..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫این داستان درباره ی ‫یکی از قدرتمندترین مردان دنیاست.
‫قدرتمندتر از هر بزرگ قبیله ای
‫قدرتمندتر از هر سیاستمدار ‫یا کشیش یا حتی روانکاو.
‫دفترش ترکیبی از ‫اتاق کابینه و اعترافگاه است.
‫در سراسر غرب
‫هزاران نفر به او پناه میبرند تا آنها را ‫از فقر فلاکت و سرخوردگی نجات دهد.
‫[ چارلز سیدلی – حسابدار رسمی ]
‫باید کمکم کنین آقای سیدلی ‫این جریان مالیات داره منو میکشه
‫تمام شب بیدارم و بهش فکر میکنم
‫راستش اصلاً نمیتونم این همه پول در بیارم
‫راهی نیست که بتونم ‫یه سال کاملاً معاف بشم؟
‫باید بدونین که ‫شما چون نویسنده ی مستقل ..هستین
‫تقریباً همه چی رو ‫میتونین از مالیاتتون کسر کنین.
‫همه چی قابل کسره
‫- منشی داری؟ ‫- نه.
‫- خب یکی بگیر خدمتکار؟ ‫- نه.
‫- یکی بگیر زن؟ ‫- نه.
‫- ولی یه دوست دختر دارم. ‫اون قابل کسر نیست.
‫ولی نمیخوام زن بگیرم ‫- البته که میخوای
‫فقط با همین سه مورد ‫بین ۱۲ تا ۱۵ درصد معافی برآورد کردم.
‫هر کسی با سطح مالیاتی شما ‫باید زن داشته باشه.
‫بنگاه کار آگاهی "میهیو و فیگیس" ]
‫میتونین کمی در مورد ‫این شک هاتون توضیح بدین؟
‫اگه زن شما آخر شب ‫خونه می اومد و صبح اول وقت....
‫بیرون میرفت، چی میگفتین؟ - بدون هیچ توضیحی؟
‫خب امروز صبح گفت میخواد ‫از تپه ی پارلمان طلوع خورشید رو تماشا کنه.
‫و این به نظرتون بعیده؟
‫- آخه مرد حسابی فکر کردی من احمقم؟ ‫- نه، نه.
‫دیروز صبح ساعت ۱:۲۰ اومد خونه
‫ازش پرسیدی کجا بوده؟
‫اگه ازش چیزی بپرسم یه شونه ‫بالا میندازه ساکت میشه و بعد اخم میکنه.
‫البته من به حساب نمیام.
‫من أملم، و أملها احساس ندارن. ‫به همین سادگیه.
‫نتیجهی اخلاقی این داستان تکراری ‫خیلی واضحه.
‫با یکی ازدواج کن ‫که همسطح خانواده ت باشه...
‫یا بهتر اینکه اصلاً ازدواج نکن.
‫روز ،خوش آقای میهیو ‫فایده ای نداره این بحث رو ادامه بدیم.
‫آقای عزیز ‫خیلی هم فایده داره
‫خواهش میکنم بفرمایید.
‫ازدواج آدم به آخر خط میرسه ‫همین و بس.
‫" ‫هیچ مدرک واقعی ندارین که ‫" ‫همچین فکری ،کنین آقای سیدلی
‫مدرک؟ داره یکی دیگه رو میبینه ‫مشخصه.
‫احتمالاً چندین نفر.
‫اهل کالیفرنیاست ‫و ظاهراً اونجا لازمه که...
‫هر شب با یه نفر بخوابی
‫اوه، نفرت انگیزه ‫ببخشید که وقتتون رو تلف کرم
‫آقای عزیز حسادت نفرت انگیز نیست.
‫به نظر من حتی ارزشمنده.
‫ایشون کار آگاهمون آقای "پارکینسون" هستن.
‫کاملاً میشه بهش اعتماد کرد.
‫- حالتون چطوره؟ ‫- حالتون چطوره؟
‫" ‫امروز ۲۸ آگوسته آقای سیدلی
‫" ‫آقای پارکینسون" بلافاصله ‫تجسس همسرتون رو شروع میکنه
‫و دو هفته ی دیگه ‫شما رو در دفترتون میبینه
‫یعنی میشه ۱۱ سپتامبر.
‫اگر خانم بی گناه باشه ‫این کار ضرری نداشته.
‫اگه خدای نکرده بی گناه نبود
‫خب اون وقت در هر صورت ‫چه ضرری داشته؟
‫دنبال کن
‫ تا وقتی که آنجایی
‫دنبالت خواهم کرد
‫من
‫فقط
‫ یک لبخند با تو فاصله خواهم داشت
‫هر کجا که بیری مرا
‫دنبالت خواهم کرد
‫دنبال کن
‫قلب تو قلبی است که
‫دنبالش خواهم کرد
‫به نرمی
‫به آرامی
‫به سوی من نگاه میکنی
‫هیچ حرفی زده نمیشود
‫اما بازهم میشنوم
‫درون ذهنم
‫دنبال کن
‫- اوه. صبح بخیر آقای سیدلی" ‫- صبح بخیر.
‫امروز صبح فقط ‫دو تا قرار ملاقات دارین
‫بله. یکی ساعت ۱۰:۰۰ ‫با یکی به اسم آقای "پارکینسون"؟
‫- ظاهراً خودتون اسمش رو نوشتین. ‫- بله درسته.
‫به محض اینکه رسید ‫راهنماییش کن بیاد داخل خب؟
‫و آقای "اسکرمپتون"، ساعت ۱۱:۰۰.
‫ممنون، خانم "فریمر". ‫میشه لطفاً به خانمم زنگ بزنی، لطفاً؟
‫اوه، زحمت ،نکش خانم "فریمر خودم بهش زنگ میزنم
‫الو؟
‫الو.
‫خودت هستی، نه؟
‫مگه نه؟
‫اگه جرئت داری یه چیزی بگو. ‫زود باش.
‫بجنب یه چیزی بگو.
‫طوری نیست. تنهام.
‫خودتی، مگه نه؟
‫یه چیزی بگو جونور
‫محشره.
‫هوم.
‫کتابهای مرجعتون ‫محشرن.
‫تو کی هستی؟ ‫داری چیکار میکنی؟
‫و توی قفسه ها ‫چه ظاهر باشکوهی دارن
‫طبقات مقدس دانش
‫- چطوری رفتی اونجا؟ ‫- از در.
‫- و چقدر اونا بالا بودی؟ ‫- نیم ساعت.
‫- نیم ساعت؟ ‫- هوم.
‫متوجه من نشدی، نه؟
‫نه، لطفاً عذرخواهی نکن.
‫کمتر کسی متوجه من میشه
‫بگذریم منتظر موندن توی این اتاق ‫خیلی خوشه.
‫فرهنگ لغات وبستر
‫دانشنامه ی چیمبرز "چیمبرز". ‫". ‫سالنامه ی "ویتكر".
‫حتی اسم هاشون هم یه زیبایی ‫چرم گونه ای داره. موافق نیستی؟
‫تو فروشنده ای؟
‫آه، ببخشید. ‫حواسم کجاست.
‫خب یه زمانی فروشنده بودم. ولی خب قبلاً همه چی بودم.
‫تا قبل از ۳۰ سالگی ۲۳ سمت داشتم. ‫- واقعاً؟
‫اوه میدونم چه فکری میکـ
‫رکورد چشمگیری از ناکامی ولی اشتباه میکنی
‫من برای کارها کم نمیارم ‫اونا برام کم میارن عمرشون تموم میشه.
‫ببخش. ‫دارم زیادی حرف میزنم؟
‫حتماً میخوای با من ‫ملاقات کاری داشته باشی؟
‫خب، بهتره بگیم مجبورم.
‫البته نه که نخوام شما رو ببینم
‫امروز صبح خیلی سرم شلوغه.
‫بذار برای هفته ی آینده ‫یه وقت ملاقات بذاریم.
‫میشه لطفاً دفتر رو بیاری، خانم "فریمر"؟
‫باید بگم اصلاً از ‫شیوه ی ورودت خوشم نمیاد، آقای...
‫کریستافورو.
‫کریستافورو؟
‫بله. یه کم ضد حاله قبول دارم.
‫آدم رویاد سیگارهای بالکان ‫و سبیلهای توطئه گر میندازه
‫برام مهم نیست. ‫با این حال نباید ازش اجتناب کرد.
‫پدرم یه دانشور رودسی بود.
‫منظورم اینه که دانشور بود و اهل رودس.
‫چطوره منو "جولیان " صدا بزنی؟
‫اسم خوبیه که به بین دو جنگه برمیگرده
‫این تأثیر مادرم بوده.
‫تقریباً یه انگلیسی سرسخت بود.
‫چه موقع میتونم وقت ملاقاتی ‫برای این آقا بذارم، خانم "فریمر"؟
‫" ‫خب اولین وقت خالیتون ‫" ‫سه شنبه صبحه آقای سیدلی
‫- سه شنبه صبح؟ ‫- هوم راستش از سه شنبه ها خوشم نمیاد.
‫روزیه که یه جورایی نامعینه
‫آقای کریستافورو، من | ‫اصلاً ‫روحیه ی صبوری ندارم.
‫خوشحالم اینو میشنوم
‫" ‫بردباری بیش از حد ‫تبدیل به بیرحمی میشه
‫یه ضرب المثل قدیمی ایرانیه ‫یا شایدم هندی باشه.
‫میشه لطفاً بگی ‫کی میخوای باهام ملاقات کنی؟
‫بهتره بگیم شما کی ‫میخوای منو ببینی مگه نه؟
‫من رابطه ی خاصی ‫با روزهای هفته ندارم آقای کریستافورو
‫منم در نهایت برام فرقی نداره
‫مانع نمیشن که کاری رو ‫توی اون روزها انجام ندم
‫فقط منو ترغیب یا دلسرد میکنن
‫خب پس شد سه شنبه؟
‫باشه اگه زودتر از این وقت نداری
‫باید اعتراف کنم که تعجب میکنم
‫تصور میکردم رفتار متفاوتی داشته باشی.
‫مشکلی برات پیش اومده؟
‫مشکل شما مشكل منه آقا "
‫این یکی از شعارهای منه
‫به نظرم ناشایست نیست.
‫ولی خب بازم نباید غیر منطقی باشم.
‫هر چی باشه شما داری پول میدی
‫من چی چی؟
‫داری پول میدی
‫آقای "کریستافورو"، یه دقیقه صبر کن.
‫- مثل اینکه دچار سوءتفاهم شدیم. ‫- ماکارون میل داری؟
‫میشه دقیقاً بگی با من چیکار داری؟
‫چی؟ یعنی میخوای بگی نمیدونی؟
‫چطور ممکنه بدونم؟ ‫- خب...
‫یعنی نمیدونی من چرا اومدم اینجا؟
‫چه هولناک
‫واقعاً معذب شدم.
‫- خب؟ ‫- خب چه فکرها که راجع به من نکردی
‫این قدر حرف زدم بدون این که ‫شما بدونی چرا اومدم.
‫خب خیال کردم
‫ولی آدم نباید پیش خودش خیالی کنه
‫دست کم توی کار من.
‫متأسفانه کار همیشگیمه.
‫هوش و حواسم هر وقت باید جمع باشه ‫سر جای خودش نیست
‫تو کی هستی؟
‫من جانشین پارکینسون" هستم.
‫- جانشین؟ - اوهوم.
