..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫"به دلیل نقض ثابت شده از قوانین ساختمان سازی، بند 765 و 517..."
‫"مانزو اودوکر، رئیس ساخت و ساز، تیوبورتنسه، ‫محکوم به..."
‫"هجده ماه بازداشت، جریمه نقدی 3،220،000 و ‫هزینه دادرسی میشود."
‫"علاوه بر این، تمام ساختمان‌هایی که قبلاً اسمشان آورده شده است، ‫و در منطقه ذکر شده هستند،"
‫"باید تخریب شوند و این حکم، بلافاصله قابل اجرا است."
‫"به نام مردم ایتالیا، ‫حکم اجرا میشود."
‫ما آماده‌ایم، قربان. - ‫شروع کنید... -
‫اینجا رو امضا کنید.
‫ممنون. - ‫بریم. -
‫دکتر بونیفازی، خوش اومدید.
‫شنیدیم که شما به مقام قاصی، ارتقا پیدا کردید. ‫تبریک میگیم.
‫ممنون.
‫یه عالمه کار رو سرتون میریزه. - ‫آره واقعاً. -
‫صبح بخیر، قربان.
‫سانتونجیتو لورنزو،
‫مهندس ساخت ساز، کلمنتینی و جنوب پومیزیا...
‫سهامدار بزرگراه سانتنوسیتو ‫و املاکی در لاتزیو...
‫مدیرعامل شرکت هلدینگ نوسترا،
‫معاون رئیس هتل سیسیل غربی و هتل‌ ‫تورزیلو...
‫...عضو شورای آجرهای خشتی و آسفالت لاتزیو
‫میخوای بری به کمپین تور سن لورنزو؟
‫اولین نفری نیستی که سوارش کردم.
‫میدونی چرا سوارت کردم؟
‫تا بهت بگم، ‫راجع به شماها، چی فکر کنم.
‫آدمای امثال من رو خوار میدونید، ‫ولی سوار ماشینامون میشید،
‫بهمون میگید استثماركننده، ‫ولی خودتون مثل زالو، خونمون رو می‌مکید.
‫و دست مریزاد بهتون، ‫چون عوض له شدن زیر چنین چیزایی، تحملتون بیشتر میشه.
‫"کمپین؟"
‫می‌دونی واکنشم نسبت به کمپ‌ها و این چادر زدن‌هاتون چیه؟ ‫جلوشونو نمی‌گیرم...
‫عوضش، دورشو سیم خاردار برقی میکشم.
‫و با جوونای زیر 25 ساله‌ای مثل تو، ‫که سرشون بو قرمه سبزی میده، پرش میکنم.
‫امثال آدمایی که 16 ساعت در روز کار میکنن، ‫بی وجدان‌ها...آنارشیست‌ها...مائوئیست‌ها و همه اونایی که عشق خون به پا کردنن.
‫مثل ما نیستید که تو جنگ، جنگیدیم و ‫الان داریم برای منافع کشور، جون میکنیم.
‫چند سالته؟ ‫شرط میبندم برای اینکه پرت نشی تو این کمپین، میگی 26 سالته...
‫یک کلمه از حرفامو نمیفهمی، اونوقت میزاری نیم ساعت یه بند حرف بزنم. ‫گمشو بیرون، کله کیری.
‫فاشیست! حرومزاده.
‫...رئیس انجمن رم پاک، ‫مدیر بانک صنعت تعاون...
‫سهامدار شرکت سیمان سازی...
‫رئیس شرکت، البسه ورزشی...
‫دارای کارخونه‌ی مواد شوینده‌ی قابل تجزیه...
‫مشاور کمپانی فیلمسازی کاریدی...
‫رئیس داروسازی جنوب مرکزی...
‫اینو نگاه کن، صاف داره میاد تو مسیر ممنوعه...
‫بیا بهش یه درس حسابی بدیم.
‫یارو سانتنوجیتو هستش، ‫از درس دادن بهش خبری نیست...
‫قربون بر و بچ.
‫صد بار جریمه‌ـش کردیم، همه‌شونم رد شدن...
‫دِق و دلیه اون یکی رو، سر این خالی می‌کنیم...
‫.سرایدار ساعت 10 صبح وارد اتاق دختر شد
‫خانم...وای خدا! خدایا!
‫بعد از بارزسی اولیه، به دکتر برونوری خبر داده شد. ‫وی به طور دقیق جسد رو بررسی کرد...
‫و این شرح واقعه رو بیان کرد:
‫با همین بررسی‌های اولیه، ‫می‌تونم کبودی‌ها و کوفتگی‌‌ها رو ببینم...
‫مشخصه که کتک خورده.
‫اثری از تلاش برای خوب کردن جای زخم‌ها نیست، ‫نکته مهم‌تر اینکه...
‫جسد و ملافه، کاملاً صاف و دست نخورده پیدا شدن...
‫که نشون میده، شخص دیگه‌ای هم، ‫در صحنه جنایت حضور داشته است.
‫نه، آقای قاضی...دلیل اینکه به جای دکتر سیلوستری که تو طبقه دوم بود، ‫به دکتر کارادینیری زنگ زدم،
‫بخاطر این نبود که به مرگ خشونت آمیز خانم سیلوانا، ‫مشکوک شده بودم.
‫نه؟ - ‫نه قربان... -
‫چون بهم گفتن دکتر سیلوستری تو بیمارستانه و ‫بیمارستان هم گفت، ایشون تو کلینیک هستن.
‫آهان، فهمیدم...
‫این روزا گیر انداختن یه دکتر، ‫مثل رسیدن به سایه خودته.
‫تو میدویی سمتش و اونم هی ازت دور میشه، ‫کار دنیا همینه دیگه.
‫پس شما مشکوک نشده بودید که...
‫که اون دختر بخاطر مرگ غیر طبیعی، مُرده.
‫دیشب، کِی اومد خونه؟
‫والا اگه بدونم. ‫معمولاً! مستقیم از طریق گاراژ میومد تو.
‫مستقیم از طریق گاراژ...
‫آره...خیلی کم میدیدمش و می‌شناختمش. ‫تنها زندگی می‌کرد، یعنی مستقل بود.
‫تنها زندگی می‌کرد...دیگه خودم معنیشو میدونم. ‫لازم نیست بهش اشاره کنید.
‫فقط خواستم کمکی کرده باشم.
‫چرا چنین دختر جوونی، ‫تنها زندگی میکرده؟
‫دیگه اگه اطلاعات بیشتری ازش می‌خواید، ‫والدینشو خبر کنید...دیگه می‌تونم برم؟
‫معمولاً زیاد می‌دیدینش؟
‫خیلی زیاد... - ‫خیلی کم. -
‫کم یا زیاد؟ - ‫مثلاً، همون روز قتل، برای شام دعوتش کردیم... -
‫ولی گفت، شبش با یه آدم کله گنده قرار داره، ‫ما هم دیگه نپرسیدیم کیه،
‫بعد چون خوشمون نمیاد غذاها هدر برن، همسایه‌مون، ‫بیوه کاسیوتی رو دعوت کردیم...
‫که خیلی از هم بابت شام قدردانی کرد، ‫بعد صبح روز بعدش...
‫ببینید آقای دادستان... - ‫سرایدار بهمون زنگ زد و گفت... -
‫بچه‌مون... - ‫با اینکه با هم زندگی نمی‌کردیم... -
‫ولی مستقل و رو پا وایستادن دخترمون، ‫همیشه نظیر نداشت.
‫اگه از نزدیک می‌شناختیدش...بُمب نشاط و انگیزه بود...
‫ما "لودولتا" صداش می‌کریم، نگاه کنید، ‫از لحاظ مالی، تو تنگنای بدی قرار داریم...
‫همسرم یه معلم بوده که بازنشستگی خیلی کمی میگیره...
‫تازه دیابت هم داره آقای قاضی...
‫منم که...کارم نون و آبی توش نیست. ‫البته نقاش هستم.
‫اینا مهم نیست...لطفاً از بحث اصلی منحرف نشید.
‫من یه زن مومن و مورد اعتماد همم، ‫این حرفو به اون شوهر بی غیرتم بگو.
‫خداحافظ.
‫واقعیت فقط توش بدبختیه، آقای قاضی... ‫همون خواب و خیال، از همه چی بهتره.
‫بچه‌ی ما خیلی زود ترک تخصیل کرد و ‫و وارد "دیگ بزرگ" شد.
‫چی؟ دیگ بزرگ؟
‫پول خوبی درمیاورد و هوای ما رو هم داشت.
‫الان گفتید، ‫"دیگ بزرگ"...
‫منظورتون از "دیگ بزرگ" یعنی چی؟
‫از چه لحاظ؟
‫یعنی شغلش دقیقاً چی بود؟
‫به روابط عمومی ربط داره؟ - ‫از من می‌پرسید؟ -
‫شما باید بدونید، نه من.
‫اون پِی در پِی پول می‌گرفت... ‫به قول معروف، خانم خودش بود...
‫مکانای خوب میرفت با مردای درست و حسابی میگشت... - ‫آدمای کله گنده‌ای مثل تجار و بازرگان‌ها رو می‌شناخت... -
‫که بعضیاشون خارجی بودن، بعضیاشون از میلان و چندتایی از هم رُم...
‫انگلیسی هم بلد بود... - ‫هتل‌های محشر میرفت و سوار جت‌های شخصی میشد. -
‫بیا درباره اون پسر هم بهش بگیم...
‫فکر میکنی واقعاً نمی‌دونن، ‫دخترشون چی کاره بوده؟
‫فکر نکنم بدونن.
‫یه قضیه‌ای بود که ظاهراً شخصیت بچه ما رو عوض کرد...
‫تعریفش کنم؟ - ‫آره، بگید... -
‫یه سال، زیاد بی قراری میکرد، ‫که نشون میداد عاشق شده بود.
‫عاشق یه پسر جوون. - ‫یه علاف! حتی می‌خواست باهاش ازدواج کنه. -
‫پس شغلشو ول کرد... ‫دیگه نه درآمدی داشت، نه پولی به ما میداد...
‫می‌بینید عشق می‌تونه چیکارا کنه؟
‫این علاف جوون، بر حسب اتفاق...
‫روزسیونی سیریو نیست؟ - ‫شما از کجا می‌دونید؟ -
‫قبلاً ازش سوال کردم، بسکتبال بازی میکنه و رشته‌ـشم، تنکسین رادیو هستش. - ‫که عرضه یه قرون پول درآوردن رو هم نداره. -
‫آره، آره...اینقدر جاده خاکی نزنید، لطفاً.
‫باشه...چون دیگه بچه‌ـمون بهمون پول نمیداد، ‫زیر فشار فقر بودیم...
‫راستیتش، یه بار از فرط گشنگی، ‫رفتیم تیتو...
‫دعا میکردیم بتونیم یه کم پول دربیاریم، ‫چون شوهرم به غیر از نقاش بودن، یه خواننده نیمه حرفه‌ای هم هست...
‫ولی هیچ کی آدم حسابمون نکرد. ‫چون نوازنده‌های خیابونی، جامعه‌ی خودشون رو دارن که به این راحتیا نمیشه اردش شد
‫مامان!
‫دخترم!
‫هنوزم صورتش جلوی رومه، آقای قاضی...
‫تو همون حالت زجه و زاری زدن گفت: ‫"مامان، بخاطر همه‌ی دردسرایی که براتون درست کردم، منو ببخشید."
‫"همه چی بین من و سیریو تموم شد...ولش کردم."
‫شما هم تحت تاثیر قرار گرفتید، آقای قاضی؟
‫پس دختر بیچارتون که می‌خواست با اون یارو ازدواج کنه، ‫به "اون راه راست" برگشت.
‫خیلی اوقات خوبی رو با هم داشتیم، ‫حتی تونستم دندونمو، پُر کنم.
‫فکر میکنی، باباش، نمی‌دونسته دخترش یه فاحشه بوده؟ ‫'نخیر، طرف از اون حرومزاده‌های روزگاره و خیلی هم خوب میدونسته.
‫برای آخرین بار بهتون میگم، ‫مجبورش کردین وارد چه شغلی بشه؟
‫ببخشید...ولی مجبورش کردید، کلمه درستی نیست...
‫هست. - ‫میدونم تو عدالت همیشه باید بدترین چیزا رو در نظر گرفت... -
‫ولی زندگی پر از ابهاماته... - ‫و این جادویی بودنشو نشون میده. -
‫یه اسم چند تا از این "آقایون" مهم رو بهم بگید.
‫والا اگه بدونیم...
‫بیخیال بابا...بریزید بیرون...
