..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خب، دوستان حالا گوش بدين ‫چون قراره بشنوين
‫"تصنيف "کت بالو
‫يه ترانه است که تازه ساخته شده ‫..."و پروفسور "ساموئل شيد
‫و "سانرايز کيد" اون رو براتون مي‌خونن
‫کت بالو
‫يه روز دار زدنه ‫در شهر ولف سيتي، وايومينگ
‫ولف سيتي، وايومينگ
‫سال 1894
‫...قراره کت بالو رو از
‫کف چوبه‌ي دار رها کنن
‫اين زن در ولف سيتي، وايومينگ ‫مردي رو کشته
‫ولف سيتي، وايومينگ
‫يه مرد رو کشته، درسته
‫...و براي همينه که دارن
‫کت بالو رو دار ميزنن
‫اون لبخندش مثل فرشته‌هاست
‫مثل شيطان مبارزه ميکنه
‫چشمانش مثل فرشته است
‫مثل شيطان گاز مي‌گيره
‫صورتش مثل فرشته‌هاست - ‫من ميگم اون خود شيطانه -
‫اون بدجنسه و کاملاً بدذاته
‫کت بالو
‫اون بدجنسه و کاملاً بدذاته
‫دعا کن، زن بدجنس، دعا کن
‫اگه به دنبال رستگاري هستي
‫دعا کن، زن بدجنس، دعا کن
‫کت بالو
‫دعا کن، زن بدجنس، دعا کن
‫اگه به دنبال رستگاري هستي
‫دعا کن، زن بدجنس، دعا کن
‫کت، نوبت به تو رسيده
‫حالا که به آخر خط رسيدي
‫...مطمئناً باعث ميشه فکر کني
‫...به زندگي
‫پر از گناهت
‫...چي شده که حالا اونا
‫مي‌خوان تو رو دار بزنن؟
‫و تو از کجا شروع کردي؟
‫سامپکوا! سامپکوا! ‫همه پیاده برای سامپکوا.
‫همه سوار شن.
‫کاترین، اینجایی... ‫در آستانه‌ی زندگی وایسادی.
‫تو از مدرسه‌ی من فارغ‌التحصیل شدی ‫با یه آموزش درجه یک.
‫هوم‌هوم!
‫کامل آماده‌ای واسه روبه‌رو شدن با بدبختی،
‫ناراحتی و حماقتی که از هر طرف احاطه‌ت کرده.
‫درست مثل من آموزش بده.
‫خب، حداقل این یکی مرد تمیز به نظر می‌رسه.
‫این آقا الان دست منه، ‫نمی‌خوام کسی طرفش بره.
‫نگاهش نکن، کاترین.
‫اوه، یه مرد مذهبی.
‫- آقا، می‌شه مراقب این دختر باشین؟ ‫- سوار شین!
‫همه سوار! ‫اوه، کاترین...
‫دانش‌آموز خوبی بودی، ‫مطمئنم معلم خوبی هم می‌شی.
‫دیگه باید برم. ‫اوه، خانم پارکر...
‫همه سوار. خداحافظ عزیزم. ‫دختر خوبی باش.
‫خانم پارکر ما رو بهم معرفی نکرد. ‫من کاترین بالو هستم.
‫مستِ مستم!
‫ببخشید که تو همچین وضع زشتی جلوتونم.
‫قول می‌دم دیگه مزاحمتون نشم.
‫اولین باره تو عمرم مشروب می‌خورم.
‫هشت سالم که بود توی جلسه‌ی ترکِ الکل تو گراتزبورگِ مونتانا قول دادم نخورم.
‫یادتونه اون روزو؟
‫آره، روزی بود که روح خدا حسابی نازل شده بود!
‫قول می‌دم دیگه مزاحمت نشم.
‫مرسی.
‫تنیسون.
‫تنیسون خوب قصه می‌سازه، نه؟
‫اون یه شاعر بزرگه. ‫شاعر؟
‫می‌تونم؟
‫"از اون بار تاریک زدم بیرون به خیابون،
‫جایی که آفتاب بی‌رحمانه می‌تابید،
‫و بنت وایساده بود و داد می‌زد: ‫'بیا بیرون، کید شلین!
‫می‌خوام با یه گلوله از توم‌استون بفرستمت ته جهنم!'"
‫آره، تنیسون شاعر خوبیه.
‫"کید شلین و کشتار وحشی ویسکی‌اسلاید."
‫خانوم، ببخشید که تو همچین وضع داغونی‌ام.
‫قول می‌دم دیگه مزاحمتون نشم.
‫کاش کاری ازم برمیومد...
‫شما خیلی مهربونین، ‫ولی من اینجام تا هر کمکی لازم باشه بکنم.
‫کاملاً درسته. تو کتاب مقدس کلی چیز خوب هست واسه همچین وقتایی.
‫آره، واقعاً همینه. ردیف بعدی برای شماست، خانوم جوون.
‫اگه یه قدم بیاین تو راهرو...
‫اوه، ببخشید خانوم. معذرت می‌خوام.
‫فکر نکنم دیگه هیچ‌وقت ببینمتون.
‫باعث افتخار بود آشنایی با شما.
‫خداحافظ. ‫خداحافظ.
‫هوم؟
‫هللویا برادر!
‫من اومدم گناهکارو آروم کنم ‫و بره‌ی گمشده رو برگردونم به گله.
‫هر کی دلش آشوبه— ‫آقا، فندک داری؟
‫ادامه بده.
‫آره آره، هللویا برادر!
‫من اومدم گناهکارو آروم کنم ‫و بره‌ی گمشده رو برگردونم به گله.
‫هر کی دلش آشوبه، هر کی— مرسی!
‫خواهش می‌کنم. ‫داشتین می‌گفتین؟
‫آره، آره، اِ...
‫هللویا برادر! ‫من اومدم گناهکارو آروم کنم...
‫و... و... و از این حرفا.
‫یه لحظه صبر کن، زائر.
‫خیله خب، بیا تو.
‫بدبخت بیچاره، آیه خاصی هست که دوست داشته باشی بشنوی؟
‫ها! ‫بهت که گفتم.
‫میزان دینداریش در حد یه خوکه!
‫خب، بالاخره یه چیزی تو این کتاب هست که به دردش بخوره.
‫همه چی آروم، کلانتر بی‌حرکت. ‫یعنی...
‫دستات بالا.
‫خیلی خوشحال شدم دیدمت، عمو جد. ‫منم همینطور.
‫حواست بهش باشه. ‫دهنتو باز کن. آره.
‫خوبه، یالا، بجنب.
‫ببندش به اون لوله‌ی پایینی. آره.
‫بزنش. بزنش!
‫بزنش!
‫بگیرش محکم! ‫من می‌زنمش.
‫وسایلو جمع کن. ‫من دستبندشو می‌زنم به لوله.
‫یالا بجنب!
‫یکی از اون اسلحه‌ها رو بده من. ‫مگه اسلحشو نگرفتی؟
‫نگرفتی؟ وای خدا، می‌خواد خودشو آزاد کنه. بدو بپر پایین!
‫بپرم؟
‫بپر!
‫چی... چی شد؟ ‫اون زندونی منو فراری داد.
‫کی؟ همون مذهبیه که پیش اون دختره نشسته بود.
‫منظورت همون خانوم جوونه تو کوپه‌ی پنج پایینیه؟ ‫آره خودشه.
‫لطفاً...
‫- همین جاست. ‫- هی، تو اون‌ تویی؟ دختره!
‫بجنب خانوم، بیدار شو. ‫کلانتر می‌خواد باهات حرف بزنه.
‫یالا، بیدار شو. بیدار شو.
‫اون کشیشی که پیشت بود، کجا رفت؟ دیدیش؟
‫و زندونی من. شاید تو واگن بغلی باشن. یالا بریم.
‫آخ، نباید این کارو می‌کردم.
‫چرا که نه عزیزم؟
‫اصلاً هیچ شکی به دلم نیومد.
‫کارِ اخلاقی‌ای نبود.
‫ولی انقدر سریع شد که نفهمیدم باید چی‌کار کنم.
‫می‌ترسیدم بهت آسیب بزنه.
‫درسته، درسته.
‫می‌تونست سرمو بترکونه، خب!
‫ها؟ ‫داری چی کار می‌کنی؟
‫اوه، یه‌جور سینوزیت دارم.
‫خب، تو... تو خیلی نزدیکی. یه کم برو اون‌ورتر.
‫اوه، فکر نکن خواستم حرکتی بزنم یا چیزی.
‫من برای زن‌ها ارزش قائلم، واقعاً.
‫بیشتر برو اون‌ور.
‫الان که چسبیدم به دیواره‌ی کوپه دیگه!
‫اینجوری خیلی زجرآوره.
‫قرار نیست اون‌قدری اینجا بمونی که اذیت شی.
‫باید به محض اینکه اوضاع امن شد بزنی بیرون. خودمم دقیقاً همینو می‌خوام.