‫از بنگاه میهیو و فیگیس
‫می دونی که همه جا زیر و رو ‫همه ی پولها توی جیب ‫"
‫پس خودش کجاست؟
‫اوه ده روز پیش
‫توی خیابون "گوج" انداختنش توی چاله ی آسانسور.
‫خیلی چیزهای خطرناکیان
‫آقای پارکینسون کشته شد؟ ‫"
‫هوم. ‫از کار افتاده.
‫چرا؟
‫اوه، خطرات بازی
‫" ‫زندگی ما خطرناکه آقای سیدلی
‫اوه، نگران نباش.
‫پارکینسون وقتی این بلا ‫سرش اومد روی پروندهی تو کار نمی کرد.
‫هیس. برگرد توی دفترم
‫احیاناً همراهتون قاشق نداری؟
‫- قاشق ؟ ‫آره برای ماستم.
‫من هر وقت شرمنده میشم ‫یا مثل این دفعه معذب میشم خوراکی میخورم
‫- حالا وقتتون خالی شد؟ ‫- یه لحظه هم معطل ،نمیشی آقای "اسکرمپتون".
‫ها. هر جا که منشی باشه ‫همیشه قاشق چای خوری هم هست.
‫شرکت قرار بود زنگ بزنه ‫و بگه من میام.
‫- معلومه یادشون رفته ‫- بیا تو و در رو ببند.
‫آره برای هر دومون خجالت آوره
‫جای نگرانی نیست آقای سیدلی
‫من ‫واقعاً کارآگاه درجه یکی هستم.
‫میدونی، یکی از معدود شغلهاییه که وصف ناپذیر بودن یه مزیته
‫از نظر من که اصلاً وصف ناپذیر نیستی.
‫اوه، چرا خیلی وقت پیش به وصف ناپذیری رسیدم.
‫پارسال بی شخصیت شدم.
‫امسال نالازم شدم.
‫سال آینده نامرئی میشم.
‫میشه گزارشت رو به من بدی؟
‫آه، ترجیح میدم خودم بخونمش.
‫سر شیوه ی نگارشش خیلی اذیت شدم.
‫باشه. ‫فقط عجله کن.
‫آه.
‫اوه، چه هولناک.
‫معذب شدم.
‫اوه.
‫باید منو ببخشی، آقای "سیدلی"
‫که این قدر خوراکی همراهمه
‫ولی آدم کار آگاه که باشه...
‫وعده های غذایی خیلی نامنظم میشن.
‫گاهی وقتها ‫وعده ها رو کامل از دست میدم. آه.
‫مطمئنی ماکارون میل نداری؟ ‫خیلی مغذی هستن.
‫مطمئنم ممنون.
‫فقط اطلاعاتی رو میخوام ‫که بابتش دارم پول میدم
‫مطمئنم نیستم ‫چه اطلاعاتی رو میگی آقای سیدلی
‫- شوخیت گرفته؟ ‫- نه اصلاً.
‫اگه میخوای بدونی همسرت ‫بهت خیانت جنسی کرده یا نه...
‫باید بگم که ‫برای به کارآگاه خصوصی...
‫فوق العاده سخته که ‫شاهد رابطه ی جنسی باشه.
‫- واقعاً؟ ‫- اوه، بله.
‫حتى سخت تر از اون ‫دیدن میل به رابطه ی جنسیه.
‫بنابراین هیچ مدرکی نیست که ثابت کنه....
‫همسرت خارج از زناشویی ‫همبستر شده باشه.
‫پس هیچی نداری که بهم بگی.
‫اوه، خب دیگه اونقدرهام نه
‫پس برداشتت چیه؟
‫در یک کلمه برداشتت چیه؟
‫میشه پالتوم رو در بیارم؟
‫میدونی یه همچین سندی ‫یه خاصیت صمیمی داره...
‫پالتوی بارانی براش نامناسبه
‫آقای "کریستافورو"، هر چقدر که بخوای ‫میتونی لباسهات رو در بیاری
‫مادامی که سریع به من ابلاغ کنی که محتوای اون گزارش چیه
‫متشکرم. ‫شما خیلی لطف داری
‫- خب؟ ‫- خب آقای "سیدلی"
‫میدونم ممکنه عصبانی بشی ولی...
‫میخوام ازت خواهشی بکنم
‫میدونی من از ابتدا ‫مسئول این پرونده نبودم
‫برای همین بعضی اطلاعات رو ندارم.
‫میشه لطف کنی ‫چند تا سؤال رو جواب بدی؟
‫خب درباره ی چی؟
‫دوران نامزدی تون با این دختر؟
‫میشه بپرسم چرا؟
‫خب خاطرات دوران عشق بازی ‫میتونن اطلاعات مفیدی داشته باشن
‫شما فقط اومدی اینجا که ‫یافته هات رو بهم بگی همین و بس.
‫نمیتونم آقای سیدلی" به من اعتماد کن.
‫این منت رو سرم بذار.
‫ولی یه چیزهایی بهم بگو
‫چه جور چیزهایی؟
‫برای مثال ‫از دور که تماشا میکردم
‫فکرش رو نمی کردم.
‫که خانم "سیدلی" از اون جور ‫آدمهایی باشه که زن شما باشه.
‫چرا؟ تصور میکردی ‫چه جور زنی داشته باشم؟
‫لابد یه دختر آفتاب مهتاب ندیده ی دل مرده
‫اوه، نه نه نه. ‫البته که نه.
‫چرا نه؟ ‫همه انتظار داشتن همچین زنی بگیرم
‫همکارهام بقیه ی حسابدارها، مادرم
‫خیلی ساده ست دختری برات خوبه ‫که نه شلخته باشه نه بی حیا
‫منتها اصلاً سعی نمی کنی.
‫" ‫پسر جولیا یلورتون " تا حالا ‫سه بار ازدواج کرده
‫ولی هنوز ۳۰ سالش هم نشده.
‫و دوستهام هم تقریباً ‫به همین بدی بودن
‫اگه زودتر برای خودت آستین بالا نزنی...
‫عاقبت گندیده میشی
‫میدونی که یعنی چی؟
‫مذکر ترشیده.
‫راستش یه دختر رو نمیشناختم.
‫که بتونم یه هفته تحلمش کنم ‫چه برسه به یه عمر.
‫اوه کلی از خواهرهای دل مرده ی ‫دوستان کاری هستن
‫کلی دخترهای دل مرده ی ‫مراجع های کاری
‫حتی یکی دو تا دختر عروسک ‫هستن که بالشهای خوبی داشتن
‫فقط همین.
‫به گمونم عملاً پذیرفتم.....
‫که اون پدیده ی ‫ویکتوریایی کاملاً فهمیده باشم....
‫مجرد دائم
‫قبلاً از بیرون غذا خوردن لذت میبردم.
‫به گمونم غذا برام یه جور سرگرمیه.
‫اوه برای منم هست. ‫- بله خب، خلاصه....
‫یه شب که بیهدف داشتم پرسه میزدم ‫تا رستوران جدیدی پیدا کنم
‫یهو همه چیز شروع شد.
‫سلام.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫باز هستین؟
‫اوه، البته.
‫فقط به این خاطر خلوته که تازه باز شدیم.
‫و هنوز خیلیها ‫اسم اینجا رو نشنیدن
‫راستش رو بخواین تمام شب یه مشتری هم نداشتیم.
‫پس بذارین من اولین مشتری تون باشم. ‫- عالیه.
‫دوست دارین کجا بشینین؟
‫اوه، همین جا خوبه ‫- خیلی خب.
‫باید بگم منوی سختی دارین.
‫ما بهش افتخار میکنیم
‫- ما کیه؟ ‫- به نظرم بهتره بگم مدیریت رستوران
‫من ‫فقط اینجا کار میکنم
‫خب، استیک نبوکدنصر چیه؟
‫ام...
‫آره. یه لحظه. ‫ببخشید. همه ش یادم میره
‫گوشت راسته با هلو و فلفله ‫که توی براندی آتیش خورده
‫و خوراک برهی بلشصر؟
‫كتلت با تمشک ‫که توی ویسکی آتیش خورده
‫انگار اینجا خیلی به غذا آتیش میزنن
‫آره.
‫چیز ساده تری ندارین؟
‫اوه. ساده تر.
‫مرغ با کارامل چطوره؟
‫غذای ویژه ی بابله
‫خب میتونین کار املش رو بردارین؟
‫میتونم سعی کنم.
‫پس یه غذای ویژه ی بابل درسته؟
‫- درسته. ‫- درسته.
‫یه ویژه
‫باشه.
‫به هر مشتری به لیوان شراب رایگان میدیم
‫- چه سخاوتمندانه. ‫- بله.
‫- اینجا زندگی میکنی؟ فقط از اینجا رد میشم.
‫- در حال گذرم. ‫- اوه.
‫به گمونم همیشه در حال گذرم زندگی من همینه.
‫خب، زندگی همه همینه، مگه نه؟
‫- اشکالی نداره؟ - اوه، نه خوبه.
‫- تازگی هند بودم. - اوه، جداً؟
‫آره من و ده تا از دوستهام ‫کریسمس پارسال از آمریکا اومدیم.
‫همه ی پولمون رو خرج به ‫اتوبوس دوطبقه ی قراضه کردیم.
‫و باهاش تا هند رفتیم.
‫آخر سر توی "کاتماندو" خراب شد....
‫و همه مون مجبور شدیم یه جوری برگردیم.
‫من ‫فقط تا اینجا رسیدم.
‫تا حالا ۱۱ نفری توی یه اتوبوس خوابیدی؟
‫نه، راستش نخوابیدم. ‫چطوریه؟
‫خب ده تا خوشه ‫یازده تا خیلی شلوغه
‫یه ویژه
‫هر کاری میکنی به بشقاب دست نزن ‫خیلی داغه.
‫وای نه اوه اوه
‫اوه.
‫ببخ... اوه ببخشید.
‫مگه نگفتم بدون کارامل باشه؟
‫چند شب بعد، بردمش ‫به رستورانی به انتخاب خودم
‫که کمتر به غذا آتیش میزدن
‫چی خوردین؟
‫- اهمیتی داره؟ ‫- خب برای من مهمه.
‫امیدوارم غذای ویژه بوده باشه.
‫خربزه و انجیزهای طلایی
‫گوشت خوک و عسل. ‫سوفله ی براندی آلبالو
‫غذای خیلی ساده ای بود ‫با ریزماهی شروع کردیم.
‫ریزماهی ؟
‫منظورت همون ماهیهای کوچولوی ‫چندش آوره که باید کامل بخوریشون؟
‫کله های کوچیک ‫چشمهای کوچیک همه چی؟
‫اتفاقاً خوشمزه هستن ‫با شراب سک سفید خورده میشن
‫اوه، بهش شراب سک سفید دادی.
‫چه باسلیقه.
‫خیلی فراتر از رفتار منه
‫بیشتر بگو.
‫به گمونم ماهها حس کردم ‫کم کم وارد میانسالی میشم...
‫و وارد دامنهی عمل سردتری میشدم.
‫حالا یک دفعه احساس گرم تری داشتم.
‫بلیندا. ‫چه اسم قشنگی.
‫- دوستش داری؟ ‫- خیلی.
‫- خیلی قرن هجده ایه ‫- ممنون.
‫خودم این اسمو روی خودم گذاشم ‫اسم واقعین "جنت "ـه.