‫اون یارویی که می‌خواست بهش یه شغل تو فروشگاه‌های زنجیره‌ای، ‫استاندا بده، کی بود؟
‫درسته...مهندس سانتو...سانتو آنتونیو...
‫درسته و سنت فرانسیس هم همینطور...
‫اون یارویی که صاحب پلاست هستش، ‫همون کارخونه پلاستیک...
‫پلاست؟ - ‫آره، آره... -
‫سانتنوجیتو؟ - ‫آره، دقیقاً اسمش همینه. -
‫خیلی مهربون بود و یه توصیه نامه هم ‫برای درخواست شغلش نوشت.
‫این همه چیزی بود که می‌خواستم، ‫می‌تونید برید.
‫باشه، بیا بریم.
‫خداحافظ... - ‫فقط برید. -
‫صبح بخیر پروفسور...نتایج آماده شدن؟
‫آروم باش، عجله کار شیطونه...سلام.
‫خانم کارمن. - ‫بله استاد؟ -
‫به مازتی بگو اون مقالات راجع به اون دختر مُرده رو بیاره، ‫قاضی بونیفازی اینجاست.
‫چطوری؟ - ‫قربونت، خوبم...تو چطوری؟ -
‫خسته‌ـم. - ‫منم همینطور، میشه جلو جلو، نتایجو بهم بگی؟ -
‫پستونای هلویی داشت...وایستا پروندشو بیارن.
‫وضع یبوستت چطوره؟ - ‫برداشتی بهم آلو خشک بُخور شده دادی، توقع معجزه داشتی؟ -
‫من با داروهای شیمیایی مخالفم. ‫الان بهت میگم اوضاع از چه قراره...
‫یبوست فقط یه بهونه‌ای برای گذروندن یه مدت طولانی، ‫تو دستشویی هستش...
‫چون تو اون مکان، ‫داریم علیه آشفتگی اجتماعی محیط بیرون، میجنگیم.
‫انسان از عن بوجود اومده و به لطف پیشرفت لعنتی، ‫دوباره به عن و کود تبدیل میشه، موافق نیستی؟
‫آره والا. - ‫کیا این تمدن صنعتی رو بهمون تحمیل کردن؟ لنین و مارکس؟ - ‫و دونالد داک... -
‫مازتی! نتایج کالبد شکافی اونا چی شد؟
‫این برای تویه. - ‫چی هست؟ -
‫شکارچی و شکار در یک قاب. - ‫چه بویی میده... -
‫آره. یه پرنده مُرده با یه ماهی مُرده، ‫داخل بدنش هستش.
‫به این پرونده ربط داره؟ - ‫شاید نه... -
‫شایدم داشته باشه، از کجا معلوم...
‫بخاطر ضایعات کارخونه پلاستیک پپلاست، کُشته شده. ‫همون شرکت منفور...
‫که صاحبش، سانتنوجیتو هستش.
‫همون پیمارنکاره؟ - ‫آره، تونسته کارخونه‌ـشو، با پول ملت بسازه. -
‫و حالا می‌خوای بخاطر این آلودگی، پاپیچش بشی. ‫کلاً درست بشو نیستی؟
‫درست بشو؟ اگه اون ماهی رو خورده بودم، خدا بیامرز شده بودم. - ‫کاشکی خورده بودی... -
‫از پیشرفت بدت میاد، چون باعث مسمومیت شهروندا میشه. ‫ولی تا حالا در این مورد چیکار کردی؟
‫گور بابای شهروندا، ‫همه‌ی اونا عقده دارن صنعتگر بشن و بقیه رو مسموم کنن.
‫شما قاضی‌ها هنوز حالیتون نشده، ‫این مردم ایتالیا، هیچ لطفی بهشون نیومده؟
‫ولی بازم عین چی، ازشون دفاع میکنید.
‫بعضیاشون لیاقتشو دارن...اونایی هم که ندارن، مجازات میشن.
‫داری میگی، امثال ما لیاقت نداریم؟
‫چیکار میخوای بکنی، رضا شاه؟ ‫سر هممونو از دم بزنی؟
‫برای دکترها، جریمه‌های مالی، ‫بیشتر عذابشون میده.
‫چه جوک بی مزه‌ای...هیچم خنده دار نبود...مگه نه مازتی؟ ‫این پرنده رو بزار تو فریزر.
‫یه لِنگِشم برای شام پروفسور نگه دار.
‫اینه... - ‫بزار ببینم. -
‫تو که حالیت نمیشه.
‫مرگ بین ساعت 12 شب و 2 نصف شب رخ داده...
‫اون به خاطر ضرب و شتم نمرده، ‫کتک‌ها وحشیانه بودن، ولی عامل مرگ نبودن.
‫پس چجوری مُرده؟ - ‫بزار ببینم... -
‫آنالیز محتویات روده‌ها و کلیه‌ها... - ‫تغییر در بخش مجاری کلیه، معنیش یعنی چی؟ -
‫یعنی بخاطر وجود یه نوع ماده مخدر تو بدنش، مُرده. - ‫مواد مخدر؟ -
‫چرا؟ نکنه اگه زنده بود، می‌خواستی حکم جلبشو بگیری؟ ‫حالا طرف چیکاره بوده؟
‫خب..."خانم" خودش بوده...
‫فاحشه بوده؟
‫آره دیگه.
‫دقیقاً چه مواد مخدری بوده؟ - ‫یکم فهمیدنش وقت میبره... -
‫قربونت، انجامش بده. ‫دیگه چه اطلاعاتی داری؟
‫یه نظریه دارم...
‫اینکه شاید تو تختش نمُرده بوده باشه. - ‫پس یکی بعد مرگش، گذاشتش اونجا... -
‫احتمالش هست...
‫صبح بخیر، دون مانزی، چه خبر؟ - ‫فعلاً که منتظر هستید، شاید بخواید یه نگاهی هم به این بندازید... -
‫اوضاع این امضاهای مخالفت با طلاق چطوره؟ - ‫خب... -
‫بده همه چیو امضا کنیم.
‫این دیگه چیه؟ ‫احضاریه از طرف دادگاه.
‫بخاطر یه شهادت دادن هستش...
‫شهادت کیلو چنده؟ بهشون بگو اینقدر رو مُخم نرن...
‫مهندس سانتنوجیتو؟ - ‫آره، ممنون...سه سوته برمی‌گردم. -
‫اینو بنویس...میخوام دِ چیریکو رو بخرم، ‫ولی از دفتر اسناد رسمی، یه گواهینامه میخوام.
‫عزیزم!
‫صبور باشید...
‫تبریک میگم، دادستان.
‫قاضی بونیفازی. - ‫همینو کم داشتیم...بعداً می‌بینمت. -
‫صبح بخیر. - ‫صبح بخیر. -
‫پرونده اون جنده معتاد رو هنور نبستی؟
‫نه، نبستم...منتظر یه چند تا معاینه دیگه هستم.
‫تو همین حین، با دوست پسر قبلیشم حرف بزنید، ‫همون بچه جوونه که...
‫حرف زدم...شب قتل، همراه با تیم بسکتبالش، ‫تو فاینزا بوده.
‫بعدش، یکشنبه شب، برگشته. - ‫چه بد... -
‫من دوبار برای سانتنوجیتو احضاریه فرستادم، ولی هنوز نیومده. - ‫سانتنوجیتو؟ -
‫آره، اون...ظاهراً دختر رو میشناخته.
‫اگه امروزم پیداش نشه، کارابینیری رو میفرستم به زور بیارش. - ‫یه لحظه وایستید... -
‫دیگه جِلِز و وِلِز نمیزنی؟ - ‫جِلِز و وِلِز؟ -
‫همیشه جِلِز و وِلِز میزنی..."بجنب", "پرونده رو ببندش" ولی، ‫یهویی دیگه عجله نداری؟
‫عجله چیه؟ فقط دارم بهت یه مشاوره دوستانه میدم...
‫قربونت، مشاوره دوستانه نخواستیم... ‫فقط صبر کن تا کارم تموم بشه.
‫نمی‌تونی همکاری محترمانه منو رد کنی.
‫همکاری محترمانه؟ تو که همیشه‌ی خدا در حال فشار آوردنی...
‫میدونم هدفت چیه، ‫می‌خوای منو وارد یه بازی روانی کنی.
‫ولی نمیزارم از این کارا کنی.
‫کسی "بازی روانی" نمیخواد انجام بده.
‫پس این همه شیلنگ تخته انداختن چیه، قاضی بنویفازی؟
‫دیگ به دیگ میگه ته دیگت سوخت! ‫تو بخاطر دزدیدن دو کیلو زردآلو، برای یه آدم بیچاره، حکم جبران خسارت بریدی.
‫پس قضیه اینه... - ‫لازم نیست واسه من نقش آدمای اخلاق گرا رو بازی کنی. -
‫فقط داری از قانون سواستفاده میکنی. - ‫اجازه نمیدم چنین گستاخی عوام فریبانه‌ای کنی... -
‫یالا همین الان، همه‌ی حرفاتو پس بگیر.
‫اگه من یه عوام فریبم، پس تو چی هستی؟
‫حرفتو پس بگیر. - ‫که تو هم هی حاضر جوابی کنی. -
‫یه دکتر روانشناس برو. - ‫خودت برو. -
‫اگه من یه عوام فریبم، تو چی هستی؟ ‫یه فاشیست؟ جوابمو بده.
‫و دیگه هم با این لحن حرف زدن، ‫تو این راهروها، نزدیکم نمیشی.
‫من وظایفمو میدونم. لازم نکرده تو بهم یاد بدی. ‫خودم یه قاضیم.
‫منم همینطوز. - ‫برو بینیم بابا. -
‫خدا رو شکر، تلفاتی درکار نبود.
‫ساختمون غیر قابل استفاده اعلام شده و فعلاً ‫درشو بستن.
‫به نظرم تحت فشار خیلی زیادی از دادخواست‌های معوقه، ‫کمر خم کرده.
‫نظر شما درباره این این حادثه چیه؟
‫فقط میدونم که از این جور اتفاقات، ‫قبلاً خبری نبود.
‫دیگه وقتی تو یه ساختمون عهد دقیانوس ما رو قرار بدن، ‫نباید از خرد و خاکشیر شدنش تعجب کرد...
‫دادگاه‌های قضایی، به طور موقت، متوقف می‌شوند.
‫مکان‌های اضطراری برای دفاتر قضایی در دادگاه‌های بدوی، ‫مدارس و پادگان‌ها باز شده است.
‫به تو میگن آچار فرانسه خودمون...
‫نه! هیچ وقت سه بار پشت سر هم نه.
‫این یه توهین مستقیمه. منو برسون خونه. ‫نمی‌تونم که اینجوری پا شم بیام.
‫من کُل روز سعی کردم باهاتون حرف بزنم. ‫به هر حال، دستور دارم که شما رو فوراً نزد قاضی تحقیقات ببرم.
‫شرمنده...
‫مگه نمیریم دادگستری؟
‫منو کجا میبرید؟ - ‫دیگه تقریباً رسیدیم... -
‫یکی حسابی تقاص این کارو پس میده. ‫بزور منو با این لباس احضار میکنید...
‫مایه ننگه. ‫یدفعه بگو این کلاه رو هم بزارم سرم دیگه.
‫خدا کنه یه عالمه عکاس هم در کار باشه... ‫قراره حسابی حالشو ببرن.
‫کجاییم؟
‫نگهبانان به صف.
‫تانک؟ اینجا چه خبره؟ جنگ شده؟ - ‫چی؟ -
‫ارتش میخواد به جایی حمله کنه؟ - ‫نه...تو تلویزیون هم خبرش بود. موقتاً اومدیم اینجا. -
‫این طرف.
‫بعضیا همیشه در حال بازی بازین، ‫بعضیا همیشه در حال کار و جون کندن.
‫(در حال گقتن نقل قولی از جیوآچینو بلی هستش. ‫ترجمه نشده.)
‫از اینور.
‫سخنای جیوآچینو بلی رو، باید با آب طلا نوشت...
‫سواستفاده از قدرت در یک کشور کاملاً تمامیت خواه، ‫بسیار اسف بار هستش.
‫اینکار نشون دهنده بالاترین درجه از سرکوبگریه...
‫و نشون میده وقتی قدرت زیر دستت باشه، ‫چجوری از خودت بی خود میشی...
‫آقای عزیز!
‫من که فقط همون "آقای عزیزشو" فهمیدم...
‫بزارید به زبون اول ابتدایی ترجمه کنم...
‫بدترین جرم، سواستفاده از قدرتی هستش که، ‫توسط جامعه به طرف داده شده.
