..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫فقط می‌خوام یه توضیح کوچولو بدم
‫درباره‌ی اینکه من کی‌ام، اگه نمی‌شناسید.
‫من تو ۱۶ سالگی فهمیدم دیابت نوع ۱ دارم.
‫همین باعث شد برم تو کار تناسب اندام.
‫عاشق بدنسازی شدم.
‫تو بدنسازی جوونا خیلی موفق بودم
‫و یه بیزینس مربیگری شخصی فوق‌العاده ساختم
‫از اطلاعاتی که تو دانشگاه یاد گرفتم.
‫بعدش علاقه‌م به تغذیه رو بردم جلو
‫و توانایی مدیریت دیابت و کل تجربه‌م رو
‫و اولین دایره‌المعارف دنیا رو درباره‌ی دیابت و عضله‌سازی نوشتم.
‫الان بزرگترین بیزینس تناسب اندام دنیا رو دارم، مسترمایند
‫که به متخصصای تناسب اندام آموزش میده.
‫بیشتر از ۵۰٪ از مشتری‌هامون بیزینس‌های چند صد هزار دلاری دارن
‫و میشه گفت ما یه چیزایی درباره‌ی کمک به مشتری‌هامون برای پول درآوردن می‌دونیم.
‫خلاصه، من اینجوری بزرگ نشدم که بهم بگن بیزینس داشتن موفقه.
‫بهم گفتن بیزینس داشتن ریسکه.
‫بهم گفتن تیم ساختن سخته، استرس‌زاست
‫و بیزینس داشتن اصلا فکر خوبی نیست.
‫و خب، در واقع، من برعکسش رو انجام دادم.
‫بوم!
‫خانم‌ها و آقایون، لطفا بشینید.
‫خب، مثل تونی رابینز تو حوزه‌ی تناسب اندامه؟
‫اسم من فیل گراهامه. تو صنعت تناسب اندام کار می‌کنم.
‫من مسئول کمک به متخصصای تناسب اندام، متخصصای سلامت و تندرستی هستم
‫که بیزینس‌شون رو رشد بدن، بهشون کمک می‌کنم مشتریای بیشتری جذب کنن، فروش بیشتری داشته باشن
‫و خدمات درجه یک ارائه بدن.
‫فیل گراهام، تو صنعت تناسب اندام، به عنوان یه تاجر شناخته میشه
‫و به مربیای شخصی زیادی تو کل دنیای تناسب اندام آموزش میده و کمک می‌کنه
‫که چطور یه بیزینس بسازن تا بتونن ارزش بیشتری به مشتری‌هاشون بدن.
‫تو ایرلند شمالی، هر کسی که
‫مربی شخصی یا صاحب باشگاه بوده
‫احتمال زیادی هست که فیل گراهام توش نقش داشته.
‫تو صنعت تناسب اندام، آدمای زیادی هستن
‫که واقعا به ورزششون و تمرین‌شون علاقه دارن
‫ولی دانش و درک کافی از دیدگاه بیزینسی ندارن
‫که بتونن اون رو به چیزی تبدیل کنن که واقعا براشون پول دربیاره
‫تا یه زندگی عالی داشته باشن و به هرچی می‌خوان برسن.
‫قدم بعدی برای فیل این بود که بفهمه چیزی که خیلی‌ها به عنوان معلولیت می‌شناسن
‫یعنی دیابت
‫حالا یه تواناییه.
‫- درد داره؟ ‫- نه.
‫و چیزی رو خلق کرده که به مردم امید میده.
‫من و فیل خیلی وقت پیش با هم آشنا شدیم. هر دومون کارمون رو تو کار ای‌بوک شروع کردیم.
‫دوران وحشی بازاریابی آنلاین
‫قبل از اینکه شبکه‌های اجتماعی وجود داشته باشن.
‫اون یه کوچ بیزینس خیلی باهوشه.
‫اون همچنین یه بدنساز خیلی موفقه.
‫اون نوع نظم، سیستم و استراتژی‌هایی که
‫برای موفقیت و رسیدن به اوج نیاز داری
‫به عنوان یه بدنساز، حالا تو بیزینس هم به کار می‌بره.
‫اون یه متفکر خیلی سطح بالاست، که به نظر من
‫تو این فضا واقعا لازمه و نیست.
‫چیزی که من از همه بیشتر درباره‌ی فیل دوست دارم، سطح استاندارداشه
‫نه فقط برای خودش، بلکه برای بیزینسش و بقیه هم.
‫اگه ازش سوال بپرسی، جوابتو میده.
‫اینکه از اون جواب خوشت بیاد یا نه، یه بحث دیگه‌ست.
‫بهش اعتماد دارن چون خودش موفق بوده.
‫یعنی، اون کاملا می‌دونه داره چی میگه.
‫مجله‌ی عضله و تناسب اندام، من یه جایی تو این هستم.
‫ایناشه.
‫شخصا؟ آره، اون فقط...
‫وقتی پای غذا و تجربه میاد وسط، اون یه سطح دیگه‌ست.
‫دولچه ویتا، با اینکه ایتالیایی نیست
‫فکر کنم، اون اینو نشون میده، مثل زندگی خوب.
‫و خب، می‌دونی، خیلی خوبه که بتونی
‫باهاش غذا بخوری و یه لیوان شراب با هم بخورید، فقط برای اینکه ببینی
‫چقدر از این کار لذت می‌بره، واقعا فوق‌العاده‌ست.
‫اون آدمی هست که عاشق اینه که برای بقیه تجربه بسازه.
‫عاشق اینه که تجربه‌ها رو پرورش بده
‫و عکس‌العمل‌ها رو روی صورت مردم ببینه، در نتیجه‌ی چیزی که خودش خلق کرده.
‫اون از خوشحال کردن بقیه لذت می‌بره
‫و دیدن شگفتی تو صورتشون.
‫به سلامتی!
‫یه بار تو تعطیلات تو موریس بودم
‫و یه بدنساز با وزن زیاد بودم.
‫تو اوج دوران حجم‌گیری بودم، و رفتیم یه سفر دلفینی.
‫یه چیزی مثل غواصی بود و شما ماسک و فین‌ها رو داشتید.
‫من فین‌ها رو نپوشیدم
‫و با اون وزن زیاد پریدم تو آب.
‫من مدت زیادی بود که شنا نکرده بودم
‫و مقدار زیادی آب دریا از طریق لوله تنفسی وارد ریه‌م شد.
‫نفسم خیلی دورتر از قایق تموم شد
‫و مثل یه سنگ سنگین شده بودم. داشتم غرق می‌شدم.
‫و نمی‌تونستم نفس بکشم چون سیستم قلبی عروقیم رو نابود کرده بودم.
‫اگه مرگ رو بررسی کنی و بهش نگاه کنی
‫یه لحظه‌ای هست که تسلیم همه چیز می‌شی.
‫و یادمه با خودم گفتم...
‫..."بی‌خیال."
‫و تسلیم شدم.
‫این عینک‌ها رو داشتم، و یادمه که داشتم زیر آب رو نگاه می‌کردم
‫به هزاران دلفین
‫و توسط...
‫...یکی از اون، ملوانای قایق نجات پیدا کردم.
‫اون، منو کشید تو.
‫من به هر اتفاق آشفته‌ای تو زندگیم نگاه کردم
‫که فکر می‌کردم قراره منو غرق کنه.
‫تو اون لحظات آشفتگی، اشک، ترس، ویرانی
‫از اینا دیگه نمیشه ریکاوری کرد.
‫من، من می‌دونم اون لحظات چه حسی دارن
‫و خیلی سختن.
‫ولی اگه الان از یه دیدگاه بالاتر بهشون نگاه کنم
‫از یه دیدگاه پیشرفته‌تر، هنوز زنده‌ام. هنوز اینجام.
‫و اگه اون لحظه‌ها نبودن، من الان اینی که هستم نبودم.
‫دووم نمی‌آوردم. نمی‌تونستم ادامه بدم.
‫من اینو فهمیدم که یه جریان از پیش تعیین شده‌ای تو زندگی‌م هست.
‫برای همه کسایی که دارن اینو می‌بینن، اگه شما به
‫آشوب‌زده‌ترین اتفاقای زندگیتون از جایی که الان هستید نگاه کنید
‫هنوز زنده‌اید، هنوز اینجایید
‫و بدون اونها، شما جایی که می‌خواید باشید، نمی‌بودید.
‫شما به خودتون نگاه می‌کردید، جایی که الان هستید
‫و به یه اتفاق آشفته تو زندگی قبلی‌تون نگاه می‌کردید
‫چی می‌گفتید اگه می‌تونستید اون آدم رو تو اون لحظه ملاقات کنید؟
‫شما یه چیزی مثل این می‌گفتید: «دوستت دارم، بهت اعتماد دارم.
‫می‌دونم می‌تونی از پسش بربیای.»
‫و اگه از اون ورژن دیگه بگید
‫یعنی، آدم جوون‌تر به اون آدم
‫تهش یه چیزی مثل این می‌گید: «تو همون آدمی هستی
‫که من همیشه می‌خواستم باشم.»
‫یه دوست قدیمی منو دید، و خب
‫یه کم با طعنه شوخی کرد، و گفت
‫می‌دونی، «هی، تو عوض شدی.» و من گفتم، «هی، تو عوض نشدی.»
‫وقتی مدرسه می‌رفتم، خیلی باهوش نبودم
‫من، من یه دانش‌آموز معمولی بودم، تو سطح متوسط بودم.
‫ولی همیشه کارآفرین بودم.
‫حتی، می‌دونی، وقتی برمی‌گردم به عقب
‫وقتی بچه بودم، یادمه که می‌فروختم
‫می‌دونی، شیرینی و این چیزا.
‫همیشه یه چیزی می‌فروختم.
‫و بعدش، یه بیزینس مواد منفجره تو مدرسه.
‫ما اینجا بهشون می‌گیم جیغ‌زن، ولی مثل موشکای کوچیکی هستن که...
‫...پوف، درسته؟
‫و ما بسته‌هاشون رو می‌خریدیم
‫بالای جاده، نزدیک مدرسه
‫و روشون قیمت می‌ذاشتیم و می‌فروختیم
‫و تو کیف‌ها، دور و بر مدرسه قایمشون می‌کردیم.
‫و وقتی تو یه مدرسه‌ی پسرونه هستی
‫انداختن ترقه‌ها تو سطل آشغال یه ایده‌ی عالی برای تفریحه.
‫من حدود ۱۵ دقیقه از بلفاست بزرگ شدم
‫تو جایی به اسم لیسبورن.
‫این مدرسه‌ایه که من سال‌های زیادی رفتم.
‫و اونجا بود که بیزینس مواد منفجره رو راه انداختیم.
‫پس، اگه دارن اینو دوباره می‌بینن، من همون...
‫بچه‌ای بودم که پشت همه‌ی اون مواد منفجره‌ها بود که تو سطل‌ها منفجر می‌شدن.
‫هر روز می‌رفتم مدرسه، ساعت ۸:۴۵، و از کنار این رد می‌شدم، و...
‫این یکی از هتل‌هاییه که تو دوران ناآرامی‌ها تو اروپا، بیشتر از همه بمب‌گذاری شده.
‫همیشه بیرونش بمب‌گذاری می‌شد. بارها منفجر شده.
‫ناآرامی‌ها...
‫مطمئنا وقتی من بزرگ شدم و جایی که بزرگ شدم، اونجا...
‫خیلی روی شبه‌نظامی‌ها تمرکز داشت.
‫تو خیابون که راه می‌رفتی، ارتش اونجا بود
‫و بهت آب‌نبات می‌دادن تا اطلاعات بگیری.
‫هنوزم زمانایی هست که اوضاع یه جوریه، تنش‌ها بالاست
‫مخصوصا بسته به اینکه کجای ایرلند شمالی باشی
‫ولی قطعا تو بلفاست و اطراف جایی که فیل هست
‫قطعا خطرات زیادی وجود داره.
‫این دیوار صلحه و پر از امضاست
‫و پیام‌های کوچیک، از همه‌ی ادیان.
‫می‌تونید آدمایی از سراسر دنیا رو ببینید.
‫می‌تونید نشانه‌هایی از فلسطین، اسرائیل ببینید.
‫و این دیوار در واقع برای جدا کردن کاتولیک‌ها از پروتستان‌ها بود
‫چون مردم می‌اومدن
‫و، می‌دونی، بیرون خونه‌ی یکی بمب‌گذاری می‌کردن یا به خونه‌ی یکی بمب آتش‌زا می‌زدن
‫و برعکسش هم تو هر دو طرف اتفاق می‌افتاد.
‫پس تلفات زیادی داشت.
‫پیامدهای زیادی داشت.
‫مردم قطعا می‌تونستن رد بشن
‫ولی، در نهایت
‫می‌دونی، این طرف کاتولیک‌ها بودن، این طرف پروتستان‌ها.
‫پس، اون قدیما که، می‌دونی، اوضاع آشفته بود
‫تقریبا انگار داشتی می‌رفتی پشت خطوط دشمن
‫و آدمایی بودن که دو طرف دیوار می‌نشستن
‫و نگاه می‌کردن ببینن کی داره رد میشه و کی داره برمی‌گرده.
‫و، می‌دونی، فکر خوبی نبود.
‫و همونطور که می‌بینید، آدمایی از سراسر دنیا
‫اومدن که از این دیوار دیدن کنن. الان، این نمادینه.
‫و روش پیام‌هایی از امید و صلح و از این جور چیزا نوشتن.
‫ولی مردمی که تو اون کشور بودن، کسایی بودن که
‫همه‌ی اون آشفتگی‌ها و درگیری‌ها رو تجربه کردن.
‫و، می‌دونی، آدمای زیادی تو هر دو طرف از دست رفتن.
‫می‌دونی، یکی از اولین چیزایی که درباره‌ی یکی می‌فهمیدی
‫این بود که، آیا کاتولیکه یا پروتستان؟
‫می‌دونی، معمولا این یکی از اولین چیزایی بود که علیه یکی استفاده می‌کردی
‫یا یکی از اولین چیزایی بود که برای حمایت از یکی استفاده می‌کردی.
‫بزرگ شدن تو یه خونه‌ای که پدر و مادر توش
‫بمب‌گذاری‌های زیاد، آدم‌ربایی‌های زیاد، تیراندازی‌های زیاد، مرگ‌های زیاد رو تجربه کردن
‫یه جورایی تو فرهنگ و دیدگاهت ریشه می‌کنه.
‫و اون باورها فقط از طرف پدر و مادر نبود.
‫اونا، می‌دونی، تو اکثر آدمایی که
‫من باهاشون مدرسه می‌رفتم، تو محله‌م زندگی می‌کردن
‫که، می‌دونی، من اساسا هر روز باهاشون بودم.
‫ناآرامی‌ها واقعا به اوج خودش رسید، وقتی پدر و مادرم جوون بودن.
‫ایرلند شمالی، ما یه وضعیتی داریم مثل ایالت‌های جنوبی آمریکا
‫که توش آزادی‌های اساسی دموکراتیک مثل آزادی تجمع وجود نداره.
‫اونا بمب‌گذاری‌های بنزینی، بمب‌گذاری‌های ماشینی، آدم‌ربایی‌ها رو دیدن.
‫اونا قتل‌ها رو دیدن.
‫فرار کنید!
‫پناه بگیرید! فرار می‌کنیم!
‫هیچ شکی توش نیست.
‫پدر و مادر من، پدر و مادرشون
‫همشون از ناآرامی‌ها ضربه خورده بودن.
‫به نظر من، اگه بخوان منفجرت کنن
‫فقط می‌خوان منفجرت کنن.
‫هر روز هفته تو اخبار بود.
‫- دیشب چی شد؟ ‫- خب، نمی‌دونیم.
‫بیرون درمون یه انفجار شد
‫و مغازه‌مون داغون شد.
‫اکثر این بمبا می‌رسن
‫تو جعبه و بسته‌ها.
‫یه شب ساعت ۱۱:۳۰، یه بسته‌ی کاغذی قهوه‌ای زیر یه صندلی پیدا کردم
‫و یه مدت طولانی دورش چرخیدم و آخر سر بازش کردم.
‫توش دو تا کیک خامه‌ای بود، ولی...
‫اوم، اون مال چند ماه پیش بود، و فکر کنم الان فکر نکنم بازش می‌کردم.
‫بخوابید!
‫بخوابید! بخوابید! بخوابید! بخوابید!
‫بخوابید! بخوابید!
‫اونایی که دور قبر بودن
‫همونطور که گفته شده بود، رو زمین دراز کشیدن.
‫بقیه تلاش می‌کردن ببینن چه خبره.
‫خیلی از جمعیت دنبال اون مرد دویدن
‫که ایستاد، برگشت و یه نارنجک دیگه پرت کرد.
‫به کاتولیک‌ها و پروتستان‌ها یاد داده بودن که از هم متنفر باشن.
‫مردم اعضای خونواده‌شون زخمی یا کشته می‌شدن.
‫و بعدش اون تنفری هست
‫که به خاطر اون، نسل‌ها تو اون خانواده ادامه پیدا می‌کنه.
‫واضحه که، مردم تو دنیا ایرلند شمالی رو
‫به عنوان جایی می‌بینن که درگیری‌های زیادی توش بوده
‫و دعواهای زیادی توش اتفاق افتاده.
‫منم تو اون دوران توش بودم؟
‫آره.
‫من تو بلفاست بزرگ شدم
‫پس، احتمالا چیزایی رو دیدم که بقیه ندیدن.
