..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خداوندا،
‫مرا آرامشی عطا کن،
‫تا بپذیرم آنچه را نمی‌توانم تغییر دهم.
‫آمین.
‫متین و باوقار، دخترها.
‫آروم دست‌هاتون رو باز کنید. ‫گردن‌ها کشیده.
‫حالت اول رو رد کنید.
‫پاشنه‌هاتون!
‫از ریتم نیفتین.
‫سرها پایین‌تر.
‫توانایی موجودات زنده در درک رنگ‌ها...
‫...منجر به تکامل شده.
‫وقتی نور به چیزی برخورد می‌کنه، ‫بخشی از اون جذب می‌شه و باقیش...
‫بازتاب پیدا می‌کنه و توسط ‫شبکیه‌ی چشم راهی مغز می‌شن.
‫رنگ‌ها شبیه امواج نورن.
‫سرخیِ سیب.
‫سبزی برگ‌ها.
‫آبیِ ماهی‌ها.
‫طول موج‌های مختلف نور، باعث ‫تشکیل رنگ‌های مختلف می‌شن.
‫اینطور می‌گن.
‫اما، من می‌تونم رنگ‌ها رو حس کنم؛
‫یا حتی شاید در دنیایی متفاوت‌تر زندگی می‌کنم.
‫«هیگوراشی توتسوکو»
‫منم می‌خوام صورتی باشم!
‫تو نارنجی هستی!
‫چه آبیِ خوشگلی...
‫همون‌جوری که پروانه‌ها و زنبورها ‫به دنبال گل‌های زیبا هستن،
‫یا دلفین‌ها صداهایی رو می‌شنون، ‫که آدم‌ها نمی‌شنون،
‫رنگ‌هایی هم هست که من ورای ‫از دیدن، حس می‌کنم.
‫هر وقت رنگ زیبایی می‌بینم،
‫قلبم تندتر می‌زنه.
‫خودم هم نمی‌دونم چطور توصیفش کنم.
‫اگر می‌تونستم رنگ خودم رو ببینم،
‫دوست داشتم ببینم چه رنگی‌ام؟
‫رنگ‌های تو
Prometheus
‫سلام.
‫صبح به‌خیر.
‫اون روز هم...
‫صبح به‌خیر!
‫سلام!
‫صبح به‌خیر!
‫منم.
‫بعدش...
‫عه... زنگ خورد!
‫بدو بدو!
‫باز تاخیر کنیم کارمون به خدمات اجتماعی می‌کشه!
‫ندویین!
‫- آروم راه برین!
‫- صبح به‌خیر!
‫ساکت! آروم!
‫ندویین بچه‌ها!
‫تونکو!
‫اومدم!
‫بالاخره!
‫آخیش.
‫برپا.
‫ادای احترام.
‫صبحتون به‌خیر.
‫صبح شما هم به‌خیر.
‫امتحان رو چیکار کردی، ساکوناگا؟
‫سخت بود.
‫حتی برای تو؟
‫از تو دیگه انتظار نداشتم.
‫اما بازم دفعه‌ی پیش ترکوندی.
‫فوق‌العاده‌ای تو دختر.
‫امروز جلسه شورای دانش‌آموزیه؟
‫آره گمونم.
‫کیمی سنپای.
‫درباره‌ی تمرین گروه سرود...
‫...به مشورتتون نیاز داریم.
‫خب، چی شده؟
‫می‌شه هر وقت براتون مناسب بود،
‫یه زمانی رو برای گروه اختصاص بدید؟
‫اوهوم، حتماً.
‫- آره.
‫- اَه، بازم وَسَطی.
‫«زنگ تربیت بدنی»
‫بگیر که اومد!
‫بزنشون!
‫بپا! بپا!
‫چه قشنگه...
‫توتسوکو!
‫حالت خوبه، توتسوکو؟
‫خوبی؟
‫توتسوکو!
‫- حالش خوبه؟
‫- هی... پاشو!
‫- خداحافظ.
‫- وقت کن‌دوئه!
‫کن‌دو: نوعی هنر رزمی
‫- باید تمرین کنیم.
‫- از پسش برمیام!
‫- پیاده 20 دقیقه‌ست؟
‫«منزل ساکوناگا»
‫من برگشتم.
‫خبریه، توکو؟
‫راستش از خوشحالی تو پوست ‫خودم نمی‌گنجم.
‫سر زنگ تربیت بدنی ‫بد ضربه‌ای به سرش خورد.
‫آره، به خاطر همونه.
‫حالت... خوبه؟ ‫شرمنده.
‫خوبِ خوبم. ‫عالی‌ام.
‫خیلی ممنو...
‫ساکوناگا... نیومده.
‫- آخ جون!
‫- پس بریم کافه!
‫- سلام.
‫- بخش تمرین توی یه کلاس دیگه‌ست؟
‫- یادم نبود.
‫- معلم هم که گفت.
‫ببخشید...
‫تازگی‌ها ساکوناگا کیمی رو ندیده‌م. ‫غایب بوده؟
‫مگه خبر نداری؟ ‫مدرسه رو کنار گذاشته.
‫ما هم خیلی جا خوردیم.
‫چرا؟
‫سرپیچی از معلم.
‫فهمیدن که دوست‌پسر داشته.
‫شایعات درباره‌ش زیاده...
‫آره... خیلی...
‫چیزی به اجرای گروه سرود هم نمونده.
‫پس، الآن داره چیکار می‌کنه؟
‫شما می‌دونین؟
‫گمونم اون روز کیمی سنپای رو دیدم.
‫چی؟ نه بابا. کجا؟
‫توی کتابفروشی مرکز شهر.
‫پشت صندوق وایساده بود.
‫«کتاب‌فروشی»
‫خداوندا،
‫مرا آرامشی عطا کن،
‫تا بپذیرم آنچه را نمی‌توانم تغییر دهم.
‫آمین.
‫خواهر هیوکو!
‫هیگوراشی جان.
‫موقع طلب آرامش، یه چیز دیگه هم می‌خوایم.
‫شهامت تغییر چیزهایی که در توانمون هست.