‫فکر می‌کنی دلم می‌خواد یه ثانیه بیشتر اینجا بمونم؟
‫هنوز آدمای بیرون هستن.
‫اوه لعنتی!
‫فکر کنم باید همین‌جا بمونم فعلاً،
‫با اینکه اصلاً با روحیاتم سازگار نیست.
‫همین الان دستتو بکش کنار! ‫ها؟ وای!
‫ببین، من قراره معلم مدرسه باشم، ها؟ جیغ می‌زنما!
‫هی!
‫فقط خواستم ببینم اوضاع بیرون آرومه یا نه.
‫چندتا مرد با شات‌گان وایسادن اون بیرون.
‫اوه حالا چی‌کار کنیم؟ نمی‌تونی اینجا بمونی!
‫وای خدا، من از شات‌گان متنفرم. تو نیستی؟
‫جسدایی که می‌ذارن خیلی لزج و زشته!
‫ولی یه شانس تو صد دارم که بتونم فرار کنم.
‫می‌خوام اون یه دونه شانسو امتحان کنم، واسه خاطر تو،
‫چون بالاخره معلم مدرسه‌ای و این حرفا.
‫نه، صبر کن! ‫نه، نه، نه!
‫ترجیح می‌دم جوون‌مرگ شم...
‫تا اینکه باعث آبروریزی واسه دختری مثل تو بشم.
‫بیا. ‫اوه!
‫اگه یه وقت منو گرفتن، می‌خوام این ساعت و زنجیرو تو برداری.
‫وای، این خیلی وحشتناکه!
‫مگه نه؟
‫از جلوی چشمم دور شو!
‫خب منم باید ببینم اوضاع از چه قراره دیگه، نه؟
‫من خودم نگاه می‌کنم، ‫تو برو کنار.
‫فکر می‌کردم داری دروغ می‌گی.
‫یعنی نمی‌گفتم؟
‫خیله خب، این یکیو بگیریم.
‫دارن همه‌ی کوپه‌ها رو می‌گردن.
‫اسمت چیه؟ که دفعه بعد بهت رأی بدم!
‫کاترین بالو. ‫منم کلی بون هستم.
‫خداحافظ خانم بالو.
‫یاهوو!
‫کت بالو، زندگي کرد
‫در ولف سيتي، وايومينگ
‫و مردم اينجا در وايومينگ
‫در ناز و نعمت زندگي ميکنن
‫..."اون شرکت خرده‌فروشي جديد "سيرز
‫کاتالوگش رو براشون فرستاد
‫يه شهر شريفه - ‫!آره -
‫با مردمي مهربون و عالي - ‫اوه؟ -
‫مردم قابل اعتماد - ‫حتماً -
‫بي‌نهايت دوستانه - ‫همين طور ميگن -
‫وقتي ميگن "سلام" از روي تعارف نيست - ‫!ها -
‫بله، خوش برخورد هستن - ‫!آره ،آره ،آره -
‫اگر کت خوب رفتار کرده بود
‫اين مردم باهاش دوستي ميکردن
‫اگر کت خوب رفتار کرده بود
‫دل‌داده‌ي اون ميشدن
‫اما کت فاسد شد
‫حالا مي‌فرستنش به جهنم
‫اون مي‌تونست مثل بقيه زندگي کنه
‫کت بالو
‫کاملاً بدنهاده
‫حالا قراره کت بالو رو دار بزنن
‫بابا، چی شده اینجا؟
‫قبلاً این طویله پر از اسب بود! ‫از دستشون خسته شدم.
‫همه‌شونو فروختم به ارتش تو فورت هاکبی، خدا به همراهشون.
‫تو همون‌قدری که واسه من وقت گذاشتی، واسه اون اسبا هم گذاشتی.
‫و خونه‌رو—از وقتی رفتم حتی یه‌بار رنگش نکردی!
‫من همینجوری دوست دارم... خاکستری و کهنه، پر از ترک و تیغ چوب.
‫بابا—اوه بیا دیگه عزیزم.
‫اینم رام‌کننده‌ی جدید اسب‌هامه.
‫این دخترمه، کاترین. ‫شالوم علیخم، جکسون تو-برز.
‫آقای بالو، فایده‌ داره به من شالوم علیخم می‌گی؟
‫من یه سرخپوست تموم‌عیارم. جزو قوم برگزیده که نیستم!
‫باشه، هر جور دوست داری لجباز باش. ‫من که لجباز نیستم!
‫نه خب، اصلاً نیستی واقعاً!
‫می‌دونی طبق گفته‌ی یه نماینده‌ی سابق کنگره‌ی آمریکا...
‫که امسال زمستون تو چاتاکوا سخنرانی داشت،
‫سرخپوستا همون قوم گم‌شده‌ی اسرائیلن.
‫ولی این یکی قبول نمی‌کنه. ‫چون درست نیست.
‫بابا طرف نماینده‌ی کنگره بوده‌ها، دارم بهت می‌گم!
‫بابا، شاید اشتباه کرده. ‫نه، اصلاً هم نکرده.
‫جکسون فقط یه روحیه‌ی کله‌شق و لجباز داره، همین.
‫ماه پیش آقای برنشتاین، ‫اپراتور تلگراف رو از شهر آوردم اینجا...
‫و دقیقاً همین‌جا که وایسادی، ایستاد و شروع کرد به عبری حرف زدن با جکسون...
‫ده دقیقه تموم طبق ساعتم حرف زد...
‫و جکسون ادا درآورد که یه کلمه‌شم نمی‌فهمه!
‫من اینو می‌ذارم پای لجبازی! خب، چون واقعاً هیچی نفهمیدم.
‫دیدی چی گفتم؟
‫خب، اون صندوقو بیار پایین. منم چمدونو برمی‌دارم.
‫جکسون، چی شده؟
‫پدرت یه کم اخلاق خشن داره.
‫با مردم این دور و برا بد تا کرده.
‫ولی خب مثل یه خرس مهربونه. ‫آزارش به مورچه هم نمی‌رسه.
‫خب معلومه که منم اینو می‌دونم!
‫تو کل این منطقه، هیچ‌کی حاضر نشد بهم کار بده.
‫انگار که من مقصرم واسه کاری که مردمم با ژنرال کاستر کردن!
‫به خدا اون موقع من فقط یه بچه کوچولو بودم.
‫ولی بابات، خب، همون اول کار بهم کار داد.
‫با حقوق کامل هم داد.
‫فکر کنم بیشتر از هر کسی تو عمرم بهش احترام می‌ذارم و تحسینش می‌کنم.
‫این مزرعه قبلاً بهترین تو کل دره بود.
‫الان تو شهر یه شرکت بزرگ داره میاد...
‫می‌خوان کارخانه بسازن،
‫می‌خوان از وولف‌سیتی یه شهر واقعی دربیارن.
‫اونا دنبال حق‌آبه‌ی باباتن. ولی اون نمی‌فروشه، و...
‫من ناهار درست می‌کنم، همین که صندوقو ببریم تو خونه.
‫بابا، از حالا به بعد من آشپزی می‌کنم.
‫می‌خوام ازت مراقبت کنم.
‫فرانکی بالو؟
‫گمشو بیرون، تو!
‫نمی‌خواستم جیغ بزنم، ‫ولی یهو از ناکجا اومد!
‫و اون دماغه! کی بود بابا؟ ‫جکسون، کمکم کن.
‫بابا، اون کی بود؟ ‫شرط می‌بندم تیم استرانه.
‫وقتی بهت می‌گم شالوم علیخم، هیچی نمی‌دونی.
‫حالا یهو شدی کتاب اطلاعات! جکسون، اون کیه؟
‫یه قاتله، آدم‌کُش حرفه‌ایه. ‫دماغش تو یه دعوا کنده شده.
‫اگه بخوام از یکی بترسم، از اونیه که دماغشو کنده می‌ترسم، نه خودش!
‫بابا—من خودم می‌تونم از خودم مراقبت کنم، کاترین.
‫همیشه مراقب خودم بودم و همیشه هم خواهم بود. نگران نباش. ‫من که ناراحت نیستم.
‫بابا، باید یه کاری واسه این وضعیت بکنی.
‫کاری که قراره بکنیم، کاترین، اینه که به زندگی‌مون ادامه بدیم.
‫غذا می‌خوریم، می‌خوابیم و کار می‌کنیم.
‫و فردا هم می‌ریم جشن برداشت پاییز رو برگزار می‌کنیم.
‫جکسون، مراقب اسبا باش.
‫میبل.
‫هی. ‫خب.
‫واسه کلانتر که خیلی بازی مناسبیه — پوکر دروغگوها.
‫بی‌کارامونو از خیابون جمع کردیم...
‫و شهر وولف‌سیتی رو با یه حرکت هوشمند، امن کردیم.
‫اد کاردیگن رو کردن کلانتر.
