..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫هنوز هیچ خبری نیست، تمام.
‫میرم اون پایینو بررسی کنم
‫[ با هم ]
‫هی، روبراهی؟
‫ببخشید، فقط دنبال یه آهنگم.
‫خب، بیا دیگه.
‫یه مدت همه رو نمی‌بینیم.
‫باشه، ببخشید.
‫راستی، همه فکر می‌کنن این خیلی باحاله.
‫ما ست کردیم.
‫عزیزم؟
‫آره، یه لحظه صبر کن.
‫واقعا موافقی با این قضیه پیش بری؟
‫آره، اون خیلی ذوق داره.
‫مطمئنی این چیزیه که خودت می‌خوای؟
‫منظورت چیه؟
‫می‌دونی، من عاشقش بودم، ‫ولی مدتهاست که دیگه اون آدم سابق نیست.
‫نمی‌ترسی از اینکه چقدر وقته که شما دو تا...
‫مثلا، می‌دونی، چرا این کارو قبول نمی‌کنی
‫و یه پسر روستایی پیدا نمی‌کنی که ‫واقعا باهات حال کنه؟
‫هی.
‫اوه، چه باحال
‫می‌دونستم هنوزم موزیک کار می‌کنی.
‫آره، در واقع دارم یه EP جدید تموم می‌کنم.
‫باحاله.
‫هی، هنوز با همون لیبل کار می‌کنی؟
‫احتمالا این بار خودم منتشرش می‌کنم.
‫ولی، هی، شنیدم شما ‫برای کل تور ساند آف رزرو شدید.
‫این خیلی باحاله.
‫داداش، باید برگردی به لیبل.
‫اونا کلی برنامه برات رزرو کردن.
‫کاملا درسته.
‫آره، نه، باید برگردم به لیبل.
‫اون هنوز کلی درگیری داره.
‫راستش، این یکی دیگه از دلایلیه که
‫فکر می‌کنم این اسباب‌کشی ‫برای هر دومون خوبه.
‫باشه.
‫این خیلی هیجان‌انگیزه.
‫فکر می‌کنی اون می‌دونه؟
‫هیچ‌جوره نمی‌دونه.
‫می‌دونی، ما برای تور ‫ به یه گیتاریست نیاز داریم.
‫چی، جدی؟
‫فکر کردم، می‌دونی، با این اسباب‌کشی، ‫تو دیگه کنار کشیدی.
‫لعنتی.
‫منظورم اینه، می‌تونم با میلی چک کنم، ولی...
‫وقتی با خواهرم شروع کردی به قرار گذاشتن، ‫ فکر کردم شاید اونو باحال‌تر کنی.
‫ولی به جاش، اون تو رو...
‫هی، گمشو مرد.
‫این باحاله.
‫فقط اینه که وقتی بمیرم، نمی‌خوام ‫زندگی یکی دیگه جلوی چشمام رژه بره.
‫من می‌رم.
‫تور.
‫اوه، این خیلی باحاله.
‫اوه، کلی تمرین داره.
‫برمی‌گردم.
‫اصلا اون‌قدر دور نیست.
‫ولی خیلی لعنتی دوره.
‫ببین، این خیلی هم موضوع مهمی نیست.
‫فقط چند ساعت فاصله‌ست.
‫می‌گه یه آدم پررو.
‫اون نمی‌تونه رانندگی کنه.
‫هی، کی تو شهر نیاز به رانندگی داره؟
‫معلومه که ما، اوم، ‫خیلی دلمون براتون تنگ می‌شه.
‫این گروه دیوونه، می‌دونی، ‫ اوم، این خانوادمه.
‫خب؟
‫اوم، ولی من، خیلی به میلی افتخار می‌کنم.
‫تو مهربون‌ترین و فداکارترین آدمی ‫هستی که تا حالا دیدم.
‫این بچه‌ها حتی نمی‌دونن ‫چقدر خوش‌شانسن که
‫یکی رو دارن که واقعا ‫به تحصیلشون اهمیت می‌ده.
‫خب، اوم، آره، همه‌چیز یه کم تلخ و شیرینه.
‫یه کم می‌ترسم، ولی، اوم، بیشتر هیجان دارم
‫برای قدم بعدی تو زندگی مشترکمون.
‫هورا!
‫آره.
‫همینه.
‫باشه، آروم باش.
‫فقط یه تغییر منظره‌ست.
‫عزیزم.
‫جلوی کسایی که برامون ‫از همه مهم‌ترن، می‌خوام
‫ازت بخوام که بقیه عمرت رو با من بگذرونی.
‫شوخی می‌کنی؟
‫اوم.
‫اوه.
‫آره، آره، معلومه، آره.
‫من، من، من می‌خوام.
‫من، ببخشید.
‫من خیلی افتضاحم، باشه؟
‫فقط، من، نمی‌دونستم ‫چی داره می‌شه و هنگ کردم.
‫هنوز اینو می‌خوای، درسته؟
‫حالا دیگه یه کم دیر شده، نه؟
‫آره، خیلی لعنتی دیر شده.
‫ولی بازم، اگه حالا جدا نشیم، ‫بعدا سخت‌تر می‌شه.
‫چی؟
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن، مثل جدا شدن کامل؟
‫این چیزیه که تو می‌خوای؟
‫نه، معلومه که نه.
‫نمی‌دونم.
‫تو از وقتی که... خیلی دوری، ‫و این اشکالی نداره، معلومه.
‫فقط اینه که تو هیچ‌وقت باعث نشدی ‫من احساس عدم اطمینان کنم.
‫عدم اطمینان از چی؟
‫اگه همدیگه رو دوست داریم، ‫یا فقط به هم عادت کردیم.
‫هی.
‫ببخشید، باشه؟
‫ببخشید.
‫فکر کنم زیادی خوردم.
‫اشکالی نداره.
‫هی، هی، دوستت دارم، دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫همه می‌دونن تو به من ‫بیشتر نیاز داری تا من به تو.
‫ما به این می‌خندیم.
‫چی؟
‫ناراحت بودن از من باعث نمی‌شه ‫ تو کمتر شکست‌خورده باشی.
‫چرا اینو می‌گی؟
‫می‌تونی ازشون بخوای برن؟
‫کیا؟
‫نمی‌تونم بخوابم ‫وقتی اونا دارن بهمون زل می‌زنن.
‫صبح بخیر.
‫معلومه دلت برای صدای ترافیک تنگ نشده.
‫چند وقته بیداری؟
‫زیاد نه.
‫فکر کردم یکی از اینا ‫باید قهوه‌ساز داشته باشه.
‫فکر می‌کنی من ازت ناراحتم؟
‫خب، حالا.
‫ببخشید.
‫هنوز نصفه خوابم.
‫چون داری به رویات نگاه می‌کنی، دختر.