‫و همچنین درک تفاوت این دو.
‫این رو می‌دونستی؟
‫آره، ولی...
‫فقط دارم برای آرامش روانم دعا می‌کنم.
‫چیزی اذیتت می‌کنه؟
‫اگر بخوای اعتراف کنـ...
‫نه...
‫خواهر هیوکو...
‫شما رنگ زیبایی دارین.
‫ببخشید. فراموش کنین چی گفتم!
‫با اجازه!
‫شرمنده. باز همون همیشگیه.
‫من که عاشقشم!
‫به به.
‫توکو؟ چیزی شده؟
‫اتفاقی افتاده؟
‫نه، چیزی نیست.
‫مطمئنی؟
‫«بیسکوئیت مانجو»
‫تو هم بخور. ‫خوشمزه‌ست.
‫ممنون «خواهران جنگل».
‫آخه رنگ‌هاتون...
‫یه بهتره بگم هاله‌هاتون...
‫...خیلی آروم و لطیفن.
‫منظورت اینه ساده‌ست؟
‫آه‌ه‌ه...
‫مامان‌بزرگ، من رفتم.
‫برو به سلامت. ‫ظرف ناهارت هم رو میزه.
‫باشه، ممنون.
‫«تالار گربه‌ی سفید»
‫روز خوبی داشته باشید.
‫امروز چیکار کنیم؟
‫تو جلوتر برو.
‫باشه.
‫یوتا! صبر کن ما هم بیایم!
‫وایسا!
‫این یکی جعبه نداره ها.
‫هیچ اشکالی نداره.
‫مطمئنین؟ ‫اما کیفیتش رو تضمین می‌کنم.
‫لطف می‌کنید.
‫- ممنون.
‫- خدمت شما.
‫«دست‌دوم فروشی»
‫خوش اومدین.
‫داری کجا می‌ری؟
‫می‌ری دنبال ماجراجویی؟
‫من دنبال کسی می‌گردم.
‫«کتابفروشی دست‌دوم»
‫رسیدیم.
‫کتابفروشی‌ـه!
‫این آهنگ...
‫پیدات کردم.
‫آه... معذرت می‌خوام!
‫سرم رو انداختم پایین و اومدم تو...
‫«قطعات ساده‌ی پیانو جلد اول»
‫خودشه! دنبال همین کتاب بودم!
‫بالاخره پیداش کردم!
‫آخیش.
‫این رو می‌برم!
‫پیانو... می‌زنی؟
‫خب... آره!
‫شما هم گیتار می‌زنید؟
‫آره، تمرین می‌کنم.
‫عه. چه خفن.
‫بابت زنگ تربیت بدنی متاسفم.
‫حرفش هم نزن!
‫آهنگی که الآن می‌زدی رو دوست داشتم.
‫این آهنگ پای ثابت گروه سرود بود.
‫دیگه برنمی‌گردی مدرسه...؟
‫آمم...
‫چیزه...
‫ببخشید...
‫بفرمایید؟
‫شما دو نفر عوض یه بند هستین؟
‫ما؟! یعنی اینطور به‌نظر میاد؟!
‫آخه همیشه اینجا گیتار می‌زنین، ‫برای همین کنجکاو بودم.
‫گفتم اگر اشکالی نداره ‫ازتون بپرسم.
‫راستش ما دنبال اعضای بند هستیم.
‫می‌خوای بهمون ملحق شی؟
‫همین‌جوری از دهنم در رفت! ‫هیچ بندی در کار نیست.
‫تازه پسر هم هستی! ‫خدایا توبه.
‫- آه...
‫- واقعاً می‌تونم؟
‫خـــب...
‫ببخشید ساکوناگا! ‫هیچ اشکالی نداره اگه نخوای.
‫ولی خوش می‌گذره.
‫می‌خوام.
‫بیرون رو ببین، هیگوراشی. ‫منظره‌ی زیبایی‌ـه.
‫هان؟
‫آهان. باشه.
‫چی شده؟
‫غلط نکنم... انگار یه‌کم... دریازده شدم.
‫حالت خوبه؟
‫آب... دارم...
‫می‌خوای دراز بکشی؟
‫اشکالی نداره؟
‫ببخشید.
‫آنتن نمی‌ده...
‫هــــی!
‫آهـــــای!
‫خیلی خوشحالم. ‫فکر نمی‌کردم واقعاً بیاین.
‫سرویس پذیرایی رو از دست دادیم.
‫حالت خوبه، هیگوراشی؟
‫اشکالی نداره یه‌کم هوا بخورم؟
‫خواهش می‌کنم بفرمایید.
‫دیگه از این کلیسا استفاده نمی‌شه.
‫اما به‌عنوان بنای تاریخی حفظ شده.
‫به شرط تمیز کردن اینجا بهم اجازه ‫داده شده که یواشکی ازش استفاده کنم.
‫باشکوهه...
‫آره...
‫با اجازه.
‫من وانیلی!
‫من مغزدار.
‫منم شکلات و نعنا.
‫بستنی خفن!
‫- اسم بندمون؟
‫- چی؟
‫آره.
‫یه‌جورایی باحاله.
‫«خفن»ش هم یه ابهت خاصی بهش می‌ده.
‫راستی کاگه‌هیرا، ساز تو...
‫تِرِمین؟
‫وای.
‫شرمنده. عادت به حرف زدن با پسرها ندارم.
‫اشکالی نداره. ‫راحت باش.
‫آخه چجوری راحت باشم؟
‫همین‌جوری.
‫همین‌جوری؟
‫آره، همین‌جوری.
‫خب پس...
‫مـ می‌شه صدات کنم «کیمی»؟
‫حتماً.
‫تو هم «رویی»؟
‫خوشحال هم می‌شم.
‫چیزی به رسیدن کشتی نمونده.
‫راستش...
‫...من خیلی هم پیانو بلد نیستم.
‫ممکنه ناامیدت کنم.
‫منم تازه گیتار رو شروع کردم.
‫یادگار برادر بزرگ‌ترمه.