‫سطحی نیست؟
‫این اسمیه که پدر و مادرم ‫فکر میکردن باوقاره
‫- کجا زندگی میکنن؟ ‫- لس آنجلس.
‫با فاصله ی ۵ کیلومتری
‫یعنی طلاق گرفتن؟
‫پدرم دوباره ازدواج کرد.
‫دیگه نمیبینمشون
‫این شراب معرکه ست.
‫- تقریباً یه جور طعم کبابی داره. ‫- دلپذیره، نه؟
‫بهش میگن سنسر، از "لوار ولی" میاد.
‫هوم. شرط میبندم من ‫نافرهیخته ترین آدمی ام که دیدی
‫منظورم فقط در مورد شرابها نیست. منظورم در مورد فرهنگ و همه چیه.
‫- به نظرت این مهمه؟ ‫- اوه، آره.
‫اگه موسیقی و هنر ‫و نقاشی رو در نظر نگیری
‫آدمها ارزش زیادی ندارن مگه نه؟
‫اینو تازگی فهمیدم.
‫همه ش برمیگرده به سلیقه ی شخصی. ‫منظورم اینه که مثلاً...
‫ببین
‫این چیه؟
‫قشنگه. جیه؟
‫حدس بزن.
‫ام... نمی دونم.
‫ام یه شرینی بر سلطنتی ایرانی
‫دوری.
‫ام... توی چین باستان وقتی ‫ناخنت میشکست اینو میپوشیدی
‫داری نزدیک تر میشی
‫- جواهراته، درسته؟ ‫- خیلی نزدیک شدی
‫یه چیزی برای پیشونی
‫تاج ماه. الهه.
‫- دور شدی. ‫- دور شدم.
‫پس چی ‫نمیتونه به بینی وصل بشه.
‫- چرا نمیشه؟ ‫- آویز دماغه؟
‫- دقیقاً. ‫- حلقه ی بینیه
‫جالب نیست؟
‫آره. کی اینو میپوشیده؟
‫- آدمهای شیک توی هند از اینا میذاشتن. ‫- توی هند... واقعاً؟
‫کی؟ ‫- سال ۶۰۰ میلادی.
‫سال ۶۰۰ میلادی؟
‫هوم، ۷۰۰، ۸۰۰، شایدم ۹۰۰
‫توی اون بخش از دنیا ‫مد دیر به دیر عوض میشه
‫تا ۵۰۰ سال میتونستی اینا رو ‫" ‫توی فروشگاه تیفانی "شون بخری.
‫یکی از وسایل رایجشون بود
‫اینم بدون که میگن.
‫اونا سوراخ بینیشون محکم تر از ما بوده.
‫- واقعاً؟ ‫- بله به خاطر نواختن فلوت بینی
‫- فلوت بینی؟ ‫- خب، البته.
‫تو هم اگه دو روز بی وقفه ‫برای مراسم با دماغت فلوت مینواختی.
‫سوراخهای دماغت محکم میشد.
‫اوه، آره، احتمالاً میشد.
‫دوست داشتنیه.
‫نه. منظورم اینه که اینو قبول میکنی؟
‫ام، من...
‫البته انتظار ندارم که ‫روی دماغت بذاریش
‫- میتونم یه زنجیر کوچیک برات بگیرم. ‫- نه، جداً...
‫- چرا نه؟ ‫- آخه باید خیلی گرون باشه.
‫نه، واقعاً نبود.
‫دوست دارم مال تو باشه
‫تو... تو حتی منو نمیشناسی.
‫اوه، میتونیم اونو درستش کنیم.
‫وای.
‫آلدوس هاکسلی گفته که این ‫بهترین نقاشی سکوت دنیاست.
‫آلدوس هاکسلی کیه؟
‫خب یه نویسنده بود.
‫بدون اینکه من بخوام کل زندگیش رو ‫برای بازسازی به من سپرد.
‫- زندگیش به بازسازی نیاز داشت؟ - ترجیح میدم این طور فکر کنم.
‫یه ارتباطی با هنر داشت. درسته.
‫اتفاقاً با دو تا هنرمند توی ‫یه خونهی اشتراکی زندگی میکرده
‫یکیشون بومهاش رو ‫روی اجاق گاز سرخ میکرده
‫اون یکی هم از دهانش ‫روی بومش تف می انداخته
‫و فکر کنم از این طریق نفرتشون رو ‫از جامعه نشون میدادن
‫تعجبی نداره که
‫واکنشش نسبت به یه ‫بازسازی مدبرانه مشتاقانه بود.
‫این تصویر دوج اثر "بلینی "ه.
‫دوج چیه؟
‫خب یه جور پادشاه ونیز بوده
‫شبیه قدیس حامی تمامی حسابدارهاست.
‫- چرا این حرف رو میزنی؟ - قیافه ش خیلی نچسبه
‫منم همچین قیافه ای دارم؟
‫البته که داری ‫اکثر وقتها.
‫بنابراین سعی کردم کمتر نچسب باشم.
‫ماشینم رو عوض کردم ‫و بعد رانندگی یادش دادم.
‫این نمونه ی خیلی زیبایی ‫از یه خونه ی "تودور"ـه.
‫سال ۱۵۲۰ به دست یکی از ‫درباریان هنری هشتم" ساخته شده.
‫میبینی به جای سنگ از سفال استفاده کردن؟
‫- هوم. ‫به خاطر تأثیر ایتالیایی هاست.
‫میگن "هنری" اولین بار اینجا با آن بولین دیدار کرده.
‫چه رمانتیک.
‫واقعاً همین طور بوده. ‫یک دل نه صد دل عاشق "هنری" میشه.
‫ای کلک.
‫ها ها.
‫آدم هایی که اندازه ی تو اطلاعات دارن ترسناکن
‫- اوه، آره. ‫- نه، واقعاً، جدی میگم.
‫مسخره ست. ‫من ‫فقط یه حسابدارم.
‫خیلی بیشتر از این حرفهایی
‫باورم نمیشه یه کله این قدر جا داشته باشه.
‫واقعاً من هیچی نمیدونم.
‫خیلی خب. ‫این موسیقی چیه؟
‫مالر. سمفونی پنجم
‫بفرما.
‫خب این فقط یه چیزه ‫که بر حسب اتفاق میدونم.
‫آره، حتماً.
‫میدونی "مالر" چه چیزش عجیب بوده؟
‫میتونی سمفونی هاش رو ‫عملاً به هر ترتیبی پخش کنی
‫ولی قادر نیستی تشخیص بدی ‫کدومش رو زودتر نوشته
‫هیچ وقت اساساً تغییر نکرد.
‫آه، این مثل یه طلسمه، مگه نه؟
‫یه دفعه کسی رو داشتم که ‫چیزهام رو باهاش شریک بشم و نشونش بدم.
‫هوم و اون هم ‫چیزی بهت نشون داد؟
‫سعی کرد یه چیزهایی نشونم بده ‫بعضی چیزها.
‫مثلاً رقص رو.
‫با من ازدواج میکنی؟
‫با تو...
‫چه مشکلی پیش اومد؟
‫خب، مثلاً ‫کمی بعد از ازدواجمون...
‫چند تا از دوستان و همکاران رو ‫دعوت کردم تا با "بلیندا" آشنا بشن.
‫امسال "الدبورو" هم رفتین؟
‫" ‫نه نرفتیم. ‫" ‫رفتیم چیچستر
‫از وقتی اون جشنواره ی "اینکا" رو ‫اجرا کردن نرفتم اونجا
‫خیلی خوش گذشت.
‫مسئولهای جشنواره دعوتمون کردن. ‫بافی توی کمیته شه.
‫اوه، جداً؟
‫نه ممنون.
‫خیلی خوشحالم که پیشمون اومدی.
‫-سن-تروپه بودیم ‫- چطور بود؟
‫غیر قابل تحمل بود. ‫پر از هیپی بود.
‫البته این روزها ‫همه جا هیپی هست.
‫- سلام. - سلام.
‫ام کمی غذا میل دارین؟ ‫- نه، ممنون.
‫اگه یه موتوی ریزه میزه بخورم.
‫تمام شب مثل انگشتر دور خودم میپیچم
‫به نظر من همایش حزب محافظه کار ‫واقعاً مایه ی ننگ بود.
‫ببینین چطور رأی دادن که ‫مجازات اعدام دوباره اجرا بشه.
‫برای کسایی که پلیس رو کشتن من از اعدام حمایت میکنم.
‫البته. ‫موضوع این نیست.
‫باید رأی میدادن که اعدام ‫برای همهی قتلها دوباره اجرا بشه.
‫موافقم. ‫قانون شل و ول شده
‫مثل خربزه ای که زیادی رسیده
‫توی بعضی کشورها، قبلاً ‫دست دزدها رو قطع میکردن
‫هر دو دستش؟
‫برای اولین جرم دست چپ
‫برای جرم دوم دست راست.
‫به نظرم کمی سختگیرانه ست.
‫احتمالاً.
‫ولی میزان سرقت حالا خیلی پایین اومده
‫باید به قوانین قدیم برگردیم.
‫قاپوق و پاگیر رو برگردونن.
‫تیرک شلاق زنی رو برگردونن.
‫نه نه نه بذار تجاوز کارها کمی از دردی رو بچشن...
‫که به قربانی بیچاره وارد کردن
‫چرا راحت قطعش نمیکنن؟
‫ببخشید؟
‫چیزش رو قطع کنن.
‫این طوری مطمئن میشن ‫که دیگه تجاوز نمی کنه.
‫بلیندا داره شوخی میکنه
‫نه، شوخی نمیکنم. ‫به نظرم فکر خوبیه.
‫اعضای متخلف رو قطع کنن
‫قاتلها سرشون قطع بشه. ‫جاسوسها چشمشون
‫دزدهای مغازه دستشون ‫و تجاوز کارها چیزشون
‫این طوری آمار جرم دوم ‫به صفر میرسه.
‫و باید در انظار عموم هم انجام بشه.
‫خیلی خیلی تأثیر گذارتره
‫هوم.
‫ببخشید.
‫به نظرت اونجا کمی زیاده روی نکردی؟
‫من؟ پس اونا چی؟
‫لرد پانسفوت یه کم ‫باتجربه تر از توئه میدونی
‫- ناسلامتی قاضی دادگاهه ‫- هوم.
‫من گاهی به نظراتی دارم.
‫فکر میکردم میخوای ‫وارد مباحث بشم.
‫مطمئناً وارد شدی، اونم با موفقیت
‫به نظرم بهتره برگردیم پیش مهمونها.
‫هوم این چطوره؟
‫تو برگرد. ‫تنهایی از پسش برمیای
‫و بعد که همه رفتن برای هر دومون یکی از اون خوراکی های ویژه ی پس مونده رو درست میکنم
‫- رشوه؟ ‫- بله.
‫فکر نکنم فکر خوبی باشه.
‫آخه میدونی اونا دوستهای ما هستن.
‫- بله. ‫- از تو خوششون میاد خودشون بهم گفتن.
‫واقعاً؟ لطف دارن.
‫تقصیر منه میدونم. انگار اصلاً ‫نمیتونم باهاشون ارتباط برقرار کنم
‫خب مسئله این نیست که تلاش نمیک
‫به نظرم مسئله ی جوه
‫- جو؟ - آره. جو.
‫جو فکری.
‫می دونی اونا هم آدمن
‫طبیعی رفتار کن.
‫اون وقت میبینی که ‫جو فکری خودش درست میشه
‫فقط خودت باش.
‫هوم.