‫آره، خوبه. ‫نه اون‌قدر زرنگه که بدزده، نه اون‌قدر باهوش که—
‫بالو! یه کم احترام به این خانوما بذار—
‫کلاهتو بردار. ‫داری با دخترم کاترین آشنا می‌شی.
‫واسه خودم عجب... ‫اگه این کوچولو نباشه...
‫کاردیگن، با من هر جور خواستی حرف بزن،
‫ولی وقتی با دخترم حرف می‌زنی، ‫حواست به دهنته باشه، فهمیدی؟
‫خوش اومدی به وولف‌سیتی، خانم بالو.
‫می‌دونی کی حدود یه تن کود ریخت تو چاه آب من؟
‫نه، واقعاً نه.
‫واقعاً نه.
‫عجب کلانتری!
‫بیا بریم، کاترین.
‫واقعاً کلانتری؟
‫باورت نمی‌شه چرا؟
‫خب، چرا کمکش نمی‌کنی پس؟
‫فکر می‌کنم یکی آب مزرعه رو مسموم کرده که پدرمو مجبور کنه ول کنه بره.
‫من این‌جوری فکر می‌کنم.
‫دیروز یه مردی به اسم استراون اومد خونه—
‫خانم کاترین، بعضی مسائل مربوط به مأمور صلح هست...
‫که شما نمی‌تونین درکش کنین.
‫خواهش می‌کنم باور کنین. دارم به سبک خودم رسیدگی می‌کنم.
‫چه مسائلی آخه؟
‫تو سرتو با این چیزا درگیر نکن، خوشگل خانوم.
‫برو خوش بگذرون.
‫اه!
‫جکسون، من حسابی عصبانی‌ام.
‫می‌دونم. دیدمت داشتی با کلانتر کاردیگن حرف می‌زدی.
‫اوه، اونم درست مثل باباست.
‫می‌زنه سرمو، می‌گه برو دنبال بازیت!
‫من باید چی کار کنم؟
‫اونا یه آدمکش حرفه‌ای آوردن.
‫تو هم یه آدمکش بیار.
‫جکسون، یه نگاه عجیب و مرموز تو صورتته.
‫نمی‌فهمم داری منو مسخره می‌کنی یا نه.
‫اگه وایلد بیل هیکاک یا بت مسترسون دور و بر بودن، ‫کسی جرات نمی‌کرد باباتو اذیت کنه.
‫بیا بریم جکسون.
‫جلو بالا و عقب برين ‫دوباره جلو با يه دو-سي-دو
‫همه دست به دست هم بدين و حلقه درست کنين
‫و با يه دوست قديمي ‫از سمت چپ حلقه کنين
‫کید شلین؟ ‫واقعاً یکی به اسم کید شلین هست؟
‫فکر می‌کردم فقط تو کتاباست. ‫واقعیه.
‫به نظر من یکی از بهترین‌هاست.
‫خب، من چی کار می‌تونم بکنم؟ ‫می‌تونی براش نامه بنویسی. من می‌فرستمش.
‫نمی‌خوای با جکسون برقصی؟ ‫دلیلی هم واسه نرقصیدن نیست.
‫اون یه سرخپوستیه.
‫جیغ بزن!
‫من از جکسون خوشم میاد. ‫داری براش دردسر درست می‌کنی.
‫اوه ببین کی داره از دردسر حرف می‌زنه!
‫تو اینجا چی کار می‌کنی؟ ‫دنبالت می‌گشتم.
‫تو قانون‌شکنی! ‫آره دیگه، واسه سرم جایزه گذاشتن.
‫هیس! واسه جد ۲۵ دلار، واسه من ۳۵ دلار.
‫خانم، بابت کمکی که به من و برادرزاده‌م کردی، واقعاً ممنونم.
‫کجا موندین؟ ‫تو حال فراریم، خانم. قاطی جمعیت قایم شدیم.
‫دیگه مزاحمتون نمی‌شم.
‫اسلحه داری؟ ‫آره که دارم.
‫امشب با من بیا خونه. ‫بگو "لطفاً".
‫لطفاً!
‫تو خیلی خوب می‌رقصی.
‫رقص ساده‌ست، مثل اونایی که تو رزرو یاد می‌گیریم.
‫رقص بوفالو، رقص بارون، رقص جنگی.
‫رقص مربع هم مثل رقص جنگیه؟
‫این یکی آره!
‫می‌خوام باهات حرف بزنم، لو. ‫اسم من لو نیست.
‫صبر کن ببینم... نیست؟
‫فکر کردم اسمش لوئه—
‫اون سرخپوست بیچاره‌ست.
‫خب، دوباره شده آخرین ایستادگی کاستر، ‫با من وسط ماجرا!
‫هی!
‫بجنب، تو! جکسون، حالت خوبه؟
‫شالوم علیخم!
‫باریکلا میبل!
‫یک، دو... حالا با راست بزن!
‫دوباره با راست بزن!
‫میبل، کبوتر شش‌پای من!
‫بله بعضي از اونا ‫تعداد کمي
‫تا وقتي 92 سالشونه مست مي‌مونن
‫بله بعضي از اونا ‫تعداد کمي
‫تا وقتي 92 سالشونه
‫مست مي‌مونن
‫معلم کوچولوی من!
‫فکر کنم حالیشون کردیم، ها دختر گربه‌ای؟
‫من شمال رو می‌گیرم، تو جنوب رو. ‫باشه.
‫یالا!
‫کجا ببرمش؟ ‫راست برو، روی مبل.
‫اوه.
‫فکر می‌کنی اون دوتا مفت‌خور بتونن استراون رو متوقف کنن؟
‫خب، آدمکش‌ن دیگه جکسون. خودشون گفتن واسه سرشون جایزه گذاشتن.
‫چه جای قشنگی، خانم.
‫پذیرایی شیک و تر و تمیزیه.
‫آشپزخونه.
‫پشت خونه.
‫اتاق‌خواب.
‫تو توی اصطبل می‌خوابی.
‫مرسی خانم. ‫همیشه بیشتر مدیونتون می‌شم.
‫اوه، امروز چه روز خوبی بود واقعاً.
‫هی، همیشه قبل خواب لباتو غنچه می‌کنی؟
‫برو بیرون! ‫چجوری اومدی تو اینجا؟
‫برو بیرون! ‫چرا آخه؟
‫اگه بابام بفهمه اینجایی، می‌کشتت!
‫بابای تو با شلیک ۲۱ تا توپ هم بیدار نمی‌شه!
‫بیا تو بریم قاشق بازی کنیم!
‫تو واقعاً یکی از...
‫خب، فکر کنم اشتباه فکر کرده بودم.
‫کجا داری می‌ری؟
‫برمی‌گردم اصطبل. ‫اسب بابات خروپف می‌کنه، ولی بدترشو هم خوابیدم.
‫نه، نرو.
‫نه... ببین، باید باهات حرف بزنم.
‫باشه.
‫اول صحبت می‌کنیم.
‫خب، نمی‌تونم وقتی اونجوری رو تخت نشستی باهات حرف بزنم.
‫امتحان کن.
‫کِلی، بابای من مرد فوق‌العاده‌ایه. ‫نمی‌دونم تو اینو درک می‌کنی یا نه.
‫– آره، معلومه که درک می‌کنم. ‫– خب، همه ازش متنفرن!
‫می‌خوان مجبورش کنن مزرعه رو ول کنه. ‫کود ریختن تو چاهش،
‫کشوندنش پیش وکیل‌ها،
‫و حتی آدمکش فرستادن که بترسوننش.
‫– داری خواب می‌بینی. ‫– نه، واقعیه! خودم دیدمش.
‫کمکت می‌کنم وسایلتو جمع کنی.
‫فکر کنم برای یه مردی مثل تو، یه مزرعه‌ی کوچولو مثل این فقط یه تیکه خاکه.
‫ولی برای اون، همه‌ی زندگی‌شه!
‫خب مثل یه مرد بجنگه دیگه. ‫من کمک می‌کنم وسایلتو جمع کنی.
‫بمونین همین‌جا با ما. یکی دنباله که بابامو بکشه.
‫نه! ‫جد—
‫– اوه، جد... ‫– می‌مونیم خانوم.
‫– با کمال میل هر کاری از دستمون بربیاد می‌کنیم. ‫– پس به اون احتیاجی نداریم دیگه.
‫فکر کنم که دارین.
‫و اینکه عمو من هیچ‌وقت به طرف کسی شلیک نکرده. ‫با اصولش جور درنمیاد.
‫راسته این حرف؟
‫بله خانوم، کاملاً درسته. ‫ولی اونم همین‌طوره!
‫ولی ما می‌مونیم و هر کاری بتونیم انجام می‌دیم. ‫آره.
‫تا وقتی که دردسری پیش نیاد.