‫برادر بزرگ‌تر داری؟
‫آره، ولی شاغل که شد، مستقل شد و رفت.
‫عـــه.
‫برای هفته‌ی آینده تمرین می‌کنم.
‫یعنی می‌تونیم هر آهنگی رو بزنیم؟ ‫عین بندهای واقعی؟
‫البته نه اینکه چیزی از ‫بندهای واقعی بدونم.
‫می‌بینمت... کیمی جان.
‫خوبی؟
‫اوهوم. خدافظ.
‫نه بابا!
‫آره بابا!
‫شاید گربه‌ی وحشی بوده.
‫نه، حاضرم قسم بخورم.
‫باور می‌کنم.
‫واقعاً؟
‫من برگشتم.
‫خوش اومدی. ‫شام یه‌کم طول می‌کشه.
‫رفته بودی تمرین گروه سرود؟
‫تمرین گروه سرود که نه...
‫هان؟
‫برم لباس عوض کنم.
‫باشه.
‫ممم. خوشمزه شده.
‫بخور عزیزم. ‫برات بکشم؟
‫مامان‌بزرگ...
‫جانم؟
‫هیچی... ولش کن.
‫فهمیدم. لباس فرمت...
‫کم‌کم لباس فرم تابستونت لازمت می‌شه. ‫لباس بهارت رو می‌شورم.
‫باورم نمی‌شه داری لباس فرمی ‫که من می‌پوشیدم، می‌پوشی.
‫مونده‌م آیا رویی صداها رو می‌بینه.
‫می‌خوام یه قطعه‌ی ارجینال بزنیم.
‫مثلاً؟
‫یعنی آهنگ خودمون رو بنویسیم؟
‫آره.
‫شدنی‌ـه؟! می‌شه؟!
‫گمونم بشه.
‫دوست دارم آهنگی رو که می‌نویسی، بشنوم.
‫شماهام یه امتحانی کنین.
‫هان؟
‫تو هم می‌خوای [آهنگ] بنویسی، نه کیمی؟
‫آره، بدم نمیاد یه امتحانی کنم.
‫فوق‌العاده‌ست. ‫باید حسابی تلاش کنم.
‫تو هم بنویس، توتسوکو.
‫چی شده، رویی؟
‫آه، هیچی.
‫خب پس. یک‌شنبه‌ی آینده می‌بینمتون.
‫مادرش بود؟
‫شاید نمی‌خواست مادرش ما رو ببینه.
‫اینجوری بهتره. مدرسه‌ی ما هم ‫اجازه نمی‌ده با پسرها رفاقت کنیم.
‫برای همین به دوست‌هام گفتم ‫بندمون کلاً دخترونه‌ست.
‫باید برای این کار برم اعتراف کنم!
‫بهتره فوراً یه سر به کلیسا بزنم.
‫شرمنده. گمون نکنم دلت بخواد ‫درباره‌ی مدرسه حرف بزنم.
‫نه، اشکالی نداره.
‫اگر بخوام آهنگ بنویسم...
‫اگر بخوام آهنگی بنویسم، ‫دلم می‌خواد رنگ کیمی رو توصیف کنم.
‫هشت جرم آسمانی به نام سیاره ‫وجود داره، از جمله زمین.
‫«منظومه‌ی شمسی. رنگ کیمی»
‫آن‌ها تحت عنوان حرکتی به اسم ‫حرکت انتقالی به دور خورشید می‌چرخند.
‫زیباست.
‫واقعاً... زیباست.
‫رنگ کیمی واقعاً زیباست.
‫«منظومه‌ی شمسی»
‫بی‌نهایت سرزنده.
.‫سیارات سرزنده
‫سیاره‌های هم‌کیش و مهربون! ‫پیش می‌رن و می‌چرخن!‌ آمین!
‫آمــــــیـــــن!
‫ای وای، خواهر هیوکو!
‫دیگه وقتشه بری خونه، هیگوراشی.
‫شرمنده. الآن می‌رم!
‫یه صدای پرشور دعا شنیدم.
‫آمین. آمـــین.
‫نه، چیزی نبود! ‫من برم. روز خوش!
‫این آهنگ شبیه رویی می‌مونه.
‫این هم شبیه کیمی‌ـه.
‫یه‌بار دیگه! یه‌بار دیگه!
‫هااان؟
‫خب پس، برو بریم.
‫«روزتون خــــوش.»
‫- کو بشنوم؟
‫- عالی بود.
‫چیکار می‌کنین؟
‫مسابقه‌ی تقلید صداست.
‫اینجا سومیکا اَدای خواهر جوری ‫رو تقلید می‌کنه.
‫«روزتون خــــوش.»
‫عین خودشه! ‫واااای!
‫راستی ضبط صدا...
‫تو هم امتحان کن، توتسوکو.
‫باشه برای بعداً.
‫ساکو، حالا صدای خواهر هیوکو.
‫خب... آماده؟
‫وایسا. بذار تمرین کنم.
‫«پیام جدید»
‫«توتسوکو: بخشی از آهنگ رو نوشتم!»
‫«توتسوکو: ‫بخشی از آهنگ رو نوشتم!»
‫به این زودی؟ عالیه.
‫«فرستنده: من»
‫سیاره‌های هم‌کیش و مهربون! آمین!
‫می‌چرخن و پیش می‌رن! آمین!
‫«تو سالن ندویید!»
‫«آخرش صدای ساکو بود.»
‫«کلینیک پزشکی کاگه‌هیرا»
‫یه نسخه براتون می‌نویسم.
‫هعی.
‫لطف کردی.
‫برید به سلامت.
‫- اومدی؟
‫- آره.
‫کلاس تقویتی نداشتی امروز؟
‫نه.
‫نمی‌خواد. از بیرون یه‌چیزی می‌خریم.
‫طوری نیست. چیز خاصی که ‫نمی‌خوام درست کنم.
‫«جشن ورودی»
‫درس نداری؟
‫نه. نتیجه آزمون آزمایشی‌م ‫هم خوب بود.
‫سرسری نگیری ها. قراره این ‫کلینیک رو به تو بسپریم.
‫می‌دونم.
