..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫یک کپی نیترات از فیلم «تریه ویگن ‫مردی بود در سال ۲۰۰۴ پیدا شد.
‫بازسازی دیجیتال با استفاده از ‫بخشهایی از یک نگاتیو کپی انجام شد.
‫میان نویسهای نروژی موجود ‫نیز متعلق به همان دوره هستند.
‫رنگهای اصلی و تونالیتهی ‫فیلم بازسازی شدهاند.
‫پرده اول
‫مردی عجیب و سپیدموی در دورافتاده ‫ترین جزیره ی وحشی زندگی میکرد.
‫او به هیچ انسانی، نه در خشکی ‫نه در دریا، آزاری نمی رساند. و
‫اما گاهی اوقات وقتی طوفانها ‫نزدیک میشدند چشمانش برق میزد
‫اکنون داستان تریه را از آغاز ‫تا پایان برایتان خواهم گفت.
‫او در خشکی همواره بیقرار بود.
‫نه؛ زندگی بر روی دریای ‫بزرگ و مواج بسیار بهتر بود!
‫در پاییز وقتی غازهای خاکستری به سمت جنوب ‫پرواز میکردند مسیرشان با هم تلاقی میکرد.
‫این حس باری سنگین بر ‫دوش ملوان ما گذاشته بود.
‫آنها از دنیایی پر از زندگی و شور و هیجان ‫سفر می کردند و زمستانی تاریک پیش رویشان بود.
‫آنها لنگر انداختند و رفقا، برای ‫خوش گذرانی مرخص شدند.
‫او در حالی که کنار در خانه اش ایستاده ‫بود، نگاهی حسرت بار به آنها انداخت.
‫او از پشت پرده های ظریف و ‫سفید دزدکی به داخل نگاهی انداخت.
‫همسرش آرام نشسته و نخ ‫می ریسید، و کنار پاهایش...
‫دختری کوچک در گهواره ای ‫خوابیده بود، با گونه هایی گلگون و تپل.
‫گفته میشود که تریه از ‫آن لحظه به بعد هوشیار شد.
‫او شادترین آهنگها را با آنای ‫کوچک در آغوشش میخواند...
‫در حالی که آنا موهای ‫قهوه ای او را میکشید.
‫زمان به سرعت گذشت و خیلی ‫زود جنگ آغاز شد در سال ۱۸۰۹.
‫هنوز هم امروزه افسانههایی درباره ی ‫شرایط سخت زندگی مردم آن زمان نقل میشود.
‫رزم ناوهای انگلیسی هر بندری را در کشور ‫مسدود کرده بودند و قحطی و فقر بیداد میکرد.
‫فقیران گرسنه بودند و ثروتمندان ‫نیز از بیشتر چیزها محروم
‫دو بازوی قدرتمند یک مرد توانمند ‫نیز حریف بیماری و مرگ نبودند.
‫آنگاه تریه یک یا ‫دو روز غمگین بود.
‫سپس غم را از خود دور کرد.
‫او به یاد دوستی قدیمی و ‫وفادار افتاد دریای بزرگ و مواج.
‫او کوچکترین قایق بادبانی (جول) را که ‫پیدا کرد برای سفرش به اسکاگن تجهیز کرد.
‫. بادبان و دکل را رها کرد، زیرا ‫فکر میکرد کمکی نخواهند کرد.
‫وقتی باد کمی آرام تر شد، تریه ‫ویگن در قایقی روباز بر فراز دریا...
‫برای همسر و فرزندش پارو زد!"
‫عبور از صخره ‫های یوتلند دشوار بود،
‫اما بدتر از آن محاصره ی انگلیسیها ‫بود. آنها چشمانی چون عقاب داشتند.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫ادامه دارد.
‫او سالم به فلادستراند رسید و ‫محموله ی گرانبهایش را برداشت.
‫اکنون توشه نجات در قایقش بود؛ حالا ‫همسر و فرزندش بودند که اهمیت داشتند.
‫صبح روز چهارم وقتی خورشید ‫طلوع کرد، او خشکی را دید.
‫او به خانه رسیده بود
‫آنگاه گویی کلمات ‫در دهانش یخ زدند!
‫صخره ای در شرق هومبورسوند، ‫که گیسلینگان نامیده میشود.
‫از قایق ،مقابل افسر ‫فریاد زد: «ایست!»
‫. او پارویی را با تیغه ی محکم ‫بلند کرد و آن را به کف قایق کوبید.
‫در آن دوردست، در ساحل سنگی...
‫همسرم کنار در کلبه نشسته و ‫منتظر نان برای فرزندمان است!»
‫او شیرجه میزد و شنا ‫میکرد و دوباره شیرجه میزد.
‫در عمق دو پایی آب، ‫محموله ی گرانبها غرق شد.
‫آنها او را از دریا بیرون ‫کشیدند و به کشتی بردند.
‫و او با اشک خریدار یاری آنها ‫بود آنها با لبخند ظلم به او فروختند.