‫اوم، خیلی نمی‌خوام واردش بشم.
‫یه، اوم...
‫آره.
‫اوضاع داره عوض میشه.
‫آدمای هم‌سن و سال من خیلی
‫به کاتولیک‌ها و پروتستان‌ها اهمیت نمی‌دن.
‫اکثر آدمای نسل من
‫فقط می‌خوان پیشرفت کنن و یه جای بهتر برای زندگی داشته باشن.
‫تاریک‌ترین روزای بچگی‌م...
‫می‌تونم بگم لحظاتی بود که مدرسه می‌رفتم
‫و هیچ هدفی نداشتم.
‫محبوب نبودم.
‫هیچ حس انگیزه‌ای، هیچ حس جاه‌طلبی‌ای نداشتم.
‫و اون دوره‌ها یه جورایی پوچ بودن.
‫وقتی ۱۵، ۱۶ سالم بود
‫رژیم غذایی‌م افتضاح بود، ورزش نمی‌کردم.
‫من از یه خونواده‌ای اومدم که عاشق غذا بودن
‫و هر شب شام‌های فوق‌العاده‌ای داشتیم.
‫و هر روز صبح، می‌رفتیم مدرسه.
‫می‌رفتیم یه کافی‌شاپ
‫بیرون ایستگاه اتوبوس که اسمش صدف بود.
‫و یه صبحانه‌ی مخصوص ایرلند شمالی می‌خوردیم.
‫و اون صبحانه یه ترکیبی از تخم‌مرغ سرخ‌شده‌ست
‫سوسیس، نون سودا، پودینگ سیاه
‫گوجه‌فرنگی سرخ‌شده، لوبیا پخته، فقط خوشمزگی.
‫بعدش، می‌رفتیم مرکز محلی
‫و من شکلات‌های تافی وام می‌خوردم
‫و همه‌ش رو با یه بطری نوشیدنی کلاب اورنج می‌خوردم.
‫پس، احتمالا داریم درباره‌ی حداقل دو هزار و پونصد کالری قبل از ساعت ۸:۴۵ صحبت می‌کنیم.
‫یادمه یه روز داشتم می‌رفتم مدرسه
‫و تو اتوبوس بودم، و
‫متوجه شدم که پلاک ماشین‌ها
‫جلوی اتوبوس، کنار اتوبوس یه کم تار بود.
‫به خودم گفتم، «چشمام مشکل داره.»
‫و تو طول روز، به طرز محسوسی تشنه‌تر شدم و زیاد می‌رفتم دستشویی.
‫ولی این بدتر و بدتر و بدتر و بدتر شد.
‫خلاصه بگم، رفتم پیش دکتر و معاینه شدم
‫و تو چند ثانیه، بهم گفتن که دیابت نوع ۱ دارم.
‫اون خاطره اینه که مامانم زد زیر گریه
‫و مامانم یه متخصص مراقبت‌های بهداشتی بود.
‫اون یه گفتاردرمانگر بود.
‫و، اوم، وقتی شروع کرد به گریه کردن
‫اولین چیزی که به خودم گفتم، «اوه،
‫یه خبراییه، یه مشکلی هست.»
‫وقتی سلامتی‌ت ازت گرفته می‌شه و دیگه نمی‌تونی برش گردونی
‫اون موقع شروع می‌کنی به دیدن زندگی از یه زاویه‌ی خیلی متفاوت.
‫چجوری می‌خوام تو موقعیت‌های اجتماعی رفتار کنم؟
‫چجوری می‌خوام یه زندگی، یه زندگی آروم داشته باشم؟
‫آیا، آیا قراره کور بشم؟
‫آیا عوارض ثانویه‌ی سلامتی خواهم داشت؟
‫آیا نارسایی کلیه، نارسایی عضو خواهم داشت؟
‫می‌دونی، آیا بیماری قلبی، حمله‌ی قلبی خواهم داشت؟
‫می‌دونی، اینا همه چیزایی هستن که به ذهن آدم میان.
‫و، می‌دونی، تقریبا مثل یه اثر دومینوئه
‫که دیابت می‌تونه منجر به عوارض دیگه بشه.
‫و اون عوارض می‌تونن منجر به عوارض دیگه بشن.
‫پس، منم گفتم، «خب، من کجا باید این خط رو بکشم؟»
‫هر روز، قند خونم رو چک می‌کنم تا ببینم چطوره
‫و یه محدوده‌ی سالم هست و بعد یه محدوده‌ی ناسالم
‫یا یه محدوده‌ی «در معرض خطر».
‫و این تحت تاثیر چیزی که می‌خورم، سطح استرس
‫سطح خواب، ورزش، دارو...
‫هرچیزی که فکرشو کنی، رو سطح گلوکز خونت تاثیر داره.
‫و سطح گلوکز خونت رو انرژی‌ت و رو روحیه‌ت تاثیر داره.
‫پس، می‌خوایم سطح گلوکز خونم رو چک کنیم.
‫الان، یه کم بیشتر از حد نرمال حس می‌کنم.
‫محدوده‌ی نرمال تقریبا بین چهار تا هفت هست.
‫دلیل اینکه یه کم بالا حس می‌کنم
‫چون یه چیزی خوردم یه کم پیش.
‫یه کم استرس داشتم
‫و حس می‌کنم شاید یه کم انسولین بیشتر لازم داشته باشم.
‫پس این بالاست.
‫پس من بالاتر از محدوده‌ی نرمالم.
‫خب، حالا که تستش کردیم، و از محدوده‌مون خارجیم
‫باید یه کم انسولین سریع‌الاثر بزنیم، نووراپید.
‫اگه دیابتی باشی می‌دونی که این زود اثر می‌کنه.
‫من حدود هفت واحد می‌زنم.
‫پس می‌ذاریمش رو هفت
‫یه نمونه کوچولو، و بوم!
‫در اصل، کاری که دارم می‌کنم اینه که دارم تکرار می‌کنم
‫کاری که پانکراسم به طور طبیعی انجام می‌ده.
‫بعد از اینکه از رو صندلی اومدم پایین و تست شدم
‫فرستادنم تو این اتاق انتظار، و مامانم گریه می‌کرد و می‌گفت
‫«چی کار کنیم؟ چطوری می‌خوایم اینو مدیریت کنیم؟»
‫و من واقعا نمی‌دونستم چه خبره.
‫اون موقع‌ها واقعا گوشی موبایل نداشتیم
‫که بتونی بری و دیابت رو گوگل کنی.
‫چیزی که داشتم، پوسترایی بود که رو دیوار بود
‫و اینا درباره‌ی نوروپاتی دیابتی، نارسایی کلیه بود
‫اوم، قطع عضو، از دست دادن بینایی.
‫پس، من تو این راهرو نشسته بودم و داشتم یه بطری کلاب اورنج می‌خوردم
‫که نسخه‌ی ایرلند شمالی فانتاست.
‫و، اوم، آره، شروع کردم به فهمیدن، «خب، یه، یه
‫می‌دونی، مشکل احتمالی اینجاست.»
‫پس یادمه که منو بردن تو این راهرو
‫و یه در زیتونی تیره بود.
‫و یادمه که رفتم تو در و فقط این بود
‫یه دفتر خیلی استریل و بالینی.
‫و یه مربی دیابت اونجا بود.
‫و یادمه وقتی باهام حرف می‌زد
‫زبونی که برای ارتباط با من استفاده می‌کرد
‫درباره‌ی این بیماری این بود، «شاید»، «احتمالا»
‫«می‌تونی»، «شانسی هست.»
‫پس «می‌تونی» جایی بود که من امید رو پیدا کردم.
‫و این اولین قدم به عنوان یه حل‌کننده‌ی مشکل بود
‫به عنوان یه کارآفرین که رفتم
‫«خیله خب، باشه، یه راهی هست.
‫یه خروجی اینجاست.»
‫اون شب
‫یه... یه کلید تو ذهنم زده شد.
‫و من از یه آدم ناسالم، بی‌خیال دنیا
‫با بدنم، با سلامتی‌م، با تغذیه‌م، با هر چیزی
‫به یه آدم علاقه‌مند به این اطلاعات تبدیل شدم
‫و این موضوعاتی که قرار بود نجاتم بده.
‫چند تا اصل کلیدی هست وقتی می‌خوای یه کارآفرین موفق باشی.
‫اولیش اینه که دقیقا بدونی می‌خوای قهرمان کی باشی.
‫به هات سیت ماهانه خوش اومدین.
‫هات سیت‌ها راهی هستن برای نشون دادن مشتری‌های فوق‌العاده‌مون
‫و اینکه چطور به موفقیت‌های باورنکردنی تو کسب‌وکارشون رسیدن.
‫- یه چیزی که من به اشتراک می‌ذارم... ‫- غذا همیشه یه جای امن بود.
‫پس هر وقت ناراحت می‌شدم یا، می‌دونی، هر اتفاق سختی برام می‌افتاد
‫همیشه می‌رفتم سراغ غذا.
‫بزرگترین شوک زندگیم تا به امروز از دست دادن خواهرم بود.
‫اون موقع ۱۷ سالم بود. اون ۱۹ سالش بود.
‫فقط یه سال و نیم با هم فاصله داشتیم، پس خیلی خیلی به هم نزدیک بودیم
‫و این باعث شد که کل دنیای خونواده‌مون زیر و رو بشه.
‫باعث شد که وزنم از حدود ۲۲۰ پوند بره به ۳۳۰ پوند
‫تو سن ۱۸، ۱۹ سالگی.
‫و اون لحظه، لحظه‌ی تغییر بود.
‫اگه اون موقع که ۳۳۰ پوند بودم بهم می‌گفتی که یه مربی کاهش وزن موفق می‌شم
‫جوری نگات می‌کردم انگار دو تا سر داری.
‫تو یه بازه‌ی زمانی خیلی خیلی کوتاه
‫من مقدار زیادی وزن کم کردم.
‫سی پوند تو یه ماه.
‫صورتم خیلی لاغر شده بود.
‫همش تشنه بودم، هیچ انرژی نداشتم.
‫رفتم پیش دکتر عمومی، آزمایش خون دادم
‫و چند روز بعد، زنگ زد بهم، گفت
‫«ایون، تو دیابت نوع ۱ داری.»
‫من تو یه نقش سازمانی کار می‌کردم
‫و همزمان داشتم سعی می‌کردم کسب‌وکار مربیگری شخصیم رو هم راه‌اندازی کنم
‫که این یعنی روزای خیلی طولانی.
‫من این رویا رو داشتم که از کار سازمانی‌م استعفا بدم
‫و تمام وقت رئیس خودم باشم
‫ولی فکر کنم، یه جورایی، اون موقع شاید می‌ترسیدم.
‫پس وقتی با فیل تماس گرفتم و گفتم
‫«هی، شرایط من اینه که من یه پدر مجردم، ۱۶ ساعت در روز کار می‌کنم.
‫من دقیقا در آستانه‌ی فروپاشی‌ام.
‫می‌دونم که پتانسیلش رو دارم، احتمالا
‫که رئیس تمام وقت خودم بشم.
‫آیا این چیزیه که می‌تونی، می‌تونی توش کمک کنی؟»
‫و اون گفت، «باشه، اگه بتونم تضمین کنم که پولت رو برمی‌گردونی
‫و بیشتر از اون تو شش هفته‌ی اول، پایه‌ای؟»
‫و من گفتم، «آره، البته.» و ثبت‌نام کردم.
‫ما پول رو برگردوندیم و بیشتر هم شد. و بقیه‌ش هم که تاریخ شد.
‫وقتی شروع کردم به مربیگری، بزرگترین چیز برای من این بود
‫می‌خوام مربی‌ای باشم که به آدمایی که تو موقعیت من بودن کمک کنه
‫چون دوست داشتم یه مربی مثل خودم داشته باشم وقتی که داشتم سفرم رو شروع می‌کردم.
‫که بتونه بهشون کمک کنه کارای درست رو انجام بدن.
‫واقعا می‌خواستم اون معلم باشم و اون پیام‌رسان باشم
‫تا به مردم کمک کنم درک کنن
‫تاثیر واقعی داشتن یه زندگی سالم رو.
‫در اصل، من یه مربی برای دیابتی‌های نوع ۱ هستم.
‫ایده‌ی کسب‌وکار، خیلی وقتا، می‌تونه یه کم بیگانه باشه
‫چون اگه یه مربی عالی باشی، معمولا، فقط به مردم اهمیت می‌دی.
‫ولی اگه ندونی چطور یه کسب‌وکار رو اداره کنی، یه کسب‌وکار رو مدیریت کنی
‫خیلی سخته که واقعا چیزی که از کسب‌وکارت می‌خوای رو به دست بیاری.
‫تام، چه خبر؟
‫چی شده؟ همه چیو بگو.
‫آره. خب ببین رفیق، من فقط...
‫یه کم نگرانم که هوش مصنوعی چطوری قراره
‫با کسب‌وکارم تعامل داشته باشه و شاید هم تداخل پیدا کنه.
‫اوم، من کاملا می‌دونم که آدما الان می‌تونن برن تو چت، چت جی‌پی‌تی
‫و فقط بگن، می‌دونی، «من واقعا با عملکرد ذهنی‌م مشکل دارم.
‫- می‌تونی یه برنامه بهم بدی؟» و یه جورایی... ‫- آره.
‫هست ولی نیست، مخصوص خودشون نیست.
‫چیزی نیست که نیاز دارن، ولی، اوم...
‫- آره. ‫- در دسترسشونه.
‫- و اینکه چطوری با کسب‌وکارم تداخل پیدا می‌کنه، واقعا. ‫- درسته.
‫و تا حالا شده که مشتری‌هات این کارو بکنن، یا... چی--
‫آره. من داشتم، چند تا از مشتری‌هام باهاش ور می‌رفتن.
‫هنوز کامل نیست، ولی تقریبا داره آماده می‌شه.
‫و می‌تونی حس کنی که آدما وسوسه می‌شن، وسوسه می‌شن که برن.
‫درسته. و، خب، کسی به خاطرش رفته؟
‫- دارن درباره‌ش حرف می‌زنن و-- ‫- آدما دارن درباره‌ش حرف می‌زنن، آره.
‫درسته. پس، دارن درباره‌ش تو جامعه‌ی شما حرف می‌زنن
‫و تو نگران اینی که بقیه اینو ببینن و بگن
‫«خب، ما می‌تونیم از این ارزش بگیریم. دیگه نیازی نیست به تو پول بدیم.»
‫- می‌خوان بزنن زیرش. ‫- دقیقا درسته.
‫باشه.
‫خب، ببین، من اینجوری به این قضیه نگاه می‌کنم.
‫و من واقعا تشویقت می‌کنم که یه جور دیگه به این فکر کنی.
‫یه کسب‌وکار که از هوش مصنوعی استفاده می‌کنه، بهت دردسر می‌ده.
‫خود هوش مصنوعی قرار نیست بهت دردسر بده
‫چون تو خیلی بیشتر از اینا ارزش ارائه می‌دی.
‫من تو رویدادات بودم. دیدم که آدما دارن دست می‌دن.
‫دیدم که همدیگه رو بغل می‌کنن. دیدم که دارن همدیگه رو به چالش می‌کشن.
‫این اتفاق قرار نیست تو چت جی‌پی‌تی بیفته، فعلا که نه.
‫ما به خیلی از کسب‌وکارها، باشگاه‌ها، متخصصای تناسب اندام مشاوره می‌دیم
‫متخصصای سلامت و تندرستی، مربیای ذهنیت و عملکرد
‫روانشناسا، هرچی که فکرشو کنی.
‫و این یه تهدیده برای همه.
‫پس ما قراره یه جلسه‌ی تیمی درباره‌ی این داشته باشیم
‫و امروز بعدا دنبال یه راه‌حل براش می‌گردیم.
‫پس، ما پیگیری می‌کنیم.
‫کسب‌وکار فقط یه چیزه پشت سر هم.
‫فکر می‌کنی یه چیزی رو حل کردی، بعدش یه مشکل دیگه پیش میاد.
‫و بعدش، یه کم استراحت می‌کنی، یه کم آرامش
‫و بعد، بوم، دفعه‌ی بعدی یه چیزی تو صورتت منفجر می‌شه.
‫بازار همیشه در حال تغییره.
‫و، اوم، ببین، فکر کنم راهش اینه که اگه
‫تو در حال پیشرفت نباشی، خودتو وفق ندی، با نیازهای در حال تغییر مشتری کار نکنی
‫تغییرات تو تکنولوژی، تغییرات تو بازاریابی
‫تغییرات تو همه‌ی این چیزا، اون وقت عقب می‌افتی.
‫فکر می‌کنی هوش مصنوعی واقعا به کسب‌وکار مربیگری‌ت آسیب می‌زنه؟
‫یعنی، چرا باید کسی یه مربی آنلاین رو استخدام کنه
‫وقتی چت جی‌پی‌تی می‌تونه یه برنامه‌ی تناسب اندام برات درست کنه؟
‫این روزا یه موضوع داغه. داری هوش مصنوعی، هوش مصنوعی، هوش مصنوعی می‌بینی
‫که داره این شغلا رو می‌گیره، هرچیزی رو داره می‌گیره. اوم...
‫قطعا روی مربیگری آنلاین و کلا مربیگری تاثیر می‌ذاره.
‫میزان این تاثیر هنوز مشخص نیست.
‫الان بخشی از دنیاست.
‫پس، قراره شغل‌ها رو بگیره؟ معلومه که آره.
‫هوش مصنوعی، اوم، این... می‌تونه یه موضوع ناراحت‌کننده باشه.
