..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اونطرف تپه‌ها، در دوردست‌ها...
‫«توپولوها» اومدن بازیگوشی کنن
‫- یک ‫- یک
‫- دو ‫- دو
‫- سه ‫- سه
‫چهار
‫و توپولوها خیلی همدیگه رو دوست داشتن
‫یه بغل گُنده!
‫« ارتفاعات اسکاتلند »
‫این کار ممنوعـه
‫چرا اینقدر طولش دادی؟ ‫دارن میان
‫مهم نیست، اهمیتی نداره
‫بقیه کجان؟ ‫پشت‌سرم بودن
‫توپولوها دست‌به‌کار شید
‫بیا همه‌ی بچه‌ها رو ‫سوار یه ماشین کنیم
‫توپولوها دست‌به‌کار شید
‫همینجا بشین. بشین!
‫عمه‌جون، چی شده؟
‫جیمی، سر جات بشین، جیکت درنیاد و
‫از جات جُم نخور
‫باید بچه‌ها رو سوار ماشین کنیم!
‫چیکار می‌کردی؟
‫- گفت دست بجنبون! ‫- تو رو خدا!
‫جیمی؟
‫اون چیـه؟
‫توپولوها کجا رفتن؟
‫بابا؟
‫♪ - تینکی وینکی ♪ ‫♪ - تینکی وینکی ♪
‫♪ دیپسی ♪
‫جیمی، فرار کن
‫- مامان؟ ‫- فرار کن! برو!
‫فرار کن!
‫فرار کن، جیمی، برو!
‫برو!
‫بابا! بابا!
‫بابا!
‫- جیمی ‫- بابا
‫بابا، اینجا چه خبره؟
‫همه‌ی اینا تمام و کمال ‫از قبل پیش‌بینی شده
‫خیلی می‌ترسم، بابا
‫فکر کنم مامان و آبجی مردن
‫نه، پسرم
‫اونا نمردن
‫نجات پیدا کردن
‫چرا که امروز روز باشکوهیـه
‫روز قیامت
‫بگیرش، پسرم
‫این رو همیشه پیش خودت نگه دار
‫ایمانت رو از دست نده
‫بله
‫بله، فرزندانم!
‫بیاید!
‫بله!
‫پدر،
‫چرا منو رها کردی؟
‫« ویروس خشم بریتانیا را به ویرانی کشاند »
‫« از اروپای قاره‌ای عقب رانده شد »
‫« جزیره‌ی بریتانیا برای مهار ویروس قرنطینه شد »
‫« بازماندگان به حال خود رها شدند »
‫« ۲۸ سال بعد... »
‫امروز روز بزرگیـه، اسپایک
‫بیدار شو
‫« فروشگاه روستا »
‫« کمک‌های اولیه »
‫« تنها در صورت نیاز ‫از لوازم استفاده کنید »
‫« با کمبود منابع مواجهیم »
‫تا بعد
‫چراغ‌قوه رو برداشتی؟
‫بولیز، سوت...
‫بطری آب چی؟
‫بده من
‫چاقو چی؟
‫آفرین، پسر
‫بذارش لای وسایل‌هات
‫صبحونه بیکن داریم؟
‫دیو و رزی دیشب آوردنش
‫پس خودت چی؟
‫من سر گاز ناخنک زدم
‫آره جون خودت
‫اسپایکی
‫این سهم توئـه
‫من میرم پیش مامانت
‫تو صبحونه‌ات رو بخور
‫بشقابت رو بذار کنار
‫دارم میام، عزیزم
‫اومدم، عشقم
‫چیـه؟ چی شده؟
‫جیمی...
‫باید تحمل کنی، عزیزم
‫- باید اینجا بمونی و استراحت کنی ‫- نمی‌تونم. نه
‫اسپایکی!
‫سلام، مامان
‫پسرکم
‫نمی‌خواستم سر و صدا کنم
‫- سرم درد می‌کنه. می‌دونی... ‫- طوری نیست
‫داره منفجر میشه
‫بگو ببینم، امروز مدرسه چطور بود؟
‫مدرسه نرفتم، مامان
‫امروز روز موعوده
‫واقعاً؟
‫آره
‫امروز روز موعوده و
‫آیلا...
‫یادتـه؟
‫امروز اسپایک مدرسه نمیره
‫چرا؟
‫به این زودی آخرهفته شده؟
‫نه، امروز جمعه‌ست
‫پس چرا مدرسه نمیره؟
‫قبلاً راجع‌بهش صحبت کردیم
‫یه چند باری حرف زدیم
‫در مورد چی، جیمی؟
‫من و اسپایک داریم می‌ریم
‫اولین باریـه که ‫اسپایک قراره بره
‫اولین بارشـه؟
‫منظورت اینـه که ‫قراره جزیره رو ترک کنید و
‫برید سرزمین اصلی؟
‫- آره ‫- چی؟
‫آیلا
‫چرا کسشعر میگی؟
‫خیلی‌خب. فحش نده. بیخیال
‫مگه عقل تو کله‌ات نیست؟
‫اون هنوز بچه‌ست!
‫- مامان... ‫- دیگه ۱۲ سالشـه
‫می‌خوای بچه‌مون رو ‫به کشتن بدی، حرومزاده؟
‫اسپایک، میشه لطفاً بری پایین؟
‫مرتیکه‌ی روانی و مریضِ بچه‌کُش
‫نه، بابا، تو برو پایین
‫- اگه بابام اینجا بود... ‫- نه، رو حرف من حرف نیار
‫پوستت رو قلفتی می‌کَند، بچه‌کُش!
‫اینجوری بهتره... خیلی‌خب!
‫- حرومی! ‫- خیلی‌خب، آیلا
‫- چیزی نیست ‫- حرومی!
‫- خیلی‌خب. چیزیش نمیشه ‫- حرومزاده!
‫- مامان... ‫- نه
‫منم
‫اسپایک... اسپایکی...
‫اینجا چه خبره؟ دارم می‌پزم
‫چرا اینقدر گرممـه؟
‫به خاطر هواست، مامان
‫خیلی گرمـه
‫طوری نیست
‫برات صبحونه آوردم
‫یه تیکه بیکنـه
‫هر وقت اشتهات باز شد یکم بخور
‫داری میری؟
‫- آره ‫- کجا؟
‫مدرسه
‫باشه، اسپایکی
‫دوستت دارم
‫من هم دوستت دارم، مامان
‫صبح بخیر، بچه‌جون
‫سم
‫زهِ کمانت رو برات عوض کردم
‫نیازی به تعویض داشت؟
‫نه. راستش واسه دل خودم این کار رو کردم
‫بادمجون بم آفت نداره، سم
‫یه امتحانی بکن
‫دستت بگیر ببین چطوره
‫نگه دار
‫دریغ از کوچیک‌ترین لرزشی
‫پسر قوی‌ای هستی
‫یالا، پسر. بزن بریم
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب
‫امشب می‌بینمت
‫- جون ملت در خطره ‫- مرسی، رفقا
‫- یالا، جیمی! ‫- موفق باشی، اسپایک
‫خوشحالم می‌بینم ‫بالاخره راه افتادی، اسپایک
‫باریکلا، اسپایک!
‫خدا پشت و پناهت، پسر
‫این از طرف مامانـه
‫- مرسی، بتی ‫- امشب برات یه جشن حسابی می‌گیریم،
‫اسپایکِ عزیزمون. دیر نکنی!
‫صحیح و سالم بیاریش ها، خب؟
‫یالا، جیمی!
‫« زود کارتون رو تموم کنید » ‫« با تشکر! »
‫مراقبش باش، جیمی!
