..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫هوم... چرا الکی ادا اطوار در بیاریم؟
‫اِممم...
‫فونت آریل... آریل خوبه؛ بد نیست.
‫ساده، رک و راست. بی کلک.
‫یا سادست یا زیادی از حد ساده‌ست.
‫میگم ساده، ولی...
‫شاید هم زیادی ساده‌ست.
‫آریلِ عبری؟ جدی؟
‫آه.
‫آریل عبری اسکالر. ‫اوکی، نظری ندارم.
‫آه.
‫یه فونت لاغر مردنی.
‫یعنی... از اون فونتایی که خیلی ‫حواسش به غذا خوردنشه.
‫مینیمال و این صحبتا.
‫از اون فونتایی که هر صبح خودشو وزن میکنه.
‫آوِنیر تو پُر ‫و مورب... نه.
‫ممنون، نخواستیم.
‫آوِنیر مدیوم. آره.
‫آره.
‫زندگی من...
‫چهرۀ من.
‫(زندگی من...)
‫(چهرۀ من.)
‫- سلام عزیزم! ‫- نمیتونم زیاد حرف بزنم.
‫باشه، مزاحمت نمیشم. داری چیکار میکنی؟
‫باشگاهم.
‫آفرین، نمیدونم چجوری میتونی بری. ‫من سعی میکنم برم،
‫- سه ساعت به وسایلم زل میزنم... ‫- یه لحظه صبر کن.
‫- هندزفریمو میزنم. ‫- باشه.
‫- صدامو داری؟ ‫- آره.
‫با خودم میگم، بذار یه قهوه بخورم. ‫یکی دیگه...
‫- الان صدام میاد؟ ‫- الو؟
‫آره، صدامو داری؟
‫رو دستگاهی؟ ‫داری کوسه‌ها رو نگاه میکنی؟
‫- دارم... موزیک ویدیو میبینم. ‫- آها.
‫اِم... ژولین دوره.
‫وای چقدر با اون گیره سرش ‫ناز میشه.
‫کدوم آهنگشه؟
‫اِم...
‫- "دوستت دارم مثل یه دریاچه". ‫- آها، همونی که آخرش پاملا اندرسونه.
‫- من "کوکو کالین" رو دوست دارم. ‫- باشه.
‫من دیگه برم، امروز از تمرینم راضی نیستم، ‫نمیتونم ادامه بدم.
‫باید برم خونه ‫یه دوش بگیرم.
‫- عه چرا؟ ‫- قراره آب رو قطع کنن.
‫راستی، با اون ‫ایتالیاییه چی شد؟
‫هیچی بابا... دیگه خبری ازش نشد.
‫از اول معلوم بود تو زرد از آب در میاد.
‫خیلی سخته آدم بتونه ‫با یه مرد آشنا بشه.
‫من دو سال سعیمو کردم... ‫یارو به نظر خوب میومد.
‫همش از زنش حرف میزد.
‫بعد از بچه‌هاش میگفت... ‫بعدش سوال پیچم میکرد.
‫کتاب خوندن رو شروع کردی؟
‫آخرین کتابی که خوندم، ‫"دزدی بزرگ" بود.
‫- تو هم با تأسف نگاش میکنی... ‫- نه، قبلاً چک کردم.
‫چی گفتی؟
‫هیچی، فکر کردم ‫یه چیزی تو باشگاه جا گذاشتم.
‫- آخی. ‫- ولی نه.
‫- تو خیابونی؟ ‫- تقریباً رسیدم.
‫قضیه پپیتو رو بهت گفتم؟
‫الان دامپزشکیه. ‫دیشب،
‫- میخواستم بگیرمش... ‫- سلام.
‫رو کاناپه، چنگم زد.
‫تو دامپزشکی، ‫گربهه کلاً شوکه شده بود.
‫دختره نگام کرد و گفت...
‫من رسیدم خونه. ‫باید قطع کنم.
‫باشه، مزاحمت نمیشم. ‫اومدن؟
‫- کیا؟ ‫- همونا...
‫که میخوان آب رو قطع کنن، ‫خودت گفتی.
‫آها.
‫نه، نه، هنوز وقت دارم.
‫آرایش.
‫آره.
‫سلام باربی.
‫آره.
‫بیخیالش.
‫روز خوبی داشته باشی عزیزم.
‫این دختره که یه لحن خیلی ‫باکلاس داشت و یه صدای
‫خیلی تیز و تو دماغی
‫یا یکی از این دوتا، یا هر دوتاش.
‫به هر حال، ‫صد در صد رو اعصاب بود،
‫میشنیدم که میگفت:
‫"آه، ولی این تو ذات من نیست!"
‫و... "این اصلاً تو ذات من نیست!"
‫دهنش پر بود از این حرف که ‫ذاتش چجوریه و...
‫دیگه خودمم نمیدونستم ‫ذات خودم چجوریه.
‫هول شدم، با خودم گفتم:
‫"من ۵۵ سالمه و هنوز نمیدونم ‫ذاتم چیه."
‫در واقع، ‫حتی نمیدونم این یعنی چی.
‫ولی اون میدونه.
‫شما میدونید ذات من چجوریه؟
‫هوم.
‫آره.
‫انتظارم نداشتم ‫یه جواب واضح و دقیق بگیرم.
‫و خلاصه، این دختره ‫داشت با این یارو حرف میزد، یه نویسنده...
‫یه مرد خیلی مسن‌تر که نمی‌دونم می‌خواست ‫باهاش بخوابه یا می‌خواست توی کتابش بذارتش
‫توی تختش یا توی کتابش و...
‫می‌گفت...
‫این شترمرغه تازه اومده؟
‫احتمالاً نمی‌خواستم ببینمش.
‫خیلی خوبه.
‫چون "شترمرغ"، مثل ‫شترمرغ سرتو کردی تو برف...
‫خیلی خوبه.
‫ولی حالم خوبه ها؟
‫آره دیگه. آره، حالم خوبه.
‫- سیفون رو کشیدین؟ ‫- چی؟
‫نه، آخه...
‫انگار داشتین چک می‌کردین ‫که سیفون رو کشیده باشین.
‫نه، شوخی کردم...
‫جلسه خوبی باشی.
‫آه.
‫صبر کن، چی می‌گفتی؟
‫واسه اینه که تک و تنهاست مثل سگ.
‫- منو که داره. ‫- من تورو دارم. اون که تورو نداره.
‫تو هیچوقت خونه نیستی و ‫پیش بابات زندگی می‌کنی.
‫- ولی اون ژان-ژاک رو داره. ‫- آره.
‫همون یارو که باهاش نمی‌خوابه؟
‫تو از کجا می‌دونی که نمی‌خوابن با هم؟
‫یادته کاندوم‌هاشو می‌شمردیم؟
‫تعدادشون هیچوقت کم نمی‌شد.
‫شاید اون با خودش میاره.
‫ولی راستشو بخوای، ‫کی الان می‌خواد با این بخوابه؟
‫عزیزم؟
‫- مامان؟ ‫- اِ...