‫حتما همین‌جوریه.
‫حالا که اینجایی، ‫می‌تونی یه چیزی بیاری داخل؟
‫حتما.
‫آره.
‫اوه!
‫کمک!
‫وای خدای من.
‫نذار بگم نه!
‫این نگران‌کننده‌ست.
‫مال باباته؟
‫شاید بتونم باهاش ایوون پشتی رو درست کنم.
‫هیچ‌وقت نذاشت ازش استفاده کنم.
‫عزیزم، این بو رو حس می‌کنی؟
‫دارم جیش می‌کنم.
‫واقعا هیچ بویی حس نمی‌کنی؟
‫چی شده؟
‫عزیزم؟
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫پیداش کردم.
‫چی؟
‫اوه!
‫وای خدا.
‫از کجا می‌دونستی باید دنبالش بگردی؟
‫ببخشید.
‫سلام.
‫اینو از خونه آوردی یا از قوطی من برداشتی؟
‫چی؟
‫اوه، ببخشید.
‫فکر کردم فقط برای کارمنداست.
‫ولی من ندارم...
‫شکر؟
‫نه، مرسی.
‫چقدر تو دردسرم؟
‫وای خدا.
‫به کارول کاری نداشته باش.
‫اون حس مالکیت داره روی کیسه‌های ‫خشک قدیمی چون خودش یکی از اونهاست.
‫خانم ویلسونه، درسته؟
‫میلی.
‫من جیمی‌ام.
‫- خوش اومدی. ‫- مرسی.
‫باید بگم، خیلی خوشحال شدم ‫که این موقعیت رو قبول کردی.
‫رزومه‌ت واقعا توجهم رو جلب کرد.
‫دیدیش؟
‫آره، خب، من تو کمیته استخدامم.
‫می‌خوای بشینی؟
‫آره، خیلی ذوق داشتم که یکی با
‫کیفیت تو به این گوشه کوچیک ما ‫علاقه‌مند شده.
‫اوه، شوخی می‌کنی؟
‫من هیجان دارم.
‫مدرسه قبلی‌م خیلی بزرگ بود.
‫دانش‌آموزا و کارمندا همه ‫گم می‌شدن تو شلوغی.
‫اینجا امیدوارم واقعا بتونم به این بچه‌ها ‫به‌عنوان آدمای جداگونه کمک کنم.
‫اوه، اشتیاق!
‫تقریبا یادم رفته بود این چیه.
‫خب، جا افتادی؟
‫تو و شوهرت؟
‫ببخشید، زنت؟
‫یا... من و... خدا، دوست‌پسر ‫خیلی بچگونه به نظر میاد.
‫پارتنر؟
‫تیم من؟
‫من و... من و پارتنر پسرم، تیم.
‫تا حالا، اوم، گشتی زدی؟
‫پارتنرها؟
‫وای خدا، نه.
‫نه.
‫نه، منطقه.
‫تا حالا... تا حالا... مثلا، ‫کجا اسباب‌کشی کردید؟
‫ما، اوم، ته جاده پیت هستیم.
‫این خیلی به سبک شهرای کوچیکه که بگم، ‫ولی فکر کنم همسایه‌ایم.
‫من تو خونه زرد سر نبشم.
‫شوخی می‌کنی.
‫آره.
‫جای باحالیه.
‫یعنی، یه کم از شهر دوره، ‫ولی جنگل و مسیراش فوق‌العادن.
‫خب، اوم، اگه یه وقت نیاز داشتی ‫یکی بهت دور و بر رو نشون بده، بهم بگو.
‫باشه.
‫تو و پارتنر پسرت.
‫مطمئن.
‫روز خوبی داشته باشی.
‫خداحافظ.
‫چطور پیش می‌ره؟
‫هی.
‫اوه، اینترنت داریم؟
‫اوه، بچه‌ها، هفته بعد میان.
‫هی، معلومه نمی‌تونی منو پنجشنبه ‫برای این اجرا برگردونی، درسته؟
‫می‌تونم ببرمت ایستگاه قطار.
‫باشه، آره، مرسی.
‫باید این پارت‌ها رو یاد بگیرم.
‫باشه.
‫اوه، فردا چی؟
‫شاید بخوای اون پیاده‌روی که ‫بهم گفتی رو بریم؟
‫آره، خیلی خوب می‌شه.
‫عالی.
‫باشه.
‫دوستت دارم.
‫مرسی.
‫اینه؟
‫نمی‌دونم.
‫ببین، این کوتاه به نظر میاد.
‫یه چیزی رو جا ننداختیم؟
‫آره، اون چی؟
‫خیلی پر از علف به نظر میاد.
‫عزیزم، نمی‌خوام اون شهری‌های احمقی ‫باشم که با طبیعت درافتادن و گم شدن.
‫علامت‌گذاری شده، خوبیم.
‫عزیزم.
‫همیشه می‌تونیم برگردیم.
‫فقط... هوا خیلی خوبه.
‫باشه، صبر کن، فکر کنم این‌طرفه.
‫صبر کن، فکر کنم اون عقب بود.
‫مطمئنی؟
‫نه، تو مطمئنی؟
‫باشه، اون‌طرف شمال.
‫باشه.
‫با این چی‌کار کنیم؟
‫نمی‌دونم.
‫فکر کردم کمک می‌کنه.
‫باشه.
‫اگه فقط یه جورایی به سمت ‫جنوب شرقی ادامه بدیم چی؟
‫می‌تونیم یه لحظه فکر کنیم؟
‫نه، نه، نه، عزیزم.
‫این درست به نظر میاد.
‫بیا.
‫وای خدای من.
‫عزیزم.
‫وای خدای من.
‫وای خدا.
‫وای خدای من.
‫نه!
‫وای خدا.
‫حالت خوبه؟
‫پاهام... وای خدا.
‫وای خدا.
‫گوشیم.
‫لعنتی.
‫می‌تونی بهش زنگ بزنی؟
‫آنتن ندارم.
‫لعنتی.
‫دموهام رو اون بود.
‫راستی، من خوبم.
‫هی، ببخشید، خوبی؟
‫آره، خوبم.
‫مطمئنی؟
‫باشه.
‫اینجا کجاست؟
‫اینو حس می‌کنی؟
‫انگار... شلوغه.
‫بهتره از اینجا بریم.
‫چی، برگردیم تو طوفان؟
‫اینا چی هستن؟
‫می‌تونیم آتیش روشن کنیم.
‫صبر کنیم.
‫بعدا صبر کنیم.
‫الان این واقعا مهمه؟
‫اینجا چقدر بزرگه؟
‫بذار چک کنم.
‫سلام!
‫خب؟
‫خیلی بزرگه.
‫عزیزم.