‫موفق باشی، اسپایک
‫قربونت، جیکوب
‫اونجا رو ببین، اسپایک
‫همه‌ی بزرگ‌های جزیره واسه بدرقه‌ات اومدن
‫فقط لبخند بزن و مؤدب باش
‫باید واسه بدرقه می‌اومدیم
‫همه برات هیجان‌زده‌ایم
‫با این که خودت هم می‌دونی ‫به نظرم پسرت یکم بچه‌ست
‫۱۴ یا ۱۵ سالگی رویه‌ی عادیشـه
‫اون حاضره، جنی
‫برو، پسر
‫خودت قوانین اجتماع ما رو بلدی، اسپایک
‫اگه بری، می‌تونی برگردی
‫ولی اگه برنگردی،
‫به کسی اجازه نمی‌دیم که دنبالت بیاد
‫کسی واسه نجاتت نمیاد و ‫هیچ استثنایی در کار نیست
‫این درسی بود که به خاطر ‫تمام کسانی که در گذشته از دست دادیم،
‫بابتش تقاص هنگفتی پس دادیم
‫پس، به محض این که ‫پات رو توی سرزمین اصلی گذاشتی،
‫دیگه خودتی و خودت. متوجهی؟
‫بله، جنی
‫امروز صبح کسی رو بیرون ندیدی، آنت؟
‫نه
‫پرنده پر نمیزد
‫امن و امانـه؟
‫امن و امانـه
‫دروازه رو براشون باز کنید
‫آفرین، پسر
‫حواس‌تون به زمان باشه، دوستان. ‫گرفتار جزر و مد نشید
‫♪ هفت، شش، یازده، پنج، ♪
‫♪ نُه و بیست مایل امروز و ♪
‫♪ چهار، یازده، هفده، ♪
‫♪ ۳۲ مایل روز گذشته قدم زدیم ♪
‫♪ پوتین‌ها، پوتین‌ها، پوتین‌ها، پوتین‌ها ♪
‫♪ باز هم بالا و پایین می‌روند! ♪
‫♪ در جنگ جایی برای فرار نیست! ♪
‫بگو ببینم، ‫اسم این مسیر چیـه، اسپایک؟
‫اسمش گذرگاهـه
‫تعریف کن ببینم
‫تنها مسیر منتهی به سرزمین اصلیـه
‫ولی تنها زمان جزر ‫می‌تونیم ازش عبور کنیم
‫توی مد، آب دریا مسیر رو می‌پوشونه
‫میشه توی مد از مسیر شنا کرد و رد شد؟
‫نه. جریان دریا اجازه نمیده
‫ما رو از جزیره دور می‌کنه و ‫به سمت آب‌های آزاد می‌کشونه و
‫غرق می‌شیم
‫♪ نگاه، نگاه، نگاه، ♪
‫♪ به آنچه که روبه‌روی شماست نگاه نکنید ♪
‫♪ پوتین‌ها، پوتین‌ها، پوتین‌ها، پوتین‌ها ♪
‫♪ باز هم بالا و پایین می‌روند! ♪
‫♪ مردان، مردان، مردان، مردان ♪
‫♪ از دیدنشان دیوانه می‌شوند ♪
‫چهار ساعت تا مد فرصت داریم
‫از تصمیمت مطمئنی؟
‫الان دیگه واسه برگشتن دیره، بابا
‫چرا؟
‫همه فکر می‌کنن نازک‌نارنجی‌ام
‫باریکلا، دقیقاً
‫نمی‌تونیم این اجازه رو بدیم، نه؟
‫بجنب پس
‫♪ بشمار، بشمار، بشمار، ♪
‫♪ گلوله‌ها را در فشنگ‌بندها بشمار ♪
‫♪ اگر لحظه‌ای دریغ کنید، ♪
‫♪ آنها به شما غلبه می‌کنند! ♪
‫♪ پوتین‌ها، پوتین‌ها، پوتین‌ها، پوتین‌ها ♪
‫♪ باز هم بالا و پایین می‌روند! ♪
‫♪ در جنگ جایی برای فرار نیست! ♪
‫سوخت‌مون رو از اینجا جور می‌کنیم
‫یه روزی روی همین زمین‌ها کار می‌کنی
‫♪ در روشناییِ روز آنچنان بد نیست ♪
‫♪ چون همراه دارید، ♪
‫♪ اما شب رشته‌هایی طولانی از ♪
‫♪ چهل هزار میلیون ♪ ‫♪ پوتین را به همراه می‌آورد ♪
‫♪ پوتین‌ها، پوتین‌ها، پوتین‌ها، پوتین‌ها ♪
‫♪ باز هم بالا و پایین می‌روند! ♪
‫چه بزرگـه!
‫اگه همین‌جوری بریم،
‫ممکنـه به جایی برسیم که ‫دیگه دریا رو نشه دید؟
‫حتماً
‫روزها و هفته‌ها ‫بدون این که ساحل رو ببینی قدم می‌زنی
‫اون بیرون هیچی نیست، اسپایکی
‫هیچ جایی برای رفتن نیست
‫روستاهای دیگه‌ای هم هست
‫آره، ولی هیچ کدوم ‫اوضاع‌شون بهتر از ما نیست
‫تازه ما از شهرها و ‫روستاها فاصله می‌گیریم
‫♪ من شش هفته در جهنم... ♪
‫♪ - قدم زده‌ام و... ♪ ‫- بریم
‫♪ گواهی می‌دهم ♪
‫♪ در آنجا نه خبری از آتش، ♪
‫♪ نه شیاطین و تاریکی و چیز دیگری‌ست، ♪
‫♪ تنها پوتین‌ها، پوتین‌ها، ♪ ‫♪ پوتین‌ها، پوتین‌هایی که ♪
‫♪ باز بالا و پایین می‌روند! ♪
‫♪ سعی، سعی، سعی... ♪
‫♪ سعی کنید به چیز دیگری فکر کنید ♪
‫♪ خدای من ♪
‫♪ مرا از دیوانه شدن حفظ کن! ♪
‫♪ پوتین‌ها، پوتین‌ها، پوتین‌ها، پوتین‌ها ♪
‫♪ باز هم بالا و پایین می‌روند! ♪
‫♪ در جنگ جایی برای فرار نیست! ♪
‫اوناهاش، نگاه، نگاه، نگاه، نگاه
‫از اون کُندروهاست
‫تند و تیز نیست
‫ولی هوا برت نداره که بی‌خطرن
‫هر وقت که یکی‌شون رو دیدی،
‫بدون احتمالاً چندتای دیگه ‫لا به لای درخت‌ها هستن
‫کمان تو...
‫اونقدری قوی نیست که ‫سینه‌شون رو بشکافه
‫باید درست گردن‌شون رو بزنی
‫باشه، بابا
‫ترسیدی؟
‫یه کوچولو
‫تو چی؟
‫نه. من خوبم
‫از همین فاصله خوبـه؟
‫فکر کنم
‫بریم شکار اولت رو دشت کنیم
‫نشونه بگیر
‫جهت باد رو درنظر بگیر
‫خیلی‌خب
‫مال خودتـه
‫خودم ترتیب هر کسی که ‫بعدش بیاد رو میدم
‫هر وقت حاضر بودی بزن
‫بزنش
‫بابا!
‫- بیا اینجا! ‫- هی!
‫دیدنی کشتیش، اسپایک
‫حس خوبی داری؟
‫آره، فکر کنم
‫درستش هم همینـه
‫بهت افتخار می‌کنم
‫حالا راه بیفت، باید بریم
‫جیغ و دادشون ‫توجه بقیه رو جلب می‌کنه
‫یالا، بیا بریم
‫بی‌نظیرن
‫قشنگن
‫بیا
‫بریم اون سمت
‫آفرین، پسر
‫پشمام
‫بد نیست همیشه دنبال ‫یه چیز بدردبخور بگردی
‫احتمالاً مردم هزار بار ‫اینجا رو زیر و رو کردن،
‫ولی خدا رو چه دیدی؟
‫لامصب
‫اوه
‫اینا بدرد می‌خورن؟
‫نه. کلی از اونا داریم
‫ولی این به کارمون میاد
‫این چیـه؟
‫فریزبیـه
‫تابحال فریزبی ندیده بودی؟
‫حرف نداره!