‫تغییر چطور اتفاق افتاد؟
‫شاید نتیجه ی ریشهی خانوادگی متفاوت بود.
‫سلایق متفاوت ‫علایق ،متفاوت بیزاریهای متفاوت
‫این اختلافات ساده ‫کم کم رشد کردن.
‫تا اینکه همه شون خیلی بزرگ شدن.
‫این دو سه هفته بدتر هم شده
‫وقتی در گیر عشق بازی و ماه عسل هستی...
‫بهشون توجه نمیکنی
‫تا وقتی زندگی زناشویی ‫سر و سامون نگیره، ازشون بی خبری
‫و در عرض شش ماه ‫شاگرد دلشاد و جوونم ناپدید شد.
‫به جاش دخترکی مرموز نشسته بود.
‫سلام.
‫[ مادام بوواری ]
‫از این کتاب لذت میبری؟
‫یا به نظرت سبکش خیلی آرومه؟
‫نه سبک رو دوست دارم.
‫فقط دلم خیلی به حال دختره میسوزه.
‫چرا؟
‫چون به دام افتاده
‫مطمئناً بیش از هر کسی ‫باید دلت به حال شوهره بسوزه
‫نه. آدم بی مزه ایه.
‫به نظرم تقصیر این مرده که دختره خیانت میکنه
‫درسته.
‫میدونی عزیزم ‫آدم فقط به خاطر اینکه با تغییر قیافه....
‫خودشو شکل موتورسوار یا صیاد خلیج هادسون ‫در نمیاره، لزوماً آدم بی مزه ای نیست.
‫و دارم از این کلمه خسته میشم
‫- چی؟ بی مزه "؟ ‫- همه ی این کلمه های مسخره.
‫بی مزه خوش ژست. تندرو
‫چه میدونم تمام این کلمه های جدید
‫خیلی محدود کننده ست.
‫اگه مرتب تغییر کنه ‫محدود کننده نیست.
‫خب در هر صورت
‫امروز عصر کجا بودی؟
‫- هم ساعت ۶:۰۰ زنگ زدم هم ۰۸:۰۰ ‫- بیرون بودم.
‫گفته بودم که میخوام ‫یه مراجع بخصوص رو شام خونه بیارم
‫- لرد بنسون. ‫- دقیقاً.
‫مجبور شدم ببرمش باشگاهم.
‫ولی فکر کردم هفته ی دیگه ست.
‫شک نداشتم هفته ی دیگه ست.
‫- واقعاً؟ ‫- آره حاضر بودم قسم بخورم...
‫خب کجا بودی حالا؟
‫توی یه میخونه
‫یه میخونه؟
‫آره.
‫یه میخونه.
‫این میخونه کجا بود؟
‫شرق لندن.
‫یکی بهم گفت شرق لندن ‫لندن واقعیه....
‫و دیدم تا حالا اونجا نرفتم برای همین رفتم.
‫چارلز خیلی فوق العاده بود.
‫جمعیت زیادی از مردم بودن که داشتن ‫میخوندن و میرقصیدن
‫و نوبتی میرفتن پشت میکروفون
‫حرفه ای نبودنا ‫مردم واقعی کوچه و خیابون
‫این یه نفر که بهت گفت کی بود؟
‫ام، اوه... ‫فقط یه نفر.
‫بلیندا، میدونی که اینجا خونه ته ‫نه مهمون خونه.
‫خونه یعنی چی؟
‫جایی که ساعت خاصی باید اونجا باشی؟
‫نه، جاییه که ساعتهای خاصی ‫اونجا میشه پیدات کرد
‫چون دوست داری اونجا باشی
‫فکر نکنم زیاد چنین جاهایی توی زندگیت دیده باشی.
‫فکر کنم چنین جاهایی نمیخواستم
‫به گمونم همیشه میترسیدم که مدت زیادی به جا بشینم.
‫بلیندا گوش کن چی میگم من
‫میدونی که ازدواج با رابطه فرق داره
‫در واقع به قرارداد بین دو نفره ‫که نشانگر تعهده.
‫من یه تعهداتی به تو دارم. ‫تو هم به من.
‫به نظرم این زیباست ‫به نظر تو نیست؟
‫- چرا اگه با زحمت به دست بیاد. ‫- با زحمت به دست بیاد؟
‫همه چی باید با زحمت به دست بیاد مگه نه؟
‫"همه چی باید با زحمت به دست بیاد
‫نمیدونستم دقیقاً ‫منظورش از این حرف چیه.
‫و سه روز بعدش، حتی ‫مطمئن نبودم که خودش هم بدونه
‫توی اتاق نشیمن قهوه میخوریم، "برتا"
‫یعنی دختر بیچاره کجاست؟
‫خواهش میکنم نگران نباش لیدی" کراوچ
‫عروس من خیلی نسبت به گذر زمان بی توجهه.
‫با این حال به نظرم ‫نباید بدون اون شروع میکردیم.
‫و هشت پرس بچه اردک زغالی ‫میخوردیم که نفری دو پوند قیمتشه؟
‫- همین طوریش هم این آشپزها مزدشون بالاست. ‫- خیلی خب مادر
‫سلام بر همگی. ‫ببخشید دیر کردم.
‫چارلز خانم سیدلی. سلام سر فیلیپ
‫لیدی کراوچ تد.
‫چارلز ببخش. سر اتوبوس سوار شدن ‫اشتباه خیلی احمقانه ای کردم
‫خب خوشحالم که بدون من غذا خوردین.
‫خداحافظ.
‫فکر نمیکنی یه توضیح بهم بدهکاری؟
‫یا خیال میکنی ‫" ‫اشتباه سر اتوبوس سوار شدن کافیه؟
‫اوه، "چارلز"، خواهش میکنم. گفتم که متأسفم.
‫دقیقاً کجا بودی؟
‫- وینزر. ‫- وینزر؟
‫اوهوم توی یه پارک
‫یه پارک بزرگ اونجاست. ‫اسمش پارک بزرگ وینزره
‫نه بابا؟ ‫و اونجا چیکار میکردی؟
‫به دلفینها نگاه میکردم
‫به دلفینها نگاه میکردی؟ ‫- دلفینها.
‫یه خانواده ای ازشون ‫توی یه جور باغ وحش بود.
‫کلی تماشاشون میکردم
‫و زمان از دستم در رفت.
‫بعدش مجبور شدم ‫چند ساعت منتظر اتوبوس بمونم.
‫انگار فقط هر سه روز یه بار میان
‫لاقل من که اتوبوسی گیر نیاوردم
‫امروز عصر وقتت رو ‫با تماشای دلفینها گذروندی.
‫این چیزیه که داری بهم میگی؟
‫خیلی بامزه ان "چارلز"، ‫و خیلی باهوشن
‫تنها بودی؟
‫حرکتهای خارق العاده ای میکـ
‫تنها بودی، "بلیندا"؟
‫نه
‫صدها نفر اونجا بودن.
‫خودت منظورم رو میفهمی.
‫و این دلفینها رو ‫خودت تنهایی تماشا کردی؟
‫تنهایی رفتی اونجا؟
‫آره
‫آره آره آره آره
‫بفرما. ‫حالا راضی شدی؟
‫برای من کاملاً مشخصه ‫که قضیه چیه
‫و حالا اگه زحمتی نیست.
‫میشه لطف کنی گزارشت رو بخونی؟
‫با کمترین میلی که آدم ‫میتونه چنین گزارشی رو بخونه.
‫اگه بتونم پیداش کنم.
‫ببین چه شلوغ کاری ای کردم
‫خب، بعضی هاش اینجاست.
‫لا اقل میتونم روز اول رو برات بخونم
‫بیا. گوش کن.
‫هوم. ایناهاش.
‫گزارش "جی. کریستافور و.......
‫از فعالیتهای خانم .سی. سیدلی
‫چهارشنبه ۲۹ آگوست.
‫ساعت ۱۰:۴۸
‫فرد از خونه خارج میشه.
‫بدون عجله ی زیادی ‫پیاده به سمت شرق میره
‫میشه گفت ‫یه روز تابستانی عادی انگلستانه
‫یه تاکسی میگیره
‫راستی تا حالا فکر کردی ‫اگه کسی که تعقیبش می...کنی
‫یه تاکسی میگیره ‫و تاکسی دیگه ای نیست چیکار باید کرد؟
‫فرد به فروشگاه کلاه ‫خانم "مارتا" میره...
‫پلاک ۱۳۲ خیابان ماونت
‫- داخل مغازه رو دیدی؟ ‫- البته
‫کی اونجا بود؟ ‫- چهار تا خانم دیگه.
‫- مردی نبود؟ ‫- فکر نکنم.
‫فکر نکنی؟
‫خب ممکنه مثل خانمها ‫لباس پوشیده باشن
‫توی کلاه فروشی همچین احتمالی هست.
‫- ادامه بده. ‫- کلاه رو میگیره و میپوشه و بیرون میاد.
‫کلاهه شبیه به مشت کاهوی پژمرده ست ‫اصلاً زیبا نبود.
‫خودم اون کلاه رو بهش پیشنهاد دادم.
‫ببخشید. ببخشید.
‫ساعت ۱۱:۵۳
‫فرد با کلاه سبز زیبا
‫به کافه ی "میکل آنژ" میره.
‫برج کج پیزا رو سفارش میده
‫اون دیگه چه کوفتیه؟
‫او یه ساندی جادوییه ‫که توش بستنی نعنایی
‫بستنی میوهای تکه های شکلات
‫نوقا ساقه ی زنجبیل و ملاسه
‫" ‫خانمت آقای سیدلی، خیلی دوستش داره.
‫البته ربطی به موضوع نداره ولی منم دوست دارم
‫شما هم شیرینی زیاد میخوری؟
‫ذائقه ی منو ول کن ‫بعدش چی شد؟
‫وارد "هاید پارک " شد...
‫و کارهایی انجام داد که ‫نشون دهنده ی سبکباری بود.
‫- چه جور کارهایی؟ ‫- اوه، فقط حرکات بی خیال
‫چیز مهمی نبود
‫دنبال کن
‫ تا وقتی که آنجایی
‫دنبالت خواهم کرد
‫من
‫فقط
‫ یک لبخند با تو فاصله خواهم داشت
‫هر کجا که بیری مرا
‫بعدش رفت پیش مجسمه ی پیتر پن
‫ضمناً چه مجسمه ی جذابیه.
‫تقریباً آدمو وسوسه میکنه ‫که قصه ی پربان رو باور کنه.
‫هر چند دقیقه یک بار به ساعتش نگاه میک
‫برای مدتی ‫کاملاً مطمئن شده بودم که قراری داره
‫ولی بعدش ناگهان رفت.
‫دنبالش رفتی دیگه؟
‫ساعت ۳:۱۷
‫فرد وارد سینمایی میشه که ‫قراره دو فیلم ترسناک متوالی پخش کنه.
‫فیلم ترسناک؟
‫تنها نشست؟
‫شیش ساعت و ۲۰ دقیقه
‫شیش ساعت؟
‫بله هر دو فیلم رو دو بار دید.
‫و ‫فقط همین رو برای گفتن داری؟
‫هوم، اساساً بله.
‫درباره ی روز اول
‫اگه بقیه ی برگه ها که برای روز دیگه هست ‫رو پیدا کنم بیشتر بهت میگم.
‫اینکه آدم به کارآگاه دنبال همسرش ‫بفرسته کار راحتی نیست .
