[ بــووم ] ‫[ مِی‌خانه ]
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ای پدر ما که در آسمانی،
‫امروز در مقابل تو زانو می‌زنم...
‫...در برابر تویی که قادر مطلقی...
‫تا ازت درخواست کنم که بهم قدرت بدی
‫بهم قدرت بدی تا بتونم وظایف ‫امروزم رو به نحو احسن انجام بدم،
‫چه کم‌اهمیت باشن، چه مهم
‫می‌دونم که به خواست تو زنده‌ام، ای پروردگار
‫و می‌دونم که اگه امروز ‫از خودم ضعف نشون ندم
‫باز هم به خواست تو بوده
‫تن‌پروری نمی‌کنم...
‫...و در انجام کارهایی که برام ‫مقدر شدن، کوتاهی نمی‌کنم
‫بابت حضور همیشگیت سپاسگزارم، پروردگار
‫و به نام عیسی مسیح دعا می‌کنم
‫به نام پدر،
‫پسر، و روح‌القدس
‫آمین
‫قراره چند روزی برم سفر
‫خیلی طولش نمی‌دم، ‫اما مادرت اینجاست،
‫و اون... آم...
‫خودت می‌دونی
‫بگذریم، فقط گفتم بهت خبر بدم
‫که قراره چند روزی اینجا نباشم و...
‫[ شقایق نعمانی - در موقعیت اضطراری ‫شیشه رو بشکن ]
‫[ ‏۵۴.۳۴۵۱۲ شمال - ۰.۳۳۵۹۷ غرب ]
‫منطقه‌ی وایکینگ، ‫شمال و جنوب «اوتسیرا»،
‫و «فورتیز»
‫بادهای جنوب‌غربی ‫به سمت شمال‌غربی تغییر جهت می‌دهند،
‫با سرعت ۶ تا ۸ درجه در مقیاس بوفورت، ‫و احتمالاً در ادامه به ۹ درجه افزایش می‌یابد
‫باران، سپس رگبار زمستانی،
‫میزان دید متوسط یا کم، ‫و در ادامه بهتر می‌شود
‫کرومارتی، فورث، تاین، داگر
‫بادهای جنوب‌غربی ‫به سمت غرب تغییر جهت می‌دهند،
‫با سرعت ۵ تا ۷ درجه در مقیاس بوفورت، ‫و گاهی به ۸ درجه افزایش می‌یابد
‫باران، سپس رگبار،
‫میزان دید متوسط یا خوب
‫فیشر، بادهای جنوب‌غربی ‫به سمت غرب تغییر جهت می‌دهند،
‫با سرعت ۶ تا ۸ درجه در مقیاس بوفورت، ‫و احتمالاً در ادامه به ۹ درجه افزایش می‌یابد
‫باران، سپس رگبار زمستانی،
‫میزان دید متوسط یا کم، ‫و در ادامه بهتر می‌شود
‫خلیج آلمان، هامبر
‫بادهای جنوب‌غربی ‫به سمت غرب تغییر جهت می‌دهند،
‫با سرعت ۷ تا ۹ درجه در مقیاس بوفورت،
‫و در ادامه در هامبر ‫به ۶ درجه کاهش می‌یابد
‫باران، سپس رگبار،
‫میزان دید متوسط یا کم، ‫و در ادامه بهتر می‌شود
‫تیمز، دوور، وایت، پورتلند، پلیموث
‫بادهای جنوب‌غربی، ‫با سرعت ۶ تا ۸ درجه در مقیاس بوفورت،
‫و گاهی به ۹ درجه افزایش می‌یابد، ‫تغییر جهت...
‫♪ ...بی‌ارزش‌تره ♪ ‫♪ Solitude - Black Sabbath ♪
‫♪ آینده‌م نامشخص و مبهمه ♪
‫♪ مثل یه بیابون تاریک و ناشناخته ♪
‫♪ خیلی وقته که نور از زندگیم رفته ♪
‫♪ سایه‌ی ابرها هنوز پا برجاست ♪
‫♪ هر چیزی که در اختیار داشتم ♪
‫♪ الان دیگه مال من نیستن ♪
‫♪ دیگه مال من نیستن ♪
‫♪ اوه، کجا می‌تونم برم؟ ♪
‫♪ و چیکار می‌تونم بکنم؟ ♪
‫♪ هیچ چیز نمی‌تونه خوشحالم کنه ♪
‫♪ به جز فکر کردن در مورد تو ♪
‫♪ از ته دل خندیدی ♪
‫♪ وقتی التماست می‌کردم که پیشم بمون ♪
‫♪ از وقتی ترکم کردی ♪
‫♪ مدام دارم گریه می‌کنم ♪
‫♪ ترکم کردی ♪
‫♪ این دنیا سرد و بی‌رحمه ♪
‫♪ و هر کس باید مراقب خودش باشه ♪
‫♪ فکر کنم باید برم خونه ♪
‫♪ و بشینم و ناله بکنم ♪
‫♪ گریه و زندگی توی تصورات ♪
‫♪ تنها کاریه که می‌کنم ♪
‫♪ خاطراتی که دارم ♪
‫♪ من رو یاد تو می‌اندازن ♪
‫♪ این دنیا سرد و بی‌رحمه ♪
‫♪ و هر کس باید مراقب خودش باشه ♪
‫♪ فکر کنم باید برم خونه ♪
‫♪ و بشینم و ناله بکنم ♪
‫♪ گریه و زندگی توی تصورات ♪
‫♪ تنها کاریه که می‌کنم ♪
‫♪ خاطراتی که دارم ♪
‫♪ من رو یاد تو می‌اندازن ♪
‫ارثیه‌مون
‫ممنون
‫پروردگارا، ما و این نعمت‌هایی...