‫شیرو برای تعطیلات اوبون نمیاد خونه.
‫که اینطور.
‫آره، ظاهراً قراره بره ‫دیدن خانواده‌ی دوست‌دخترش.
‫چیزی به شروع تعطیلات تابستونه‌ هم نمونده.
‫دلم می‌خواد مسافرتی جایی ببرمت، ‫ولی مرخصی بهم نمی‌دن.
‫اشکالی نداره. خودمم درگیرم. ‫ممنون.
‫آه گروه سرود؟ ‫باید سخت باشه.
‫اما مدیرتون یه‌بار بهم گفت...
‫...با وجود تو، گروه سرود ‫توی دست خوب کسی افتاده.
‫بهت افتخار می‌کنم.
‫مامان‌بزرگ، نباید بهم افتخار کنی...
‫«دنیایی ساختی، عاری ز نور ‫در جست‌وجوی راهی دور ‫سرگردان در مداری دوار
‫کیمی.
‫همین الآن یه آهنگ نوشتم.
‫معرکه‌ست! من حتی هنوز شروع هم نکرده‌م!
‫بعداً برات می‌فرستمش.
‫مشتاقم توتسوکو هم بشنودش.
‫هرچند همچین هم آهنگ شادی نیست.
‫هیگوراشی.
‫خواهر هیوکو.
‫می‌شه کنارت بشینم؟
‫بله، بفرمایید!
‫کل تعطیلات رو می‌خوای توی ‫خوابگاه بمونی؟
‫آره، راستش یه کار مهمی دارم.
‫که اینطور. ‫به‌هرحال تصمیم با خودته.
‫چه کاری هست حالا؟
‫راستش دارم یه آهنگ می‌نویسم...
‫یه سرود جدید؟
‫نه بابا!
‫همچین هم چیز شاخی نیست...
‫برگرفته از احساساتمه. ‫درباره‌ی چیزهای شاد.
‫هر آهنگی که نیکی، زیبایی ‫یا حقیقت رو گرامی بداره،
‫نوعی سروده.
‫اگر درباره‌ی رنجش و غم باشن چی؟ ‫اونا هم سرودن؟
‫به عقیده‌ی من رنجش روح هم ‫می‌تونه مضمونی برای سرود باشه.
‫به‌هرحال باید پذیرفتش.
‫مطمئنم آهنگت ازت محافظت می‌کنه، هیگوراشی.
‫راستش من عضو یه بند هستم!
‫نه خورشید در روزهنگام ‫شما را گزندی‌ست،
‫و نه ماه را شب‌هنگام.
‫خداوند حافظ و نگهدار شماست.
‫حافظ زندگانی شما خواهد بود.
‫حافظ رفت و آمدهای شما خواهد بود.
‫چه اکنون، چه هر زمان دیگر.
‫«نقشه‌ی ایروها-زاکا»
‫وایِ من. جاده‌ی ایروها-زاکا چه خطرناکه.
‫چه پیچ‌در‌پیچ‌ـه.
‫کل مسیر توی اتوبوس؟
‫اتوبوس...
‫اَه... یعنی همه‌ی اینا واقعیه؟
‫وااااو.
‫بفرمایید، سوبای تمپورا خدمت شما.
‫برای اردو توی یه گروه هستم، درسته؟
‫آره، آره.
‫«اردوی دبیرستان دخترانه‌ی رنگین‌کمان نور»
‫چی‌ها قراره ببینیم؟ ‫میمون؟
‫میمون‌ها که خیلی نازن.
‫می‌ذارن باهاشون سلفی هم بگیریم؟
‫کیمی.
‫توتسوکو.
‫اتفاقی افتاده؟
‫ازت خوشش میاد.
‫جدی؟
‫تو هم میو.
‫ببخشید دوباره می‌پرسم، ‫ولی اتفاقی افتاده؟
‫نه.
‫آه راستی. هفته‌ی دیگه...
‫اردوی مدرسه‌ست، درسته؟
‫آره.
‫قول می‌دی قضاوتم نکنی؟
‫حتماً.
‫هنوز به مامان‌بزرگم نگفتم ‫که نمی‌رم مدرسه.
‫شاید در طول اردو از خونه فرار کنم.
‫یه‌جورایی... می‌ترسم راستش ‫رو به مامان‌بزرگم بگم.
‫نمی‌خوام دلخورش کنم.
‫دیگه باید برگردم داخل.
‫خوش اومدین.
‫حالت خوبه، تونکو؟
‫برات سوغاتی میاریم.
‫او...هوم...
‫خب دیگه ما رفتیم.
‫اگه خواستی خوراکی‌های ‫داخل میزم رو بخور.
‫خیلی... ممنون...
‫امیدوارم زودتر خوب شی.
‫مراقب خودتون باشین.
‫اردو رو از دست داد.
‫طفلی.
‫خدایا، منو ببخش!
‫سیاره‌های هم‌کیش و مهربون!
‫می‌چرخن و پیش می‌رن! آمین!
‫به باغ اسرار خوش آمدید!
‫سر و صدا نکنی ها!
‫گربه!
‫«هیگوراشی توتسوکو: در اقامتگاه»
‫نمی‌دونم چطور تشکر کنم.
‫اتاق قشنگی داری.
‫گرسنه نیستی، کیمی؟
‫نه، ممنون.
‫نیست مثلاً دل‌درد دارم، ‫برای همین فقط اوت‌میل دارم.
‫پس گمونم حسابی گرسنه باشی.
‫من یه عالمه خوراکی با خودم آوردم.
‫جـــدی؟!
‫به‌عنوان تشکر.
‫لازم نبود!
‫ببخشید، توتسوکو.
‫نه بابا. از اتوبوس هم راحت شدم.
‫اگر رفته بودم،
‫واقعاً مریض می‌شدم.
‫ساکو و بقیه هم کلی خوراکی برام ‫گذاشتن. بیا جشن بگیریم!
‫اوهوم.
‫هیگوراشی.
‫خواهر هیوکوئه!
‫بله؟
‫انگار یه صدایی شنیدم.
‫داشتم با خودم حرف می‌زدم!
