..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫یه بار دیگه.
‫نگهش دارید!
‫پر طنین!
‫عمیق، پیروزمندانه!
‫عالیه! داریم از پسش برمی‌آییم!
‫برای سازهای بادی، مخصوصاً ابوا اول،
‫یه چیزی حتی ملتمسانه‌تر میخوام.
‫با اغراق و حالتی نزدیک به ناله اجرا کن
‫همینطوره.
‫ملتمسانه.
‫ممنون.
‫جدی.
‫ادامه بده!
‫محکم نگهش دار!
‫پیروزمندانه!
‫خیلی خوبه. خیلی ممنون.
‫ببخشید، یه لحظه حواسم نبود.
‫همینه.
‫نفس بکشید!
‫برو جلو!
‫آره!
‫یک، دو، سه، چهار...
‫زود باشین، برین جلو!
‫همه چی خوبه؟
‫چطوری کار میکنه؟ آمپول کمری بهم میزنن؟
‫نه لزوماً...
‫می‌تونه یه آزمایش خون هم باشه. بستگی داره.
‫شانسم برای سازگاری چقدره؟
‫با یه خواهر، یک به چهاره.
‫- اگه با من نشد چی؟ ‫- یه اهدا کننده دیگه پیدا می‌کنیم.
‫پیدا میشه؟
‫به نظر میاد آره.
‫یه احتمال یک در میلیونی وجود داره.
‫شوخی می‌کنی؟
‫قسم می خورم.
‫یالا، بیخیال...
‫یه کم از زندگیت بگو. با اون چطوری؟
‫آنتوان؟ تموم شد... مهم نیست.
‫و مامان؟
‫زنگ زدم بهش. حالش خیلی خوبه ‫خیلی سرحاله.
‫بس کن، تیبو. ‫مامان نمی‌تونه مغز استخونش رو بهت بده؟
‫- چیه؟ می‌ترسی؟ ‫- اگه سازگار نباشم چی؟
‫جواب نمی‌ده، سنش خیلی بالاست.
‫- اون می‌دونه؟ ‫- هنوز نه.
‫نمی‌تونم این یکی رو هم تحمل کنم.
‫کنسرت‌هات رو چیکار می‌کنی؟
‫خب...
‫مرخصی می‌گیرم.
‫توی یه اتاق استریل.
‫آرامش تضمین شده، همه‌چی‌تموم.
‫یه رویا.
‫آره...
یعنی دوستم داری؟
‫احساس می‌کنم مغز استخونت سازگاره.
‫خب...
‫خبرهای خوبی ندارم.
‫- خواهرت... ‫- سازگار نیست.
‫متاسفانه نه.
‫اما نگران نباش.
‫یه پروتکل تنظیم میکنیم
‫و دنبال یه اهدا کننده می‌گردیم.
یعنی فقط ۲۵٪ شانس سازگاری دارم؟
‫از یک به چهار تبدیل میشه ‫به یک به یک‌میلیون.
‫در واقع، احتمالش برای ‫خواهرت هم همین‌قدر بود.
‫ببخشید؟
‫متاسفم که باید اینو بهتون بگم، ‫ولی با بررسی دی‌ان‌اِی‌تون...
‫هیچ نسبت خویشاوندی با هم ندارین.
‫ببخشید، متوجه نشدم...
‫برای پدرتون، یه شکست وحشتناک بوده.
‫براش سخت بود به فرزندخواندگی متوسل شه.
‫براش سخت بوده؟
‫سی و هفت سال دروغ، بعد واسه اون سخت بوده؟
‫تیبو...
‫چرا بهم نگفتین؟
‫چه فایده‌ای داشت؟
‫برای ما، شما همیشه یکسان بوده‌اید.
‫پس پدر و مادرم کین؟ من از کجا اومدم؟
‫گوش کن...
‫وقتی گرفتیمت، نوزاد بودی...
‫- منو از کجا آوردین؟ ‫- لطفا.
‫- دست بردار، فایده نداره! ‫- فایده نداره؟
‫گفتن حقیقت و اینکه از کجا اومدم فایده ای نداره؟
‫لازم نیست بهم بگی کی هستم؟ داری شوخی می‌کنی؟
‫لعنتی!
‫دروغ‌ها آدم رو می‌کُشن!
‫می‌دونستی؟
‫دارن منو می‌کشن!
‫دیوونه‌ها!
‫چرا اون آزمایش رو انجام دادید؟
‫بهم بگو.
‫عزیزم، خواهش می‌کنم.
‫- تیمبالو یا گراتن؟ ‫- تیمبالو.
‫ممنون.
‫گراتین سیب زمینی.
‫بفرمایید.
‫جرمی...
‫راجع به کفگیر چی بهت گفتم؟
‫- من این کارو نکردم. ‫- فکر می‌کنی این یه یخه؟
‫- چى؟ ‫- فكر می‌کنی يخ در بهشته؟
‫که چی؟
‫خب، بهتر بتراش، اونجا هنوزم هست.
‫- ولی من تراشیدم. ‫- نه، داری تنبلی می‌کنی.
‫این ساییده شده‌س و اون یکی نه. ‫یه سینی دیگه هم مونده.
‫بیا، راکی!
‫- جیمی؟ ‫- حمله کن!
‫حمله!
‫ولم کن.
‫لعنت بهت، ولم کن! حرامزاده...
‫صبح بخیر.
‫بیا پسرم. باید باهات حرف بزنیم.
‫بخواب!
‫- چیه؟ ‫- گوش کن...
‫خب، بهتون توضیح میدم.
‫اسم من تیبو دزورمو هست.
‫و ۱۵ روز پیش فهمیدم که سرطان خون دارم.
‫گندش بزنن.
‫آره... خب،
‫برای معالجه نیاز به پیوند مغز استخوان دارم.
‫در اسرع وقت.
‫این‌طوری خواهر کوچیکترم
‫یه آزمایش داد که بفهمه می‌تونه ‫مغز استخونش رو بهم اهدا کنه یا نه،
‫- ولی سازگار از آب در نیومد. ‫- لعنتی.
‫- و از این گذشته، اون خواهر من نیست. ‫- لعنتی...
‫منظورم این بود: گه.
‫و اون موقع بود که فهمیدم ‫که به فرزندی گرفته شده بودم.
‫خب که چی؟
‫و اینجام.
‫من به یه اهدا کننده نیاز دارم،
‫که یه برادر یا خواهر باشه.
‫یهو دیگه خواهر ندارم، ولی فهمیدم
‫یه برادر دارم.
‫همینه.
‫اون برادر، خود تویی.
‫- این یارو چی میگه؟ ‫- صبر کن، جیمی.
‫میدونم یکم دیوونه‌‌بازیه.
‫کی بهت گفته که منم؟
‫اسم مادرت فابین ولگ بود؟
‫ول کن مادرم رو. ‫چون من برادر ندارم.
‫فهمیدی؟
‫این چه مزخرفاتیه؟
‫- جیمی، صبر کن. ‫- صبر کن...
‫ما بررسی کردیم.
‫- ما برادریم. ‫- من برادر ندارم، باشه؟
‫اگه تو مریضی تقصیر من نیست. ‫تو هم دیگه درو روی هر کسی باز نکن!
‫لعنتی!
‫متاسفم.
‫- نمی‌دونستم دو نفرید... ‫- دو نفر چی؟
‫ما هیچ چیز مشترکی نداریم.
‫اون‌وقت این با قیافه نخبه‌ها میاد ازم مغز استخون می‌خواد...
‫من مغز استخونمو به اون تیبو نمیدم.
‫ خوب می‌دونی مادرت چطور آدمی بود.
‫ممکنه یه پسر دیگه هم داشته باشه.
وگرنه ‫چراتا اینجا میومد؟ یه کم فکر کن.
‫دیگه این ادا اطوارا رو تموم کن. ‫من اینجوری بزرگت نکردم.
‫این پسر بهت نیاز داره.
‫ایناهاش.
‫جیمی؟
‫صبح بخیر، من کلیر هستم.
‫درست به موقع اومدی، بیا.
‫دارن دوباره آداجیو رو شروع می‌کنن. ‫هدفونتو بذار.
راستی، اینو بگیر.
‫از طرف کلودین هستش.
‫- این چیه؟ ‫- یه جعبه شکلاته.
‫واقعا مهربونی.
‫آره، "بِتیز دِ کامبره"...
‫می‌شناسمشون.
‫- خیلی لطف داری. ‫- از طرف کلودینه، نه من.
‫به هرحال، ممنون.
‫خسته‌ام. میشه شام رو خونه بخوریم؟
‫باشه، اگه مُردی... منظورم خسته‌ بوذ.
ببخشید...
‫آره، چطوری؟
‫من خوبم.
‫نه، زودتر از شش ماه دیگه در دسترس نخواهم بود.
‫فقط به زمان نیاز دارم ‫تا چهارچوب قطعه رو بسازم.
‫می‌دونم.
‫باشه.
‫میشه فردا بهتون زنگ بزنم؟
‫خداحافظ. ممنون.
‫منو این وقت شب صدا می‌زنه...
