می‌کنین.
چرا نذاشتن مریم خودش اسم بچه‌اش رو بذاره؟
فرشته چی کار کرد، فقط اومد و گفت،
"اسمش رو بذارید 'عیسی'"؟
- بله. - این درست نیست.
فرشته می‌گه، "اسمش باید باشه
"شگفت‌انگیز، مشاور...
"خدای قدرتمند، پدر جاودان،
- "شاهزاده صلح." - وای خدای من!
اگر مجبور بود همه اینا رو بگه
اصلا کلاس اول رو تموم نمیکرد.
خیلی متاسفم.
داشتم رد می‌شدم و گفتم یه نگاهی بندازم.
بهتره برم اون کیک سیب‌زمینی رو چک کنم.
ایموجین، بهت گفتم که اسم خدا رو بی‌جا نبری.
چطور می‌تونی مریم باشی اگه همه رو ناراحت می‌کنی؟
فکر کنم باید یه استراحت کنیم.
بیایید پنج دقیقه دیگه اینجا همدیگه رو ببینیم
و دوباره شروع کنیم.
گفتم بهت فاجعه میشه.
فقط می‌خوام بدونین که هر وقت لازم بود می‌تونم
نقش مریم رو بازی کنم.
خوبه که گفتی، آلیس.
ایموجین، می‌تونم...
دارم میرم دستشویی،
و این لباس مسخره رو عوض می‌کنم.
اینم دخترم . چیزی لازم نداری؟
یه جورایی... همه چی اشتباهه.
مثل اینکه، همه چیز داره از هم می‌پاشه.
من مطمئن نیستم که اصلاً از اولش استوار بود یا نه.
نمی‌تونیم به جای مری، آلیس رو بذاریم؟
نمی‌تونیم بذاریم هردمن‌ها اینو خراب کنن
برای کلیسا یا تو رو شرمنده کنن.
فکر کنم فکر ایموجین داره اذیتش می‌کنه.
فقط باید این تمرین رو بگذرونیم.
ما می‌تونیم این کار رو انجام بدیم.
آتش!
دوباره چی شده؟
چرا؟ چرا؟
دود غلیظی از دستشویی میاد!
باشه، باشه، باشه. همه دست همدیگه رو بگیرین.
دست بغل دستی تون رو بگیرین و...
خیلی خوب، بث، بچه ها رو ببر بیرون.
همه، کت‌هاتون رو بردارین.
آلیس؟ آلیس؟
بث، عزیزم...
همه، بیاین. بیاین.
حالت خوبه، عزیزم؟
وقتی وارد شدم بوی دود حس کردم.
بوی دود از توی دستشویی اومد؟
هوم.
با بابات برو.
- می‌دونیم چی شده؟ - اتفاقات هردمن‌ها.
بیاین. بیاین، فرشته‌ها.
- ایموجین، حالت خوبه؟ - آره.
برو کنار. یه آتش‌سوزی دیگه از هردمن‌ها.
- من ترسیدم. - می‌دونم عزیزم. می‌دونم، می‌دونم.
- هردمن‌ها؟ توی کلیسا؟ - آره. همشون.
خدا به همه‌مون رحم کنه.
چه فاجعه‌ای. فقط دردسر.
بث، می‌خوام بری و هردمن‌ها رو پیدا کنی، باشه؟
- باشه. خیلی خوب. - باشه، برو بیارشون.
ایموجین؟ ایموجین؟
تو ایموجین هردمن رو توی دستشویی دیدی؟
اوهوم. اونجا بود.
و همه می‌دونن اون بچه‌ها سیگار می‌کشن.
پس این اتفاق افتاد.
مامان، نمی‌تونم هردمن‌ها رو پیدا کنم.
خب، همین‌جا بودن، نبودن؟
من همه جا رو گشتم. اونا رفتن.
و بعد دیانا ایموجین رو می‌بینه که اونجا وایساده.
همه جا پر از دود شده.
سلام؟ اون سیگار کشیده. اون آتیش رو یه کاری کرد که گُر بگیره .
این باید آخرین ضربه باشه.
بیا زود قضاوت نکنیم، ربکا.
این جوری برات خوشایند نیست؟
مریم این کار رو کرد!
و میلیون‌ها کار دیگه، کشیش.
دوست داری بشنوی؟
- حالا چی میشه، مامان؟ - راستش رو بخوای، نمی‌دونم.