‫نباید الآن خواب باشی؟
‫داشتم ظرف‌ها رو برمی‌گردوندم!
‫می‌تونی بذاریشون توی راهرو.
‫حالت چطوره؟
‫هنوز... یه‌کم...
‫فردا یه سر بریم دکتر ببینتت.
‫ولی نسبت به صبح حالم ‫خیلی بهتره.
‫باید خوب معاینه شی.
‫چیز دیگه‌ای هم هست؟
‫نه.
‫خوب استراحت کن.
‫- شب به‌خیر.
‫- حتماً!
‫ممنون!
‫شب خوش...
‫چیکار کنم حالا؟ ‫همه‌ش دروغ پشت دروغ...
‫- بله؟
‫- توتسوکو.
‫عیبی نداره! بعداً اعتراف می‌کنم!
‫آخ!
‫شرمنده.
‫یه‌کم هم تنگ افتادی.
‫پتو کامل روت هس؟
‫پشت سرت چی نوشته؟
‫آهان، این؟
‫احتمالاً نفر قبلی این رو حک کرده.
‫هر روز رو می‌کنم سمتش و دعا می‌کنم.
‫خدای توانا...
‫می‌گم توتسوکو.
‫بگو؟
‫مجبورت کردم دروغ هم بگی.
‫من...
‫کیمی.
‫من الآن واقعاً خوشحالم. ‫از این بهتر نمی‌شه.
‫اگر دوست نداری، چیزی ازت نمی‌پرسم.
‫بهتره اول با مادربزرگت حرف بزنی.
‫اگر می‌ترسی منم می‌تونم همراهیت کنم.
‫اوهوم. برم خونه باهاش حرف می‌زنم.
‫ممنونم، توتسوکو.
‫توتسوکو...
‫چی شده، کیمی؟
‫شرمنده، یه‌کم...
‫من ازش خواستم که در طول ‫اردوی مدرسه بیاد اینجا بخوابه.
‫کیمی... یعنی ساکوناگا تقصیری نداره.
‫دلیلش اهمیتی نداره، ورود ‫افراد متفرقه خلاف قوانینه.
‫خدمات اجتماعی و نامه‌ی عذرخواهی ‫به مدت یک ماه.
‫چشم.
‫ساکوناگا چی، خانوم مدیر؟
‫ایشون دیگه دانش‌آموز اینجا نیستن.
‫با این‌حال لطفاً بهش ‫فرصت جبران بدین.
‫«هر چی می‌خواید بردارید.»
‫آخ جون!
‫کار می‌کنه!
‫توتسوکوئه!
‫«من و کیمی یه‌مدت نمی‌تونیم برای ‫تمرین بیایم. معذرت.»
‫توتسوکو.
‫خوش اومدی.
‫سلام.
‫ساکوناگا.
‫ببخشید.
‫به خاطر اردو؟
‫اوهوم.
‫عوضش بعد مدت‌ها اومدی خونه...
‫معذرت می‌خوام.
‫نگران بودم توی اتوبوس حالت بد بشه.
‫دوست پیدا کردی. ‫کسی که ارزش پنهان‌کاری داره.
‫هرچند آماده بودم که حسابی سرزنشت کنم.
‫بامزه‌ن، نه؟!
‫تو هم یه زمانی همین‌جوری بودی، یادته؟
‫اوهوم.
‫می‌چرخن و می‌چرخن. ‫بهشون خوش می‌گذره.
‫راستش... اینجا کلی کتاب‌های جالب پیدا می‌شه.
‫هر کتابی رو که خواستین، ‫می‌تونین ورق بزنین.
‫پس همین یکی.
‫ساکوناگا.
‫این کتاب رو می‌برم.
‫ممنون.
‫«نامه‌ی عذرخواهی»
‫500 ین می‌شه.
‫نامه‌ی عذرخواهی؟
‫آره.
‫به‌عنوان «نامه عذرخواهی» کمی ‫خشک و رسمی‌ـه.
‫چطوره کمی احساسی‌تر بنویسی؟
‫سعی کن احساساتت رو به ‫شعر دربیاری.
‫شعر؟
‫با هیگوراشی یه بند تشکیل دادین، درسته؟
‫آره.
‫ای وای. داشت یادم می‌رفت.
‫می‌خواستم اگر اشکالی نداره این ‫تبلیغات رو بذاری توی کتابفروشی.
‫«جشنواره‌ی سنت ولنتاین»
‫مات مبهوت کتاب‌ها شده بودم.
‫جشنواره‌ی سنت ولنتیاین...
‫جشن سالانه‌ست. ‫خودت هم به خاطر داری دیگه.
‫آره.
‫نظرت چیه با هیگوراشی اجرا کنین؟
‫خب...
‫فارغ‌التحصیلان هم می‌تونن شرکت کنن.
‫من که فارغ‌التحصیل نشدم.
‫بالاخره تو هم یه‌جورایی فارغ‌التحصیلی شدی.
‫منتها طبق شرایط خودت.
‫به‌علاوه،
‫فکر می‌کنم دانش‌آموزانی که ‫نگاهشون به تو بود،
‫دوست دارن تو رو شاد ‫و خوشحال ببینن.
‫تو دروغ گفتی.
‫مادربزرگت رو گول زدی و ‫دزدکی وارد خوابگاه شدی.
‫این‌ها هم گناه هستن، هم گناه نیستن.
‫این کارها رو از روی مصلحت انجام دادی.
‫اما اون دروغ اذیتت کرد، نه؟
‫زود سر بزنی ها!
‫ما هر قدر دلمون بخواد، می‌تونیم ‫مسیر جدیدی ترسیم کنیم.
‫اتفاقی افتاد، بی‌خبرم نذاری ها!
‫اشعیا 43، آیه 4 می‌گه:
‫«زیرا که در نظر من عزیز و ارجمند هستی،
‫و من دوستت دارم.»
‫خب!
‫اینم از آخرین روز خدمات اجتماعی.
‫اوهوم.
‫خواهر هیوکو پیشنهاد داد ‫اونجا اجرا کنیم.