‫بذار باشه.
‫خوشت میاد؟
‫آره، بد نیست.
‫"من کلیفورد را به یاد دارم".
‫منم عاشقشم.
‫کلیفورد براون، یه نابغه بود، ‫تو ۲۵ سالگی مُرد.
‫یه نابغه تو ترومپت و پیانو.
‫ارکسترت کجاست؟
‫اون تو ایالات متحده‌ست، تو کلیولند.
‫- تو پاریس زندگی می‌کنی؟ ‫- آره.
‫- بله. وقتی دعوت میشم. ‫- کی دعوت می‌کنه؟
‫برای رهبری ارکسترهای دیگه توی اروپا.
‫- پس تو همیشه در سفری؟ ‫- خیلی زیاد.
‫کلودین تو چه سنی تو رو به فرزندی قبول کرد؟
‫وقتی سه سالم بود اوضاع برای فابین داشت بد می‌شد،
‫اینجوری شد که شروع کردم به این ور و اون ور رفتن.
‫بین فابین و کلودین توی رفت و آمد بودم.
‫وقتی پنج سالم بود، فابین مُرد.
‫بعد از اون، کلودین و خوزه ‫تصمیم گرفتن منو نگه دارن.
‫بعدش، حدوداً ۱۲ سالم که بود ‫منو به فرزندی قبول کردن.
‫فهمیدم.
‫چطوری منو پیدا کردی؟
‫خب...
‫وقتی فابین مُرد، خدمات اجتماعی به پدر مادرم پیشنهاد دادن
‫تا تو رو هم به فرزندی قبول کنن ‫که ما دوباره دور هم جمع بشیم.
‫ولی نمی‌تونستن.
‫چرا؟
‫چون اون موقع، مامانم خواهرم رو باردار بود،
‫رز...
‫این واقعاً یه معجزه بود و...
‫آماده‌ی پذیرش یه بچه‌ی دیگه نبودن.
‫البته، دیگه نیازی بهش نداشتن.
‫پیانوت قشنگه.
‫آره.
‫من از سه سالگی شروع به نواختن کردم.
‫وقتی سه سالت بود، تو رو گذاشتن پشت پیانو، منو پیش کلودین.
‫آره...
‫- مامانمونو یادت میاد؟ ‫- نه.
‫- هیچ وقت سعی نکردی که... ‫- نه، برام مهم نیست.
روز بخیر.
‫- جیمی؟ ‫- آره.
‫- .من رز هستم ‫- روز بخیر
‫من مامان تیبو هستم.
بله. روز بخیر.
‫همه چی خوب پیش رفت؟
‫آره، همه چی مرتبه.
‫خیلی ممنون، واقعا.
‫چه شانسی آوردم که پیدات کردم.
‫آره، اون خوش‌شانسه.
‫اونم همین کارو برات می‌کرد.
‫هیچکس نمی‌دونست من یه برادر دارم ‫پس قضیه پیچیده می‌شد.
‫نه، ولی همه‌چی مرتبه.
‫روز بخیر.
‫همچنین به شما.
‫خداحافظ.
‫- ‫روز بخیر. ‫- تیبو!
‫- می‌خواستم یه سورپرایز براتون درست کنم. ‫- خوب کاری کردین!
‫چهره‌ت شاداب و سرحال به نظر میاد.
‫ممنون.
رسماً در حال بهبودم.
‫می‌خواستم اینو به جیمی بگم. خونه‌ست؟
‫خوب نیست.
‫این ساکسیفون‌ها هستن که درست نیستن.
‫نه، همش با همه.
‫- کلارینت‌ها درست کار نمی‌کنن. ‫- نه، اینطور نیست!
‫بریژیت...
‫همیشه دیر می‌کنی.
‫میرم دنبال ماری.
‫- نظرت چیه، شارلین؟ ‫- حالا تقصیر منه؟
‫تقصیر تو نیست، ولی کلارینت‌ها یه مشکلی دارن.
‫باید فوت کنید!
‫شارلین، میزان ۳۲ رو دقت کن: ‫به جای ر بمل، باید ر طبیعی بزنی.
‫من یه می بمل می شنوم، انگار که ر بمل باشه.
‫عجب گوشای عجیبی داری.
‫- خفه شو. ‫- گوش کن...
‫اینه ها!
‫خیلی بهتره.
‫- درسته؟ ‫- ممنون، جیمی.
‫جیمی بمول!
‫مرسی، جیمی.
‫دوباره از "د" شروع می‌کنیم.
‫از "ب" گفت؟
‫نه، از "د".
‫مرسی رفقا. دوباره شروع می‌کنیم. ‫نزدیکیم.
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- سلام.
‫خوبی؟
‫اومدم یه سری بهت بزنم.
‫خوبه.
‫خب، روز بخیر.
تو فرم هستی!
‫آره، واسه مغز استخونه...
‫فوق العاده است. ‫همونطور که گفتم، جواب داد.
‫ولی...
‫چی شده؟
‫یه مشکل کوچیک دارم.
‫یه کلیه لازم دارم. ‫چون با هم سازگاریم...
‫چی؟
‫میشه یه ریه دیگه بهش اضافه کنی؟
‫- گولم زدی! ‫- شوخی می‌کنم.
‫همه چیز مرتبه.
‫بالاخره از خطر گذشتم و می‌خواستم اینو بهت بگم.
‫باشه، عالیه.
‫آره، خیالم راحت شد. نگفته بودی ترومبون می‌زنی.
‫اوه، چیز خاصی نیست...
‫خب، جیمی، بزن بریم.
‫صبح بخیر، تیبو، برادر جیمی.
‫- برادر جیمز؟ ‫- آره، بعدا برات توضیح میدم.
‫- بریم یه چیزی بخوریم، تو هم میای؟ ‫- با کمال میل.
‫حالا یه برادر داری؟
‫چی میل داری؟
‫- یه تازه وارده؟ ‫- اوه، لعنتی...
‫- صبح بخیر. ‫- این کیه؟
‫- یه تازه وارده. ‫- عالیه. چی میزنی؟
‫اومدم به برادرم سر بزنم.
‫- کی هست؟ ‫- بهتون نگفت؟
‫این یه چیز شخصیه، به هیچ‌کس نگفتم.
‫ولی شما رهبر ارکسترید.
‫بله.
‫- تیری دورمو. ‫- تیبو.
‫- ببخشید. ‫- سلام.
‫خوشبختم.
‫جیمی برادرشه؟
‫- آره. ‫- از کِی یه برادر داشتی؟
‫از شش ماه.
‫من جرمی‌ام، برادر سابرینا.
‫و اون جاناتانه.
‫- با هم رپ می‌کنیم. ‫- عالیه.
‫ساکس و پرکاشن!
‫باشه، کافیه!
‫این باعث افتخاره که شما رو اینجا داریم.
‫میتونیم یه بلوند بهتون تعارف کنیم؟ ‫یا یه کهربایی؟ بد نیست.
‫چیزی بدون الکل دارید؟
‫ببینیم. تو چیزی داری، شارلین؟
‫نگاه می‌کنم ببینم آب آناناس دارم یا نه،
‫ولی قول نمیدم.
‫تولدت مبارک
‫تولدت مبارک، گیلبرت...
‫گیلبرت، یه آهنگ!
‫وقتی زمانش برسه ‫که بری تعطیلات
‫خیلی خوشحالی که یه ماه استراحت داری...
‫این رسمه، باید بخونی.
‫. و تو می‌تونی تمام روز لخت حموم آفتاب بگیری
‫پشه‌ها یه بلان، ‫لامصب، چه نیشی می‌زنن!
‫برای اون حرومزاده‌های کوچولو
‫وقت جشنه
‫پشه‌ها یه بلان.
‫اوه، چه نیشی میزنن!
‫چه منظره غم‌انگیزیه.
‫یه صورت پر از جای نیش.
‫میتونم یه تاکسی بگیرم.
‫صبر کن... ‫ولش کن! ولش کن!
‫خوشت اومد؟ خوب نواختن؟
‫- تمومش کن. ‫- فقط دارم می‌پرسم.
‫از پسش خیلی خوب بر میان.
‫- شام می‌مونی؟ ‫- متاسفم، نه.
نیم ساعت دیگه قطار دارم به مقصد پاریس.
‫- پس بذار یه ساندویچ برات درست کنم. ‫- یه چیزی تو قطار می خورم.
‫غذای تو قطار مزخرفه.
‫از من خوشش نمیاد.
‫نه، ازت خوشش میاد. خفه شو تو!
‫- چند وقته ترومبون میزنی؟ ‫- خیلی وقته دیگه.
‫اینجا یا تو دسته موسیقی می‌زنی ‫یا فوتبال بازی می‌کنی.
‫- پاته یا ژامبون؟ ‫- پس ژامبون بده، کلودین.
‫شما کنسرت هم اجرا می‌کنید؟
‫آره، برای ۱۴ جولای یا برای سانتا سیسیلیا...
‫امسال تو مسابقه کشوری ازبروک شرکت می‌کنیم.
‫چه عالیه شرکت کردن تو مسابقات.