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫یادت میاد وقتی مستند
‫"انسان در برابر طبیعت" رو می‌دیدیم؟
‫آره، تو که بلد نیستی.
‫باشه.
‫مرسی.
‫من خیلی تشنمه.
‫منم همین‌طور.
‫همه‌چیز همینه؟
‫آره.
‫فکر می‌کنی این قابل خوردنه؟
‫من نمی‌خورمش.
‫باشه، اینو تموم کن.
‫تو چی؟
‫یه بطری دیگه پیدا کردم.
‫وای خدا.
‫اون چیه؟
‫اون بطری دیگه.
‫عزیزم.
‫من نمی‌خوردم.
‫انسان در برابر...
‫وحشی، عزیزم.
‫نه، اشکالی نداره.
‫بیا.
‫خب، درباره اون بعدا.
‫کی؟
‫فقط قبل اسباب‌کشی.
‫تو؟
‫همین.
‫وقتی از اینجا رفتیم بیرون، ‫هردومون دوباره ترک می‌کنیم.
‫قطعا.
‫فعلا، یه حواس‌پرتی خوب از همه ‫موشاییه که حتما این پایینن.
‫من هنوز به اون چیزی که ‫اون روز پیدا کردی فکر می‌کنم.
‫منم همین‌طور.
‫هی.
‫اونجا چی شد؟
‫بچه که بودم، یه روز بابام میاد خونه ‫و بهم می‌گه اتاقمو تمیز کنم.
‫چون می‌گه یه بویی میاد.
‫منم تمیزش می‌کنم.
‫فرداش میاد خونه، می‌گه هنوزم هست.
‫منم دوباره تمیزش می‌کنم.
‫فردای اون روز، میاد.
‫ولی این‌بار داره دیوونه می‌شه.
‫می‌گه، این بوی لعنتی چیه؟
‫و فقط شروع می‌کنه به به‌هم ریختن اتاقم.
‫ولی چیزی پیدا نمی‌کنه.
‫تو اون موقعیت، من ترسیده بودم ‫چون هیچ بویی نبود.
‫می‌دونی، نمی‌دونستم چرا این‌قدر عصبی شده.
‫به هر حال، من، اوم، ‫فرداش از مدرسه میام خونه.
‫و می‌رم تو اتاقم.
‫و اون وایستاده با یه لبخند عجیب.
‫چون پیداش کرده بود.
‫یه موش مرده بود.
‫بالای نور گرم لونه کرده بود.
‫و هر بار که اون نور رو روشن می‌کردم، ‫داشتم می‌پختمش.
‫ولی این‌قدر آروم بود که...
‫حتی نمی‌تونستم بفهمم که هر شب دارم این...
‫این لاشه گندیده رو نفس می‌کشم.
‫باورم نمی‌شه قبلا این داستانو نشنیده بودم.
‫کاملا یادم رفته بود ‫تا شبی که اونا رو پیدا کردم.
‫و یه جزئیاتی هست که هیچ‌وقت بهت نگفتم.
‫ولی به هیچ‌کس درباره اون بو چیزی نگفتم.
‫ولی از اون بدتر بود.
‫مثل یه طعم بود.
‫انگار هوا غلیظ بود.
‫و هر چی به اتاق خوابشون ‫نزدیک‌تر می‌شدم بدتر می‌شد.
‫بعد در رو باز کردم.
‫اون داشت بهم لبخند می‌زد.
‫بیدار شده بود و دیده بود ‫نیمه دیگه‌ش غیبش زده.
‫و مغزش فقط هنگ کرده بود.
‫نمی‌تونست هضمش کنه.
‫هنوز هر شب کنار اون...
‫صورت می‌خوابید.
‫اون بوی دوست‌داشتنی.
‫من اونجا وایستاده بودم ‫و داشتم از طعم اون خفه می‌شدم.
‫و اون حتی متوجه نشد.
‫مثل من با اون موش بود.
‫فقط داشتم نفسش می‌کشیدم انگار هوای تازه‌ست.
‫ببخشید.
‫مثل یه پنجره باز بین خونه‌مون و اون شب.
‫ببخشید.
‫چی فکر می‌کنی؟
‫چی؟
‫اوه...
‫اوه... فقط تو می‌تونی تو یه غار خیس بخوابی.
‫اوه.
‫ساعت چنده؟
‫اوه...
‫این افتضاحه.
‫بیا فقط بریم خونه.
‫ولی دموهام رو اون بود.
‫ازت متنفرم.
‫نه، متنفر نیستی.
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫خب، من هیچ‌کار نمی‌کنم.
‫اون چیه؟
‫صبر کن، وایستا، وایستا، وایستا.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫چیه؟
‫کپک یا یه چیزی.
‫آخ.
‫- آخ، درد گرفت. ‫- می‌دونم.
‫چی‌کار می‌خوای بکنیم؟
‫یه تست لعنتی، مسابقه سه‌پا؟
‫ببخشید، من... آروم، آروم.
‫اوه،
‫تو اونجا خیلی خوب بودی.
‫یادت میاد وقتی شمال رو پیدا کردم؟
‫باید بریم تو شهر.
‫خونه هیچ غذایی نیست.
‫قبلا برنج داشتیم.
‫اوه، دقیقا برای دو تا گوشی جدید ‫بودجه‌بندی نکردیم.
‫ولی اول... چی؟
‫فقط دو دقیقه.
‫عزیزم.
‫بیا دیگه.
‫من دیشب تو یه غار بودم.
‫باشه.
‫لطفا، لطفا، لطفا
‫باشه.
‫باشه، ولی بعد تو منو.
‫آره.
‫عزیزم، بیا.
‫عزیزم.
‫تیم.
‫تیم؟
‫آه!
‫چی؟
‫این دیگه چیه؟
‫ببخشید.
‫اوه.
‫داری سعی می‌کنی بامزه باشی؟
‫واقعا درد گرفت.
‫عزیزم، رنگت خوب نیست.
‫فقط خیلی خستم.
‫میرم تو شهر.
‫می‌تونم بیام.
‫نه، تو فقط استراحت کن.
‫و شاید یه دوش بگیری، آره؟
‫تو
‫با اضطراب، حملات پنیک سر و کار داشتی.
‫ممکنه این یکی از اون موقع‌ها باشه؟
‫نه، فکر نکنم.
‫چند سالته؟
‫در واقع هم‌سنیم.
‫ببین، تو خانوادت سابقه بیماری روانی هست.
‫مامانت... نه، اصلا شبیه اون نیست.
‫این فرق داره.
‫فکر کنم ارزش داره درباره چیزی که ‫براش اتفاق افتاد صحبت کنیم.
‫من قبلا این گفت‌وگو رو داشتم.
‫من اون نیستم.
‫کسی رو داری که باهاش حرف بزنی؟
‫خانواده، تراپیست، دوستا.