حالا اونا کنسلش می‌کنن؟
ممکنه تلاش کنن.
گریس گفت: فرشته‌ی خداوند
مثل یه قهرمان کمیک بوکه.
این همون چیزیه که فکر می‌کنم؟ یه کار هرمن؟
شنیدم کل مدت درباره‌ی لباس زیر حرف می‌زنن.
ببخشید. بچه‌های هرمن درباره‌ی لباس زیر
در طول تمرین‌ها حرف نمی‌زنن.
اون یه پسر دیگه بود.
آلیس می‌گه که اونا درباره‌ی کشته شدن عیسی حرف زدن.
این توی کتاب مقدسه.
خب، واقعاً نباید اینجا باشن.
- نه. - موافقم.
هر جا دود باشه، آتش هم هست.
- یعنی، واقعاً. - باشه، باشه، همگی. لطفاً.
تو کسی هستی که همه‌ی کارها رو انجام دادی، نه اونا.
اگه بتونی بهم بگی که این خوب پیش میره، بهت اعتماد می کنم.
متاسفم، نمی‌تونم اینو بهت بگم.
کشیش هاپکینز، ما منبع دود رو پیدا کردیم.
بله، قربان؟
کیک سیب‌زمینی من!
اما من دود رو دیدم که از دستشویی می‌اومد.
به همین دلیل زنگ زدم.
هیچ آتیشی توی دستشویی نبود.
اما وقتی همه اینجا بودن،
کیک سوخت.
ممنون، آقایون. برید خونه.
کارمون اینجا تمومه. باشه؟
تمرین لباس تموم شد.
الان درست گفتم؟ "همه چی تمومه"؟
آره، درست گفتی.
هیچ‌کس حتی نمیگه ببخشید؟
بیا بریم خونه.
اوه...
سلام عزیزم.
سلام.
فکر کنم داری کار فوق‌العاده‌ای می‌کنی، مامان.
هوم. مرسی عزیزم.
هرچند فکر نمی‌کنم کسی دیگه با تو موافق باشه.
احتمالاً نه.
فقط فکر کردم می‌تونم یه جوری انجامش بدم.
و اینکه می‌تونه بهترین نمایش تا الان باشه،
حتی با هرمن‌ها.
الانم خیلی دیر شده که اونا بخوایم رو جایگزین کنیم؟
فکر نمی‌کنم این کار درست باشه عزیزم.
همچنین نحوه صـحبت اون زنا
درباره هردمن ها درست باشه
فراموش نکن.
کل نکته داستان اینکه...
همونقدر که برای ما به دنیا اومد
همون قدر هم عیسی برای هردمن‌ها به دنیا اومد
اگه اونا رو دور کنیم
اصل داستان رو از دست میدیم
اما اگه اونا همه‌چیز رو برای تو خراب کنن چی؟
احتمالاً این کار رو می‌کنن.
اما موضوع من نیستم.
داری کار فوق‌العاده‌ای انجام می‌دی، مامان.
بذار اول ببینیم فردا شب چی می‌شه.
چی شده عزیزم؟
مامان؟
در موردش دعا کردم، و باهات موافقم.
باید با هردمن‌ها بمونی.
مرسی عزیزم.
ولی نمی‌تونم با خونه هردمن‌ها تماس بگیرم.
- قطع شده؟ - فکر نمی‌کنم.
امیدوارم نشنیده باشن که مردم
چی در موردشون می‌گفتن.
صبر کن. ایموجین شونه خالی کرده؟
- نمی‌دونم. - چطور می‌تونه شونه خالی کنه؟
- اون نمی‌تونه این کارو با تو بکنه! - همه چی درست می‌شه، بث.
آلیس می‌دونه چطور نقش مریم رو بازی کنه. همه چی خوب می‌شه.
یا، خب، می‌دونی،
یا میشه همون چیزی بود که همیشه بود.
نمی‌تونه همون چیزی باشه که همیشه بوده!
بث، کجا داری میری؟
بث؟
این یکی رو برام توضیح بده.
قبلاً، تنها راهی که نمایش جواب میداد
بدون هردمن‌ها بود.
حالا، تنها راهی که می‌شد جواب بده، با اونا بود.
شاید مامانم رئیس کمیته‌ نبود یا کسب و کار نمی‌چرخوند
یا لباس شیک و مجلسی خرید نمی کرد
اما وقتی هیچکس دیگه‌ای کار درست رو انجام نمیداد، اون کار درست رو انجام میداد.