‫که در شرف دریافت‌شون ‫هستیم رو برکت بده
‫به نام عیسی مسیح دعا می‌کنیم
‫♪ همه‌ی عکس‌هام دارن می‌افتن ♪ ‫♪ On the Beach - Neil Young ♪
‫♪ از روی دیواری که دیروز آویزونشون کردن ♪
‫♪ دنیا داره عوض می‌شه ♪
‫♪ باید از شهر بزنم بیرون ♪
‫♪ فکر کنم باید از شهر بزنم بیرون ♪
‫♪ باید از شهر بزنم بیرون ♪
‫♪ فکر کنم باید از شهر بزنم بیرون ♪
‫[ رِی ]
‫♪ می‌رم به سمت روستاها ♪
‫♪ با اتوبوسم و دوست‌هام ♪
‫♪ می‌زنم به دل جاده ♪
‫♪ با اینکه نمی‌دونم به کجا ختم می‌شه ♪
‫♪ باید از شهر بزنم بیرون ♪
‫♪ فکر کنم باید از شهر بزنم بیرون ♪
‫‏۲۰ سال، ها؟
‫خدا حفظت کنه، برادر
‫خفه شو
‫برایان
‫وای، عزیزدلم
‫کجا رفته؟
‫کی؟
‫بابات؟
‫رفته به دیدن اون؟
‫اما چه ربطی به اون داره، مامان؟
‫- چه ربطی بهش داره؟ ‫- خیلی بهش ربط داره
‫چی؟
‫چرا اون پسر رو کتک زدی، ها؟
‫خودش دلش کتک می‌خواست، مامان
‫برایان
‫چیزی در مورد بابات گفت؟
‫«جِم» بابای منه
‫یا چیزی در مورد «رِی» گفته؟
‫خب، اگه خودت همه چیز رو می‌دونی، ‫دیگه چرا از من می‌پرسی؟
‫حاضرجوابی نکن
‫فقط می‌خوام باهات حرف بزنم
‫نزدیک بود اون پسر رو بُکُشی
‫می‌شنوی چی می‌گم؟
‫یه قاتل دیگه به خانواده اضافه می‌شد. ‫یه چیز عادیه
‫رِی قاتل نیست
‫حتی اگه قاتل باشه، ‫به این معنیه که تو هم باید قاتل باشی؟
‫ها؟
‫بیا بغلم
‫رِی قاتل نیست
‫ای پدر ما که در آسمانی،
‫نام تو مقدس باد
‫ملکوت تو بیاید. ‫اراده تو چنان‌که در آسمان است،
‫بر زمین نیز کرده شود
‫نان کفاف ما را امروز به ما بده،
‫و گناهان ما را ببخش
‫چنان‌که ما نیز، آنانکه ‫بر ما گناه کردند را می‌بخشیم
‫رِی عزیز،
‫مطمئن نیستم این نامه به دستت می‌رسه
‫یا اصلاً می‌خونیش یا نه
‫پس با امیدواری به اینکه ‫دعاهام مستجاب شده باشن
‫و این نامه رو بخونی،
‫می‌خوام اول ازت بپرسم حالت چطوره
‫با اینکه این همه سال می‌گذره، ‫ولی سکوت هنوزم آزاردهنده‌ست
‫و از خودم می‌پرسم ‫که اصلاً به من فکر می‌کنی یا نه
‫به ما
‫خوندیش؟
‫نه، نخوندمش
‫«مسکرات را به آنانی که مشرف به هلاکتند بده،
‫و شراب را به تلخ‌جانان»
‫آمین
‫به سلامتی علیاحضرت ملکه
‫پس «در شرف دریافت‌شون هستیم» چی؟
‫پس فقط قبل از خوردن غذا دعا می‌خونی؟
‫خدا ناراحت نمیشه اگه قبل ‫از خوردن مشروب، دعا نخونی؟
‫امروز صبح یادت رفت کونت رو پاک کنی
‫گهت رو روی شلوارت دیدم
‫نه، اون مال دیروز بود
‫حرومزاده‌ی کثافت
‫به نظرت نظافت و دین‌داری به هم ربط دارن؟
‫از کجا می‌دونی خود اون کثیف نیست؟
‫توی انجیل هیچ مدرکی هست
‫که بگه خدا روزی سه بار حموم می‌کنه؟
‫و هر روز لباس زیرش رو عوض می‌کنه؟
‫خدا نیازی به لباس زیر نداره،
‫چون مثل تو پر از گه و چرندیات نیست
‫اوه، واقعاً؟
‫اون بالا یه منبع بی‌پایان از لباس زیر داره؟
‫شرط می‌بندم هیچ‌وقت مجبور نیست ‫یه لباس زیر رو ۲ بار بپوشه
‫از لباس زیر تنگ خوشش میاد؟
‫یا دوست داره گشاد باشه
‫تا تخم‌های بزرگ الهیش ‫راحت تاب بخورن؟
‫می‌دونی، مثل اون ناقوس‌های بزرگ کلیساها
‫شرط می‌بندم اون پایین
‫مثل کلیسای جامع کنتربری‌ـه
‫جات ته جهنمه، برادر
‫دوباره اعضای خانواده‌مون ‫اونجا دور هم جمع می‌شن؟
‫هفته‌ی گذشته پدر «ریپون» مُرد
‫توی روزنامه خبرش رو خوندم
‫من روزنامه نمی‌خونم
‫دیگه ندیدیش؟
‫این یه سوال بود؟
‫شنیدم چند سال پیش ‫توی دیوونه‌خونه بستری شده
‫- لطفاً اون نامه رو بخون، رِی ‫- وقتی بعد از سومین مأموریت منطقه
‫اومده بودم مرخصی...
‫دو تا از بچه‌ها رو از دست داده بودیم
‫...شروع کردم به فکر کردن در مورد ریپون
‫هر چقدر بیشتر در موردش فکر می‌کردم، ‫بیشتر دلم می‌خواست
‫برم به دیدنش، باهاش حرف بزنم
‫یه‌کم در مورد روزهای خوش گذشته حرف بزنیم
‫بگذریم، وقتی رسیدم خونه، ‫دنبالش گشتم
‫پیدا کردنش آسون نبود
‫البته یه‌کم جابه‌جاش کرده بودن
‫مثل همیشه
‫بالاخره توی هادرزفیلد پیداش کردم
‫هوم
‫باید توی لباس دوم نظامیم می‌دیدیم
‫به عنوان کسی که بیشتر روزهای هفته
‫شلخته بودم، خیلی خوش‌تیپ شده بودم
‫شب قبل همه‌ی لباس‌هام رو ‫گذاشتم زیر تشک
‫لباسم رو اتو کرده بودم ‫و خیلی صاف و مرتب بود
‫یه ساعت مشغول ‫برق انداختن کفش‌هام بودم
‫مثل آینه شده بودن
‫انگار برای رژه آماده‌شون کرده بودم، جِم
‫می‌تونستم توی یه مراسم رسمی ‫توی کاخ باکینگهام شرکت کنم،
‫اون‌قدر خوش‌تیپ شده بودم
‫لباس نظامی دوم با مدال‌های افتخار
‫اون‌قدر خوش‌تیپ شده بودم،
‫که می‌تونستم صدای مادرم رو ‫بشنوم که میگه:
‫«بیا خونه، پسرم
‫همه‌چیز بخشیده شده»
‫- لباس نظامی اول ‫- چی؟
‫توی کاخ باید لباس نظامی اول رو بپوشی
‫آره، درسته. ‫منظور منم همینه
‫میگم اون‌قدر مرتب و خوش‌تیپ بودم ‫که اصلاً کسی نمی‌فهمید لباس نظامی دوممه
‫اگه احمق باشی نمی‌فهمی
‫هوم
‫رفتم به سمت خونه‌ش
‫یه کلبه‌ی نقلی و قشنگ
‫که بدون شک اعلی‌حضرت پولش رو داده بود
‫لب پنجره‌هاش گلدون گذاشته بود، ‫یه چمنزار مرتب داشت،
‫پرچینش منظم بودن
‫در زدم و اومد دم در
‫خیلی مرتب و شاداب و درخشان بود
‫خیلی پیر شده بود
‫توی ذهن من هنوز ‫یه مرد تنومند و درشت بود
‫ولی جلوی چشم‌هام بود،
‫یه پیرمرد نحیف با یه شکم گنده
‫تعجب کردم که اون‌قدر کوچیک شده بود
‫گفتم: «پدر ریپون هستید، درسته؟
‫من برای انجمن کهنه‌سربازها ‫کمک جمع می‌کنم
‫میشه یه لحظه بیام داخل؟»
‫معلوم بود تحت تأثیر قرار گرفته
‫«اوه، بفرما داخل. ‫بفرما داخل، پسر جوان
‫خیلی خوش اومدی، پسرم. ‫بفرما داخل»
‫خیلی هیجان‌زده بود ‫و رفت‌وآمد می‌کرد
‫یه کتری آب گذاشته بود
‫ظروف چینی، بیسکوییت، ‫و همه‌چیز اونجا بود
‫«یه فنجون چای بخور، باشه، پسرم؟»
‫پس نشستیم
‫نشستیم توی اتاق پذیرایی کوچیکش،
‫و در مورد مسائل مختلف حرف زدیم
‫گفتم: «اینجا خدمت می‌کنید، پدر؟»
‫گفت: «در حال حاضر ‫یه منطقه‌ی خدمتی ثابت ندارم
‫نیمه‌بازنشسته‌م، می‌دونی»
‫گفتم: «اوه، حتماً خیلی براتون سخته
‫اونم بعد از اون همه سال خدمت»
‫در مورد...
