..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫"بازی عوض کن"
‫من، بوبیلی ساتيامورتی، ‫رسما قسم میخورم که...
‫به عنوان وزیر ارشد آندرا پرادش، ‫وظایفم رو به درستی انجام بدم.
‫ساتیا، شجاع باش!
‫تو خوب میشی.
‫هی! چی شده؟
‫پل هوایی فرو ریخته ‫و یه حفره به جا گذاشته. اینجا گیر کردیم.
‫آروم.
‫بیا! باید وزیر رو ‫به بیمارستان برسونیم.
‫برو کنار!
‫خیلی وقته ما رو منتظر گذاشتن.
‫حالا، حتی برای آمبولانس هم ‫جا نیست که حرکت کنه.
‫دارن اونو رو سرشون می‌برن.
‫تلفات هم داشتیم. ‫تعدادش معلوم نیست، قربان!
‫معلوم نیست چقدر رشوه ‫تو ساخت این پل رد و بدل شده.
‫داریم جون آدمای بیگناه رو ‫الکی الکی به خاطر همین چیزا از دست میدیم!
‫فکر میکنی تا به بیمارستان برسه ‫زنده می‌مونه؟
‫اگه نمیره، فردا تعطیلیم، درسته؟
‫ها؟
‫اون... اون مُرد!
‫-مُرده؟ ‫-ساتیا!
‫سابها آنا...
‫همین الان بهتون میگم... ‫من وزیر بعدی‌ام!
‫من از شما با سابقه‌ترم.
‫-من وزیر بعدی‌ام! ‫-هی!
‫این که ارث بابای نیست ‫که بر اساس سابقه باشه!
‫یه مقام رسمیه. ‫و من حمایت حزب رو دارم.
‫شاید تو حمایت رو داشته باشید، ‫ولی من این حقُ دارم.
‫من تو این حزب از همه قدیمی‌ترم.
‫هی، نائیدو؟ شنیدی؟
‫-بابام همین الان... ‫-ها؟
‫وای نه، بابا!
‫تو حتی تو آی‌سی‌یو هم داری ‫سیاست‌بازی میکنی!
‫آره، نائیدو.
‫بابا همین الان ایدلی خورد.
‫بهت زنگ زدم که اینو بهت بگم.
‫سابها، تاوان گناهایی که کردیم ‫داره گریبانمون رو می‌گیره.
‫باید درستشون کنیم.
‫[به زبان هندی] هی! ‫قطار رو نگهدار، حرومزاده!
‫-گرفتینش؟ ‫-هیچ راه فراری نداره، بایی.
‫-ما پنج نفریم. ‫-پنج نفر؟!
‫-بهت گفتم ۱۰ تا مرد ببر! ‫-بایی!
‫برای افسرای IAS همین 5 نفر کافیه.
‫بیشتر از این به کار نمیاد.
‫احمق! اون الان افسر IAS شده.
‫-قبلش چی بود؟ ‫-IPS!
‫[به زبان هندی] شماها کی هستین؟
‫قطار رو متوقف کردین ‫و خواب منو بهم زدین!
‫برای چی جلوی قطار رو گرفتین ‫فقط برای اینکه منو بزنین؟
‫-مگه عقلتون رو از دست دادین؟ ‫-هی!
‫یه دقیقه صبر کنین.
‫راننده قطار!
‫[به زبان هندی] میتونی بری.
‫حالا حرفت رو بزن.
‫هی! محموله منو نابود کردین!
‫[به زبان هندی] تو آدم گوتکا ‫راج بهادور، چوتویی، درسته؟
‫ببین، بایی...
‫برای اینکه دردسر ‫کار پلیسی رو نداشته باشم،
‫امتحان دادم و ‫فرماندار شدم.
‫حالا که دارم با خوشحالی ‫با حکم انتقالی میرم خونه،
‫این کار تون اصلا قشنگ نیست ‫که مزاحم من بشین!
‫-مشکلتون چیه؟ ‫-بایی ازمون خواست زنده ببریمت
‫-اوه! پس منو ببرین. ‫-[به زبان هندی] هی! بگیرینش!
‫-تا حالا آندرا رو گشتی؟ ‫-نه، قربان.
‫سفر بخیر!
‫زنده به گورت میکنم!
‫این زنجیرا چیه دیگه ‫مثل گاوهای دوره گرد شدی.
‫من یه ستاره یوتیوبم.
‫الان چند تا شات بهتون نشون میدم!
‫-داداش! ‫-[به زبان هندی] چی شده؟
‫-داداش... ‫-چوتو؟
‫سلام! تا دو ساعت دیگه...
‫قطار آکال تخت از همین ریل رد میشه.
‫بهتره قبلش بیای اینجا.
‫وگرنه، همه نوچه‌هات تیکه پاره میشن!
‫- اگه نیام چی کار می‌کنی؟ ‫- نمیای؟
‫خیل خب. همونی که ‫رو تخت شماره یک خوابیده،
‫دست راستت، چوتو. ‫اون لیست مخاطبین و رازات رو می‌دونه!
‫- داداش! ‫- اون‌ها لو میرن!
‫خوش اومدی، داداش. ‫شنیدم دستور دادی کارم رو تموم کنن.
‫حالا قیافه‌شون رو ببین. ‫حتی نمی‌تونن از جاشون بلند شن!
‫آکال تخت داره میاد! ‫یه کاری کنید!
‫- آقا، لطفا چوتو رو آزاد کنید. ‫- پس خودم چجوری برم؟
‫من که از قطار جا موندم.
‫- آقا، می‌تونید از هلیکوپتر من استفاده کنید. ‫- ها؟
‫- حتی می‌تونید برش دارید برای خودتون اگه بخواید! ‫- خداییش؟
‫- رشوه؟ ‫- من آخه چجوری می‌تونم به شما رشوه بدم، آقا؟
‫بیا. بلیط قطار من رو بگیر.
‫این مال تو، و اون مال منه.
‫خلبان! برای چی لُنگی پوشیدی؟
‫وقتی خواب بودم بیدارم کردن، آقا.
‫بزن بریم!
‫[به هندی] چوتو، نگران نباش!
‫تو رو خدا نجاتم بدید!
‫وقتی عینک از چشم برداشته میشه، ‫منم یه آدمم مثل توام
‫وقتی پیراهن بالا کشیده میشه، ‫منم یه آدمم مثل توام
‫وقتی کراوات پرت میشه، ‫منم یه آدمم مثل توام
‫وقتی ریتم محلی شروع میشه، ‫منم یه آدمم مثل توام
‫وقتی تو خیابون‌های ‫شهر خودم آتیش به پا کردم
‫منم، منم، یه آدمم درست مثل تو
‫اگه حرف‌ها پشتوانه عمل رو داشته باشن
‫حتی تو هم می‌بینی که یه آدمی مثل منی!
‫بزن بریم رفیق، رفیق، بزن بریم!
‫برای این نمایش خام و آتیشین، ‫حرکاتت رو بیار، بزن بریم نمایش رو بدزدیم!
‫بزن بریم رفیق، رفیق، بزن بریم! ‫بزن بریم رفیق، رفیق، بزن بریم!
‫وقتی تو سر و کله‌ت پیدا میشه، ای دوست من، ‫آشوب به پا میشه، هیچ‌وقت تموم نمیشه!
‫بزن بریم رفیق، رفیق، بزن بریم! ‫بزن بریم رفیق، رفیق، بزن بریم!
‫برای این نمایش خام و آتیشین، ‫حرکاتت رو بیار، بزن بریم نمایش رو بدزدیم!
‫بزن بریم رفیق، رفیق، بزن بریم! ‫بزن بریم رفیق، رفیق، بزن بریم!
‫وقتی تو سر و کله‌ت پیدا میشه، ای دوست من، ‫آشوب به پا میشه، هیچ‌وقت تموم نمیشه!
‫تو جیبم چند تا سکه زنگ می‌زنن، ‫مثل موسیقی صدا میدن، یه صدای پر جنب و جوش
‫وقتی من قدم به ریتم می‌ذارم، ‫سوت‌های تو مثل یه پذیرایی کوبنده صدا میدن
‫تو فستیوال‌ها با صدای بلند طبل‌ها، ‫یا جنگ‌های سانکرانتی تو جمعیت خروس‌ها
‫شیرین‌ترین خوراکی‌ها تو مغازه سوراما
‫خاطراتی که تا وقتی ‫ساعت از کار بیفته گرامی می‌داریم
‫برگشت به گذشته، همش منم
‫پرش به آینده، قراره ما رو ببینه
‫بزن بریم رفیق، رفیق، بزن بریم! ‫بزن بریم رفیق، رفیق، بزن بریم!
‫برای این نمایش خام و آتیشین، ‫حرکاتت رو بیار، بزن بریم نمایش رو بدزدیم!
‫بزن بریم رفیق، رفیق، بزن بریم! ‫بزن بریم رفیق، رفیق، بزن بریم!
‫وقتی تو اینجایی، رفیق، همه چی وحشی میشه! ‫یه جنون که هیچوقت آروم نمیشه!
‫- بابا! ‫- بله؟
‫- خدا برکت بده. ‫- چشم بد ازت دور باشه.
‫مخصوصا چشم دخترا.
‫- حالتون چطوره، بابا؟ ‫- همه چی خوبه.
‫پسرمون فرماندار منطقه شده.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم!
‫تو رو هم به عنوان پلیس ‫و هم فرماندار دیدم.
‫حالا فقط می‌خوام تو رو ‫به عنوان چیرانجیوی ببینم.
‫- چیرانجیوی؟ ‫- منظورم این بود که...
‫اینطوری اسم داماد رو تو کارت عروسی میارن. ‫چیرانجیوی رام!
‫- من تازه رسیدم. ‫- هی!
‫تا کی می‌خوای به خاطر اون مجرد بمونی؟
‫اشتباهه که ما ‫آرزوی یه عروس رو داشته باشیم؟
‫برای چی براش زن نمی‌گیری ‫و آرزوت رو برآورده نمی‌کنی؟
‫خب، به حرف مامانت گوش نمیدی؟
‫مامان،خودتم می‌دونی برای چی قبول نمی‌کنم.
‫من علاقه‌ای به زن گرفتن ندارم. ‫برای این زن بگیرید.
‫- تو هم یه زندگی داری. ‫- می‌دونم که دارم.
‫ولی توش ازدواج نیست.
‫ازت خواهش می‌کنم! ‫لطفا من رو تنها بذار، مامان!
‫- به فکر وضعیت من هم باش، داداش. ‫- دُهپ!
‫- در واقع... ‫- لطفا، داداش!
‫- حداقل به خاطر اون قبول کن. ‫- نه!
‫- [هردو] لطفا، داداش! ‫- گوش کن، پسرم...
‫- لطفا قبول کن! ‫- ازت خواهش می‌کنیم.
‫- دُهپ! ‫- لطفا، عزیزم!
‫دُهپ!
‫ما فقط یه سال دوره رو حکومت داریم.
‫ما باید تو این مدت کوتاه، ‫یه جایی تو تاریخ واسه خودمون دست و پا کنیم.
‫نباید هیچ جایی واسه بی‌عدالتی بذاریم.
‫همه‌تون باید دست از این شهرک‌سازی‌ها، ‫رشوه‌خوری‌ها و اوباش‌بازی‌ها بردارین!
‫هی! دوباره شروع کرد غر زدن. ‫دکترو خبر کنین.
‫به هیچ‌کس امتیاز ندین!
‫نباید از قدرتتون ‫واسه منافع شخصی استفاده کنین!
‫یهو چت شده؟
‫ما که این همه وقت کارای خوب کردیم.
‫تو جامعه واسه خودم اسم در کردم.
‫آره جون خودت! ‫هیشکی اندازه تو کار خیر نکرده.
‫تو همونی بودی که قرارداد ‫اون پل هوایی داغون رو دادی، مگه نه؟
‫اگه یه کم دیرتر خراب می‌شد، ‫الان من مرحوم ساتیا مورتی بودم!
‫چی کار کردی که ‫میگی کار خیر کردی؟
‫از هر صد روپیه‌ای که تصویب میشه، ‫تو هفتاد و پنج تاشو واسه خودت برمیداری!
‫پانزده تاشو هم کارمندا میگیرن. ‫فقط ده روپیه تهش به مردم میرسه!
‫اینجوری حکومت میکنین؟
‫این باید عوض شه. حتما!
‫گوش کن!
‫مردم بهمون اعتماد نمیکنن، ‫چون یهو امسال بی‌طرف شدیم!
‫اگه اعتراف کنیم که این همه وقت ‫بی طرف بودیم، چه شکلی میشه؟
‫دولت مرکزی ازمون شکایت میکنه!
‫سازمان بازرسی، سی‌بی‌آی و اداره‌ی مبارزه ‫با پولشویی هم بهشون اضافه میشن.
‫همه‌مون بدبخت میشیم! ‫این کارا لازمه؟
‫از این پولا لذت بردین... ‫حالا تاوانشو بدین!
‫با عواقبش روبرو شین! ‫جمعش کنین و اسمتونو پاک کنین!
‫به به! واسه اعتبار خودت،
‫میخوای زندگی ۲۴ تا وزیر، ۱۱۵ تا نماینده ‫مجلس و میلیون‌ها عضو حزب رو نابود کنی!
‫رای‌دهنده‌هایی که بهمون اعتماد کردن، ‫واسه من از حزب مهم‌ترن!
‫من یه سال دیگه هم وزیر اعظمم.
‫یه اشتباه کوچیک کافیه تا نه تنها آینده ‫سیاسی‌تو، بلکه زندگی شخصیتو هم نابود کنه!
‫وای خدا. امیدوارم این دختره ازم بدش نیاد.
‫رذل!
‫برای چی به جای اینکه صاف راه بری، ‫داری بغل من میای؟
‫هی! چشمک زدن رو شنیده بودم، ‫این چشم چرونی دیگه چیه؟
‫بی‌شرم! بزنیدش! حسابی بزنیدش!
‫تو رو خدا منو ببخشید!
‫من از پهلو تو شکم مامانم به دنیا اومدم.
‫حتی وقتی اولین ‫قدم‌هامو برداشتم هم کجکی راه میرفتم.
‫من فقط از بغل میتونم ببینم.
‫عادت کردم وقتی راه میرم از کنار نگاه کنم.
‫من یه منشی تو دفتر فرمانداری‌ام.
‫-ممنون. ‫-خوش اومدید آقا.
‫-! ممنونم. ‫-کج، کج، کج!
‫خوش اومدین آقا. ‫من منشی‌ام، ساتیا کج.
‫-خوش اومدین آقا. ‫-ممنون.
‫ساتیای کج، نه به خاطر اینکه ‫یواشکی رشوه میگیرم آقا.
‫من آدم صاف و ساده‌ای‌ام آقا. ‫فقط بدنم کجکی حرکت میکنه.
‫من تو رو ساتیا صدا میکنم.
‫همه رو خبر کن، از جمله رئیس ثبت، ‫رئیس توسعه روستایی، معاون فرماندار و بخشدار.
‫که فورا بیان دفترم.
‫مشکلات اصلی این منطقه چیه؟
‫کی پشت این مشکلاته؟
‫-یه لیست فوری ازشون میخوام! ‫-چشم آقا.
‫-من تا یه هفته دیگه جمعش میکنم. ‫-ساتیا...
‫ترفیع اینو یه سال عقب بندازین.
‫-باشه آقا. ‫-آقا!
‫بهتره فردا اینجا جمع بشن!
‫همین. برید بیرون!
‫رئیس، وزیر اومده!
‫-درود رئیس. ‫-معدن شن رو تعطیل کنین!
‫هی! همه برین بیرون!
‫دیگه اینجا نباید شن استخراج بشه.
‫-برین بچه ها! ‫-گمشین! زود باشین!
‫هی! بابا نباید ‫از این معدن غیرقانونی شن خبردار شه.
‫مشکلی هست داداش؟
‫مشکل اینکه... ‫به جای اینکه بمیره، زنده مونده!
‫از این به بعد میخواد ‫ما کارای خیر بکنیم.
‫وقتی تو کنارشی ‫چجوری میخواد این کارو بکنه؟
‫اگه بابام زنده بود،
‫حتی اگه لازم بود آدم بکشه هم ‫وزیر اعظم می‌شد!
‫بعد از اون،
‫من باید این پستو میگرفتم!
‫یهویی سرشو گذاشت و مُرد.
‫دارم با ترحم این یارو زندگی میگذرونم.
‫به این بابای *** هم میگم بابا!
‫از یه طرف این یارو ‫هی میگه فقط باید کار خوب انجام بدیم،
‫از اون طرفم این داداشِ به درد نخورم ‫همش منتظره یه جوری منو به فنا بده!