‫حتماً به نظرت رفتار زشتیه
‫- یا نظرت این طور میبود اگه... - اگه خودم کار آگاه نبودم.
‫" ‫خب باید اعتراف کنم ‫" ‫بازم نظرم همینه آقای سیدلی
‫در نهایت از خیلی از ‫مراجع هامون متنفر میشم
‫متنفر؟ ‫تو یکی دیگه نباید اینو بگی
‫چرا؟ ‫اونا که از من متنفرن
‫- خب چه انتظاری داری؟ ‫هیچی هیچی
‫مشتری به فاحشه ای که آرومش میکنه ‫با تحقیر نگاه میکنه
‫رفتار آشناییه، مگه نه؟
‫تصویر جذابیه.
‫آره ولی به نظرم مناسبه.
‫پس چرا این کارو میکنی؟ - خب، به دلایل شخصی.
‫یا به طور دقیق تر بگم دلایل عمومی
‫شک دارم درک کنی.
‫قرار ملاقات آقای اسکرمپتون ‫- بله بله یه لحظه ی دیگه میبینمش.
‫آقای کریستافورو، گزارش کوفتی رو ولش کن. ‫راستش رو بهم بگو.
‫همسرم معشوقی داره؟
‫پای یه مرد دیگه وسطه، مگه نه؟
‫- اوهوم. ‫- ادامه بده
‫خب گفتنش سخته.
‫ادامه بده ‫چه شکلیه؟ جوونه ؟
‫- بله. ‫- خوش تیپه؟
‫- بله ‫- دیگه چی؟ لابد از اون هیپی هاست؟
‫نه به گمونم از اوناست ‫که بهشون میگی "شیک".
‫- خوش لباس. ظاهری اشرافی داره. ‫- اشرافی؟
‫،آره احتمالش زیاده که عضو ‫یه هیئت دیپلماتیک یا همچین چیزی باشه.
‫چرا؟ با خانمم چطور رفتار میکنه؟ ‫با سیاست؟
‫اوه، بله مدام خویشتنداری به خرج میده
‫- یعنی توی ملا عام همدیگه رو نمیبوسن؟ ‫- اصلاً و ابدا.
‫پس چیکار میکنن؟
‫خب از اون فاصله که تماشا میکردم
‫به نظرم رابطه شون خیلی مهرآمیزه
‫به همدیگه خیره میشن
‫از اون نگاههای اجمالی و دزدکی ‫به همدیگه میندازن.
‫- به نظرم فرانسویها بهش میگن ‫– لعنت به اون مرد.
‫- آقای "سیدلی" ‫- اسمش چیه؟ کجا زندگی میکنه؟
‫- نمیدونی؟ مگه کار آگاه نیستی؟ ‫- چرا
‫پس چرا اینجا اومدی؟ ‫تا امشب اسم و آدرسش رو میخوام
‫- آقای "سیدلی" ‫- تا امشب
‫آقای سیدلی، با من این جوری حرف نزن. ‫من یه مرد حرفه ای ام
‫تو یه جاسوس گستاخ و فضول.
‫با اجازه اومدم تو. ‫آخه وقت برای من طلاست.
‫پس اگه نمیتونی منو ببینی ‫راحت بگو تا برم یه جای دیگه.
‫اوه نه نه نه اصلاً طوری نیست. ‫الان داشتم میرفتم.
‫خب پس زود به کارمون برسیم خب؟
‫وقت من خیلی محدوده.
‫امروز صبح لندن ‫بعد از ظهر باید برم "لیدز".
‫و هتل "رید" برای آقایون تبلیغاتی تا ساعت ۱۰:۰۰ امشب هم "منچستر".
‫خداحافظ آقای سیدلی
‫روز من این جوریه.
‫یادت باشه، تا امشب.
‫آقای "سیدلی"، منو ملامت نکن.
‫من نمیخواستم بهت بگم. خودت مجبورم کردی
‫دنبالم افتادن آقای سیدلی
‫خیلی مختصر براتون تعریف میکنم
‫من مخترع لوازم آرایشی هستم.
‫دو سال پیش یه کرم پاک کننده ی ویژه برای صورت نوجوونها اختراع کردم.
‫"تین كلین". ‫مثل جادو لکها و جوشها رو پاک میکنه
‫با یه شعار تبلیغاتی فروختمش ‫و با تلویزیون توی کل کشور معروف شدم.
‫با تین کلین ‫لازم نیست جوشی رو بترکونین ‫"
‫کلی پول در آوردیم، ‫یه عالمه.
‫مشکل هم همین جاست. فکر آینده رو نکردم.
‫می دونم باورش سخته ‫ولی حسابها رو درست ثبت نکردم.
‫حواستون با منه؟
‫اوه، حسابها رو درست ثبت نکردی.
‫حالا اون پست فطرتها برای ۳۰ هزار پوند ‫بدهی مالیاتی دنبالم افتادن
‫اوه بله ۳۰ هزار پوند کوفتی
‫اون وقت چرا؟ چون من با آینده بینی متوجه نیاز اجتماعی این محصول شدم.
‫به تمام کسایی که زندگی عشقی شون ‫به خاطر جوش نابود شده بود، امید دادم.
‫به تمام اون دختر و پسرهای بیچاره ای که صورتی پر از جوش و لک داشتن
‫حواستون به من نیست
‫خانم "فریمیر"، میشه آدرس "میتلند" رو به آقای "اسکرمپتون " بدین لطفاً....
‫و بعد بهشون زنگ بزنین و درخواست کنین ‫یکی توی دفتر فوراً ایشون رو ببینه.
‫اونجا خوب به کارهاتون رسیدگی میشه
‫امروز برنمی گردم خانم فریمر
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫چی شده؟ ‫- هیچی.
‫- یه چیزی هست مشخصه. حالت خوبه؟ ‫- كاملاً.
‫مطمئنی سینه پهلو نکردی؟
‫اگه نمیدونی ‫کل لندن فراگیر شده.
‫هم "آلیس منریتگ" گرفته هم "دایانا قدر کلاو".
‫" ‫خوشبختانه اون خانم بیدل" وحشتناک هم گرفته.
‫شنیدم دمای بدنش ٤٠ درجه بوده...
‫و صورتش رنگ جلبک دریایی شده.
‫سینه پهلو نشدم. ممنون مادر.
‫پس ‫مشکلت چیه؟ ‫هیچی نخوردی و دیگه غذا نمیخوری
‫این روزها ناهاری که جمعه ها باهم میخوریم فاجعه شده.
‫زمانی که میخواستی ازدواج کنی ‫ناهار میتونستی یه گوساله رو درسته بخوری
‫حالا دیگه یه لقمه اندازه ی ‫دستمال سفره هم نمیتونی بخوری
‫اگه این انتقام طبیعت به خاطر ازدواج ‫ناعاقلانه نیست پس میخوام بدونم چیه
‫اینکه زنت آشپزی بلد نیست رو ‫میتونم ببخشم.
‫آخه عملاً توی کافه به دنیا اومده....
‫و معلومه تا حالا چیزی پیچیده تر از ‫ساندویچ دانمارکی ندیده
‫ولى حتى وقتی یه مرد کاملاً ‫خسته و کوفته ست هم نمیتونه بفهمه...
‫و این ویژگی توی زن نابخشودنیه.
‫شاید توی سرسر است دوست من
‫- تا حالا دیگه باید رسیده باشه ‫- بله بله.
‫چارلز.
‫- سلام. ‫- شب بخیر.
‫خب فقط یه ساعت اولش رو از دست دادی
‫کمکم کن نوشیدنی بیارم، خب؟
‫- ببخش. ‫- میدونم کجا بودی؟
‫- توی گلخونه. ‫اونجا چیکار میکردی؟
‫- بهش نگاه میکردم. - از عصر تا حالا؟
‫نه نه بعدش غروب خورشید رو ‫کنار دریاچه تماشا کردم
‫یه دریاچه اونجاست که ‫کلی گل زیبا دورش کاشتن
‫- سلام، "چارلز". - سلام، "هنری".
‫- باید یه جور مرکز باغبانی باشه ‫- بله.
‫اونجا میشه همه چی خرید ‫از آبپاش گرفته تا بید مجنون
‫- .اوه ‫- خیلی وقت بود غروب رو تماشا نکرده بودم.
‫یعنی کامل نه درست تا اون لحظه که آخرین ذرهش ناپدید میشه.
‫بفرما، "چارلز". ‫بردار تا ننداختمشون
‫آه. اوه.
‫اوه، ببخشید.
‫خواهش میکنم هر دومون خسته ایم. بذار امشب دیگه حرف نزنیم.
‫اوه، ببخش.
‫مطمئنی فقط غروب بود که معطلت کرد؟
‫- خیلی خب نه فقط غروب نبود. ‫صحیح.
‫موقعی شروع شد که پیش خودم فکر کردم اگه بیام از موسیقی لذت نمی بریم.
‫اول مسئله ی موسیقی بود.
‫بعد هم در موردش از م سؤال میکردی
‫طوری که حس میکردم ‫هیچیش رو گوش نکردم.
‫- من همچین کاری میکنم؟ ‫- همیشه.
‫اینجا خونه ی من نیست ‫مدرسه ی منه.
‫- واقعاً؟ - بله، واقعاً.
‫آره شاید اینو ازت میخواستم
‫شاید هنوز هم بخوامش ‫تمام عمرم دوست داشتم یاد بگیرم
‫ولی نه از یه مدیر مدرسهی عصبانی.
‫قبلاً بهم میگفتی شاگرد کوچولو
‫ولی درست نیست چون شاگرد کسیه ‫که یادش میدی مستقل بشه.
‫- تو همچین چیزی برام نمیخوای ‫که این طور
‫اخم نکن. ‫باهام حرف بزن.
‫میدونی با تو چه حسی دارم؟ ‫عذاب وجدان.
‫- واقعاً؟ ‫- بله اغلب منو دچار عذاب وجدان میکـ
‫- واقعاً؟ ‫- بله، واقعاً. واقعاً.
‫بفرما بازم این زبون سرد و بی روحت ‫تحملش رو ندارم
‫اوه، منو ببخش
‫باید توی انتخاب کلماتم بیشتر دقت بکنم.
‫برتریهای تو رو ‫توی زبان انگلیسی ندارم.
‫معلومه چته؟ ‫خیلی عوض شدی
‫- من عوض شدم؟ ‫- کاش میتونستی خودت رو ببینی
‫خیلی سختگیر و ناسازگار شدی
‫ببخش. ‫تو هم اگه میخوای ازم انتقاد کن.
‫نمی خوام به قول خودت ‫ازت انتقاد کنم.
‫انتظار دارم مثل یه همسر رفتار
‫این برات مطلقاً غیر قابل در که؟
‫بله هست ‫مطلقاً.
‫همسر چیه؟ ‫یه چیزی که بهش تبدیل میشی؟
‫همسر، بنگ. ‫بعدش دیگه تمومه؟
‫دو نفر با هم آشنا میشن. ‫کشته مرده ی همدیگه میشن
‫با تمام دانسته هاشون همدیگه رو جذب میکنن
‫اطلاعاتشون، شوخیها چیزهایی که دوست دارن. ‫موسیقی، نقاشی، چاپ سویی
‫پیاده روی توی حومه ‫یادته؟
‫" ‫هر چیزی که بتونه بگه ‫این بخشی از منه و برای توئه
‫بعدش ازدواج میکنن ‫و تمام اون هدایا تموم میشه
‫انگار فقط وسایلی ‫برای جذب یه جفت هستن.