‫بعد از اون هفت‌تيري ‫مرگبار و ترسناک به شهر اومد
‫هفت‌تيري سريع‌تر از صاعقه ‫سريع‌ترين هفت‌تيري که ديدين
‫...اين هفت‌تيري بود که در دست
‫کيد شلين چشم-فولادي بود
‫مردم با يه نگاه بهش
‫از دماغشون آب مي‌اومد
‫وحشي وحشي مثل يه شير کوهي
‫دلير و درنده و شرور
‫مردي نبود که گردن کلفت‌تر باشه
‫گردن کلفت‌تر از کيد شلين
‫اون چشم‌هاي يه قتل رو داشت
‫سرد مثل شيطان
‫نگاه يه قاتل
‫نگاه شيطان
‫صورت شيطان
‫خود شيطان بود
‫فقط وحشي و سرسخت و بدجنس
‫کيد شلين
‫کيد شلين</
‫سريع‌ترين هفت‌تيرکشي که ديدين
‫کید شلین.
‫یالا، چند ساعت وقت داشتی تا حالت جا بیاد.
‫بذار ببینم دخترم دقیقاً برای چی ۵۰ دلار داده.
‫خب؟ چرا معطلی؟
‫اسلحه ندارم. ‫خب پاشو برو بگیرش!
‫فکر کنم گرو گذاشتمش... سنت لوئیس؟
‫یاخدا
‫یعنی همه‌ی اون ۵۰ دلار رو مشروب خوردی؟
‫۵۰ دلار!
‫نگاه کن باهاش چی کار کردی! ‫ممکن بود بکشتش...
‫که یه‌جا ۵۰ دلار مشروب بهش دادی بخوره!
‫۵۰ دلار!
‫بابا، از کجا باید می‌دونستم الکیه؟
‫یالا شلیک کن، کید.
‫بزن رفیق پیر، راحت باش.
‫تو یه نوشیدنی رو به یه سیخ تیز تو چش ترجیح می‌دی، نه؟
‫زد بیرون! حتی به طویله هم نزد!
‫قربان، اگه فقط یه قلپ کوچولو بدن که دستام نلرزه...
‫تایفویید بدی گرفتم. راه سختی داشتم تا اینجا.
‫اگه فقط یه کوچولو... اصلاً نخوابیدم.
‫اگه یه قلپ کوچولو می‌شد... می‌دونین؟ خواهش می‌کنم.
‫جکسون؟ ‫هوم؟
‫اون بطری رو هنوز داری؟ همونی که همیشه با خودت می‌بری تا کلانتر رو عصبی کنی؟
‫یه کم بهش بده.
‫تو سرخپوستی، نه؟ ‫آره.
‫اشکالی نداره. من با سرخپوستا مشکلی ندارم.
‫آره، اونا یه نژاد واقعی بودن تو غرب وحشی.
‫ولی واسه اونا هم همه‌چی تموم شد، مثل ما تیراندازا.
‫با این تفاوت که به ما نه منطقه دادن، نه یاد دادن چطوری فرش ببافیم.
‫فعلاً خداحافظ پسرجون.
‫آره.
‫آره، تو داج‌سیتی همه‌چی تموم شده.
‫توم‌استون هم همین‌طور. چاین، ددوود، همه رفتن.
‫همه نابود شدن و رفتن پی کارشون.
‫پوف!
‫آخرین باری که از توم‌استون رد شدم،
‫تنها هیجانی که اون‌جا بود واسه پیست اسکیت بود...
‫که درست تو او.کی. کورال ساخته بودن.
‫یه چیز دیگه هم بهت بگم. قبلاً کار می‌کردم توی...
‫نمایش وسترن بافالو بیل، تو بخش سوارکارای زبردست.
‫من کلی مسافر درشکه رو نجات دادم...
‫از دست راهزن‌ها و سرخپوستای مست، دقیقاً سر بزنگاه.
‫روزی دوبار، شنبه‌ها سه بار!
‫کجا رفت پس؟
‫اگه یه مردی رو دیدی با چشم‌های ثابت...
‫و کله کج، دندونا قفل مثل قاطر—
‫خب، اون می‌تونه راحت دل و روده‌تو بکشه و بزنه رو نرده، ‫تا اینکه بگه: "چه روز قشنگیه امروز!"
‫آره، اون یه تفنگ‌دار حرفه‌ایه، مغرور و بی‌واهمه از هیچی.
‫چون هیچ چیزی تو این دنیا نیست که بخواد جلوش خم شه.
‫نه مردی که کلاهشو براش برنداره، ‫نه پسری که اسمشو ندونه،
‫و هیچ جایی نیست که اون خوش‌آمد نباشه،
‫چون وقتی یه تیرانداز دور و بر باشه،
‫دردسر خودبه‌خود از اون‌جا دور می‌شه، مگه نه؟
‫مردم می‌گن، ‫"سلام کید، حالت چطوره کید؟
‫بیا تو یه پارچ شیر بخور و یه کم نون زنجبیلی."
‫یا "بیا رو ایوون بشین یه کم پا دراز کن، بیرون خیلی گرمه."
‫چون هیچ‌کس با رفیق کید شلین شوخی نمی‌کنه.
‫خانم بالو، من اینجام!
‫من هیچ‌وقت ندیدم کسی انقدر سریع یه روزو تموم کنه!
‫بذار به حال خودش باشه.
‫کت، من که مزرعه‌ی تفریحی راه ننداختم برای بی‌عرضه‌ها و بیکارها!
‫بذار از من دور بمونه.
‫حالا کجا می‌خوای بری، کید؟
‫خب، خانم بالو، شما بهم پنجاه دلار دادین.
‫می‌خوام بمونم و حق اون پول رو ادا کنم.
‫می‌تونه تو اصطبل بخوابه، جکسون.
‫این اسلحه‌ی منه. ‫هوم؟
‫آها.
‫ببخشید آقای شلین؟ ‫هوم؟
‫اشکال نداره چمدون‌تونو من بیارم؟
‫چرا که نه پسرجون.
‫آه، من پول نقد ندارم.
‫احتیاجی به انعام نیست قربان. دیدن کار کردنتون خودش لذته!
‫خب، چند نفرن اون طرف؟
‫فقط یکی—تیم استراون.
‫خب، اسراف نکنیم که محتاج نشیم. اون پارچتو بیار ببینم!
‫استراون؟ مطمئنی؟
‫آره، با همون دماغ نقره‌ایش و همه چی.
‫بذار شلین خودش انجامش بده.
‫شلین تو اون وضعیتی نیست که— ‫درسته، اصلاً نیست.
‫ببینین، من رو شما سه‌تا حساب باز کردم.
‫بابام لجبازه، کله‌شقه، ریسک می‌کنه، ‫و من نمی‌تونم بذارم به خودش آسیب بزنه.
‫– باید پا به پاش باشین. ‫– چشم، خانوم.
‫هر جا که رفت، بدون استثناء، همراهش باشین.
‫شما بیکارای به‌دردنخور. خب، بریم سر کار روزمون.
‫واسه رضای خدا! ‫یه مست توی کوخ کارگرها...
‫و یه نمایش سیرک که دنبال من افتاده!
‫چشمتون ازش برندارین.
‫شلین که تنباکو نداره، داره؟ نکنه آتیش بزنه اصطبلو!
‫نه، بیچاره داره خماری می‌کشه، خوابیده.
‫اشکالی داره؟
‫واسه چی این‌جوری سروصدا می‌کنین؟ ‫فکر می‌کنین دارین چی کار می‌کنین پس؟
‫کت گفت پا به پاش باشین، ما هم هستیم. ‫اون دیوونه‌ست، بهت می‌گم!
‫همیشه همین‌جوری بوده.
‫چیزایی می‌بینه. مامانش هم همین‌طور بود.
‫نیمه‌شب می‌دید مردای ماه اومدن...
‫که از دیوار بالا می‌رن و میان پایین!
‫حالا برین کنار! ممکنه پام گیر کنه به یکی‌تون ‫وسط جمعیت له بشم!
‫واسه چی باید تو پیری این‌جوری بدبخت شم...
‫با یه دختر خل‌وضع و یه مشت تنبل گیج؟
‫کی تهدیدم کرده؟ اون‌ور کسی رو می‌بینی؟
‫یا اون‌ور؟
‫یا اون سمت؟ ها؟
‫اصلاً کسی رو می‌بینین یا نه؟
‫حالا عقب وایسین بذارین نفس بکشم!
‫کمربنداتونو بندازین زمین.
‫نه!
‫هی یواش!
‫تو قاتلی!
‫قراره دار زده شی! چی شده؟ ‫چی شده واقعاً؟
‫تو بابامو کشتی!
‫محاله. اون تمام صبح همون‌جا نشسته بود.
‫نه، خودم دیدمش!
‫اصلاً از روی اون صندلی‌اش تکون نخورده بود، کل صبح.
‫– واقعیه. ‫– چرا اینو می‌گی؟
‫فقط دارم حقیقتو می‌گم.
‫یعنی تهش قراره این بشه؟ ‫بهتره بری از اینجا.
‫نه! نه!