‫آره، تو شهر دوست دارم.
‫پس اینجا فقط همسرتی؟
‫نامزد.
‫آره، فقط اونه.
‫تو این تجربه خطرناک رو داشتی.
‫وقتی تو یه جای ناآشنا تنها می‌مونی،
‫هیچ‌کس نیست که اگه ‫چیزی خراب شد کمکت کنه.
‫اضطراب می‌تونه روی همچین فکری
‫متمرکز بشه و به یه واکنش ‫پنیک فیزیکی تبدیل بشه.
‫این از نظر فنی یه شل‌کننده عضلانیه، یعنی
‫سیستم عصبی مرکزی رو کند می‌کنه.
‫پس حتی اگه مغزت شروع به پنیک کنه،
‫بدنت آروم می‌شه، ‫و حلقه بازخورد رو خاموش می‌کنه.
‫باشه؟
‫آره.
‫می‌دونی، شما دو تا خوش‌شانس بودید.
‫اون زوجی که اونجا گم شدن.
‫چی؟
‫کی؟
‫هنوز پوستراشون بالاست.
‫بزرگ‌ترین خبر این منطقه از مدت‌ها پیش.
‫بزرگ‌تر از مرد محلی که باغشو آب داد.
‫جدی می‌گم.
‫یه جست‌وجوی بزرگ بود.
‫والیوم؟
‫حالا بهش می‌گن دیازپام.
‫برای فردا آماده‌ای؟
‫ها؟
‫عزیزم، اگه حالت خوب نیست، ‫شاید باید کنسل کنی.
‫هی، اگه کنسل کنم، ‫می‌تونم تور رو فراموش کنم.
‫هی، ما زیاد دیتا نگرفتیم، آره؟
‫شاید همه‌شو استفاده نکن... داری...
‫آنلاین دنبال دخترا می‌گردی؟
‫می‌دونی، اخیرا چند نفر این دور و بر گم شدن.
‫واقعا؟
‫آره.
‫هی، وقتی مردم، یه لطفی بکن.
‫لطفا همه شبکه‌های اجتماعیمو نابود کن.
‫نمی‌خوام به خاطر پستی که نوشتم
‫"طبیعت مثل خونه‌ست" ‫و ۲۳ تا لایک گرفتم به یاد بیارن.
‫اونا اینو پست می‌کنن و تموم.
‫باحاله.
‫زندگی عالی.
‫خب، اگه امشب بمیری، ‫آخرین پستت چی میشه؟
‫تو ریسک کردی.
‫آه.
‫این خیلی لعنتی پیش پا افتاده‌ست.
‫چرا منو توش تگ می‌کنی؟
‫چون همه این چیزا پیش پا افتاده‌ست، تیم.
‫هیچ‌کس اهمیت نمی‌ده.
‫فقط یه لایکه که مامانم می‌تونه ببینه.
‫تازه، تو عاشقشی.
‫هر چی.
‫ولی اگه روش تموم کنی، غم‌انگیزه.
‫آره.
‫چی غم‌انگیز نیست؟
‫زود برمی‌گردم؟
‫دارم می‌میرم.
‫واقعا، این کی می‌تونه باشه؟
‫سلام.
‫سلام!
‫امیدوارم ناراحت نشید.
‫تو محله بودم و، اوم، چون خودم محله‌ام.
‫و فکر کردم بیام و رسما ‫بهتون خوشامد بگم به این محله.
‫هی.
‫هی، داداش.
‫اوه، عزیزم.
‫این آقا مک‌کیبه.
‫جیمی، که بهت گفتم کیه.
‫درسته.
‫اوه، آره.
‫هی.
‫تو حتما تیم هستی، پارتنر پسر.
‫از دیدنت خوشحال شدم.
‫امیدوارم شراب قرمز بخورید.
‫اوه، تیم هر چیزی می‌خوره.
‫بیا تو.
‫اوه، نه، نه.
‫نمی‌خوام مزاحم بشم.
‫آقا مک‌کیب.
‫اصرار دارم که مزاحم بشی.
‫باشه.
‫مرسی.
‫اینجا، سمت چپ.
‫آقا مک‌کیب.
‫این وحشتناکه.
‫خب، بیشتر فقط بارون بود.
‫بارون شدید بود.
‫درسته.
‫منظورم اینه، ما کاملا گیج شده بودیم.
‫خب، می‌دونی که گوشیت قطب‌نما داره.
‫آره.
‫باشه، بیخیال اینکه کی ‫کدوم جهت اصلی رو داشت.
‫جدی، تا حالا همچین چیزی اونجا دیدی؟
‫حس می‌کردم انگار تو یه فرقه‌ام.
‫حس فرقه؟
‫عزیزم، نمی‌دونم این دیگه چیه.
‫خب، مگه ما تو یه جا نبودیم؟
‫یه غار بود، ولی انگار یه زنگ بزرگ ‫و نیمکت‌های کلیسا تو دیوارا بود.
‫خیلی عجیب بود.
‫اون‌طرف یه کلیسای کوچک بود.
‫باشه.
‫ولی اون سال‌ها پیش خراب شد.
‫فقط وسط ناکجا بود؟
‫آره، انگار یه گروه عجیب و غریب ‫و هیپی‌مانند بود.
‫حس سردی.
‫چی به سرشون اومد؟
‫خودکشی دسته‌جمعی.
‫نه.
‫وای خدا!
‫نه.
‫اوم، نمی‌دونم.
‫فکر کنم به مرور کم شدن.
‫فکر کنم وقتی هوا ساختمونو خراب کرد، رفتن.
‫سخت بود عضو جدید جذب کنن ‫وقتی خونه عبادتشون یه لونه زیرزمینی شد.
‫گرفتم.
‫مرسی، عزیزم.
‫آره.
‫داداش، این غذا.
‫شاید عادت کنم هی سر بزنم.
‫همه‌ش کاره تیمه.
‫من اصلا نمی‌تونم آشپزی کنم، ‫و این تقصیر اونه.
‫نه، تقصیر منه.
‫تو، تو این چیزا خیلی خوبی، ‫من هیچ‌وقت مجبور نشدم یاد بگیرم.
‫پس اگه من نبودم، تو بلد بودی آشپزی کنی؟
‫و اگه من نبودم، تو
‫تنها سی و چند ساله‌ای بودی که ‫گواهینامه رانندگی نداره.
‫خب، من گواهینامه دارم.
‫اون گواهینامه نداره، یه اجازه‌نامه داره.
‫نمی‌تونه واقعا ماشین برونه.
‫معامله خوبیه، می‌دونی؟
‫اون یه آشپز شخصی داره ‫و من اینجا گیر افتادم.