‫- فقط آزناوور می‌زنید؟ ‫- ساردو هم.
‫- یهو تصمیم گرفتی بری لیل؟ ‫- نه، فقط واسه تمرین‌ها و کنسرت‌ها.
‫بعدش کلی کار دارم که ‫باید تو پاریس انجام بدم.
‫اگه اومدی کنسرت، یادت نره بیای ‫به اتاق گریم یه سلامی هم به من بدی.
‫آره، اگه وقت کنم...
‫خب، اینم از این.
‫به هر حال خوشحالم که جواب داد.
‫- یعنی مغز استخون سالمی دارم! ‫- آره، اینو بهت تایید می‌کنم.
‫زندگیم رو نجات دادی.
‫درسته.
‫ممنون.
‫برادر من.
‫- ژامبون و خیارشور. ‫- ممنون.
‫خیلی مهربونی.
‫ممنون.
‫صبر کن، یه چیزی برات دارم.
‫بگیر... "Remember Clifford".
‫این نسخه لی مورگان با بلیکیه.
‫کجا پیداش کردی؟
‫نمیدونم، سالهاست دارمش. ‫مال تو، تقدیم به تو.
‫ولی چرا؟
‫بهم گفتی خوشت اومده، پس...
‫من واقعاً تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫ممنون ‫از اینا بازم داری؟
‫ایناها.
‫آها، آره، معلومه...
‫آره… خوش اومدی.
‫میشه؟
‫آره، حتماً.
‫اوه، بادی!
‫«رفت و برگشت راه شاه»... چاپ مجدد سال 58.
‫خیلی وقته این علاقه رو داری؟
‫- آره، جاستین هنوز به دنیا نیومده بود. ‫- جاستین؟
‫دخترمه. ایناهاش.
‫۱۳ سالشه.
‫خیلی شبیه توئه.
‫کجاست؟ ‫- پیش مادرشه، تو لو توکه.
‫لعنتی...
‫عاشقشم.
‫تو بچگی تو رادیو یه ترومپت شنیدم ‫و یادمه که...
‫و یادمه که منو...
‫غرق هیجان شدم.
‫هنوز اون نت تو سرمه.
‫اون مایلز دیویس بود، ‫ولی اون موقع نمی‌دونستم.
‫پس چرا ترومبون میزنی؟
‫وقتی وارد گروه شدم، همون مونده بود و...
‫- ترومبون بد نبود. ‫- آره.
‫- پیانو هم میزنی؟ ‫- آره، یه چیزایی میزنم.
‫اون چه نُتی بود؟
‫چه نتی؟
‫نت مایلز دیویس.
‫آهان، همون.
‫یه سی بِمُل بود.
‫یه کم پایینی.
‫نه، مایلز یه دهم پایین‌تر می‌زد.
‫چیه؟
‫- هیچی. ‫- با صدا خفه کن.
‫میدونم.
‫چی؟
‫- و این؟ ‫- چی؟
‫تاکسی.
‫این یه آکورد سل دیز-سی هست.
‫تیبو!
‫سل-رِ.
‫جیمی!
‫فاـ فا.
‫بد نیست.
‫- باید برم. ‫- باشه.
‫نه، باید بمونم. این دیوونه‌کننده‌ست.
‫- قطارت رو از دست میدی. ‫- فکر کنم آره.
‫زود باش!
♫ ‫بذارین برم ♫
‫بخون!
♫ ‫بذار برقصم، بذار بخونم ♫ ♫ ‫در آزادی ♫
♫ کل تابستون ♫
♫ ‫بذارین برقصم ♫
♫ ‫بذارین ♫
♫ ‫بذارید تا آخر رویا برم ♫
‫سودالپرو! سودالپرو!
‫[اتحادیه موسیقی معدنچیان والینکورت]
‫برای عکس ژست بگیرین!
‫زود باشین.
‫ژرالد!
‫ژرالد؟
‫چی شده؟
‫تو دردسر افتادم.
‫- یه جا بهم پیشنهاد شده. ‫- ایول، چه عالی.
‫- تو رومانی. ‫- واسه چی؟
‫تشکیل دادن پرسنل.
‫منظورت تو کارخونه‌ی جدیده؟
‫لعنتی، این خطرناکه.
‫جیمی، من غرق بدهی‌ام.
‫اگه رد کنم، همه چیو از دست می‌دم: ‫خونه، ماشین...
‫- و تو سودالپرو اینو می‌دونن؟ ‫- نه.
‫جرالد، تیکه‌تیکه‌ات می کنن.
‫بهش میگم دارم میرم یه دوره آموزشی یه جایی.
‫نمی‌خوام بچه‌هام به خاطر من زجر بکشن.
‫و گروه؟
‫یه کم به سمت راست جمع شید.
‫عالیه، همه به من نگاه کنید.
‫منم بی‌پولم. ‫همه اینجا مشکل پول دارن!
‫ولی با هم متحد می‌مونن.
‫- نمیرن تولوز آموزش ببینن. ‫- ما هم حسابی بی‌پول شدیم.
‫یه کم آروم باش، تا خرخره تو گه گیر کرده.
‫- خب، جاشو بگیر. ‫- نمیشه.
‫مسئله رو توی سودالپرو حل کنید.
‫اینجا به یه مدیر نیاز داریم. ایده ای دارین؟
‫اگه کمکی ازم بر میاد...
‫- شوخی میکنی، بتهوون؟ ‫- تو خفه شو.
‫اون معلم کلارینت انجمن کنکوردیا هست
‫که به کامبرای نقل مکان کرده.
‫ورمولن؟
‫وگرنه رئیس قدیمی دار و دسته فومون...
‫- فکرشو نکرده بودم! سرژ. ‫- آره، معلومه.
‫به علاوه خوشحال هم میشه.
‫- واقعاً خوب بود. ‫- آره.
‫وگرنه منم می‌تونم رهبری کنم.
می‌تونی فراموشش کنی!
‫هیچوقت نمی‌ذارم تو منو رهبری کنی.
‫یه احمق از کنکوردیا رو ترجیح میدم.
‫تمومش کن!
‫- حق باهاشه. ‫- الو، خانم بوتری؟
‫من گیلبرت وزنیاک هستم
‫از اتحادیه موسیقی والینکورت. بله.
‫می‌خوام با سرژ صحبت کنم.
‫نیست...
‫چه حیف.
‫منظورم اینه، واقعاً غم‌انگیزه.
‫تسلیت میگم.
‫- بله؟ ‫- جیمی لکوک؟
‫- منم. ‫- این برای شماست.
‫من که چیزی سفارش ندادم.
‫ولی این یه کورتواست!
‫- آره. ‫- بلیت بخت آزمایی بردی؟
‫این یه هدیه از طرف برادرمه.
‫- چه آدم با شخصیتیه. ‫- حق با توئه.
‫قراره براى اركستر ليل بنوازى؟
‫دقیقا.
‫اینجا نوشته «جیمی لکوک».
‫دست نزن، عزیز!
‫هیچ فرقی حس نمی‌کنم.
‫حسودی میکنی.
‫وقت رو تلف نکنیم، کار رو شروع کنیم.
‫وایسین!
‫یانیک، لطفا... ‫میخوای تصمیمتو بگیری؟
‫گفته بودم که نمی‌ذارم اون بهم دستور بده.
‫لعنتی! بزن دیگه! دوباره شروع نکنیم.
‫برو به جهنم.
‫نه، تو برو به درک با این مزخرفاتت.
‫خب، اون یه سوت می‌زنه و ‫این با دُم لای پاش میپره وسط.
‫چه عوضی.
‫احمق!
‫دیگه بسه! مشکلات جنسی‌تون رو یه جای دیگه حل کنین.
‫بی‌خیال شو، معلومه که یه احمقه.
‫چطور تونستم هفده سال تحملش کنم؟
‫ممنون، یانیک.
‫موسیقی دل‌ها رو ‫به هم نزدیک می‌کنه.
‫کسی دیگه‌ای داوطلب هست؟
‫زود باشین، کی داوطلب میشه؟
‫یه دلقک دیگه هم اونجا با ساکسیفون هست.
‫- خفه شو! ‫- دیگه نمیخوای رهبری کنی؟
‫نمی‌خوام قیافه نحست رو ببینم.
‫دوباره شروع نکنین.
‫باشه، خودم انجامش میدم.
‫ما اینجا هستیم که ساز بزنیم.
‫ژان کلود!
‫- خوب، بلند بزنیم، ها؟ ‫- از اول شروع می‌کنیم.
‫نه، از شماره ۱۲ شروع می‌کنیم ‫که وقت کم نیاریم.
‫جمله ۱۲. از ۱۲ دوباره شروع می‌کنیم.
‫منو شگفت‌زده می‌کنه!
می‌دونی ترومبونِ اولِ ارکسترِ کلیولند هم عیناً همین صدا رو داره؟
‫اون ترومبونیست، یکی دیگه‌ست.
‫شاید، ولی در هر صورت، فقط مسئله کاره.
‫- اوضاع گروه محلیتون چطوره؟ ‫- بند موسیقی.
‫ببخشید، بند.