‫از بخت بده منه!
‫با این همه مانع، میخوام بشم CM!
‫پس بذارید چند روزی ‫الکی ادا خوبا رو در بیاریم.
‫به کارای خلافمون ‫با احتیاط ادامه میدیم. باشه؟
‫گفتم که صبح‌ها دیگه نباید ‫معدن شن و ماسه بزنید.
‫شبونه‌اش دیگه با خودتون، اوکی؟
‫داداش، این فرماندار جدید ‫فردا میخواد تورو ببینه.
‫منو؟
‫[همگی] سلام آقا!
‫همه اینجان؟
‫بیام بهیما رائو، مال مالسوار رائو، شن سیما!
‫پان پاپا... رائو.
‫کی تو این لیست غایبه؟
‫دال دارما رائو، پارکینگ ساتایا،
‫کارخونه چرم سوکارام ست، بار موتو کوتی!
‫این چهار تا رو هر جا هستن پیدا کنید!
‫بر اساس مواد 104، 305، 212 دستگیرشون کنید!
‫باید حداقل دو ماه پشت میله‌ها بمونن!
‫بله قربان.
‫هر چی بی‌عدالتیه باید تموم بشه!
‫همه باید آدمای خوبی بشن!
‫اینا خیلی عملی نیستن.
‫فرض کنیم یه فیل ‫وقتی گرسنه‌شه صد لقمه میخوره.
‫اگه یه لقمه کمتر بخوره که ‫اتفاق خاصی نمیوفته.
‫ولی هزار تا مورچه میتونن ‫با همون یه لقمه سیر بشن.
‫تنها چیزی که ازتون میخوام همینه.
‫یکم از تقلبتون کم کنید.
‫یکی دو تا از کاسبی‌هاتونو تعطیل کنید.
‫بدون دعوا و جنجال سود کنید.
‫بذارید مردم یه زندگی آروم داشته باشن.
‫این چه وضعشه دیگه؟ ‫کی اینجوری گدایی می کنه؟
‫میگفتن فرماندار جدید مثل آتیشه!
‫نگو فقط دنبال یه لقمه است.
‫اگه بهش ندیم چی کار میکنه؟
‫اتوبوس حاضره، ساتیام؟
‫حاضره قربان! ‫- همه رو سوار اتوبوس کنید.
‫اتوبوس؟ برای چی؟ همه! پاشید!
‫پاشید بریم یه دوری بزنیم!
‫همه RDOها و DROها ‫سوار این اتوبوس بشن!
‫تاجرا و خلافکارا هم بیان ‫سوار این اتوبوس!
‫جناب، همه‌مونو دستگیر کردید؟
‫هی ویروچانام، خفه شو و سوار شو!
‫رفیق، فکر نمیکردم تو بشی رئیس!
‫ولی من شک نداشتم که ‫تو آخرش یه خلافکار میشی!
‫ساتیام گوشی همه رو ازشون بگیر. ‫- چشم قربان.
‫گوشی‌ها، گوشی‌ها، گوشی‌ها!
‫اولین ایستگاه کجاست جناب؟ ‫روغن آپا رائو یا پودر چای سوبا رائو؟
‫بیام بهیما رائو!
‫باشه جناب. درسته، درسته!
‫چیه؟ ‫نوبت حذف توئه!
‫تو هیچ‌کدوم از بلوک‌های انبار بهیما رائو ‫یه نقطه سیاه هم پیدا نمیکنی!
‫این یکی ۱۵۰۰ تا گونی برنج چیتی موتیالو داره.
‫چطوره جناب؟
‫مرواریدی!
‫اینجا بلوک B ئه جناب.
‫۸۶۷ تا گونی نلور مولاگولوکولو.
‫طعمش چطوره جناب؟
‫مثل نارگیل کوناسیما!
‫ممنون! ‫ده تا گونی بفرستم دم خونتون؟
‫رشوه؟
‫واسه ناهار.
‫ناهار دیگه چیه!
‫هان؟ ‫-بیام؟
‫چند تا تله موش گذاشتی؟
‫موش!
‫تله موش! کجان؟
‫هی! تله موش‌ها کجان؟
‫نمیدونم.
‫- هی، بیام! ‫- جناب!
‫تو با این انبار بزرگ و این همه گونی برنج، ‫چطوری تله موش نداری؟
‫ما اصلا موش نداریم جناب.
‫واسه همینم اصلا نیازی به تله نداریم.
‫مگه نه بچه ها؟ ‫-[هردو] بله قربان!
‫طلا ارزشش بیشتره، ‫ولی طلای تقلبی بیشتر برق میزنه!
‫برنجت داره برق میزنه، بهیما رائو!
‫وقتی دولت ۱۰۰ تا کامیون برنج ‫میفرسته برای فروشگاه‌های تعاونی،
‫۴۰ تا از اون کامیونا ‫سر از انبار تو در میارن.
‫داری مواد شیمیایی اضافه میکنی به برنج ‫بی رنگ تعاونی که کیلویی یه روپیه است،
‫صیقلش میدی، بهش میگی برنج درجه یک ‫و کیلویی ۶۰ روپیه میفروشیش!
‫حتی موش‌ها هم بعد از خوردن ‫این برنج پر از مواد شیمیایی مُردن!
‫دیگه طرف انبارت پیداشون نمیشه!
‫اگه موش‌ها دارن میمیرن، پس تصور کن ‫چه بلایی سر آدمایی میاد که این برنجو میخورن!
‫برنج بخور که زنده بمونی، بهیما رائو!
‫اگه مواد شیمیایی بخوری، ‫مرگ دردناکی در انتظارت خواهد بود!
‫قربان!
‫مسئول تدارکات کیه ‫که مجوز این کار رو داده؟
‫سیویل سرینیواس رائو.
‫من افسرایی رو دیدم ‫که اقدام میکنن، قربان.
‫ولی این اولین باره ‫کسی رو می‌بینم که دو برابر اقدام می‌کنه!
‫مال مالسوار رائو!
‫-سلام قربان. ‫-مگه امروز صبح سلام نکردی؟
‫ساتيام، ماشين آتش نشاني رو بيار!
‫اینجا که هیچ ‫آتش سوزی ای رخ نداده قربان.
‫بهشون بگو برن طبقه پنجم پارکینگ.
‫سخته قربان. نمیتونه رد شه.
‫ده طبقه ساختین. اگه خدایی نکرده ‫آتش سوزی بشه، چجوری میخواین جمعش کنین؟
‫نمیدونین باید فکری هم ‫برای عبور ماشین آتش نشانی بکنین؟
‫شما ۱۸ تا مرکز خرید تو ایالت ما دارین.
‫یکی‌شون اخیراً آتیش گرفت ‫و ۳۷ نفر جونشونو از دست دادن.
‫چون فضای کافی ‫برای ورود ماشین آتش نشانی وجود نداشت!
‫همه مراکز خرید من توسط ‫موپی دوی افتتاح شدن قربان!
‫پلمپشون میکنم!
‫پلمپش می‌کنی؟
‫کی اینو پلمپ می‌کنه؟
‫ما خرابش میکنیم!
‫آقای فرماندار!
‫شما ممکنه اختیار پلمپ کردنشو داشته باشین، ‫اما حق تخریبشو ندارین قربان!
‫ما قوانین و مقررات رو بلدیم.
‫-قانون مدیریت بحران رو میدونین؟ ‫-چه قانونی؟
‫قانون مدیریت بحران!
‫من میتونم این ساختمون رو ‫بر اساس اون قانون تخریب کنم.
‫متوجه نشدم.
‫مناطق پرخطر و زلزله خیز ‫به پنج نوع تقسیم میشن.
‫این مرکز خرید تو منطقه ‫شماره ۴ با شدت زیاد قرار داره.
‫اما ساخت و سازش بر اساس ‫منطقه شماره ۲ با شدت کم انجام شده.
‫ما باید فورا با خاک یکسانش کنیم.
‫قبلش اخطاریه فرستادین قربان؟
‫اگه فرستاده بودین، ‫من دستور توقفشو میگرفتم!
‫طبق قانون مدیریت بحران، ‫من مجبور نیستم به شما اخطار بدم.
‫حداقل یه هفته طول میکشه ‫تا این مرکز خرید رو تخریب کنین.
‫ببین تو این مدت چیکار میکنم!
‫آماده ایم قربان. تو ۳۰ ثانیه تمومش میکنیم.
‫-بزن بریم. ‫-قربان.
‫-هی، وایسا! ‫-بچه ها!
‫-به وزیر زنگ میزنم. ‫-بفرمایید!
‫شماره ای که با آن تماس گرفته اید ‫پاسخگو نمی باشد،
‫یا خارج از محدوده پوشش شبکه است!
‫قربان، همه باید حداقل ‫۲۰۰ متر دورتر وایسن.
‫-تخلیه کنید. ‫-برو، برو، برو!
‫-آماده شید، مردم! ‫-بدوئید!
‫قربان، همه چی حاضره.
‫انجامش بدید.
‫خرابش کن.
‫قربان، ‫یه فیلم فوق العاده پُرفروش تو روز افتتاحه!
‫چی‌کار کنیم؟
‫دست بر میدارین؟
‫-یا بیام تک تک تون رو... ‫-نه، قربان!
‫نیازی نیست. خسته میشین.
‫برین خونه استراحت کنین، قربان.
‫-ساتيام. ‫-قربان؟
‫کی اینجوری التماس میکنه؟
‫با اتوبوس ببرش ایستگاه خودش.
‫قربان، نه! نیازی نیست قربان. ‫من اشتباه کردم. منو ببخشین!
‫قربان، اونا باید جدیت این قضیه رو ‫بعد از این دو قسمت می‌فهمیدن!
‫که داستان جدی تر از این حرفاست.
‫-دست برمیدارن، قربان. ‫-[همه] دست برمیداریم، قربان!
‫اگه دست برندارید، این اتوبوس ممکنه هر لحظه ‫تو محوطه تون ظاهر بشه!
‫[همه] نیازی نیست، قربان! نیازی نیست!
‫لطفا لبخند بزنید!
‫-به سلامتی! ‫-[همه] به سلامتی!
‫اونم باید مثل راما، ‫کنار همسرش سیتا وایمیستاد.
‫ولی اون مثل لرد آنجانیا ‫تو تقاطع Hanuman، تنها وایساده!
‫-خیلی غم‌انگیزه! ‫-داداش، این دردناکه!
‫برای چی نمی‌خوای زن بگیری؟
‫میخوای داستان پشت پرده‌اش رو بگی؟
‫-باید بگم؟ ‫-نه.
‫لطفا بگو داداش.
‫ده سال پیش...
‫-هی! ‫-اسم دختره...
‫داستان عاشقانه من ‫بخاطر عصبانیتم شروع شد.
‫تو خود کالج ماری‌جوانا فروختن اشتباهه،
‫چه برسه به اینکه ‫رفتی خودت شروع کردی به کشتش!
‫هی! میدونی پشتم به کی گرمه؟
‫من همه ارتباطات سیاسی‌تو میدونم.
‫برو به اون پشت گرمیت بگو، ‫کسی که بهت حمله کرده کوتاه نمیاد!
‫عصبانیت من بود که ‫باعث اولین ملاقاتمون شد.
‫-شما پروفسور K.P. هستید؟ ‫-بله.
‫-هی! ‫-هی!
‫چطور جرعت میکنی ‫به دانشجوها تعرض جنسی کنی؟
‫هی! احمق! ‫چی داری میگی؟
‫تو کی هستی؟ ‫یه دانشجوی مردود؟
‫داره تو رو با وعده نمره قبولی ‫با خودش می‌بره خونه؟
‫اه! خفه شو!
‫-اون بابامه. ‫-باباته؟
‫پس بذار با دخترش حرف بزنیم. ‫مگه به بابات ادب یاد ندادی؟
‫چطور تونستی اینقدر بی شرمانه رفتار کنی ‫وقتی خودت دختر داری؟
‫-بابا! ‫-K.P. مخفف چیه؟
‫-هی، وایستا! ‫-Kondari P...
‫دنبال کدوم K.P. میگردی؟ ‫ارتوپد یا متخصص گوش و حلق و بینی؟
‫اوه... ارتوپد؟ گوش و حلق و بینی؟
‫نمیدونم.
‫بخش گوش و حلق و بینی هم ‫یه پروفسور K.P. داره.
‫آره داداش! اون آدم عجیبیه. ‫این پروفسور اونجوری نیست.
‫آقا...
‫بدون اینکه مطمئن شی اون همون آدمیه که ‫دنبالش بودی، زدی تو گوشش!
‫خودم آدمت می کنم!
‫-بابا! به پلیس زنگ بزن! ‫-خانم...
‫پ... پلیس؟ ‫آقا، نیازی نیست پلیس رو دخیل کنیم!
‫ببخشید! ببخشید آقا!
‫اداره پلیس؟
‫خلاصه، مثل رام پیدا نمیکنی.
‫ولی اگه عصبانی بشه، بدترین آدم میشه!
‫لطفا شکایتتون رو پس بگیرید خانم.
‫-[هردو] لطفا خانم. ‫-به هیچ وجه!
‫لطفا دیپیکا. حداقل دلیل اینکه ‫برای چی اومد K.P. رو بزنه بدون.
‫اون روز، K.P. دید شیوا منو رسونده.
‫اون کیه؟
‫شیمی بیرون از آزمایشگاه، ها؟
‫آقا! حواستون به حرفاتون باشه! ‫شما استاد منید!
‫دقیقا! استاد شما مدال طلای شیمی داره.
‫چطور میشه تو غدد درون ریز ‫به اوج جدیدی رسید...
‫کجا رو لمس کنیم تا اندورفین تولید بشه...
‫من همه شیمی رو بهت یاد میدم، ‫منظورم بیوشیمی بود!
‫ای منحرف! تو به سنت ‫و حرفه‌ات هیچ احترامی نمیذاری؟
‫تو شب و روز سخت تلاش کردی تا این صندلی رو ‫به دست بیاری و اینجا درس بخونی.
‫میخوای درست رو تموم کنی، درسته؟
‫می‌تونم کاری کنم سال‌های سال همینجا بمونی!
‫فهمیدی عزیزم؟
‫خیلی ممنونم! ‫خیلی هم متاسفم!
‫ببخشید. آقا... ببخشید آقا.
‫نیازی نیست؟ ‫شما درست شبیه کمال حسنید!
‫کمال حسن، با یه صورت ورم کرده ‫از فیلم Drohi، آقا!
‫-اسمت چیه؟ ‫-دیپیکا.
‫تو تنها دیپیکای دپارتمانتی؟
‫خداحافظ، دیپس.
‫خداحافظ، آقا کمال!
‫تموم شد! ‫پس با هم برنامه میریزیم...
‫میخوای تو دخترا اندورفین تولید کنی؟
‫کاری میکنم دیگه نتونی ‫هیچی تولید کنی!
‫با اینکه آدم خوبی بودم، ‫اون هنوز منو یه آدم عصبانی میدونست!
‫-سلام، دیپس. ‫-باز اون پروفسورو زدی، ها؟
‫آره خانم. یکم بخاطر اینکه شما رو ‫ناراحت کردم احساس گناه میکنم.
‫-اوه! ‫-اون حس خیلی تو وجودم ریشه کرده...
‫و اونقدر بزرگ شده که ‫داره اذیتم میکنه!
‫حتی نمیتونم بخوابم. باور کن!
‫-چیه؟ ‫-مطمئن نیستم.
‫-عاشق شدی، ها؟ ‫-چی؟
‫چطور میتونی همینجوری ‫بیای و این حرفو بزنی؟
‫آقا! اگه همچین فکری تو سرت داری ‫از من دور شو!
‫من و تو به هم نمیایم.
‫-برای چی که نه؟ ‫-من نمیتونم با یه آدم عصبانی مثل تو باشم.
‫تو هر وضعیتی، اول طرف رو ‫میزنی بعداً سوال میکنی.
‫من همه چیو ول می‌کنم. ‫واسه تو خودمو عوض می‌کنم!
‫عوض می‌شم. من عوض شدم!
‫از امروز به بعد، دیگه سر هیچ‌چیزی ‫عصبانی نمی‌شم.
‫یا حضرت پا!
‫یا حضرت لب و لوچه!
‫یا حضرت داف!
‫پا بخور لب و لوچه بخور داف بخور! ‫پوفیوز!
‫- رام، وایسا! ‫- برای چی داری می‌زنی‌ش؟
‫برای چی داشتی بهش چش‌غره می‌رفتی؟
‫- رام! ‫- چشاتو در میارم!
‫- در میارمشون و می‌کشمت! ‫- رام! داری چی کار می‌کنی؟
‫داره منو می‌زنه.