‫این یه جنبه‌ایه که من واقعا نمی‌بینم وقتی صحبت از فشار می‌شه.
‫بله، من دیدمش که یه کم تحت فشار بوده.
‫فکر می‌کنم فشار باعث می‌شه که با موقعیت کنار بیاد
‫بهترش کنه و بره جلو.
‫وقتی من شروع کردم، یکی از بزرگترین چالش‌ها
‫این بود که کنترل رو رها کنم تا، راستش رو بخوای، یه تیم بسازم.
‫یکی از هنرهای کسب‌وکار تفویض اختیاره، استخدام آدمای درجه یک
‫حقوق درجه یک بدی، ولی به خدا، انتظار نتایج درجه یک داشته باشی.
‫باید به آدما اعتماد کنی، چون ما همه‌چیز رو نمی‌دونیم.
‫پس تو افراد رو میاری تا زندگیت رو آسون‌تر کنن از طریق کاری که توش خوبن.
‫فقط فیل نیست. اون یه تیم متخصص داره.
‫اونا آدمایی هستن که تجربه‌ی واقعی از صنعت تناسب اندام دارن.
‫همون اول کار، وقتی من شروع کردم برای فیل کار کردن
‫کلر، شریک فیل، بهت می‌گفت، مثلا
‫فیل بیشتر با من حرف می‌زد تا با اون.
‫من ساعت ۲ صبح از فیل پیام می‌گرفتم.
‫مدام، مثلا، بین ساعت ۳ تا ۴ صبح، پیام با ایده‌ها
‫و دوباره ساعت ۷ صبح.
‫من می‌گم که فیل کسیه که همیشه
‫یه کم جلوتر از بقیه است.
‫اوم، بیشتر آدما نمی‌تونن منحنی رو ببینن.
‫اون تقریبا همیشه جلوتر از بقیه است.
‫چیزای ما خیلی، خیلی، خیلی سریع تغییر می‌کنن
‫تقریبا بر اساس، وضعیت فعلی چیزا تو دنیا.
‫ما با یه اشاره تغییر می‌دیم فقط برای اینکه اوضاع بهتر بشه.
‫این احتمالا یکی از بهترین چیزا درباره‌ی تیمه، اینه که
‫چقدر سریع می‌تونیم یه شبه تصمیم بگیریم فقط برای اینکه اوضاع برای مشتری‌ها خوب پیش بره.
‫خب، بچه‌ها. یه مشکلی پیش اومده.
‫من خیلی وقته دارم درباره‌ی این چیزای هوش مصنوعی می‌شنوم.
‫یه کم بهش توجه کردم، ولی نه زیاد.
‫خلاصه بگم، یکی از مشتری‌های مشتری‌هامون
‫بهش یه پیام خصوصی فرستاد و گفت، «هی، من تونستم
‫دقیقا همون جوابایی رو از چت جی‌پی‌تی بگیرم که تو به من می‌دادی.»
‫چت جی‌پی‌تی قرار نیست تو رو ببره باشگاه.
‫نکته‌ی خیلی خوبیه. نکته‌ی خیلی خوبیه.
‫قرار نیست تو رو ببره باشگاه.
‫قرار نیست بهت اجازه بده هشت ساعت در شب استراحت کنی.
‫قرار نیست غذایی که می‌خوری رو کنترل کنه.
‫ببین، ما باید اینو در نظر داشته باشیم
‫که مشتری‌ها قراره شروع کنن به سوال پرسیدن و زیر سوال بردن این قضیه.
‫فکر می‌کنم نگرانی بزرگ اینه که اونا یه مشتری داشتن
‫که شروع کرد به استفاده ازش و تو جامعه‌شون پستش کرد
‫و گفت، «هی، ببینید از چت جی‌پی‌تی چی گرفتم.»
‫و، معلومه، مربی الان نگران اینه که
‫خب، این شبیه کاراییه که من می‌کنم؟
‫و اگه از اون گستردگی، می‌دونی،
‫- پایگاه اینترنتی از اطلاعات... ‫- آره.
‫احتمالا یه چیزای مشترکی وجود داره.
‫ولی کیفیت خروجی از چت جی‌پی‌تی
‫فقط به کیفیت سوال بستگی داره.
‫و بیشتر آدما نمی‌دونن چطوری سوالای خوب بپرسن.
‫پس، فعلا این یه مزیت محسوب می‌شه.
‫ولی ما باید یه چیزی بسازیم.
‫باید هوش مصنوعی رو وارد کسب‌وکارمون کنیم.
‫بررسیش کردیم، درباره‌ش حرف زدیم.
‫نظر شما چیه؟
‫چطوری از این روند استفاده کنیم و ازش بهره ببریم
‫و اینو بسازیم تا به مشتری‌هامون کمک کنیم سریع‌تر برنده بشن؟ به همین سادگی.
‫فرصتی که من می‌بینم، اساسا،
‫ما تمام اطلاعاتی که تو هفت سال گذشته داشتیم رو می‌گیریم
‫همه‌ی ویدئوها، همه‌ی پادکست‌ها، همه‌ی اسناد
‫و ما واقعا می‌تونیم مدل هوش مصنوعی خودمون رو آموزش بدیم.
‫چت جی‌پی‌تی بر اساس اطلاعات عمومی آموزش دیده
‫پس قراره توصیه‌های عمومی بده.
‫ولی اگه ما بتونیم مدل خودمون رو بر اساس اطلاعات خودمون، آی‌پی خودمون آموزش بدیم
‫اوم، قراره پاسخ‌های خیلی بهتری بده.
‫پس اینجوریه که من فکر می‌کنم.
‫آره، و آدما همیشه دنبال ارتباط شخصی با تو هستن.
‫من نمی‌بینم که خیلی از آدما از هوش مصنوعی استقبال کنن
‫ولی بعدش، بالاخره می‌بینم که به نقطه‌ی اول برمی‌گرده
‫جایی که آدما می‌گن، این بدون هوش مصنوعیه
‫می‌دونی، ۱۰۰٪ توسط یه انسان نوشته شده
‫یا ۱۰۰٪ تحت نظارت یه انسانه، هرچی که هست.
‫پس ببین، قطعا یه موضوع داغه که باید پیگیرش باشیم.
‫مثل هر چیز دیگه‌ای، کسب‌وکار همش مربوط به مرتبط بودنه
‫و ما باید اینو بسازیم
‫باید اینو به بازار نشون بدیم.
‫و باید مشتری‌ها رو به برنده شدن برسونیم. خب، دیو، تو چی فکر می‌کنی
‫درباره‌ی اون زمان انجام کار، فکر می‌کنی چقدر طول می‌کشه تا ساخته بشه؟
‫پس من قطعا باید برم، یه کم تحقیق کنم
‫و فقط درباره‌ی اولین قدم‌ها و همه‌ی چیزایی که لازمه، مطمئن بشم.
‫چون، در نهایت، الان، من دارم خیلی تحقیق می‌کنم
‫پشت صحنه، از نظر اینکه چطوری کار می‌کنه
‫چطوری می‌تونیم اطلاعات خودمون رو وارد کنیم، چطوری می‌تونیم تنظیمش کنیم.
‫ولی طبیعتا چالش‌هایی وجود خواهد داشت
‫که ما پیش‌بینی‌شون نمی‌کنیم.
‫هر وقت با چیزایی مثل این مواجه می‌شی، خیلی مهمه
‫که وقت کافی داشته باشی تا باهاش کنار بیای.
‫و ما خیلی خوش‌شانسیم که تو تقویم‌هامون، هر هفته
‫یه فضای خالی می‌ذاریم تا بتونیم چیزایی مثل اینو مدیریت کنیم.
‫پس، ما یه جلسه‌ی تیمی دیگه درباره‌ی این موضوع، تو ۴۸ ساعت آینده خواهیم داشت
‫و ببینیم تو تصمیم‌گیری‌ها به کجا رسیدیم و چی باید بسازیم.
‫من جداگانه با دیو صحبت می‌کنم و می‌بینم که نظرش چیه
‫و، اوم، ببینم چی پیشنهاد داده.
‫من قبلا تو شهر زندگی کردم، و تو حومه هم زندگی کردم
‫و حومه همیشه بهتره.
‫بریم سراغ ماهیگیری‌م. ماهیگیری یه چیز خیلی بزرگه برای من.
‫یه فرصت برای من که دست از کارام تو کسب‌وکار بکشم.
‫شارژ شم. دوباره تنظیم شم.
‫آره، من از وقتی بچه بودم این کارو می‌کردم.
‫مهم نیست تو هفته‌م چی می‌گذره، مهم نیست چقدر تو کسب‌وکار سرم شلوغه
‫مهم نیست چه چالش‌هایی داشتم
‫یه کم آب، درختا، هوای تازه
‫برای ذهن عالیه.
‫اگه به سر چوب نگاه کنی، می‌بینی که یه کم داره تکون می‌خوره.
‫پس ما واقعا-- درسته، می‌بینی؟
‫آه! این یه کپور از دریاچه‌ی ارنه.
‫ماهی قشنگی، مبارزه‌ی باورنکردنی. واقعا خیره‌کننده‌ست.
‫و، اوم، من مطمئن می‌شم که دوباره برش می‌گردونیم.
‫داشت به پایان مدرسه‌م می‌رسید. می‌دونی، مدرسه سخت بود.
‫تلاش برای تمرکز و نوسانات قند خون
‫و شروع کردم به تزریق انسولین و تلاش برای مدیریت دستی قند خونم.
‫من، اوم، تصمیم گرفتم برم و تو دانشگاه تغذیه بخونم.
‫بهش علاقه داشتم و غرقش شده بودم.
‫خیلی زود تونستم اوضاعم رو کنترل کنم.
‫و وقتی داشتم می‌رفتم دانشگاه، عاشق ورزش شدم.
‫اون موقع، تناسب اندام تو ایرلند شمالی
‫ما اون انفجاری که الان حتی تو کل بریتانیا داشتیم رو نداشتیم
‫و هنوز یه صحنه‌ی زیرزمینی بود.
‫باشگاه رفتن چیزی نبود که هر کسی انجام بده یا هر خونه‌ای انجام بده.
‫یه گروه خاص یا یه نوع آدم خاص بود.
‫من مستقیم رفتم تو عمق.
‫من رفتم به خفن‌ترین باشگاه بدنسازی
‫که تا حالا فکرشو می‌کردی.
‫و یادمه اون روز وارد باشگاه شدم
‫و صدای ناله‌های بلند و این مردای عضلانی بزرگ رو می‌شنیدم که داشتن دمبل‌ها رو می‌کوبیدن.
‫و مشخص بود که تستوسترون تو هوا پخش شده. می‌تونستی بوشو حس کنی.
‫تو محافل بهش می‌گفتن «باشگاه گوشتی»، اگه بخوای.
‫من رفتم رو دوچرخه‌ی ثابت.
‫آره، فقط رکاب می‌زدم و تماشا می‌کردم.
‫من نمی‌تونستم درک کنم که این آدما چطوری تونستن اینقدر قدرت و توانایی بسازن.
‫و دیدن تمرین کردنشون خیلی متفاوت بود.
‫اگه اولین باری که وارد یه باشگاه بدنسازی شدی رو یادت باشه
‫و صدای ناله‌ی کسی رو شنیدی...
‫یه جورایی متفاوته. مثلا، نمی‌دونی بخندی
‫یا اینکه... «می‌خوان چیکار کنن؟»
‫می‌دونی، آیا اونا، می‌دونی، می‌خوان اینجا رو خراب کنن؟
‫اعتماد به نفسم بعد از هر بار که دوباره می‌رفتم باشگاه، بیشتر می‌شد
‫تا جایی که بعدش وارد سالن وزنه‌برداری شدم.
‫شروع کردم به وزنه‌زدن و معتاد شدم.
‫و این ورود به دنیای بدنسازی بود.
‫اول صبح. اوم، ما داریم یه جلسه‌ی تمرینی برگزار می‌کنیم
‫قبل از اینکه کارمو تو روز شروع کنم.
‫من این کارو هر روز هفته انجام می‌دم.
‫من مطمئن می‌شم که هر روز صبح، حدود ۲۰ تا ۲۵ دقیقه ورزش کنم.
‫هر روز صبح.
‫تمرین‌هام خیلی کوتاهه.
‫دیگه مثل اون موقع‌ها نیست که
‫تو دوران بدنسازی‌م، روزی دو ساعت تمرین می‌کردم.
‫ارزش‌هام، اولویت‌هام عوض شده.
‫ولی من بیشتر تمرین می‌کنم که سالم بمونم
‫قوی بمونم، تحرک داشته باشم
‫و فقط سیستم گردش خونم رو برای کل روز فعال می‌کنم.
‫من یه جوون بودم که اضافه وزن داشت
‫تازه دیابت نوع ۱ گرفته بود
‫کل زندگیم در خطر بود، اعتماد به نفسم در خطر بود
‫و من به ته خط رسیده بودم.
‫خب، چون من با آرنولد، ترمیناتور بزرگ شدم
‫یه بخشی از من جذب این قضیه شده بود
‫چون وقتی ضعیف و ناسالم و نامتناسب بودم، اینو نداشتم.
‫ولی در عین حال، بدنسازی یه نظم و انضباط بود.
‫یه انضباط بود. و حول محور درست غذا خوردن می‌چرخید.
‫حول محور درست تمرین کردن می‌چرخید.
‫حول محور یه سبک زندگی باکیفیت می‌چرخید.
‫و اینا همشون عوامل کلیدی تو مدیریت دیابت بودن.
‫پس یه ترکیبی وجود داشت که دقیقا با هم قفل می‌شدن.
‫بریم جلو. ‫تو باید له کنی، له کنی، له کنی.
‫انجامش بده.
‫له کن، له کن، له کن. دختر خوب.
‫من یه دختر کوچولو دارم. الان یه سالشه، یه سال و نیمشه.
‫و مهم‌ترین و بزرگ‌ترین چیز برای من اینه که
‫اون خودش رو دوست داشته باشه و نیازی نداشته باشه که به نظرات
‫یا تایید دیگران تکیه کنه تا خودش رو دوست داشته باشه و قبول کنه.
‫و اگه بدونه که خودش رو دوست داره و می‌تونه به خودش اعتماد کنه
‫که تو زندگی تصمیم بگیره و از شکست نترسه
‫از اینکه متفاوت باشه یا منحصر به فرد باشه یا متمایز باشه نترسه
‫از اینکه اصیل باشه نترسه
‫و اصیل بودن یعنی سرکش بودن.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫نه!
‫من کلر گراهام هستم، و همسر فیل هستم.
‫ما سال ۲۰۰۷ همدیگه رو دیدیم.
‫فیل اون موقع تو یه کلاب شبانه نگهبان در بود
‫که من با دوستام و پسرعموهام رفته بودم بیرون.
‫اون موقع خیلی شیطون بود. همیشه مست بود.
‫و فیل نوشابه رژیمی می‌خورد چون همیشه تمرین می‌کرد
‫و همیشه به اندامش اهمیت می‌داد.
‫خب، یکی خیلی مست شد و بیرونش کردن، و--
‫نه، من نبودم. نه، نه، نه، من نبودم.
‫و اون موقع بود که من فیل رو دیدم.
‫هر دومون ۱۹ سالموم بود، پس از قیافه‌ش خوشم اومد.
‫می‌دونی، من فقط، فقط از قیافه‌ش خوشم اومد. و گفتم، «اوم. خوش‌تیپه.»
‫و شوهر خواهرم هم اونجا کار می‌کرد.
‫پس من یه کم تحقیق کردم تا بفهمم کیه.
‫و یه جورایی با هم قرار گذاشتیم.
‫من در واقع قبل از کلر باهاش آشنا شدم. پس من خیلی وقته می‌شناسمش.
‫اون موقع چطوری بود؟
‫اوم، پول نداشت.
‫یادمه کلر مجبور شد پول بده تا بره سینما.
‫یادم نمیاد چی دیدیم.
‫می‌دونی، ما رفتیم سینما و یه کم خوراکی خریدیم
‫یه کم، فکر کنم مالتزرز بود.
‫و فیل تازه داشت رژیم می‌گرفت
‫برای یه مسابقه‌ی بدنسازی اون موقع
‫پس اون چیزایی مثل اینو نمی‌خورد.
‫پس سال‌ها بعد فهمیدم، وقتی من بهش مالتزرز تعارف می‌کردم
‫اونا رو از روی شونه‌ش پرت می‌کرد...
‫و تظاهر می‌کرد که داره می‌خوره، فقط داشت نقش آدم خوبه رو بازی می‌کرد.
‫من فیل رو از تمرین می‌شناسم.
‫من تو همون باشگاه تمرین می‌کردم، از کنار هم رد می‌شدیم
‫چند کلمه با هم حرف می‌زدیم.
‫می‌دونی، تو میری باشگاه که تمرین کنی.
‫واقعا وقت نداشتی که بایستی و حرف بزنی.
‫فیل اون موقع پاورلیفتر بود.
‫وقتی فیل وارد می‌شد، متوجه‌ش می‌شدی.
‫اون با بقیه فرق داشت.
‫یه جفت چکمه و شلوار گشاد می‌پوشید.
‫و یه بار اومد سمتم
‫و، اوم، فقط یه سوال کلی ازم پرسید.
‫چطوری می‌تونست بدنساز بشه؟
‫و جواب من این بود، «تو می‌تونی هر چیزی بشی
‫اگه سخت کار کنی و بهش متعهد باشی.»
‫و اون رفت برای اولین مسابقه‌ش.