‫در مورد خیلی چیزها حرف زدیم،
‫در مورد جوون‌های بی‌دین ‫و لجام‌گسیخته حرف زدیم
‫ازم پرسید: «مٔومنی، پسرم؟»
‫و منم گفتم: «توی خانواده‌ی ما
‫ایمان ریشه‌ی عمیقی داره، پدر»
‫گفت: «البته، منم بیشتر از همه‌چیز
‫دلم برای کار کردن با جوون‌ها تنگ شده»
‫نزدیک بود بیسکوییت خامه‌ای ‫توی گلوم گیر کنه
‫بگذریم، چند لحظه سکوت حکم‌فرما بود،
‫و گفت: اوه، معذرت می‌خوام، سرجوخه
‫شاید یه نوشیدنی قوی‌تری میل داشته باشی»
‫منم بهش خیره شدم
‫«خودتون نوشیدنی قوی‌تری میل دارید، پدر؟»
‫مشخص بود خیلی هیجان‌زده شده
‫باورش نمی‌شد
‫چهره‌اش تیره شد و چشم‌هاش برق می‌زد
‫گفت: «خب، اگه تو موافق باشی، ‫منم موافقم»
‫بلند شد سر پا
‫گفتم: «من خیلی قوی‌ام، پدر ریپون»
‫دوباره نشست، انگار پاهاش توان نداشتن
‫گفتم:
‫«می‌خوای ببینیش؟»
‫شروع کردم به باز کردن دکمه‌های شلوارم
‫نزدیک بود سکته‌ی قلبی بکنه
‫باورش نمی‌شد
‫انگار کریسمس شده بود
‫پس پاشدم سر پا...
‫مثل یه فاحشه دکمه‌هام رو باز می‌کردم
‫شلوارم رو انداختم، لباس زیرم رو درآوردم
‫گفتم: «اینه»
‫گفتم: «دراز بکش روی زمین»
‫دراز کشید، مشتاق همکاری بود
‫گفتم: «مثل یه صلیب دراز بکش
‫تا هیجان‌زده بشم و سفت بشه»
‫چند قدم رفتم جلو
‫دقیقاً موندم بالای سرش
‫اوه، یه چیزی رو یادم رفت بگم، جِم
‫چند روز قبل از اینکه برم اونجا،
‫رژیم آبجوی گینس و کاری گرفتم
‫و همون بعدازظهر ‫چند تا قرص رفع یبوست خوردم
‫دقیق زمان‌بندی کردن همه‌ی کارها آسون نبود
‫به مدت چند ساعت توی ماشین
‫نزدیک خونه‌ش مونده بودم، ‫و قرص‌ها هنوز اثر نکرده بودن
‫به محض اینکه اثراتشون رو حس کردم،
‫در خونه‌ش رو زدم
‫نشسته بودم توی خونه‌ش، ‫داخل بدنم غوغایی بود،
‫و قسم می‌خورم که داشتم ‫از هم می‌پاشیدم
‫میخ و پیچ‌های بدنم داشتن درمی‌اومدن
‫ارتش بهت یاد میده که لبخند بزنی ‫و تحمل کنی، مگه نه، جِم؟
‫عاشق درد لذت‌بخشی ‫که خودداری داره، هستیم
‫پس...
‫بالای سرش بودم
‫گفتم: «من رو نمی‌شناسی، نه؟»
‫«چی؟»
‫گفتم: «رِی کوچولوئم
‫رِی کوچولوت از پرورشگاه»
‫چند دقیقه‌ای فکر می‌کرد،
‫چشم‌هاش رو اینور و اونور می‌کرد
‫وقتی دوزاریش افتاد،
‫مثل برق، ترس توی بدنش پخش شد
‫و شروع کرد به عرق کردن
‫«اوه، لطفاً کاریم نداشته باش. ‫لطفاً بهم صدمه نزن»
‫گفتم: «تکون نخور
‫اگه یه ذره جابه‌جا بشی،
‫کیر و تخم‌هات رو می‌بُرم
‫و می‌کنمشون توی حلقت
‫و می‌تونی برای خودت ساک بزنی»
‫خب، حالا که فکرش رو می‌کنم،
‫حیف شد که چند سال قبلش ‫بلد نبود برای خودش ساک بزنه
‫می‌تونست خودکفا بشه
‫آروم جلو رفتم، به زور کامل چرخیدم،
‫پاشنه‌هام رو روی بازوهای لاغرش گذاشتم
‫لرزید. معلوم بود درد داره، ‫اما جرأت نداشت تکون بخوره
‫«حالا، لوله فاضلاب رو ببین، پدر»
‫خم شدم پایین
‫و بهش کود انسانی دادم
‫خب...
‫اون تخلیه سه مرحله داشت
‫اول می‌پاشید بیرون...
‫می‌پاشید روی اون
‫یهویی پاشیدم روش
‫مثل وقتی که یه دسته کبوتر ‫یهویی پرواز می‌کنن
‫مرحله‌ی دوم چند موج از گدازه‌ی داغ بود
‫و در آخر، یه...
‫...یه توده‌ی بزرگ، مثل سیمان خیس،
‫ازم خارج شد
‫و اوق می‌زد و تف می‌کرد، ‫و جرأت نمی‌کرد نفس بکشه،
‫اما مجبور بود نفس بکشه
‫و من جوری می‌خندیدم،
‫که می‌ترسیدم بیُفتم توی کثافت خودم
‫و تموم شد
‫پاشدم سر پا
‫یه بسته دستمال مرطوب توی جیبم داشتم
‫خودم رو تمیز کردم...
‫و سریع از اونجا زدم بیرون
‫باور کردی؟
‫کون تو گذاشت؟
‫ها؟
‫نه
‫شرط می‌بندم اون کار رو نکرده
‫حتی توی اون سن هم ازت می‌ترسیدن
‫وقتی داشت کون من می‌ذاشت ‫کدوم گوری بودی؟
‫ها؟
‫باهام حال کرد
‫خیلی باهام حال کرد
‫از پدرها خیلی شانس نیاوردیم، نه؟
‫نظرت چیه چند تا آهنگ بذاریم؟
‫لعنتی
‫خوک عوضی
‫چه مرگته؟
‫حالت خوبه؟
‫لعنتی
‫چرا اون کار رو می‌کنی؟
‫چرا اون کار رو می‌کنی، هوم؟
‫- چرا اون کار رو می‌کنی؟ ‫- چی؟
‫همه رو می‌چپونی توی دهنت
‫من دیگه نمی‌خورم
‫حالت خوبه؟
‫دارم از جاده رد می‌شم، عوضی!