‫هان؟!
‫تا وقتی که سرود می‌خونین.
‫اون گفت.
‫درووووغ!
‫رویی!
‫خیلی وقته ندیدیمـ...
‫بالاخره دیدمتون!
‫خوبی؟
‫خوشحالم که خدمات اجتماعی‌ت تموم شده.
‫یه عالمه هم نامه عذرخواهی نوشتم.
‫همزمان بخش دوم آهنگ‌مون هم نوشتم.
‫تو چی؟
‫کلاس تقویتی. آزمون آزمایشی.
‫آهان راستی.
‫منم چند بیت به شعری ‫که کیمی نوشت اضافه کردم.
‫یه‌کم خجالت می‌کشم.
‫کمی غم‌انگیز بود، بنابراین...
‫چه قشنگه.
‫اوهوم.
‫شبیه رویی‌ـه، نه؟ ‫نازه!
‫بیا با هم این رو بهش هدیه بدیم.
‫برای کریسمس.
‫کیمی.
‫آهنگی که کیمی نوشت، ‫و آهنگی که رویی نوشت.
‫و همچنین... رنگی که از کیمی حس کردم...
‫تخم ماهی تند، از طرف تونکو!
‫- اوهوم.
‫- هنوز از این می‌خوری؟
‫بی‌نظیر بود!
‫من هنوز رامن فوری می‌خورم.
‫عـــالیه!
‫زنگوله‌ها زنگوله‌ها پر کرده فضا
‫کریسمس آمده، رسیده ز راه
‫ایول!
‫خب، تمرین کنیم؟
‫اوهوم. برای این هشت میزان سعی کن ‫این دکمه رو آروم‌آروم بزنی، توتسوکو.
‫اینجا رو؟ یادم نمی‌ره؟
‫بذار یه استیکر بچسبونم روش.
‫چه منظره برفی زیبایی؛ نه؟
‫شاید امشب رو زمین بشینه.
‫عالی می‌شه!
‫بلیط کشتی لغو شده!
‫«رامن با آبگوشت خوک»
‫دست‌وپنجه‌ت درد نکنه، توتسوکو.
‫بــــه بــــه!
‫چی؟!
‫طوری شده؟
‫خب راستش... توتسو...
‫یعنی هیگوراشی به خاطر برف نمی‌تونه برگرده.
‫«توتسوکو: بلیط کشتی‌ها لغو شده.»
‫«شیهو: به‌جاش یه عروسک بذاریم تو تختش؟»
‫ای داد!
‫یاتسوشیکا.،
‫همین الآن به هیگوراشی زنگ بزن.
‫الو؟ سومیکا؟
‫هیگوراشی. همه چی رو فهمیدم.
‫خواهر هیوکو...
‫پس نمی‌تونی برگردی؟
‫تنهایی؟
‫نه راستش...
‫ساکوناگا و عضو دیگه‌ی بندمون، کاگه‌هیرا... هم هستن...
‫جاتون امن‌ـه؟
‫آره، جامون امن‌ـه.
‫حالمون خوبه، ولی امروز ‫نمی‌تونیم برگردیم.
‫اردوگاه آموزشی...
‫هان؟
‫امروز رفتی اردوگاه آموزشی.
‫اردوگاه آموزشی...
‫حتماً حکمتی داره که الآن همه‌ی ‫شماها اونجا هستین.
‫هرگز خودت رو مقصر اتفاقی ‫که افتاده ندون.
‫لطفاً این پیغام رو به ساکوناگا و دوست ‫دیگه‌تون هم بگو.
‫باقیش هم بسپرین به من.
‫اردوگاه آموزشی!
‫پتو زیاد آوردم تا امشب ‫خیالتون راحت باشه.
‫واقعاً لطف کردی.
‫خودم هم می‌مونم.
‫هان؟! ما خوبیم. تو برو خونه!
‫نمی‌شه!
‫نمی‌تونم اینجا تنها بذارمتون.
‫تازه الآن تو اردوگاه آموزشی هستیم!
‫آره. اوهوم. ‫نه، خوبم.
‫چند تا دوست پیدا کردم.
‫دیگه پیششون می‌مونم.
‫سرد نیست؟
‫نه، خوبه. ‫کلی چیزمیز از خونه آوردم.
‫مطمئن؟
‫باشه پس.
‫توی کلیسای قدیمی می‌مونیم.
‫خودتون رو گرم نگه دارین.
‫باشه. فعلاً.
‫شماها می‌خواین سال ‫دیگه چیکار کنین؟
‫سال دیگه؟
‫آره. من می‌رم دانشگاه.
‫خانواده‌ی من نسل در نسل ‫تو این جزیره پزشک بودن.
‫منم باید این راه رو ادامه بدم.
‫راستش تمام این تمرین‌ها...
‫حتی کلاً موزیک رو از خانواده‌م ‫مخفی نگه داشتم.
‫من تنها وارث کلینیک‌مون هستم و ‫دلم نمی‌خواد خانواده‌م رو نگران کنم.
‫وقتی برای کلاس تقویتی می‌رم شهر...
‫...یه‌مشت خرت‌وپرت دست‌دوم از اونجا می‌خرم،
‫و اینجا قایم می‌کنم.
‫همیشه می‌دیدم که توی کتابفروشی گیتار می‌زدی.
‫خوشحالم که شهامت حرف زدن ‫باهاتون رو پیدا کردم.
‫الآن... بی‌نهایت خوشحالم.
‫من... چندان بهش فکر نکرده‌م.
‫به آینده و این چیزها.
‫حس می‌کنم کارها رو به ترتیب ‫درستی انجام ندادم.
‫من...
‫...خونه رو ترک کردم... و همراه برادر ‫بزرگ‌ترم پیش مادربزرگم بزرگ شدم.
‫مثل جونش ازمون مراقبت کرد.
‫دلم نمی‌خواد ناامیدش کنم. ‫من اصلاً دختر خوبی براش نیستم...
‫احساس بدی پیدا کردم و دست آخر ‫پا به فرار گذاشتم.