‫دیگه ژرالدو، مدیرمون رو نداریم.
‫- مرده؟ ‫- نه، رفته.
‫بدون هیچ ملاحظه‌ای قال گذاشت رفت.
‫پس ما توی دردسر افتادیم.
‫جایگزین ندارین؟
‫مرده.
‫واقعاً؟
‫- آره. ‫- خودشو دار زده.
‫گندش بزنن. لعنتی.
‫معلومه که نمی‌تونید ‫بدون رهبر ارکستر بمونید.
‫مشکل این قطعه‌ی درخواستیه: ‫آیدا، مارش تریومفاله.
‫عالیه!
‫دو سال پیش تو ورونا رهبری‌اش کردم.
‫چه خاطره‌ای...
‫آره، ولی...
‫پس شاید تو... بتونی یه کمکی به ما بکنی؟
‫- کی، من؟ ‫- آره.
‫- جیمی... ‫- چیه؟
‫منظورت از یه کمک کوچیک چیه؟
‫میشه بیای...
‫به رهبری بیا تا کمکمون کنی. ‫تو این قطعه رو بلدی.
‫آره، ولی نمی‌فهمم چطوری...
‫نه، داره شوخی می‌کنه.
‫- از پسش برمیایم. ‫- دارم از برادرم کمک می‌گیرم.
‫قرار نیست بیاد رهبری ‫ارکستر محلی رو به عهده بگیره.
‫- بس کن. ‫- وقتشه یه نفر دیگه پیدا کنیم...
‫فکر می‌کنی وقتشو داره؟
‫وقت نداری؟
‫نه، دقیقا.
‫دیدی؟
‫به جای اینکه از برادرت بخوای، ‫خودت انجامش بده.
‫این بساط رو جمع کن.
‫دست از گفتن « نمیتونم » بردار.
‫دقیقا، من عرضه ندارم.
‫جیمی...
‫جیمی!
‫حق باهاشه، تو باید رهبری کنی.
‫تو هم دیگه شروع نکن.
‫- آره بابا، تو که بلدی. ‫- نه، بلد نیستم.
‫من هیچوقت رهبری نکردم.
‫کمکت می‌کنم.
‫حالا می‌خوای کمک کنی. ‫فکر می‌کردم وقت نداشته باشی.
‫نه، زیاد نه، ولی...
‫چی؟
‫هی، تو به من هیچ بدهی نداری.
‫کمک می‌خوای یا نه؟
‫زود باش، بیا.
‫صبر کن، من که نگفتم آره.
‫این یک دو ماژوره.
‫این یه توافق همگانیه.
‫راول از راه می رسه.
‫هفتم ماژور و نهم را اضافه می‌کند.
‫شخصی‌سازیش می‌کنه.
‫بعدش اِرل گارنر از راه میرسه...
‫یه هفتم نمایان هم اضافه میشه،
‫نهم مینور هم اضافه میکنی و...
‫تری‌تون.
‫موسیقی کلاسیک و جز ‫خیلی چیزا دارن که مشترکه.
‫و برای برگشتن به آیدا...
‫ما این ریتم جهشی رو داریم... ‫یه چنگِ نقطه دار، مثلِ جز...
‫- سبزا رو نگه دار، ولی اگه ادامه پیدا کنه... ‫- یه جور بوگی میشه.
‫یه جور رقص میشه.
‫دقیقا.
‫عالیه!
‫بزن بریم!
‫- خب؟ ‫- ولی این رهبری نیست.
‫شیپورها.
‫کلارینت‌ها.
‫مچت سفت شده. ‫نرم‌تر.
‫و چوب‌دستی‌تو بالا نبر، چون صورتت رو قایم می‌کنه.
‫از همون نقطه رد شو، که مرجعته، وسط.
‫یک، دو، سه، چهار.
‫دست راستت باید مصمم‌تر باشه.
‫راه رو نشون بده.
‫ریتم رو نشون میده.
‫در رابطه با دست چپ...
‫صبر کن. خیلی داری تند میری.
‫داری عالی پیش میری، جیمی.
‫ولی هیچی حس نمی‌کنی.
‫ولی می‌بینمت. ‫تهشه، بهت قول میدم.
‫- دیدی؟ ‫- استاد...
‫نمی‌خوام بیرونتون کنم، ولی... باتن‌تون (چوب رهبر ارکستر) رو پیدا کردین؟
‫باتن من؟ آره!
‫پیداش کردم. پنج دقیقه دیگه بهم وقت بده.
‫پنج دقیقه، قسم می‌خورم. خیلی ممنون.
‫دست چپ اما دست قلبه،
‫که رنگ و سایه‌ها رو اضافه می‌کنه.
‫صبر کنید، لطفا.
‫این دیگه چیه؟
‫یه کم باید تیبو رو نگاه کنیم.
‫دوباره شروع می‌کنیم. ‫از میزان پنج.
‫حواستون به ترومپت‌ها باشه ‫سعی کنین با هم شروع کنین.
‫دهانه‌ی سازها رو خوب آماده کنین. ‫اون اولیِ سی بِمُل خیلی مهمه.
‫ممنون.
‫ممنون. صبر کنید، لطفا.
‫دوباره امتحان می‌کنیم.
‫خانوم، نت آهنگش کجاست؟
‫- یکی میتونه یه دونه بهش بده؟ ‫- نمی‌خواد.
‫- نمی‌خوادش؟ ‫- با گوش کار می‌کنه، احتیاجی بهش نداره.
‫اوکی، باشه.
‫تفاوت بین نت‌های پیوسته و جدا از هم رو می‌دونی؟
‫- مهم نیست... ‫- معلومه که هست.
‫نه، ببخشید...
به دل ‫نگیرین. من کلاً...
از مسیر خارج شدم، قبول دارم
‫دوباره شروع می‌کنیم. ‫حواستون به شروع و لحن صدا هم باشه.
‫ببخشید، آکسانش کجاست؟
آکسان کجاست؟ کجاست؟
ضرب اول رو خفه نکنید، بذارید نفس بکشه!
‫ببخشید، وایستید.
‫تقصیر منه، نتونستم منظورمو خوب برسونم.
‫فکر کنم همینطوره.
‫صبر کنید.
‫- چجوری بگم... ‫- باید ساده‌تر باهاشون حرف بزنی.
‫پس تو امتحان کن.
‫- نه، نمی‌تونم. ‫- یالا.
‫جیمی، یه جا باید شروع کنی دیگه.
‫بزن بریم.
‫جانشینمو بهتون معرفی می‌کنم.
‫- برو کارایان (رهبر ارکستر مشهور اتریشی)! ‫- دست از مسخره کردن بردار.
‫خب، پس. روز بخیر.
‫سلام، جیمی.
‫یه کم چیدمان رو عوض می‌کنیم.
‫کلارینت‌ها،
‫متوقف شوید.
‫بازم کلارینت‌ها.
‫شما صدای یک و صدای دو خواهید بود.
‫خب، یکم سر و سامون میدم به همه چی.
‫همینطور برای ساکسفون‌ها.
‫جلوی سوپرانوها و پشت تنورها.
‫همون قانون کلارینت‌ها.
‫من فلوت‌ها رو وسط می‌خوام.
‫و تو، يانيک...
‫تکون نخور.
‫خب، چون قصد نداشتم این کارو بکنم.
‫چه دردسریه این!
‫موافقم.
‫دقیق‌تر.
‫آکسان.
‫همین.
‫برای تو.
‫توی گروهتون جوونای زیادی ندارین.
‫دیگه علاقه‌ای ندارن.
‫اینجا مدرسه‌ی موسیقی ندارین؟
‫خیلی دلمون میخواد ‫ولی شهردار اصلا براش مهم نیست.
‫از موسیقی کانتری خوشش میاد.
‫یه طرفدار پروپاقرص موسیقی کانتریه.
‫ولی اگه تو مسابقه برنده بشین چی؟
‫نباید خودمونو گول بزنیم...
‫ولی خب، باید رویاپردازی کرد.
‫آدم بايد تو زندگی بلند پرواز باشه.
‫و تو مدرسه موسیقی رو اداره خواهی کرد.
‫مدیریت یه مدرسه؟ می‌خوای کارنامه‌هامو ببینی؟
‫ایناهاش. جولیا.
‫خیلی قشنگه.
‫آره، ولی ما زندگی‌های پیچیده‌ای داریم. ‫هیچوقت همدیگه رو نمی‌بینیم.
تو چی؟ با سابرینا خوبی؟
سابرینا چی؟
‫شما باهم نیستید...
‫نه، اصلا.
‫اون احتمالا باید حواسش به جرمی، ‫بچه هاش، شوهر سابقش و مامانش باشه...
‫کارخونه‌ای که داره تعطیل میشه...
‫به من نیازی نداره.
‫من شوهر خوبی نیستم.
‫با دخترت چطوری پیش میری؟
‫با مادرش راحت نیست.
‫ولی سعی می‌کنم.
‫- اگه مجبوری، جواب بده. ‫- می‌تونه صبر کنه.
‫- دخترت ساز می‌زنه؟ ‫- واسه اون دیگه دمده‌ست.