‫اول جاده رو نگاه کن، احمق...
‫نسا؟
‫نسا
‫هتی؟
‫چقدر اون روپوش سفید بهت میاد
‫اوه، اشتباه برداشت نکن
‫فقط یه کارآموز ساده‌ام، نسا
‫ولی خیلی بهت میاد
‫توی داروخونه حتی نظافتچی‌ها هم ‫روپوش سفید می‌پوشن
‫- دانشگاهت تموم شد؟ ‫- نه
‫امتحان‌های نهاییم امسال برگزار میشن
‫- اینجا کارآموزم ‫- درسته
‫خوشحالم که دیدمت، نسا
‫خیلی وقته خبری از برایان نیست
‫حالش خوبه؟
‫چیه؟
‫واقعاً بدجور کتکش زدم، هتی
‫نمی‌دونم من...
‫واقعاً نمی‌دونم
‫فقط... من... ‫نمی‌تونستم جلوی خودم رو بگیرم
‫من...
‫بدجور زدمش
‫چی بهت گفته بود؟
‫یادم نمیاد، هتی
‫خب، یادم میاد
‫اما...
‫حرف مسخره‌ی معمولی‌ای زد
‫در مورد اون؟
‫من فقط...
‫لعنتی، من...
‫فقط...
‫شرق تایرون بودی، درسته؟
‫اوه، بذار یه لحظه فکر کنم
‫نه
‫خودت می‌دونی دقیقاً کجا بودم
‫کراس‌مگلن
‫سرزمین راهزن‌ها
‫یه واحد ویژه‌ی فعال ‫ارتش موقت جمهوریخواه ایرلند
‫توی اون منطقه بود ‫و همه کارها می‌کرد
‫خیلی خوب و حرفه‌ای بودن
‫با حیله‌گری و یواشکی ‫از مرز عبور می‌کردن
‫مثل بازی موش و گربه بود
‫بعضی‌وقت‌ها ما گربه بودیم، ‫بعضی‌وقت‌ها هم اونا
‫و بعضی‌وقت‌ها حتی معلوم نبود ‫که کی گربه‌ست
‫بعضی‌وقت‌ها توی تیررأس بودن
‫و تفنگ هم آماده‌ی شلیک بود
‫ولی هم‌زمان یه گلوله با سرعت بالا
‫با خوشحالی از پشت سر بهت نزدیک می‌شد
‫یه هفته قبل از اینکه مستقر بشیم...
‫...سه تا بمب بزرگ دست‌ساز ‫ازشون پیدا و خنثی کردیم
‫اونا هم به یکی از مربی سگ‌هامون ‫و خود سگ شلیک کردن و کشتنش
‫و یه بالگرد رو هم ساقط کردن
‫همه‌ی اینا توی یه هفته
‫شورای ارتش «پروو» انتظار نتیجه داشت
‫و اصلاً ناامید نشدن
‫مواد آتش‌زا،
‫بمب دستی، نارنجک، خمپاره‌انداز،
‫تفنگ تک‌تیرانداز، مسلسل‌های سنگین
‫تجهیزات‌شون از ما بهتر بود
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫گل‌هایی‌ان که بابا می‌کاشت؟
‫شقایق نعمانی؟
‫با این امید نامه رو می‌نویسم
‫که بقیه‌ی نامه‌هام رو خوندی
‫خیلی دوست دارم باهات صحبت کنم ‫و همه‌چیز رو بهت بگم
‫اما این بار موضوع در مورد من نیست
‫در مورد برایانه
‫برایان بهت نیاز داره
‫تا حالا هیچ‌وقت چنین درخواستی ازت نداشتم
‫توی دردسر افتاده
‫داری میری؟
‫اقامتگاه برات مناسب نیست؟
‫وقتی فرار کردی،
‫نسا برات هر روز نامه می‌نوشت
‫چقدر طول کشید؟
‫وقتی لنگان‌لنگان رفتی توی جنگل،
‫نمی‌خواست توی تصمیمی ‫که گرفتی دخالت کنه
‫به مدت چند سال
‫فکر می‌کردیم یه روزی پیدات میشه
‫نمی‌دونست نامه‌هاش ‫بهت می‌رسن یا نه،
‫یا اینکه اصلاً می‌خونی‌شون یا نه
‫می‌دونستی حامله‌ست
‫هیچ‌وقت جوابش رو ندادی
‫وسایلم رو گشتی؟
‫برگرد به دنیای خیالیت، مرتیکه‌ی میمون
‫زنم، پسرم، زندگیم رو بردی برای خودت
‫دیگه چی می‌خوای؟
‫تو رفتی. تو
‫خودت رو دست بالا نگیر، پسر
‫در مورد تو نیست
‫در مورد برایانه
‫تک‌فرزند بیچاره‌ی یه فراری خطرناک
‫نخواستی چند تا برادر ‫و خواهر براش به دنیا بیاری
‫تا باهاشون بازی کنه؟
‫مرد گنده‌ای هستی
‫نگو که مشکل ناباروری داری
‫هر شب برای دعا می‌کرد، رِی
‫هنوزم برات دعا می‌کنه
‫بهش بگو انرژیش رو هدر نده
‫و بابامون هم برات دعا کرد،
‫تا آخرین روز عمرش برات دعا کرد
‫ضعیف شدی؟
‫اون حرومزاده‌ی بدبخت؟
‫اوه. دعا کرد. ‫دعا کرد، مگه نه؟
‫هر بار که کمربندش رو درمی‌آورد دعا می‌کرد
‫بعدش هم دعا نمی‌کرد؟
‫از بس زحمت کشیده بود ‫زیر بغلش خیس می‌شد
‫اوه، همیشه دعا می‌کرد
‫خشونت‌مون رو از قهرمان بی‌بدیل ‫منطقه یاد گرفتیم،
‫و رقبای سرسختی هم داشت
‫کی می‌دونه، شاید...