‫آنگاه تریه ویگن ساکت شد کار تمام شده بود، ‫اکنون او غم خود را برای خودش نگه داشت.
‫او سالها در زندان بود. ‫گفته میشود تا پنج سال
‫از رویاهای خانه اش، گردنش ‫خمیده و موهایش سفید گشت،
‫سپس سال ۱۸۱۴ با صلح فرا رسید.
‫زندانیان ،نروژی به همراه تریه، با یک ‫ناوچه ی سوئدی به خانه بازگردانده شدند.
‫در خانه کنار اسکله، او پیاده شد، با ‫همراهی راهنمای دریایی به فرمان پادشاه.
‫اما تنها عده ی کمی آن مرد موخاکستری را میشناختند، ‫کسی که به عنوان یک ملوان جوان سفر کرده بود.
‫خانه اش متعلق به غریبهای ‫بود. چه بر سر آن دو آمد؟
‫«مرد آنها را رها کرد ‫و هیچ کس اهمیتی نداد.
‫،سرانجام شهرداری قبری مشترک ‫برایشان در زمین فقرا فراهم کرد
‫ادامه دارد.
‫سالها گذشت و او در ‫دورافتاده ترین جزیره تنها ماند.
‫اما گاهی اوقات وقتی امواج بر صخره ‫ها می کوبیدند چشمانش برق میزد.
‫مردم میگفتند که او ‫دیوانه شده است...
‫و هیچ کس جرأت نزدیک ‫شدن به تریه ویگن را نداشت
‫یک شب مهتابی با باد ساحلی ‫راهنمایان دریایی در ساحل جمع شدند.
‫یک قایق تفریحی انگلیسی با بادبان اصلی و ‫بادبان جلوی پاره شده به سمت ساحل میآمد
‫کمی آن طرف تر، ‫قایقی تغییر مسیر داد.
‫او مانند یک غول سکان ‫را به دست گرفت.
‫من تو را ثروتمندتر از ‫آنچه تصور میکنی خواهم کرد
‫" اگر ما را از غرش ‫امواج نجات دهی
‫اما راهنمای دریایی ‫سکان و فرمان را رها کرد.
‫صورتش رنگ پرید و ‫لبخند بر لبانش آمد...
‫با لبخندی که سرانجام ‫قدرت می یافت.
‫به سمت داخل حرکت کرد، و قایق تفریحی ‫باشکوه لرد بر روی صخره ای بلند گیر کرد.
‫کشتی را ترک کنید! به سمت قایقهای ‫نجات لرد و لیدی من با من بیایید!
‫او در پناهگاه به سمت قله ی گیسلینگان نگاه ‫کرد و خود را به سمت دماغه کشتی انداخت.
‫آنگاه او سکان و بند ‫بادبان جلویی را رها کرد
‫او پارویی را با تیغه محکم ‫چرخاند و آن را به کف قایق کوبید.
‫او با ناامیدی فریاد ‫زد، "آنا، فرزندم!"
‫مرد سپیدموی فقط خیره نگاه میکرد.
‫ادامه دارد.
‫پرده چهارم
‫واژگون میشود، غرق ‫میشوند! اما دریا آرام است.
‫"شما در !امانید یک قایق غرق شده
‫" با سه گونی جو است ‫که اکنون ما را حمل میکند
‫او ملوان را که روی عرشه ‫ی ناوچه زانو زده بود، شناخت!
‫تو با آسودگی در کشتی بزرگت سفر میکردی، ‫در حالی که من قایق پارویی ام را میراندم
‫من برای خودم تلاش میکردم، تو نان ‫آنها را گرفتی و مرا مسخره کردی ""
‫اکنون زمان انتقام است.
‫"عقب نشینی کن ارباب من! یک قدم دیگر، ‫این به قیمت جان همسر و فرزندت تمام میشود "
‫اما پیشانی تریه به وضوح ‫آرامش درونی او را نشان میداد.
‫اکنون" تریه ویگن ‫دوباره خودش شده است.
‫" تا به حال خونم منجمد ‫بود. باید انتقامم را بگیرم
‫آن سالها در زندان، ‫قلبم را مسموم کرد.
‫" اما اکنون تمام شد؛ ما ‫دو نفر بی حساب شدیم.
‫وقتی سپیده دم شد ‫همه نجات یافته بودند.
‫قایق بادبانی در دورترین نقطه بندر پهلو ‫گرفته بود ارباب و بانوی او نیز از راه رسیدند
‫نه کسی که بیش از همه ‫ناجی ،بود فرزند کوچک تو بود
‫قایق بادبانی به سمت ‫هس-نس-سوند حرکت کرد.
‫آنها پرچم نروژ را برافراشتند.
‫کنار کلیسای فیاره، قبری دیدم.
‫او آنجا آرمیده بود، جایی که ‫خورشید و باد به آن میرسید،
‫و به همین دلیل زمین ‫اینقدر خشک شده بود.
‫اما گلهای وحشی از میان ‫آنها سر برآورده بودند.
‫بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.