‫- خب، میشل ساردو... ‫- چرا؟ مگه موسیقی وردی فقط برای جوون‌هاس؟
‫وردی، وردیه.
‫این منم، با خوزه.
‫عالیه.
‫- قیافه مهربونی داره. ‫- آدم خوبی بود. یه معدنچی.
‫اون یه پدر خوب هم بود.
‫- از فابین عکس داری؟ ‫- نه.
‫ولی بوش یادمه.
‫از سیگار.
‫و همینطور از چکمه هاش، ‫توی کمد، وقتی تنبیه می‌شدم.
‫اونا قرمز بودن با ستاره های طلایی.
‫چیزی که یه کم منو اذیت میکنه اینه که ‫اون با حرکات خیلی بزرگ رهبری میکنه.
‫فقط با تماشاش خسته میشم.
‫دارم شوخی می‌کنم.
‫نگران نباشید، همه تون خیلی خوبید.
‫پس یکم مینیمالیست تر باش، ‫مخصوصا توی قسمت های تقسیم شده.
‫به فلوت‌ها گوش کن.
‫همین.
‫توجه.
‫بهتره.
‫با اون پرده گوشمونو پاره کردی.
‫من؟ ‫اونم بهتون رحم نکرد.
‫من نخواستم ویولن بزنم.
‫عزیزم، اصلا استعدادشو نداشتی.
‫- که ثابت می‌کنه... ‫- چی رو ثابت می‌کنه؟
‫نشون میده که تو ژن‌هاست.
‫می‌خوای نگهش داری؟
‫می‌دونی جیمی گوشش خیلی قویه؟
‫فقط اینکه هیچ‌کس نتونسته اینو بهش بگه.
‫دلم برای باغچه تنگ میشه، ‫ولی یه بالکن بزرگ خواهم داشت.
‫اگه اونو به فرزندی قبول کرده بودین، ‫اون جای من بود.
‫- تمومش کن. ‫- ولی چی؟
‫- قبلاً بهت توضیح دادم. ‫- آره، معلومه. پیچیده بود.
‫تیبو، داری زیاده‌روی می‌کنی.
‫می‌مونه تو غذاخوری خودش، پوره میده. ‫خیلی هم عالیه، نگران نباشین.
‫خب، این مال توئه.
‫چرا با مامان مشکل داری؟
‫دارم سعی می‌کنم بفهمم چرا ‫من اینجام و اون اونجاست.
‫ما باید با هم می‌بودیم.
‫از خودت نمی‌پرسی من چه حسی دارم؟
تو همیشه سر جایت بودی. این هدیه آسمانی یه گزینه دومِ درجه‌دو بود، درسته؟
‫تو واقعاً...
‫نمی‌دونی چقدر به اون پسر فکر کردم...
‫برای سال ها...
‫رز؟
انقدر اخم نکن.
‫برو گمشو!
‫جدی میگی؟
‫باز کن.
‫رز، بی‌خیال...
‫بذار بیام تو.
‫فوتش می‌کنم!
‫خونه پرواز می‌کنه می‌ره!
‫همونطور که از لهجه‌م مشخصه، ‫من ایتالیایی-آلمانی‌ام.
‫و آسم هم دارم.
‫باز کن وگرنه به مامان میگم سیگار می‌کشی!
‫من گرگ آسمی‌ام، ‫زیادی سیگار کشیدم!
‫خب، خیلی عالیه.
‫تمرکزتون رو حفظ کنید.
‫به پیشروی ادامه بدید.
‫فکر کنم واقعاً باید از تیبو تشکر کنیم چون
‫اون وقت گذاشت برامون.
‫چی بگم؟
‫یاد گرفتم که مهمه دهنی رو آماده کرد.
‫این رو از ته قلبم میگم:
‫ممنون، حضور تو همیشه باعث خوشحالی ماست.
‫برای تو، تیبو!
‫تیبو؟ ‫می‌دونیم که خیلی برات جذابیم
‫- به سلامتی تو ‫- به سلامتی بند
‫- به سلامتی تو. ‫- به سلامتی گروه.
‫جیمی، ۱۵۵ تا لایک، تو یه ستاره‌ای!
‫چیه؟
‫چه احمقی!
‫این یکی رو ازم پنهون کرده بودی!
‫تو استعداد داری!
‫یک یادگاری از اتحادیه موسیقی.
‫شما دیوونه‌اید.
‫حالا تو رهبری کن.
‫نظرتون چیه؟
‫ازش فیلم بگیر، اینجوری فقط من نیستم که ‫مثل احمقا به نظر میام.
‫نه، عالیه.
‫خیلی ممنون.
‫تو معدن!
‫- چه باحال! یه عکس می خوام. ‫- از کلاه ایمنی یا از مرد؟
‫صبر کنید.
‫این برای شماست.
‫آره، نگران نباش.
‫- اشتراک نذاریدش، چون... ‫- فقط برای خودمونه.
‫دیگه نمی‌تونم کار کنم.
یه گیلاس شراب؟
‫یه پیک به سلامتی.
‫فقط خوش بگذرونیم.
‫چه خبره؟
‫شهرداره.
‫می‌خواد جای شنبه‌هامون رو ازمون بگیره.
‫- چرا؟ ‫- برای اینکه بدن به مربی کانتری.
ببخشید.
‫بگیر.
‫اگه بری شهرداری، بهت میگن برو کنکوردیا، ولی اونجا خودشون یه گزینش دارن
‫و خیلی از ماها انتخاب نمی‌شدیم.
‫ما هیچوقت انتخابی نکردیم، ‫این تو روحیه ما نیست.
‫بعدش، نمی خوام برم وازیه. اونجا خیلی بده.
‫- واقعا؟ ‫- از اینجا هم بدتره.
‫اینجا هم بد نیست.
‫نه، نیست، کلودین.
‫کجاست؟
‫- نمی‌دونی وازیه کجاست؟ ‫- نه.
‫- نمی‌دونی؟ ‫- جرمی!
‫- نه، نمی‌دونم. ‫- من نمی‌دونم!
‫- کجا؟ ‫- تو کونت!
‫جرمی!
‫- یه شوخیه! ‫- زیاده روی می‌کنی.
‫حسابی منو سوزوند.
‫چه آدم بی‌تربیتی.
‫ـ اون گولت زد. ‫ـ آره، منو گول زد.
‫خداحافظی کن، دهاتی زشت.
‫من دهاتی نیستم!
‫زود برمی‌گردم.
‫- خداحافظ، جرمی. ‫- خداحافظ.
‫هی، «والینکورت روی نقشه»!
‫«والینکورت روی نقشه»!
‫خب...
‫به زودی تعطیلات شروع میشه.
‫آره.
‫یه سفر دریایی کوچیک حالشو خوب می‌کنه.
‫باشه.
‫مالِ اونه قایق؟
‫نه، مال یه دوسته.
‫چرا به گروه برنگشتی؟
‫نه...
‫من با خوزه بود که موسیقی می‌ساختم.
‫از وقتی که رفته دیگه هیچ میلی ندارم.
‫فکر می‌کنی مسابقه خوب پیش بره؟
‫آره، همه چی خوب پیش میره.
‫جیمی واقعا ماهره.
‫زود یاد می گیره.
‫از وقتی که اومدی، خیلی بهتر شده.
‫اعتماد به نفسش بیشتر شده.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫خوبه.
‫بعد از طلاق، براش سخت گذشت.
‫می‌تونم درک کنم.
‫نمی‌خوای صمیمی بشی، کلودین؟
‫آره. می‌دونی...
‫اگه پیش من اومده بودین،
هر دوتاتونو نگه می‌داشتم.
‫ممنون، کلودین.
‫مهربونی.
‫ولی اینجوری رهبر ارکستر نمی‌شدی.
‫کی می‌دونه؟
‫ولی تو رئیس یه چیزی می‌شدی.
‫واقعاً؟
‫یه بوس، استف. تا فردا.
‫تا فردا، سابرینا.
‫- قوی باش و شجاع. ‫- ممنون، سفرت بخیر.
‫اینجا چه کار می‌کنی؟
‫هیچی، دارم وقت می‌گذرونم.
‫- وقت می‌گذرونی؟ ساعت ۲ نصف شب؟ ‫- تو هم که اینجایی ساعت ۲.
‫آره، ولی شیفت کاری من تو کارخونه بود.
‫چیه؟
‫ببخشید استاد.
‫شخصیه.
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- هیچی.
‫جیمى، با من این اداها رو در نیار.
‫من تو زندگی تو دخالت نمی‌کنم.
‫تو احمقی، باید بکنی.
‫اوه، لعنتی...
‫"سمفونی شماره ۳ ماهلر"
‫اون "ما-لِر" ـه. برش گردون.
‫بده به من! ‫چه گیری هستی تو.
‫- چى رو بدم؟ ‫- چه مسخره. بده دیگه.
‫چه آدم رو مخی هستی. بدش به من!
‫- مال یه تست بازیگریه. ‫- چه تستی؟
‫برای ارکستر لیل.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫دارن دنبال یه ترومبونیست جدید می گردن. ‫حالا خوشحالی؟
‫لعنت بهش.