‫عاشقش میشی
‫بیا اینجا، پسرم
‫سرت رو بالا بگیر، اسپایک
‫- بابا، بیخیال! ‫- اسپایک!
‫هر چی گفتم بگو چشم
‫دارم یه درسی بهت میدم
‫چه بلایی سرش اومده؟
‫انگاری بستنش و ‫ولش کردن واسه مبتلاشده‌ها
‫حالا خودش هم مبتلا شده
‫مبتلا شده؟
‫آره
‫چرا یکی باید همچین کاری کنه؟
‫شاید مجازاتش کردن
‫شاید هم یه هشدار بوده
‫توی سرزمین اصلی ‫آدم‌های عجیبی زندگی می‌کنن
‫ول می‌چرخن
‫واسه همینـه که ‫محل زندگی‌مون جای باارزشیـه
‫این همون درسیـه که گفتی؟
‫نه
‫بکشش
‫هر چی بیشتر بکشی، ‫برات آسون‌تر میشه
‫حس بدی بهش نداشته باش
‫این بیماری مغزهاشون رو باطل می‌کنه
‫مغزت که کار نکنه، ‫روحی هم نداری
‫اسپایک
‫اون جونور رو بکش
‫بکشش!
‫منتظر چی هستی، اسپایک؟
‫یالا، پسر!
‫تمومش کن، اسپایک!
‫محض رضای خدا، اسپایک، ‫بزن بکش اون لامصب رو!
‫آفرین، پسر
‫♪ با من بمان، ♪
‫♪ چرا که غروب به سرعت فرا می‌رسد ♪ ‫(قوانین در اجتماع ما)
‫♪ تاریکی به ژرفا کشیده می‌شود ♪
‫♪ خداوندا، همراه من بمان ♪
‫♪ چنگال مرگ را نشانم ده ♪
‫- سر و قلب ‫♪ - اِی قبر... ♪
‫♪ - پیروزی کجاست؟ ♪ ‫- آماده...
‫♪ همچنان پیروزم ♪
‫رها کنید!
‫♪ اگر که تو همراه من باشی ♪
‫اگه شانس باهامون یار باشه، ‫یه شکار دیگه گیرمون میاد
‫بیا
‫این کارِ اون کُندروها نبوده
‫کارِ فرزهاشونـه، اسپایکی
‫بوش رو حس می‌کنی؟
‫دل و روده‌شـه
‫عجیبـه ولی ازش خوشم میاد
‫بابا
‫چی شده؟
‫کار یکی از آلفاها بوده
‫از اینطرف، اسپایک. بیا
‫اسپایک! بجنب!
‫برمی‌گردیم؟
‫می‌خواستی کشتن یاد بگیری که گرفتی
‫اینجوری فکر می‌کنن زود برگشتیم
‫حرف نزن، اسپایک. ‫فقط حواست به دور و ور باشه
‫به نظر که امنـه
‫بیا بریم
‫از جات جُم نخور!
‫آلفاست
‫گوه توش
‫برگرد سمت جنگل
‫برگرد، بیا بریم
‫بابا!
‫زود باش
‫بجنب، یالا!
‫واینستا. بجنب، برو!
‫بیا اینجا، دفاع کن. ‫وایسا نفست جا بیاد
‫اولی رو خودم می‌زنم،
‫- تو دومی رو بزن ‫- باشه
‫آروم نفس بکش
‫آروم
‫گندش بزنن!
‫برو! بجنب، راه بیفت، برو!
‫فقط برو!
‫گوه توش!
‫خیلی‌خب، تمرین دونفره. ‫دفاع کن!
‫خیلی‌خب. حالا بزن!
‫به سر و قلب‌شون. ‫به سر و قلب‌شون بزن، اسپایک
‫برو تو
‫بالا
‫- یالا، پسر! ‫- بیا، بابا!
‫کجا؟
‫گندش بزنن
‫کجا بریم؟
‫اتاق زیرشیروونی! ‫زیرشیروونی رو ببین!
‫هی. بیا اینجا
‫یالا
‫نمی‌تونم بالا برم
‫- گندش بزنن ‫- بابا! بابا!
‫بلندم کن!
‫گندش بزنن
‫لعنتی
‫« به خونه خوش اومدی، اسپایک »
‫« ممکن است زمین بخوریم، ‫اما پیش‌روی حتمی‌ست »
‫حواس‌تون به پشت باشه، پسرها
‫برید کنار!
‫وقت چاییـه
‫وقت چاییـه. ‫واسه امروز خسته نباشید
‫عالی بودید
‫بجنبید که به تاریکی نخورید
‫منتظرمونـه
‫آلفاها با بقیه فرق دارن
‫فقط بزرگ‌تر نیستن، ‫باهوش‌تر هم هستن
‫چه کاری ازمون ساخته‌ست؟
‫مسلماً باهاش درگیر نمی‌شیم
‫تیرهام تموم شدن
‫ولی بهرحال...
‫واسه زمین زدن آلفاها ‫باید به هر کدوم چندتا تیر زد
‫پس ما هم منتظر می‌مونیم
‫واقعاً شرمنده، بابا
‫چی؟ واسه چی؟
‫همه‌ی اینا تقصیر منـه
‫- نتونستم هیچ کدوم رو بزنم ‫- چی میگی؟
‫سعی کردم، ولی ترسیده بودم و ‫تیرهام همه‌ش خطا می‌رفت
‫چی میگی؟ این که تقصیر تو نیست
‫بعلاوه، دست از تیراندازی برنداشتی
‫آدم‌های بالغی رو دیدم که ‫اونقدر می‌لرزیدن
‫که نمی‌تونستن تیر رو ‫روی کمان چفت کنن
‫ولی تو نه. هی، هی، هی...
‫اسپایک، تو کارت حرف نداشت
‫جدی میگم
‫جزر رو از دست میدیم
‫- آره، آره ‫- درستـه؟
‫باز دوباره جزر میشه
‫هی، دریا رو نگاه
‫اینجا
‫اون قسمت
‫گشت قرنطینه‌ست
‫احتمالاً فرانسوی‌ان
‫بابا
‫اون چیـه؟
‫آتیشـه
‫چیزی داره می‌سوزه؟
‫آره
‫خدا می‌دونه که چی
‫یه روستای دیگه اونجاست؟
‫نه
‫پس چیـه؟
‫چمی‌دونم. من که نرفتم
‫همیشه آتیش می‌گیره؟
‫همین الان گفتم اونجا نرفتم، اسپایک
‫اسپایک
‫اونجاست
‫اسپایک، دارم غرق میشم
‫برو بیرون! باید بریم بیرون!
‫گندش بزنن
‫پاشو! پاشو، اسپایک!
‫- بشین ‫- بیدار شو، باید بریم!
‫چیزی نیست، پسرم. ‫چیزی نیست
‫لعنتی
‫چی شد یهو؟
‫ساختمون قدیمی
‫نمی‌دونم. دودکش رو سرمون خراب شد
‫صداش آلفاها رو می‌کشونه اینجا
‫باید بریم
‫- هنوز جزره؟ ‫- عمقش اونقدری هست که رد شیم
‫سریع می‌ریم ولی سر و صدا نمی‌کنیم
‫اگه آلفائه رو دیدی، ‫فقط مستقیم...
‫برو سمت گذرگاه و ازش رد شو، خب؟
‫هر اتفاقی افتاد میری! راه بیفت!