‫توی مسابقات قهرمانی ‫دومینوی انجمن بریتانیا،
‫قلب تپنده‌ی رویداد بوده باشه
‫کت بلیزر، نشان، ‫کراوات نظامی، سینه جلو،
‫گشت بلندمدت توی صحرا
‫اون جنگ بود
‫صبحونه، ناهار و شام شن می‌خوردیم
‫اگه «رومل» حسابت رو نمی‌رسید، ‫مگس‌ها حسابت رو می‌رسیدن ‫(نظامی نام‌دار آلمانی)
‫اونطوری حرف نمی‌زد
‫درسته، اصلاً حرف نمی‌زد، نه؟
‫خیلی وقت داشتم
‫تا اون سکوت لعنتی رو بشکونم
‫از جونم چی می‌خوای، برادر؟
‫اگه نامه رو خونده باشی ‫خودت می‌دونی
‫نامه‌ی لامصب رو خوندم. ‫نامه‌ی لامصب رو خوندم
‫چه وضعشه؟
‫چی از جونم می‌خواید؟
‫برای من کاری از دستت برنمیاد، جِم
‫کاری از دست اون هم برنمیاد
‫قرار نیست یهویی ‫جرقه‌ای توی سرم زده بشه
‫پس گم شو برو پیش خانواده‌ی کوچیکت ‫و حلش کن
‫دوست نداری برم، رِی
‫اصلاً از همون اول کار
‫چرا گذاشتی به ارتش ملحق بشه؟
‫ربطی به من نداره. ‫تقصیر خودته، رفیق
‫ببین، درسته من بزرگش کردم،
‫ولی فکر کردی یه حرومزاده‌ی کله‌خر
‫مثل خودت نیست؟
‫کاری از دست من برنمی‌اومد
‫من حرف‌هام رو زدم
‫گفتم نباید اون کار رو بکنه، ‫نباید راه ما رو ادامه بده
‫فکر می‌کردم دلیل اینکه می‌خواد ‫اون کار رو بکنه، اینه که...
‫بگذریم، برخلاف نظر و حرف‌های من،
‫واقعاً فکر می‌کنی پسرت
‫فقط به‌خاطر اینکه بهش گفتن ‫یه کاری رو نکن، دیگه انجامش نمی‌ده؟
‫ببین، الان بدون اجازه غیب کرده
‫و هر چقدر هم ازش خوش‌شون بیاد، ‫هر دو تامون می‌دونیم
‫که وزارت دفاع اصلاً مهربون ‫و احساساتی نیست
‫اونا هم فقط تا یه مدت کوتاهی تحمل می‌کنن
‫شاید یه هفته، اگه شانس داشته باشیم
‫و بعدش پلیس نظامی وارد میشه
‫و به زور می‌برش
‫اما این کوچیک‌ترین مشکل‌مونه
‫من به اندازه‌ی کافی ‫آدم سردرگم دیدم، رِی،
‫و در حال حاضر، پسرت خودش رو ‫گم کرده و توی تاریکیه
‫مؤمن باشی یا نباشی، ‫نیروهایی پنهان در کارن
‫این یه حقیقته
‫چیزی ازت نمی‌خوام، رِی
‫هیچی نمی‌خوام
‫نسا... نسا فکر می‌کنه ‫که اگه تو بری به دیدنش
‫و باهاش حرف بزنی، ‫جواب سوالاتش رو بدی،
‫ممکنه اوضاع متفاوت بشه
‫احتمالش هست
‫قبل از اینکه خیلی دیر بشه
‫برایان طرف رو کتک زد. ‫خیلی وحشیانه کتکش زد
‫خودش رو قانع کرده که اگه...
‫اگه از هم جداشون نمی‌کردن، ‫حتماً پسره رو می‌کُشته
‫و از دبستان این حرف‌ها رو می‌شنوه
‫«پدرت اینطوره، پدرت اونطوره»
‫«توی دیوونه‌خونه‌ست»
‫«توی زندانه؟»
‫مرد نامرئی، رِی اِستوکر
‫لطفاً
‫فقط بهم بگو
‫اگه نمی‌خوای کمک کنی،
‫بگو که سریع از اینجا برم
‫هوس مشروب کردم
‫به هوشه؟ خوبه
‫میشه از بچه‌ها بخواید ‫که از سر راه برن کنار؟
‫درست نیست توی اون وضعیت ببیننش، نه؟
‫یه پتو... ‫آره، یه پتو بندازید روش
‫و تکونش بدم؟
‫- نه، اصلاً تکونش ندید ‫- اما توی راهه
‫تکرار می‌کنم، اصلاً تکونش ندید، خانم
‫و کلاه ایمنیش رو درنیارید
‫کارتون عالیه
‫می‌دونم خون زیادی ریخته شده
‫چسبیده بود بهم،
‫مثل یه هشت‌پای کوفتی
‫و من مدام سرم رو عقب و جلو می‌کردم
‫سعی می‌کردم هوای تازه بگیرم
‫اما حتماً فکر می‌کرده من خیلی لذت می‌برم،
‫چون با اون دهن کثیف و بدبوش
‫مدام به سمتم می‌اومد
‫وای، خدا... اصلاً بیخیال نمی‌شد، اما...
‫دروغ نمی‌گم
‫دهنش بوی گوه می‌داد، نسا
‫تا حالا چنین تجربه‌ای داشتی؟
‫ممنون
‫- بگیر ‫- ممنون، رفیق
‫و اینم یه‌کم چیپس. ‫می‌دونم دوست داری
‫پنیر و پیاز
‫شارژش تموم شده، رفیق
‫الان برمی‌گردم
‫زود برمی‌گردم
‫خیلی خوشگل، مهربون،
‫بامزه و وفاداره
‫خیلی شبیه خودته
‫عجیبه، نه؟
‫بگذریم، پس ازت خواهش می‌کنم،
‫به‌خاطر برایان،
‫لطفاً، لطفاً، خواهش می‌کنم بیا خونه ‫و باهاش حرف بزن
‫بذار حداقل از نزدیک تو رو ببینه
‫و شاید بتونه زندگی رو ادامه بده
‫و هر شیطانی که باعث شده ‫خشمش اینقدر شدید باشه رو رها کنه
‫دعا می‌کنم سلامت باشی ‫و اگه صلاح دونستی، جواب بدی
‫خدا حفظت کنه
‫با عشق، نسا
‫چیه؟
‫چیه؟ چه مرگته؟
‫کپی برابر اصل
‫چی؟
‫کپی برابر اصل
‫کی کپی برابر اصله؟
‫خفه شو
‫برو درت رو بذار
‫پدر ما که در آسمانه؟
‫ببند بابا
‫فکر کنم یه‌کم شبیه‌شم
‫فکر کنم منم یه پیرمرد بدعنقم
‫اوضاعش خوب بود؟
‫- کی؟ ‫- پسره
‫«پسره»، برایان، ‫اوضاعش خیلی خوبه
‫میگن آینده‌ی خیلی درخشانی داره
‫دست خودش نیست
‫بقیه ازش پیروی می‌کنن
‫- واقعاً؟ ‫- آره
‫می‌دونی آدم چه حسی داره ‫وقتی سرد و گرسنه‌شه،
‫و سه شبه که نخوابیده
‫هر کسی به فکر خودشه
‫اما برایان...
‫اون انرژی زیادی داره
‫شاید جونی برای خودش نمونده باشه،
‫اما بازم مراقب بقیه‌ست
‫و بهشون توجه می‌کنه
‫هوم
‫وقتی گزینش رو رد کردی ‫و به هنگ ملحق شدی،
‫خیلی بهت افتخار می‌کردم
‫و خیلی حسودیم می‌شد
‫با خودم می‌گفتم: «منم می‌خوام
‫منم اونطور چیزی می‌خوام»
‫فکر کنم با داوطلب شدن برای واحد ۱۴
‫می‌خواستم بهت نزدیک‌تر بشم، می‌دونی
‫آموزش توی پایگاه «بردبری لاینز» ‫با رفقات و دورهمی‌ها،
‫فکر می‌کردم دست‌یافتنیه، اما...