‫الان فهمیدید؟
‫گوش میکنید...
‫این یعنی خاموشی. پس صداتون رو بیارید پایین و ‫بشینید.
‫شما سانتنوجیتو لورنزو، ‫متولد تراپانی در تاریخ در 28 نوامبر 1923 هستید...
‫حرفه، کارآفرین، ‫کارتون به طور عمده تو رُم هستش...
‫هر چی بیشتر اوج بگیرن، ‫سقوطشون هم وحشتناک‌تر میشه...
‫کافیه یه زنگ بزنم تا بدبخت بشی،
‫یا حتی بهتر...بفرستمت وَر دلِ آخوندا.
‫خب دیگه، یه نگاه به این عکس بندازید.
‫نگاه.
‫این کیه؟
‫پس نمی‌شناسیدش...
‫دختریه که با شرایط مرموزی مُرده، ‫خبرش تو روزنامه‌ها بود.
‫نه.
‫ولش شما سفارش این دختر رو برای کار کردن تو، ‫استاندا کردید.
‫قاضی...دیدگاه تو در مورد فعالیت‌های اقتصادی من، ‫خیلی سطحیه.
‫من تو یه سطح "عمودی" حرکت میکنم.
‫تاجری هستم که با هر کی بتونه بهم مشاوره مفید بده، ‫رابطه دارم...
‫اونایی که بتونن محصول ساخته شده رو، به مصرف کننده نهایی بدن.
‫به کی؟
‫به مصرف کننده نهایی، ‫یعنی همون مُشتری.
‫خب چرا همون نمیگید، مشتری؟
‫یا خدا، چون خوشم نمیاد از چنین کلمات سطحی استفاده کنم.
‫تو کلمات بیشتر، ایده‌های بیشتری هستش.
‫من از زبون منسجم و ساده سازی نشده، خوشم میاد.
‫بگید...مگه میشه از کلمه دیگه‌ای به غیر از "ساده سازی نشده" استفاده کرد؟
‫ساده سازی نشده؟ ‫وضعیت بغرنج هم میشه بهش گفت...
‫وضعیت بغرنج؟
‫آره، بغرنج.
‫آره...درسته...فقط آدمای عادی از این حرفا میزن...
‫فامیلی شما لورنزو هستش، ‫تا حالا کسی شما رو رنزو صدا کرده؟
‫من که نگفتم اینجوری صدام کنن، حالا چرا؟
‫چون تو دفترچه اون دختر مُرده، یه رنزو نامی هستش. ‫با شماره تلفنش...3912793.
‫شماره من نیست. - ‫خودمون اینو می‌دونیم... -
‫مال یه کلوپ قایقرانی هستش که، ‫شما هم توش عضوید.
‫رنزو...نکنه فکر کردی خیلی اسم غیرمعمولی هستش؟
‫می‌دونی چند تا رنزو، تو قایقرانی داریم؟
‫آره، اتفاقاً اگه اسمشون رنزو نباشه، ‫اصلاً آدم حسابشون نمیکنن...
‫پس هر دو تایی داریم فیلم کمدی بازی میکنیم، آره؟
‫طنز از آزادی میاد. ‫اگه سخیف باشه، رو همه چی تاثیر میزاره.
‫حالا این قصیده، به پرونده ربط داره؟
‫آره که داره...
‫اعمال عدالت در یک محیط سرکوبگر مانند پادگان‌ها ‫اختلال در آزادی شاهد هستش.
‫اینجا، شما شدید مافوق و ‫منم شدم نوکر حلقه به گوش.
‫ما اینجاییم، چون دادگستری که بوسیله پیمانکارهای بی لیاقت و ‫سیاستمدارایه دو هزاری ساخته شده،
‫رو سرمون خراب شده.
‫حالا چرا با این لحن حرف میزنی، قاضی؟
‫نکنه به خاطر اینه که منم یه پیمانکارم؟ ‫جرمه؟ می‌خواید منو بخاطرش دستگیر کنید؟
‫نکنه تو روسیه یا چین هستیم؟
‫یا شایدم چون سیسیلی هستم...
‫معلومه که نه، ‫فقط برای جواب دادن به بعضی سوال‌ها اینجایید.
‫من جوابامو دادم، ولی هنوزم نمی‌دونم واقعاً، ‫از جونم چی می‌خواید.
‫بین شب 7 تا 8 ماه مِی، کجا بودید؟ - ‫حالا چرا دقیقاً اون شب؟ -
‫چون شبی بوده که اون دختر، مُرده.
‫پس میخوای بدونی من عذر موجه‌ای دارم یا نه...
‫تابلو بود...
‫تو ایتالیا برای شهروندا اجباریه که همیشه‌ی خدا، ‫یه عذر موجه داشته باشن...
‫و هر موقع مقامات خواستن، بهشون دو دستی تقدیم کنن.
‫میشه یه سوال ازتون بپرسم؟ - ‫نه! چون این وظیفه منه. -
‫کی همیشه یه عذر موجه داره؟ جنایتکارها. ‫برای همینم، من ندارم.
‫پس ندارید... - ‫نخیر، ندارم. -
‫باید یادم بیاد ده روز پیش چی کار کردم؟ ‫هر روز، یه میلیون تا کار انجام میدم...
‫ده روز پیش، شاید تو برلین بودم.
‫معمولاً زیاد برلین میرم. مونیخ هم همینطور.
‫صداتونو بیارید پایین. - ‫من که نمی‌تونم همه چیو یادم بیاد... -
‫اینجا که حموم زنونه نیست.
‫شب‌ها که پدرم از کار کردن دراومده، میرم پیش خانوادم. ‫برای عذر موجه بسه؟
‫نه! آخه خانواده فقط میتونه علیه‌ـت شهادت بده. - ‫اینشو من تصمیم می‌گیرم. -
‫من خونه میمونم. پیش زنم و بابام، ‫که اتفاقاً خیلی هم مریضه.
‫پس چی برام باقی میمونه؟ ‫یه آدمی که همه ازش متنفرن و قربانی تجارت.
‫اونم وقتی که مقصرای اصلی دارن...
‫آقای سانتنوجیتو، فقط به سوالای من جواب بدید...
‫وقتی همه چی میفته زیر دست دیوسالارها و سیاستمدارها، ‫چی برای من باقی میمونه؟
‫فقط خانواده. که دوستشونم دارم.
‫همین الان یادم اومد...
‫داشتم با بابام، منچ بازی میکردم...
‫ورق بازی و از این چیزا منظورم نیست. فقط منچ بازی. ‫روشنه؟
‫بعداً می‌بینمتون. - ‫کجا میرید؟ - ‫بیرون. -
‫مگه بهتون گفتم برید؟ ‫چی باعث شد فکر کنید کارمون تموم شده؟
‫وقتی میرید که من بهتون بگم.
‫الان می‌تونید برید.
‫مهندس...کلاه‌تون.
‫از طرف نماینده مجلس منچلی، سناتور لاگونا، ‫وکیل بادالامنتی، بهتون زنگ زده شد...
‫و همچنین از هیلتون، آقای بلو... - ‫بلومفیلد. -
‫دیگه کیا؟ اسما رو بگو.
‫نماینده مجلس کوپو یا کوپولو... ‫آقای پیلیالونگو...
‫بعدش؟ - ‫وکیل بالزانی، سناتور اسپانو...
‫دکتر تراپانی، کُنتس گوری، ‫ژنرال مرکینو...
‫خانم کاروسو، نماینده مجلس، ریچی...
‫اینا ازم چی میخواستن؟ - ‫می‌خواستن بدونن چه اتفاقی افتاده... -
‫هیچ اتفاقی نیفتاده، فقط یه شهادت ساده بود...
‫هیچی.
‫لورنزو...
‫"لورنزو..."
‫خدایا، دیگه امشب میخوای چی تو کاسه‌ـم بزاری؟
‫خبرای بد.
‫"خبرای بد"...
‫میگم برو تو شغل دادن اخبار بد، ‫برای خودت شرکت تاسیس کن...
‫حرفتو بزن.
‫پدرت رفته خودشو تو اتاقش حبس کرده، چون اون ‫گرتای جادوگر، یه روز مرخصی گرفته. بعد زده آینه رو شکونده...پیرمرد بیچاره.
‫تو هم که کلاً تو دنیای خودت سِیر میکنی...
‫آخه سانتنوجیتوی بزرگ، یه آدم خرافاتیه...
‫از مرگ، گشنگی و انقلاب میترسه...
‫موقع بیدار شدن، حتماً باید با پای راستش از تخت پا بشه و تخمای اون مجسمه رو بمالونه. - ‫اون گاله رو ببند... -
‫این جلز و ولز کردن برای پدر شوهرت، فقط از روی افاده هستش...
‫تو میخوای مثل یه زن خونه دار غیر معمول به نظر بیای، ‫در حالی که یه زالویی هستی که عقده خیره سری داری.
‫آدمای یه بعدی، عشق به دیگران رو، ‫با خیره سری اشتباه میگیرن.
‫باریکلا...کجا این حرف تاثیرگذار رو خوندی؟
‫کجا بودی؟
‫تو دادگاه...البته یه پادگان. ‫بخاطر یه مشت دری وری.
‫حداقل دروغای بهتری بگو...تو یه آخوند و جاکشی.
‫آره، جاکشم...چون با تو ازدواج کردم.
‫تو بخاطر یه دلیل دیگه باهام ازدواج کردی.
‫تا تجارتتو رو اون دلقکای انگلیسی و کامیون‌هاشون گسترش بدی...
‫مامان حق داشت. ‫می‌خواست تو رو به مارشال مونتگومری گزارش بده.
‫حرف، حرف، حرف... - ‫بزدل. -
‫خاک بر سر من که با تو ازدواج کردم.
‫بخند لاوینیا. ‫این اعصاب داغونتو، راحت کن.
‫ولی منو قاطی توهمات خودت نکن... ‫چون امشب حسابی رو کِیفَم.
‫شرط می‌بندم می‌تونم گند بزنم بهش... - ‫شرط می‌بندم نمی‌تونی. -
‫فکر کنم می‌تونم. - ‫فکر کنم نمی‌تونی. -
‫دخترت حامله هستش. - ‫چی چی گفتی؟ -
‫دیدی عوضی؟
‫جیوجی!
‫اینم نتیجه آزادی دادن به بچه‌ها.
‫جیوجی.
‫چیه؟
‫مامانت بهم گفت...حامله‌ای. ‫بگو دروغ میگه.
‫چقدر جوش میزنی؟ فقط برای خنده بهش گفتم.
‫چه جوکی هم بود...چون جدی گرفتش.
‫اون کلاً ه رو از ب تشخیص نمیده.
‫جیوجی...این روزا با 18 سال سن، باکره بودن یه اسثنا هستش...
‫ولی این دنیا با این که کرم خوردست، ‫نباید توش استثنا هم باشه؟
‫فقط آدمایی با وجدان پاک، میتونن دنیا را نجات بدن.
‫خودتو پاک نگه دار، ارزش خودتو پایین نیار... ‫مردها آخوند هستند...
‫شرمنده، ولی...امشب بابا یکم ناخوش احوال هستش.
‫پس یکم ازم دور شو، چون داری منو له میکنی.
‫راسکال...
‫می‌شناسمت...دوستم داری، ‫ولی تحسینم نمیکنی...درسته؟
‫نه...تحسینتم میکنم...
‫پس بگو، بابا، من تو رو بخاطر این، این و این، تحسین میکنم. - ‫"بابا، من تو رو بخاطر این، این و این، تحسین میکنم. -"
‫باشه...
‫پاک بمون...
‫و مهمتر از همه، ‫بزار همیشه اینجوری به هم بچسبیم.
‫الو؟ - ‫بازم منم... -
‫یه توصیه میخوام...
‫به نظرت پشت همه‌ی کارهای این قاضی، ‫یه عقده خاصی وجود نداره؟
‫عقده؟ چی باعث شد همچین فکری بکنی؟
‫چون تامین بودجه برای حزبش رو قبول نکردم.
‫می‌تونستم این خبر رو به وزیر بدم، ‫ولی گفتم چون وکیلمی، ازت یه مشاوره‌ای بگیرم.
‫اگه بخاطر تلافی باشه...
‫داری هذیون میگی.
‫گاهی وقتا موندم با این مغز خل و چلت، ‫چجوری این همه پول درآوردی؟
‫واقعاً فکر کردی یه قاضی میاد، ‫چنین بازی مسخره‌ای راه بندازه؟
‫خب روند بعضی پرونده‌ها همینه، ‫ممکنه به مذاقت خوش نیاد.