‫اینجا چیکار می‌کنی؟ سلام مارژولن.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫خب، داشتم رد می‌شدم... تازه رسیدم.
‫می‌خواستم یه کم استراحت کنم.
‫مک دونالد می‌خوری؟
‫از کی تا حالا مک دونالد می‌خوری تو؟
‫استثناً، رُز. ‫گشنته؟ می‌خوای؟
‫تو می‌خوای؟
‫حالت چطوره؟ نمی‌گی حالت چطوره.
‫خوبی عزیزم؟
‫به پول احتیاج داری؟
‫نه مرسی.
‫کجا داری میری؟ نگو که باز ‫داری میری پیش این روانشناسه.
‫نه، نه، تمومش کردم. ‫حالم خیلی بهتره.
‫جدی؟
‫خوبم، رُز. به خدا.
‫مامان و بابای من یوگا رو شروع کردن، ‫خیلی بهشون ساخته.
‫- می‌تونم شماره‌شو ازشون بگیرم. ‫- نه.
‫خوبم، ممنون از لطفت.
‫- مامان و بابات؟ با هم؟ ‫- آره.
‫آره، همه که مثل تو جدا نشدن مامان.
‫خب...
‫ولی... من جدا نشدم، رُز.
‫از بابا؟ خیلی وقته جدا شدی.
‫از بابات، آره. آره، از بابات...
‫ولی وقتی یه فرم پر می‌کنم... ‫وقتی سرشماری می‌شم،
‫جلوی "مطلقه" رو تیک نمی‌زنم.
‫یعنی، دیگه تیک نمی‌زنم.
‫داری از چی حرف می‌زنی؟
‫سرشماری؟
‫تازگی‌ها سرشماری شدی؟
‫نه، ولی... ممکنه پیش بیاد...
‫تو زندگی آدم، که سرشماری بشه.
‫نمی‌دونم، مامان.
‫- DS داریم (تمرین درسی تحت نظارت والدین)، نه؟ ‫- آره.
‫- آره، آره، DS داریم. ‫- DS داریم، مامان.
‫آره، ببخشید. DS هم دارید، آره...
‫بغلم می‌کنی؟
‫می‌دونی DS یعنی چی؟
‫خب آره. خب، DS...
‫یعنی مشق تحت نظارت... یه...
‫یه تکلیف...
‫یه مشق با نظارت.
‫آفرین مامان.
‫آفرین.
‫موش‌های آسمون.
‫آره. موش‌های آسمون.
‫راستش من فرانسوی‌ام.
‫منم همینطور.
‫می‌دونم که شما فرانسوی هستین.
‫حتی می‌دونم که شما کَترین فیلیپ هستین.
‫خب، برعکسه. ‫فیلیپ کَترین هستم.
‫آه آره، برعکسه.
‫و شما، شما باربی کوچولوی عزیزمون هستی.
‫چی؟
‫چی گفتی؟
‫کبوترا یه ذره هم برات نذاشتن بمونه.
‫یه ذره، فقط یه ذره.
‫آره، یه ذره.
‫یه ذره خوب و کوچولو. ‫یه ذره آخر.
‫بازم یه ذره.
‫چه گوش‌نوازه. یه ذره.
‫ممنون بابت این یه ذره.
‫- خداحافظ، به امید دیدار. ‫- خداحافظ.
‫از شما هم ممنونم.
‫- ببخشید، شکر نریختم. ‫- عذرخواهی نکن.
‫هیچوقت. تو کارآموز سال سومی؟
‫میدونی بیشت اومده؟ ‫خانم بیشت رو ندیدی؟
‫- قند رژیمی داری؟ ‫- ببخشید، یادم رفت...
‫مگه نگفتم؟ ‫نباید عذرخواهی کنی.
‫بگو: آسپارتام ‫واسه سلامتی ضرر داره.
‫بیا، خجالت نکش. ‫محکم باش. بگو.
‫- بگو دیگه. ‫- اِم... آسپارتام...
‫- این... ‫- بیشت داره چه غلطی میکنه؟
‫- دیروزم که کنسل کرد. ‫- بدون اون شروع کنیم؟
‫ما که شروع کردیم.
‫یه شعار تبلیغاتی واسه یه غله ‫که وسطش سوراخه، سراغ نداری؟
‫اِم...
‫برو فتوکپی‌تو بگیر، کوچولو.
‫یه روز خواب آلود
‫یه روز نرم و آروم توی خونه
‫روز خالی
‫یه روز سگی
‫که بیرون نمیری
‫یه روزی که ولش میکنی
‫نفس نفس زنان
‫بدون اینکه بهش آب بدی
‫نه تشنگی
‫باربری؟
‫- روز سگی یعنی چی؟ ‫- ربطی نداره، یه شعره.
‫ولی کی داره شعر مینویسه؟
‫باربی بیشت، گاهی پیش میاد.
‫لزوماً نشونه خوبی نیست، ولی...
‫مسافرین محترم لطفاً از اینکه وسیله ای ‫در قطار جا نگذاشته‎اید اطمینان حاصل کنید.
‫نه تشنگی، نه هیچی.
‫نه تشنگی.
‫نه تشنگی، نه هیچی.
‫یواخیم؟
‫- اون قبل از من اینجا بود. ‫- برام مهم نیست، برو تو.
‫اگه نوبت توئه، نوبت توئه، باربی.
‫باور کن بی شوخی گفتم، تو اول برو.
‫بحث نکن، بیا. ‫خیلی عجیبه که اینجوری خودتو میکشی کنار.
‫ولی من خودمو نمیکشم کنار...
‫معلومه آداب معاشرت سرت نمیشه.
‫این چه کاری بود کردی؟
‫وقتی حس میکنم که اون منتظره ‫تا من برم، برام ناراحت کننده‌ست.
‫اینکه حس کنم وقتش داره تلف میشه، ‫ناراحتم میکنه.
‫وقت و زهرمار... ‫بذار منتظر بمونه، هیچ مشکلی نیست.
‫سیگارای مزخرفت پیشته؟
‫اوهوم.
‫میتونم؟
‫آره.
‫مگه ترک نکرده بودی؟
‫دوباره شروع کردم.
‫این فندک بابا نیست؟
‫تو دیگه سیگار نمیکشیدی، دادش به من.
‫میتونی نگهش داری، اگه میخوای. ‫لازمش ندارم.
‫همش میترسم گمش کنم. ‫یا یکی بدزدتش.
‫یه هدیه زهرماری.
‫واسه معذرت خواهیه؟ ‫نه، شوخی کردم.
‫به جون خودم یادم رفته.
‫آره معلومه.
‫نباید پیامامو دید میزدی.
‫من دید نزدم، گوشیت زنگ خورد.
‫مامان گوشیتو داد به من ‫فکر کرد مال منه.
‫یه خط خوندم... کم بود زود خونده شد.
‫میخواستی چشمامو در بیارم؟
‫یه چیزی تو همین مایه ها.