‫و این بخشی از زندگی بود
‫که شاید براش جواب نداد.
‫این اولین مسابقه‌م بود، و اولین مسابقه‌ای بود که من، دوم شدم.
‫من به یه پسری به اسم پیتر برمنر باختم، که الان یه دوست خیلی صمیمی‌ه.
‫فیل اون موقع تو بدنسازی جدی بود؟
‫آره. فیل عاشق بدنسازی بود. آره.
‫-تو بدنسازی شکستش دادی؟ ‫-آره.
‫فیل یه جورایی چیزای زیادی می‌دونست.
‫و این قطعا به خاطر دیابتش بود.
‫روش نگاه من به تغذیه، روش نگاه من به تمرین
‫خیلی، خیلی با روش بقیه فرق داشت.
‫من باید دستی از انسولین استفاده می‌کردم تا تمام مواد مغذی رو وارد سلول‌ها کنم
‫و اگه این کارو نمی‌کردم، وارد فاز کاتابولیک می‌شدم، قند خونم بالا و بالاتر می‌رفت
‫و اگه به اندازه‌ی کافی نمی‌خوردم، دچار افت قند خون می‌شدم.
‫و بعدش باید غذا می‌خوردم تا دوباره بالا بیاد، که کل هدف چربی‌سوزی رو از بین می‌برد.
‫و بعدش، می‌دونی، اگه، اوم، قند خونم می‌افتاد
‫و مجبور می‌شدم یه بسته خوراکی میوه‌ای یا آدامس بخورم
‫و بعدش باید می‌رفتم و اونارو می‌سوزوندم.
‫من زودتر از موعد به اوج رسیدم. من رفتم رو استیج
‫کم‌وزن، باد خالی، فقط...
‫اصلا شبیه چیزی که شش هفته قبلش بودم نبودم.
‫دیابت احتمالا کاتابولیک‌ترین چیزیه که می‌تونی داشته باشی، وقتی بحث بدنسازی باشه.
‫و اگه کنترلش نکنی،
‫هر اونس و گرم از بافت عضلانی‌ت رو از بین می‌بره.
‫همچنین، اگه مراقبش نباشی، چربی بدنت رو هم زیاد می‌کنه
‫و سریع این اتفاق می‌افته.
‫این مهم‌ترین جایزه‌س، چون این، اوم،
‫می‌دونی، این باعث شد که من واقعا دنبالش برم.
‫و بعدش بود که فیل اومد پیشم و ازم پرسید
‫آیا وقت می‌ذارم و یه سال بهش کمک می‌کنم
‫و باهاش تمرین کنم تا برای مسابقه‌ی بعدی آماده بشه؟
‫این تنها باشگاهیه که من بیش از ۱۵ سال توش تمرین کردم.
‫قبلا اسمش راک پیت فیتنس بود.
‫همون‌طور که می‌بینید، جاشو یه نانوایی گرفته.
‫متاسفانه، باشگاه تعطیل شد.
‫باز هست.
‫فکر کنم همه‌ی این وسایلا هنوز همون‌طورین.
‫و بعدش بریم پشت.
‫فیل هیچ‌وقت سروقت نیست.
‫خب، با این کرکره که تو پس‌زمینه می‌بینید
‫یه نیمکت برای پرس سینه داشتید
‫و نیمکت رو آماده می‌کردن، آماده‌ی تمرین.
‫چون من می‌دونستم، یک، چی بلند می‌کنه
‫و می‌دونستم، دو، دیر می‌کنه.
‫پس من همیشه سروقت می‌اومدم، همه چیو آماده می‌کردم.
‫و بعدش وقتی اون می‌اومد، باید با ساکش کلنجار می‌رفت
‫همه‌چیزش رو مرتب می‌کرد. آهنگش رو می‌ذاشت...
‫و تا اون موقع، من وقت داشتم برم خونه.
‫شما آهنگ مورد علاقه‌تون رو می‌ذاشتید.
‫ولی وقتی فیل می‌اومد باشگاه
‫باید آهنگ‌های فیل پخش می‌شد.
‫من سی‌دی‌های زیادی رو دیدم که پرت می‌شدن.
‫مهم نبود سی‌دی کی بود، کی داشت پخشش می‌کرد
‫بیرون، آهنگ خودش پخش می‌شد، و تمام.
‫آره. همیشه یه کم شخصیت تو کار بود.
‫تمرین فرق داشت. شش روز در هفته. تمرین سخت.
‫بعضی روزا دو بار در روز پاشو تمرین می‌داد.
‫شدت، سنگین.
‫باشگاه می‌دونست که دو تا پسر گوشه دارن سخت تمرین می‌کنن.
‫و ما زیاد حرف نمی‌زدیم، ولی همیشه می‌دونستیم باید چیکار کنیم.
‫و این هر روز بود. و اون کل سال، سخت بود.
‫من با یه بیماری تهدیدکننده‌ی زندگی مواجه شدم که، راستش، بهم می‌گفت
‫تو قرار نیست بدنساز بشی، نمی‌تونی این کارو کنی. پزشکای عمومی، دکترا
‫همشون بهم می‌گفتن، «تو هیچ‌وقت نمی‌تونی، می‌دونی
‫کربوهیدرات‌هاتو حذف کنی یا هیچ‌وقت نمی‌تونی این‌همه پروتئین بخوری.
‫تو هیچ‌وقت نمی‌تونی بری رو استیج و اون‌قدر خشک بشی.»
‫خب...
‫نزدیکای مسابقه، ما باید خیلی مراقب می‌بودیم
‫و مطمئن می‌شدیم که همه‌چیز سر جاشه.
‫چون ما کل سال خیلی سخت کار کرده بودیم.
‫ما نمی‌خواستیم این‌بار همون اتفاقی بیفته که دفعه‌ی قبل افتاد
‫من اون روز رو هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم.
‫من فیل رو بردم و با ماشین رسوندمش به مسابقه.
‫و فیل آدم استرسی‌ای نبود.
‫ولی استرس داشت.
‫پس بدون هیچ مقدمه‌ای
‫بیاید به کلاس اولمون خوش‌آمد بگیم.
‫خانم‌ها و آقایان، کلاس جوانان NABBA ایرلند شمالی.
‫اینکه دیدم رفت رو استیج و برنامه‌ش رو اجرا کرد
‫و اینکه چقدر تو این یه سال پیشرفت کرده بود
‫باورنکردنی بود.
‫من می‌تونستم صدای مردم رو بشنوم که در مورد سال قبلش و امسالش حرف می‌زدن.
‫اندامش، و دقیقا چقدر حجم گرفته بود.
‫تو فقط با گوش دادن به حرفای بقیه می‌فهمیدی دقیقا چی در انتظارته.
‫فیل یه لحظه ازم یه سوال پرسید. «فکر می‌کنی تونستم؟»
‫و من می‌دونستم که تونسته. من فقط می‌دونستم که تونسته.
‫من همیشه یادمه که اون موقع که بدنسازی می‌کرد
‫اون موقع، معلوم بود که، مثلا، خیلی هیکل داشت، حجیم بود، خشک بود.
‫ولی من همیشه یادمه که، مثلا، تو آینه نگاه می‌کردم
‫و بعد به اون نگاه می‌کردم و می‌گفتم، «این واقعی نیست.»
‫بزرگ‌ترین چیز در مورد بدنسازی برای من این بود که شخصیت‌ساز بود
‫به این معنی که، وقتی من پشت یه ددلیفت ۳۰۰ کیلویی می‌رفتم
‫و تکرار می‌زدم. وزنه‌های سنگین.
‫آیا می‌تونی خودت رو به این حد برسونی که بتونی اینو بلند کنی؟
‫فیل قوی بود، تو اوجش؟
‫آره، آره. فیل قوی بود. من یادمه.
‫اون با ددلیفت ۳۰۰ کیلو یا یه همچین چیزی بازی می‌کرد.
‫الان به نظرم سبک میاد، انصافا، ولی... این‌طور نیست.
‫تو باشگاه که تمرین می‌کردم، فرم بدنم، قدرتم داشت تغییر می‌کرد
‫و مردم اینو می‌دیدن.
‫و به جایی رسید که من، من حرص
‫آدمایی رو درآوردم که سال‌ها تمرین می‌کردن
‫از نظر ظاهر، از نظر قدرت
‫و اونا شروع کردن به سوال پرسیدن.
‫شروع کردن به سوال پرسیدن.
‫و بعد وقتی شنیدن که من دارم تغذیه می‌خونم
‫و دیدن که من دارم به حرفام عمل می‌کنم
‫خواستن از من یاد بگیرن.
‫یه شب از تمرین پا برگشتم خونه
‫و از یه پسری به اسم استیوی یه پیامک اومد
‫«برای یه برنامه‌ی غذایی و تمرینی چقدر می‌گیری؟»
‫و من واقعا نمی‌دونستم چطوری بفروشم.
‫من نمی‌دونستم چطوری خودم رو بازاریابی کنم.
‫من واقعا نمی‌دونستم چطوری در مورد پول حرف بزنم
‫و من جواب دادم، با یه پیامک طولانی ۲۰۰۰ کلمه‌ای
‫که قراره رو چی تمرکز کنیم، چطوری قراره برنامه رو بسازیم.
‫۵۰ پوند.
‫و اون بهم پیام داد و گفت، «تبریک می‌گم
‫تو یه مشتری جدید پیدا کردی.»
‫و اون موقع بود که فهمیدم من
‫احتمالا دارم یه کسب‌وکار راه می‌ندازم.
‫یادمه با رئیس رشته‌م تو دانشگاه صحبت می‌کردم
‫و گفتم، واقعا رویام اینه که متخصص تغذیه بشم
‫و با آدمایی که دیابت دارن کار کنم، چون من واقعا از غذا خوردن لذت می‌برم
‫من واقعا از تغذیه لذت می‌برم، واقعا از صحبت کردن در مورد بدن انسان لذت می‌برم.
‫ولی فهمیدم که عاشق وزنه‌زدنم
‫و عاشق اینم که به آدما کمک کنم عضله بسازن.
‫و در واقع دارم به این فکر می‌کنم که یه مربی شخصی بشم.
‫و اون یه جوری بهم نگاه کرد و گفت، «چی؟»
‫و من گفتم، «مربی شخصی.»
‫و اون بهم گفت، «خب
‫این نوع شغلیه که
‫اگه تو دانشگاه شکست بخوری و بخوای بری تو یه مرکز تفریحی بشماری که چند بار یه حرکت رو انجام می‌دن.»
‫مردم بهش به چشم یه شغل برای بازنده‌ها نگاه می‌کردن، ولی من این کارو ادامه دادم.
‫و یادمه یه هفته، من بیشتر از
‫یه متخصص تغذیه تو خدمات بهداشتی پول درآوردم.
‫و من شروع کردم به فهمیدن که این پتانسیل اینو داره که یه کسب‌وکار بشه.
‫و یادمه اون شب رفتم خونه و به مامانم گفتم
‫«من دیگه نمی‌خوام متخصص تغذیه باشم.
‫من نمی‌خوام این رشته رو ادامه بدم.
‫من می‌دونم که می‌تونم از این پول دربیارم. توش خوبم، عاشقشم.»
‫و ما توافق کردیم که من درسمو تموم کنم
‫چون اساسا به من یه مدرک می‌داد
‫یه درک آکادمیک و یه سطح از اعتبار.
‫پس من اون رو تموم کردم، ولی دنبال یه شغل تو زمینه تغذیه نرفتم.
‫من کسب‌وکار خودم رو راه‌اندازی کردم و اسمش شد کلیر کات هلث اند فیتنس.
‫همه‌ش تو یه باشگاه بدنسازی محلی تو ایرلند شمالی بود
‫و یه جاهایی بود که وقتی وارد باشگاه می‌شدی
‫و تقریبا، ۸۰٪ باشگاه این برگه های چاپ شده‌ی بزرگ رو داشتن
‫که لوگوی من تهش خورده بود
‫کلیر کات هلث اند فیتنس.
‫و من تا جایی که می‌شد تو اون برنامه‌ها گذاشتم.
‫در واقع، زیاده‌روی بود.
‫مثل یه کتاب کوچیک بود. مثل یه دوره‌ی کوچیک بود.
‫و اون موقع، من واقعا این طرز فکر رو پیدا کردم
‫که به آدما چیزی رو بدم که نیاز دارن
‫بهشون بگم که باید چی بشنون، و برم سر اصل مطلب.
‫من می‌دونستم که تو بدنسازی رقابتی
‫و اون یه اسم آشنا تو ایرلند بود، خیلی معروف بود، باانگیزه.
‫اون یکی از اولین کسایی بود که مربیگری آنلاین رو به بریتانیا و ایرلند آورد.
‫اون موقع، مربیگری آنلاین وجود نداشت. هیچ‌کس واقعا این کارو نمی‌کرد.
‫و بعدش شروع کردم به دریافت ایمیل
‫و مردم بهم پیام می‌دادن و می‌گفتن، «می‌تونی یه برنامه غذایی و تمرینی برام بنویسی؟»
‫و اینا آدمایی بودن که تو انگلیس زندگی می‌کردن، آدمایی که تو آمریکا زندگی می‌کردن
‫آدمایی که یه جوری، یه شکلی، یا حتی از طریق معرفی، منو پیدا کرده بودن.
‫و من کسب‌وکار مربیگری آنلاینم رو شروع کردم
‫و برنامه‌های تغذیه و تمرینی رو می‌فروختم
‫که با مایکروسافت ورد و مایکروسافت اکسل نوشته می‌شدن
‫و از طریق اینترنت براشون می‌فرستادم.
‫من این مهارت‌ها رو توسعه دادم و شروع کردم به فروختن به آدمای بیشتر و بیشتر و بیشتر
‫و صندوق ورودی‌م شروع کرد به پر شدن و پر شدن و پر شدن.
‫پیام دارید.
‫و به جایی رسید که دیگه نمی‌تونستم آدمای بیشتری رو قبول کنم.
‫من دیگه نمی‌تونستم برنامه‌ی غذایی بیشتری درست کنم
‫و شروع کردم به خوندن در مورد عرضه و تقاضا.
‫و اون موقع بود که فهمیدم، «خب، آدمای بیشتری
‫خدمات منو می‌خوان تا اینکه من واقعا بتونم ارائه بدم.
‫وقتشه که قیمتمو ببرم بالا.»
‫و من مراحل زیادی رو پشت سر گذاشتم
‫تا اینکه در نهایت ۱۰۰۰ پوند
‫برای یه برنامه‌ی تغییر رژیم غذایی و تمرینی می‌گرفتم.
‫و مردم حاضر بودن این پول رو بدن، و مردم دوباره برمی‌گشتن
‫و دوستاشونو معرفی می‌کردن.
‫یادمه از اون پول استفاده کردم
‫تا اولین طراح گرافیکم رو استخدام کنم، اولین طراح وبم رو
‫ازش استفاده کردم تا یه وبسایت جدید بسازم.
‫ما شروع کردیم به دریافت درخواست از سراسر جهان.
‫مردم تماس اسکایپ می‌گرفتن، برنامه‌ها رو آنلاین می‌خریدن.
‫خب، یه زمانی رسید که من از نشستن پشت کامپیوتر خسته شدم
‫و تو باشگاهی که من بودم، هیچ مربی شخصی‌ای نبود.
‫و یادمه با صاحب باشگاه تمرین می‌کردم
‫و یه جوری بحثش پیش اومد که من دارم به مردم مربیگری و تمرین شخصی میدم
‫و اون بهم اجازه داد که تو باشگاه تمرین شخصی بدم.
‫من به عنوان یه فرد با اراده‌ی قوی پیش فیل رفتم
‫و تو ذهنم خیلی مصمم بودم که چی می‌خوام
‫و همون‌طور که احتمالا می‌تونید حدس بزنید، دوست نداشتم بهم بگن چیکار کنم یا چطوری یه کاری رو انجام بدم.
‫من باید درک کنم که چرا دارم یه کاری رو به یه روش خاص انجام می‌دم.
‫بنابراین، با مربیگری فیل، یه آموزش هم برای من شروع شد.
‫بین ست‌ها، هر وقت قرار بود استراحت کنم
‫من یه بدنساز حرفه‌ای داشتم که اون موقع بالای سرم می‌ایستاد
‫و در مورد گرم‌های پروتئین، کربوهیدرات‌ها باهام حرف می‌زد
‫اینکه بدنت چطوری غذاهای مختلف رو متابولیزه می‌کنه.
‫فیل تو قضاوت کردن روحیه‌ی من، سطح انرژی‌م خیلی خوب بود
‫حتی خلق و خوی من، و اینکه من
‫چیزی که الان می‌دونم اون موقع، اون از گرم کردن استفاده می‌کرد
‫تا بفهمه که من قراره چه نوع تمرینی رو انجام بدم.
‫روزایی بود که من از نظر ذهنی به این فکر می‌کردم که نمی‌تونم
‫وزنه سنگین بلند کنم یا نمی‌تونم هر کاری که باید رو انجام بدم.
‫و بعضی از اون جلسه‌ها بهترین جلساتم بودن، چون
‫اون یه چیزی رو تو من تو گرم کردن دیده بود
‫شاید اون روز روز بدی داشتم، و من عصبانیت یا پرخاشگری داشتم
‫که، می‌دونی، من می‌خواستم خالی‌ش کنم.
‫یا شاید خیلی خوب خوابیده بودم
‫و کلی انرژی داشتم و آماده بودم.