‫باشه...پس دیگه خیالم راحت شد.
‫معلومه...تو که اصلاً پات تو قضیه گیر نیست، درسته؟
‫به جون دخترم قسم می‌خورم. - ‫باشه، باشه... -
‫پس فکر کنم بزودی قال قضیه کنده میشه.
‫راستی اسم این قاضی رو بهم نگفتی.
‫بونیفازی.
‫چیه؟ دیگه الان نمی‌تونم خیالم راحت باشه؟
‫نه خیلی...فقط بزار اینو بهت بگم که...
‫تو یه روز برداشت 39 حکم بازداشت، ‫بخاطر سواستفاده جنسی در آموزشگاه فرهنگی نوجوونا، صادر کرد.
‫از اون سرسختاشه... ‫با پدرت حرف زدی؟
‫الان میخوام برم حرف بزنم.
‫فردا صبح بهم زنگ بزن.
‫شب بخیر خانم. - ‫شب بخیر. -
‫گذاشتیش تو تختش؟ - ‫آره، ولی فکر نکنم هنوز خوابیده باشه. -
‫بابا، چطوری؟
‫بد. - ‫چرا؟ -
‫چون اومدی منو ببینی. - ‫عجب سنگدلی هستی. -
‫سنگدلم، چون هیچ وقت نمیای منو ببینی.
‫راست میگی. ولی همیشه‌ی خدا سرم شلوغه...
‫هیس! گوش کن.
‫بیا...به این گوش کن.
‫میشنوی؟ ‫صدای ویولون هستش.
‫فقط وقتی ماه کامله، زده میشه.
‫آهان...بیا بابا...
‫صداش از تو اون جنگل، ‫نزدیک مزرعه میاد...
‫درسته... - ‫به نظرت کی میتونه باشه؟ -
‫بشین، بابا. - ‫شاید کار یه روان پریشه. -
‫بیا کارت بازی کنیم. - ‫یا یه آدم درمونده... -
‫بیا...
‫کارت بازی؟ - ‫آره، درست مثل اون شب... -
‫مثل شنبه که هفتم بود. ‫تمام شب داشتیم بازی می‌کردیم، یادته؟
‫آره، همون شنبه که لاوینیا و جیوجی رفته بودن ایشیا. - ‫درسته... -
‫البته کُل شبو بازی نکردیم...
‫فکر کنم حول و حوش ساعت 10، ‫بازیمون تموم شد و تو هم رفتی بیرون...
‫بازی کن، بابا...آفرین، یه امتیاز برای تو.
‫چه امتیازی؟ مگه میشه با کارت خال، ‫کارت‌های 5 یا 6 رو شکست داد؟
‫من کارت خال رو داشتم و 6 مال تو بود. پس یه امتیاز گرفتی.
‫چی داری برای خودت میبافی؟ - ‫راستی اشتباه میکنی... -
‫من اصلاً اون شب بیرون نرفتم، ‫اینجا موندم و با تو بازی کردم.
‫پسرم...چرا میخوای به زور تو سرم فرو کنی که، ‫اون شب اینجا بودی؟
‫شاید به خاطر زنت هستش؟
‫نکنه نمی‌خوای بدونه رفتی بیرون تا یه چند تا فاحشه رو ببینی... - ‫نه... -
‫راستشو بگو... - ‫این فقط یه ورزش ذهنیه که توسط دکتر برات تجویز شده. -
‫تا یادت بیاد، ‫تو یه روز خاص و در ساعت خاص، چه اتفاقی افتاده.
‫متوجه شدی؟
‫فهمیدم، ولی برای اثباتش، ‫به ورزش ذهنی نیاز ندارم...
‫مثلاً همین الان می‌تونم بگم، ‫کارت‌هات، شش تا فنجون و دو تا خورشید هستش، آره؟
‫دیدی؟ هنوز هیچی نشده، داری بهتر میشی.
‫میگم بابا...شاید فقط تصور منه...ولی...
‫این اواخر یکم بد عُنُق شدی...مشکل چیه؟
‫تابلویه بد عنقم. ‫همیشه‌ی خدا، تنهایی اینجا درو روم قفل کردید.
‫بیا یه کاری کنیم...
‫بیا بریم اون سفری که خیلی سال پیش، ‫دربارش حرف زدیم.
‫فرار میکنیم...تو و من.
‫بنازم به فکرت، پسرم.
‫همین الان میریم.
‫سوار کامیون میشیم...
‫چادر، چراغ قوه، مشعل...
‫و تفنگ شکاری رو هم برمیداریم. ‫خودمون دو تایی، مثل اون وقتا که بچه بودی.
‫بالاخره از اینجا میزنم به چاک...
‫دیگه مریض نیستم، شیلنگ تخته‌هام به راهه، ‫حافظه خوبی دارم...
‫جنگل‌های بی پایان رو می‌بینیم... ‫رودخونه‌هایی به وسعت دریا...
‫سوار قایق بخار میشیم... - ‫بزار منم حرف بزنم، بابا. -
‫چیه؟ - ‫خوب گوش کن... -
‫یه قاضی...
‫اومده پاپیچ من شده. ‫اونم به خاطر کاری که انجام ندادم.
‫اگه بفهمه شنبه شب، تمام وقت اینجا بودم، ‫میره تو افق محو میشه...
‫وگرنه دیگه نمیزاره از کشور خارج بشم... ‫و با آفریقا هم باید خداحافظی کنی...
‫پسرم...من که نمی‌تونم به یه قاضی دروغ بگم.
‫اینکه اصلاً دروغ خساب نمیشه.
‫شاید البته نیازی نباشه...
‫ولی اگه ازت پرسید، راستشو بگو... ‫همین. بگو اون شب با تو بودم.
‫روشنه. - ‫معلومه! می‌خوای بازم شهادت دروغ بدم. -
‫به قاضی دروغ نمیگم. ‫سر قضیه آخر، نزدیک بود دستگیر بشم.
‫ولی برای تو که مهم نیست. ‫بخاطر همینم سفر آفریقا رو کشیدی وسط.
‫تو یه کلاه برداری. باید می‌دونستم.
‫راستشو میگم. ‫شنبه شب، رفتی بیرون.
‫چه راستی؟ تو پیری. ‫دیگه زِبارت در رفته!
‫دیوونه که شدی! صدای ویولن هم می‌شنوی...
‫بهت گفتم منم می‌شنوم، ‫ولی راستیتش اصلاً صدایی نمیاد.
‫دروغ میگی. - ‫اون صدای ویولن، تو سر خودته. -
‫دروغ میگی.
‫سفر کیلو چنده؟...همینجا حبست میکنم.
‫بیا ببینیم کی آخر سر، از رو میره.
‫واقعاً صدای ویولن میومد. - ‫احمق! کله پوک. -
‫واقعاً بود.
‫یه کره پر چرب، یه تیکه پارمیژیانو، ‫یه چهارم لیوان مشروب.
‫و فعلاً که منتظرم، دو تا ساردین گراتن هم بیار.
‫فقط دو تا و بدون سیر.
‫آخه سیر دارن. - ‫آره؟ اشکال نداره، بیارشون. -
‫آلو خشک نداشته باشه؟ - ‫نه... -
‫راستی منتظر یه زنگ هستم... میشه بگی، ‫ماریا ترزا، تلفنو قطع کنه؟
‫قاضی منتظر یه تماس تلفنیه. - ‫فقط یه دقیقه‌ی دیگه. -
‫کفش تن تاک! ‫با این کفش‌ها هیچ وقت خسته نخواهید شد.
‫کفش تن تاک!
‫در این کفش‌ها تکنولوژی الف ب پ ت ث، به کار رفته شده، ‫و هیچ وقت خراب نمیشه...
‫حتی بعد از هزار سال. - ‫با کفش تن تاک، پیاده و بدون خسته شدن، دور دنیا رو بگردید. -
‫شرمنده دیر کردم...اجازه هست؟ - ‫خواهش میکنم. -
‫بزارید کیف همونجا بمونه.
‫واقعاً ترافیک وحشتناکیه... ‫سرحال به نظر میای.
‫یه قهوه لطفاً. ‫ممنون.
‫اینجا جایی هستش که غذا میخوری؟ ‫خوبه...یه اتمسفر جالبی داره...
‫بریم سر اصل مطلب، حسابدار چریونه.
‫عالیجناب...ایرما دیگه خوشحال نیست.
‫حس میکنم دیگه منو دوست نداره.
‫خواستی منو ببینی که اینو بهم بگی؟
‫هنوزم بعد این همه سال، کینه داری؟ ‫بابت اون قضیه متاستفم.
‫یه کم گراپا هم بیارید... - ‫باشه. -
‫درباره کینه باهام حرف نزن. ‫وقتی ایرما رو ول کردم، فقط حس حقارت داشتم.
‫منصفانه‌ـست.
‫پس ازم چی می‌خوای؟
‫یه کم بیشتر...نترس.
‫عالیجناب، ‫اینجام تا یه درخواست مصالحت آمیز داشته باشم...
‫زنت هنوز دوست داره...
‫هنوزم می‌خواد با فامیلی بونیفازی صداش کنن...
‫چرا پیش هم برنمی‌گردید؟
‫اشتباه برداشت نکن، منم دوستش دارم. ‫ولی لیاقت شماست که خوشبخت باشید.
‫برو دنبالش، دکتر ماریانو... ‫"عشق هیچ وقت نمی‌میره."
‫گوش کن...صحبت کردن از عشق، ‫اونم تو سن و سال ما، زیاد جالب نیست.
‫خودش تو رو فرستاده؟
‫یا پیغمبر! اون روحشم از هیچی خبر نداره.
‫من فالشو خوندم...توش اومده که، ‫میخواد به همون جاده قدیمیش برگرده...
‫پس میخوای برش گردونم...
‫باید همینجا با لگد بزنم تو کونت...
‫وابسا...پس پول چی میشه؟
‫پول بدم تا برش گردونم؟ - ‫نه، پول بدی تا نگهش دارم... -
‫الان جواب نده. 24 ساعت دربارش فکر کن. ‫نیومدم ازت اخاذی کنم...
‫ماه پیش، کیسه صفراشو عمل کردن، ‫خرج زیادی رو دستم گذاشت...
‫دکتر بونیفازی، تلفن شما رو میخواد. - ‫فقط بزن به چاک. -
‫گمشو بینیم بابا...
‫الو؟ آره خودمم. ‫وصلم کنید.
‫الو؟ الو! بونیفازی؟
‫آهان، سلام. ‫اینو خاموشش کن...
‫صبح بخیر پروفسور...نتایجو بگید.
‫نتایج آزمایش‌ها معلوم شد. - ‫خبرای خوبی توشون هست؟ -
‫بهتره خودت ببینی، نمی‌خوام درباره داروسازی، ‫با نفهمی مثل تو حرف بزنم.
‫ما تو کلیه‌ها و کبد این دختر، ردپایی از...
‫آلکالوئید مصنوعی پیدا کردیم. ‫شبیه هروئین هستش.
‫که این یه داروی آلمانیه و ‫تو ایتالیا فروخته نمیشه.
‫داروی آلمانی؟ - ‫درسته. -
‫اسمش روهنول هستش.
‫یادداشتش کن... ‫باشه...خودکار رو بده. -
‫روهنول، با ه دو چشمه - ‫دوباره بگوش. -
‫رو -هنول. - ‫روهنول. -
‫فهمیدی؟ - ‫آره، فهمیدم. -
‫دیگه چی؟ - ‫هیچی. -
‫خبر خوبت این بود؟
‫میخواستی چی باشه؟ ‫آدرس و مشخصات قاتلو تقدیمت کنم؟
‫باشه بابا...ممنون. بعداً می‌بینمت پروفسور.
‫من معولاً زیاد برلین و مونیخ میرم، که چی؟
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫موندم چرا اونا، ‫این کت و شلوار قشنگو، تنم کردن.
‫لورنزو!
‫بیا تو، بابا.
‫خانم... - ‫بله؟ -
‫بابا، تو که این دوستان رو میشناسی، آقایون و خانم...
‫بابا همیشه شاکی بود که ما اونو تو خونه نگه میداریم...
‫چرا نمیری یه هوایی تازه کنی؟
‫شاید در مونته ماریو.
‫ما کُلی سال، تو مونته ماریو زندگی کردیم.
‫خیابون سانتا رپاراتا...بابا قبلاً عاشق اونجا بود.
‫مگه نه، بابا؟
‫سانتا رپاراتا...یه خیابون دوست داشتنی...
‫چه تصادفی...ما هم دقیقاً داریم میریم اونجا. ‫اگه بخواید، می‌تونیم شما رو هم برسونیم.