‫ببین، باستین همینجوریه.
‫پشت سر مردم بد میگه.
‫مردم؟
‫ولی من که مردم نیستم. ‫داشت درباره من حرف میزد.
‫اگه اینکارو میکنه، پس...
‫لابد تو بهش اجازه میدی. ‫یا حتی تشویقش میکنی.
‫بسه دیگه.
‫اصلاً واسه چی اومدی اینجا؟
‫بعضی وقتا، صبحا...
‫با خودت میگی...
‫تا مُردن چند تا دوش گرفتن دیگه مونده؟
‫نه، ولی... ‫دقیقاً چند تا لعنتی مونده؟
‫تو به این فکر میکنی؟
‫ته سیگارتو تو خیابون ننداز.
‫بیا، جاسیگاری.
‫میدونی، من...
‫نمیدونم، راستش من شبها دوش میگیرم، میدونی؟
‫باربز، مطمئنی حالت خوبه؟
‫من هیچوقت نگفتم حالم خوبه.
‫خانم! خانم!
‫گفت اینو بدم به شما.
‫آره خب.
‫چی میشد، اگه میتونستم همیشه اینجوری ‫برم بیرون...
‫با این لباس قشنگ...
‫حتماً باید شکممو آب کنم.
‫ولی اول...
‫اول...
‫باید دوباره به زندگی علاقه‌مند بشم.
‫نفهمیدم کی اومدی تو.
‫ترسوندیم. ‫یه عِهنی عُوهونی بکن حداقل.
‫فکر کردم کسی باهاته. ‫داشتم میرفتم.
‫تو حموم با یکی باشم؟ نه. ‫البته که بدم نمیاد.
‫مامان، لزومی نداره اینا رو بهم بگی.
‫- خودم دارم میگم، همچین کاری نمیکنم. ‫- همون، ساکت خواهشاً.
‫شنیدی داشتم حرف میزدم، آره؟
‫چون داشتم یه متن رو تمرین میکردم، من...
‫یعنی، یه ارائه واسه شرکت. ‫با صدای بلند.
‫آره. فکر کردم رو یه غلات ‫که وسطش سوراخه کار میکنین.
‫آره.
‫و...
‫- رو یه دستگاه آب کردن شکم. ‫- آره.
‫میخوای لباس بپوشی؟
‫- چه باکلاس حرف میزنی عزیزم. ‫- آره، بیخیال.
‫اومدم دستمال توالت بردارم. ‫کارت اعتباریم دیگه کار نمیکنه.
‫فقط دو تا رول برمیدارم، ‫میدونم چقدر رو اینا حساسی.
‫پول لازم داری عزیزم؟
‫هی نگو پول میخواین، ‫خودت نداری.
‫خواهرتو دیدی؟
‫عشق دستمال توالت.
‫آره، دیدمش. ‫دیشب خونه بابا.
‫آره، خونه بابا.
‫(خونه بابا.)
‫کاور زرد داری؟
‫اوم... آره. تو نداری؟
‫نه خب. نه.
‫مرسی.
‫نگهش دار...
‫ولی...
‫این...
‫این واسه دوچرخه‌سواریه یا...
‫صبر کن.
‫حله دیگه.
‫مراقب خودت باش، باشه جونیور؟
‫و برو دانشگاه!
‫تنها زندگی کردنت به این شرطه که ...
‫کلاس‌ها رو نپیچونی.
‫باورم نمیشه.
‫دیگه منو اینجا حبس نکن!
‫تکلیف مارو روشن کن، همیشه ‫میگی "درو پشت سرت ببند".
‫خب نظرم عوض شد.
‫با این شبا میدرخشم.
‫میتونم کمکتون کنم؟
‫نه، مرسی، شناخت دارم. خوبه.
‫- بئاتریس هست؟ ‫- بئاتریس؟
‫آره، بئاتریس آرتیست.
‫بئاتریس آرتیست، قافیه‌ش جور شد.
‫منظورتون بئاتریکسه؟
‫در واقع بئاتریکسه.
‫آره، بئاتریکس.
‫بئاتریکس آرتیست
‫پشته. ‫برم صداش کنم؟
‫لطفاً.
‫آه، سلام.
‫خوبین؟
‫دفعه قبل ...
‫واسه اون گردنبند بود، فکر کنم.
‫گردنبند بنفشه.
‫فقط دارم پسش میدم، ‫برام شانس نیاورد.
‫متأسفم.
‫اینو دخترم که ۱۷ سالشه نخواست.
‫واسه تولدش بود.
‫اینو موقع طلاق خریدم. ‫خواستم خودمو خوشحال کنم.
‫اینو،
‫- وقتی کار پیدا کردم. ‫- و امروز؟
‫امروز، چون دارم کارمو ول میکنم.
‫چه قشنگ همه رو با هم میندازی.
‫میخوام همه چیزو یادم بمونه. هر لحظشو.
‫ببخشید، میشه اسمتونو دوباره بگید؟
‫بیشت. با دو تا "ت".
‫باربری، اسم کوچیکمه.
‫پس، یه دستبند پرنسس...
‫طلای زرد.
‫واسه دل خوشی خودت خریدیش.
‫از کجا میدونی کادو نیست؟
‫من همه چیزو حس میکنم. ‫حسم خیلی قویه.
‫از قیافت معلومه.
‫واسه دل خودت خریدیش.
‫نامزدم همیشه میگه: "تو همه چیزو میفهمی."
‫میگم نامزد جان، چون...
‫هنوز عروسی نکردیم.
‫قراره تو جولای باشه. شونزدهم.
‫بعدشم میریم ماه عسل سریلانکا.
‫تو سریلانکا مرغ مگس خوار هست؟
‫اوم... آره، لابد حتماً هست.
‫تا چشم کار میکنه باغ گل و گیاه داره.
‫زحمتت نمیشه دکمه رو فشار بدی؟
‫نه، حتماً.
‫یه کم تلو تلو میخورم، نه؟
‫حتماً بخاطر قرصامه.
‫میخوای کمکت کنم ساک‌هات رو بیارم؟
‫خیلی لطف میکنی، ممنون میشم.
‫خیلی ممنون. ‫جون منو نجات دادی.
‫نه، من ...
‫واقعاً ممنون.
‫نه...
‫مرسی ها.
‫و من پیاده شدم.
‫و تا آخرش ساکاشو حمل کردم.
‫تا دم در خونش. ‫آخه کی همچین کاری میکنه؟
‫شما.
‫نه، منظورم اون بود در واقع.
‫- که منو مجبور به این کار کرد. ‫- در مورد خودتون بگید.
‫رو مخمی.
‫بله؟
‫نه، الان بیشتر رو مخمی.
‫از درون دارم میجوشم. ‫معلوم نیست، ولی دارم میجوشم.
‫این "هوم"ها و "بله"ها و "خیلی خوب"هاتون...
‫چیش خیلی خوبه؟
‫وقتی میرم بیرون با خودم میگم: "چیش خوبه؟"
‫چیش خوبه، واقعاً؟
‫همش ادا اطواره.