‫به‌خاطر من به ارتش ملحق نشد
‫به‌خاطر تو رفت
‫حتی با اینکه اون همه اذیت شد،
‫یه فکری توی سرش بود...
‫دنبال پر کردن جای خالی تو بود،
‫نبودنت براش وسواس شده بود
‫الان از سایه‌ی خودش هم می‌ترسه
‫تو رو نمی‌شناسه
‫هیچی در موردت نمی‌دونه
‫به جز داستان‌های دورانی جوونی‌مون
‫می‌دونی، بی‌اعصابی، ‫دعواهای خیابونی، تخریب اموال عمومی
‫من و تو اون موقع مایه‌ی دردسر بودیم
‫اما الان اون...
‫نمی‌دونم، جوری به دست‌هاش نگاه می‌کنه
‫انگار دست‌های یه نفر دیگه‌ان
‫چی؟
‫شایعه‌ها، رفیق. شایعه‌ها
‫تا وقتی حقیقت رو نگی ‫فقط شایعه‌ها رو داریم
‫می‌دونم هیچ‌وقت درست‌وحسابی
‫راجع به پدرت باهات حرف نزدم
‫و اشتباه کردم، برایان
‫من و جِم فکر می‌کردیم ‫می‌تونیم یه زندگی عالی برات بسازیم،
‫و فکر کنم یه‌جورایی موفق هم شدیم
‫اما حتماً برات سخت بوده...
‫این همه سال
‫می‌دونی، اون موضوع ‫روی زندگیت سایه انداخته بود
‫روی همه‌ی وعده‌ها غذایی
‫همه‌ی جشن تولد‌ها، ‫همه‌ی کریسمس‌ها،
‫همه‌ی رویدادهای خاص
‫و فکر کنم دلیل اینکه ‫راجع بهش باهات حرف نمی‌زدم...
‫این بود که می‌خواستم از محافظت کنم
‫راجع به سال‌های اول
‫درگیری‌های ایرلند شمالی چی می‌دونی؟
‫امشب بیرون می‌خوابیم
‫آروم‌آروم از دستش دادم
‫بعد از اولین مأموریت‌هاش توی ایرلند شمالی
‫دسترسی بهش خیلی سخت شد
‫و بعدش وقتی برای ‫یه مأموریت ویژه داوطلب شد،
‫به محض اینکه دستش رو بلند کرد، اون...
‫انگار غیبش زد و وارد یه دنیای دیگه شد
‫اوه، اما مشکل فقط همین نبود. ‫خیلی می‌خواستش
‫سرزنده و مشتاق بود
‫خیلی قبل‌تر از اینکه بره ‫باهامون خداحافظی کرد
‫و وقتی برگشت، ‫دیگه دسترسی بهش غیرممکن شد
‫وقتی با هم می‌نشستیم دور میز غذاخوری
‫جوری بهم نگاه می‌کرد ‫که انگار اون سمت
‫یه زمین فوتبال نشسته بودم ‫یا یکی از آشناهاش بودم،
‫می‌دونی، و سعی می‌کرد یادش بیاد
‫که من کی هستم
‫اون موقع تو هم توی شکمم بودی
‫و روز به روز گنده‌تر می‌شدم،
‫و اون روز به روز بیشتر از بین می‌رفت
‫من... حس می‌کردم یه غول لندهورم
‫و با یه انسان ریزه میزه زندگی می‌کنم
‫می‌ترسیدم پا بذارم روش و له بشه، اما...
‫یه روزی غیبش زد و من...
‫متوجه شدم که منتظر چنین لحظه‌ای بودم
‫رِی هیچ‌وقت راجع به اینکه ‫اونجا چه اتفاقی افتاد، باهام صحبت نکرد
‫سعی کردم ارتباط برقرار کنم با...
‫می‌دونی، چند تا از رفقاش ‫که باهاش خدمت کردن، می‌دونی،
‫و اونجا همراهش بودن، ‫اما هیچی نگفتن
‫وزارت دفاع بهشون هشدار داده بود
‫حتماً چنین چیزی بوده
‫خودمم فقط همین چیزهایی ‫که دارم بهت می‌گم رو می‌دونم
‫اما رِی رو می‌شناختم
‫رِی رو از خودم بیشتر می‌شناختم
‫و همونطور که گفتم، اون رفقاش ‫نمی‌تونستن چیزی بگن
‫اما این رو بهت بگم...
‫خیلی دوستش داشتن ‫و بهش احترام می‌ذاشتن
‫و هیچوقت حتی اشاره هم نکردن ‫که رِی کاری انجام داده
‫که باید به‌خاطرش شرمنده باشه
‫اما ترک‌مون کرد، نه؟
‫ترک‌مون کرد
‫اون چه کاریه، مامان؟ ‫باید بهش افتخار کنیم؟
‫چرا رفت؟
‫ها؟ چرا ترک‌مون کرد؟
‫جنایت جنگی
‫این اسم رو روش گذاشته بود... ‫جنایت جنگی
‫جنایت جنگی؟ اونم من؟
‫اون جنگ لعنتی جنایت بود
‫و ما سربازهای شبح بودیم
‫مأموریت‌مون نظارت بود، همین
‫نصف شب مستقر شدیم
‫دو تا پست دیده‌بانی
‫پست ما توی توی پرچین آخر ‫یه راه آسفالت‌نشده بود
‫که به ساختمون‌های مزرعه می‌رسید
‫ساختمون مد نظر ما ‫یه طویله‌ی شیردوشی بود
‫و بیشتر از ۹ تا ۱۲ متر باهامون فاصله نداشت
‫طبق اطلاعات محرمانه‌ای که گرفتیم، ‫چند شب قبل اونجا رو بررسی کرده بودیم
‫یه‌کم بعد از طلوع آفتاب رسیدن
‫بمب‌ساز رو از قبل خوب می‌شناختیم
‫اما یه پسر جوونی همراهش بود ‫که تا حالا ندیده بودیمش
‫اطلاعات‌مون درست بود، اما...
‫دو روز هیچ حرکتی دیده نمی‌شد
‫کم‌کم داشتیم فکر می‌کردیم ‫شاید یه‌جوری در رفتن،
‫شاید یه تونل یا ورودی مخفی‌ای بوده
‫که ما موقع بررسی متوجه‌ش نشدیم
‫وقتی بمب منفجر شد ‫داشتم گزارشم رو می‌نوشتم
‫انفجار اون‌قدر شدید بود ‫که نمی‌تونستی صداش رو بشنوی
‫نیروی موج انفجار از ‫تک‌تک سلول‌های بدنت رد می‌شد
‫و جوری وجودت رو فرا می‌گرفت ‫که انگار چیزی ازت باقی نمونده بود
‫هرج‌ومرج بود
‫سقف طویله کامل جدا شد
‫و دود سیاه ازش بیرون می‌اومد، ‫مثل برنامه‌کودک‌ها
‫دیوارها از شدت انفجار ‫به سمت بیرون باز شدن
‫آوار مثل بارون از آسمون می‌بارید
‫«بهمون حمله کردن؟ ‫می‌دونن خودمون اینجاییم؟
‫دارن از شرش خلاص میشن؟»
‫بعضی‌وقت‌ها اون کار رو می‌کنن. ‫خودت که می‌دونی چطوره
‫اگه... اگه می‌فهمیدن لو رفتن
‫مواد منفجره رو می‌ترکوندن ‫و در می‌رفتن
‫و ما منتظر بودیم ‫که بهمون حمله کنن، اما...