‫گیر افتادی؟
‫نمی‌تونم حتی برسم به ایستگاه قطار ‫مگه اینکه با برنامه تو جور دربیاد.
‫و هیچ‌کس تو رو گروگان نگرفته، تیم.
‫و حالا گروگانا مجبور نیستن ‫غذای خودشونو بپزن.
‫خب، به نظر من انگار شما دو تا ‫همدیگه رو کامل می‌کنید.
‫فکر می‌کنی؟
‫منظورم اینه، این چیزیه که ‫من... خیلی عجیبه.
‫این... آره.
‫هی، از دیدنت خوشحال شدم، داداش.
‫هی، تو هم همین‌طور، بازم مرسی.
‫فردا می‌بینمت.
‫آره، اوه، آره، اوه.
‫باشه، خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫اون صمیمیه.
‫چی؟
‫نه، فقط فکر می‌کنم اون ازت خوشش میاد.
‫نه، نمیاد.
‫عجیب نباش.
‫همم.
‫تو هم انگار حسابی ازش خوشت اومده.
‫واقعا؟
‫آره، راست می‌گی.
‫شاید عاشقش بشم.
‫آره.
‫آخ!
‫تو منو گاز گرفتی؟
‫نه.
‫این چیه؟
‫یه لحظه رو منی، بعد یهو... ‫من این کارو نکردم.
‫من فقط، من...
‫یه چیزی درست نیست.
‫- از وقتی اینجا اومدیم، من فقط... ‫- بسه، بهونه‌ها نیار .
‫بهونه؟
‫من اینو از خودم درنمیارم، عزیزم.
‫تیم، اگه نمی‌خوای با من بخوابی، ‫تیم، فقط بگو.
‫همم.
‫رو موهام هستی.
‫غلت بزن، حالا تو رو موهامی.
‫تیم.
‫یه مکث کوچولو.
‫آماده‌ای؟
‫فکر نمی‌کنم باید بری.
‫چه غافلگیری.
‫واقعا نمی‌خوایم درباره دیشب حرف بزنیم؟
‫بازیگریت؟
‫اون دیوونگی؟
‫این چیزی که من می‌گفتم نبود.
‫بی‌هوش بودم، باشه؟
‫نمی‌دونستم دارم چی‌کار می‌کنم.
‫اگه مریضی، باید خونه بمونی.
‫بیخیال
‫نمی‌تونم قطارو از دست بدم.
‫خواهش می‌کنم.
‫عالی می‌شی.
‫می‌دونی، اگه می‌تونستم کل مسیرو ببرمت.
‫مشکلی نیست.
‫نگران برگشتن به اینجا امشب نباش.
‫از دستم ناراحتی؟
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫فقط می‌گم بمون بیرون.
‫از مهمونی بعدش لذت ببر، می‌دونی،
‫شب پیش لوک بخواب و ‫واقعا با همه گپ بزن.
‫فایده نداره برگردی اینجا ‫و حس کنی گیر افتادی.
‫منظورم اون نبود.
‫مطمئنم، ولی شاید یه کم فاصله خوب باشه.
‫مطمئنی؟
‫فرار کن!
‫آزاد باش!
‫باشه.
‫آره، راست می‌گی.
‫مرسی.
‫نه، نه، نه، نه.
‫باشه.
‫کار عالی بود، تیم.
‫بعد از ورزش می‌بینمتون.
‫آنا، آقا ریچاردسون خوشش نمیاد اگه دیر کنی.
‫ببخشید، خانوم.
‫اینا سگای توئن؟
‫نه دیگه.
‫نمی‌دونم.
‫من، می‌دونی، راستش، سخت بوده.
‫حالت خوبه؟
‫مثلا، لازمه بیام اونجا؟
‫من، گور باباش.
‫دارم میام اونجا.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫شاید دارم بدتر از چیزی که هست جلوه‌ش می‌دم.
‫به هر حال، خانوادم یکشنبه برای ناهار میان.
‫پس، آره، احتمالا فقط نیاز داره ‫یه چهره آشنا ببینه.
‫آره، فقط می‌خوام مطمئن شم تو خوبی.
‫من خوبم.
‫زندگی آروم روستایی رو دوست دارم.
‫من اون کسل‌کننده‌ام.
‫آره.
‫فکر می‌کنی کسل‌کننده‌ای چون چی؟
‫یه کار درست حسابی داری؟
‫دوستش داشتم.
‫ولی اون یه مرد ‫سفیدپوست ۳۵ ساله‌ست که
‫هنوز فکر می‌کنه ‫قراره ستاره راک بشه.
‫این خیلی لعنتی کسل‌کننده‌ست.
‫اون آدم خوبیه.
‫واقعا؟
‫آره.
‫می‌دونی، همیشه به اولین قرارمون فکر می‌کنم.
‫گفتم گروه مورد علاقه‌م اسپایس گرلزه.
‫نمی‌دونستم اون یه جورایی آدم متعصب موسیقیه.
‫بعد تو قرار دوممون ‫با صفحه وینیل اسپایس اومد.
‫این خیلی شیرینه.
‫ولی این تقریبا یه دهه پیش بود.
‫جدیدا چی‌کار کرده؟
‫باید برم.
‫چرا؟
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫نه!
‫کجا بودی؟
‫آره، باید ببینمت.
‫چرا تو قطار نیستی؟
‫این خیلی لعنتی عجیبه، تیم.
‫انگار همه‌جام تشنه‌ست، ولی نه حالا.
‫و نه با تو.
‫منم همین‌طور.
‫داریم چی‌کار می‌کنیم؟
‫ببخشید، فقط... یه حسی داشتم.
‫عذرخواهی نمی‌کنم.
‫بیا هفته بعد تو خونه امتحان کنیم.
‫یا شاید نکنیم.
‫تا بعد.
‫باشه.
‫حالا باید از اینجا بری.
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫منظورت چیه؟
‫این... چرا... چرا داری مثلا منقبض می‌شی؟
‫چی؟
‫من...
‫عزیزم، این... صبر کن، گیر کردم.
‫آخ.
‫درد می‌کنه.
‫می‌دونم، می‌دونم.
‫درد کرد.
‫حالا از اینجا برو.
‫دارم سعی می‌کنم.
‫لعنتی تکون نمی‌خوره.
‫این درد داره.
‫مرسی.
‫گوش کن بهم.
‫بهم گوش کن.
‫ببخشید.
‫همه‌چیز اونجا روبراهه؟
‫یه لحظه.
‫همه‌چیز خوبه، خانوم ویلسون؟
‫ببخشید.
‫من مجبور شدم، اوم...
‫خانوم ویلسون.
‫می‌دونی این، اوم...
‫دستشویی پسرای کوچیکه.
‫ببخشید.
‫من، اوم...
‫مجبور شدم...
‫باید برم سر کلاس.