‫- تو کجا میری؟ ‫- من پشت‌سرتم
‫خبری از آلفائه نیست
‫هنوز جزر نشده
‫دیگه چیزی نمونده
‫عمق آب کمـه ولی می‌تونیم رد شیم
‫تا مچ پا بیشتر نیست. ‫می‌تونیم بریم. خیلی‌خب
‫پوتینت رو دربیار
‫خب. در امتداد دروازه‌ها برو
‫این مسیرمونـه
‫چیزی نیست. فقط نفس بکش
‫بیا. برو بریم
‫تو جلو بیفت
‫یالا، پسر
‫امروز چه روزی بود، مگه نه اسپایک؟
‫اولین باری که ‫پاتو به سرزمین اصلی گذاشتی
‫اولین شکارت. ‫اولین تقابلت با مبتلاشده‌ها
‫یه آلفا دیدی و
‫جزر هم از دست دادی
‫وقتی که برگردم ‫کلی داستان دارم که واسه مامان تعریف کنم
‫بابا
‫فرار کن، اسپایک
‫فرار کن!
‫برو! برو، فرار کن!
‫واینستا
‫- وای، خدایا! پاشو! ‫- بابا، نمی‌تونم!
‫- نمی‌تونم! ‫- اسپایک! بلند شو، یالا!
‫اسپایک، برو! برو، برو، اسپایک!
‫بجنب!
‫نمی‌تونم!
‫چرا، می‌تونی!
‫گندش بزنن!
‫دارن حمله می‌کنن!
‫دروازه رو باز کنید!
‫کمک! جنی! جنی!
‫بیدار شید! یالا، بلند شید!
‫دارن میان!
‫- بیدار شید، پسرها ‫- آنت، کیـه؟
‫- همه بیدار شید! چشم‌ها رو وا کنید! ‫- برید سر جاتون، پسرها! آماده شید!
‫- حواس‌ها جمع! ‫- دارن میان!
‫آلفاست!
‫باز کنید! در لعنتی رو باز کنید!
‫آلفاست! آلفا!
‫یه آلفاست، چراغ رو روشن کن!
‫روش نور بنداز!
‫- شلیک کنید! ‫- بخواب زمین!
‫برو برو، برو، اسپایک! برو
‫نور رو ازش برندارید
‫آماده‌ی شلیک! ‫آماده‌ی شلیک!
‫گندش بزنن. ‫رسیدیم ته خط، اسپایک
‫نفس بکش
‫لعنتی!
‫♪ رفقا، باید می‌دیدید که چطور می‌رفتیم ♪
‫♪ از بین مردمِ جاده رد می‌شدیم ♪
‫باز کنید!
‫♪ همون‌طوری که تمام دخترها و پسرها ♪
‫♪ با صورت‌های خندون وایساده بودن ♪
‫جنی! دروازه‌ی وامونده رو باز کن!
‫♪ - ...که چطور می‌رفتیم ♪ ‫- وایسید
‫♪ توی جاده‌ی اسکات‌وود ♪
‫نه، این وامونده رو باز کن!
‫تو رو خدا!
‫- وایسید ‫- نه
‫- چه غلطی می‌کنی، جنی؟ ‫- خواهش می‌کنم
‫- چیزی‌مون نشده، لامصب ‫- وایسید
‫یه نگاه به چشمام بنداز
‫- سالمیم ‫- وایسید
‫نگاهش کن
‫- چشماش رو ببین! ‫- جنی
‫- اون هم سالمـه! مبتلا نشده! ‫- جنی، خواهش می‌کنم
‫خیلی‌خب، باز کنید بیان تو
‫برو، برو
‫♪ برای تماشای مسابقات بلِیدون ♪
‫اسپایک! اسپایک!
‫اسپایک! اسپایک! اسپایک! ‫اسپایک! اسپایک! اسپایک!
‫هی!
‫یه ۲۵تایی بودن، ‫حدودا ۲۷ متر دورتر
‫لای علف‌های بلند. باد هم می‌اومد
‫اونوقت تیر دقیقاً کجا رفت؟
‫صاف رفت تو گردن کیریش!
‫بعدش اون خیکی حرومی بلند شد و
‫از اون جیغ و دادهای دخترونه زد
‫بعدش عینهو بشکه‌ی گوه خورد زمین
‫بعدش تا به خودمون اومدیم ‫دیدیم ۸ تای دیگه از اون کیری‌ها...
‫بابا، فحش نده
‫افتادن دنبال‌مون!
‫به خودم گفتم: ‫«گوه توش، فاتحه‌مون خونده‌ست»
‫اونوقت این نیم‌وجبیِ نترس ‫داشت با کمونش تیر می‌زد
‫♪ اون اونجا وایساده بود و می‌خندید ♪
‫- نه، اتفاقاً همه‌ی تیرهام خطا رفتن ‫- نه، خطا کجا بود؟
‫خیلی متواضع‌ست. ‫این اسپایکِ ما خیلی متواضع‌ست
‫♪ چاقو رو توی دستم حس کردم ♪
‫♪ دیدم که دیگه نمی‌خنده ♪
‫این بچه غول‌کُشـه!
‫♪ دلایلا، دلایلای من ♪
‫♪ چرا، چرا، چرا، دلایلا؟ ♪
‫یالا، بخور. برو بالا
‫♪ پس قبل از اینکه بیان و ♪
‫♪ در رو بشکنن ♪
‫♪ منو ببخش، دلایلا ♪ ‫♪ دیگه تاب تحملش رو ندارم ♪
‫♪ منو ببخش، دلایلا ♪
‫♪ دیگه تاب تحملش رو ندارم ♪
‫باید برم
‫بیا اینجا
‫بیا، رزی
‫چرا ما رو اینجا آوردی؟
‫اِی وای
‫رزی
‫لعنتی
‫رزی
‫اوه
‫اسپایک
‫فکر نمی‌کردم تا قبل از نیمه‌شب ببینمت
‫اومدم یه سری به مامان بزنم
‫حالش چطور بود؟ خوبـه؟
‫از خوب هم بهتره
‫بلند شدیم و بیرون رفتیم
‫توی زمین قدم زدیم
‫وقتی حالش خوبـه، ‫کلی شورِ زندگی تو وجودشـه
‫ولی روز خودت چطور بود؟
‫این برام مهم‌تره
‫اونجوری که بابا تعریف کرد نبود
‫چه‌جوری؟
‫جوری که انگار یه قهرمانم
‫گمونم واسه اون یه قهرمانی
‫ولی حس می‌کنم داره دروغ میگه
‫پس اون بیرون واقعاً چه اتفاقی افتاد؟
‫یکی از اون گنده‌ها رو زدم
‫به زحمت می‌تونست تکون بخوره
‫ولی بعدش چندتا از اون ‫تند و تیزهاشون دنبال‌مون کردن و
‫یدونه‌شون هم نتونستم بزنم
‫بعدش هم قایم شدیم تا هوا تاریک شد
‫فقط ترسیده بودم
‫حالم بد بود
‫می‌خواستم خونه پیش مامان باشم
‫احتمالاً بابات هم همین حس رو داشت
‫ولی راستش رو بخوای، ‫تو عمرم اونقدر زمین ندیده بودم
‫خیلی بزرگ بودن
‫چی دیدی؟
‫خب، تپه‌ها...
‫جنگل‌ها...
‫و یه‌جا هم آتیش دیدم
‫آتیش؟
‫گمونم کار کلسونِ پیر بوده
‫فکر نمی‌کردم هنوز زنده باشه
‫سمت جنوب غربی بود؟
‫خدای من. حتماً کلسونـه
‫باورت بشه یا نشه،
‫قبلاًها اون «جی‌پی» من بود
‫قضیه مال ۳۰ سال پیشـه
‫- جی‌پی چیـه؟ ‫- دکتر
‫- دکتر؟ ‫- آره
‫مطبش خارج از خلیج ویتلی بود
‫بابا گفت نمی‌دونه آتیش واسه چیـه
‫میگه دکترهای واقعی مُردن
‫واسه همین کسی نمی‌دونه ‫مامان مرضش چیـه
‫احساس می‌کنم ‫یه روده‌ی راست تو شکمش نیست
‫نه. می‌دونی چیـه؟
‫احتمالاً نمی‌خواسته تو رو بترسونه
‫دکتر کلسون...