‫خبری نشد
‫بعدش یه نفر شروع کرد به فریاد زدن
‫همونطور که گفتم، ‫فقط قرار بود نظارت کنیم
‫تجهیزات زیادی هم همراهمون نبود
‫فقط کلت کمری داشتیم، ‫یکی دو تا اسلحه‌ی بلند هم داشتیم
‫وقتی اون «سِمتِکس» منفجر شد، ‫باید گزارش می‌دادیم،
‫و عملیات رو به شما می‌سپردیم، اما...
‫نمی‌دونم چرا، اما...
‫به دلایلی، خودمون رفتیم داخل
‫برای درگیری جلو رفتیم
‫فکر کنم یکی از اون موقعیت‌ها بود
‫که به سمت صدای گلوله میری
‫پس سینه‌خیز رفتیم ‫سمت اون طویله‌ی شیردوشی
‫ممکن بود اسلحه به سمت‌مون ‫هدف گرفته باشن، تک‌تیرانداز باشه
‫ممکن بود یه بمب دیگه ‫توی ساختمون آماده‌ی انفجار باشه
‫نمی‌دونستیم
‫با سر پایین داشتیم سینه‌خیز می‌رفتیم، ‫نزدیک و نزدیک‌تر می‌شدیم
‫و فقط...
‫فقط صدای اون فریاد رو می‌شنیدیم
‫مشخصاً می‌خواستیم زنده بگیریم‌شون،
‫اگه می‌تونستیم، تا ازشون حرف بکشیم
‫اون‌قدر دود توی ساختمون بود
‫که جلوت رو به سختی می‌دیدی
‫خب، انگار فقط خودشون دو تا بودن
‫استاد و شاگرد
‫و حتماً بمب‌ساز ایستاده بود
‫بین بمب و اون پسر جوون
‫هیچی ازش باقی نمونده بود
‫به جز دندون‌هاش،
‫و فرو رفته بودن تو کناره‌ی سر پسرک
‫چند روز بعد شنیدم که برادرزاده‌ش بوده
‫و حتماً وقتی سر خوردم ‫که پام رفته روی...
‫قسمتی ازش، چون کامل...
‫وقتی بلند شدم سر پا، ‫مایع باقی‌مونده ازش سرتاپام رو گرفته بود
‫پسره روی زمین بود
‫قسمت‌هایی از بدنش...
‫میشه گفت زنده بود، ‫اما قسمت‌هایی از بدنش گم شده بودن
‫دل و روده‌ش ریخته بودن بیرون،
‫و گریه می‌کرد و مادرش رو صدا می‌زد
‫دندون‌های بمب‌ساز فرو رفته بودن ‫تو کناره‌ی سرش
‫دقیقاً بالای سرش ایستادم
‫سه تا از بچه‌ها داشتن ‫اتاق رو بررسی می‌کردن
‫من بالای سرش بودم
‫اون بچه داشت می‌مُرد، جِم. ‫داشت می‌مُرد
‫ترس رو توی چشم‌هاش می‌دیدم
‫تنفر
‫با تنفر بهم نگاه می‌کرد
‫بیشتر از ۱۶ یا ۱۷ سال سن نداشت
‫از الان برایان کوچیک‌تر بود
‫سرم فریاد می‌زد
‫التماسم می‌کرد بهش شلیک کنم
‫پس منم بهش شلیک کرد
‫داشت می‌مُرد؟
‫آره، جِم، داشت می‌مُرد. ‫اون عوضی...
‫من نکشتمش. اون خودش رو کشت
‫خودش رو کشت
‫من فقط یه‌کوچولو هلش دادم ‫تا از مرز رد بشه
‫کوچولوی حرومزاده
‫می‌خواستن اون بمب رو ‫کجا منفجر کنن؟ توی یه مِی‌خونه؟
‫توی یه مرکز خرید؟ یه کلاب شبانه؟
‫در هر صورت مردم بی‌گناه کشته می‌شدن
‫چقدر رحیمانه!
‫ولی در نهایت خودشون رو کشتن
‫و اون‌وقت من قاتل محسوب می‌شم؟
‫کاش... کاش می‌ذاشتم خودش بمیره
‫کاش می‌ذاشتم کامل زجر بکشه
‫در حالی که دل و روده‌ش ریخته بودن بیرون
‫و با گریه مادرش رو صدا می‌زد
‫باید به حال خودش رهاش می‌کردم
‫باید آمبولانس خبر می‌کردم
‫بهشون می‌گفتم از مسیری بیان ‫که حداقل خوش‌منظره باشه
‫ادعا نمی‌کنم که بهش لطف کردم،
‫ولی خب بهش لطف کردم
‫التماسم می‌کرد که بکشمش
‫پسر ۱۷ ساله روی زمین می‌لرزید،
‫و من کارش رو یک‌سره کردم
‫فقط برای اینکه دیگه فریاد نزنه
‫و همین. تموم شد
‫آره، گوش کن، ‫رفقا هم می‌دونستن
‫بچه‌ها می‌دونستن چیکار کردم
‫کارم رو زیر سوال نبردن
‫می‌دونستن اون پسر از دست رفته
‫و به هیچ دردی نمی‌خوره
‫هر جایی هم که می‌خواستیم ببریمش، ‫امکان نداشت زنده بمونه
‫هیچ‌کس چیزی نگفت. ‫هیچ‌کس کارم رو زیر سوال نبرد
‫هیچ‌کس چیزی نگفت
‫اما به اتاق عملیات ‫لشکر جنوبی گزارش دادم
‫و دیگه کار ما تموم بود
‫مأموریت رو تحویل دادیم، برگشتیم به پادگان، ‫اتفاقات رو گزارش دادیم
‫زخم‌های اون پسر... ‫اصلاً فکر هم نمی‌کردم
‫که سوالی پرسیده بشه، اما...
‫همه وحشت‌زده بودن
‫همه‌ی افسرها و رئیس‌ها
‫و بعدش...
‫فرمانده‌ی واحد من رو به دفترش احضار کرد
‫آه...
‫مشخص بود مضطربه
‫کله‌ی گنده‌ش شبیه جوشی بود ‫که باید می‌ترکوندیش
‫«بر اساس تمام قوانین بین‌المللی جنگ
‫اون یه جنایت جنگیه، گروهبان اِستوکر»
‫و شروع شد
‫زل زده بود بهم
‫«باید این موضوع رو حل کنیم
‫«اون پسر یه تهدید بوده
‫تفنگش رو آورده بالا»
‫«نه، اون کار رو نکرد، قربان»
‫سرش فریاد زدم و گفتم: ‫«نه، اون کار رو نکرد»
‫«دست‌هاش تیکه‌تیکه شده بودن»
‫گفتم: «می‌خوام بکشم کنار»
‫گفت: «نمی‌تونی»
‫گفت: «خودت رو جمع‌وجور کن ‫و حماقت نکن»
‫«چند روز برو مرخصی، ‫برو پیش یه روان‌پزشک،
‫دوباره مثل اولت میشی
‫این موضوع رو هم حل می‌کنیم». پس...