‫ما الان تو حومه شهر و نزدیک به دریا هستیم... ‫چرا باید بخوام برای آب و هوا عوض کردن، برم مونته ماریو؟
‫لورنزو...این آدما کیَن؟
‫تو مونته ماریو، یه دیووخونه هم هستش. ‫میخوای منو ببری اونجا، من که دیوونه نیستم.
‫بجنب! برو بگیرش.
‫منو حبس نکنید. ‫من دیوونه نیستم.
‫من دیوونه خونه نمیام. ‫ترجیح میدم خودمو بُکُشم.
‫چی شده؟ ‫لورنزو؟
‫آقای ریزیو، بچه بازی درنیارید. ‫اونا اونجا کمکتون میکنن.
‫من اونجا بیا نیستم. نمی‌خوام برم.
‫بچه خوبی باش، بابابزرگ. بیمارستان که نیست. ‫جای خوبیه.
‫من دیوونه نیستم.
‫بگیرش.
‫لاوینیا! کمکم کن! لورنزو.
‫لورنزوووو.
‫به چی زُل زدی؟
‫نه تو نگاهت حس ترحم می‌بینم و نه پشیمونی.
‫ترحم و قدرت، با هم آبشون تو یه جوب نمیره.
‫جمله خوبی بود...بهتره آویزه گوشم کنمش.
‫لورنزو! برای چی بردیش دیوونه خونه؟
‫یالا جواب بده. - ‫گمشو...دارم گریه میکنم. -
‫یعنی اینقدر مایه دردسرت بود؟ ‫خاک بر سرت.
‫ترجیح میدی من بیفتم زندان یا ‫اون بره دیوونه خونه؟
‫خداحافظ، دکتر.
‫دیگه می‌تونی بری، ‫برای برگشتن، تاکسی میگیرم.
‫صبح بخیر. میخوام با پدر مهندس، ‫سانتنوجیتو حرف بزنم.
‫بنده قاضی بونیفازی هستم.
‫آقای ریزیرو....الان...
‫شرمندم...فکر کنید خونه خودتونه...
‫صبح بخیر...
‫معذرت میخوام...چرا هنوز سرپا وایستادید؟
‫من لاوینیا سانتنوجیتو هستم.
‫انگار می‌خواید با آقای... ‫لطفاً بشینید.
‫نه، ممنون. - ‫می‌خواستید پدر شوهرمو ببینید. -
‫اتفاقاً پیش پاتون...یه اتفاقی افتاد... ‫یه بحران وحشتناک.
‫اونو با آمبولانس بردن. - ‫پس اون بود... -
‫چه نوع بحرانی؟
‫بیچاره سنش بالا رفته و سالخورده شده. ‫کلاً بشر، گونه شکننده‌ای هستش... مگه نه؟
‫یه مدتی داشتیم به بردنش فکر می‌کردیم، ‫ولی به تعویق می‌نداختیمش...آخه می‌دونید که، دوستش داریم.
‫چرا می‌خواستید اونو ببینید؟
‫میشه حداقل با شوهرتون حرف بزنم؟
‫نه، شوهرم رفته شهر.
‫نمی‌خواست اون وضعو ببینه...
‫صحنه دلخراشی بود...
‫یه نوشیدنی میل دارید، آقای قاضی؟ - ‫نه،ممنون. -
‫البته، اگه یه قرص روهنول داشته باشید،ممنون میشم.
‫ببخشید؟
‫روهنول
‫یه مُسکن هستش، برای سر دردم خوبه.
‫من هم سر درد دارم...بخاطر عوض شدن وضع آب و هواست.
‫دوباره اسمشو بگید؟ - ‫روهنول...یه داروی آلمانی هستش. -
‫شوهرتون زیاد آلمان میره؟
‫آره، ولی آخه ربطش چیه؟ ‫می‌تونم به جاش، یه چیز دیگه‌ای بهتون بدم...
‫نه، ممنون...دیگه داره دیر میشه. ‫بهتره برم. خداحافظ.
‫لورنزو؟
‫اینجا چیکار میکنید؟
‫شرمنده بابت لایی کشیدنام... ‫اینجوری سریعتر میرسیم رُم.
‫اشکالی نداره.
‫واقعاً راست میگن تو وحشتناک‌ترین زمان‌ها، ‫مسخره‌ترین و پیش پا افتاده‌ترین چیزا، میان تو ذهن آدم.
‫مثل آدمی که میخواد دار زده بشه و ‫تو اون وضع، کلید میکنه رو دندون طلایی جلاد.
‫به نظرم چیزی کوچیک و خنده دار...
‫میتونه نماد چیز بزرگتر و نجیب‌تر باشه.
‫خدا؟
‫بابا.
‫برای همینم خوشحالم که شما رو سوار کردم.
‫چون امروز تو خونه‌مون یه خلأ بزرگ وجود داره.
‫هیچ فایده‌ای نداره بخوام الان برگردم خونه.
‫مخصوصاً وقتی که همین الان از خونه اومده باشی بیرون.
‫نمی‌فهمم چی میگید.
‫نمی‌فهمم چرا اول فیلم بازی میکنی خونه نیستی، ‫بعدش جلو من فیلم بازی میکنی که داری از رُم میای.
‫پس راستشو میگم...
‫چاره دیگه‌ای هم نداری.
‫تصمیم گرفتم باهات حرف بزنم، ‫برای همین وایستادم.
‫و منم تصمیم گرفتم گوش بدم، ‫برای همین سوار شدم.
‫پس وقت نمایشه.
‫من چیزی درباره این رونیل...رونوییل نمی‌دونم. ‫رونهول. -
‫رونهول...
‫و همون طور که قبلاً بهتون گفتم، ‫اون دختر رو هم نمیشناسم.
‫دکتر بونیفازی، واقعاً فکر می‌کنید من یه قاتلم؟
‫بهم نگاه کنید و بگید...
‫دارم بهت نگاه میکنم، ‫ولی تو اول حواست به اون کامیون باشه.
‫بهت میگم که نظرم درباره‌ی همه‌ی این اتفاقا چیه.
‫یه دیوس، به اون دختر مواد خورونده و کتکش زده،
‫به هر دلیل کثیفی که بوده.
‫ولی ما بالاخره حقیقت رو می‌فهمیم.
‫و بعد وقتی فهمید دختر خیلی حالش بده، دیوس خان ترسید و ‫بردش خونه‌ـش.
‫کبودی روی سرش، ‫میتونه به خاطر خوردن سرش به دیوار یا یه چیزی مثل این، بوده باشه.
‫اگه طرف یه دکتر خبر میکرد، ‫مطمئناً اون دختر، زنده میموند.
‫ولی طرف از گند رسواییش می‌ترسید.
‫پس ولش کرد، ‫تا تو تختش جون بده.
‫و تو این جنایت، ‫شما قیافه منو می‌بینید.
‫نه...حرف تو دهن من نزارید.
‫ولی اومدید بابامو ببینید، ‫تا بفهمید عذرم راست بوده یا نه...
‫من خیلی نگرانم. ‫برای همین می‌خواستم باهات حرف بزنم.
‫مطبوعات همیشه جون میدن برای اینجور خبرها...
‫در واقع، این ممکنه تبدیل به یه رسوایی بشه.
‫و پای افرادی فراتر از من میاد وسط.
‫آدمایی که باهام از لحاظ کاری یا دوستی، ‫مرتبط هستن.
‫مقاماتی از پایتخت...
‫اعضای پارلمان...
‫معاونین...
‫یا حتی آدمای کله گنده‌تر...
‫می‌خواستم درباره یه موضوع ظریف دیگه هم، ‫باهاتون حرف بزنم...
‫یه نفر رو لازم دارم...
‫که بتونم بهش تکیه بدم.
‫به کی؟ - ‫به شما. -
‫به کسی با موقعیت اخلاقی ثابت.
‫حتی اگه باهام پدر کُشتگی داشته باشه.
‫من فقط با آدمایی سر و کار دارم که ‫ازم چیزی بخوان.
‫یا تو ازشون بخوای...
‫درسته...
‫می‌بینید چه آدم پر کنایه‌ای هستید؟ ‫همیشه آماده و اعتماد به نفس دارید.
‫من، از طرف دیگه...
‫همیشه در حال غرق شدنم...
‫حالا مهم نیست نَشتی قایقم کجا باشه...
‫مظنون شدن، تهدید یه رسوایی،
‫ناراضی بودن همسر.
‫"تشکیلات سانتنوجیتو"
‫"بهشت روی زمین" ‫چی چی هست؟
‫تو این سرزمین متروک ولی زیبا...
‫قصد داریم درختای صد ساله رشد بدیم.
‫تا جایگزین درختای سوخته بشن...
‫خب...عوامل طبیعی سوزوندشون.
‫کُلبه‌ها...
‫خونه‌های شیک...
‫مدارس، مراکز خرید، مهد کودک، گاوداری،
‫شیر تازه...همه در نزدیکی جبهه‌ی دریا قرار میگیرن.
‫با قیمتایی بسیار مناسب.
‫شما خانواده دارید؟ - ‫نه. -
‫مهم نیست...ما برای مجردها هم، ‫راه حل داریم.
‫اقساطش هلو برو تو گلویه... ‫بدون هیچ مشکلی.
‫تقریباً مجانی درمیاد.
‫بچه‌های خوبین...معمولاً سوارشون میکنم.
‫من متعلق به جوونام.
‫اونا آینده هستن، ما گذشته... ‫نظر شما چیه؟
‫فقط میخوام سر وقت برسم.
‫ساعت نزدیکای 2 هستش.
‫اونجا تخم مرغای خیلی خوشمزه‌ای درست میکنن... ‫با نعناع و پنیر میهن.
‫خدا حفظشون کنه... - ‫بعد یکم جلوتر، یه سوپ فروشی محشر وجود داره. -
‫من اهل سوپ، موپ، نیستم.
‫از این سوپ‌های ماهی لاتزیویی نیست... ‫باهاش انگشتاتم میخوری...
‫چیزیو از دست نمیدیم...
‫بهترین تخم مرغی بود که تو این چند ماه خوردم.
‫خوشحالم که می‌بینم از اون زبون "اساطیری" دیگه استفاده نمی‌کنید.
‫اعتراف میکنم، ‫گهگاهی اینجوری حرف میزنم.
‫حرفشم نزن. - ‫نه، نه. -
‫پس قربون لطفت. - ‫از من تشکر نکن، هر کی دُنگ خودشو میده. -
‫پنج هزارتا. - ‫سر گردنست. -
‫آره...
‫چه مکان آرومی...
‫اونم وقتی تو دنیا، ‫دیگه آرامشی در کار نیست.
‫دکتر بونیفازی عزیز...
‫بعضی وقتا فکر میکنم، ‫همه چیزو بریزم دور و فقیر بشم...
‫تو جمع فقرا هم... ‫چند تایی دوست دارم.
‫خیلی سخت نیست.
‫کافیه وقتی از تختت پا میشی، ‫وسواس درآوردن یک میلیارد دیگه نداشته باشی...
‫و اون دم و دستگاه‌های غول پیکری که ساختی رو، ‫بزاری کنار.
‫این دستگاه‌های غول پیکر شاید منو نابود کنن،
‫ولی در کنارش، همه کسایی که بهم وابسته و نون خورم هستن، هم ‫نابود میشن.
‫متاستفانه، امثال ما تو جامعه، غیر قابل جایگزین هستن.
‫تو این جامعه...
‫هر چی بیشتر باهاتون حرف میزنم، ‫بیشتر حس میکنم دارم تو گِل فرو میرم.
‫پس حرف نزن.
‫نمی‌تونم، من یه سخنرانم، ‫صحبت دارو و علاج منه...
‫آره، می‌دونم...
‫باید حرف بزنم تا احساس زنده بودن کنم...
‫اگه خفه بشم، از ترس می‌میرم.
‫این آشفته بازار رو نگاه...
‫آره، من از مُردن می‌ترسم. ‫از گفتنش خجالت نمیکشم.
‫زندگی خیلی کوتاه هستش. - ‫برای همینم باید یکم بیشتر، جدی‌تر زندگی کنیم. -
‫هیچ شکی در موردش نیست.
‫دریا رو وقتی بچه بودیم، ‫یادتون میاد؟
‫وقتی که تعطیلات مثل یه ماجراجویی بود.
‫وقتی که عاشق قافیه‌ها و قصه‌ها بودیم...
‫حقایق کوچیک و ساده درباره هستی... ‫ولی بعدش چی شد؟
‫تنها رها شدیم...