‫آدم عجیبیـه
‫یعنی چی؟
‫چرا این آتیش اینقدر مهمـه؟
‫اگه بابات نمی‌خواد ‫در موردش صحبت کنه،
‫به نظرم بهتره من هم چیزی نگم
‫چرا نمیری به جشنت برسی؟
‫من اینجا کنار مامانت راحتم
‫نه
‫شما برو
‫الان دیگه خودم ازش مراقبت می‌کنم
‫باشه
‫گول خوردی ها
‫همه‌شون دروغ میگن، مامان
‫اسپایک، میشه یه سر بری مغازه؟
‫نوروفن نیاز دارم
‫نوروفن؟
‫سرم داره...
‫بیخیالش، مهم نیست
‫سلام!
‫ما اینجاییم، عزیزم
‫وای، عجب مهمونی خفنی بود!
‫انگار میدون جنگ بود
‫قیافه‌ات...
‫سر و وضعت یه جوریـه که انگار
‫از وسط بوته‌ها رد شدی!
‫شایدم واقعاً رد شدم
‫وسط یه مزرعه گندم بیدار شدم
‫تو یهو کجا غیبت زد، اسپایکی؟
‫یه لحظه به خودم اومدم و دیدم ‫مهمون ویژه‌مون دود شده رفته هوا
‫برگشتم خونه
‫هی، غول‌کش!
‫من میرم صبحونه آماده کنم
‫جریان چیـه، اسپایک؟
‫چرا نگفتی یه دکتر می‌شناسی که
‫می‌تونه مامان‌ رو معاینه کنه؟
‫دکتر؟
‫دکتر کجا بود؟
‫سال‌هاست هیچ دکتری ‫این سمت‌ها نیومده
‫دکتر کلسون رو میگم، بابا!
‫همون آتیشـه، توی سرزمین اصلی!
‫کی بهت گفته؟
‫پس واقعاً دکتره!
‫سم بهت گفت؟
‫اسکل عوضی!
‫مغزت رو شست و شو داده!
‫اون یارو دکتر نیست، اسپایک
‫شاید یه زمانی بوده. سال‌ها پیش
‫اما خیلی وقتـه بالاخونه رو داده اجاره
‫یعنی چی؟
‫دکتره یا نه؟
‫قبل از این که تو به دنیا بیای،
‫می‌رفتیم بیرون از جزیره ‫دنبال غذا می‌گشتیم
‫هر بار سخت‌تر و سخت‌تر می‌شد
‫باید مسافت بیشتری رو طی می‌کردیم
‫یه روز، مسیرمون خورد به ‫دور و اطراف خونه‌ی کلسون
‫خب؟
‫۴۶۰ متر اینا باهاش فاصله داشتیم
‫بوی تفعن همه جا رو گرفته بود
‫اون موقع دیگه به بوی مُرده‌ها ‫عادت کرده بودیم
‫همه جا پر از جنازه بود
‫ولی این یکی
‫کاملاً فرق می‌کرد
‫اون بوی تفعن انگار...
‫مثل یه لایه‌ی زخیم ‫می‌خورد توی صورتت
‫می‌تونستی لمسش کنی!
‫رسیدیم بالای تپه،
‫و پایین‌مون رو نگاه کردیم
‫چیزی دیدم که به عمرم ندیده بودم
‫جنازه
‫صدها جنازه
‫ردیفی چیده شده بودن
‫مرد، زن، بچه
‫و وسط‌شون، یه آتیش روشن بود
‫یه نفر هم کنارش وایساده بود. کلسون!
‫به یه دلیل کاملاً نامعلوم
‫همه‌ی جنازه‌ها رو اونجا جمع کرده بود
‫و چند ثانیه بعد
‫برگشت و به ما نگاه کرد
‫و واسه‌مون دست تکون داد
‫خیلی عادی، مثلاً: ‫«سلام بچه‌ها، نمیاید پایین؟»
‫آره. ما هم برگشتیم و فرار کردیم
‫و توی این ۱۵ سال...
‫هیچ کدوم‌مون دیگه اون سمت‌ها نرفتیم
‫همونطور که گفتم
‫روانیـه!
‫لعنتی...
‫می‌خوای مامان بمیره؟
‫معلومـه که نه
‫این دیگه چه سؤالیـه، اسپایک؟
‫مامان چه مریضی‌ای داره؟
‫نمی‌دونم
‫یه پاش لب گوره؟
‫نمی‌دونم
‫فکر کنم داره می‌میره
‫خودت هم این رو می‌دونی
‫اگه بمیره،
‫میری سراغِ رُزی؟
‫حرف دهنت رو بفهم!
‫شوهرش دیوی ناراحت نمیشه؟
‫گفتم حرف دهنت رو بفهم!
‫پسرم...
‫جیمی!
‫اسپایک؟
‫سرم داره می‌ترکه، اسپایک. ‫داره می‌ترکه!
‫می‌دونم، مامان. ببخشید!
‫آب می‌خوای، عزیزدلم؟ ‫الان برات میارم!
‫دست از سر ما بردار!
‫ما؟
‫شنیدی که چی گفتم
‫از اینجا برو، بابا!
‫آتیش!
‫آتیش... فرار کنید!
‫- دود رو ببین! ‫- آنت، مارک!
‫- آتیش! ‫- برو، برو، برو، برو
‫اصطبل اصلی آتیش گرفته!
‫تو هم باید بیای!
‫نمی‌تونم دروازه رو ول کنم، اسپایک!
‫مجبوری!
‫برای همین من رو فرستادن
‫من الان میرم آژیر رو بزنم، ‫تو هم راه بیفت برو!
‫گفتن به همه نیاز دارن!
‫- یالا! ‫- ای خدا
‫- زودباش. برو ‫- لعنت...
‫حواست به دور و اطراف باشه!
‫نذار آژیر خاموش بشه
‫بازم آب می‌خوایم!
‫برید آب بیارید
‫آتیش!
‫برید آب بیارید. برید!
‫آتیش!
‫زودباش، مامان. بریم
‫آب بیارید. آب بیارید
‫برید از دریا آب بیارید
داریم کجا می‌ریم؟
‫سمت ساحل
‫و زمین‌های کشاورزی
‫- داریم می‌ریم ساحل؟ ‫- آره
‫اینجا که سرزمین اصلیـه
‫آره
‫اما نمی‌تونیم...
‫ما نباید بریم سمت سرزمین اصلی!
‫خیلی خطرناکـه. خیلی...
‫- چیزی نمیشه، مامان ‫- نه!
‫- من بلدم از خودمون محافظت کنم ‫- نه، نه، نه. اصلاً کار درستی نیست
‫کار درستی نیست. جیمی...
‫کجاست؟
‫کجا...
‫بابات کجاست؟
‫- بابا باهامون نیومده ‫- پس باید...
‫پس باید همین الان برگردیم. ‫باید برگردیم خونه
‫باید فرار کنیم، وگرنه...
‫مامان...
‫نمی‌تونیم برگردیم. آب اومده بالا
‫خدای من
‫می‌خوایم بریم پیش دکتر
‫چی؟ دکتر؟
‫- یه دکتر واقعی ‫- نه
از اون قدیم‌ندیم‌ها
‫مامان، تو یه‌ چیزیت شده
‫این دکتره حالت رو خوب می‌کنه
‫باشه؟
‫باشه
‫« بنگرید! او سوار بر ابرها می‌آید » ‫(مکاشفه، باب اول، آیه‌ی هفتم)
‫خیلی‌خب، مامان
‫شب رو همینجا می‌مونیم
‫میریم اونجا
‫بابات آدم شوخیـه؟
‫- بابا؟ ‫- آره
‫باهات شوخی می‌کنه؟ سربه‌سرت می‌ذاره؟
‫آقاجونت خیلی آدم شوخ‌طبعی بود
‫اگه بگم باورت نمیشه
‫همه فکر می‌کردن آدم خیلی جدی‌ایـه
‫ولی پیش من واسه خودش دلقکی بود
بابات اینطوری نیست؟
‫یعنی وقتی که دوتایی با هم تنهایید...