‫همه‌چیز خوبه.
‫دفعه بعد، سعی کن... ‫بری دستشویی کارمندا.
‫باشه
‫و شاید بخوای، اوم... تمیز کنی.
‫لعنتی.
‫عزیزم.
‫عزیزم، بیخیال
‫واقعا نمی‌خوایم درباره این حرف بزنیم؟
‫می‌دونی...
‫می‌فهمی امروز چی‌کار کردی؟
‫ممکن بود اخراج بشم.
‫یا بدتر، مثلا... مثلا...
‫دستگیر شدن بدتر.
‫صبر کن، من مجبورت نکردم کاری کنی.
‫ماه‌ها با من نخوابیدی، بعد یهو میای ‫محل کارم با اون چرت و پرتای بهت نیاز دارم؟
‫آره، یه جورایی کردی.
‫خدا... داری سعی می‌کنی اینو برام خراب کنی؟
‫می‌دونی، من کنار گود نشستم.
‫فداکاری کردم تا تو فضا داشته باشی
‫تا رویاهای غیرممکنتو دنبال کنی.
‫وای، قرار نیست برای ریسک کردن عذرخواهی کنم.
‫و هیچ‌وقت نمی‌تونم چون ‫تو همه ریسکا رو مصرف می‌کنی.
‫من برای تو اومدم اینجا.
‫کل زندگیمو گذاشتم کنار.
‫چه زندگی‌ای؟
‫خدا، موسیقی‌ت؟
‫پس چرا تو شو خودت نیستی؟
‫تیم، اگه فکر می‌کنی من تورو گیر انداختم، ‫لعنتی چرا نمیری؟
‫نمی‌تونم.
‫فکر نمی‌کنم حالم خوب باشه.
‫انگار...
‫مغزم و بدنم باهم حرف نمی‌زنن.
‫نمی‌فهمی.
‫فکر کنم نمی‌فهمم.
‫صبر کن، کجا داری میری؟
‫کثافت‌کاریتو تمیز کنم؟
‫آشنا به نظر میاد؟
‫می‌خوای باهات بیام؟
‫تیم، تو چی می‌خوای؟
‫نمی‌تونم هر تصمیمی رو برات بگیرم.
‫من مادر لعنتی‌ت نیستم.
‫حتی اگه دارم حس می‌کنم مثل اونم.
‫این یعنی چی؟
‫انگار با یه چیز مرده زندگی می‌کنم.
‫میلی؟
‫سلام.
‫خونه زرد سر نبش.
‫آره.
‫خب... امروز... فقط می‌خواستم ‫بازم عذرخواهی کنم...
‫برای...
‫من... خیلی خجالت کشیدم... درباره، اوم...
‫اوه، اون!
‫اوه، نه.
‫حتی نگو.
‫این...
‫مشکلات زنونه.
‫این، اوم... لطفا نه...
‫دیگه چیزی نگو، لطفا.
‫مرسی.
‫هی!
‫چی شده؟
‫ببخشید، اوم... فقط امروز خیلی پراسترس بود.
‫من و تیم یه دعوای گنده کردیم.
‫ببخشید.
‫این مشکل تو نیست.
‫می‌خوای بیای تو؟
‫نمی‌خوام مزاحم بشم.
‫خانوم ویلسون...
‫اصرار دارم که مزاحم بشی.
‫برات یه لیوان آب میارم.
‫مطمئنی نمی‌تونم با یه چیز قوی‌تر وسوست کنم؟
‫اوه، نه.
‫آب خوبه، مرسی.
‫چی شده؟
‫اوم... نمی‌دونم.
‫هی فکر می‌کنم این یه اشتباه بود.
‫مثلا... از وقتی اسباب‌کشی کردیم، ‫من و تیم هم‌فاز نبودیم.
‫ولی بعد... شاید مدتهاست هم‌فاز نبودیم.
‫و فقط...
‫خیلی می‌ترسیم که قبولش کنیم.
‫تو، اوم...
‫همدیگه رو دوست دارید؟
‫آره.
‫معلومه.
‫درسته؟
‫ولی...
‫منظورم اینه، ‫زندگی قبل از تیم رو یادم نمیاد.
‫پس... شاید فقط... راضی هستیم.
‫خب، می‌دونی، رضایت گاهی اوقات ‫فقط می‌تونه هماهنگی باشه.
‫می‌خوای... یه چیزی که ‫به کلاس تاریخ نهمم یاد می‌دم.
‫با اشتیاق.
‫افلاطون نوشته که یونانی‌های باستان
‫باور داشتن ما با چهار تا دست خلق شدیم،
‫چهار تا پا، و یه سر با دو تا صورت.
‫ولی، اوم، زئوس از قدرتمون ترسید، ‫پس مارو به دو قسمت جدا کرد.
‫و مارو محکوم کرد که عمرمونو ‫دنبال نیمه دیگه‌مون بگردیم.
‫اگه فکر می‌کنی اونو پیدا کردی، ‫زود ولش نکن.
‫خب، اگه افلاطون می‌گه.
‫فقط تویی اینجایی؟
‫ببخشید، این... به من ربطی نداره.
‫اوه، نه، خدا رو شکر، ‫منم که دارم فضولی می‌کنم.
‫اوم، آره، وقتی این خونه رو خریدیم ‫دو نفر بودیم.
‫اوم، و احتمالا، می‌دونی، ‫تقریبا هم‌سن شماها بودیم.
‫احتمالا مشکلات و دعواهای مشابهی داشتیم.
‫و یه مدت کوتاهی بود که واقعا رفتم.
‫و آزادکننده بود.
‫آزادی داشتم هر کاری بخوام بکنم.
‫خب، چی‌کار کردی؟
‫اوه، هیچی.
‫بدبخت بودم.
‫آره، فقط نمی‌دونستم ‫چطور به تنهایی وجود داشته باشم.
‫حتی شروع کردم به دلم تنگ شدن ‫برای دعواهایی که داشتیم.
‫آره، خوب یا بد، من خودم بودم چون اون بود.
‫شرط می‌بندم دلت براش تنگ شده.
‫می‌دونی، یه نوار از عروسیم دارم ‫که دنبال بهونه بودم...
‫اوم، می‌دونی، خیلی خوبه، ‫ولی باید برگردم.
‫مرسی.
‫دفعه بعد.
‫ببخشید.
‫ببخشید، باشه، نمی‌دونستم کجا برم.
‫عزیزم، آماده‌ای بری بخوابی؟
‫عزیزم؟
‫خوابی؟
‫ببخشید.
‫کاش می‌تونستم اون چیزی باشم ‫که هر کدوممون می‌خوایم باشم.
‫میل؟
‫وای لعنتی.
‫عزیزم!
‫عزیزم، عزیزم، بیدار شو.