‫چه رو مخی هستی.
‫جدی میگی؟
‫- این ایده ی تیبو بود؟ ‫- نه، تیبو نمی‌دونه.
‫- از هیچی نمی‌ترسی. ‫- فقط یه مسئله کاریه.
‫حالا مثل برادرت حرف می‌زنی.
‫شاید حق با اون باشه.
‫بهم گفت لیاقتم بیشتر از ایناست.
‫بهتر از چی؟
‫از همه‌ی اینها.
‫آره، ولی "همه اینها" دیگه چیه؟
‫ "همه اینها" دیگه چیه؟
‫ما؟ گروه والینکورت؟
‫نه، ولی نمی‌فهمی.
‫معلومه، هیچی نمی‌فهمم.
‫می‌ذارم تمرین کنی، واقعاً بهش احتیاج داری!
‫- سابرینا، صبر کن. ‫- چه سمفونی مسخره‌ای...
‫یه کم اونجا رو تمیز کن، لطفا.
‫آقای لکوک، می‌تونم باهاتون صحبت کنم؟
‫انگار هنوز دارین ته مونده غذاها ‫رو به اعتصابی های سودالپرو میدین.
‫- آره، مشکلش چیه؟ ‫- ممنوعه.
‫نه، دور انداختنشون باید ممنوع باشه.
‫ما هممون طرفدار سودالپرو هستیم، ‫ولی اگه ادامه بدی اخراج میشی.
‫- اینو به خاطر خودت میگم. ‫- ساده‌ست، پس.
‫پس خیالم صددرصد راحته!
اون‌ها چیزی برای خوردن نخواهند داشت.
‫نه، اعصابمو خورد کردی.
‫یه کوچولو بیشتر!
‫حالا خوشحالی؟
‫- اینجاست؟ ‫- آره، هیس.
‫بفرمایید.
‫نامزد شماره ۹.
‫به حرفاش گوش میدیم.
‫ممنون.
‫ممنون. کافیه.
‫متاسفم، یکم استرس دارم.
‫میشه دوباره شروع کنم؟
‫نه، ممنون. خداحافظ.
‫این دیگه خیلیه.
‫قربان، می‌خواهید دنبالم بیایید؟
‫- جیمی! ‫- آره؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫گند زدم. خجالت کشیدم و...
‫- چیزی بهم نگفتی. ‫- می‌خواستم سوپرایزت کنم.
‫بهت می‌گفتم نیای.
‫می‌دونی جلو کی وایساده بودی؟
نخبه‌های کنسرواتوار، ‫یه مشت حیوون مسابقه‌ای.
‫آدمایی که سال‌هاست دارن ‫تمرین می‌کنن، روزی ۱۵ ساعت.
‫می‌فهمی؟
‫خودت بهم گفتی هدف رو بالا بگیرم.
‫ولی نه اینجا...
‫منظورم اینه که...
‫روی هازبروک تمرکز کن.
‫آره، درمورد مسابقه.
‫تموم شدی؟
‫- جیمی… ‫- باشه، فهمیدم…
‫وقتی برگشتم حرف می‌زنیم.
‫فوق العاده‌ست. عالیه.
‫آفرین، متئو!
‫همه چی مرتبه؟
‫همه چی روبه‌راهه.
‫گل زد، خوشحاله. منم دارم یخ میزنم.
‫- آره، هوا سرده. ‫- مثل همیشه.
‫آزمون چطور پیش رفت؟
‫سخت بود.
‫فکر نکنم منو بگیرن.
‫سطح خیلی بالا بود.
‫- ناامید شدی؟ ‫- نه، برام مهم نیست.
‫می‌دونی...
‫زیاد به خودم دلخوش نکرده بودم.
‫حداقلش اینه که پیش ما می‌مونی.
‫اینجا بهت نیاز داریم.
‫گند زدم.
‫- ولی سعیتو کردی. ‫- افتضاح بود.
‫اعتراف می‌کنم، انتظارش رو نداشتم.
‫مطمئناً توی هازبروک موفق میشی!
‫دیدمتون!
‫مواظب توپ خودت باش!
‫چه مسخره!
‫چی می‌گفتی درباره‌ی...؟
‫خانم‌ها و آقایان
‫بند موسیقی ‫معدنچیان والینکورت
‫که صدوچهل‌ودومین سالگردش رو جشن می‌گیره
‫چه ژست باحال و مغرورانه‌ای ‫این تشکیلات داره
‫جیمی کجاست؟
‫جیمی، حالا نوبت ماست.
‫فایده نداره.
‫- تمومش کن. ‫- ما در حدش نیستیم.
‫می‌تونیم! ‫به خودت اعتماد داشته باش.
‫بیا، دست بردار. بیا.
‫تو از اون بهتری...
‫یه دست بزنید به افتخار کنکوردیا،
‫گروه موسیقی وازییرز.
‫و بدون درنگ، خوش‌آمد بگویید به
اتحادیه موسیقی کارگران معدن والینکورت
‫زیر نظر جیمی لکوک!
‫بدو! بدو!
‫هی، آشپز، ملاقه رو یادت رفته؟
‫برای رهبری‌کردن.
‫ولی تو خل شدی!
‫چه مشکلی داری؟
‫ولش کن!
‫یه کم آروم باشیم.
‫بیا اینجا، چی می‌خوای؟
‫مواظب دلقک‌هات باش!
‫بهتره لحنت رو عوض کنی!
‫وایستین!
‫- کیه؟ ‫- دختر شارلین اومده.
‫وسط صحنه، با چکمه‌های سبز.
‫نمی‌بینمش. مادرش هم هست؟
‫به نظر نمیاد.
‫گه توش!
مربی ما رو دید.
‫احمق، داری چیکار می‌کنی؟
‫جرمی، آچار فرانسه رو بده من.
‫- سلام. ‫- آچار فرانسه.
‫تیبو!
‫جیمی، تیبو اینجاست!
‫حالت چطوره؟
‫- حالت خوبه، جرمی؟ ‫- آره.
‫داریم لوله اگزوز رو عوض می‌کنیم.
‫- از پسش بر می‌آیید؟ ‫- آره.
‫سلام.
‫- ماشینو داغون کردی؟ ‫- نه، دارم خوش می‌گذرونم.
‫- چی میخوای؟ ‫- پنج دقیقه وقت داری؟
‫نه، ندارم.
‫درباره هازربروک شنیدم.
‫می‌خواستم بهت بگم نباید جا بزنی.
‫- همه‌مون لحظه‌های سختی داریم. ‫- تو داشتی؟ کی؟
‫فکر می‌کنی رهبر ارکستر شدن آسون بوده؟
‫آره، اگه اسمت تیبو باشه ‫و تو مودون بزرگ شده باشی.
‫دیگه بسه جیمی.
‫۲۰ ساله دارم روزی ۱۵ ساعت تمرین می‌کنم.
‫نه جوونی داشتم نه زندگی.
‫با عرق جبین به اینجا رسیدم.
‫داری راجع به چی حرف می‌زنی؟
می‌دونی حقوق من تو آشپزخونه چنده؟
‫ساعتی یازده یورو.
‫من با مادرم زندگی می‌کنم، ‫دخترم رو نمی‌بینم.
تو یه گُه‌دونی گیر کردم، ‫تو از پول در آوردن حرف میزنی!
‫با ژست شاگرد اول‌ها از راه میرسی،
‫میگی گروه ارکست رو رهبری کنم،
‫یه مدرسه موسیقی باز کنم! ‫بعدش چی؟ باله بولشویک روسی باز کنم؟
‫من ازت هیچی نخواسته بودم!
‫نفهمیدی که من هیچوقت جا نمیزنم... ‫مخصوصا سر برادرم.
‫برادرت؟
‫من برادرت نیستم! دست بردار! ‫ما با هم بزرگ نشدیم.
‫باید اینجا پیش ما می‌بودی. ‫ولی قرعه درست رو برداشتی.
‫این چیزیه که وقتی بهت نگاه می‌کنم می‌بینم.
‫برو به جهنم، حالمو بهم زدی!
‫میشه لطفاً اینجا نگه دارید؟
‫جیمی تعلیق شده. کلودین بهت نگفت؟
‫- به خاطر مسابقه؟ ‫- نه، به خاطر غذا.
‫- غذا؟ ‫- ماه‌هاست که ته‌مونده غذای سلف رو بهمون میده.
‫ولی بهش تذکر داده بودن، ولی بازم ادامه داد.
‫می‌دونی جیمی چه جور آدمیه.
‫کارخونه از کِی تعطیل شده؟
‫تقریباً ۸ ماه میشه.
‫این تیبوئه، برادر جیمی.
‫از دیدنتون خوشبختم.
‫- خوش بگذره. ‫- بعدا می‌بینمتون.
‫دستگاه‌ها رو نصف شب بردن.
‫هفته پیش برگشتن. یه دعوای حسابی شد.
‫بقیش رو ول کردن، ولی ‫نمی‌دونیم تا کی دووم میاریم.