‫گذرنامهها رو به محض رسیدن به جایی ‫میتونی بندازی دور.
‫دو جای ثابت به اسم ‫"زن" و "شوهر".
‫ما گنجینه هایی رو که داشتیم نشون همدیگه دادیم.
‫تو بیشتر از من ‫چون بیشتر داشتی.
‫من ‫فقط احساسات داشتم.
‫تو "بلینی" و "داروین" ‫و "عروسی فیگارو" رو داشتی.
‫یهو همه ی اینا تموم شد.
‫حالا دیگه هیچی به همدیگه نمیدیم
‫دیگه به طور قطعی ازدواج کردیم ‫برای همین لازم نیست.
‫این خیلی بدبینانه ست.
‫- دارم سعی میکنم روراست باشم. ‫- واقعاً؟
‫در این مورد مطمئنی؟
‫شاید دیوونه ام.
‫عشق برای من ‫هیچ ربطی به قرارداد نداره
‫برای من فقط موجی از خوشیه ‫به خاطر اینکه یه نفر وجود داره همین
‫و همراهش نیاز بزرگی پدید میاد که باهاش احوال پرسی کنی.
‫همین کلمه خودشه. احوال پرسی.
‫قبلاً روزی ۲۰ بار ‫باهات احوال پرسی می کردم.
‫حالا دیگه به ندرت پیش میاد
‫- حالا جوریه که انگار نصف مواقع ازم بیزاری ‫- بیزار ؟
‫عشقمون خیلی سرد شده.
‫نمیتونی انتظار داشته باشی ‫که دوران عشق بازی تا ابد ادامه داشته باشه.
‫اوه میتونم باید ادامه داشته باشه!
‫اینکه ازدواج کردیم دلیل نمیشه که ‫رابطه ی عشقی تموم بشه هرگز تموم نمیشه
‫- اگه تموم بشه ازدواج تموم میشه. ‫- اوه، خدا.
‫درست بیانش نکردم. ‫کلمات بهتری بلد نیستم.
‫ولی میدونم که هر روز ‫باید چیزهای جدیدی داشته باشیم.
‫مناظر جدید، احساسات جدید لذتهای جدید ‫لذتهای جدید، همیشه!
‫و معشوقهای جدید؟
‫برای تو که میخواستی دور است باشی ‫نمایش خیلی بدی بود.
‫مگه نه؟
‫منظورت چیه؟
‫من خبر دارم، بلیندا میدونم.
‫دیگه نیازی به این بازیها نیست.
‫میدونی؟
‫درباره ی اون مردی که میبینی.
‫- امکان نداره بدونی ‫- ولی میدونم.
‫چطوری؟
‫شاید مدیر مدرسه ی عصبانی باشم ‫ولی خنگ دهکده نیستم.
‫اوه.
‫فکر نمی کنی بهتر باشه بهم بگی؟
‫نه
‫این قدر دردناکه؟
‫باشه فقط... گوش کن ‫و هر برداشتی که میخوای بکن.
‫میدونی که این اواخر ‫تنهایی میرفتم بیرون؟
‫- متوجه شدم. ‫- هوم.
‫خب، فقط میخواستم ‫تنها باشم همین تنهای تنها.
‫چندین روز پیاده روی کردم.
‫یه آدم پوچ و پرسه زن.
‫کجا رفتی؟
‫مهم نیست ،خیابون پارک ‫هر جا که میتونستم تنها باشم.
‫حس میکردم نامرئی ام
‫وقتی انعکاس خودم رو میدیدیم ‫تعجب می کردم که آدمی رو میبینم.
‫یه روز برای تنوع ‫سوار یکی از اون قایقهای تفریحی شدم
‫که روی رودخونه ی "تیمز" گردش کوچیکی میکنه.
‫و اون تو روبروی من ‫مردی با ظاهری فوق العاده نشسته بود.
‫بله، میدونم. ‫مطمئناً جوون و خوشتیپ
‫خوش برخورد. ‫ظاهری مثل دیپلماتها.
‫نه نه نه ‫اصلاً این جوری نبود.
‫یه مرد مضحک با پالتوی سفید بود که از یه پاکت ماکارون میخورد
‫قیافه ی بامزه ای داشت ‫انگار که میخواست چشمک بزنه ولی بلد نبود.
‫اولش فکر کردم میخواد مخم رو بزنه ‫ولی موضوع این نبود.
‫چیزی که میدیدم... تأیید و رضایت بود.
‫میدونی، تقریباً یادم رفته بود که ‫چطوریه که بدون انتقاد بهم نگاه کنن؟
‫اصلاً سعی نکرد جلوتر بیاد.
‫فقط مرتب بهم زل میزد.
‫به یه دلیلی باعث شد سراسیمه بشم.
‫وقتی از قایق پیاده شدم ‫فکر کردم دیگه تموم شده.
‫ولی وقتی از خیابون آدلی" "جنوبی ‫پایین میرفتم، دوباره اونجا بود. ‫"
‫آخرش خودمو انداختم توی یه آرایشگاه ‫و بدون اینکه نیازی باشه موهامو شامپو زدم
‫تاکسی.
‫دنبال کن
‫ تا وقتی که آنجایی
‫دنبالت خواهم کرد
‫من
‫فقط
‫ یک لبخند با تو فاصله خواهم داشت
‫هر کجا که بیری مرا
‫به گمونم بالاخره میگفتم لابد احمقه ‫و فراموشش میکردم
‫ولی مرتب سر و کلهش پیدا میشد.
‫هیچ وقت قراری نمیذاریم.
‫فقط هر جا من میرم ‫اونم همیشه دنبالم میاد
‫" ‫مثل شعر بره ی کوچیک مری
‫اگه از تعقیب کردن من خوشش می اومد ‫من چیکار داشتم اعتراض کنم؟
‫" ‫" ‫یادته بهت گفتم رفتم پارک وینزر " ‫تا دلفینها رو تماشا کنم؟
‫فکر کنم حرفم رو باور نکردی ‫ولی راست گفتم.
‫و حالا نهنگ قاتل ٤ متری مون
‫به گمونم اولش باید میترسیدم ‫ولی هیچ وقت نترسیدم.
‫فقط میدونستم که اگه من تنهاترین...
‫تنهاترین دختر شهرم ‫اونم باید تنهاترین مرد شهر باشه.
‫[ رومئو و ژولیت ]
‫آه، "ژولیت" عزیز.
‫پس چرا هنوز چنین زیبایی؟
‫آیا باید باور کنم که ‫مرگ بی جسم هم عاشق پیشه است؟
‫و آن هیولای نحیف و نفرت آور تو را در این ‫گوشه ی تاریک نگه داشته تا معشوقه اش باشی؟
‫ترس از وقوع آن، ‫باعث میشود هنوز پیش تو بمانم.
‫بعضی روزها اون جلو میرفت ‫بعضی روزها من.
‫به نظرم باید بهت میگفتم.....
‫ولی میترسیدم تمومش کنی.
‫[ خیابان میلک (شیر) ] ‫[ خیابان بیکن گوشت نمک سود) ]
‫[ خیابان هم (ژامبون) ]
‫[ خیابان پیر (فلفل) ]
‫[ خیابان سالتر (نمک زن) ]
‫[ خیابان فیش (ماهی) ]
‫[ سراشیبی آرتیچوک (کنگر فرنگی) ]
‫محوطه ی وینیگر (سرکه) ]
‫جاده ی پودینگ (دسر) ]
‫[ محوطه ی هانچ آو ونیسن (ران) آهو) ]
‫[ پولتری (ماکیان ) ]
‫جاده ی داک (اردک) ]
‫محوطه ی گوس (غاز) ]
‫نگارخانه ی ملی ]
‫[ باغ هزارتوی کاخ همپتون کورت ]
‫اوه!
‫اوه.
‫به گمونم خلاصهش این میشه
‫نزدیک ترین رابطه ای بود که با مردی داشتم ‫که تا حالا هرگز باهاش حرف نزدم.
‫دیگه بیشتر از این چی میتونم بگم؟
‫وقتی با اونم زندگی میکنم. همه ش به اشتراک میذارم.
‫و چون هیچ حرفی نیست.
‫همه چی راحت و شدنیه
‫" ‫سلام. جولیان کریستافونو" هستم.
‫- چارلز سیدلی. ‫- جانم؟
‫چارلز سیدلی هستم ‫الان دارم میام همونجا بمون.
‫قصد هم نداشتم جایی برم
‫- فقط دارم میرم بیرون. زود برمی گردم. ‫خواهش میکنم نرو الان نه.
‫یه چیزی هست که باید بهش رسیدگی کنم.
‫آه...
‫بیا تو قفل نیست.
‫کسی که درش رو قفل کنه دلش رو قفل کرده ‫یه ضرب المثل قدیمی هندیه
‫یا شایدم چینی باشه
‫بلند شو.
‫تو. ای مزاحم ..لعنتی...
‫کسی که درش رو قفل کنه قدرتش رو حفظ کرده ‫یه ضرب المثل .یونانی
‫- بذار بلند شم. ‫- خب، دلیل این کارها چیه؟
‫من ‫که کاری باهات نکردم.
‫کاری نکردی؟ فقط ‫دل همسرم رو ربودی همین
‫اوه، آقای سیدلی"، دل همسر شما ربوده نشده دلش خواهان نداشت.
‫لعنت بهت بذار بلند شم.
‫دلم میخواد بذارم بلند شی ولی ‫تا میذارم، خشن میشی
‫جونم رو به لبم میاری آقای سیدلی
‫کارت درست نیست.
‫- میذاری بلند شم؟ ‫- البته.
‫فکر کردی خوشم میاد روی زمین نگهت دارم؟ ‫- پس ولم کن!
‫ولت میکنم ولت میکنم ‫ولی وقتی آروم بشی.
‫ولی بهت هشدار میدم ‫- چارلز
‫چی شده؟ ‫حالت خوبه؟
‫بلیندا... ‫چه فکری کردی
‫بلیندا. ‫چه اسم قشنگی.
‫- ببخشید. ‫- اوه.
‫- چارلز خودشه. ‫- چی؟
‫- خودشه. ‫- اون مرد.
‫- خودشه. ‫- خودش میدونه.
‫- حرف نزن. ‫- متأسفانه باید بگم.
‫منظورت چیه خودش میدونه؟
‫- خواهش میکنم ‫- اجتناب ناپذیره.
‫- لطفاً به عنوان دوستت درخواست میکنم ‫- تو که دوست من نیستی
‫پس- در مقام کارفرما دستور میدم ساکت بمونی. ‫- دستور میدی؟
‫کارفرما؟ ‫منظورت چیه کارفرما؟
‫- اشتباه لپی بود "بلیندا". منظورم مراجعه. ‫- روی زمین؟
‫من مراجعش نیستم خانم "سیدلی" اتفاقاً اون مراجع منه.
‫تو کی هستی؟
‫خیلی خب
‫این به کارآگاه خصوصیه....
‫که استخدامش کردم ‫تا تو رو زیر نظر بگیره
‫- اوه، نه. ‫- تنها راه چاره م .بود. درمانده بودم
‫میدونم کار وحشتناکیه. ‫ولی رفتارت خیلی عجیب بود. اعتراف کن
‫به من دست نزن
‫دیگه نمیخوام ببینمت... هیچ وقت.