‫این یه فرصت بود که من آزمایش کنم، تست کنم
‫محتوا تولید کنم، روابط بسازم.
‫و همچنین، من همیشه در معرض فضای باشگاه بودم، بنابراین مردم پیشم می‌اومدن.
‫این یه راه عالی بود که من بتونم برای همه‌ی برنامه‌های غذایی و تمرینی سرنخ جمع کنم.
‫و این فقط به سطحی رسید که من هرگز فکرش رو هم نمی‌کردم.
‫عالی بود. کار سختی بود
‫ولی من پول می‌گرفتم که همون کاری رو انجام بدم
‫که من همه‌چیزمو گذاشتم تا خودمو نجات بدم.
‫گرم کردن. گرم کردن.
‫اون سالمه.
‫مردم همیشه می‌گفتن، «من یه مدتی از باشگاه دور بودم.
‫چطوری دوباره شروع کنم؟ واقعا، واقعا سخته.»
‫و من هیچ‌وقت نمی‌تونستم درک کنم که چه حسی داره، چون همیشه توش بودم.
‫و الان که تو پنج سال گذشته یه مرخصی گرفتم
‫می‌دونم منظورشون چیه.
‫دوباره شروع کردنش، سخته.
‫وقتی بدنسازی می‌کردم، کسب‌وکارم خیلی، خیلی خوب پیش می‌رفت.
‫ولی در عین حال، منم نمی‌تونستم همه‌چیزمو بذارم
‫چون بدنسازی این‌قدر زمان می‌برد، این‌قدر انرژی می‌برد.
‫و من باید زمان رو بین بدنسازی و کسب‌وکار تقسیم می‌کردم.
‫کسب‌وکار غالب شد و اون این‌قدر زمان تو کسب‌وکارش می‌گذروند
‫که دیگه اون‌قدر وقت نداشت که تمرین کنه.
‫تمرین کردنش فقط یه جورایی آروم و آروم‌تر شد
‫در حالی که داشت کسب‌وکارش رو می‌ساخت.
‫مسئله‌ی بدنسازی اینه که خیلی، خیلی سخت بود
‫که واقعا حضور داشته باشی و به هیکلت نگاه کنی و تحسینش کنی.
‫یه طرز فکر «هیچ‌وقت کافی نیست» بود.
‫می‌دونی، اون یه بخش اولیه از زندگی من بود
‫که من نمی‌دونستم چطوری اون چیزو رام کنم.
‫من یه سال بعد از اینکه از مسابقات جوانان
‫وارد مسابقات بزرگسالان شدم... و فهمیدم
‫آیا من می‌خوام بقیه‌ی زندگیمو وقف این کنم که دنبال یه جام برم
‫که تو یه هتل توسط آدمایی بهم توپیده بشه
‫که واقعا رقابت نمی‌کنن یا واقعا اهمیتی نمی‌دن
‫فراتر از روز مسابقه
‫چون به محض اینکه تو اون مسابقه رو بردی
‫روز بعدش، اینه که «کی می‌خواد سال بعد ببره؟»
‫و ریسک زیادی وجود داشت، زمان زیادی صرف آماده شدن برای یه مسابقه می‌شد
‫که برای من بازگشت سرمایه‌ای نداشت که پایدار باشه.
‫من نمی‌تونستم تصور کنم که بخوام ۱۰، ۱۵ سال دیگه این کارو انجام بدم.
‫و من کلی دوست داشتم که هنوز دارن این کارو می‌کنن
‫تو همون موقعیت مالی، و هنوز دارن همون چیزو دنبال می‌کنن.
‫و من تو موقعیتی نیستم که قضاوت کنم، ولی من نمی‌خواستم این کارو بکنم.
‫من می‌خواستم از زندگیم لذت ببرم
‫و تو هنوز می‌تونی یه زندگی فوق‌العاده داشته باشی و از بدنسازی لذت ببری.
‫ولی بدنسازی لعنتی سخته. شکی توش نیست.
‫این یکی از سخت‌ترین ورزش‌های دنیاست چون ۲۴ ساعته‌س.
‫تو دائما از رویا عمل می‌کنی
‫و توانایی اینکه سرتو بذاری زمین و استراحت کنی
‫و نفس بکشی و لذت ببری و از زندگی لذت ببری
‫گاهی اوقات می‌تونه برای مدت خیلی طولانی پارک بشه.
‫ارزش‌ها تغییر می‌کنن، اولویت‌ها تغییر می‌کنن
‫و بزرگ‌ترین رشد شخصی بعد از بدنسازی
‫در واقع این بود که ازش بیرون بیای و در رو ببندی و خداحافظی کنی.
‫من احتمالا یه مزه‌ی واقعی از دنیای واقعی نچشیدم
‫و اتفاقاتی که بیرون از خونه‌ی خانوادگی می‌افتاد
‫تا اینکه واقعا از خونه دور شدم، و شروع کردم به شروع سفر خودم.
‫می‌دونی، من نمی‌خواستم وکیل بشم. نمی‌خواستم دکتر بشم.
‫من نمی‌خواستم یه متخصص شاغل باشم.
‫و این چیزیه که چشم‌انداز برای--
‫من، فکر می‌کنم هر پدر و مادری، هر نوع ایده‌آلی اینه که
‫می‌دونی، بری مدرسه، بری دانشگاه و دکتر بشی، یه متخصص بشی.
‫و این چیزیه که، می‌دونی، تو دنیای اون‌ها تو اون زمان موفقیت‌آمیز تلقی می‌شد.
‫من اون رو نمی‌خواستم. پس، من رفتم و کسب‌وکار خودم رو ساختم.
‫ایرلند شمالی یه جای خیلی کوچیکه
‫و بزرگ شدن تو ایرلند شمالی
‫تو بعضی جاها عالی بود، تو بعضی جاها چالش‌برانگیز.
‫و یه سری باورهایی تو مردم ایرلند شمالی هست
‫که، راستش رو بخوای، می‌تونه یه صاحب کسب‌وکار رو عقب نگه داره.
‫یکی از اون باورها در مورد پوله
‫و اینکه اگه تو داری پول درمیاری، داری یه کار اشتباهی انجام می‌دی.
‫و نحوه‌ی نگاه مردم به تو وقتی پول درمیاری
‫یا داری یه کار ارزشمندی برای دنیا انجام می‌دی
‫اینه که سعی می‌کنن تو رو خراب کنن.
‫تعداد کمی از مردم می‌خواستن که ما موفق بشیم، ولی بیشتر مردم
‫می‌خواستن ببینن...
‫تو شکست می‌خوری.
‫نحوه‌ی عملکرد ایرلند شمالی اینطوریه که بیشتر مردم استخدام هستن.
‫بنابراین این، این یه، یه ریسک بزرگ‌تریه
‫که خودت بری بیرون و کسب‌وکار خودت رو بسازی.
‫نه به همون شکلی که تو، مثلا، آمریکا هست.
‫اگه آمریکا رو در نظر بگیری، به نظر می‌رسه که
‫کسب‌وکار رو شروع کن، یه تلاشی بکن.
‫در حالی که اینجا، بیشتر اینه که، می‌دونی، «خب، ما اون ریسکو نمی‌کنیم.»
‫تو این کشور تمرکز واقعی‌ای روی راه‌اندازی کسب‌وکار خودت وجود نداره
‫از طریق آموزش.
‫بنابراین فکر می‌کنم این یه طرز فکر کامله. نه همه‌ی مردم.
‫یه-- احتمالا یه درصد کمی از مردم خیلی خوب عمل کردن.
‫چه حسادت باشه یا کمبودهای خودشون.
‫می‌دونی، این به آدمایی منتقل می‌شه که نمی‌خوان ببینن بقیه موفق می‌شن.
‫فکر می‌کنم ایرلند شمالی فقط از این نظر متفاوته.
‫تو واقعا آدمای زیادی رو پیدا می‌کنی که به خاطر موفقیتت ازت متنفرن
‫مخصوصا با مشکلات و این چیزا، مثل اینکه، مردم برنامه‌ریزی شده بودن که متنفر باشن.
‫فکر می‌کنم الان داره تغییر می‌کنه، ولی مردم اینطوری برنامه‌ریزی شدن.
‫نه اینکه مردم ایرلند شمالی ذهن کوچیکی داشته باشن. این‌طور نیست.
‫ولی، مطمئنا، این آرزوی من نبود وقتی داشتم از دانشگاه فارغ‌التحصیل می‌شدم
‫که فکر کنم من می‌خوام یه کارآفرین بشم
‫و قراره کسب‌وکار خودم رو داشته باشم.
‫صرف نظر از اینکه تو چه سطحی هستی، تو باید
‫خیلی با این راحت باشی که مردم ازت خوششون نیاد.
‫و فیل هم سهم خودش رو تو این مسیر داشته.
‫«تا حالا حسادت رو حس کردی؟» سوال خیلی خوبیه. جوابش مثبته.
‫من می‌تونم بهت بگم اگه کسی حسود باشه
‫که داره یه حرفی در موردت می‌زنه یا یه نظری در موردت می‌ده
‫هدفشون چیه؟
‫این یه سوال فوق‌العاده‌س که از کسی بپرسی
‫اگه تا حالا با انتقاد مواجه شدی.
‫وقتی می‌تونی اون سوالو بپرسی و با یه چهره‌ی بی‌حالت یا بدون جواب مواجه می‌شی،
‫اون موقع می‌مونی با اصل مطلب.
‫این سوالو از کسی بپرس که هدف داره، ماموریت داره، چشم‌انداز داره،
‫که به زمانش اولویت می‌ده، که یه کسب‌وکار موفق رو اداره می‌کنه،
‫یا یه تیم موفق رو اداره می‌کنه یا هر چیز دیگه‌ای.
‫ازشون بپرس. اونا وقت این چیزا رو ندارن.
‫این به خودت بستگی داره که چطوری اینو تفسیر کنی.
‫آه! لعنتی!
‫آه!
‫همه یه غروری دارن، و غرورت می‌تونه به دردت بخوره و می‌تونه به ضررت هم باشه،
‫ولی واقعا بستگی داره که چطوری ازش استفاده کنی.
‫و تو به یه کم غرور نیاز داری
‫چون بخشی از اعتمادبه‌نفست رو تشکیل می‌ده.
‫چه تو یه مشتری باشی که یه مربی تناسب اندام داره مثل خودم،
‫یا چه تو یه کارآموز کسب‌وکار باشی،
‫تو باید یه کم از غرورت رو کنار بذاری
‫و در نهایت آماده و مهیا باشی
‫که از کسی که جاییه که تو می‌خوای باشی، یاد بگیری.
‫و من باهات صادقانه می‌گم، اگه غرور داری،
‫فکر نمی‌کنم منتورینگ کسب‌وکار جواب بده،
‫چون اگه تو توانایی اینو نداری که خفه شی...
‫و بهت بگن چیکار کنی، پس چطوری می‌خوای یاد بگیری؟
‫توانایی فیل تو فروتن کردن تو
‫به روشی که تشویق‌کننده‌س
‫یه چیز خیلی منحصربه‌فرده.
‫اگه به مردم می‌گی که بدون مربی نمی‌تونن به اهدافشون برسن،
‫چی باعث می‌شه فکر کنی که تو می‌تونی بدون مربی به اهدافت برسی؟
‫تو یه روز از خواب بیدار نمی‌شی و ببینی که یاد گرفتی چطوری یه کسب‌وکار رو اداره کنی.
‫اگه بخوایم ده تا از مشتری‌هامونو ردیف کنیم،
‫حدود هفت نفر از ده نفرشون خیلی موفق می‌شن.
‫حدود سه نفرشون هیچ کاری نمی‌کنن، یا اجرا نمی‌کنن.
‫تو تجربه‌ی ما، بیشترش اجرا کردنه، و این نیست که اقدام کنی
‫که باید انجام بدن تا کسب‌وکارشون رو به جلو ببرن.
‫بعضی وقتا، آدما خیلی راحتن، بعضی وقتا نمی‌خوانش،
‫و بعضی وقتا نمی‌خوان کارو انجام بدن،
‫چون واقعا با چیزی که می‌خوان انجام بدن هم‌خوانی نداره.
‫مطمئنا، اگه یه نفر تو وهله‌ی اول یه مربی عالی نباشه،
‫براش خیلی سخت می‌شه که یه کسب‌وکار فوق‌العاده بسازه،
‫چون اگه تو وهله‌ی اول یه مربی عالی نباشی،
‫مهم نیست که چقدر توصیه‌های بازاریابی یا فروش داری،
‫مردم اون مدرک اجتماعی رو که نیاز دارن نمی‌بینن
‫که بخوان با تو کار کنن.
‫بیا در مورد این مشکل هوش مصنوعی صحبت کنیم.
‫ابزارهای هوش مصنوعی و نرم‌افزارها فقط دارن با گذشت زمان برجسته‌تر می‌شن.
‫و چیزی که من باور دارم اتفاق می‌افته اینه که شرکت‌های بزرگ رو می‌بینی
‫که دارن ابزارهای هوش مصنوعی رو توسعه می‌دن، که به موجب اون، یه نفر می‌تونه واردش کنه،
‫«این سبک زندگی منه، این رژیم غذایی منه، این چیزاییه که دوست دارم، این چیزاییه که دوست ندارم.
‫یه برنامه برای من بساز.»
‫-و تقریبا مثل یه مربی تو جیبت می‌شه. ‫-آره.
‫حالا، این ۱۰۰ درصد توانایی یه مربی رو برای مربیگری به خطر می‌اندازه،
‫چون دقیق‌تر می‌شه، انرژی بیشتری خواهد داشت.
‫می‌تونه قدرت آتش و پاسخگویی بیشتری ارائه بده.
‫خب، برنامه‌ی پیشنهادی شما چیه
‫وقتی نوبت به ادغام هوش مصنوعی تو برنامه‌ی مربیگری می‌رسه؟
‫چطوری به نظر می‌رسه؟ چی بهش بدیم؟
‫در نظر داشته باش که ما سال‌ها رویداد، تماس‌های خصوصی داریم،
‫آموزش‌ها، چارچوب‌ها، ابزارها که می‌تونیم وارد این چیز کنیم.
‫ما نمی‌خوایم از پایگاه داده‌ی عمومی اطلاعات بکشه چون--
‫-اطلاعات عمومی، خیلی از... ‫-اطلاعات عمومی. آره.
‫-هیچ-- درسته. خب-- ‫-کاملا. آره.
‫خب، ما چی می‌تونیم بکنیم؟
‫با این همه ساعت محتوایی که داریم،
‫گاهی اوقات پیدا کردن چیزی که نیاز دارن سخته.
‫بنابراین، از نظر من، ما با این برنده می‌شیم که سریع‌تر چیزی رو که مشتری‌هامون نیاز دارن بهشون بدیم.
‫و ما فقط این کارو می‌کنیم اگه بتونیم یه
‫مقدار قابل دسترس از اطلاعات رو ایجاد کنیم که مدل رو روش آموزش بدیم.
‫بنابراین با، مثل، ChatGPT، GPT4 و غیره و غیره،
‫روی کل اینترنت آموزش دیده.
‫مشکل اینه که همش اطلاعات عمومیه.
‫اطلاعات درستی نیست برای، مثلا،
‫ساختن یه کسب‌وکار یا مربیگری یه مشتری برای رسیدن سریع به نتیجه.
‫و گاهی اوقات بر اساس سوالاتی که می‌پرسی،
‫ممکنه مثل اطلاعات خیلی عمومی و کلی به نظر برسه.
‫-بله، کاملا. ‫-خیلی ممنون، رفیق.
‫بنابراین، از نظر من، ما باید همه‌ی اطلاعاتی رو که داریم برداریم،
‫همه‌ی ویدئوها، همه‌ی پادکست‌ها، همه‌ی اسناد، همه‌ی دارایی‌ها،
‫و ما باید اون رو به روشی آماده کنیم که مدل رو آموزش بدیم
‫تا ما بتونیم اساسا صدات، منظورت، دیدگاهت رو بازسازی کنیم.
‫-سریع‌ترین زمانی که می‌تونیم اینو بسازیم چقدره؟ ‫-زمان می‌بره.
‫ما یه رویداد داریم که تو دو ماه آینده برگزار می‌شه.
‫آیا می‌تونیم تا اون موقع یه نمونه‌ی اولیه بسازیم و اجرا کنیم؟
‫من، من حس می‌کنم که می‌تونیم یه نسخه‌ی اولیه بسازیم
‫و می‌تونیم اون رو راه‌اندازی کنیم و مشتری‌هامون رو وادار کنیم که ازش استفاده کنن.
‫اگه تا زمان برگزاری رویداد اون رو راه‌اندازی کنیم،
‫ما یه ایده‌ی خیلی خوب از چیزی که نیاز دارن از نحوه‌ی استفاده‌شون به دست میاریم.
‫-باشه. ‫-بنابراین من حس می‌کنم که اگه تلاش کنیم و سرمون رو پایین بندازیم،
‫و تیم مناسب رو سر جاش بذاریم، باید بتونیم این کارو انجام بدیم.
‫-ولی این یه ضرب‌الاجل تنگاتنگه. ‫-خب، ما، ما باید مشکلات رو سریع حل کنیم.
‫سوال. شما ایده‌ای دارید که اسمش رو چی بذاریم؟
‫نظرتون در مورد Catalyst چیه؟ Catalyst یه جورایی مثل یه کلمه‌ی طبیعی به نظر می‌رسه که جواب می‌ده.
‫-من نمی‌خوام اسمش رو یه چیزی-بات بذاریم. ‫-آره، آره، آره.