‫صبر کنین! ببرینش اینجا رو ترک کنه! ‫ببرینش از اینجا بیرون!
‫کت! این کارو نکن! ‫نکن—
‫اون اسلحه رو بذار کنار!
‫اون اسلحه رو ازش بگیرین!
‫بس کن دیگه!
‫نمی‌ذارم اشکم دربیاد.
‫هیچ‌وقت نمی‌ذارم اشکم دربیاد.
‫ولي نمي‌تونن اونو به گريه بندازن
‫قطره‌هاي اشکي در قلب اون هست
‫ولي نمي‌تونن اونو به گريه بندازن
‫اون تمام بسگاني که مي‌شناخت رو از دست داد
‫و اين اشک‌ها به سنگ تبديل ميشن
‫تمام قطره‌هاي اشک درون قلبش
‫چون نمي‌تونن اونو به گريه بندازن
‫غصه خوردن خيلي سخت نيست
‫وقتي يه دختر کوچولو باشي
‫غصه خوردن خيلي سخت نيست
‫وقتي يه دختر کوچولو باشي
‫ولي باعث شدن يه دختر کوچولو حس کنه
‫زني هست از جنس فولاد
‫فرقي نميکنه چطور تلاش کنن
‫...هرگز نمي‌تونن
‫...اونو به
‫گريه بندازن
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫شما وارد ملک خصوصی شدین، خانم. ‫برو کنار از سر راهم!
‫باهاش چی کار کردین؟
‫چرا اینجوری لبخند می‌زنه؟ ‫سخت بود، دختر خانم.
‫بابای من تو کل عمرش اینجوری نخندیده بود.
‫خب، از حالا تا همیشه با همین لبخند می‌مونه، ‫رایگان تقدیم از طرف شرکت توسعه‌ی ولف‌سیتی.
‫اوه، شما موشای کثیف! گمشین بیرون! ‫یه کم حرمت مرده رو نگه دارین!
‫واقعاً که! ‫برید بیرون!
‫واسه‌ش پشت اصطبل یه قبر کندیم.
‫می‌مونیم تا مطمئن شیم تا صبح رفته باشی.
‫باشه. مزرعه رو بردارین مال خودتون.
‫وقتی بابام رفته، دیگه نمی‌خوامش.
‫ولی به ولف‌سیتی بگین قبل اینکه کار من تموم شه،
‫کاری می‌کنم که راهپیمایی شرمن به دریا
‫پیش کاری که من می‌کنم بشه مثل قدم زدن گنجشکا!
‫خانوم؟
‫اون که جایی نداره بره، کلی.
‫می‌بریمش با خودمون.
‫دیوونه شدی؟ نمی‌تونیم ببریمش اونجا. ‫کجا؟
‫– «هول این د وال». ‫– «هول این د وال»؟
‫خانوم، اونجا... اونجا جای یه معلم مدرسه نیست.
‫تازه، حتی نمی‌دونیم ما رو راه می‌دن یا نه.
‫معلومه که راه می‌دن. مگه اونجا برای خلافکارا نیست؟
‫کافیه واسه سرت جایزه گذاشته باشن... که شما که دارین، مگه نه؟
‫آره، داریم!
‫پس تمومه قضیه! منم باهاتون میام.
‫ییهـــــــهاااااا!
‫آره، آماده‌ام واسه هرچی بیاد! بذار بیاد.
‫هر کی بخواد به فرانکی بالو دست بزنه، ‫باید اول با کید شلین طرف شه!
‫آقای شلین، نمی‌فهمی چه خبره اینجا؟
‫آه... ‫♪ تولدت مبارک ♪
‫تولدت مبارک، فرانکي عزيز
‫تولدت مبارک
‫پس اون روز غم انگيز
‫بخشي از افسانه شد
‫شروع واقعي يه افسانه
‫"افسانه‌اي به اسم "کت بالو
‫هرگز نمي‌تونن اونو به گريه بندازن
‫روزي که قانون دلش رو پر کرد
‫از نفرتي که رشد کرد
‫فرقي نميکنه چطور تلاش کنن
‫نمي‌تونن اونو به گريه بندازن
‫وقتي که اشکي نداري
‫پس بايد يه چيزي داشته باشي
‫نفرت واقعاً يه چيزيه
‫انتقام چيزيه که لازم داري
‫نمي‌تونن اونو به گريه بندازن
‫و کت بالو تصميمش رو گرفت
‫که خون اين منطقه رو بريزه
‫فرقي نميکنه چطور تلاش کنن
‫نمي‌تونن اونو به گريه بندازن
‫بوی یه آب‌خور رو حس می‌کنم!
‫سلام عزیزم! ‫یه کم نوشیدنی می‌زنیم؟
‫بعداً، خواهر! ‫ساقی!
‫هی اون تو! یه نوشیدنی می‌خوام!
‫این همه سروصدا برای چی—؟
‫شلین! ‫باور کن هدا، خودش بود، شلینه!
‫کَسیدی.
‫چی به سرت اومده؟
‫آخ آخ... سواره‌نظام، پینکرتون‌ها...
‫غرب عوض شده رفیق.
‫واسه ما، کار و کاسبی داغونه.
‫اگه واسه سرمون جایزه نبود، همین الان می‌زدیم بیرون از این خراب‌شده.
‫آره... یه نوشیدنی بزنیم، واسه خاطر قدیما؟
‫"واسه خاطر قدیما" یعنی بی‌پولی. خبری نیست رفیق.
‫ببین...
‫اینا رو نگه دار تا یه پولی دستم برسه.
‫خواهش می‌کنم، کسیدی.
‫یه جفت هفت‌تیر ست، با دسته‌های صدفی حکاکی‌شده.
‫فقط واسه ارزش احساسی‌ش، هر کدومش ۵-۶۰۰ دلار می‌ارزه.
‫اونا دسته صدفی نیستن، اسلحه‌ی تو هم نیستن.
‫دیگه هم به دردت نمی‌خورن کید. کسی دیگه براش مهم نیست.
‫خب، عمو جون، فکر کنم باید دوباره بریم سر کار!
‫یادته اون گاوای تپلی که تو یاترونا دیدیم؟
‫کسی پایه‌ست واسه یه دور مهمونی؟ ‫ولی با دوتامون که نمیشه.
‫تو چی، جکسون؟ یعنی با اینکه یه سرخپوستی...
‫می‌خوای دوباره بری تو طبیعت زنده‌گی کنی؟ شوخی می‌کنی؟
‫تو بیا تو کوه لخت بچرخ، با یه تبر سنگی، ببین چطور می‌تونی زنده بمونی!
‫خب پس، سه‌تایی می‌ریم.
‫راه می‌افتیم سمت یاترونا، و واسه خودمون، خب...
‫پنجاه تا گاو، چی می‌گی؟ ‫پنجاه تا؟!
‫این دیگه جدیه! ‫رو این یکی می‌نوشم!
‫خب پس، همه‌چی حله! صبر کن ببینم، وایسا.
‫نکنه درباره نقشه‌مون نظری داری؟ ‫آره. مخالفم.
‫خانوم، درک می‌کنم که با گاو‌دزدی حال نمی‌کنی، ولی...
‫برای دختری با تربیت تو و اون گذشته‌ی خوبت،
‫می‌دونم سخته، ولی تنها راهیه که می‌تونیم پول جور کنیم. ‫نه، نیست!
‫خب به نظرت ما باید چه کاری بکنیم که هم درست باشه، هم آبرومند؟
‫قطار بزنیم!
‫اون قصاب اِگرز تو دیکسون، حاضره ۳۵ تا گاو برداره.
‫همون‌جوری که هستن، خودش سرشونو می‌بره.
‫خب، پس تکلیف حرف من چی می‌شه؟
‫ببینین اینو... این شماره‌ی دو روز پیش روزنامه‌ی "ولف‌سیتی تریبیونه".
‫اِه—
‫«۲۰۰ کارگر آماده‌ان که از دوشنبه...
‫کار ساخت بزرگ‌ترین کشتارگاه غرب شیکاگو رو شروع کنن.»
‫خب این چه ربطی به قطار داره؟
‫کارگر که باید حقوق بگیره، نه؟
‫قراره حقوقا با قطار برسه.
‫نمی‌دونم، شاید هزار تا، دو هزار دلار. ‫رو این یکی منم می‌نوشم!
‫نمی‌شه قطار زد. دلایل زیادی داره. ‫چرا نمی‌شه؟
‫– بگو ببینم چیا هست؟ ‫– ما دزد گاویم، نه دزد قطار!
‫اگه مردم چیزای جدید امتحان نمی‌کردن، ‫پیشرفتی هم در کار نبود!
‫ببین، الان دیگه واقعاً دیوونه شدی.
‫تو خوابم نمی‌تونی ازشون پول بکشی بیرون.
‫یه زندگی جدید برای خودت بساز، خانوم.
‫این فکر انتقام فقط باعث می‌شه پشت کنی به آینده...