‫نه
‫فقط می‌خوام مطمئن بشم تو ‫هم آدم قوی‌ و سرسختی میشی
‫مثل اون
‫می‌دونی، وقتی به تو نگاه می‌کنم،
‫چشم‌های آقاجونت رو می‌بینم
‫خیلی خوبـه
‫دقیقاً
‫یکم بخواب
‫من بیدار می‌مونم و نگهبانی میدم
‫چشم، بابا!
‫چیـه؟
‫چی شده؟
‫نمی‌دونم
‫بگیرش
‫باید بریم
‫یه مشت آشغال
‫پیش میریم
‫اونجا رو ببین
‫فرشته!
‫اولین باری که اون فرشته رو ‫نشونم دادی یادت میاد، بابا؟
‫با ماشین اومده بودیم
‫از ماشین پیاده شدیم
‫کلی راه رفتیم تا این که از ‫لابه‌لای درخت‌ها کله‌اش رو دیدیم
‫گفتی تا ابد همینجا می‌مونه
‫مثل اهرام ثلاثه یا استون‌هینج
‫گفتی آدم وقتی بهش نگاه می‌کنه...
‫می‌تونه آینده‌اش رو ببینه. ‫اون روز رو یادت میاد؟
‫فکر کنم هفت هشت سالم بیشتر نبود
‫گفتی ما مسافران زمانیم
‫به آینده سفر کردیم
‫و من...
‫من ترسیدم
‫چون فکر کردم داری جدی میگی و
‫واقعاً توی زمان سفر کردیم
‫این دفعه چند سال رفتیم جلو؟
‫هزار سال یا بیشتر؟
‫مامان؟
‫اسپایک
‫دماغت داره دوباره خون میاد
‫آروم باش
‫تکون نخور
‫آروم باش
‫نه، نه، نه
‫صبر کن. پلک نزن!
‫چیزی نیست
‫گندش بزنن. بجنب، مامان
بدو، مامان
‫اصلاً واینستا
‫فرار کن! فرار کن!
‫واینستا، مامان. ‫برو داخل!
‫برو، مامان. برو!
‫برو داخل! برو داخل!
‫برو داخل!
‫لعنتی، لعنتی!
‫برو داخل! برو داخل!
‫نمی‌تونم نفس بکشم، اسپایک
‫اسپایک، گاز توی هواست!
‫- نمی‌تونم نفس بکشم ‫- نه، مامان!
‫- ولش...
‫ولش کن!
‫اسپایک...
‫اسپایکی!
‫ولش کن!
‫بخوابید زمین. همین الان
‫برو!
‫چرا اینطوری شد؟
‫بنزین بود
‫بنزین بخار شده
‫چند سالی اون داخل انباشته شده بود
‫اوه...
‫من اسپایکم
‫ایشون هم مامانمـه
‫من هم اریکم
‫مشکلش چیـه؟
‫نمی‌دونم
‫دارم می‌برمش پیش دکتر
‫خیلی‌خب
‫الان چه اتفاقی میفته؟
‫منظورت چیـه؟
‫مگه تو اهل اینجا نیستی؟
‫اهل این جزیره‌ی کوفتی‌ای. ‫بچه‌ی همینجایی
‫بچه‌ی اینجام؟
‫الان چه اتفاقی میفته؟
‫بازم از اون مبتلاشده‌ها میان؟
‫نمی‌دونم. احتمالاً
‫حتماً سر و صداها رو شنیدن
‫معلومـه که میان. میان سراغ‌مون
‫برسرک‌ها (آلفاها) هم همینطور. ‫میان...
‫سرمون رو از بدن‌مون جدا می‌کنن. ‫می‌فهمی؟
‫- تو اهل اینجا نیستی! ‫- میشه بگی دهنش رو ببنده؟
‫وایسا ببینم، اهل کجایی؟
‫من سوئدی‌ام. ‫حالا میشه بگی خفه‌خون بگیره؟
‫- دست خودش نیست ‫- نه اون می‌تونه ساکت شه،
‫نه تو می‌تونی کمکم کنی؟
‫پس چرا نجات‌تون دادم؟
‫نباید گلوله‌هام رو حروم می‌کردم
‫باید گورم رو از اینجا گم کنم
‫- من میرم ‫- خب برو
‫من نمی‌تونم مامانم رو ول کنم
‫ممنون، بابایی!
‫یا خودِ خدا. عجب گیری کردیم
‫گندش بزنن!
‫دوست صمیمیم توی مدرسه راننده‌ی پیکـه
‫فکر نکنم بدونی پیک چیـه...
‫اون...
‫بسته‌های مردم رو تحویل میده
‫می‌دونی، کسایی که از اینترنت خرید می‌کنن
‫شرط می‌بندم اینترنت هم نمی‌دونی چیـه!
‫مهم نیست
‫رفیقم راننده‌ست
‫برگشتم بهش گفتم
‫داری عمرت رو تلف می‌کنی، فیلکس!
‫آدم فقط یه‌بار زندگی می‌کنه ‫و تو داری حرومش می‌کنی
‫اونم گفت:
‫«حالا مثلاً خودت می‌خوای ‫چه گهی بخوری، کسخل؟»
‫منم رفتم توی نیروی دریایی
‫تا خودم رو ثابت کنم!
‫حالا کی این وسط داره عمرش رو تلف می‌کنه؟
‫متوجه منظورت نمیشم
‫منظورم اینـه که ‫کاش منم راننده‌ی پیک می‌شدم!
‫الان یه جایی توی ترافیک گیر کرده بودم
‫داشتم تو خیابون‌‍‌ها ویراژ ‫می‌دادم و از این جور کارها
‫پس چرا اینجایی؟
‫قایق کوفتیم غرق شد
‫داشتیم توی ساحلِ شرقی اسکاتلند گشت می‌زدیم
‫که یهو خوردیم به یه چیزی!
‫اسکاتلند و یخ، بامزه‌ست، مگه نه؟ ‫(شباهت ویسکی و اسکاتلند)
‫بیخیالش
‫چندتامون سوار قایق نجات شدیم
‫نمی‌خواستیم بیایم سمت ساحل، اما...
‫باد ما رو کشوند اینجا
‫هشت نفرمون صحیح و سالم به خشکی رسیدیم، ‫الانم که فقط من زنده موندم...
قراره بیان نجاتت بدن؟
‫خبر داری که این جزیره قرنطینه‌ست، درستـه؟
‫به نظرت این همه قایق گشت واسه چیـه؟
‫خب، می‌دونم جزیره قرنطینه شده
‫ولی فکر می‌کردم واسه ‫کساییـه که توش زندگی می‌کنن
‫قرنطینه واسه هر آدم بدبختیـه که
‫پاش رو می‌ذاره توی این جزیره
‫پات به اینجا برسه ‫دیگه باید با رفتن خداحافظی کنی
‫می‌تونی بیای شهر خودم
‫بعد از این که مامانم رو بردم دکتر
‫آره، این دکتری که میگی کجاست؟
‫اونجا
‫زیاد دور نیست
‫«زیاد دور نیست»؟
خب، بیا یکم هم خودت مامانت رو کول کن
‫من یکم استراحت کنم
‫اولین وعده‌ی غذایی‌ بعد از یه روز و نیم
‫یکی دیگه هم بخور
‫ظاهراً خیلی سیب دوست داری
‫آره
‫یک درصد مونده
‫آنتن هم نداره
‫اون چیـه؟
‫یکم دیگه حکم یه تیکه آجر رو داره
‫اما فعلاً میشه گفت
‫یه چیزی مثل رادیوئـه!