‫شما ادای روانپزشک‌ها رو درمیارید ‫منم ادای مریض‌ها رو.
‫دو تا میمونیم که روبروی هم نشستیم.
‫این میمونه چیه؟
‫اونی که رو قفسست. ‫شما گذاشتینش اونجا؟
‫دفعه قبل که اینجا نبود.
‫اصلاً چرا این همه خرت و پرت دارید؟
‫آها، واسه... بچه‌ها.
‫گاهی بچه‌ها رو هم ویزیت میکنید؟ ‫آره؟
‫میشه بگید بچه‌ها رو هم ویزیت میکنید یا نه؟
‫چی مانع میشه
‫که به این سوال ساده جواب بدید؟
‫یه لحظه، اجازه بدید.
‫بله؟
‫کاملاً درسته.
‫سالمندها چی؟ سالمندها رو هم میبینید؟
‫پنجشنبه ساعت 4 تشریف بیارید.
‫وقتی پیر شدم منو میبینید؟
‫با عصا میام.
‫مرض پیری میگیرم، ‫دولا دولا راه میرم.
‫و بعدش...
‫با دستای لرزون پولا رو درمیارم.
‫و شما هم میگیریدشون.
‫با دستای لرزون‌تر.
‫یه دستمال دارم. ‫تو... تو آستینم.
‫آها، الان یکی دارم.
‫شعبده‌بازی.
‫راستی پدرتون چطوره؟
‫با...بابام؟
‫خیلی وقته دیگه شعبده‌بازی نمیکنه.
‫آرتروز داره، ‫دستاش خوب کار نمیکنه...
‫الان همش تو تخته.
‫ولی گاهی وقتا، هنوزم...
‫یه دست ورق درمیاره، ولی... هیچی.
‫فقط باهاشون ور میره و میذارتشون کنار.
‫میدونم که میشنوی. ‫این کاغذ مسخره رو امضا نمیکنم.
‫ببین، اگه بخوای 2 یورو بهت میدم. ‫بیا.
‫بگیر.
‫میگم 2 یورو میدم بهت. ‫بیخیال این کاغذ شو.
‫برو تو باغ، اونور.
‫پر از توریسته.
‫گمشید از اینجا. ‫زود باشید! بسه دیگه.
‫اینجوری باهاشون حرف نزنید. ‫اینا سنی ندارن.
‫برو ببینم.
‫بهشون دست نزنیا! ‫اونا با منن.
‫آها، بیا اینم از این! اوه!
‫سه تا شربت انار.
‫بفرما.
‫بگیر.
‫نه نه، خودکار دارم.
‫"یعنی انقدر بدبخت شدم...
‫"که اینو بنویسم، اونو بنویسم
‫"برم یه نیمرو سفارش بدم
‫"یا همینجا بشینم و تمومش کنم؟"
‫این یه شعره.
‫خب که چی؟ میتونی بخونی. من شاعرم.
‫شاعر.
‫کتابامم چاپ شده.
‫شاعر. شاعر!
‫شاعر.
‫پیرزن عوضی.
‫- میشه حساب کنم؟ ‫- آقا قبلاً حساب کردن.
‫خواب‌نما شده.
‫فنجونتو جا گذاشتی.
.هیچکس کامل نیست
‫میدونی من کیم؟
‫منو یادت میاد یا...
‫خداییش نمیشناسی؟
‫این واکسه. من بازیگرم، ‫تازه از تمرین اومدم.
‫هنوز خیلی رو صورتمه؟
‫یه کم فکر کن.
‫فکر کن...
‫به بچگی.
‫خواهش میکنم. باربری.
‫تو آرتور نیستی،
‫همونی که دُم شاه بلوط رو میکرد تو باسنم
‫و میگفت که اینا... شیافن؟
‫جان؟
‫دیگه تکرار نمیکنم، همونی که شنیدی.
‫نه، من آرتور نیستم.
‫حیف شد.
‫یعنی...
‫حیف شد، میتونستم همین الان ‫یه مشت بخوابونم تو صورتت.
‫ببخشید، من...
‫من یه کم خشنم، ‫چون که...
‫خیلی خسته‌م.
‫از خشونتت خوشم میاد.
‫ولی من اصلاً خوشم نمیاد که ‫تو از خشونتم خوشت بیاد.
‫چه بویی هم میده.
‫فیلیپ آتلان؟
‫همون که کفشای چرم سفید میپوشید؟ ‫کرسکان تو فینیستر؟
‫شن‌های روان؟
‫آه نه.
‫نمیتونی تو باشی، ‫تو تو 22 سالگی مردی.
‫چادرت تو سن-وران آتیش گرفت.
‫جدی؟
‫همونی؟
‫و مُردی...
‫آره... درسته.
‫یه روح.
‫به من نزدیک نشو!
‫بسه دیگه، داری منو مجبور میکنی ‫همش کلمات بد بکار ببرم.
‫آروم باش، میخوام همراهیت کنم.
‫کجا همراهیم کنی؟ ‫نه، من نمیخوام به پیشواز مرگ برم.
‫نه نه، نمیخوام برم.
‫برو عقب! ‫بابا من برتراندم.
‫برتراند کوچولو. ‫همسایه کوچیکت تو موسیدان.
‫همون... برتراند موسیدان دیگه.
‫برتراند؟
‫به خودت میگی برتراند؟
‫بد فکری نیست.
‫حتی خیلی هوشمندانه‌ست.
‫بیا جلو.
‫حالا بیا جلو، برتراند.
‫خب... اگه تو فرشتۀ مرگی
‫و بهت میگن برتراند،
‫بدون که من نمیام، برتراند.
‫نه، من نمیام.
‫من آماده نیستم، برتراند.
‫نه.
‫و اینم اضافه میکنم...
‫درست میشه.
‫اِم...
‫اینم میخوام بگم که...
‫من وقت مردن ندارم، برتراند.
‫- حالم خیلی خوب نیست. ‫- آره.
‫میشه... میشه به بچه‌هام ‫زنگ بزنی؟
‫ببخشید، یه چیز نداری باهاش بشه همزد؟
‫چرا دارم.
‫خیلی ممنون.
‫چیه؟
‫هیچی، هیچی.
‫قاشق همزدن هم تو جیبت داری ‫دیگه من چی بگم؟
‫بیا چمدون رو همینجا ول کنیم، ‫بریم.
‫نه، میخوام منتظر دکتر بمونم.
‫امشب بولن کشیکه. آدم باحالیه.
‫پاپیون می‌زنه.
‫باشه.
‫نه نه، مرسی.
‫عصر بخیر.
‫رز؟
‫(- بیا.)
‫هی، بیا اینو ببین.
‫این شبیه مامانه، نه؟
‫اوم... نه.
‫ببخشیدا، ولی هست.
‫- این اون نیست. ‫- چرا، مطمئنم خودشه.
‫تو هیچوقت درست حسابی نمی‌بینیش، نمیدونی.