پس حالا، من باید این کار رو می‌کردم.
و این یعنی باید به تنهایی با ایموجین هردمن روبرو می‌شدم.
سلام، گلادیس.
باید با ایموجین صحبت کنم.
باشه، پس.
چی می‌خوای؟
بعد از این همه سواری،
فکر می‌کردم باید بفهمم چی بگم.
میلیون‌ها چیز توی سرم می‌چرخید.
اما وقتی در رو باز کرد، تنها چیزی که تونستم بگم این بود...
سلام.
صبر کن!
چرا دیشب رفتی؟
هوا سرد بود.
داشتن سعی می‌کردن بفهمن چی شده.
یه مشت احمق دور هم وایساده بودن،
که خودشونو می خاروندن.
فهمیدن که کار ما بوده، بعد شروع کردن به گشتن.
نه، نه، یه کیک سوزوندن.
مهم نیست چی شد. می‌دونستن کار من بوده.
فکر می‌کنن سیگار می‌کشی. فقط فرض کردن...
البته که این کارو کردن.
خب، داشتی سیگار برگ می‌کشیدی؟
آره.
اوه.
ام... خب، نباید سیگار بکشی.
- فهمیدم. خداحافظ. - صبر کن!
- می‌خوای توی نمایش شرکت کنی؟ - نه.
- چی؟ - نمی‌خوام شرکت کنم.
ولی فکر می‌کردم می‌خوای کس دیگه‌ای باشی. مثل توی فیلم.
چیزها تغییر کرده. خداحافظ.
- اشکالی داره؟ - بله. اشکال داره. خیلی هم داره!
مادرم برای تو ایستاد. او برای تو جنگید.
تقریباً همه شهر ازش متنفرن به خاطر این.
ولی او این کار رو کرد. چون به تو اهمیت می‌ده.
تو به چی اهمیت می‌دی؟
شما نمی‌خواستید من توی نمایش باشم.
درسته؟
- اوضاع عوض شده. - واقعاً؟
مامانم می‌خواد تو مریم باشی.
باشه؟
بله، بهش گفتم اجازه نده تو این کار رو بکنی.
ولی بهت یه فرصت داد.
مردم از همه جا دارن میان
و دیگه خیلی دیره که همه نقش‌ها رو عوض کنیم
و امیدوار باشیم که همون نمایش قدیمی و خسته‌کننده باشه...
نمی‌تونم انجامش بدم!
من هیچ‌وقت دختری که توی نقاشیه نخواهم بود.
اما نمی‌تونیم یه نقاشی روی صحنه داشته باشیم.
ما به یه آدم واقعی نیاز داریم.
- آلیس انجامش می‌ده. - درسته. "آلیس انجامش می‌ده."
همه مریم رو دوست دارن
چون مهربونه و خوشگله.
و من هیچ‌وقت مثل اون نمیشم...
فکر نمی‌کنی می‌تونی مهربون باشی
چون خیلی سرسختی.
سرسختی بچه ی تو دنیا، درسته؟
اما اگه از نمایش انصراف بدی، نه مهربون می‌شی و نه سرسخت.
علاوه بر این، مریم،
مریم واقعی، براش مهم نبود که دیگران چی فکر می‌کنن
و کار سخت رو انجام داد، حتی اگه وحشتناک بود.
تو هم یه جورایی مثل اون هستی،
لطفاً بیا نمایش رو اجرا کن.
برای مامانم؟
حتی اگه فقط برای اینه که همه رو عصبانی کنی؟
متاسفم. من یه هردمنم. من اون نیستم. (اشاره به مریم)
شمع‌هامون حداقل عالی به نظر می‌رسن.
خب...
ما اینجاییم.
تو موفق شدی. بهش افتخار کن.
درسته، بث؟
ما هیچ‌وقت کل نمایش رو تمرین نکردیم.
نمی‌دونم امشب چی میشه.
اگه هردمن‌ها بیان،
ممکنه اولین نمایش کریسمس در تاریخ باشه
که یوسف و مردان دانا با هم دعوا کنن.
مریم یه سیگار روشن می‌کنه و با بچه فرار می‌کنه.
- اشکالی نداره؟ - نه.
- موفق باشی. - ممنون.
اون واقعاً اینو نمیگه.
این چیزی ـه که تو تئاتر می‌گن.
خانم آرمسترانگ تو کتاب یادداشت‌هاش دربارش نوشته.