‫فکر می‌کنم این یه جورایی خیلی بی‌اهمیته.
‫جنبه‌ی انسانی یا جنبه‌ی مفید بودن رو از بین می‌بره.
‫-نه. بذار یه اسم براش بذاریم. ‫-باشه، پس فعلا از Catalyst استفاده می‌کنیم؟
‫-بذارید از اون استفاده کنیم. ‫-ما می‌تونیم با این بازی کنیم و بعدا تغییرش بدیم.
‫-آره. ‫-ولی مهمه که ما اینو شروع کنیم.
‫بذارید اسم اون نمونه‌ی اولیه رو بذاریم Catalyst.
‫یه چیزی وقتی من یه مربی شخصی بودم،
‫من می‌دونستم که کاری که من داشتم تو سطح یک به یک
‫و سطح گروهی کوچک، خیلی زیاد بود.
‫من به مردم اعتمادبه‌نفس می‌دادم. من بهشون سلامتی می‌دادم.
‫من بهشون تو زندگی اجتماعیشون کمک می‌کردم،
‫و این تاثیرش به آدمایی که دور و برشون بودن، خانواده‌هاشون هم می‌رسید.
‫و اینکه بتونی ببینی یه نفر از زندگیش لذت می‌بره، در حالی که قبلا از زندگیش لذت نمی‌برد،
‫مثل اینکه با بی‌اعتمادی پیش من می‌اومدن،
‫با مشکلات سلامتی پیش من می‌اومدن
‫که جلوشون رو گرفته بود،
‫تا اینکه بهشون کمک می‌کردم سالم‌تر بشن،
‫نسخه‌های قوی‌تر و قدرتمندتری از خودشون بسازن، واقعا شگفت‌انگیز بود.
‫وقتی فیل رو دیدم، داشتم تو رشته‌ی مراقبت از کودک درس می‌خوندم
‫و همیشه یه دیدی داشتم که یه مهدکودک خودم رو باز کنم.
‫ولی بعدش، وقتی با فیل بودم، یه عشق جدید به تمرین پیدا کردم،
‫و از شغلم دست کشیدم تا یه مربی شخصی بشم.
‫ولی دیگه مربی شخصی نیستم، و تو کسب‌وکار برای فیل کار می‌کنم.
‫خب، بریم سراغ هفته‌ی گذشته. به موفقیت‌ها نگاه می‌کنیم...
‫-آره. ‫-...خب، چه تو زندگی شخصی باشه، چه تو زندگی کاری.
‫خب، چالش‌ها، شخصی، کاری.
‫رابطه، چی خوب پیش رفت، چی می‌تونست بهتر باشه؟
‫کی می‌خواد اول بگه؟ می‌چرخونیم، مدادو می‌چرخونیم.
‫تو.
‫منم؟ باشه. خب...
‫ما هر یکشنبه یه میز باز داریم که اگه ناراحت بودیم،
‫اگه ناراحت بودیم، اگه تحریک شدیم، اگه از چیزی خجالت کشیدیم،
‫هرچیزی که باشه، می‌خوایم بتونیم بیاریمش وسط و دربارش صحبت کنیم.
‫ارتباط، مهم‌ترین چیز برای ماست.
‫می‌دونی، باز بودن، صادق بودن.
‫ما چیزی مثل قهر کردن رو نمی‌بینیم... اونجور چیزا،
‫این چیزا تو رابطه‌ی ما دیگه اتفاق نمی‌افته.
‫می‌دونی، و البته این از طریق یادگیری تو این سال‌ها بوده.
‫ولی ارتباط، مهم‌ترین چیزیه که برای ما جواب می‌ده.
‫فکر نمی‌کنم هیچ‌کدوم از دوست‌پسرهای سابقم حاضر می‌شدن
‫حاضر بودن بشینن و در مورد این چیزا حرف بزنن، ولی اون انگار می‌تونه این کارو بکنه،
‫ولی به نظر می‌رسه اون این کارو می‌کنه، و به نظر می‌رسه ارزش زیادی هم به رابطه اضافه می‌کنه.
‫باعث می‌شه امن‌تر بشه. اگه کسی مشکلی داشته باشه،
‫باعث می‌شه امن‌تر بشه. اگه کسی مشکلی داشته باشه، حلش می‌کنن و هفتگی دربارش صحبت می‌کنن. فکر می‌کنم خیلی خوبه.
‫-بریم سراغ رابطه. ‫-آره.
‫خب، این هفته کجا خوب پیش رفت، و بعدش، چی می‌تونست بهتر باشه؟
‫تو این هفته با په‌نه‌لوپه فوق‌العاده عمل کردی، با وجود همه‌ی اتفاقایی که افتاد،
‫من تلاشی که کردی و زمانی که گذاشتی تا ازش مراقبت کنی رو دیدم.
‫و با اینکه من حسابی درگیر کارای تیم و بقیه چیزا بودم،
‫و با وجود اینکه من با کارهای تیم و بقیه چیزا خیلی درگیر بودم، تو به من فضا دادی که بتونم این کارو انجام بدم.
‫-پس... ممنون. ‫-ممنون.
‫خب، من می‌دونم کی باید وارد عمل بشم و کی باید کنار بکشم، و چند هفته‌ی شلوغی بوده،
‫-بنابراین من یه جورایی کنار کشیدم. ‫-چی برای تو بد پیش رفت؟
‫بنابراین من کار تیمی داشتم، هر دومون. کار تیمی باورنکردنی بود.
‫-می‌دونی، ما این کارو بارها و بارها انجام دادیم... ‫-آره.
‫...و الان یه جورایی اصل مطلب دستمون اومده،
‫ولی من متوجه شدم که ما مثل کشتی‌هایی بودیم که تو شب از کنار هم رد می‌شدیم.
‫-ما واقعا نرفتیم-- ‫-ما شب قرارمون رو نداشتیم.
‫-ما رفتیم بیرون... ‫-ما رفتیم بیرون.
‫-...با کلی آدم دیگه. ‫-ولی با کلی آدم دیگه بود.
‫خب، و البته با توجه به همه‌ی اتفاقاتی که افتاد،
‫خیلی سخت بود که واقعا ارتباط برقرار کنیم و هفته رو مرور کنیم،
‫و بعدش هم، دیروز،
‫-من ماشین رو برداشتم، و، خب، در نهایت گرفتم... ‫-آره.
‫-من باید-- آره. ‫-...۷۵ دقیقه، یه ساعت و نیم خیلی طولانی.
‫تو باید می‌رفتی موهاتو درست می‌کردی. من احتمالا یه کم تند برخورد کردم...
‫-آره. ‫-...با تو پشت تلفن، و، خب،
‫-من می‌خواستم بابت اون عذرخواهی کنم. ‫-ممنون.
‫بنابراین، خب، تو اوج لحظه...
‫وقتی تو همیشه روی چیزایی تمرکز می‌کنی که خوب پیش می‌رن،
‫-تو نسبت به چیزایی که خوب پیش نمی‌رن بی‌توجه می‌شی. ‫-خوب پیش نمی‌رن.
‫-آره. ‫-و بعدش، اتفاقی که می‌افته اینه که این جمع می‌شه و جمع می‌شه
‫و با گذشت زمان جمع می‌شه، و تبدیل به رنجش می‌شه.
‫تبدیل به گناه می‌شه، تبدیل به ناامنی می‌شه.
‫و، می‌دونی، تو اینو تو رابطه‌ت حس می‌کنی.
‫ما برنامه‌های خیلی شلوغی داریم و ممکنه چیزایی از قلم بیفته
‫تو طول هفته.
‫اون فوق‌العاده به کاری که انجام می‌ده اشتیاق داره، و همیشه خیلی، خیلی متمرکزه.
‫اون وارد جزئیات همه‌ی کارهایی که انجام می‌ده می‌شه.
‫اون دقیقا می‌فهمه که نقاط دردناک بقیه چیه،
‫و به بقیه تو اون نقاط دردناک کمک می‌کنه.
‫حتی به عنوان یه دوست، خوبه که باهاش در مورد چیزا صحبت کنی.
‫اون همیشه خیلی بی‌طرفه. گوش خوبی داره، می‌دونه چطوری به حرف مردم گوش بده،
‫و می‌دونه چطوری مشکلات رو به قسمت‌های کوچیک تقسیم کنه.
‫و با این کار، تو تو مردم اعتمادبه‌نفس ایجاد می‌کنی، تو برای مردم راه‌حل ایجاد می‌کنی،
‫و مردم واقعا، واقعا می‌تونن به اون فرد اعتماد کنن.
‫همون‌طور که ضرب‌المثل قدیمی می‌گه، آخرش، من یه زندگی دارم، می‌دونی،
‫«اگه مثل اردک راه بره و مثل اردک صدا بده، پس اردکه.»
‫اون تو زندگی مردم مثبت‌اندیشی ایجاد کرده.
‫اون تو زندگی مردم تغییر ایجاد کرده.
‫فقط در مورد عضله‌ها نیست.
‫من می‌گم اون به یه سطح دیگه رفته.
‫تو B2B تو سال‌های اول، یه مربی شخصی بود که ایمیل می‌زد.
‫بعدش یه باشگاه بود که ایمیل می‌زد و از من می‌خواست که تیمشون رو آموزش بدم،
‫چه تیم فروش بود، چه تیم مربیگری،
‫بسته به چیزی که نیاز داشتن، بزرگ‌ترین چالش تو کسب‌وکارشون چی بود.
‫و بعدش، این تبدیل شد به اینکه افراد بیشتری می‌پرسیدن،
‫«می‌تونی منو منتور کنی؟ می‌تونی منو منتور کنی؟»
‫من عاشق کاری که کردی شدم. من سفرت رو دیدم.
‫من رشدت رو دیدم.
‫من آدمایی رو دیدم که قبلا باهات کار کردن و رشدشون رو دیدم.»
‫مردم فقط بهش پیام می‌دادن وقتی که دیده بودن
‫کسب‌وکار مربیگری شخصیش رو این‌قدر موفق دیدن،
‫می‌خواستن بدونن چطوری این کارو کرده.
‫کمک به دیگران برای ایجاد کسب‌وکارشون
‫به همون نوع موفقیتی که اون داشته.
‫خیلی از مربی‌های شخصی یا مربی‌های آنلاین
‫این دیدگاه رو دارن که اگه فقط مربی‌های خوبی باشن، خب، یه کسب‌وکار عالی می‌سازن.
‫ولی اگه ندونی چطوری یه کسب‌وکار رو اداره کنی، یه کسب‌وکار رو مدیریت کنی
‫خب، یا اینکه یه تیم دور خودت بسازی، خیلی برات سخته
‫که واقعا چیزی که از کسب‌وکارت می‌خوای رو به دست بیاری.
‫خب، بچه‌ها، چیزی که الان ازتون می‌خوام اینه که چالش‌هامون رو به اشتراک بذاریم.
‫خب این هفته چی خوب پیش نرفت؟ چی براتون سخت بود؟
‫من یه کسب‌وکاری داشتم که نسبتاً جدید بود. هشت هفته‌ش بود، ولی خیلی طاقت‌فرسا بود.
‫خیلی سریع، کلی مشتری محلی اومدن پیشم،
‫و تعداد مشتری‌ها رو به ۷۰ یا ۸۰ نفر رسوند.
‫من ۱۵، ۱۶ ساعت در روز کار می‌کردم، هفت روز هفته.
‫و با خودم گفتم، «آیا قرار بود اینطوری باشه؟»
‫و گفتم، می‌دونی، «این عالیه،
‫ولی تا کی این دوام میاره؟»
‫من با فیل گراهام آشنا شدم. پیوستن به فیل،
‫اینکه بتونی واقعا بررسی کنی که کسب‌وکارت چطوری قراره کار کنه،
‫باید چیکار کنم، و چطوری می‌تونی تو یه کسب‌وکار نتیجه بگیری.
‫وقتی یه نفر یه مشکل خاصی داره،
‫ما اون مشکل رو قبلا X بار حل کردیم،
‫یه سری راه‌ها هست که می‌تونیم بریم
‫تا بفهمیم باید چیکار کنیم
‫تا اون مشکل رو تو کسب‌وکار حل کنیم.
‫یه رویکرد واقعا سیستماتیکه برای اینکه سعی کنی یه چیزی رو درست کنی
‫که تو کسب‌وکارت درست نیست.
‫وقتی ما بررسی مشتری‌ها رو انجام می‌دیم،
‫در اصل، من همه چیز رو می‌بینم
‫که مشتری انجام می‌ده یا نمی‌ده،
‫پس ما مثل یه شاهین مراقبش هستیم تا مطمئن بشیم داری پیشرفت می‌کنی، تا مطمئن بشیم...
‫من دقیقا می‌دونستم می‌خوام چیکار کنم،
‫من می‌خواستم تا جایی که می‌تونم به بیماران دیابت نوع ۱ تو سراسر دنیا کمک کنم.
‫من می‌خواستم رو زندگیشون تاثیر بذارم. من می‌خواستم کسب‌وکار خودم رو داشته باشم.
‫من می‌خواستم اون عنصر آزادی رو داشته باشم که احتمالا باهاش میاد.
‫همه چیز یه جورایی درهم و برهم بود.
‫من نمی‌دونستم، نمی‌دونستم چطوری از جایی که بودم،
‫به جایی برسم که یه کسب‌وکاری رو اداره کنم که بیشترین تاثیر رو روی مردم داشته باشه.
‫ولی، در اصل، وقتی با فیل شروع به کار کردم،
‫فورا به من شفافیت داد.
‫تحویل کار به مشتری‌ها، اون بهش نگاه کرد، نگاه می‌کنه به
‫بازاریابی، فروش، سیستم‌ها، اون ازت خبر می‌گیره.
‫اگه با چیزی دست و پنجه نرم می‌کنی، می‌تونی ازش کمک بگیری
‫اگه با چیزی مشکل داری.
‫و حتی اینکه اون چطوری چیزی که ساخته رو ساخته،
‫این، تقریبا مثل یه نقشه‌راهه.
‫اگه مردم بیان پیشم و ازم بپرسن بهترین راه برای ساختار یه کسب‌وکار چیه،
‫ساختار ایده‌آل چیزی شبیه به مال فیله.
‫مشتری‌هاش متخصص‌های تناسب اندام هستن که دنبال رشدن، معمولا آنلاین،
‫و اونها دنبال سیستم‌ها و فرآیندهایی هستن که بتونن
‫کسب‌وکارشون رو بارها مقیاس‌پذیر کنن.
‫و اون بهشون یاد می‌ده که چطوری یه کسب‌وکار رو اداره کنن،
‫نه اینکه بهشون چیزی در مورد سلامتی و تناسب اندام یاد بده
‫چون اونها قبلا اون دانش رو دارن.
‫کرک حدودا چهار ساله که مشتری منه.
‫اون به عنوان یه، یه مدل تناسب اندام اومد پیشم، می‌دونی، داشت،
‫می‌دونی، صدها هزار دنبال‌کننده داشت و، خب، طبیعتا نمی‌تونست ازش پول دربیاره،
‫سیستم نداشت یا تیم نداشت
‫و فقط، می‌دونی، مربی شخصی بود. اینم از خودش.
‫اسم این آقا قبلا، خب، کرک بود، کرک ابس میلر.
‫این پسر بد رو بیارید تو دوربین.
‫امروز با یه مشتری صحبت می‌کنم که
‫خب، داره مشاوره می‌ده به یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های لجستیک دنیا،
‫و ازش خواستن که بیاد و برای مدیران جهانیشون ارائه بده
‫که چطوری می‌تونی سلامت نیروی کار رو بهبود بدی،
‫و چطوری می‌تونی اینو به یه سرویس قابل ارائه تبدیل کنی.
‫اگه این صحبت خوب پیش بره و طبیعتا اونها موافقت کنن و این چیزا،
‫من نمی‌دونم چطوری قیمت‌گذاری کنم.
‫خب، خب، باید در مورد چی اینجا تصمیم بگیریم؟
‫خب، قیمت، خب، آیا چیزی در مورد ارائه اون هست
‫که ازش می‌ترسی یا نگرانشی...
‫مشتری‌ها، اونها به پایه‌ها نیاز دارن.
‫پایه‌های یه کسب‌وکار محکم، به سرنخ نیاز دارن،
‫به فروش نیاز دارن، به انجام نیاز دارن.
‫بنابراین اونها میان که کمتر برای یه مشکل خاص پر کنن
‫و بیشتر برای کل طیف انجام کسب‌وکار.
‫فکر می‌کنم بخش ارائه این موضوع خوبه،
‫ولی مهم‌ترین چیزی که بهش نیاز داری، طبیعتا ارائه هست، درسته؟
‫در اصل، اولین و مهم‌ترین چیز اینه که
‫وقتی وارد اون اتاق می‌شی، باید شناسایی کنی
‫مشکل رو، خب، فورا.
‫مشکلی که این افراد باهاش درگیرن چیه
‫که می‌تونن با سلامتی، با بهره‌وری،
‫و در اصل فقط روزهای بدون بیماری؟
‫فکر می‌کنم یه نقل قول بودایی بود که توش افراد
‫این‌همه وقت و انرژی صرف می‌کنن تا ثروتشون رو بسازن، یا پولشون رو، یا دارایی‌هاشون رو،
‫که در نهایت دارایی‌هاشون رو صرف می‌کنن تا سلامتیشون رو برگردونن.
‫این یه اصل خیلی مهمه، چون من می‌دونم
‫خیلی از کارآفرین‌ها هستن که دنبال کسب‌وکار رفتن،
‫دنبال تلاش رفتن، و در نهایت سلامتیشون رو نادیده گرفتن.