‫بله؟
‫سلام. چایی یا قهوه؟
‫- هر دوتاش لطفاً، فن‌فن. ‫- باشه، هر دو تا.
‫اسم من آیاست، نه فن‌فن.
‫آره، ولی واسه من ‫شما فن‌فن هم هستی.
‫باشه.
‫میدونید کی میتونم ‫ملاقات کننده داشته باشم؟
‫نه، متاسفم.
‫- تختمو خودم مرتب میکنم، فن‌فن. ‫- باشه، قبوله، فن‌فن.
‫سلام، باربی.
‫میشه آب جوش درخواست کرد. میدونستی؟
‫بفرمایید.
‫خب، امروز حالتون چطوره، باربی؟
‫خب، امروز حالتون چطوره؟
‫دوست ندارید بهتون بگن باربی. ‫میتونم درک کنم.
‫کی بهتون گفته؟ ‫چی رو میتونید درک کنید؟
‫منظورم این بود که تحملش سخته واستون، ‫همین.
‫کلاً. برای یه زن.
‫هر زنی. من منظور خاصی
‫درباره شما ندارم.
‫منظورم شخص شماست، یعنی.
‫یا ظاهرتون، البته.
‫ظاهرم؟
‫ظاهرم چشه؟
‫معلومه که...
‫ما...
‫از اول شروع خوبی نداشتیم.
‫خب، بگید ببینم... چه احساسی دارید؟
‫- ناخوشم. ‫- ولی من...
‫منظورم اینه که چه احساسی دارید... ‫روحیه‌تون چطوره؟
‫خب... چراغمو باز کردم.
‫اوهوم، میبینم، بله.
‫چرا؟
‫امیدوار بودم یه دوربین پشتش باشه.
‫یه دوربین کوچیک.
‫یه دوربین خیلی کوچیک.
‫امیدوار بودید؟
‫آره، یا حداقل یه میکروفن.
‫ولی هیچی نیست، هیچی.
‫دوست داشتید که... یه دوربین اونجا باشه؟
‫خب... آره.
‫یه چیزی باشه بهتر از هیچیه. همیشه.
‫بعدشم وقتی مراقبمن، خیالم راحت‌تره.
‫دلیلی دارید که فکر میکنید ‫باید مراقبتون باشن؟
‫بهتون نگفته...
‫اون...
‫- که من میترسم از... ‫- که شما میترسید از...
‫که شما میترسید از...
‫از مرگ، آره.
‫پس، یادتون میاد؟
‫اون به اصطلاح برتراند رو میگید؟
‫که مثلاً منو آورده اینجا ‫تو این به اصطلاح کلینیک؟
‫نه، میدونم ‫که اینجا واقعاً یه کلینیکه.
‫همه چی دقیقاً همینطوری که میگم اتفاق افتاده.
‫شما اسم اونو به عنوان شخص ‫مورد تماس در مواقع اضطراری نوشتید.
‫امّا... میخوام پاکش کنم.
‫شماره خودمو بذارید برای مواقع اضطراری.
‫آه نه.
‫امکانش نیست؟
‫نه، امکان نداره. نه.
‫و اگه قول بدم موقعیت اضطراری ‫پیش نمیاد چی، دکتر فن‌فن؟
‫- من بولن هستم. دکتر بولن. ‫- باشه.
‫دکتر بولن فن‌فن.
‫فن‌فن کیه؟
‫به من گفتن که شما همه رو ‫فن‌فن صدا میزنی...
‫فن‌فن...
‫همون فن‌فنه دیگه.
‫فن‌فن شمایی، اونه، منم.
‫فن‌فن... یعنی همون که ما هستیم.
‫خودم میفهمم چی میگم.
‫حسی که الان دارید، ‫که حرف خودتونو می‌فهمید...
‫تو چه حالتی دیگه ای این شرایط رو دارید؟
‫وقتی یه سوراخ میبینم، یاد موش میفتم.
‫وقتی هم موش میبینم، ‫یاد سوراخ میفتم.
‫همه چی همینجوریه.
‫دکتر فن‌فن.
‫البته من قضیه موش رو ‫میتونم درک کنم.
‫اینجا بهتون کمک میکنیم، باشه؟
‫با داروهاتون راحت هستین؟
‫آره.
‫مرتب مصرف میکردین؟ ‫بچه‌هاتون نتونستن جوابمو بدن.
‫بچه‌هام؟ ولی...
‫اونا... اومده بودن اینجا؟
‫رز هم اومده بود؟
‫آره، وسایلتونو آوردن.
‫امیدوار بودن ببیننتون، ‫ولی من فکر میکنم هنوز زوده.
‫داروهاتونو مصرف میکردین؟
‫گاهی یادم میرفت، ولی نه زیاد.
‫اینا شکلاته؟
‫آره، واسه یه اتاق دیگه‌ست.
‫ببخشیدا.
‫نه، آخه فکر کردم بچه‌هام...
‫ظاهراً اینطوری نبوده.
‫خب، پس...
‫تا فردا.
‫در ازای یه بطری پر چی بهت میدن؟
‫- هیچی. ‫- آها.
‫هیچی هم خوبه.
‫- امروز روز بی‌برکتی بود. ‫- آره.
‫- یه آبجوی کوچولو. ‫- آره، یه آبجوی کوچولو.
‫منم یه آبجوی کوچولوی ‫خنک میخوام.
‫مواظب باش، یخه.
‫خب، بازش کردم. بریم؟
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫آه
‫حتم دارم یکی داره سیگار میکشه، فن‌فن.
‫آره، میدونم. ‫ممنون فن‌فن.
‫گاهی وقتا چشم‌پوشی میکنم. ‫خودمو میزنم به اون راه.
‫شب بخیر.
‫- شب بخیر خانم بیشت. ‫- میشه اون چیزمو بدین؟
‫مرسی.
‫امشب حالت خوب نیست؟
‫- میتونم یکم پیشتون بمونم؟ ‫- نه، نمیشه.
‫اینجا فقط مخصوص کادر درمانه.
‫میخواین به دکتر کشیک ‫زنگ بزنیم؟
‫کدومشونه؟
‫دکتر رجب‌اف.
‫همون شطرنج‌باز آذربایجانی؟ ‫اینجا دکتره؟
‫اِم... نه. فکر نکنم.
‫قبلاً دیدینش.
‫همون که قدش زیاد بلند نیست، مهربونه... ‫سبیل داره.
‫امیدوار بودم فن‌فن باشه.
‫خانم بیشت، باید این فن‌فن فن‌فن کردن ‫رو تمومش کنین.
‫تا وقتی که به همه میگین...
‫آره، میدونم.
‫میشه... اون چیز کوچولوی دومم رو بدین؟
‫هنوز زوده. ‫اگه تا نصف شب خوابت نبرد میدم.
‫راستی شطرنج بلدین؟
‫نه، پسرم بازی میکرد. ‫یه دوره‌ای داشت.
‫چند سالشه؟
‫22 سالشه. بزرگ شده.