‫اما با عکس
‫شما رادیو ندارید؟
‫عکس و اینا چی؟
‫بعضی‌ها یه سری عکس‌های قدیمی دارن
‫بیا. این رو ببین
‫این یکی جدیده
‫نامزدمـه
‫یا نامزد سابقم
‫گمون کنم
‫چرا صورتش اینطوریـه؟
‫منظورت چیـه؟
‫خیلی عجیب‌غریبـه...
‫عجیب‌غریب خودتی!
‫خیلی خوشگلـه. چی میگی؟
‫آهان. فهمیدم چشـه...
‫یه دختر هم توی شهر ما هست که همینجوریـه!
‫همینجوریـه؟
‫به صدف حساسیت داره!
‫مثلاً اگه صدف بخوره، دهنش...
‫- باد می‌کنه و قلمبه میشه ‫- بده‌ش ببینم
‫بیا، خاموش شد
‫خداحافظ، عزیزدلم
‫نرو با فیلکس!
‫بابا...
‫سردمـه!
‫چرا بهت میگه بابا؟
‫یکم عجیبـه!
‫یعنی خب مطمئنم این سمت‌ها...
‫ازدواج فامیلی زیاد داریم
‫ولی این یکی دیگه خیلی دور از ذهنـه!
‫یه ذره گیج شده
‫همیشه اینطوری نبود
‫اکثر اوقات توی حالت طبیعیشـه
‫کی اکثر اوقات توی حالت طبیعیشـه؟
‫تو، مامان...
‫اوه!
‫اسمت چی بود؟
‫من اریکم
‫ایشونم پدرتونـه، اسپایک
‫چی؟
‫- داره شوخی می‌کنه، مامان ‫- داره گوه‌خوری اضافه می‌کنه!
‫مامان!
‫ببخشید
‫اون جون‌مون رو نجات داد!
‫من آدم‌های لاشی رو خوب می‌شناسم
‫خدایا، میشه دوباره بگی داریم کجا می‌ریم؟
‫پیش دکتر
‫آهان، درستـه
‫خب پس بریم
‫مامان...
‫می‌تونه راه بره؟
‫چرا اینقدر گُنده می‌شن؟
‫برسرک‌ها رو میگم
‫خب، سم میگه...
‫عفونت‌شون مثل استروئید عمل می‌کنه
‫خب...
‫من که نمی‌دونم استروئید چیـه
‫ولی فکر کنم همون باعث میشه ‫تبدیل به آلفا بشن
‫آلفا!‍ انگار داری ‫در مورد دلال‌های بورس و
‫کارمندهای وال‌استریت صحبت می‌کنی
‫چی؟
‫اصلاً می‌دونی برسرک چیـه؟ ‫برسرک‌ها حرف ندارن!
‫مثل...
‫جنگجوهای وحشی وایکینگی‌ان. ‫می‌گیری چی میگم؟
‫من که واقعاً یه وایکینگم.
‫احتمالاً اگه آلوده بشم، به ‫یکی از اون‌ها تبدیل میشم
‫این دیگه صدای چه کوفتی بود؟
‫نمی‌دونم
‫نه. نه. نه. وایسا. ‫کجا میری؟
‫من مامانم رو تنها نمی‌ذارم
‫آهای!
‫مامان؟
‫- اسپایک صبر کن! ‫- لعنتی
‫مامان. داری چیکار می‌کنی؟
‫- بس کن! ‫- بهش دست نزن!
‫لعنتی، یا خدا. گندش بزنن!
‫چه غلطی می‌کنی؟ ‫ولش کن!
‫ببُرش، اسپایک
‫اسپایک؟ ببُرش!
‫باشه. کجا رو؟
‫اینجا
‫امکان نداره
‫- آب رو بده ‫- باشه. بیا
‫چه غلطی می‌کنید؟
‫دست‌هات رو بشور
‫چه غلطی می‌کنید؟
‫شما عقل‌تون رو از دست دادید!
‫بیا. آفرین، اسپایک!
‫دقیقاً
‫بذارش زمین!
‫گفتم بذارش زمین
‫- اون فقط یه بچه‌ست! ‫- بچه‌ی زامبیـه!
‫بذارش روی زمین!
‫نباید بذاریم این حرومزاده‌ها تولید مثل کنن!
‫باید بکشیمش!
‫اون فقط یه دختر بچه‌ست
‫گفتم اون لعنتی رو بذار زمین
‫- به نظر نمی‌رسه مبتلا شده باشه ‫- مبتلا نشده
‫اگه همین الان نذاریش زمین...
‫- چشم‌هاش رو ببین ‫- دوتاتون رو می‌کشم!
‫- میگم مبتلا نشده! ‫- دوتاتون رو می‌کشم!
‫پنج ثانیه بهتون وقت میدم
‫- پنج. ‫- مامان بلند شو. یالا
‫چهار!
‫سه!
‫نه!
‫آلفا!
‫مامان بدو!
‫- بدو! ‫- باشه. باشه
‫گندش بزنن!
‫فرار کن، مامان!
‫از قطار برو بیرون، مامان!
‫مامان! ‫برو سمت دود
‫بدو!
‫لعنتی
‫مورفین، زایلازین
‫خیلی زود اثر می‌کنه
‫ببخشید که سر و وضع‌ام این شکلیـه، ‫من به خودم یُد می‌مالم
‫یه ماده‌ی پیشگیری‌کننده‌ی فوق‌العاده‌ست
‫ویروس اصلاً با یُد حال نمی‌کنه!
‫اوه!
‫با اجازه‌ات من این رو بردارم، سامسون
‫ولش کن دیگه!
‫اسم این یکی رو گذاشتم، سامسون
‫سه سالـه که توی این منطقه زندگی می‌کنه
‫معمولاً...
‫سعی می‌کنم فاصله‌ام رو باهاش حفظ کنم
‫جناب...
‫«جناب»؟
‫اوه!
‫چه مؤدب!
‫شما دکتر کلسون هستید؟
‫خودمم
‫من اسپایکم و ایشون هم مامانمـه، آیلا
‫اسپایک، آیلا...
‫اینم که یه بچه‌ست
‫ما به کمک‌تون نیاز داریم
‫خب پس راه بیفتید
‫باید قبل از این که بیدار بشه ‫فلنگ رو ببندیم
‫اون چیـه؟
‫من...
‫نزدیک به سیزده سالـه
‫منتظرم یکی این سؤال رو ازم بپرسه
‫خیلی وقت‌ها با خودم می‌گفتم ‫تک و تنها همینجا می‌میرم
‫از پیری، گرسنگی یا جنگ و دعوا
‫بدون این که یه روز بتونم ‫به این سؤال جواب بدم
‫می‌دونی «ممنتو موری» یعنی چی؟
‫نه
‫یه عبارت لاتینـه. ‫جالبـه که خود زبانش هم مُرده
‫معنیش میشه: ‫«مرگ را به خاطر بسپار»
‫به خاطر داشته باش که یه روزی می‌میری!
‫این باعث میشه نتونن بیان داخل
‫خیلی‌ها مُردن
‫چه مبتلا شده، چه نشده
‫چون هیچ فرقی با هم ندارن
‫بیاید، مواظب باشید
‫توی هر جمجمه، یه دنیا حرف خوابیده
‫این حدقه‌ها شاهد بودن
‫این آرواره‌ها حرف زدن و بلعیدن
‫این ادای احترامیـه به درگذشتگان
‫یه معبد
‫- ببخشید. ببخشید ‫- نگران نباش
‫نه. نه. اونقدرها باارزش نیست. ‫اونجوری که...
‫پیکربندیش خیلی محکمـه
‫اما بعضی وقت‌ها استخون‌ها میفتن پایین دیگه
‫به مرور زمان، با دخالت طبیعت
‫یا به واسطه‌ی دستِ اسپایک!