هی، به خودت نگاه کن.
اوه... خیلی تنگه.
خیلی خوب به نظر می‌رسی. می‌تونی بری پشت صحنه.
فکر نکنم بیان.
فکر کنم به آلیس نیاز دارم.
فهمیدم.
آلیس؟
شاید امشب لازم باشه نقش مریم رو بازی کنی.
- خب، شروع شد. - آره.
بال شرلی به من خورد.
چیزی نیست، عزیزم.
وقتی برگشت، فقط خم شو.
باشه.
مری و جوزف لباس پوشیدن و آماده رفتن هستن.
عالیه، آلیس.
ممنون از همگی که اومدین.
به مدت ۷۵ سال
این نمایش فرصتی بوده
تا به ما یادآوری کنه کریسمس درباره کیه.
امسال، اوه،
یه کم متفاوت شده
از اونچه که برنامه‌ریزی کرده بودیم.
که باید بگم، برای اولین باره که این جشنواره اینطوری شده.
راستش،
خیلی چیزها اتفاق افتاده تا ما به اینجا برسیم،
که واقعاً نمی‌دونم امشب چی می‌خواد بشه.
اما شاید این چیز بدی نباشه.
چون مریم و یوسف هم خیلی مطمئن نبودن.
ممنون که اومدید.
و کریسمس مبارک.
- حالت خوبه؟ - هیچ ایده‌ای ندارم.
باشه.
♪ در یک آخور ♪
♪ بدون گهواره برای خواب ♪
♪ عیسی کوچولو ♪
♪ سر شیرینش رو گذاشت ♪
♪ ستاره‌ها در آسمان روشن... ♪
اون داره چیکار می‌کنه؟
♪ نگاه کرد به جایی که خوابیده بود... ♪
چی شده؟
♪ عیسی کوچولو ♪
♪ خوابیده روی کاه ♪
♪ گاوها دارن صدا میکنن ♪
♪ بچه بیدار میشه ♪
♪ اما عیسی کوچولو... ♪
اون چی پوشیده؟
یه چیزی از خونه آورده.
گفت اگه می‌خواد این کارو بکنه،
می‌خواد شبیه مریم واقعی باشه.
اونا شبیه پناهنده‌ها به نظر می‌رسن. اوه.
آره.
درسته.
در زمان سزار آگوستوس،
حکمی صادر شد که همه دنیا باید مالیات بدن.
و یوسف با مریم، همسرش به بیت‌لحم رفت...
♪ ای شهر کوچک بیت‌لحم ♪
♪ چقدر آرام دراز کشیده‌ای ♪
♪ بالا خواب عمیق و بی‌رویای تو ♪
♪ ستاره‌های خاموش می‌گذرند ♪
♪ اما در خیابان‌های تاریک تو می‌درخشد ♪
♪ نور جاودانه... ♪
چرا داری عروسک رو آروغ می‌زنی؟
اینطوری به گلادیس کمک می‌کردم وقتی بچه بود.
♪ امشب در تو ملاقات می‌کنند... ♪
واقعا که!
آروغ گرفتن عیسی نوزاد انگاریی که باد گلو داشته.
این قطعاً توی برنامه نبود.
خب، من خوشم میاد.
فکر می‌کنی عیسی کوچولو نیاز به آروغ نداشت؟
اون...
و در آن منطقه، چوپانانی در صحرا بودند،
که شبانه بر گله‌ هایشان نظارت می‌کردند.
♪ در حالی که چوپانان شبانه بر گله‌ها نظارت می‌کردند ♪
♪ همه نشسته بر زمین بودند ♪
♪ فرشته‌ی خدا فرود آمد ♪
♪ و بزرگی درخشید ♪
و فرشته‌ای از خدا بر آن‌ها نازل شد.
هی!
برای شما کودکی به دنیا آمده!
منتظر چی هستی؟ برو بچه رو ببین!
آه.
زود باشید!
♪ ما سه پادشاه از شرق هستیم ♪
♪ با هدیه‌ها از دوردست‌ها می‌آییم ♪
♪ دشت و چشمه ♪
♪ دشت و کوه... ♪
می‌دونستم این اتفاق می‌افته.
اونا کندر ندارن
و یا مر و طلا.
یه چیز دیگه آوردن
و من بلافاصله فهمیدم از کجا اومده.
احتمالاً حتی ژامبون هم دوست ندارن.