‫اسم پسر بزرگتون چیه؟
‫فن‌فن که نیست ایشالا، هست؟
‫شما میدونین اسمش چیه. حتماً تو پرونده‌م
‫یه جایی نوشته...
‫شما شطرنج بازی میکنین؟
‫- نه. ‫- منم نه.
‫قهرمانش پسرعموی منه. ‫تیمور.
‫آها...
‫پسر من شطرنج بازی میکنه.
‫جونیور. اسمش جونیوره.
‫خوبه.
‫پرستارا فکر میکنن ‫شما سبیل دارین.
‫سبیل؟ ‫چرا همچین فکری میکنن؟
‫نمیدونم.
‫میشه روشن بمونه؟
‫حتی نمی‌سوزه.
‫بی‌حسه.
‫اِم... یا هم‌دما. ‫آره همینه. هم‌دما.
‫شاید به خاطر داروهاست.
‫لرزش هم ندارم.
‫بعضیا با دارو لرزش میگیرن.
‫نه، نه، من نمی‌لرزم.
‫دارم با خودم حرف می‌زنم. بیا، یکیش...
‫آره خب، باید قبول کنم، ‫با خودم حرف می‌زنم.
‫بهم آرامش میده.
‫قبلاً وقتی یهو شروع می‌کردم، ‫نگران می‌شدم.
‫ولی الان بهم آرامش میده.
‫126 ضربان در دقیقه، ‫عالیه.
‫نگاه کنید به این منظره‌ها، ‫چقدر قشنگه.
‫خوشم نمیاد. این دستگاهو می‌شناسم. ‫چطوری عوضش کنم؟
‫باکسکین گالچ، پارک ورمیلیون. ‫تو یوتاست.
‫از مناظر خوشم نمیاد.
‫اوه... مخصوصاً این یکی.
‫ولی خیلی قشنگه. ‫باور نکردنیه، حتی.
‫آه.
‫واکاتیپو. باشه.
‫واکاتیپو... دیگه چی؟
‫دریاچه‌ای به شکل N برعکس ‫یا پنجه سگ.
‫دریاچه شکل N برعکسه؟
‫یا شکل پنجه سگ؟
‫N برعکس که بازم میشه N.
‫چرا نمیگن شبیه N هست، ‫همین و تمام؟
‫میگن N برعکس ‫یا پنجه سگ.
‫آخه از کی تا حالا پنجه سگ ‫شبیه N هست؟
‫برعکس یا نه. هان؟
‫تاکاکاو.
‫"تاکاکاو" یه کلمه کریه ‫که معنیش میشه "قشنگ".
‫یه کلمه کری؟
‫تاکاکاو.
‫این یه N کوچیکه!
‫یه N کوچولوئه.
‫پنجه سگه شکل ‫یه N کوچیکه.
‫- می‌بینید؟ ‫- آره...
‫یه ساعت وقت دارید باهاش. ‫بعدش باید برش گردونید.
‫مرسی.
‫خوشحال نیستید که ‫یکی پیشتون هست؟
‫چرا، چرا...
‫- ممنون... آدل، درسته؟ ‫- آره درسته.
‫خانم بیشت، حالتون خوبه؟
‫چی شده؟ چی ناراحتتون کرده؟
‫نمی‌دونم...
‫گفتنش سخته. فکر کنم ‫دلم می‌خواد برم خونه، ولی...
‫حتی به اینم مطمئن نیستم.
‫وقتی به این مطمئن نیستم، ‫به چی می‌تونم مطمئن باشم؟
‫به هیچی.
‫این بازی رو می‌شناسید؟
‫- باید حدس بزنم کدوم شخصیتم. ‫- آره، می‌شناسم.
‫بالاخره.
‫می‌بینید، به فکرتون هستن.
‫آره... ولی بچه‌هام نه.
‫حتی یه پیامم ندادن.
‫بچه‌هاتون می‌دونستن ‫که گوشی ندارید.
‫خب، میذارم راحت ‫جواب بدید.
‫آه... میشه یه کم ‫دستمال توالت برام بیارید؟
‫- آره، میگم براتون بیارن. ‫- ممنون.
‫آه...
‫آره باربی، ماییم. ‫یعنی، منم، همه‌مون هستیم.
‫خیلی به فکرتیم. ‫اینجا جات خالیه.
‫داشتیم فکر می‌کردیم که نمی‌خوای...
‫یعنی... دوباره فکر کنی...
‫یه کم برای خودت وقت بذاری، ‫چیزاتو بنویسی...
‫چیزای خودتو. ‫خوب شو و برگـ...
‫خسته شدم از اینکه همش ‫باید دوباره فکر کنم.
‫نه، ممنون.
‫- ممنون که اجازه دادید بیام. ‫- نه.
‫من باید ازتون تشکر کنم.
‫اگه شما نبودید، ‫معلوم نبود کجا سر در می‌آوردم.
‫هنوزم نه؟
‫هنوز نه چی؟
‫نمی‌فهمم.
‫هیچی یادت نمیاد؟ خاطرت نیست؟
‫نه. نه، واقعاً... ‫ببخشید.
‫می‌اومدی موسیدان.
‫- تعطیلات. موسیدان، نزدیک برژراک. ‫- آره.
‫می‌دونم موسیدان کجاست.
‫خونه پدربزرگ و مادربزرگم اونجا بود.
‫نه، من...
‫من همه جا میرفتم.
‫ولی تورو، قسم میخورم... یادم نیست.
‫همش یه داستان الکی نبود؟
‫داستان الکی؟
‫آره، یعنی یه دروغ دیگه.
‫واسه اینکه... خب، باهام آشنا بشی.
‫نه... به جون خودم نه.
‫یعنی چی به جون خودم نه؟
‫نه... یعنی آره، میتونستم... ‫بخوام، ولی... اینجا نه.
‫من از کجا باید همه اینا رو بدونم؟
‫خب چه میدونم، شاید... ‫تو منو میشناختی ولی من نه.
‫نه، حتماً یکی دیگه بوده جای من.
‫و احتمالاً یکی دیگه هم جای تو.
‫ما بودیم.
‫و هنوزم ماییم.
‫همین الان.
‫تو یه دوست طرف مکاتبۀ انگلیسی داشتی
‫که هر تابستون میومد.
‫تو عاشق "سنگ سفید" بودی.
‫سنگ سفید؟
‫یه سریال. اون موقع بهش میگفتن سریال.
‫تو میخواستی بشی مثل اون دختر مو بلوند ‫که یه سنگ سفید تو دستش بود.
‫آره، راست میگی.
‫من... من بیدار میموندم تا... ‫تا زیر چشمام گود بیفته.
‫میخواستم بگن: "چشماش نصف صورتشو گرفته."
‫یا بگن "پاهاش عین چوب کبریته"
‫چی چیه؟
‫عین چوب کبریت. مثل پرنده.
‫یعنی پاهاش خیلی لاغره. ‫مثل پاهای کوچولوی یه پرنده.