‫- کنترل، کنترل، کنترل. ‫- آروم، آروم.
‫ممنون، سویتی.
‫دوباره نه!
‫چی شده؟ ‫دستتو از رو پیرهنش بردار.
‫ولم کن.
‫آقا، این احمق داشت ‫به این دختره چش‌چرونی می‌کرد.
‫آقا، اینا می‌گن،
‫اگه یه دخترو فقط چند ثانیه نگاه کنی، ‫بهش می‌گن نگاه کردن.
‫اگه از اون بیشتر بشه، می‌شه تعقیب! ‫من تعقیب‌کننده نیستم!
‫- فکتو میارم پایین! ‫- چی داره می‌گه؟
‫- این یه حقیقته، آقا. ‫- همچین چیزیم هست؟
‫- نمی‌دونم، آقا. ‫- به پی.پی. زنگ بزن و ازش بپرس.
‫- باشه، آقا. ‫- عزیزم؟
‫- بله؟ ‫- دستتو کشید؟
‫- نه، آقا. ‫- من به دخترا دست نمی‌زنم.
‫- سعی کرد رفتاری ناشایست داشته باشه؟ ‫- نه، آقا.
‫تایپ من نیست!
‫گفت اگه یه نفر بیشتر از چند ثانیه به یه دختر خیره شه، ‫می‌تونین دستگیرش کنین.
‫- یه کمیسیون پلیس اینو گفته. ‫- اِ، واقعاً؟
‫- چی؟ ‫- تموم شد!
‫هی! ساکت باش!
‫اگه یکی چند ثانیه به زن شما خیره شه،
‫می‌بخشیدش، آقا؟
‫هیچ‌کس نمی‌تونه ‫بیشتر از یه ثانیه بهش نگاه کنه!
‫- درسته، آقا. ‫- تسلیت می‌گم!
‫هی! واسه همین میای اینجا؟
‫لت و پارت می‌کنم!
‫اگه ببینم به دخترا زل می‌زنی، ‫چشاتو از کاسه در میارم! گمشو!
‫ ‫- ببخشید، پسرم.
‫- کی زنمو دیدی؟ ‫- وقتی داشتم سبزیجات می‌آوردم، آقا.
‫اونو می‌برم!
‫ببخشید!
‫بگو چی کار کنم.
‫دوپ!
‫اون چیه؟
‫اگه یه مشکلی پیش بیاد، کدوم مهم‌تره؟
‫عصبانی شدن سرش یا حل کردنش؟
‫معلومه که حل کردنش!
‫پس عصبانیتتو بنداز دور و بگو: دوپ!
‫من و بابام همش با هم دعوا می‌کنیم.
‫- بحث داریم. ‫- می‌فهمم.
‫تو اون موقعیت، چی مهم‌تره؟ ‫بحث یا بابا؟
‫بابا!
‫پس من سریع ‫عصبانیتمو می‌ندازم دور و میگم: دوپ!
‫تو هم می‌تونی این ترفندو امتحان کنی.
‫فقط نگاه کن.
‫من همه‌ی عصبانیتمو مثل دوپ! ‫می‌ندازم دور.
‫وایسا، وایسا. صبر کن!
‫چی شده، آقا؟
‫آقا، برای چی کلید منو برمی‌داری؟
‫اینجا دور زدن آزاد نیست.
‫نمی‌تونی هرجوری که ‫دلت می‌خواد دور بزنی!
‫دور زدن آزاد نیست؟ ‫برای چی تابلویی نیست، آقا؟
‫اونجا رو نگاه کن.
‫- اون چیه؟ ‫- یه تابلوئه.
‫فهمیدی؟ ‫الان جریمه رو پرداخت کن.
‫من از کجا بدونم ‫کی تابلو افتاده، آقا؟
‫- پرداخت کن. ‫- نمیدم!
‫- نمی‌ذارم بری. ‫- پول نمیدم!
‫نمی‌ذارم بری!
‫چی شده، آقا؟
‫ازش خواستم جریمه رو پرداخت کنه ‫بعد داره می‌رقصه!
‫هر کی هر کی ‫چی چی کار کنه
‫پرنده خشمگین سریع شیرجه می‌زنه
‫آتیش خشم رو دماغش می‌رقصه
‫همه‌ی فنراش یهو در میرن
‫اون رقص خلق می‌کنه
‫قدم‌هاش مثل یه نسیم ملایم می‌مونه
‫دود می‌پیچه و یه آهنگ ‫تسخیرکننده تو گوش‌ها زمزمه می‌کنه
‫خشم رو تبدیل می‌کنه به ‫ریتم، یه ملودی آتیشی
‫رپ خشمگین!
‫کاتا کاتا، کاتاکالی
‫دلی بلی، ماساکالی
‫کلماتش مثل ستاره‌ها تو آسمون منفجر می‌شن
‫یه دوز دوبل فلفل قرمز!
‫خشمش مثل یه رودخونه مهارنشدنی سرازیر می‌شه
‫خشمش رو آزاد می‌کنه، یه موج جزر و مدی
‫یه طوفان آروم تو اعماق وجودش در حال جوشیدنه
‫این رپ خشمگینه!
‫بعد از دعوا پاشو برقص
‫اگه دلت آزاده پاشو برقص
‫اگه خیلی وقته منتظری پاشو برقص
‫خشم رو کنترل کن
‫مهم نیست چی، خشم کافی نیست
‫یه پرنده آزاد باش!
‫این همه آتیش نیار!
‫رپ خشمگین، خشمگین، خشمگین!
‫این چیه، رفیق؟ ‫عاشق تو شده، دیوونه شده؟
‫یه جایی خوندم که آدم می‌تونه ‫با رقصیدن خشمش رو کنترل کنه.
‫من تلاش کردم خشمم رو کم کنم. ‫اونم خوشش اومد.
‫رفیق، اون بهش گفته ‫خشمش رو زمین بذاره!
‫-زمین بذاره! ‫-گفته خشم رو بذار زمین.
‫-هی، ولگرد! ‫-با منی، داداش؟ بگو.
‫اون روز منو زدی. ‫دوباره امتحان کن!
‫زدن کار اشتباهیه، داداش. ‫ما اینجا همه با هم دوستیم.
‫-اوه؟ ‫-آره.
‫-عالیه، داداش. ‫-ممنون. می‌بینمت!
‫هی، جاکو!
‫-هی! ‫-دوپ!
‫-هیچ خشمي تو وجودت نداری؟ ‫-نه، ندارم!
‫-هی، جیک جیکو! ‫-درسته! گمشو!
‫هی، جیک جیکو!
‫-واقعاً عصبانی نشدی؟ ‫-نه.
‫من الان بی‌خاصیت شدم.
‫من برات از اینم آروم‌تر می‌شم!
‫-خداحافظ. ‫-به امید دیدار، دیپس. خداحافظ!
‫هی!
‫تو!
‫چطور جرأت می‌کنی ‫منو جاکو صدا کنی؟
‫من.
‫-حالا کی جیک جیکوئه؟ ‫-من. من.
‫رام، خشمت بجاست.
‫ولی راهش کتک کاری نیست.
‫حتی اگه جرمی مرتکب بشن، ‫ولشون کنم برن؟
‫ولشون نکن. ‫خشمت رو هدایت کن.
‫نباید خشمت رو نشون بدی، ‫باید اجراش کنی.
‫اگه فقط خشمت رو مثل ‫یه رام جاهل معمولی نشون بدی،
‫برات و برای ‫اونایی که دوستشون داری دردسر درست می‌شه.
‫خشمت رو مثل یه افسر اجرا کن.
‫بهت فرصت میده که ‫حتی جرم‌های بزرگتر رو هم درست کنی!
‫خشمت برات احترام میاره.
‫تو داری برای IAS درس می‌خونی.
‫-باشه. برای چی IPS نه؟ ‫-هوم.
‫با این خشمت، ‫اگه یه یونیفرم هم گیرت بیاد...
‫فقط به کشتن همه ‫مجرم‌ها تو درگیری‌ها ادامه میدی!
‫ببین، اگه یه روز افسر IPS بشی، ‫دیگه باهات حرف نمی‌زنم!
‫یادت نره!
‫من برای IAS آماده شدم.
‫ولی شش نمره کم آوردم.
‫منو برای IPS انتخاب کردن.
‫اونم دیگه باهام حرف نزد.
‫حتی بهم زنگ هم نزد.
‫وقتی از دوره آموزشی برگشتم، ‫اون از شهر رفته بود.
‫حتی نمی‌دونستم کجا رفته.
‫با اینکه همه جا رو گشتم، ‫نتونستم پیداش کنم.
‫من هر سال به خاطر اون ‫امتحان IAS می‌دادم.
‫تا اینکه بالاخره قبول شدم.
‫داداش!
‫من این دختره، دیپیکا رو می‌شناسم.
‫چی؟
‫اون قبلاً داروشناسی تدریس می‌کرد.
‫-می‌دونی کجا زندگی می‌کنه؟ ‫-راستش...
‫بگو...
‫-راستش... ‫-خب!
‫راستش...
‫- بگو ببینم دیپیکا کجا زندگی می‌کنه! ‫- هارشا، پاشو.
‫- هی! ‫- هی، هارشا!
‫- [همه] هی! ‫- داداش...
‫تا این به خودش بیاد صبح شده.
‫هی! این که فرمانداره!
‫رئیس، فرماندار داره اینجا رو می‌ریزه به هم.
‫بذار بیاد.
‫با کامیون لهش می‌کنیم.
‫زنده باد سانیا میرزا!
‫برای چی نمیاد تو؟
‫اگه تو نمی‌فهمی، ‫ما از کجا بفهمیم رئیس؟
‫قربان، دارن اونجا گاز میدن. ‫چی کار کنیم؟
‫بریم یه کم استراحت کنیم.
‫رئیس!
‫گاز میدیم، ولی فقط دود بلند میشه.
‫ولی اون نمیاد تو.
‫داریم بنزین تموم می‌کنیم.
‫میشه یکم موتور رو خاموش کنم؟
‫ترسیده. خاموشش کن.
‫چطوری با این همه سر و صدا ‫و شلوغی می‌تونی بخوابی؟
‫قربان، این شلوغ‌ترین ‫حمله‌ایه که تو کل عمرم دیدم.
‫برو یه چایی بیار.
‫داره چی کار می‌کنه؟
‫- داره چای زنجبیلی می‌خوره. ‫- نقشه‌اش چیه؟
‫اگه می‌دونست به ما هم می‌گفت.
‫- قربان، ساعت 6 شده. میشه بریم؟ ‫- آره.
‫ماشین رو ببرین پاسگاه آناکاپالی.
‫باشه قربان.
‫- برای چی قربان؟ ‫- پاسگاه؟
‫داریم همه‌تون رو دستگیر می‌کنیم، آقا.
‫هی! پیاده شین.
‫- هی، بشین! ‫- بشین!
‫اگه تکون بخورین شلیک می‌کنم.
‫رئیس، دارن کارگرای ما رو می‌برن.
‫رئیس، فقط اینجا نیست.
‫بیشتر از 500 نفر رو ‫از 12 تا روستای اطراف دستگیر کردن.
‫سرم شلوغه. ‫بعدا بهت زنگ می‌زنم.
‫قربان.
‫برای چی برای بچه‌های ما ‫پرونده تشکیل دادین؟
‫من نکردم قربان.
‫فرماندار همه رو ‫به جرم اوباش‌گری دستگیر کرده.
‫تو رئیس پلیسی یا اون؟
‫فرماندار اجازه داره ‫هر کسی رو دستگیر کنه.
‫برای چی کت و شلوار پوشیدی ‫اونجا وایسادی؟
‫برو همه رو آزاد کن.
‫نمیتونیم.
‫اگه با این اتهام وثیقه بذارن،
‫حداقل یه سال طول میکشه.
‫از اون گذشته، ‫فرماندار پرونده رو تشکیل داده.
‫اگه حکم دیگه‌ای می‌خواین ‫باید به دادگاه عالی مراجعه کنین.
‫براتون 10 لاک روپیه خرج داره. ‫(1.000.000)
‫فقط 10 لاکه، درسته؟ بدین بهش.
‫نفری 10 لاک میشه، قربان.
‫رئیس، فقط نفری 10 لاکه. بدیم بره.
‫بیا اینجا. نزدیکتر.
‫از آدمایی که قدر پول رو ‫نمی‌دونن خوشم نمیاد.
‫500 نفر. نفری 10 لاک.
‫میتونی بدون ماشین حساب ‫حساب کنی چقدر میشه؟
‫آدم از روستاهای دیگه بیارین ‫و برین سر کار. برین.
‫بهت گفت دیپیکا کجاست؟
‫هی! بگو. کجاست؟ کجاست؟
‫- کجاست؟ ‫- میگم داداش.
‫خانه سالمندان آمور، ویجایاناگارام.
‫دیپیکا باید اون تو باشه.
‫بهش بگو من اینجام ‫و بگو بیاد بیرون.
‫دیپیکا کیه؟
‫منم! چی می‌خوای؟
‫رام ناندان، فرماندار ویزاگ اومده دیدنت.
‫خیلی مشتاقانه منتظرته.
‫- بگو بیاد داخل. ‫- باشه.
‫میشه لطفا همه برین تو سالن؟
‫قربان، گفت بیاین داخل.
‫بگو بیاد اینجا.
‫خانم، گفت بیاید بیرون.
‫من که نیومدم دنبال اون ‫اون اومده دنبال من!
‫اگه فکر می‌کنه مهمه، بگو بیاد تو.
‫باشه.
‫دوپ!
‫عصبانی؟
‫من عصبانیتم رو کنار گذاشتم ‫تا اینجا باشم.
‫این کارا چیه آقا؟ ‫نمیخوای بیای داخل؟
‫من بهت میگم بیا داخل ‫بعد تو میذاری و میری؟
‫-آها. فهمیدم. ‫-منم همینطور.
‫جناب الان فرماندار بزرگی شدن.
‫-داری مقامتو نشون میدی. ‫-نه، دیپیکا.
‫مسئله این نیست.
‫من دارم غرورمو کنار میزارم ‫و تو رو دعوت میکنم داخل.
‫بفرمایید، جناب فرماندار.
‫نه.
‫همینجا صحبت می‌کنیم.
‫هی! دیپیکا!
‫من سوندارامم.
‫کالیانا سوندارام، IAS.
‫فرماندار منطقه ویجیاناگارام.
‫مشکلت چیه؟
‫برای چی وقتی یه فرماندار داره ‫باهات حرف میزنه جای دیگه رو نگاه میکنی؟
‫جناب، مسئله چیه؟
‫اگه یه فرماندار بخواد وارد یه منطقه بشه،
‫باید از دبیر ارشد اجازه داشته باشه.
‫فرماندار باید اینقدر عقل داشته باشه که ‫بدون اجازه نیاد اینجا.
‫پس از امروز به بعد، ‫تو بیکار شدی.
‫منم بیچاره شدم!
‫نامه تعلیق رو بنویس.
‫من از منطقه عبور نکردم.
‫الو! اینجا منطقه ویشاکاپاتنام تو نیست.
‫منطقه ویجیاناگارام.
‫منطقه کالیانا سوندارام.
‫مشکلت چیه؟
‫برای چی وقتی تو ویجیاناگارام هستی ‫روی ویشاکاپاتنام تمرکز کردی؟
‫-جناب کالیانا سوندارام؟ ‫-بله.
‫اونجا رو نگاه کن.
‫ازش بخواه به سمت من نگاه کنه.
‫لطفا اونجا رو نگاه کن.
‫دیدم. اونجا چیه؟
‫سنگ نشانه گذاری. ‫دقیقا شبیه صورت توئه!
‫الو.
‫هی! اون آب زیره منه.
‫منطقه ویجیاناگارام از اون طرف این خط شروع میشه.
‫اوه؟
‫من هنوز تو ویزاگ خودمم!
‫تو از ویجیاناگار عبور کردی ‫و وارد ویزاگ شدی.
‫حکم تعلیق رو به اسم جناب بنویس.
‫هی! داری مینویسی؟
‫میخوای منو بفرستی برم؟ ‫آدم بدرد نخور.
‫من شش ماه دیگه بازنشست میشم.
‫من به هر حال خودم میرم. ‫عجله چیه؟
‫اصرار نکن.
‫دوست عزیز من.
‫لطفا، قربان.
‫قبل از اینکه بازنشست بشی، ‫مرزهای خودتو بشناس.
‫دوپ... دوپ!
‫واکا، واکا، واکا، واکا، چی میگی دوپ!
‫لاکا، لالا، لالا، لالا، بگو دوپ
‫برای یه زندگی شاد، شاد، ‫ذکر کوچیکش دوپ!