‫تعطیلات را بین آنتزیو و نتتونو ‌گذرونیم.
‫یه هتل بزرگ، که الان فقط خرابه‌ای هستش که، ‫جغدها توش زندگی میکنن...
‫ایوان زیر ستاره‌ها رو یادم میاد، ‫گروه جاز...
‫بوی ماهی سرخ شده...
‫خانم‌هایی در لباس ساتن...
‫بعد رفتیم چزناتیکو.
‫بابام همیشه لباس سفید می‌پوشید.
‫و من عقده، جکی کوگان شدن رو داشتم. ‫(بازیگر آمریکایی)
‫شن میریختم توی لباس شنام، ‫تا هیکلم عضلانی بشه.
‫و مامانم همیشه بعد حموم کردنم، بهم زرده تخم مرغ میداد. - ‫برای من هلو بود. -
‫عجیبه...
‫انسان تنها حیوونی هستش که ‫مدام در حال رشد روانیه.
‫ولی وقتی بزرگ میشیم، ‫موانع مبهمی میاد سر راهمون،
‫که نمیزارن بقیه راهو ببینیم.
‫درسته. پس بیا این موانع رو کنار بزنیم.
‫بیا ثابت کنیم این یه نظریه نادرست هستش... ‫بیا حرف بزنیم...
‫به چزناتیکو فکر کن. ‫چه سالی اونجا بودی؟
‫از 1930 تا...
‫منم اونجا بودم. سال 1933. ‫کدوم حموم میرفتید؟
‫روستیکِلی، نزدیک پولیتیما. - ‫ما هم همینطور. -
‫درسته! پس باید یانکی‌ها یا گاوچرون‌ها رو خوب بشناسید...
‫درسته، یانکی‌ها. ‫با اون مدل موهای باحالشون.
‫برای همینه که حس میکنم، ‫باید باهاتون حرف بزنم.
‫بدون این که روحم خبردار باشه، ‫تو رو میشناختم.
‫با هم بازی می‌کردیم، یادته؟
‫بهم میگفتن چوب کبریت سوخته، چون خیلی لاغر بودم. - ‫ولی من یه جورایی چاق بودم. -
‫یادمه...
‫یه بار یه بادبادک بزرگ ساختیم و تو خرابش کردی. - ‫آره! سفید، قرمز و سبز بود. -
‫یه بار دیگه هم، نون و پنیر منو دزدیدی. - ‫آره... -
‫چوب کبریت سوخته...
‫آره، خب...اون روزا من یه جورایی...
‫بی مصرف بودی؟
‫آره، بودم... - ‫و هنوزم هستی. -
‫چون تو سال 1933، من تو چزناتیکو نبودم.
‫چون چیزی به اسم روستیکِلی نداریم.
‫و هیچ وقت بادبادک هم نساختم.
‫حتی یک کلمه حرف راست هم، ‫تو چیزایی که گفتی نبود.
‫و تازه می‌خواستی بهم رشوه هم بدی. - ‫حقیقت نداره. -
‫نکنه یادت رفته یه کلبه بهم پیشنهاد دادی؟ - ‫چی؟ کلاً زدی جاده خاکی... -
‫فکر کردی چرا قاضی شدم؟ ‫برای پولدار شدن؟ کلبه داشتن؟
‫مثل اینکه یادت رفته تو سال 63 و 67، ‫دو بار بخاطر اسلحه کشی...
‫کارت به دادگاه کشیده. - ‫ولی تبرئه شدم. -
‫به خاطر کمبود مدارک...
‫و بعدشم سعی کردی تجارت شریکتو بدزدی و ‫اونم خودکشی کرد.
‫اون توهم توطیه داشت و ثابت هم شده بود.
‫تو یه کاری کردی اینجوری جا بیفته.
‫پس نه تنها گذشته‌مو موشکافی کردی، ‫بلکه به ناهار دعوتم کردی تا یه گوشه گیرم بندازی.
‫چه حرکت سخیفی! برای من تله گذاشتی.
‫اتفاقاً تو برام تله گذاشتی. - ‫نه. -
‫میدونستی می‌خوام درباره اون روهنول بپرسم...
‫تو خیلی از من باهوش‌تری. - ‫شاید... -
‫حالا وقتشه تو بهم گوش کنی.
‫دیگه حالم از قوانینی که همش به نفع امثال شماهاست، ‫به هم میخوره.
‫که باعث میشه آدمای سودجویی مثل تو، زندگی کنن.
‫آدمایی مثل من؟ مگه من چیم؟...بگو ببینم.
‫تو یه شهروند مطیع قانون هستی... ‫درختا رو نمی‌سوزونی، مالیاتتو میدی، پولتو خرج کشور خودت میکنی،
‫به محیط زیست احترام میزاری، هوا و رودخونه‌ها رو آلوده نمیکنی، ‫رشوه نمیدی و جلوی گربه‌های سیاه هم ترمز میکنی.
‫قاضی!
‫این قاضی تصمیم گرفته بعضی قانونایی که، ‫میزاره افراد ثروتمند به دیگران آسیب بزنن رو، عوض کنه.
‫این دقیقاً همون چیزیه که من میگم.
‫دستتو به من نزن! چترباز!
‫تو یه مرد پست و بزدلی. - ‫آره، من بزدلم. چون تو منو می‌ترسونی. -
‫چون از همون اول بسم الله، یه کلمه ترسناک رو تو چشات خوندم، ‫"ایدئولوژی"!
‫تو از من، تا سطح ایدئولوژیکی متنفری.
‫نسبت بهم یه تعصب عجیبی داری.
‫اصلاً قاضی خوبی نیستی.
‫تقدیم به دوریس دریل، به خاطر حضور خارق العاده‌اش در فیلم، ‫"جغد چشم آتشین"...
‫جایزه صدف طلایی سال 1971، آفرین.
‫خیلی خوشحالم که صدف طلایی رو گرفتم...
‫میخوام خیلی بهتر و بزرگتر بشم...
‫تبریک میگم دوریس... ‫برات خیلی خوشحالم...
‫من نه تهیه کننده هستم و نه کاری به سینما دارم. ‫تو کار نفت هستم...
‫بیا یه چند تا عکس بگیریم. - ‫منو ببخشید... -
‫اینجایید...میدونم روز مناسبی نیست، ‫ولی از اونجایی که اینجایید...
‫گفتید که اونا مهمون‌های مهمی از کویت هستن...
‫من زنای سبک نوردیک رو توصیه میکنم. ‫آدمای دشداشه پوش، عاشقشن.
‫یه نگاه بندازید...
‫کارلا...خیلی جذابه... ‫معلم دانشگاه تربیت بدنی هستش...
‫یا ماریسا، خیلی با کلاسه. ‫یا یکی مثل دوریس...
‫امثالشو رو هوا میقاپن...
‫ما این بلوند طبیعی رو هم داریم،
‫این یکی هم همینطور...
‫این یکی نه...نه...
‫چرا نه؟ دقیقاً همونیه که دنبالشم.
‫ولی طرف مُرده، دختر بیچاره. - ‫دقیقاً. -
‫من پلیسم.
‫شمارتو از تو دفترچه همین دختر پیدا کردیم...
‫و قاضی بونیفازی هم میخواد با شما آقای رونچرینی، ‫حرف بزنه.
‫حتما...خوشحال میشم حرف بزنم...
‫رونچرینی، هیچ وقت، هیچ ترسی از پلیس‌ها نداشته.
‫اون اسکوتر رو تکونش بده! یالا.
‫دکتر بونیفازی. - ‫حرفی برای گفتن به مطبوعات نداریم. -
‫من برای سوال کردن نیومدم، ‫برای تقدیم کردن اینجام...
‫چرا اینجوری بهم نگاه میکنید؟
‫بهمون دستور داده شده، ‫اسم سانتنوجیتو رو در رابطه با اون دختر مُرده، نیاریم.
‫برای روزنامه‌های دیگه، ‫حالا چه خصوصی یا دولتی هم، همین اتفاق افتاده.
‫برای همین، براتون اینا رو آوردم.
‫اگه می‌خواید جواب لطفمو بدید، اسم اون خواننده‌ مشهوری که تو اون پرونده نوجوون‌ها ‫درگیر شده بود رو بهم بگید، عالی میشه.
‫کون لقت...فقط می‌خواستم کمک کنم...
‫من نخواستم وکیلتون بیاد، چون هنوز یه... - ‫میدونم. -
‫هنوزم یه شاهدم. ‫دیگه روش کارو یاد گرفتم.
‫ولی نگرانیم این نیست.
‫داشتم به اون ملاقات غیر رسمیمون فکر می‌کردم...
‫همونجا بود که فهمیدم چه جور گرایش‌هایی، ‫نسبت به بعضی از آدما دارید...
‫باید قبول کنم، که ظاهر آدما همیشه غلط اندازه. - ‫درسته. -
‫و واقعاً این رونچرینی فلوریانو رو می‌شناسید؟
‫نزدیک دو ساعته منو منتظر نگه داشتید تا فقط این سوالو بپرسید؟ - ‫می‌شناسیدش؟ -
‫آره...
‫یه مردیه که روابط عمومی خوبی داره...
‫البته، خیلی نمیشه بهش گفت مرد...
‫ما ازش اغلب برای کارهای تبلیغاتی، ‫کنفرانس‌ها، مهمونی‌ها، شام‌ها و از این جور کارها، استفاده میکنیم.
‫و اینم بخاطر یه کار تبلیغاتی بوده؟ - ‫این چیه؟ -
‫یه کپی از چک 300 هزار لیره‌ای شما،
‫که توسط شما امضا شده و به رونچرینی تحویل داده شده و بعد ‫به سیلوانا لازورینی داده شده.
‫که چی؟ - ‫یعنی سه روز قبل مرگش. -
‫خب؟
‫یعنی، رانچرینی تحت بازجویی گفت:
‫آره...مهندس سانتنوجیتو، سیلوانا لازورینی رو، ‫خیلی خوب میشناخت.
‫منظورتون از "خیلی خوب" یعنی چی؟
‫یعنی از همون شناختایی که، ‫آخرش کارشون به تخت میکشه.
‫میشه ازتون بپرسم چرا همیشه انکار می‌کردید، ‫سیلوانا لازورینی رو نمی‌شناختید؟
‫چون، چون...
‫توضیح دادنش به اون صورت، آسون نیست...
‫می‌تونید به دروغ گفتن به قاضی، متهم بشید.
‫فاضی، بیخیال...بیا سنگامونو با هم وا بکنیم...
‫درسته، من انکار کردم...ولی نگاه...
‫خودتون دلیلشو میدونید...
‫ما ایتالیایی هستیم...
‫نظریه شما درباره موانع روانشناختی... - ‫بیخیال اون شو... -
‫خیلی در مورد ایتالیایی‌ها، صدق نمیکنه.
‫ما همه با هم، دستمون یه کاسه هستش. ‫شاید بعضیا کمتر دستشون توش باشه...
‫ولی میخوام ازتون این سوال رو ببپرسم...
‫به نظرتون خیلی حرکت غیراخلاقی هستش که مردی در موقعیت من، ‫نخواد رابطه‌شو با یه فاحشه، لو بده؟
‫دارید در مورد یه دختر مُرده حرف میزنید و منم ‫دستم تو هیچ کاسه‌ای نیست...متوجه شدید؟
‫شرمندم...
‫می‌خوام بگم که من با اون دختر بیچاره...
‫فقط یه ملاقاتای گهگاهی داشتم، پس...
‫فقط؟
‫نه.
‫میخواستم یه چیز دیگه هم بگم. ‫اجازه هست؟
‫یه چیزی که رونچرینی، بهتون نگفته.
‫چی؟ تعریف کنید...
‫با اینکه شک ندارم اون بچه کونی بهت گفته... ‫ولی خودمم بهت میگمش...
‫خیلی شسته و رفته میگمش...تو تجارت، ‫موقع شام با یه نفر، بیشتر از ده تا جلسه، میتونی موفقیت کسب کنی.
‫شوخ طبعی و جو صمیمانه‌ای با خودش داره.
‫تو این جور مواقع، دخترای خوشگل مهم‌تر هم میشن. ‫مخصوصاً اگه راحت پا بدن...
‫بیا حتی خلاصه‌ترش کنیم...
‫حرکت خیلی مرسومیه که موقع شام‌های خاص، دخترای زیبا رو ‫به آدمای بیزینس من معرفی کنی؟ جواب بدید، بله یا نه.
‫آره.
‫اینجوری اون مرد فکر میکنه، ‫واقعاً اون دختر رو اغوا کرده؟
‫آره.