‫و بذاری گذشته‌ی مرده قلبتو بجوه!
‫تازه، تو «هول این د وال» دستشون به ما نمی‌رسه.
‫می‌تونیم از همون نقشه‌ی خود شلین برای قطارزنی استفاده کنیم.
‫نقشه‌ی من! ‫بگیر... فصل هفت.
‫«راه‌آهن ویسکی‌اسلاید و توسکیگون...
‫یه واگن بار زرهی داشت که ضد سرقت حساب می‌شد.
‫همین باعث شد که واسه ما مسأله‌ی غرور بشه...
‫که حتماً باید هرچه زودتر زده شه!»
‫و بقیه‌ش هم همین‌طور... همون نقشه‌ست.
‫خب باشه!
‫همه‌تون می‌گین دوستم دارین و بهم مدیونین،
‫و اینکه «آروم باش کت، ما هواتو داریم».
‫ولی همین که یه بار ازتون یه چیز کوچیک می‌خوام، مثل دزدی از یه قطار کوچولو—
‫الان دیگه صبر کنین خانوم!
‫ببینین خانم بالو! ‫خانوم، گوش کنین—
‫عجب دسته‌ای! ‫وایسا ببینم!
‫یه سرخپوست مزرعه اسب، ‫یه تفنگ‌دار دائم‌الخمر،
‫یه هوس‌باز روانی، و یه عمو!
‫آخ! حالا وایسا ببینم!
‫آی!
‫کِلِی بون و دار و دسته‌ی مرغ‌دزدش! ‫من خودم تنها این کارو می‌کنم!
‫هی، مگه ما گفتیم نه؟
‫ما برات انجامش می‌دیم!
‫– واقعاً؟ ‫– آره، فقط به‌خاطر تو، زن دیوونه!
‫همون نقشه‌ست؟
‫خب این دیگه چی بود تو آسمونِ چشم‌آبی؟
‫دارم حموم می‌گیرم. مگه چیز عجیبیه؟
‫اِه، م-م-من دنبال واگن باری می‌گشتم.
‫خب راهش اون‌وریه، رفیق! و—
‫اون پرده‌ها رو بکش! دارم یخ می‌زنم. ‫اوه، بله قربان.
‫خیلی ممنون. یه کم آب بریز.
‫یه کم آب دیگه. ‫چشم قربان.
‫داره میاد.
‫بجنبین. کلی کار داریم.
‫یا خدا
‫خانوم؟
‫کمک! منو از اینجا بیارین بیرون!
‫چی بود اون؟ ‫اون زنده‌ست!
‫باید نجاتش بدیم.
‫چی شد؟
‫دستاتو ببر بالا!
‫و همون‌جا بالا نگه‌شون دار.
‫بجنب.
‫کت! کت، درو باز کن!
‫اوه، برو گمشو بیرون!
‫کی اینجا رئیس‌ه؟ ‫منم.
‫خب چی شده؟ چرا این‌قدر طول کشیده؟ ‫اینجا دزدی از قطاره!
‫خب زودتر بجنبین دیگه. ‫من دارم حموم می‌گیرم.
‫اوه!
‫گاوصندوق اینجاست.
‫خیلی خب، تو... بازش کن.
‫نه خیر.
‫بجنب دیگه... بازش کن.
‫– من یه تفنگ دارم. ‫– خب، پس باید ازش استفاده کنی دیگه.
‫حالا چی کار کنیم؟
‫گفتم که ممکنه همچین چیزی پیش بیاد. حالا چی؟
‫چی شده؟
‫باز نمی‌کنه گاوصندوقو. می‌گه ترجیح می‌ده بمیره.
‫– درسته آقا؟ ‫– آره.
‫– ۷ به چپ، ۲۶ به راست، ۱۴ به چپ. ‫– یاهوووو!
‫اینا خیلی بیشتر از اون دوهزارتاییه که گفتی.
‫آره، به نظرم چهل، پنجاه هزار دلار باشه.
‫پولش واقعاً زیاده. تا ابد دنبالمون می‌افتن.
‫اِی بابا، بهش گوش کن، از یه ذره دردسر ترسیده!
‫آآآخ!
‫تسلیمم. یه حوله بده.
‫اوه!
‫بپر، بپر! ‫بپر؟!
‫یاهوووو!
‫یاهوووو! حالت خوبه؟ ‫بجنبین، فرار کنیم از اینجا.
‫آخ که چه کردیم، گروه کوچولوی قانون‌شکن‌های مهربون من!
‫راستی اون پیکه به نظر آدم خوبی می‌اومد.
‫اوه، شلین! نقشه‌ت معرکه بود.
‫آره، درست مثل ساعت کار کرد.
‫مطمئنی؟
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫اوه، جد! فقط شانس تازه‌کار بود.
‫– بجنبین، وقتشه راه بیفتیم. ‫– کلی راست می‌گه، خانم.
‫ازش بپرس ببینیم می‌دونه چجوری باید از اینجا در بریم. ‫تو تو اون کتابه از دستشون فرار کردی، مگه نه؟
‫معلومه که فرار کرده. ‫آخ که چه باحالی شلین جان!
‫جدا جدا از اینجا می‌ریم بیرون، ‫که اگه خواستن تعقیبمون کنن، گیج بشن.
‫بعد ردمونو قاطی‌پاتی می‌کنیم ‫و تو «هول این د وال» دوباره دور هم جمع می‌شیم.
‫درسته. ‫آره.
‫بجنب پسر!
‫هی حیون خنگ!
‫اَه لعنتی!
‫براي سرقت مسلحانه از يه قطار
‫يه نقشه‌ي کامل کشيد
‫که نتونه شکست بخوره
‫اين ياغي بي‌پروا و شجاع
‫با اعتماد به نفس گروهش رو رهبري کرد
‫هر جا مي‌رفت اونا دنبالش ميرفتن
‫اونا خون منطقه رو ريختن
‫کسیدی، خجالت بکش!
‫قطار شماره ۷ رو زدیم، تو نبودی!
‫نوشیدنی! مهمونِ ما!
‫هدا، پیرزن جون، پول اومده دستمون!
‫محافظ قطار—همه جاش پر مو، قد شش فوت و نیم—
‫زانو زده بود جلو پام و می‌گفت ‫«کید، کید، تو رو خدا نکُش منو!»
‫هاها! همه‌چی مث ساعت پیش رفت، عین—
‫اون بچه‌ها کجان؟ هیچ‌کس ندیده‌شون.
‫کید، یه فشنگ قرض می‌دی؟
‫یادته منو، اون قدیما، اون... اون، اِه—
‫بهت می‌گم کسیدی،
‫اون بچه‌ها دارن با حقوقا میان اینجا.
‫عین قدیما شده بود.
‫پول، پول، پول برای روز مبادا!
‫اوه، اومدن! ‫کسیدی، خودتو جمع‌وجور کن!
‫بجنب، بیا کمکم این میز رو خالی کنیم، خب؟
‫برو دم در.
‫هی، شما دو تا کجا با هم تنها بودین؟ ‫داشتیم رد مأمورا رو گم می‌کردیم.
‫کت، اذیتت کرد؟ ‫نه به جون شما، باب هانا.
‫عموی جِد از اول تا آخر مراقب بود. ‫چش‌فولادی حسودیش شده!
‫هی، یه ذره احترام بذار.
‫یه زمانی بود که یه جوون مث تو رو می‌گرفتم ‫می‌چلوندم و پرتت می‌کردم بیرون!
‫بابا شما دو تا دیگه شورشو درآوردین!
‫به این پیرمرد یه مشروب بده، آقای کسیدی.
‫نه. تازه کلی چیزای دیگه هم هست.
‫جدی می‌گی؟ یعنی واقعاً این کارو کردین؟
‫ما کردیم، آقای کسیدی.
‫دار و دسته‌ی خودم. هان؟ ‫و این تازه اولشه.
‫قراره وُلف‌سیتی رو با خاک یکسان کنیم.
‫اگه کمکم کنین، شما رو پولدار می‌کنم.
‫ها؟
‫«کمپانی توسعه‌ی ولف‌سیتی»
‫مالک: آقای اچ. پرسیوال
‫اون حقوقی که دزدیدن مال ایناس، هدا. معلومه!
‫تا حالا اسم جناب سِر هَری پرسیوال به گوشت خورده؟
‫اون رئیس کمپانی توسعه‌ی ولف‌سیتیه،
‫که خودش صاحب کل شهره، و به حال ما کاری نداره.
‫ما کاری به کار اونا یا جناب سِر هری نداریم، اونا هم به ما کاری ندارن.
‫سِر هَری پرسیوال... ‫این همون کسیه که باید برم سراغش.
‫تو؟ اصلاً چطور می‌خوای پیداش کنی؟
‫– یعنی شما نمی‌خواین کمکمون کنین؟ ‫– یعنی بزنیم ریشه‌ی خودمونو بزنیم؟
‫– «هول این د وال» نفوذناپذیره! ‫– همچین چیزی وجود نداره.