‫عزیزانت ناراحتن؟ بحثه؟ دوپ!
‫همیشه تو عصبانیت بازنده ای؟ دوپ!
‫برای هر نوع استرسی ‫راه حل سریعش دوپ!
‫نگران نباش، نگران نباش ‫دیگه کافیه این آسیب
‫به همه انرژی های منفی بگو دوپ!
‫شیرینی پزی، شیرینی پزی، ‫وای نه، کالری ها به اون شکم خرسی بگو، دوپ!
‫چت کردن، گشتن، ‫چشم تو گوشی بگو، دوپ!
‫خاطرات آزاردهنده، غرور و حسادت، ‫درد بیش از حد؟ فقط بگو دوپ!
‫اگه داری میای، داری میای، همه دوپ!
‫وقتی با منی، با منی همه چی دوپه!
‫اگه بهم نگاه کنی، بهم نگاه کنی، ‫استرس میره، دوپ!
‫وقتی بهم لبخند میزنی خودمو میگم دوپ!
‫بیا به دیدن همدیگه ادامه بدیم ‫بزاریم فاصله از بین بره، دوپ!
‫بیا دست بزنیم، تردید میتونه بره، دوپ!
‫فاصله بین لب هامون؟ اونم دوپ کن!
‫و برای آدم بد من، لباس تو؟ ‫یه دوپ بزرگ و چاق!
‫واکا، واکا، واکا، واکا، چی میگی دوپ!
‫لاکا، لالا، لالا، لالا، بگو دوپ
‫برای یه زندگی شاد، شاد، ‫ذکر کوچیکش دوپ!
‫ما برای سلامتی شما ‫به الهه آنکالاما دعا کردیم.
‫برای کارناوال آماده شید.
‫هیچکی نمیاد، رئیس.
‫نه فقط برای معدن شن از رودخونه، هیچکی نمیاد ‫حتی واسه تمیز کردن خودشون هم نمیان.
‫مرکز خرید رو خراب کرد ‫و انبار برنج رو مهر و موم کرد.
‫فرماندار کثافتهای خودمون رو ‫به خودمون برگردوند.
‫ساید ساتیام صحبت میکنه.
‫وزیر اینجاست. ‫فرماندار رو میخواد.
‫فرماندار تو BP ست. ‫گفت نمیاد.
‫هی! برای چی شماها ‫همش همه جا دنبالم می‌کنید؟
‫هی، فرماندار!
‫هر وقت وزیری زنگ میزنه، ‫فرماندار باید خودش رو نشون بده.
‫شما قانون رو میدونید. درسته؟
‫بین آدم های حزب تو، ‫پنج نفرشون متهم اند.
‫منم قاضی منطقه ام.
‫اگه من بیام اونجا،
‫برای فراهم کردن پناهگاه امن ‫برای پنج متهم،
‫باید بر علیه تو اقدام کنم.
‫به خاطر همینکه نیومدم اونجا.
‫میخوام باهات صحبت کنم.
‫من سرم شلوغه. بیرون منتظر بمون.
‫همتون بشینید.
‫جدی میخوای ‫من بیرون منتظر بمونم؟
‫دادگاه عالی دستور داده یه کمیته صلح ‫تشکیل بشه تا مشکلاتشون رو حل کنه.
‫گزارش میفرستم به دادگاه که ‫وزیر مانع تشکیل کمیته صلح شد.
‫-مشکلی نداره؟ ‫-چی؟
‫-داری واسه من شاخ و شونه می‌کشی؟ ‫-منتظر میمونی؟
‫یا گزارش رو تایپ کنم؟
‫لطفا.
‫بلند شو!
‫هی! برو اونجا. ‫چند بار باید تکرارش کنم؟
‫فقط خودت می‌تونی وارد شی.
‫شما قانون اراذل و اوباش رو ‫روی بچه های ما ثبت کردید.
‫شما حق دارید این کارو انجام بدید ‫به عنوان یه فرماندار.
‫به عنوان یه وزیرم، ‫من حق دارم لغوش کنم.
‫لغوش کن.
‫رو یه کاغذ بنویس و بهم بده.
‫ازم میخوای یه بیانیه کتبی بدم؟
‫من یه پرونده رسمی ‫بر علیه شماها باز کردم.
‫شما باید یه دستور رسمی صادر کنید.
‫یه بیانیه کتبی بده.
‫فهمیدم، رفیق.
‫فهمیدی؟
‫بنویس، رفیق!
‫رفیق؟!
‫رفیق برای رفیق! آقا برای آقا!
‫میدونی داری با کی صحبت می‌کنی؟
‫وزیر دارایی و معادن.
‫پسر رئیس الوزرا.
‫رئیس الوزرای بعدی این ایالت.
‫بعد از همه اینها، تو فقط یه فرمانداری!
‫بعد از همه اینها، فرماندار؟!
‫میدونی فرماندار کیه؟
‫اولین شهروند منطقه.
‫قاضی منطقه.
‫افسر انتخاباتی منطقه.
‫انتخابات پارلمانی R.O.
‫مدیر منطقه.
‫افسر سرشماری.
‫ناظر شهرداری.
‫ثبت زمین، درآمد زمین، ‫تملک زمین، وام کشاورز،
‫وام مسکن، و حقوق بازنشستگی سالمندان.
‫افسر همه اینها... فرمانداره.
‫هی! میدونی سیاست چیه؟
‫میدونی قدرت یه وزیر چیه؟
‫خب بهم بگو.
‫باید برات بنویسیم!
‫تو سیاست رو میدونی.
‫ما قانون اساسی رو میدونیم.
‫تو میدونی چطور تقلب کنی.
‫ما میدونیم چطور حکومت کنیم.
‫تو میدونی چطور ‫دستورات دولتی رو صادر کنی.
‫ما میدونیم چطور ‫اون دستورات دولتی رو خلق کنیم.
‫شما انتخابات رو بر اساس ‫قدرت پول بردید.
‫من به لطف تحصیلاتم اینجام، ‫که فراتر از پوله.
‫امضای شما فقط پایین کاغذه.
‫تمام محتوای بالا مال ماست.
‫شما بدون یک افسر ‫IAS در کنار خودتون هیچی نیستید.
‫کسی که کنار شما می ایسته ‫و بهتون ارزش میده. شماره یک شما.
‫IAS.
‫شما فقط پنج سال وزیر خواهید بود.
‫من تا زمان مرگم IAS هستم.
‫من مسئولیت های دیگه ای برای رسیدگی دارم. ‫حالا، میشه لطفا منو ببخشید؟
‫-قبل از اینکه برسه خونه بکشیدش. ‫-رئیس؟
‫-بکشیدش! بکشیدش! بکشیدش! ‫-رئیس...
‫درباره چی حرف میزنی؟
‫همه میدونن ما به دفترش رفتیم.
‫اگه الان بکشیمش، رسوا می‌شیم.
‫تو باید در آینده ‫رئیس الوزرا بشی.
‫چه خبر فرماندار جان؟ ‫داری میای پاکستان؟
‫از مرز رد میشی یا مستقیم میای؟
‫اجازه دبیر ارشد.
‫مرز من خطیه که شما کشیدید.
‫تو تنها کسی هستی که ‫با یه دستور دولتی به دیدن دوست دخترت میری.
‫تا حالا عاشق بودی، ساتیام؟
‫بودم، قربان. یه عشق یک طرفه بود!
‫برای چی بدون هیچ حرفی غیب تون زد؟
‫بابام رام رو قبول نکرد.
‫منم نمی‌خواستم ازدواج کنم. ‫اومدم اینجا تا یه خونه بسازم.
‫ولی رام به خاطر من امتحان IAS داد.
‫انتظار نداشتم اون به عنوان یه ‫فرماندار به ویزاگ بیاد.
‫تو همیشه ازم میپرسی ‫برای چی ازدواج نکردم.
‫-به خاطر این بوده. ‫-خدا حفظتون کنه.
‫مامان، با رام آشنا شو. ‫کسی که میخوام باهاش ازدواج کنم.
‫اینا دیگه چیه؟
‫پارواتاما دچار یه شوک شد ‫و سیستم عصبی مرکزیش از کار افتاد.
‫نمی‌تونه با کسی ‫تماس چشمی مستقیم برقرار کنه.
‫از نظر ذهنی هم آشفته ست.
‫تو یه روستای کوچیک تو سریکاکولام بوده. ‫یه سازمان مردم نهاد آوردش اینجا.
‫از خوندن درباره بی عدالتی ها ‫تو روزنامه ها ناراحت میشه.
‫هر مشکلی رو به عنوان ‫یه دادخواست به رئیس الوزرا تسلیم می‌کنه.
‫یه دادخواست منطقی نوشته.
‫رئیس الوزرا فردا برای ‫مراسم یادبود ویشواس میاد ویزاگ.
‫منم مسئول پروتکل ‫برای این رویدادم.
‫منو ببر به اون مراسم.
‫به رئیس محترم الوزرای به خاطر نامیدن من ‫به عنوان رئیس هیئت مدیره ویشواس،
‫و وزیر موپی دوی به خاطر ‫نامزد کردن من برای این مقام،
‫من تا آخر عمر مدیون خواهم بود.
‫رئیس محترم الوزرای ‫ساتیامورتی الان چند کلمه ای صحبت می‌کنند.
‫هی، CM!
‫من دادخواست های متعددی براتون فرستادم.
‫حتی یه مشکل رو هم حل کردید؟
‫همچنین یه دادخواست در رابطه ‫با معادن شن اون فرستادم.
‫با این حال، ‫بهش مقام وزارت دادید.
‫هی! اون پیرزن رو ببرید.
‫-هی! ‫-وایسید!
‫کسی میتونه کمک کنه ‫اونو بیاره رو صحنه؟
‫چه خبرا ساتیا؟
‫خوبی؟
‫هی! اینطوری با رئیس الوزرا ‫صحبت می‌کنید؟
‫نمک.
‫هنوزم نمک میخوری؟
‫هی!
‫-ای عجوزه پیر. ‫-متاسفم، قربان.
‫اون از نظر ذهنی ناخوشه.
‫بگو، خانم.
‫اون با مخلوط کردن شیر بچه ها ‫با جوش شیرین درآمد کسب می‌کنه.
‫شما دارید ‫مقام وزارت رو به قاتل ها میدید.
‫گناهاتون داره زیاد میشه.
‫این گناها شما رو می‌کشه.
‫اگه بذاریم یه دیوونه حرف بزنه،
‫نتیجه اش این میشه.
‫اون نمیدونه چطوری دروغ بگه، قربان.
‫-شما کی هستید؟ ‫-من یه دکترم، قربان.
‫خیلی از مردم تو این منطقه ‫مشکلات کلیوی دارند
‫اونهم به خاطر آلودگی شیر با اوره.
‫تقلب تو شیر داره منجر ‫به اختلالات نفرولوژیکی میشه.
‫دارن روی مغز و استخون تاثیر میذارن.
‫اونا بچه ان، قربان.
‫اونا رو بکشیم؟
‫اونا حق رای ندارن. درسته؟
‫این یه روند رو به رشده ‫تو قشر تحصیل‌کرده.
‫شیر اوره داره.
‫تخم‌مرغ پلاستیک داره.
‫نودل نی داره.
‫یه چیز دیگه هم سم داره.
‫خیلی از دانشمندا ‫دارن شایعه پراکنی می‌کنن.
‫دارن یه سردرگمی جدید ‫درست می‌کنن. و...
‫اون داره حقیقت رو میگه؟
‫بله قربان.
‫ما همه‌ی نمونه‌های شیر رو ‫آزمایش کردیم.
‫مقادیر زیادی سود سوزآور، ‫آب اکسیژنه، فرمالین،
‫روغن‌های گیاهی و...
‫آقای رام، ممکنه لطفاً ساکت بمونید؟
‫-قربان، وزیر ارشد... ‫- یعنی چی ساکت بمونید؟
‫-برای چی ما رو به این استیج دعوت کردید؟ ‫-هی!
‫تو!
‫بابا!
‫برای چی داری به یاوه‌گویی‌های ‫این زن دیوونه گوش میدی؟
‫هی! چته تو؟
‫داری با نشون دادن پرونده‌ها ‫به وزیر ارشد تظاهر به صداقت می‌کنی.
‫هی! بیخیال.
‫همه‌شون مال ‫دسته‌ی پِی‌تِمِ حزب مخالفن.
‫فقط صبر کن. هی... برو کنار!
‫-مراقب حرف زدنت باش. ‫-گمشو!
‫من یه وزیرم.
‫چطور جرعت می‌کنی منو بزنی؟
‫بهت دست زدم چون ‫تو یه وزیری.
‫-جواب بقیه رو با لگد می‌دادم. ‫-هی!
‫چطور جرعت می‌کنی ‫به یه وزیر دست بزنی؟
‫-دستگیرش کنید. ‫-قربان.
‫صبر کن. ‫موپی دوی.
‫این اشتباهه.
‫ازشون معذرت‌خواهی کن.
‫دارم بهت میگم. ‫طلب بخشش کن.
‫متاسفم.
‫لطفاً منو ببخشید خانم.
‫تو لایق بخشش نیستی.
‫من، بوبیلی ساتیا مورتی...
‫به عنوان وزیر ارشد آندرا پرادش...
‫صمیمانه متعهد میشم...
‫اون تو انظار عمومی ‫منو مورد حمله قرار داد.
‫تو گذاشتی بره ‫و منو مجبور کردی معذرت‌خواهی کنم.
‫اونم سر یه زن.
‫برای چی ساکتی بابا؟
‫یه حرکتی بکن علیهش.
‫اگه من وزیر ارشد بشم، ‫کسی به حرف‌هام اهمیت میده؟
‫سبها.
‫به خاطر حمله به وزیر، ‫دستور تعلیق فرماندار رو صادر کن.
‫خودشه!
‫عزیزم، تو داری تظاهر می‌کنی ‫که تمام مراحل قانونی رو دنبال می‌کنی.
‫من تو رو برکنار می‌کنم...
‫به عنوان یه وزیر.
‫-سلام. ‫-برای چی ناراحتی؟
‫این سیستم باید به خاطر ‫از دست دادن کسی مثل تو خجالت بکشه.
‫من از تعلیق ناراحت نیستم.
‫من قبلاً این موضوع رو با ‫انجمن افسران IAS مطرح کردم.
‫من با شفافیت کامل ‫به اون صندلی برمی‌گردم.
‫ولی همه اون کارایی که جلوشون رو گرفته بودم ‫دوباره شروع می‌شند.
‫اونا دوباره به کارهای ‫فاسدشون ادامه میدن.
‫لحظه‌ای که تو برگردی، ‫همه کاراشون تعطیل میشه.
‫بیا از این زمان برای آماده شدن ‫برای عروسیمون استفاده کنیم.
‫می‌تونم یه چیزی بگم؟
‫برای اولین بار، من خشمت رو تحسین می‌کنم.
‫می‌دونم اگه حتی یه وزیر هم ‫بهم دست بزنه،به خاطر من می‌زنی‌ش.
‫ولی تو کلا یادت رفت که فرمانداری و ‫به خاطر من زدی‌ش.
‫دوستت دارم، رام.
‫عزیز دلم، معشوقم، گرانبهاترینم!
‫چیزی در درونم به هم ریخته، ‫یعنی به خاطر تو ئه؟
‫ای عزیز، ای بی‌همتا، ‫معشوق بی‌نظیرم!
‫پوست بدنم از هیجان مورمور می‌شه، ‫حواسم با تو بیدار می‌شه!
‫این لحظه، لحظه‌ی تسلیم ‫شدن به تو و خودمه.
‫بی‌قراری مثل یه تیر ‫خورده به قلبم!
‫زیبایی من وقتی تو ‫کنارمی، کامل می‌شه!
‫مثل یه الماس می‌درخشم، ‫وقتی تو بهم نزدیکی!
‫فضیلت‌های من چند برابر می‌شه، ‫وقتی تو با منی.
‫وقتی تو نزدیکم می‌مونی، ‫آدم بهتری می‌شم!
‫عجایبی رو می‌بینم ‫که تا حالا ندیده بودم.
‫آسمون مثل سایه‌بون گل‌ها می‌مونه، ‫زمین‌ مثل نهرهای شیر به نظر می‌رسه!
‫رنگ‌های متحرک مثل یه ‫رقص به نظر می‌رسن، حتی بادها هم جادویی‌ان!
‫یعنی این جزایر ناشناخته، ‫برای من و تو مقدر شدند؟
‫امروز، حتی دستمال‌ها هم ‫به پرچم‌هایی برای جشن عشق ما تبدیل می‌شند!