‫پس بخاطر اینکه حسابی داره تو ابرها سِیر میکنه، ‫تو تجارت باهاتون نرم‌تر میشه.
‫درسته.
‫اگه موقع شام، ترفندای بیشتری داشته باشی، ‫درصد موفقیتت، حتی از رفتن رو تخت با یه زن هم بیشتر میشه.
‫الان باید بگم آره یا نه؟
‫اغلب مرحوم لازورینی رو، ‫تو چنین شام‌هایی میاوردید؟
‫البته این یه جرمه. ‫چون میدونم به چی فکر میکنی...
‫تو نمیدونی من به چی فکر میکنم. ‫فقط جواب بده، آره یا نه؟
‫آره.
‫اشتباه شده، عالیجناب...
‫داشتم از اونجا رد میشدم که، ‫موتورم یدفعه خراب شد...
‫کار سرنوشت بود، بعد یه پنجره رو باز دیدم و پریدم تو...
‫این درسته که یه بار، ‫یه مرد تُجار آمریکایی به این باور رسیده بود که...
‫یکی از همین دخترا، ‫دختر یه تاجری بود که...
‫که تو تجارت با هم رابطه‌ی نزدیک داشتن؟
‫نه...من در این مورد چیزی نمیدونم.
‫در قانون مجازات دو ماده وجود دارد، 531 و 536...
‫تحریک به تن فروشی؟ ‫بابا بیخیال...
‫پس این قانونا رو می‌دونید.
‫هیچ تحریکی در کار نبود، خودشون با عقل سلیم انجامش میدن. ‫چون جامعه همینیه که هست...و خودتونم خوب میدونید.
‫و من جامعه رو اینجوری نساختم.
‫این کارو میکنن، چون بهشون پول داده میشه.
‫این یه دستمزد نیست، فقط یه هدیه بود.
‫تن فروشی میکنن، ‫چون خیلی سریع میشه باهاش پول درآورد.
‫من براش یه شغل تو استاندا پیدا کردم، ‫چرا اونجا نموند؟
‫راستی، از مواد مخدر هم استفاده میکرد؟ - ‫باز برگشتیم سر خونه‌ی اول... -
‫نه، من چیزی در این مورد نمیدونم.
‫و بهتون اطمینان میدم این گرایش‌های والا گرایانه‌تون علیه من...
‫چی؟ چی؟
‫باشه بابا، بنویس، مدارکتون علیه من...
‫و من اصرار شما رو به گذاشتن من رو صندلی متهم، ‫رد میکنم.
‫این چیزیه که خودتون باعثش شدید...
‫اگه می‌تونستید اثبات کنید شب بین 7 تا 8 می کجا بودید، ‫روی این صندلی قرار نمی‌گرفتید.
‫مگه یه بار نگفتم؟
‫به غیر از شهادت پدرتون، هیچ عذر دیگه‌ای ندارید... ‫فقط حرفای شما رو دارم.
‫مگه کافی نیست؟ - ‫در صورت محاکمه، نه، کافی نیست. -
‫دارم بهتون اخطار میدم. - ‫محاکمه؟ -
‫من هیچ زیر آبی نرفتم، ‫کاشکی یکی اون شب حرفامو باهاتون مینوشت...
‫من فقط گفتم، فکر کنم اون شبو با پدرم گذروندم...
‫فکر نمی‌کردم بازجویی دیگه‌ای در کار باشه، ‫پس دیگه بهش فکر نکردم.
‫به چی فکر نکردید؟
‫به اینکه اون شب کجا بودم... ‫یه دقیقه بهم وقت بدید تا یادم بیاد...
‫باشه...دربارش فکر کنید.
‫و دفعه دیگه، وکیلتون رو هم بیارید.
‫قسم می‌خورم عالیجناب...کار سرنوشت بود.
‫آره، اتفاقاً سرنوشت در ادامه میخواد بفرستتت زندان.
‫خوب همه پرونده‌ها رو برام بفرست تا بعدش ببینیم، ‫تو جلسه بعدی هیئت مدیره، باید چیکار کنیم...
‫چطور پیش رفت؟ ‫چی بهت گفت؟
‫بشین...شما دیگه می‌تونید برید، خانم.
‫داره به خاطر عذرم بهم فشار میاره... ‫من اون شب، میخواستم برم خونه‌ی اون دختر.
‫تو هم واقعاً ما رو گرفتی...مگه اومدیم مهد کودک؟ ‫چرا بهم نگفتی؟
‫من حتی خونه‌ـشم نرفتم، ‫فقط حدود ساعت نه و نیم، از تو خیابون جمعش کردم...
‫بعد منو تو خونه‌ـش راه نداد.
‫به نظر ناراحت میومد و منم رفتم.
‫حرفمو باور نمیکنی؟ - ‫نه. -
‫حالا می‌بینی چرا بهت نگفتم؟ احمق...
‫آخه کی حرف منو باور میکنه که بعدش رفتم، ‫اون جنگل‌هایی که تو آتیش سوختن رو چک کنم؟
‫کسی هم تو رو دید؟ - ‫نه، هیچ کی منو تو اون جنگل ندید. پس کسی نمیتونه شهادت بده. تُف بهش. -
‫قبوله، حرفتو باور میکنم...گفتی داشت گریه میکرد؟ - ‫آره. -
‫پس شاید با یه کسی بوده... - ‫من از کدوم جهنم دره‌ای بدونم؟ چرا قبول نمیکنن شاید خودکشی بوده باشه؟ -
‫یه ضرب المثل هست که میگه:
‫"چیزی که عیان است، چه حاجت به بیان است"...
‫من برای ضرب المثل بهت پول نمیدم. ‫طرف میخواد منو نابود کنه.
‫متوجه هستی؟
‫فهمیده میشناسمش و داره از همین استفاده میکنه، ‫تا میخکوبم کنه.
‫تو یه عذر درست و حسابی میخوای... ‫یکی رو لازم داری...
‫کی؟
‫یکی که تو دردسر افتاده باشه... ‫یه آدم مهم...
‫دارم.
‫تبریک میگیم.
‫جایزه پلاک نقره‌ای به جولیانا پزیکو، ‫برای 50 سال فعالیت در صنعت نساجی.
‫سلام. - ‫سلام...شنیدم دنبال من میگشتی. -
‫آره، بابت پلاک بهت تبریک میگم. - ‫پلاک؟ بیشتر شبیه سنگ قبرمه...
‫"برای فعالیت مداوم و گشودگی زیاد"... ‫در واقع، ورشکسته شدم رفته...
‫طلاست...میخوای بخریش؟
‫حساب بانکی نداری؟
‫حساب بانکی کجا بود؟ فقط یه سگ گشنه برام مونده...
‫اونا میگن، ما جزو آدمای شهید و ملوان هستیم... ‫ظاهراً تنها شهید اینجا که منم...
‫من 200 تا قایق فروخته نشده، بادبان و موتور رو دستم مونده.
‫چقدر برای برگشتن تو بازی، لازم داری؟ - ‫نیم میلیارد، چرا؟ -
‫کسیو میشناسی که نیم میلیون جیرینگی بهم بده؟
‫شنبه‌ها چی کارا میکنی؟ - ‫هیچی، فقط خودمم و خودم... -
‫همه بهم پشت کردن و منم دیگه نمی‌خوام کسی رو ببینم...
‫حالا چرا می‌پرسی؟ ‫میخوای با همدیگه بریم مراسم رقص؟
‫منظورم شنبه، هفتم ماه مِی که میشه پونزده روز پیش، ‫هستش.
‫داری درباره چی حرف میزنی؟
‫بعداً تو کارخونه‌ـت حرفامونو میزنیم.
‫از اون کارخونه...فقط اسمش مونده...
‫پس بیا پیش خودم، ‫می‌تونم اون پولو از بانک برات بگیرم.
‫من که گیج شدم...داری مسخرم میکنی؟
‫جدی میگم...ولی در ازاش یه لطف میخوام.
‫هر کاری باشه! اصلاً دستمم برات قطع میکنم، لوره.
‫رم. جوایز توسط معاون شهردار...
‫به افراد مهمی تحویل داده شد.
‫به صنعتگران و بازرگانانی که،
‫در سال گذشته، سرآمد بودند.
‫در میان آنها، مهندس سانتنوجیتو، ‫بخاطر فعالیت‌های مختلفش...
‫و آقای دل توماسو حضور داشتند.
‫دو اپراتور اقتصادی که همیشه هدف یکسانی داشتند...
‫تأثیر عمده در فعالیت تولید، ‫افزایش اقتصاد کشور...
‫و فرصت شغل داشتن برای همه.
‫"من در خانه خود در نزدیکی دریاچه نِمی بودم، جایی که مهندس سانتنوجیتو، ‫حدود ساعت 9 شب، با ماشینش سر رسید..."
‫درسته.
‫"ما درباره تجارت من و به ویژه در مورد ‫پیشنهاد سانتنوجیتو درباره راه اندازی..."
‫"یک کارخانه کشتی سازی در جیانوتری، ‫بحث کردیم."
‫پس 3 ساعت بحث کردید، شایدم بیشتر.
‫درسته! حدودای ساعت 1، گشنمون شد...
‫پس رفتم آشپزخونه تا یه چیزی درست کنم، ‫آخه توش ماهرم...
‫همین طور که داشتیم درباره اون معامله بحث می‌کردیم، ‫ماکارونی درست کردم...
‫لوره...از اون ماکاورنی که برات درست کردم، به قاضی بگو...
‫اینش دیگه مهم نیست...
‫پس خودت درستشون کردی؟ - ‫آره، با لب و دهنتون بازی میکرد. -
‫منظورم اینه که، کَس دیگه‌ای تو خونه نبود؟ ‫مگه پرسنل آشپزخونه ندارید؟
‫من زنم مُرده، تنها زندگی میکنم...
‫و چون خیلی دیر وقت بود، ‫دیگه نخواستم مستخدمم رو بیدار کنم.
‫به علاوه، دلم میخواد برای دوستام، آشپزی کنم.
‫"حدود 4 صبح، علی رغم اصرار من ، ‫مهندس سانتنوجیتو به خانه بازگشت."
‫نگران سلامتی پدرش بود. - ‫درسته. -
‫که اینطور.
‫خوبه...
‫اینجا رو امضا کنید، آقای دل توماسو.
‫دکتر بونیفازی، همکارم و من، ‫می‌خواستیم بابت این تلاش خستگی ناپذیر شما....
‫برای این پرونده تشکر کنیم.
‫خوشحالیم که بالاخره همه چیز، ‫با رضایت متقابل، حل و فصل شد.
‫اون خودکار منه. - ‫شرمندم. -
‫من یه مرد صادق و درستکار رو تحسین میکنم، ‫حتی اگه باهام سر جنگ داشته باشه...
‫این دفتر رو با یاد گرفتن یه درس بزرگ، ترک میکنم...
‫ممنون از چیزی که بهم آموختید و ‫بهم یه نگاه اجمالی از روشنفکری، نشون دادید...
‫اون صبح رو تو ساحل فراموش نمیکنم. ‫یه نگاه اجمالی به روحی بزرگ داشتم.
‫لورنزو...
‫راستی، میخوام با یه نفر در مورد شما، حرف بزنم...
‫دفتریار، به مارشال کاسیوتلی بگو که برای دیدنم، ‫بیاد دفتر اسناد دادگاه.
‫هیچ سابقه کیفری درباره دل توماسو وجود نداره. ‫برام خدمتکارشو پیدا کنید.
‫حتماً.
‫این خدمتکارش یعنی سِتیمیو...میخوام فوراً باهاش حرف بزنم. ‫اصلاً هم نباید دل توماسو خبردار بشه.
‫بدون هیچ حکمی؟ - ‫اون مستخدم فقط یه شاهده، بعدش دیگه کاری باهاش نداریم. -
‫میخوام این پرونده رو ببندم.
‫بسته که شده بود...ولی شما میخواید دوباره بازش کنید...
‫منظورت چیه؟ نباید شهادت اون آدمو، ‫دقیق بررسی کنیم؟
‫آره...ولی شما واقعاً تحمل ریخت اون مهندس رو ندارید...
‫بس کن...برام مستخدم رو پیدا کن و ‫بیارش دفترم.
‫میریم دادگستری؟ - ‫آره، میریم اونجا. -
‫پس دیگه برمی‌گردیم خونه...
‫جریمه رو بده، مارشال...خیلی سریع.
‫اِی دو دره باز...این نخودها الان یه ماهه اینجان...
‫یدفعه تو بیا بشین جای من... ‫بیاید، خانما.