‫ممنتو موری...
‫عینیت پیدا کرده!
‫این یارو رو می‌شناختی؟
‫اسمش اریک بود
‫جون‌مون رو نجات داد
‫خیلی‌خب، بیا برای ‫آقا اریک خونه پیدا کنیم
‫ادامه بده، آفرین
‫باریکلا، پسر!
‫حیف شد، اریک بیچاره
‫یه جای خوب براش انتخاب کن
‫آفرین، عالی بود، اسپایک
‫این بچه تازه به دنیا اومده
‫از شکم یه مبتلاشده!
‫اما خودش سالمـه
‫از مادرش جداش کردیم
‫چقدر جالب. ‫معجزه‌ی جفتِ جنین
‫برای خودم هم جای سؤال بود
‫اما این بچه به شیر نیاز داره
‫با آب چند روز بیشتر زنده نمی‌مونه
‫برای همین اومدید سراغِ من؟
‫به خاطر این بچه؟
‫نه
‫انگشت اشاره دست راستت رو...
‫بذار روی بینیت...
‫بعد از همونجا انگشتت رو بیار و ‫انگشت اشاره‌ی من رو لمس کن
‫خیلی‌خب
‫آیلا، اگه اجازه بدی سینه‌ها و
‫زیر بغلت رو معاینه کنم. ‫اشکالی نداره؟
‫درد می‌کنه؟
‫این حس گیجی‌ای که میاد سراغت...
‫ چرخه‌ایـه؟ میاد و میره؟
‫یا مداومـه؟
‫اولش می‌اومد و می‌رفت، اما...
‫فکر کنم الان دیگه ثابت شده
‫ازت خواستم یه کلمه رو به خاطر بسپاری
‫آره
‫الان اون کلمه رو یادت میاد؟
‫یه کلمه...
‫آیلا
‫من هیچ وسیله‌ تشخیصی‌ای ندارم...
‫نمی‌تونم نمونه‌برداری کنم...
‫ولی با توجه به چیزایی که می‌بینم، ‫فکر می‌کنم سرطان داری
‫احتمالاً از مغزت شروع شده و زده به بدنت
‫یا از بدنت زده به مغزت...
‫بهرحال، سرطان توی بدنت پخش شده
‫به خاطر همین این علائم رو داری و ‫متأسفانه باید بگم
‫توده‌های روی سینه‌ات و ‫غدد لنفاویت هم این رو تأیید می‌کنه
‫من واقعاً متأسفم
‫وقت‌هایی که دچار فراموشی میشم، ‫خودم حس می‌کنم
‫خودمم تعجب می‌کنم، وقتی که...
‫می‌دونید، وقتی که حرف‌های عجیب می‌زنم
‫اما دست خودم نیست
‫اما اونقدرها گیج نمیشم
‫خودمم حس کرده بودم ‫ممکنـه سرطان باشه
‫نمی‌دونستم چطوری بهت بگم، اسپایک
‫خیلی می‌ترسیدم
‫منتظر بودم یکی دیگه بهت بگه، ‫اما هیچکس نگفت
‫متوجه نمیشم
‫یعنی منظورتون اینـه که ‫نمی‌تونید مامانم رو خوب کنید؟
‫کاش می‌تونستم. ‫اما متأسفانه ممکن نیست
‫یعنی چی؟
‫یعنی می‌میره؟ سرطان باعث میشه بمیره؟
‫بله
‫کِی؟
‫به این راحتی‌ها نمیشه گفت
‫بزودی...
‫دردش می‌گیره؟
‫اسپایکی، عزیزدلم...
‫همین الانم دارم درد می‌کشم
‫ممکن نیست
‫دکتر خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم ‫مطمئنم می‌تونید یه کاری بکنید
‫به دارو نیاز داری. از اون...
‫از اون داروهایی که توی بیمارستان‌ها هست
‫اگه بگید کجا گیر میاد، من میرم...
‫- می‌تونم برم و پیدا کنم ‫- اسپایک، اسپایک، گوش کن
‫خواهش می‌کنم بگو
‫هیچ دارویی نمی‌تونه مامانت رو درمان کنه
‫دکتر، دکتر. خواهش می‌کنم
‫ما جون کندیم تا اینجا اومدیم!
‫- پیدا کردن شما خیلی سخت بود ‫- اسپایک، بیا اینجا
بعد برگشته میگه نمیشه کاری کرد
‫- مامان؟ ‫- بیا بغلم. بیا بغلم
‫- مامان... ‫- باید زودتر بهت می‌گفتم
‫باید زودتر بهت می‌گفتم
‫خواهش می‌کنم...
‫اسپایک
‫آقای دکتر نمی‌تونه درمانم کنه،
‫اما می‌تونه بهم کمک کنه
‫نمی‌فهمم...
‫من می‌فهمم
‫می‌خوام همیشه این رو یادت بمونه
‫من می‌فهمم...
‫مامان. مامان؟
‫چیزی نیست، چیزی نیست
‫مامان. مامان؟
‫استراحت کن. چیزی نیست
‫هی...
‫ببین کی اینجاست
‫اسپایک!
‫ممنتو موری...
‫معنیش چی بود؟
‫به خاطر داشته باش که یه روز می‌میری
‫و این حقیقت محضـه
‫مرگ، شکل‌های زیادی داره و...
‫بعضی‌هاش از بقیه بهترن
‫بهترینش اونیـه که هیچ دردی نداره
‫همونی که قبلش، با عشق ‫از هم خداحافظی می‌کنیم
‫تو مادرت رو دوست داری
‫دوستش دارم
‫و آیلا، تو هم اسپایک رو دوست داری
‫خیلی زیاد
‫«ممنتو آموریس»
‫یادت باشه باید عشق بورزی
‫آیلا...
‫بیا بریم
‫تو بمون حواست به بچه باشه
‫- مامان؟ ‫- دوستت دارم، اسپایک
‫مامان؟
‫اسپایک؟
‫یه جا براش پیدا کن
‫بهترین جای ممکن...
‫مامان...
‫دوستت دارم، مامان
‫بیا داخل، زودباش!
‫بشین
‫تکون نخور
‫ممنونم، اسپایک
‫فکر کنم...
‫دیگه وقتشـه که تو و این بچه
‫برگردید خونه‌تون
‫آره
‫آفرین. بگیرش
‫همه چی مرتبـه، عزیزم
‫« ۲۸ روز بعد... »
‫بابا...
‫من حالم خوبـه
‫نمی‌خواد دنبالم بگردی
‫هر موقع احساس کنم آماده‌ام برمی‌گردم
‫می‌خوام اینقدر راه برم که...
‫دیگه دریا رو نبینم
‫ما دکتر کلسون رو پیدا کردیم
‫اون روانی نیست
‫آدم مهربونیـه...
‫بچه؟
‫- یالا ‫- باشه
‫بچه از شکم یه مبتلاشده به‌دنیا اومده
‫اما خودش سالمـه
‫مشکلی نداره
‫گذاشته بودنش جلوی دروازه
‫لطفاً باهاش مهربون باشید
‫اسمش هم آیلاست...
‫نه!
‫اسپایک!
‫لعنتی!
‫آهای!
‫ضربه‌ی عالی‌ای بود
‫واقعاً لذت بردم
‫البته احتمالاً تعداد خیلی بیشتری تو راهن
‫حتی یه جنگجوی جوون و ماهر ‫مثل تو هم نمی‌تونه از پس‌شون بر بیاد!
‫اشکالی نداره ما هم وارد عمل بشیم؟
‫باعث افتخارمونـه...
‫باشه
‫آماده
‫برید سراغ‌شون!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫حال داد؟
‫حال داد!
‫سلام
‫اسم من «جیمی»ـه
‫میای دوست بشیم؟