‫و حالا اینجا رو امتحان می‌کنید؟
‫مگه میشه؟
‫از وقتی شهردار بیرونمون کرده، ‫حسابی بی‌انگیزه شدیم.
‫- انداختتون بیرون؟ ‫- آره، آبروی شهر رو بردیم!
‫گند زد...
‫نباید اصرار میکردم که رهبری‌اش کنه.
‫حالا ازم متنفره.
‫اون از تو متنفر نیست. از خودش متنفره.
‫- چیکار می تونم بکنم؟ ‫- هیچ کاری.
‫کله‌اش باد کرده.
‫حالا یه ضربه حسابی خورد و یه ‫مدتی طول می‌کشه تا دوباره رو فرم بیاد.
‫اینجا می‌خواستیم یه کنسرت خیریه بذاریم.
‫فقط تونستیم سازها رو بیاریم.
‫همین خودش یه شروعه.
‫این شروع نیست، این پایانه.
پایان گروه، پایان سودالپرو، همه چی.
‫این شهر لعنتی...
‫کنسرت رو اجرا می‌کنید.
‫اینجا توی کارخونه، با گروه.
‫من رهبری می‌کنم.
‫- ولی همه از گزوه رفتن. ‫- برمی‌گردن.
‫می‌شناسیش؟
‫کارمن؟
‫این بولروعه.
‫راول بولرو، دقیقا.
‫بزرگ‌ترین موفقیت جهانی.
‫نه، بزرگترین موفقیت "آلومه لو فو" است.
‫- جانی هالیدی. ‫- نه، دیوید بویی.
‫تو موسیقی کلاسیک، بولروه!
‫ما این وسط چی کاره‌ایم؟
‫صداش رو می‌شنوید؟
‫راول بولرو رو بعد از بازدید از یه کارخونه نوشت.
‫و این...
‫این صدای دستگاه‌هاست.
‫قشنگه، ولی با این نمی‌شه شکم سیر کرد.
‫- حتماً. ‫- ما برای کنسرت دادن اینجا نیستیم.
برای دفاع از کارمون اینجاییم.
‫ما چیزی برای از دست دادن نداریم. ‫هیچکس برامون اهمیتی قائل نیست.
‫کارخونه رو خالی کردن و مطبوعات حتی نیومدن.
حاضر میشه فقط برای یه کنسرت بیاد؟
‫اگه من رهبری‌اش کنم، آره.
‫مطمئن باش پوشش رسانه‌ای ملی داره.
‫چه خودشیفته.
‫اونا درباره‌ی گروه حرف می‌زنن، نه شغل‌هامون،
‫نه خانواده‌هامون.
‫- ما برای اونا هیچی نیستیم. ‫- سودالپرو براش چیه؟
‫این فقط یه سالنه. ‫اون میتونه نمایشش رو هرجا اجرا کنه.
‫و ما آخرش زیادی هستیم.
‫ولی بچه ها، یه چیزی بگید دیگه.
‫- هیچکس اهمیت نمیده. ‫- دیگه بسه!
‫قبلاً شکایت داشتیم که ‫کسی به ما توجهی نمی‌کنه...
‫حالا یه رهبر ارکستر بزرگ هست که ‫بهمون پیشنهاد میده اینجا یه کنسرت اجرا کنیم.
‫توی کارخونه، برای اینکه ‫در سطح کشور دیده بشیم.
‫و این براتون مهم نیست؟
‫بیخیال شو، تیبو.
‫ترجیح میدن جون بدن،
‫دارن دور آتیش می‌خورن و می‌نوشن، ‫دست تو دست، داد می‌زنن:
‫"همه با هم!"
‫مثل همیشه داری زیاده‌روی می‌کنی!
‫صبر کن، سابرینا، هنوز تموم نکردم.
‫- یکم بلنده. ‫- سخته.
‫امتحان کنیم...
‫جانی خودمونه!
‫خب، همه به سمت باجه بلیط!
‫نه، شوخی کردم.
‫- هنوز نتونستی؟ ‫- نه، هنوز نه.
‫کوتاه نمیام.
‫چی شده؟
‫میخوای دوباره امتحان کنی؟
‫مطمئنی؟
‫محشره.
‫بزن بریم!
‫ایناهاش!
‫دست از لجبازی بردار، جیمی.
‫تو واقعا غیرقابل تحملی.
‫کی به هازبروک اهمیت میده؟! ‫ما سراغ چیزهای دیگه رفتیم!
‫ببین الان داریم چیکار می‌کنیم. ‫و این بخاطر توئه.
‫البته که به خاطر منه!
‫- تیبو به خاطر تو اینجاست. ‫- تو همش داری درباره‌ی اون حرف می‌زنی.
‫- خفه شو، جیمی. ‫- چیه، دوستش داری؟
‫"دوست دارم؟"
چی داری میگی؟
‫این دیگه چه حسادت کوفتی‌ایه؟ ‫من بخاطر تو اومدم.
‫تو برای من نیومدی، ‫تو فقط به یه ترومبونیست احتیاج داری.
‫میدونی حق با توئه؟ ‫برادر اشتباهی رو انتخاب کردم.
‫- می‌دونی چیه، برو پیش تیبو. ‫- آره، میرم پیشش.
‫- چى گفتى؟ ‫- ميرم پيش تيبو.
‫یه کم بازتر...
‫- دو هفته دیگه میبینمت. ‫- باشه.
‫به توصیه هات توجه می‌کنم.
‫و این نمونه‌ای از "کادِراچورِ" بود،
‫در طول تمرین‌های تحت رهبری او.
‫به‌زودی برای اولین بار در جهان ‫در سنِ‌موزیکال ارائه خواهد شد.
‫حالا می‌خوام درباره‌ی یکی ‫دیگه از پروژه‌هاش صحبت کنم.
‫که به طور خاص برایش اهمیت دارد.
‫یک رونویسی از بولرو راول،
‫برای گروه محلی که اون توی ‫یه کارخونه رهبریش می‌کنه.
‫آره، توی یه شرکت کوچیکه
‫که ممکنه تو والینکورت تعطیل شه
‫یه داستان خیلی معمول
‫اما کارگرها هفته‌هاست دارن
‫برای دفاع از شغل‌هاشون می‌جنگن
‫تیبوئه!
‫تو تلویزیون خوب به نظر میاد، نه؟
‫چی باعث شد به اون شهر کوچیک شمالی بری؟
‫برادرم.
‫برادرم، ترومبونیست گروهه
‫- خداحافظ، استاد. ‫- خداحافظ.
‫جیمی، سلام، منم.
‫تیبو هستم
‫خب... فقط می‌خواستم بهت بگم که دلتنگتیم.
‫همین دیگه.
‫می‌خوایم برگردی.
‫آقا؟
‫ممنون.
‫- سلام، تیبو. همه چی روبه‌راهه؟ ‫- آره.
‫چه استقبالی!
‫می‌بینم همه اومدن.
‫عالیه.
یالا...
‫پیشنهاد می‌کنم بدون تلف کردن ‫وقت، شروع کنیم به کار کردن.
‫- مگه اگزوز رو عوض نکرده بودی؟ ‫- آره.
‫- تو کدوم هتل موندی؟ ‫- مرکیور.
‫بله.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫اون حرفی که زدم، واقعاً منظوری نداشتم.
‫یه چیزایی گفتم، عصبانی بودم.
‫البته که منظورت همون بود!
‫حق نداشتی.
‫تو هم تو تورکوئن به دنیا اومدی؟
‫چی؟
‫- تو تورکوئن به دنیا اومدی؟ ‫- آره.
‫- تورکوئن چطوره؟ ‫- مثل روبه.
‫وقتی ژوستین به دنیا اومد، حس ‫کردم داره روم سنگینی می‌کنه.
‫با ماشین دور و بر می‌چرخیدم، مثل یه احمق.
‫نگاه کن، اونجاست.
‫کجا؟
‫ما اون بالا، طبقه دوم زندگی می‌کردیم.
‫خوشت میاد؟
‫بچه‌ها رو می‌بینی؟
‫می‌تونستیم ما باشیم.
‫- خب، بریم. ‫- کجا؟
‫اینجا دیگه چه غلطی می‌کنیم، جیمی؟
‫بیا اینجا.
‫- چى شده؟ ‫- نگاه كن.
‫راستی رو میبینی؟
خودشه.
‫می‌تونی یه نسخه ازش برام بگیری؟
‫عمراً.
‫من دزدیدمش، تو کپی‌اش کن.
‫حله.
‫- می‌تونست زندگی ما باشه. ‫- آره.
‫کباب خوردن کنار کانال.
‫اگه ما هم همین تعداد ماهی گرفته بودیم.
‫اگه همون شماره رو برداشته بودیم، ‫ اسمت تیبو نمی‌شد.
‫اسمم چی میشد؟
‫نمی‌دونم، یه اسم معمولی داشتی... ‫مثلاً "جردن".
‫البته که آره.
‫و تو اسمت ژان-باپتیست می‌شد.
‫درسته. ‫خیلی شبیه یه ژان باپتیست به نظر میام.