‫تا حالا ارزش دردسر نداشتیم که بخوان سراغمون بیان. ‫ولی حالا تو باعث شدی ارزششو پیدا کنه.
‫یه مشت آدمکش و خفّت‌گیر واقعی.
‫وقتی بچه بودیم، اسماتونو درگوشی می‌گفتیم.
‫جرئت نداشتیم با صدای بلند بگیم.
‫چه غم‌انگیز.
‫پیر شدین.
‫سهما رو بشمار، جد.
‫برای همه یه دور مهمون کت بالو باشه!
‫عجب معلم مدرسه‌ای! کالج کت بالو در زمینه‌ی مشت تو دماغ!
‫اون یکی دیگه واسه چی بود؟
‫فکر کنم بریم سنت لوئیس.
‫سنت لوئیس؟
‫آره، سنت لوئیس... ‫شهری کنار رود میزوری،
‫مبدأ خط‌آهن سانتافه، ‫شروع راه اورِگان.
‫جاییه که گوشت، آبجو، کفش ‫و یه عالمه خوش‌گذرونی تولید می‌کنه.
‫ولی چرا؟ ‫خب، ما پولاشونو گرفتیم.
‫چه کاریه وایسیم تا بیان دنبالش؟
‫ولی کلی، الان اونا گیر افتادن، ‫ما دست بالا رو داریم!
‫اونا گیر افتادن؟!
‫بیا بریم سنت لوئیس.
‫کلی، فکر کنم عاشقت شدم.
‫باز شروع شد... ‫یهو جدی شدی!
‫تو هم شدی عین بقیه.
‫همه‌تون باید حتماً عاشق یکی باشین انگار.
‫بیا دیگه، ‫این‌قدر جدی نباش.
‫می‌دونی، تو اصلاً اون‌جوری نیستی که خودت فکر می‌کنی هستی.
‫نه؟ یعنی چی مثلاً؟
‫ترسوییِ ترسو!
‫تو خودخواهی و یه کم خنگی،
‫ولی اصلاً ترسو نیستی.
‫آهان، خب، یعنی، اممم—
‫یعنی وقتی از یه مرد خوشت بیاد، دیگه تهشو درمیاری، نه؟
‫عشق کور نیست، همه‌ی ایراداتتو می‌بینم.
‫می‌دونم چه جور آدمی هستی، ‫ولی بازم برام مهم نیست.
‫– با این حال عاشقتم. ‫– عشق، عشق، عشق...
‫می‌خواستم با خودم ببرمت سنت لوئیس.
‫کلاه‌مونو بندازیم هوا و بگیم بزن بریم.
‫ولی الان نمی‌دونم... یه چیزی داره میاد... ‫یه دردسر... و نه فقط از طرف اونا.
‫چرا؟ کجا دیگه دردسر می‌بینی؟
‫همین‌جا...
‫تو اون دوتا چشم آبیِ گنده‌ت.
‫اوه نه...
‫نمی‌خوام خودمو بندازم تو قید و بندِ عشق.
‫نه، من می‌رم.
‫می‌دونی، با این کارت کشته می‌شی.
‫خب، به تو چه اصلاً؟
‫مرگ من تو سنت لوئیس حتی یه موج کوچیکم ایجاد نمی‌کنه.
‫خب، من که دارم می‌رم.
‫من که نگفتم قراره قهرمان باشم، گفتم؟
‫خب قهرمانم نیستی، پس نگران نباش!
‫حق نداری اون فکرایی که داری راجع به من بکنی.
‫– خب، پس چرا نمی‌ری؟ ‫– خدافظ.
‫جکسون، چی شده؟
‫این بیماری روحه.
‫چی؟ ‫تو دین سرخ‌پوستی ما، ببین...
‫ما باور داریم وقتی خداها یه نفر رو دیوونه می‌کنن، ‫یعنی کاری می‌کنن که عاشق شه.
‫عاشق می‌شه، دیوونه می‌شه.
‫خب این خیلی شاعرانه‌ست، جکسون.
‫ولی چه ربطی به ما داره؟ ‫کی عاشق شده؟ عاشق کی؟
‫«عاشقِ کی»، نه «کی»!
‫خب، اون خودش یه سوال دیگه‌ست.
‫جکسون، من باید چی‌کار کنم؟
‫کاری از دستت برنمیاد.
‫فکر کنم بعداً می‌بینمتون، خانم.
‫جکسون، تو چی؟ می‌مونی، نه؟
‫آره، خوشم میاد یه بارم شده طرفِ برنده باشم.
‫سِر هری می‌خواد پولشو، فوری.
‫اگه دختر نبودی، دو نصف‌ت می‌کردم، مثل مرغ.
‫جد!
‫چی می‌خوای کت؟ ‫– اوه، جکسون!
‫اون یارو دماغ‌نقره‌ای اینجا بود. ‫می‌خواد بکشتَم.
‫استراون.
‫جکسون؟ ‫جد، من خیلی می‌ترسم.
‫می‌دونی اون کیف کوچیکمه؟ ‫– آره، کید؟
‫برو پیداش کن.
‫و یه جعبه فشنگ هم از کسیدی بگیر.
‫خیلی ترسیدم.
‫خانوم، نگران نباشین. ما اینجاییم.
‫همیشه با شما می‌مونیم، خانوم.
‫همه‌چی درست می‌شه، کت.
‫همه‌چی روبه‌راه می‌شه.
‫کید، تو این چیه؟
‫یه گیلاس می‌خوای؟
‫نه مشروب.
‫– نه؟ ‫– نه.
‫چرا داري گريه ميکني
‫خواهر گريان؟
‫چرا تک و تنهايي؟
‫من پير و مو سفيدم
‫و راهم رو گم کردم
‫...تمام فرداهاي من
‫ديروز بودن
‫تو به وقار خود پشت کردي
‫به خاطر ابريشم و توري
‫قلب پاکت رو فروختي
‫براي نقره و طلا
‫...و حالا
‫...تو
‫!پير هستي
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫سلام کید.
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫بشین.
‫کجاها بودی این مدت؟
‫یه کار می‌خوای؟
‫یا یه کم پول؟
‫نه پول، نه کار.
‫پس چی می‌خوای؟
‫آهان... اون موضوعه.
‫خب، هیچ‌وقت عشق و علاقه‌ای بین ما نبود.
‫خب؟
‫نمی‌تونم.
‫چرا نه؟
‫یه دوئل.
‫اوه، عالی بود... دقیقاً همون‌جوری که فکر می‌کردم.
‫همون‌جور که از قبل تو ذهنم تصور کرده بودم.
‫حتی وقتی بچه بودیم، همیشه یواشکی می‌رفت پشت طویله،
‫دنبال یه بچه می‌گشت که از پشت بزنش.
‫ولی من که می‌شناختمش، می‌دونستم این‌کاره‌ست. ‫واسه همین وقتی رفتم پیشش، سر حرفو باز کردم.
‫قشنگم حساب کرده بودم کی می‌خواد شلیک کنه که پشت کنم.
‫ولی خودش باورش نمی‌شد من باشم!
‫فکر می‌کرد هنوزم عرق خوردم، مثل اون‌دفعه تو تامب‌استون.
‫کی بود؟ ده، دوازده سال پیش؟
‫وای وای وای، این مشروب با آدم چی می‌کنه...
‫ذهنو کلاً می‌پوشونه، هیچی یادت نمی‌مونه.
‫آره، خلاصه که خیلی خوب بود.
‫تو و استراون با هم بازی می‌کردین وقتی بچه بودین؟
‫اون داداشم بود.
‫چی؟
‫آره، مثل همون‌دفعه که تو تامب‌استون اسلحه‌هامو گرفت...
‫و مجبورم کرد وسط خیابون راه برم،
‫تنها با زیرپوش بلند و یه کلاه.
‫ولی منم همون‌جوری که تو رُمان‌های دوزاری نوشته، حسابشو رسیدم.
‫خیلی هم تمیز دراومد.
‫کید، داداش خودت بود؟!
‫کید شلین و کت بلو.
‫اون چشم‌فولادیا واقعاً سقف رو ترکوندن. وایسا ببینم...