‫بیدار شو.
‫میلی، بیدار شو!
‫عزیزم!
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫من دارم چی‌کار می‌کنم؟
‫شاید یه جور تشنج بود.
‫تشنج؟
‫از کی تا حالا تشنج داشتی؟
‫یا خواب‌گردی کردی؟
‫احتمالا استرسه و تو داری بدترش می‌کنی.
‫ببین، فکر می‌کنم ‫تو غار یه چیزی برام پیش اومد.
‫یه چیزی که داره منو دیوونه می‌کنه.
‫و حالا انگار... انگار تو تو هم هست.
‫باشه، اون زوج گمشده، اون کوهنوردا،
‫تو همون مسیری بودن که ما رو برد به غار.
‫اگه چیزی که براشون اتفاق افتاد، ‫داره برای ما هم اتفاق می‌افته چی؟
‫من حالم خوبه.
‫ولی چون بیداری.
‫آدرنالینت بالاست، باشه؟
‫فکر می‌کنم شب بدتر می‌شه.
‫انگار وقتی ذهن خسته می‌شه، ‫بدن کنترل رو می‌گیره.
‫به چیزی که داری می‌گی گوش کن.
‫باشه، یادته اون صبح پاهامون ‫به هم چسبیده بود؟
‫گفتی فقط کپکه.
‫من از کی چیزی درباره کپک می‌دونم؟
‫من حتی نمی‌دونم اون لعنتی چیه!
‫بعد از اینکه سکس کردیم، ‫نمی‌تونستیم جدا شیم.
‫اینو توضیح بده.
‫مدتی بود نخوابیده بودیم.
‫همیشه یه کم درد داره.
‫درد.
‫باشه، خب، دستتو اینجوری بالا بگیر.
‫سعی کن به من نچسبی.
‫حسش می‌کنی، عزیزم، لطفا.
‫این مسخره‌ست.
‫می‌رم بخوابم.
‫بیخیال، انگار ما مغناطیسیم، عزیزم، لطفا.
‫فکر می‌کنم امشب باید تو اتاق اضافی بخوابی.
‫موافقم.
‫باید فاصله‌مونو حفظ کنیم.
‫عزیزم، صبر کن.
‫می‌دونم چرا وایستادی.
‫چون لحظه‌ای که اونجا رسیدی، ‫خواستم وایستی.
‫حسش کردم.
‫این...
‫این... منطقی نیست.
‫پس چرا دقیقا می‌دونم تو چی حس می‌کنی؟
‫جاذبه؟
‫تشنگی تو استخونات؟
‫عزیزم، یه چیزی تو وجودمون ‫روی همدیگه حک شده.
‫ما مریضیم، باشه؟
‫نمی‌تونم توضیح بدم، ولی اونجاست.
‫باید اونجا باشه.
‫تیم... ما جواب لازم داریم.
‫می‌رم اونجا.
‫برمی‌گردم.
‫آره، همین که هوا روشن بشه، میرم.
‫می‌دونی خانوادم یکشنبه برای ناهار میان؟
‫آره، چرا؟
‫من...
‫فکر نمی‌کنم باید اینجا باشی.
‫این یعنی چی؟
‫یعنی... نمی‌خوام تو...
‫نمی‌خوامت.
‫دوستت دارم.
‫این چیه؟
‫نمی‌خوام تو رو... ‫نمی‌خوام تو رو...
‫نمی‌خوام تو رو... خدا رو شکر.
‫چی داره می‌شه؟
‫بجنگ باهاش.
‫عزیزم، باید بجنگی باهاش.
‫فقط می‌خوام بمیرم.
‫عزیزم، به من نگاه کن.
‫بمون با من، می‌تونیم این کارو بکنیم.
‫عزیزم، چی‌کار کنیم؟
‫قرصا، قرصا، داروها.
‫چی؟
‫شل‌کننده‌های عضلانی!
‫والیوم، والیوم!
‫حالا بهش می‌گن دیازپام.
‫بچه چی می‌خوای؟
‫بگیرش.
‫کمکم کن!
‫بگیرش!
‫باشه، باشه، اگه استنشاق کنیم سریع‌تره.
‫وای، لعنتی!
‫اوه!
‫آره، فقط پاهاتو بذار ‫رو پاهام و بعد فشار بده.
‫نمی‌تونم!
‫عزیزم، آره، می‌تونی!
‫تو خیلی لعنتی قوی هستی، می‌تونی!
‫من فشار دادم.
‫فقط چند دقیقه باید دووم بیاریم.
‫دارم فشار می‌دم!
‫موفق می‌شیم!
‫من می‌تونم!
‫موفق می‌شیم!
‫فقط فشار بده!
‫فشار بده!
‫فقط فشار بده!
‫فقط فشار بده.
‫امیدوار بودم قبل از اینکه بیدار شی ‫وقت بیشتری داشته باشم.
‫همه‌چیز درست می‌شه.
‫چه خبره؟
‫ببخشید، وقت نداریم ‫که تو اینو به تعویق بندازی.
‫چی رو؟
‫خب، عزیزم، وقت بدی برای شوخیه.
‫بدتر نمی‌شه، پس قرصا باید هنوز ‫تو سیستممون باشن، درسته؟
‫صبر کن.
‫صبر کن، صبر کن، عزیزم، عزیزم.
‫حتی مطمئن نبودم اون ابزار درستی ‫برای تعمیر پورشه لعنتی باشه.
‫گوش کن، وقتی اثر قرصا کم بشه، ‫دوباره شروع می‌شه.
‫نه، عزیزم، عزیزم، عزیزم، عزیزم.
‫تصور کن چیزی که ‫می‌خوای بکنی واقعا اتفاق بیفته،
‫و بهم بگو این اوضاعو خیلی بدتر نمی‌کنه!
‫ویسکی برای درد.
‫و به محض اینکه جدا بشیم، ‫می‌دوم سمت جعبه کمک‌های اولیه.
‫ما باند، ضدعفونی، هرچی لازم داریم داریم!
‫او، تو راست‌دستی.
‫وای خدایا!
‫فک کنم دیگه بسه.
‫چرا؟ چرا؟
‫فک کنم ویسکیتو حس می‌کنم.
‫راست‌دستی و مستم هستی!
‫یادت میاد گفتی منو گروگان نگرفتی؟
‫فک می‌کنی من دلم می‌خواد این کارو بکنم؟
‫نه!
‫نکن!
‫دیگه وقت نداریم!
‫نه، نه!
‫باید این کارو کنیم ‫تا وقتی جوک تو سیستممونه.
‫بعدش می‌تونیم کمک بگیریم.
‫متأسفم.
‫باید این کارو کنیم.
‫اگه الان جدا نشیم، ‫بعدا خیلی سخت‌تر می‌شه.