‫عجب شگفتی ای! رودخانه‌ها طوری جاری اند که ‫انگار ترانه‌های انسانیت را می‌خوانند!
‫روح‌ها بدون جسم گم می‌شند، ‫در عشقی مانند ستاره‌های دنباله‌دار!
‫روزی روزگاری، در همین لحظه ‫داستان ما شروع شد!
‫وقتی تو کنارمی، زیبایی من کامل می‌شه!
‫وقتی به من نزدیکی، مثل الماس می‌درخشم!
‫وقتی با منی، فضیلت‌های من چند برابر می‌شند
‫وقتی نزدیکم می‌مونی، ‫آدم بهتری می‌شم!
‫-ساباپاتی، می‌خوام باهات حرف بزنم. ‫-بگو.
‫بابا؟
‫نه تنها از پست وزارت برکنارت می‌کنم،
‫بلکه از حزب هم اخراجت می‌کنم.
‫تو دیگه هیچ ارتباطی با حزب نداری.
‫-من خیلی برای این حزب زحمت کشیدم. ‫-مهم نیست.
‫آدم‌های خطاکار جایی توی حزب ندارن.
‫من جانشین توام. درسته؟
‫دستی که مردم رو آلوده می‌کنه،
‫حق نداره به پرچم کشور ادای احترام کنه.
‫بابا، من از بچگی،
‫رویای اینو داشتم که وزیر بشم.
‫من باید روی صندلی وزیر بشینم.
‫من باید تا آخرین نفسم اونجا بمونم.
‫وقتی مُردم، مراسم تدفینم ‫نباید روی هیزم انجام بشه.
‫وقتی صندلی وزیر رو گرفتم،
‫یه دستور دولتی صادر می‌کنم ‫و با آرامش می‌میرم.
‫بابا! خواهش می‌کنم، بابا.
‫لطفاً یه فرصت دیگه بهم بده.
‫برای چی اینقدر ‫به قدرت وسواس داری؟
‫نمی‌تونم بدون قدرت زندگی کنم.
‫اگه تو توی قدرت بمونی، ‫کشور نمی‌تونه زندگی کنه.
‫اشتباهه! اشتباهه! اشتباهه!
‫من اشتباه کردم.
‫لطفاً یه بار منو ببخش.
‫-دیگه هیچ‌وقت اشتباه نمی‌کنم. ‫-هی.
‫تو هیچ‌وقت عوض نمیشی.
‫مگه تو عوض نشدی، بابا؟
‫منم عوض میشم.
‫لطفاً جرفمو باور کن، بابا.
‫خواهش می‌کنم، بابا!
‫لطفاً حرفمو باور کن، بابا.
‫خواهش می‌کنم، بابا!
‫لطفاً حرفمو باور کن، بابا.
‫بابا، خواهش می‌کنم!
‫تو چشمات رو بستی، بابا.
‫حالا میتونی صندلی تو با خودتت ببری؟
‫وقتی ازت خواستم ‫باید تحویلش می‌دادی.
‫بابا! بابا! بابا!
‫-ساتیا. ‫-دکتر.
‫تکون نمی‌خوره، دکتر.
‫مُرده؟
‫اوه، نه. دیگه نیست؟
‫متاسفم.
‫بابا!
‫-اعلامش کنیم، قربان؟ ‫-نه.
‫بعد از اینکه تصمیم گرفتید که ‫من وزیر بعدی می‌شم اعلام کنید.
‫من می‌تونم تا ابد صبر کنم. ‫جسد رو با زاندو بالم همینجا نگه می‌دارم.
‫-بهش می‌گن مومیایی کردن. ‫-یه جور بمب‌گذاری!
‫-خفه شو! ‫-مانیکیام!
‫-تو این شرایط... ‫-همین الان باید اتفاق بیوفته.
‫یا من یا اون رو به عنوان وزیر تایید کنید.
‫-یه جلسه تشکیل بدید. ‫-آره. یه جلسه ترتیب بدید.
‫-همین الان ترتیبشو بدید. ‫-انجامش بده.
‫یه جلسه عمومی تشکیل بدید.
‫-مردم بدبخت شدن. ‫- چی داری میگی؟
‫همینجا ترتیبشو بدید.
‫ببرش داخل، داداش.
‫رئیس، این یه معجون خاصه. بخورش.
‫لطفاً یکم ساکت باشید، همه.
‫اگه پسر بزرگتر ‫مسئولیت‌های حزب رو بر عهده بگیره،
‫پسر کوچکتر ‫مسئولیت‌های دولتی رو بر عهده می‌گیره.
‫هی! بومر.
‫از تجربه‌ات برای راهنمایی اون استفاده کن.
‫فقط شش ماه، درسته؟
‫انتخابات نزدیکه. ‫ببینیم چی میشه.
‫اون میوه رو می‌گیره، ‫و من پوستش رو؟
‫-اینطور نیست. ‫-من قبول نمی‌کنم.
‫-وزیر ماگادهرا مونی مانیکیام. ‫-زنده باد!
‫-این اتفاق نمی‌افته. ‫-وزیر ماگادهرا مونی مانیکیام.
‫-سروزیر ماگادھیرا مونیمانیکیام. ‫-رئیس، فریاد نزن!
‫-رئیس، تمومش کن. ‫-درود بر تو!
‫رئیس، بابا به مرگ طبیعی نمُرد.
‫-رئیس جوان‌تر کشتش. ‫-چی؟
‫درود بر سروزیر موپی دوی!
‫درود بر سروزیر موپی دوی.
‫برای چی رئیس ‫طرفش رو عوض کرد؟
‫حالا که بابا رفته ‫این صندلی به چه دردی می‌خورد؟
‫تو... تو بشین.
‫-درود بر سروزیر موپی دوی. ‫-درود بر تو!
‫-درود بر سروزیر موپی دوی. ‫-سروزیر موپی دوی.
‫-درود بر تو! ‫-سروزیر موپی دوی.
‫درود بر تو!
‫حس می‌کنم باید رام رو مثل اون پیدا کنم!
‫-الان اعلامش کنیم؟ ‫-آره.
‫بین مردم علنی نشده، درسته؟
‫مراسم تشییع ‫پشت دبیرخونه برگزار می‌شه؟
‫یا تو مزرعه‌ی بابا؟
‫قبل از اون،
‫باید تشییع جنازه یکی دیگه رو برگزار کنیم.
‫بارقه‌ی امید مردم تلوگو دیگه خاموش شد.
‫سروزیر بوبیلی ‫ساتیا مورتی فوت شدن.
‫عصر امروز ساتیا مورتی در ‫آندرا پرادش دعوت حق رو لبیک گفت.
‫جناب... ما باید شما رو دستگیر کنیم.
‫دستگیر؟ برای چی؟
‫یک پرونده علیه شما در ‫رابطه با پرونده‌ی تعرض به وزیر ثبت شده.
‫رام.
‫بریم.
‫رام.
‫داداشم رو دستگیر کردن.
‫هی! امنیت اونجا رو بیشتر کنید.
‫-بیا دیگه. ‫-زود باش!
‫-هی ‫-بریم!
‫اینجا چه خبره؟
‫به عنوان بخشی از سنت مون، ‫یک سر قیچی هم بخوره درسته.
‫نه.
‫-بابام مایه‌ی حیات منه. ‫-اوه..!
‫کل سرم رو بتراش.
‫داداش!
‫اگه فردا سروزیر بشی،
‫دیدن بعضی جاها ‫ممکنه ناخوشایند باشه.
‫این همدردیه.
‫این سیاسته.
‫احمق!
‫رفتن رهبرمون ما رو ‫در غم و اندوهی غیرقابل تصور فرو برده.
‫آخرین خواسته‌ش ‫تو این ویدیو ثبت شده.
‫سلام.
‫هدفم این بود که حداقل ‫برای یک سال حکمرانی استثنایی ارائه کنم.
‫اما نشد.
‫حداقل باید بعد از رفتنم اتفاق بیوفته.
‫به همین دلیل...
‫من تصمیمی گرفتم.
‫رام ناندان، فرماندار ویزاگ، ‫که اخیرا معلق شده بود،
‫من اون رو به عنوان ‫سروزیر این ایالت منصوب می‌کنم.
‫جناب.
‫متاسفم، جناب. ‫لطفا منو ببخشید.
‫از این به بعد، ‫رام ناندان جانشین من خواهد بود.
‫اون باید هیزم تشییع جنازه منو بسوزونه.
‫این آرزوی قلبی منه.
‫درود بر سروزیر رام ناندان!
‫جناب، وزیر سابهاپاتی من رو فرستاده ‫تا شما رو با خودم ببرم.
‫سروزیر تو راه ان، جناب.
‫-درود بر سیاستمدار عزیز ما رام ناندان! ‫-زنده باد!
‫-سروزیر رام ناندان! ‫-زنده باد!
‫داداش، موهات رو حروم کردی.
‫مثل رعد و برق، روحم به جوش میاد ‫روستا با یه جشنواره زنده شده
‫اهریمن آماده نیست با خشم تو روبرو شه
‫کوندا دورا!
‫اونایی که فکرای شیطانی دارن ‫زیر خاک دفن میشن
‫کمک کن اینجور آدما رو ‫از روستا دور کنیم
‫کوندا دورا
‫- ما دست برنمیداریم... ‫- [همه] از حقوقمون!
‫- روستا مال خودمونه! تپه هم مال خودمونه! ‫- نمیذاریم از دستش بدن!
‫برای چی اعتراض میکنی، آپانا؟
‫این تپه، ریشه و اساس ماست.
‫خونه حیووناست، ‫منابع معدنی، آب، همه چی اینجاست!
‫ولی حالا آدما یاد گرفتن ‫جنگل‌ها رو تبدیل به پول نقد کنن!
‫منابع توی تپه ما رو دیدن.
‫شروع کردن به استخراج سنگ آهن.
‫اگه جلوشون گرفته نشه، ‫هم تپه رو میگیرن هم شهرمون رو!
‫- مجبور میشیم ریشه هامون رو ول کنیم. ‫- [همه] آره! آره!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫بفرمایید.
‫وایسا!
‫حالا بگیرش.
‫دیگه چی؟
‫اگه نخواید آهن استخراج کنید، ‫چطوری این بشقاب رو می‌سازید؟
‫ما برای همه چی به آهن نیاز داریم!
‫چجوری میشه فقط به استخراج ‫تو شهر خودتون اعتراض کنید؟
‫ما فقط جایی میتونیم استخراج کنیم ‫که آهن باشه!
‫بخور.
‫بشقاب رو که می‌بینی؟ ‫حالا بخور!
‫فکر می‌کنید ما باغدارای میوه ‫بلد نیستیم بشقاب خودمون رو تولید کنیم؟
‫ظرفاتون رو بردارید و برید!
‫- هی! ‫- آقا، لطفا بشینید.
‫به خاطر این اعتراض، ۲۰۰۰ تا خانواده ‫تو این شهر ضرر میکنن!
‫نه! ۲۰ نسل بعدی از این سود میبرن.
‫موکوندا! بریم!
‫هی! ما قدرت دولتی داریم!
‫صاحبای اون قدرت ‫طرف ما هستن!
‫تو مثل یه نقطه سرخ روی پیشونیمون ‫خورشید رو آراستی
‫زندگیمون رو پر از نور کردی
‫آسمون شب رو ‫با نور نقره ای ماه نقاشی کردی
‫با لالایی هات ما رو به خواب بردی
‫تو ستون قدرتمونی ‫نگهبانمون با هزار تا چشم
‫تو مامان و پشتیبان ما خواهی بود ‫همیشه راه رو نشونمون میدی
‫دولت دستور داده شرکت آهن، ‫استخراج رو متوقف کنه!
‫دارن میرن! ‫تپه‌مون رو پس می‌گیریم!
‫بردیم، داداش!
‫کوندا دورا!
‫تو نجات دهنده مایی!
‫کوندا دورا!
‫قلب هامون، خونه تو ئه
‫بله خانم. چطور میتونم کمکتون کنم؟
‫میخوام یه دادخواست ‫برای فرماندار بفرستم.
‫- اسمت چیه؟ ‫- داداش خونه ست؟
‫- آره. تو اتاقه. ‫- عزیزم!
‫- چی شده، موکوند؟ ‫- [همه] سلام آقا.
‫با یه لشکر اومدی!
‫حالا سر چه مسئله ای اعتراض داریم؟
‫نه داداش، برای اعتراض نیومدم.
‫اومدم به همه اعتراضا خاتمه بدم.
‫بیا یه حزب سیاسی راه بندازیم. ‫تو رهبرمون میشی.
‫برای چی یه دفعه این فکر به سرت زد؟
‫ما که داریم خوب زندگی میکنیم، مگه نه؟
‫تا کی باید درخواست کنیم؟
‫بیا به مقامی برسیم ‫که اون درخواستا رو تصویب میکنه!
‫تو همه جا طرفدار داری.
‫اگه وارد سیاست بشی، ‫میتونی به خیلی از آدما کمک کنی.
‫سیاست مثل سوسکه.
‫بدون اینکه بفهمیم، ‫صداقتمون رو از بین می‌بره!
‫تو یه الماسی، عزیزم! ‫هیچ کرمی نمیتونه تو رو گاز بگیره!
‫دقیقا درسته!
‫این همه دادخواستی که نوشتم ‫هیچ نتیجه ای نداشته.
‫ولی اگه همین دادخواستا به دست تو برسه، ‫مطمئنا تغییر ایجاد میکنی!
‫[همه] آره!
‫وقتی اون قدرت رو بگیره دیگه نیازی به دادخواست و این چیزا نیست! ‫-[همه] دقیقا!
‫آدما مسئول اعتراض کردنن.
‫ولی پول، مسئول سیاسته!
‫من اهل این کارا نیستم. ببخشید.
‫داداش، بیا بدون پول سیاست کنیم!
‫بهت قول میدم!
‫ما از آرزوت که بدون پول ‫سیاست کنی حمایت می‌کنیم!
‫-آره داداش. ما ازت حمایت می‌کنیم. ‫-لطفا بگو آره.
‫نباید تو انجام کار خوب ‫معطل کنی، عزیزم.
‫-بگو آره. ‫-بگو آره بابا.
‫-[هردو] بگو آره داداش. ‫ما پشتتیم!
‫ما باهاتیم.
‫قبوله.
‫آینده آندرا عوض میشه!
‫-رهبر ما. ‫-پایدار باد!
‫حزب پیشرفت.
‫به عنوان یه مددکار اجتماعی،
‫من نیازهای مردم رو خیلی خوب میدونم.
‫اعتراض راه رو برای تغییر باز می‌کنه!
‫قدرت سیاسی راه رو برای انجام ‫کارهای خوب باز میکنه!
‫برای به دست آوردن اون قدرت،
‫من حزب آبودایام رو تاسیس می‌کنم!
‫خبرنگارهای عزیز، شما همه باید ‫از حزب ما حمایت کنید.
‫اصول و برنامه حزب شما چیه؟
‫این...
‫ما دهم یه همایش برگزار می‌کنیم.
‫اصول و برنامه حزبمون رو ‫اونجا به اشتراک میذاریم.
‫-بدون برنامه ما چی رو گزارش کنیم؟ ‫-دقیقا!
‫منظورم اینکه...
‫-او... ‫-داداش...
‫سیاست بدون پول!
‫ بعدا میبینمتون.
‫می‌تونه بدون پول سیاست کنه، ‫ولی چطوری میخواد بدون حرف زدن این کارو بکنه؟
‫کی میدونه!
‫تقصیر کیه؟ ما داریم می‌جنگیم ‫تا اونا رو به سمت بهتر شدن تغییر بدیم، مثل خودمون...
‫نه اینکه خودمونو تغییر بدیم ‫تا شبیه اونا بشیم!
‫من موجی از زیبایی ام ‫غرق در امواج رویایی
‫برای چی منو با کلماتت ‫ گرامی نمیداری، پادشاه من؟
‫ای پادشاه دماغ‌دراز، ‫قلب من پرواز میکنه
‫تمام دنیا رو می‌گردم ‫ولی هیچکس رو مثل تو پیدا نمی‌کنم
‫چه چیزی طوفان رو ‫توی چشمان شاهانه تو به پا می‌کنه؟
‫پادشاه من مثل طلای آفتابی میدرخشه
‫اون ماهه، ‫آسمون رو با نور بی‌پایان نقاشی میکنه
‫هر نگاه به تو ‫تبدیل به یه جشن توی قلبم میشه
‫تپه اسم تو رو ‫توی هر نسیمی زمزمه میکنه
‫ای پادشاه، قلب منو پادشاهی خودت کن
‫تو آهنگ قلب منی، سرورم
‫حزب ما اینجاست که خدمت کنه، ‫نه اینکه پول دربیاره!