‫بنابراین تو داری بین واقعیت فست‌فود، مسافرت، جت لگ مقایسه می‌کنی.
‫خیلی از این افراد، مثل مدیرعامل‌ها، مدیرها، می‌دونید، خیلی سرشون شلوغه.
‫سلامتی در درجه‌ی دوم قرار می‌گیره. کسب‌وکار در درجه‌ی اول قرار می‌گیره.
‫هدف اون جلسه اینه که دیدگاهشون رو تغییر بدی
‫از سلامتی اول، کسب‌وکار دوم،
‫چون سلامتی، کسب‌وکار رو پیش می‌بره.
‫وقتی به، می‌دونی، مدیرها و مدیرعامل‌ها نگاه می‌کنی، اونها سرشون شلوغه.
‫اونها تو هواپیما هستن، مسافرت می‌کنن، غذا می‌خورن،
‫می‌دونی، چیزایی که تو هتل‌ها هست یا مدام در حال رفت و آمدن. اونها استرس دارن.
‫و اگه سیستم‌های درست سر جاش نباشه، تصمیم‌گیریشون اشتباه می‌شه،
‫روزهای بیماریشون زیاد می‌شه، که برای کسب‌وکار هزینه داره.
‫بنابراین، از دیدگاه سلامت سازمانی،
‫مراقبت از سلامتی کارمندات
‫احتمالا یکی از سودآورترین کاراییه که می‌تونی از نظر تولید انجام بدی.
‫تو به سه تا نیاز داری، تو به سه تا سوال نیاز داری. بیشتر نه.
‫یه سوال در مورد تغذیه، یه سوال در مورد تمرین، و یه سوال در مورد سبک زندگی
‫چون اونها سه عامل اصلی نتیجه هستن.
‫یه سوال عالی برای شروع این می‌تونه باشه:
‫"چند نفر از شما سلامتیتون رو به خاطر این کسب‌وکار به خطر انداختین؟
‫-به خاطر این کسب‌وکار؟" ‫-آره. آره.
‫می‌خوای خیلی ساده باشه
‫تا جایی که، می‌دونی، سکوت و سوال‌های ساده
‫وزن چیزی هستن که قراره اتفاق بیفته.
‫تو نمی‌خوای این افراد رو با اطلاعات خفه کنی.
‫دقیقا این همون حسیه که می‌خوای تو سرشون ایجاد کنی.
‫"لعنتی، حرفش درسته."
‫اگه آدم بخواد یه کارآفرین موفق باشه،
‫یه سری ویژگی‌های مختلف هست که باید وجود داشته باشه.
‫یکی از مهم‌ترین چیزها شجاعته
‫و توانایی قدم گذاشتن به ناشناخته‌ها.
‫تو زندگی‌م موقعیت‌هایی بوده که من
‫داوطلبانه خودم رو وارد موقعیت‌ها و سناریوهایی کردم که آماده نبودم،
‫ولی تعهد به اینکه علنا بگم که می‌خوام انجامش بدم
‫همون چیزی بود که منو رشد داد و تکاملم داد.
‫ما همیشه تعجب می‌کنیم، چطوری می‌تونیم جرئت انجام این کار رو پیدا کنیم؟
‫یا داستان‌هایی تو سرمون می‌چرخه،
‫سناریو ممکنه اینطوری پیش بره، ممکنه اونطوری پیش بره.
‫ولی، واقعا، باید تسلیم بشی و وارد ناشناخته‌ها بشی.
‫و، می‌دونی، به نتیجه اعتماد کن، و...
‫اعتماد به نفس بعد از اینکه اقدام کردی میاد. هیچ وقت قبلش نمیاد.
‫می‌دونی چند بار تو زندگیم این کارو کردم؟
‫همه اون احساسات قبل از هر اتفاقی میان.
‫من می‌خوام زندگی‌ها رو تغییر بدم.
‫اونها رویدادهای فوق‌العاده‌ای هستن. تو داری در مورد صدها نفر صحبت می‌کنی،
‫هزاران نفر تو این رویدادها.
‫مثلا، من عاشقشونم. هر وقت می‌رم اونجا، با انرژی برمی‌گردی.
‫اونها برای کارآفرین‌های تناسب اندامن.
‫و این فرصت فیله که بره رو صحنه و صحبت کنه
‫با چند نفر همزمان.
‫فیل از انجام این کار خیلی احساس رضایت می‌کنه.
‫اون از این کار خیلی کیف می‌کنه، عاشقشه.
‫ولی علاوه بر این، کاری که می‌کنه اینه که به فیل اجازه می‌ده
‫تا روی افراد بیشتری تاثیر بذاره، به مردم نشون بده که چه چیزهایی ممکنه.
‫فیل مثل تونی رابینز تو حوزه تناسب اندامه؟
‫خب، سخته، چون اون-- واقعا اینطوری فکر می‌کنی و انگار--
‫می‌دونی، با تونی رابینز، تو این ور و اون ور می‌پری-- اون یارو فوق‌العاده‌س.
‫تفاوتش تو ذهن من اینه که نتایجش فرآیندیه.
‫بنابراین این یعنی ما واقعا یه سیستم ایجاد می‌کنیم
‫که بهت نتیجه می‌ده.
‫خب، می‌خوام در مورد چهار چیزی صحبت کنم که قراره اعمال بشه
‫برای اکثر شما تو این اتاق. نه همه.
‫اکثر افرادی که دارن تمرین شخصی رو تو سالن می‌فروشن
‫و همچنین دارن خدمات کوچینگ آنلاین می‌فروشن.
‫اگه مثل من هستی، ممکنه تو خاموش کردن مشکل داشته باشی.
‫چند نفر از افراد تو این اتاق تو خاموش کردن مشکل دارن؟ دستتون رو ببرید بالا.
‫اگه قیمت‌هاتون یکسانه و افزایششون ندادین،
‫ولی هزینه‌های زندگی بالا رفته، شما در واقع
‫به اندازه قبل پول درنمیارید.
‫مردم می‌مونن چون جامعه رو دوست دارن.
‫مردم می‌مونن چون آینده‌ای رو تو استفاده از خدمات شما می‌بینن
‫-تا در اصل بهشون کمک کنه از نردبان ترقی کنن... ‫-آره.
‫...از نظر موقعیت، شناخته شدن، سلامتی.
‫تو هر رویدادی، معمولا یه جورایی اشک هست.
‫ام، آره، منو گرفتی، داداش.
‫یادمه از رو صحنه اومدم پایین و با یه جوون صحبت کردم.
‫اون به من گفت، "من مدت زیادیه که در موردت می‌شنوم.
‫منم دیابت نوع ۱ دارم."
‫تو واقعا باید یه کاری برای ما انجام بدی."
‫تو این همه دانش داری و تونستی اندامت رو بسازی.
‫تو تونستی کاری رو که تونستی انجام بدی،
‫در حالی که این بیماری رو داری."
‫من نمی‌تونم مال خودم رو کنترل کنم. من نمی‌تونم روش مسلط باشم."
‫من نمی‌دونم چطوری غذا بخورم. قند خونم همیشه نامنظمه و هیچ وقت حالم خوب نیست."
‫و این واقعا منو تحت تاثیر قرار داد.
‫بله، من زندگیم رو وقف مطالعه این موضوع کردم.
‫من این کار رو بی‌دریغانه برای خودم انجام دادم، تا عمرم رو طولانی کنم.
‫و من گفتم، "می‌دونی چیه؟ حق با اونه."
‫بنابراین، من شروع کردم به نوشتن راهنمای عضله‌سازی و تناسب اندام برای بیماران دیابتی.
‫وقتی من سفر بدنسازی‌م رو شروع کردم،
‫هیچ چیزی در مورد بدنسازی و دیابت وجود نداشت.
‫می‌تونی تو گوگل سرچ کنی و شاید چیزی پیدا کنی
‫تو Bodybuilding.com یا هرچیزی که بود،
‫ولی خیلی سطحی و کم‌عمق بود.
‫اون جزئیاتی که نیاز داشتی رو نداشت،
‫چون وقتی با دیابت بدنسازی می‌کنی،
‫همه چیز که در موردش صحبت می‌شه و تبلیغ می‌شه
‫باید یه کم تغییر کنه.
‫و من رفته بودم و همه این چیزها رو امتحان کرده بودم،
‫و بعلاوه، من تحصیلاتش رو هم داشتم که بتونم تاییدش کنم.
‫بنابراین نوشتن اون کتاب خیلی سخت بود.
‫و من اون کتاب رو جوری نوشتم که انگار دارم برای خودم تو گذشته می‌نویسم.
‫چون من یه دیدی تو ذهنم داشتم. گفتم، "می‌دونی چیه؟
‫قراره کلی پسر جوون، کلی دختر جوون باشه
‫که واقعا می‌خوان یه اندام عالی بسازن ولی
‫ولی احساس می‌کنن نمی‌تونن به خاطر این بیماری."
‫و من گفتم، "من می‌خوام برای اون افراد بنویسم."
‫من با راهنمای دیابت و تناسب اندام آشنا شدم.
‫این چیزی بود که فورا باهاش ارتباط برقرار کردم و بهش وصل شدم،
‫چون زندگی کردن با دیابت نوع ۱، گاهی اوقات می‌تونه سخت باشه.
‫و ببینید اون چیکار کرده. می‌دونی، ببینید اون داره چیکار می‌کنه.
‫و من اون نوع ارتباط فوری رو با کاری که اون انجام می‌داد پیدا کردم
‫با وجود زندگی با دیابت نوع ۱.
‫همونطور که می‌بینید، این یه کتاب فوق‌العاده‌س.
‫وارد فیزیولوژی انسان و تمام جنبه‌های دیابت می‌شه.
‫پر از نکات و بینشه، ولی، می‌دونی،
‫همچنین، تغییرات ذهنی رو هم داره
‫که یه نفر با دیابت نوع ۱ باید انجام بده تا،
‫می‌دونی، به تغذیه، تمرین و سبک زندگیشون اولویت بدن.
‫همه این عناصر با هم.
‫خیلی سخت بود نوشتن‌ش.
‫کلی تحقیق، کلی وقت.
‫و همه چی رو پوشش می‌ده، داروها، مدیریت، طرز فکر،
‫عوارض، مکمل‌ها، تمرین، سلامتی، تغذیه.
‫من مجبور شدم اطلاعات علمی سفت و سخت رو بگیرم و به زبان ساده تبدیلش کنم.
‫منظورم اینه که می‌تونی تو قسمت آخر همه منابع رو ببینی.
‫یعنی، اونجا، فقط کلی صفحه هست
‫از منابع علمی.
‫همه اینها از تجربه‌م بود، امتحان کردن چیزها و تست کردن چیزها
‫و اعمال کردن چیزها و...
‫ساختن عضله با دیابت، خب، خیلی چالش‌برانگیزه.
‫فیل کارش رو به عنوان مربی شخصی من شروع کرد.
‫بعدش دوست شدیم. ولی همه به یه مربی نیاز دارن.
‫من خیلی خوش‌شانسم که می‌تونم بگم فیل رو دارم، هم به عنوان همکار و هم به عنوان یه مربی.
‫دلیل اصلی اینکه مردم تو یه کسب‌وکار می‌مونن و نمی‌رن،
‫اینه که بازار دائما در حال تغییره.
‫بنابراین ما فقط روی جذب مشتری و بازاریابی و این چیزا تمرکز نمی‌کنیم.
‫ما همچنین روی کمک به مردم برای ساختن تیم‌ها تمرکز می‌کنیم
‫و زیرساخت‌ها رو مقیاس‌بندی می‌کنیم تا کسب‌وکارهای واقعی تناسب اندام بسازیم.
‫من تعدادی کسب‌وکار رو اداره می‌کنم
‫تو حوزه‌های مختلف.
‫سلامتی و تناسب اندام، مهمان‌نوازی و تولید مواد غذایی.
‫من الان ۱۳۵ تا کارمند دارم، و بعضی‌هاشون
‫رو خیلی دوست دارم و کاملا بهشون اعتماد دارم.
‫ولی یه چیزایی هست، فقط به عنوان یه صاحب کسب‌وکار،
‫که شاید نخوام اون نگرانی‌ها رو باهاشون در میون بذارم،
‫یا احتمالا اونقدر تجربه ندارن
‫که جواب، حمایت و کمک مورد نیازم رو بهم بدن.
‫اینجاست که می‌تونم به کسی مثل فیل نگاه کنم.
‫به عنوان یه صاحب کسب‌وکار، تصمیماتی که من هر روز می‌گیرم
‫نه تنها روی زندگی خودم، درآمد خودم تاثیر می‌ذاره،
‫درآمد خانواده‌م، ۱۳۵ کارمندی که برام کار می‌کنن،
‫خانواده‌هاشون، همه افرادی که بهشون وابسته هستن،
‫تامین‌کننده‌ها و شرکایی که باهاشون کار می‌کنیم.
‫یه تعداد زیادی از افراد هستن که هر کارآفرینی باهاشون کار می‌کنه.
‫تاثیری که می‌تونن داشته باشن خیلی مهمه.
‫ولی، چالش‌هایی هست که هر روز خودشون رو نشون می‌دن.
‫و، به عنوان یه کارآفرین، تو داری با چالش‌هایی دست و پنجه نرم می‌کنی که دیروز نمی‌دونستی داری.
‫- هی، چه خبر؟ ‫- یو، چه خبره؟
‫خب، بیا، در مورد این هوش مصنوعی صحبت کنیم،
‫چون می‌دونم تو داری روش کار می‌کنی.
‫اوه، گوش کن، من، خب، می‌خوام این رو فعال کنم
‫برای رویداد زنده بعدی.
‫ام، یه مقدار کوچیکی چالش وجود داره
‫با کیفیت پاسخ‌هایی که بیرون میاد.
‫در حال حاضر یه کم خیلی کلی هستن.
‫بنابراین ما داریم مدل رو آموزش می‌دیم. خوب پیش می‌ره،
‫ولی بعضی وقتا پاسخ‌ها دقیقا اونطوری که باید باشن نیستن.
‫و وقتی ما به مشتری‌هامون در مورد کسب‌وکار مشاوره می‌دیم
‫همونطور که خودت می‌دونی، این یه ریسک بزرگه.
‫منظورت چیه که درست درنمیاد؟
‫خیلی پیچیده‌س؟ خیلی مبهمه؟
‫آیا-- آیا مزخرفه؟ یعنی، چ-- چی--
‫-مثلا، بهم بگو-- ‫-بعضی وقتا اینطوریه-- آره.
‫بنابراین، بعضی وقتا درسته، بعضی وقتا اشتباهه.
‫بنابراین، بعضی وقتا یه کم خیلی مبهمه.
‫بعضی وقتا یه کم خیلی کلیه.
‫-بعضی وقتا ظرافت چالش رو درک نمی‌کنه. ‫-درسته.
‫و مشکل اینه که، ام، ظرافت مهمه، بنابراین...
‫درسته. خب، گوش کن، می‌دونی، اهمیت این رو که این رو منتشر کنیم.
‫در حالی که ما باید تو این کار سریع باشیم،
‫من نمی‌خوام تو اینقدر عجله کنی که
‫ما فقط هر چیزی رو منتشر کنیم.
‫الان همه جا هست.
‫بنابراین، گوش کن،
‫من می‌خوام این رو تو رویداد بعدی اعلام کنم
‫تو رویداد زنده بعدی. می‌تونی
‫-به اون ضرب‌الاجل متعهد بشی؟ ‫-بنابراین، من کاملا می‌فهمم منظورت چیه.
‫آره. بنابراین من کاملا می‌فهمم منظورت چیه،
‫و من دوست دارم که تو رویداد زنده اعلام بشه.
‫ام، فکر می‌کنم مهم‌تر از هر چیز دیگه‌ای اینه که مشتری‌هامون احساس امنیت کنن.
‫اونها احساس می‌کنن که ما داریم ازشون مراقبت می‌کنیم.
‫اونها احساس می‌کنن که ما چیزی رو که نیاز دارن داریم.
‫ولی اون رویداد زنده یه بازه زمانی خیلی کوتاهه.
‫و یه کم ریسک داره. اگه ما اعلامش کنیم
‫و کار نکنه، و چیزی رو که نیاز دارن بهشون نده چی؟
‫ما هنوز نمی‌تونیم این رو برای مشتری‌ها بفرستیم.
‫کیفیتش هنوز اونجا نیست، ام، از نظر پاسخ‌ها.
‫یعنی، یه بخش خوبش هست، ولی...
‫آره، اینطور نیست... ام، دقیقا اونجایی نیست که من می‌خوام باشه.
‫شکاف‌هایی وجود داره.
‫بعضی وقتا ممکنه دقیقا بافت رو در نظر نگیره
‫چون ورودی‌ها ممکنه به اندازه کافی واضح نباشن.
‫و در نتیجه، ممکنه خیلی مبهم به نظر برسه.
‫ممکنه یه جورایی، ناگهانی یا
‫فقط اساسا به گونه‌ای که فاقد درک باشه
‫از کل سناریو و موقعیت.
‫و در اصل، خوب به نظر نمی‌رسه.
‫مثل اینه که یه کامپیوتر نوشته‌ش،
‫و مشتری‌ها می‌تونن بفهمن.
‫من دارم برای رویداد فشار میارم.