چرا، دوست دارن. عاشق ژامبونن.
ژامبون من توی نمایش ـه.
و وقتی عیسی به دنیا آمد،
مردان دانا از شرق آمدند تا او را پرستش کنند،
و هدایایی از طلا و کندر و مر را آوردند.
قرار بود برن.
دارن همه چیزو خراب می‌کنن.
کاملاً منطقیه که مردان دانا
بشینن و استراحت کنن.
راه درازی اومدن.
انتظار داری ژامبون رو بدن و برن؟
اونا ژامبون نیاوردن!
♪ این کودک کیست که آرام گرفته است ♪
♪ بر زانوی مریم، خوابیده است؟ ♪
♪ که فرشتگان... ♪
در مورد خراب کردن همه چیز،
به نظرم که هردمن‌ها
نمایش را خیلی بهتر کردند.
فقط با انجام دادن کاری که طبیعی بود.
مثل آروغ زدن بچه، مثلاً.
یا فکر کردن که ژامبون هدیه بهتری می‌شه
تا خیلی از عطر یا روغن.
معمولاً وقتی ترانه به «شب خاموش» می‌رسیدیم،
از کل ماجرا خسته می‌شدم،
نمی‌تونستم صبر کنم که تموم شه.
اما این بار اینطور احساس نمی‌کردم.
تقریباً آرزو داشتم که نمایش
با هدایت هرمن‌ها ادامه پیدا کند،
فقط برای اینکه ببینم دیگر چه کار می‌کنند.
فهمیدم که من واقعاً هرگز
تولد مسیح را ندیده بودم.
ولی ایموجین داشت کمکم می‌کرد که دقیق تر از همیشه ببینم.
♪ شب خاموش ♪
♪ شب مقدس ♪
♪ همه جا آرام ♪
♪ همه جا روشن ♪
♪ دور آن مادر و کودک... ♪
و بعدش اتفاق افتاد.
همه این مدت منتظر بودند تا هردمن‌ها
یه کار کاملاً غیرمنتظره انجام بدن.
و واقعاً...
نگاه کن.
اون داره گریه می‌کنه.
مریم داره گریه می‌کنه.
در اون لحظه...
ایموجین هردمن داستان واقعی کریسمس رو تجربه کرد
خودشم برای اولین بار.
و ما هم همینطور.
♪ در زمان تولدت ♪
خب...
این بهترین نمایش کریسمس بود که تا حالا دیدیم.
تعظیم کن.
تعظیم کن. دارن برات دست می‌زنن.
همه موافق بودن که بهترین بود
اما هیچ‌کس دقیقاً نمی‌دونست چرا.
یه چیزی که می‌دونستم،
به خاطر مادرم و درک اون
از داستان کریسمس،
هرمن‌ها بالاخره به
چیزی که همیشه لازم داشتن رو به دست آوردن.
یه جامعه.
چیزی به ما دادند که همیشه بهش نیاز داشتیم.
سال‌ها به شگفتی کریسمس فکر می‌کردم
و راز تولد عیسی
و هیچ‌وقت واقعاً درکش نکردم.
اما حالا، دیگه به نظر نمی‌رسید که خیلی مرموز باشه.
وقتی ایموجین از من پرسید که نمایش درباره چیه،
بهش گفتم درباره عیسیه.
اما این فقط بخشی از ماجرا بود.
درباره یه نوزاد جدید بود
و مادر و پدر فقیرش
در دردسر بزرگی بودند.
نه پولی، نه جایی برای رفتن، نه دکتری،
نه کسی که بشناسند، نه احترامی.
اما آن‌ها کسانی بودند که خدا انتخاب کرد
تا به تغییر دنیا کمک کنند.
در مورد ایموجین،
کریسمس به یکباره به سراغش آمد.
ممنون که برگشتی.
تو منو مجبور کردی.
فکر نمیکنم.
بفرما اینم ژامبون ت وسیله اجرای عالی بود.
-وسیله اجرا نبود. -یه هدیه از طرف پسر ها بود.
و...
من یه چیز دیگه هم دارم.
فهمیدم وقتشه که اینو بهت برگردونم
ممنونم
پس الان که نمایش تموم شد،
احتمالا تو قصد نداری دوباره اینجا بیای.
ولی شاید هفته دیگه بتونی بیای؟
تا وقتی که خوراکی باشه، میام.
دقیقاً درسته.