‫اگه یکی از ماها رشوه بگیره، مردم میتونن...
‫این حزب مال مردمه!
‫هر دارایی که در آینده حزب به دست بیاره ‫هم مال مردمه!
‫مال هیچکس دیگه ای نیست! هیچوقت!
‫عزیزم! چی شده؟
‫حرف زدن من بدون لکنت زبون ‫مثل یه رویای دور از دسترس به نظر میرسه، پارواتی!
‫یه غار پیچ در پیچ، ‫مثل یه مروارید توی چشمات
‫ای پادشاه!
‫ای ماه فریبنده!
‫ بال‌های تو ‫هزارتوی قلب منو حمل میکنن؟
‫زمزمه یه سپیده زرد، شیرین و روشن
‫گونه‌هاش میدرخشن، ‫با رنگ سپیده گره خورده
‫تو خورشیدی هستی که ‫روح منو روشن میکنه
‫ای پادشاه، قلب منو پادشاهی خودت کن
‫تو آهنگ قلب منی، سرورم
‫یه تصمیمی گرفتم.
‫من حرف ن... نمیزنم.
‫یه سخنگوی خوب برام پیدا کنید.
‫مردم میتونن آرزوهای منو ‫از طریق صدای اون بشنون.
‫-چی داری میگی؟ ‫-نه داداش! تو باید حرف بزنی!
‫-چطوری یکی دیگه میتونه حرفای تورو بگه؟ ‫-صدا مهم نیست، موکوندا.
‫مهم اینکه ما صدای مردم باشیم!
‫آقا، این بهترین دوست منه.
‫ساتيامورتی. اون از طرفدارای شماست.
‫-خوب حرف میزنه. ‫-درود.
‫درود.
‫با دعای آپانای ما،
‫من سخنرانی‌مو شروع می‌کنم.
‫این همه مدت، رهبرهای سیاسی ‫حزب های خودشون رو راه مینداختن.
‫هر رهبری یه حزبی داره. ‫ولی برای مردم هم حزبی هست؟
‫نه! واسه همینه! ‫ما این حزب رو واسه مردم راه انداختیم!
‫حزب آبودایام!
‫شماها رهبرهای ما هستین. ‫شماها باید کشورمون رو اداره کنین!
‫همه تلاشمون واسه شماست!
‫انرژیمون واسه شماست!
‫ما رویاها و آینده شما رو ‫مثل مال خودمون می‌دونیم و وارد مجلس می‌شیم!
‫داداش! اون داره تشویقی رو می‌گیره که حق توئه!
‫تشویق مهم نیست.
‫من خوشحالم تا وقتی که ‫برنامه ما به گوش مردم برسه.
‫یه کشور فقط خاک نیست، ‫مردمی هستن که توش زندگی می‌کنن!
‫بیاین پا جای پای گوراجادا بذاریم، ‫کسی که این حرف‌ها رو به ما داد.
‫مسئله، پول و مقام نیست!
‫مسئله، نسل‌های آینده ماست!
‫هدف حزب ما خدمت به مردمه!
‫حزب آبودایام ما یه شیر غُرّانه!
‫انگار مردم می‌خوان ‫اون رو به عنوان رئیس جمهور انتخاب کنن!
‫کشاورزهایی که به ما غذا میدن ‫نباید یه قطره اشک هم بریزن!
‫نباید واسه عدالت ‫مجبور بشن اعتراض کنن!
‫کشاورزا باید یه آینده روشن داشته باشن...
‫نامزد رئیس جمهوری حزب ما...
‫داداش ساتیامورتیه!
‫داداش.
‫انتخابات داره نزدیک می‌شه.
‫ بیشتر مردم طرف ما ان.
‫ولی باید یه کم پول خرج کنیم، داداش.
‫هیچ پوستر و عکسی چاپ نکن.
‫یه خرج... الکیه.
‫حزب مخالف داره ‫واسه هر رای 500 روپیه میده.
‫رای‌دهنده‌ها هم یه انتظاری از ما دارن.
‫موکوندا...
‫این واقعا... تویی؟
‫اصل ایده پشت این حزب این بود که ‫بدون پول، سیاست کنیم.
‫درسته. ولی اول باید ببریم ‫تا این اتفاق بیوفته.
‫و برای بردن، به پول نیاز داریم.
‫ چی داری میگی؟
‫حتی صنعت‌گراها هم مطمئنن که ما می‌بریم!
‫بعضی از اون‌ها مثل ما وطن‌پرستن.
‫اون‌ها حاضرن واسه حزب ما ‫پول فراهم کنن.
‫اونا کین؟
‫اون رو نمی‌شناسی؟
‫اون کیه؟
‫اون یارو شرکت آهنه ست ‫که از تپه بیرونش کردیم!
‫اون تو کل هند ۲۲ تا از این شرکت‌ها داره!
‫اون می‌خواد من جلوی کسی گدایی کنم ‫که قول دادیم باهاش مخالفت کنیم!
‫اونا در ازای این پول، ‫هیچی نمی‌خوان، داداش.
‫یعنی محض رضای خدا این کار رو میکنن؟
‫تو واقعا این رو باور می‌کنی؟
‫سیاست مثل یه انگله!
‫من قبلا بهت هشدار دادم که ‫خیلی راحت بی‌صداقتی رو پخش می‌کنه!
‫ولی انتظار نداشتم ‫اینقدر زود اتفاق بیوفته.
‫باید راه قدیمی رو دنبال کنیم ‫تا یه راه جدید باز کنیم.
‫امکان نداره جایی که ایستادی رو ‫بدون حرکت آسفالت کنی.
‫جلسه با رای دادن فرق داره.
‫این دیوونگیه که فکر کنی ‫تشویق‌ها تبدیل به رای میشن.
‫ما نباید پیروزیمون رو بخریم، ‫یا خودمون رو واسش بفروشیم!
‫بعد تو از من می‌خوای ‫هر دو کار رو انجام بدم.
‫اگه از راهم خوشم نیاد، ‫تو اولین قدم متوقف می‌شم!
‫من حزب رو منحل می‌کنم!
‫ما نمی‌تونیم برخلاف ‫خواسته‌اش کاری انجام بدیم، آقا.
‫به دست آوردن قدرت دولتی ‫اصلا کار آسونی نیست.
‫این فقط پیش پرداخته.
‫اگه بگی نه، این پول ‫به یه حزب دیگه می‌رسه.
‫اگه الان بگی نه، ‫دیگه فرصتی گیرت نمیاد!
‫یکی باهاتون کار داره داداش.
‫-الو؟ ‫-موکوند و ساتیامورتی
‫از آدمای شرکت آهن پول گرفتن، داداش!
‫یه...
‫جلسه مطبوعاتی ترتیب بده واسه فردا.
‫من اعلام می‌کنم که...
‫دارم حزب رو منحل می‌کنم!
‫هی، مونی! مُردی؟
‫-کیسه‌ها رو درست پر کردی؟ ‫-داداش داره منو می‌زنه!
‫هی! شماها اینجا چیکار می‌کنین؟ ‫برین بیرون!
‫برای چی بچه‌ها رو دعوا می‌کنی؟
‫-ممنون. ‫-برو. مطمئن شو هیچ‌کس اینجا نیاد.
‫-باشه؟ ‫-[هردو] آره. ممنون عمو.
‫-هی! ‫-عمو اونو بهم داد، رفیق!
‫هی! گمشو!
‫الو؟
‫سلام. از روزنامه ‫ساندهیا جوتی زنگ می‌زنم.
‫آپانا فردا یه کنفرانس مطبوعاتی داره. ‫می‌تونی بگی موضوعش چیه؟
‫آآآ... چیزه... راستش...
‫بهتره که مستقیم از خودش بشنوین.
‫-فردا می‌بینمتون، باشه؟ ‫-باشه، آقا.
‫فهمیده که ما پول رو قبول کردیم.
‫فردا یه کنفرانس مطبوعاتی گذاشته ‫که حزب رو منحل کنه.
‫حالا چی کار کنیم؟
‫هیچ کاری نمی‌تونیم بکنیم.
‫قبل از اینکه برگرده شهر،
‫خانواده‌اش رو بدزدیم ‫و یه جایی قایمشون کنیم!
‫بعد از انتخابات آزادشون می‌کنیم!
‫اون موقع یه کنفرانس ‫دیگه میذاره و حقیقت رو میگه!
‫اگه این اتفاق بیفته، ‫آینده‌مون رو از دست می‌دیم!
‫پس چی کار کنیم؟
‫اگه الان این کارو نکنیم، ‫دیگه هیچ فرصتی گیرمون نمیاد!
‫پارواتی؟
‫پارواتی!
‫الو؟
‫یه نفر داره سعی می‌کنه ‫من و خانواده‌ام رو بکشه، آقا.
‫کمک کنین!
‫-شما کی هستین؟ اسمتون چیه؟ ‫-آقا...
‫آقا، DSP اینجاست.
‫-بگو! ‫-چیزه...
‫-بگو دیگه، مرد. ‫-آه... من...
‫-الو؟ ‫-منم...
‫آپانا! ‫یه نفر داره سعی می‌کنه ما رو بکشه!
‫چی داری میگی داداش؟ ‫الان کجایی؟
‫تو...
‫بگو داداش.
‫-وی... ‫-بگو کجایی.
‫تو جاده‌ی شرقی تپه‌ام. ‫نزدیک علامت کیلومتر چهار.
‫نزدیک باجه تلفن.
‫داداش!
‫-داداش؟ ‫-زن و بچه‌ام گم شدن.
‫باید دنبالشون بگردیم!
‫من هیچ ظلمی نکردم ‫که سزاوار کشته شدن باشم.
‫مگه من دشمنی هم دارم، موکوند؟
‫صداقتت.
‫تو هم، موکوند؟
‫بهت گفتم این ایده خوبی نیست.
‫ببین! سیاست یه دوست صمیمی رو ‫تبدیل به خائن کرده.
‫یه پیرو رو تبدیل به قاتل کرده.
‫نه. بیا همه‌چی رو فراموش کنیم!
‫حزب رو منحل کنیم و مثل همیشه ‫برای رفاه عمومی اعتراض کنیم.
‫تو حق داری حزب رو منحل کنی.
‫ولی حق نداری رویاهای منو نابود کنی!
‫هی! داری اشتباه می‌کنی، ساتیامورتی!
‫این کارو نکن! ‫موکوند،تو بهش بگو.
‫ما هم خدا رو میخوایم هم خرما رو.
‫موکوند!
‫منو ببخش داداش.
‫موکوند، چک کن ببین ‫کسی داره نگاهمون می‌کنه یا نه.
‫هیچ‌کس این دور و بر نیست.
‫البته، به جز تو.
‫-داداش! ‫-موکوند...
‫هی! ساتیامو...
‫ما نمی‌دونستیم تو و مامانت کجا رفتین.
‫برای اینکه شک کارگرای حزب رو از بین ببره،
‫ساتیامورتی بچه‌های یتیم ‫موکوند رو به فرزندی قبول کرد.
‫حزب آبهیودایام با اکثریت 300 رای ‫یه پیروزی پرشور به دست آورد!
‫بوبلی ساتیامورتی به عنوان سروزیر انتخاب شد.
‫اون اسم تو رو برای سروزیر انتخاب کرد ‫تا عذاب وجدانش رو کم کنه.
‫تو یه اشتباه کردی.
‫تو حقیقت رو از من پنهون کردی.
‫تو باعث شدی من مراسم ختم کسی رو بگیرم ‫که بابام رو کشته.
‫متاسفم پسرم.
‫آرزوی ساتیامورتی وظیفه منه.
‫اشتباه کردم که ‫آخرین آرزوش رو برآورده کردم.
‫منو ببخش، مامان.
‫باید رویای بابات رو به واقعیت بدل کنی.
‫دیگه به اینا احتیاجی ندارم.
‫طبق آرزوی رهبرمون، ‫من رام ناندان رو برای پست CM پیشنهاد می‌کنم.
‫من اینو تایید می‌کنم.
‫لطفا بیا، رام.
‫- زنده باد، رام ناندان، وزیر ارشد... ‫- پاینده باد!
‫یه دقیقه صبر کنید!
‫اون نمی‎تونه وزیر ارشد باشه!
‫اصلا!
‫اینجا این همه آدم باسابقه تو حزب هست. ‫هیچ‌کدوم از شماها قوانین رو نمی‌دونید؟
‫برای اینکه کسی وزیر ارشد بشه، ‫اول باید از پست IAS استعفا بده.
‫اون قبل از مراسم تحلیف استعفا میده.
‫شاید استعفا بده...
‫ولی دولت مرکزی باید ‫استعفاش رو قبول کنه.
‫من باید شکایتم رو ازش پس بگیرم
‫تا اونا استعفاش رو قبول کنن!
‫پس، برای اینکه اون وزیر ارشد بشه،
‫نیازی به موافقت این ‫۱۱۵ تا عضو نداره.
‫فقط تایید یه نفر رو میخوام...
‫من!
‫[همه] شکایتت رو پس بگیر! پس بگیر!
‫باشه، باشه. ‫من شکایتم رو پس می‌گیرم.
‫یه توافق‌نامه کتبی بهم بدید ‫که من C.M بشم!
‫ما ازت می‌خوایم شکایتت رو پس بگیری ‫تا اون بتونه C.M بشه.
‫خب که چی؟ ‫می‌خواید من براش کار کنم؟
‫من تمام عمرم ‫رویای پست CM رو داشتم!
‫من کارم رو به عنوان ‫یه کارگر ساده حزب شروع کردم.
‫من برای کار حزبی به دورترین ‫نقاط ایالت رفتم!
‫من به رشد حزب کمک کردم!
‫سرم رو تراشیدم! برعکس.
‫MPTC، ZPTC، شهردار، نماینده مجلس، وزیر
‫من قدم به قدم ‫با پای خودم اومدم تا به اینجا رسیدم!
‫پس چطوری اون می‌تونه با هلیکوپتر بیاد ‫و مستقیم پست CM رو بگیره؟
‫همزمان، یه آبنبات چوبی هم برام بخرید.
‫منم همینطور به مکیدنش ادامه میدم.
‫من پسش نمی‌گیرم.
‫نه فقط بابام. ‫من نمی‌ذارم تو CM بشی، حتی اگه بمیرم.
‫اگه اون نه، پس کی؟
‫رهبرمون تو رو به عنوان ‫جانشین حزب معرفی کرده.
‫پس تو تصمیم بگیر کی باید باشه.
‫ممنون از محبت و لطفتون.
‫من هیچ وقت نمی‌خواستم ‫یه رهبر سیاسی بشم.
‫من از سیاست سر در نمیارم.
‫این یه فرصت غیرمنتظره‌ست.
‫بذارید من به عنوان ‫یه افسر IAS به کارم ادامه بدم.
‫بذارید آقای موپی دوی ‫وزیر ارشد بشه.
‫-CM موپی دوی ‫-زنده باد!
‫-C.M موپی دوی ‫-زنده باد!
‫موفق باشی! ‫به خوبی حکومت کن.
‫بفرمایید.
‫این چیه؟
‫یه نامه از طرف شما که توش اعلام کردید ‫شکایتتون رو ازش پس می‌گیرید.
‫موپی.
‫-این چیه؟ ‫-سیاست کثیف!
‫وجود خودش، شکایت منه!
‫من پسش نمی‌گیرم. گمشو!
‫-CM موپی دوی ‫-زنده باد!
‫-من، ‫-من، بوبیلی موپی دوی...
‫-این چیه؟ ‫-برای لغو تعلیق رام ناندان، فرماندار ویزاگ.
‫بیش از ۲۰۰۰ افسر IAS از ‫سراسر هند دادخواست فرستادن.
‫من به عنوان وزیر ارشد آندرا پرادش، ‫عادلانه حکومت خواهم کرد.
‫پس به نام خدا قسم می‌خورم.
‫چطور می‌تونیم بدون بررسی مناسب، ‫مجوز رو لغو کنیم؟
‫-این خلاف قانونه. ‫-یه راهی هست، قربان.
‫چند سال پیش تو UP،
‫اقدام مشابهی در مورد ‫IAS سوچیترا پاندی انجام شد.
‫در پاسخ به دادخواست افسران،
‫دولت مرکزی دستوراتی برای ‫لغو تعلیق صادر کرد.
‫اون یه افسر خیلی نادر، ‫صادق و شجاعه، قربان.
‫-CM موپی دوی! ‫-زنده باد!
‫شرکت‌ها، دانشگاهیان، ‫IT، مراقبت‌های بهداشتی، نساجی.
‫بزرگراه‌ها، املاک، یتیم‌خانه‌ها ‫و غیره. همه دادخواست‌ها اومده.