‫نصف شهر وُلف‌سیتی الان دارن میان بالا اینجا؟
‫می‌گیریمشون، همون‌جور که دفعه قبل گرفتیم، نه کت؟
‫اون انگلیسیه آدماشو آورده ‫حتماً پنجاه نفری میشن
‫هر قطار که میاد بیشترم میشن ‫کدوم انگلیسی؟
‫سِر هری پرسیوال. صاحب شرکت توسعه ولف سیتی ‫خودشم اینجاست
‫چه شکلی بودن؟
‫آدم حسابین یا از این لات و لوتای می خونه‌ای؟
‫یه لحظه وایسا فکر کن. تمرکز کن ‫چون ترسیدی و گیج شدی
‫مردای گنده. هلندی‌های پنسیلوانیا
‫لهستانی‌های شیکاگو، سوئدی‌های داکوتا
‫خشن! میتونی رو سرشون اسکیت کنی
‫حالا که استراون مرده، همشون لات و لوتن
‫استراون یه مزدور بود. اینا یه ارتشن
‫میبرمت از اینجا. صبر کن
‫مطمئنی خودشه؟
‫که اون انگلیسیه دنبال دعواست، آره؟
‫یه تیراندازی راه میندازیم که تا حالا ندیدن
‫میخواد بمیره
‫هر کاری که میخواستم کردم ‫جایی نیست که بخوام برگردم
‫میره تو تاریخ. کید شلین و کت بالو
‫پیرمرد بدبخت. اونم میکشی به کشتن
‫بهتر از مردن تو یه هتل سرد و کثیفه
‫همیشه میترسیدم با یه شکم پر از مشروب ‫تو جوب بمیرم
‫تا اینکه کت اومد
‫کید
‫هنوز جاها هست که میخوام ببینم ‫کارا هست که میخوام بکنم
‫نمیخوام بمیرم
‫حالا شد یه چیز درست و حسابی ‫بیا بریم سنت لوئیس
‫تو هیچوقت عوض نمیشی، نه؟
‫سنت لوئیس نه؟ چطوره بریم سو فالز؟
‫یا هر جای دیگه. چی شده؟
‫میترسی یکی تو رو با من ببینه؟
‫حتی حاضرم باهات ازدواج کنم ‫ازدواج با من؟
‫همینی که گفتم. یعنی اگه-
‫اگه مجبور باشم اینکارو بکنم که نجاتت بدم، میکنم
‫از همه حرفای خودخواهانه و از خود راضی که شنیدم!
‫چرا مردا همیشه فکر میکنن تنها چیزی که تو ذهن زناست ازدواجه؟
‫چرا نمیری بجنگی یا جورابات رو نمیشوری؟
‫داشتم فکر میکردم بهش
‫و حالا دارم میفهمم
‫اون تو رو دوست داره، نه منو
‫بیا اینجا، چشم فولادی
‫و تو، همش داشتی بهم میخندیدی
‫پیرمرد احمقی که مواظب اون دختر جوونه
‫خب رفیق، مجبورت میکنم کار درستو انجام بدی
‫کار درست؟ آره
‫تفنگ، بطری، مشت، چاقو، چماق
‫برام فرقی نداره ‫برات فرقی نداره؟
‫- چی داری میگی؟ ‫- باهاش ازدواج کن!
‫اون گفت منو نمیخواد
‫- به حرفش گوش نده. باهاش ازدواج کن! ‫- نمیتونم
‫دارم بهت میگم، اون با من ازدواج نمیکنه
‫اولش فکر می‌کنی نمی‌تونی تحمل کنی که بخوری،
‫ولی بعد می‌فهمی می‌تونی دووم بیاری،
‫چون خون مهم نیست، می‌دونی که زنده می‌مونی.
‫یه هدیه‌ درست‌وحسابیه که بهت می‌دم، اینکه بدونی دعوا کردن درد نداره.
‫کلی، باید یه بار برای همیشه حسابتو برسم.
‫هی، ولمش کن. اون مال منه. دارم خودم می‌زنمش.
‫فامیلمه. اخلاقاش همیشه مثِ غل و زنجیر به پام بوده.
‫آآه!
‫- اون واسه چی بود؟ ‫- خب همه می‌زدن، منم خواستم سهممو داشته باشم!
‫حق دارم تو خوشی شریک باشم، فارغ از نژاد و عقیده،
‫طبق متمم چهاردهم قانون اساسی!
‫حالا که اون داره می‌ره، می‌تونم مغازه‌مو پس بگیرم؟
‫چی گفتی؟
‫- کت بود. ‫- کجا می‌ره؟
‫یه هدیه‌ است از طرف مردم شهر.
‫آقا هری پرسیوال، درست حدس زدم؟
‫واقعاً! اوه!
‫تو مرزها داری سختی می‌کشی یا چی؟
‫محشره.
‫اوه، عاشق دشتای باز و بزرگتون شدم.
‫واقعاً دوست‌داشتنیه!
‫کشور خوشگلیه، هوای تازه‌ی زیاد.
‫دارم می‌رم تو فاز تندرستی و سلامتی، می‌دونی؟
‫اوه، فوق‌العاده‌ست، واقعاً قشنگه!
‫محشره، محشر!
‫هیچ‌وقت نذار کسی چیز دیگه‌ای بهت بگه.
‫اوه، نگاش کن! نقاشی رو سقفه!
‫آره، اون یه اثر از تینتورِتّوئه.
‫بعله که هست. خوشت میاد؟
‫به نظرم از اون دختره که بالای بار نلی پیج با گیلاس نشسته هم خوشگل‌تره.
‫و اون خوشگل‌ترین چیزی بود که تا حالا دیدم!
‫اوه!
‫هوهو! اووه!
‫اسمم تریکسیه.
‫اووه، تریکسی!
‫اوه، اجازه هست برات یه چیزی بیارم بخوری، تریکسی؟ چی میل داری؟
‫اگه داری، یه نوشیدنی گازدار.
‫شامپاین بیار، هنسن.
‫گفته بودن یه انبار نوشیدنی داری، باورم نمی‌شد.
‫خب، به‌سختی می‌شه گفت انباره.
‫درواقع چندتا بطری تو کابینته.
‫می‌دونی، تا حالا قطاری مثل این ندیده بودم.
‫اینجا اتاق خوابه اصلیه.
‫خوشت اومد؟ اوه، محشره.
‫وای... عین یه تابلو از تینتورِتّو!
‫اوه! از تخت خوشت اومد؟
‫اوه، از تخت خوشم اومد؟
‫اوههه...
‫خب، برای امشب دیگه کافیه.
‫یه کم شراب با موزیک.
‫علم قرن نوزدهم...
‫با حال‌وهوای عصر حجر...
‫و یه عشق غارنشینی!
‫کیف پولم تو کشوی بالاست.
‫ولی نمی‌تونی با این کارت فرار کنی، تریکسی.
‫اسم من تریکسی نیست، آقای هری. اسمم کاترینه.
‫و من دختر فرانکی بَلو هستم.
‫پس تو همون کت بلویی، هان؟
‫- اینو امضا کن. ‫- این چیه؟
‫یه اعتراف‌نامه‌س که تو دستور دادی تیم استراون رو بیارن...
‫و مسئول کشته شدن بابام هستی.
‫امضاش کن.
‫اگه امضاش نکنم چی؟
‫می‌کشمت.
‫خب، چرا فکر می‌کنم بلوف می‌زنی؟
‫تو جدی بگیرش، آقای هری. ولی من نه.
‫فکر نمی‌کنم اونقدرا جسارتشو داشته باشی، خانم بلو.
‫اون اسلحه رو بده من.
‫بايد کنار رودخونه جمع بشيم؟
‫جايي که پاهاي درخشان فرشته‌ها گذاشته شده
‫خب دیگه، یالا، این‌قدر معطل نکن. ‫همه منتظرن.
‫منتظر؟ باید بگم که دلشون لک زده حتی!
‫خب، حق هم دارن، مگه نه؟
‫کشتن آقای هری، کل کشتارگاه رو تعطیل کرد، مگه نه؟
‫نه کاری مونده، نه حقوقی.
‫نصف مردم ولف‌سیتی رو از نون خوردن انداختی.
‫الان دیگه هیچ‌کس طرف تو نیست. آماده‌ای، کشیش؟
‫هلولویا، برادرا!
‫اومدم گناهکارو آروم کنم و برّه‌ گم‌شده رو برگردونم به گله.
‫اونی که دلش آشوبه، اونی که ذهنش درگیره، دل‌گرم باشه.
‫توی کتاب مقدس، خواهرم، چیزای زیادی هست که دلتو آروم می‌کنه.
‫واقعاً هم هست.
‫ما هممون داریم می‌ریم به دنیایی بهتر،
‫جایی که دیگه درد و مصیبت نمیاد سراغمون، خواهرم،
‫جایی که غصه‌های دنیایی فراموش می‌شن...
‫و چراهای سبز منتظر گناهکار خسته‌ان، و عسل مثل آب جاریه.
‫کید! اوه کید، الان وقتشه که دوباره بزنی تو خط مشروب خوردن؟
‫چشاتو نگاه کن.
‫چشام چی‌شونه مگه؟
‫قرمز و خونی‌ان حسابی.
‫باید ببینیشون از دید من، خیلی خفنه!
‫ما حسابی رو تو حساب کردیم، کید.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بنابراين کت فرار کرد
‫اينکه به کجا معلوم نيست
‫اما کت به تاريخ پيوست
‫و افسانه‌ي اون رشد کرد
‫اون ملکه‌ي ياغي‌ها بود
‫ملکه کت بالو
‫خب، داستان ما حالا تمومه