‫من پدر و مادر خیلی خوبی داشتم ‫و اونها رو با هیچی تو دنیا عوض نمی‌کنم.
‫منم همینطور.
‫ولی دوست داشتم یه برادر داشته باشم.
‫من از کلودین یه عالمه داداش کوچولو داشتم.
‫ولی هیچوقت زیاد نمی‌موندن.
‫زود باش، بیا، عجله کن!
‫لعنتی، کلیدها رو کجا چپوندم؟
‫تو رانندگی کن، من نمی‌تونم.
‫یالا
ممکنه دردسر بشه!
‫- چرا؟ ‫- گواهینامه ندارم.
‫گواهینامه نداری؟
‫بی‌عرضه بودن یه هنره...
‫می‌تونی یه ارکستر رو رهبری کنی، ‫ولی نمی‌تونی یه ماشین رو برونی!
‫هیچکس کامل نیست.
‫نه بابا! گوش نمیدی که!
‫گفتم چپ رو ببر بالا و با راستت فشار بده.
‫- دارم همين كارو ميكنم! ‫- نه، دارى گند ميزنى!
‫باید حرکت متعادل خودتو پیدا کنی.
‫من دست و پا چلفتی ام.
‫از پای راست استفاده کن.
داریم دنده عقب میریم!
‫خیلی زوده.
‫آره، تقریباً همینه.
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫من چوب‌دستیم رو ندارم!
‫مشکلی دارین آقایون؟
مشکلی هست؟
‫بزنید کنار.
‫- زیادترش کنیم؟ ‫- موتورو خاموش کن!
‫تیبو؟
‫- تیبو؟ ‫- چی شده؟
‫ما برادریم یا ناتنی؟
‫برادر.
‫بهت گفتم، طبق آزمایش‌ها، ‫ما پدر مشترک داریم.
‫فهمیدم.
‫تو چی ازش میدونی؟
‫هیچی.
‫جز اینکه یه حرومزاده بزرگه.
‫دزومو، لکوک...
بیاین
‫- تکون بخورید. ‫- لعنت بهش، باید پاشیم.
‫می‌خوای تو ایستگاه پیاده‌ات کنم؟
‫نه.
‫نه؟
‫خب...
‫پس چیکار کنیم؟
‫جاستین!
‫بابام اینجاست!
‫- چه سورپرایزی. ‫- همه چی خوبه؟
‫چرا اینجایی؟
‫واسه تیبو، بهت در موردش گفتم.
‫تيبو، ايشون جاستين هستن...
‫سلام، جاستین.
‫- همه چی مرتبه؟ ‫- خوبم، شما چطور؟
‫من خوبم، یه کم خسته ام ولی...
‫...بالاخره
‫سلول‌های بنیادی رو برمی‌دارن ‫و تزریق می‌کنن توی خون تیبو.
‫و بعد... یکم فنی میشه.
‫ولی جواب داد.
اینطور نیست؟
‫- پس یعنی شما خون پدر من تو رگ‌هاتونه؟ ‫- آره، خون اونه.
‫به هر حال، باهاش صمیمی باش، چون تیبو عموته.
‫بعد، می‌دونی...
‫تیبو یه رهبر ارکستر معروفه ‫که دور دنیا سفر میکنه.
‫موزیک های وردی، موتزارت، بتهوون ‫و باخ رو رهبری میکنه.
‫اوکی.
‫و خب، یکی تو یه گروه موسیقی می‌زنه...
‫و اون یکی یه موزیسین کلاسیکه.
‫دقیقا، همه‌چیو فهمیدی.
‫- واقعاً دیوونه‌کننده‌ست. ‫- آره.
‫مدرسه‌ چطوره؟
‫آره، خوبه.
‫و مامانت؟
‫میدونی دیگه مامان چجوریه...
‫...آره
‫ممنون بابت کولا، من رفتم.
‫صبر کن، تازه رسیدی!
‫ولی دوستام منتظرمن.
‫دوستات...
‫بیا اینجا.
‫بگیر.
‫گند نزنی.
‫سیگار ممنوع.
‫یه بوس بده.
‫و یه بغل.
‫می‌زنگی، ها؟
‫- بله؟ ‫- بله.
‫انجامش میدی؟
خداحافظ، عمو!
‫خداحافظ جاستین! ‫از آشناییت خوشحال شدم.
‫- تا حالا ایتالیا بودی؟ ‫- نه، چطور؟
‫- اونجا آب گرم‌تره. ‫- ولی اینجا ارزون‌تره.
من که تمام عمرم فقط آسمان شمال را شناختم
‫دلم می‌خواد این خاکستری رو پاک کنم.
‫تغییر مسیر...
‫منو ببر
‫تا مرزهای زمین
‫منو به سرزمین عجایب ببر
‫فکر کنم بدبختی
‫زیر آفتاب درد کمتری داره
‫لعنتی، سوم بزرگ.
‫تیبو؟
‫چه کار می‌کنی؟ برگرد.
‫این کارو نکن، خیلی سرده.
‫تیبو!
‫چه غلطی داره میکنه؟
‫چت شده؟
‫دیگه مزخرف گفتن رو تموم کن.
‫یه بلایی سرت میاد!
‫حالت خوبه؟
‫- جواب نداد. ‫- چی جواب نداد؟
‫منظورم پیوند عضو بود.
‫تموم شد.
‫دیروز فهمیدم.
‫- پس زدم. ‫- داری چه کوفتی میگی...
‫اوه، لعنتی!
‫- داری چیکار میکنی؟ - نمی‌تونم انجامش بدم.
‫نمی‌تونم...
‫نمی‌تونی منو ترک کنی، تیبو.
‫نمی‌تونی این کار رو با من بکنی.
‫با من بمون.
♫ ‫به سمت اسکله‌هایی که سنگینی زندگی ♫ ♫ ‫و دلزدگی کمرم رو خم میکنه ♫
♫ ‫با شکم‌های پُر از میوه ♫ ♫ ‫کشتی‌ها می‌رسند ♫
♫ ‫از مرزهای دنیا میان ♫ ♫ ‫با خودشان می آورند ♫
♫ ‫ایده‌های سرگردون ♫ ♫ ‫پر از انعکاس آسمون‌های آبی ♫
♫ ‫و سراب‌ها ♫
♫ ‫یه عطر تند به جا میذارن ♫ ♫ ‫از سرزمین های ناشناخته ♫
♫ ‫از تابستونای بی‌پایون ♫ ♫ ‫جایی که نیمه‌برهنه زندگی می‌کنن ♫
‫روی سواحل
♫ ‫اون چیزی که در تمام عمرم ♫ ♫ ‫جز آسمون شمال ندیدم ♫
♫ ‫می‌خوام این خاکستری رو بشورم ببرم ♫ ♫ ‫با یه تغییر مسیر اساسی ♫
♫ منو ببر به مرزهای دنیا ♫
♫ منو ببر به سرزمین عجایب ♫
♫ ‫یه حسی بهم میگه بدبختی ♫ ♫ ‫زیر آفتاب قابل تحمل‌تره ♫
♫ ‫توی بارها، تو گرگ و میش ♫ ♫ ‫همراه دریانوردها ♫
♫ ‫وقتی صحبت از زن‌ها و عشق‌ها میشه ♫ ♫ ‫با یه لیوان توی دست ♫
♫ ‫حسابی گیج میشم ♫ ♫ ‫و یهو فکرم ♫
♫ ‫منو بلند میکنه و میزاره ♫ ♫ ‫تو یه تابستون محشر ♫
♫ روی ساحل ♫
♫ جایی که می‌بینم، با بازوهای کشیده ♫ ♫ عشقی که مثل یه دیوونه ♫
♫ ‫جلوتر از من می‌دوه ♫ ♫ ‫و من به گردنش چنگ می‌زنم ♫
♫ ‫از رویای من ♫
♫ ‫بعد از اینکه بارها تعطیل میشن ♫ ♫ ‫و ملوان‌ها برمی‌گردن به کشتی... ♫
‫سابرینا!
‫- چه خبره؟ ‫- دارن همه چیو می برن.
‫تموم شد، جیمی.
[سن‌موزیکال پاریس تقدیم می‌کند: کادرواچر]
‫[آخرین ساخته جهانیِ تیبو دزورمو]
‫میشه یه ذره ازش اینجا بریزی، لطفا؟
‫اینجا.
‫سرم درد میکنه.
‫- خوب نیست؟ ‫- آره.
‫- فقط گفتم سرم درد میکنه. ‫- ببخشید.
‫میشه لطفا این گل‌ها رو برداری؟ ‫شبیه مراسم ختم شده.
‫- یه ترامادول دیگه میخوای؟ ‫- نه، ممکنه هوشیاری‌ام رو از دست بدم.
‫ارکستر سر جای خودش ‫پنج دقیقه دیگه روی صحنه
‫میشه من رو تنها بذاری، کلیر؟
‫ممنون.
‫زود باش، تو بهترینی.
زودی می‌بینمت.
‫می‌تونی انجامش بدی.
‫عالیه.
‫برگرد.
‫چیه؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
ارکســتر ناکوک