‫مثل اون دختره، همونی که ‫سنگ سفید تو دستش بود.
‫خیلی استخونی با اون دستای باریکش
‫و پیرهن سفید بی آستینش.
‫ولی...
‫تو دقیقاً چی میخوای، برتران؟
‫خوب به من نگاه کردی؟
‫من دیگه اون زنی نیستم که...
‫که حتی اون موقع هم نبودم.
‫واسه خیلی قبله... خیلی قبل.
‫بعدشم...
‫ببخشید، ولی من بهت علاقه‌ای ندارم، برتران.
‫تو اصلاً تیپ من نیستی.
‫پس تیپت چیه؟
‫بیشتر...
‫کری گرنت. میفهمی که؟
‫آره. کمتر...
‫کمتر شبیه برتران بلان دو موسیدان.
‫ولی دیگه ازم نمیترسی؟
‫نه، همینم خوبه. ‫دیگه ازت نمیترسم.
‫نه، نمیدونم...
‫مثل من باش. برو جلو. ‫باید رفت جلو.
‫واقعاً فکر میکنی داری میری جلو، الان؟
‫صد در صد.
[ ‏تقدیم به روح‌های جوان]
‫تو کتابش یه چیزایی نوشته.
‫خب که چی؟
‫صبر کن، داره میاد.
‫کاغذ هم نداشته، تو این نوشته دیگه.
‫- خب میتونست بخواد. ‫- شاید نداشتن.
‫یعنی اینجا کاغذ نیست؟
‫ول کن دیگه، خوبه.
‫خوبه که نوشته.
‫نباید سورپرایزش میکردیم.
‫داره چیکار میکنه؟
‫"خانم‌های عجیب و تپل
‫نزدیک درهای اضطراری
‫نشسته اونجا بدون عشق
‫با ادب چشماشونو میندازن پایین
‫حس میکنن یه کم پا به سن گذاشتن
‫و بارون، و همه جا بخار گرفته
‫اتوبوس راهشو باز میکنه
‫آیا اونا فقط میخوان برگردن خونه؟"
‫قشنگه.
‫یعنی، فکر کنم.
‫ولی اتوبوس؟ کدوم اتوبوس؟ ‫اینجا که اتوبوس نیست.
‫اتوبوس تو ذهنش دیگه. ‫خیالپردازی میکنه.
‫فقط یه جمله نوشته.
‫"چی میگید
‫ای مهاجمان این دنیا؟"
‫آه...
‫(بیا ببین.)
‫خنده‌داره، میترسم.
‫خیلی خوشحال میشه وقتی ببیندت.
‫واقعاً؟
‫- تو رو هم که ببینه خوشحال میشه. ‫- آره، منم همینطور.
‫- مامان. ‫- مامان.
‫کجایی تو؟
!اوهوی
‫درست میشه.
‫خودت میدونی که درست میشه.
‫هم نوع‌هات میان دنبالت.
‫نمیتونم با خودم ببرمت.
‫اونجا خوشحال نمیشی.
‫من از اون دخترایی نیستم که ‫با پرنده‌ها حرف میزنن.
‫این یه مورد استثناست.
‫مامان چرا اینجا نشستی؟
‫این چه میزیه دیگه؟
‫اصلاً قشنگ نیست، من اصلاً خوشم نمیاد.
‫معلوم نیست اصلاً حق داریم اینجا باشیم یا نه.
‫بیا بریم تو پیش جونیور.
‫هوا خوبه. ‫من فقط یه قهوه میخواستم.
‫من این حالت بینابینی رو دوست دارم.
‫فقط از این صندلی‌های پایه بلند خوشم نمیاد.
‫من... من احساس میکنم...
‫انگار گذاشتنم رو طاقچه، این بالا...
‫رو ویترین؟
‫مامان، حالت خوبه؟
‫مامان.
‫هی مامان!
‫حواست اینجا نیستا.
‫چی؟
‫تو یه دنیای دیگه‌ای.
‫تو هپروتی؟
‫آره.
‫مامان، مطمئنی حالت خوبه؟
‫پس چرا اینجوری نگام میکنی؟
‫این واسه چیه؟
‫واسه برگشتنت.
‫آخرش میخواین بذارین تنها برم.
‫تنها؟ همین الان؟
‫نمیدونم مامان.
‫نمیدونم کار عاقلانه‌ایه.
‫جونیور راضی نمیشه.
‫چمدونامو میذارم اینجا. ‫میرم دستشویی.
‫نمیفهمه.
‫بعدشم... تو براش توضیح میدی.
‫چی رو باید توضیح بدم؟
‫چی رو مامان؟
‫که تو تنهایی و بدون چمدون داری میری؟
‫که ما باید اینجا بمونیم...
‫دیگه نمیخوای با هم سفر کنیم. ‫میخوای تنها باشی؟
‫فکر نمیکنی همین الانشم ‫ه اندازه کافی تنهایی؟
‫ببخشید.
‫(من احساس تنهایی نمیکنم.)
‫(اصلاً.)
‫و برمیگردم.
‫این احساساتی شدنا چیه؟
‫- الان برمیگردم. ‫- هوم.
‫داره چیکار میکنه؟ ‫دیگه وقت حرکته.
‫نمیتونه بره دستشویی مگه؟
‫باورم نمیشه، داره تنهامون میذاره.
‫تازه پاسپورتامونم پیششه!
‫میدونم.
‫خب... بزرگ شده دیگه.
‫خیلی بزرگ شده.
‫- میبینیش؟ ‫- اوم...
‫نه، هیچی معلوم نیست.
‫آها، داره مارو میبینه. ‫آره، خوشحال میشه.
‫- اینجوری. یه قلب. ‫- آره.
‫- الان خوبه؟ ‫- آره.
‫مامان!
‫(من... من میبینمتون.)
‫(میبینمتون!)
‫(من اینجام!)
‫(من اینجام.)
‫(خداحافظ. خداحافظ.)
‫کمک لازم دارین؟
‫گم شدین؟
‫دنبال خروجی شمالی میگردم.
‫خروجی شمالی.
‫مطمئنین؟
‫آره، شمالی.
‫شبیه پیشاهنگ‌ها هستین. ‫یه پیشاهنگ بزرگسال.
‫من واقعاً پیشاهنگم!
‫و شما هم شبیه ‫ستاره‌های سینمای دهه ۵۰ هستین.
‫یه فیلم احساسی دهه ۵۰؟
‫آره.
‫ولی نیستم.
‫شرمنده.
‫مطمئنین حالتون خوبه؟
‫آره، خیلی خوبم.
‫چه خوب.
‫شما اینجایی. از این طرف برو،
‫دور بزن و از اونجا بیا بیرون.
‫پس باید اینجوری برم، و بعدش اینطوری.
‫یعنی از این طرف برم؟
‫نه نه، از اون طرف.
‫اوکیه؟
‫- خیلی ممنون. ‫- خواهش میکنم.
‫خداحافظ.