‫جلوش ایستاده بودم،
‫اشک‌هام سرازیر می‌شدن
‫اگه اون موقع یکی ازم می‌پرسید ‫که اسمم چیه،
‫نمی‌تونستم بهش جواب بدم
‫پس من...
‫چند روز رفتم مرخصی، اما...
‫خیلی طول نکشید تا روان‌پزشک متوجه بشه
‫که ایراد بزرگی توی وجودم هست ‫و دیگه درست نمی‌شه
‫من... طبق چیزی که اون گفت...
‫- هی ‫- ...یه عنصر ناپایدار بودم
‫برای خودم و دیگران خطرناک بودم، ‫که توی کار خودمون
‫به این معنیه که طرف دیگه به درد نمی‌خوره
‫وقت خونه رفتن بود
‫پس گفت که صلاحیت ‫برگشت به واحد رو ندارم
‫برگه‌م رو امضا کرد، سوار هواپیمام کردن ‫تا برگردم به هنگ خودم
‫یه‌کم بعد، متوجه شدم
‫که توی خیابون‌های شفیلد ‫به در خونه‌ی قبلیم خیره شدم
‫یه غیرنظامی‌ام...
‫و...
‫...یه جنایتکار جنگی کثافت هم هستم
‫آره، خب، ۱۵ سال خدمت کرده بودم،
‫به هر حال وقت بازنشستگیم بود
‫می‌تونستی به دادش برسی؟
‫به دادش رسیدم، جِم. ‫به دادش رسیدم
‫و نذاشتم بیشتر زجر بکشه
‫از اینکه بیشتر زجر بکشه لذت می‌بردم،
‫پس به دادش رسیدم... ‫نذاشتم بیشتر زجر بکشه
‫چرا بهش شلیک کردی؟
‫می‌تونستیم زنده نگهش داریم؟
‫اون موقع، می‌دونستم که نمی‌تونیم
‫اون موقع
‫هی
‫همه‌مون کارهای توجیه‌ناپذیری کردیم
‫همه‌مون کارهای توجیه‌ناپذیری کردیم، رِی
‫به بخشش کوفتی تو نیاز ندارم
‫شاید می‌تونستم نجاتش بدم
‫شاید نمی‌تونستم نجاتش بدم
‫شاید از کشتنش لذت بردم. ‫شاید هم لذت نبردم
‫شاید دلم به حالش می‌سوخت. ‫شاید ازش متنفر بودم
‫نمی‌دونم، جِم. نمی‌دونم
‫اما به بخشش کوفتی تو نیاز ندارم
‫مرتکب اون جنایت شدم. ‫و دارم تاوانش رو پس می‌دم
‫به کسی چیزی بدهکار نیستم
‫به‌خصوص به تو
‫باید چند بار «درود بر مریم مقدس» رو بخونم ‫تا بخشیده بشم؟
‫و دیگه حرف نمی‌زد، بدعنق شده بود
‫چشم‌هاش همیشه دنبال راه خروج می‌گشتن
‫خب، شایعه‌هایی وجود داشت، ‫که خودت هم کامل ازشون خبر داری،
‫که اونجا عقلش رو از دست داده، که...
‫می‌دونی، اون... ‫روانی شده،
‫و اینکه کارهای بدی انجام داده
‫و اینکه یه غیرنظامی غیرمسلح رو کشته
‫اوه، و اون شرم
‫زیر بار شرم کمر خم کرده بود
‫هر اتفاقی که افتاده بود به کنار، ‫اون شرم خیلی بد بود
‫تصور کردنش خیلی سخته، می‌دونی،
‫اینکه شرم چه بلایی سر یه انسان میاره
‫پدرت خیلی مرد مغروری بود، برایان
‫خیلی مغرور بود
‫مغرور؟
‫درک نمی‌کنی
‫- با تمام وجود خدمت می‌کرد ‫- مغرور؟
‫مثل پدرت جِم، می‌دونی؟
‫به حرف‌های خودت توجه کن، مامان
‫اینکه کارش رو ازش بگیرن،
‫اینکه اونطوری بفرستنش خونه، ‫مثل اینه که اسمش رو ازش بگیرن
‫چطور می‌تونی اینقدر منطقی باشی؟
‫اوه، اون موقع منطقی نبودم
‫می‌دونی، و اگه نمی‌دونستم
‫که یه بچه توی شکممه، و اگه...
‫اگه به‌خاطر تو نبود...
‫نمی‌دونم ممکن بود چیکار کنم
‫پس آره
‫ترک‌مون کرد
‫متاسفم
‫و این چیزیه که فکر می‌کنی، ‫یا چیزیه که می‌دونی؟
‫چون نظر من اینه، مامان
‫به نظرم یه قاتل عوضی بوده
‫و بزدل بوده
‫چون فقط یه آدم بزدل و ضعیف
‫می‌تونه اونطوری خانواده‌ش رو ترک کنه
‫در موردش حرف نزن. ‫تو اصلاً نمی‌شناسیش
‫نه، راست میگی. ‫اصلاً نمی‌شناسمش
‫مشکل همینه، نه؟
‫اینکه من اصلاً نمی‌شناسمش
‫هر چیزی که لازمه
‫در مورد اون حرومزاده بدونم رو می‌دونم
‫و اینکه اون یه حفره‌ی گنده‌ی کوفتی
‫وسط زندگی‌مونه
‫اونطوری در موردش حرف نزن
‫جلوی من در مورد ‫هیچ‌کس اونطوری حرف نزن
‫به‌خصوص در مورد مردی که بهت زندگی بخشیده،
‫که اتفاق مبارکیه
‫مبارک؟ مبارک؟
‫چرا توی این خونه
‫همه‌چیز باید مبارک باشه، مامان؟
‫تو بهم زندگی بخشیدی
‫اون بهم...
‫...یه نفرین لعنتی داده
‫این همه سال
‫«این همه سال» چی؟
‫چطور...
‫زمستون‌ها، تنهایی
‫چطور چی؟
‫چطور بدون تو زنده موندم؟
‫هنوز تموم نشده، جِم
‫جوری حرف می‌زنی انگار...
‫انگار...
‫وانمود نمی‌کنم ‫که اصلاً بهش فکر نمی‌کنم،
‫اما همینه که هست، جِم
‫این زندگی منه
‫واقعاً نیازه که زندگیت اینطور باشه؟
‫«و اما انسان،
‫ایام او مثل گیاه است،
‫مثل گل صحرا همچنان می‌شکفد
‫زیرا که باد بر آن می‌وزد،
‫و نابود می‌گردد،
‫و مکانش دیگر آن را نمی‌شناسد»
‫و از همین مزخرفات
‫مثلاً آمین
‫شب بخیر، رِی
‫برایان؟
‫سلام
‫من دیگه باید برم
‫چه مرگته؟ لعنتی
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.