‫اولین امضا باید یه وزنی ‫داشته باشه. پس اینو امضا کن.
‫اولین امضا...
‫اولین امضای من ‫روی پیشونی اون رام خواهد بود.
‫حتی اگه همه افسرهای IAS ‫با هم جمع بشن تا تعلیقش رو لغو کنن،
‫من اونو به دورترین مکان و ‫بدترین بخش منتقل می‌کنم.
‫دستور انتقالش رو بیارید.
‫قربان! یه ایمیل مهم اومده، قربان.
‫همونجا وایسا. ‫لطفاً امضاش کنید، رئیس.
‫صبر کن!
‫ممکنه خواسته‌های ‫دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا باشه.
‫بفرمایید. بخونش.
‫-رئیس! این که... ‫-اونا پست CM ایشون رو غیرقانونی اعلام کردن؟
‫برعکس شد.
‫-اونا انتخابات رو اعلام کردن، رئیس. ‫-جفتشون یه معنی رو میدن.
‫-ولی من تازه این پست رو گرفتم. ‫-انتخابات ظرف دو ماه آینده برگزار میشه.
‫مگه ما پنج ماه دیگه ‫قدرت نداریم؟
‫چطور ممکنه؟
‫قربان، کمیسیون انتخابات میتونه ‫هر وقت بخواد ظرف شش ماه انتخابات رو اعلام کنه.
‫-رئیس! ‫-چی شده باز؟
‫میدونی کی به عنوان ‫افسر انتخابات منصوب شده؟
‫کیه؟
‫تبریک میگم آقای CM.
‫انتخابات از راه رسید.
‫به اعضای حزب‌تون بگید ‫که دقیقاً از قوانین پیروی کنن.
‫شاید از این تشریفات بی‌خبر باشی ‫چون توی این مقام تازه‌کاری.
‫وقتی انتخابات اعلام میشه،
‫دیگه نمیتونی سیاستی رو شکل بدی.
‫همه‌ی قدرت‌هات ‫از این لحظه محدود میشه.
‫نمیتونی هیچ دستوری صادر کنی.
‫نمیتونی هیچ پرونده‌ای رو امضا کنی.
‫هی!
‫-این چیه، مرد؟ ‫-ها؟
‫-سیاست کثیف. ‫-آهان!
‫داری برام حکم انتقال میاری ‫بی‌خبر از تحولاتی که تو من رخ داده.
‫یه سال CM.
‫یه ماه CM.
‫یه هفته CM.
‫یه CM یه روزه هم دیدم.
‫ولی این اولین باره که ‫یه CM یک ساعته می‌بینم.
‫تو دیگه وزیر ارشد نیستی،
‫فقط یه وزیر ساده‌ای الان.
‫صبر کن!
‫این چیه؟
‫فقط چون ‫افسر انتخابات شدی،
‫حس میکنی که ‫نخست وزیر شدی.
‫همه‌ی کاری که میتونی بکنی اینکه ‫تو نامزدها اشتباه پیدا کنی.
‫بعد از ساعت ۱۰ شب تبلیغات رو متوقف میکنی.
‫تو بلدی انتخابات رو چجوری برگزار کنی.
‫ولی من بلدم چجوری ببرم.
‫انتخابات ظرف سه ماه دیگه تموم میشه.
‫تو بعد از اون اینجا نیستی.
‫من برای ۳۰ سال آینده ‫وزیر ارشد این ایالت خواهم بود.
‫تو فقط یه افسر انتخاباتی هستی. ‫اصلاً چی کار میتونی بکنی، ها؟
‫اصلاً چه کاری هست که بشه کرد؟
‫من غیرقابل پیش‌بینیم.
‫همونطور که آقای آپانا آرزو داشت، ‫سیاست بدون پول هدف ماست.
‫اسم حزب ما هست پراجا آبهایودایم.
‫کمیسیون انتخابات ‫همه‌ی افسرها رو به جلسه دعوت کرده.
‫-رئیس ستاد انتخابات صحبت می‌کنه. ‫-بله قربان.
‫افسرهای بد باید منتقل بشن.
‫لطفاً جزئیات رو به اشتراک بذارید. ‫من همه رو میفرستم برن.
‫شماره یک،
‫مالیکارجون، دبیر ارشد.
‫-قربان! ‫-برو بیرون!
‫چند نفر از شما درست کار می‌کنید...
‫چند نفرتون فاسدین...
‫چند نفر از شما ‫برده‌ی موپی دوی هستید...
‫من همه چیزو میدونم.
‫انتخابات سالم با حضور ‫افرادی مثل شما غیر ممکنه.
‫همه‌شون...
‫من افسرهای پاک و ‫بی نقصِ میخوام.
‫کمیسیون انتخابات ‫تا حالا هیچ جا قدرت کاملش رو نشون نداده.
‫هر انتخاباتی به نفع ‫سیاستمدارها برگزار میشه.
‫ولی این انتخابات...
‫باید تحت نظر ما برگزار بشه.
‫شروع کنیم.
‫به محض اینکه دوباره به قدرت برسیم،
‫تو هر منطقه ‫چهار تا کالج جدید میسازیم.
‫اگه ما به قدرت برسیم،
‫برای هر خانواده‌ی بی‌خانمان ‫یه خونه میسازیم.
‫همه قول میدن. ‫ولی کی به قولش عمل میکنه؟
‫چجوری بهتون اعتماد کنیم؟
‫ما همه‌ی قول‌هامون رو روی ‫این کاغذ رسمی نوشتیم و امضا کردیم.
‫اگه حتی یه قول بعد از دو سال عملی نشه،
‫سرمونو از خجالت میندازیم پایین ‫و استعفا میدیم.
‫یه افسر برق اومده اینجا.
‫پول گرفتن واسه رای دادن کار اشتباهیه.
‫اگه دنبال پول باشیم،
‫دولت هم ازش پیروی می‌کنه.
‫آقا، ما از برنده شدن این ‫سیاست‌مدارا هیچی گیرمون نمیاد.
‫اونا فقط یه چیزی ‫بهمون میدن که بتونن برنده شن.
‫ما فقط همون روز می‌تونیم ‫یه غذای درست و حسابی بخوریم.
‫و یه جفت لباس بخریم.
‫-برای چی با ما مخالفت می‌کنین؟ ‫-پول گرفتن طبق قانون جرمه.
‫-مجبوریم همه‌تونو دستگیر کنیم. ‫-اگه بخواین ما رو دستگیر کنین،
‫باید همه‌ی اهالی ده رو دستگیر کنین.
‫عملاً می‌تونین این کارو بکنین؟
‫آقا، هر چقدر هم توضیح بدین، ‫اونا قبول می‌کنن.
‫البته تقصیر اونا هم نیست.
‫این سیاست‌مداران که ‫ کاری می‌کنن اونا همیشه فقیر بمونن.
‫پس...
‫بیا سیاست‌مدارا رو فقیر کنیم.
‫راه رو باز کنین.
‫رئیس! اونا دارن ‫واسه هر رای 20,000 تا می‌خوان، رئیس.
‫20,000 تا واسه هر رای؟
‫-با این پول میشه چهار تا انتخابات دیگه رو هم خرید. ‫-ولی ما چاره‌ی دیگه‌ای نداریم.
‫-مجبوریم بدیم. ‫-اگه یه وقت باختیم چی؟
‫هر چی تا الان دزدیدیم و قایم کردیم، ‫همه‌ش از بین میره.
‫عمراً! هیچ‌کس جز ما ‫نمی‌تونه اینقدر پول بده.
‫ما میدیم و سریع پسش می‌گیریم.
‫بیایین از یه رشوه 1000 روپیه‌ای، 10,000 روپیه دربیاریم، ‫در حالی که 100 تا هم کافیه.
‫بیایین یه بار شن 6000 روپیه‌ای رو ‫ 18000 روپیه بفروشیم.
‫تو پول گرفتی و رای دادی، مگه نه؟
‫کارا فقط وقتی راه میفتن که پولی وسط باشه...
‫بهشون اینو میگیم.
‫این چیه؟
‫داداش کوچیکه داره ‫رو کله‌ی کچلش تخم‌مرغ می‌شکونه؟
‫حتی علامت هم زده!
‫میلیاردها پول نقد دارن ‫تو کانتینرها جابه‌جا میشن، قربان.
‫توقیفش نکنین. بذارین بره.
‫-قربان؟ ‫-آره. ولش کنین.
‫-مثل اینکه اینم خریده شده. ‫-بذارین بره.
‫ اون همه‌ی حقیقت تو رو، رو می‌کنه ‫ اون تو رو آدم می‌کنه
‫ اگه باهاش دربیفتی، کارتو تموم می‌کنه ‫ اون غیرقابل پیش‌بینیه
‫این یه لاک رو بگیرین و به حزب ما رای بدین.
‫یه لاک روپیه واسه پنج تا رای؟!
‫ داداش ‫ اون غیرقابل پیش‌بینیه
‫ داره میاد سراغت ‫ زود باش قایم شو
‫ هیچ‌وقت یه شلیک رو هم از دست نمیده ‫ داداش، اون غیرقابل پیش‌بینیه
‫-CM Mopi Devi! ‫-زنده‌باد!
‫سلام، آقای غیرقابل پیش‌بینی!
‫پیروزی منو پیش‌بینی کردی؟
‫نه یه تاج گل، نه یه شال...
‫برای چی با دست خالی اومدی اینجا؟
‫تو فقط یه وزیری، ‫واسه همین اون همین‌جوری اومده.
‫هی!
‫من یه چیزی آوردم.
‫بخونش.
‫این چیه؟
‫این یه اخطاریه ‫واسه سوء استفاده از اموال دولتیه.
‫هی...
‫خود دولت مال خودمونه. ‫این چی داره میگه؟
‫غیرقابل پیش‌بینی!
‫وقتی اطلاعیه‌ی انتخابات صادر میشه، ‫نه فقط کاندیداها...
‫حتی CM هم نمی‌تونه ‫از وسایل نقلیه‌ی دولتی استفاده کنه.
‫واسه استفاده از این پرواز دولتی ‫برخلاف قوانین، 25 لاک جریمه شدی.
‫این مبلغ رو فوراً ‫به کمیسیون انتخابات پرداخت کن.
‫اگه ندم چی میشه؟
‫ثبت نامت باطل میشه.
‫فقط 25 لاکه، درسته؟
‫بچه‌ها، پرداختش کنین.
‫قربان...
‫ما یه کامیون پُر از پول پیدا کردیم، قربان.
‫-مال کیه؟ ‫-مال Magadheeraست، قربان.
‫-ولش کنین. ‫-قربان!
‫دارم بهتون میگم. ‫ولش کنین.
‫-Mopi Devi! ‫-زنده‌باد!
‫درست قبل از اینکه ‫سوار ماشین بشه، میاد اینجا.
‫-بچه‌ها، جریمه رو پرداخت کردین؟ ‫-آره، رئیس.
‫-حالا چی؟ ‫-فقط می‌خواستم این رسید رو بهتون بدم.
‫ها؟ خود رئیس دفتر ‫انتخابات اومده واسه رسید؟
‫دمش گرم! عجب چیزیه!
‫- ساتيام. ‫- طبق قوانین،
‫برای تبلیغات انتخاباتی، هر کاندید...
‫فقط اجازه داره ۴۰ لاک روپیه خرج کنه.
‫تو همین الان فقط ۲۵ لاک روپیه رو ‫واسه پرواز حروم کردی.
‫پس از ملاقات با مردم...
‫تا جلسات عمومی...
‫مجبوری فقط با همون ۱۵لاک روپیه ‫باقی‌مونده سر کنی.
‫- اگه نه چی؟ ‫- موپی می‌تونه جایزه‌شو فراموش کنه.
‫رئیست نمی‌تونه تو انتخابات شرکت کنه.
‫چی شده رئیس؟ ‫دلم واسه این قیافت کباب شد.
‫فقط یه اشاره کن.
‫امشب با تراکتور ‫اون مزاحمو له و لورده می‌کنم.
‫اگه این کارو بکنیم، می‌میره.
‫ولی مگه مرگ می‌تونه ‫توهینی که کرده رو پاک کنه؟
‫فقط یه وزیری.
‫وقتی بعد از بردن این انتخابات، ‫بشم رئیس دائم،
‫خودم با تراکتور از روش رد می‌شم.
‫کانتینر پدابایی به منطقه NTR رسیده، قربان.
‫- بذاریم بره؟ ‫- نه.
‫- قربان؟ ‫- شکار شروع شده!
‫دارم میام.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫ باهاش در نیوفت، ‫تو چند ثانیه کارتو تموم می‌کنه
‫ اومده به این ایالت یه تکونی بده
‫ضبطش کنید.
‫ولی مگه این همه روز ‫ولشون نکردی؟
‫ولش می‌کنیم، بعد دوباره می‌گیریمش! ‫آزادش می‌کنیم و دوباره مصادرش می‌کنیم!
‫هی! جرعت داری ‫کانتینر ماگادھیرا رو بگیری؟
‫- رئیس. ‫- چیه!
‫محموله رو تو جاده گرفتن، ‫نمی‌دونستن کانتینر توئه.
‫کیه؟ کدوم خری گرفتش؟
‫یه نگاه بنداز. ‫غیرقابل پیش‌بینیه.
‫سلام، آقای ماگادھیرا.
‫خلاف قوانین انتخاباتی،
‫۲۰۰ کرور روپیه ‫وارد حوزه انتخابیه‌ات کردی.
‫این کانتینر من نیست.
‫جرعت داری کانتینر ماگادھیرا رو بگیری؟
‫همین الان یه ایمیل برات فرستادم.
‫به خاطر نقض قوانین انتخاباتی، ‫صلاحیتت رو برای شرکت تو انتخابات رد می‌کنم.
‫الان دیگه نمی‌تونی ‫تو انتخابات شرکت کنی.
‫تو واقعاً ماگادھیرایی؟ ‫آدم بی‌خاصیت!
‫همه‌چی از دست رفت.
‫گمشو!
‫برو تو قسمت زنونه، ‫یه فوت گنده تو نافشون بکن!
‫داداش. شنیدم بعد از اینکه با هواپیما اومدی، ‫مجبورت کرده به سبک ماراتن راه بری.
‫یا خدا!
‫من که دارم با یه زخم دست و پنجه نرم می‌کنم، ‫تو دیگه برای چی روش فلفل می‌پاشی؟
‫فقط تماشا کن.
‫روز انتخابات،
‫کاری می‌کنم که نیست و نابود بشه.
‫انتخابات مجلس ایالتی آندرا پرادش ‫از ساعت ۷ صبح شروع شده.
‫بازرس، امیدوارم ‫تلفات جانی نداشته باشیم.
‫نه قربان. چون هنوز ‫رأی‌گیری شروع نشده، تلفاتی نداشتیم.
‫کمیسیون انتخابات ‫اینجوری امنیت رو برقرار می‌کنه؟
‫مردم چجوری می‌تونن ‫با خیال راحت بیان رأی بدن؟
‫صبح خیلی بدی داشته باشی، ‫رئیس دفتر انتخابات.
‫این نقشه موپی دویه.
‫تو این ایالت ۱,۰۹,۸۶۷ تا ‫صندوق رأی وجود داره.
‫به صورت تصادفی،
‫من تو هفت تا از این صندوق‌ها بمب گذاشتم.
‫حتی خودمم نمی‌دونم ‫کدوم صندوق تو کدوم منطقه بمب داره.
‫افراد من میان...
‫و تو رای ها تقلب میکنند.
‫خفه شو و با ما همکاری کن.
‫اگه جلوی راه ما وایسی، ‫یا جلوی یکی از ما رو بگیری...
‫من هیچ ایده‌ای ندارم کدوم بمب قراره ‫منفجر بشه و چند نفر قراره بمیرن.
‫بوم! بوم! بترکون!
‫بوم! بوم! ‫بوم! بوم!
‫یه عده دارن چندبار رای میدن قربان.
‫خیلی‌ها دارن میان رأی جعلی بدن، قربان. ‫تو صف وایستادن.
‫دستگیرشون کنیم، قربان؟
‫نه. ولشون کن.
‫- قربان! ‫- درست شنیدی.
‫ولشون کن.
‫تبریک میگم، رئیس دفتر ‫انتخابات جوان و پویای من.
‫فاز اول انتخابات ‫بدون هیچ مشکلی تموم شد،
‫البته با تشکر از تو.
‫بچه‌های من رای‌هاشونو ‫خیلی راحت و بی‌دردسر دادن.
‫خب...
‫میخوای یه چیزی بهت بگم که ‫یه جاییتو بسوزونه که معلوم نیست؟
‫هفت جا که هیچی...