مگه نه؟
چی؟
نقاشی.
منظورش از "دقیقاً درسته" چی بود؟
نمی‌دونم.
فکر کنم ایموجین از ایده مریم توی نقاشی خوشش اومده بود.
خیلی پاک و معصوم به نظر می‌رسید.
انگار هیچ کار دیگه‌ای نکرده
جز اینکه شب کریسمس عیسی رو به دنیا آورده.
ایموجین یه بار بهم گفت،
"من اون نیستم."
اما برای من...
مریم همیشه شبیه ایموجین هردمن میمونه.
به همین دلیل...
ما هنوز هم از این پتو استفاده می‌کنیم حتی بعد از این همه سال.
خب، دوستان،
حالا که می‌دونید چرا
این نمایش برامون اینقدر مهمه...
نمی‌دونم، کسی دوست داره نقشی بازی کنه؟
وای،
چه دست‌های زیادی!
خوشبختانه، ما کلی نقش داریم
و هیچ نقشی کوچیکی نیست.
خب، والدین عزیز، اگه می‌خواید،
همه رو ببرید به سالن اصلی،(سالن محراب)
همه رو مرتب می‌کنیم.
نقش‌ها رو بهتون می‌دیم
و اولین تمرینمون رو شروع می‌کنیم.
خب، برید بیرون.
می‌تونم اونو رو تنم کنم؟
اوه، هوم...
خب، اونا بال‌های گلادیس بودن.
اون نمی‌ذاره کسی دیگه اونا رو بپوشه.
ولی اگه بری پایین،
یه دست جدید برات پیدا می‌کنیم.
"هی. نزد شما کودکی متولد شده."
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
♪ برو بگو روی کوه‌ها ♪
♪ از تپه‌ها و همه جا ♪
♪ برو بگو روی کوه‌ها ♪
♪ که عیسی مسیح به دنیا اومده ♪
♪ پایین توی آخور فقیرانه ♪
♪ مسیح فروتن ما به دنیا اومد ♪
♪ و خدا نجات رو برامون فرستاد ♪
♪ اون صبح مبارک کریسمس ♪
♪ و من گفتم برو بگو روی کوه ♪
♪ بالای تپه‌ها و همه جا ♪
♪ برو بگو روی کوه ♪
♪ که عیسی مسیح به دنیا اومده ♪
♪ وقتی چوپان‌ها نگهبانی می‌دادن ♪
♪ بر فراز گله‌های خاموش در شب ♪
♪ ببین در سراسر آسمان‌ها ♪
♪ نوری مقدس درخشید ♪
♪ و من گفتم برو بگو بر کوه ♪
♪ بر فراز تپه‌ها و همه جا ♪
♪ برو بگو بر کوه ♪
♪ که عیسی مسیح به دنیا آمد ♪
♪ حالا گوش کن به من ♪
- ♪ برو... ♪ - ♪ برو... ♪
♪ ...بگو بر کوه ♪
♪ روی کوه ♪
♪ بر فراز تپه‌ها و همه جا ♪
- ♪ برو... ♪ - ♪ برو... ♪
♪ ...بگو روی کوه ♪
♪ که عیسی مسیح به دنیا آمده ♪
♪ برو بگو روی کوه ♪
♪ بر فراز تپه‌ها و همه جا ♪
♪ برو بگو روی کوه ♪
♪ که عیسی مسیح به دنیا آمده ♪
♪ هوو! ♪
♪ برو بگو به کوه ها ♪
♪ ای همه وفاداران بیایید ♪
♪ شاد و پیروز ♪
♪ بیایید، ای بیایید ♪
♪ به بیت لحم ♪
♪ بیایید و او را ببینید ♪
♪ پادشاه فرشتگان زاده شد ♪
♪ بیایید او را بپرستیم ♪
♪ مسیح خداوند ♪
♪ بخوانید گروه‌های فرشتگان ♪
♪ با شادی بخوان ♪
♪ ای همه شهروندان ♪
♪ از بهشت بالا ♪
♪ جلال بر خدا ♪
♪ جلال در بالاترین ♪
♪ بیا، بیایید او را بپرستیم ♪
♪ مسیح خداوند ♪
♪ بیا و او را ببین ♪
♪ پادشاه فرشتگان زاده شد ♪
♪ بیا، بیایید او را بپرستیم ♪
♪ مسیح خداوند ♪
♪ اوه، مسیح... ♪
♪ خداوند ♪