‫باید یه راه دیگه باشه!
‫بکن.
‫باشه.
‫آروم، آروم!
‫خب، دارم می‌کنم.
‫دارم می‌کنم.
‫راستی، ببخشید قبلاً حرفتو باور نکردم.
‫معلومه که تو درست می‌گفتی.
‫عزیزم، فقط انجام بده!
‫می‌خوام بکنم.
‫دکتر نمی‌تونه اینو درست کنه!
‫بپر تو صندوق عقب.
‫باید تا جایی که می‌شه فاصله بندازیم.
‫- عزیزم، اثر قرصا داره تموم می‌شه، ‫- می‌دونم، ولی قرصای بیشتر!
‫این فقط یه چسب زخمه!
‫ما جواب لازم داریم!
‫تیم!
‫من تازه بازوهامونو اره کردم!
‫داریم میریم بیمارستان!
‫باشه.
‫لعنتی.
‫چی؟
‫چی شده؟
‫کلیدام.
‫فک کنم پیش جیمی جا گذاشتمشون.
‫چرا این کارو کردی؟
‫عمداً که نکردم!
‫ببخشید.
‫بیا بریم.
‫میای؟
‫منتظر می‌مونم.
‫همون‌طور که گفتی، فاصله.
‫تیم، کار احمقانه‌ای نکن.
‫جیمی؟
‫خیلی متأسفم.
‫منم.
‫من فقط...
‫ببخشید.
‫ما کمک لازم داریم.
‫این... یه موضوع خیلی جدیه.
‫جیمی؟
‫الو؟
‫خوش‌ترین روز زندگی‌مون.
‫اینا رو پس می‌دم.
‫نگران نباش.
‫این چیه؟
‫شروع یه چیز فوق‌العاده.
‫کمکم کن!
‫از من دور بمون.
‫ما هم اولش ترسیده بودیم.
‫همه همینن.
‫ولی این یه هدیه بزرگه.
‫چه شانسی آوردیم ما که به کمال رسیدیم.
‫نه.
‫من اینو نمی‌خوام.
‫آه، ولی تو می‌خوای.
‫این ارتباط عمیق‌تر از ‫هر چیزیه که بتونی تصور کنی.
‫دیگه هیچ دیواری نیست.
‫ترس‌ها و خاطره‌ها رو شریک می‌شیم.
‫این سخت‌ترین بخششه.
‫فقط باید ادامه بدی.
‫خواهش می‌کنم.
‫اون چیزی که در انتظارته، ‫صمیمیت نهایی تو جسم خداییه.
‫بس کن!
‫دیگه داره اتفاق می‌افته.
‫گزینه دیگه‌ای رو دوست نداری.
‫کمکم کن!
‫از این صمیمیتی که در انتظارته لذت ببر.
‫هیچ ناهماهنگی‌ای نیست.
‫فقط گرما.
‫متأسفم، ولی بهتره برای همدیگه باز باشیم.
‫اینجوری کارا سریع‌تر پیش می‌ره.
‫حسادت خدا تو رو از فرم کاملت محروم کرده.
‫ولی شادی الهی داره ‫از درون ما جریان پیدا می‌کنه.
‫تو خیلی گرم می‌شی.
‫هندسه باگی، می‌دونم، می‌دونم.
‫این اتفاق قبلاً هم افتاده، ما اولین نیستیم.
‫می‌دونم.
‫تو اونجا رفتی.
‫من اون پایین یه چیزی دیدم.
‫فک کنم می‌دونم چطور متوقفش کنم.
‫نمی‌تونیم تا ابد باهاش بجنگیم.
‫نه!
‫عقب بمون!
‫مشکلی نیست.
‫می‌تونی ول کنی.
‫عزیزم، جدی می‌گم.
‫نزدیک‌تر نیا.
‫نه.
‫فقط یه راه برای تموم کردنش هست.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫کاری که باید خیلی وقت پیش می‌کردم.
‫داری شوخی می‌کنی؟
‫عزیزم، قبلاً نگران بودم ‫که بدون تو یادم نره کی بودم.
‫ولی حقیقت اینه که دقیقاً یادم میاد کی بودم.
‫باشه، من بدبخت بودم.
‫ناقص بودم.
‫سرد.
‫چقدر وقت تلف کردم به فکر یه زندگی دیگه
‫که توش همه رویاهای بچگونه‌م ‫به حقیقت می‌پیوست.
‫ولی... عزیزم، تو رویایی بودی ‫که به حقیقت پیوست.
‫خیلی متأسفم که اینقدر طول کشید، ‫ولی... من خیلی گند زدم و خیلی دوستت دارم.
‫خیلی دوستت دارم.
‫چشماتو ببند.
‫چی؟
‫بهم اعتماد کن، چشماتو ببند.
‫تیم، داری چی کار می‌کنی؟
‫تا یکی‌مون نمیره این تموم نمی‌شه، باشه؟
‫عزیزم، نمی‌خوام اینو ببینی.
‫ما وقت نداریم، باشه؟
‫نه، لازم نیست.
‫لازم نیست.
‫همه‌چیز درست می‌شه.
‫تو خوبی.
‫عزیزم، لطفاً ولش کن.
‫فقط ولش کن.
‫خواهش می‌کنم، فقط ولش کن.
‫خواهش می‌کنم، فقط بندازش
‫عزیزم، عزیزم، عزیزم، عزیزم، عزیزم.
‫لعنتی.
‫خدایا.
‫لعنتی.
‫عزیزم، عزیزم، هی، هی، هی.
‫هی،پیشم بمون، عزیزم.
‫هی، آره، آره، هی، هی.
‫باید فرار کنی.
‫باید آزاد باشی.
‫هیچ‌وقت از تو آزاد نمی‌شم.
‫عزیزم، هیچ‌وقت.
‫یه قول بهم بده.
‫هرچی.
‫آخرین پستمو درباره مرگم بنویس.
‫هی، هی، هی، هی، میلی، میلی، ‫نه، نه، هی، میلی، میلی!
‫لعنتی، عزیزم، عزیزم، عزیزم، ‫بمون پیشم، لطفاً، لطفاً!
‫نه، نه، نه، عزیزم!
‫چی کار کردی؟
‫تنها راه برای بند آوردن خونریزیه.
‫چی؟
‫نه.
‫نه، نه.
‫من داشتم سعی می‌کردم بذارم بری.
‫دوست داشتی منو ول کنی؟
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫این آلبوم مورد علاقه‌ته، درسته؟
‫یادت میاد؟
‫همیشه تصور می‌کردم ‫این اولین رقصمون باشه،
‫ولی... شاید حالا ‫دیگه این اتفاق نیفته.
‫مطمئنی اینو می‌خوای؟
‫آره.
‫ دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫وای خدای من!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫سلام!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.