‫من اصلا هیچ‌جا بمب نذاشتم.
‫ولی من گذاشتم!
‫کجا؟
‫- همین‌جا. ‫- روز ولنتاین مبارک.
‫این همه آدم با مواد شیمیایی ‫جوهر انگشتشونو پاک کردن
‫و رای تقلبی دادن.
‫اون مواد شیمیایی تقلبی بود. ‫واسه همین باعث عفونت شد.
‫- وای نه! حالا چی؟ ‫- هیچی نمیشه.
‫وای خدای من!
‫- انگشتت می‌گنده. ‫- خدا!
‫مجبور میشن قطعش کنن.
‫یه پیک عرق و یه بریانی داره ‫یه انگشتو ازمون می‌گیره!
‫بدبخت شدم رفت، خدا!
‫طبق ماده ۱۷۱ (د)، ‫یه جرم نابخشودنیه.
‫دستگیرشون کنین و بندازینشون تو ون.
‫بیست تا حوزه انتخابیه توی هر منطقه،
‫آدمای شما توی کل ایالت رای تقلبی دادن.
‫همه اون حوزه‌ها
‫حالا دوباره انتخابات برگزار می‌کنن.
‫هی! فقط یه وزیری...
‫شاید تو یه بمب الکی گذاشته باشی.
‫ولی من صندلی تو رو هدف گرفتم!
‫- باهاش میشه هزینه چهار تا انتخاباتو داد. ‫- ولی چاره‌ای نداریم.
‫مجبوریم بدیمش.
‫اگه یه وقت شانسی باختیم چی؟
‫امکان نداره! می‌دیمش و سریع پسش می‌گیریم!
‫اگه تایمینگش خراب شه چی...
‫رفت؟
‫وای خدا!
‫- هی، عمو سیرکی. ‫- نه، عمو حاشیه‌ای.
‫حاشیه، لطفا. ‫برو کنار، راهو باز کن.
‫حاشیه، لطفا.
‫حاشیه لطفا.
‫شما دو تا اینجا چی کار می‌کنین؟
‫باید نمایش اولو تو اتاق تموم کرده باشین.
‫داداش و زن داداش تو اتاقن.
‫اون تو چی کار می‌کنن؟ ‫مگه شب اول مال شما نیست؟
‫دارن واسه ما تزیینش می‌کنن.
‫این اتفاق باید ‫شش ماه پیش واسه ما می‌افتاد.
‫مجبوریم صبر کنیم ‫چون طالع‌مون اینو میگه!
‫یا حضرت ممه!
‫هی!
‫یا حضرت کمر!
‫!یا حضرت قمبل
‫گمشو بابا، کلا چند ثانیه بود!
‫من واسه هر چند ثانیه ای اجازه دارم.
‫فقط بعد از عروسی.
‫بذار عروسی کامل رو بعدا بگیریم.
‫فعلا بیا به یه عروسی ‫سه‌چهارم راضی شیم.
‫عروسی سه‌چهارم؟
‫گره زدنش بمونه بعدا، ‫ولی بذار بقیه کارا رو الان بکنیم.
‫هی! اینجوری انگار ‫از مرزهای فرهنگی رد نشدیم؟
‫نه بابا! اینکه تا اینجا پیش بریم و گره نزنیم، ‫همینکه میشه عروسی سه‌چهارم.
‫پسره میگه بیا یه عروسی ‫سه چهارم بگیریم
‫میگه بیا اول عشق و حال کنیم ‫عروسی رو بعدا میشه گرفت
‫ برین کنار، راهو باز کنین، ‫ داره میاد
‫ یه پرتو ماه پیچیده شده ‫ تو یه کت براق!
‫ برین کنار، راهو باز کنین، ‫ داره میاد
‫ یه بهشت پیچیده شده ‫ تو یه دامن روان!
‫ یه شیطان سیکس‌پک دار
‫ اون کسایی رو که ‫ سیستم رو خراب می‌کنن له می‌کنه
‫ مثل یه رعد و برق ‫ جذابیتش تو فضای آتش‌زا می‌پیچه
‫ برین کنار، راهو باز کنین، ‫ داره میاد
‫ یه سوپراستار، ‫ مستقیم از مریخ!
‫ به این پسر نگاه کنین ‫ نگاهش دیوونگی رو جرقه می‌زنه
‫ این پسر خوش‌تیپ رو ببینین ‫ دل‌ها رو به اشتباه می‌کشه
‫ برین کنار، راهو باز کنین، داره میاد ‫ ستاره‌ای بین همه ستاره‌های درخشان!
‫پسره میگه بیا یه عروسی ‫سه چهارم بگیریم
‫ جسور و بی‌پروا، مثل ایلان ماسک
‫ ریسک کردن دقیقا وظیفه‌شه
‫ هالک پیچیده شده تو یه پیراهن ابریشمی شیک ‫ چشماش می‌درخشه و خیره کننده‌ست
‫ دکمه زنگ رو فشار بده و ما رو سورپرایز کن
‫ گونه‌های من میشه میدون جنگ پابجی اون
‫ عشقش روزی سه بار روی گلبرگ‌ها شکوفه می‌زنه
‫ هی، این دختره کجا قایم شده؟
‫ هی! اوه، اوه، اوه!
‫ هرجا قایم بشه
‫ تو رویاهام حمله‌های پهپادی می‌کنه
‫ هیچ سوپرسونیک یا هایپرسونیکی ‫به سرعتش نمی‌رسه!
‫ برو کنار، راه رو باز کن
‫ حتی گوگل هم دنبال این خانومه!
‫ برو کنار، راه رو باز کن
‫ گلی که همه‌ی گل‌ها رو ‫شکست میده اینجاست!
‫ یه شیطان سیکس پک دار
‫ اون کسایی که سیستم رو ‫خراب می‌کنن رو له می‌کنه
‫ مثل یه رعد و برق
‫ جذابیتش تو فضای تیندر می‌چرخه
‫ برو کنار، راه رو باز کن، داره میاد
‫ کلاشینکف بوسه‌زن!
‫ به این پسر نگاه کن، ‫نگاهش دیوونه‌بازی در میاره
‫ این پسر خوشتیپ رو ببین، ‫دل‌ها رو می‌دزده
‫ برو کنار، راه رو باز کن!
‫ میاد اینجا یه دلبر زیرک که ‫یه طوفان به پا می‌کنه!
‫این آپاناست ‫اینهم پارواتاماست.
‫پسرشون رام نانداناس.
‫یه مامور انتخابات باید بی‌طرفانه کار کنه، ‫با همه‌ی حزب‌ها یکسان رفتار کنه.
‫اون طرفداری واضحی ‫از حزبی که به اسم باباش بود نشون داده.
‫به خاطر همینکه نظرسنجی‌های خروجی ‫دارن پیروزی رو برای حزبشون پیش‌بینی می‌کنن.
‫آقا، من فقط یه چیز ازتون می‌خوام.
‫اگه حزب باباش داره رقابت می‌کنه،
‫چطور می‌تونه ‫به عنوان مامور انتخابات کار کنه؟
‫متاسفم، آقا.
‫به خاطر همینکه من با تواضع ‫ازتون خواهش می‌کنم.
‫اون رو از اون پست بردارین.
‫انتخابات رو باطل اعلام کنین ‫و درخواست انتخابات مجدد بدین.
‫لطفا از دموکراسی محافظت کنین.
‫-آقای رام، جواب شما به این چیه؟ ‫-به سوابق من نگاه کنین.
‫پدر و مامان من اینها ان.
‫خب؟
‫یعنی اینها مامان و بابات نیستند؟
‫طبق قانون، اینا پدر و مامان قانونی منن.
‫هی! یا بگو آره یا بگو نه.
‫اونو ولش کن، میگی ‫اینا بابا و مامان قانونی منن.
‫اونا بابا و مامان من تو کارت ملی ان.
‫اونا بابا و مامان من تو کارت یارانه ان.
‫داری همون حرفا رو هی تکرار می‌کنی.
‫آقا، هر مدرکی که مربوط به من باشه
‫نشون میده که اینا بابا و مامان منن.
‫-تو! ‫-آقای موپی.
‫-ثابت کن اونا بابا و مامان تو نیستن. ‫-برای چی باید ثابت کنم؟
‫-غیر ضروریه. ‫-[هردو] تو باید این کارو بکنی.
‫این یه اتهام خیلی جدیه.
‫آپانا دقیقا شبیه توئه.
‫تو باید ثابتش کنی.
‫اون که فوت شده، آقا.
‫تو مامانت رو داری، درسته؟
‫منظورم همسرشه.
‫این کیه؟
‫شوهرمه.
‫اون چطور؟
‫پسرمه.
‫حالا چی میگی؟
‫آقا...
‫اون از نظر ذهنی مشکل داره.
‫حرفاش از نظر قانونی معتبر نیست.
‫آقا، یه آزمایش دی‌ان‌ای انجام بدین. ‫ما حقیقت رو می‌فهمیم.
‫آره. این اجباریه.
‫اگه آزمایش دی‌ان‌ای ثابت کنه ‫که اون مامانته،
‫قانون اون رو به عنوان حقیقت قبول می‌کنه.
‫تو اینو می‌دونی. درسته؟
‫بله، آقا.
‫ترتیب یه آزمایش دی‌ان‌ای ‫برای هردوشون بدین.
‫تا اون موقع، اون رو ‫در بازداشت دولت نگه دارین.
‫نابود میشی.
‫همه از بین میرن.
‫قربان، از خوالگاه زنان زنگ میزنم.
‫مامانتون گم شده قربان.
‫چی؟ مامان گم شده؟
‫آخرین بار کی دیدیش؟
‫ازم خواست گوشیم رو بدم بهش ‫باهاش آهنگ گوش بده تا بخوابه.
‫اون موقع آخرین بار دیدمش.
‫- صدای آهنگ‌ها رو گوش دادی؟ ‫- نه قربان.
‫گوشی رو بده من.
‫اگه آزمایش DNA یا فولیکول مو بگیریم،
‫یا بزاق دهان یا یه ناخن کوچیک،
‫می‌تونیم روابط بین افراد رو بفهمیم.
‫این اسید سولفوریکه.
‫خیلی خطرناکه.
‫اگه بدن انسان یا اسکلتی توش بیفته،
‫کاملاً حل میشه.
‫وقتی یه دندون توش گذاشتیم...
‫مامان!
‫مامان.
‫مامان!
‫اون از نظر ذهنی مشکل داره.
‫حرفاش از نظر قانونی معتبر نیست.
‫مامان! مامان!
‫هیچ مدرکی برای ‫تایید اینکه افسر رام ناندان
‫پسر پارواتاما و آپاناست وجود نداره.
‫رد دعوای این پرونده صادر میشه.
‫تحت نظارت افسر رای‌گیری رام ناندان،
‫دور دوم انتخابات به آرومی ‫و بدون هیچ حادثه‌ای به پایان رسید.
‫نظرسنجی‌های خروجی از صندوق‌ها، پیروزی حزب پراجا آبهیودایام به رهبری سابهاپاتی رو پیش‌بینی می‌کنن.
‫اون حتی بعد از انتخابات هم ساکت نمی‌شینه.
‫شمارش آرا پس فردا انجام میشه.
‫اون قطعا یه مشکلی درست می‌کنه.
‫باید تو همه‌ی ۱۳ مرکز شمارش آرا ‫در ویزاگ شورش بشه.
‫اگه تو ۱۳ مرکز شورش بشه، ‫انتخابات لغو میشه.
‫در مجموع ۹۰ مرکز شمارش آرا وجود داره.
‫چطوری می‌تونیم مراکزی که احتمال داره ‫ شورش توشون اتفاق بیوفته رو پیش‌بینی کنیم؟
‫دستور بدین همه‌ی اراذل و اوباشی که ‫تو انتخابات دستگیر شدن رو آزاد کنن.
‫از سیم‌کارت‌ها برای ردیابی ‫حرکاتشون استفاده کنین.
‫جاهایی که این اراذل و اوباش میرن، ‫شاهد شورش خواهد بود.
‫اونا برای شورش ‫تو این ۱۳ مرکز برنامه‌ریزی کردن.
‫باید همه‌ی دستگاه‌های شمارش آرا رو ‫به یه نقطه منتقل کنیم.
‫عالیه قربان.
‫به همه‌ی نمایندگان شمارش آرا اطلاع بدین.
‫اگه الان بهشون اطلاع بدیم،
‫خیلی راحت می‌تونن ‫همه‌ی دستگاه‌ها رو موقع انتقال نابود کنن.
‫اطلاع دادن بهشون یه قانونه.
‫هیچ ماشینی نباید ‫از این محوطه خارج بشه.
‫اگه شد، همه‌ی ماشین‌ها ‫و دستگاه‌های رای‌گیری رو نابود کنین.
‫چطوری می‌تونیم با غلبه بر اونا ‫دستگاه‌ها رو منتقل کنیم قربان؟
‫از امروز ساعت ۸ صبح، ‫فرآیند شمارش انتخابات شروع میشه.
‫شورش ممکنه هر لحظه شروع بشه.
‫ما فقط ۶۰ نفریم. ‫چی کار کنیم قربان؟
‫همه‌تون برین.
‫قربان..!
‫جون شما برام مهمه.
‫از ورود مردم و رسانه‌ها ‫به اینجا جلوگیری کنین.
‫- بله قربان. ‫- متفرق شین.
‫بزن بریم!
‫همه چیو نابود کنین!
‫ساتیا، اینو بده به همه.
‫جاروشون کن!
‫پرتابشون کن!
‫لهشون کن چوتو.
‫این کیه؟
‫تو این انتخابات، حزب پراجا آبودایام ‫تو ۱۵۵ تا حوزه برنده شده و قدرت رو به دست گرفته.
‫رام ناندان از پست ‫انتخاباتی خودش استعفا داده.
‫حزب پراجا آبودایام به اتفاق آرا، ‫رام ناندان رو به عنوان سروزیر انتخاب کرده.
‫اعضای حزب و بقیه حامی‌ها ‫دارن جشن می‌گیرن.
‫سویگی با سوزوکی میاد، ‫ولی سروزیر با دوچرخه داره میاد!
‫سلام.
‫من دنبال این نیستم که ‫به عنوان سروزیر بر مردم حکومت کنم.
‫می‌خوام به عنوان سرکارگر بهتون خدمت کنم.
‫رویای هر خانواده‌ایه که ‫تو خونه خودش زندگی کنه.
‫نباید فقط یه رویا باقی بمونه.
‫باید به حقیقت بپیونده.
‫برای هر خانواده‌ای که خونه نداره،
‫یه هال، آشپزخونه و یه آپارتمان تک‌خوابه
‫توسط دولت تو زمین‌های دولتی ساخته میشه.
‫میکروفون رو بدین بهش.
‫آقا، دولت پول این همه کار رو از کجا میاره؟
‫اشکالی نداره بودجه جاده‌های اصلی ایالتی رو ‫برای یه سال نگه داریم.
‫با اون پول، می‌تونیم برای کسایی که ‫خونه ندارن، خونه بسازیم.
‫آموزش و بهداشت رایگانه.
‫دولت هزینه‌شو از کجا تامین می‌کنه؟
‫اگه پول‌های دولت دزدیده نشن، ‫برای همه اینا پول داریم.
‫رای دادن اجباریه.
‫برق و آب کسایی که رای ندن رو ‫قطع می‌کنیم.
‫اگه کسی نتونه وقت بذاره ‫و انگشتشو برای کشورش رنگی کنه،
‫کشور هم نباید چیزی بهش بده.
‫بیاین تلاش کنیم این قانون رو ‫تو مجلس تصویب کنیم.
‫بعدش، اداره پشتیبانی.
‫مردم هر روز ‫با یه سری مشکلات روبرو می‌شن.
‫نمی‌تونن برای هر مسئله‌ای برن کلانتری.
‫حل کردن مشکلی که فقط یه ساعت وقت می‌گیره، ‫ تو همون یه ساعت.
‫حل کردن مشکلی که فقط یه روز وقت می‌گیره، ‫ تو همون یه روز.
‫اینا به صورت اولویت‌بندی حل می‌شن.
‫درست مثل آمبولانس، ‫تو هر محله یه ماشین گشت پلیس داریم.
‫اونا با یه آژیر سبز و شماره ۱۴۱ دور می‌زنن.
‫لازم نیست شما بیاین دنبالمون بگردین.
‫ما میایم دنبالتون می‌گردیم.
‫برای چی؟
‫مگه فقط سویگی، زومیتو، آمازون و بیگ بسکت ‫باید بیان دنبال خونه‌هاتون بگردن؟
‫این دولت میاد و دم در خونه ‫بهتون خدمت می‌کنه.
‫من...
‫من، رام...
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.