‫از ترک تحصیل پشیمون شدی؟
‫نمی‌دونم.
‫اما تصمیم خودم بود، ‫پس باید باهاش کنار بیام.
‫تو و رویی واقعاً زیبایید.
‫رنگ‌هاتون روشن و آرومه.
‫من اینجوری‌ام که آدم‌ها ‫رو با رنگ می‌بینم.
‫این رو پنهان نگه داشتم تا ‫بقیه فکر نکنن آدم عجیبی‌ام.
‫آدم‌ها رو با رنگ می‌بینی؟
‫مثلاً تو سبزی.
‫کیمی آبی‌ـه.
‫من رنگ‌های وجودی و زیبای افراد ‫رو می‌تونم ‌بینم و حس کنم.
‫چه خفن.
‫داریم رازها و احساساتمون ‫رو با هم در میون می‌ذاریم.
‫چه شاعرانه‌ش کردی، رویی.
‫راستی ببینم هواشناسی چی می‌گه.
‫اینجا هم درست نمی‌گیره.
‫چیه؟
‫جیزل.
‫ازش خوشت میاد؟
‫اوهوم. آهنگ مورد علاقه‌مه.
‫بچه که بودم باله می‌رقصیدم. ‫یه استدیوی باله درست طبقه پایین‌مون بود.
‫البته چون کارم خوب نبود، بی‌خیالش شدم.
‫اما رقصیدن با این آهنگ آرزوم بود.
‫توتسوکو، گمونم کم‌وبیش بتونم ‫این آهنگ رو بزنم.
‫یه همچین چیزی.
‫حرکات سختش رو بلد نیستم، چون کلاس ‫درست و حسابی نرفتم. فقط با تماشا یاد گرفتم.
‫مثل آهنگی که می‌شنوی ‫و اون رو می‌نوازی؟
‫آره.
‫یه لحظه. منم می‌خوام یه امتحانی کنم.
‫بابت دیروز ممنونم.
‫کاری نکردم.
‫اردوگاه آموزشی خوب بود؟
‫آره...
‫…پذیرفتن آنچه را نمی‌توانم تغییر دهم و ‫شهامتی تغییر آنچه را که می‌توانم.
‫گمونم کم‌کم دارم متوجه معنی‌ش می‌شم.
‫ببخشید که بهت نگفتم.
‫ببخشید که نگرانت کردم.
‫دانشگاه رو می‌رم،
‫ببخشید که این رو ازت پنهان کردم.
‫ولی همیشه شیفته‌ی موسیقی بودم.
‫با چند نفر دیگه...
‫...یه بند تشکیل دادیم.
‫قراره با هم اجرا بریم.
‫خیلی خوش می‌گذره.
‫برای تماشا میای؟
‫دوست دارم بیای.
‫«نام بند: تالار گربه‌ی سفید:»
‫«جشنواره‌ی ولنتاین»
‫بفرمایید.
‫یه عکس بگیر!
‫نگاه کنین.
‫یه صفحه برای بندمون درست کردم!
‫محشره! تالار گربه‌ی سفید!
‫نظرتون چیه آهنگمون رو بذارم داخلش؟
‫هان؟! بذاری تو اینترنت؟!
‫اشکالش چیه؟ خودمون ساختیمش. ‫دلم می‌خواد بقیه هم بشنونش.
‫این واقعاً معرکه‌ست، نه کیمی؟
‫هان؟ چی شده؟
‫مونده‌م درسته یا نه؟
‫مدرسه رو کنار گذاشتم، ‫با این‌حال تو این جشنواره دارم اجرا می‌کنم.
‫چی می‌گی واسه خودت؟ ‫حالا که حاضر و آماده‌ای؟!
‫من که اصلاً دانش‌آموز اینجا نبوده‌م.
‫هیگوراشی! کیمی!
‫خوبین؟
‫کیمی جان. لباست چه بهت میاد.
‫بابت اجرای امروز... و اینکه بی‌خبر رفتم...
‫...متاسفم.
‫همین که دیدیمت خوشحالیم.
‫بچه‌ها،
‫کم‌کم وقتشه برید روی استیج.
‫ایشون کاگه‌هیرا هستن، خواهر هیوکو.
‫کاگه‌هیرا هستم. ‫بابت اجرای امروز متشکرم!
‫امیدوارم موفق باشین.
‫بخشی از آهنگی که قراره امروز ‫اجرا کنین، از هیگوراشی شنیدم.
‫«نامه‌ی عذرخواهی: نیکی، راستی و زیبایی»
‫ریتم گیتارش بی‌نظیر بود.
‫استروک‌های خفه‌ی گیتارش واقعاً دل‌نشین‌ـه.
‫به دل من که خیلی نشسـ...
‫خواهر، چقدر اطلاعات دارین.
‫لطفاً بیاید برای بررسی تجهیزات!
‫اومدم!
‫حقیقتش...
‫چی؟
‫منم وقتی هم‌سن شماها بودم ‫عضو یه بند راک بودم.
‫از بین این همه اسم، ‫اسم بندمون «خدای متعال» بود.
‫کاش می‌تونستم اون بخش از ‫زندگیم رو پاک کنم.
‫خواهر. چطوره چیزهایی که نمی‌تونیم ‫تغییر بدیم، بپذیریم؟
‫اجرای بعدی از بند تالار گربه‌ی سفیده! ‫امیدوارم لذت ببرید!
‫ببینم توتسوکو. ‫خودت چه رنگی هستی؟
‫راستش نمی‌دونم.
‫که اینطور.
‫داره شروع می‌شه!
‫زمـــــان مـــــــی‌گــــــذرد...
‫رســــیده فــردایی دگر
‫روانـــــه شـــــو سوی آن ره
‫که خورشـــید ســاخــته پدیدار
‫پیش به سوی آسمان ‫گرچه نور سوسو زند
‫بیا تا یک‌صدا بخوانیم: «پروردگار متعال!»
‫مـــنظـره‌ای بـــی‌کـــران
‫فارغ از حد و مرزها
‫قلب ماتم‌دیده، طاقت بیار ‫رها کن فریاد درون سینه
‫که تو را به جان و دل دارم دوست
‫- اون پسره کیه؟
‫- کیمی...