‫جانم عزیزم؟
‫هنوزم اسکون درست میکنی، کدوی من؟
‫باربری؟ چی؟ این تویی!
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫میدونی که نجاتم دادی؟ ‫یه نخ سیگار داری؟
‫نه... من... همین دور و برا بودم.
‫و خب... یهو دلم خواست...
‫ولی نمیدونستم هنوزم اینجا ‫پیدات میکنم یا نه.
‫همون اول منو شناختی. فکر نمیکردم.
‫دیگه هیشکی بهم نمیگه کدو.
‫ولی خیلی خوب فرانسوی حرف میزنی. ‫ولی من، انگلیسیم (افتضاحه)...
‫هنوزم دوست داری خمیر خام بخوری؟
‫آره، مَدی.
‫ولی نه، مرسی.
‫فکر میکنی همه انگلیسی‌ها ‫اسکون درست میکنن؟ اینا واسه پای گوشته.
‫عشقم داره میاد ناهار.
‫بچه دار شدی؟
‫آره، یه پسر دارم. مداکس. ‫دیگه پیشم زندگی نمیکنه.
‫من... دو تا دارم. ‫جونیور و رز.
‫قرار بود... با هم سفر کنیم.
‫سه تایی یه هفته بریم ساحل انگلیس، بعدش...
‫بعدش دقیقه نود پیچوندنت. معلومه دیگه.
‫نه، خودم پیچوندمشون.
‫- نیاز داشتم به... ‫- به دیدن من؟
‫- که یه سر بزنی. ‫- شاید.
‫آره!
‫روشن شد.
‫سیگارم، سیگارهای قدیمی.
‫واقعاً سیگارای قدیمی.
‫قدیمی مثل خودمون.
‫یه سیگار از...
‫43 سال پیش.
‫آره، باید فندکو عوض کنم.
‫مسخرست.
‫به یاد پدر و مادرم نگهش داشته بودم.
‫- مردن؟ ‫- آره.
‫آره، آره، هر دوتاشون. تو چی؟
‫مامانم، آره...
‫بابام خیلی مریضه.
‫راستش، آخرین تابستونی که اومدم اینجا ‫از هم جدا شده بودن.
‫و...
‫همون موقع بهت نگفتم. بعدشم ‫دیگه خیلی دیر شد.
‫یا خیلی مهم بود یا اصلاً مهم نبود...
‫میدونی، ازت دلخور نشدم.
‫بعدشم، تو برتراند کوچولوتو ‫بیشتر دوست داشتی.
‫منم الکس استیوبیکرمو.
‫برتراند؟
‫کدوم برتراند؟
‫برتراند.
‫مدی... کدوم برتراند؟
‫خودت که میدونی. ‫فرانسوی کوچولوت.
‫قورباغه کوچولوت از پریگور ‫که خونه مادربزرگت بود.
‫نه... اشتباه میکنی، ‫مطمئنم داری اشتباه میکنی.
‫مشکل اینه که یادت نمیاد، همین.
‫جالبه، ‫اتفاقی دیدمش.
‫پس اون بود؟
‫خب، باشه...
‫حالت خوبه باربری؟
‫- میخوای با ما ناهار بخوری؟ ‫- نه، باید برم.
‫دارم میرم ایستگاه.
‫همین الان داری میری؟
‫هنوزم از هواپیما میترسی؟
‫آره، هنوزم میترسم.
‫با کشتی اومدم.
‫ولی...
‫- الان دارم میرم بالاتر. میرم شمال. ‫- کجا؟
‫- گلنواگ. ‫- گلنواگ؟
‫گلنواگ چه خبره؟ هیچی نیست اونجا.
‫خیلی دوره، خیلی بکره.
‫هیشکی نمیره اونجا.
‫اینجاست.
‫علفزار را نجات دهید لرد یا لیدی گلنواگ شوید
‫همچین چیزی واقعاً وجود داره؟
‫آره... هست.
‫شما شعبده‌بازی؟
‫شما جادوگری، درسته؟
‫- جادوگر؟ ‫- آره.
‫یه چندتا شعبده بلدم.
‫میشه نشونم بدی؟
‫حتماً خانوم جون!
‫اینجا چهار تا کارت داریم.
‫دو تا شاه قرمز...
‫می‌چرخونیمشون...
‫اجی مجی لاترجی...
‫و حالا شدن سیاه.
‫ولی...
‫با یه بشکن، ‫تبدیل میشن به چهار تا آس.
‫بابام شعبده‌بازه.
‫چه باحال!
‫- مگه نه؟ ‫- آره.
‫مرسی.
‫خداحافظ.
‫خداحافظ خانوم جون.
‫ممنون.
‫مواظب گِل باش.
‫مرسی.
‫اشکالی نداره.
‫خوش اومدی به گلنواگ. ‫پذیرش از این طرفه.
‫پس انگلیسی میدونین؟
‫اوم... آره.
‫ما هم بهش همون رو میگیم، پذیرش...
‫- اجازه هست؟ ‫- خواهش میکنم.
‫بریم لیدی بیشت؟
‫اینجاست.
‫- یعنی مال منه؟ ‫- آره، مال شماست.
‫این قطعه زمین شماست.
‫یه متر مربع زمینتونه.
‫تاکاکاو!
‫تاکاکاو یه... کلمه سرخپوستیه.
‫یه کلمه‌ست
‫بیخیالش، ‫فقط یعنی "قشنگ".
‫اوه.
‫من دو تا بچه دارم. شما چی؟
‫منم دو تا.
‫- میشه اینجا چادر بزنم؟ ‫- نه، ممنوعه.
‫حتی...
‫زیر آسمون...
‫- زیر... ستاره ‫- ستاره؟
‫نمی‌فهمم منظورتو.
‫باشه. اوکیه.
‫همه چی اوکیه؟
‫بله. ممنون خانوم.
‫جامو دوست دارم.
‫موزیکو قطع کنین!
‫قطعش کنین!
‫موزیکو قطع کن!
‫ساکت!
‫باورم نمیشه.
‫امکان نداره.
‫بله.
‫این همون
‫بُزِ کوچولوی آقای سگن نیست ‫که اونجا می‌بینم؟
‫هان؟ نه، ولی...
‫- همونی که تا آخرش جنگید. ‫- دقیقاً، آقای کاترین.
‫فقط اینکه... من...
‫من، شب رو سر کردم، لعنتی.
‫من گرگه رو شکست دادم، لعنتی.
‫کاملاً شکستش دادم.
‫خب... اسمت چیه؟
‫چی؟ لیدی بیشت؟
‫آره.
‫لیدی بیشت.
‫با این اسم، حتماً میشه ‫یه آهنگ ساخت.
‫یه آهنگ.
‫کاملاً موافقم.
‫لیدی بیشت
‫از طوفان گذشت
‫لیدی بیشت
[ زندگی از آنِ من است ]
:فیلمی از سوفی فیلیِر
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
[ اَنیِس ژائویی ]
:با همراهی فیلیپ کاتِرین
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.