‫این یکی از مهم‌ترین زمان‌هاست
‫برای راه‌اندازی چیزی مثل این،
‫چون این، یه فرصته
‫برای مشتری‌هامون که دور هم جمع بشن،
‫یاد بگیرن، شبکه‌سازی کنن، رشد کنن، و همچنین به‌روزرسانی‌های کلیدی رو دریافت کنن
‫در مورد اینکه چطور قراره زندگیشون رو بهتر کنیم.
‫ما عملا می‌تونستیم توجه همه رو یهویی جلب کنیم.
‫فورا.
‫و اگه مردم نشنون که ما راه‌اندازیش کردیم،
‫اونوقت تو بازار گیج می‌شن
‫و فقط باعث ایجاد استرس بیشتر و کار بیشتر در آینده می‌شه.
‫خب... آره.
‫کرونا برای همه تو صنعت تناسب اندام چالش‌برانگیز بود.
‫هر مربی شخصی روی کره زمین، هر صاحب باشگاه روی کره زمین مجبور شد آنلاین بشه.
‫بنابراین من یه مربی سنتی حضوری بودم.
‫و بعد، اساسا، این کرونا بود که منو مجبور کرد
‫یه کسب‌وکار آنلاین بسازم.
‫اون یه زمان چالش‌برانگیز بود، ولی در عین حال،
‫اتفاقی که افتاد این بود که تعداد
‫مربی‌های آنلاین به طرز چشمگیری زیاد شد.
‫همچنین، بازار در واقع خیلی بیشتر مربیگری آنلاین رو پذیرفت،
‫در حالی که، قبلا، مردم یه کم باهاش راحت نبودن.
‫بعضی از مردم موفقیت موقتی داشتن. همه‌گیری باعث شد
‫خیلی از مردم پولدار بشن، باعث شد خیلی از مردم تنبل بشن.
‫و الان، ما تو یه سناریویی هستیم که یه چالش اقتصادی وجود داره.
‫مردم مربیگری رو به عنوان یه چیز خوب می‌بینن، نه یه چیز ضروری،
‫در حالی که تو دوران همه‌گیری، در واقع به خیلی از مردم
‫یه استراحتی از زندگی روزمره‌شون داد.
‫فکر کنم اصلی‌ترین چیزی که می‌تونی ازش یاد بگیری اینه که هیچ‌چیز هیچ‌وقت ثابت نمی‌مونه.
‫همیشه یه چیزی در راهه.
‫خب، منظورم اینه که، همه شواهد دارن به ما اشاره می‌کنن
‫که الان داریم وارد رکود می‌شیم.
‫و منظورم اینه که، اگه به هزینه‌های زندگی نگاه کنی،
‫اگه به نرخ بهره نگاه کنی، اگه به همه چیزایی که داره اتفاق میفته نگاه کنی،
‫خون تو خیابونا ریخته می‌شه.
‫وقتی صحبت از رشد می‌شه، وقتی صحبت از کسب‌وکار می‌شه،
‫مهم این نیست که کی بیشتر می‌دونه،
‫مهم اینه که کی عمل می‌کنه.
‫و این با بی‌رحم بودن همراهه
‫و سریع‌ترین، چابک‌ترین و ثابت‌قدم‌ترین.
‫من قطعا می‌گم که اون از نظر چیزی که می‌خواد از کسب‌وکارش به دست بیاره، بی‌امانه
‫و حاضره هر کاری که لازمه رو انجام بده تا بهش برسه.
‫اون بعضی وقتا می‌تونه سخت‌گیر باشه، ولی به این خاطره که
‫می‌دونه چی می‌خواد و می‌دونه درسته.
‫اون زندگی خیلی از مردم رو تغییر داده
‫فقط با یه کم بی‌رحمی.
‫من نمی‌گم یه کم بی‌رحم. اون خیلی رک و راسته‌.
‫اگه شما یه فرد واقعا باانگیزه تو کسب‌وکار باشی
‫و شما دائما می‌خوای پیشرفت کنی،
‫شما باید تو اجرا بی‌امان باشی.
‫اگه واقعا می‌خوای به جایی که می‌خوای برسی.
‫اونجایی که لازمه بی‌رحمه.
‫بنابراین، هیچ بهانه‌ای وجود نداره. هیچ‌چیز مانع نمی‌شه.
‫اگه یه کاری باید انجام بشه، انجام می‌شه.
‫خیلی بهتر به نظر می‌رسه، خیلی بهتر.
‫ما قطعا می‌تونیم این رو به مشتری‌ها ارائه بدیم.
‫هیچ شکی توش نیست.
‫مشتری‌ها با این برنده می‌شن.
‫آره، خیلی هیجان‌زده‌ام، چون قراره بهشون کمک کنه که برنده بشن.
‫قراره بهشون کمک کنه که سریع‌تر جواب سوالاشون رو پیدا کنن.
‫اونا می‌تونن هر موقع که بخوان این کارو انجام بدن، شب یا روز.
‫لازم نیست منتظر بمونن تا یه تیم جوابشون رو بده.
‫ام، همچنین، یکی از آزاردهنده‌ترین چیزها
‫در مورد اداره یه کسب‌وکار اینه که اعضای تیم
‫ندونن باید چیکار کنن.
‫ما می‌تونیم این رو به مربی‌هامون بدیم تا به اعضای تیمشون بدن،
‫تیم فروش‌شون، تیم موفقیت مشتری‌هاشون.
‫و اونا می‌تونن در این مورد سوال بپرسن.
‫ما کاتالیست رو با استفاده از همه آموزش‌های داخلی‌مون ساختیم،
‫تماس‌های خصوصی، رویدادها،
‫و همه اون بینش‌ها تو این ابزار هوش مصنوعی جمع‌آوری شدن.
‫کسب‌وکار همه چیزش در مورد حل مشکلات مردم هست،
‫و اگه اونا بتونن سریع‌تر حلشون کنن، مشتری‌ها گیر نمی‌کنن.
‫بنابراین، اگه مشتری‌های ما دارن سریع‌تر تصمیم می‌گیرن
‫چون اونا از همه بینش، آموزش و خرد ما حمایت می‌شن،
‫و اونا می‌تونن این کارو ۲۴ ساعته انجام بدن،
‫اونا قراره کسب‌وکارشون رو سریع‌تر رشد بدن
‫اونا قراره مشتری‌ها رو خوشحال‌تر نگه دارن.
‫و مشتری‌های خوشحال، کسب‌وکار خوشحال، صاحب خوشحال.
‫هوش مصنوعی تهدیدی برای کاتالیست نیست، چون ما داریم اطلاعات خاص خودمون رو وارد می‌کنیم
‫که بر اساس باورهای ما هست،
‫تجربه‌مون از اینکه برای رشد یه کسب‌وکار مربیگری چه اتفاقی باید بیفته.
‫و تو قلمرو کلی محتوای رایگان آنلاین،
‫فقط خیلی تصادفیه،
‫هیچ شرایط خاصی وجود نداره.
‫ما کلی مطالعه موردی داریم برای خیلی از انواع مختلف
‫کسب‌وکارهای تناسب اندام در سراسر جهان
‫با مدل‌های مختلف، آنلاین، آفلاین، حوزه‌های مختلف،
‫و ما واقعا بینش‌های منحصربه‌فرد، خاص و دقیقی رو وارد می‌کنیم
‫به مدل‌مون، که به ما اجازه می‌ده مشکلات رو برای طیف وسیعی حل کنیم
‫از مربی‌ها تو این صنعت.
‫کاتالیست، ابزار هوش مصنوعی، خوبه، محکم و استواره.
‫مطمئنا جواب می‌ده. مطمئنا به خیلی از مردم کمک می‌کنه.
‫و راستش، در واقع قراره خیلی از کارها رو برای ما آزاد کنه.
‫هیچ شکی توش نیست.
‫بنابراین من یه کم نگرانم
‫که مشتری‌ها چطور می‌خوان باهاش برخورد کنن،
‫در موردش چی فکر می‌کنن، آیا می‌خوان ازش استفاده کنن؟
‫به هر حال، ما ساختیمش. ما خودمون رو با...
‫«تهدید برای بازار»، به اصطلاح،
‫و ما تمام تلاشمون رو کردیم.
‫بنابراین بذارید منتشرش کنیم، بذاریمش بیرون،
‫بازخوردها رو تکرار کنیم و به ساختن ادامه بدیم.
‫یه روز دیگه، یه چالش دیگه. به همین سادگی.
‫بنابراین، فیل یه برنامه هوش مصنوعی توسعه داده، و واقعا باورنکردنیه.
‫این سرعت عمله.
‫شما اینو تو پلتفرم فیل تایپ می‌کنید
‫و از پادکست‌ها تا یه ویدیو، بهتون تایم استمپ می‌ده.
‫تو ۲۰ ثانیه جواب‌ها رو داری.
‫جامعه‌ای که اون با کسب‌وکارش داره، باورنکردنیه.
‫خیلی آدم توش هست، و همشون تو یه بازی هستن،
‫ولی همشون از هم حمایت می‌کنن.
‫اینکه اون ما رو تو خونش مهمون کنه و برامون غذا درست کنه
‫و اون نوع جامعه صمیمی رو داشته باشه،
‫فقط نشون می‌ده که اون چقدر واقعا به آدمایی که باهاشون کار می‌کنه اهمیت می‌ده.
‫اینکه بتونی با این همه مربی همفکر زیر یه سقف ملاقات کنی.
‫مثلا، انرژی فوق‌العاده‌اس.
‫نمی‌تونی الهام‌گرفته و باانگیزه نشی.
‫و فیل بهت باور می‌ده.
‫مثل اینه که، «تو یه روزی مثل اون می‌شی، یا حتی بهتر.»
‫این یه جامعه صمیمی هست که داری.
‫شما، شما این آدما رو تو تماس‌ها می‌بینی.
‫شما دارین با این آدما ارتباط برقرار می‌کنین، گپ می‌زنین و تعامل دارین
‫با این آدما به صورت هفتگی.
‫این یه مزیت بزرگه برام که می‌تونم با آدمای همفکر صحبت کنم
‫فراز و نشیب‌ها، اوج‌ها و فرودهای احساسات کسب‌وکار رو تجربه کنم
‫و بتونم باهاش ارتباط برقرار کنم، چون اگه اینو نداشتم،
‫هیچ‌کس رو نداشتم که بتونم باهاش ارتباط برقرار کنم.
‫بعضی وقتا، اینجوری حس می‌شه که تا یه حدی تنها هستی،
‫چون هیچ‌کس بالاتر از تو نیست،
‫چون این کسب‌وکار توئه.
‫ولی اینکه بتونی با آدما ملاقات کنی و تعامل داشته باشی،
‫و، می‌دونی، مثل دوست بشی
‫با خیلی از این مربی‌ها،
‫این فقط یه مربیگری کسب‌وکار نیست.
‫این ایجاد دوستی‌ها، روابط با افراد دیگه‌اس
‫که، می‌دونی، من، قبل از اینکه به فیل بپیوندم نداشتم.
‫پیوستن من به اون واقعا زندگی‌مو عوض کرد.
‫مثلا، من، من اینو الکی نمی‌گم. این، زندگی‌مو عوض کرد.
‫من همیشه یه کسب‌وکار رو بر اساس این می‌سازم که،
‫«تو زندگی منو عوض کردی. این بی‌قیمته.»
‫اگه این کلمات رو نشنوم، کارم رو درست انجام ندادم.
‫هر کسی که باهاش در ارتباطم، می‌خوام بهش انگیزه بدم.
‫می‌خوام قلبشون رو باز کنم. می‌خوام بهشون فشار بیارم.
‫می‌خوام بهشون بقبولونم که، «هی،
‫چیزای بیشتری هم هست که می‌تونی بهشون برسی.»
‫متاسفانه، با دیابت،
‫من تعداد قابل توجهی از مردم رو می‌بینم که کاملا نادیده‌اش می‌گیرن.
‫من مسئولیت سلامتی‌ام رو پذیرفتم،
‫و فکر می‌کنم اون تصمیم بر اساس این واقعیت بود که
‫من خوش‌شانس بودم که این زندگی رو بهم دادن، و وظیفه‌مه که زندگیش کنم.
‫من می‌خوام بچه‌ام به چالش کشیده بشه.
‫من می‌خوام بچه‌ام بفهمه، می‌دونی، سختی چیه.
‫من می‌خوام بچه‌ام بفهمه کار سخت چیه.
‫من می‌خوام بچه‌ام بفهمه عشق چیه.
‫و از همه مهم‌تر، اون به خودش اعتماد داره و خودش رو دوست داره.
‫این بزرگ‌ترین هدیه‌ایه که می‌تونم بهش بدم.
‫من نمی‌خوام روی اون تاثیر بذارم که وارد کسب‌وکار خودش بشه.
‫اون علاقه‌مندی‌های طبیعی خودش رو پیدا می‌کنه.
‫اون ارزش‌های طبیعی خودش رو پیدا می‌کنه.
‫و من تمام تلاشم رو می‌کنم که ازشون حمایت کنم.
‫- پدر بودن ترسناکه؟ ‫- نه.
‫- ترسناک، یعنی، مثل فکر کردن به آینده.
‫-چی می‌تونه اتفاق بیفته، همه این چیزای مختلف؟ ‫-نه.
‫فکر می‌کنم اگه می‌خواستم روی چیزایی تمرکز کنم که تو دنیا ممکنه اشتباه پیش بره،
‫در نهایت به دخترم آسیب می‌زدم.
‫من می‌خوام اون روی چیزی که تو زندگی می‌خواد تمرکز کنه.
‫یه بوس کوچولو بهش بده. ماچ!
‫-ماچ! بهش نشون بده. ماچ! ‫-بوس داری؟ اوه!
‫خب، آینده فیل، فکر می‌کنم اون فقط
‫فقط قراره تو نقش پدرش رشد کنه.
‫می‌دونی، اون قراره ادامه بده که
‫فقط مسیر خودش رو تو صنعت تناسب اندام بسازه.
‫چون این کاریه که اون می‌کنه. اون فقط مسیر خودش رو می‌سازه.
‫جایی که من با کسب‌وکارم هستم،
‫جایی که من از نظر شخصی هستم، از نظر حرفه‌ای هستم،
‫از نظر مکانی کجا هستم، برمی‌گرده به اینکه بخشی از فیل باشم.
‫قبل از اینکه با فیل کار کنم،
‫من تو اون مرحله بودم که دنبال پول بودم.
‫من احساس نمی‌کردم که به کسب‌وکارم متصل هستم.
‫من دیگه احساس نمی‌کردم که به چیزی که واقعا می‌خواستم تو زندگی انجام بدم متصل هستم.
‫و فیل واقعا اون عشق به مربیگری زنان رو بهم برگردوند.
‫فیل کسی بود که این بذر رو تو وجود من کاشت که،
‫می‌دونی، شروع کنم به مربیگری صاحبان باشگاه تو بازار محلی.
‫و، می‌دونی، فکر می‌کنم ما حدود ۱۵ تا باشگاه دیگه تو سراسر ایرلند شمالی باز کردیم،
‫از طریق اون فقط کاشتن اون بذر و دادن این باور به من که،
‫«می‌دونی، آرون، تو می‌تونی این کارو انجام بدی.»
‫می‌دونی، تو، تو توانایی اینو داری
‫که به صاحبان باشگاه‌های دیگه هم کمک کنی.»
‫بنابراین، تاثیر فیل تو صنعت تناسب اندام،
‫می‌دونی، اثر موجی کمک به یه نفر
‫که به چند نفر دیگه کمک می‌کنه، خیلی زیاده.
‫و تاثیری که اون تو این صنعت داره
‫خیلی گسترده‌اس، این، فقط باورنکردنیه.
‫فیل، تو ۱۰ سال دیگه خودت رو کجا می‌بینی؟
‫من هنوز می‌خوام روی مردم تاثیر بذارم، زندگی مردم رو تغییر بدم،
‫دیدگاه‌هاشون رو شکل بدم، تفکرشون رو گسترش بدم،
‫بذارم دنبال رویاهاشون برن.
‫یه الگوی عالی برای بچه‌م باشم.
‫یو!
‫فکر می‌کنم اون همیشه تو تناسب اندام می‌مونه؟ احتمالا نه.
‫ولی فکر می‌کنم فیل به طور گسترده‌ای تغییر داده و دوباره شکل داده
‫اینکه یه صاحب کسب‌وکار تناسب اندام بودن یعنی چی.
‫آینده برای فیل چی در نظر داره؟
‫اون قرار نیست متوقف بشه. اون قراره به راهش ادامه بده.
‫وقتی من داشتم بزرگ می‌شدم،
‫به من گفتن که برای موفق شدن،
‫باید سخت کار کنی، خوب رفتار کنی،
‫تو مدرسه نمره‌های عالی بگیری، دکتر یا وکیل بشی،
‫با یه دختر پروتستان خوب ازدواج کنی،
‫خوب رفتار کنی، نماز بخونی، بری مدرسه یکشنبه‌ها.
‫و...
‫منو واقعا از ساختن یه کسب‌وکار منصرف کردن.
‫مردم بهم گفتن که این پرخطرترین کاریه که می‌تونی انجام بدی.
‫استرس‌زا بود و فقط یه ایده خیلی بد بود.
‫ولی یه بخشی از من با همه اینا موافق نبود،
‫و من تصمیم گرفتم که دقیقا برعکسش رو انجام بدم
‫نسبت به هر چیزی که بهم گفتن، و خیلی خوشحالم که این کارو کردم.
‫اوه! اوه!
‫بوسم کن. بوسم کن.
‫بیا دیگه!
‫باحال بود. یکی دیگه.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.