‫- همه ش تقصیر توئه ‫- من؟
‫تو. تو. ‫بانی همه ی این مشکلات تویی
‫اوه، البته من. چرا که نه؟ ‫همیشه تقصیرها رو گردن کار آگاه بنداز
‫بدون کوچکترین دلیلی برای سوءظن ‫منو دنبال همسرت فرستادی
‫چرا؟ تکبر
‫برات قابل هضم نبود که از دستت خسته شده.
‫حتماً معشوقی باید در کار میبود، نه؟
‫فردا اول صبح ‫مطمئن میشم که اخراج بشی!
‫معذب شدم.
‫بلیندا!
‫قدغنه. ‫اصلاً اجازه نمیدم
‫تا حالا هرگز پلیس برای خانواده خبر نکردیم. ‫الان هم این کار و شروع نمی کنیم
‫پس چطوری میتونم پیداش کنم؟
‫میخوای اسم خانواده مون ‫توی تمام روزنامه ها پخش بشه؟
‫روزنامهها و اسم خانواده مون به درک
‫اوه، بسیار خب. ‫پس دیگه حرفی نیست.
‫برو خودتو ملعبهی خاص و عام کن.
‫اصلاً نمیدونم چرا ‫این قدر شلوغش میکنی
‫اون قدیم،ها همیشه مردم ناپدید میشدن ‫کار همیشگیشون بود.
‫وینی کارسترز عادت داشت ‫هر سال عید پاک سه روز ناپدید میشد.
‫لیدی استرینگ این قدر زیاد ناپدید میشد که بهش میگفتن شعبده باز هندی
‫خلاصه، همه شون ‫از بد حادثه دوباره پیدا میشدن
‫چی میخوای؟
‫ببخش ‫ولی باید بدونم.
‫بلیندا کجاست؟
‫- به تو چه ربطی داره؟ - برگشت پیشت؟
‫نه برنگشت.
‫منظورت اینه که ۳۶ ساعته نیومده؟
‫اوه، تو کار آگاهی. خودت بگو.
‫خواهش میکنم آقای سیدلی
‫دعوا رو بذاریم کنار.
‫میشه بیام تو؟
‫اول از همه بگم ‫از عذاب وجدان کاملاً معذبم.
‫هر چی باشه ‫برای تو کار میکردم
‫و بهت خیانت کردم.
‫با تقدیم استعفا خودمو تنبیه کردم
‫دیگه کار آگاه نیستم.
‫خوب نیست؟ به کارآگاه کمتر توی دنیا فقط منفعت داره
‫میشه با کمال احترام بگم ‫که قیافه ت وحشتناک شده؟
‫تو هم همین طور.
‫آره. ‫میخوای یه چیزی بخوریم؟
‫نه ممنون.
‫آخرین بار کی غذا خوردی؟
‫بیا بشین و بهم بگو.
‫برای برگشتنش ‫چیکار میخوای بکنی؟
‫هیچی
‫به فکر پلیس افتادم ‫ولی چه فایده ای داره؟
‫احتمالاً تا الان کالیفرنیاست.
‫نه فکر نکنم.
‫منظورت چیه؟ ‫می دونی کجاست؟
‫- خب، میتونم پیداش کنم ‫- چطوری؟
‫روشهای خودمو دارم
‫روشهایی که پلیس عادی ‫ازش بویی نبرده.
‫قبلاً متوجه شدم.
‫- سلامتی در چنین مواقعی خیلی مهمه ‫میتونی پیداش کنی؟
‫گفتم که. ‫من کارآگاه درجه یکی هستم.
‫پس محض رضای خدا پیداش کن
‫واقعاً میخوای برگرده؟
‫فکر نمی کنی تنهایی برات بهتر باشه؟
‫این طور به نظر میاد؟ ‫- خیلی خب.
‫پیداش میکنم
‫ولی اینکه پیشت برگرده رو...
‫نمیتونم قول بدم.
‫منظورت از این حرف چیه؟
‫خب شاید بخواد تنها بمونه یا پیش کس دیگه ای بره
‫کس دیگه ای؟
‫هوم باید ببینیم چی میخواد مگه نه؟
‫هوم؟
‫خب، جرمم چیه؟
‫چیه مگه شاهزاده ی قصه ی پربان ‫تبدیل به قورباغه شده؟
‫تنهام بذار.
‫لااقل بذار برات توضیح بدم چه جور قورباغه ای هستم.
‫میدونم چی هستی.
‫یه مرد نفرت انگیز که ‫زندگی زن و شوهرها رو به هم میزنه
‫نه نه نه نه ‫خودشون این کارو میکنن.
‫چرا گم نمیشی بری ‫اداره ی لعنتی کار آگاهیت؟
‫نمیتونم. ‫دیگه اداره ای ندارم
‫اوه، چه سخت.
‫چطور میتونی با کسی که این قدر ‫باهات صمیمی بوده این طوری حرف بزنی؟
‫- صمیمی؟ ‫- البته.
‫من و تو ده روز رو توی این شهر ‫به خوشترین شکل ممکن سپری کردیم.
‫مواظب باش
‫هیچ گناهی نابخشودنی تر از این نیست...
‫که وقتی خوشی دیدی ‫انکار کنی که بهت خوش گذشته.
‫تو منو دست انداختی
‫به این میگی خوشی؟
‫این حقیقت نداره
‫من توی لندن بی هدف پیدات کردم ‫بهت جهت دادم.
‫تو رو ناخشنود پیدا کردم. ‫بهت خوشی دادم.
‫نه لذت ابدی یا لذت یک ماهه
‫بلکه دقایق کوچیک خوشی که فوری و تک بودن.
‫و فقط هم همینها واقعیه ‫یا باید انتظارشون رو داشته باشیم.
‫دست بردار خود دلسوزی رو بس کن. ‫بهت نمیاد.
‫هر چی رو بخوام بس میکنم. فقط منو به حال خودم بذار.
‫من باید خیلی از دستت عصبانی باشم.
‫جزء وظایف من نبود که روی اون قایق بشینم و بهت لبخند بزنم.
‫کی گفت لبخند بزنی؟ ‫दु ‫- تو گفتی.
‫- من؟ ‫- البته.
‫تنهایی هایی مثل تنهایی تو به آدم علامت میده.
‫یکی مثل من باید ‫به این علامتها جواب بده
‫سالها بود که من مردی ‫بدون زندگی شخصی بودم.
‫هیچ افکار و دیدگاه
‫و هیچ احساسی نداشتم که مطلقاً مال خودم باشه.
‫فقط توی یه جای عمومی زنده شدم.
‫اوایل زندگیم هر چقدر که میتونستم ‫کار قبول میکردم
‫گاهی وقتها سه چهار تا شغل همزمان
‫فقط... برای فرار از.....
‫مواجهه با پوچی خوردم.
‫باورت نمیشه چه زندگی ای داشتم.
‫دانشنامه های یهودی رو شرق لندن میفروختم ‫قالیچه های عربی رو غرب لندن
‫بیمهی اسکاتلندی توی شمال لندن
‫ویسکی ایرلندی توی جنوب |
‫گردشگرهای آمریکایی رو بردم یونان
‫اگه ازم میخواستن با همون اشتیاق ‫گردشگرهای یونانی رو میبردم آمریکا
‫هر کاری میکردم تا ‫از خلوت کردن با خودم فرار کنم
‫و بعد یه روز ‫این کار بهم پیشنهاد شد.
‫یه کار آگاه شدم...
‫تماشاگر مردم.
‫و حتی اینم کم کم حوصله م رو سر برد.
‫تا این که تو رو دیدم.
‫بعدش همه چیز ممکن شد.
‫میفهمی چی میگم؟
‫تو زندگی میبخشی بلیندا.
‫آره حتماً.
‫- چارلز رو ببین ‫- چارلز؟
‫ببین چه زندگی ای بهش دادم.
‫ولی بابت اون تو مقصر نیستی.
‫- خودش این کارو با خودش کرد. ‫- نه کار من بود.
‫- اکثرش کار من بود. ‫- بلیندا.
‫ببین دیگه مجبور نیستی منو تعقیب کنی. ‫دیگه دستمزد بهت نمیدن.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫متأسفم.
‫بدون دستمزد حاضرم ‫تا مدت زیادی دنبالت بیام
‫- خوب بود. ‫- هوم.
‫مثل آب خوردن خوشی میکردیم.
‫تو مرد عجیبی هستی.
‫حالا کجا میری؟
‫فنلاند، ایسلند، گرینلند سرزمین آبی ‫چه اهمیتی داره؟
‫برای من اهمیت داره
‫گفتی من زندگی میبخشم. ‫درست نیست
‫من خودخواه ترین آدمی ام که میشناسم.
‫باور نمی کنم.
‫میدونی آدم چقدر باید درد بکشه ‫تا تصمیم بگیره به کارآگاه استخدام کنه؟
‫حتی متوجه رنج "چارلز" نشدم.
‫ولی "چارلز" همین طوریه. ‫همه چیز و توی خودش میریزه
‫یه مرد انگلیسی سنتی ‫نتی.
‫خب، قبلاً این جوری نبود.
‫خیلی بامزه بود. ‫با همدیگه از همه چی لذت میبردیم.
‫اوه یه کم خودنما بود میدونم
‫ولی خب که چی؟
‫قبلش اکثر دوستهام ‫مثل خونه به دوشها بودن
‫بیا اینجا برو اونجا. منم همین طور.
‫ولی "چارلز" نه. ‫همیشه خیلی مطمئن و باهوشه
‫مشکل اینه که...
‫مثل اینه که انگار ‫یه فهرست بزرگ درست شده
‫و دیگه توش برای چیز دیگه ای جا نمونده
‫برای هیچ کس و هیچ چیز
‫به من نیاز نداره
‫من چی میتونم بهش بدم؟
‫بلیندا خواهش میکنم ‫نه نه نه نه
‫نه بلیندا. ‫خواهش میکنم نه.
‫بلیندا وای خدا
‫باید صورتت رو خشک کنیم.
‫اوه اوه، چه هولناک ‫معذب شدم.
‫بذار اشک هات رو پاک کنم، هوم؟
‫یه خدمت ساده ‫از یه دوست ساده.
‫تا منتظر میمونی صورتت رو پاک میکنه
‫بجنب به چشم من فـ نگاه کن. ‫این یکی.
‫میدونی این چیه؟ ‫یکی از عجایب هفت گانه ی جهان
‫چشمی کاملاً تماشاگر مردم که فقط بیرون رو میبینه.
‫بدون این چشم عقاب کوره شیر کوهی باید عینک بزنه.
‫هشیار ترین عنبیه رو داره
‫مواظب ترین قرنیه
‫دقیق ترین شبکیه ‫در نیمکره ی شمالی.
‫و به مدت ده روز ‫منحصراً روی تو متمرکز بود.
‫و دریغ که به من میگه ‫بدون شک...
‫تو هنوز شوهرت رو میخوای
‫نه
‫باشه. اگه نمیخوای ‫پس چرا هنوز اینجایی؟
‫چرا الان کالیفرنیا نیستی
‫به جای اینکه توی ‫گلخونه های انگلیس بشینی؟
‫نمی دونم.
‫تنها چیزی که میخوای راه بازگشتت به اونه
‫اوه، بس کن. ‫با اون زبون مجله ایت
‫آخه مغزم مجله ایه.
‫هرگز نباید حرف میزدم.
‫وقتی بی صدا بودیم ‫همدیگه رو درک میکردیم.