‫مراقب زبونت باش...این ده هزارتا رو بگیر و ‫بقیه‌شو بهم بده.
‫ده هزارتا؟ این همه پولم کجا بود؟ ‫تو هم کُشتی ما رو با این پولای گندت ستیمیو...
‫میشه یه دقیقه باهاتون حرف بزنم؟
‫تو بگو یه ساعت، جذاب خان... ‫چشماتو برم...
‫خاک بر سرشون که چنین پستی بهت دادن... ‫فکر کردم موهای بلند براتون غَدغَنه...
‫چه کاری از دستم برمیاد؟
‫"اینو ببر و اونو نبر...مثل خل و چلا کار میکنیم... ‫به غیر از اون یارویی که همیشه تنبله..."
‫نه! اینا نیستن. ‫اینا رو بردار.
‫آروم بابا...
‫"بهتر نیست از روی مهربونی چند نفرو اعدام کنیم، ‫تا اینکه بزاریم همون چند طرف، از فرط گشنگی بمیرن؟"
‫همیشه حق با بِلی هستش...
‫این سوسکو نگاه کن...
‫حواست به حرفایی که میزنی و ‫حتی نمیزنی، باشه.
‫هفتم ماه مه در خانه‌ای در نزدیکی نمی چه اتفاقی افتاد؟
‫یادم نمیاد...
‫پس اون شبو یادت نمیاد، ‫ولی امروز صبح با افسر مارشیونه رو خوب یادته...
‫آقای عزیز...قبلاً توضیح دادم...
‫معمولاً با سربازها و آتش نشان‌ها گپ میرنم...
‫از کجا میدونستم برای دستگیر کردنم اومده؟
‫قبول دارم از خط قرمز عبور کردم، ‫ولی واقعاً عقلو از سر آدم میپروند...
‫تو بازداشت نیستی... ‫ولی کاری که انجام دادی، اشتباهه...
‫کاملاً حق با شماست...
‫بیخیال اون قضیه میشیم...
‫ولی باید دست از دروغ گفتن برداری. - ‫باشه...باشه... -
‫میشه برم بشاشم؟
‫اول، حقیقتو بهم بگو.
‫شب 7 می، مهندس سانتنوجیتو تو خونه‌ی نزدیک نمی بود؟ ‫جوابمو بده، یالا.
‫نبود.
‫و تا بعد نصف شب هم بیدار بودم.
‫آقا قبل من رفتن خوابیدن، ‫و منم داشتم مقدمات... - ‫وایسا... -
‫دوباره بگو...
‫من تا بعد نصف شب بیدار بودم و ‫ایشون زودتر از من، رفتن خوابیدن.
‫یه بطری آب گرم هم که من براشون آماده کرده بودم رو، ‫با خودشون بردن.
‫مهندس سانتنوجیتو، اصلاً اون شب نیومد. مطمئنم.
‫دل توماسو بهت پول داده بود تا تو شهادت اولت بگی، ‫سانتنوجیتو، باهاش بوده؟
‫آخه گفتش که زن سانتنوجیتو خیلی حسوده...
‫منم میدونم یه زن چقدر میتونه خونه خراب کن باشه...
‫مهندس بهم هدیه داد و گونه‌ـمو نیشگون گرفت. ‫خیلی آدم مهربون و فروتنی هستش...
‫میشه یه لیوان آب بدید؟ حتی آب معدنی هم نمیخوام - ‫باشه... -
‫پیرونتی...آب داریم؟ - ‫خب...کی قراره بره بیاره؟ -
‫ظاهراً تو که نمیری. - ‫زحمت نکشید، اشکالی نداره. -
‫میتونم تشنگی رو تحمل کنم، ولی دستشویی رو... - ‫یکم بیشتر نگهش دار. -
‫درباره یه هدیه حرف زدی. ‫چقدر بود؟
‫صد هزار لیر.
‫چک داد؟ - ‫نه، پول نقد بود... -
‫هی میخواستم خُردش کنم، ‫ولی همه شک برشون میداشت...
‫پس از آقا خواستم برام خردش کنه، ‫ولی دیگه بهم پسش نداد...
‫خیله خب، دیگه میتونی بری بشاشی. - ‫ممنون. -
‫ولی از دادگستری بیرون نرو و ‫یادت باشه، باید حرفایی که زدی رو، دوباره بگی.
‫یه سیگار بهم بده.
‫درباره اون افسر...میدونم قضیه فراموش شده... ‫ولی نگرانم مامانم خبردار بشه...
‫هفتاد و شش سالشه و تا حالا نُه بار ما رو نفرین کرده.
‫بفرما تو...مارشال.
‫در مورد اون قضیه با افسرمون... ‫همه چی ختم به خیر شد، دیگه؟
‫من راضیش کردم که شکایت نکنه.
‫خداحافظ بونیفازی. - ‫خداحافط کولومبو. -
‫پیرونتی، دستشویی رو بهش نشون بده و برش گردون. ‫بعداً دوباره لازمش داریم.
‫میتونم برم؟ - ‫آره... - ‫ممنونم! ممنونم!. -
‫حکم جلب رو با استناد به ماده‌های 575 و 372، ‫به خاطر شهادت دروغ، آماده کنید.
‫و همچنین با استناد به ماده‌ی...وایسا...
‫اینجاست...378.
‫از طرف برلیتز "اسکول" زنگ زدن. - ‫چی؟ -
‫برلیتز اسکول. - ‫مدرسه برلیتز...باشه. -
‫جایی که اون دختر مُرده، انگلیسی یاد گرفت.
‫چند تا دقترچه ازش، پیششون باقی مونده بود.
‫معلمش گفتش که... - ‫بعداً نگاهشون میکنم. تو فعلاً منتظر حکم‌ها وایسا و بعد بلافاصله دستگیری‌ها رو شروع کن. -
‫لیپارینی، وقتی کارت تموم شد... دادرسی برای دادگاه رو آماده میکنم. ‫امروز از ناهار خبری نیست، باید تا دیر وقت کار کنیم.
‫امروز؟ - ‫آره، امروز...چرا؟ -
‫مگه امروز چه مشکلی داره؟ - ‫آخه بازی فوتباله...بین ایتالیا و انگلیس... -
‫بزرگترین مجموعه هتل در منطقه آوریلیا هستش... ‫سه برج در بهترین شرایط ممکن...
‫با لب و دهنتون بازی میکنه، ‫فقط 30 متر با دریا فاصله داره...
‫و برای گرفتن این حق امتیاز، دوستان سوئیسی من، ‫حتی یه قرون هم خرج رو دستمون نیفتاده....
‫چون فاسد بودن، تنها راه سرعت بخشیدن به بوروکراسی هستش...
‫حتی میشه گفت، فساد یه پیشرفته.
‫استخر این ساختمون‌ها، میشه خود دریا...
‫جدا از ارزشهای ساختاری، ‫همچنین مانعی طبیعی در برابر...
‫بیست و چهار دقیقه از نیمه دوم گذشته...
‫نتیجه همچنان یک بر یک مساوی هستش...
‫بخاطر بازی فوتبال ایتالیا -انگلیس، ‫بسته هستیم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫"ترجمه از انگلیسی:"
‫"از همه چی خسته شدم..."
‫"افعال بی قاعده."
‫"به مامان صد هزار لیر دادم... ‫ژاکت آبی، کفش و کیف خریدم..."
‫"به بابا، 50 هزار لیر دادم..."
‫ایتالیا گل زد! ‫ما جلو افتادیم!
‫"یازدهم مارس، برای سومین بار سیریو تماس گرفت ... بی فایده هستش...""
‫"از دید برود، هر آنکه از دیده برفت." ‫...من معنی این جمله رو نمیدونم..
‫"بابا برای رهن خونه، چهارشنبه زنگ میزنه..."
‫"درس تموم شد" ‫ولی چجوری باید گفت همه چی تموم شد؟ چجوری میگنش؟
‫"نوزدهم آوریل، به سیریو فکر میکنم... ‫کجاست...چیکار میکنه..."
‫"سانتنوجیتو زنگ زد، برای سه شنبه یه ناهار تجاری درکاره..."
‫"بودن با نبودن، مسیله این است..."
‫"اینکه بخوام فاحشه باشم یا نباشم..."
‫"چرا این کارو میکنم؟ ‫تا زندگی بهتری داشته باشم."
‫"و آیا کار بدی هستش؟ ‫و برای کی این کارو میکنم؟ دیگران؟"
‫"و این دیگران، کیا هستن؟ بابا، مامان، ‫اون آمریکایی با دندون طلاش..."
‫"شامپو، قرص و آهنگ آرتا فرانکلین رو باید بخرم..."
‫"پنجم می، به سانتنوجیتو زنگ زدم. این هفته بهم نیازی نداشت. ‫دوشنبه بهش زنگ میزنم..."
‫"بله قربان...همیشه در خدمت هستم..."
‫"هشتم می، به اون درخواست شغلی جواب دادم، ‫گفتن حقوق ماهانم هشتاد هزارتاست...گفتم بهش فکر میکنم."
‫"به مامان 300 هزارتا برای ترمیم حموم پول دادم..."
‫"شنبه، دهم می، اعصابم خُرده و به سیریو زنگ زدم. ‫اون جواب داد، ولی قطع کردم."
‫"دیگه نمی‌تونم تحمل کنم...تنها و خسته‌ـم. ‫کاشکی می‌تونستم بخوابم..."
‫"چرا اینا رو می‌نویسم؟ ‫معمولاً در رابطه با این چیزا، آدما با مامانشون حرف میزنن."
‫"ولی شاید مامان نداشتن بهتره... ‫چه بد که من یکی دارم."
‫"هفتم می، یه ماشین خاکستری یا سفید، زد به عقب ماشینم و فرار کرد"
‫"سرم به شیشه‌ی جلوی ماشین خورد، ‫سر و زانوهام خیلی درد میکنن..."
‫"کاشکی بیشتر صدمه میدیدم، ‫تا دیگه به هیچی فکر نکنم..."
‫نشونه‌هایی از کبودی و کوفتگی وجود داره، ‫یکی اونو کتک زده.
‫اون تو تختش نمُرده، ‫یکی بعدش آوردش اونجا.
‫عجب احمقی هستم...
‫"ماه دیگه تولدمه، ‫ولی دیگه اینجا نیستم..."
‫"پارسال با سیریو رفتیم ساحل، ‫خیلی خوش گذشت..."
‫"خیلی خوشحال بودیم..."
‫"سیریو گفتش میخواد باهام ازدواج کنه..."
‫"ترجمه از انگلیسی:"
‫"هفتم می..."
‫"روهنول."
‫اصلاً قاضی خوبی نیستی. ‫نسبت بهم یه تعصب عجیبی داری.
‫تو میخوای منو بخاطر کارایی که قبلاً کردم مجازات کنی.
‫نه بخاطر این جنایتی که توش بی گناهم و خودتم خوب میدونی.
‫برعکس، عذر ساختگیه تو، ‫مقصر بودنت رو در مرگ سیلوانا اثبات میکنه.
‫تو فقط میخوای منو نابود کنی.
‫اگه من فرق داشتم و دیدگاه‌های سیاسیم مثل تو بود، ‫اونوقت از نظرت بی گناه بودم.
‫اگه از این جامعه متنفر هستی، ‫من حتی بیشتر ازش متنفرم.
‫برای همینم تصمیم گرفتم که، ‫دشمن جامعه بشم.
‫تو نمی‌تونی منو بشکونی! مراقب باش قاضی! ‫همین فردا آزاد میشم.
‫مهندس سانتنوجیتو، جرم قتلش، اثبات شد.
‫می‌خوام بفرستنم آسایشگاه. ‫مثل پتروچی عضو شورا!
‫ما همه در برابر قانون، یکسانیم.
‫نفرین پدرم، یقه‌ـمو گرفت.
‫من ثمره رنجوندن اون هستم. ‫من یه آدم گیج شدم.
‫من دیگه تو این دنیا نیستم. وارد یه اختر دیگه شدم.
‫"زندگی مجموعه منظمی از بی نظمی‌هاست..."
‫زنده باد! زنده باد ایتالیا!
‫ما بردیم! ما انگلیسو شکست دادیم.
‫ما حرف نداریم.
‫ما مستیم.
‫زنده باد بونینسنیا. ‫(بازیکن سابق تیم ایتالیا)
‫زنده باد ریورا
‫زنده باد ایل دوسه. ‫(نخست وزیر سابق ایتالیا.) ‫زنده باد ایتالیا.
‫بای مور...ای حرومزاده!
‫بابی چارلتون، بیا سرشو بگیر.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.