‫جان...؟
‫کیمی سنپای؟!
‫اون دو نفر دیگه کی هستن؟
‫من می‌شناسمش.
‫دختره همیشه تنها می‌نشست توی کلیسا.
‫عه؟
‫توتسوکو!
‫ســـوی نور و فروغی رو به فزون
‫کســی مـــی‌کند آرزو
‫در پی عشق باش و نور را کن رهــــا
‫شکوفه می‌دهند گل‌ها و مـــی‌کنم آرزو
‫که باشم آن نور تابان که سوسوزنان
‫از مقابل دیدگان مـــی‌کند عبور
‫در رقص آب، نجواها را کن آشکار
‫به تو که آن‌جا ایستاده‌ای ‫نغمه‌ای می‌فرستم آکنده ز عشق
‫مــی‌توانی برخیزی ز جای؟ ‫مـــی‌شنوی طغیان امواج را؟
‫امواجی که فریاد مرا دارند در دل
‫سیاره‌های هم‌کیش و مهربون! آمین!
‫می‌چرخن و پیش می‌رن! آمین!
‫سرم پر شده از رنگ‌ها تو
‫انگار که دیگه رسیده به مغزم
‫یه‌چیزی یه‌هویی اومد جلو چشم‌هام ‫شبیه پرده‌ی رنگین‌کمون
‫می‌چرخه چرخه، هم خیلی می‌برقه
‫جونمی جونم، آخ جونمی جونم
‫سیاره‌ای گردان و شادانم
‫سیاره‌های هم‌کیش و مهربون! آمین!
‫بیا تا گرمه بخوریم یاکی‌سوبا
‫سیاره‌های هم‌کیش و مهربون! آمین!
‫ما می‌مونیم با هم، تا آخر دنیا
‫سیاره‌های هم‌کیش و مهربون! آمین!
‫بیا تا گرمه بخوریم یاکی‌سوبا
‫سیاره‌های هم‌کیش و مهربون! آمین!
‫ما می‌مونیم با هم، تا آخر دنیا
‫سیاره‌های هم‌کیش و مهربون! آمین!
‫بیا تا گرمه بخوریم یاکی‌سوبا
‫سیاره‌های هم‌کیش و مهربون! آمین!
‫ما می‌مونیم با هم، تا آخر دنیا
‫توتسوکو!
‫عاشقتم!
‫توتسوکو!
‫ممنون ساکوناگا!
‫می‌بینمش!
‫ممنون بچه‌ها!
‫- ممنون!
‫- مراقب باشین!
‫- آقا معلم!
‫ازتون ممنونیم!
‫خدا نگهدارتون!
‫خوش باشین!
‫ممنونیم آقا معلم!
‫نشد بریم بدرقه‌ش کنیم.
‫خیلی زود دوباره می‌بینیمش.
‫آره.
‫خوش گذشت، نه؟
‫اون کشتی رویی‌ـه! ‫راه بیفت، کیمی!
‫مـــــــوفــــــــق بـــــــاشـــــــــــی!
‫رویی!
‫مـــــــوفــــــــق بـــــــاشـــــــــــی!
‫چشم می‌دوزم به آسمان، به گذر ممتد ابرها
‫که آزادانه هزاران شکل می‌گیرند به خود
‫بیش از تصورم گم شده‌ام در جست‌وجو خویش
‫گیج و ویج می‌کنم به پاهایم نگاه
‫به مرزهایی که در سر کامل می‌پنداشتم
‫موشکافی رو بی‌خیال، از زندگی لذت ببر
‫هر ضرب پیانو این رو بهم آموخت
‫که تردیدها رو باید بذارم توی جیب کت پارسالم
‫امروز آغاز دوباره‌ی منه
‫قلبم هنوز پرِ تردیده، مثل شعله‌ای در باد
‫اما سرانجام در دل همین باد می‌رسم به آسایش
‫از تجربیاتم می‌آموزم و اشتباهاتم را نمی‌کنم تکرار
‫و آسان‌ترین راه را ‫سوی پاسخ برمی‌گزینم
‫گرچه بی‌شک بخشی از وجودت را جایی جا گذاشته‌ای
‫بخشی جسور و بی‌پروا
‫و در عین حال گرانبها
‫قلم بردار و نقش بزن با همان رنگی که دوست داری
‫کاغذ بذار جلوی بچه‌ها و بهشون بگو: ‫«بذارن رنگ‌هاشون شعله‌ور شه»
‫بهشون بگو
‫بی‌خیال گره کور کفش‌هاشون
‫که یه‌هو وسط بازی می‌بینن خودبه‌خود باز شدن
‫زندگی به میل تو پیش نمی‌ره؛ حتی در شرایط ناگوار
‫پس لذت ببر از زندگی
‫درون هر قلبی
‫صحنه‌هایی تاریک هست
‫آزادی را هزاران هزار راه هست
‫این را صدای ساز دیشب آموخت به من
‫زخم‌ها و غم‌ها رو در جیب پیراهن دیروز بگذار
‫امروز آغاز دوباره‌ی منه
‫قلبت هنوز پرِ تردیده، مثل شعله‌ای در باد
‫اما سرانجام در دل همین باد می‌رسی به آسایش
‫از لحظه‌هایت لذت ببر، که ازآنِ توست
‫فرستادم!
‫«آهنگ جدید بند تالار گربه‌ی سفید»
‫ممنون.
‫نوار داره ضبط می‌کنه؟
‫آره، ضبط می‌کنه!
‫آماده؟
‫بزن بریم!
‫سرم پر شده از رنگ‌ها تو
‫انگار که دیگه رسیده به مغزم
‫یه‌چیزی یه‌هویی اومد جلو چشم‌هام ‫شبیه پرده‌ی رنگین‌کمون
‫می‌چرخه چرخه، هم خیلی می‌برقه
‫جونمی جونم، آخ جونمی جونم
‫سیاره‌ای گردان و شادانم
‫سیاره‌های هم‌کیش و مهربون! آمین!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.