‫میخوای پیشش برگردی؟
‫نه. نمیخوام برگردیم. میخوام جلو بریم.
‫اون فرق داره
‫کاش میتونستیم با هم رشد کنیم.
‫کاش میتونستم "چارلز" واقعی رو پیدا کنم، ‫مردی که میشناسمش و درونشه.
‫مردی که وقتی اثری از موتسارت" میشنوه ‫چهره اش سرشار از لذت میشه.
‫مردی که وقتی خوشحاله میگه "دلپذیره".
‫دلپذیر یه کلمه ی کوچیک رسمی و کل چهره ش میدرخشه
‫اون رو میخوام
‫که این طور
‫باید چیکار کنم؟
‫واقعاً میخوای امتحان کنی؟
‫- باشه براش کاری رو بکن که برای من کردی ‫- چه کاری؟
‫به مدت ده روز تک و تنها توی لندن پیاده روی ،کردم منتها تو راهنمام بودی
‫و به آرومی، ‫در اعماق اون سکوت طولانی
‫کم کم صدای خیلی شگفت انگیزی شنیدم.
‫صدای تکاپوی روییدن احساسات خودم
‫احساسی خارق العاده. ‫جرقه ای از احساس بدیع
‫بلیندا، تو به من هدیه ای دادی ‫که تنها چیزی بود که بهش نیاز داشتم.
‫پس این هدیه رو بهش بده
‫چطوری؟
‫- به من اعتماد داری؟ ‫- نمی دونم.
‫خیلی خب خودت رو به کشیشی من بسپر ‫شاید جواب بده
‫کشیشی؟
‫بذار اولین کارآگاه دنیا باشم که ‫یه پیوند زناشویی رو محکم میکنم
‫میخوای چیکار کنی؟
‫الو.
‫تویی؟
‫اگه تویی بلیندا ‫خواهش میکنم حرف بزن
‫من "جولیان كریستافورو" هستم.
‫خب پیداش کردی؟
‫خب، دقیقاً کاری رو میکنی ‫که میگم آقای "سیدلی ...
‫وگرنه شرایط برات بدتر میشه.
‫ببین پیداش کردی یا نه؟
‫همین الان به دفترت میای
‫آقای "کریستافورو"، میخوام بدونم ‫بلیندا پیشته یا نه.
‫گفتم که همین الان میای ‫گرنه دیگه هرگز همسرت رو نمیبینی.
‫اوه. خیلی طول کشید تا رسیدی
‫همسرم کجاست؟
‫بریم خونه؟
‫مطمئنم خودمون میتونیم ‫در آرامش درباره ی همه چی بحث کنیم.
‫بلیندا.
‫بلیندا، خواهش میکنم ‫دارم باهات حرف میزنم.
‫نه حرف زدن باهاش بیفایده ست
‫من انتخاب شدم که به جاش حرف بزنم.
‫از کاری که کردی چنان شوکه شده.
‫اینکه یه کار آگاه فضول پست رو دنبالش فرستادی
‫که میخواد تا ابد ترکت کنه
‫مگر اینکه... میبینی خوش شانسی یه مگر اینکه" وجود داره.
‫یه فرصت برای نگه داشتنش داری ‫. ‫ولی فقط یه فرصت.
‫جای منو توی خیابونهای لندن میگیری
‫تا ده روز ‫هر روز تعقیبش میکنی
‫با فاصله ی ۱۵ متری
‫اونم هر جایی که بخواد بره
‫به هر چیزی که اشاره کنه ‫نگاه میکنی.
‫به هر چی که میشنوه ‫گوش میدی.
‫كاملاً با اراده ی اون ‫میشینی وایمیسی لیلی یا لخلخ راه میری
‫و در طول این مدت ‫حتی سر میز یا توی تختخواب
‫یه کلمه هم رد و بدل نمیکنین.
‫اگه چیز خاصی هست ‫که میخوای نشونش بدی میتونی جلو .بری
‫ولی بهتره جای خوبی باشه
‫این خواسته ی توئه، مگه نه، "بلیندا"؟
‫راه دیگهش طلاقه.
‫جدایی.
‫فراق ابدی
‫- حرفهات تموم شد؟ ‫- كاملاً.
‫- پس میشه لطفا.... ‫- برو، "بلیندا".
‫سر جات بمون، "بلیندا".
‫برای شروع ‫کافه ی "میکل آنژ" رو پیشنهاد میکنم.
‫مجبورش کن برج کج پیزا بخوره.
‫مجبورش کن دوتاش رو بخوره
‫خب، ببین، البته ‫این یه شوخی سرگرم کننده ست...
‫ولی واقعاً انتظار داری ‫توی لندن من راه بیفتم دنبالت؟
‫باشه اعتراف میکنم اشتباه کردم ‫اعتراف میکنم.
‫ولی هر دومون اشتباه کردیم
‫حتی اگه اشتباه من بزرگتر بود.
‫- بلیندا! ‫- بجنب برو دنبالش.
‫- خیلی سرگرم کننده ست. ‫- میتونه باشه.
‫اگه خیال کرده میرم دنبالش ‫زده به سرش
‫- شدیداً توصیه میکنم بری. ‫- جداً؟
‫خوشبختانه تو مثل من ‫زنم رو نمیشناسی.
‫تا دو سه دقیقهی دیگه برمیگرده داخل.
‫حالا میشه بری؟
‫میخوای زنگ بزنم پلیس بیاد بندازتت بیرون؟
‫میخوای بقیه ی عمرت رو ‫تنها بگذرونی؟
‫باشه منو بنداز بیرون ‫اونو بنداز بیرون همه رو بنداز بیرون
‫این چند سال آینده، تنهایی ‫دقیقاً چطوری میخوای وقتت رو بگذرونی؟
‫- به تو ربطی نداره ‫- شاید نداشته باشه.
‫ولی به همسرت مربوطه ‫و اون به من مربوطه
‫متأسفانه هنوز عاشق توئه
‫هر جادویی که توی آستینته ‫بهتر از جادوی من
‫بیرون پنجره رو نگاه کن.
‫ازدواج با این دختر بهترین کاری بود که توی یه روز از عمرت کردی
‫از دست دادنش میشه بدترین
‫همین طور خشک تر ‫و خشک تر و خشک تر میشی
‫تا اینکه بالاخره ‫گرد و غبار میشی و بر باد میری
‫هیچ وقت بهت بی وفا نبود ‫خودتم خوب میدونی
‫فقط زمانی خوشیش رو به من داد ‫که تو ازش دریغ کردی
‫ابن فرصت رو بهش بده ‫که عاشقت بشه.
‫محض رضای خدا این فرصت رو به خودت بده که عاقش بشی.
‫تحت تأثیر نه عاشق.
‫زیر سلطه نه عاشق
‫این قدر برات سخته؟
‫فکر میکنی این کار فایده داره؟
‫مثل سگ دست آموز ‫توی لندن دنبالش راه بیفتم؟
‫خب، "اورفئوس" سعی کرد با نگاه نکردن به دخترش
‫اونو از جهنم به بیرون راهنمایی کنه.
‫بذار "بلیندا" با حرف نزدن ‫تورو راهنمایی کنه.
‫به نظرت این قدر مسخره ست؟
‫چند نفر واقعاً و نه قانوناً از دواج میکردن
‫اگه فقط خفه میشدن
‫و نگاه میکردن و گوش میدادن
‫و در طول روز ‫تپش قلب همدیگه رو میشنیدن؟
‫حتی اگه تو دیوونه نبودی ‫نمیتونم ده روز دفترم رو ول کنم.
‫چرا نمیتونی؟ ‫من میتونم راحت جات وایسم
‫فعلاً که بیکارم
‫میتونم... کافیه اینجا بشینم و پیام ها رو بگیرم.
‫البته میدونم منشیت میتونه این کارو بکنه
‫ولی مطمئنم من بهتر بلدم دروغ بگم.
‫الو؟
‫آقای "سیدلی" هستین؟ ‫- اوه، نه، نه. متأسفانه نه.
‫نه از طرف خزانه داری ملکه ‫به یه مأموریت خیلی مهم رفته.
‫- میشه اسمتون رو بگین تا بگم تماس بگیره؟ ‫- رالف.
‫اوه، متشکرم. یه لحظه، لطفاً.
‫آقای "سیدلی" عزیز، ‫من بیش از هر کسی در دنیا بهت غبطه میخورم
‫اون ،پایین یه دختر محشر منتظرته ‫تا عشقت رو تازه کنی.
‫آینده ای از این دوست داشتنی تر هست؟
‫آقای "سیدلی"، اینم هدیه ی من ‫به این مناسبت
‫شاید بدترکیب ،باشه ولی به درد بخوره
‫واکنش غیر ارادیه میدونی
‫و اگه توی جیبش ماکارون پیدا کردی ‫نوش جونت.
‫یه چیزی "آقای کریستافورو....
‫گفتی مردی که خانمم ‫هر روز میبینه خوش تیپه
‫شیک با ظاهری مثل دیپلماتها.
‫خب، به نظرم باور کردنی تر بود.
‫هر چی باشه هر شوهری ‫شاید خودش رو ببخشه....
‫که به همچین شخصیتی رؤیایی باخته
‫چه خبره؟
‫الو.
‫اوه ببخشید که معطل شدین
‫بذارین خودمو معرفی کنم ‫من ‫"کریستافورو" هستم.
‫جولیان کریستافورو ‫شریک جدید آقای سیدلی" هستم.
‫من از دانشگاههای قاهره ‫استانبول، بیروت و دمشق...
‫مدرک حسابداری دارم
‫من نویسنده ی کتاب ‫معروف "خود آموز فرار مالیاتی " هستم.
‫- مشکل شما چیه؟ ‫- اداره ی مالیات یقه م رو گرفته.
‫اوه، که این طور ‫باور نکردنیه، مگه نه؟
‫خب وقتی میگم باور نکردنی
‫منظورم اینه که ‫هر کاری از دستشون برمیاد مگه نه؟
‫البته ولی ۵۰ هزار پوند خیلی زیاده
‫- چقدر؟ ‫- پنجاه هزار پوند
‫پنجاه هزار پوند مالیات؟ ‫چه وحشتناک.
‫پرداخت که نکردین، نه؟
‫- نه. ‫اوه عالیه عالیه
‫اوه، به نظرم پرداخت هر مالیاتی بیشتر از یک درصد درآمدتون اشتباه بزرگیه.
‫- میکشمشون. ‫- دقیقاً.
‫الو؟ الو!
‫- الو. ‫- معلومه چه خبره؟
‫طوری نیست، آقا. ‫یه مشکلی این طرف بود.
‫اوه، بهتون قول میدم نذاریم دولت ‫یه قرون از پولتون رو برداره
‫خیالتون تخت باشه.
‫فقط همین الان تشریف بیارین.
‫و اگه بتونین نیم کیلو یا یه کیلو شکر با خودتون بیارین.
‫خیلی ممنون میشم
‫دنبال کن
‫ تا وقتی که آنجایی
‫دنبالت خواهم کرد
‫من
‫فقط
‫ یک لبخند با تو فاصله خواهم داشت
‫هر کجا که بیری مرا
‫دنبالت خواهم کرد
‫دنبال کن
‫قلب تو قلبی است که
‫دنبالش خواهم کرد
‫به نرمی
‫به آرامی
‫به سوی من نگاه میکنی
‫هیچ حرفی زده نمیشود
‫اما بازهم میشنوم
‫درون ذهنم
‫دنبال کن
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.